Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
UŁAN BATOR MONGOLIA
Nie! Błagam, litości.
Mój ojciec zapłaci!
- Jestem przyjacielem. - Nie chcę umierać. Zlituj się.
„Udziec wyszedł z chłodni”.
Ryba wyszła. Super!
Mgła…
Wiesz, że tam jest, ale nie możesz jej dotknąć.
24 GODZINY WCZEŚNIEJ PARYŻ, FRANCJA
♪ Ciśnij, ile masz sił ♪
♪ Stąpaj po krawędzi brzytwy ♪
♪ Nie patrz w dół Głowa do góry ♪
♪ Bo będzie po tobie ♪
♪ Przekraczaj granice ♪
Zatrzymaj się!
- Stój! - Oye, Sapapaya!
Chcesz się ścigać?
Coño, va.
♪ Jedź ostro i podwajaj stawkę ♪
♪ Ciśnij gaz do dechy Gnaj niczym nietoperz z piekła ♪
♪ Niszcz bramy ♪
♪ Mknij na koniec świata ♪
♪ Nic cię nie powstrzyma Zupełnie nic ♪
♪ Już blisko Jesteś na krawędzi ♪
♪ Poigraj z losem♪
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, dziesięć. Dwudziestu obserwujących!
Mój rekord na Insta!
♪ Dotarłeś do granicy ♪
♪ Zrób jeszcze jeden krok ♪
♪ Gra o władzę wciąż trwa ♪
♪ Lepiej ją wygraj ♪
Ręce do góry!
- Ręce do góry! - Zostaw fiuta!
Dobra, ale mam coś większego.
Do tej spluwy potrzeba mi dwóch rąk. Coño, va!
Uwaga na moje włosy!
- Wypuścimy go? - Nie mamy wyboru.
Ma immunitet, ściśle tajny. Nic nie zrobisz.
Proszę, panie Archibaldzie Al Mahmoud.
Gra. Może pan odjechać.
Najmocniej przepraszamy.
Co gra? Mój wielki silnik?
Ty mały fiutku.
Lubię cię i tę twoją głupawą minę.
Ciebie nie lubię.
Cześć, Alain-Guy!
Cześć, Michel.
Cześć, Cyprien.
MINISTERSTWO SPRAW ZAGRANICZNYCH W PARYŻU
No nie!
Świetnie! Brawo!
Moje auto też!
Paul, musimy pogadać.
Dzień dobry, Mireille, Josiane. Muszę z nim pogadać.
- Dzień dobry, Paul! - Chwileczkę.
Jak oni to robią?
Słucham, wybacz.
Nie chciałem mieć służbowego samochodu.
I to ma być problem? To ty jesteś szefem.
Wiem, że mnie zatrudniłeś. Wciąż czuję się z tym niekomfortowo.
W porządku.
Zatrzymamy samochód, bo ja go używam i tak jest łatwiej.
- Zgoda? - Tak.
- Dobrze, masz rację. - Świetnie.
Jeszcze jedno.
Natknąłem się na stary przelew.
To wynagrodzenie za pracę…
to fałszywka.
Dziwne, że dzieje się to w Ministerstwie Spraw Zagranicznych,
zwłaszcza że prezydent obiecał…
- Nie mylisz się. - To trochę…
Prezydent złożył piękne obietnice.
Jest wspaniały. Uwielbiam go.
- Świetny gość. - Cudowny.
Może nie powinniśmy wtykać nosa w nieswoje sprawy?
Oczywiście, ale pomyślałem…
To nie myśl. Ty tu rządzisz.
Jestem szefem.
Mój człowiek!
„Nie wtykaj nosa”.
A właśnie że wetknę.
Fałszywe stanowisko? Archibald Al Mahmoud.
1580 euro miesięcznie od 1995 roku.
Super, że żyjesz z publicznych pieniędzy.
Świetnie, Archibaldzie Al Mahmoud.
Fajnie się bawiłeś? Koniec imprezki.
Tato.
Dziadku Jacquesie.
Nadszedł czas.
To już koniec…
O kurwa.
Niedobrze.
Zdjęto immunitet Al Mahmoudowi.
Ukrywa się pod Paryżem. Uwaga, bo jest uzbrojony i niebezpieczny!
KARTA ZABLOKOWANA
Pierwsze widzę, żeby Archibald Al Mahmoud nie miał siana na koncie.
Jak teraz zapłacę za zioło?
A więc to na zioło? Miałeś dać Dalili te 20 euro.
Nie będę okradał z zioła własnej siostry.
- Mam zasady. - Niby jakie?
Robisz ze mnie wspólnika w handlu narkotykami?
Za bardzo cię wciągnęło studenckie życie.
Ja pochodzę z ulicy.
Muszę zapalić i już.
Nasze osiedle było najbezpieczniejsze w Europie.
Palę przed pracą. Za to ty nigdy nic nie robiłeś.
Jestem spóźniony. Narka. Fernand mnie zabije.
LA GRANDE MOURSE PARYSKIE PRZEDMIEŚCIA
Wiem, Fernandzie. Spóźniłem się.
- Nie podoba mi się to. - Dwie minuty.
Byłem z Momo.
Spadaj stąd!
- Bo spuszczę ci łomot! - Jedziemy.
Jesteś gość.
Patrz. Wszystko wyprasowałem.
Jak idą egzaminy?
Jak się nazywa twój kierunek? Mój geniuszu.
Rachunkowość środowiskowa. Może zmienię na socjologię średniowiecza.
Wspaniale.
Ucz się dalej. Gdybym ja mógł…
Pomógłbyś mi? Bankomat wciągnął mi kartę.
Pieniądze mamy nie przyszły.
Nie przyszły?
Pieniądze nie wpłynęły?
A to dranie.
- Wyślemy maila. - Znieśli twoją przykrywkę.
Co tam przykrywka? Nie ma hajsu.
Odsuń się. Nadchodzą.
Musimy obudzić Mgłę.
Udziec wyszedł z chłodni.
Powtarzam, udziec wyszedł z chłodni.
Będzie dziś udziec?
Niewiele mówiłem o twoim ojcu Richardzie.
Jesteś moim jedynym ojcem.
Twój tata nigdy cię nie porzucił.
Nigdy.
Opiekowałem się tobą z powodu Operacji Kulka i Kubek.
Kulka i Kubek? Zrobiłeś test na Alzheimera?
- To po mnie. - Po mnie też.
Ty też? Chciałeś kupić zioło?
- Big Mac… - Przerażasz mnie.
Sprawdzę baterie w twoim rozruszniku.
Mój telefon!
Nie dzwoń do nikogo.
Unikaj stacji kolejowych i metra.
Musisz stać się nieuchwytny jak… mgła.
Czekaj. Uspokójmy się.
- Nie przesadzamy? - Idź już!
Co mam z tym zrobić? Skąd to masz?
Szkoda strzelać do glin przez garstkę haszu.
- Wyjdź! - Dobra! Gdzie się spotkamy?
Archie.
Wiesz, że cię kocham. Idź już!
Mój mały geniusz.
Przeszukajmy dom.
Stój! Nie ruszaj się!
- Na ziemię! - Na ziemię, mówię!
Nie ruszaj się!
Policja! Na ziemię!
Nie wiedziałem, że to konopie!
To nie ja!
Proszę!
Czekajcie. Nie strzelajcie. To poważna pomyłka.
KIJÓW UKRAINA
Kilka małych siniaków,
ale przesyłka jest cała i zdrowa.
Synu.
Bardzo dziękuję.
Będziemy dziś świętować.
- Problem rodzinny, lecę. - Innym razem.
Dobrze. Innym razem.
Przepraszam.
BEZPIECZEŃSTWO NARODOWE BARDZO TAJNE
BIURO TAJNYCH SŁUŻB PARYŻ
- Komandorze? - Słucham.
- Dostaliśmy faks. - Faks?
Kto wysyła faks z kodem sprzed 25 lat?
Ktoś, kto zniknął 25 lat temu.
Co za kretyn! Jak możesz być taki głupi?
- Nie chcę być na jego miejscu. - Idiota!
Kompletny idiota!
- Chyba mamy mały problem. - Czyżby?
Co z tym przelewem?
Nic ci nie wyskoczyło?
Czerwony baner z napisem „Ściśle tajne”, który miga:
„Nie klikaj”?
Za późno go zauważyłem.
Jesteś moim szefem.
- Tak. - To już ustalone.
Ale miałeś nic nie robić bez mojej zgody.
Którego słowa nie rozumiesz? „Nic”? „Bez”? „Zgody”?
- Wszystkich trzech? - Rozumiem wszystkie te słowa.
Zrobimy tak,
że wezmę na siebie odpowiedzialność,
jako twój przełożony.
Tak, Paul.
Przestań tak kiwać głową.
Możesz na mnie liczyć.
Generale Hugo,
przepraszam, że ściągam pana z emerytury.
- Pani minister. - Generale.
Jouardzie.
Chodzi o powrót byłego agenta, tak?
Richarda Brumère’a.
Brumère? To on istnieje?
Lepiej wyjdź. Generale Hugo,
proszę wytłumaczyć pani minister, z kim mamy do czynienia.
Mowa o słynnym dowódcy Sekcji Alfa,
specjalnej jednostki w dywizji pod moim dowództwem.
Był nieuchwytny. Stąd jego ksywka.
Mgła.
Po tym, jak odszedł,
stał się najsłynniejszym najemnikiem na świecie.
To legenda.
Najlepszy pilot, spec od broni.
Bez broni też jest niczego sobie.
Sam widziałem, jak gołymi rękami zabił nosorożca.
Bajkopisarz.
Wyratuje się z każdej sytuacji.
Pewnej nocy Brumère uratował mi życie,
wykonując operację na otwartym sercu bambusowymi pałeczkami.
Dajcie spokój. Przecież to nie James Bond.
Rok 1995. Operacja „Kulka i Kubek”.
Z państwowych powodów rząd puścił Brumère’a wolno.
Opuszczony na polu bitwy, w rękach wroga.
- Pułkowniku. - Richardzie.
Jest Farah?
- Panie ministrze, to on. - Daj ją.
- Nie! - Tak, przełącz ją!
Dawaj!
Richard?
- Co ona mówi? - To dość intymne.
- To osobiste sprawy. - Przetłumacz.
Teraz na przykład powiedziała:
„Wracaj do swoich dziwek”. Uroczo.
To musi być jakiś ich kod.
Porównała Richarda do kupy jerboa.
- Richard? - Rób, co każe Farah.
Zniknę na dobre. To cena mojego milczenia.
Żegnajcie.
Największa arabska zniewaga!
- Rozłączył się. - Namierzyliście go?
Brakło dziesięciu sekund. Trudno.
Jak w filmach.
Ona chce, by jej syn Archibald nosił jej nazwisko.
- Al Mahmoud. - To chyba jakiś żart.
Żąda dla syna comiesięcznego zasiłku do końca życia
i przyznania mu dożywotniego immunitetu.
Ma być chroniony jako „ściśle tajne”.
- Nie, panie ministrze. - Zgoda.
- Proszę pana. - Chcesz skończyć w drogówce?
- Nie. - Oczywiście, nie. Więc tak.
- Chce jeszcze przedszkola. - Nie.
To jakaś farsa.
Prezydent się zgodził.
Mam obowiązek powiedzieć,
że popełnia pan błąd.
- Mamy go. - Nie, to on ma nas.
Jeśli zacznie sypać, wszyscy dowiedzą się o Kulce i Kubku.
O Kulce i Kubku?
- Liczyłam, że już nie usłyszę tej nazwy. - No proszę. Dziękuję, Hugo.
Dał nam wszelkie powody, by zlikwidować tego bękarta.
Czas sprawić,
żeby lata 90. już na zawsze pozostały wspomnieniem.
Przenieśmy jego syna do Brou.
- Brou? - Tak, do Brou.
W regionie Perche.
Mniej egzotycznie niż w Guantanamo, ale równie skutecznie.
Mamy jakieś zdjęcia Brumère’a?
To on.
Co to jest?
Letni jarmark w gimnazjum Jean-Baptiste Poquelina.
Od tamtej pory Mgła nie był fotografowany.
To prawda, mądralo.
Bournette!
Komandorze?
To właśnie przyszło.
Kulka i Kubek od Brumère’a.
Świetnie.
Przyjechałam z nadzieją. Odjadę z niepokojem.
I ma pani rację.
Gdy wróci ostatni najemnik,
będzie jazda!
Miseczka.
I orzechy nerkowca.
Richard.
Marguerite.
Śmierć Fernanda i aresztowanie twego syna. Co za dzień.
Nie powinni byli iść po mojego syna.
- Jouard jest aktywny? - Bardziej niż kiedykolwiek.
Szukasz jego żony?
- Stare dzieje. - Nie dla niego.
Dla niego to sprawa osobista.
Akta twojego syna.
Mieszka na przedmieściach.
Dzieciak miał co robić.
Wykorzystał immunitet do cna.
Nie odziedziczył twojej dyskrecji.
Fernand nic nie wspominał.
Chciał, żebyś dobrze myślał o synu.
Widziałem dyplomy.
Jouard przeniesie Archibalda do Brou.
Dobrze.
Zróbmy to w stylu dzika.
Dajesz radę.
Archibaldzie Al Mahmoud. Spróbujmy jeszcze raz.
Farah…
Cholera! A ty co?
Puszczaj! To boli.
Puszczaj!
Myślisz, że dam ci obrabować Archiego, bo znasz judo?
Prędzej wszystko rozwalę.
- Nic nie dostaniesz. - Czekaj.
Nie!
Czekaj! Przestań! Dość.
Odłóż telewizor.
Proszę, młody człowieku. Panno.
Panno.
- Nie byłem pewien. - Zastępujesz Fernanda?
- Tak. - Zarząd choć raz się postarał.
Co za bałagan. Szkoda tego wszystkiego.
A kto to posprząta? Oczywiście ja.
Powiedz, ten Archibald to twój narzeczony?
Ta oferma? W życiu.
- To kumpel mojego brata. - A twój brat…
Rządzi w tej dzielnicy. Też prowadzisz interesy?
Archie szefem?
Kpisz sobie? To frajer.
A to aresztowanie przez SWAT? To jakieś jaja.
Jego pierwsze aresztowanie?
Zbyt wiele pytań jak na dozorcę.
To prawda.
My tu gadu-gadu…
A kto wystawi kubły na śmieci?
Oczywiście ja.
Nie skończyłam z tobą.
Tak, idę za tobą. Jesteś gliną. Gadaj.
Myślałaś, że nie przyjdziemy na twój teren?
Cholera.
- Koledzy? - Przestań dilować w naszej dzielni!
Wydaje ci się, że to cipa twojej matki?
Następnym razem cię załatwimy.
Słuchaj. Dość tego.
- Wyluzuj. - A ty to kto?
- Morda, bo ci wyjebię. - I co zrobisz?
Przegięłaś. Ja ją wykończę!
Przepraszam.
- Ja jej dam. Wypad. - Pogadajmy.
Bujaj się.
Wypad, staruchu albo cię rozwalę.
Powiedz wszystkim, że jest nowy dozorca.
A kto to?
- Okej. - Dziękuję.
- Bujamy się stąd. - Wszystko gra.
Szacun!
Nie pierdol. Nie bijesz się jak woźny czy glina.
Raczej jak tajny agent.
Czego chcesz od Archiego? Prowadzisz śledztwo?
Dalila.
Richard.
Fajnie. Słuchaj.
Rozwiążemy tę sprawę razem.
Fernand był dobrym gościem i rodziną Archiego. Zostaję z tobą.
Dobra.
Fernand…
Brakuje ucha.
Co z tego?
Dżibuti, rok 1993.
- Co to za miejsce? - Schron.
Fernand ma schron? Ale odjazd!
Coś takiego! Obserwował wszystko.
Dlatego interes się tu nie kręci.
Fernand zadbał, by Archibald dorastał w bezpiecznym miejscu.
Co to jest?
Chłopaki…
Przestań mnie ignorować. O co chodzi?
Musisz mi zaufać.
Wydaje mi się, że jesteś sam. Przyda ci się pomoc.
Archie handlarzem bronią?
Nie byłby w stanie.
Może w GTA, ale nawet wtedy…
Fernand uważał, że ktoś używa immunitetu Archibalda.
Archie ma immunitet?
Mac Virtual Block System.
Po co to zapisywać w jednym pliku?
Big Mac?
Dla wtajemniczonych
Big Mac.
To broń opracowana w 1990 roku,
która wyłącza całą elektronikę.
To zajebiście!
Nie.
Wcale nie. Za dużo skutków ubocznych.
Stają nawet rozruszniki serca.
Niedawno, w dwie sekundy,
budynek Fernanda padł. Wszystko się wyłączyło, nawet telefony.
I Fernando zmarł.
- Szukasz nagrań z monitoringu? - Tak.
- To psy? - Agenci specjalni.
Ich praca nie jest do końca oficjalna.
Bingo!
Big Mac.
Dzwoniliście do innego Fernanda Boucharda. To popularne nazwisko. Sam zadzwonię.
Fernand Bouchard nie żyje!
- Już? Przestań chrzanić! - To niemożliwe.
- Nie ma Fernanda Boucharda. - Tak.
To był Fernand Eisenberg!
„Zamachowiec”. Agent na emeryturze.
Jest sztywny i nie puści pary. Zabiłeś go przez jego interesy?
- Mów! - Patrz!
- Nie! To niemożliwe. - Spójrz na to zdjęcie.
Dostaniesz dożywocie!
Z taką słodką buźką nie przetrwasz dwóch dni!
Co będzie? Cela ze stołem do ping-ponga?
Czy tyłek, w który będą sobie pykać?
- To możliwe. Nie. - Mów!
- Już nie żyjesz!
Może od razu dać ci mydło?
Dobry jest.
Ktoś spieprzył.
AMBASADA TARGISTANU PARYŻ
- Tak, zaraz to sprawdzę. - Dobrze, Omarze.
Zrób to.
- Nadal masz pieniądze? - Tak.
Dostałem tez koks.
- Masz koks? - Jasne.
- To przynieś. - Wal się.
Hej, gnojku!
Que pasa, hombre?
- Oddaj mi swoje papiery. - Papiery?
Nie ma mowy! Nie oddam dokumentów.
- Mamy problem. - Hej!
- Nie tak się umawialiśmy. - Jest kłopot.
Mam zakaz wstępu do tego kraju!
- Bębenki mi popękają. - Czego nie rozumiesz?
Mówię to dla twojego dobra.
- Mam prawników. - Za kogo ty mnie masz?
Zadzierasz z Simyonem? Nikt nie zadziera z Simyonem!
To ja tu napierdalam! Kumasz?
- Słyszę cię z odległości metra. - Wsadź se tego Big Maca w dupę!
Szczam na was wszystkich! Pocałujcie mnie w dupę!
Halo?
Gość się rozłączył, a przecież ja go tylko ostrzegam.
A Big Mac?
Oficjalnie projekt jest wstrzymany.
Ani śladu prototypu.
- Co z przeniesieniem Archibalda? - Odbędzie się jutro.
Czekają na podpis.
Coś cię dręczy? To nie w twoim stylu. Starzejesz się.
Jak ty byś…
Zorganizowałabym zespół.
Kondycja już nie ta sama, ale jestem tu.
Nie. Jak byś
przedstawiła się swojemu 25-letniemu synowi?
Pojęcia nie mam. Nigdy nie byłam mamą.
Napisz do niego. Nie wiem.
List. Dobry pomysł.
List.
Uważaj, Richardzie.
Zawsze ratujesz cudze dzieci. A to twój syn.
Emocje komplikują sprawy.
Operacja to wciąż operacja.
Trasa jest wytyczona, jak pan prosił.
Przyjedzie po syna.
Jeśli strzeli, ognia. Samoobrona.
Jeśli nie, ognia. Samoobrona.
Daj znać, jak będą mieć chłopaka.
Komandorze, mają chłopaka.
- Operacja trwa. - Kto go odebrał?
Nasi agenci.
Proszę się nie martwić. Przestrzegano protokołów.
Mamy skan dokumentu z podpisem prezydenta.
- Jesteśmy kryci. - To nie ten.
Przeniesienie syna Brumère’a podpisane przez prezydenta.
- Chce, żeby zniknął. - Ja tak samo.
Zgadzamy się?
- Jest wszędzie. - Mogę?
Brumère…
Nie chcę uciekać.
- Madeleine. - Za stare dobre czasy.
Teraz jesteś sam, Mgła.
Dobra, Joe. Madeleine.
- Dzięki. Na razie. - Jakie dobre czasy?
Joe! Dokąd idziemy?
Nie ma czasu. Wskakuj.
Nie ma mowy! Nie chcę uciekać!
Też mam żałobę po Fernandzie.
- Wskakuj. - Dobra, już.
Wrzuć jedynkę.
Nie masz prawka?
Nie.
W twoim wieku to dość dziwne.
Nikt nie będzie śledził samochodu nauki jazdy.
Cieszę się, że cię widzę.
Naprawdę. A poza tym…
jesteś przystojny.
Czym się zajmujesz?
- Wysiądę tutaj. - Nie wysiadasz.
Wrzuć trójkę.
Czy Fernand opowiadał ci o twoim ojcu?
Wiem, że to palant.
To nie jest prawda.
- Znasz go? - Tak, trochę.
To świetny, mądry facet.
Gość ma świetną reputację.
Dobry z niego facet.
Znasz go lepiej niż ja.
Tak. Wysłał mnie, bym ci pomógł.
- Masz mi pomóc? - No tak.
- To ma być pomoc? - Tak.
Wiesz co? Spadam stąd.
Skoro jesteście kumplami, to powiedz temu dupkowi,
żeby się odwalił i o mnie zapomniał.
Archibaldzie, wracaj!
- Wsiadaj! - Strzelają do nas!
Chcesz żyć? To rób, co mówię.
Nie chcę umierać!
Puść kierownicę. Puszczaj!
- Jak w filmach. - Nie rozumiem.
- Policja! Nie, to policja! - Zatrzymaj się!
Zatrzymaj się!
Ostrożnie.
Nie chcę umierać!
Wrzeszczysz jak opętany.
Szybciej!
Czwórka. Uczysz się!
- Oszalałeś? - Tak.
Trzymam kierownicę!
- Nie trzymaj. - Nie trzymam.
Bądź poważny! Archibaldzie, puść kierownicę.
- Co zrobiłeś? - Skręciliśmy.
- Skręciliśmy w prawo. - Nie ma ich?
Nie.
Oddychaj.
Padnij!
- Co się dzieje? - Oszalałeś?
Z drogi, ludzie!
Wyhamuj.
Młody człowieku,
nie zdałeś.
Wszystko po to, by tu wrócić?
Dalila?
Cześć, Archie.
- Hej. - Moje kondolencje.
Zachowałeś się jak twardziel.
Uciekłeś. Nie spanikowałeś?
Ja? Żartujesz?
- Wcale nie. - Nie? Tylko trochę.
A może zawsze tak krzyczysz?
Wystąpiły komplikacje.
Komplikacje?
Przepraszam, że się bałem, gdy do mnie strzelali.
- Strzelali? - Zewsząd.
Mówię ci. A wy się znacie?
Ciesz się, że masz taką kumpelę.
Swój do swego ciągnie.
Jak wytłumaczyć prezydentowi tę ucieczkę?
Nasi agenci go ścigają, pani ministro.
Co on ma do powiedzenia?
- Wstrzymałeś przelew? - Tak.
- A więc znasz Brumère’a? - Nie!
Mówi, że działał zgodnie z głupią notatką ministerialną.
Tak. Z moją.
Przepraszam, pani ministro.
Chodzi mi o to,
że on nie może być wspólnikiem Brumère’a.
Widzę.
- Nie jest najbystrzejszy. - Tak.
- A więc? - Może być raczej jego celem.
Użyć go jako przynęty?
Tak.
- Jest członkiem rządu. - Wiem.
Zajmijmy się nim.
Dobrze.
Dostaniesz za swoje, skarbie.
Fernand…
Tajny agent.
- Twój tata też jest tajnym agentem. - Mam to gdzieś.
Wiem, że nazywa się Richard. Wystarczy.
A ty jak się nazywasz?
Mów mi Georges.
- Georges? - No Georges.
Georges.
Nie pozwolę ci tak mówić o Richardzie.
A ty porzuciłbyś swojego syna, Georges?
Nie.
Jesteś ranny, Georges?
Odłamek utknął mi między dwoma żebrami.
Czasem boli.
Czego oni chcą?
Handlarz bronią podszywa się pod ciebie.
- Czemu akurat pode mnie? - Tata zapewnił ci nietykalność.
Całkowitą.
Jaki ojciec daje synowi pozwolenie na łamanie prawa?
To wiele o nim mówi.
- Może to był pomysł twojej matki. - Nie znasz jej.
To musiał być pomysł tego faceta.
Faceta, który załatwił ci miesięczny zasiłek?
Zasiłek?
Tak, jakieś grosze.
Grosze?
1580 euro miesięcznie.
Dziękuję za niego państwu, a nie…
Państwu?
To ono odpowiada za twoje problemy.
Wiem, że Fernand, mój prawdziwy tata, zmarł przez mojego biologicznego ojca.
Szaleństwo.
Jestem w przebieralni…
Na samą myśl chce się śmiać.
Przebieram się, wkładam ubrania do szafki, wprowadzam kod.
Stul dziób.
- To twój sposób… - Stul pysk.
No tak. Dobrze.
Pewien awanturnik
robi problemy, nic poważnego…
Co to za jebany hassa?
- Wiesz, kim jest hassa? - Tak.
- To chuj… - To szło inaczej.
To ze Scarface. Zajebisty dialog.
Wiedziałeś, że Oliver Stone go napisał?
Raczej Tony Montana.
Tony Montana to postać z filmu.
- Chuj to kogo obchodzi. - Właśnie.
Nie mogę robić interesów bez papierów.
- Stary mnie zajebie. - A co ze mną?
- Jeśli umrę, koniec sprzedaży. Kumasz? - Co?
Ta sprzedaż musi się udać.
- Jesteśmy ludźmi honoru. - Słuchaj no, jajogłowy,
z facjatą okrągłą jak kula.
Ja ufam tylko mojemu kutasowi i własnemu słowu.
Mam pomysł.
Główka pracuje. Może zorganizujemy dostawę?
- Uber Eats? - Big Mac prosto pod drzwi!
Umowa stoi?
Jasne. Też lubię tę sztuczkę.
- Lazare. - Znowu? Tylko nie to.
Mówiłem już, że postąpiłem w zgodzie z instrukcjami.
Wiemy, że nie jesteś wspólnikiem naszego wroga publicznego.
- Nareszcie. - Spokojna głowa.
Jesteś raczej
jego celem.
Nie masz się czego bać.
- Może tylko trochę. - Niepotrzebnie.
Zamontujemy ci mikrofon i nadajnik.
Masz moją wizytówkę w razie problemów.
Rzadko je rozdaję. Masz szczęście.
Więc jeśli mnie postrzelą…
- Mam zadzwonić? - Tak.
Tylko nie po 19.00.
- I nie w piątki. Mam szabat. - Niedobrze.
Powiesz mu, że jesteś jego ojcem?
Jak głosi przysłowie z Issa:
„Wielbłąd przeżyje tygodnie bez wody, ale napije się przy każdej okazji”.
Świetnie.
Do czego zmierzasz?
Nie było odpowiedniej chwili.
Napisałem list.
- List ujdzie, co? - Nie, jest do bani.
Nie, nigdy nie rozmawiałem z terapeutą!
To na pewno twój syn?
- Podobieństwo nie uderza. - Robiłem badania.
- Poważnie? - Miałem wątpliwości.
Matka była pierwszą lepszą?
Nie będzie mnie pouczała jakaś dilerka.
Zrobiłem w życiu dużo złego.
Ale narkotyki?
Nigdy.
Opłacam dzięki nim studia.
Trzeba kombinować, gdy nie ma się ojca i immunitetu.
- Nie lubię łaźni parowych. - Co studiujesz?
Daj spokój.
Pracowałam, gdy uciekałeś z „nie-synem”.
Fernand zrobił zdjęcia tego samochodu.
Tablice należą do Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
- Oni zarządzają immunitetem Archiego. - Zarejestrowany na Alexandre Lazare’a.
Jak się dowiedziałeś?
Mam kontakty u ludzi, którzy zajmują się autami i tablicami.
Dobrze.
Magnum i Jeroboam.
Para najemników.
Zatrudniani przez rządy do operacji specjalnych.
Jesteś najemnikiem?
To stara historia. Proszę nie traktować jej osobiście.
Podczas tej niesławnej operacji
Richard i pańska żona byli podejrzewani, że nie są parą w podróży poślubnej.
Jak to ująć?
Richard zrobił wszystko, by utrzymać ich przykrywkę.
Wszystko? Przeleciał moją żonę!
Przeleciał moją żonę.
Kopulowali.
Tylko Richard mógł podjąć to wyzwanie, gdy grożono mu miotaczem ognia.
Generale, chyba rozumiemy.
Pani minister, on ją przeleciał.
Zerżnął ją.
Jak wariat.
Miała odlot przez osiem tygodni.
Poważnie!
Słuchaj, Guy.
Republika nie zapomni o twoim poświęceniu.
Martwi mnie to, że drań może stworzyć zespół dobrze wyszkolonych szpiegów.
Bezlitosnych, chcących obalić kraj.
Najemników najgorszego sortu.
Krwiożerczych zabójców!
Bezbożnych! Bezprawnych!
- Nie bądź chytra! - Walnę cię.
- Zero telefonów. - Widzisz?
Widzisz?
Archibaldzie, chcę pójść z Dalilą na rozmowę z Lazarem.
Jesteś bezpieczny.
- Zostawicie mnie samego? - Nie rozumiesz?
Jesteś poszukiwany. Zabiją cię.
- Nie powinniśmy trzymać się razem? - Zaufaj mi.
Dopóki tu jesteś, nic ci się nie stanie.
Jasne. Mów mi Archie.
Archibald brzmi fajnie.
Mów mi Archie. Archibald to jak imię klauna.
- Georges. - Dobrze, Archie.
„Spotkajmy się za godzinę. Quai de Seine. Quai d'Oarsay. Sami”.
„Brumère”. Brumère?
Brumère tu jest.
Jest tutaj.
Brumère?
Masz szluga?
Nie.
- Pójdzie pani z nami. - Dlaczego?
Do widzenia.
Brumère?
Gdzie on jest?
Brumère?
Brumère? Nie.
- Halo? - Lazare? Mówi Brumère.
To Brumère!
Co za dupek!
Jesteś sam?
Tak. Jestem sam.
Żadnych ukrytych agentów.
I bez mikrofonu.
- Jak chciałeś. - Kompletny dupek.
Odwróć się.
- Załóż kask. - Dobrze.
Słyszysz mnie?
- Tak. - Przebierzesz się.
Co masz na myśli?
Zapomniałem wspomnieć. W kasku są ładunki wybuchowe. C-4.
Masz dziesięć minut na dotarcie.
To nie w porządku! To nie strój!
Jeśli zdejmiesz kask, bum!
Grzeje się! Z drogi!
- To wariat. - Albo geniusz.
Uwaga!
- Skręć w lewo. - Pali się!
Łatwo dojrzeć faceta w majtkach.
Żadnych zmian kierunku!
Jestem w majtkach!
Czekaj.
Co to za jeden?
Nie dam rady!
Jedź, szybciej!
Szybciej? To ja mam tostery na uszach!
- Szybciej! - Robię, co mogę. Nie jestem Schumacherem!
Widzisz, do czego mnie zmuszasz?
Zostały trzy minuty.
Chyba zdążę!
- Nie zatrzymuj się. W prawo. - Na pewno?
Coś mi mówi, że jadę pod prąd!
Jedź pod łuki.
Ostrzegam, że nie przejadę przez cały Paryż!
Hulajnogi są tu zabronione.
- Tak jak jazda w majtkach. - Robię jedno i drugie!
Twoje metody nie są dyskretne.
Przepraszam. Nie mogę się zatrzymać!
- Zatrzymaj się po lewej. - Zaraz wybuchnie!
Miałeś skręcić w lewo.
To nie jest trudne.
- To on! - Nie ruszaj się!
Mamy go, komandorze Joaurd!
Stój!
Brumère.
Tyłek mi przemarzł jak diabli. Wyjmiesz moją głowę z piekarnika?
Dezaktywowałeś?
- Co? - Ładunki wybuchowe na policzkach.
- Nie było żadnych. - Jak to nie było?
To tylko stres.
Trzymaj.
Przebierz się.
Wskakuj.
Nie wchodzę tam.
- Wchodzisz. - Nie jestem zabawką.
LODY MIMI LODZIARZ
W co ty pogrywasz? Nie wytłumaczyłeś mi zasad.
Przepraszam.
Jeśli chcesz mnie torturować muzyką, to puść coś spokojnego.
Coś relaksującego? Beethovena. Bacha.
- Nie masz? - Wybacz.
- Wychodziłeś? - Ja? A coś ty.
Było duszno, więc przewietrzyłem.
- Nowe zapachy. - Do widzenia!
Odwróć się.
Zostałem poinformowany.
Wiem, że szukasz zemsty.
Chcesz obalić Republikę. Nie pisnę ani słowa!
Kolego…
Kontakt. Poznałem zabójców, z którymi pracujesz.
Od razu zabójcy. Bez przesady,
choć w tym roku mamy świetny personel.
Chcieli nas zabić.
Chciałbym pomóc, ale nie wiem jak.
Trzymali mi broń pod nosem.
Kto wstrzymał przelew?
To była moja osobista inicjatywa.
To twój samochód?
Twoi ludzie?
Samochód jest mój,
ale go nie używam. Jestem przeciwny dodatkom.
Nie znam tych ludzi.
Twój ojciec był ofiarą Operacji Kulka i Kubek.
- Mój tata był niewinny. - Wiem.
Teraz ty jesteś kozłem ofiarnym.
Wierutne kłamstwo.
Nie próbuj mnie ośmieszyć. Nie jestem żadnym kozłem.
Jacques, twój dziadek, młody prefekt.
W 1940 roku
wstąpił do podziemia i dołączył do ruchu oporu,
gdy współpraca była łatwiejszą opcją.
Przyjaźniłeś się z dziadkiem?
- Nie jestem taki stary. - Tak…
W każdym razie wstąpił do ruchu oporu, by walczyć z nazistami.
Nie po to, żeby kapować na kolegów.
Mam rozwiązanie.
Będziesz moim wspólnikiem
i skończysz w więzieniu.
W pudle.
Nie, mylisz się, kolego.
W pierdlu!
Podobała ci się hulajnoga?
To zemsta za Kulkę i Kubek, gnojki!
Jak Terminator.
Nie!
Zadzwonię do pani minister!
- Nie możesz. - Mogę.
Zacznij sypać.
Dla dziadka Jacquesa.
Nie podoba mi się to.
Paul.
- To on używa auta. - Paul?
Paul Lesueur, mój podwładny.
To on mnie zatrudnił. Dziwnie, prawda?
Raczej sprytnie. Może powiedzieć, że wykonywał rozkazy.
Wziął mnie za głupca?
Archibaldzie, wychodziłeś?
Nie.
Nie wychodziłem.
- Wyszedłeś stąd. - Nie.
- Byłeś gdzieś? - Mówię, że nie.
- Nie. - Tak czy nie?
Tak, wyszedłem. Byłem smutny, rozumiesz?
Zadzwoniłem do Momo, żeby nie zrobić czegoś głupiego.
- Słuchawki, okulary. - Nie.
Myślałem, że to już koniec.
Szybko.
Dokąd teraz idziemy?
Co jest grane?
Dzięki za muzykę klasyczną. To mile.
Padnij!
Kto mi dmucha w szyję?
To nie jest śmieszne.
Nie jesteśmy dziećmi. Uważajcie na siebie.
- Gdzie jesteście? - Szybko. Do schronu.
Dobrze. Wystarczy! Chodźmy!
Brawo, Archibaldzie.
Mistrzostwo świata.
Nie masz broni?
Zabijanie… zabija.
To pancerne drzwi. Wytrzymają, prawda?
Chyba że to C-12.
To nie C-12.
- Rany. - To C-54.
Jeszcze gorzej.
Nie zapomnisz o mnie, co?
Jesteś zajęty.
Czego szukamy?
Każdy schron ma wyjście awaryjne.
Jaka jest druga opcja?
Jeśli mi nie powiesz, nie zgadnę!
Musisz się komunikować!
Panowie, czuję , że coś się dzieje.
Mam rację?
Tutaj!
Chcę wiedzieć, jeśli coś nie gra.
- Przecież czuję. - Archie…
No już!
Nie miałem śmiałości. Napisałem list.
- Muszę ci powiedzieć… - Tak!
Fernandzie! Kocham cię, tato.
Nie jestem jasnowidzem. Niezamierzona gra słów. Wyczuwam…
Przeceniasz moją orientację w terenie.
Dalila?
- Daleko jesteś? - Na pozycji.
Nie jest za ciepło?
Chodźcie. Szybciej.
Dalej! Wskakujcie.
- No już! - Wsiadaj!
Szybko, Momo! Jedź.
- Tak. - Cześć.
Problem rozwiązany.
- Super! - Raz na zawsze.
Brawo, stary!
Wiesz, co zrobiliśmy?
Pozbyliśmy się Mgły. Rozjebaliśmy legendę.
Twoja słabość doprowadziła wroga do siedziby. Kumasz?
Naraziłeś nas na niebezpieczeństwo.
Naprawdę jesteś głupi.
Smutno mi było.
Przepraszam, panie i panowie.
Ja też istnieję.
Mam dość. Nikt mi nic nie mówi.
Popychają mnie,
dmuchają mi w szyję, ubierają…
Nie jestem lalką!
Mam dość tej playlisty!
Ma rację. Co z nim zrobimy?
Panie agencie, mogę prosić o broń?
Tu nie jest bezpiecznie. Odbiór.
Wybuch nastąpił w domku.
Znaleźliśmy ukryty pokój w ruinach. To ich kryjówka. Nic nie zostało.
Jakieś ciała?
Miejmy nadzieję, że wszędzie znajdziemy plamy po Mgle.
Lazare pewnie tam był.
Przynajmniej jest sprzątnięte.
Szkoda, że członek rządu musiał umrzeć.
- Niech spoczywa w pokoju. - Amen.
Ci, którzy chcieli nas wysadzić, wiedzieli,
że jesteś z nami.
Musimy się dowiedzieć, czy Paul jest jednym z nich.
Paul…
Co za rozczarowanie.
No i?
Wstępujesz do podziemia?
Mikrofon na kołnierzu. Spód kurtki.
Tajni agenci są bardzo podejrzliwi.
Muszę lekko oznaczyć twoją twarz.
Dużo zniosłem. Współpracowałem, ale to już przesada.
Kto chce zbliżyć się do lwa, musi pachnieć jak gazela.
Nie widzę związku.
Nie zaszkodzi.
To bardzo rzuca się w oczy.
Dopóki nie zaboli, jakoś dam radę.
Tu czy tu?
Dzień dobry.
Witam państwa.
Dzień dobry.
Alexandre?
- Ty żyjesz? Nie zginąłeś. - Żyję.
Żyje. Ty żyjesz.
Udało mi się uciec od Richarda.
Nie rozumiem.
Brzmi jak Bantu.
- Co? - Bantu.
- Afrykański dialekt. - Serio? Aha.
To był krzyk?
Mów pełnym zdaniem. Nie rozumiem.
Spróbuj zaśpiewać.
Nie.
Co…
Pieszczoty? Dupa?
Nie!
Właśnie powiedział: „Żegnaj. Szczęść Boże”.
- Tak. - Dobrze.
W porządku.
Brumère wspominał coś dziwnego?
Pokazał ci czyjeś zdjęcie?
Jej zdjęcie? Moje? Cokolwiek?
Nie? To dobrze.
Zostaniesz tutaj, dobrze?
Nie ruszaj się.
Ruszyłeś się.
Halo? Tak, on żyje.
Mogę prosić o kawę?
Cholera.
Kurwa.
Mikrofon.
Może w obwodzie…
Wręcz przeciwnie.
Kurwa.
Zwykle mam szczęście.
Jestem jak talizman.
Kiedy coś się chrzani, to moja wina? Nie.
Przykro mi, ale nie. Umówiliśmy się na jutro.
Ustalimy datę sprzedaży…
Mogę oddzwonić później? Trzymaj się.
Cześć.
Jest Lazare?
Co? Kto?
- Jest tu Alezandre Lazare? - Tak.
Tak, jest tutaj. Śpi.
Proszę nie hałasować.
Pożyczymy go sobie. Mamy kilka pytań.
Do dzieła.
Nie, oczy.
Wielkie jaja…
Oczy!
- Jasne! - To wszystko.
- Oczy. - Tak jest. Większe.
Takie?
Większe!
Ssać? Proszę się zachowywać.
Nie. Większe oczy.
Większe? Dobrze. Powiększ.
- Jeszcze większe? - O tak.
Tak jest. Większe. Stop!
Właśnie!
To on.
Panie i panowie, przed państwem Richard Brumère.
- Na pewno? - Jasne!
Bo…
Wygląda jak Homer Simpson.
To Richard Brumère.
- Dobrze. - Nie…
- To… - To on. Brumère?
Dobrze.
Cóż? Mamy coś?
Jak wygląda teraz?
Proszę.
Rozpoznaję go.
To na pewno on.
Król kamuflażu.
Świetnie to rozegrałeś, draniu.
- Dobry jest. - Bardzo.
- Bardzo dobry. - Bardzo, bardzo.
Jedź!
Ruszaj, Momo! No już!
To on!
Próbował mnie zabić.
Co?
Paul spotyka się z kupcem na basenie.
- Rozumiesz go? - No jasne.
Drętwienie mięśnia gnykowo-językowego blokuje wymowę głosek bezdźwięcznych.
Myślał, że jestem głupcem.
Musimy gdzieś spędzić noc.
Albo las, albo kanały.
Pierwsza misja, prosto do ścieków.
Kanały są do bani.
Są całkowicie bezpieczne.
Chyba że ktoś zna bezpieczniejsze miejsce,
o którym nikt nie wie.
Nie.
Że ja niby znam jakieś tajne miejsca?
Zna takie miejsce.
Taniec na rurze?
Tak, taniec na rurze.
Sport jak każdy inny.
- Musisz nam pokazać! - Nie.
Nie rozgrzałem się.
- Ja jestem rozpalony. - Nie.
Patrzcie. Pokażę wam.
To się nazywa taniec.
Tak!
Właśnie dlatego nie wspominam o tym, żeby uniknąć takich reakcji.
To prawdziwy taniec.
Uwielbiam rurkę.
- Rurka to moja kumpela. - Do bani.
Ten taniec wymaga zręczności.
Jest doskonały na mięśnie grzbietu.
Właśnie! Widzisz?
Twój ojciec rozumiał sportową stronę sportu.
Co masz na myśli?
- Co? On! Jest tutaj. - Kto?
Mylisz się. Georges nie jest moim tatą.
Ty jesteś Richard Brumère?
Znany jako Mgła.
Czy to ty?
- Tak. - No proszę.
Ojciec Archibalda Al Mahmouda.
Czyli ciebie.
Na pewno wiedziałeś już wcześniej…
Ten staruch to jego ojciec?
Spoko.
To on?
Nie dziwię się. Widzę podobieństwa.
Już nic nie mówię.
To ja was może zostawię, rodzinko.
Wyłącz światło, Momo.
Archibaldzie, chciałem ci powiedzieć.
Nie.
Gdyby tamten się nie wygadał, nic byś nie powiedział.
W tych okolicznościach nie miałem czasu ci tego wyznać.
Jakich okolicznościach?
Jesteś większym tchórzem, niż myślałem!
Nie mów tak. On tu jest dla ciebie.
Wkurzacie mnie!
Archie!
Stary!
Nie taki zły z niego ojciec.
Musisz wkroczyć.
Ja?
Nie możesz iść za mnie?
- Żartujesz? - Tak.
Ta kula w kręgosłupie,
czy to nie problem emocjonalny?
- Co? - Zajmuję się psychologią.
Studiuję psychologię. Dopiero zaczęłam.
Za długo to w sobie nosisz.
Miałem kiedyś misję. W Czadzie.
Czasem nic nie idzie po myśli.
Tamtego dnia dostałem pięć kul z kalibru .22.
Zakuli mnie w kajdanki, a potem zrzucili z klifu.
- Powinieneś być martwy. - Nie.
Nadzieja, że cię kiedyś zobaczę,
pomogła mi złamać zamek zębami.
Straciłem trzy trzonowce.
Ponieważ nie lubię przemów,
postanowiłem napisać list, żeby ci wszystko wyjaśnić.
Daruj sobie płaczliwą historię.
To proste. Nie było cię.
By chronić was oboje.
By twoje życie było bezpieczne.
Farah, twoją matkę,
poznałem na misji.
A ty…
Później pojawiłeś się ty.
Agenci mają pewne zasady.
Nie przywiązują się.
Dobrze. Rozumiem.
Nie chciałeś mnie.
Kochałem twoją matkę.
Gdzie byłeś, gdy dostała raka?
- Torturowano mnie w Czadzie. - Torturowano!
Fernando nie był w Czadzie, tylko zawsze przy niej.
I przy mnie!
Był moim tatą!
Nie ty.
Archibaldzie…
Nie nazywaj mnie tak. Jestem Archie!
Archie, okej?
To nie jest łazienka? Spoko.
Twój dziadek miał na imię Archibald.
Śniadanie!
Miałem koszmar, że przegapiliśmy śniadanie.
Dziś Operacja Basen.
Ustalimy kupca, datę i miejsce sprzedaży Big Maca.
Tego faceta z tożsamością Archiego?
Tak.
Sprzedaż tego twojego „hamburgera”
to nie mój problem.
Musimy znaleźć tego oszusta, żeby oczyścić moje imię. Jasne?
- To się liczy. - Musimy zdobyć Big Maca.
Stawką jest bezpieczeństwo Francji.
Bezpieczeństwo narodowe mi lata.
- To moje życie. Kumasz? Jadę. - Archibaldzie.
Gdyby broda dawała mądrość,
wszystkie kozy byłyby prorokami.
- Co? - Wybacz.
Ormiańskie przysłowie.
Naprawdę? Zwariowałeś?
- Nie przesadzasz? - Uwolnij mnie! Dalila!
Dalila.
Momo, uwolnij mnie.
To dla twojego bezpieczeństwa.
Momo, wypuść mnie.
- Momo! - A co z bronią?
- Tędy. - Z bronią jestem kozak.
Uwolnijcie mnie! Tak się nie robi! Jesteście po jego stronie?
Nie ufam jej. Czemu miałby tam iść z nią?
- O tak. - Zazdrosna?
O tę starą torbę?
On lubi tę starą torbę.
Kiedy Richard i ja wybieramy ludzi do operacji,
sprawdzamy, co potrafią.
W tej chwili nie masz takich umiejętności. Może kiedyś się to zmieni.
- Stara torba jest git. - Rób swoje. Słuchaj.
- Rozłóż nogi. - Pracuję.
Świetnie, pani Wolf. Głębokie oddechy.
Richard, cel przybył.
Patrz. Przyszedł.
Zostańcie na pozycji.
Tak, Paul.
Gdzie jesteś?
Nie zdążę na spotkanie.
- To ryzykowne. - Nie pierdol. Czemu?
- A co z umową? - Cicho.
Powiedziałeś „cicho”?
Posłuchaj. Nikt nie będzie mnie uciszał.
Nie chciałem. Wymsknęło mi się.
Angelo, zaczynam się męczyć.
- Płyniemy, pani Wolf. - Jestem zmęczona.
Dobrze.
- A Big Mac? Okej. - Marguerite, jeszcze trochę.
Marguerite, co ty robisz?
Mam dość. Już nie dam rady.
Dostarcz do kraju falafela, zgodnie z planem.
Ostrożnie. Mikrofon.
- Przesadzasz. - Staram się.
Nie udaję.
Falafel. Rozumiesz? Dostawa do domu.
- Wszystko gra, pani Wolf? - Albo dzisiaj, albo nigdy.
- Przestań mnie uciszać! - Cicho.
Inaczej się rozłączę. Zobaczysz…
Rozłączył się.
Cholera.
- Misja przerwana. - Co się dzieje?
- Powtarzam, przerywać misję. - Co jest?
Ja tonę!
- Wyciągnij mnie! - Archie?
- Angelo, pomóż mi! - Ale…
Zrobię, co zechcę.
Archibaldzie!
Marguerite…
Pani Wolf!
DIAMANT NOVAK SIMYON TARGISTAN
Archibald Al-Mahmoud!
Mam cię, oszuście!
Można?
Nie znam francuskiego. Zawołam tłumacza.
- Archibaldzie. - Nic mi nie jest.
Drogie panie, spokojnie.
Wszystko gra.
- Zabiłeś Fernanda. - Mgła.
Uśmiercę legendę.
Dlaczego zabiłeś Fernanda?
Brumère!
Ty terrorysto!
Wybacz! Nie!
Archibaldzie?
Cześć, dziewczyny. Potwerkujemy?
Chcecie się zabawić? Wedle życzenia.
Przedstawię wam mojego przyjaciela!
Trzeba by wam armii, żeby mnie wydymać!
Ja jestem Archibald Al Mahmoud!
Wspaniale dobrałeś ludzi.
Archie, przez ciebie zginiemy.
Ty kretynie.
Nie mów tak do mnie. Nigdy więcej!
No tak.
Nigdy nie lubiłam wody.
Zauważyliśmy.
Nie dam rady z tą misją.
Nie poradzę sobie z nim.
Teraz to moja wina.
Zawsze spada na mnie.
Chciałam ci pomóc.
Wiem.
Tak w ogóle, panie agencie, gdyby dał mi pan broń,
świętowalibyśmy zwycięstwo.
To tylko zadrapanie.
Teraz wiemy, kto jest kupcem.
Simyon Novak.
Syn króla Targistanu?
A on nie ma zakazu wstępu do kraju?
Paul Lesueur dał mu papiery na nazwisko Archibalda,
żeby sprzedać Big Maca.
Dziś go dostarczą.
Zjadłbym coś z Maca.
Masz ten fałszywy paszport?
W ogniu akcji wziąłem jego telefon.
Naprawdę?
Do Targistanu jest sześć godzin lotu.
Daleko jak na dostawę.
Jak dotrzeć do Targistanu bez opuszczenia kraju?
- Ambasada! - Bingo.
Musimy złapać ich na gorącym uczynku,
odzyskać Big Maca
i aresztować Paula i Simyona.
Doskonale!
Ojciec Simyona wysłał go prosto do ich kraju.
Palant nie będzie już mącił.
- To źle? - Oczywiście, że tak.
Brak sprzedaży to brak dowodów i przestępstwa.
To niedobrze.
- Nie oczyszczę swojego imienia? - Oskarżą twojego ojca i nas.
Z przykrością informuję,
że moja kariera w polityce dzisiaj się kończy.
Przykro mi, Alexandre.
Dziękuję, Momo.
Miałeś jakiś plan? Plan B?
Brak planu B.
Miał mnie uratować, a nie jestem priorytetem.
Chciałem cię uratować.
Bezpieczeństwo narodowe jest najważniejsze.
Dobrze zrobiłeś.
Owszem, jako agent
Ale jako ojciec – nie.
Jest pan świetnym agentem. Doskonałym.
Ta…
Ale jako tata…
Potwierdzam.
Dzięki, stary.
Archibaldzie, może ja mam tak samo.
Wolałbym mieć 25-letniego syna, który bierze odpowiedzialność,
a nie takiego rozpieszczonego bachora, który nie umie prowadzić!
Która piszczy jak dzieciak, gdy się biją!
Który ukrywa się pod maską studenta.
Spójrz na mnie, Archibaldzie.
Życie jest jak operacja.
Życie… toczy się naprawdę.
Wykorzystaj do cna to, co ci dano.
A ty, Archibaldzie,
zawsze będziesz moją najcenniejszą blizną.
Jedno nas łączy.
Jesteśmy rozczarowani.
Przepraszam, że znowu pytam.
Jak pomyliłeś telefon z paszportem?
- Cicho. - Różnią się.
Telefonu się nie kartkuje.
Co jeśli sprzedaż miała miejsce dziś w ambasadzie?
Przegapiłeś jeden szczegół, Richardzie.
Simyon odleciał kilka godzin temu.
Idealnie.
Nie łapię.
- Gdzie jesteś, Simyon? - Jak sądzisz, coño?
- W ambasadzie, kutafonie. - Aha!
Będziemy działać zgodnie z planem. Nie zapomnij o mi regalo.
A ty nie zapomnij
o moich 30 bańkach de fajitas, por favor, señorita!
- Kpisz sobie ze mnie? - Wcale nie. Gadasz po hiszpańsku…
O 21.00 w moim pokoju, coño!
Halo?
Ma talent.
Nikt z nas nie będzie uzbrojony.
Wyczuwam poważną operację.
To moja operacja. Nie będę się was w to mieszał.
Zwłaszcza jego.
Co? Nie!
To dotyczy mnie. Idę i to nie podlega dyskusji.
Panna Wielki Finał? Nie ma mowy. Ja i Archie stanowimy zespół.
Nie zostawię Archiego ani siostry.
O co chodzi? Dostanę broń?
Nikt nie pytał, ale wchodzę w to.
Dla taty, dla dziadka Jacquesa. Nie lubię, gdy robią ze mnie głupka.
Jest mały szczegół.
Bez kasy nie ma sprzedaży.
Trzydzieści baniek to nie mały szczegół.
To poważna sprawa.
Zależy, dla kogo.
Posłuchaj, Mgła
30 milionów to duża suma.
Ale uratowałeś mojego syna, więc…
Patrz, Mgła! Mój siniak prawie zniknął!
Co tu się wyprawia?
Pieniądze są twoje przez całą dobę.
- Pasuje? - Ani godziny dłużej.
Kasa będzie za godzinę.
Trzydzieści baniek w godzinę? Jakiej apki używasz?
AMBASADA TARGISTANU
Okej. Balerina wchodzi.
Orzeł Jeden.
Sokół Dwa.
Lis… Hej, kolego.
Wąż się przemieszcza.
Nie dotykaj.
Pająk…
Czemu zawsze gram minionka?
- Dzień dobry. - Witam.
- Poproszę wodę gazowaną. - A ja chciałabym Mercedesa.
Każdy ma swoje marzenia.
To prawdziwy facet.
Ma salę gier!
- Tory kolejowe! - Archibaldzie!
Przestań wszystko dotykać.
Dobrze. Tu są kamery.
Nagramy transakcję, żeby złapać ich na gorącym uczynku.
Sprawdzą pieniądze przed transakcją.
- Przebierzmy się. - Dobra.
Chodźmy.
- Komandorze? - Słucham.
Richard Brumère do pana.
- Richard? - Guy, przyjacielu.
- Jak się masz? - Nie masz tu przyjaciół.
Oszczędzę ci kłopotów ze względu na dawne czasy.
Hugo tu jest. Chce się przywitać.
Constantin?
Miło cię słyszeć.
Spotkajmy się, Richardzie.
Porozmawiajmy. We trójkę.
Kiepski jesteś w terenie.
Jak mówiła twoja żona, ciężko działać bez odpowiednich narzędzi.
Posłuchaj, dupku!
Rozłączył się.
Aż 38 sekund? Dupek!
Nie wytrzymał minuty.
I kto tutaj ma małego?
Kto bierze w dupsko?
Co cię napadło, Jouardzie?
Przepraszam, pani ministro.
Jesteśmy pod presją.
- Na czym stoimy? - Dobre pytanie.
Maurice, gdzie oni są?
Archibaldzie…
Archibaldzie.
Złościsz się na mnie z powodu mamy.
Moja nieobecność w twoim życiu była…
niewybaczalna.
Ale nie byłem gotowy na rodzinę.
Rozumiesz? Nie byłem gotowy na jej założenie.
Wiedziałem, że Fernand będzie lepszym ojcem.
Zawsze jednak byłem przy tobie.
Nawet na pogrzebie mamy.
Zawsze u twojego boku.
To byłeś ty?
Przysięgam, że ostatni raz przebieram się za dziwkę.
Świetnie wyglądasz.
Ta sukienka przy twojej figurze…
Wyglądasz…
Nieważne. Przebiorę się.
SIŁY ZBROJNE
Szefie!
- Świetne przyjęcie. - Sam je organizowałem.
Lody są w rożku.
Powtarzam. Lody są w rożku.
Co? Na balu się tańczy.
To trochę dziwne.
Jesteśmy nagrywani.
- Połóż lewą rękę na moim ramieniu. - Co?
Połóż rękę na moim ramieniu.
- Tak? - Dobrze.
Przedstawienie czas zacząć.
To szaleństwo!
Komandor Jouard. Wpuście mnie. Mam upoważnienie.
Zaczynasz mnie wkurzać. Nie po tej stronie bramy.
- Tu jest terrorysta. - Pani Meister-Mayer.
- Witamy. - Jaja sobie robisz?
Zatrzymaj go.
A ją wpuścił.
Znajdźcie mi smoking.
Simyonie, już jestem!
Przyjacielu.
Co z Simyonem?
Jest wściekły. Ogląda film, żeby ochłonąć.
- W porządku? - Przez ciebie ojciec mnie zjebał!
- Nie trzeba… - Utknąłem tu jak szczur.
Cóż…
- Proszę… - Dostałeś prezent?
Tak.
Masz moją kopertkę?
Dobry wieczór. Jak się pan ma?
Jestem tajnym agentem.
To najnowsza wersja
Big Maca!
- Przytul mnie. - Nie.
Przestań.
- Dotknij mnie. - Ale…
Po co? Przecież siedzimy tyłem.
Proszę. Big Mac na wynos.
Dobra.
Zatem… Fascynujące.
- Co to jest? - Spanikowałem.
O rany.
- Dawaj. - Pójdę już.
Pozwolę ci w spokoju dokończyć sprawy.
Zgoda!
Załatwione.
Obejrzyjmy film.
- Nie jestem zainteresowany. - Simyon!
Tu jestem, stary.
Koleżko.
Używają zagłuszaczy.
Mamy mały problem techniczny.
Richard Brumère, znany też jako Mgła.
Dalila, plan B!
No już!
Dziewczęta.
Chcecie się zabawić?
Pobawmy się.
W rytm muzyki!
Nowy rekord.
Koniec gry.
W porządku?
Strzel jeszcze raz.
Graczu nr 1, przygotuj się!
Rusz się, Magnum!
Nie!
- Nie, Archie! - Co?
- Trzymaj się planu! - Nie ty tu rządzisz.
Puszczaj!
Przegrałeś!
Nie! Tato, schyl się!
No dobra…
Druga piłka.
Panie i panowie, Paul właśnie wyszedł z budynku.
Trafiony!
Dokąd to?
To nasza misja!
Żadna „wasza”. Moja!
Ugryziesz mnie? Pogięło cię?
Puszczaj! Nie!
- Richard. - Marguerite?
Puszczaj!
Będę z tobą do końca.
Oddaj Paula policji. Weź pieniądze.
Idźcie z Marguerite.
- Nie zostawię cię. - Archibaldzie.
Jesteś moim priorytetem.
Wracam do gry. Póki znów nie wskoczę w kostium kąpielowy.
- Rób, co każe tata. - To boli.
Stul dziób!
Hej! Wszystko gra.
Rozwalę ci dupsko gnatem.
No dawaj!
Nie, zabijanie zabija.
Chyba przybyłem w samą porę.
Prawda?
Dobra robota.
Pełen gracji, sprytny i skuteczny.
Dzięki. Jeszcze się nie rozgrzałem. Zepsułem lądowanie.
Zwykle mam więcej ikry.
Popełniasz wielki błąd.
To boli, mamo.
- Powiedziałeś „mamo”? - Nie.
Kłamiesz.
- Powiedziałeś „mamo”. - Właśnie.
- Nieprawda. - Dalila.
Co ty wyprawiasz? Marguerite.
Nie jestem bronią!
Nie potrzebujemy jej.
Przejście. Przepraszam.
- Słucham? - To jego matka.
Nie zapomnę tej twarzy. Rozpoznałem ją. Ma w portfelu jej zdjęcie.
Marguerite? Ale… Nie.
Nie.
Nie mów, że znowu to ja cię informuję, kto jest czyim rodzicem.
Powinien pan odrobić lekcje, panie Brumère.
Dobrze. Chodźmy.
Pomożesz mi czy mam wszystko robić sama?
Przestań mnie gnoić. Wiesz, czemu brak mi pewności siebie?
Bo przez te wszystkie lata mnie poniżałaś.
Mam dużo na…
Łapy precz od mojego syna.
Marguerite…
Marguerite.
Dlaczego?
Dlaczego? Dla forsy. A przede wszystkim dla sprawiedliwości.
Mojego syna nikt nie chronił.
Twój w niczym nie jest lepszy.
Znowu się zaczyna.
Przy ludziach. Wstydu nie masz.
Nie wiedziałem, że masz syna.
Rodziłam w tajemnicy, żeby wstąpić do wydziału.
Za to synowi Richarda Brumère’a wszystko się należało.
Republika go rozpieściła!
Musiałam przywrócić równowagę.
Simyon nie jest moim pierwszym klientem. Było ich wielu.
Bez problemu pożyczałam jego immunitet. Twój synalek jest grzeczniutki.
Fernand był podejrzliwy.
Zabiłaś go?
- Zanim zdążył cię powiadomić. - To koniec.
Był dawny Alexandre. Teraz jest czas na nowego.
To nie ten sam człowiek.
Ten gość to wariat!
Co się dzieje?
- Basen… - Trzeba było odrobić lekcje.
Byłam mistrzynią regionu w piłce wodnej.
To ekspertka.
- Jak ryba w wodzie. - Delfin.
Dlaczego Big Mac?
To nasza ostatnia fucha i wreszcie trochę pożyjemy.
- No włacha. - Nareszcie. Nie wymkniesz mi się.
Odwalasz prywatę.
Tato!
Mamy niedokończone sprawy.
Guy, spóźniłeś się.
Wiem.
Nie bój się. Wyjdziesz.
Na noszach.
Ambasada jest otoczona.
Czekałem na to. No co? Co się dzieje?
Dobrze. Rozumiem.
Chcesz na osobności? Minęło sporo czasu.
Mano a mano.
Patrz. Odkładam broń.
Widzisz?
Mano a mano!
Za kurczaczka. Miała na sobie majtki?
Jakiego koloru?
Delikatnie!
- Richard! - Nieźle.
Santiago, 1984.
Gdy uwolniłeś ambasadora, byłem tam.
Bogota, 1988.
Sztuczka na niewidomego.
Przestańcie.
Dżibuti, 1993.
- Marguerite. - Cześć, Guy.
Zabiłaś Jouarda!
Tylko on mógł zeznawać przeciwko nam.
- Dzwoń! - No tak. Już.
- Chodźmy! - Już.
Widziałem, jak Richard zabił Jouarda.
Protokół 62! Wybacz.
- Archie, wszystko gra? - Nie żyje?
Dobry wieczór.
Wybierasz się gdzieś, babciu?
Zabawimy się?
O rany.
Aresztuję cię w imię prawa!
Może być coś zrobił!
Siostra miała rację.
Antyk z ciebie.
Puść moją mamę!
Dzięki, Emmanuelu.
Zielone światło od prezydenta. Protokół 62.
- Tak. - Możemy zaatakować ambasadę.
Protokół 62? Nawet o tym nie myśl!
On dotyczy tylko czasów wojny.
A co z chłopakiem?
- Przypadkowa ofiara. - Wysyłasz ich na rzeź!
Z akt wynika, że Nobla to on nie dostanie.
- Puść! - Ty puść! To Versace!
Puść moją matkę!
Marguerite.
Przyjaciele.
To nie tak, jak…
To oni! Ja jestem jednym z was.
- Cofnąć się. - Paul Lesueur.
Świetne wyczucie czasu.
Brawo.
Aresztuj tych dwóch klaunów.
Tak. Mam kuloodporny smoking.
Wyprodukowany we Francji. Byłbym martwy, gdyby był z Bangladeszu.
Marguerite.
Zdradziłaś mnie.
To głównie Marguerite. Zatem ja…
- Zostajesz. - Zostanę. Oczywiście.
A pan, panie Lazare?
Niedługo będę dzwonił do pana ministra Lazare’a.
Rodzina może być dumna.
I co?
Kto wyszedł na głupka?
Szefie!
Minister Lazare.
A ty, Richardzie…
zawsze pracowałeś z najlepszymi.
Nigdy nie miałem
lepszego zespołu, mówię szczerze.
Archibaldzie, byłeś świetny.
Dzięki, tato.
- Dziękuję. - Nie bądźcie śmieszni.
„Wygraliśmy!”
- Jestem z ciebie dumna. - Serio?
Ja też jestem dumny. Pozamiatałeś.
- Poważnie? - No.
Marguerite?
Jak mówią w Gwatemali, lama zawsze…
Zamknij się.
Przestań chrzanić. Gwatemala…
- Historyjki o lamach. - Cicho bądź.
- I tak nie byłem przekonany. - Frajer.
Poświęcił się dla syna…
Co z twoją plastikową bronią?
- Wielki Mac. - Tak.
Kawał dobrej roboty.
Musisz przyjechać do sztabu.
No jasne.
Richard?
UKOCHANEJ MAMIE, KTÓRA MARZYŁA O TYM,
ABY UJRZEĆ TEGO NAJEMNIKA W AKCJI
Udziec wyszedł z chłodni.
Dziękuję pani.
„Udziec wyszedł z chłodni”.
Kurwa mać!
Napisy: Agata Martelińska
Coś mnie ominęło?
Tylko narodziny syna.
Fernando! Zrób to jeszcze raz, bo chcę nagrać.
Doktorze.
- Oszalałeś! Nie gap się! - Dlaczego?
Wynocha! Kochanie…
Co ty wyprawiasz?
Zawsze będę przy tobie w najważniejszych chwilach.
WITAJ, JOSHU, MÓJ MAŁY NAJEMNIKU 27 MARCA 2021 ROKU