Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎ผมจำครั้งแรกที่มาที่นี่ได้ดี
‎พวกเขาบอกว่าฟอร์เต เดย์ มาร์มี ‎เป็นเมืองชายหาดสุดหรู
‎จริงๆ นะ…
‎มันเหมือนก้าวเข้าไปในโปสการ์ดเลย
‎ที่ทุกอย่างดูจัดวางอย่างสมบูรณ์แบบ
‎ม่านสีฟ้าขาวของบีชคลับ
‎ทรายที่ถูกกวาดด้วยคราด
‎เสียงหัวเราะลอยมาตามสายลม
‎ผมอึ้งไปกับบรรยากาศที่ไร้กาลเวลานี้
‎จักรยานผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ‎บนทางไม้กระดานยามอาทิตย์ตก
‎สถานที่ยอดเยี่ยมสำหรับวันหยุดฤดูร้อน
‎แต่ในฟอร์เต เดย์ มาร์มี
‎กลางวันสั้นกว่า และกลางคืนยาวนานกว่า
‎บนยอดเขาอาปูอัน แอลป์
‎หินอ่อนสีขาวแตกละเอียด
‎แหวกเป็นทางให้หิมะเย็นเยือกปกคลุม
‎ความมืดกลืนกินแสงสว่าง
‎และความกลัวจับเราไว้
‎แม้แต่ในฟอร์เต เดย์ มาร์มี
‎เราก็ได้เรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเอง
‎เมืองที่เปี่ยมด้วยแสงแดดและความสงบ…
‎ดูว่างเปล่าในตอนนี้
‎ราวกับถูกอพยพออกไป
‎เรื่องนี้…
‎เป็นเรื่องราวในฤดูหนาว
‎(กล้อง 15)
‎(ราฟฟาเอลลี่ ซีเคียวริตี้)
‎ช่วยด้วย…
‎ช่วยด้วย!
‎ช่วยด้วย
‎มาทำอะไรดึกป่านนี้
‎พวกคลีเมนติน่ะ พวกเขาบอกว่า ‎อยากคุยกับคุณเท่านั้น จากบาร์เบโดส
‎ไม่มีอะไรทำแล้วหรือไง
‎พวกเขากังวลจากสิ่งที่เห็นในกล้องหน้าประตู
‎หวังว่าคืนนี้จะได้นอนสักสองสามชั่วโมงนะ
‎คุณบอกว่าให้โทรหาได้ ถ้าลูกค้าพรีเมี่ยมนี่
‎คุณทำถูกแล้ว
‎- ราตรีสวัสดิ์ เอ็มม่า ‎- ไปนอนพักเถอะ
‎จะพยายามนะ
‎(ริเวลี ออร์ลันดี เดลลา วัลลี คลีเมนติ)
‎คุณคลีเมนติ
‎- ถึงที่บ้านแล้วเหรอ ‎- ครับ ถึงแล้ว
‎เป็นไง ทุกอย่างโอเคไหม
‎กล้องวงจรปิดในพื้นที่ก็ใช้ได้ครับ
‎- ใช่ แต่… ‎- ไม่มีร่องรอยการบุกรุก
‎ไม่ ก็บอกแล้วไงว่าดูเหมือนเธอกำลังแย่
‎ใครจะรู้ว่าเธอเห็นอะไรมา ‎อาจจะมีโจรแถวนั้น
‎พวกนั้นบุกเข้ามาในพื้นที่ ‎ไม่มีที่ไหนปลอดภัยแล้ว‎ ‎รู้ไหม
‎ผมเข้าใจ ‎เราบอกไม่ได้ว่าเป็นผู้อพยพหรือเปล่า
‎- แต่ยังไงก็ตรวจดูให้ที ‎- ครับ ได้ครับ
‎ขอบคุณ ซานตินี่
‎โอเค ขอให้มีวันที่ดี
‎อันที่จริง ที่นี่มืดแล้วครับ
‎แต่ก็ขอบคุณครับ
‎- แค่นี้นะ ซานตินี่ ‎- แค่นี้ครับ
‎หมอนี่ทำบ้าอะไรของมัน
‎ทำบ้าอะไรของแกวะ
‎(รายการโปรด)
‎(สารวัตรทหาร)
‎- ฮัลโหล ซานตินี่ ‎- ฮัลโหล
‎ผมเจอคนที่อาจเมาแล้วขับ ‎ระหว่างถนนโวลต้ากับคาร์ราร่า
‎ทะเบียน ปีเตอร์ ไอด้า 55388
‎เราจะส่งคนไปทันที
‎ขอบคุณ
‎ไม่จำเป็นแล้วล่ะ
‎แน่ใจนะ
‎ได้ ผมจัดการเอง แค่นี้นะ
‎- มีปัญหาอะไรวะ ไอ้เวร ‎- ดาริโอ้
‎ฉันรู้จักนายเหรอ
‎ฉันรู้จักแม่นาย
‎ขึ้นมาสิ นายขับแบบนี้ไม่ได้ ‎เดี๋ยวฉันไปส่ง
‎ใจเย็น
‎บ้าเอ๊ย…
‎เขาไปทำอะไรมา
‎ไว้เราค่อยคุยกัน เข้ามา
‎คุยอะไรล่ะ
‎เขาเมาแล้วขับน่ะ
‎โชคดีที่ผมเห็นเขา
‎กลัวว่ามันจะมากกว่าเหล้านะ
‎คุณออกมาทำอะไรป่านนี้ล่ะ
‎มหาเศรษฐีบางคนคงทำแมวหายสินะ
‎รถอยู่ที่ถนนโวลต้า
‎ขอบคุณนะ โรแบร์โต้
‎- ฝันดีนะ ‎- ค่ะ
‎ดีใจที่ได้เจอ
‎ดาริโอ้
‎ดาริโอ้ เปิดประตู
‎ดาริโอ้
‎ดาริโอ้ เปิดประตู
‎ดาริโอ้…
‎(ระบบอันตราย)
‎อรุณสวัสดิ์
‎นี่ล้อเล่นกับใครกัน
‎แองเจล่ายังรู้เลยว่าเมื่อคืนคุณไม่อยู่บ้าน ‎เธอกลับมาตอนตีสาม
‎ในวันจันทร์
‎บ้านนี้ไม่มีกฎอะไรอีกแล้ว
‎- ขอถามอะไรได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ลูกค้าของคุณ นักมานุษยวิทยา…
‎พวกเขารู้ไหมว่าพอนอนไม่หลับที่นี่ ‎คุณก็จะไปนอนไม่หลับที่บ้านพวกเขาน่ะ
‎พวกเขาอยู่ที่แอฟริกาใต้มาสักพักแล้ว
‎แองเจล่าอยู่ไหน
‎(เพื่อนายกเทศมนตรี)
‎ถ้าสนใจนัก ‎ทำไมไม่ถามหรือตามพิกัดมือถือเธอล่ะ
‎เราคุยกันแล้ว ‎ผมไม่อยากติดตั้งไอ้นั่นลงในมือถือเธอ
‎- ให้เธอใช้ชีวิตเถอะ ‎- ใช่
‎- ฟังนะ… ‎- อือ
‎คุณได้ขึ้นหน้าหนึ่งกับพิลาติ
‎(พิลาติสนับสนุนคลาวเดีย ราฟฟาเอลลี่)
‎เยี่ยม ฉันลืมไปเลย
‎ดูสิว่าเธอมีความสุขแค่ไหน อรุณสวัสดิ์
‎อรุณสวัสดิ์ สาวน้อย
‎เราสบายดีนะ ลูกล่ะ
‎- พูดอะไรหน่อยสิ ‎- แองเจล่า
‎ลูกฝ่าฝืนเคอร์ฟิว ‎พ่อบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ากลับดึก
‎ในวันธรรมดาที่ต้องไปโรงเรียนน่ะ
‎หนูบอกแม่แล้ว
‎หนูไปทำการบ้านที่บ้านจีเนฟร่า ‎แล้วก็เผลอหลับไป
‎แล้วพ่อไปไหนมา
‎สายแล้ว หนูต้องไปก่อน
‎- อย่าเล่นมือถือตอนปั่นจักรยาน ‎- พ่อบอกหนูวันละสิบครั้งได้
‎ได้เห็นแม่ขึ้นหน้าหนึ่งหรือยัง
‎แองเจล่า เห็นแม่ขึ้นหน้าหนึ่งหรือยัง
‎เธอไม่ได้ยิน กำลังรีบน่ะ
‎ถึงจะได้ยิน เธอจะสนอะไรล่ะ
‎คนที่สนมานั่นแล้วไง
‎มัตเตโอ
‎- อะไรเนี่ย ‎- เอานี่ไปเก็บ
‎ไม่ใช่ภาพลักษณ์ที่ดีของเราใช่ไหม ‎เร็วเข้าๆ
‎กินยานอนหลับเถอะนะ คุณดูเหมือนแวมไพร์เลย
‎ยาพวกนั้นทำให้ผมเป็นบ้า
‎แล้วแบบนี้เรียกปกติเหรอ
‎อรุณสวัสดิ์
‎มัตเตโอ
‎ยินดีด้วยสำหรับหน้าหนึ่ง
‎- ขอบคุณ เห็นไหมว่ามันเยี่ยมแค่ไหน ‎- เห็นสิ
‎นี่คือเวอร์ชั่นใหม่
‎- ดี ‎- คราวนี้คุณต้องชอบแน่
‎เราเปลี่ยนเพลงด้วย
‎- นี่ครับ ‎- ทะเล สวยมาก
‎เยี่ยมเลย
‎ภาพพาโนรามา
‎- กับฟอร์เต ‎- ตรงนี้ไม่ดี
‎ฉันดูเครียด
‎ไม่จริงเลย
‎ในโลกที่ถูกคุกคาม ‎เลือกฉันก็คือการเลือกอนาคตที่ปลอดภัยกว่า
‎- คุณดูดีมาก ‎- แต่ฉันหัวเราะมากไป
‎ที่งานระดมทุนของพิลาติ
‎- ทายสิว่าใครอยู่ฝั่งเรา ‎- ใครล่ะ
‎มาร์เชลโล่…
‎เฟอร์ราริโอ้
‎- มหาเศรษฐีเหรอ ‎- ใช่
‎- เยี่ยมเลย สุดยอด ‎- เยี่ยมเลย
‎ทีมรักษาความปลอดภัยของเขาโทรหาฉัน ‎เอานี่ไปด้วย
‎คุณซานตินี่จะจัดการเองเหรอ
‎ไม่ ฉันจะทำเอง
‎- ดีครับ ไปกันเถอะ ‎- ไปกัน
‎(เพื่อเมืองที่ปลอดภัยขึ้น)
‎(ฟอร์เต เดย์ มาร์มี)
‎(มารีน่า ดิ ปิเอตราซานตา)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- ไง อรุณสวัสดิ์
‎คุณมาที่นี่ทำไม ทำกะกลางคืนไม่ใช่เหรอ
‎ฉันมีอะไรจะให้ดู
‎อะไรล่ะ
‎นี่คือภาพที่กล้องของคลีเมนติบันทึกไว้เมื่อคืน
‎บ้าเอ๊ย
‎ลูกค้าคนไหนอยู่บนถนนเส้นนั้น
‎ทำไม ภาพถูกสำรองไว้เหรอ
‎ใช่ กล้องในพื้นที่ทุกตัวสำรองข้อมูลไว้
‎ไม่ว่าพวกเขาจะจ่ายหรือไม่ก็ตาม
‎เมื่อคืนผมไม่ได้นอนเลย
‎ใส่เสื้อโค้ททำไมล่ะ หนาวเหรอ
‎ฉันเกลียดฤดูหนาว ฉันเกลียดมัน
‎- ดูสิว่าเราทำงานเก่งแค่ไหน ‎- ที่สุดเลย
‎ดูสิ
‎เอาล่ะ
‎พวกเขาจับใครน่ะ
‎บอกไม่ถูกแฮะ
‎บ้าเอ๊ย
‎มีอะไร
‎วอลเตอร์น่ะ
‎นั่นลูกสาวเขา มาเรีย
‎สเปซี่
‎เขาเคยเป็นช่างไฟของผม
‎มือหนึ่งในวงการเลย
‎คนที่ถ่ายอยู่นั่นใคร
‎วอลเตอร์…
‎(ห้องสมุด ‎หลักสูตรการเขียนเชิงสร้างสรรค์)
‎งั้นก่อนที่จะทำให้พวกคุณพอใจ ‎กับคำพูดฉลาดๆ ของผม
‎ผมต้องแจ้งข่าวร้ายก่อน
‎มาเรีย สเปซี่ เพื่อนร่วมชั้นของคุณ ‎เข้าโรงพยาบาล
‎พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นคะ
‎คงสะดุดขวดของพ่อเธอแน่ๆ
‎ทุกคน ขอล่ะ
‎แต่มาเรียไม่เป็นไร ไม่ได้ร้ายแรง ‎ทีนี้ก็เริ่มกันได้
‎งั้น แองเจล่า ‎เราค้างอยู่ที่ "เหตุแห่งความบาดหมาง"
‎- พร้อมไหม ‎- ไม่ ยังค่ะ
‎ฉันต้องให้แม่กับพ่อ
‎มาอยู่ในห้องเดียวกันเกินสิบวินาทีก่อนค่ะ
‎อาจารย์คะ…
‎ที่รัก…
‎ผมไม่รู้จะบอกคุณยังไงดี
‎ผมไม่ใช่อาจารย์ของคุณ
‎ประวัติศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ‎พวกคุณเรียกมันกับคนพวกนั้น
‎ผมมาที่นี่เพื่อสอนวิธีมองหาความจริง
‎แบบไม่เซ็นเซอร์
‎และไม่ใช่ความจริงที่พวกเขาให้คุณเห็นทางทีวี ‎หรือในโซเชียลมีเดีย
‎ทุกคน ผมมาที่นี่…
‎เพื่อสอนวิธีทำให้ชีวิตน่าสนใจบนกระดาษ
‎ถ้าพวกคุณรอดจากนายหน้า ‎นักหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการและอะไรแนวนั้นนะ
‎โทรศัพท์มือถือ
‎จากธุลีกลับสู่ธุลี
‎จากฝุ่นกลับสู่ฝุ่น
‎เราจะส่งโทรศัพท์พวกนี้ไปยังที่พักชั่วคราว
‎จำไว้นะ
‎ไม่มีอะไรไปจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นี้ได้
‎เพราะงั้น ได้โปรด
‎ไม่ตัดสิน
‎จริงใจกันถึงที่สุด
‎จีเนฟร่า เริ่มได้
‎เต็มที่เลยนะ
‎ชื่อเรื่องชั่วคราว
‎"เขาโดนจับได้"
‎"ครั้งแรกที่ฉันเจอคนรักของพ่อ
‎โวลมาโร่
‎ฉันอายุหกขวบ"
‎"สิบปีต่อมา ฉันเป็นโลลิต้าของเขา"
‎"เขาเป็นสิ่งที่ฉันใช้แก้แค้นพ่อแม่"
‎"เขาไม่รู้จักพอ"
‎แม่
‎"ไม่รู้จักพอ"
‎"มันไม่ใช่เรื่องอึ๊บกัน ‎แต่เป็นการปั่นประสาทคนอื่น"
‎โทษทีนะ แองเจล่า ‎เธออยากส่งเสียงอะไรอีกไหม
‎โทษที แต่มีแค่ฉันเหรอที่คิดว่า
‎มุมมองของผู้เล่าเรื่องขาดอารมณ์ร่วมน่ะ
‎อาจารย์ นี่เป็นความเจ็บปวดของฉัน
‎ฉันจะไม่ยอมยืนรับคำด่าแบบนี้หรอกนะ
‎คุณพูดถูก
‎ไม่ควรต้องทำแบบนั้น
‎ว่าต่อเลย
‎"เราหนีไม่ได้ไปตลอด"
‎(สารวัตรทหาร)
‎- เอ็นซิโน่ ‎- ไง
‎- หมาเฝ้าบ้าน ‎- เป็นยังไงบ้าง
‎- ดี คุณล่ะ ‎- ดี ฟังนะ…
‎ใครเป็นคนที่ถ่ายน่ะ โดเมนิเคตติเหรอ
‎ทำไมล่ะ คดีปิดไปแล้ว
‎เขามีความผิด รับสารภาพแล้ว ดูเอกสารสิ
‎เพื่อนบ้านของสเปซี่ ริซิเอรี่
‎เขาบ่นเรื่องที่สเปซี่เมาและวุ่นวาย
‎เขากลัวแทนตัวลูกสาว
‎บอกว่าพวกเขาทะเลาะกันใหญ่โต ‎เมื่อสองสามชั่วโมงก่อน
‎การกลับสู่สภาพปกติเป็นเรื่องยาก
‎"ยาก" เหรอ
‎ไม่ใช่ว่าทุกคนจะทำได้
‎มาเรีย
‎จากระดับหนึ่งถึงสิบ มันเจ็บแค่ไหน
‎สิบเอ็ด
‎เราจะค่อยเป็นค่อยไปก่อน งั้น…
‎ขยับนิ้วแบบนี้ได้ไหม
‎ดี อีกทางล่ะ
‎ขอดูการเคลื่อนไหวหน่อยนะ
‎ไม่ต้องเกร็ง ปล่อยแขนเลย ฉันจัดการเอง
‎โอ๊ย
‎เอาใหม่นะ ปล่อย
‎โอ๊ยๆ
‎มาเรีย
‎เธอไหล่หลุดนะ
‎ถ้ายังเป็นแบบนี้ ‎แขนเธอก็เสี่ยงที่จะติดเพราะขยับไม่ได้
‎ยิ่งตอนนี้ขยับมากเท่าไร ‎ต่อไปก็ไม่ต้องทำเยอะ
‎(เบเกอรี่ ‎ของหวาน ขนมอบ เค้ก)
‎ว่าไง
‎ว่าไง…
‎มา กินผลไม้ต้องห้ามสักคำ
‎- กินแล้ว ‎- กินอีกสิ
‎ที่รัก ถ้าอย่างนั้น ‎เธอต้องหาคนวัยเดียวกันนะ
‎เธอนี่ไม่รู้จักพอเลย
‎"ไม่รู้จักพอ" อะไรกัน
‎อย่าเอาฉันไปเทียบกับจีเนฟร่านะ
‎เรื่องระหว่างเราเป็นของจริง
‎ฉันรู้ แต่ฉันมีงานต้องทำ
‎เป็นอะไรไป
‎คืนวันอาทิตย์คุณกลับมาดึกมาก
‎คุณไม่ยอมให้ฉันค้างที่นี่ หายหัวไปไหนมา
‎เธอพูดเหมือนเมียเก่าฉันเลย ‎เขาเป็นเมียเก่าเพราะแบบนั้นแหละ
‎ฉันรู้ ขอโทษ
‎ฉันไม่อยากกักขังคุณนะ
‎แต่ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกไป ‎ฉันแค่อยากช่วยคุณ
‎ฟังนะ…
‎ความกดดันกับหนังสือบ้านี่ทำให้ฉันเป็นบ้า
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันจะเขียนจบไหม ‎ถ้าเธออยู่ที่นี่ ฉันเขียนไม่เสร็จแน่
‎เพราะงั้นขอเวลาสักอาทิตย์ ‎และฉันจะเป็นของเธอ
‎ตอนนี้กลับไปก่อนนะ
‎ขอร้องล่ะ
‎คุณยังไม่ตอบฉันเลย ‎เมื่อคืนวันอาทิตย์คุณไปไหน
‎- ไปขับรถเล่น ‎- เพื่ออะไร
‎- หาบางอย่าง ‎- หาอะไร
‎ฉันไม่รู้ บางอย่าง แรงบันดาลใจ
‎แต่ยัยจีเนฟร่าโพสต์รูปคุณนะ
‎ฉันก็ดูดีไหมล่ะ
‎เท่มาก ในสนามของโรงเรียนน่ะ
‎ทุกคนคงตายแน่ถ้าได้รู้
‎แต่พวกเขาไม่มีทางรู้หรอก แองเจล่า
‎ไม่มีวัน
‎คุณทำร้ายฉัน
‎อะไรน่ะ
‎ผมกำลังซิงก์เสียงจากโทรศัพท์ของโดเมนิเคตติ
‎ผมผิดเอง
‎น่าเศร้านะ เรื่องสเปซี่น่ะ
‎คงไม่มีเวลาไหนเหมาะกับคุณไปกว่านี้แล้ว
‎ลอบกัดชัดๆ
‎วันนี้คุณสวยนะ
‎- เหรอ ‎- อือ
‎ไม่รู้ว่าเพื่องานอีเวนต์หรือพิลาติกันแน่
‎รู้ไหม ถ้าฉันไม่ได้แต่งงานก็คงชอบเขาแล้ว
‎ไม่จริง คุณแต่งงานแล้ว แต่ก็ยังชอบเขาอยู่
‎ผมเข้าใจ
‎เขาตรงข้ามกับผม ทุกอย่างที่ผมเป็นไม่ได้
‎คนรวยและสง่างาม
‎รวย
‎อาจจะในโลกอื่นนะ
‎ถึงแล้ว
‎พยายามอย่าสนุกมากเกินไปล่ะ
‎และจำไว้ให้ดีว่าอย่าจับมือพิลาติ
‎แล้ว "ห้ามโดนตัว" นี่มันอะไร
‎ผมเข้าใจว่าพอเรารวย ‎เราจะกลัวอะไรก็ได้ แต่…
‎ความสัมพันธ์ที่ไม่โดนตัวกัน ‎ไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่แท้จริง
‎ไม่จำเป็นหรอก
‎สวัสดีครับ
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎ดูดีมาก คาร์โล
‎สวัสดีค่ะ
‎- คูร์ซิโอ้… ‎- คลาวเดีย
‎เห็นไหมว่าคนมาเยอะแค่ไหน
‎คนสำคัญมากันครบเลย
‎- เหลือเชื่อ ‎- ต้องขอบคุณคุณเลย
‎ต้องขอบคุณคุณเลย
‎โรแบร์โต้ ดูภรรยาคุณคืนนี้สิ ‎ในแสงแบบนี้ เธอเหมือน…
‎เทพีวีนัสเลย
‎ภายนอกดูประณีตบอบบาง ‎ภายในแข็งแกร่งเหมือนหินอ่อน
‎คุณโชคดีนะ โรแบร์โต้
‎ผมคิดแบบนั้นมาตลอดครับ
‎- อีกห้านาทีเจอกันนะ ‎- ค่ะ
‎มหาเศรษฐีเฟอร์ราริโอ้มาแล้ว
‎มัตเตโอ ขอล่ะ "เฟอร์ราริโอ้" ก็พอ
‎- ขอวิสกี้หนึ่งแก้วครับ ‎- โรแบร์โต้
‎ฉันขอแนะนำให้รู้จัก ‎ลูกค้าชาวอเมริกันคนใหม่ของฉัน คามิลล่า
‎เธอเพิ่งซื้อบ้านบนเวีย โกริเซีย
‎ทันเวลาพอดี ถ้าข่าวลือเป็นจริงนะ
‎ข่าวลืออะไรครับ
‎ถ้ามาร์เชลโล่ เฟอร์ราริโอ้จะลงทุน
‎เราก็หวังว่ามูลค่าบ้าน ‎จะเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 20 เปอร์เซ็นต์
‎รู้ไหมว่า ‎คืนนี้เฟอร์ราริโอ้ไม่ควรมาที่นี่ด้วยซ้ำ
‎อันที่จริง ห้ามถ่ายรูป ใช้โทรศัพท์ถ่ายก็ไม่ได้
‎พระเจ้าทรงห้ามไม่ให้คนหัวก้าวหน้าอย่างเขา
‎ถูกเห็นอยู่กับผู้สมัครจากฝ่ายขวา
‎เราทำให้คุณเบื่อเหรอคะ
‎ครับ
‎ไม่ ล้อเล่นน่ะครับ
‎ผมเป็นโรคนอนไม่หลับ ‎ไม่ได้นอนมาสองสามคืนแล้ว
‎น่าสงสารนะ
‎ได้ใช้ยาอะไรไหมคะ
‎ไม่อย่างนั้นคุณจะเสี่ยงมีอาการประสาทหลอนนะ
‎ผมรู้ครับ
‎อย่างแรกเลย
‎ห้ามดื่มค่ะ
‎ทุกท่าน ฟังทางนี้หน่อยครับ
‎ผมรู้จักพวกคุณทุกคน ‎และรู้ว่าฟอร์เต เดย์ มาร์มี
‎เป็นบ้านหลังที่สองของหลายๆ คน ‎แม้แต่หลังที่สาม ที่สี่
‎แต่ฟอร์เตเป็นสถานที่…
‎ที่เราทุกคนรัก
‎ไม่มีใครบอกได้ว่าเราไม่คู่ควรกับมัน
‎ไม่งั้นเราจะโกรธ
‎ทุกท่าน
‎นายกเทศมนตรีคนต่อไปของเรา หรือ
‎นายกเทศมนตรีหญิงคนแรกของเรา
‎และนายกเทศมนตรีที่ดีที่สุดที่จะเดตด้วย ‎ผมรับรองได้เลย
‎คลาวเดีย ราฟฟาเอลลี่ ‎เพื่อฟอร์เต เดย์ มาร์มีที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น
‎ขอบคุณค่ะ
‎ฉันเกิดที่ฟอร์เต เดย์ มาร์มี
‎ฉันเติบโตที่นี่
‎ลูกสาวฉันเกิดและโตที่นี่
‎และฉันก็อยากแก่ตัวลงที่นี่
‎ตอนเด็กๆ ฉันเดินเล่นไปทั่วอย่างอิสระ
‎ถนนหนทางปลอดภัย
‎ไม่มีอะไรต้องกลัว
‎เราไม่ต้องล็อกประตู
‎ลองคิดดูสิคะ
‎มีเหตุผลที่พวกนั้นถูกเรียกว่า "ผู้บุกรุก"
‎หรือพวกที่ไม่เป็นที่ต้องการ
‎และอย่าลืม…
‎หนี้ที่เราติดค้างผู้พันโมริของเรา…
‎ถ้าโจรและหัวขโมยในตอนนี้ถูกควบคุมได้นะคะ
‎รู้ไหมคะ
‎เหตุการณ์ที่น่าสะเทือนใจ…
‎อย่างเหตุการณ์ที่เราได้พบ…
‎เมื่อเช้าตรู่วันอาทิตย์
‎เกี่ยวกับเด็กสาวคนนั้น
‎เป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบ
‎เธอถูกทำร้าย
‎โดยคนที่เธอไว้ใจ
‎จะเข้าไปไหม
‎คุณอยากได้แวมไพร์ไปวิ่งทั่วบ้านตอนตีสามเหรอ
‎คืนนี้ทุกคนตกหลุมรักคุณนะ
‎(คลาวเดีย ราฟฟาเอลลี่)
‎คลาวเดีย
‎ดึกแล้วนะ มีอะไร
‎โรแบร์โต้ นังนั่นกลับคำ
‎นางบอกว่าทุกอย่างเกิดขึ้นที่บ้านของพิลาติ
‎- อะไรนะ ‎- แต่มันไม่จริง
‎ไม่ต้องห่วง เขาไม่ได้อยู่ที่นั่น ‎เขาอยู่ที่มิลาน บ้านไม่มีใครอยู่
‎นั่นไม่ใช่ประเด็น ‎ประเด็นคือมันทำให้เสียชื่อเสียง
‎คุณต้องจัดการเรื่องนี้นะ
‎เร็วที่สุดด้วย โอเคนะ
‎ก็ได้
‎แน่นไปไหม
‎งั้นฉันคลายให้หน่อยนะ
‎เดี๋ยวนะ
‎ขอดูมือหน่อย อีกข้าง
‎โรแบร์โต้ บอกภรรยาคุณว่าไม่ต้องห่วงนะ
‎เห็นอยู่ว่าเธอปกป้องพ่อของเธอ
‎หลังจากยาระงับประสาทหมดฤทธิ์
‎เธอเห็นเขาถูกจับ เธอตกใจมาก
‎ตอนนี้เลยมาบอกว่าเรื่องเกิดที่บ้านพิลาติ
‎ว่าเธอดื่มหนัก ว่ามีเด็กผู้ชายอยู่ที่นั่นอีกคน
‎- เด็กที่ไหน ‎- เธอไม่รู้จัก
‎เธอลืมชื่อไปแล้ว โคตรไร้สาระ
‎เธอกุเรื่องทั้งหมดขึ้น
‎ฟังนะ สเปซี่มาที่นี่แล้ว
‎เขาเมา สับสน แถมยังขัดขืน
‎แต่เขารับสารภาพในที่เกิดเหตุนะ อย่าลืมล่ะ
‎เกี่ยวข้องกับยาเสพติดไหม
‎ผลตรวจสารพิษไม่เจออะไร
‎มีแค่ยาแก้ปวดที่พวกเขาให้เธอในโรงพยาบาล
‎- วอลเตอร์อยู่ไหน ‎- ถูกปล่อยตัวแล้ว
‎ก็ถ้าลูกสาวเขาไม่อยากแจ้งความ…
‎ไม่ต้องห่วง เราจะส่งเธอกลับบ้าน ‎พร้อมนักสังคมสงเคราะห์
‎- ขอโทษค่ะ อเลสซานโดร ‎- ขอโทษครับ
‎ครับ ได้เลย
‎ฉันเพิ่งแพ้พนันกับตัวเองเลย
‎พนันอะไร
‎นึกว่าจะไม่ได้เจอคุณไปอีกปี
‎ฟังนะ คุณไปเอารถดาริโอ้หรือยัง
‎แล้ว
‎แล้ว…
‎ผมต้องคุยกับเขา รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
‎- ถ้าเขาทำอะไร คุณจะบอกฉันไหม ‎- แน่นอน
‎เขาทำงานที่ร้านอาหารจิลดา
‎โอเค งั้นไว้เจอกันนะ
‎- ไปนะ ‎- โอเค
‎ดาริโอ้ไม่ได้มาห้าหกสัปดาห์แล้ว
‎ได้บอกเหตุผลไหมครับ
‎ไม่มีเขา เราก็อยู่ได้
‎ขอบคุณครับ
‎ถ้าเจอไอ้เวรนั่น ‎ฝากบอกให้เขาโทรหาเลติเซียด้วยนะ
‎ฉันจะได้ไม่รับสาย
‎มาเรีย เธอนอนที่ไหน
‎ชั้นบน
‎แล้วคุณนอนที่ไหนคะ
‎ในนั้น
‎แล้วคุณมีงานทำเพื่อเลี้ยงดูลูกสาวไหมคะ
‎มีครับ
‎โอเคค่ะ เธอแน่ใจนะ
‎ค่ะ ทำไมทุกคนเอาแต่ถามฉันแบบนั้น
‎อยู่นี่ฉันไม่เป็นไร
‎ก็ได้
‎งั้นฉันไปก่อนนะ และนี่
‎ไว้แก้ปวดค่ะ
‎มันสำคัญนะคะที่มาเรียต้องกินยา ‎ตามที่โรงพยาบาลสั่ง
‎ไปนะ มาเรีย
‎มาเรีย พ่อขอโทษ ‎เราคุยเรื่องที่เกิดขึ้นได้นะถ้าลูกต้องการ
‎วันนี้หนูไม่อยากคุย
‎ไม่ต้องห่วง หนูบอกพวกเขาแล้วว่าพ่อไม่เกี่ยว
‎ฟังนะ มาเรีย ฟังก่อน มาเรีย
‎พ่อจะล้างมลทินให้ตัวเอง รอดูนะ
‎พวกนั้นจะทำแบบนี้กับเราไปตลอดไม่ได้
‎จะทำแบบนี้กับเราไปตลอดไม่ได้
‎คุณหลับไปนะคะ
‎ฉันช่วยคุณได้นะ
‎ซานตินี่ โอเคไหม
‎เมื่อกี้เขาหลับไป
‎ซานตินี่ ไฟเขียวแล้ว ขับไปต่อได้ครับ
‎โรแบร์โต้ โรคนอนไม่หลับ…
‎กลางคืน ความมืด มันเป็นมุมมองใหม่
‎- คุณต้องยอมรับมัน ‎- ไปตายซะ ยัยแม่มด
‎มันคือฟันผุ ‎ในรอยยิ้มที่สวยงามของฟอร์เต เดย์ มาร์มี
‎คุณไม่รู้หรอกว่าฉันรอเวลานี้มานานแค่ไหน
‎สวยจังเลย
‎วิเศษมาก
‎- ไปกันเลยไหม ‎- ไปสิ
‎สำหรับภายนอก ผมคิดถึงกล้องจับความร้อน
‎ไม่มีเซ็นเซอร์ตรวจจับมลภาวะทางแสง ‎และการเคลื่อนไหว
‎มีระบบจดจำใบหน้าที่แม่นยำมาก
‎พวกมันจดจำได้ทุกคน ทั้งเพื่อน ศัตรู…
‎พวกที่ไม่เป็นที่ต้องการ
‎และสำหรับคำถามที่คุณมี คำตอบก็คือ "ได้"
‎สมัยนี้เราทำได้ทุกอย่างด้วยเทคโนโลยี
‎ไม่มีใครถูกข่มขืน ไม่มีใครตาย
‎ไม่มีกระดูกหัก เยื่อพรหมจารียังอยู่ดี
‎มากสุดก็แค่ทะเลาะกันในครอบครัว
‎คุณมาถูกที่แล้ว คุณซานตินี่
‎ใช่ มาร์เชลโล่ที่รัก
‎คนแบบเราเป็นเป้าหมาย ‎ปฏิเสธไม่ได้เลย โลกเปลี่ยนไปแล้ว
‎และเราในฐานะเป้าหมาย
‎ก็ไม่อาจเห็นใจคนที่อยู่เบื้องหลังได้อีกแล้ว
‎มาร์เชลโล่
‎ฉันไม่อยากได้ป้อมปราการ
‎- บ้านนี้สวยในทำเลนี้นะ ‎- เป็นศูนย์กลางเลย
‎เธอแค่อยากให้มีปราด้ากับกุชชี่อยู่แถวๆ นี้น่ะ
‎ไปกันเลยไหม
‎ฉันขออ่านหนังสือคุณได้ไหม
‎มันยังไม่พร้อมเลย
‎คราวนี้ฉันอยากให้เราเสร็จพร้อมๆ กัน
‎ฉันไม่อยากเสร็จจนกว่าคุณจะเสร็จด้วย
‎อะไรเนี่ย แองเจล่า…
‎ก็รู้สึกว่าคุณไม่ต้องการฉันเหมือนเมื่อก่อนนี่
‎ฉันคิดว่าบางทีถ้าใช้นี่…
‎เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย
‎ฉันอายุ 40 นะ ไม่ใช่ 70
‎และเธอคิดว่านี่เป็นปัญหาจริงๆ เหรอ
‎ว่าใช้แค่ไวอากร้าเม็ดเดียวเหรอ
‎ให้ตายสิ แองเจล่า เธอยังไม่โตเลยนะ
‎- น่าเสียดายใช่ไหมล่ะ ‎- อะไร
‎ที่คุณต้องการคนเลวพวกนั้น ‎เพื่อจะเป็นนายกเทศมนตรี
‎- มันเป็นส่วนหนึ่งของเกม ‎- "เกม" เหรอ
‎ใช่
‎"เยื่อพรหมจารียังอยู่ดี" ดีนะ
‎- ผมแค่สงสัยว่ามันเป็นไปได้ยังไง ‎- อะไร
‎ที่ไม่สนว่าเกิดอะไรขึ้นกับมาเรีย
‎มันเป็นมุก โรแบร์โต้
‎- "มุก" เหรอ ‎- ใช่ มุกตลก
‎เด็กสาวคนนั้นมีแผลเป็นไปชั่วชีวิต ‎แล้วเรามาเล่นมุกเหรอ
‎ผมหยุดคิดไม่ได้เลยว่า ‎มันอาจเกิดขึ้นกับแองเจล่า
‎แต่ก็ไม่ได้เกิดนี่
‎และฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น
‎ไม่ว่ากับเธอหรือใครก็ตาม
‎- ใช่ๆ ‎- "ใช่ๆ" เหรอ
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎มาคุยเรื่องคุณกัน
‎บอกฉันหน่อย คุณกลับไปคบเอเลน่าเหรอ
‎เปล่า
‎- เปล่าเหรอ ‎- เปล่า
‎เปล่า แล้วนี่…
‎- ไวอากร้าของใคร ‎- ไม่ใช่ของผม
‎- ไม่ใช่ของคุณเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎ใช่ ของฉันเองแหละ "มัสคิวลัส 5"
‎คลาวเดีย ผมอายุ 40 นะ ไม่ใช่ 70 ‎ผมไม่ต้องใช้
‎แหงสินะ สมรรถภาพคุณดีจัด
‎- ไปเจอพวกมันที่ไหน ‎- บ้าน จะที่ไหนล่ะ
‎ต้องมีใบเสร็จ ใบส่งของ ต้นขั้ว เช็กดูสิ
‎- ขอดูกระเป๋าฉันหน่อย ‎- อาจจะสั่งออนไลน์
‎นี่ไง เจอแล้ว
‎คุณคงหวังว่าฉันจะไม่เจอ แต่ก็…
‎ของแองเจล่า
‎เธอจะเอาไปทำอะไร
‎มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ เธอเป็นผู้เยาว์ ‎ใครให้เธอมา
‎พระเจ้า เธอไปนอนกับใคร
‎เธอนอนกับคนแก่เหรอ
‎ให้ตายสิ ครอบครัวนี้กำลังแตกแยก
‎เราไม่คุยกันอีกแล้ว
‎เราเหมือนเพื่อนร่วมห้องที่แชร์บ้านกัน
‎แค่นั้น
‎เธอบ้าจริงๆ
‎เขาต้องติดคุกไม่ใช่เหรอ
‎จุดสูงสุดของความหรูหรา ‎อยู่ในฟอร์เต เดย์ มาร์มีเท่านั้น
‎ให้ตายสิ…
‎เขาบ้าจริงๆ
‎เขาเดินมาตรงนี้เหรอ
‎หวังว่าจะไม่นะ
‎พระเจ้า
‎- นี่ ทำอะไรน่ะ ‎- เขาบ้าไปแล้ว
‎เคียร่าน้อย ยังเหมือนเดิมเลยนะ
‎ทุกคน…
‎และเธอ
‎จำตอนที่เธอเคยมา
‎งานวันเกิดของมาเรีย ‎และเมียฉันทำแองเจิ้ลฟู้ดเค้กได้ไหม
‎คุณกินเยอะไปหน่อยนะ
‎นี่ เกิดอะไรขึ้นกับทุกคนน่ะ
‎ไม่รู้สิ ใครจะรู้ล่ะ
‎ยังไงซะ…
‎ไม่นะ…
‎นี่จากเดือนกันยา หลังการจับกุมเดือนเมษา
‎เมื่อเดือนกันยา พวกเขายิงฉันด้วยปืนไฟฟ้า
‎ตอนที่ฉันพักผ่อนอยู่ที่สวนสาธารณะ
‎และตอนนี้ตำรวจกับสารวัตรทหารต้องจับทุกคน
‎"อนาคตที่ปลอดภัยกว่า" เหรอ
‎ไม่ใช่สำหรับฉัน ฉันเป็นหนึ่งในนั้น ใครๆ ก็รู้
‎(255 ไลก์ - จุดสูงสุดของความหรูหรา ‎อยู่ในฟอร์เต เดย์ มาร์มีเท่านั้น)
‎- เห็นนี่ไหม ‎- อะไร
‎ข้อความจากแองเจล่า ‎"นัดครอบครัวพรุ่งนี้บ่ายสาม"
‎"ห้ามมีข้ออ้าง" เธอคิดจะทำอะไรน่ะ
‎เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้
‎ห้ามมีข้ออ้าง…
‎ข่าวดีก็คือจากเจ้าของวิลล่า คาซาโมร่าห้าคน
‎สี่คนตอบตกลงแล้ว
‎มีแค่คนเดียวที่ยังลังเลนิดหน่อย
‎ทำไมล่ะ
‎เขาต้องการมากกว่าหนึ่งในห้า
‎ดีกับเขานะ แต่เขากำลังข่ม
‎- พูดตามตรง ฉันก็ว่างั้น ‎- คุยต่อเลย ไม่ต้องสนใจผม
‎ทีนี้มาดูเรื่องสัญญากัน
‎- ฉันเอง ‎- ว่าไง
‎เรื่องของเรายังไม่จบ คุณกับฉัน…
‎ใช่…
‎ใช่
‎ถ้าคุณหาที่ได้ ฉันก็หาเวลาได้
‎- เมื่อไหร่ ‎- คืนนี้ไหม
‎ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าหาพี่เลี้ยงเด็กได้
‎ฟังนะ ไม่ต้องมาหวังให้ผมดูเฟเดริโก้เลย
‎ไม่หรอกน่า คงจะไร้มนุษยธรรม ‎ถ้าขอให้แกทำอะไรแบบนั้น
‎เขาจะไปบ้านอูโก้
‎ทำไมถึงไม่บอกว่าลาออกจากงานล่ะ
‎เกลียดชีวิตตัวเองจัง คืนนี้นะ
‎โอเค ได้ ไว้ผมส่งข้อความไป
‎- โอเค ‎- แค่นี้นะ
‎ใครเหรอ
‎เอ็มม่าน่ะ
‎เธออยากเปลี่ยนมาทำกะกลางวัน
‎- ฉันเอากาแฟมาให้ ‎- ขอบคุณ
‎แม่งเอ๊ย
‎"เงื่อนไขการขาย"
‎"การขายจะเป็นไปตามเงื่อนไขและข้อตกลง…"
‎ไว้ฉันจะอธิบายให้ฟัง…
‎"คุณสมบัติที่เป็นปัญหา
‎จนกว่าจะถึงวันสัญญาขายครั้งสุดท้าย…"
‎ฉันต้องบอกคุณ
‎"โดยไม่มีการยึดทรัพย์สินที่จำนองไว้…"
‎- ไม่! ‎- คุณโดนตัวเขาไม่ได้
‎ห้ามโดนตัวเขา
‎ห้ามโดนตัวเขา ชัดเจนไหม
‎- ฉันไม่ได้ตั้งใจ ‎- ผมขอโทษ
‎สำหรับผม การโดนตัว…
‎มันเหมือนการสัมผัสเนื้อที่ตายแล้ว
‎คูร์ซิโอ้ ฉันขอโทษ ฉันขายหน้าจริงๆ
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎- ผมเสร็จแล้ว ผมไปนะ ‎- ได้…
‎ขอตัวครับ
‎นายมันโคตรโง่เลย ดาริโอ้
‎และนั่นคือมาเรีย
‎ใช่ ดื่มเลย
‎อยู่นี่เอง พิลาติ
‎(ถูกลบแล้ว ‎ถูกฟอร์แมตใหม่แล้ว)
‎เอ็มม่า ทำไมกล้องในบ้านของพิลาติ ‎ถึงถูกฟอร์แมตใหม่ล่ะ
‎คงเป็นคนของเฟอร์ราริโอ้น่ะ
‎คนของเฟอร์ราริโอ้เหรอ ใครอนุญาตกัน
‎ภรรยาคุณไง
‎ทำไมไฟล์สำรองของกล้อง ‎ถึงหายไปจากไอคลาวด์ได้
‎เธอให้สิทธิ์พวกเขาเต็มที่
‎พวกเขาต้องลบหลักฐาน ‎ที่เฟอร์ราริโอ้อยู่ที่นั่นอยู่แล้ว
‎สิทธิ์เต็มที่เหรอ
‎เพื่องานระดมทุนเฮงซวยนั่นน่ะนะ
‎ภาพในห้องทำงานก็หายไปด้วย ทำไมล่ะ
‎เพราะเฟอร์ราริโอ้เข้าไปในนั้น ‎เพราะเราทุกคนเข้าไป
‎มันถึงได้หายไปไง
‎ขอโทษนะ โรแบร์โต้ ‎คลาวเดียบอกแล้วว่าอย่ารบกวนคุณในเรื่องนั้น
‎ไม่เป็นไร ผมผิดเอง
‎คลาวเดียทำถูกแล้ว
‎เธอทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
‎- ผมเกลียดอูโก้ ‎- หยุดเลย
‎- มันไม่จริง ‎- จริงฮะ
‎ไง เป็นไงบ้าง
‎- ขอบคุณ ฉันติดค้างเธอนะ ‎- ไม่มีปัญหา
‎ทำตัวดีๆ นะ ลูกรัก รักลูกนะ
‎มีอะไร
‎มันเป็นสัตว์หากินกลางคืน เหมือนคุณ
‎- เป็นสำนึกของผมน่ะ ‎- ไม่ใช่คืนนี้
‎มีกล้องซ่อนอยู่ไหม ซานตินี่
‎มีใครแอบดูเราอีกไหม
‎กล้องจับความร้อนจับความเร่าร้อนได้ไหม
‎- แน่นอน ได้สิ ‎- ได้
‎ว่าไง เฟเดริโก้
‎ไม่ต้องห่วง แม่กำลังไป อยู่ในรถแล้ว
‎โอเคนะ
‎เอเลน่า
‎เอเลน่า…
‎เอเลน่า!
‎- คุณจะไปไหน เกิดอะไรขึ้น ‎- เฟเดริโก้โทรมา เขาแย่แล้ว
‎เขาไม่อยากไปบ้านอูโก้ และฉันบังคับเขา
‎ฉันเป็นแม่ประสาอะไรกัน
‎เห็นไหมว่าทำไมฉันทำไม่ได้ ‎ฉันทำพลาด ฉันประสาทเสีย
‎ฉันขอโทษ แต่นี่มันผิด ‎ฉันไม่มีเวลามาทำพลาดแบบนี้
‎ทำพลาดเหรอ เราเป็นแบบนั้นเหรอ ‎"ทำพลาด" น่ะ
‎ไหนว่าเรื่องของเรายังไม่จบไง
‎และคุณพูดถูก
‎รู้ไหม ตอนที่…
‎ตอนที่เราเลิกกัน ผมสัญญากับตัวเองไว้
‎ว่าถ้าไม่มีคุณ ผมคงไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
‎และนั่นคือสิ่งที่ผมมี
‎ไม่มีเลย
‎ผมไม่ยอมให้ใครมาทำให้ผมรู้สึก ‎เหมือนตอนที่อยู่กับคุณ มีชีวิตชีวา
‎ตอนนี้ผมกลายเป็นคนไร้หน้า ไร้คุณสมบัติ
‎ดูฉันสิ
‎ลูกชายคนหนึ่งเกลียดฉัน ‎ส่วนอีกคนก็ขาดฉันไม่ได้เลย
‎- ให้ผมคุยกับดาริโอ้สิ ‎- บอกแล้วไง ฉันจัดการได้
‎เขาอยู่ที่บ้านพิลาติในคืนที่เกิดเรื่องกับมาเรีย
‎แล้วทำไมถึงเพิ่งมาบอก
‎มาบอกหลังจากที่เรานอนกันเนี่ยนะ
‎บ้าเอ๊ย
‎เราบอกแล้วไงว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก
‎ที่มาบอกคุณตอนนี้ ‎เพราะผมคิดว่าอาจเป็นเขาได้
‎ผมต้องคุยกับเขา ก่อนที่คนอื่นจะคุย
‎ไม่มีเหตุผลดีๆ ให้ผมทิ้งมันเลย
‎เขาอยู่ข้างบน ‎ฉันจะไปด้วย ฉันอยากอยู่ด้วย
‎คืนวันอาทิตย์ ตอนที่ฉันเจอนาย…
‎นายเมาใช่ไหม
‎นายไปไหนมา
‎วันอาทิตย์เหรอ
‎ผมไปดื่มกับเพื่อนที่บาร์ในซาร์ซาน่า
‎- จะสนทำไม ‎- ฉันสนเพราะว่ามันไม่จริงไง
‎นายอยู่ที่บ้านของคูร์ซิโอ้ พิลาติ
‎ใช่ไหม
‎ก็จริงนะ
‎วันอาทิตย์ ใช่
‎ตอนนี้ผมทำงานให้เขา แล้วไงล่ะ
‎ผมทำงานเล็กๆ น้อยๆ ส่วนใหญ่ตอนกลางคืน
‎คอยจับตาดูสิ่งต่างๆ
‎เหมือนผู้ดูแลน่ะ
‎ดาริโอ้ แม่รักแกนะ
‎แต่คนสติดีที่ไหน ‎จะจ้างให้แกคอยจับตาดูอะไร
‎นี่แหละผมถึงไม่เคยบอกแม่ ‎ว่าผมทำงานอะไร
‎นายเจอพิลาติที่ไหน
‎- นี่สอบสวนกันเหรอ ‎- ใช่
‎ที่บาญโญจิลดา เขามากินมื้อเที่ยงตลอด
‎ฟังนะ โรแบร์โต้…
‎เขาให้เงินผมสามเท่า ‎เงินดีกว่าทำความสะอาดทรายอีก
‎แล้วกล้องล่ะ
‎- กล้องเหรอ ‎- ตัวที่นายงัดจากกำแพง
‎เข้าใจแล้ว…
‎ตอนนี้พวกคุณนอนกัน
‎มันเลยให้สิทธิ์คุณเล่นเป็นพ่อ ‎แต่มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ
‎ดาริโอ้…
‎ผมพังกล้อง ‎เพราะเขาไล่ผมออกแบบไร้เหตุผล
‎เขาเป็นคนแปลกๆ
‎แล้วมาเรีย สเปซี่ ทำไมเธอถึงอยู่ที่นั่น
‎ยังไงล่ะ
‎โอเค…
‎พิลาติกับผู้ชายอีกคนเจอเธอเตร็ดเตร่อยู่
‎- ใคร ‎- ผมไม่รู้ ก็สักคนน่ะ
‎เธอพยายามเข้าไปในโบสถ์ ‎บนถนนเวียเทรนโต ร้องไห้
‎- พวกนั้นเอาเธอขึ้นรถ ‎- รถใคร
‎- พิลาติ ‎- แล้วเธอก็เข้ามาแบบนั้นน่ะนะ
‎ไม่ ไม่ใช่เลย
‎เธอรู้จักชายคนนี้และชายคนนี้ก็รู้จักเธอ
‎ฟังนะ เธอว้าวุ่นใจมาก
‎ไม่รู้ว่าทำไม
‎เราดื่ม เราเมา โดยเฉพาะเธอ
‎แล้วเราก็ชงกาแฟให้เธอ
‎- กาแฟเหรอ ‎- ใช่ กาแฟ
‎- เรื่องกาแฟเป็นความจริง ‎- เห็นไหม
‎ผมพยายามช่วยให้เธอสร่าง ‎แล้วผมก็ตรงกลับบ้าน
‎สาบานเลย
‎ผมก็รู้สึกผิดที่เธอเจ็บตัวนะ
‎แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมไม่รู้เรื่องเลย
‎โบสถ์บนถนนเวียเทรนโต
‎ทีละเรื่อง
‎ช้าๆ
‎(คุณอยู่ที่ไหน เรามีนัดครอบครัวนะ)
‎- บ้าเอ๊ย ‎- จะไปไหนน่ะ
‎ผมลืมบางอย่างน่ะ
‎คุณมาช้า ฉันส่งข้อความไป ‎ไม่ดูโทรศัพท์หรือไง
‎รถติดน่ะ
‎คือ…
‎เรียงความของหนูชื่อ "เหตุแห่งความบาดหมาง"
‎แม่ หนูรู้อยู่แล้วว่าแม่คงไม่ชอบ
‎ได้เวลาพูดความจริง ‎ถึงสิ่งที่เกิดในครอบครัวนี้แล้ว
‎สิ่งที่เกิดในครอบครัวนี้ ‎ตอนที่หนูอายุเจ็ดขวบ
‎โอเค…
‎ทำไมสิ่งนี้ถึงเป็น "เหตุแห่งความบาดหมาง"
‎ทำไมพ่อแม่ถึงพูดถึงมันไม่ได้
‎แองเจล่า…
‎เพราะมันแย่มาก
‎มันเป็นวันที่แย่ที่สุดในชีวิตแม่
‎แม่ทำลูกหายไปสิบนาทีที่สวนสาธารณะ
‎มันเป็นความทรมานนานสิบนาที
‎ความเจ็บปวดนานสิบนาที
‎หลังจากนั้นเราก็เจอลูกที่หลังม้าหมุน
‎และไอ้โรคจิตวอลเตอร์ สเปซี่ ‎กำลังลวนลามลูกอยู่
‎เขาเอาของลับออกมา ‎และกางเกงเขาก็เลอะน้ำอสุจิ
‎คลาวเดีย…
‎โชคดีที่พ่อลูกไปตรงนั้นและหยุดเขาไว้ได้
‎- นั่นแหละ พอใจหรือยัง ‎- ทำไมหนูจำไม่ได้ล่ะ
‎เพราะลูกบอบช้ำมากไง ลูกรัก
‎เพราะจิตใจปกป้องลูกและลืมมันไป
‎หนูจำได้แค่หมอแปลกๆ ที่เอาตุ๊กตาให้หนูดู…
‎จิตแพทย์ที่ช่วยบำบัดลูกไง
‎- แล้วทำไมถึงสเปซี่ไม่โดนอะไร ‎- ถามได้ดี
‎ถามได้ดี
‎แม่เข้าใจแล้ว แม่จะจัดการเอง
‎และครั้งนี้เขาจะต้องชดใช้
‎แม่ แม่ไปแล้วไง
‎ก็รู้นี่ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะคุยเรื่องนี้กับแม่
‎เยี่ยมเลย
‎พ่อก็ช่วยหนูไม่ได้เหรอ
‎ที่พ่อบอกได้คือมันเป็นฉี่ ไม่ใช่อสุจิ
‎ถ้าจะพูดความจริงในครอบครัว…
‎ลูกต้องบอกพ่อเรื่องไวอากร้า อย่าไปไหนนะ
‎คลาวเดีย
‎ผมต้องไล่สเปซี่ออกเพื่อคุณ ยังไม่พอเหรอ
‎ไม่ ยังไม่พอ
‎ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงสืบสวนทุกคน ‎แต่กลับปฏิเสธ
‎ที่จะสืบเรื่องลูกสาวเรา ‎และสิ่งที่เธอปิดบังเราอยู่
‎- คงเพราะผมไม่อยากรู้ไง ‎- ใช่ ชัดเจน
‎แองเจล่า
‎ฉันสัญญากี่ครั้งแล้วนะว่าจะไม่ทำมัน
‎หลายครั้งเลย
‎งั้นลองวันเดือนปีเกิด
‎วันเดือนปีเกิดย้อนหลัง
‎จะเป็นอะไรได้นะ ที่อยู่เหรอ
‎อย่าบอกนะว่า…
‎แองเจล่า พ่อยังไม่ได้สอนทุกอย่างหรอกนะ…
‎ห้า แปด สาม
‎ศูนย์ สอง สี่
‎(แองเจล่า เอส. โทรศัพท์มือถือ)
‎ไปอยู่ที่ไหนนะ
‎วันจันทร์…
‎บ้านกับโรงเรียน
‎วันอังคาร…
‎นี่มันที่ไหนกัน
‎"เบเกอรี่" นี่อะไร
‎ลูกไปไหนนะ
‎(กาปรีเกลีย - เรสซิเดนเชียล)
‎ใจเย็นไว้…
‎"ที่รัก"
‎ไอ้หมอนี่มันเป็นใคร แองเจล่า
‎มันเป็นใคร มันเป็นใครวะ
‎(ความทรงจำ)
‎"พักร้อน เพื่อน"
‎(มิลาน)
‎ไม่นะ…
‎เรียงความเป็นไงบ้าง
‎หนูกำลังพยายามหาความจริง…
‎ในความทรงจำที่ขัดแย้งกัน
‎หาหนูเจอได้ยังไง
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย พ่อสืบเรื่องหนู
‎- ไหนบอกว่าจะไม่ทำไง ‎- ไอ้เวรนี่เป็นใคร
‎- ไปมิลานกับเขาทำไม ‎- เขาไม่ใช่ไอ้เวร
‎- เขาเป็นอาจารย์ของหนู ‎- อาจารย์เหรอ
‎เราไปมิลาน
‎เพื่อประชุมสำคัญกับตัวแทนนักเขียนของเขา
‎เขามีประชุมสำคัญเหรอ
‎แล้วไปลงเอยบนเตียงกันได้ยังไง
‎ก็ได้ พ่ออยากรู้ความจริงเหรอ ได้
‎หนูจะไม่เรียนมหาวิทยาลัย ‎หนูจะย้ายไปมิลานกับสเตฟาโน่
‎- ห้ามไปไหนทั้งนั้น แองเจล่า ‎- พ่อไม่เข้าใจ
‎เขากำลังเขียนนิยายที่อาจจะดังเป็นพลุแตก
‎- และลูกเชื่อเรื่องเหลวไหลนี่เหรอ ‎- เหลวไหลอะไร ไปกูเกิลเรื่องเขาสิ
‎สเตฟาโน่ ตอมมาซี่ เขาเป็นนักเขียน
‎เขาเขียนหนังสือที่คนซื้อมาอ่าน
‎อยากทำอะไรก็เชิญ
‎แต่พ่อก็ต้องทำบางอย่างเหมือนกัน
‎พ่อต้องไปหาสารวัตรทหาร
‎และบอกว่าคืนนั้น ‎อาจารย์ของลูกอยู่ที่บ้านพิลาติกับมาเรีย สเปซี่
‎พ่อไม่ได้แต่งเรื่อง ‎พ่อมีหลักฐาน พ่อขอโทษ
‎หนูเกลียดพ่อ
‎พ่อไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการมีความรักมันเป็นยังไง
‎พ่อไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรักเลย
‎งั้นมาเรีย…
‎เธอบอกว่าคนกลุ่มเดียวในบ้าน ‎ที่อยู่กับเธอคืนนั้นคือพิลาติ…
‎กับเด็กอีกคนที่เธอจำชื่อไม่ได้
‎ค่ะ
‎แล้วจำได้หรือยัง
‎ยังค่ะ
‎งั้นก็ไม่มีคนอื่นเหรอ
‎ไม่มีค่ะ
‎งั้นเธอไม่ได้ไปที่นั่นกับพิลาติ ‎กับอาจารย์เธอ สเตฟาโน่ ตอมมาซี่เหรอ
‎ไม่ค่ะ มัน…
‎อาจารย์ตอมมาซี่…
‎เขากลับไปก่อนที่จะเกิดเรื่อง
‎ง่ายดีนะ
‎ขอโทษนะ ในเรื่องนี้ ‎มีใครที่เธอไม่พยายามปกปิดให้ไหม
‎ขอโทษค่ะ ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี ‎อยากออกไปข้างนอกหน่อย
‎มีอะไรอยากจะพูดไหมครับ
‎ผมไม่ได้ทำร้ายลูกผม
‎หรือใครก็ตาม ก็ดูออกอยู่
‎แต่ผมมีเรื่องจะถาม…
‎วอลเตอร์
‎คุณคิดว่าคุณคู่ควรกับลูกสาวแบบเธอเหรอ
‎ไม่ ไม่ครับ
‎ผมออกไปก่อนที่จะเกิดเรื่องนะ
‎และผมกลับบ้าน สาบานได้
‎- บ้านเหรอ ‎- ครับ
‎มีใครยืนยันได้ไหม
‎คุณพิลาติ เราพร้อมเมื่อคุณพร้อมครับ
‎- เธอมาแล้ว ‎- คูร์ซิโอ้
‎คุณโกหก ไหนว่าคุณอยู่ที่มิลานตอนที่เกิดเรื่องไง
‎ไม่ ผมไม่ได้พูดแบบนั้น ผมบอกว่า
‎ผมปล่อยพวกเขาไว้ในครัว ผมไม่ได้อยู่ด้วย
‎คลาวเดีย…
‎คุณเข้าใจความเสี่ยงที่นี่ใช่ไหม
‎ไม่ใช่แค่กับผม แต่กับคุณและการเลือกตั้งด้วย
‎- หลายคนคงอยากอ่าน… ‎- ขอถ่ายรูปหน่อยครับ
‎- ครับ ‎- ได้ค่ะ แน่นอน
‎"คนของของพิลาติ ‎ถูกจับข้อหาคุกคามทางเพศ"
‎ทนายของผมกังวลมาก
‎แต่ถ้ามันเกิดขึ้นในบ้านผมจริงๆ ‎คลาวเดีย ผมภาวนาให้ไม่จริง
‎คุณต้องช่วยผมนะ
‎ผมทำสิ่งที่ต้องทำไปแล้ว
‎ผมไล่ดาริโอ้ที่เป็นผู้ดูแลออกไป ‎สัตว์ตัวหนึ่งน่ะ
‎- ดาริโอ้ ‎- ใช่ เขาชื่อดาริโอ้ โนบิเล่
‎ถึงกับอ้อนวอนให้ผมรับเขาใหม่ ‎ลองนึกดูสิ
‎- บ้าเอ๊ย ‎- คุณพิลาติ กรรไกรตัดริบบิ้นครับ
‎ใช่ ใช่เลย ความคิดดี
‎- ทำได้ดีมาก คลาวเดีย ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- นายกเทศมนตรีของเรา ‎- ขอตัวนะคะ
‎นี่หลบหน้าฉันเหรอ
‎คุณไม่แกล้งหลับบนโซฟาแล้วด้วยซ้ำ
‎คุณคิดว่าทำอะไรอยู่ ที่กล่าวหาพิลาติน่ะ
‎ตอนนี้เขาต้องเรียกทนายมาจากมิลานแล้ว
‎แต่ฉันเข้าใจแล้ว
‎คุณพยายามปกป้องเจ้าโง่ดาริโอ้นั่น
‎- ว่าที่ลูกเลี้ยงของคุณ ‎- อะไรนะ
‎ผมแค่พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวเพื่อ…
‎- ขออนุญาตนะคะ ‎- ค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีค่ะ
‎- อย่าทำหน้าแบบนั้น ‎- แบบไหน
‎แบบที่คุณทำตอนตัดสินฉันไง
‎โรแบร์โต้…
‎นี่คือโอกาสสำคัญของฉัน
‎โอกาสเดียวของฉัน
‎นี่คือชีวิตของฉัน ‎และฉันจะไม่ยอมให้คุณมาขวางทาง
‎ไม่ว่าจะเป็นคุณ
‎หรือการแต่งงานของเรา
‎ใช่ ฉันทะเยอทะยาน
‎แต่รู้ไหม
‎บางคนก็เห็นว่ามันมีเสน่ห์
‎คลาวเดีย รอก่อน
‎อะไรคะ คุณมีเรื่องต้องอธิบายเหรอ
‎มัตเตโอ ไม่มีอะไรต้องทำเหรอ
‎ไปสิ
‎ผมไม่ได้เป็นแบบนี้ตลอดนะ
‎แบบนี้…
‎- เก็บตัวเหรอ ‎- ไม่
‎แบบที่ผมเป็น
‎ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นโดนตัวผมในครัว ‎คุณออกตัวปกป้องผม
‎โดยไม่นึกถึงมัน ในแบบที่คุณทำ
‎ดุดัน แต่มีหัวใจ
‎คุณทำให้ผมรู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลง
‎เหมือนว่าคุณเข้าใจผม ‎โดยที่ไม่คาดหวังอะไร
‎คุณคงนึกออกว่าตอนนั้นผมรู้สึกยังไง
‎ไอ้…
‎ไอ้โรคที่ผมเป็นนี้
‎มันร้ายแรงมาก เชื่อผมสิ
‎มันมาจากไหนไม่รู้
‎ผมทำทุกอย่างแล้วเพื่อที่จะเข้าใจมัน
‎แต่ก็ไม่มีใครเชื่อมโยงมันกับอะไรได้เลย ‎เพื่อหาสาเหตุ
‎นั่นทำให้เป็นไปไม่ได้เลย…
‎ที่จะมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด ผมหยุดนิ่ง
‎ผมเริ่มประหม่า แล้วก็พัง
‎ผมจัดการไม่ได้
‎ผู้หญิงรู้สึกถูกปฏิเสธ ‎ไม่ว่าผมจะพยายามพูดอะไร
‎แล้วใครจะไปโทษพวกเธอได้
‎สุดท้ายแล้ว ผมก็เลือกอยู่คนเดียว ‎มันง่ายที่สุดแล้ว
‎ผมเป็นคนเก็บตัวมาตลอด
‎ผมรวย ผมซื้อทุกอย่างที่ต้องการได้
‎ยกเว้นอย่างเดียวที่ผมต้องการที่สุด
‎ความใกล้ชิด
‎ความรักแบบที่คุณควรได้รับเช่นกัน คลาวเดีย
‎คลาวเดีย…
‎ผมอยากแก้ไขมันด้วยการช่วยเหลือที่ดีที่สุด
‎การช่วยเหลือจากคุณ
‎ใช่ คลาวเดีย ผมอยากอยู่กับคุณได้ในตอนนี้
‎ในโลกนี้
‎คุณเป็นคนที่น่าทึ่ง คูร์ซิโอ้
‎ฉันจะช่วยคุณเอง
‎ขอโทษนะครับ
‎- งานเลี้ยงครับ ‎- ได้…
‎(ไอ้บ้ากาม)
‎ขอโทษนะ
‎วันนี้อาจารย์ตอมมาซี่ไม่มีคลาสเรียน ‎ทุกคนกลับได้
‎ไม่นะ นี่มันบ้ามาก ตอมมาซี่กับมาเรีย…
‎(เขาไม่ใช่ไอ้บ้ากาม)
‎เธอมาที่นี่ทำไม
‎- ทำไมไม่อยู่ที่โรงเรียน ‎- พิลาติมาทำอะไรที่นี่
‎คุณเกี่ยวข้องด้วยยังไง
‎- แองเจล่า ฟังนะ ‎- ดูคุณสิ
‎เขาทำให้คุณกลายเป็นคนน่าสมเพช น่าเบื่อ
‎แองเจล่า นั่งลง และฟังฉันนะ
‎ฉันไม่เคยได้เขียนนิยาย
‎อะไรนะ
‎ฉันเป็นนักเขียนผีของหนังสือพิลาติ
‎- ทำไมไม่บอกฉันล่ะ ‎- เพราะ…
‎เพราะมันไม่ใช่อนาคตที่ฉันหวังไว้ไง
‎แต่รู้ไหม
‎ชายคนนั้นมีชีวิตที่น่าสนใจมาก
‎เขาชดใช้หนี้หลายล้าน
‎เขาไม่มีครอบครัว ‎และอยากให้หนังสือเล่มนี้เป็นมรดกของเขา
‎แองเจล่า ในนี้มีศักยภาพนะ
‎เขาเป็นอัจฉริยะขบถในแบบของเขา
‎"อัจฉริยะขบถ" เหรอ เขามันเฮงซวย
‎ไอ้เฮงซวยนั่นจ่ายเงินให้ฉัน
‎เงินจริงๆ แองเจล่า ‎เงินที่ฉันต้องจ่ายให้เมียเก่า
‎ฉันจะถามครั้งสุดท้ายนะ
‎ถ้าคุณไม่บอกความจริง
‎ฉันจะบอก ผอ. ว่าเรานอนกัน
‎อย่างน้อย 200 ครั้งตั้งแต่เดือนมิถุนายน ‎และฉันจะแฉคุณ
‎คุณทำอะไรเมื่อคืนวันอาทิตย์
‎ฉันบอกสารวัตรทหารไปแล้ว แองเจล่า
‎โอเค
‎โอเค รู้ไหมว่าเราจะทำอะไร
‎เราจะหนี
‎หนีไปที่อื่น เราจะไป…
‎ใช้ชีวิตในที่ที่เราชอบ
‎ฉันจะดูแลเราเอง
‎ฉันเรียนและทำงานได้ ‎คุณห่วงเรื่องการเขียนก็พอ
‎อย่าลืมนะว่าคุณเขียนหนังสือขายดี
‎ตั้งสิบปีแล้วไง
‎ตั้งสิบปีแล้ว
‎แล้วไง นี่เป็นโอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่
‎ฉันอายุ 40 แล้ว แองเจล่า
‎และเธอก็น่าทึ่ง
‎เธอวิเศษมาก
‎แต่การวางแผนระยะยาวกับฉัน ‎อาจไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก
‎นี่มันบ้าชัดๆ เรารู้มาตลอดว่ามันจะไม่รอด
‎และตอนนี้ต้องมีสักคนเป็นผู้ใหญ่
‎ถ้าดูจากบัตรประชาชนแล้ว คงต้องเป็นฉัน
‎สักวันเธอจะเข้าใจ แองเจล่า
‎สักวันเธอจะเข้าใจ
‎- เกิดเรื่องแล้ว ‎- ฉันไปพักสูบบุหรี่นะ
‎- พ่อ ‎- ลูกรัก…
‎มีอะไร
‎อย่าบอกแม่นะ อย่าบอกโรงเรียนด้วย
‎อย่าบอกใครเลยนะ
‎เขาทิ้งหนูไปแล้ว
‎มันเจ็บมากเลย
‎เล่ามาให้หมดเลย
‎นั่งก่อน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎บอกพ่อมา
‎เขาบอกว่าเราวางแผนระยะยาวไม่ได้
‎ระยะยาว
‎แล้วเขาก็บอกว่าเราสักคนต้องเป็นผู้ใหญ่
‎เราสักคนต้องเป็นผู้ใหญ่
‎แล้วเขาก็บอกให้หนูไปซะ
‎ไปซะ!
‎พ่อ…
‎- ทุกอย่างโอเคไหม เป็นอะไรไหม ‎- โอเค
‎พ่อไปเอาน้ำมาให้นะ
‎เอาล่ะ
‎ซูสลงมาจากเขาโอลิมปัส ‎เพื่อช่วยลูกสาว อาร์เธน่า
‎เมื่อวันอาทิตย์ แกออกไปก่อนหรือหลังเด็กนั่น
‎สุดยอด
‎สุดยอด!
‎ฉันจะทำลายแก สาบานเลย
‎แกนอนกับลูกสาวฉัน นักเรียนของแก
‎และเป็นความผิดของแกที่มาเรียขึ้นรถคันนั้น
‎ฉันมีวิดีโอยืนยันด้วย
‎แกเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด ‎ซึ่งเป็นเหตุผลที่ดีให้โกหก
‎ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้าย
‎เมื่อวันอาทิตย์ แกออกไปก่อนหรือหลังเด็กนั่น
‎ก็…
‎หญิงสาวที่กำลังเศร้า…
‎ก็เข้าท่านะถ้าเราพูดถึงเรื่องอย่างว่า
‎แต่ฉันพบว่าปาร์ตี้มันเศร้านิดหน่อยเสมอ
‎และพอเห็นว่าเรามีคนเยอะไป…
‎ฉันเลยเสนอตัวไปส่งมาเรีย
‎แต่เธอไม่อยากกลับไปหาพ่อ
‎เพราะงั้น…
‎ฉันเลยกลับไป…
‎ก่อนหน้าเด็กนั่น
‎แถมฉันยังมีสาวสวยรออยู่บนเตียงด้วย
‎ไอ้สารเลว ไอ้ชั่วเอ๊ย
‎ไอ้…
‎โทษที นายนี่ไร้สาระจริงๆ
‎ช่วยไม่ได้สินะ
‎โรแบร์โต้ มานี่
‎ดูสิ
‎"พ่อฉันเปลี่ยนไปเป็นคนละคน…"
‎"หลายอย่างที่เคยเป็นไปไม่ได้กับเขา
‎ก็กลับกลายเป็นความจริง"
‎"เขา…
‎เป็นเหมือนระเบิดเวลา…"
‎น่าสงสาร
‎นี่อะไร
‎วิดีโอของมาเรีย สเปซี่ที่ถูกแอบถ่ายตอนเรียน
‎พวกเขาเพิ่งโพสต์ ‎และมีคนดูมากกว่า 800 ครั้งแล้ว
‎เป็นไปได้ยังไงที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
‎สัญญาณอันตรายพวกนี้เลย
‎"ถ้าเราแสดงความกลัว
‎ก็เหมือนว่าเราแหย่สัตว์ร้าย"
‎"ฉันเลยซ่อนพวกมัน และยังซ่อนอยู่…"
‎- ไปโดนอะไรมา ‎- เปล่าหรอก
‎คุณยังคิดว่าเขาบริสุทธิ์อีกเหรอ
‎"สลบไป คืนแล้วคืนเล่า"
‎"ฉันหลับไปบนเก้าอี้ ‎ข้างเตียงที่ไม่ได้จัดของเขา"
‎"ฉันตื่นขึ้นมาและพบว่าเขาจ้องฉันอยู่
‎ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า"
‎"ความโกรธที่ไม่สิ้นสุดของเขา
‎ต่อเมืองนี้ ที่จับกุมอย่างไม่เป็นธรรม ‎เมื่อหลายปีก่อน
‎ได้แปรเปลี่ยนเป็น ‎ความโกรธแค้นต่อโลกทั้งใบ"
‎"โลกที่คงไม่ยุติธรรมกับเขา
‎- ไปมากกว่าชุมชนของเขา ‎- คนพวกนี้…
‎"ชุมชนที่ตอนนี้เขาเห็นว่า ‎ไร้ความปรานีและเสื่อมทราม"
‎"หลังจากที่แม่ฉันตาย ‎ก็เกิดการผกผันแปลกๆ…
‎ฉันกลายเป็นแม่และเขาเป็นลูก"
‎"ฉันคิดว่ามันคงเป็นอาการชั่วคราว ‎จากการดื่มของเขา…"
‎ปิดมันเถอะค่ะ
‎- ปิดมันซะ ‎- เป็นอะไรไป
‎- ปิดมันซะ ‎- จีเนฟร่าอัดไว้
‎"หลายสัปดาห์ผ่านไป
‎ฉันเริ่มเข้าใจว่าสถานการณ์จะไม่มีวันเปลี่ยน"
‎"และฉันไม่มีวันได้เป็นอิสระ"
‎"ว่าฉันไม่มีทางได้เป็นอิสระ"
‎(3,700 วิว)
‎"จบค่ะ"
‎ไง
‎คุณทำอะไรลงไป
‎เมื่อเช้าลูกค้าที่ดีที่สุดหกคนยกเลิกสัญญา
‎ฉันคุยโทรศัพท์มาหลายชั่วโมงแล้ว
‎พวกเขาบอกว่าคุณ…
‎อารมณ์แปรปรวน
‎และรุนแรง
‎(วอลเตอร์ สเปซี่ ‎ติดตั้งระบบไฟฟ้า)
‎มาเรีย…
‎ไม่นะ เดี๋ยวก่อน
‎เอ็มม่า
‎ลูกค้าคนไหนยกเลิกสัญญา
‎เอ็มม่า ลูกค้าที่ยกเลิกสัญญาน่ะ
‎มันมีเหตุผลนะ
‎พวกเขาเป็นเพื่อนของพิลาติ
‎ทีนี้มาดูข้อมูลสำรองกัน
‎ฉันเพิ่งทิ้งทั้งหมดไป
‎เพราะคำสั่งศาล
‎บอกกี่ครั้งแล้วว่าเราไม่ลบอะไรทั้งนั้น ‎ลูกค้าคนที่หนึ่ง
‎- รถของดาริโอ้ ‎- ลูกค้าคนที่สอง
‎- ลูกค้าคนที่สาม ‎- พวกเขาซ่อนอะไรไว้
‎ดาริโอ้ คืนนั้นนายทำอะไรอีก
‎ลูกค้าคนที่ห้า
‎ดูนี่สิ ดูสิ
‎ไม่นะ…
‎มาเรียบาดเจ็บแล้ว
‎ดาริโอ้ ไอ้ตอแหล
‎สเปซี่ไม่ได้ทำ
‎พวกนั้นจับเขาตอน 2:56 น.
‎อารมณ์แปรปรวนและรุนแรง
‎มาเรีย
‎วันนี้ไปเรียนเถอะนะ ไปเถอะ
‎สเตฟาโน่ก็กลับมาแล้ว
‎ฉันจะไปกับเธอด้วย
‎นี่สำหรับคุณและคุณนายกราสซี่ ‎เข้าใจไหม
‎- ขอเราคุยกันได้ไหม ขอบคุณ ‎- ครับ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ช่างเถอะ
‎ดาริโอ้โกหกคุณ เขาโกหกเราทั้งคู่
‎นี่มีแต่ทำให้เรื่องแย่ลง
‎เขาต้องพูดความจริง ‎เขาต้องไปหาสารวัตรทหาร
‎ถ้าคุณต้องการ ผมจะพาเขาไป
‎ผมเคยเป็นหัวหน้าช่างไฟของคุณ
‎ตอนนี้ถ้ามีใครให้ผมซ่อมเครื่องปิ้งขนมปัง ‎ก็ถือว่าโชคดีแล้ว
‎ลองคิดดูว่าถ้าเมียผมเห็นเราตอนนี้สิ
‎คงบอกว่าเราเป็นสองคนที่ไม่มีใครเอา
‎สองคนที่ถูกปฏิเสธ
‎ทำไมถึงบอกว่าเป็นความผิดคุณ ‎ตอนที่พวกเขาเจอคุณกับมาเรียล่ะ
‎ก็มันเป็นความจริง
‎บ่ายวันนั้นเราทะเลาะกันเพราะผมดื่ม
‎เธอหนีไปและผมเมามาก
‎เกินกว่า…
‎เกินกว่าจะตามเธอไป นั่นแหละประเด็น
‎ผมน่าจะห้ามเธอไว้
‎ทุกอย่างที่เกิดเป็นความผิดของผม ‎เพราะผมเป็นไอ้งั่งไร้ค่า
‎ผมอยากให้เธอเขียนถึงเรื่องดีๆ ในเรียงความ
‎- มันก็มีอยู่นะ ‎- ผมจำได้
‎โรแบร์โต้…
‎หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้น…
‎กับแองเจล่า
‎คุณต้องไล่ผมออก ผมเข้าใจ
‎- แต่รู้ไหม… ‎- วอลเตอร์
‎ผมต้องขอโทษคุณ
‎เราต่างติดค้างคำขอโทษต่อคุณ
‎"ฉันแค่อยากนั่งม้าหมุนสักรอบ"
‎"สักรอบที่ไร้กังวลและสนุกสนานในสรวงสวรรค์"
‎"แต่พอฉันไปถึง ม้าหมุนก็เสีย"
‎"แม่ฉันไม่เคยไม่ล็อกประตู
‎ไม่เคยไม่คาดเข็มขัดนิรภัย"
‎"ถ้าเห็นหมาข้างถนน ‎เธอจะเรียกหน่วยจับสัตว์"
‎- "เพราะงั้น…" ‎- แองเจล่า
‎"การที่ลูกสาวหาย…"
‎แองเจล่า
‎"เลยทำให้โลกของเธอสั่นสะเทือน"
‎แองเจล่า
‎ไปเจอกันได้ยังไง
‎ที่บาญโญจิลดา
‎เขา…
‎ชอบเวลาที่สาวๆ กรี๊ดกร๊าดผม
‎เขาเอาแต่พูดว่า…
‎ผมทำให้เขารู้สึกเด็กลง
‎แล้ววันหนึ่ง เขาก็บอกว่าถ้าผมต้องการ
‎ผมใช้บ้านของเขาเพื่ออึ๊บสาวได้
‎และผมก็ยอมรับ
‎โดยไม่ลังเลสักนิด
‎กฎข้อเดียวคือ
‎ผมต้องทำมันในห้องทำงานของเขา
‎ห้ามใช้ห้องเขา และผมจำได้ว่า…
‎ตอนแรกผมคิดว่ามันเป็นเรื่อง
‎เชื้อโรค สุขอนามัย
‎แต่แล้ว…
‎ผมก็รู้เหตุผลที่แท้จริง
‎มันไม่ใช่เรื่องดีหรอก
‎ผมไม่ได้ภูมิใจเลย
‎ผมทำพัง
‎ตอนนั้นผมคิดว่า ‎มันก็แค่ผมนอนกับสาวๆ พวกนี้
‎และพวกเธอก็ยินยอม ‎คุณตรวจสอบได้นะถ้าต้องการ
‎พิลาติจ้างนายมาทำแบบนี้เหรอ
‎ครับ
‎จ่ายสด
‎และบางครั้งก็ให้พิเศษด้วย
‎เล่าเรื่องมาเรียหน่อย
‎"ฉันได้ยินพวกเขาตะโกนเรียกฉัน
‎แต่ฉันแค่อยากได้ใครสักคน ‎มาทำให้ม้าหมุนใช้ได้อีกครั้ง…"
‎ช่างไปไหนเนี่ย
‎"และเขาอยู่ตรงนั้น…
‎คนที่ซ่อมทุกอย่าง"
‎คุณคะ คุณซ่อมม้าหมุนได้ไหม
‎"ฉันมั่นใจว่า…
‎"้ด้วยเวทมนตร์ของเขา ‎เขาจะทำให้มันหมุนได้อีกครั้ง"
‎"เขาจะรู้ได้ยังไง ‎ว่าเรื่องบังเอิญนั้นจะกลายเป็นเรื่องน่าเศร้า"
‎"เป็นช่วงเวลาที่ไม่อันตราย"
‎"แต่ผลนั้นช่างเลวร้ายนัก…"
‎กับมาเรีย มันไม่เหมือนกัน
‎ทุกอย่างแปลกไป
‎ดูก็รู้ว่าเธอเด็กกว่าคนอื่นๆ มาก
‎แต่ว่า…
‎ถ้าพิลาติไม่สน
‎ผมก็เติมไม่หยุด
‎เหมือนที่ผมทำกับสาวคนอื่นๆ
‎เอ้านี่ ดื่มสิ ไวน์
‎ชายคนนั้นที่รู้จักเธอ…
‎ฉันไปละ
‎เขาเริ่มประหม่ามากและออกไป
‎ไม่ อย่าไปนะ
‎- ขอร้อง ‎- ฉันต้องไปแล้ว
‎พิลาติจ้องเธอไม่วางตา
‎แทบจะเหมือนว่า ‎เขากำลังเล้าโลมเธอด้วยตาคู่นั้น
‎แล้วผมก็รู้ว่าเขากำลัง…
‎ปึ๋งปั๋ง
‎"ฉันไม่ได้กลัวเลย"
‎"ที่จริง…
‎ฉันเกือบจะชอบด้วยซ้ำ"
‎"มันเหมือนกับการดูม้า
‎ฉี่ที่ข้างถนน"
‎แล้วผมก็จูบเธอ
‎แต่แค่ครั้งเดียวเพราะเธอ…
‎เธอเมามากและผมทำไม่ลง
‎ผมรู้สึกแย่
‎และผมคิดว่าเราน่าจะชงกาแฟให้เธอก่อน
‎- ใครชงให้เธอ ‎- พิลาติ
‎แต่…
‎มันไม่ช่วยอะไรเพราะเธอหลับไปทันที
‎ตอนนั้น…
‎เขาก็อยู่กับผม
‎เขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเธอ
‎แต่แบบช้ามากๆ
‎เพราะไม่อยากไปโดนตัวเธอเข้า
‎แล้วก็มองผมด้วยสีหน้าที่เหมือนจะบอกว่า
‎"เปลี่ยนตัวกัน ถึงตานายแล้ว" แต่ผมปฏิเสธ
‎บอกว่าทำไม่ได้ ผมไม่อยากทำ
‎เขาก็…
‎เขาโกรธมากและไล่ผมออกไป
‎ผมเมามาก
‎จำอะไรไม่ได้เลย จำได้แค่…
‎ผมพังกล้องตัวนี้ ของโรแบร์โต้
‎แล้วก็ได้ยินมาเรียกรีดร้อง
‎- บ้าอะไรวะ ‎- แองเจล่า
‎"ตรงนั้นมีองค์ประกอบครบ ‎ชายที่มีของลับอยู่ในมือ
‎สาวน้อยขี้สงสัย
‎แม่ที่หูตาดับไปเพราะแตกตื่น…"
‎"ใช่ ฉันร้องไห้…
‎แต่ก็เพราะเผลอกัดปากตัวเองตอนล้ม"
‎"ฉันพยายามบอกแม่"
‎"ฉันพยายามบอกแม่ว่าบนกางเกงของสเปซี่ ‎มันคือฉี่ ไม่ใช่อสุจิ"
‎พิลาติเสียสติไปแล้ว
‎เขาซ้อมเธอ
‎กระทืบเธอเข้าที่ท้ายทอย
‎แรงมาก
‎และเขาอยากเอาเธอกลับไปบนเก้าอี้
‎ก็เลยคว้าแขนเธอ แต่…
‎เขาดึงแรงเกินไป
‎ปาฏิหาริย์แล้วที่แขนไม่หลุดออกมา
‎แล้วเขาก็เริ่มตะคอกผม ‎เหมือนกับว่าเป็นความผิดผม
‎เขาบอกผม
‎"ฉันต้องลอง"
‎ฉันต้องลอง เข้าใจไหม
‎ฉันต้องลอง ฉันไม่นึกว่าจะรู้สึก
‎รู้สึกอะไรครับ
‎ความตาย ฉันไม่นึกว่าจะรู้สึกถึงมัน
‎ความตายบนเนื้อหนังเธอ…
‎เอาเธอออกไป
‎ไปซะ
‎มาเรีย…
‎"ในบ้านของเรา ‎ไม่อนุญาตให้พูดความจริงแบบอื่น"
‎"ต้องเป็นความจริงของแม่ฉัน ‎เกิดจากความกลัว
‎ซึ่งจะทำให้เธอพ้นผิด ‎จากการที่คลาดสายตาจากฉัน"
‎"สิ่งที่เธอรักที่สุด"
‎"ฉันไม่เคยเข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้"
‎"เพราะฉันไม่เคยเข้าใจแม่เลย"
‎"แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว"
‎"มันคงเป็นเรื่องที่ดีกว่านี้มาก ‎ถ้าฉันจิตใจบอบช้ำ"
‎"น่าสนใจกว่านี้มาก"
‎"เป็นไปได้กว่านี้"
‎"แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ฉันเล่า"
‎แค่บอกให้รู้ไว้
‎กุญแจยาวเปิดประตูหน้าบ้านเขา
‎เขาเป็นของเธอแล้ว
‎เธอ…
‎กลัวผมมาก
‎เธอ…
‎เธอโดดลงจากรถ
‎ตอนที่โรแบร์โต้หยุดผมไว้ ผมกำลังตามหาเธอ
‎เพราะผมอยากจะทำอะไรสักอย่าง
‎ผมอยากจะช่วยเธอ
‎แม่งเอ๊ย
‎หมอนั่น เขาฆ่าผมแน่
‎ไม่ต้องห่วง
‎ผลตรวจสารพิษเจออะไรบ้าง ‎นอกจากแอลกอฮอล์
‎ก็บอกแล้วไง มีแต่ยาแก้ปวด
‎ออกซิโคโดน
‎คุณนอนกับเธอไปกี่ครั้ง
‎ครั้งเดียว
‎ขอเถอะ โรแบร์โต้
‎อย่างน้อยก็พูดความจริง
‎นั่นแหละความจริง
‎- ใช่สิ ‎- ใช่
‎แต่นั่นไม่ใช่เหตุผล
‎ชีวิตแต่งงานของเราจบแล้ว คลาวเดีย
‎เราต่างก็รู้ดี
‎อีกอย่าง แองเจล่าก็เตรียมตัวจะไปแล้ว
‎บอกฉันหน่อย โรแบร์โต้
‎คุณอยากทิ้งทุกอย่างจริงๆ เหรอ
‎ทุกอย่างที่เราสร้างมาน่ะ
‎ธุรกิจ ครอบครัว อาชีพของคุณ
‎เพื่ออะไร
‎เพื่อผู้หญิงพังๆ กับลูกชายเสเพลน่ะนะ
‎หรือเพราะอยากรู้สึกเหมือน 19 อีกครั้ง
‎แน่ใจนะว่าเป็นความรัก
‎อาจเป็นการเดินละเมออีกแบบก็ได้
‎เอาจริงเหรอ
‎ผมก็ไม่รู้
‎แค่รู้สึกว่าคุ้มจะเสี่ยง
‎แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมต้องถาม
‎คุณรู้ไหมว่าคนของเฟอร์ราริโอ้
‎ไม่ได้ลบแค่ภาพจากงานระดมทุน
‎ว่าแล้ว
‎คลาวเดีย พิลาติเป็นคนไม่ดี
‎หมอนั่นมันโรคจิต
‎เขามีเงินที่จะเอาตัวรอดจากอะไรก็ได้
‎ก็อาจจะ
‎แต่มีบางอย่างแปลกๆ
‎ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าเป็นไปได้ยังไง
‎ที่เขาชงกาแฟให้มาเรียเพื่อให้เธอสร่าง ‎แต่เธอกลับหลับไป
‎แปลกใช่ไหม
‎คลาวเดีย เธอตายได้เลยนะ
‎ชายคนนั้น…
‎เขาทำให้ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง
‎ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร
‎ไม่ว่าพิลาติจะเคยทำอะไร
‎เขาทำให้ฉันรู้สึกบางอย่างที่ไม่รู้สึกมานาน
‎ที่ฉันลืมไปแล้ว…
‎แต่นี่เป็นปัญหาของฉัน ไม่ใช่ของคุณ
‎แต่ฉันบอกคุณได้เลย โรแบร์โต้
‎ฉันจะไม่ยอมให้ผู้ชายทำฉันผิดหวังอีก
‎ไม่อีกแล้ว
‎คุณเป็นใคร
‎ผมวอลเตอร์ สเปซี่ พ่อของมาเรีย
‎คุณต้องการอะไร
‎ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรเมื่อคืนวันอาทิตย์
‎คุณสเปซี่ ผมขอโทษ แต่น่าเสียดาย…
‎ทุกอย่างถูกเก็บกวาดไปแล้ว ‎ทั้งปาร์ตี้ ยาเสพติด…
‎ผมก็โกรธไอ้เวรดาริโอ้นั่น
‎ที่ฉวยโอกาสใช้สิทธิ์ในการเป็นคนดูแลมานาน
‎เพราะมาเรียไม่ใช่คนเดียวที่เขาพามาทำแบบนั้น
‎ไม่ ฟังนะ ผมจะบอกให้ ถ้าคุณมีปัญหาอะไร
‎คุณควรไปคุยกับเด็กนั่น
‎ไปคุยกับเขา ดาริโอ้ โนบิเล่ เขาอยู่ที่นี่
‎ที่เวีย… โดนาติ มั้งนะ
‎- แต่โรแบร์โต้… ‎- จะบอกอะไรเกี่ยวกับซานตินี่ให้นะ
‎เขานอนกับแม่ดาริโอ้ รู้กันทั้งเมือง
‎แน่นอนว่าเขาปกป้องเด็กนั่น
‎ผมเสียใจด้วยจริงๆ คุณสเปซี่ ‎แต่ขอตัวก่อน ผมต้องไปแล้ว
‎เราจะไปดูทีวีกันนะ
‎- โอเค ‎- เอาล่ะ ไปกันเถอะ
‎บาย
‎ผมคุยกับคลาวเดียแล้ว
‎ผมบอกเธอไปทุกอย่าง
‎แล้วเธอว่าไง
‎แม่ มีผู้ชายน่ากลัวมา
‎- ฉันจะฆ่าแก ‎- โทรแจ้งสารวัตรทหาร
‎- วอลเตอร์ ‎- แกโกหก
‎- อะไรวะเนี่ย ‎- ฉันจะฆ่าแก
‎- วอลเตอร์ ‎- ปล่อยฉัน
‎มีชายคนหนึ่งค่ะ เขาจะฆ่าลูกฉัน
‎- วอลเตอร์ ‎- ปล่อยฉัน
‎- มองผมสิ ‎- ปล่อยนะ
‎นี่ผมเอง วอลเตอร์ มองผมสิ
‎- ปล่อยนะ ‎- ดาริโอ้ไม่ได้ทำ
‎เป็นฝีมือพิลาติ
‎สาบานเลย ผมจะหาหลักฐานให้ได้
‎เชื่อผมสิ
‎มันจบแล้ว วอลเตอร์
‎มันจบแล้ว
‎ใช่…
‎ใช่ มันจบแล้ว
‎ยังไงผมก็จบอยู่ดี
‎พวกนั้นต้องการตัวผม
‎เป็นแบบนั้นมาตลอด
‎ออกมาพร้อมยกมือขึ้น ออกมา
‎เดินตรงมา
‎เดินตรงมา สเปซี่ เดินมา
‎เดินมาๆ
‎เดินมาๆ หยุด
‎ใส่กุญแจมือเขา ริคคิอาร์ดี้
‎หยุด วางอาวุธ!
‎วางอาวุธ วอลเตอร์
‎วางอาวุธ!
‎(ออกซิโคโดน)
‎ออกซิโคโดน
‎ไวน์!
‎พอได้แล้ว ทุกคน ใจเย็นๆ
‎ฉันจะเอาไวน์
‎พอแล้ว
‎อร่อยนะ ลองสิ อร่อย
‎(เปิดใช้งานสัญญาณเตือน)
‎(เปิดใช้งาน)
‎(ส่งภาพไปยังลูกค้าที่เลือก - ส่ง)
‎น่าเศร้าที่ชุมชน
‎จะสามัคคีกันได้หลังโศกนาฏกรรมเท่านั้น
‎น่าเศร้าที่มนุษย์
‎ก้าวออกมาจากป้อมปราการ
‎เพียงเพื่อแบ่งปันความเจ็บปวด
‎และยอมรับความกลัวเท่านั้น
‎น่าเศร้านะ
‎(ระบบอันตราย)
‎(การอ้างอิงใดๆ ที่ตรงกับ ‎สถานที่จริง คนที่มีชีวิตอยู่หรือเสียไปแล้ว)
‎(หรือเหตุการณ์จริง ‎เป็นเพียงเรื่องบังเอิญเท่านั้น)
‎คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี