Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Pamiętam, jak przyjechałem tu pierwszy raz.
Słyszałem, że Forte dei Marmi to eleganckie miasteczko nad morzem.
I rzeczywiście.
Czułem się jak w świecie z pocztówki,
w którym wszystko wyglądało na idealnie zainscenizowane.
Biało-niebieskie zasłony klubów plażowych.
Zgrabiony piasek.
Odgłosy śmiechu niesione przez wiatr.
Uderzyła mnie pewna ponadczasowa atmosfera.
Rowery sunące w ciszy po promenadzie o zachodzie słońca.
Cudowne miejsce na letnie wakacje.
Ale nawet w Forte dei Marmi
dni stają się krótsze, a noce dłuższe.
Na szczytach Alp Apuańskich
kruchy biały marmur
ustępuje zamarzniętej pokrywie śnieżnej.
Mrok pochłania światło.
A nas ogarnia strach.
Nawet w Forte dei Marmi
nauczyliśmy się, jak dbać o bezpieczeństwo.
To słoneczne i spokojne miasteczko
teraz wydaje się opustoszałe.
Jakby ewakuowane.
Ta opowieść
rozgrywa się zimą.
AGENCJA OCHRONY RAFFAELLI
Pomocy.
Pomocy!
Co tu robisz tak późno?
To państwo Clementi. Chcą rozmawiać tylko z tobą.
Dzwonili z Barbados.
Nie mają nic innego do roboty…
Niepokoją się, bo widzieli coś na monitoringu przy bramie.
Chciałem się dziś przespać kilka godzin.
Mówiłeś, że mogę cię wzywać do ważnych klientów.
Dobrze zrobiłaś.
- Dobranoc. - Prześpij się.
Spróbuję.
Panie Clementi.
- Jest pan przy domu? - Tak, jestem.
I co? Wszystko w porządku?
Kamery działają bez zarzutu.
- Ale… - Nie ma śladu włamania.
Już wam mówiłem. Dziewczyna wyglądała na przerażoną.
Kto wie, co widziała. Może kręci się tam jakiś zbir.
Najechali kraj. Nigdzie już nie jest bezpieczne.
Rozumiem, ale nie wiemy, czy chodzi o imigrantów.
- Proszę sprawdzić. - Dobrze, sprawdzę.
Dziękuję, Santini.
Życzę miłego dnia.
Właściwie to tutaj jest środek nocy.
Ale dziękuję.
- Bywaj zdrów, Santini. - Do widzenia.
Co on, kurwa, robi?
Co ty odpieprzasz?
ULUBIONE
POLICJA
Dobry wieczór, Santini.
Prawdopodobnie mam pijanego kierowcę między Via Volta i Carrara.
Rejestracja to Palermo, Imola, 55388.
Już kogoś wysyłam.
Dziękuję.
Już nie ma potrzeby.
Na pewno?
Tak, zajmę się tym. Cześć.
- W czym problem, dupku? - Dario.
Znamy się?
Znam twoją matkę.
Wskakuj. Nie możesz tak prowadzić. Odwiozę cię.
Spokojnie.
Cholera…
Co zrobił?
Załatwimy to później. Wejdź.
Co załatwimy?
Prowadził po pijaku.
Na szczęście go zobaczyłem.
To chyba coś więcej niż alkohol.
Co tam robiłeś o tej porze?
Pewnie jakiś bogacz zgubił kota.
Auto jest na Via Volta.
Dziękuję, Roberto.
- Dobrej nocy. - Tak.
Miło cię widzieć.
Dario?
Dario, otwórz.
Dario!
Dario, otwórz.
Dario…
Dzień dobry.
Kogo chcesz nabrać?
Nawet Angela wie, że cię nie było. Wróciła o trzeciej.
W poniedziałek.
W tym domu nie ma już zasad.
- Mogę o coś spytać? - Jasne.
Twoi klienci, ci antropologowie,
wiedzą, że jak nie możesz tu spać, to idziesz nie spać do nich?
Pojechali na jakiś czas do RPA.
Gdzie była Angela?
KANDYDATKA NA BURMISTRZA
Sam ją spytaj albo śledź ją przez telefon.
Mówiłem ci. Nie chcę instalować tego gówna na jej telefonie.
- Niech żyje swoim życiem. - Jasne.
Jesteś na pierwszej stronie z Pilatim.
Świetnie! Zupełnie zapomniałam.
Jaka szczęśliwa!
Dzień dobry.
Dzień dobry, młoda damo.
U nas dobrze. A u ciebie?
- Powiedz coś. - Angela!
Ile razy ci mówiłem, żebyś nie wracała późno,
jeśli rano masz szkołę?
Tłumaczyłam mamie.
Odrabiałam lekcje u Ginevry i zasnęłyśmy.
A ty gdzie byłeś?
Późno już. Muszę iść.
- Nie używaj telefonu na rowerze. - Tak, mówiłeś.
Widziałaś mamę na pierwszej stronie?
Nie usłyszała.
I tak jej to nie obchodzi.
Nadchodzi ktoś, kogo obchodzi.
Matteo!
- Co za facet. - Schowaj to.
To nie stawia nas w najlepszym świetle.
Weź te tabletki nasenne. Wyglądasz jak wampir.
Wariuję od tych prochów.
A teraz jesteś normalny?
Dzień dobry.
Matteo!
Gratuluję pierwszej strony.
- Dzięki. Widziałeś to? - Oczywiście.
Tu jest nowa wersja.
- Świetnie. - Tym razem ci się spodoba.
Zmieniliśmy nawet muzykę.
- Jest. - Morze. Piękne.
Idealnie.
Panorama.
- Cała miejscowość. - To jest najgorsze.
Jestem spięta.
Nieprawda.
W świecie pełnym zagrożeń głos na mnie to głos na bezpieczną przyszłość.
- Świetnie wyglądasz. - Za dużo się śmieję.
Zgadnij, kto na kweście u Pilatiego
- będzie po naszej stronie. - Kto?
Marcello
Ferrario.
- Ten miliarder? - Tak.
- To wspaniale. - Super.
Jego ochrona już do mnie dzwoniła. Weź też to.
Pan Santini się tym zajmie?
Nie. Ja to zrobię.
Dobrze. Chodźmy.
BEZPIECZNIEJSZE MIASTO
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Co tu robisz? Nie pracujesz na noc?
Chcę ci coś pokazać.
Co?
Oto, co wczoraj nagrała kamera Clementich.
Kurwa mać.
Którzy klienci mieszkają przy tej ulicy?
Czemu pytasz? Mamy kopie zapasowe?
Każda kamera od ulicy robi kopie zapasowe.
Czy za to płacą, czy nie.
W ogóle nie spałem w nocy.
Czemu jesteś w kurtce? Zimno ci?
Nie cierpię zimy.
- Patrz, jacy z nas specjaliści. - Najlepsi.
Spójrz.
Proszę.
Kogo aresztują?
Nie wiem.
Kurwa mać!
O co chodzi?
To Walter.
To jego córka Maria.
Spezi.
Był moim technikiem. Jest najlepszy na rynku.
Kim jest ten facet, który nagrywa?
Walter…
KURS TWÓRCZEGO PISANIA
Zanim was uraczę swoimi mądrościami,
muszę przekazać złą wiadomość.
Maria Spezi jest w szpitalu.
Co się stało?
Potknęła się o jedną z butelek ojca.
Bardzo was proszę.
Ma się dobrze. To nic poważnego.
A teraz do roboty.
A zatem Angelo, skończyliśmy na kości niezgody.
- Jesteś gotowa? - Jeszcze nie.
Muszę zatrzymać rodziców
w jednym pokoju na dłużej niż dziesięć sekund.
Profesorze!
Skarbie,
nie wiem, jak inaczej to powiedzieć.
Nie jestem waszym profesorem.
Historii, matematyki, geografii uczycie się u innych.
Ja tu jestem, żeby uczyć, jak szukać prawdy.
Bez cenzury.
Nie prawdy, którą pokazują w telewizji czy Internecie.
Moi drodzy, jestem tu,
żeby was nauczyć, jak uatrakcyjnić życie na papierze.
Zakładając, że przeżyjecie agentów, dziennikarzy, redaktorów i resztę.
Komórki.
Z prochu powstałeś,
w proch się obrócisz.
Umieszczamy te telefony w miejscu tymczasowego spoczynku.
Pamiętajcie, nic nie opuszcza tego świętego miejsca,
więc proszę,
bez osądu,
szczerość do samego końca.
Ginevra. Zaczynaj.
Zamieniam się w słuch.
Roboczy tytuł:
Przyłapany!
„Gdy poznałam wspólnika swojego taty,
Volmaro,
miałam sześć lat.
Dziesięć lat później byłam jego Lolitą.
A on był moją zemstą na rodzicach.
Byłam nienasycona”.
Mamo!
„Nienasycona.
Ale nie chodziło o rżnięcie, ale o to, żeby ludziom namieszać we łbach”.
Chcesz coś powiedzieć, Angela?
Wybaczcie, ale czy tylko ja uważam,
że w narratorze brakuje empatii?
Opowiadam o swojej traumie.
Nie pozwolę się obrażać.
Masz rację.
Nie powinnaś.
Czytaj dalej.
„W końcu ktoś musiał nas przyłapać”.
- Enzino. - Cześć.
- Pan detektyw. - Jak leci?
- W porządku. - Posłuchaj…
Kto to nagrywał? Domenichetti?
Czemu pytasz? Sprawa zamknięta.
Jest winny, przyznał się. Przeczytaj akta.
Sąsiad Speziego, Rizieri,
skarżył się, że Spezi jest pijany i agresywny.
Bał się o jego córkę.
Twierdzi, że kilka godzin wcześniej mocno się pokłócili.
Powrót do normalności to trudna droga.
Droga?
Nie każdemu się udaje.
Mario.
W skali 1-10, jak bardzo to boli?
Jedenaście.
Zaczniemy spokojnie.
Możesz tak poruszyć palcami?
Dobrze. W drugą stronę.
Sprawdzę mobilność.
Powoli.
Rozluźnij rękę.
Spróbujmy jeszcze raz. Rozluźnij.
Mario.
Masz zwichnięty bark.
Jeśli nie będziesz nic robić, możesz stracić mobilność ręki.
Musisz zacząć ćwiczyć.
PIEKARNIA CUKIERNIA
Cześć.
Hej.
Masz. Ugryź zakazany owoc.
- Już to zrobiłem. - Jeszcze raz.
Skarbie, do tego potrzebujesz kogoś w swoim wieku.
Jesteś zbyt nienasycona.
Nienasycona? Co?
Nie porównuj mnie do Ginevry!
To, co nas łączy, jest prawdziwe.
Wiem, ale mam pracę.
O co chodzi?
W niedzielę wróciłeś bardzo późno.
Nie pozwoliłeś mi tu spać. Gdzie, do cholery, byłeś?
Mówisz jak moja eks-żona, a jest eks nie bez powodu.
Wiem, przepraszam. Nie chcę cię osaczać.
Ale czuję, że coś jest nie tak. Chcę ci tylko pomóc.
Słuchaj.
Presja związana z książką doprowadza mnie do szału.
Nie wiem, czy ją skończę. Przy tobie mi się nie uda.
Daj mi tydzień, a potem będę cały twój,
ale teraz odejdź.
Błagam.
Nie powiedziałeś, gdzie byłeś w niedzielę.
- Jeździłem samochodem. - Po co?
- Szukałem czegoś. - Czego?
Nie wiem. Czegoś. Muzy.
Ta suka Ginevra opublikowała twoje zdjęcie.
Dobrze wyszedłem?
Bardzo. Na szkolnym dziedzińcu.
Wszyscy by umarli, gdyby wiedzieli.
Ale nie mogą się dowiedzieć.
Nigdy.
To boli.
To boli!
Co to?
Synchronizuję dźwięk z telefonu Domenichettiego.
To moja wina!
Co za tragedia z tym Spezim.
Zdarzyła się w idealnym momencie dla ciebie.
Cios poniżej pasa.
Ślicznie dziś wyglądasz.
- Naprawdę? - Tak.
To ze względu na imprezę czy Pilatiego?
Gdybym nie była mężatką, ciągnęłoby mnie do niego.
Nieprawda. Jesteś mężatką, ale i tak cię ciągnie.
Rozumiem to.
Jest moim przeciwieństwem. Kimś, kim ja nigdy nie będę.
Bogaty, elegancki.
Bogaty.
Może w innym świecie.
Jesteśmy na miejscu.
Postaraj się nie bawić zbyt dobrze.
I pamiętaj, żeby nie podawać ręki Pilatiemu.
O co chodzi z tym niedotykaniem?
Rozumiem, że bogaczy stać na każdą fobię,
ale relacja bez dotykania to nie prawdziwa relacja.
Niekoniecznie.
Dobry wieczór!
Dobry wieczór.
Elegancko wyglądasz, Carlo.
Dobry wieczór.
- Curzio. - Claudia.
Spójrz, ile ludzi. Przyszli wszyscy, którzy się liczą.
- Niesamowite. - Dzięki tobie.
Dzięki tobie.
Roberto, spójrz na swoją żonę.
W tym świetle przypomina
Wenus Medycejską.
Z zewnątrz delikatna, w środku twarda jak marmur.
Szczęściarz z ciebie, Roberto.
Też tak uważam.
- Przemówienia za pięć minut. - Tak.
- Przyjechał ten miliarder Ferrario. - Proszę cię. „Ferrario” wystarczy.
- Poproszę whisky. - Roberto.
Przedstawiam ci swoją nową amerykańską klientkę, Camillę.
Kupiła dom przy Via Gorizia.
W samą porę, jeśli plotki się potwierdzą.
Jakie plotki?
Jeśli Marcello Ferrario zainwestuje,
spodziewamy się, że wartość domów wzrośnie o co najmniej 20%.
Ferraria w ogóle nie powinno tu dziś być.
Nie wolno robić zdjęć. Nawet telefonem.
Boże broń, żeby taki liberał był widziany
z prawicową kandydatką.
Zanudzamy pana?
Tak.
Żartuję.
Cierpię na bezsenność. Nie spałem od kilku nocy.
Biedak.
Bierze pan coś?
Inaczej może pan mieć halucynacje.
Wiem.
Po pierwsze,
zero alkoholu.
Panie i panowie, proszę o uwagę.
Znam tu wszystkich i wiem, że dla wielu z was Forte dei Marmi
to drugi dom. Czasem trzeci lub czwarty.
Ale jest to miejsce
nam wszystkim bliskie.
I niech nikt nie waży się mówić, że nie zasługujemy na nie.
Proszę państwa,
nasz następny burmistrz, a raczej
nasza pierwsza pani burmistrz.
I najlepszy burmistrz w historii, gwarantuję to.
Claudia Raffaelli da nam bezpieczne Forte dei Marmi.
Dziękuję.
Urodziłam się w Forte dei Marmi.
Tu się wychowałam.
Podobnie moja córka.
To tutaj chcę się zestarzeć.
W dzieciństwie przechadzałam się swobodnie.
Ulice były bezpieczne.
Nie mieliśmy się czego bać.
Drzwi zostawialiśmy otwarte.
Pomyślcie o tym.
Nie bez powodu nazywają ich „najeźdźcami”.
Albo „osobami niepożądanymi”.
I nie zapominajmy,
ile zawdzięczamy naszemu pułkownikowi Moriemu.
Ostatnia fala kradzieży i włamań w końcu została opanowana.
Wiecie,
dramatyczne wydarzenie,
takie jak to
z niedzielnej nocy, którego ofiarą padła dziewczyna,
to idealny przykład.
Napadł ją ktoś,
komu ufała.
Wchodzisz?
Chcesz mieć wampira biegającego po domu?
Wszystkich dziś oczarowałaś.
Claudia?
Jest późno.
Ta suka zmieniła zeznania. Mówi, że to się stało w domu Pilatiego.
- Co? - Ale to nieprawda.
Spokojnie, on był w Mediolanie. Dom stał pusty.
Nie w tym rzecz.
To popsuje nam wizerunek.
Musisz to załatwić.
Jak najszybciej. Rozumiesz?
Dobrze.
Za ciasno?
Trochę poluzuję.
Zaczekaj.
Pokaż rękę.
Z drugiej strony.
Powiedz żonie, żeby się nie martwiła.
Dziewczyna chce chronić ojca.
Gdy doszła do siebie, zobaczyła, że on jest w areszcie i spanikowała.
Teraz mówi, że to się stało u Pilatiego, że dużo piła, że był tam jakiś chłopak.
- Jaki chłopak? - Nie wie.
Niby zapomniała, jak się nazywa.
Zmyśla jak najęta.
Spezi już tu był.
Pijany, zdezorientowany, nawet stawiał opór.
Ale przyznał się na miejscu przestępstwa.
- Brała narkotyki? - Badania nic nie wykazały.
Poza lekami na ból, które dostała w szpitalu.
- Gdzie jest Walter? - Zwolniony.
Skoro córka nie wnosi oskarżenia…
Nie martw się. Wysyłamy ją do domu z pracownicą socjalną.
Przepraszam.
- Alessandro? - Już idę.
Przegrałam zakład ze sobą.
Jaki zakład?
Myślałam, że cię nie zobaczę przez rok.
Zabrałaś samochód Daria?
Tak.
Muszę z nim porozmawiać. Wiesz, gdzie jest?
- Gdyby coś zrobił, powiedziałbyś mi? - Oczywiście.
Pracuje w restauracji Gilda.
W porządku.
Do zobaczenia.
Cześć.
Dario nie przychodzi od pięciu, sześciu tygodni.
Mówił dlaczego?
Radzimy sobie bez niego.
Dziękuję.
Jeśli znajdziesz tego gnojka, powiedz mu, żeby zadzwonił do Letizii.
Żebym mogła nie odebrać.
Mario, gdzie śpisz?
Na górze.
A pan?
Tam.
Ma pan pracę, żeby utrzymać córkę?
Tak.
Dobrze. Jesteś pewna?
Czemu wszyscy mnie o to pytają? Tu mi nic nie grozi.
Dobrze.
Pójdę już. Proszę.
To na ból.
Maria musi je brać zgodnie z zaleceniami lekarza.
Pa, Mario.
Przepraszam. Porozmawiamy o tym, co się stało?
Nie mam ochoty.
Powiedziałam im, że nie masz z tym nic wspólnego.
Mario, posłuchaj.
Oczyszczę swoje imię.
Nie mogą nas tak traktować.
Nie mogą!
Zasnąłeś.
Ale mogę ci pomóc.
Wszystko gra?
Zasnął.
Santini, jest zielone. Ruszaj.
Roberto. Bezsenność,
noc, ciemność to nowa perspektywa.
- Musisz to zaakceptować. - Spieprzaj, wiedźmo.
To zgniły ząb pięknego uśmiechu Forte dei Marmi.
Nie wyobrażacie sobie, jak długo na to czekałam.
Jest taki piękny.
Cudowny.
- Idziemy? - Tak.
Na zewnątrz dobre będą kamery termowizyjne.
Zero światła i czujników ruchu.
Mają bardzo dokładny system rozpoznawania twarzy.
Są w stanie rozpoznać każdego: przyjaciół, wrogów,
osoby niepożądane.
Na każde pańskie pytanie odpowiedź brzmi „tak”.
Dziś technologia może wszystko.
Gwałtu nie było, nikt nie zginął,
kości są całe, błony dziewicze nienaruszone.
To była rodzinna kłótnia.
Ma pan dobry fach, panie Santini.
Tak, mój drogi Marcello.
Ludzie tacy jak my są celem. Bez wątpienia świat się zmienił.
A nas, będących celem,
nie stać na litowanie się nad tymi, którzy pozostają w tyle.
Marcello!
Nie chcę fortecy.
- Dom jest pięknie położony. - Wszędzie blisko.
Dla niej ważne są Prada i Gucci.
Idziemy?
Mogę przeczytać twoją książkę?
Nie jest gotowa.
Tym razem chcę, żebyśmy doszli w tym samym momencie.
Nie chcę mieć orgazmu przed tobą.
O kurwa…
Czuję, że nie chcesz mnie tak, jak kiedyś.
Pomyślałam, że może dzięki temu…
O czym ty, kurwa, mówisz?
Mam 40 lat, nie 70.
Naprawdę myślisz, że to jest problem?
Że wystarczy niebieska pigułka?
Chryste, Angela. Jesteś taka niedojrzała.
- Co za wstyd. - Co?
Że potrzebujesz tych gnojków, by być burmistrzem.
- To część gry. - Gry?
Tak.
„Błony dziewicze nienaruszone”. Pięknie.
Jak to, kurwa, możliwe?
- Co? - Że Maria ich nie obchodzi.
To był żart, Roberto.
- Żart? - Tak.
Dziewczyna ma traumę na całe życie, a my żartujemy?
Ciągle myślę o tym, że to mogło spotkać Angelę.
Ale nie spotkało.
I dbam o to, żeby nigdy nie spotkało. Ani ją, ani nikogo innego.
- Jasne. - Właśnie tak.
To niewiarygodne.
Pomówmy o tobie.
Czy znów spotykasz się z Eleną?
Nie.
- Nie? - Nie.
W takim razie co to jest?
- Czyje są te niebieskie pigułki? - Nie moje.
- Nie twoje? - Nie moje.
Więc pewnie moje. „Masculus 5”.
Mam 40 lat, nie 70. Nie potrzebuję ich.
Jasne, zawsze stajesz na wysokości zadania.
- Gdzie je znalazłaś? - W domu. Gdzie indziej?
Musi być paragon albo faktura. Sprawdź!
- Sprawdzam. - Może zamówienie online.
Jest. Znalazłam.
Pewnie miałeś nadzieję, że nie znajdę.
Są Angeli.
Po co jej to?
Czy to zgodne z prawem? Jest nieletnia. Kto jej to dał?
Boże. Z kim ona sypia?
Ze starszym mężczyzną?
Ta rodzina się rozpada.
Już ze sobą nie rozmawiamy.
Jesteśmy jak współlokatorzy, którzy mieszkają w jednym dom.
Zwariowałaś.
Nie był w więzieniu?
Szczyt luksusu! Tylko w Forte dei Marmi!
O Boże, spójrzcie.
To wariat.
Idzie tu?
Oby nie.
Boże!
- Co pan robi? - On jest nienormalny!
Mała Chiara, nie zmieniłaś się.
Witajcie!
A ty?
Pamiętasz, jak przychodziłaś
na urodziny Marii, a moja żona robiła ciasto biszkoptowe?
Chyba zjadłaś za dużo.
Co się ze wszystkimi stało?
Nie mam pojęcia. Kto to wie?
Nieważne…
Nie.
To z września. Po kwietniowym aresztowaniu.
We wrześniu porazili mnie paralizatorem,
kiedy odpoczywałem w parku.
Dziś policja i karabinierzy muszą wszystkich aresztować.
„Bezpieczna przyszłość”?
Nie dla mnie. Jestem tylko liczbą w ich statystykach.
255 LAJKÓW – SZCZYT LUKSUSU. TYLKO W FORTE DEI MARMI
- Widziałeś to? - Co?
Wiadomość od Angeli: „Zebranie rodzinne jutro o 15.00.
Bez wymówek”.
O co chodzi?
Dowiesz się jutro.
Bez wymówek…
Dobra wiadomość jest taka, że z pięciorga właścicieli Villi Casamora
czworo się zgodziło.
Tylko jeden z braci wciąż się sprzeciwia.
Dlaczego?
Chce więcej niż jedną piątą.
Słuszny ruch. Ale blefuje.
- Jestem tego samego zdania. - Nie przeszkadzajcie sobie.
Przejdźmy teraz do umowy.
- To ja. - Cześć.
Mamy niedokończone sprawy.
Tak…
Tak.
Jeśli znajdziesz miejsce, ja znajdę czas.
- Kiedy? - Dzisiaj wieczorem?
Myślę, że znajdę opiekunkę.
Nie myśl, że zajmę się Federikiem.
Oczywiście. Nieludzko byłoby prosić cię o coś takiego.
Pójdzie do Ugo.
Nie powiedziałeś, że rzuciłeś pracę!
Nienawidzę swojego życia. Dziś?
Jasne. Napiszę później.
- Dobrze. - Pa.
Kto to?
Emma.
Chce przejść na dzienną zmianę.
- Przyniosłam kawę. - Dzięki.
Kurwa.
„Warunki transakcji.
Sprzedaż zostanie dokonana zgodnie z poniższymi zasadami…”
Później wyjaśnię…
„Rzeczone nieruchomości
nie są i nie będą do dnia zawarcia umowy sprzedaży…”
Muszę ci powiedzieć…
„…objęte postępowaniem egzekucyjnym”.
- Nie! - Nie dotykaj go.
Nie wolno go dotykać.
Nie wolno go dotykać, czy to jasne?
- Nie chciałam. - Przepraszam.
Dla mnie dotyk jest
jak obchodzenie się z martwym mięsem.
Curzio, bardzo mi przykro.
Do cholery.
- Skończyłem. Idę. - Dobrze.
Do widzenia.
Ale z ciebie gnojek, Dario.
A to Maria.
Wznieście toast.
Jest i Pilati.
SKASOWANE SFORMATOWANE
Emma, czemu niektóre kamery Pilatiego zostały sformatowane?
To pewnie ludzie Ferraria.
Ludzie Ferraria? A kto ich upoważnił?
Twoja żona.
Czemu kopie z kamer zewnętrznych zniknęły z iCloud?
Dała im pełny dostęp.
Musieli usunąć dowody obecności Ferraria.
Pełny dostęp?
Przez tę cholerną kwestę!
Zniknął też materiał z gabinetu.
Bo Ferrario tam wszedł. I my wszyscy też.
Dlatego nagranie zniknęło.
Wybacz. Claudia mówiła, żeby ci nie zawracać głowy.
Nie ma sprawy. Przepraszam.
Claudia postąpiła słusznie.
Zrobiła to, co należy.
Nie cierpię Ugo.
- Przestań. To nieprawda. - Prawda.
Cześć! Co słychać?
- Dzięki. Odwdzięczę się. - Nie ma sprawy.
Bądź grzeczny. Kocham cię!
O co chodzi?
To nocne stworzenie. Jak ty.
- To moje sumienie. - Nie dzisiaj.
Jakieś ukryte kamery, Santini?
Ktoś jeszcze nas szpieguje?
Czy kamera termiczna wykrywa podniecenie?
- Oczywiście. - Tak?
Słyszę, Federico.
Nie panikuj. Już wsiadam do samochodu.
Dobrze?
Elena!
Elena.
Elena!
- Dokąd jedziesz? - Federico dzwonił, zapłakany.
Nie chciał iść do Ugo, a ja go zmusiłam.
Co ze mnie za matka?
Widzisz, czemu nie mogę tego robić? Tracę głowę.
Przykro mi, to się nie uda. Nie mam czasu na te błędy.
To, co jest między nami, nazywasz błędem?
Mówiłaś o niedokończonych sprawach.
Miałaś rację.
Wiesz,
gdy się rozstaliśmy, obiecałem sobie,
że skoro nie mam ciebie, nie będę chciał niczego innego.
I właśnie to mam.
Nic.
Nikt nie sprawił, że poczułem, że żyję, tak jak to było z tobą.
Stałem się człowiekiem bez twarzy, bez wyrazu.
Jeden syn mnie nienawidzi, drugi nie przeżyje sekundy beze mnie.
- Pogadam z Dariem. - Poradzę sobie.
Był w domu Pilatiego, gdy doszło do zajścia z Marią.
Czemu mówisz mi to teraz?
Po tym, jak ze sobą spaliśmy? Chryste!
To się miało nie powtórzyć.
Mówię ci, bo myślę, że to mógł być on.
Muszę z nim pogadać jako pierwszy.
Nie ma powodu, żebym odpuścił tę sprawę.
Jest na górze. Chcę przy tym być.
Gdy cię znalazłem w niedzielę,
byłeś pijany.
Skąd wracałeś?
W niedzielę?
Piłem z kolegą w barze w Sarzanie.
- Co cię to obchodzi? - To nieprawda.
Byłeś u Pilatiego.
Zgadza się?
To prawda.
W niedzielę, tak.
Pracuję dla niego.
To drobne zajęcie, głównie w nocy.
Pilnuję wszystkiego.
Jak dozorca.
Kto przy zdrowych zmysłach by cię zatrudnił, żebyś czegoś pilnował?
Dlatego nigdy nie mówię matce o tym, co robię.
Gdzie poznałeś Pilatiego?
- To przesłuchanie? - Tak!
W Bagno Gilda. Przychodzi na lunch.
Słuchaj, on płaci mi trzy razy więcej i nie muszę przesiewać piasku.
Dobrze.
A kamera?
- Jaka kamera? - Ta, którą wyrwałeś ze ściany.
Rozumiem.
Sypiacie ze sobą
i myślisz, że możesz się bawić w mojego ojca, ale nic z tego.
Dario!
Wyrwałem kamerę, bo zwolnił mnie bez powodu.
To dziwny gość.
A Maria Spezi? Dlaczego tam była?
Słyszałeś?
Dobra.
Pilati i ten drugi znaleźli ją na ulicy.
- Jaki drugi? - Nie mam pojęcia. Jakiś facet.
Dobijała się do kościoła przy Via Trento. Płakała.
- I zabrali ją do auta. - Czyjego auta?
- Pilatiego. - I tak po prostu wsiadła?
Nie. Oczywiście, że nie.
Znała tamtego gościa, a on ją.
Była roztrzęsiona.
Nie wiem dlaczego.
Piliśmy, upiliśmy się, zwłaszcza ona.
Potem zrobiliśmy jej kawę.
- Kawę? - Tak, kawę.
- To prawda. - Widzisz?
Próbowałem ją otrzeźwić, a potem wróciłem do domu.
Słowo.
Też mi przykro, że stała się jej krzywda.
Tylko że nie mam pojęcia, co się wydarzyło.
Kościół przy Via Trento.
Po kolei.
Powoli.
GDZIE JESTEŚ? MAMY SPOTKANIE RODZINNE!
- Szlag. - Dokąd idziesz?
Zapomniałem o czymś.
Spóźniłeś się. Pisałam do ciebie.
Były korki.
Dobrze.
Mój esej nosi tytuł Kość niezgody.
Mamo, wiem, że ci się nie spodoba.
Czas powiedzieć prawdę o tej rodzinie.
O tym, co się stało w tej rodzinie, gdy miałam siedem lat.
Okej.
Dlaczego to jest kością niezgody?
Czemu nie możecie o tym rozmawiać?
Angela, bo…
Bo to było okropne.
Najgorszy dzień mojego życia.
Zgubiłam cię na chwilę w parku.
Przeżyłam dziesięć minut udręki.
Dziesięć minut agonii.
Potem znaleźliśmy cię za karuzelą.
Był tam ten zboczeniec, Walter Spezi, który cię molestował.
Wyciągnął penisa. Spodnie miał w spermie.
Claudia…
Na szczęście twój tata go powstrzymał.
- Jesteś zadowolona? - Czemu nie pamiętam?
Bo przeżyłaś traumę, kochanie.
Umysł cię chroni i zapomina.
Pamiętam tylko dziwnego lekarza, który pokazywał mi lalki…
To psychiatra, który ci pomagał.
- Czemu nie oskarżono Speziego? - Dobre pytanie.
Dobre pytanie.
Już rozumiem. Zajmę się tym.
I tym razem zapłaci.
Mamo!
Wyszła.
Wiesz, że nie da się z nią o tym rozmawiać.
Doskonale!
Nie pomożesz mi?
Powiem ci tylko, że to był mocz, nie sperma.
A skoro mówimy o prawdzie,
opowiesz mi o pewnych niebieskich tabletkach.
Claudia!
Zwolniłem Speziego, ale to ci nie wystarczyło?
Nie. Nie wystarczyło.
Nie rozumiem, czemu wszystkich śledzisz,
ale nigdy nie chcesz zająć się naszą córką i tym, co przed nami ukrywa.
- Bo nie chcę wiedzieć. - Jasne.
Angela!
Ile razy obiecywałem, że tego nie zrobię?
Wiele razy obiecywałem.
Sprawdźmy datę urodzenia.
Data urodzenia od tyłu.
Co to może być? Adres?
Nie mów, że jesteś taka…
Angela, niczego cię nie nauczyłem.
Pięć, osiem, trzy,
zero, dwa, cztery.
KOMÓRKA ANGELI S.
Gdzie byłaś?
W poniedziałek…
Dom i szkoła.
We wtorek…
Co to za miejsce?
Co to za piekarnia?
Dokąd pojechałaś?
Uspokój się.
„Mój kochany”.
Kto to, kurwa, jest?
Kim on, kurwa, jest?
WSPOMNIENIA
Wakacje. Przyjaciele.
MEDIOLAN!
Nie…
Jak idzie pisanie?
Próbuję odszukać prawdę
we mgle sprzecznych wspomnień.
Jak mnie znalazłeś?
Nie wierzę. Szpiegowałeś mnie!
- Mówiłeś, że nie będziesz! - Co to za dupek?
- Czemu byłaś w Mediolanie? - To nie dupek.
- To mój nauczyciel. - Nauczyciel?
Byliśmy w Mediolanie na ważnym spotkaniu z jego agentem literackim.
On miał ważne spotkanie?
A jak skończyliście w łóżku?
Dobrze. Chcesz znać prawdę?
Nie idę na studia. Przenoszę się do Mediolanu ze Stefano.
- Nigdzie nie pojedziesz. - Nie rozumiesz!
Pisze powieść, która zapewne odniesie olbrzymi sukces.
- Wierzysz w te brednie? - Brednie? Wygoogluj go!
Stefano Tommasi. Jest pisarzem.
Napisał książkę, którą ludzie kupowali i czytali.
Rób, co chcesz.
Ale ja też muszę coś zrobić.
Pójdę na policję
i powiem, że twój nauczyciel był u Pilatiego z Marią Spezi.
Nie zmyślam, mam dowód. Przykro mi.
Nienawidzę cię!
Nawet nie wiesz, co to znaczy być zakochanym.
Nic nie wiesz o miłości!
A zatem, Mario…
Powiedziałaś, że tamtej nocy w domu byli tylko Pilati
i jakiś chłopak.
Tak.
Czy pamiętasz jego imię?
Nie.
Nikogo innego nie było?
Nie.
Więc nie przyjechałaś tam z Pilatim i swoim nauczycielem, Stefano Tommasim?
Nie.
Pan Tommasi
wyszedł, zanim to się stało.
Co za przypadek.
Przepraszam, czy ty nie próbujesz kogoś kryć?
Źle się czuję. Chcę wyjść na dwór.
Czy chcesz coś powiedzieć?
- Nie skrzywdziłem córki. - Najwyraźniej nikt tego nie zrobił.
Chcę cię o coś zapytać.
Walter.
Myślisz, że zasługujesz na taką córkę?
Nie. Nie zasługuję.
Wyszedłem przed tym całym zamieszaniem.
Wróciłem do domu. Przysięgam.
- Do domu? - Tak.
Ktoś może to potwierdzić?
Panie Pilati, jesteśmy gotowi.
- Oto i ona! - Curzio.
Skłamałeś. Mówiłeś, że byłeś wtedy w Mediolanie.
Nie. Mówiłem, że zostawiłem ich w kuchni. Nie było mnie tam.
Claudia, rozumiesz, jak groźna jest ta historia, prawda?
Nie tylko dla mnie. Dla ciebie i wyborów.
Wiele osób zechce przeczytać…
- Zdjęcia? - Tak, oczywiście.
„Współpracownik Pilatiego aresztowany za molestowanie seksualne”.
Moi prawnicy są zaniepokojeni.
Ale jeśli to naprawdę wydarzyło się w moim domu,
musisz mi pomóc.
Tymczasem zrobiłem to, co musiałem. Zwolniłem Daria, swojego dozorcę.
- Daria? - Tak, Daria Nobile.
Błagał, żebym go przyjął z powrotem.
- Kurwa. - Panie Pilati, nożyczki do wstęgi.
Tak. Świetny pomysł.
- Brawo, Claudio. - Dzięki.
- Burmistrz. - Wybaczcie.
Unikasz mnie?
Nawet nie udajesz, że śpisz na kanapie.
Po co obciążasz Pilatiego?
Musi ściągać adwokatów z Mediolanu.
Ale rozumiem.
Próbujesz chronić tego kretyna, Daria.
- Swojego przyszłego pasierba. - Co?
Próbuję tylko dokopać się do prawdy.
- Czy mogę? - Tak, oczywiście.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Znów ta mina. - Która?
Robisz ją, gdy mnie oceniasz.
Roberto,
to moja wielka okazja.
Moja jedyna szansa.
To moje życie, a ty mi w nim nie przeszkodzisz.
Ani ty,
ani nasze małżeństwo. Jasne?
Tak, jestem ambitna.
Ale wiesz co?
Niektórym to się podoba.
Claudio, zaczekaj.
Chcesz coś wyjaśnić?
Matteo, nie masz nic do roboty?
Idź.
Nie zawsze taki byłem.
- Taki powściągliwy? - Nie.
Taki, jaki jestem.
Kiedy ta kobieta dotknęła mnie w kuchni, skoczyłaś, by mnie bronić,
odruchowo, tak jak to zwykle robisz.
Agresywnie, ale z sercem.
Dzięki tobie czułem się mniej samotny.
Jakbyś mnie rozumiała i niczego nie oczekiwała.
Wyobraź sobie, jak się wtedy czułem.
Ta…
moja przypadłość, ta choroba
jest wyniszczająca.
Pojawiła się znikąd.
Próbowałem wszystkiego, choćby zrozumieć,
ale nikt nigdy nie był w stanie znaleźć przyczyny.
Przez nią nie potrafię
nawiązać żadnej intymnej relacji. Ogarnia mnie paraliż.
Zaczynam się denerwować i wybucham.
Nie radzę sobie.
Kobiety czują się odrzucone, choćbym nie wiem, co mówił.
Czy można je winić?
Więc ostatecznie wybrałem samotność. To było najłatwiejsze.
Zawsze byłem raczej skryty.
Jestem bogaty. Mogę mieć wszystko, co zechcę.
Poza tym, czego pragnę najbardziej.
Poza intymnością.
Chcę miłości, na którą ty też zasługujesz.
Claudio…
Chciałbym to rozwiązać z najlepszą pomocą.
Z twoją pomocą.
Tak, Claudio. Chcę być teraz z tobą.
W tym wszechświecie.
Jesteś niezwykłym człowiekiem.
Pomogę ci.
Przepraszam.
- Przyjęcie. - Tak…
GWAŁCICIEL
Przepraszam.
Pan Tommasi odwołał dziś zajęcia. Jesteście wolni.
Nie, to jakieś brednie. Tommasi i Maria…
TO NIE JEST GWAŁCICIEL
- Co tu robisz? Czemu nie jesteś w szkole? - Co tu robił Pilati?
Co cię z nim łączy?
Posłuchaj.
Zrobił z ciebie żałosnego, nudnego człowieka.
Angela, siadaj! I posłuchaj.
Nigdy nie pisałem powieści.
Co?
Piszę książkę Pilatiego.
- Czemu nie powiedziałeś? - Bo…
nie taką przyszłość sobie wyobrażałem.
Ale wiesz co?
Ten człowiek miał ciekawe życie.
Zarobił miliony na długach.
Nie ma rodziny. Ta książka ma być jego spuścizną.
W tym jest potencjał. Na swój sposób to geniusz buntownik.
Geniusz buntownik? To dupek!
Ten dupek mi płaci!
Prawdziwe pieniądze, których potrzebuję dla eks-żony.
Zapytam ostatni raz.
Jeśli skłamiesz,
powiem dyrektorowi, że od czerwca pieprzyliśmy się ze 200 razy.
Doniosę na ciebie.
Co robiłeś w niedzielę w nocy?
Już to mówiłem policji.
Dobrze.
Wiesz, co zrobimy?
Wyjedziemy.
Zamieszkamy w miejscu,
które nam się podoba.
Zajmę się nami.
Mogę się uczyć i pracować. Ty zajmiesz się pisaniem.
Napisałeś bestseller!
Dziesięć lat temu.
Dziesięć zasranych lat temu!
Co z tego? To okazja, żeby zacząć od nowa.
Mam 40 lat.
A ty jesteś cudowna.
Cudowna.
Ale snucie ze mną planów na przyszłość to zły pomysł.
Od początku wiedzieliśmy, że to nie przetrwa.
A teraz ktoś musi zachować się dojrzale.
Z racji wieku będę to ja.
Pewnego dnia zrozumiesz.
Kiedyś to zrozumiesz.
- Coś się stało. - Wyjdę na papierosa.
- Tato. - Kochanie,
o co chodzi?
Nie mów mamie ani w szkole.
Nie mów nikomu.
Zostawił mnie.
To tak bardzo boli.
Opowiedz mi wszystko.
Usiądź.
Co się stało?
Opowiedz.
Powiedział, że nie mamy przyszłości.
Przyszłość.
I że jedno z nas musi się zachować dojrzale.
Jedno z nas musi się zachować dojrzale.
A potem kazał mi wyjść.
Wynoś się!
Tato…
- Wszystko w porządku? - Tak.
Przyniosę szklankę wody.
Proszę bardzo.
Zeus zstąpił z Olimpu, aby ratować córkę Atenę.
Wyszedłeś przed chłopakiem czy po nim?
Brawo.
Brawo!
Zniszczę cię, przysięgam.
Spałeś z moją córką, swoją uczennicą.
To twoja wina, że Maria wsiadła do auta. Mam nagranie.
Jesteś wspólnikiem. I masz powody, żeby kłamać.
Zapytam ostatni raz.
W niedzielę wyszedłeś przed chłopakiem czy po nim?
Widzisz,
ten cały motyw z damą w opałach
ma swój erotyczny urok.
Ale orgie zawsze uważałem za smutne. Gdy okazało się, że jest nas za dużo,
zaproponowałem Marii, że ją odwiozę.
Ale nie chciała wracać do ojca.
Więc
wyszedłem
przed chłopakiem.
Poza tym w łóżku już czekała na mnie ładna dziewczyna.
Ty parszywy gnoju!
Ty…
Jesteś żałosny.
Nic na to nie poradzisz.
Roberto, chodź.
Spójrz.
„Mój tata całkowicie się zmienił.
To, co kiedyś było niewyobrażalne, nagle stało się rzeczywistością.
Był jak
tykająca bomba zegarowa”.
Biedna dziewczyna.
Co to?
Nagranie Marii Spezi zrobione potajemnie podczas lekcji.
Dopiero zostało wrzucone, a już ma ponad 800 odsłon.
Jak to możliwe, że nikt nie zauważył tych wszystkich znaków ostrzegawczych?
„Jeśli okazuje się lęk,
drażni się bestię.
Więc go ukryłam i wciąż to robię”.
- Co ci się stało? - Nic.
Wciąż uważasz, że jest niewinny?
„Co wieczór tracił przytomność.
A ja zasypiałam na krześle obok jego prowizorycznego łóżka.
Gdy się budziłam, on wpatrywał się we mnie tymi pustymi oczami.
Jego nieustanny gniew
na miasto za niesprawiedliwe aresztowanie sprzed lat
zmienił się w gniew przeciwko całemu światu.
Światu, który pewnie nie potraktowałby go lepiej
- niż jego społeczność”. - Co za ludzie…
„Społeczność, którą miał za bezwzględną i zepsutą.
Po śmierci mamy doszło do dziwnej zamiany.
Zostałam rodzicem, a on dzieckiem.
Myślałam, że to przejściowy stan wywołany jego piciem…”
Wyłączcie to.
- Wyłączcie! - Co?
- Wyłącz. - Ginevra to nagrała.
„Mijały tygodnie.
Zdałam sobie sprawę, że sytuacja nigdy się nie zmieni.
Że nigdy nie będę wolna.
Że nigdy nie będę wolna”.
3700 WYŚWIETLEŃ
Koniec.
Cześć!
Co zrobiłeś?
Rano sześciu spośród najlepszych klientów rozwiązało umowy.
Godzinami wiszę na telefonie.
Mówią, że jesteś
niestabilny
i agresywny.
WALTER SPEZI INSTALACJE ELEKTRYCZNE
Maria.
Zaczekaj, proszę.
Emma!
Którzy klienci rozwiązali umowy?
Emma! Klienci, którzy rozwiązali umowy.
Wszystko jasne.
To przyjaciele Pilatiego.
Sprawdźmy kopie zapasowe.
Wszystko wyrzuciłam.
Taki był nakaz sądowy.
Mówiłem, żeby niczego nie kasować. Klient pierwszy.
- Auto Daria. - Klient drugi.
- Klient trzeci. - Co oni ukrywają?
Dario, co jeszcze robiłeś tamtej nocy?
Klient piąty.
Spójrz na to.
Nie.
Maria była już ranna.
Dario, jesteś kłamcą.
Spezi tego nie zrobił.
Aresztowali go o godzinie 2.56.
Niestabilny i agresywny.
Maria?
Chodź na zajęcia. Proszę.
Stefano też wraca.
Pójdę z tobą.
To dla państwa Grassich. Trzymasz?
- Możesz nas zostawić? Dzięki. - Jasne.
- Co się stało? - Nieważne.
Dario cię okłamał. Okłamał nas oboje.
To tylko pogorszy sprawę.
Musi koniecznie powiedzieć prawdę. I iść na policję.
Jeśli chcesz, zabiorę go.
U ciebie byłem głównym elektrykiem.
Dziś mam szczęście, jeśli ktoś da mi toster do naprawy.
Gdyby teraz zobaczyła nas moja żona, powiedziałaby, że jesteśmy niepożądani.
Dwóch wyrzutków.
Czemu mówiłeś, że to twoja wina, gdy cię znaleźli?
Bo to prawda.
Pokłóciliśmy się z Marią przez moje picie.
Uciekła, a ja byłem zbyt pijany,
żeby
za nią pobiec. To wszystko.
Powinienem był ją powstrzymać.
To wszystko moja wina, bo jestem bezużytecznym osłem.
Szkoda, że w swojej pracy nie napisała o dobrych czasach.
- Bo takie też były. - Pamiętam.
Roberto…
Po tamtym incydencie
z Angelą
musiałeś mnie zwolnić. Rozumiem.
- Ale wiesz… - Walter.
Muszę cię przeprosić.
Wszyscy musimy cię przeprosić.
„Chciałam się przejechać na karuzeli, żeby poczuć beztroską chwilę w raju.
Ale karuzela była zepsuta.
Moja matka zawsze zamykała drzwi.
Zawsze zapinała pasy.
Gdy widziała psa na ulicy, dzwoniła po rakarza.
To dlatego
zgubienie córki
głęboko wstrząsnęło jej światem”.
Angela!
Jak się poznaliście?
W Bagno Gilda.
Podobało mu się, gdy dziewczyny się ekscytowały na mój widok.
Powtarzał, że dzięki mnie czuje się młodszy.
Pewnego dnia powiedział, że jeśli chcę,
mogę zabierać dziewczyny do jego domu.
Zgodziłem się.
Bez zastanowienia.
Jedynym warunkiem było to, że musiałem to robić w jego gabinecie.
Nigdy w jego pokoju.
Na początku myślałem, że chodziło o zarazki i higienę.
Ale potem
odkryłem prawdziwy powód.
To nic dobrego. Nie jestem z tego dumny.
Dałem dupy.
Ale myślałem, że chodzi o to, żebym sypiał z tymi dziewczynami.
Robiły to z własnej woli. Możecie sprawdzić.
Pilati ci za to płacił?
Tak.
Gotówką.
Czasem dawał mi premię.
Opowiedz o Marii.
„Słyszałam, jak mnie wołają,
ale ja chciałam tylko, żeby ktoś uruchomił karuzelę”.
Gdzie jest pan mechanik?
„I on tam był. Człowiek, który wszystko naprawiał”.
Naprawi pan karuzelę?
„Byłam pewna, że dzięki swojej magii sprawi, że zacznie się kręcić.
Nie wiedział, jak tragiczne będzie to spotkanie.
Taka niewinna chwila.
A tak katastrofalne skutki”.
Z Marią było inaczej.
Wszystko poszło źle.
Była dużo młodsza niż pozostałe.
Ale Pilati miał to gdzieś,
więc dolewałem jej wina.
Tak jak to robiłem z innymi dziewczynami.
Dalej, napij się!
Ten facet, który ją znał…
Wychodzę.
…zaczął się denerwować i wyszedł.
Nie wychodź!
- Proszę. - Muszę lecieć.
Pilati nie mógł oderwać od niej oczu.
Jakby dotykał jej wzrokiem.
Wtedy się zorientowałem, że ma
erekcję.
„Nie bałam się.
Właściwie to…
byłam zafascynowana.
Jakbym patrzyła na konia
sikającego na ulicy”.
Potem ją pocałowałem.
Ale tylko raz, bo była
zbyt pijana i nie mogłem tego zrobić.
To nie miało sensu.
Pomyślałem, że może najpierw powinniśmy zaparzyć jej kawę.
- Kto zrobił kawę? - Pilati.
Ale…
to nie pomogło, bo od razu zasnęła.
Potem
był tam ze mną.
Zaczął rozpinać jej koszulę,
ale bardzo powoli.
Uważał, żeby nie dotknąć jej skóry.
Spojrzał na mnie z miną, jakby chciał powiedzieć:
„Zamieńmy się, twoja kolej”. Odmówiłem.
Powiedziałem, że nie mam ochoty.
A on
się wściekł i mnie wyrzucił.
Byłem bardzo pijany.
Nic nie pamiętam poza tym,
że popsułem kamerę Roberta.
Potem usłyszałem krzyk Marii.
- Co, do cholery? - Angela!
„Wszystko było jasne. Mężczyzna z penisem w dłoni,
ciekawska dziewczynka,
matka zaślepiona przez panikę.
Tak, płakałam, ale tylko dlatego, że przygryzłam sobie wargę, gdy upadłam.
Próbowałam wyjaśnić matce,
że na spodniach Speziego jest mocz, a nie sperma”.
Pilati oszalał.
Bił ją.
Kopał ją w tył głowy.
Bardzo mocno.
Chciał ją posadzić na krześle,
więc chwycił ją za rękę…
ale pociągnął za mocno.
To cud, że nie wyrwał jej ręki.
Zaczął na mnie wrzeszczeć, jakby to była moja wina.
Powiedział:
„Musiałem spróbować”.
Musiałem spróbować! Rozumiesz?
Musiałem! Myślałem, że może tego nie poczuję.
Czego?
Śmierci! Sądziłem, że nie poczuję śmierci na jej ciele…
Zabierz ją.
Idźcie stąd.
Maria…
„W naszym domu nie dopuszczano innej wersji prawdy.
Istniała tylko ta mojej matki, zrodzona ze strachu,
która rozgrzeszała ją z tego, że mnie zgubiła.
Tę, którą tak kocha.
Nigdy tego nie rozumiałam.
Bo nigdy nie rozumiałam matki.
A teraz rozumiem.
To byłaby lepsza historia, gdybym przeżyła traumę.
Dużo ciekawsza.
Prawdopodobna.
Ale nie taką historię opowiadam”.
Tak żebyś wiedziała…
Długi klucz jest do frontowych drzwi.
Jest cały twój.
Ona
bardzo
się mnie bała.
I…
wyskoczyła z samochodu.
Szukałem jej, gdy Roberto mnie zatrzymał.
Chciałem coś zrobić.
Chciałem pomóc.
Kurwa.
On mnie zabije.
Nie przejmuj się.
Co wyszło w badaniach poza alkoholem?
Mówiłem ci. Środek przeciwbólowy.
Oksykodon.
Ile razy z nią spałeś?
Raz.
Proszę, Roberto.
Powiedz prawdę.
To jest prawda.
- Jasne. - Tak.
Ale nie o to chodzi.
Nasze małżeństwo jest skończone.
Oboje to wiemy.
A Angela wkrótce się wyprowadzi.
Powiedz mi coś, Roberto.
Naprawdę chcesz wszystko odrzucić?
Wszystko, co zbudowaliśmy?
Firmę, rodzinę, swoją karierę?
Dlaczego?
Dla szurniętej kobiety z synem przestępcą?
A może chcesz poczuć się jak 19-latek?
To na pewno miłość?
Może to inna forma lunatykowania?
Szczerze?
Nie wiem.
Ale myślę, że warto zaryzykować.
Muszę cię o coś spytać.
Wiedziałaś, że ludzie Ferraria usunęli nagrania nie tylko z kwesty?
Wiedziałem.
Pilati to zły człowiek.
To człowiek chory.
- Ma pieniądze. Zawsze się wybroni. - Możliwe.
Ale coś mnie dziwi.
Wciąż się zastanawiam, jak to możliwe,
że zrobił Marii kawę, aby wytrzeźwiała, a ona zasnęła.
Dziwne, nie?
Ona mogła umrzeć.
Ten człowiek…
Dzięki niemu znów poczułam, że żyję.
Kimkolwiek jest,
cokolwiek ma na sumieniu,
sprawił, że poczułam coś, czego dawno nie czułam, co zapomniałam…
To mój problem, nie twój.
Ale powiem ci jedno.
Nigdy więcej nie pozwolę, żeby mężczyzna mnie zawiódł. Nigdy.
Coś za jeden?
Ojciec Marii, Walter Spezi.
Czego pan chce?
Dowiedzieć się, co stało się tamtej nocy.
Panie Spezi, proszę wybaczyć.
Wszystko zostało wyjaśnione. Imprezy, narkotyki…
Jestem wściekły na tego bydlaka, Daria,
który wykorzystał to, że go zatrudniłem jako dozorcę.
Maria nie była jedyną dziewczyną, którą tu zaciągnął.
Jeśli ma pan jakieś pretensje,
proszę rozmówić się z nim.
Dario Nobile, mieszka tu.
Przy Via Donati, zdaje się.
- Ale Roberto… - Powiem panu coś o Santinim.
Posuwa matkę Daria. Całe miasto wie.
To oczywiste, że chroni chłopaka.
Proszę wybaczyć, panie Spezi, muszę już jechać.
- Obejrzymy coś w telewizji? - Dobrze.
Chodźmy.
Pa.
Rozmawiałem z Claudią. Wszystko jej powiedziałem.
Co ona na to?
Mamo, jakiś straszny pan!
- Zabiję cię! - Wezwij policję!
- Walter! - Ty kłamco!
- Co robisz? - Zabiję cię!
Puszczaj!
Próbuje zabić mojego syna!
- Walter! - Puść!
- Spójrz na mnie! To ja, Walter! - Puszczaj!
- Puść! - Dario tego nie zrobił!
To Pilati.
Przysięgam. Znajdę dowody.
Uwierz mi.
To koniec, Walter.
To już koniec.
Tak, koniec.
Jestem skończony.
Przyjechali po mnie.
Jak zawsze.
Wyjdź z rękami w górze!
Podejdź bliżej.
Podejdź, Spezi.
Jeszcze.
Stój!
Skuj go.
Stój i rzuć broń!
Rzuć broń, Walter!
Rzuć broń!
OKSYKODON
Oksykodon.
Wino!
Dosyć. Uspokójcie się.
Chcę wina!
Dosyć.
Już dobrze. Wypij to.
AKTYWOWAĆ ALARM?
AKTYWUJ
WYSŁAĆ ZDJĘCIA DO KLIENTÓW? WYŚLIJ
To smutne, że społeczność
jednoczy się tylko po tragedii.
To smutne, kiedy ludzie
opuszczają swoje fortece,
tylko po to, by podzielić się swoim bólem,
aby wyjawić swój strach.
To smutne.
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH MIEJSC, OSÓB LUB ZDARZEŃ PRZYPADKOWE.
Napisy: Przemysław Rak