Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Moje urodziny już za trzy dni!
Wasza Wysokość,
potrawy na uroczystość gotowe do degustacji i oceny.
Już idę!
Dzień dobry, Rosario!
Bonjour, Wasza Wysokość.
Jakie niespodzianki przygotowałeś dla nas w tym roku?
Na początek ciasto francuskie.
Następnie nadziewane jabłkami udka w sosie własnym.
Magnifique!
A danie główne to
indyk zapiekany z ziemniakami.
I oczywiście deser.
Hej! Wracać na miejsce!
Słyszycie?
Hej, chodź tutaj. Mon Dieu!
Rosario, nie podoba mi się to jedzenie! Straż!
O nie!
- Szybko! - Ratunku!
Pomocy!
Co tak stoicie jak kołki? Ocalcie króla!
Hej, na bok!
Do przodu!
- Wtrącić Rosario do lochów! - Mon Dieu.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
FILM OPARTY NA BAJCE JAŚ I MAŁGOSIA BRACI GRIMM
- Uprowadzono króla! - Co? Jak?
To niemożliwe.
Czarna magia. Mam zebrać armię?
Nie! Nie wywołujmy paniki.
Zachowaj to w zupełnej tajemnicy.
W sprawach czarnej magii musimy się zwrócić o pomoc do TAKM.
Tajna Agencja Kontroli Magii
obserwuje z ukrycia magów królestwa.
Wpisali do rejestru każdą magiczną różdżkę.
Żaden eliksir nie powstanie bez ich wiedzy.
Jeśli ktoś odnajdzie króla...
to właśnie oni.
Tutaj jesteś.
Dobrze.
Kto to? Jak się tu dostałaś, młoda damo?
Agentka Małgosia, Tajna Agencja Kontroli Magii.
TAKM?
Czego ode mnie chcesz?
Jestem uczciwie zarabiającym na życie pracownikiem cyrku.
Akurat.
Mówią, że organizujesz akcję przemytu.
Wyjdźmy na świeże powietrze.
Tam sobie o tym pogadamy.
Uwierz mi, to musi być błąd.
Błędem było porwanie króla!
Wściubiasz nos w nie swoje sprawy.
Chłopcy! Wyprowadźcie paniusię.
Za porwanie Jego Wysokości na całe życie trafisz do...
Co?
To był fałszywy trop?
Nieważne!
Więzisz magiczne stworzenia?
Tak nie wolno.
O czym ty mówisz?
To nie klatki.
To ich domy.
Są tu bardzo szczęśliwe.
Przekonajmy się.
Chwila. Jak śmiesz...
Panie premierze.
Agentko Macocho, mamy króla?
Sprawdziliśmy znanych czarodziejów,
wszystkich magików,
z licencją i bez. Na próżno.
Został już tylko jeden trop.
Agentko Małgosiu, udało się znaleźć porywaczy?
Nie, Agentko Macocho. Fałszywy trop.
To ślepy zaułek.
Po prostu coś nam umyka. Coś na samym widoku.
Spójrzmy na to z innej strony.
Trzeba pomocy kogoś, kto zrobił coś podobnego.
Znalazł porwanego króla?
Nie! Ktoś, kto uprowadził kogoś za dnia,
kto oszukał innych,
wykołował ich, zrobił z nich idiotów.
Nie do końca rozumiem.
Ale ja rozumiem!
Mistrz Jaś.
To on ukradł posąg króla prosto z rynku.
Właśnie! Całe królestwo oszalało.
Szukano wzdłuż i wszerz.
Tak, a potem
tak sprytnie go oddał. Wyszliśmy na głupców.
Najwspanialszy czarodziej w królestwie.
Dość tego! To zwykły szarlatan.
To jasne, że jeśli króla zabraknie
za dwa dni na przyjęciu urodzinowym, wybuchnie panika.
Ogromna panika.
Trzeba zbadać każdą możliwość.
Dobra.
To może być nasza jedyna szansa.
Agentko Małgosiu.
Tak jest.
Masz tu zaraz sprowadzić Jasia.
Tak jest.
Raczej nie będzie posłuszny.
Owszem, będzie.
Małgosia to jego siostra.
- Zaaresztuje brata? - Podejdzie do tego profesjonalnie.
Chce zostać Najlepszym Agentem.
Przedkłada pracę ponad rodzinę.
Szybciej, bo się spóźnimy. Tak długo czekałam!
Czekam na niego od miesięcy!
Byłaś wczoraj? Niesamowite!
Tam jest stolik!
Znajdźmy miejsce!
Jestem Mistrz Jaś!
Odkąd moje dłonie sparzył płomień chaosu,
nie skaził ich żaden inny ogień.
Odkąd ciała niebieskie zaślepiły moje oczy,
widzą dalej niż oczy śmiertelników.
Wiem, że nie macie władzy nad przyszłością,
ale ja mogę ją przepowiedzieć i wam pomóc.
Mistrzu!
Niesamowite.
Patrzcie, moje dzieci.
Spójrzcie!
Co to za obrzydliwość?
To był zwykły królik.
Żył sobie na farmie na obrzeżach miasta.
Rolnik wdał się w spór z czarodziejką.
I zanim się obejrzał,
nad farmą zawisło fatum!
- Fatum? To straszne! - Okropne! Co możemy zrobić?
Och, tak! Przed fatum uchroni was jedynie hebanowy amulet,
drewno z zaczarowanych bagien w Cudownym Lesie,
cisowy amulet z Zakazanych Gór
lub norweski bukszpan
odkryty we Wiecznym Fiordzie Wróżek.
Norweski amulet z bukszpanu! Całe życie o nim marzyłam!
Posiadacz takiego amuletu nie musi się bać żadnego fatum.
Tutaj.
Chcę go! Chcę tego amuletu!
Niedawno rzucono na mnie czar. Spójrz!
Kupię wszystkie!
Mam duże gospodarstwo i nie potrzebuję kłopotów.
Co łaska.
Przyjmuję też biżuterię i kamienie szlachetne.
Ja też chcę!
Tak się cieszę!
Do widzenia. Miłego dnia. Niech was chroni moc amuletów.
Już mi lepiej!
Przepraszam.
- Jak… - Wybacz, Mistrzu Jasiu.
Czekałam, aż wszyscy wyjdą.
Mogłabym pożyczyć jeden z amuletów?
Jestem sierotą. Siostra ciężko choruje.
Nie opłacę lekarza.
Amulet to jedyna nadzieja.
Nie.
Rzecz w tym, że te amulety nie działają na dzieci.
To co mam zrobić?
Mam magiczne złote monety.
Zapłacisz za lekarza
i za wszystko, czego potrzebujecie.
Dziękuję, Mistrzu Jasiu.
Ale pamiętaj,
jeśli powiesz komuś, że to ja dałem ci te monety,
zamienią się w pył.
Nikomu nie powiemy. Dziękuję.
Co znowu?
Jaś.
Małgosia?
- Siostrunia! - Aresztuję cię.
Stój!
Ręce do góry.
Siostro, nie tak traktuje się rodzinę.
Usiądźmy przy herbatce. Pogadajmy.
Pójdę nastawić wodę.
- Nie oszukasz mnie. - O co chodzi?
O latający dywan? Przecież latał podczas sprzedaży.
Dżin nie wychodzi z butelki?
Może źle pocierasz.
Nie ruszaj się.
Niezły zjazd rodzinny.
Łap go!
Adios, siostro.
To boli! Przestań!
Mogę wysłać jednego gołębia pocztowego.
Takie jest prawo.
Możesz też zachować milczenie!
Witam! Czyżby młodzieniec bał się strzyżenia?
Chce fryzury, która pozwoli mu uzyskać wgląd.
To jest hasło.
Fajnie tutaj.
A więc to tu pracujesz.
Uwaga, ta miotła jest nieprzewidywalna.
Podwoić mocowanie, użyć dwóch kul.
Tak, Agentko Małgosiu.
Hej, bystrzaki.
Galaretowatych przewozić w szczelnych wannach.
Jasne, Agentko Małgosiu.
Witam.
Agentka Macocha, szefowa Tajnej Agencji Kontroli Magii.
Miło poznać.
Jaś, uczciwy i niewinny człowiek.
Zdjąć kajdanki.
Trzy dni temu,
magicznym sposobem uprowadzono naszego króla.
Nie porwałem króla!
Zabrałem tylko posąg, ale oddałem.
To był jedynie chwyt reklamowy.
Właśnie dlatego tu jesteś.
Nasi agenci nie odnaleźli porywacza,
a czas ucieka.
Jeśli za dwa dni król nie pojawi się na urodzinach,
zapanuje anarchia.
Potrzebujemy ciebie,
bo widzisz sytuację z punktu widzenia złodzieja.
Co? Zwracasz się o pomoc do tego zdrajcy?
Jestem zdrajcą?
Tak! Nasi rodzice uczyli nas uczciwości
i walki ze złem,
ale ty zdradziłeś rodzinę i zostałeś szarlatanem.
Jeśli o mnie chodzi, nie mam brata.
A czy rodzice nie uczyli nas, byśmy nie zapominali o rodzinie?
Dość tego!
Rodzinną sprzeczkę odłóżcie na święta.
Musicie pracować razem.
Co?
Nie. Nie ma mowy.
To kretyńskie!
My się nie znosimy!
Zgadza się!
Wy poczciwcy nie dorastacie szarlatanowi do pięt.
Mistrzu Jasiu, nie proszę o przysługę.
Łatwo będzie nam ujawnić każdą z twoich sztuczek.
Każdy mieszkaniec królestwa dowie się, że jesteś tylko szarlatanem.
Zamieszkasz na ulicy, bez grosza,
skończy się łatwe życie.
Agentko Małgosiu,
nie udało ci się znaleźć króla.
Jeśli znów nie wykonasz rozkazu,
nie zdobędziesz tytułu Najlepszego Agenta.
Do końca swoich dni będziesz podawać kawę w agencji.
Tyle negatywnej energii.
Mistrzu Jasiu, jeśli jednak uda ci się znaleźć króla,
przyznam ci licencję maga 80. kategorii.
A Agentka Małgosia
dostanie awans
i tytuł Najlepszego Agenta Królestwa.
Za taką licencję odnalazłbym nie tylko króla,
ale i Niewidzialnego Człowieka!
Dobra, siostro. Jak za dawnych czasów.
Przybijesz tajną piątkę?
Agentka Pasierbica
da wam wszystko, co trzeba.
Tak jest.
Powodzenia.
Od was zależy los królestwa.
Ups, nie trafiłam.
Masz tak od dziecka.
Nie wierzę, że pracujemy razem!
Jesteś kanciarzem, mistrzem występku
i szarlatanem.
Słucham? Powiedziałaś „mistrzem”?
Pamiętaj, pracuję sama, więc nie wchodź mi w drogę.
Gdzie jesteśmy?
Dział rozwoju magii.
Niczego nie dotykaj.
Są prawdziwe. Nie takie jak twoje.
Jasne. Odróżniam prawdziwe amulety od podróbek.
One są prawdziwe!
Kto by pomyślał?
Lampa Aladyna!
Młot Thora!
Puszka Pandory!
- Zajrzyjmy do środka. - Oszalałeś?
Legendarny Excalibur.
Może zostanę nowym królem.
Święty Graal!
Agentka Małgosia!
Agentka Pasierbica.
A ten cywil?
Małgosiu, spójrz! Latający dywan?
Mój brat.
Nie, to zwykły dywan.
Rodziny się nie wybiera. Co on tu robi?
Potrzebujemy sprzętu. To mój nowy partner.
Próbujemy odnaleźć króla.
Siedmiomilowe buty!
Nie dotykaj! Nie wiesz...
Co za prędkość!
Niedobrze mi. Nie mogę się zatrzymać.
- Mam nadzieję, że nic nie złamałeś. - Nic mi nie jest.
Nie chodziło mi o ciebie.
Na jasne amulety!
Z takim arsenałem można wymieść nie tylko króla,
ale i królestwo.
Raczej „zmieść”. Zmieść z powierzchni ziemi.
Dlatego są w najbezpieczniejszym budynku.
Używamy ich tylko do nauki.
A więc jesteś Jasiem, słynnym szarla... iluzjonistą?
Do usług.
- Jak ukradłeś posąg? - Tajemnica handlowa.
Fajnie mieć takiego sławnego brata.
Działamy z siostrą ręka w rękę.
Jest ze mnie dumna.
Do roboty. Dam wam sprzęt.
Tu badamy magiczne artefakty
i używamy tej wiedzy, by stworzyć gadżety.
Oto nasz nowy wynalazek.
To specjalnie zaprojektowane okulary.
Pozwalają ujrzeć magię. Przyłóż je.
Nie można ich używać zbyt długo, bo uszkodzi się oczy.
Pozwalają na szybki ogląd.
Hej, opróżnij kieszenie.
To nie ja. Ktoś musiał to podłożyć.
To byłaś ty?
A to magiczny zegarek.
Ma po prostu wszystko:
kompas, nożyczki, piłę i szminkę.
To pozwala wszędzie zajrzeć.
Spójrzcie.
Efekt trwa zaledwie kilka sekund.
Jasne, że nie masz serca.
To dla was, żółtodziobów.
Kamyczki niezgubki. Nigdy nie zbłądzicie.
Masz!
A teraz najważniejsze.
Analiza miejsca zbrodni.
Odkryłam składnik, który ożywił dania króla.
I udało mi się stworzyć to!
Niesamowite! Masz odczynnik.
Co takiego?
To pomoże nam dotrzeć do tajemnego składnika.
Tak, jestem geniuszem!
Oto lista dostawców do królewskiej kuchni.
Ten ostatni, „Cukiernia i Przyprawy”.
To podejrzana dzielnica.
To stamtąd działałbym z ukrycia.
Prawdziwy znawca kryminologii.
Chcę się tylko przysłużyć.
Zasadzimy się tam, Agentko Pasierbico. Dziękuję.
Dobra, czas iść.
Dziękuję za wszystko.
- Powodzenia! - Nawzajem!
Prawie gotowe.
Potrzebuję więcej wanilii.
Tylko tyle?
A reszta?
Co? Wzięto ich do niewoli?
Nie będę słuchać wymówek!
Potrzebuję wanilii.
Mianuję cię generałem.
Nie zawiedź mnie.
Wreszcie dotarłeś.
Mój słodki królu!
Pamiętaj, nie wolno gryźć ręki, która cię karmi.
Cieszę się, że w końcu zawitałeś w moje skromne progi.
Uczcijmy to ucztą!
Ilvira?
Co to ma znaczyć?
To tym karmisz króla?
Droga do serca mężczyzny prowadzi przez żołądek.
Spróbuj mojej smacznej zupki.
To nie zupa.
To czarna magia!
Precz!
Wynoś się z mojego królestwa! Nigdy nie wracaj!
Wypędzam cię na zawsze!
Na zawsze!
Nadal mnie pamiętasz!
Czego chcesz? Pieniędzy? Dam ci, ile zechcesz.
Licencji? Dam ci dożywotnią. Wypuść mnie.
Wasza Wysokość raczył się zagalopować.
- Po co mi te przywileje? - To czego chcesz?
Wkrótce całe królestwo będzie moje!
Nie! Nie ma mowy! Nigdy w życiu!
Wasza Wysokość, momencik! Spokojnie.
Skosztuj nowych królewskich przysmaków.
Ja...
- Pyszne, prawda? - Z czego są zrobione?
Znowu z jakichś paskudztw?
W zupie nigdy za dużo żab.
Na pewno wkrótce je pokochasz.
I mnie też.
Nie! Raczej...
- Nie! - Apetyt rośnie w miarę jedzenia.
Nie! Nie, ja...
Jest zbyt spokojnie.
Nie podoba mi się to.
Czemu się ukrywamy?
Nikogo tu nie ma.
Teren jest najeżony pułapkami. Uważaj.
Chodźmy.
Chyba wpadłaś w pułapkę ślimaków.
Siostrunio, kiedy to się skończy,
z kim porozmawiać o małej rekompensacie?
Muszę wypełnić jakiś specjalny formularz?
Czemu mi tego nie dali?
Cicho. Stój na czatach, a ja się rozejrzę.
Strasznie tu zimno.
Jak tam twoje życie?
Masz tatuaże? Chodzisz na dyskoteki?
Nie rozmawialiśmy od lat. Nie łammy tej pięknej tradycji.
Co jest grane?
Jasne. Jak mogłem nie zauważyć?
To sztuczka, zimny płomień.
Chodźmy. Nie ma śladu po tajemnym składniku.
Kolejny ślepy zaułek.
Jaś?
Gdzie jesteś?
Chodź. Właśnie coś znalazłem.
Palisz się!
To zimny płomień.
Sam używam tej sztuczki. Zawsze działa.
Chodź, jest tajne przejście.
„Pracuję sama. Bez partnera”.
Cicho.
Tajny magazyn ze słodyczami.
Wystarczy, by zapaść w śpiączkę cukrzycową.
Bingo.
Nie do wiary.
Te babeczki są żywe.
Widzisz te drzwi?
Tam pewnie jest król.
Co zrobimy?
Wróćmy do agencji po pomoc.
Odmawiam. Dam radę.
Patrz i staraj się nadążyć.
Co w nich takiego strasznego? To tylko babeczki.
A my stoimy na szczycie łańcucha pokarmowego.
Hej, babeczko!
Gdzie jest właściciel... piekarz?
Gdzie trzymacie króla? Mówić!
Skończcie te wygłupy.
Co mówiłem? Zaraz wam przyłożę!
Mam was!
Zatrzymaj ich, aż znajdę króla.
Może nie jestem na szczycie łańcucha pokarmowego?
Małgosiu!
Nie wpuszczaj ich!
Co...
Nie ma króla.
Ale tyle eliksirów.
„Złościofuryna”?
„Wściekłolina”? „Grzybus-skurczus”?
Ratuj mnie!
„Baba Jaga poleca”?
A więc to jej sprawka!
To nie jest zwykłe porwanie.
- Dzieje się coś poważniejszego. - Tak. Zaraz nas pożre!
„Ropuchalium”? Nie.
„Muchomoryna”? Nie. „Trądziklex”?
Jest! Składnik, który je ożywia.
Idź sobie! Siad! Zły pies!
Siad!
Waruj!
Aport! Łap!
Przestań! Co robisz? Nie!
Dalej! Łap to!
Co się stało?
Tędy!
Przeszukać teren.
Małgosiu!
Małgosia!
Nic ci nie jest?
Co ci się stało?
Cóż, ja…
„Ja”... Zmieniłeś się w dziecko.
Miałeś niczego nie dotykać.
Muszę pracować sama.
Ale jestem agentką specjalną i sobie poradzę.
A ty tylko sprowadzasz kłopoty.
Co takiego?
Nie!
Nie chcę być dzieckiem!
Znów pójdę do szkoły!
Przez dziesięć lat miałam same piątki.
Nie chcę tego przechodzić.
Nie znosiłem być dzieckiem.
Praca domowa, warzywa, szlaban.
Uczucie bezsilności.
Muszę temu zaradzić.
Miałeś nie rzucać eliksirami.
Byłoby lepiej, gdyby ten potwór nas zjadł?
Trzeba było mnie słuchać i poszukać pomocy.
- Ale wyrosłaś na przemądrzałą dziewczynę. - Samowystarczalną!
Jako jedyna w historii dostałam stypendium bez pomocy rodziców.
I prawie zostałam Najlepszym Agentem!
A przez ciebie dałam się nabrać jak nowicjuszka!
Rety. Tak mi przykro.
Sprawdźcie tam.
Hej, co zrobiliście! Co tu się dzieje?
Idziemy sobie.
Hej, wracajcie!
Łapać ich! Tędy!
Za nimi!
Szybko, uciekają!
Było blisko.
Co teraz?
Myślę.
Grzybus-skurczus.
Hej! Nie przezywaj mnie.
Mówię o eliksirze, który nas przemienił.
Grzybus-skurczus od Baby Jagi.
Widziałam go na półce.
I co teraz?
Mamy dowody.
Agentka Pasierbica dowie się, do kogo należy
i złapiemy porywacza.
Wracamy do TAKM.
Uda się jej zdjąć urok?
Mam nadzieję.
Nie odzyskamy króla, będąc dziećmi.
Zostaw go! Chodźmy.
Hej, to tylko szczeniak. Nie możemy go porzucić.
No dobra.
Może przyda się do eksperymentów w laboratorium.
Nie słuchaj jej.
Bez zbędnych uprzejmości.
Co to ma znaczyć?
Chcę fryzury, która pozwoli mi uzyskać wgląd.
Nigdy tu nie wracajcie, gagatki.
Ach, tak?
Jestem Agentka Małgosia.
Jeszcze ci pokażę. Pożałujesz.
Nikt tak do mnie nie mówi!
Uspokój się!
Dobra.
Inaczej wejdziemy do kwatery.
Do tak zabezpieczonego budynku?
- Jasne, to pestka. - Nie zapominaj.
Jestem Agentka Małgosia.
Jest źle! Cukiernię całkowicie zniszczono.
Jaś i Małgosia zniknęli.
- Bez śladu! - Spokojnie, agencie!
Jaś i Małgosia są najlepsi.
Z pewnością namierzyli porywacza
i zaraz tu go przyprowadzą.
Nie rozumiesz. Musimy się dostać do kwatery głównej!
Powtarzam ostatni raz. Znajdźcie sobie inne miejsce do zabawy.
Nie wierzę, że nam to zrobili.
Jesteśmy agentami.
Raczej dziećmi. Też byś nam nie uwierzyła.
Nigdy nie zostanę Najlepszym Agentem.
Przestań. Nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem.
Masz rację.
Nie można uzyskać pomocy od TAKM,
ale nie jesteśmy zwykłymi dzieciakami.
Poradzimy sobie sami.
Chodźmy do Bujnego Lasu.
Bujnego Lasu? Dlaczego?
Nawet wilki się go boją.
Tam jest kryjówka Baby Jagi.
Tak. Właśnie ją musimy odwiedzić.
Oszalałaś?
Baba Jaga je dzieci.
Rzekomo.
Nie ma na to dowodów ani świadków.
Tak, bo wszystkich zjadła.
Nie zapominaj, że jestem Agentką Małgosią
z Tajnej Agencji Kontroli Magii
i sprawię, że Baba Jaga zdejmie z nas zaklęcie.
Wie, kto robi proszek.
Jak do niej dotrzemy?
Właśnie tak.
Znowu wy?
Teraz się wam dostanie!
Bachory! Kiedyś dam wam nauczkę!
Patrz!
Przyleciał mandat za złe parkowanie.
Nie wrócimy tą drogą. Chodźmy.
Patrz, tam, na strychu.
To prawdziwy moździerz.
Myślisz, że naprawdę lata?
Sam zaraz go zapytasz.
- Gdybym go miał, byłbym fajnym... - Szarlatanem.
Przestań. Nie mogę nawet pomarzyć?
Hej, chato!
Twarzą do mnie, plecami do lasu.
Kogo o tej porze przywiało?
Droga Babo Jago, jesteśmy Jaś i Małgosia.
Proszę, wpuść nas.
O co chodzi?
Cóż, o to, że to…
jest Baba Jaga!
Chodźmy.
Dzieci?
I słodki piesek?
Tu Tajna Agencja Kontroli Magii. Pies to dowód.
Badamy sprawę porwania króla.
A gdzie rodzice?
Nie ma. Jesteśmy sierotami.
Wejdźcie, moje drogie dzieci.
- Mówiłam. Jest w dechę! - Nie stójcie na chłodzie.
Dam wam jedzenie i ciepłe łóżeczka. Odpowiem na wszystkie pytania.
Sprzedaję eliksiry w siedmiu królestwach.
Nie pamiętam wszystkich klientów.
Zdołasz z nas zdjąć zaklęcie, droga Babo Jago?
Pamiętam dokładną nazwę eliksiru.
Grzybus-skurczus.
Obiecuję, że zapłacę.
Przedłużę ci licencję o dziesięć lat,
jak tylko znów stanę się sobą.
Tak, kochana. Zrobię to dla was.
Eliksir będzie gotowy na rano i zdejmę z was urok.
Ale teraz idźcie spać.
Najważniejsze, żeby dobrze się wyspać.
Chętnie się prześpię.
Jeszcze jedno, Babo Jago.
Skąd się wziął ten eliksir?
Myślałam, że tylko ty je robisz.
Robi je też potężna wiedźma znad jeziora.
Pichci wanilię. Mieszka przy ogromnym wulkanie.
Skoro mowa o wanilii, pies wręcz nią cuchnie.
Czyli to ona porwała naszego króla?
Oczywiście, że ona. Któż inny?
Dobra. Idźcie spać,
jeśli chcecie, żebym rano zdjęła urok.
Muszę ugotować eliksir.
Słuchaj się dorosłych.
Do łóżka.
Dobranoc, Babo Jago.
Dobranoc, dzieci.
Słodkich snów.
Co za starucha!
- Naprawdę chce nas zjeść! - Co takiego?
Do ciastek dodała środek nasenny.
„Mówiłam. Jest w dechę!”
- Niepotrzebnie tu przyszliśmy. - Nie, tak należało zrobić.
Słyszałeś, co powiedziała.
Króla porwała wiedźma znad jeziora.
Musimy uciec. I to teraz.
Wyjdźmy przez okno!
Nie zasypiaj. Co teraz?
Idź do kuchni i sprawdź zioła.
Potrzebujemy „klejnotu księżyca”.
To antidotum. Jeśli go nie zdobędziemy,
to…
Jak ten klejnot wygląda?
Dzieci. Ładne, pyzate i palce lizać.
- Z cebulką i ziemniaczkami... - Oby się udało.
Gratulacje!
- Co? - Gratulujemy wygranej.
- Wygrała pani... - Precz, przeklęta istoto!
Och... jaka szkoda.
To pierwsza wygrana od tysiąca lat.
Chwila!
Ale... co wygrałam?
Podróż do odległych tropików!
Piaszczyste plaże, koktajle owocowe, kojące kąpiele błotne, lifting.
Są tam też mężczyźni?
Disco w każdy piątek.
- Najpierw trzeba zapłacić podatek. - Podatek?
Drobna formalność.
Klejnot księżyca w zamian za szczęście.
Tak, mam tu jeden.
- Proszę. - To klejnot księżyca?
- Och, tak. - Na pewno?
W porządeczku! Oto bilet. Do zobaczenia w tropikach!
Wyciąg z drzewa?
- Oszalałeś? - Co?
Wystarczy to tylko powąchać!
Co, to wy nie śpicie? Otwórzcie drzwi! Teraz!
Co robić? Ona nas pożre.
Chodźmy do wiedźmy znad jeziora!
Ale jak? Monocykl zniknął, a wokół są bagna!
Polecimy moździerzem!
Jasne! Moździerz na strychu!
Dowiemy się, czy naprawdę lata.
Podsadź mnie.
Udało się?
- Co? - Szybko!
Postanowiliście uciec?
Szybko!
Wracaj!
Stać, bachory!
Małgosiu, pomóż!
- Jak to działa? - Dziwne. Do czego to służy?
Patrz!
Kłódka?
Zajmę się tym.
- Miotła Baby Jagi... - Jasne.
Złamałeś mi miotłę.
Ukradliście moździerz?
I podpaliliście moją chatę! Paskudy!
Masz za swoje!
A licencja została cofnięta.
Co z was za dzieci?
Szaleju się najedliście?
Zwariowaliście!
Ale super!
- Robota tajnych agentów. - Tak, prawda?
Dałaś jej popalić!
Spaliłaś chatę Baby Jagi, a ja brałem cię za nudziarę.
Jest git!
Myślałam, że nie masz oleju w głowie,
ale udało ci się ukraść moździerz i nas ocalić.
Nie wierzę!
Tworzymy zgrany zespół, prawda?
Być może. Podaj miotłę.
Jaką miotłę?
Miotłę Baby Jagi. Była na strychu.
Tak, kazałaś mi ją złamać. Tak zrobiłem.
Co? Nie tak mówiłam. Dlaczego ją złamałeś?
Czarownice nimi latają.
Gdyby nie ja, już by nas dogoniła.
Potrzebujemy miotły, by sterować moździerzem!
Ups.
Odwołuję to, co mówiłam o twojej bystrości.
Co teraz?
Nie wiem, zamarzniemy na śmierć?
Wiem, jak nas rozgrzać.
Hej! Przestań!
Małgośka!
Przestań mnie bić!
Dokąd chcesz dolecieć?
Do wiedźmy znad jeziora?
Ustalono trasę.
Patrz! Magiczne Jezioro.
Ale piękne.
I po co to całe narzekanie na miotłę?
„Dlaczego ją złamałeś?”
Wiedźma znad jeziora.
Do lądowania użyć kontroli ręcznej.
Hej! Nie. Wracaj!
Mówię do ciebie, ciołku.
Zaraz się rozbijemy!
I po wszystkim.
Dotarłeś do celu.
Proszę ocenić kierowcę.
- Jedz! Będziesz duży i silny! - Nie chcę!
TAKM? Co?
Obrzydliwe dzieci?
Miazga?
Zrobiły miazgę?
Zrobiły miazgę z cukierni!
Zapłacą za to!
Wylać ciasto!
Mamusia!
Okropnie skrzywdzili mamusię.
Znajdź ich.
I co im zrobisz?
Cudownie!
Rozwałkuj ich dla mamusi!
Wstawaj.
Lecieliśmy w stronę jeziora. Trzymamy kurs.
Szkoda, że moździerz padł. Przydałby mi się.
Wiatr we włosach,
skradłbym serca dam w królestwie.
Marzyciel. Przygotuj się.
Co? Ty nie masz marzeń?
Zapisujesz je w „Sekretnym pamiętniku”.
Oddawaj to! Jest mój!
„Drogi pamiętniku, dziś zdarzyło się coś wyjątkowego”.
- Będzie epicko! - Oddawaj.
„Serce waliło mi tak szybko”.
Przestań!
„Gdy na mnie spojrzał, moje życie się zmieniło”.
To prywatne!
„To było wspaniałe uczucie założyć kajdanki
i dokonać aresztowania”.
Chwila. Co takiego?
Wszystko jest o pracy.
Nie masz życia osobistego?
„To tajna misja”.
„Jestem w trakcie pościgu”.
„Ćwiczę strzelanie”.
„Mam nadzieję...
że mogę być Najlepszym Agentem, jak mama i tata, żeby byli ze mnie dumni”.
Palant.
- Wybacz, Małgosiu. - Daruj sobie.
To jaki jest plan?
Zakradniemy się niespostrzeżenie.
Cisi niczym ninja.
Niczym cienie ninja.
Co? Czego chcesz?
Gratulacje, Agentko Małgosiu. Świetnie wykonana misja.
Kiedy uciekniemy niepostrzeżenie niczym ninja?
Nie ma mowy.
Wiedźma znad jeziora to potwór.
Wasza Wysokość, mamy gości.
Kim jesteście i dlaczego... Cukiereczek!
Szpiedzy!
Spójrzcie tylko!
Ta niegodziwa Ilvira wysyła nawet dzieci.
Ilvira?
- Nie jesteśmy szpiegami. - Zaraz się przekonamy. Przeszukać ich.
Proszę, mamo.
Dziękuję, kochana.
- Magiczna wanilia! - Złodzieje!
Chcieliście ukraść naszą wanilię.
Zamienię was w ryby. Będziecie mi złuszczać stopy!
Uwolnijcie mnie!
Przygotujcie ich na przemianę!
Nie! Nie rób tego!
Mamo! Mamo, przestań.
To przyjaciele!
Ma mój naszyjnik.
I właśnie tak tu dotarliśmy.
Uratowałaś moją córkę.
Wzięłam was za sługusów Ilviry.
Wysyła tu ciasteczka o lepkich palcach.
Kim jest ta Ilvira?
W bazie nie ma takiej czarodziejki.
Nie jest nawet czarodziejką.
Używa mojej wanilii do pieczenia sobie sług.
Aby zdobyć magiczne moce,
musi zostać królową, jak ja.
Ale który król poślubi kucharkę-złodziejkę?
Ten, którego porwała!
Jeśli nasz król ją poślubi...
uzyska magię stopnia królewskiego.
Nie martw się.
Nikt jej nigdy nie pokochał.
Nikt nie chciałby poślubić tej żmii.
Złapałyśmy też tego rabusia.
Żywe jedzenie!
Dołączy do reszty.
Wasza Wysokość, gdzie jest Ilvira?
Gdybym wiedziała, skończyłabym z tymi nalotami.
Jej babeczki atakują znienacka,
kradną magiczną wanilię i znikają bez śladu.
Niektóre udało nam się złapać.
Tu wtrącamy jej babeczki.
Gdy nikt im nie rozkazuje, są jak dzieci.
Może uda się z nich wycisnąć miejsce pobytu Ilviry?
Próbowaliśmy, ale tylko bełkoczą.
Nikt ich nie rozumie.
Kolejny ślepy zaułek.
Nie traćcie ducha.
Uratowałaś moją jedyną córkę. Dziel z nami nasze rajskie życie w jeziorze.
Ale my musimy ocalić króla!
Przykro mi, ale nie mogę ci pomóc.
Zapomnij o królu i zostań tu na wieczne świętowanie.
Może przestań się w końcu opierać.
Czasem trzeba pogodzić się z losem.
Jesteśmy tu gośćmi, nie więźniami.
Więźniowie!
- Właśnie! - Co?
Chodźmy!
Co knujesz?
Odwrócimy uwagę!
- Uwolnimy więźniów. - Ale po co?
By śledzić babeczki.
Zabiorą nas prosto do Ilviry.
Nie ma mowy! Syreny już próbowały.
Syreny nie ukończyły z wyróżnieniem Akademii TAKM.
Bingo. Za nim!
Dokąd poszli?
Zgubiliśmy ich!
Mówiłem, że to na nic.
O co mu chodzi?
Słyszysz?
Uważaj!
Co to jest?
Co teraz zrobimy?
Nie wiem! Jest za duży!
Trzymaj się!
Nie dam rady! Zaraz spadnę!
Zostaw mnie i ratuj siebie!
Nigdy!
- Piesek? - O nie!
Och, piesku.
Nic z niego nie zostało!
Co za okrutny świat!
Cisza!
- Czujesz coś? - Tak!
Biedny piesek. Ze strachu dostał gazów.
Nie.
To specjalne serum do tworzenia magii.
Pierwsze, czego uczą w Akademii.
Jeśli poczujesz serum, to na pewno magia.
Jest przejście! Chodźmy.
Co robisz? Szybko!
Uwaga, przejście jest bardzo wąskie.
Piesek żyje.
- Co on kombinuje? - Dobrze!
Odwraca ich uwagę.
Za mną.
Widzisz? Myślałeś, że nie mamy szans.
Świetny z nas zespół.
Nie da się ukryć.
Tajna piąteczka?
Nie.
Dziękuję, że mnie uratowałaś.
To mój obowiązek... dopóki jesteśmy partnerami.
Ocalić królestwo...
o tym marzyliśmy, będąc dziećmi.
Tak, ale...
tylko ty spełniłaś to marzenie.
Ja nie.
Jeszcze nie jest za późno.
Tak myślisz?
Oczywiście!
Masz wszystko, co potrzeba.
Nie osiągnęłabym tego, gdybym nie dostała stypendium.
Nie miałam pieniędzy, ale ty – owszem!
Cóż, łatwiej oszukiwać, niż się uczyć,
ale nadal możesz zostać agentem.
To cała armia!
Znaleźliśmy go!
Wasza Wysokość, przybyliśmy na ratunek. Szybko!
Na ratunek? Przed czym?
Jak to, przed czym?
Jesteśmy tu, by zabrać cię do domu!
Ilviro, kochanie!
Są tu jakieś dzieci i czegoś ode mnie chcą.
To twoje dzieciaki?
Powiedz, żeby się odczepiły.
Męczą mnie.
- Rzuciła na niego urok! - Patrz!
Ciasteczka Miłości!
Teraz jest jasne, jak zamierza poślubić króla!
Karmiła króla ciasteczkami, by rzucić na niego czar!
Jak zostanie królową,
ktokolwiek zje choćby jedno ciastko, będzie jej służyć!
Dlatego potrzebowała magazynu ciasteczek!
Rzuci urok na całe królestwo!
Ciasteczkowa apokalipsa!
Musimy ocalić króla.
Wasza Wysokość, ciocia Ilvira zrobiła bardzo smaczny prezent ślubny.
Naprawdę? Gdzie on jest?
Musimy tam pójść po cichutku.
Na co czekamy?
Chodźmy.
Oto droga ucieczki.
Jasiu, podeprzyj się nogami!
Staram się, ale jest cięższy od tamtego posągu.
Jaś? Posąg?
Jesteś oszustem, który ukradł mój złoty posąg!
Nie ukradłem go.
To był chwyt reklamowy…
dla mojej firmy.
Ukradłeś mój posąg, a teraz chcesz porwać mnie!
Straż!
Pomocy!
No proszę.
Patrzcie, kogo tu mamy?
Ilvirko! Chcą mnie porwać.
Wiele słyszałam o tych małych urwisach.
Zniszczyliście mój magazyn,
a teraz porywacie mojego lubego.
Oddaj nam króla, a ci odpuścimy.
Właśnie to chciałam zrobić, moje słodkie dzieciaki.
Jego Wysokość i ja lecimy do pałacu na ślub!
A na weselu podasz zaczarowane ciasteczka.
Rozgryzłaś mnie.
Teraz to bez znaczenia.
Przerobię cię na cukiereczki.
Akurat! Śpij słodko.
Niezła próba, skarbie.
Wrzucić ich do pieca na cukierki!
- Nie! Zabierajcie łapy. - Pożałujesz tego!
Ale słodziak.
Zdrajca! Łap ciasteczko.
Chodźmy.
Zajmijcie miejsca.
Nie!
- W porządku? - Odejdź.
To twoja wina.
Gdybyś nie był takim szachrajem,
król by cię nie rozpoznał, a ja bym go uratowała.
Sama mówiłaś. Jest nią urzeczony.
Gdyby nie ja, nie byłabyś tu.
Właśnie! Zawsze wszystko osiągam sama.
Znalazłabym króla, ale nie…
ty musiałeś pokrzyżować mi szyki,
żeby być magiem 80. kategorii.
Nigdy nie masz dość!
Myślisz, że przez to tu jestem? To tylko kawałek papieru.
Wyczekują mnie całe zastępy wielbicieli.
Nie kłam.
Od zawsze jesteś samolubny.
Zostałeś krętaczem,
a nasi rodzice uczciwie walczyli ze złem.
Mogłeś iść na studia i dostać stypendium od króla.
Nie było żadnego stypendium!
- Jak to „nie było stypendium”? - Zmyśliłem to.
Byliśmy sierotami bez grosza przy duszy.
Myślisz, że nie chciałem zostać agentem…
i że marzyłem o byciu oszustem?
Musiałem to zrobić, by spełnić twoje marzenie!
Nie. Sama wszystko osiągnęłam.
Tak, sama wszystko osiągnęłaś.
Pomogłem ci zacząć.
Rodzice uczyli nas pomagać.
Kłamiesz.
Zaproszenie na ślub?
Darmowe ciasteczka?
Marzyłam, by zostać Najlepszym Agentem
i dążąc do tego,
poświęciłam najcenniejszą rzecz, jaką mam…
moją rodzinę.
Wybacz mi.
Jeśli zaczniesz płakać, to ja też,
a moi fani tego nie zniosą.
Nigdy nie żywiłem do ciebie urazy.
Zwiewamy stąd. Chodź.
Pomóż mi.
Przepis na Ciasteczka Miłości.
Zrobię antidotum.
Dasz radę?
Jasne! Pieniądze na edukację nie poszły na marne.
Dobra, składniki.
- Muchomor zobojętnić wyciągiem z drzewa. - Okej!
Kampanula zdławi bagienne błota.
Mam kampanulę.
By stępić krucze pióro, użyć pirangi.
Może pióra gęsi?
Nie.
Skąd weźmiemy takie pióro? Tu nic nie ma.
Chwila, mam!
Serio?
Długa historia.
Gotowe!
Na ślub przyjdź z prezentem.
Czas wybrać się na przyjęcie i trochę się zabawić.
Dobrze, ale... jak się tam dostać?
Wiem jak. Za mną.
Oto nasze zaproszenie na ślub.
Świetnie!
Nie mam pojęcia, dokąd lecieć.
- Co? - Nie wiem, jak wrócić do domu.
Zająłem się tym. Patrz!
Cały czas zostawiałeś ślad?
Tak! Ja też byłbym świetnym agentem.
Ciasteczka!
To wprost niesamowite!
Zostawię go sobie.
Nie sądzę.
Dlaczego?
Proszek życia nie działa zbyt długo.
Co?
Chodźmy.
Bierzesz ją za żonę,
w zdrowiu i w chorobie
będziesz ją czcić i kochać,
szanować i być posłusznym…
Wracaj.
Puszczaj! Muszę spotkać się z królem.
Szkoda, że mnie nie ocalono w dniu ślubu.
Co robić?
Podejść, odwrócić uwagę straży.
Jak?
Nie wiem. Ty jesteś sztukmistrzem.
Wymyśl coś.
...niech przemówi teraz lub zamilknie na wieki.
On przemówi!
Kto przemówi?
Puść mnie! To jest…
To moja mama!
- O rany! - Ona ma dzieci?
Mamo, chodź do domu!
Tatuś szuka cię od godzin.
Jest mężatką?
Zabrać tego oszusta.
Nie kocha swoich dzieci!
Bezduszna kobieta.
Co za zła mama!
Mów dalej.
Przypieczętujcie zaślubiny pocałunkiem.
Co?
Co się dzieje?
Tak! Udało się!
Ogłaszam was mężem i żoną.
Jestem Ilvira, wasza ukochana królowa!
Ilviro, kochamy cię!
Wasza Wysokość, w porządku?
Co się dzieje?
Wiedźma przejmuje królestwo.
Tak? Straż, brać ją!
Skończcie te wygłupy!
Ale…
Czemu nie słuchają?
Jestem królem!
Teraz ja jestem królem!
Królową.
Teraz wszyscy mnie kochają!
Ciebie? Kucharkę?
Jestem szefem kuchni,
a teraz to moja kuchnia.
Wtrącić ich do pieca.
Skoro nie mogę z wami skończyć, sprawię, że mnie pokochacie.
Nakarmić ich ciasteczkami!
Właśnie tak! Ciasteczka!
- Co ona knuje? - Super.
Mamy antidotum.
Teraz możemy zdjąć ze wszystkich urok, a ty pożałujesz.
Na twoim miejscu, nie robiłabym tego...
słodziutka.
Oddaj mi to albo zrobię z twojego brata ciasteczka.
Nie słuchaj jej!
Ocal królestwo. To twój obowiązek.
Bardzo dobrze.
Puść go.
Z przyjemnością.
Czołem, kluski z rosołem!
Czemu to zrobiłaś? Masz plan?
Nie. Nie mogę się ruszyć!
Dzieciaczki, skończyły się wam sztuczki?
Właśnie! Sztuczki?
Skąd to masz?
Pożyczyłem od Agentki Pasierbicy.
Och, ty...
świetnie się spisałeś!
O nie!
Oddawaj.
Dawaj.... nie!
Dlaczego tak stoicie?
Wyciągnijcie mnie.
Albo wsadzę was do pieca!
Mamusia.
Udało się!
Dziękuję! Dziękuję wam obojgu.
Nie wiem, jak wam się odwdzięczę.
Uratowaliście mnie.
Uratowaliście królestwo i poddanych!
Tajna piąteczka?
Przyprowadź agentów, braci Grimm.
Tak jest.
Meldują się Bracia Grimm z Wydziału Spraw Publicznych.
Krążą niesamowite plotki o wiedźmie, która porwała króla.
Musimy napisać oficjalną wersję
o dwójce dzieci, które zbłądziły w lesie
i jakimś cudem pokonały Wiedźmę z Chatki na Kurzej Stopce.
Ale ani słowa o królu,
a zwłaszcza o naszej tajnej agencji.
Bez obaw. Zrobimy, co trzeba!
- Agentko Pasierbico. - Gotowe.
Czy to bezpieczne?
Jasne. Już to testowałam.
Na myszach.
I…
Agentko Małgosiu.
Uratowałaś królestwo przed wiedźmą.
Nadaję ci tytuł Najlepszego Agenta.
Cieszę się, że służę królestwu.
Gratulacje! Udało się!
A więc teraz ty, Mistrzu Jasiu,
jesteś Królewskim Magiem 80. Kategorii.
Dziękuję…
ale niestety tak naprawdę nie umiem czarować.
To niezwykłe.
Zawsze wiedziałam, że w głębi serca jesteś uczciwy.
Gratuluję, Małgosiu.
Udało ci się zostać Najlepszym Agentem.
Dziękuję.
Mamy zadanie dla kogoś takiego jak ty.
Zła czarodziejka terroryzuje Zaczarowany Las.
Podejrzana nosi czerwony kapturek.
Z chęcią,
ale obawiam się, że nie dam rady sama.
Co takiego?
Zawsze pracujesz sama!
Tak było…
teraz działam ręka w rękę z bratem.
Jestem z niego dumna.
Impreza!
KONIEC
Napisy: Joanna Gołąb