Downloaded from YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ
Κυρίες και κύριοι, ένα χειροκρότημα για τον Χαλίντ Μπουνουάρ!
Ντιτζέι Γουάτι, φίλε!
Φοβερό!
Επιτέλους, επιτρέπεται να δίνουμε πάλι παραστάσεις.
Χαίρομαι που είμαι ξανά εδώ. Είναι φοβερό.
Απίστευτο, φίλε.
Μας έχει κουράσει αυτός ο κορωνοϊός.
Επικρατούσε μια τρέλα στο αποκορύφωμα του κορώνα.
Ήσουν εγκλωβισμένος με την οικογένεια.
Εγώ την είχα πατήσει άσχημα. Ήμασταν 48 άτομα σ' ένα δωμάτιο.
Όλα τα αδέρφια. Ήταν μεγάλο ζόρι.
Επίσης, όλοι οι φίλοι μου τηλεφωνούσαν ταυτόχρονα. Κάθε μέρα.
Βαριόντουσαν. Δεν είχαν τι να κάνουν. Μου τηλεφωνούσαν κάθε μέρα.
Αλλά όχι κανονικές κλήσεις. Όχι, ήταν βιντεοκλήσεις.
Ξαφνικά, κάναμε ομαδικές κλήσεις στο WhatsApp.
Ένα άτομο καλεί τους πάντες για βιντεοκλήση.
Και μη νομίζετε ότι έπαιρναν για να δουν πώς είσαι. Όχι!
Το πρώτο πράγμα που με ρωτούσαν οι κολλητοί ήταν
"Χρειάζεσαι μάσκες, αδερφέ;"
Ήθελαν να μου πασάρουν μάσκες!
Νοσοκομεία και φαρμακεία είχαν έλλειψη. Αλλά οι φίλοι μου είχαν!
Είχαν όλοι μάσκες και σε καλές τιμές.
Είχαν γίνει ειδικοί. Το διαπραγματεύονταν μαζί σου.
Λίγη ειλικρίνεια.
Όλοι εδώ απόψε είναι ειδικοί στις μάσκες τώρα.
Τα ξέρουμε όλα.
Είδη, ονόματα.
Πριν από έναν χρόνο δεν ξέραμε τίποτα.
Τώρα ξέρουμε. Υπάρχουν οι FFP2. Με ή χωρίς φίλτρο.
Υπάρχουν οι KΝ95, οι χειρουργικές μάσκες.
Μάσκες πολλαπλών χρήσεων, μάσκες μίας χρήσης.
Μάσκες βαμβακερές, πολυεστερικές, συνθετικές.
Μάσκες που πλένονται στους 70 βαθμούς. Μα τον Θεό! Στους 70!
Ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω. Αν μαζέψουν στο στεγνωτήριο, φταις εσύ.
Ζεσταίνεις και τα μπαλάκια σου.
Ξέρουμε τα πάντα για τις μάσκες.
Έχουμε γίνει αυθεντίες.
Μιας που μιλάμε γι' αυτό,
αν κάποιος θέλει μάσκες, θα είμαι έξω μπροστά μετά το σόου.
Έχω καλές μάσκες στη μισή τιμή. Μόνο για εσάς.
Χαίρομαι που εμφανίζομαι στην Κολωνία.
Ωραία είναι.
Μ' αρέσει η Κολωνία, μα ο σιδηροδρομικός σταθμός είναι καταστροφή.
Πήγα σήμερα
και κάποιος με χαιρέτησε από μακριά.
Δεν με χαιρέτησε με το όνομά μου.
Με χαιρέτησε με τα φρύδια του. Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Έτσι.
Αυτό. Ως ευγενικός άνθρωπος, τον χαιρέτησα κι εγώ. Έτσι.
Πιάσαμε κουβέντα με τα φρύδια. Αυτός είπε…
Κι εγώ…
Ήταν πραγματική συζήτηση.
Μπορώ να καταλάβω από την έκφραση κάποιου,
αν με ξέρει από την τηλεόραση
ή αν με ξέρει προσωπικά.
Η έκφρασή του έλεγε
"Σε ξέρω προσωπικά".
Μα δεν ξέρω ποιος ήταν. Δεν τον ήξερα.
Σκέφτηκα "Από πού τον ξέρω;" Ντρεπόμουν να ρωτήσω.
Φανταστείτε να ρωτούσα από πού με ξέρει
και να ήταν ο διπλανός μου έξι χρόνια στο σχολείο.
Τι ντροπή!
Οπότε δεν ρώτησα.
Το σκέφτηκα, και μετά έκανε ένα βήμα προς εμένα.
Τα φρύδια μας εδώ πάνω ακόμα συζητούσαν.
Έκανα κι εγώ ένα βήμα προς εκείνον και σκέφτηκα
"Γαμώτο! Από πού τον ξέρω; Μπορεί να είναι ξάδερφός μου".
Έχω πολύ μεγάλη οικογένεια.
Πλησιάζει όλο και πιο πολύ και σκέφτομαι
"Από πού τον ξέρω;"
Μετά, απλώνει το χέρι του, το απλώνω κι εγώ.
Τα φρύδια μας συνεχίζουν επάνω.
Χαμογελάμε και σκέφτομαι
"Από πού τον ξέρω;" Μπορεί να είναι αδερφός μου.
Έχω τόσα αδέλφια που μερικές φορές γκουγκλάρω τα ονόματά τους.
Σφίγγουμε τα χέρια και σκέφτομαι "Αυτός ποιος είναι;"
Τελικά, τραβάω το χέρι
και βλέπω 20 ευρώ.
Λέω "Τι;" κι αυτός μου απαντά "Νόμιζα ότι πουλούσες πράμα".
Το θέμα είναι ότι του πούλησα λίγο,
αλλά δεν ξέρω ποιος ήταν.
Μιας και μιλάμε γι' αυτό,
αν κάποιος θέλει χόρτο, θα είμαι έξω μπροστά μετά το σόου.
Έχω μάσκες και χόρτο στη μισή τιμή.
Έχω FFP2 με φίλτρο.
Έχει ένα κουτί όπου βάζεις χόρτο και εισπνέεις.
Πείτε όχι στους ιούς.
Ωραία.
Όσο για την καταγωγή μου,
είμαι μισός Μαροκινός, μισός Αλγερινός, δηλαδή μισώ τον εαυτό μου.
Ναι.
Για όσους ξέρουν από πολιτική.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν θέλω πια να είμαι Τούρκος.
Η πιο μπερδεμένη μετάβαση που έχετε δει ποτέ.
Όλοι έκαναν…
Ήταν Μαροκινός-Αλγερινός και τώρα Τούρκος;
Ξέρω ότι δεν είμαι Τούρκος, αλλά δεν θέλω να είμαι πια.
Πολλοί νομίζουν ότι είμαι Τούρκος.
Μη με παρεξηγείτε.
Δεν το παίρνω στραβά αν ένας Γερμανός νομίζει ότι είμαι Τούρκος.
Εγώ δεν βλέπω διαφορά ανάμεσα σε Γερμανούς και Τούρκους.
Αυτοί που με εκνευρίζουν είναι οι Τούρκοι που νομίζουν ότι είμαι Τούρκος.
Διότι από τότε που ήμουν μικρός,
έρχονται Τούρκοι και με ρωτάνε…
Που σημαίνει "Είσαι Τούρκος;"
Από τη δευτέρα δημοτικού,
με ρωτάνε στη Γερμανία,
στα τουρκικά,
αν είμαι Τούρκος.
Ποτέ δεν το κατάλαβα.
Εντέλει ρώτησα Τούρκους φίλους τι σήμαινε αυτό.
Και είπαν "Ναι, Χαλίντ, ρωτούν αν είσαι Τούρκος".
-"Τι να πω;" -"Πες…
Που σημαίνει
"Όχι, είμαι Μαροκινός".
Οπότε κάθε φορά που με ρωτούσε Τούρκος αν είμαι Τούρκος, έλεγα
Μια φορά, πέρασα από την Κολωνία και με ρωτούσαν όλοι
Και έπεσα τυχαία σε τουρκική διαμαρτυρία.
Κρατούσα μαροκινή σημαία. Μπερδεύτηκαν. Μπερδεύτηκαν λίγο.
Οφείλω να παραδεχτώ ότι ξέρω λίγα τουρκικά,
γιατί μεγάλωσα με πάρα πολλούς Τούρκους.
Όπως όλοι στη Γερμανία.
Που σημαίνει
πως όταν μπαίνω σε μαγαζί όπου εργάζονται Τούρκοι,
τους μιλάω στα τουρκικά.
Τους χαιρετώ στα τουρκικά. Τα μιλάω όσο πιο καλά μπορώ.
Μπαίνω και λέω στον ιδιοκτήτη
"Σαλάμ αλέκουμ".
Πρέπει να κάνεις αυτό. Είναι μέρος της τουρκικής γλώσσας. Η τουρκική ροή.
Μπαίνω και λέω "Σαλάμ αλέκουμ".
Κάποιοι σκέφτεστε
"Αυτός είναι ο αραβικός χαιρετισμός. Ειρήνη υμίν".
Σωστά, αλλά αυτό που είδατε ήταν η τουρκική εκδοχή.
Ο Άραβας λέει "Σαλάμ αλέκουμ". Ο Τούρκος λέει "Σαλάμ αλέκουμ".
Με μερικά επιπλέον "ου".
Ο Άραβας είναι σοβαρός. "Σαλάμ αλέκουμ". Ο Τούρκος χαμογελά. "Σαλάμ αλέκουμ".
Τον χαιρετώ και με χαιρετά.
"Αλέκουμ σαλάμ".
Τον ρωτάω στα τουρκικά…
Τον ρωτάω "Πώς είσαι;"
Λέω…
Και απαντάει στα τουρκικά…
Στα τουρκικά σημαίνει "Καλά. Εσύ;"
Οπότε απαντάω…
Στα τουρκικά σημαίνει "Καλά. Δόξα τω Θεώ".
Μετά με ρωτάει…
Στα τουρκικά σημαίνει "Τι κάνεις;"
Και τέλος.
Τόσα τουρκικά ξέρω.
Το μόνο που θυμάμαι είναι…
Νόμιζε πως τον δούλευα.
Στα τουρκικά ξέρω επίσης
"Πού είναι η κοπέλα σου;"
Πολύ αστείο, έτσι;
"Πού είναι η κοπέλα σου;" Ξεκαρδιστικό.
Έκανα αυτήν την ερώτηση σε Τούρκο στον δρόμο.
Δεν τον ήξερα. Δεν το βρήκε αστείο.
Περνούσε από δίπλα μου και είπα "Μεχμέτ, Μουράτ, Αλί, Χακάν;"
-"Ναι;" -"Να, Χακάν! Το ήξερα".
Χακάν, αδερφέ.
Τα έχασε. Έκανε…
"Γιατί με ρωτάς γι' αυτήν; Ξέρεις την κοπέλα μου;"
Το θέμα είναι ότι περιμένω να ρωτήσει
πού είναι κι η δική μου κοπέλα, γιατί έχω φοβερή απάντηση.
Πολύ αστεία.
Ξέρει κανείς τουρκικά στην πρώτη σειρά;
Εσύ, ίσως;
Θα ρωτήσω πού είναι η κοπέλα σου
και μετά θα με ρωτήσεις πού είναι η δική μου.
Έχω τέλεια απάντηση. Θα πεθάνεις απ' τα γέλια.
Αν όχι, φταις εσύ. Δεν έχεις χιούμορ.
Έχω τέλεια απάντηση. Έτοιμος; Εντάξει;
Πώς σε λένε;
Ακίφ;
Ακίφ; Μάλιστα. Υπέροχο όνομα.
-Έχεις κοπέλα; -Όχι.
Επειδή έχεις τέτοιο όνομα.
Όχι, θα συνεχίσουμε… Εντάξει.
Εντάξει, έτοιμος;
Εντάξει. Δεν έχεις κοπέλα. Το 'πιασα. Ακίφ.
Ακίφ, αδερφέ!
Αυτό σημαίνει "Η κοπέλα μου είναι σπίτι και φτιάχνει ψωμί".
Μέχρι που ήρθε μια Τουρκάλα και μου είπε "Κάνεις διακρίσεις".
Τώρα λέω μόνο "Φτιάχνει ψωμί". Εκείνη αποφασίζει πού.
Δεν είμαι Τούρκος που ελέγχει την κοπέλα του.
Δεν είμαι καν Τούρκος.
Νεαρέ, γελάς υπέροχα.
-Πώς σε λένε; -Μορίς.
-Μορίς. Είσαι Γερμανός; -Ναι.
-Η φιλενάδα σου είναι αυτή; -Ναι.
Έχει γερμανικό διαβατήριο;
-Ναι. -Ναι!
Μπράβο σου.
Αυτό έχει σημασία. Θα σε ρωτήσω πού είναι.
Εντάξει;
Και απαντάς στα τουρκικά.
Έτσι λες "Η κοπέλα μου είναι εδώ".
Ή απλώς…
Εντάξει;
Είσαι έτοιμος;
Κορίτσι.
Φίλη, φιλενάδα.
Τώρα το 'πιασες, έτσι;
Να το λες με βαριά προφορά.
Είσαι έτοιμος; Μορίς, σωστά;
-Ναι. -Ησυχία όλοι.
Χρειάζεται πολλή ενέργεια. Πιστεύω σ' εσένα.
Μορίς, αδερφέ!
Χειροκρότημα για τον Μορίς.
Πολύ καλά.
Πολύ καλά!
Είμαι περήφανος.
Τέλεια!
Το είδατε αυτό;
Οι γονείς μου ήρθαν στη Γερμανία τη δεκαετία του '60 για δουλειά.
Σήμερα είμαι σε σκηνή στην Κολωνία και διδάσκω τουρκικά σε Γερμανό.
Αυτό θα πει ενσωμάτωση.
Και δεν είμαι καν Τούρκος!
Θα μπορούσα να σου το έχω μάθει στα μαροκινά. Στα μαροκινά λέμε…
Υπερκόπωση με δυο λέξεις.
Θέλω να πω ότι
οι γονείς μας πέρασαν πολλά και ξεκίνησαν κάτι.
Η δουλειά μας είναι να συνεχίσουμε. Είμαι ο Χαλίντ Μπουνουάρ.
RebellComedy για πάντα.
Κυρίες και κύριοι, ένα χειροκρότημα για τον Σαλίμ Σαματού!
Σας ευχαριστώ!
Σας ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Σας ευχαριστώ. Πάρα πολύ.
Βουρκώνω που βρίσκομαι εδώ.
Ευχαριστώ. Δεν το πιστεύω ότι επέστρεψα στον πολιτισμό.
Μέχρι πριν από δύο εβδομάδες, ήμουν εγκλωβισμένος στο Μπαγκλαντές.
Δεν μπορούσα να φύγω. Καταστροφή.
Οι ακόλουθοί μου στο Instagram ξέρουν ότι είναι μεγάλο ψέμα.
Αλλά…
Όχι, αλήθεια. Πήγα να δω συγγενείς μου.
Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, είμαι από το Μπαγκλαντές.
Ήθελα πολύ να πάω και…
Ποιος ήταν εκεί;
Μην πάτε. Ποτέ. Πηγαίνετε στο Τμήμα Πωλήσεων της Primark.
Καμία διαφορά.
Είναι προσομοιωτής του Μπαγκλαντές.
Μόνο μία αεροπορική εταιρεία πετάει για Μπαγκλαντές.
Η αεροπορική εταιρεία λέγεται
Gardidi Air. Αυτή.
Η χειρότερη αεροπορική του κόσμου.
Οδηγοί λεωφορείων γελούν μαζί της. Καταστροφή!
"Πόσο κακή;" ρωτάτε;
Οι αεροσυνοδοί ζητούν από εμένα φαγητό. Τι διάολο;
"Πότε θα φάμε;" "Πότε θα μας δώσεις φαγητό;" Καταστροφή.
Η επίσημη ανακοίνωση του πιλότου ήταν η εξής
"Χαίρετε!" Τέλος. Καταστροφή.
Είπα "Αδερφέ…
Αδερφέ, είσαι…
Είσαι πιλότος. Πρέπει να πεις κι άλλα".
Είπε "Θες μπλουζάκι; Δύο στην τιμή του ενός".
Αυτό ήταν.
Μετά, βγήκε να πουλήσει τριαντάφυλλα. "Ορίστε, αδερφέ. Πάρε. Πάρε τριαντάφυλλα".
Με φωτογραφία παιδιών από γκέτο. "Ορίστε. Πάρε τριαντάφυλλα".
Είπα "Εντάξει. Θα πάρω τρία. Εμπρός".
Φοβάμαι τα αεροπλάνα.
Κάθισα έτσι στο παράθυρο και πρόσεχα τις τουρμπίνες.
Δεν υπήρχαν τουρμπίνες.
Μόνο τρεις τύποι έκαναν έτσι. Αυτό.
Πιστεύουμε ότι μπορούμε να πετάξουμε
Πιστεύω ότι μπορώ να αγγίξω ουρανό
"Όχι! Μπορώ να αγγίξω ουρανό! Τα κατάφερα!" Αλήθεια…
Τι λόγο είχα εγώ να πάω στο Μπαγκλαντές;
Καλή ερώτηση.
Ήθελα να πάω ταξίδι με σακίδιο στην πλάτη. Ποιος το 'χει κάνει;
Κανείς. Τρελό. Σας θαυμάζω.
Αυτό ισχύει, γιατί διαφέρουμε πολιτισμικά
και το ταξίδι με σακίδιο στην πλάτη είναι
αυτό που κάνουν οι λευκοί, οι χίπηδες.
Ακριβώς. Εσείς το είπατε, όχι εγώ! Καταστροφή.
Με τρίχες στη μασχάλη, χωρίς αποσμητικό, μόνο λάιμ…
"Εξαιτίας του αποτυπώματος άνθρακα". Και πάνε ταξίδια μ' ένα σακίδιο.
Ξέρετε σε ποιον αρέσει;
Σε έναν κολλητό μου. Αλήθεια.
Στον υπέροχο Ελβετό συνάδελφό μου, τον Αλέν Φράι.
Όλοι τον ξέρετε.
Τέλεια. Υπέροχα.
Τέλεια.
Εσύ χτύπησες παλαμάκια δυνατά. Πώς σε λένε;
Ορίστε;
Κέλμαν; Ο καλύτερος. Κέλμαν. Τέλεια.
Ο καλύτερος. Κέλμαν. Κάνε αυτό.
Εσύ τον ξέρεις.
Χειροκρότησες πολύ θερμά. Φοβερό.
Ο Κέλμαν τον ξέρει. Ξέρεις τον Αλέν, έτσι;
Το μόνο που χρειάζεται να ξέρεις είναι ότι πρόκειται για τον πιο λευκό στον κόσμο.
Ρωτήστε τον Κέλμαν. Εκατό τοις εκατό.
Έχει μόνο δύο επίπεδα μαυρίσματος. Λευκό και καρκίνο του δέρματος.
Χρησιμοποιεί αδιαφανές λευκό χρώμα για αντηλιακό.
Εκατό τοις εκατό. Τ' ορκίζομαι.
Οι αλμπίνοι τον προστατεύουν από τον ήλιο. Λένε "Πάρε με!"
Σταμάτα, Κέλμαν. Μην είσαι μαλάκας.
Κέλμαν, φίλε. Τι κάνεις;
Αδερφέ.
Μη μ' αναγκάζεις να το κάνω.
Κωλοσυμπεριφορά για να κοροϊδέψεις το χρώμα του,
επειδή είναι λευκός.
#WhiteLivesMatter.
Αλήθεια. Καταστροφή.
Όταν χιονίζει για πρώτη φορά, αμέσως εξαφανίζεται αυτός.
Ο Κέλμαν το είπε. Αλήθεια.
Σβήνεις τα φώτα κι είναι ακόμα εκεί. Πραγματικά.
Είναι δάσκαλος για πυγολαμπίδες. Πραγματικά.
Οι πυγολαμπίδες λένε "Πώς το κάνεις; Είσαι αγρότης".
Αρκετά! Κέλμαν, μη με αναγκάζεις.
Μεγάλος μαλάκας.
Σταμάτα. Αρκετά.
Ήμασταν στον ζωολογικό. Οι πολικές αρκούδες χόρεψαν μαζί του.
Είπαν "Είσαι ένας από εμάς, αδερφέ!"
Σταμάτα, φίλε! Αδερφέ!
Σταμάτα.
Μεγάλος μαλάκας.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Τι μαλάκας!
Τρομάζει τα φαντάσματα. Τέλος!
Προσπαθώ να πω ότι είναι Ελβετός.
Ήρθε και μου είπε "Σαλίμ, πρέπει να έρθεις ταξίδι μ' ένα σακίδιο στην πλάτη".
Για όσους αναρωτιούνται, αυτά ήταν τέλεια γερμανο-ελβετικά. Τ' ορκίζομαι.
Τα γερμανο-ελβετικά είναι κανονικά γερμανικά,
ενώ ταυτόχρονα πνίγεις τον Ντόναλντ Ντακ.
Αυτά είναι τα γερμανο-ελβετικά. Τ' ορκίζομαι.
Εκατό τοις εκατό.
Καταστροφή. Αλήθεια.
Αλήθεια.
Ο Ντόναλντ, μια πετσέτα και…
Εγώ… δεν… είμαι… εδώ.
Καταστροφή.
Χωρίς αστεία, λένε τα ασημικά "ασημικά".
Καταστροφή. Τ' ορκίζομαι.
Αλήθεια.
Ξέρετε πόσο χάλια είναι να κάνεις τουρισμό με τον Αλέν;
Μερικές φορές είναι δίπλα μου στο ξενοδοχείο.
Εγώ παρακολουθώ τηλεόραση.
Ένα μη καταχωρημένο κανάλι. Η τηλεόραση κάνει χιόνια.
Έτσι… και μετά αυτός "Μαμά; Μπαμπά;"
Λέω "Όχι, αδερφέ. Είναι…
Είναι η τηλεόραση.
Είναι η τηλεόραση. Είναι…
-Αδερφέ, είναι η τηλεόραση". -"Μαμά!"
Να πάρει!
Έχει το χειρότερο σκυλί που μπορεί να έχει ένας Ελβετός.
Έχει παγκ.
Όταν τον επισκέπτομαι, δεν ξεχωρίζω ποιος μιλάει. Κι οι δυο…
Κι οι δύο ακούγονται το ίδιο. Κάνουν…
Λέω "Αδερφέ, άσε τον Ντόναλντ. Τι κάνεις;"
Ήταν καταστροφή.
Τα παγκ δεν μιλάνε σαν Ελβετοί;
Τηλεφώνησα στην ελβετική Telekom κι έβαλα το παγκ στο ακουστικό.
Μίλησαν 38 λεπτά. Τ' ορκίζομαι.
Εκατό τοις εκατό.
Αλήθεια. Καταστροφή.
Αλήθεια.
Μην ταξιδέψετε στην Ελβετία.
Όσοι θέλετε να ταξιδέψετε εκεί,
σας συμβουλεύω να πάτε Αυστρία. Είναι πολύ καλύτερα.
Πηγαίνετε στην Αυστρία, όχι στη Βιέννη.
Θα σας συγκλονίσει.
Λένε…
Που σημαίνει, μπορείτε να το γκουγκλάρετε,
"Έλα πουλί στον τόπο σου".
Τ' ορκίζομαι. Το είπαν ακόμη και γυναίκες.
"Έλα πουλί στον τόπο σου".
Τ' ορκίζομαι, παιδιά.
Τ' ορκίζομαι.
Λες "Έλα πουλί στον τόπο σου".
Οι αφρο-αυστριακοί λένε κάτι άλλο. Λένε
"Έλα πουλί στον τόπο σου και ρέστα μη γυρεύεις".
Τ' ορκίζομαι. Καταστροφή. Εκατό τοις εκατό.
Οι Ασιάτες λένε "Έλα πουλί στον τόπο σου και άραξε".
Μια χαρά κι αυτό. Θαυμάζω. Αλήθεια. Καταστροφή.
Ξέρετε πόσο κουραστικό είναι να τρως έξω.
Κάθε φορά ο σερβιτόρος λέει "Δεν σας άρεσε;"
"Όχι, καλό ήταν".
"Αφήσατε το λουκάνικο κάθετο. Το βλέπω.
Έπρεπε να ήταν λοξά, αλλιώς…"
Εγγύηση επιστροφής χρημάτων. Φοβερό.
Έχω παρατηρήσει
πόσο άσχημο είναι να ζεις αυτό που ζούμε.
Γιατί, να τι συμβαίνει τώρα.
Κάθεστε εδώ σαν κλώνοι. Είναι όλα αυτά…
Όχι.
Αυτή εδώ είναι η ιστορία.
Ζούμε ιστορικές στιγμές.
Το 2100 θα τα συμπεριλάβουν όλα αυτά στα βιβλία της Ιστορίας.
Μετά,
ένας από μας θα εμφανιστεί ως σύγχρονος μάρτυρας.
Εμφανίζεται ένας Τζέρεμι Πασκάλ 100 ετών "Χαίρετε, είμαι σύγχρονος μάρτυρας".
Γιατί…
Με τατουάζ στην κοιλιά του "Είμαι σύγχρονος μάρτυρας".
Οι μάρτυρες το 2100 δεν θα τα ξέρουν τόσο καλά όσο εμείς σήμερα.
Όταν πηγαίναμε σχολείο, υπήρχε πάντα ένας από την εποχή του Χίτλερ.
Κάθε Γερμανός ήταν εναντίον του Χίτλερ. Φυσικά.
Όλοι. Δεν μπορείς να το αποδείξεις.
Κανείς δεν έβγαλε σέλφι στο Instagram αραχτός με τον Χίτλερ.
#Αραχτός_με_τον_εκτελεστή.
Δεν υπάρχει. Αλήθεια.
#Έχει_καλές_προθέσεις.
Δεν υπάρχουν αυτά. Με πιάνετε;
Δεν υπάρχουν.
Αυτοσχεδιάζουν. Λένε όλοι την ίδια ιστορία.
"Μεγάλος μαλάκας ο Χίτλερ. Του το είπα κατάμουτρα.
Πήρα το μουστάκι του και του το έβαλα στον κώλο. Άντε γαμήσου!
Έλα εδώ, καθίκι! Τι πρόβλημα έχεις;
Τι τρέχει, χοντρέλα; Βόδι! Του έκρυψα το Big Mac.
Του έδωσα σνίτσελ. Έκρυψα τα γυαλιά του Χίμλερ".
"Είμαι η ανώτερη φυλή". Αυτή ήταν η ιστορία τους.
Το χειρότερο θα είναι όταν οι σημερινοί ινφλουένσερ
θα είναι ινφλουένσερ το 2100.
Αλλά οι γέροι ινφλουένσερ που θα τρέχουν στα 100 θα λένε
"Γεια. Θέλετε καθετήρα; Σαρώστε προς τα πάνω και κάντε κράτηση.
Καθετήρας".
"Σαρώστε προς τα πάνω".
"Παρακαλώ, παιδιά.
Δεν σας σηκώνετε; Σαρώστε προς τα πάνω.
Με τον κωδικό "Δισκετοπέος" έχετε έκπτωση 20%.
Πάρτε τώρα!"
Λοιπόν, παιδιά, το σημερινό μάθημα είναι
μην πάτε στην Αυστρία,
ούτε στη Ζυρίχη, πηγαίνετε στην Ιαπωνία.
Η Ιαπωνία είναι η καλύτερη χώρα. Ποιος έχει πάει;
Δύο άνθρωποι. Θαυμάζω.
Πού στην Ιαπωνία;
Στο Τόκιο. Αυτό θα έλεγα κι εγώ κι ας μην είχα πάει ποτέ.
Αυτοσχεδίασε. Είναι κι ο πρώτος. Φοβερό.
Μπορεί να το επιβεβαιώσει.
Το κατάλαβαν. Αλήθεια.
Ενώ εμείς, με την κορώνα…
Έχετε δει να στοκάρει ο κόσμος χαρτιά υγείας;
"Τι; Θανατηφόρος ιός; Πρέπει να φροντίσω την κωλοτρυπίδα μου.
Κι η κωλοτρυπίδα μου; Πώς θα την καθαρίσω;"
Οι μουσουλμάνοι είπαν "Πάρε ποτιστήρι και βούλωσέ το".
Ορίστε.
Όχι στην Ιαπωνία. Το τερμάτισαν εκεί.
Ούτε χαρτί υγείας, ούτε ποτιστήρι.
Έχουν τουαλέτες με αυτοματοποιημένο χορό της βροχής.
Κάθεσαι εκεί, πατάς ένα κουμπί και έχεις γιαπωνέζικο χορό της βροχής.
Τ' ορκίζομαι. Έχεις νεροπίστολο στον κώλο. Αυτό.
Τ' ορκίζομαι.
Όχι, αλήθεια.
Κοιτάς στην τουαλέτα
και βλέπεις τον Σκουίρτλ και τον Μπλάστοϊζ να εξασκούνται.
Άλλοι τρεις κώλοι κι είμαστε έτοιμοι για Tour.
Είπα σ' έναν Ιάπωνα
"Μια χαρά όλα.
Έλα πουλί στον τόπο σου και ρέστα μη γυρεύεις. Φοβερό.
Μα πού είναι το χαρτί υγείας;"
Σάλταρε.
"Γαμημένοι δυτικοί,
σκοτώνετε εκατομμύρια δέντρα για να σκουπίσετε τον κώλο σας!
Είστε η ντροπή της ανθρωπότητας".
Είπα "Ηρέμησε, δολοφόνε των δελφινιών.
Γιατί μιλάς, φίλε;
Αδερφέ, μόλις έφαγες σάντουιτς με φάλαινα. Χαλάρωσε.
Βούλωσέ το, φίλε".
Οι Ιάπωνες δεν συγκρίνονται με εμάς.
Τι τρώνε όλη μέρα;
Ψάρια, ρύζι , σούπα μίσο. Αυτά βρίσκεις εκεί.
Αν όλη μέρα τρως αυτά, θα χέζεις σαν πρόβατο.
Τρία δεύτερα θέλει το έντερο.
Αυτό είναι.
Βαθύ κάθισμα και τα βγάζουν όλα.
Έτσι επινόησαν το σούμο.
Έτσι.
Αυτό είναι.
Αυτοί οι Ιάπωνες δεν ξέρουν πώς είναι
να χλαπακιάζεις κεμπάπ στις τρεις τα χαράματα.
Νάγκετ με τυρί και τσίλι και ραδιενεργή πικάντικη σος.
Αν φας τόσο ραδιενεργές παπαριές
και ρίξεις μια Χιροσίμα την επομένη,
μπορεί να πάρει ώρα να κάνεις…
Θα χρειαστείς τουλάχιστον ένα δέντρο. Ένα ολόκληρο δέντρο.
Αν όχι, είναι νοκάουτ.
Σας ευχαριστώ. Ήταν χαρά μου.
Κυρίες και κύριοι,
ένα θερμό χειροκρότημα για τον Ελβετό κωμικό
Αλέν Φράι!
Σας ευχαριστώ!
Ευχαριστώ πολύ!
Σας ευχαριστώ!
Τι ωραία! Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ!
Σας ευχαριστώ!
Πριν ξεκινήσουμε, θέλω να πω κάτι.
Κάτι πολύ σημαντικό για μένα.
Δεν είμαι και τόσο λευκός.
Για να το ξεκαθαρίσουμε απ' την αρχή.
Χαιρόμαστε πολύ που γίνεται αυτό.
Ένα χειροκρότημα για εσάς. Πραγματικά.
Ντύθηκα πολύ κομψά για εσάς. Ωραίος, έτσι; Ευχαριστώ.
Ξέρετε…
το κοστούμι παίρνει πιο πολλά χειροκροτήματα απ' τα αστεία μου. Κρίμα.
-"Πώς πήγε το σόου;" -"Κομψός ο Αλέν.
Θα χαρεί η μαμά του".
Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σας.
Ως κωμικός, κάθε σόου είναι διαφορετικό.
Δεν ξέρεις ποτέ τι σε περιμένει.
Το πιο ασυνήθιστο σόου μου ήταν στη Νυρεμβέργη.
Το κοινό περνούσε τέλεια. Ήταν υπέροχα.
Φώναζαν και χτυπιόντουσαν.
Μια κυρία στην πρώτη σειρά γελούσε ανεξέλεγκτα.
Τρελάθηκε.
Όλο έτσι έκανε…
Όταν κάποιος γελάει τόσο πολύ,
σε πιάνουν γέλια κι εσένα.
Έκανα έτσι κι εγώ.
Μετά έκανε κι εκείνη…
Μετά έκανα…
Και ξαφνικά, μπουμ! Πέφτει κάτω.
Και έκανα…
Αναγκαστήκαμε να διακόψουμε το σόου.
Έφεραν γιατρό.
Τη σήκωσαν.
Αισθάνθηκε καλύτερα και ρώτησα τον γιατρό
"Τι διάολο έγινε;"
Είπε
"Κύριε Φράι, η γυναίκα αυτή έπαθε κρίση γέλιου".
Υπάρχει αυτό.
Γέλασε τόσο πολύ,
που κατέρρευσε το κυκλοφορικό της σύστημα.
Ξέρετε τι ήταν το πρώτο που ένιωσα για ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου;
Περηφάνια.
Δεν κράτησε πολύ. Ήταν γρήγορο!
Δεν κράτησε πολύ.
Τηλεφώνησε η μητέρα μου "Πώς ήταν το σόου;"
"Παραλίγο να σκοτώσω κάποιον! Είμαι πολύ αστείος".
Ξέρετε ποιον μου θύμισε αυτό το γέλιο;
Υπάρχει ένα στερεότυπο,
που κάνεις έτσι…
Έχω έναν φίλο
και πραγματικά κάνει αυτό!
Κάνει συνέχεια…
Και ξέρω γιατί το κάνουν αυτό.
Ξέρουν πόσο χαριτωμένο είναι
και ότι δεν μπορείς να τους θυμώσεις.
Με τίποτα. Δάνεισα το αμάξι μου στον Ρασίντ κι είπε
"Αλέν, τράκαρα με το αμάξι σου".
Είπα "Ρασίντ! Γιατί το έκανες αυτό;"
"Έλα εδώ, μικρέ. Είσαι πολύ χαριτωμένος!"
Είμαι Ελβετός. Κι εμείς κολλάμε σε στερεότυπα. Μ' έχουν κουράσει.
Μετά από ένα σόου, κάποιος μου είπε
"Εσείς οι Ελβετοί είστε όλοι πλούσιοι, έτσι;"
Και είπα
"Ναι".
Μετά τον αγόρασα.
Αλήθεια, είναι δικός μου τώρα.
Ένας μικρός Γερμανός.
Ζει στην ντουλάπα μου.
Δεν τον αφήνω να βγει. Αλήθεια. Είναι δικός μου!
Τον αγόρασα.
Προσέξτε ότι μόνο οι ξένοι χειροκρότησαν.
Είπαν "Αλήθεια το έκανες αυτό;"
Εγώ…
Εγώ σπάνια πιάνω τα πολιτικά στη σκηνή. Σπάνια.
Είπα μερικά αστεία για ένα ελαφρώς δεξιό γερμανικό κόμμα.
Το AfD.
Και όχι επειδή διαφωνούμε.
Δημοκρατία έχουμε. Πρέπει να το ανεχτείς.
Ξέρετε γιατί δεν τους αντέχω; Επειδή είμαι μεγάλος για μαλακίες.
Δεν ανέχομαι πια μαλακίες.
Πράγματα που δεν βγάζουν νόημα.
Το AfD και το Pegida έκαναν μια μεγάλη διαδήλωση μαζί
εναντίον της ισλαμοποίησης της Δύσης.
Πήγαιναν πέρα δώθε με πλακάτ.
Ήταν ένας τύπος μπροστά με ένα τεράστιο πλακάτ που έλεγε…
Δικά του λόγια είναι, όχι δικά μου.
"Δεν θέλουμε ξένους βιαστές!"
Κανείς δεν το θέλει αυτό!
Ούτε εγώ το θέλω!
Δεν έχω πάει ποτέ σε πάρτι να πω "Ήρθε ο βιαστής;"
Και μετά να χτυπήσει το κουδούνι "Γεια σας. Εγώ είμαι, ο βιαστής!"
"Μισό λεπτό. Τι είδους βιαστής;"
-"Γερμανός". -"Έλα, πέρνα".
Είμαι πολύ μεγάλος για μαλακίες.
Είδα ότι έγιναν αντιδιαδηλώσεις στις διαδηλώσεις του Black Lives Matter.
Άνθρωποι είπαν
"Δεν νομίζω ότι είναι καλό να θέλουν τα ίδια δικαιώματα με εμάς".
Πήραν συνέντευξη από μια γυναίκα στις ΗΠΑ και είπε
ότι δεν είχε τίποτα με τους μαύρους,
απλώς μαύροι και λευκοί δεν ανήκουν μαζί.
Μια ενήλικη γυναίκα του 21ου αιώνα είπε
πως δεν πιστεύει ότι μαύροι και λευκοί ανήκουν μαζί.
Θα σας πω ένα πράγμα.
Μόνο σε ένα μέρος στον κόσμο
πρέπει να κάνεις τον διαχωρισμό.
Στο πλυντήριο.
Είναι το μόνο μέρος.
Το μοναδικό.
Όπου αλλού είναι μια χαρά.
Το μοναδικό.
Το ένα και μοναδικό.
Έχω έναν μεγαλύτερο αδερφό.
Κι είναι γεγονός για όσους έχουν αδέρφια.
Έχει αποδειχθεί επιστημονικά.
Σε όλα τα αδέρφια, υπάρχει πάντα
ο όμορφος
και ο αστείος.
Είναι γεγονός.
Και όσοι σκέφτεστε "Όχι! Αυτό δεν ισχύει για εμάς",
είστε οι αστείοι.
Μόνο οι όμορφοι γέλασαν.
"Έλα, γέλα, Κουασιμόδε.
Για σένα λέει. Γέλα!"
Αν αναρωτιέστε για τη δική μου κατάσταση,
μαντέψτε.
Είμαι ο αστείος.
Ο αδερφός μου είναι ωραίος. Έχει πρόσωπο μοντέλου.
Τον μισώ.
Ήταν πάντα ο ενήλικος.
Γεννήθηκε ενήλικος. Βγήκε με κοστούμι και μονόκλ.
"Ο τραπεζικός λογαριασμός μου;" Ήταν πάντα μεγάλος.
Ως παιδί, μπορούσες να τον στείλεις για όλα, για ψώνια.
Τεσσάρων ετών.
Η μητέρα μου έλεγε "Μίκαελ, μπορείς να πας στο μαγαζί;"
"Όπως θέλεις, μητέρα". Έτσι μίλησε ο βλάκας.
Εμένα δεν με έστελνες. "Αγόρασε γάλα". Γυρνούσα…
-"Το γάλα;" -"Το ήπια".
-"Και τα ρέστα;" -"Τα έφαγα".
Ήμουν ένα χαζό παιδί.
Όλοι με κορόιδευαν. Όλοι.
Είχα έναν γείτονα με σύνδρομο Ντάουν.
Ακόμα κι εκείνος είπε "Πω, είσαι χαζός!"
Ξέρετε γιατί το θεωρώ αστείο αυτό;
Έχω δουλέψει με ανθρώπους που έχουν σύνδρομο Ντάουν
και είναι υπέροχοι άνθρωποι με μεγάλη καρδιά.
Τους αρέσει να γελούν.
Ο γείτονάς μου γελάει πολύ με αυτό το αστείο.
Είναι τέλειο αν δέχεσαι αστείο.
Είπα κάποτε αυτό το αστείο
κι ένας τύπος στο κοινό έκανε…
Είπα "Τι ωραίο είναι αυτό!"
Λέω αυτό το αστείο
και ο τύπος που γελάει περισσότερο, έχει σύνδρομο Ντάουν.
Με κοιτάει και λέει "Όχι, δεν έχω".
Ήταν σκληρό.
Παιδιά.
Ο αδερφός μου…
Εγώ ήμουν χαζός, μα ήταν κι αυτός.
Ήταν έξυπνος σε σχέση μ' εμένα.
Ήμασταν αδέρφια…
Πάντα κοντραριζόμασταν.
Με χαζά πράγματα, ανούσια.
"Κάνω ποδήλατο περισσότερη ώρα από σένα".
"Όχι, εγώ κάνω περισσότερη ώρα".
Μετά κάναμε κύκλους με το ποδήλατο οκτώ ώρες.
Σαν δύο ηλίθιοι.
Έρχονταν να δουν τη μητέρα μου "Τι κάνουν τα παιδιά;"
"Είναι χαζά".
"Κοίτα έξω από το παράθυρο.
Το κάνουν εδώ και οκτώ ώρες.
Ο άσχημος στα αριστερά είναι πιο χαζός".
Ναι.
Ήμουν χαζό παιδί.
Πάντα μου άρεσαν…
Πάντα μου άρεσαν τα ζώα και τα ντοκιμαντέρ με ζώα.
Μαθαίνεις πράγματα που δεν θα ξαναχρησιμοποιήσεις.
Είδα κάτι που νομίζω ότι είναι τέλειο για τώρα.
Κι είναι αλήθεια.
Υπάρχει ένα είδος αστερία
και το 20% των αστεριών αυτών
γεννιούνται χωρίς πρωκτό.
Δεν έχουν κωλοτρυπίδα,
αλλά επιβιώνουν.
Κάνουν κακά μέσα τους.
Τα κάνουν όλη τους τη ζωή. Απλώς μαζεύονται.
Δεν έχουν πρόβλημα.
Χέζουν και χέζουν. Μαζεύονται αυτά.
Μαζεύονται, μέχρι να φτάσουν επάνω,
και στο κεφάλι τους έχουν μόνο σκατά.
Ορκίζομαι ότι ξέρω ανθρώπους στους οποίους συμβαίνει αυτό.
Ακριβώς το ίδιο.
Αλήθεια! Το κεφάλι τους είναι γεμάτο σκατά.
Θα τελειώσω με αυτό. Πρόσεξα κάτι πολύ παράξενο.
Πρόσεξα κάποιες προτάσεις στη Γερμανία.
Τις λες σε ταινίες, αλλά όχι στην καθημερινότητα.
Έβλεπα μια αστυνομική ταινία και ο τύπος είπε
"Κύριε, με όλο τον σεβασμό…"
Αυτό δεν το λες στην καθημερινότητα. Το δοκίμασα.
Πλήρωνα στα McDonald's.
Είπε "Κέτσαπ ή μαγιονέζα;" Κι απάντησα "Με όλο τον σεβασμό,
και τα δύο".
Η πρόταση αυτή είναι σαν κόλπο.
Είναι πολύ ευγενική και μπορείς να κάνεις ό,τι θες μετά.
Όπως αυτός στην ταινία
"Κύριε, με όλο τον σεβασμό, δεν έχετε ιδέα".
Ακόμα κι ο άλλος είπε "Ίσως έχεις δίκιο".
Δοκιμάστε το.
Την επόμενη βδομάδα, αργήστε πέντε ώρες να πάτε για δουλειά.
Μπείτε ήρεμος σαν να μην έγινε τίποτα.
"Πώς πάει;"
Όταν το αφεντικό ρωτήσει "Τι διάολο είναι αυτό; Γιατί άργησες;"
"Κύριε.
Με όλο τον σεβασμό.
Να!"
Κι αν θυμώσει "Πώς τολμάς!", κάντε αυτό…
Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε.
Απολαύστε το σόου! Σας ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ!
Κυρίες και κύριοι, ας υποδεχτούμε τον Χάνι Σίαμ!
Αν είναι δυνατόν!
Σταματήστε!
Φίλε μου!
Τι φοβερή ενέργεια! Τέλεια! Σούπερ!
Χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ.
Κυρίες και κύριοι,
δεν μου αρέσει η υπερβολική πολιτική ορθότητα.
Πιστεύω ότι πολλοί έχουν γίνει πολύ ευαίσθητοι.
Αντί να το κάνω θέμα,
άρχισα να το χρησιμοποιώ προς όφελός μου.
Κάποια στιγμή, άρχισα να παίζω το χαρτί της φυλής.
Αλλά εντελώς στο άσχετο.
Ήμουν στο σινεμά.
Έχει μια τεράστια ουρά για ποπκόρν.
Εγώ χώθηκα και η γυναίκα πίσω μου είπε…
"Πηγαίνετε στο τέλος".
"Εμένα είπες αράπη;"
Είπε "Όχι, ποτέ! Εγώ συμπαθώ τον Ομπάμα!"
Τελικά τα παράτησε και είπα
"Ωραία! Θα το ξανακάνω".
Μετά την ταινία, πήγα σε καντίνα.
Άλλη μια τεράστια ουρά και πάλι χώθηκα.
Κάποιος είπε "Φίλε, πήγαινε πίσω".
Σκέφτηκα "Αυτή είναι η ευκαιρία μου".
"Εμένα είπες αράπη;"
Είπα "Γαμώτο!
Είναι πιο σκούρος από μένα!"
Αντέστρεψε τους όρους. "Με είπες αράπη;"
Είπα "Όχι, ποτέ! Εγώ συμπαθώ τον Ομπάμα!"
Έφυγα τρέχοντας!
Μετά από αυτό, δεν έπαιξα ξανά το χαρτί της φυλής.
Με μία εξαίρεση.
Ας μιλήσουμε για την καταγωγή μου.
Δεν το συζητώ, ούτε το σκέφτομαι πολύ,
γιατί δεν με ορίζει.
Κατανοώ όμως γιατί πολλοί σκέφτονται την καταγωγή τους
κι είναι σημαντική γι' αυτούς.
Πρόσφατα πήγα μια βόλτα στην πόλη
και πέρασε ένας μαύρος Αφρικανός.
Περπατούσε.
Με κοίταξε.
Έγνεψε και συνέχισε.
Σκέφτηκα "Ποιος διάολο ήταν αυτός; Θα με μπέρδεψε με άλλον".
Λίγα λεπτά μετά, πέρασε κι άλλος μαύρος Αφρικανός.
Περπατούσε.
Με κοίταξε.
Και συνέχισε.
Μετά το κατάλαβα. Αυτό είναι κάτι σαν "Γεια, αδερφέ.
Αντέξαμε τις ίδιες δυσκολίες.
Σκλαβιά και τέτοια".
Μετά μ' έπιασαν τύψεις,
γιατί οι γονείς μου είναι από την Αίγυπτο.
Έχετε ακουστά τις Πυραμίδες;
Φίλε, εμείς επινοήσαμε τη δουλεία!
Αυτό είναι…
Είναι σαν να πηγαίνεις στον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και να λες
"Να είμαστε μαζί. Κυκλοφορεί ελεύθερος ένας δολοφόνος".
Αλλά πριν από λίγα χρόνια, αποδείχτηκε ότι
όσοι έχτισαν τις Πυραμίδες δεν ήταν σκλάβοι,
ήταν εργάτες που αμείβονταν δίκαια.
Μόλις το έμαθα, σκέφτηκα "Ψέμα".
Ξέρω πώς δουλεύουν οι Αιγύπτιοι. Κάποιος Μαχμούντ σκαρφίστηκε αποδείξεις.
Για να βελτιωθεί η φήμη της Αιγύπτου.
"Μάρτυς μου ο Θεός, μόλις βρήκα αυτόν τον πάπυρο.
Τα ιερογλυφικά λένε ότι τους πληρώσαμε όλους".
"Σταθείτε!
Αυτό είναι γραμμένο με μαρκαδόρο!"
"Γιατί είναι τόσο ξενέρωτοι οι Γερμανοί;
Εμείς οι Αιγύπτιοι επινοήσαμε τους μαρκαδόρους!"
Κι οι μαύροι ακόμη μου γνέφουν και με χαιρετούν.
"Αντέξαμε τις ίδιες δυσκολίες".
Λέω "Όχι, φίλε! Εσύ υπέμεινες πολλά.
Εσύ είσαι στην ομάδα 'Αφήστε τον λαό μου!'
Εγώ είμαι στην ομάδα
'Δεν πας πουθενά!'
'Δεν πας πουθενά'.
Όχι!"
Για να αποφύγω την άβολη κατάσταση
να μου γνέφουν μαύροι και να νιώθω άσχημα,
πλέον περπατάω έτσι κάθε φορά που με κοιτάζει μαύρος.
Πιάνει!
Ξέρω ότι πολλοί σκέφτεστε
"Παράξενος ο τύπος".
Και έχετε δίκιο.
Φυσικά. Ξέρετε ποιος είναι ο λόγος που ψηφίζω;
Για πολιτικά;
Έχω κάτι που με κάνει να θέλω να τικάρω κουτάκια.
Δεν έχει σημασία σε ποιο. Τικάρω.
"Γεια σου, Χάνι. Τι ψήφισες; SPD;"
"Μεταξύ άλλων".
Απ' το σχολείο το έχω αυτό.
Αλήθεια. Θυμάστε τα ραβασάκια με τα "Ναι. Όχι. Ίσως";
Όταν πήρα εγώ, τα τίκαρα όλα.
Άρεσε στα κορίτσια.
Είπαν "Θεέ μου! Είναι πολύ μυστηριώδης ο Χάνι".
"Όχι, είμαι ο τύπος από τη σειρά Ντετέκτιβ Μονκ".
Ακόμα δεν καταλαβαίνω
γιατί αρέσουν οι μυστηριώδεις άντρες στις γυναίκες.
Δεν καταλαβαίνω.
Κυρίες μου, το μυστήριο δεν είναι ποτέ καλό.
Ή έχετε γνωρίσει ποτέ κάποιον που είπε
"Έχω να εξομολογηθώ ένα μυστικό.
Είμαι εκατομμυριούχος.
Τι; Δεν σε πειράζει;
Κάποια που ενδιαφέρεται για την πιστωτική μου".
Δεν έχει γίνει ποτέ!
Το μυστικό μου είναι η εμμονή μου να τικάρω κουτάκια.
Το τικ θα είναι η καταστροφή μου.
Έχετε ιδέα πόσο ακριβή είναι η ασφάλειά μου;
Αυτό το έντυπο με κατέστρεψε!
"Παρακαλώ, σημειώστε προηγούμενες παθήσεις σας".
Γαμώτο!
-"Έχεις αιμορροΐδες;" -"Έχω τώρα".
Παιδιά…
Μιλώντας για ψήφο.
Η ψηφοφορία είναι εξαιρετικά σημαντική
για να αποκλειστεί η ψήφος ναζί.
Γιατί ψηφίζουν πολλοί ηλίθιοι.
Για παράδειγμα, πρόσφατα στο ίντερνετ είδα έναν γκέι ναζί.
Γκέι ναζί!
Είπε σοβαρά
"Θεέ μου!
Αυτοί οι μουσουλμάνοι
παίρνουν όλους τους καλούς άντρες!"
Διάλειμμα!
Θεωρώ ότι αυτός ο κίνδυνος είναι διαχειρίσιμος.
Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω ακούσει μουσουλμάνο να λέει
"Αδερφέ, μετά το Ραμαζάνι,
θα φάω ένα καυτερό λουκάνικο!"
Δεν το έχω δει ποτέ!
Δεν το έχω δει ποτέ, αλλά ποιος ξέρει; Ίσως υπάρχει.
Όλα είναι πιθανά.
Μπροστά σας βρίσκεται ένας σκουρόχρωμος άνθρωπος από τη Γερμανία,
Άραβας που στηρίζει τον γάμο των γκέι
και γιος μουσουλμάνων που έκανε εβραϊκά στο σχολείο.
Τα πάντα είναι πιθανά.
Τα πάντα.
Ναι!
Και είμαι καλό παιδί.
Γιατί γελάσατε;
Είμαι αλήθεια καλό παιδί
και δεν θέλω κανείς να νιώθει άσχημα εξαιτίας μου.
Πριν από λίγο καιρό,
φλέρταρα κάποια, πράγμα που γίνεται κάθε πέντε χρόνια.
Και δεν ήταν, πώς να το πω, "Φοβερό!"
Ήταν πιο πολύ "Φοβερό".
Και πώς άρχισε να μου μιλάει. "Γεια σου, γλύκα!
Δώσε μου τον αριθμό σου".
Δυσκολεύτηκα να πω "Συγγνώμη, αλλά δεν βγαίνω με Κύκλωπες".
Έπρεπε να αυτοσχεδιάσω. Είπα
"Συγγνώμη, δεν ξέρω γερμανικά".
"Ξέρω, όμως, εγώ γαλλικά".
"Με συγχωρείτε. Δεν ξέρω γερμανικά!"
"Μα ξέρω εγώ ιταλικά!"
Γαμώτο!
"Δεν ξέρω γερμανικά".
"Ξέρω, όμως, εγώ τουρκικά".
Είπα "Φίλε!"
Παιδιά!
Δεν μπορούσα να ξεφύγω!
Ήμουν μαζί της δύο χρόνια.
Παιδιά!
Αυτή νόμιζε…
Αυτή νόμιζε ότι ήμουν σκουρόχρωμος Τούρκος.
Υπάρχει αυτό;
Δεν έχω δει κανέναν!
Δεν το έχω δει. Αλλά τελικά κατάφερα να τη χωρίσω.
Το κατάφερα τελικά.
Έπρεπε απλώς να περιμένω τη σωστή στιγμή.
"Χάνι!
Σου είπα να μου αφήσεις σοκολάτα!"
"Εμένα είπες αράπη;"
Και την έκανα.
Με λένε Χάνι Σιάμ.
Ήσασταν απίστευτοι!
Ήσασταν καταπληκτικοί!
Σας ευχαριστώ!
Σας ευχαριστώ! Σας αγαπώ!
Ευχαριστώ!
Κυρίες και κύριοι,
χειροκροτήστε θερμά τον συνιδρυτή του RebellComedy!
Να ο Ουσουσμάνγκο!
Πώς πάει;
Πολύ ωραία!
Πολύ ωραία. Πώς πάει;
Τι κάνεις, Κολωνία;
Τέλεια. Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Αλήθεια. Μου λείψατε.
Δεν ξέρω κανέναν σας, αλλά
μου λείψατε, στη φαντασία μου.
Δεν ξέρω. Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Έχω τρία παιδιά στο σπίτι. Τώρα έχω τρία παιδιά.
Χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ, οπότε…
Αλήθεια, πολύ…
Έχω ένα διάλειμμα.
Ακριβώς, φίλε.
Οι περισσότεροι ξέρετε δυο παιδιά μου απ' τις ιστορίες του RebellComedy.
Τώρα έχω τρία. Δεν ξέρω πώς.
Ίσως καταλάβετε εσείς.
Έχω τρία παιδιά.
Η μεγαλύτερη κόρη μου είναι 11 χρονών. Ο γιος μου είναι εννιά.
Η μικρή μου κόρη είναι πέντε.
Πάντα θυμίζω στον εαυτό μου
ότι τα άλλα μεγάλωσαν, μα τα πέντε είναι ωραία ηλικία.
Πολύ ωραία ηλικία,
γιατί ως πατέρας ή μητέρα, τα βάζεις για ύπνο κάθε βράδυ.
Εκείνη δεν κοιμάται χωρίς εσένα.
Εκείνη κι εγώ έχουμε ένα δικό μας τελετουργικό.
Τη βάζω για ύπνο και της λέω παραμύθια.
Μπορεί να τραγουδάω ή μερικές φορές κάνουμε διαγωνισμό.
Απλή μάχη. Μία ο ένας, μία ο άλλος.
Μπορεί να το ξέρετε. Πάει έτσι
"Μπαμπά, σ' αγαπάω όσο…"
Λέει κάτι και μετά πρέπει να πω κάτι καλύτερο.
Και νομίζει πάντα, γιατί δεν έχει ιδέα από τη ζωή…
Πιστεύει ότι μπορεί να με ξεπεράσει.
Νομίζει ότι είναι καλύτερή μου.
Δεν έχεις ιδέα. Είσαι το τρίτο παιδί.
Είσαι το τρίτο παιδί. Το όπλο μου είναι γεμάτο.
Ξέρετε,
κάποιοι είναι βετεράνοι, εγώ είμαι πατεράνος.
Κάνω τα πάντα. Δεν μπορείς να νικήσεις. Ξέχνα το.
Έτσι ενεργώ.
Πρόσφατα, το ξανάκανα.
Την έβαλα για ύπνο, αλλά δεν είχα πολύ χρόνο.
Όταν δεν έχεις υπομονή, δεν έχεις χρόνο.
Το ένιωσε. Τα παιδιά το νιώθουν αμέσως.
Πρόσεξε "Έχει ραντεβού κι άλλο σόου.
Ας τον κρατήσουμε πιο πολύ.
Ας τον κρατήσουμε εδώ".
Και είπε
-"Μπαμπά, να παίξουμε το παιχνίδι;" -"Εντάξει".
Ξεκίνησε έτσι,
"Μπαμπά, σ' αγαπάω τόσο όσο τα αστέρια που υπάρχουν στον ουρανό".
Ξέρεις πόσες φορές έχω ακούσει για τα αστέρια;
Το έχω ακούσει περισσότερο κι από γυναίκα σε μπαρ.
Εκείνη τη στιγμή, είπα "Κάτι καινούριο, παρακαλώ".
Ξέρετε, από μέσα μου…
Της είπα "Είναι πολύ αυτό".
Από μέσα μου έλεγα
"Άθλιο!
Ελεεινή ατάκα. Ό,τι χειρότερο έχω ακούσει".
Απογοητεύτηκα λίγο, αλλά
είπα "Είναι πολύ αυτό.
Αλλά εγώ σ' αγαπάω τόσο όσο τα αστέρια που υπάρχουν στον γαλαξία".
Είπε "Αυτά είναι ένας τόνος, σωστά;"
Είπα "Ναι". Και συνέχισε.
"Μπαμπά, σ' αγαπάω τόσο όσο οι κόκκοι άμμου που είναι στο αμμοδοχείο".
Είπα
"Απ' όλα, διάλεξες το αμμοδοχείο; Το μικρότερο;
Διάλεξε… Τέλος πάντων!"
"Είναι πολύ.
Σ' αγαπάω τόσο όσο οι κόκκοι άμμου που είναι στην παραλία".
Λέει "Αυτό είναι πάρα πολύ, σωστά;"
Λέω "Ναι, είναι πολύ!"
Μετά λέει "Έχω κι άλλο.
Μπαμπά, σ' αγαπάω
τόσο όσο οι κόκκοι άμμου που είναι στην παραλία και στον βυθό,
έχει και εκεί άμμο,
και στην έρημο της Σαουδικής Αραβίας".
Είπα "Όχι κι άσχημα".
Μα δεν είχα άλλο χρόνο.
Δεν είχα άλλο χρόνο.
Είπα "Θαυμάζω και τέτοια, μα πρέπει να φύγω".
Θα της πω ένα τελευταίο για να κοιμηθεί επιτέλους.
Όχι τελειωτικό χτύπημα, αλλά…
για να κοιμηθεί. Θα της δώσω…
Το χτύπημα για ύπνο.
Είπα "Γλυκιά μου, σ' αγαπώ όσο…
Σ' αγαπάω τόσο όσο
οι ρατσιστές που υπάρχουν στη Γερμανία ξαφνικά.
Κι αυτή είπε
"Αλήθεια; Τόσο πολύ, μπαμπά;
Ναι, κι εγώ, μπαμπά".
Κοιμήθηκε κατευθείαν.
Είμαι ευτυχισμένος.
Είναι τρελό.
Πάντα συνδέω τον ζωολογικό κήπο με τα παιδιά.
Τελευταία φορά πήγα στον ζωολογικό κήπο με τα παιδιά μου.
Η μικρότερη δεν είχε γεννηθεί ακόμη.
Είχα μόνο δύο παιδιά.
Είναι τρελό.
Πήγαμε οι τρεις μας στον ζωολογικό κήπο της Κολωνίας.
Δεν ξέρω αν το ξέρετε,
αλλά όταν πληρώνεις τρία εισιτήρια στον ζωολογικό κήπο της Κολωνίας,
έχεις χτυπήσει κόκκινο.
Και μέσα είναι όλα ακριβά.
Τηγανητές πατάτες 5.000 ευρώ.
Τα λούτρινα κοστίζουν ένα εκατομμύριο. Πανάκριβα.
Καθώς περπατάμε, τους γυρίζω τα κεφάλια για να μην τα δουν.
-"Μην κοιτάτε". -"Γιατί;"
"Απαγορεύεται. Κοιτάξτε…
Μην κοιτάτε εκεί. Κοιτάξτε τα ζώα".
Λέω "Κοιτάξτε τα ζώα".
Κοιτάζουν τα ζώα.
Στο μεταξύ, εγώ κοιτάω τον χάρτη.
Σκέφτομαι πού μπορούμε να πάμε. Όχι για τα ζώα.
Αντίθετα… Ξέρετε αυτόν με τα μπαλόνια στον ζωολογικό κήπο;
Τον ξέρετε;
Είναι ένας με εκατομμύρια μπαλόνια.
Μπαλόνια με ήλιο.
Τον μισώ αυτόν.
Τον μισώ με όλη μου την καρδιά.
Γιατί ένα μπαλόνι κοστίζει έξι ευρώ.
Είναι πάρα πολλά, και μόλις τον δουν παιδιά συγκεκριμένης ηλικίας,
θέλουν ένα και δεν μπορώ να πω όχι.
Ξέρω ότι δεν μπορώ να πω όχι και θα δώσω άλλα έξι ευρώ.
Είναι κάτι που αν το αφήσεις,
αιωρείται στο διάστημα,
μαζί και τα έξι σου ευρώ.
Και λέω "Εντάξει. Λειτουργεί το σχέδιό μου.
Δεν τον είδαμε.
Και ακριβώς στο τέλος, εκεί στέκεται.
Ένας μεγάλος κακός.
Στέκεται εκεί και μου χαμογελάει. Ταινία του Στίβεν Κινγκ.
Με όλα αυτά τα μπαλόνια, χαμογελάει, είναι ωραίος και εγώ
"Τον μισώ. Τον μπάσταρδο".
Τα παιδιά τον βλέπουν αμέσως.
-"Μπαμπά, μπαλόνια". -"Όχι".
"Μπαμπά, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ! Ένα!"
"Καλά".
Τον μισώ.
Τον πλησιάζουμε
και ρωτάω τον γιο μου "Ποιο;"
"Τον Μπομπ τον Μάστορα".
"Εντάξει, τον Μπομπ τον Μάστορα".
Παίρνω τον σπάγγο
και τον δένω κόμπο στον καρπό του.
Μην πάνε στο διάστημα τα έξι ευρώ.
Κάνω έναν τεράστιο κόμπο στο χέρι του.
Το χέρι του…
Μετά ρωτάω την κόρη μου "Εσύ τι θες;"
-"Μπάρμπι!" -"Μια Μπάρμπι, παρακαλώ".
Το παίρνω και δένω έναν κόμπο.
Πρέπει να καταλάβετε
ότι είναι δύο χρόνια μεγαλύτερη και θέλει να το νιώσει.
Λέει "Είμαι μεγάλη. Δεν χρειάζεται ο κόμπος. Το 'χω".
-"Όχι, θα κάνω κόμπο". -"Όχι, το 'χω. Τ' ορκίζομαι.
"Εντάξει, μα κράτα το σφιχτά".
Μόλις πάρουν τα μπαλόνια, γίνομαι στρατηγός.
Ελέγχω συνεχώς. "Πού είναι;"
Λένε "Εδώ, στον καρπό μου".
-"Κράτα σφιχτά!" -"Ναι, μπαμπά, κρατάω".
Έχω μόνο μία αποστολή.
Ο τύπος λέει "12 ευρώ". Εγώ "Να σου κάτσουν στον λαιμό".
Πρέπει να τα πάω από την έξοδο στο αμάξι
χωρίς να μου φύγουν έξι ευρώ στο διάστημα.
Αυτή είναι η αποστολή μου. Να πάω στο αμάξι.
Πάμε στο αυτοκίνητο. Ανοίγει πόρτα, μπαλόνι μέσα, κλείνει πόρτα.
Τώρα το άλλο. Ανοίγει πόρτα, μπαλόνι μέσα, κλείνει πόρτα.
Τότε είμαι χαλαρός. Είναι η μόνη στιγμή που χαλαρώνω.
Πηγαίνω στην πόρτα μου, μπαίνω μέσα και φεύγουμε.
Στον δρόμο για το σπίτι, σκέφτομαι πόσο παράξενη έξοδος ήταν.
Πόσα λεφτά έχασα.
Κάνω την πρόσθεση. Ένα εκατομμύριο για να μπούμε, μετά 12 ευρώ μπαλόνια.
Το λιοντάρι δεν ήταν εκεί. Μαλακία δεν είναι;
Τελικά, φτάνουμε.
Γίνομαι πάλι στρατηγός. "Πού είναι;"
-"Εδώ". -"Κράτα".
"Ναι, μπαμπά, κρατάω".
Ο γιος μου…
Είναι περήφανος. Έχει κόμπο.
Λέω "Ωραία".
Μπαίνω μέσα. Μπαίνει μέσα ο γιος μου. Μπαίνει μέσα το μπαλόνι.
Η κόρη μου μπαίνει πολύ αργά. "Το κρατάω σφιχτά".
Και ξαφνικά, το αφήνει.
Ένα μέτρο απ' την πόρτα.
"Μπαμπά, το μπαλόνι μου!
Μπαμπά, συγγνώμη!
Το μπαλόνι μου!"
Ο γιος μου…
Λέω "Καλά".
Αυτός χαίρεται, αυτή δεν σταματάει να κλαίει.
Δεν αντέχει αυτός.
Έχει μεγάλη καρδιά. Δεν αντέχει να κλαίει η αδερφή του.
Κάποια στιγμή είπε
"Πάρε το δικό μου!"
Είπα "Τρέλα! Τι καρδιά έχει αυτό το παιδί!
Σπουδαίο παιδί. Θέλω να του μοιάσω. Ας αλλάξουμε θέση.
Πραγματικά. Φοβερός".
Και εκείνη λέει
"Όχι, αυτό είναι άσχημο".
Λέω "Τι άνθρωπος είσαι εσύ;"
Δεν μπορώ να της θυμώσω. Κλαίει. Μου είναι δύσκολο.
Δεν μπορώ να την ηρεμήσω. Ούτε ο γιος μου μπορεί.
Τελικά, ο γιος μου δεν αντέχει άλλο. Και λέει
"Τότε, ούτε κι εγώ θέλω το δικό μου!"
Και το αφήνει στο διάστημα.
Στέκομαι εκεί και λέω "12 ευρώ στο διάστημα!
Μου κάνετε πλάκα εσείς οι δύο;"
Όχι, αλήθεια. Αλήθεια.
Αυτό έγινε. Είναι αληθινή ιστορία.
Όταν βλέπεις τον γιο σου να κάνει αυτό,
έκανε αυτό,
ως πατέρας, συγκινείσαι.
Ξαφνικά, βούρκωσα.
Έκλαιγα κι εγώ.
Ο γιος μου συνειδητοποιεί σιγά σιγά ότι δεν θα ξαναδεί τον Μπομπ τον Μάστορα.
Βάζει τα κλάματα.
Τρεις άνθρωποι κλαίνε μετά από μια έξοδο.
Κλαίνε όλοι.
Είπα "Καλή η έξοδος;"
"Ναι, μπαμπά".
-"Να ξαναπάμε στον ζωολογικό κήπο;" -"Ναι, μπαμπά".
Δεν ξαναπήγαμε.
Ποτέ. Δεν θα ξαναπάω.
Εγώ.
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ το έχω σκεφτεί.
Ποτέ ξανά.
Κολωνία.
Ευχαριστώ. Με λένε Ουσουσμάνγκο.
RebellComedy! Ειρήνη!
Κυρίες και κύριοι,
χειροκροτήστε τον θρύλο του RebellComedy,
τον Μπενάισα Λαμρουμπάλ!
Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ. Φοβερό!
Είναι πολύ ωραία. Πολύ ωραία. Πραγματικά.
Σε τέτοιες εποχές, χαίρεσαι που δίνεις παράσταση μπροστά σε κόσμο. Το ξέρετε;
Το τελευταίο μου σόου ήταν μπροστά σε αμάξια.
Αυτό που έμαθα ήταν να μη μιλάς σε αμάξια.
Εκτός κι αν σε λένε Μάικλ Νάιτ.
Αλλιώς, ξέχνα το.
Να μη μιλάς σε αμάξια.
Ήταν εκδήλωση ντράιβ ιν. Μια χαρά γι' αυτούς.
Ήθελαν να δουν ταινία,
μα είδαν τον Μπερδεμένο Κωμικό. Τώρα στους κινηματογράφους.
Ήταν καταστροφή. Τα είχα χαμένα.
Δεν μπορείς να μιλήσεις σε αμάξια.
Θέλουν να μιλήσουν, φυσικά,
αλλά δεν κατάλαβα τι ήθελαν από μένα.
Ξέρετε πώς χειροκροτούσαν;
Σωστά, κόρναραν!
Κόρναραν!
Και είπα αστεία στη σκηνή.
Έπρεπε να γελάσουν. Ξέρετε πώς γελούσαν;
Ακριβώς, και τότε κόρναραν.
Υπήρχαν κομμάτια που δεν τους άρεσαν. Ήθελαν να γιουχάρουν.
Ξέρετε πώς;
Σωστά, κόρναραν.
Δέκα λεπτά αργότερα, δεν ήξερα αν τους άρεσε ή όχι.
Ήταν σίγουρα τρελό.
Επικοινωνία μέσω κόρνας.
Το γέλιο δεν μπορεί να αντικατασταθεί από κόρνα.
Το γέλιο είναι ένας από τους πιο όμορφους ήχους.
Τι όμορφο!
Ναι.
Εναντίον…
Είναι προειδοποιητικό σήμα. Φοβάμαι όταν το ακούω.
Δεν είναι καλή αντίδραση σε αστείο. Δεν γίνεται.
"Το ξέρετε αυτό;
Τι κάνει ο Πολωνός στον πάγο;
Τα σπάει!"
Δεν γίνεται.
Εξαρτάται λίγο από το αστείο.
Για να είναι πετυχημένο το αστείο, πρέπει να υπάρχουν Πολωνοί στο κοινό.
Αλλά οι Πολωνοί δεν θα κορνάρουν.
Για την ακρίβεια, δεν θα υπάρχουν αμάξια.
Φτηνό στερεότυπο. Σας αρέσει;
Σας αρέσει πολύ.
Κι εμένα μ' αρέσει. Αγαπάμε αυτά τα στερεότυπα.
Μα δεν είναι αλήθεια. Ξέρω χιλιάδες Πολωνούς. Κανείς δεν κλέβει.
Μα θέλουμε να ακούμε "Ο Πολωνός κλέβει".
Θέλουμε να ακούμε "Ο Άραβας έχει μούσια και τέσσερις γυναίκες".
"Ο Αλβανός δουλεύει σε οικοδομή".
Θέλουμε να τα ακούμε αυτά. Μπορεί να μην ισχύουν, μα το θέλουμε.
Είμαστε άνθρωποι. Θέλουμε κατηγορίες. "Κάντε το εύκολο για εμάς".
Αυτό θέλουμε. Γι' αυτό πάμε στον ζωολογικό κήπο.
Θέλουμε να βλέπουμε τα ζώα εκεί όπως μας αρέσει.
Θέλουμε να βλέπουμε το λιοντάρι. Γιατί; Το λιοντάρι είναι ο βασιλιάς.
Επειδή έχει χαίτη που μοιάζει με στέμμα.
Είναι ο βασιλιάς της ζούγκλας.
Φίλε, στη σαβάνα ζει, όχι στη ζούγκλα.
Τι κάνει αυτό;
Κάθεται όλη μέρα, με χαίτη, τεράστια γενειάδα και τέσσερις γυναίκες.
Είναι πιο Άραβας κι από Άραβα.
Το λιοντάρι δεν είναι ο βασιλιάς.
Στη ζούγκλα, ο γορίλας είναι ο βασιλιάς. Κοίτα τον γορίλα, φίλε!
Κτήνος!
Μύες παντού!
Αυτός είναι ο βασιλιάς. Ο Κινγκ Κονγκ. Αυτός είναι ο βασιλιάς.
Ο γορίλας σκουπίζει τον κώλο του με το λιοντάρι.
Γαμώτο.
"Φέρε τη χαίτη σου, μικρέ!"
Τρελό. Ο γορίλας, φίλε…
Ασημόραχος γορίλας. Κοιτάξτε.
Ένα κτήνος. Μύες παντού. Τον φοβούνται όλοι.
Έχετε δει Κινγκ Κονγκ;
Όλοι φοβούνται ότι θα τους φάει ο γορίλας.
Άλλο ένα στερεότυπο.
Οι γορίλες τρώνε ανθρώπους;
Είναι καλοί.
Είναι βίγκαν.
Δεν θέλουμε να το δούμε!
Θέλουμε στερεότυπα. Θέλουμε να βλέπουμε μαϊμούδες στον ζωολογικό κήπο.
Μα οι μαϊμούδες εκεί
δεν έχουν σχέση με τις μαϊμούδες στη ζούγκλα.
Αυτές ζουν στον ζωολογικό κήπο. Έχουν θέρμανση.
Παίρνουν φαγητό, φάρμακα. Ζουν με επιδόματα.
Δεν έχουν καμία…
Δεν έχουν καμία σχέση με τις πραγματικές μαϊμούδες.
Στο μυαλό είναι όλα, μα θέλουμε να βλέπουμε μαϊμούδες στον ζωολογικό κήπο.
Τι θέλουμε να βλέπουμε;
Να τρώνε μπανάνα.
Ναι.
Ξέρεις πόσο λίγες μαϊμούδες έχουν φάει μπανάνα;
Οι μαϊμούδες είναι σχεδόν σαν τους Ανατολικογερμανούς.
Οι μπανάνες είναι ελάχιστες και δεν τις ξέρουν.
Πιστεύουμε ότι η μαϊμού θέλει να φάει την μπανάνα.
Άλλο ένα λάθος που κάνουμε. Νομίζουμε ότι η μαϊμού τρώει έτσι την μπανάνα.
Ποτέ!
Όταν παίρνει μπανάνα, τη δαγκώνει έτσι.
Όλα στο μυαλό μας είναι. Αλήθεια.
Ισχύει και για τους ανθρώπους.
Εκπροσωπούμε κάτι από την πατρίδα μας, την πατρίδα των γονιών μας,
μα είμαστε διαφορετικοί.
Δεν είμαι Μαροκινός.
Είμαι μαροκινός ζωολογικός κήπος.
Εκπροσωπώ κάτι που δεν ξέρω.
Μιλάω πολύ για το Μαρόκο και τους Μαροκινούς.
Υπάρχουν Γερμανοί που ξέρουν περισσότερα για το Μαρόκο από εμένα.
Αν με έβλεπε αληθινός Μαροκινός, θα έλεγε
"Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο στη ζωή μου".
Καλά, θα έλεγε
"Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο
στη ζωή μου!"
Θεέ μου!
Χρειαζόμαστε τέτοια στερεότυπα.
Προτιμώ να τα διαλύσω. Ορίστε ένα.
Ήμουν σε ένα ιταλικό εστιατόριο με έναν κολλητό μου.
Είναι Γερμανός.
Ο Γερμανός κι εγώ πάμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο
και μετά από πέντε λεπτά, παρατηρώ ότι ο σερβιτόρος είναι Μαροκινός.
Λόγω γαλλικής προφοράς.
Οπότε σκέφτηκα…
Δεν μιλούσε καλά γερμανικά.
Αλλά σκέφτηκα
"Θα ήταν πιο εύκολο στα μαροκινά, μα θα τα κατέστρεφε όλα".
Αν του μιλούσα στα μαροκινά,
ο Γερμανός φίλος μου θα ένιωθε αποκλεισμένος.
Εμείς θα τα λέγαμε στα μαροκινά,
οι άλλοι θα καταλάβαιναν ότι δεν είναι Ιταλοί.
Ξαφνικά, τα μακαρόνι έγινε μαροκανί.
Δεν το ήθελα αυτό, οπότε μίλησα γερμανικά.
Το πρόβλημα ήταν ότι παρήγγειλα σαλάτα.
Βρήκα κομματάκια πλαστικής μεμβράνης στο λάχανο άισμπεργκ.
Άφησαν μάλλον το πλαστικό στο λάχανο άισμπεργκ.
Είπα "Κοιτάξτε. Έχει πλαστική μεμβράνη.
Μπορείτε να την πάρετε;"
Τη βγάζει και πάει να φύγει.
Είπα "Ναι, είναι Μαροκινός".
Είπα "Αδερφέ, πάρ' τη μαζί σου.
Έχει πλαστικό μέσα. Δεν μπορώ να το φάω. Μπορεί να αρρωστήσω".
Και νομίζω ότι ήθελε να πει "Όχι, δεν θα αρρωστήσεις".
Αλλά αυτό που ξεστόμισε ήταν "Όχι, δεν μου γαμιέσαι".
Είπα "Αδερφέ, μάλλον εννοείς 'Δεν θα σε αρρωστήσει'".
Είπε "Όχι, καλά άκουσες. Δεν μου γαμιέσαι!"
Δεν υπάρχει.
Όπως έλεγα, είμαι μαροκινός ζωολογικός κήπος.
Ήμουν σε ομάδα ποδοσφαίρου.
Αν είσαι σε ομάδα, ξέρεις ότι είσαι μαροκινός ζωολογικός κήπος.
Οι αληθινοί Μαροκινοί στο Μαρόκο παίζουν ξυπόλυτοι στον δρόμο.
Σπουδαίοι παίκτες.
Έχω δύο ξαδέρφια καταπληκτικά. Έπαιζαν ξυπόλυτα στον δρόμο.
Θα έμπαιναν στην Εθνική Γερμανίας.
Στη Γερμανία, ήμουν δεύτερος αναπληρωματικός στη Βεκχόφεν.
Ήμουν ο χειρότερος παίκτης.
Δεν μπορούσα να παίξω ποδόσφαιρο με τα ξαδέρφια μου.
Ο πατέρας μου είπε "Είσαι πολύ μαλθακός.
Εκείνοι παίζουν ξυπόλυτοι.
Εσύ χρειάζεσαι παπούτσια με καρφιά, κάλτσες και επικαλαμίδες.
Τα χρειάζεσαι όλα αυτά.
Μην παίξεις μαζί τους. Παίξε μόνος σου".
Έπαιξα ποδόσφαιρο στη Γερμανία.
Ήμουν πολύ οργανωμένος για τους Μαροκινούς
και ανοργάνωτος για τους Γερμανούς.
Οι γερμανικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι…
Πολλοί έχετε παίξει σε κάποιον.
Κάθε Σάββατο ή Κυριακή έχετε παιχνίδι.
Μετά το παιχνίδι, κάποιος καινούριος παίρνει τις φανέλες σπίτι,
τις πλένει και τις φέρνει στο επόμενο παιχνίδι.
Όταν ήταν η σειρά μου, καταστροφή.
Είχαμε έναν τεράστιο σάκο και βάζαμε όλες τις φανέλες μέσα.
Πήρα τον σάκο στο σπίτι.
Δεν βιαζόμουν. Το επόμενο ματς ήταν σε επτά μέρες.
Αφήνω τον σάκο στη γωνία. Δύο μέρες πριν το παιχνίδι, νομίζω,
"Πρέπει να πλύνω τις φανέλες". Ψάχνω τον σάκο. Πουθενά.
"Πού είναι"; Πάνω στο ντουλάπι.
Τον έφτιαξε ο πατέρας να τον στείλει στο Μαρόκο.
Λέω "Τα πράγματά μου;"
Πρέπει να τις βρω όλες.
Βλέπω τον αδερφό μου στον δρόμο. Φοράει φανέλα τερματοφύλακα.
Ο κολλητός του φοράει τη φανέλα με το νούμερο δέκα.
Λέω "Γαμώτο! Τι είναι αυτό;"
Έρχεται η μέρα του αγώνα. Τις μαζεύω όλες και τις πλένω.
Έχουμε βουνό από άπλυτα. Πέντε παιδιά, ατελείωτα άπλυτα.
Πρέπει να τις πλύνω. Προσπαθώ.
Τις βάζω στον σάκο. Πηγαίνω στον σύλλογο.
Με περιμένουν. Αρχίζει το παιχνίδι.
Πετάω τον σάκο στη μέση. Τον ανοίγω.
Καμία διπλωμένη. Όλες πεταμένες μέσα.
Η φανέλα του τερματοφύλακα λείπει.
Είναι μέσα το σακάκι του μπαμπά μου.
Ήταν…
Τ' ορκίζομαι.
Ήταν το χειρότερο παιχνίδι. Το χειρότερο!
Κερδίσαμε, αλλά ξέρετε πώς ήταν;
Ο τερματοφύλακας ήταν έτσι με το σακάκι του μπαμπά.
Έλα τώρα!
Το νούμερο δέκα φορούσε τζελάμπα.
Νικήσαμε 10-0, γιατί φοβήθηκαν τον τερματοφύλακά μας.
Νόμιζαν ότι ήταν ενήλικος.
Φοβήθηκαν.
Με λένε Μπενάισα Λαμρουμπάλ.
Κυρίες και κύριοι,
χειροκροτήστε τον συνιδρυτή του RebellComedy, τον Μπαμπάκ Γκασίμ!
Πώς πάει;
Καλώς ήρθατε στον ζωολογικό κήπο
Ξέρω την περίφραξη
Ξέρω τι βλέπετε
Οι Σίντι και οι Ρομά ικετεύουν
Οι πρόσφυγες ζητιανεύουν
Οι Πολωνοί κλέβουν στον ζωολογικό κήπο
Οι Κινέζοι πλαστογραφούν
Οι Άραβες παζαρεύουν
Οι μαύροι φωνάζουν στον ζωολογικό κήπο
Είναι άγριοι στον ζωολογικό κήπο
Γκριζάρουν
Οι Γερμανοί είναι πολύ ακριβείς
Οι Αλβανοί μαχαιρώνουν
Οι Τούρκοι, όμως, μιλάνε καλά γερμανικά
Οι Έλληνες τεμπελιάζουν Στον ζωολογικό κήπο
Άγριος ο ζωολογικός κήπος
Μαντίλα, κανένα πρόβλημα
Αρκεί να το φοράει η καθαρίστρια
Ξέρω τον ζωολογικό κήπο
Ξέρω τη μαγεία στον ζωολογικό κήπο
Βασικός πολιτισμός, ατομική υπόθεση
Ο πληθυντικός γίνεται ενικός
Αντιπροσωπευτικός του είδους
Ο ενικός γίνεται πληθυντικός
Ταμπέλες παντού στον ζωολογικό κήπο
Σου λένε ποιος είσαι
Τεράστιες προσδοκίες
Σύντομη σιωπή
Αν τη σπάσεις
Το βάρος για να τη σπάσεις
Να σε παρατηρήσουν
Να παρατηρήσεις τον εαυτό σου
Να γίνεις ο δικός σου φύλακας
Το σόου του εκπαιδευμένου της ερήμου
Ξέρω τι βλέπεις στον ζωολογικό κήπο
Είμαι
Ό,τι δεν βλέπεις
Το έδαφος που πατάς στον ζωολογικό κήπο
Είμαι γη, λάσπη, βράχος
Τα πνεύματα των νεκρών εδώ
Αλλοδαπός εργαζόμενος
Ξένος
Θύμα μέσα μου
Σόλινγκεν, Χάλε, Χάναου
Χούλια, Γιάνα, Χάμζα
Σε συνδυασμό με Γκαίτε, Μπαχ, Αντενάουερ
Όλοι ενσωματωμένοι
Αληθινά ενσωματωμένοι
Ενσωματωμένοι χωρίς συζήτηση
Όλοι ενσωματωμένοι ίσα
Ενσωματωμένοι από βακτήρια και μύκητες
Ενσωματωμένοι μέσα μου και
Με ενσωμάτωσαν
Οι ρίζες μου, οι πρόγονοί τους
Οι ρυτίδες μου, τα σημάδια τους
Η φωνή μου, οι γλώσσες τους
Η γλώσσα των πολλών
Η φωνή των δρόμων
Το να είμαι εγώ σημαίνει να είμαι αυτοί
Τα 70 χρόνια είναι πολύ αργά Για να τα παρατήσεις
Ο σπόρος φυτρώνει
Ανθίζουν σε όλα τα χρώματα
Παίζουν ή παλεύουν
Ή αγαπιούνται
Μα οτιδήποτε βγαίνει από εμένα
Είναι διαφορετικό
Είμαι γερμανική γη
Βρίσκομαι κάτω από εσένα
Τα βήματά σου είναι σιγανά
Μακριά
Λες και από άλλη εποχή
Μην ξεχνάς
Όταν πατήσεις πάνω μου
Με κάθε βήμα
Βάζεις ένα πόδι στο έδαφός μου
Και μένει σταθερό
Ο ντιτζέι Γουάτι, κυρίες και κύριοι.
Τέλος. Ευχαριστούμε που ήρθατε. RebellComedy. Ειρήνη.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη