Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL
Official YIFY movies site: YTS.MX
DIERENTUIN
Dames en heren, applaus voor Khalid Bounouar.
DJ Wati, man.
Geweldig.
We mogen eindelijk weer optreden.
Ik ben zo blij dat ik hier weer ben. Echt geweldig.
Het is echt bizar.
Het coronavirus put ons uit.
Op het hoogtepunt was het echt bizar.
Je zit de hele tijd bij je familie.
Voor mij was het erg. Met 48 man in één kamer.
Allemaal broers en zussen. Heel zwaar.
Mijn vrienden belden tegelijk. Elke dag.
Iedereen verveelde zich.
Dus belden ze mij elke dag.
Geen gewone gesprekken, nee, met video.
Plotseling hadden we groepsgesprekken via Whatsapp.
Eentje belt iedereen voor 'n videogesprek.
En niet om te vragen hoe het gaat. Nee.
Het eerste wat mijn mede-woestijnmensen vroegen, was:
'Heb je maskers nodig?'
Ze wilden me maskers verkopen. Zelfs ziekenhuizen en zo hadden ze niet.
Maar mijn woestijnvrienden wel.
Ze hadden maskers voor goede prijzen.
Ze waren experts en onderhandelden.
Laten we eerlijk zijn. Iedereen hier is een maskerexpert.
We weten alles over ze.
Welke er zijn, hoe ze heten.
Een jaar geleden wisten we niks.
Nu wel. Er zijn FFP2's. Met en zonder filter.
Er zijn KN95's. Chirurgische maskers.
Herbruikbare en niet herbruikbare.
Katoenen, polyester, synthetische maskers.
Maskers die je maar op 70 graden kunt wassen. Ik zweer het.
Niet meer, niet minder.
Als ze krimpen in de droger, is dat jouw schuld.
Hou er je ballen mee warm.
We weten alles over maskers.
We zijn nu maskerprofessionals.
Nu we het hierover hebben:
als iemand een masker wil, sta ik na de show buiten.
Goede maskers voor de helft van de prijs. Voor jullie.
Blij dat ik een set in Keulen mag doen.
Heel fijn.
Even eerlijk. Ik ben dol op Keulen, maar het station is een ramp.
Ik was er vandaag.
Iemand groette me van een afstand.
Niet bij mijn naam.
Maar met zijn wenkbrauwen. Weet je? Zo.
Ik ben beleefd, dus ik groette terug. Ik ging van…
Een gesprek met onze wenkbrauwen. Hij zei…
En ik zei…
Een echt gesprek.
Ik zie aan iemand uitdrukking…
…of ze me van tv kennen of persoonlijk.
Zijn uitdrukking zei: ik ken je persoonlijk.
Maar ik wist niet wie het was.
Ik dacht: waar ken ik hem van? Ik durfde het niet te vragen.
Stel dat ik vraag hoe hij me kent en hij zat zes jaar naast me op school.
Heel gênant.
Dus vroeg ik niks.
Ik dacht erover na en toen zette hij 'n stap naar me toe.
Onze wenkbrauwen praatten nog.
Ik zette een stap naar hem toe en dacht: hoe ken ik hem? Straks is het een neef.
Ik heb een enorme familie.
Hij kwam steeds dichterbij. Ik dacht:
hoe ken ik hem?
Toen stak hij zijn hand uit. Ik deed hetzelfde.
Onze wenkbrauwen nog zo.
We lachen naar elkaar en ik denk:
hoe ken ik hem? Straks is hij een broer.
Ik heb zoveel broers en zussen dat ik ze soms moet googelen.
We schudden elkaar de hand en ik denk: wie is dit?
Ik trek mijn hand terug…
…en vond er 20 euro in.
Ik zei: 'Wat?' Hij zei: 'Ik dacht dat je iets verkocht.'
Ik heb hem toen wel iets verkocht…
…maar weet nog niet wie hij is.
Nu we het daarover hebben:
als iemand wiet nodig heeft, ben ik na de show buiten.
Maskers en wiet voor de halve prijs.
Ik heb FFP2's met filter.
Met een vakje voor de wiet. Dan kun je inhaleren.
Zeg nee tegen virussen.
O, shit.
Over mijn afkomst:
ik ben half Marokkaans, half Algerijns, dus haat ik mezelf.
Ja.
Voor de mensen die iets van politiek weten.
Eerlijk gezegd wil ik geen Turk meer zijn.
Dat was de verwarrendste overgang ooit.
Iedereen dacht:
hij was net Marokkaans/Algerijns en nu Turk?
Ik weet dat ik geen Turk ben, maar ik wil 't ook niet meer zijn.
Veel mensen denken dat ik Turks ben. Begrijp me niet verkeerd.
Ik vat het niet verkeerd op als een Duitse Duitser het denkt.
Ik zie geen verschil tussen Duitsers en Nederlanders.
Ik vind het irritant als Turken denken dat ik Turks ben.
Sinds ik klein ben, komen er Turkse mensen naar me toe die vragen:
Dat betekent: 'Ben jij Turks?'
Sinds de tweede klas…
…vragen ze me in Duitsland…
…in het Turks…
…of ik Turks ben.
Nooit gesnapt.
Ik vroeg Turkse vrienden wat het betekende.
Ze zeiden: 'Ze vragen of je Turks bent.'
'Wat moet ik zeggen?' 'Zeg…
Yok, ben Marok.'
Dat betekent:
'Nee, ik ben Marokkaans.'
Elke keer als een Turk vroeg of ik Turks was, zei ik:
'Yok, ben Marok.'
Een keer liep ik door Keulen. Iedereen vroeg:
'Sen Türk müsun?' -'Yok, ben Marok.'
Ik liep per ongeluk door 'n Turks protest.
Ik had een Marokkaanse vlag aan. Ze snapten het niet.
Maar ik spreek wel wat Turks…
…omdat ik opgroeide met veel Turken.
Zoals iedereen in Duitsland.
Dat betekent…
…dat ik in winkels waar Turkse mensen werken Turks spreek.
Ik groet ze in mijn beste Turks.
Ik kom binnen en zeg:
'Salamu alaikum.'
Je moet dit doen.
Dat hoort bij de Turkse taal. De Turkse flow.
Ik zeg: 'Salamu alaikum.'
Sommigen denken:
dat is de Arabische groet. Vrede zij met u.
Ja, maar je zag de Turkse versie.
De Arabier zegt: 'Salamu alaikum.' De Turk zegt: 'Salamu alaikum.'
Met wat extra U's.
De Arabier is ernstig. De Turk grijnst.
Ik groet hem en hij groet me terug.
'Alaikum salam.'
Ik vraag hem in het Turks:
'Hoe gaat het?'
Dan zeg ik:
'Nasılsın?'
Hij antwoordt in het Turks:
'İyiyim, sen nasılsın?'
Turks voor: 'Goed, en met jou?'
Dus ik antwoord:
'İyiyim, Allah’a şükür.'
Turks voor: 'Goed, God zij geloofd.'
Dan vraagt hij:
'Napıyon?'
Turks voor: 'Wat doe je?'
En dat is alles.
Meer Turks ken ik niet.
Ik weet alleen nog: 'Yok ben Marok.'
Hij dacht dat ik een grap maakte.
Ik kan ook in het Turks zeggen:
'Waar is je vriendin?'
Grappig, hè?
'Senin kız arkadaşın nerde?'
'Waar is je vriendin?' Hilarisch.
Ik vroeg dat aan een Turk op straat.
Ik kende hem niet. Hij vond 't niet grappig.
Hij liep langs en ik zei: 'Hé, Mehmet, Murat, Ali, Hakan?'
'Ja?' -'Hakan. Ik wist het.'
Hakan, broeder.
'Senin kız arkadaşın nerde?'
Hij snapte het niet. Hij zei:
'Waarom vraag je naar haar?
Ken je mijn vriendin?'
Ik wacht op zijn vraag…
…waar mijn vriendin is, want ik heb een superantwoord.
Heel grappig.
Kent iemand Turks op de eerste rij?
Jij misschien?
Ik vraag waar je vriendin is…
…en jij vraagt waar de mijne is.
Mijn antwoord is geweldig. Hilarisch.
Anders is het jouw schuld. Geen humor.
Mijn antwoord is geweldig. Klaar? Oké.
Hoe heet je?
Akif?
Akif? Oké. Mooie naam.
Heb je een vriendin? -Nee.
Vanwege je naam.
Nee, we gaan… Oké.
Oké, klaar?
Oké. Je hebt geen vriendin. Ik snap het. Akif. Akif, broeder.
Senin kız arkadaşın nerde?
'Benim kız arkadaşım evde ekmek yapilir.'
Dat betekent: 'Mijn vriendin bakt thuis brood.'
Een Turks meisje zei tegen me: 'Je discrimineert je vriendin.'
En nu zeg ik: 'Ze bakt brood.' Ze mag zelf beslissen waar.
Ik ben geen Turk die z'n vriendin overheerst.
Ik ben niet eens Turks.
Jongeman, geweldige lach.
Hoe heet je? -Maurice.
Maurice. Ben je Duits? -Ja.
Is dat je vriendin? -Ja.
Een Duits paspoort?
Ja. -Ja.
Trots op je.
Daar gaat het om. Ik vraag waar ze is.
Oké?
En je antwoordt in het Turks.
Zo zeg je: 'Mijn vriendin is hier.'
'Benim kız arkadaş.'
Of gewoon: 'Kız arkadaşım burada.'
Oké?
Klaar?
'Kız', K - I - Z. 'Arkadaşım.'
'Kız', K - I - Z.
Meid.
'Arkadaşım'.
Vriend, vriendin.
Nu snap je het, toch?
'Kız arkadaşım burada'.
Zoals Burda, maar met een rollende R.
Burda.
Ben je klaar? Maurice, toch?
Ja. -Iedereen, stil.
Hij heeft veel energie nodig. Ik geloof in je. Maurice, broeder.
Senin kız arkadaşın nerde?
Kız arkadaşım burada.
Luid applaus voor Maurice.
Heel goed.
Ik ben trots op je.
Dat was geweldig.
Zag je dat?
Mijn ouders kwamen als gastarbeiders in de jaren 60 en 70.
Vandaag leer ik in Keulen een Duitser Turks.
Dat is pas integratie.
En ik ben niet eens Turks.
Ik had je ook Marokkaans kunnen leren. Daar zeggen we:
'Ferha Sahbtik.'
Vier burn-outs in twee woorden.
Ik wil zeggen dat onze ouders veel meemaakten en iets zijn begonnen.
Wij moeten daarmee verder. Ik ben Khalid Bounouar.
Lang leve RebellComedy.
Dames en heren, applaus voor Salim Samatou.
Bedankt.
Heel erg bedankt.
Dank jullie wel.
Bedankt, jongens. Heel erg bedankt.
Ik moet bijna huilen dat ik hier ben.
Bedankt. Ongelooflijk dat ik weer in de beschaafde wereld ben.
Tot twee weken geleden was ik gestrand in Bangladesh.
Ik kon er niet uit. Een ramp.
Al mijn volgers op Instagram weten dat dat een leugen is.
Maar…
Nee, echt. Ik was op familiebezoek.
Volgens Wikipedia kom ik uit Bangladesh.
Ik wilde erheen om…
Wie is er geweest?
Ga er niet heen. Ga naar de uitverkoop in Primark.
Precies hetzelfde.
Het simuleert Bangladesh perfect.
Er vliegt één maatschappij op Bangladesh. Die heet Gardidi Air. Dat is alles.
's Werelds meest getto luchtvaartmaatschappij.
Zelfs buschauffeurs lachen ze uit. Een ramp.
'Hoe getto?'
De stewardessen vragen mij om eten. Wat is dat nou?
'Wanneer krijgen we eten?' 'Wanneer geef je ons eten?' Een ramp.
De aankondiging van de piloot was:
'Hallo.' Dat was het. Een ramp.
Ik dacht: man, je…
Man, je…
Je bent piloot. Zeg iets meer. Hij zei: 'T-shirt kopen? Twee voor één.'
Dat was het.
Toen kwam hij rozen verkopen.
'Hier, broeder. Pak aan. Pak de rozen.'
Met een foto van kinderen uit een getto. 'Hier, neem rozen.'
Ik zei: 'Oké, ik wil er drie. Vooruit.'
Ik heb vliegangst.
Ik zat zo bij het raam en hield de turbines in de gaten.
Er waren geen turbines.
Drie mannen die zo deden. Meer niet.
we geloven dat we kunnen vliegen
ik geloof dat ik de hemel kan aanraken
'O, nee. De hemel aangeraakt. Gelukt.' Echt, ik…
Waarom ging ik naar Bangladesh?
Goede vraag.
Ik wilde backpacken. Wie heeft gebackpackt?
Niemand. Echt respect.
Dat is juist, want wij zijn cultureel divers.
Backpacken is iets…
…wat witte, vieze hippies doen.
Precies. Jij zei het, ik niet. Een ramp.
Met overal okselhaar, geen deodorant, alleen limoen.
'Voor mijn koolstofvoetafdruk.'
Die gaan backpacken.
Weet je wie ervan houdt?
Een van mijn beste vrienden. Echt.
Mijn Zwitserse collega, Alain Frei.
Ken je hem? Jullie allemaal.
Geweldig.
Jij klapte echt hard. Hoe heet je?
Wat?
Kellmann. De beste man. Kellmann. Geweldig.
De beste man. Doe dit.
Je kent hem.
Je klapte heel euforisch. Geweldig.
Kellmann kent hem. Je kent Alain, toch?
Het enige wat je moet weten, is dat hij de witste mens ter wereld is.
Vraag het Kellmann maar. Echt.
Hij heeft twee tinten gebronsdheid. Wit en huidkanker.
Hij gebruikt witte verf als zonnebrand.
Echt. Ik zweer het.
Albino's beschermen hem tegen de zon. 'Neem mij maar.'
Hou op, Kellmann. Niet zo lullig.
Kellmann, wat doe je nou?
Gast.
Dwing me niet zo.
Wat een rotstreek om zijn huidskleur te bespotten…
…alleen omdat hij wit is.
#whitelivesmatter.
Echt. Een ramp.
Als het sneeuwt, verdwijnt hij meteen. Dat zei Kellmann. Echt.
Doe het licht uit en hij is er nog. Echt.
Hij geeft vuurvliegjes bijles.
De vuurvliegjes zeggen: 'Hoe doe je dat als boer?'
Genoeg. Kellmann, dwing me niet.
Wat een zak.
Hou op. Genoeg.
We waren in de dierentuin. IJsberen dansten met hem.
Ze zeiden: 'Je bent een van ons.'
Hou op, man. Gast.
Hou op.
Wat een zak, mensen.
Dit kunnen we niet blijven doen. Wat een zak.
Hij laat spoken schrikken. Genoeg.
Ik wil zeggen dat hij Zwitsers is.
Hij zei tegen me: 'Salim, je moet mee backpacken.'
Als je je afvraagt wat dat was: dat was perfect Zwitserduits.
Zwitserduits is gewoon Duits…
…terwijl je Donald Duck waterboardt.
Dat is Zwitserduits. Ik zweer het.
Honderd procent.
Een ramp. Echt.
Echt.
Donald, een handdoek en…
Ik… ben… hier… niet.
Een ramp.
Als je me niet gelooft: ze noemen bestek 'bestek'.
Een ramp. Ik zweer het.
Echt.
Weet je hoe erg 't is om te touren met Alain?
Soms slaapt hij naast me in het hotel. En ik kijk tv.
Een zender die niet ingesteld is. Gewoon grijs.
Zo. En dan komt hij binnen: 'Mama? Papa?'
Ik zeg dan: 'Nee, man.
Het is de tv.
Het is de tv. Het is…
Het is de tv, man.' -'Mama.' O, godver.
Hij heeft de slechtste hond voor een Zwitser.
Een mopshond.
Als ik hem bezoek, weet ik nooit wie er praat.
Ze klinken hetzelfde. Zo van…
Ik zeg dan: 'Laat Donald gaan. Wat doe je?'
Het was een ramp.
Spreken mopshonden geen Zwitsers?
Ik belde het telefoonbedrijf en hield de mopshond erbij.
Ze praatten 38 minuten lang. Echt.
Honderd procent.
Echt. Een ramp.
Echt.
Ga nooit naar Zwitserland.
Diegenen die erheen willen, ga naar Oostenrijk. Veel beter.
Naar Oostenrijk, maar niet naar Wenen.
Dat zal je verbijsteren.
Ze zeggen: 'Das haut's den Beidl auf'd Seitn.'
Dat betekent, googel het maar:
'Dat slaat je piemel naar de zijkant.'
Ik zweer het. Zelfs vrouwen zeiden het.
'Het slaat mijn piemel opzij.'
Ik zweer het.
'Het slaat je piemel opzij.'
Afrikaanse Oostenrijkers zeggen: 'Dat slaat je piemel rond je heupen.'
Ik zweer het. Een ramp. Honderd procent.
De Aziaten zeggen: 'Dat slaat m'n piemel weer naar 't midden.'
Het midden is prima. Respecteer het. Een ramp.
Je weet hoe vermoeiend uit eten gaan is. Elke keer vraagt de ober: 'Niet lekker?'
'Jawel.'
'Je piemel hangt op half acht. Ik zie 'm.
Hij moet op kwart voor of over zeven, anders…' Gegarandeerd je geld terug. Mooi.
Ik heb gemerkt hoe erg het is om mee te maken wat wij meemaken.
Wat er nu gebeurt…
…jullie zitten hier alsof je gekloond bent, en alles…
Nee, echt.
Dit is geschiedenis.
Er wordt nu geschiedenis geschreven.
In 2100 staat dit in de geschiedenisboeken.
Dan zullen we…
Een van ons komt dan als getuige.
Jeremy Pascal is dan 100 en zegt:
'Hoi, ik was er getuige van.'
Want…
Met een tatoeage op z'n buik. 'Ik was er getuige van.'
De getuigen in 2100 hebben het niet zo goed als die van tegenwoordig.
Op school was er altijd iemand uit WWII.
Elke Duitser was tegen Hitler. Natuurlijk. Allemaal. Er valt niks te bewijzen.
Niemand nam selfies met Hitler.
#chillenmetdehitman.
Die bestaan niet. Echt.
#zijnhartopdejuisteplek.
Dat bestaat niet. Snap je?
Dat bestaat niet.
Ze kunnen freestylen. Ze vertellen hetzelfde verhaal.
'Hitler, wat een zak. Ik zei het tegen hem.
Ik heb z'n snorretje in z'n reet geduwd. Val dood, zak.
Kom hier, stuk stront. Wat mankeert jou?'
Hoe is 't, Göring? Vetzak. Ik heb z'n Big Mac verstopt.
Ik gaf hem een kotelet. Himmlers bril verstopt.
Ik ben superieur.' Dat was hun verhaal.
Het ergste is nog als de influencers van tegenwoordig…
…in 2100 influencers zijn.
Oude influencers die 100 jaar zijn en zeggen:
'Heb je ook een katheter nodig? Reserveer er dan eentje.
Katheter.
Veeg omhoog.
Alsjeblieft.
Krijg je 'm ook niet omhoog? Vegen.
Gebruik de code 'slappelul' voor 20 procent korting.
Doe het nu.'
De les van vandaag is:
ga niet naar Oostenrijk…
…niet naar Zürich, ga naar Japan.
Japan is geweldig. Wie is er geweest?
Twee mensen. Respect.
Waar in Japan?
Tokio. Dat zou ik zeggen als ik er nog nooit was geweest.
Hij freestylede. Geweldig.
Hij kan het bevestigen.
Zij weten hoe het moet. Echt.
En wij, tijdens corona…
Heb je mensen wc-papier zien inslaan?
'Een dodelijk virus? Ik moet voor mijn anus zorgen.
En mijn anus dan? Hoe maak ik die schoon?'
De moslims dachten:
pak een gieter en hou je kop.
Zo.
Japan niet. Zij zijn veel verder.
Geen wc-papier, geen gieters.
Ze hebben wc's die automatisch een regendans afvuren.
Je zit daar en drukt op een knop. Een Japanse regendans.
Ik zweer het. Een waterpistool in je reet.
Ik zweer het.
Nee, echt.
Als je in de wc kijkt…
…zie je Squirtle en Blastoise oefenen.
Nog drie konten en dan een Tour.
Ik zei tegen een Japanner: 'Dat is prima, zo met dat…
Het slaat m'n piemel rond mijn heupen. Echt super.
Waar is het wc-papier?'
Hij flipte.
'Verdomde westerlingen.
Jullie doden miljoenen bomen voor de wc.
Een schandvlek op de mensheid.'
Ik zei: 'Rustig, dolfijnendoder.
Waar praat je over?
Jij at net een broodje walvis. Rustig maar.
Hou gewoon je mond.'
Japanners kunnen zich niet met ons vergelijken.
Wat eten ze de hele dag?
Vis, rijst en misosoep, meer krijg je er niet.
Als dat alles is, poep je als een schaap.
Hun ontlasting duurt drie tellen.
Meer niet.
Eén keer en het is weg.
Zo bedachten ze sumo.
Zo.
Meer niet.
Japanse mensen weten niet hoe het is om om 3.00 uur een kebab te vreten.
Chili-cheese-nuggets met radioactieve pittige saus.
Als je zulke radioactieve zooi eet…
…en je de volgende dag een Hiroshima dropt…
…duurt het even voor je…
Je hebt 'n hele boom nodig. Een hele boom.
Anders gaat 't mis.
Bedankt. Het was leuk.
Dames en heren, applaus voor de Zwitserse komiek…
…Alain Frei.
Bedankt.
Dank je wel.
Wat leuk. Bedankt.
Bedankt.
Voor we beginnen: één ding.
Iets wat belangrijk voor me is.
Zo wit ben ik niet.
Dat ik dat even gezegd heb.
We vinden het zo fijn dat dit kan.
Ja, applaus voor jullie. Echt.
Ik heb me extra netjes gekleed. Mooi, hè? Bedankt.
Weet je…
Mijn pak krijgt meer applaus dan mijn grappen. Sneu.
'Hoe was 't?' -'Alain was netjes.
Z'n moeder is vast trpts.'
Ik zal eerlijk zijn.
Voor een komiek is elke show anders.
Je weet nooit wat er gebeurt.
Mijn ongewoonste show was in het zuiden, in Neurenberg.
Het publiek had het te veel naar zijn zin.
Ze schreeuwden en joelden.
Op de eerste rij zat een dame heel hard te lachen.
Ze flipte gewoon.
Ze deed de hele tijd van…
Ken je dat, als iemand zo hard lacht dat je wel mee moet lachen?
Ik ging ook van…
En zij weer…
En ik…
En plotseling, boem. Ze viel om.
En ik…
We moesten de show onderbreken.
Er kwam een arts bij.
Ze zetten haar overeind.
Ze voelde zich beter. Ik vroeg de arts:
'Wat gebeurde er nou?'
Hij zei:
'Mr Frei, ze had een toeval van het lachen.'
Dat bestaat echt.
Ze moest zo hard lachen…
…dat haar hart- en vaatstelsel het even opgaf.
En weet je wat mijn eerste emotie was, heel kort?
Trots.
Het duurde niet lang. Heel kort maar.
Niet lang.
Mijn moeder belde: 'Hoe was het?'
'Ik heb bijna iemand vermoord. Ik ben zo grappig.'
Weet je waar die lach me aan deed denken?
Er is een stereotype waarbij je zo doet.
Ik heb een vriend…
…die dat echt doet.
Hij gaat altijd van…
Ik weet waarom ze het doen.
Ze weten hoe schattig het is…
…en dat je niet kwaad kunt worden.
Echt. Ik heb Rashid m'n auto geleend. Hij zei:
'Alain, ik heb je auto in de prak gereden.'
Ik zei: 'Rashid, waarom?'
'Kom hier, ukkie. Wat ben je schattig.'
Ik ben Zwitsers. Daar zijn stereotypes over. Die ben ik beu.
Na een show zei iemand:
'Jullie Zwitsers zijn allemaal rijk, toch?'
En ik zei:
'Ja.'
Toen heb ik hem gekocht.
Echt. Hij is nu van mij.
Een Duitsertje.
Hij woont in mijn kast.
Ik laat hem er nooit uit. Echt. Hij is van mij.
Ik heb 'm gekocht.
Alleen de buitenlanders klapten.
Zo van: heb je dat echt gedaan?
Ik…
Ik zeg maar heel zelden iets politieks.
Ik heb grappen gemaakt over een iets rechtse Duitse partij.
De AfD.
Niet omdat we het niet eens zijn.
Dat is democratie. Je moet het accepteren.
Weet je waarom ik ze niet kan uitstaan? Ik ben te oud voor gelul.
Ik tolereer gelul niet meer.
Dingen die nergens op slaan.
De AfD en PEGIDA hielden samen een groot protest…
…tegen de islamisering van het Westen.
Ze renden rond met spandoeken.
Er stond een vent met een spandoek waarop stond…
…zijn woorden, niet die van mij:
'Wij willen geen buitenlandse verkrachters.'
Die wil niemand.
Ik wil ze ook niet.
Ik vraag op feestjes nooit: 'Is de verkrachter er al?'
Dan gaat de bel. 'Hallo, ik ben het, de verkrachter.'
'Wacht even. Wat voor verkrachter?'
'Een Duitse.' -'Kom binnen.'
Ik ben te oud voor gelul.
Ik zag tegenprotesten tegen de Black Lives Matter-protesten.
Mensen die zeiden:
'Ik vind niet dat ze dezelfde rechten als wij moeten krijgen.'
Ze interviewden een vrouw in de VS. Die zei…
…dat ze niks tegen zwarte mensen had…
…maar dat zwarte en witte mensen niet samen horen te zijn.
Een volwassen vrouw in de 21e eeuw zei…
…dat ze vond dat zwart en wit niet bij elkaar horen.
Ik zal je iets zeggen.
Er is maar één plek ter wereld waar zwart en wit niet bij elkaar horen…
…en dat is de wasmachine.
De enige plek.
De enige.
Verder kan dat overal.
De enige plek.
De enige.
Ik heb een oudere broer.
En dit is een feit voor iedereen met broers en zussen.
Het is wetenschappelijk bewezen.
Bij alle broers en zussen heb je…
…een knappe…
…en een grappige.
Dat is een feit.
Jullie denken allemaal: bij ons niet.
Jullie zijn de grapjassen.
Alleen de knappe lachten.
'Lachen, Quasimodo.
Hij bedoelt jou. Lachen.'
Als je je afvraagt hoe het bij mij zit…
…raad maar.
Ik ben de grappige.
Mijn broer is knap. Net een model.
Ik haat hem.
Hij was altijd al volwassen. Hij is zo geboren. In pak, met monocle.
'Waar is m'n bankrekening?' Altijd al volwassen.
Als kind kon je hem al boodschappen laten doen.
Als vierjarige.
Mijn moeder vroeg: 'Michael, ga jij naar de winkel?'
'Zoals u wilt, moeder.' Zo praatte die eikel.
Mij kon je niet sturen. 'Koop melk.' En dan…
'De melk?' -'Opgedronken.'
'Het wisselgeld?' -'Opgegeten.'
Ik was zo'n dom kind.
Iedereen lachte me uit. Iedereen.
Ik had een buurjongen met downsyndroom.
Zelfs hij zei: 'Wat ben jij dom.'
Weet je waarom ik dat oké vind?
Ik heb gewerkt met mensen met downsyndroom.
Het zijn zulke geweldige mensen met een groot hart.
Ze lachen graag.
Mijn buurjongen lacht er het hardst om.
Geweldig als je tegen 'n grap kunt. Ik maakte die grap eens op 't toneel…
…en iemand in 't publiek deed zo.
Ik zei: 'Kijk hoe cool.'
Ik maak die grap…
…en degene die het hardst lacht heeft downsyndroom.
Hij keek me aan en zei: 'Nee.'
Dat was lastig.
Mensen.
Mijn broer…
Ik was dom, maar hij ook.
Hij was slim vergeleken met mij.
We waren broers…
We probeerden elkaar te overtroeven.
Met domme dingen die nergens op sloegen.
'Ik kan langer fietsen dan jij.'
'Nee, ik kan langer dan jij.'
En dan fietsten we acht uur rondjes.
Als volslagen idioten.
Als m'n moeder bezoek kreeg: 'Hoe is 't met de kinderen?'
'Ze zijn dom.
'Kijk uit het raam.
Ze zijn al acht uur bezig.
De lelijke links is de domste.'
Ja.
Ik was een dom kind.
Ik hield…
Ik hield van dieren en documentaires over dieren.
Je leert dingen die je nooit meer zult gebruiken.
Ik zag iets wat perfect is voor nu.
En dit is waar.
Er is een soort zeester…
…waarvan 20 procent wordt geboren…
…zonder een anus.
Ze hebben geen kontgat…
…maar ze kunnen het overleven.
Ze poepen vanbinnen.
Hun hele leven lang. Het bouwt zich op.
Geen probleem voor hen.
Ze poepen steeds meer. Het bouwt op.
Het blijft doorgaan tot bovenin.
Dan hebben ze poep in hun hoofd.
Ik ken mensen die dat ook is overkomen.
Precies hetzelfde.
Echt. Hun hoofd zit vol stront.
Hiermee sluit ik af. Ik heb iets raars opgemerkt.
Er zijn zinnen in het Duits…
…die je in films zegt, maar niet in het echt.
Ik keek naar een politiefilm. De man zei:
'Meneer, met alle respect…'
Dat zeg je niet in het echt. Heb ik geprobeerd.
Ik betaalde bij McDonald's.
Ze zei: 'Ketchup of mayo?' Ik zei: 'Met alle respect, allebei.'
Het is een truc.
Het is erg beleefd, zodat je nadien kunt doen wat je wilt.
Zoals die man in de film. 'Met alle respect, je hebt geen idee.'
De ander zei: 'Misschien heb je gelijk.'
Probeer het.
Kom volgende week vijf uur te laat op je werk.
Kalm, alsof er niks is.
'Hé, hoe is het?'
Als de baas je vraagt: 'Wat is dit? Waarom ben je zo laat?'
'Meneer.
Met alle respect.
Kijk eens.'
Als hij boos wordt en zegt: 'Hoe durf je?' Dan doe je dit.
Bedankt iedereen voor jullie komst.
Geniet van de show. Bedankt.
Bedankt.
Dames en heren, applaus voor Hany Siam.
Godallemachtig.
Hou op.
Gast.
Wat een energie. Geweldig.
Ik ben zo blij dat ik hier ben.
Dames en heren…
…ik ben geen fan van overdreven politiek correct zijn.
Veel mensen zijn te gevoelig.
Maar ik zeg daar niks over.
Ik doe er mijn voordeel mee.
Op een gegeven moment begon ik over ras.
Helemaal vanuit het niks.
Ik was naar de film.
Er was een enorme rij voor de popcorn.
Ik drong voor. De vrouw achter me zei:
'Sluit achteraan aan.'
'Noemde je me nou zwarte?'
Ze zei: 'Nee, nooit. Ik hou van Obama.'
Ze gaf uiteindelijk op en ik dacht:
cool, dat probeer ik nog een keer.
Na de film ging ik naar de eetkraam.
Weer een lange rij, ik drong weer voor.
Een vent zei: 'Gast, sluit achteraan aan.'
Ik dacht: dit is mijn kans.
'Noemde je me nou zw…'
Ik dacht: kut.
Hij is donkerder dan ik.'
Hij draaide het om. 'Noemde je me nou zwarte?'
Ik zei: 'Nee, nooit. Ik hou van Obama.'
Ik vluchtte.
Daarna heb ik het nooit meer gedaan.
Op één uitzondering na.
Eerst even over mijn achtergrond.
Ik praat en denk er niet vaak over…
…want het definieert me niet.
Ik snap waarom veel mensen nadenken over hun oorsprong…
…en waarom dat belangrijk is. Ik liep pas door de stad.
Een zwarte Afrikaan liep langs.
Hij liep.
Keek me aan.
Knikte en liep door.
Ik dacht: wie was dat? Hij hield me vast voor een ander.
Een paar minuten later liep er weer een zwarte Afrikaan langs.
Hij liep.
Keek me aan.
En liep door.
Toen viel het kwartje. Het is iets van: 'Hé, broeder.
We hebben hetzelfde geleden.
Slavernij en zo.'
Toen had ik een slecht geweten.
Mijn ouders komen uit Egypte.
Ooit van de piramides gehoord?
Wij vonden de slavernij uit.
Hé, dat…
Alsof je tegen Jack the Ripper zegt:
'We blijven samen. Er loopt een moordenaar rond.'
Een paar jaar geleden is bewezen…
…dat de piramidebouwers geen slaven waren, maar een eerlijk loon kregen.
Zodra ik dat hoorde, dacht ik: nep.
Ik ken Egyptenaren. Een of andere Mahmud verzon bewijs.
Voor Egyptes reputatie.
'Ik heb net deze papyrus gevonden.
In deze hiëroglyfen staat dat iedereen loon kreeg.'
'Wacht.
Dit is met stift geschreven.'
'Waarom zijn Duitsers zo saai?
Egyptenaren hebben stiften uitgevonden.'
Zwarte mensen knikken naar me en groeten me en zo.
'We hebben hetzelfde geleden.'
En ik: 'Nee, jij hebt geleden.
Jouw team is "laat mijn volk vrij".
En mijn team…
"Jullie gaan nergens heen.
Je gaat nergens heen.
Nee."'
Om die lastige situatie te voorkomen…
…dat zwarte mensen knikken en ik me schuldig voel…
…loop ik zo elke keer als een zwarte persoon kijkt.
Het werkt.
Velen van jullie denken:
die vent is een beetje raar.
En je hebt gelijk.
Absoluut.
Weet je wat de belangrijkste reden is waarom ik stem?
Qua politiek?
Ik wil graag vakjes invullen.
Maakt niet uit welk vakje. Vinkje.
'Hany, voor wie heb je gestemd? SPD?'
'Onder andere.'
Dat heb ik al sinds school.
Echt. Herinner je je die briefjes met 'ja/nee/misschien'?
Ik vinkte alles aan.
De meisjes vonden 't leuk.
'Mijn god, Hany is zo mysterieus.'
'Nee, ik ben net als die vent uit de serie Monk.'
Ik snap niet…
…waarom vrouwen van mysterieuze mannen houden.
Ik snap het niet.
Dames, mysterie is nooit goed.
Heb je ooit een man ontmoet die zei:
'Ik moet een geheim bekennen.
Ik ben miljonair.
Wat? Vind je dat niet erg?
Eindelijk iemand die me voor mijn creditcard wil.'
Nooit gebeurd.
Mijn geheim is mijn vinkjesobsessie.
Dat vinkje wordt mijn ondergang.
Heb je enig idee hoe duur mijn verzekering is?
Dat formulier maakte me kapot.
'Vink uw bestaande aandoeningen aan.'
Kut.
'Hebt u aambeien?' -'Nu wel.'
Maar jongens…
…over stemmen gesproken.
Stemmen is heel belangrijk…
…alleen al om een nazistem weg te strepen.
Veel idioten mogen stemmen.
Bijvoorbeeld: ik zag pas op internet een gay nazi.
Een gay nazi.
Hij zei, echt waar:
'Jeetje.
Die moslims…
…pikken alle goede mannen in.'
Oké, time-out.
Dat gevaar is beheersbaar.
Ik heb nog nooit een moslim horen zeggen:
'Broeder, na de ramadan…
…ga ik pikante worst proeven.'
Nog nooit gezien.
Maar wie weet? Misschien bestaat het.
Alles is mogelijk.
Hier staat voor je: iemand met een donkere huid geboren in Duitsland.
Een Arabier die het homohuwelijk steunt…
…en de zoon van moslims die Hebreeuwse les hebben.
Alles is mogelijk.
Alles.
Ja.
En ik ben een aardige vent.
Waarom lachte je?
Ik ben echt aardig.
Ik wil niet dat iemand zich door mij rot voelt.
Een tijd geleden…
…flirtte ik met een vrouw. Dat gebeurt eens in de vijf jaar.
Ze was niet, hoe zal ik het zeggen… 'Jemig.'
Maar meer: 'Jemig.'
En hoe ze begon te praten… Ze zei: 'Hé, schatje.
Geef me je nummer.'
Ik kon niet zeggen: 'Sorry, ik date geen cyclopen.'
Dus ik moest improviseren. Ik zei:
'Pardon, ik spreek geen Duits.'
'O, ik spreek Frans.'
'O, pardon. Ik spreek geen Duits.'
'O, ik spreek Italiaans.'
Shit.
'Sorry, ik spreek geen Duits.'
'Ik spreek Turks.'
Ik dacht: gast.
Jongens.
Ik kwam er niet onderuit.
Ik was twee jaar bij haar.
Jo…
Jongens.
Ze dacht…
Ze dacht dat ik een donkere Turk was.
Bestaat dat wel?
Nog nooit gezien.
Nooit gezien.
Uiteindelijk lukte het om het uit te maken.
Uiteindelijk lukte het.
Ik moest op het juiste moment wachten.
'Hany.
Je moest chocola voor me bewaren.'
'Noemde je me nou zwarte?'
En ik ging ervandoor.
Ik ben Hany Siam.
Jullie waren geweldig.
Jullie waren super.
Bedankt.
Bedankt. Ik hou van jullie.
Bedankt.
Dames en heren…
…applaus voor de medeoprichter van RebellComedy.
Hier is Ususmango.
Hoe is het?
Heel mooi.
Heel cool. Hoe is het?
Hoe gaat het, Keulen?
Geweldig. Zo blij om hier te zijn.
Echt. Ik heb jullie gemist.
Ik ken jullie niet, maar…
Ik heb jullie in mijn verbeelding gemist.
Ik ben gewoon blij dat ik hier ben.
Ik heb drie kinderen thuis. Ik heb nu drie kinderen.
Ik ben echt heel blij om hier te zijn.
Echt heel…
Ik heb even pauze.
Precies, man.
Jullie kennen twee van mijn kinderen uit de verhalen.
Nu heb ik er drie. Geen idee hoe.
Misschien weet jij het.
Ik heb drie kids.
Mijn oudste dochter is elf. Mijn zoon is negen.
Mijn jongste dochter is vijf.
Ik zeg altijd tegen mezelf…
…dat de anderen al zo groot zijn, maar vijf is een coole leeftijd.
Echt heel cool…
…want als vader of moeder kun je ze naar bed brengen.
Ze kan niet slapen zonder je.
Zij en ik hebben altijd een ritueel gehad.
Ik leg haar in bed en vertel verhalen.
Soms zing ik, soms doen we een wedstrijdje.
Een strijd. Heen en weer.
Dat ken je wel. Het gaat zo.
'Papa, ik hou zo veel van je als…'
Dan zegt ze iets en ik moet daar overheen.
Ze denkt altijd, omdat ze niet weet hoe het leven werkt…
Ze denkt dat ze me kan overtroeven.
Ze denkt dat ze beter is.
Je hebt geen idee. Jij bent de derde.
Je bent de derde. Mijn pistool is geladen.
Weet je…
Er zijn veteranen, ik ben een vaderaan.
Ik kan alles. Je wint nooit.
Vergeet het maar.
Zo doe ik ook.
Ik deed het pas weer.
Ik bracht haar naar bed, maar had weinig tijd.
Ken je dat, je bent ongeduldig en je hebt geen tijd?
Dat voelde ze. Kinderen voelen dat meteen.
Ze merkte het: hij heeft een afspraak, een show.
We houden hem wat langer hier. We houden hem hier.
Ze zei:
'Papa, kunnen we dat spel doen?' -'Oké.'
Ze begon zo:
'Papa, ik hou zo veel van je als er sterren aan de hemel zijn.'
Weet je hoe vaak ik dat heb gehoord? Die sterren?
Vaker dan een vrouw aan een bar.
Op dat moment dacht ik: kom maar met wat nieuws.
Vanbinnen was ik…
Ik zei: 'Dat is echt veel.'
Vanbinnen dacht ik:
wat zwak.
Wat knudde. Slechter kan niet.
Ik was teleurgesteld, maar…
…ik zei: 'Wat veel.
Maar ik hou zo veel van jou als er sterren in de melkweg zijn.'
Ze zei: 'Dat zijn er vast veel, hè?'
En ik zei: 'Ja.' Ze ging door.
'Papa, ik hou zo veel van je als er zandkorrels in een zandbak liggen.'
Ik dacht:
je kiest voor een zandbak? Het kleinste?
Kies gewoon… Laat maar.
'Oké, dat is heel veel.
Ik hou zo veel van je als er zandkorrels op het strand liggen.'
Ze zei: 'Dat is wel veel, hè?'
Ik zei: 'Ja, heel veel.'
Ze zei: 'Ik heb er nog een. Ik hou zo veel van je als er…
…zandkorrels op het strand en op de oceaanbodem liggen…
…want daar is ook zand, en in de woestijn in Saoedi-Arabië.'
Ik dacht: wauw, niet slecht.
Maar ik had geen tijd meer. Ik had geen tijd meer.
Ik dacht: respect, maar ik moet weg.
Respect, maar ik geef haar eentje zodat ze kan slapen.
Geen fatale klap, maar…
…een slaapklap. Ik geef haar…
…een slaapklap.
Ik zei: 'Schat, ik hou zo veel van je als…
Ik hou zo veel van je als…
…er ineens weer racisten in Duitsland zijn.
En ze zei:
'Echt? Zo veel, papa?
Ik ook, papa.'
Ze sliep meteen.
Ik ben gelukkig.
Echt gestoord.
Ik associeer dierentuinen met kinderen.
De vorige keer was ik er met m'n kinderen.
De jongste was nog niet geboren.
Ik had maar twee kinderen.
Dat is bizar.
We gingen naar de dierentuin van Keulen.
Ik weet niet of je het weet…
…maar als je drie toegangskaartjes koopt…
…sta je al rood.
Binnen is alles ook duur.
Friet voor 5000 euro.
Een knuffel kost een miljoen. Bizar duur.
We liepen rond en ik zorgde dat ze er niet naar keken.
'Niet kijken.' -'Waarom?'
'Dat is haram. Kijk…
Kijk niet die kant op. Bekijk de dieren.'
Ik zei: 'Kijk naar de dieren.'
Ze keken naar de dieren. En ik keek op de kaart.
Ik zoek uit waar we heen kunnen. Niet voor de dieren.
Ken je die man met ballonnen in de dierentuin in Keulen?
Ken je hem?
Er is iemand met heel veel ballonnen.
Allemaal helium.
En ik haat hem.
Ik haat hem intens.
Eén ballon kost zes euro.
Zo duur. En als kinderen van een bepaalde leeftijd hem zien…
…willen ze er een, en ik kan niet weigeren.
Ik kan niet weigeren, en dat is dan weer zes euro.
Het soort dat naar de ruimte zweeft als je hem laat gaan.
Nu is je zes euro in de ruimte.
Maar het ging goed. Mijn plan werkte.
We zagen hem niet.
En aan het eind stond hij daar.
Als een eindbaas.
Hij stond naar me te grijnzen. Een Stephen King-film.
Met al die ballonnen, grijnzend. Ik dacht: ik haat hem. Wat een eikel.
De kinderen zagen 'm meteen.
'Papa, ballonnen.' -'Nee.'
'Alsjeblieft. Eentje.' -'Oké.'
Ik haat hem.
We gaan naar hem toe. Ik vraag mijn zoon…
'Welke?' -'Bob de Bouwer.'
'Oké, één Bob de Bouwer.'
Ik pak het touwtje…
…en bind het om zijn pols.
Zodat die zes euro niet de ruimte in gaat. Een enorme knoop op z'n hand.
De hand gaat van…
Ik vroeg mijn dochter: 'Wat wil jij?'
'Barbie.' -'Eén Barbie, graag.'
Ik pak hem en wil hem vastmaken.
Je moet begrijpen…
…dat ze twee jaar ouder is. En dat wil ze weten ook.
Ze zegt: 'Ik ben groot. Vastmaken hoeft niet.'
'Nee, ik maak hem vast.' -'Nee, het lukt wel.'
'Oké, maar hou goed vast.'
Zodra ze de ballonnen hebben, word ik een generaal.
Ik kijk continu. 'Waar zijn ze?'
Ze zeggen: 'Aan mijn pols.'
'Goed vasthouden.' -'Ja, pap. Doe ik.'
Ik heb maar één missie.
Hij zegt: 'Twaalf euro.' Ik zeg: 'Stik erin.'
Ik moet ze van de uitgang naar de auto krijgen…
…zonder zes euro naar de ruimte te jagen.
Dat is mijn missie. Alleen naar de auto.
We komen bij de auto. Deur open, kind en ballon erin, dicht.
Nu de andere. Deur open, kind en ballon erin, deur dicht.
Dan ontspan ik.
Het enige moment dat ik dat kan.
Ik stap ook in en we rijden weg.
De hele weg naar huis denk ik aan hoe raar het was.
Hoeveel geld ik kwijt ben.
Ik tel op. Een miljoen om binnen te komen en 12 euro voor ballonnen.
De leeuw was er niet eens. Dat is toch wat?
We komen uiteindelijk thuis.
Ik ben weer generaal. 'Waar zijn ze?'
'Hier.' -'Hou vast.'
'Ja, pap, dat doe ik.'
Mijn zoon gaat van…
Hij is trots. Hij heeft 'n knoop.
Ik zeg: 'Oké, goed.'
Ik ga naar binnen. Mijn zoon ook, met de ballon.
M'n dochter komt heel langzaam. 'Ik hou vast.'
Plotseling laat ze los.
Eén meter voor de deur.
'Pap, mijn ballon.
Pap, het spijt me.
Mijn ballon.'
En mijn zoon zo van…
Ik zeg: 'Oké, goed.'
Hij is blij, maar zij blijft maar huilen.
Dat kan hij niet aan.
Hij heeft 'n groot hart. Hij trekt 't niet als z'n zus huilt.
En hij zei: 'Neem die van mij maar.'
En ik zei: 'Jeetje. Wat een goed hart.
Geweldig joch. Zo wil ik ook zijn. Laten we ruilen.
Echt. Geweldig.'
En zij zegt:
'Nee, die is lelijk.'
En ik: 'Wat ben jij voor iemand?'
Ik word niet boos. Ze huilt. Voor mij is 't ook zwaar.
Ik krijg haar niet rustig, mijn zoon ook niet.
Mijn zoon kan er niet meer tegen. Hij zegt:
'Dan wil ik die van mij ook niet meer.'
En hij gooit hem de lucht in.
Ik sta daar: 'Twaalf euro de ruimte in.
Meen je dat nou, man?'
Nee, serieus.
Dit is echt gebeurd. Waargebeurd.
Als je je zoon zoiets ziet doen…
…ben je ontroerd.
Ik kreeg tranen in mijn ogen.
Ik begin ook te huilen.
Mijn zoon beseft langzaam dat hij Bob de Bouwer niet meer zal zien.
Hij begint te huilen.
Drie mensen huilen na één uitje.
Iedereen huilt.
Ik vroeg: 'Was het leuk?'
'Ja, pap.'
'Zullen we nog eens gaan?' -'Ja, pap.'
We zijn nooit teruggegaan.
Nooit. Ik ga er nooit meer heen.
Zo zit het.
Ik weet niet wat jullie doen, maar ik denk erover na.
Nooit weer.
Hé, Keulen.
Bedankt. Ik ben Ususmango.
RebellComedy. Peace.
Dames en heren…
…applaus voor de RebellComedy-legende…
…Benaissa Lamroubal.
Bedankt.
Bedankt. Geweldig.
Wat is dit fijn, echt.
In deze tijd ben je gewoon blij dat je voor mensen op kunt treden.
Mijn vorige show was voor auto's.
Ik heb geleerd: praat niet met auto's.
Tenzij je Michael Knight heet.
Laat anders maar.
Praat niet met auto's.
Het was een drive-up evenement. Voor hen was het cool.
Ze wilden een film zien…
…maar zagen De Verwarde Komiek, nu in de bioscoop.
Voor mij was het een ramp. Ik snapte er niks van.
Je kunt niet met auto's praten.
Ze wilden praten, maar ik begreep niet wat ze wilden.
Weet je hoe ze klapten?
Ja, ze toeterden.
Ze toeterden.
Ik vertelde grappen op het podium.
Ze moesten lachen. Weet je hoe?
Precies. Daarvoor toeterden ze ook.
Delen van mijn set vonden ze niks. Ze wilden me uitjouwen.
Weet je hoe?
Ja, ze toeterden.
Tien minuten later wist ik niet of ze het leuk vonden of niet.
Het is echt gestoord.
Communiceren via getoeter.
Gelach kun je niet vervangen door toeters. Gelach is zo'n prachtig geluid.
Zo mooi.
Ja.
Tegenover…
Het is 'n waarschuwing.
Ik word bang als ik het hoor.
Geen goede reactie op een grap. Dat werkt niet.
'Heb je deze weleens gehoord?
Wat doet de Pool op het ijs?
Inbreken.
Dat werkt niet.
Het hangt van de grap af.
Voor die grap moeten er Polen in het publiek zitten.
Maar dan wordt er niet getoeterd.
Dan zijn er geen auto's.
Goedkoop stereotype. Leuk?
Geweldig.
Ik ook. Dat mag. We zijn dol op stereotypes.
Ze zijn niet waar. Ik ken duizenden Polen. Die stelen niet.
Maar we willen horen: 'De Pool steelt.'
'De Arabier heeft een baard en vier vrouwen.'
'De Albanees werkt in de bouw.'
Dat willen we horen.
Het is niet waar, maar we willen het.
We zijn mensen en willen categorieën. Het moet makkelijk.
Dat willen we. Daarom gaan we naar de dierentuin.
We willen de dieren zien zoals het ons bevalt.
We willen de leeuw zien.
Waarom? De leeuw is de koning.
Omdat zijn manen op een kroon lijken.
Hij is de koning van de jungle.
Hij woont op de savanne, niet in de jungle.
Wat doet hij?
Hij zit de hele dag op z'n reet met haar, een baard en vier vrouwen.
Hij is meer Arabier dan de Arabier.
De leeuw is niet de koning.
In de jungle is de gorilla de koning. Kijk maar eens.
Wat een monster.
Overal spieren.
Dat is de koning. King Kong. De koning.
Gorilla's vegen hun reet af met leeuwen.
Godallemachtig.
'Kom maar hier met die manen.'
Bizar. De gorilla…
Een silverback… Kijk maar.
Wat een monster. Overal spieren. Iedereen is bang voor hem.
King Kong gezien?
Iedereen is bang dat hij hen opeet.
Weer 'n stereotype.
Eten gorilla's mensen? Ze zijn aardig.
Het zijn veganisten.
Dat willen we niet zien.
We willen stereotypes, de apen in de dierentuin.
Maar apen in de dierentuin hebben niks te maken met echte apen in de jungle.
Deze wonen in de dierentuin. Ze hebben verwarming.
Ze krijgen eten, medicijnen. Het zijn bijstandstrekkers.
Ze hebben niks…
Niks te maken met echte apen.
Dat zit in ons hoofd. Maar we willen de apen zien.
Wat willen we zien?
Dat ze bananen eten.
Ja.
Weet je hoe weinig apen ooit een banaan hebben gegeten?
Apen zijn bijna Oost-Duitsers.
Bananen zijn zo schaars dat ze ze niet kennen.
We denken dat de aap de banaan wil eten.
Dit hebben we ook fout. We denken dat apen ze zo eten.
Echt niet.
Als hij 'n banaan krijgt, neemt hij zo'n hap.
We denken dat alleen maar.
Dat geldt ook voor mensen.
We vertegenwoordigen iets uit ons thuisland of dat van onze ouders…
…maar we zijn anders.
Ik ben geen Marokkaan.
Ik ben 'n dierentuin-Marokkaan.
Ik vertegenwoordig iets wat ik amper ken.
Ik praat vaak over Marokko en Marokkanen.
Er zijn Duitsers die daar meer over weten dan ik.
Als een echte Marokkaan mijn set zag, zei hij:
'Zoiets heb ik nog nooit gezien.'
Dan zei hij:
'Ik heb nog nooit…
…in mijn leven zoiets gezien.'
O, jeetje.
We hebben die stereotypen nodig.
Dus ik gebruik ze liever. Dit is er eentje.
Ik was in een Italiaans restaurant met een van mijn beste vrienden.
Hij is Duits.
De Duitser en ik gaan naar 'n Italiaans restaurant…
…en na vijf minuten zie ik dat de ober Marokkaans is.
Vanwege zijn Franse accent.
Dus ik dacht:
Zijn Duits was niet goed.
Maar ik dacht:
dit is makkelijker in het Marokkaans, maar dat verpest 't.
Als ik in het Marokkaans tegen hem praat…
…voelt m'n vriend zich buitengesloten.
Wij doen dan Marokkaans…
…en de gasten beseffen dat het geen Italianen zijn.
Ineens wordt de macaroni Marokkani.
Dat wilde ik niet, dus ik sprak Duits.
Het probleem was dat ik salade bestelde.
Er zaten stukjes plastic in de ijsbergsla.
Er zaten stukjes verpakking in de sla.
Ik zei: 'Kijk, er zit plastic in.
Wil je dit weghalen?'
Hij viste het eruit en liep weg.
Ik dacht: ja, een Marokkaan.
Ik zei: 'Neem het alsjeblieft mee.
Er zit plastic in. Dat kan ik niet eten. Dan ga ik dood.'
Hij wilde zeggen: 'Nee, je wordt niet ziek.'
Maar wat uit zijn mond kwam, was: 'Nee, val dood.'
Ik zei: 'Gast…
…je bedoelde vast "je gaat niet dood."'
Hij zei: 'Nee, je hoorde het goed. Val dood.'
Echt niet.
Zoals ik zei: ik ben een dierentuin-Marokkaan.
Ik zat in 'n voetbalteam.
Als je in een team hebt gezeten, ben je dierentuin-Marokkaan.
Echte Marokkanen in Marokko spelen blootsvoets op straat.
Geweldige spelers.
Ik heb twee geweldige neven. Ze speelden blootsvoets.
Ze hadden het Duitse elftal wel gehaald.
In Duitsland was ik een reservespeler bij BV Weckhoven.
Ik was de slechtste speler ooit.
Ik mocht niet voetballen met m'n neven.
Mijn vader zei: 'Nee, je bent te zacht. Ze spelen blootsvoets.
Jij hebt noppen, sokken en scheenbeschermers nodig.
Speel niet met hen. Speel maar alleen.'
Ik voetbalde in Duitsland.
Ik was te georganiseerd voor Marokkanen…
…en te ongeorganiseerd voor Duitsers.
Dus Duitse voetbalclubs…
Veel van jullie hebben er gevoetbald.
Elke zaterdag of zondag een wedstrijd.
Na de wedstrijd neemt telkens een ander de shirts mee naar huis…
…om ze te wassen en weer mee terug te nemen.
Toen het mijn beurt was: een ramp.
We hadden een grote tas voor alle shirts.
Die nam ik mee naar huis.
Ik nam de tijd. De volgende keer was over een week.
Ik liet de tas in een hoek staan. Twee dagen ervoor dacht ik:
'Ik moet die shirts wassen.'
Ik zocht de tas. Weg. 'Waar is hij?'
Boven op de kast.
Pa had het ingepakt voor Marokko.
'Waar zijn mijn spullen?'
Ik moest alles vinden.
Mijn broer liep op straat en had het keepershirt aan.
Zijn beste vriend droeg nummer 10 van BV Weckhoven.
Ik dacht: shit, wat nu?
De dag van de wedstrijd. Ik zocht alles bij elkaar en waste het.
Een berg wasgoed. Vijf kinderen, eindeloos.
Ik probeerde het te wassen.
In de tas. Naar de club.
Ze wachtten op me. Het begon bijna.
De tas op de grond. Maakte hem open.
Niks opgevouwen. Alles erin gegooid.
Het shirt van de keeper ontbreekt. Mijn vaders jasje ligt erin.
Het was…
Echt.
Wat een rotwedstrijd.
We wonnen, maar weet je hoe we eruitzagen?
Onze keeper stond zo in mijn vaders jasje.
Nummer tien droeg een djellaba.
We wonnen 10-0 omdat ze bang waren voor onze keeper.
Ze dachten dat het een volwassene was.
Ze waren bang.
Hé, ik ben Benaissa Lamroubal.
Dames en heren…
…applaus voor medeoprichter van RebellComedy, Babak Ghassim.
Hoe is het?
welkom in de dierentuin
ik ken deze ruimte
ik weet wat je ziet
Sinti en Roma bedelen
vluchtelingen vragen geld
Polen stelen in de dierentuin
Chinezen maken dingen na
Arabieren dingen af
zwarte mensen zijn luid
wild in de dierentuin
grijs in de dierentuin
Duitsers zijn nauwkeurig in de dierentuin
Albanezen steken
Turken spreken goed Duits
Grieken zijn lui in de dierentuin
ruw in de dierentuin
hoofddoek, geen probleem
zolang het de schoonmaakster maar is
ik ken de dierentuin
ik ken de magie
Leidkultur, een individueel geval
meervoud wordt er enkelvoud
je vertegenwoordigt je soort
enkelvoud wordt er meervoud
overal borden in de dierentuin
die zeggen wie je bent
hoge verwachtingen
korte stiltes
als je die verbreekt
de last van het verbreken
geobserveerd te worden
jezelf te observeren
je eigen bewaker te worden
de show voor getrainde woestijnmensen
ik weet wat je ziet in de dierentuin
ik ben
wat je niet ziet
de grond waarop je er loopt
ik ben aarde, modder, steen
het droomvolk van de doden hier
gastarbeider
buitenstaander
slachtoffer van mezelf
Solingen, Halle, Hanau
Hülya, Jana, Hamza
gecombineerd met Goethe, Bach en Adenauer
allemaal geïntegreerd
echt geïntegreerd
geïntegreerd zonder discussie
allemaal gelijkwaardig
geïntegreerd door bacteriën en schimmels
geïntegreerd in mij
en mij geïntegreerd
mijn wortels, hun voorouders
mijn voren, hun littekens
mijn stem, hun talen
de taal van velen
de stem van de straat
mezelf zijn betekent hen zijn
zeventig is te oud om te aborteren
het zaad schiet op
ze bloeien in alle kleuren
ze spelen of vechten
of houden van elkaar
maar alles wat van mij komt
is divers
ik ben Duitse grond
en ik lig aan je voeten
je voetstappen worden gedempt
ver weg
als uit een andere tijd
vergeet niet
als je over me heen loopt
met elke stap
zet je een voet op mijn grond
en die houdt stand
DJ Wati, dames en heren.
Bedankt voor jullie komst. RebellComedy. Peace.
Ondertiteld door: Jolanda Jongedijk