Downloaded from YTS.MX
Za chwilę sprawdzę, czy się dostałam na USC.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Najwyżej mnie nie przyjęli. Wielu kandydatów odrzucają.
Na stronie info: „Aktualizacja”.
- „Zaktualizowano”. - Kliknąłem.
Dobra, aktualizacja.
To moja wymarzona uczelnia.
Nie przyjęli mnie. Już wiem.
UNIWERSYTET BROWNA UNIWERSYTET FORDHAM
Kliknęłam. O Boże.
O Boże.
Przyjęli mnie!
UNIWERSYTET NOWOJORSKI
O Boże!
Tak!
To jakaś nawiedzona sprawa.
Pogadajmy o tym.
W mediach zawrzało w związku ze skandalem rekrutacyjnym.
Szokujące szczegóły rekrutacyjnych oszustw
ściganych przez Departament Sprawiedliwości.
Nasi znajomi mówią tylko o tym. To wszystkich wyprowadziło z równowagi.
Agenci nieruchomości, prawnik, lekarz i kilku prezesów firm,
wszyscy usłyszeli zarzuty.
FBI prowadzi śledztwo pod nazwą Operacja Varsity Blues.
Operacja Varsity Blues.
- Jak się pan czuje po skandalu? - Skruszony?
Architekt skandalu Rick Singer zarobił dziesiątki milionów dolarów.
Rodzice słono mu płacili za podszywanie dzieci pod gwiazdy sportu.
- Rick Singer. - Rick Singer.
Rick Singer.
Mózg całej operacji.
Cały kraj jest zaszokowany.
NETFLIX — ORYGINALNY FILM DOKUMENTALNY
Pieniądze wpływają do mojej fundacji jako darowizna.
Do fundacji? A nie na uczelnie?
Tak, dzięki temu dzieci nic nie wiedzą.
To wasz wkład finansowy.
Jego wysokość decyduje o wyborze uczelni.
W przypadku kwoty pół miliona dolarów lub 300 tysięcy
jakie uczelnie wchodzą w grę?
Georgetown, Boston College, Georgia Tech,
USC, UCLA, Berkeley.
Brzmi nieźle.
Ona nie jest wybitną uczennicą. Testy poszły jej słabo.
Jest bystra. Zorientuje się.
Już mnie podejrzewa, że coś kombinuję.
- Mamy absolwentów Harvardu w rodzinie. - To niczego nie ułatwi.
- To nic nie znaczy? - Absolutnie nic, bo…
Chyba że przekażemy pieniądze na wydział, tak?
Ukończyłem Cornell.
Wpłaciłem im już około 750 000 dolarów.
Bądźmy szczerzy.
Twoje 750 tysięcy to pikuś.
Znam takich, co wpłacili na Cornell 50 milionów.
Przyślij mi informacje, dokąd i jak wysłać czek.
Jasne. Będziecie mogli sobie odpisać od podatku.
- Nawet lepiej. - A jak ich nie przyjmą?
Nie musisz się martwić. Sprawa jest załatwiona.
W przypadku bliźniaków nie ma zniżki?
NEWPORT BEACH, KALIFORNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2018
John, jak się masz?
Cześć, Rick. Zajęty, co?
Tak, dziś przyjęcia przedrekrutacyjne.
Rozmowy zaprezentowane w filmie są prawdziwe.
Chcę pomówić o twojej strategii cenowej i modelu ekonomicznym.
Aha…
Nie chcę ci nic narzucać, ale uważam, że to może być pomocne.
Nie. Tak.
To rekonstrukcje zapisów podsłuchów ujawnionych przez rząd USA.
W niektórych zmodyfikowano czas trwania i poprawiono klarowność.
Pracujemy bezpośrednio z uczelniami. Kto pierwszy, ten lepszy.
Po prostu wybierz uczelnię.
Myślę, że Harvard,
Princeton albo Georgetown, jedna z nich…
Bocznym wejściem na Harvard to będzie około 1,2 miliona.
Jezu.
Ale jak chcesz się dostać tylnym wejściem, Harvard zawoła 45 milionów $.
- Boże. - Stanford 50 milionów.
- Rany. - I ludzie płacą.
Wariactwo.
Głównie z Bay Area i z Nowego Jorku.
John, do tego już doszło.
W tym roku zapewnię boczne wejście 730 osobom.
Rany. Ile uczelni obsługujesz?
Dwadzieścia najważniejszych czy 50…
Pracowałem z wieloma podsłuchami.
To niesamowite, co ludzie mówią przez telefon,
kiedy nie wiedzą, że służby podsłuchują.
BYŁY PROKURATOR FEDERALNY
Wiem. To wariactwo.
LOS ANGELES, KALIFORNIA
Załatw studia na USC, lekarstwo na raka
i pokój na Bliskim Wschodzie.
Da się zrobić.
Nie ma sprawy, tylko pozbądź się męża,
będzie cię lepiej traktował.
To niemożliwe.
Rząd podsłuchiwał telefon Ricka. Bez jego wiedzy.
Przechwycono rozmowy z wieloma ludźmi.
Wszystkie pracujące mamy pytają, jak ja to wszystko robię.
Wiecie co? Nie da się.
Nie ma wielu spraw na szczeblu federalnym, w których oskarżono 50 osób.
Staramy się uzyskać 34 punkty z testu ACT.
Tak.
Mark się tym zajmie. Mogą być 33.
- Albo 34, albo 35. - Dobrze.
Przyślesz mi próbkę pisma?
- Tak. - I podpisu.
- Żeby było podobnie. - Tak.
Rick Singer był niezależnym doradcą,
który zorganizował całe przestępstwo.
Według dokumentów sądowych wszystko zaczęło się w 2011 roku.
Prześledziłem jego życie prywatne i zawodowe…
AUTOR KSIĄŻKI THE PRICE OF ADMISSION
…i dopuszczał się on nieuczciwości na mniejszą skalę już dekady temu.
Chciałabym myśleć, że Rick zaczynał jako uczciwy profesjonalista.
KONSULTANTKA AKADEMICKA
Przez lata to do niego wszyscy się zwracali.
W mieście był jedynym wykonującym taki zawód.
Po informacje o rekrutacjach na studia szło się do Ricka.
Ludzie chętnie korzystali z jego pomocy.
Byli zachwyceni, że on wie, jak się to robi.
DORADCA AKADEMICKI
„Zna zasady, poznał klucz”.
Zamożny rodzic dziecka, które jest jednym z 500 uczniów kończących liceum,
czuje, że dostaje ono ułamek uwagi, na jakiej mu zależy.
Więc załatwia problem za pomocą pieniędzy.
KOREPETYTOR PRZYGOTOWUJĄCY DO TESTÓW
Znajduje kogoś, kto pomaga mu przejść przez cały proces.
Stąd wziął się zawód niezależnego doradcy akademickiego.
Moi rodzice uznali, że zatrudnią niezależnego doradcę,
aby pomóc mi przygotować się do testu SAT…
BYŁA KLIENTKA RICKA SINGERA
…i zawęzić liczbę potencjalnych uczelni.
Miał być obecny w moim życiu do chwili złożenia podania na studia.
Na pewno pracował z wieloma uczniami z bardzo dobrymi referencjami
i zajmował się standardową usługą doradztwa.
Ułatwiał im proces rekrutacji,
doradzając w sprawie esejów, rekomendacji i tym podobnych.
Był sprawdzonym doradcą. Wtedy nie było wielu zasobów.
BYŁA KLIENTKA RICKA SINGERA
Jego firma nazywała się Future Stars. Moi znajomi korzystali z jego usług.
Trzeba było to zrobić.
Inaczej byłby żal i zamartwianie się:
„Czy wybrałam odpowiednią uczelnię? Czy dostałabym się, pracując z nim?”.
Ubierał się, jakby dopiero co zszedł z boiska do koszykówki.
Uważał się za trenera uczącego, jak dostać się na studia,
więc ubierał się jak trener.
Przechadzał się w swoim sportowym stroju
i fryzurze mnicha.
Nie odznaczał się charyzmą.
Rzadko się uśmiechał. Był raczej poważny.
Bardzo przenikliwy. Typ biznesmena.
Mało mówił. Nie był zbyt sympatyczny.
Istnieją ludzie, którzy bez przerwy mają w sobie rodzaj napięcia
gdzieś pod skórą. On taki był.
Powiedz: „Rozumiem”.
KREUJESZ SWOJĄ MARKĘ
Rick ciągle nakręcał biznes.
Robił prezentacje w księgarniach i klubach dla społeczności lokalnej.
Wiedziałam, z czym one się wiązały.
Z obietnicami, których nie był w stanie dotrzymać, i z… kłamstwami.
Z opowieści dzieci odniosłam wrażenie,
że to człowiek nieco podejrzany.
Jakiś taki śliski.
Znajomy opowiadał, że Rick złożył mu propozycję,
że pomoże mu dostać się na uczelnię
za pewną kwotę pieniędzy.
Prawie od początku
Rick Singer szedł do pewnego stopnia na skróty.
Osoby z Sacramento, które go znały, twierdzą,
że kłamał i wyolbrzymiał przy wypełnianiu podań na studia.
Zmieniał pochodzenie etniczne białych na latynoskie
lub afroamerykańskie, by skorzystali z pozytywnej dyskryminacji.
Był dość bezczelny.
CZARNY LUB AFROAMERYKANIN
Byłam wobec niego podejrzliwa, więc zbierałam dokumenty.
Zaczęłam kopiować dane z jego strony.
„Grupa Singera stała się jedną z najskuteczniejszych
firm doradczych i coachingowych”.
„W ciągu roku działania podjęto w Singapurze, Bangkoku,
na Filipinach, w Chinach, Japonii i Korei”.
Rick Singer często kłamał w swoim CV.
Podobno podawał się za członka zarządu w Starbucksie.
Uchodziło mu to na sucho, więc pozwalał sobie na więcej.
15 CZERWCA 2018
Wciąż w początkowej fazie procesu.
Oba oskarżenia przeciwko niemu były bardzo szczegółowe.
- Pojawia się wiele dowodów… - Tak.
Czy to Gordon Gekko z Wall Street?
Nie, Gordon Caplan. Jak się masz?
Żarty sobie robię. Jak się masz?
Tak. Dobrze.
Radca prawny firmy Gordon Caplan
to wspólnik w firmie prawniczej Willkie Farr & Gallagher.
System podatkowy USA składa się z dwóch podstawowych elementów,
co sprawia, że to nęci.
Żona opowiedziała mi co nieco o tym, co robicie.
Możesz mnie bardziej wtajemniczyć?
Dobra. Oto kim jesteśmy.
Nasza firma, której jestem właścicielem, jest warta 290 milionów dolarów.
Zatrudnia tysiąc osób w USA i 280 za granicą.
Pomagamy dzieciom z najbogatszych rodzin w USA dostać się na studia.
Mamy właścicieli NBA i NFL.
Wszystkich.
Te rodziny chcą gwarancji.
Nie chcą się cackać.
To ma być załatwione. I to na konkretnych uczelniach.
Załatwiłem 761 przyjęć dzięki „bocznym wejściom”.
„Główne wejście” to samodzielna aplikacja.
„Tylne wejście” to darowizna w wysokości dziesięć razy większej.
Stworzyłem boczne wejście,
bo tylne wejście nie daje gwarancji.
Po prostu jeszcze raz przyjrzą się kandydatowi.
Moje rodziny chcą mieć gwarancję.
OŚWIADCZENIE FBI 11 MARCA 2019
Jestem agentem specjalnym FBI.
Należę do oddziału zajmującego się przestępstwami ekonomicznymi,
także fałszerstwami korporacyjnymi i papierów wartościowych oraz łapówkami.
Fakty te są wynikiem mojego osobistego zaangażowania
w to śledztwo.
Nazywam się Rick Singer. Założyłem The Key.
Rick Singer założył i prowadził The Key,
firmę doradzającą i przygotowującą do studiów.
Założył także Fundację The Key Worldwide,
firmę non-profit zwolnioną z obowiązku płacenia podatku federalnego.
Rick Singer mówił rodzicom, że może ułatwić przyjęcie na studia
za pomocą „bocznego wejścia”,
co polegało na tym, że rodzic wpłaca darowiznę na rzecz fundacji,
aby zamaskować fakt, że jest to łapówka.
Między rokiem 2011 a 2018
rodzice zapłacili Singerowi około 25 milionów $
za łapówki dla trenerów i administratorów uczelni.
To jest Ameryka. Masz kasę?
Masz dostęp do czegoś, co jest niedostępne dla innych.
Więc nie jestem zaskoczona…
W ostatnich trzech czy czterech dekadach
wyższe wykształcenie stało się towarem.
BYŁY KIEROWNIK DZIAŁU REKRUTACJI STANFORD
Czymś, co można kupić. Produktem.
To ono jest celem samym w sobie, a nie jego zdobywanie.
To stało się kwestią statusu.
NIEZALEŻNA KONSULTANTKA AKADEMICKA
Twój status wzrósł, bo twoje dziecko jest w tak zwanej elitarnej instytucji.
Chodzi o przechwałki.
Według naszej branży to rodzice ubiegają się o przyjęcie…
NIEZALEŻNY KONSULTANT AKADEMICKI
…a dziecko to tylko narzędzie.
Współczuję pierwszoroczniakom.
Lądują w świecie, w którym liczy się
wyłącznie studiowanie.
To, żeby mieć jak najlepsze oceny.
W przeciwnym razie poczujesz się przegrany, najgorszy.
Rodzic, który nie studiował na Harvardzie,
teraz ma szansę to zrobić. W swoim wypaczonym umyśle.
Zwykle przyjmuje się, że uczelnie należące do Ligi Bluszczowej
są tymi „najlepszymi” w kraju.
Ale wszystkie te różnice nie mają prawie nic wspólnego
z nauczycielami akademickimi z danej uczelni.
Od lat 80. U.S. News publikuje ranking uczelni
w oparciu o jedno kryterium: prestiż.
I to wszystko.
„Prestiż” to francuskie słowo.
Ludzie nie zdają sobie sprawy, co ono oznacza we francuskim.
Oszustwo.
Właśnie tym prestiż jest na uczelni.
Wyobrażeniem. Iluzją. Jednak ludzie w niego wierzą.
Trudniej się dostać na studia nie tylko z powodu wzrostu liczby ludności.
Same uczelnie to spowodowały.
Im bardziej wydają się selektywne, tym wyżej są notowane.
Wszystko, co robią, ma na celu podniesienie ich pozycji w rankingu.
To niebezpieczna gra.
Większość osób myśli, że przyjęcie
opiera się na zasługach lub akcji afirmacyjnej wobec mniejszości.
Moim zdaniem istnieje cały zestaw różnych preferencji.
Owszem, niektórych przyjmuje się na podstawie zasług,
ale wielu dostaje się, bo faworyzuje się bogatych i białych.
Pierwszeństwo daje się też uczniom uprawiającym rzadkie dyscypliny sportu,
takie jak żeglarstwo, szermierka, jazda konna,
do czego większość uczniów nie ma dostępu.
Robi się też ogromne darowizny na rzecz uniwersytetu.
Biuro zdobywania funduszy wysyła informację
o rekomendacji kandydata do przyjęcia na studia.
Jared Kushner był synem bardzo bogatego dewelopera
z New Jersey.
Kiedy Jared ubiegał się o przyjęcie na studia,
jego ojciec zobowiązał się wpłacić na Harvard 2,5 mln $,
zapewniając synowi przyjęcie,
choć Jared był przeciętnym uczniem
i nie uczęszczał na najtrudniejsze przedmioty w liceum.
Wiele uczelni nie gwarantuje przyjęć,
co jest interesujące.
Wypisujesz czek na 3 mln $, a dziecko może zostać odrzucone.
Jeśli czek nie opiewa na kwotę 10-20 mln $,
to ich to nie wzrusza.
Singer nie żądał tak dużej kwoty, jaka jest obecnie wymagana,
gdy chce się zagwarantować przyjęcie na uczelnię.
Rodzice płacili Singerowi 300 000, 400 000, 500 000 dolarów.
Ta transakcja kupna-sprzedaży
dawała pewność przyjęcia na studia za znacznie niższą kwotę.
Zrobię z niego kopacza.
Ma mocne nogi. Może zostanie kopaczem.
- Nigdy nie wiadomo. - Tak.
Mógłbyś go zainspirować.
Może coś z niego będzie. Świetny pomysł.
Tak. Wiem.
- Bill McGlashan, dobrze cię widzieć. - Miło mi.
TPG Growth to niezbyt znana firma.
TPG Growth jest wartym 4 mld $ ramieniem prywatnego funduszu ogromnej TPG Capital.
Im bardziej efektywny biznes, tym większy ma się wpływ.
Otrzymuje się słuszne korzyści z długotrwałego, skalowalnego kapitalizmu.
Rok temu z pewnego chłopca zrobiłem środkowego napastnika.
Fantastycznie.
Ważył 66 kg. Środkowy napastnik.
Potrzebuję więc zdjęć,
na których uprawia różne sporty.
To będzie pomocne. Dodam jego twarz do sylwetki kopacza.
Dobrze, przejrzę, co mam.
Zabawne, jak funkcjonuje współczesny świat. Niewiarygodne.
Devin Sloane to biznesmen z Kalifornii, dyrektor.
Mieliśmy szczęście poznać wielu z was,
wymienić uśmiechy i razem się pośmiać.
Rok temu miałem chłopaka, który grał w piłkę wodną.
Jego tata przysłał mi zdjęcie, gdzie był zbyt wynurzony.
Nikt by nie uwierzył, że można się tak wynurzyć.
Tak.
Spytałem ojca: „Jak to się stało?”.
Ten odparł: „Stał na dnie”.
Ja na to: „Nie, nie”.
No właśnie. Musi płynąć. Dokładnie tak.
- Właśnie. - Następna sprawa, czy…
Jedno jedyne pytanie. Czy on wie?
Czy można to załatwić tak, żeby on nie wiedział?
Skoro pytasz, to powiedziałbym mu,
że pomogą mu nasi znajomi z wydziału sportowego.
Bo jest sportowcem.
Nie mogę mu tego powiedzieć, bo on nie jest sportowcem.
Wiedziałby tylko tyle, że biorę jego papiery
i mu pomagam, jasne?
Z tym nie miałby problemu,
że wywierasz nacisk, wykorzystując swoje kontakty.
- Żadnego. - Nie musisz mu nic mówić.
Czy Bill McGlashan to robi?
Mówi o czystej grze i pomocy dzieciakowi?
Wpędza mnie w poczucie winy.
A może pomagasz mu, bo interesuje cię z innego powodu?
Nie. Absolutnie. To nie ma nic wspólnego z jego…
Ale on nie wiedział. Jego dzieciak nie miał pojęcia.
Nie wiedział, że pomogłeś mu zdać ACT.
- O to prosił. - Bill McGlashan?
Żeby jego syn nie wiedział.
- Rozumiem. - W porządku.
- Więc on nic nie mówił? - Mnie?
Tobie ani swojemu dzieciakowi.
Tak wolał.
Czy to Agustin?
Agustin Huneeus, tak.
Naciska. Chce się dowiedzieć, co planujecie wobec swojego syna.
Pytał mnie, ale mówiłem, że nie…
Nie chciałem z nim o tym rozmawiać.
Mnie też naciskał.
Chce, żebyś pomógł jego córce.
Odparłem, że musi sam zadzwonić i powiedzieć, o co mu chodzi,
pogadać z Rickiem i pracować z Rickiem.
Dobrze. Bardzo naciska. Mam mu powiedzieć, co zamierzacie.
Powiedziałem mu: „Słuchaj, to ich sprawa, a Bill ma dużo kontaktów.
Musisz to omówić z Billem, nie ze mną”.
Już próbował.
Musisz wiedzieć, że rozmawiał z inną rodziną
o twoim bocznym wejściu i pytał,
czy uważam, że to w porządku. Odparłem:
„Agustin, nie powinieneś o tym rozmawiać.
Rick robi coś szczególnego”.
Zaniepokoiło mnie, że o tym rozmawiał.
Pełna zgoda. Tak. To…
Mnie też to niepokoi.
Powiedziałem mu: „Konkurencja jest bardzo duża.
Musisz to zatrzymać dla siebie, inaczej zwróci się przeciwko tobie.
Nieważne, kogo znasz”.
To prawda, nie jest dyskretny.
Czułem się niekomfortowo, rozmawiając z nim o tym.
- To dobrze. - Tak.
Rick Singer rozpraszał obawy.
DZIENNIKARKA THE NEW YORKER
Zapewniał, że inni też przez to przechodzą.
„Robiłem to miliony razy”.
Rick był jak terapeuta lub coach,
z tym że był też przestępcą.
Określiłbym Ricka Singera jako urodzonego sprzedawcę.
Układny, wnikliwy, nie narzucał się, wiedział, że ma czas.
DORADCA WIĘZIENNY
Studia nie zaczynają się dzisiaj.
Egzamin nie odbywa się jutro. Mają czas.
Umiał budować relację, jak każdy dobry sprzedawca.
Jaka dyscyplina byłaby dla nich najlepsza?
Może wioślarstwo? Czy to w ogóle ma znaczenie?
Dla mnie nie.
Zrobię z niego żeglarza ze względu na miejsce zamieszkania.
Biznesmen z Massachusetts, John Wilson.
Prowadzi firmę private equity.
Oskarżony o zapłacenie ponad miliona dolarów
za przyjęcie jego dzieci na elitarne uczelnie.
Taki sam sposób? Sport? Nie trzeba uprawiać tego sportu.
Zgadza się.
A co, jeśli jednak się nie dostaną?
Nie musisz się o to martwić. To już załatwione.
Świetnie.
Nazwę banku i numer konta wyślę ci
jutro lub pojutrze.
Dobrze.
Przy okazji zarezerwuj sobie lipiec,
jeśli masz chęć wpaść do Paryża.
- Robię imprezę urodzinową 19 lipca. - Dobrze.
- Wynająłem Wersal. - O Boże!
Jesteś szalony.
Wiem. Impreza na galowo, więc musisz być.
Jeśli chodzi o Ricka Singera, niesamowite jest to, że ten facet
o niejasnym pochodzeniu i z niewielkimi osiągnięciami
wkręcił się w bardzo wysokie kręgi społeczne
i zarobił przy tym bardzo dużo pieniędzy.
Mam wrażenie, że Rick Singer miał nieszczęśliwe dzieciństwo.
Rodzice rozwiedli się, gdy był mały.
Był bystry. Niewątpliwie miał dar wypowiadania się.
Uczęszczał na kilka uczelni.
Później został trenerem.
Problem w tym, że był zbyt wybuchowy jak na licealnego trenera.
Wrzeszczał na zawodników, gdy coś poszło nie tak.
Taki Bobby Knight z liceum.
Gdy Sacramento State zaliczyło cztery wygrane i 24 porażki,
zwolniono całą kadrę trenerską, włączając w to Singera.
Wtedy rozejrzał się wokoło i rzekł:
„Może trener koszykówki to nie jest zawód dla mnie.
Muszę go zmienić”.
I wypatrzył nową branżę niezależnych doradców dla kandydatów na studia.
Został pierwszym doradcą w Sacramento.
To ciekawe, jak to zaplecze przygotowało go na ten skandal.
Gdy się zastanowić, jako trener koszykówki w liceum
miał informacje o tym, jak odbywają się przyjęcia sportowców.
Tę wiedzę niewątpliwie wykorzystał kilka lat później,
próbując przekupić trenerów, by prezentowali uczniów jako sportowców.
Proces przyjmowania sportowców na studia znał od środka.
- John, jak się masz? - Cześć, Rick. Dobrze.
27 PAŹDZIERNIKA 2018
Jestem w środku ulewy w Arabii Saudyjskiej.
- W Arabii Saudyjskiej? - W Dubaju.
Nie wiedziałem, że tam są takie ulewy.
Tak, to bardzo nietypowe. Co słychać?
Przekazałem trenerowi żeglarstwa w Stanford 160 000 $ na jego program.
W czasie rozmowy powiedziałem:
„Słuchaj, mam nadzieję, że te 160 000 zabezpieczy
miejsce w przyszłym roku.
Czy to gwarantuje miejsce w przyszłym roku?”. Odparł, że tak.
- I to wystarczy? - Nie.
- Nie, nie wystarczy. - W porządku.
To nie TJ Maxx ani żaden Marshalls.
- Jasne. - Chcę, żebyś miał pierwszeństwo.
Mogę przekazać Johnowi Vandemoerowi czek.
Wyślę mu twoje 500 000 $, żeby zarezerwował ci miejsce dla córki.
John Vandemoer został niejako zwabiony do Stanford.
DZIENNIKARZ THE NEW YORK TIMES
Osiągał sukcesy jako trener żeglarstwa na Wschodnim Wybrzeżu.
Nazywam się John Vandemoer.
Jestem głównym trenerem żeglarstwa na Uniwersytecie Stanforda.
Wydawał się dobrym i prawym człowiekiem.
Wiele osób, które go znały, było zdziwionych,
że był w to zamieszany.
SF1, ujęcie ósme, miękki klaps.
BYŁY TRENER ŻEGLARSTWA W STANFORD
- Audio w porządku? - Raczej czysto. Dziękuję.
Dobra.
Czy wyobrażał pan sobie siebie w tej sytuacji,
zanim do niej doszło?
Nigdy. Jeszcze nawet tego w pełni nie zrozumiałem.
Ale to na pewno wpłynie na resztę mojego życia.
UNIWERSYTET STANFORDA KALIFORNIA
Pierwszy kontakt Rick Singer nawiązał przez telefon.
Zadzwonił do mnie,
przedstawił się jako osoba rekrutująca na studia
i był zainteresowany rzadkimi dyscyplinami.
Zaintrygowało mnie to i zgodziłem się na spotkanie.
Co ciekawe, sądziłem, że się ze mną skontaktuje
po dotarciu do Stanford.
Stanford jest dobrze zabezpieczony.
Wszędzie trzeba mieć kartę magnetyczną.
A on się pojawił w moim gabinecie.
Byłem zdziwiony, ale nabrałem pewności,
że ma w Stanfordzie większe znajomości niż ja.
Rick Singer to taki kalifornijski niebieski ptak.
Klapki, T-shirt, szorty.
Łatwo się z nim rozmawiało. Prowadziliśmy ciekawe rozmowy.
Wzbudził moje zainteresowanie i mnie zaintrygował.
Nasz kontakt dotyczył wyłącznie rekrutacji.
W Stanfordzie rekrutacja polega na tym,
że na każdą dyscyplinę przypada określona liczba miejsc.
Na koniec opowiedział o młodej kobiecie o nazwisku Molly Zhao.
Witam wszystkich. Mam 17 lat. Właśnie ukończyłam liceum.
Rick mówił, że bardzo jej zależy na Stanfordzie.
Ja już wtedy zakończyłem rekrutację.
Nie byłem w stanie jej pomóc i powiedziałem o tym Rickowi.
Skontaktował się ze mną prawie natychmiast i spytał:
„Czy możesz jej pomóc jakoś inaczej?
Jej rodzina jest bogata.
Mogą wpłacić darowiznę w wysokości miliona dolarów”.
Mój przełożony powiedział, że Stanford może się na to zgodzić,
ale że milion nie wystarczy na przyjęcie na studia.
I to tyle. Rick zamilkł na dłuższy czas.
W sierpniu następnego roku
zadzwonił do mnie znienacka i powiedział, że bardzo się cieszy.
„Molly się dostała, rodzina zadowolona. Dzięki za pomoc”.
Odparłem: „Świetnie.
Dostać się na Stanford to nie byle co. Ale ja nic nie zrobiłem”.
On na to: „Bardzo się cieszą i chcą przekazać 500 000 $ na twój program”.
Odparłem: „Jeśli chcą dać na program 500 000 $, choć nic nie zrobiłem,
to nie mam nic przeciwko”.
Nie ma dowodów, że John wpłynął na przyjęcie Molly Zhao.
Dlaczego Rick Singer przekazał 500 000 $ w imieniu Molly Zhao?
Tylko Rick zna odpowiedź.
Być może była to ogromna zaliczka
za dostęp do programu żeglarskiego.
Wysłał czek. Wyjąłem go ze skrzynki na uczelni,
poszedłem do centrum rozwoju i powiedziałem dyrektorce,
że mam darowiznę w wysokości 500 000 $.
Bardzo się ucieszyła. Mówiliśmy o tym,
że nic nie musiałem zrobić i że to niespodziane.
To najlepszy rodzaj darowizny.
Był tam wtedy szef wydziału sportowego.
Pogratulował mi i bardzo się ucieszył.
Zacząłem tłumaczyć, że to poprzez Ricka Singera.
Przerwał mi, mówiąc, że zna Ricka.
Władze administracyjne uczelni chcą,
żeby pieniądze napływały.
Wolą nie pytać, skąd się one biorą.
Z pewnością tak było na Stanfordzie.
Darowizny w wysokości 100, 200, 500 000 $
na coś takiego jak żeglarstwo
nie zapaliły czerwonej lampki ani nie były analizowane.
Zdaje się, że Singer wybrał dyscypliny, które były niezauważane,
bo ich finanse są skromniejsze.
Wiedział, gdzie szukać.
LONDYN
Mam dwójkę w Stanfordzie i dwójkę w Yale.
Chcę się dowiedzieć, kto będzie pierwszy.
W porządku.
Nieważne. Mogę mieć miejsca dla obu.
- Naprawdę? - To możliwe.
Trener piłki nożnej w Yale, Rudy Meredith, zgarnął łapówki na ponad 860 000 $.
Można wejść do Ligi Bluszczowej i rozwinąć się jako zawodnik,
a jednocześnie uzyskać dyplom Yale.
Podaj mi nazwiska. Pracuję nad tym.
Mam nowego dyrektora sportowego.
Próbuję to popchnąć.
Zaczekaj. Tylko…
Nie mam pojęcia, gdzie, u diabła, jestem w tym Londynie.
Nie ma sprawy.
Nie znoszę tych cholernych jednokierunkowych ulic.
Poza tym masz lewostronny ruch. Uważaj.
Nawet mi nie mów. Jestem teraz przy 2-3.
Gdzie jest 4-5?
Gdzie to, cholera, jest?
Znów jestem przy głównej ulicy.
Cieszę się, że mieszkam w USA.
W Szwecji nie byłoby tak źle.
To muszę sobie znaleźć jakąś fajną Szwedkę.
Dobra. Następnym razem, jak tam będę, to się rozejrzę.
Powiedz, czego szukasz, a zobaczę, co da się zrobić.
Tak. Powiem tyle.
W moim wieku ciężko znaleźć odpowiednią osobę.
To jest najtrudniejsze.
Poznałam Ricka, gdy po raz pierwszy zarejestrowałam się na portalu randkowym.
Wcześniej nie korzystałam z takich portali.
PRZYJACIÓŁKA, WSPÓLNICZKA
W wieku 53 lat uznałam,
że co mi tam, spróbuję.
Znalazł mnie tam i przysłał mi wiadomość.
Tak się zaczęło.
Czy sprawdziłam w necie, kim jest? Oczywiście. Natychmiast.
Byłam pod wrażeniem.
Mimo słabej jakości nagrania na jego stronie
pomyślałam, że zajmuje się ciekawymi rzeczami.
Moja metoda odblokowuje pełny potencjał twojego syna lub córki
i sprawia, że osiągają w życiu same sukcesy.
Pomyślałam, że jest przebojowy.
Że naprawdę robi coś dobrego.
Spotkaliśmy się na kolację. Ciekawie było,
gdy zaczęliśmy porównywać naszą przeszłość.
Oboje zaczęliśmy pracę w tym samym czasie.
On miał 12 lat i ja też.
Ja rozwoziłam gazety,
a on namawiał starsze dzieciaki, żeby kupowały dla niego alkohol,
który za dodatkową opłatą sprzedawał innym.
Mówię więc: „Ja dowoziłam prasę,
a ty sprzedawałeś nieletnim alkohol. Super”.
Odparł, że był bardzo pracowity.
Śmialiśmy się z tego. Miał charyzmę.
Był interesujący i inteligentny.
To było szybkie. „Miło cię poznać. Super. Dobranoc”.
„Podobasz mi się. Jak znajdę czas, może się znów spotkamy”.
JA TEŻ TAK CZUJĘ
- Mówił poważnie? - Najzupełniej.
Raz wysłałam mu emotikon, bitmoji. Napisałam: „Cześć”.
DALEJ, DRUŻYNO SZALONA
Odpowiedział: „Wariatka. Luzik-bluzik”. Głuptas.
Jego rodzina mówiła, że go rozśmieszam.
NIE FAIR, ROZŚMIESZYŁAŚ MNIE
Potrzebował tego.
Nie lubił…
za długo siedzieć w miejscu.
Był zajęty doradztwem akademickim. Jeździł od domu do domu.
Cechowało go też to, że bez przerwy pracował.
Od jego dawnego asystenta wiem, że nie spędzał nocy w hotelu,
tylko w samolocie.
Wysyłał asystentom wiadomości o każdej porze dnia,
wydając im różne polecenia.
Był niezwykle zdeterminowany.
Miałam wrażenie, że jego klienci są wszędzie.
Gdy czytam dawne wiadomości, widzę, że za każdym razem pisał:
„Jestem w Dallas. W Fort Lauderdale. W Nowym Jorku. Znów w Kalifornii”.
Bywało, że żył w vanie, kiedy pracował.
Miał wielkiego mercedesa.
Spał w nim, bo tak było prościej.
Lubił wstawać o czwartej rano
i ćwiczył, pływał, jeździł na rowerze, biegał.
Był jak nakręcony.
Nigdy nie widziałam, żeby ktoś miał tyle energii
i non stop działał.
Z tego, co zrozumiałam, spał może trzy godziny w ciągu doby.
Tyle mu wystarczyło.
Obserwując jego zachowanie, zdałam sobie sprawę,
że sporo rzeczy ukrywa.
Prowadził sekretne życie.
Dlatego nie mógł się do nikogo zbliżyć.
- Cześć, Rick. - Cześć.
- To dobry moment? - W porządku.
To świetnie.
Nazywam się Agustin Huneeus.
Siedzimy w jednym z pawilonów
i podziwiamy piękne popołudnie w Quintessa w Napie.
A więc kosztujmy.
Wyjaśnij mi jeszcze raz ten pomysł z piłką wodną. Na czym to polega?
Rozmawialiśmy o opłacalności, terminach i tym, jak to działa.
To była krótka rozmowa, a ja chcę mieć pełną jasność.
Dobrze.
Przygotowuję profil sportowy twojej córki.
To będzie profil piłkarki wodnej.
Jej protokoły, wyniki testów i profil
przekażę wydziałowi sportowemu USC.
Jego szefowa przygląda się wszystkim.
Nazywam się Donna Heinel. Jestem dyrektorem sportowym.
Mam…
Donna Heinel była bardzo skrupulatną przełożoną
i dbała o szczegóły.
Dostawała od Singera 20 000 miesięcznie.
Spotykają się co drugi czwartek
na tzw. spotkaniach podkomisji.
Dziekan i dwie osoby z działu rekrutacji analizują podania sportowców.
W jednym tygodniu piłka wodna, w następnym futbol.
Może koszykówka.
To zależy od sezonu i okoliczności.
Heinel została stróżem
między działem rekrutacji a wydziałem sportu.
Chodziło o to, by ci uczniowie byli traktowani jak sportowcy,
co praktycznie gwarantowało im przyjęcie.
Niektórych fałszywych sportowców w USC trudno było nie wychwycić.
Pewien koszykarz mierzył 168 cm.
Cheerleaderka została wykreowana na zawodniczkę lacrosse.
Piłkarz wodny w ogóle nie grał w piłkę wodną w liceum.
Zdumiewające, że te przykłady nie zapaliły czerwonej lampki.
Rzadkie przypadki wątpliwości
Heinel rozwiewała w dziale rekrutacji.
Twoja córka zostanie zaprezentowana i jeśli komisja wyrazi zgodę,
to Donna mnie o tym poinformuje i sprawa załatwiona.
Właściwie zostanie przyjęta, nim złoży podanie.
Wówczas wyślesz naszej fundacji czek na 200 000 dolarów.
Wtedy Jovan do mnie zadzwoni i powie, jak chce podzielić pieniądze.
KIM JEST „JOVAN”?
Wiesz, że moja córka nie nadaje się do tej drużyny.
To jest mój człowiek
i wie, że ona nie będzie grała. On to wie.
AMERYKAŃSKI TRENER ROKU
Z Rickiem Singerem współpracowało czterech pracowników USC.
Jeden z nich to Jovan Vavic, trener piłki wodnej.
Vavic osiąga wyjątkowe sukcesy jako uczelniany trener piłki wodnej.
Został oskarżony przez władze o przyjęcie ponad 250 000 $
w zamian za pomoc dwóm studentom w dostaniu się na USC jako zawodnicy.
Byłby najszybszym pływakiem w drużynie, robi 46 m w 20 sekund.
Moi najszybsi zawodnicy mają wynik 22 sekundy, ten chłopak lata.
Donna Heinel wpisuje ich na tak zwaną listę walk-on,
co dzieje się nagminnie.
A oni nie przychodzą na treningi i nie ma problemu.
Singer wykorzystał fakt,
że wydziały sportowe i biura rekrutacji
polegają na słowie trenera,
jeśli chodzi o umiejętności osoby, którą przyjmują.
Czy istnieje ryzyko, że będę miał z tego powodu kłopoty?
Od 24 lat wszystko gra.
To wiem, ale mam na myśli otoczenie.
Może pojawić się artykuł,
że drużyna piłki wodnej sprzedaje miejsca na uczelni za 250 000 $.
To niemożliwe, bo ona jest piłkarką wodną.
Przecież nie jest.
Tak się boję.
Sprawdź. Nieważne, co będzie, poradzisz sobie.
- Musisz się z tym zmierzyć. - Musisz. Tak.
- Poradzisz sobie. Zobaczysz. - Lista oczekujących.
Dali cię na listę oczekujących?
W aplikacjach jest aktualizacja,
klikasz i pojawia się info.
„Dziękujemy za wybór naszej uczelni. Z przykrością informujemy, że…”
„…nie została pani przyjęta na Stanford”.
Nie dostałam się na San Diego ani UCLA.
Czuję się fatalnie.
Po prostu się rozryczałam. To mnie wkurzyło.
Było dużo łez, walenia w ścianę i przeklinania.
Nie wychodziłam z pokoju. Płakałam cały weekend.
Odrzucili mnie.
UNIWERSYTET STANFORDA 27 MARCA 2020
Zauważam zmianę i progresję.
Uczniowie mają większą obsesję na punkcie uczelni.
DYREKTOR SZKOŁY
Większość uczniów zadręcza się i zamartwia. To się czuje.
Na spotkaniach panikują.
„A co, jeśli to się stanie? Co wtedy?”
„A jak się nie spodobam, bo użyłem takiego słowa?”
Naprawdę wariują.
Prawie wszystkie uczelnie odrzuciły moje podanie.
To straszne, bo myślisz, że z tobą jest coś nie tak.
Gdy nasze dzieci będą szły na studia, to na którą uczelnię?
Nikt się nigdzie nie dostaje.
To wariactwo. Przyjęcia na USC spadły o kolejne trzy procent.
Teraz to 12%, czyli…
Większość pragnących studiować znajdzie uczelnię.
Problem w tym,
że zbyt wielu uczniów wybiera te same uczelnie.
Moim celem była Liga Bluszczowa. Tam chciałem iść.
A kiedy mnie nie przyjęli, byłem załamany.
Chodzę na kursy przygotowawcze AP. Kurs ochrony środowiska.
W ogóle mnie to nie interesuje.
Zdobędę dodatkowe punkty, które i tak nie pomagają.
Tak się dzieje w liceach w całym kraju.
Ile zaawansowanych kursów można zrobić?
Rezygnujesz z orkiestry, bo wtedy możesz chodzić na kurs biologii.
Młodzież jest pod ogromną presją.
Bo jeśli szkoła oferuje 15 kursów AP, a ty chodzisz na jeden,
to od razu wykluczasz 50 najlepszych uczelni.
Niektórzy wracają do domu i jedynym ich zajęciem jest odrabianie zadań.
To straszne oglądać, jak to wszystko pochłania ich życie.
Przyczyniają się do tego media społecznościowe,
bo każde przyjęcie na studia jest tam odnotowywane.
Zatem to kolejny potężny cios.
To fatalne uczucie.
Wiem, że ci, którzy się dostali, zasłużyli na to w pełni.
Lubię podkręcać sztuczne rzęsy razem z prawdziwymi.
Olivia Jade jest bardzo znaną influencerką na YouTube.
Miliony osób oglądały jej filmiki,
na których wstawała, myła zęby, robiła poranny makijaż
i wybierała strój. To był rodzaj dziennika,
ale dodatkową korzyścią była możliwość kreowania marki.
Stworzyłam własną kolekcję ze sklepem Princess Polly.
Pragnę wam zaprezentować
moją rozświetlającą paletę z kolekcji Sephory.
Jest córką aktorki Lori Loughlin
i projektanta mody Mossima Giannulliego.
Prawdopodobnie obie swoje córki, Olivię Jade i Bellę,
sfotografowali przy ergometrze, a zdjęcia wysłali Singerowi.
Przyjęto je na USC jako sterniczki.
Chodziłam do szkoły z Olivią Jade. Znam jej szkołę.
Zobaczyłam zdjęcie siostry Olivii Jade na ścianie z innymi absolwentami.
Było tam napisane: „Gratulujemy przyjęcia na USC”.
Później usłyszałam, że Olivia też się tam dostała.
Byłam pod wrażeniem, bo dostać się na USC jest bardzo ciężko.
A dostały się obie.
- Idę do szkoły. - Pa, Olivio. Miłego dnia.
- Wiem, że się cieszysz. - Wcale nie.
Nie mów tego dzieciakom, które lubią szkołę.
Nieważne.
Olivia Jade nagrała filmik
ze swojego pierwszego dnia w ostatniej klasie liceum,
na którym jest dość nieszczęśliwa.
Po pierwszej lekcji chcę umrzeć.
Wszędzie jest strasznie gorąco.
Chcę wracać do domu.
Potem wraca do domu i mówi: „Jestem przeszczęśliwa”.
To najfajniejsze miejsce, w jakim kiedykolwiek byłam.
Dodaje też hashtag „szczęśliwa”.
Pamiętajcie, to szczęście móc się uczyć
i wielu oddałoby wszystko za dobrą edukację.
Albo jakąkolwiek edukację.
Więc może mi się tam nie podoba…
ale jestem wdzięczna, że mogę się wykształcić.
Choć nie znoszę szkoły.
Olivia Jade mówiła, że chciała rzucić liceum,
kiedy była w ostatniej klasie.
Powiedziałam mamie, że chcę rzucić szkołę, ale ona się sprzeciwiła.
Kazała mi zostać, a tata zmusił mnie, żebym poszła na studia.
Rodzice chcieli, żebym studiowała, bo oni nie skończyli studiów…
- Ale dali radę. - To prawda.
- Dali radę. - Tak.
- Są… - Hipokrytami.
Nigdy nie wydawała się zainteresowana tym,
co mogą oferować jej studia.
Czemu miałaby być? Osiągała sukcesy w tym, co robiła.
Szło jej świetnie.
Dobrze, Jim…
W listopadzie 2017 roku
Donna Heinel przedstawiła profil sportowy Olivii Jade podkomisji USC
i Olivia została warunkowo przyjęta.
Niecałe dwa tygodnie później
Rick Singer w e-mailu do rodziców Olivii potwierdził,
że zostanie ona przyjęta na USC,
ale by zachowali to w tajemnicy do marca.
LICEUM MARYMOUNT LOS ANGELES, KALIFORNIA
Doradca akademicki w liceum Olivii Jade stał się podejrzliwy,
bo nie wierzył, że siostry uprawiały wioślarstwo.
Zdaniem rządu Olivia Jade i jej rodzice
zastanawiali się, jak zapobiec
pokrzyżowaniu im planu oszustwa przez licealnego doradcę.
Olivia Jade spytała, czy powinna umieścić USC na swojej liście,
a Lori odparła, że tak, ale przez to kapuś może się wtrącać.
Miała pewnie na myśli doradcę.
Mossimo dodał: „Pieprzyć go, to wścibska szuja”.
Wszystko zaczęło się sypać po rozmowie telefonicznej
doradcy Olivii Jade z działem rekrutacji USC.
RAPORT WEWNĘTRZNY DORADCY AKADEMICKIEGO OLIVII JADE
Rutynowa rozmowa telefoniczna z USC, by sprawdzić tegorocznych kandydatów.
Gdy doszliśmy do Olivii,
powiedziano mi, że ma zostać przyjęta do drużyny wioślarskiej.
Odparłem, że nic nie wiem o tym, aby uprawiała wioślarstwo.
Znałem jej zaangażowanie w prowadzenie bloga
i wątpiłem, by znalazła czas na sport.
Mossimo dowiedział się, jakie informacje doradca przekazał USC,
i pojechał się z nim skonfrontować.
Otrzymałem telefon z recepcji,
że pan Giannulli jest na dole i chce ze mną rozmawiać.
Gdy usiedliśmy w moim gabinecie,
w sposób agresywny dopytywał, co mówiłem USC o jego córkach
i dlaczego staram się zniweczyć ich szanse.
Jego ton sprawił, że poczułem zdenerwowanie.
O konfrontacji dowiedziała się Donna Heinel z USC
i ostrzegła Ricka Singera o zaistniałej sytuacji.
Cześć, Rick, chcę się upewnić, że…
Nie chcę, żeby rodzice się wściekli
albo żeby powstały jakieś problemy na uczelni.
Chcę mieć pewność, że te uczennice,
gdy będą wypytywane w szkole, odpowiedzą,
iż przyjęto je w związku z uprawianymi dyscyplinami.
Czekają na kwalifikacje do drużyny
i rozpoczęcie treningów.
Chcę się co do tego upewnić.
Nie chcę, by ktoś przychodził do ich liceum
z pretensjami do doradców. To będzie koniec.
Skandal mnie zaskoczył,
bo pokazał rażące bezprawie.
Przekupywanie trenerów i udawanie, że dzieci są sportowcami,
choć nimi nie są.
Dlaczego trenerzy narażali swoje stanowiska i reputacje,
by przyjąć kogoś za łapówkę?
Zbieranie funduszy było częścią mojej pracy.
Programy futbolowe i koszykarskie
są o wiele hojniej wspierane niż mniej popularne dyscypliny jak żeglarstwo.
Uczelnia nie zarabia na programie żeglarskim.
Dla studentów to świetna sprawa, ale szkoła na nim traci.
Trzeba nadrobić darowiznami,
inaczej szkoła musi wypisać czek na pensje, sprzęt, wyjazdy.
Marzyłem, żeby być wyłącznie trenerem.
Zbieranie funduszy szło mi fatalnie. Nie lubię tego robić,
ale taka była konieczność.
To była walka o przetrwanie.
W grudniu 2018 roku wszyscy trenerzy mają spotkać się z kadrą kierowniczą.
To bardzo ważne spotkanie.
W ciągu 11 lat spotkałem się z dyrektorem ledwo parę razy.
Idę do gabinetu dyrektora sportowego. Jest tam sześć osób.
Niecały miesiąc wcześniej wygraliśmy mistrzostwa kraju.
Dyrektor całkowicie to zignorował.
Nikomu nie pogratulował, nie zwrócił się do drużyny.
Nie złożył gratulacji podczas spotkania.
Jedyne, co robił, to oglądał TV.
Siedział przodem do czterech lub pięciu ekranów
i oglądał koszykówkę.
Jedyny moment, kiedy spojrzał na mnie i się do mnie zwrócił,
to gdy poruszono sprawę funduszy.
„Świetnie sobie radzisz z funduszami.
Tak dalej. To bardzo pomocne”.
I wrócił do oglądania TV. Tyle w czasie całego spotkania.
- On znał Ricka Singera. - Tak, mówił, że go zna.
Rick naciskał, żebym przyjrzał się pewnemu uczniowi.
Interesował się i wiedział, że potrzebuję drugiego asystenta
i zbieram fundusze na to stanowisko.
Powiedział, że poprzez swoją fundację
chce przekazać na program darowiznę w wysokości 110 000 dolarów
i będzie ona finansować to stanowisko przez rok lub dwa.
Powiedział, że to bez zobowiązań,
że chce kontynuować naszą współpracę i polecać mi osoby,
a ja mam przeglądać profile.
Odparłem: „Świetnie. Cudownie”.
To była dla Johna równia pochyła.
Powinien był się obudzić i powiedzieć:
„Od dziś dołączam do zmowy przestępczej”.
Ale rząd musi dowieść, czy brało się pieniądze
w zamian za coś, czego żądał płacący,
choć na to nie zasłużył.
Najważniejszy czynnik w sprawie trenera ze Stanforda
był taki, że on osobiście się nie wzbogacił.
Środki, które otrzymywał, wspomagały program żeglarski w Stanford.
Rick Singer potrafił wykorzystywać ludzi.
Miał do tego szósty zmysł.
Łatwo wyszukiwał słabe punkty współpracowników.
Jeśli chodzi o sprawę Felicity Huffman,
powiedział jej:
„Wyniki córki są za słabe i nie zostanie przyjęta”.
Ale to była nieprawda.
Jej córka i tak by się dostała.
To było wyszukiwanie słabych punktów.
Felicity może zacząć racjonalizować.
„Czy jestem dobrą matką? Może zanadto skupiam się na karierze?”
„Nie chcesz, by skończyła dobrą uczelnię?”
To jest wykorzystywanie słabości.
Jego stopnie są za słabe, żeby go przyjęli na SC.
- Naprawdę? - O tak.
Niesamowite. Rany. No dobra.
Jakie miałaby szanse bez tego?
- Żadnych. - Nie przyjmą jej?
Nie ma żadnych szans.
Jak każdemu dobremu handlowcowi dobrze mu szło
sprzedawanie korzyści. To bardzo proste.
„Chcesz posłać córkę na Harvard?” „Tak”.
„Świetnie. W takim razie zrób tak”.
„Prawda jest taka, że jej wyniki są za słabe.
Uczę ją od dwóch lat.
Ale idzie jej marnie. W tej sytuacji,
skoro zależy ci na Harvardzie, trzeba pójść inną ścieżką.
Ktoś będzie musiał zdać za was test”.
„To znaczy?”
„Ten człowiek za 15 000 dolarów napisze ten test”.
To coś niespotykanego.
Mogę postarać się o wyniki testów,
nikt na świecie tego nie potrafi.
Twoje dziecko się nie dowie. To się stanie, jak gdyby…
Pomyśli, że jest bardzo mądra i miała szczęście na teście,
a wy macie wynik.
To numer nad numerami.
- I działa? - Za każdym razem.
Jaka jest stawka?
Za test 75 000 dolarów.
Za 75 000 $ dostaniecie taki wynik testu ACT albo SAT, jaki zapragniecie.
Jeśli chcesz się dostać na elitarną uczelnię w USA,
a z testu ACT, gdzie maksymalna liczba punktów to 36,
uzyskałeś mniej niż 34
lub z testu SAT mniej niż 1500,
to nie ma rozmowy.
TEST SAT
Przez wiele lat SAT uważano za test sprawdzający umiejętności.
Znaczącą i predykcyjną cechą wysokiego wyniku z testu
jest dochód w rodzinie.
Rada uczelni i ACT przyznawali to od lat.
To nie jest żadna tajemnica.
Gdybym był carem amerykańskiego systemu rekrutacji,
zniósłbym ujednolicone testy.
To by znaczyło, że wszystkie bogate firmy przygotowujące do testów
musiałyby szukać innej roboty.
Zapisz swoje dziecko na kurs 1500+ w Princeton Review.
On zmienia wszystko.
Słusznie się ostrzega przed kursami przygotowawczymi. To biznes.
Każda deklaracja jest napędzana marketingowo.
Oferujemy nawet gwarantowaną poprawę wyniku o co najmniej 150 punktów.
Proponują oni zatem,
że poprawią ci wynik o 500 punktów.
To inwestycja rzędu 1000 dolarów.
Jeśli macie możliwość zainwestowania takiej kwoty.
Ujednolicone testy
automatycznie faworyzują osoby, które już są faworyzowane.
Zamożniejsze osoby szukają ludzi takich jak ja,
ale 85% Amerykanów nie ma możliwości skorzystania z tego typu ekspertów.
Prywatny doradca akademicki kosztuje…
minimum…
dwieście, trzysta dolarów za godzinę, ale nie będzie on zbyt dobry.
Drodzy doradcy to koszt od około 500 do 1500 dolarów za godzinę,
a to dużo.
- Hej. - Cześć, tato.
Gdy patrzeć na to przez pryzmat skandalu,
były to przeważnie bogate rodziny,
które miały wszelkie możliwości uzyskania wysokiego wyniku SAT
i pokonania dużej konkurencji,
dostęp do kursów przygotowawczych, jakich tylko zapragnęły, a mimo to…
oszukiwały.
Wspomniałem już twojej żonie, że najpierw musimy spowodować, by córka
pisała test dla osób z trudnościami w uczeniu się.
Powiedzmy, że zrobi to mój człowiek lub ktokolwiek chcesz.
Ta osoba musi wydłużyć jej czas o 100% na wiele dni.
Testy SAT i ACT są pisane na czas.
Istnieją zasady ich wypełniania.
Dla osób z trudnościami w uczeniu się często wprowadza się udogodnienia.
Trzeba mieć zaświadczenie lekarskie,
że takie udogodnienia są konieczne.
I to właśnie wykorzystał Rick Singer.
Powiedz też córce, żeby w czasie testu
nie była zbyt… Ma wydawać się głupia.
Niech nie robi wrażenia za mądrej.
Chodzi o to, by wydawała się powolna
i niespecjalnie bystra,
żeby pokazać rozbieżności.
W akademii dzieci często dostają więcej czasu.
- W Greenwich Academy? - Tak.
Wszędzie w kraju.
Wszystkie bogate rodziny zorientowały się,
że jeśli ich dzieci dostaną więcej czasu na test,
to lepiej sobie poradzą.
Większość z nich nie ma problemów, ale dostają więcej czasu.
Szanse nie są równe.
Nie są.
To znaczy, to jest…
Szczerze, to trochę dziwne, ale…
Wiem o tym.
Ale gdy uzyska wynik i będziemy mieli wybór, powiesz,
że zrobisz tak ze wszystkimi swoimi dziećmi.
A wynik będzie…
Wynik będzie taki, jaki chcemy.
Pamiętaj, że jestem prawnikiem,
więc znam się na przepisach.
Załatwienie tego z tobą nie… To ona napisze test. To…
To ona pisze test. Nie będzie żadnych kłopotów?
Nic takiego?
No więc…
Już ci to tłumaczyłem.
Wiem.
- Przepraszam, ale to… - Nie. Rozumiem cię.
- Cierpliwości. - Dobrze.
Wytłumaczę ci cały proces.
Polecicie do LA na fałszywą wizytę rekrutacyjną.
Odwiedzicie tam kilka uczelni.
Potem przyleci Mark, który nadzoruje przebieg egzaminu.
Pojawi się w piątek wieczorem, tak jak wy.
W sobotę o ósmej rano stawicie się w szkole.
Twoja córka przystąpi do testu.
Mark będzie go nadzorował.
W sali będzie tylko ona z Markiem.
Dzieci, które mają trudności w uczeniu,
piszą odpowiedzi na osobnej kartce,
a my je wprowadzamy.
Pomyśli, że skoro wypełniła test,
to jest już napisany. Bez wątpienia.
Wyjdzie z sali i powie:
„Ale było trudne” lub „Jestem wykończona”.
Albo coś innego, co dzieci zwykle mówią.
Wtedy wyjdziecie, a Mark sprawdzi jej odpowiedzi
i napisze egzamin,
upewniając się, że wynik, na jakim nam zależało,
znajduje się na…
Niewiarygodne, co możemy zrobić.
Ona nigdy się o tym nie dowie.
Spojrzy na swój wynik i powie: „Boże, tato, zdobyłam 32 punkty”.
Jest specem od testów,
który pomógł wielu licealistom oszukać na egzaminie wstępnym na studia.
Mark Riddell latał na testy w różne miejsca. Nadzorował je lub poprawiał.
PRYWATNY KONSULTANT AKADEMICKI
Mam klienta, którego córka była świetną tenisistką
i studiowała z nim wiele lat temu.
Ukończył Harvard i pracował przy przygotowywaniu testów w IMG Academy…
STARSZA REDAKTORKA INSIDER
…szkole dla sportowców w Bradenton na Florydzie,
gdzie chodziły Serena i Venus Williams.
Bardzo skromny człowiek.
Wszystko zaczęło się, gdy urodziło mu się dziecko i potrzebował pieniędzy.
Wtedy Rick Singer przekonał go
do możliwości zarobienia kilku dodatkowych tysięcy.
Nie miał poprawnych odpowiedzi.
PROKURATOR
Ale był na tyle bystry, że był w stanie uzyskać prawie idealny wynik.
Rick Singer jest filarem tego skandalu rekrutacyjnego…
ANALITYK PRAWNY
…ale Mark Riddell jest jego mózgiem.
Złości mnie i bawi,
kiedy widzę, jak w sprawozdaniach nazywają go erudytą od pisania testów
lub tym podobne.
To dorosły facet wypełniający testy przeznaczone dla uczniów 11. klasy.
Każdy kompetentny pracownik firmy przygotowującej testy
powinien być w stanie je wypełnić.
Pytanie brzmi, czy zechciałby to zrobić.
Singer, niekwestionowany pomysłodawca tej intrygi,
płacił Riddellowi 10 000 $ za test.
Riddell latał z Florydy do ośrodków egzaminacyjnych w Teksasie i w Kalifornii.
System szkolnictwa wyższego
opiera się prawie w pełni na zaufaniu.
Za jaką cenę jesteś skłonny nagiąć swoje zasady moralne?
To fundamentalne pytanie.
Dla mnie to sprowadza się do stwierdzenia, że to bogaci mają możliwości,
a w tym przypadku środki i chęć,
by z tego skorzystać.
Rick, mam do ciebie pytanie.
Zdobyłam dla młodszej córki wielodniowy test ACT.
Świetnie. Ma czas przedłużony na wiele dni. Jasne.
Tak, zdobyłam to.
Ale moja młodsza córka jest inna niż starsza.
Nie jest głupia.
Jeśli jej powiem, że napisze test u Ricka,
będzie się zastanawiać.
Michelle Janavs, której rodzina stworzyła słynne przekąski Hot Pockets,
oskarżona o zapłacenie 100 tysięcy, by poprawić córce wynik testu ACT
i zapewnić jej przyjęcie na USC pod pozorem uprawiania siatkówki.
Jak to zrobić bez informowania o tym dzieci?
W większości przypadków dzieci nie wiedzą.
No dobrze, ale jak…
Rozumiem, że się nie dowie, ale jak jej to wytłumaczyć?
Nic nie mów.
W szkole powiedz, że jedziecie na weekend do LA.
Tak było ostatnim razem.
Moja młodsza córka stanowi problem, bo spyta,
dlaczego ma pisać tam.
Powiedz jej, że musi napisać test tam,
bo to łatwiejsze i wygodniejsze.
Rozmowy, które nagraliśmy, były przejmujące.
Współczujesz dzieciom, które będą czytać ich zapisy,
i rodzicom, którzy z pewnością
gorzko żałują swojej szczerości.
Jest bystra. Domyśli się.
Powie mi…
Już mnie podejrzewa, że coś kombinuję, a ja…
nie chciałam z nią o tym mówić.
Nie, rozumiem. W zupełności.
Jest całkiem inna niż moja starsza córka.
Naprawdę musi myśleć, że…
Starsza córka nie przykładała do tego wagi.
Mówiła, że nie napisze bzdurnego testu.
A młodsza córka uczy się, by zdobyć 34 punkty.
To naprawdę by jej pomogło.
Starsza córka zapytała mnie:
„Nie powiesz mojej siostrze, prawda?”.
Odparłam, że nie.
To dziwne.
Dziwna dynamika w rodzinie, ale każde dziecko jest inne.
Jasne.
Rick Singer zmienił styl życia na wystawniejszy.
Przeprowadził się z Sacramento do Newport Beach.
Miał tam bardzo ładny dom.
Zainwestował w wiele naiwnych przedsięwzięć.
W restauracje, drużynę piłki nożnej i inne.
Pieniądze przyszły szybko
i szybko się rozeszły na jego styl życia i inwestycje.
Rick zadzwonił do mnie i mówi: „Nie rozmawialiśmy rok.
Pamiętam, że świetnie znasz się na marketingu
w branży nieruchomości i restauracyjnej.
Chciałbym, żebyś otworzyła i prowadziła
jedną z filii mojej firmy doradczej”.
Zabrzmiało fantastycznie.
Rick zaprosił całą grupę na konferencję do LA
z bardzo wpływowymi osobami.
Z tego, co zrozumiałam, miał milionowe wpływy,
które miały mu pomóc w uruchomieniu tych firm.
Przydzielił nam stanowiska
i odjechaliśmy, by rozkręcić całkiem nowe firmy.
To było ekscytujące.
Rick odwoził nas na lotnisko.
Wsiedliśmy do jego tesli, a był wtedy duży ruch.
Rick pędził ponad 140 km na godzinę.
Ledwo się trzymaliśmy na skraju foteli.
W końcu dotarliśmy na lotnisko cali.
Pożegnał się i powiedział: „Do zobaczenia”.
Uścisnęłam go, a on mnie pocałował.
Spytałam, co to miało znaczyć.
Odparł: „Chciałem sprawdzić.
Może coś między nami jest. Może powinniśmy się spotykać”.
Ja na to: „Wiesz co? Znam cię od dawna.
Czas, który spędzasz na pracy, na zajmowaniu się biznesem,
i to, ile poświęcasz na oddzwonienie
albo wysłanie dwóch linijek… To się nie uda”.
CASTING DO REALITY SHOW
Nazywam się Rick Singer. Doradzam uczniom i ich rodzicom
w procesie rekrutacji na studia.
Mamy rodziny w Champaign, w Miami.
Wysyłają po mnie samolot, odbywamy kilkugodzinne spotkanie,
potem wsiadam do samolotu i lecę w następne miejsce.
To niesamowite.
Kiedy oglądałam nagranie, które przysłał do reality show,
przeżyłam szok.
Pracujemy u tych rodzin w domach, więc znamy je prywatnie.
Wiem, jak wyglądają ich sypialnie i pralnie.
Jak się dogadują. Wiem więc, co…
Pomyślałam: „Serio? Zamierzasz się tak odsłonić?”.
To nie miało żadnego sensu. Bo on był bardzo skryty.
Ciągle wrzeszczą: „To moje życie!”.
„Na tej uczelni… To jest zła uczelnia.
Nie zapłacę 50 000 dolarów za tę szkołę”. To niewiarygodne.
To nie miało sensu,
zwłaszcza w przypadku doradcy takiego kalibru jak on.
W jego życiu nie było zbyt wiele czasu dla ludzi.
Przez lata był żonaty i ma syna.
Gdy go poznałam, był rozwiedziony od sześciu lub siedmiu lat.
Mawiał, że będzie się tym zajmował
przez kolejne trzy do pięciu lat, a potem z tym skończy.
Naprawdę nie mam pojęcia, co go uszczęśliwiało
ani jakie były jego pragnienia.
Jak w kołowrotku dla gryzoni
starasz się za wszelką cenę dotrzeć do końca, a końca nie ma.
Jesteśmy sami. To w porządku? Możemy…
Jak najbardziej.
Staram się odsunąć od tego moją żonę
po części dlatego, że bardzo się stresuje, a ja…
chcę mieć… Spytam cię wprost.
Nigdy nie miałeś z tym problemów? Nikt nie miał kłopotów?
Nigdy nie było kłopotów.
A było jakiekolwiek zagrożenie?
Nie… Nigdy.
Pytam, czy to kiedyś może dać o sobie znać córce
albo rodzinie.
To znaczy, to się może ujawnić…
Ja nawet nie chcę wiedzieć, co wy robicie.
Ja tylko… Rick, więc rozumiesz…
Rozumiem znakomicie.
Jesteś absolutnie pewien, że nie będzie problemów?
Zajmujemy się tym od dawna.
Spytam inaczej.
Jeśli ktoś to kiedyś wykryje, co wtedy?
To jest do wykrycia tylko wtedy, gdy ktoś z was coś powie.
- Ja nie powiem nikomu. - A więc?
Po prostu…
Szczerze mówiąc, nie martwię się o kwestie etyczne.
Tylko o…
Jeśli ją złapią, będzie skończona.
Ja tylko…
Od 20 lat nie było takiego przypadku.
Jedyne, co może się zdarzyć, to…
- Gdy ktoś coś powie. - Tak, jeśli ona komuś powie.
Ach, tak. Ona nikomu nie powie.
Singer nie popełnił zgubnego błędu, który ujawnił jego działalność.
Po prostu ktoś został aresztowany
w związku z zarzutami niezwiązanymi z tą sprawą
i osoba ta przekazała informacje.
Ów dyrektor finansowy rzekł:
„Może zaciekawi was fakt, że trener z Yale chciał ode mnie łapówkę”.
Mężczyzna o nazwisku Rudy Meredith,
który współpracował z rodzicami w sprawie rekrutacji ich dzieci na Yale
pod pozorem uprawiania przez nie piłki nożnej.
Pierwsze pytanie zadane panu Meredithowi
po przeprowadzeniu dochodzenia i oskarżeniu go to:
„Czy chciałby pan mi o czymś powiedzieć?”. „Tak.
Chcę wam przedstawić Ricka Singera
i z chęcią będę współpracował przeciwko niemu, żeby nie iść do więzienia”.
I tak oto Rudy Meredith stał się informatorem.
Współpracował przeciw Singerowi.
WYLĄDOWAŁEŚ?
JESTEM DZIŚ CAŁY DZIEŃ W HOTELU LONG WHARF
POZNAŁEM KOGOŚ NA HARVARDZIE, PRZEDSTAWIĘ CI GO
Dziękuję.
Cześć, Rick.
Proszę do środka.
To się stanie, jak gdyby…
Pomyśli, że jest bardzo mądra i miała szczęście na teście,
a wy macie wynik.
To numer nad numerami.
- I działa? - Za każdym razem.
OŚWIADCZENIE AGENTKI FBI
Singer zgodził się na współpracę w śledztwie i na przesłuchanie.
Jednak niezbyt chętnie udzielał niektórych informacji
i odniosłam wrażenie, że nie bierze
pełnej odpowiedzialności za swoją rolę.
Mówił, że wpłaty, jakie on i jego klienci
robili na rzecz uczelnianych programów sportowych, były darowiznami.
Poinformowaliśmy go, że opłacanie rekrutacji
fałszywego sportowca do studenckiej drużyny jest niezgodne z prawem.
Następnego dnia po konsultacji z prawnikiem
Singer zgodził się nagrać rozmowy telefoniczne
z innymi osobami zamieszanymi w oszustwo.
Poinstruowaliśmy go, że ma to być fortel.
Dzwonię, bo moja fundacja przechodzi obecnie kontrolę.
- Fatalnie. - Tak. Prawda?
- Kopią w przeszłości jak zawsze. - Tak.
Elizabeth i Manuel Henriquez z Atherton.
Oskarżeni o wręczenie 400 000 dolarów łapówki.
Sprawdzają moje wpłaty.
Pytają o duże sumy, które wpłynęły od was.
Rozumiem.
- Zasadniczo… - Za twoje dobre uczynki.
No właśnie. Oczywiście niczego im nie powiedziałem.
Nie powiem urzędowi skarbowemu, że Mark napisał test za Isabelle albo że Gordie…
Jasne. Tak.
TRENER TENISA W GEORGETOWN
Że zapłaciliśmy mu za pomoc w przyjęciu na Georgetown.
Tak.
Chcę się upewnić, że nasze wersje są identyczne.
- Dobrze. - Gdyby zadzwonili.
Jaka jest twoja wersja?
Taka, że przekazaliście pieniądze na naszą fundację,
by pomóc zaniedbanym dzieciom.
- Oczywiście. - I…
- Te dzieci muszą chodzić do szkoły. - Oczywiście.
Dobrze.
Nie jestem zaskoczony zaangażowaniem Singera.
Nie przepuścił okazji, żeby się wzbogacić
na pomocy w rekrutacjach,
podobnie nie przepuścił szansy, by skorzystać na współpracy.
Był tak gorliwy we współpracy
jak w namawianiu rodziców do opłat za rekrutacje.
- Nie ma więc dokumentacji wpłat? - Nie ma.
Dobrze.
Czemu Isabelle pisała test w Houston?
Musimy znać szczegóły.
Już wam mówię.
Zasadniczo nikt nie może się o tym dowiedzieć,
bo w moich księgach nie ma dowodu, że płacono Markowi
za napisanie testu za Isabelle.
Nie ma na to żadnych dowodów w fundacji ani nigdzie indziej.
Żebyście wiedzieli.
Dobrze.
Jeśli ktoś zadzwoni, odpowiedź brzmi:
„Nie komentuję wyjazdu do Houston”.
Pojechała tam, bo potrzebowała specjalnych…
- Rozumiem. - Udogodnień.
Udogodnień.
Nie będę komentował.
Musimy uważać na rozmowy przychodzące.
„Nie znam numeru,
więc nie nie będę odbierać”.
UNIWERSYTET STANFORDA 6 LISTOPADA 2018
Rick Singer mówił: „Chcę kontynuować naszą relację.
Zadzwonię za tydzień w sprawie kolejnej darowizny
jak w przypadku tej na 110 000 $. Chcę to kontynuować”.
Odparłem, że świetnie. Dotrzymał słowa.
Zadzwonił tydzień albo dwa później.
Właśnie wychodziłem,
ale cały czas mówił do mnie przez telefon.
Ja tylko przytakiwałem.
Powiedział, że chce przekazać 160 000 $ teraz, a resztę później.
W ramach zaliczki na naszą współpracę.
Jedyne słowo, jakie zapamiętałem, to „zaliczka”.
Dla mnie zaliczka na poczet współpracy
oznaczała, że przyprowadzi mi więcej kandydatów,
a ja zdecyduję, co dalej.
Potem Rick zamilkł i nadal się nie odzywa.
To była nasza ostatnia rozmowa.
Tę rozmowę telefoniczną zaaranżowało FBI.
Okazuje się, że to najtragiczniejsza
i najbardziej druzgocąca rozmowa w moim życiu.
Chcę się upewnić, że potwierdziliśmy,
iż będę miał zarezerwowane miejsce.
Sytuacja jak z tamtą uczennicą, która rzekomo uprawiała żeglarstwo.
Dobrze.
Przygotuję jej profil,
umieszczę w nim ważniejsze regaty, które znajdę w Internecie,
i kogoś do ciebie wyślę.
- Wtedy zrobimy kolejną wpłatę. - Świetnie.
Jak się czułeś jako obrońca, słuchając tego nagrania?
Z mojego punktu widzenia to nie było dobre.
Stanowiłoby problem w czasie procesu. Nagrania są…
Jako prokurator często korzystałem z podsłuchów.
Przedstawiałem je na sali sądowej.
Ława przysięgłych uwielbia podsłuchy.
Mogą być dobrym dowodem. Wyjaśniłem mu to.
Słyszałem rozmowę telefoniczną. Była niezła,
może być trudno się z niej wytłumaczyć.
Chciałem dać ci znać, że nasza fundacja przechodzi kontrolę.
Tak.
- Co jest normalne, prawda? - Tak.
- Kontrolują moją fundację. - Tak.
- Co jest dość normalne. - Aha.
- Moja fundacja ma kontrolę. - Aha.
- Jak wszyscy na tym świecie, co? - Jasne.
Sprawdzają…
To nie była typowa tajna operacja.
Gdy spojrzeć wstecz na przestępstwa urzędnicze,
na przykład Enron, szefostwo zostało oskarżone.
Dyrektor generalny, finansowy, operacyjny i na tym koniec.
Zwykle tak poważne zarzuty korupcyjne uważa się za przestępczość zorganizowaną.
By rozpracować syndykat narkotykowy,
zaczyna się od lokalnych dilerów,
robi się podsłuch, dociera do średniego szczebla
i kończy na szefie.
Tutaj Rick Singer sprzedawał produkt, a jednak wpadł jako pierwszy.
Należało pójść po szczeblach w dół i złapać kupujących.
- Moja fundacja przechodzi kontrolę. - Tak.
- To normalne, prawda? - No tak.
- To naturalne. - Tak.
Powiadomię skarbówkę,
że twoja darowizna dla naszej fundacji poszła…
Zaczekaj, Rick. O coś cię spytam.
Nie lepiej się spotkać, zamiast rozmawiać przez telefon?
Jak sobie życzysz.
Skarbówce powiem tylko tyle, że twoja darowizna na fundację
poszła na zaniedbane dzieci. To wszystko.
Tak.
Gdy słucha się nagrań Singera,
jawi się on jako ktoś niezwykle zręczny
w nakłanianiu ludzi do przyznania się do przestępstwa.
Dobrze mu to szło,
ale to działa tylko na pracowników umysłowych.
Oni zwykle nie cenzurują się, rozmawiając przez telefon.
Znamy ludzi z Goldman Sachs, którzy bardzo cię polecali.
Z mężem codziennie śmiejemy się, jak dobrze się spisałeś.
To było warte każdego wydanego centa.
W rozmowie z członkami zorganizowanej grupy przestępczej
po 30 sekundach zostałby rozpoznany jako wtyczka.
Chcę się upewnić, że obaj mamy te same wersje.
Powiem im,
że przekazałeś fundacji darowiznę 50 000 $ na pomoc zaniedbanym dzieciom,
a nie że Mark napisał test za twoją córkę
albo że zdawała go w West Hollywood.
Masz mnie za durnia?
Nic takiego nie powiedziałem. Chodzi o to, że…
Rozumiem, Rick.
Powiem, że zachęciło mnie to,
że pomagasz biednym dzieciakom dostać się na studia.
Rick, wiesz… Ja nie…
Cokolwiek robisz, to twoja sprawa.
Czuję się niekomfortowo, rozmawiając z tobą
o sprawach… no wiesz…
o twojej działalności.
Stephen Semprevivo, biznesmen z Los Angeles,
zapłacił 400 000 $ za przyjęcie syna na Georgetown, podając go za tenisistę.
Współpracowaliśmy w ramach działalności charytatywnej
i związanej z doradztwem.
Twoje interesy to twoja sprawa. Więc…
Rozumiem. Jasne.
Ale jednocześnie byliśmy częścią…
Nie zgodzę się z tym.
Nie przyjęli go, bo podaliśmy go za tenisistę?
Nie. Skąd.
To, co zrobiłeś, to twoja sprawa, jasne?
- Jasne. - Za to, co zrobiłeś,
ja nie biorę odpowiedzialności. Ty za to odpowiadasz.
Oczywiście. W pełni odpowiadam
za zgłoszenie go jako tenisisty za waszą wiedzą.
Jestem tego świadomy i w pełni odpowiadam za to,
że użyłem swoich dojść i zrobiłem z twojego syna tenisistę.
Wszyscy zgodziliśmy się, że tak zrobimy.
Nie znam szczegółów,
ale to ty masz odpowiadać za to, co zrobiłeś.
Nie chcę już o tym rozmawiać, bo…
To dwie różne sprawy.
Skorzystaliśmy z twoich usług i złożyliśmy darowiznę.
Na cel charytatywny. Dobry cel.
Cieszyliśmy się, że pomagamy.
Co do twoich przysług niezwiązanych z pracą,
to jest…
Doceniamy twoją pomoc.
Skorzystaliśmy z twoich usług, jeśli chodzi o…
O doradztwo w sprawie studiów.
Za pracę, którą wykonałeś, zapłaciliśmy osobno.
Doceniamy ją.
Sądzę więc, że…
jeśli chcesz sugerować, że zrobiłeś coś innego,
to ja nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Jestem przewrażliwiony na temat tego, o czym mówiłeś.
Nie lubię rozmawiać o tym przez telefon.
Zastanawiam się, czy oni…
Nie zadadzą sobie trudu, by założyć podsłuch mnie,
ale czy nie założą go tobie?
Potentat nieruchomości Bruce Isackson i jego żona Davina
zapłacili 600 000 $ za pomoc dwóm córkom w przyjęciu na UCLA i USC
metodą fałszowania testów i podawania ich za sportowców.
W najgorszym razie zadzwonią i powiedzą:
„Udowodnij tę wpłatę…”.
- Poproszą o… - Ale tak było.
Tak. Ale… myślę, że…
O Boże. Ty myślisz…
Jeśli dojdą do sedna, to będzie wiadomość z pierwszych stron gazet?
Osobą na pierwszej stronie…
Tak, ale czy ja… Co, jeśli…
Gdyby doszli do sedna, to chcieliby…
Dzieciakom strasznie ciężko dostać się na studia.
Tam dzieją się różne rzeczy.
I ten wstyd przed wszystkimi znajomymi.
Boże. To byłoby…
Boże…
LUTY 2019
Kilka miesięcy później nadchodzi Boże Narodzenie.
O 7.00 lub 7.30 rano słyszymy pukanie do drzwi.
Stoją tam dwie kobiety.
Pokazują odznaki i jedna mówi,
że jest z urzędu skarbowego, a druga, że z FBI.
Pytam: „O co chodzi? W czym mogę pomóc?”.
„Mamy tylko kilka pytań w sprawie rekrutacji na studia”.
Odpowiadam: „Chętnie pomogę”.
Agentka FBI zaczęła wypytywać o Ricka Singera.
Opisałem naszą relację, to, że przysyłał mi kandydatów
i przekazywał darowizny, a one:
„To nie tak się nazywa. Pan brał łapówki”.
Na koniec powiedziały:
„W Stanford o tym wiedzą. Są wściekli”.
Dały mi swoje wizytówki i się pożegnały.
Szybko poszedłem na górę, usiadłem na łóżku i płakałem.
Nie wiedziałem, co się stało.
John Vandemoer zgłosił się do mnie, bo szukał prawnika.
Sprawa była pilna.
„Spotkajcie się w tym tygodniu.
Do 48 godzin musimy wiedzieć, czy zgodzi się na układ”.
Przyleciał nocnym samolotem.
Widziałem go po raz pierwszy, ale wyglądał na zmęczonego
i bardzo zdenerwowanego tym, co ma się wydarzyć.
Powiedział: „Nie jest dobrze. Jesteś oskarżony o oszustwa pocztowe,
podatkowe i telekomunikacyjne.
Każde może skutkować wyrokiem 20 lat więzienia”.
Zarzut dotyczył dołączenia do zmowy Ricka Singera,
której celem była pomoc uczniom nie uprawiającym żeglarstwa
w rekrutacji i przyjęciu na Stanford.
W zamian Rick robił przelew albo przysyłał czek.
Lub go wręczał. To oszustwo telekomunikacyjne i pocztowe.
Przekonali Stanford do zeznawania przeciwko mnie.
Singer miał zeznawać przeciwko mnie.
Nie miałem żadnych dowodów po swojej stronie.
Razem z żoną i tatą
uznaliśmy, że lepiej będzie, jeśli przyznam się do winy
i będę przestępcą do końca życia.
Po przyznaniu się do winy trzeba spotkać się z kuratorem.
Został przesłuchany.
W czasie mojego przesłuchania sprawa przedostała się do mediów.
Chcemy ogłosić zarzuty w największym oszustwie rekrutacyjnym,
jakie dotąd ścigał Departament Sprawiedliwości.
Postawiliśmy zarzuty 50 osobom z całego kraju.
Byłem w Las Vegas na konferencji turnieju koszykówki
i rano odebrałem telefon od wydawcy, który powiedział:
„Nieważne, co robisz, rzuć to i leć do Los Angeles”.
Skandal dotyczący ogromnego oszustwa rekrutacyjnego.
Wśród oskarżonych jest wielu aktorów, trenerów i prezesów firm.
ABC NEWS MÓWI O 50 OSOBACH
Telefon zaczął się urywać.
DZIESIĘĆ KAMER PRZED SĄDEM
Mój prawnik cały czas patrzył na telefon
i powtarzał: „To poważna sprawa”.
Oskarżono 33 rodziców, w tym Lori Loughlin…
Aresztowanie Felicity Huffman w domu w Hollywood Hills.
Wyciągnęli broń.
Naloty na domy bogaczy.
FBI!
Każde z tych rodziców powinno siedzieć.
Jak uczelnie nabrały się na te zdjęcia?
Włączcie myślenie. To nie jest…
Olivia Giannulli była znana dzięki mediom społecznościowym.
Teraz jest głównym adresatem publicznego oburzenia.
Jej słynni rodzice zostali oskarżeni
o wręczenie 500 000 $ łapówek w zamian za przyjęcie córek na USC.
Zaczęłam oglądać Olivię trzy lata temu.
Obejrzałam prawie wszystkie filmiki.
Posuwa się do oszustwa, żeby się dostać na studia?
I zabiera miejsce któremuś ze swoich fanów?
Straciła wielu sponsorów.
Nie reklamuje już kosmetyków do makijażu Sephory.
Olivia, jak się masz?
Jak się masz po skandalu rekrutacyjnym? Rozmawiałaś z mamą?
Może to dziwne, ale po tym wszystkim stała się jeszcze większą celebrytką.
Olivio. Dobrze cię znów widzieć. Czujesz się pewnie?
Atakowano ją na Instagramie i zalewano ją komentarzami.
UPRZYWILEJOWANE DZIECKO PRZESTĘPCÓW
IDŹ SIEDZIEĆ
Może przeczytać komentarze…
MUREM ZA KRÓLOWĄ WIOŚLARSTWA
…i uznać, że to tylko trolle. Nie.
Ja cię nie trolluję. Ja jestem wkurzona. Rozczarowałaś mnie.
I ostatnie w tej sprawie…
ZREZYGNUJ Z SUBSKRYPCJI
TRENER ZE STANFORD NIE TRAFI DO WIĘZIENIA
John Vandemoer zgodził się przyjąć ponad 600 000 $ od Ricka Singera,
domniemanego autora skandalu rekrutacyjnego.
Sąsiadka przysłała mi wiadomość: „Czytasz te artykuły?
Widzisz, kto to?”. A to był, o matko, Rick Singer.
Zaczęłam skakać z wrażenia. Powiedziałam, że nie wierzę.
Nie wierzę, że go złapali. Naprawdę nie do wiary.
Wiadomości, jakie dostawałem, alerty o newsach,
to wszystko była
przygniatająca reakcja na sprawę kryminalną.
Wyszedłem, co nie było dobrym pomysłem.
Wymierzono we mnie kamery i zasypano mnie pytaniami.
Co pana skłoniło do przyznania się?
To było przytłaczające.
Oblegli go.
Nie wolno mieć komórki w sądzie.
Sprawdziłem telefon i był e-mail ze Stanford, że mnie zwolnili.
Straciłem pensję.
I ubezpieczenie zdrowotne, a co najważniejsze, żłobek dzieci…
Dach nad głową mieliśmy na kampusie Stanford.
Na uczelni, która była moją ofiarą.
Słowo do zawodników? Był pan dla nich wzorem.
Popełniłem błąd, zostając w mediach społecznościowych. Rozpętał się hejt.
Dostawałem SMS-y z groźbami śmierci.
Anonimowe osoby wysyłały SMS-y,
że zdenerwowało ich to, co zrobił.
Nazywali mnie „najgorszym grubym zjebem, jakiego widzieli”.
Jak ja się mieściłem do żaglówki?
Jak mogłem to zrobić uczelni?
Powinienem umrzeć i spadać.
Tydzień po nagłośnieniu skandalu zadzwonił Chińczyk
i chciał zapłacić 10 mln $ za przyjęcie na Harvard.
Spytałem, czy czyta gazety. To najgorszy moment na taki telefon.
Kiedy poinformowano o tym w mediach, przygotowywałam się na spotkanie.
Zadzwonił do mnie znajomy i pyta:
„Jak się nazywa ten gość, który pracował w firmie rekrutującej na uczelnie?”.
„Rick Singer. A co?”
On: „Chyba żartujesz”. Ja na to: „Nie, a co?”.
„Włącz TV. Wejdź na Facebooka albo na Instagram. Gdziekolwiek.
Weź telefon i zobacz”.
Nie mogłam w to uwierzyć.
Jest nagranie, na którym Rick uroczyście kroczy
otoczony reporterami i na nikogo nie patrzy.
Moje serce zamarło. Po prostu.
W końcu nadszedł czas na mnie.
Na mój wyrok.
Rick nadal tam był.
Mieliśmy się minąć.
Oczywiście Rick nie spojrzał mi w oczy.
Nigdy nie zapomnę chwili, kiedy tak obok siebie przeszliśmy.
Serce mi waliło.
Usiadłem między dwoma prawnikami. Weszła sędzia
i przyznałem się do „zmowy przestępczej”.
Sędzia Zobel rozumiała, że to człowiek, któremu zależy na studentach,
i nie trzeba go wysyłać do więzienia.
Pan Vandemoer jest chyba najmniej winnym
ze wszystkich oskarżonych z tej grupy.
Oczywiście rodzice są w innej sytuacji.
Pozostali trenerzy czerpali osobiste korzyści.
On tego nie robił.
Skazała mnie na pół roku aresztu domowego w zawieszeniu na dwa lata.
I na grzywnę 10 000 $.
Myślę, że to była naprawdę słuszna decyzja.
Nie musiał iść do więzienia.
Jest w domu z dziećmi. Dochodzi do siebie.
Wraca do szkoły. Ma pracę.
Gdy rozmawiamy, wydaje się, że jest z nim znacznie lepiej.
W oświadczeniu ofiary o doznanych szkodach
uczelnia Stanford poinformowała, że wciąż ma ponad 700 000 $ z darowizn.
Ani ja, ani moi współpracownicy z firmy
nie znamy przypadku, by ofiara zmowy przestępczej
po wykryciu zmowy stała się o 770 000 $ bogatsza
niż przed jej rozpoczęciem.
Rick Singer wrócił do Sacramento.
Jeździ po mieście. Nadal nosi sportowe ubrania.
Nie ma w nim szpanu.
Dwa razy dziennie pływa w lokalnym klubie tenisowym.
Wychodzi z basenu w kąpielówkach,
ćwiczy jogę, robi pompki i telefonuje.
Niekiedy odbywa wiele rozmów.
Pewnie mówi wszystkim, że nie pójdzie do więzienia,
bo sędzia jest znajomym i tak dalej.
Znając Ricka Singera, nie wiadomo, w co wierzyć.
Czy on w to wierzy, czy to absolutne kłamstwo.
Przyznał się do czterech przestępstw.
Muszę wierzyć, że pójdzie do więzienia.
Czy system jest felerny? Jakiś komentarz?
Na jednym z nagrań widać człowieka z mikrofonem
starającego się nakłonić Ricka Singera do udzielenia odpowiedzi, a ten ich unika.
Czy z tego może wyniknąć coś dobrego?
Wydaje się nieporuszony tym, że ktoś chce z nim przeprowadzić wywiad.
To skłania do zastanowienia się, czy on w ogóle żałuje.
Zachowuje się, jakby był tylko pionkiem w całej sprawie.
Wydajesz się swobodny. Nie spieszysz się.
Naprawdę pracowałeś z ponad 700 rodzinami?
Rick, czy system jest felerny?
Aktorkę Lori Loughlin z Pełnej chaty skazano na dwa miesiące więzienia.
Jej męża Mossima Giannulliego na pięć miesięcy.
Aktorka Felicity Huffman spędzi 14 dni za kratkami.
Nic dobrego nie wyniknęło z tych wyroków i z tego skandalu.
Grzywny, jakie dostali, były bez znaczenia.
To nie zrobiłoby im różnicy,
gdybyśmy mocno uderzyli ich po kieszeniach,
a pieniądze przeznaczyli na gorzej sytuowane dzieci.
To byłoby wspaniałe.
Wtedy można by mówić, że wynikło z tego jakieś dobro.
Staram się nie obwiniać rodzin ani rodziców.
Skupiam się na krytykowaniu uczelni
i uniwersytetów, które stworzyły ten system.
Gdyby nie było takich furtek
i pierwszeństwa wobec rodzin uprzywilejowanych,
to nie byłoby takich pokus.
Ten skandal niekoniecznie skłoni uczelnie do wprowadzenia zmian.
On sprawia, że wydają się one jeszcze bardziej ekskluzywne i atrakcyjne.
Jeśli ci bogaci ludzie są skłonni zaryzykować osadzenie w więzieniu,
żeby ich dzieci przyjęto na studia,
to musi być wyjątkowo cenne.
Co my robimy tym dzieciom, przytłaczając je
„uczelniami z top 25, dziesięć czy pięć”?
W ostatecznym rozrachunku to, gdzie studiujesz,
ma niewielki wpływ na twoją przyszłość.
W USA jest ponad 3000 uczelni wyższych. Wybór jest ogromny.
Zapomnij o USC. Studiuj gdzieś indziej.
Gruntowną edukację zdobędziesz prawie na każdej uczelni.
W tym przypadku rodzice w to nie wierzyli.
Bo większe uczelnie miały prestiż,
blask, splendor i można się było nimi pochwalić.
Dlaczego ci rodzice zdecydowali się na oszustwo,
choć ich dzieci tak dużo miały?
Częściowo dlatego, że na pewnym poziomie bogactwa
pojawia się nieustanny pościg za oznakami siły.
Chcesz mieć luksusowe auto, dom, potrzebujesz tego czy nie.
Wydaje mi się, że atmosfera,
jaką wytworzyły bogate społeczeństwa, jest częścią tego problemu.
W Ameryce kochamy bogatych i ich nienawidzimy.
Mierżą nas, a jednocześnie fascynują.
Ta historia to świetna okazja, by zobaczyć, jak żyją bogaci,
i obnażyć realia tego systemu.
Jest coś niezwykle pokrzepiającego w tym,
że w morzu niesprawiedliwości pojawia się odrobina sprawiedliwości.
GORDON CAPLAN PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY WYROK: MIESIĄC WIĘZIENIA
ELIZABETH I MANUEL HENRIQUEZ PRZYZNALI SIĘ DO WINY
WYROK: SZEŚĆ I SIEDEM MIESIĘCY WIĘZIENIA
AGUSTIN HUNEEUS PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY WYROK: PIĘĆ MIESIĘCY WIĘZIENIA
STEPHEN SEMPREVIVO PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY WYROK: 4 MIESIĄCE WIĘZIENIA
BRUCE ISACKSON PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY
MICHELLE JANAVS PRZYZNAŁA SIĘ DO WINY WYROK: 5 MIESIĘCY WIĘZIENIA
JOHN B. WILSON NIE PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY
BILL MCGLASHAN PRZYZNAŁ SIĘ DO JEDNEGO ZARZUTU
DEVIN SLOANE PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY WYROK: 4 MIESIĄCE WIĘZIENIA
JANE BUCKINGHAM PRZYZNAŁA SIĘ DO WINY WYROK: 3 TYGODNIE WIĘZIENIA
DONNA HEINEL NIE PRZYZNAŁA SIĘ DO WINY
JOVAN VAVIC NIE PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY
GORDIE ERNST NIE PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY
MARK RIDDELL PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY
RUDY MEREDITH PRZYZNAŁ SIĘ DO WINY
Areszt domowy Johna Vandemoera trwał do grudnia 2019 roku.
Wrócił do pracy jako niezależny trener żeglarstwa.
Stanford rozdysponował 770 000 $ otrzymane od Singera,
kierując się rekomendacjami organizacji filantropijnej.
Uniwersytet zaprzecza, jakoby dyrektor sportowy znał Singera
lub wiedział o darowiznach przekazywanych z jego fundacji.
Zaprzecza także, jakoby pieniądze miały wpływ na rekrutacje.
Rick będzie z tym żył jakiś czas.
Gdyby nie poszedł na współpracę, zostałby oskarżony
i pewnie skazany.
Ale teraz jest wciąż na wolności.
Jego współpraca się nie skończy, dopóki ostatnia oskarżona osoba
nie usłyszy wyroku,
a to nie stanie się tak szybko.
Rick Singer przyznał się do winy i oczekuje na wyrok.
„Boczne wejście” Ricka zostało zamknięte.
„Tylne wejście” pozostaje otwarte w wielu uczelniach wyższych.
Napisy: Dorota Nowakówna