Downloaded from YTS.MX
‪(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(บีบีดับเบิลยู)
‪ฉันควรไปขึ้นแสดงโชว์ได้แล้ว
‪ขอเชิญทุกคนพบกับ
‪นิโคล ไบเยอร์
‪สวัสดีค่ะ สวัสดี
‪ขอบคุณมากค่ะที่ออกมากัน
‪ฉันปลาบปลื้มมาก เหมือนฝันเลย
‪ฉันตื่นเต้นมากที่ได้มาทำการแสดงนี้
‪ในเมืองนิวยอร์ก
‪มันเป็นเมืองที่ฉัน ‪เริ่มต้นชีวิตนักแสดงตลก
‪เป็นเมืองที่ฉัน ‪ทำพิซซ่าหนึ่งชิ้นตกพื้น
‪หน้าชีสคว่ำลง
‪แล้วจากนั้นก็เอามากิน
‪และยังเป็นเมือง ‪ที่ฉันเอากับคนขับแท็กซี่
‪และโดนนิ้วล้วงโดยอีกคน
‪โอเค ฉันรู้ว่าทุกคนเบื่อจะพูดถึง
‪โคโรนาและการระบาดจู๊ดๆ
‪แต่เราจะพูดถึงกันอยู่ดี
‪เพราะมันสูบชีวิตฉัน ‪ไปถึงหนึ่งปีเต็มๆ โอเคนะ
‪ฉันว่าบรรดาพ่อๆ โดนผลกระทบหนักเลย
‪ในช่วงการระบาดจู๊ดๆ นี้
‪ฉันเรียกมันว่า "การระบาดจู๊ดๆ" ‪ดูน่ารักไม่เหมือนใครดี
‪แต่ก็นั่นแหละค่ะ ‪พ่อๆ โดนผลกระทบกันหนัก
‪ในปี 2020
‪เพราะยากจะหายหน้าหายตาไป ‪ในเมื่อไปที่ไหนก็ไม่ได้
‪มีเหล่าพ่อๆ ในนี้ ‪โดนกระแทกใจเข้าจังๆ เลย
‪แล้วฉันก็คิดว่ารัฐ ‪ออกนโยบายใส่หน้ากากผิดทาง
‪รัฐมานโยบายแบบ ‪"ใส่หน้ากากช่วยผู้อื่นวันนี้"
‪ไม่ มนุษย์เราเป็นคนเห็นแก่ตัวมาก
‪รัฐควรออกนโยบายแบบ
‪"ถ้าคิดว่าตัวเองสวย ‪คุณก็จะใส่หน้ากาก
‪มีแค่คนน่ารักที่ใส่หน้ากาก
‪ถ้าคุณน่ารักและตูดเด้ง
‪ก็ใส่หน้ากากซะ"
‪เพราะมีแต่ไอ้พวกน่าเกลียดสุดๆ
‪ที่ไม่อยากใส่หน้ากากอนามัยกัน
‪ไม่เลย
‪พวกนั้นแบบ ‪"แล้วเสรีภาพพลเมืองของฉันล่ะ"
‪ฉันนี่แบบ "หน้าพวกหล่อน ‪มันก็ต่อต้านรัฐแล้ว โอเคนะ"
‪ฉะนั้นสิ่งที่ฉันทำ ‪ในช่วงการระบาดจู๊ดๆ นี้
‪คือขับรถผ่านเพื่อร่วมงานศพแมว
‪ไม่ได้พูดเอาตลกนะนั่น
‪มันก็แค่กิจกรรมที่ฉันทำน่ะ
‪โบ แมวดำตัวน้อยของเพื่อนฉัน มาร์ซี่ ‪เสียชีวิตลงอย่างน่าเศร้า
‪เพื่อนของเราก็เลย ‪ส่งอีเมลเข้ากลุ่มเพื่อนว่า
‪"นี่ เราไปขับรถผ่านหน้าบ้านเธอ ‪แล้วก็ตะโกนดังๆ กัน"
‪เราก็เลยทำแบบนั้นกัน
‪เราขับผ่านบ้านเธอ ‪ความเร็วอย่างอืดพร้อมตะโกน
‪"เสียใจด้วยนะ"
‪ตอนนั้นเธอร้องไห้อยู่ ส่วนฉันแบบ
‪"หล่อนเศร้าหรืออับอายกันน่ะ"
‪แต่คำถามนี้มันถามกันไม่ได้
‪แล้วหลังจากนั้น ‪เราก็ไปอัดพ็อดแคสต์กัน
‪เกี่ยวกับรายการไนน์ตี้เดย์ฟีย็องเซ
‪โอเคๆ
‪มีหกคนรู้จักแล้ว
‪เอาละ คนอื่นในที่นี้นั้น ‪จงไปหาดูเอาซะนะ โอเคไหม
‪มันคือรายการทีวี ‪ที่น่าตื่นตาตื่นใจสุดๆ
‪เราอัดพ็อดแคสต์กัน ‪ชื่อว่าไนน์ตี้เดย์เบ
‪อยู่บนเพทรีออน ‪ไปฟังเรากันได้ที่นั่นนะ
‪แล้วเราคุยกันทางซูม
‪ทุกคนในนี้รู้ว่าซูมคืออะไรใช่ไหม
‪ทุกคนใช้ซูมกันไหม
‪เรารู้ใช่ไหมว่าซูมคืออะไร
‪เจ้าซูมบ้านี่คืออะไร
‪คำจำกัดความของ "ซูม" ‪คือพุ่งอย่างไวไปห้องนั่งเล่นฉันเหรอ
‪ทีนี้…
‪เราคุยกันทางซูม ‪เรื่องคนบ้าพวกนี้และ…
‪จู่ๆ ก็มีแมวดำตัวน้อย ‪กระโดดมาอยู่ข้างหลังเธอ
‪แล้วฉันนี่แบบ…
‪"ไม่นะ
‪ไม่จริง ฉันต้องบอกเพื่อนฉัน
‪ว่าตอนเธอหันหลังไป
‪วิญญาณของแมวที่ตายไปของเธอ…
‪กำลังร่าเริงอยู่ข้างหลังเธอ
‪ฉันจะต้องบอกเพื่อนฉัน
‪ว่าบ้านเธอมีผีสิง"
‪แล้วฉันก็เริ่มร้องไห้ ‪น้ำตาไหลของจริงเลย
‪มาร์ซี่ก็แบบ "เธอเป็นบ้าอะไรน่ะ"
‪ฉันพูดว่า "มาร์ซี่
‪ตอนเธอหันหลังกลับไป
‪จะเห็นวิญญาณแมวที่ตายไปของเธอ"
‪แล้วมาร์ซี่ก็พูดว่า "นิโคล
‪ฉันมีแมวตัวใหม่แล้ว"
‪หล่อนต้องบอกเพื่อนสิยะ โอเคนะ
‪ฉันเล่าเรื่องนั้น ‪ให้นักบำบัดของฉันฟัง
‪แล้วเธอก็หัวเราะใส่ฉัน
‪ฉันแบบ "หนึ่งเลย ‪ฉันจ่ายเงินให้คุณเยอะไป
‪สอง นี่มันปี 2020
‪เรามีแตนมรณะบุกสหรัฐฯ ‪มันอาจจะเป็นผีแมวก็ได้ โอเคนะ"
‪ในที่นี้มีคนดำไหม
‪เจ๋งเลย
‪มีหนึ่งคนตรงที่นั่งแถวหน้าๆ
‪เยี่ยมเลย โรซ่านั่งแทนเราทุกคน
‪แล้วไม่ใช่แค่รถบัสด้วยนะ
‪ฉันขอ…
‪ฉันขอถามคุณหน่อยได้ไหม
‪โอเค
‪ช่วงประท้วง "ชีวิตคนดำสำคัญ" ‪กันสุดๆ ตอนหน้าร้อนที่แล้ว
‪ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นไหมนะ
‪แต่คนขาวทุกคนเลย
‪ที่ฉันกะพริบตาให้ โบกมือให้ ยิ้มให้ ‪ยกขาเตะเข้าให้ ส่งข้อความหาฉัน
‪ฉันได้ยินคนขาวหัวเราะเยอะเชียว ‪พูดทำนอง "ใช่ ฉันส่งไปจริง"
‪แต่ว่า
‪พวกเขาส่งข้อความหาคุณไหม
‪ใช่ ข้อความเขียนแบบนี้ไหมว่า
‪"ถ้ามีอะไรที่ฉันทำให้ได้ ‪บอกฉันได้เลยนะ"
‪ใช่ไหมล่ะ เป็นบ้าอะไรกันคนขาว
‪บ้าอะไรกัน
‪ฉันไม่จำเป็นต้องรู้ว่า ‪ตัวเองเป็นเพื่อนผิวดำคนเดียวของคุณ
‪เก็บไอ้ข้อความนั่นไว้ในใจพอ
‪อีกอย่าง ฉันก็ไม่ต้องการอะไร ‪ฉันยังมีชีวิตอยู่ย่ะ
‪แต่ว่า…
‪แต่ฉันต้องขอบอกเลย
‪ฉันรู้สึกเคืองสุดๆ
‪ที่คนขาวเดียว
‪ที่ไม่ส่งข้อความหาฉัน
‪คือหนุ่มผิวขาวทุกคน ‪ที่ฉันเคยจ้ำจี้ด้วย
‪ฉันนี่แบบ "ขอโทษนะยะ"
‪ชีวิตคนดำสำคัญ ‪ก็แค่ตอนได้จ้ำจี้กันเหรอ
‪ไม่เอาน่า คนขาว
‪ไม่เอาน่า
‪เก็บความสำนึกผิดของคนขาว ‪แล้วส่งไปทางไปรษณีย์โน่น
‪จำตอนก่อนเลือกตั้งที่เราคิดกันว่า
‪ไปรษณีย์ปิดทำการกันได้ไหม
‪ช่างเป็นปีที่งี่เง่าจริงๆ
‪เราทุกคนแบบ "เราต้องไปซื้อแสตมป์กัน ‪ซื้อไปให้ใคร เราใช้ซูมกันแล้ว"
‪แต่ฉันชอบเล่นจ้ำจี้กับหนุ่มผิวขาวนะ
‪ฉันชอบเล่นจ้ำจี้แรงๆ
‪จนบรรพบุรุษพวกเขาต้องร้องไห้
‪จัดไปอีกดอก
‪ฉันชอบจ้ำจี้กับหนุ่มผิวขาวมาก
‪ชอบจัดๆ
‪แต่ฉันต้องระวังเอาไว้
‪เพราะฉันชอบเซ็กซ์ที่รุนแรง
‪แล้วมันอาจโดนผูกมัด ‪ในแบบที่ถูกและแบบที่ผิดแผน
‪จัดอีกดอก
‪ขอบอกเลย ฉันชอบจ้ำจี้กับหนุ่มผิวขาว
‪ฉันชอบมาก ฉันแค่ชอบความรู้สึก ‪ของการมีอภิสิทธิ์อยู่ในตัวน่ะ
‪ฉันล้อเล่นหรอก
‪ฉันไม่ได้จ้ำจี้แค่กับหนุ่มผิวขาว
‪ฉันเลี้ยงดูจุ๋มจิ๋มของฉัน ‪ไม่ให้แบ่งแยกสีผิว
‪แต่ฉันอยากมีเซ็กซ์
‪และมันเข้าขั้นวิกฤตเลย ‪เมื่อปีที่แล้ว ย่ำแย่มาก
‪ถึงระดับรหัสแดงเลย
‪ฉันพยายามหาทาง ‪เล่นจ้ำจี้อย่างปลอดภัย
‪ฉันแบบ "ให้หนุ่มพวกนี้ ‪ใส่หน้ากากแล้วกัน"
‪แต่นั่นดูไม่น่ารัก ‪ดูไม่เซ็กซี่เอาซะเลย
‪ฉันก็แบบว่า ‪"จ้ำจี้กับคนที่รู้จักแล้วกัน"
‪ฉันเลยไปหาในบัญชีรายชื่อ ‪บัญชีแท่งเนื้อน่ะ แล้ว…
‪ฉันไปจับคู่กับชายคนนี้เข้า
‪ฉันส่งข้อความไปหาชายคนนี้ ‪ที่ฉันจับคู่ด้วยบนบัมเบิล
‪ที่ก็เป็นเหมือนเพื่อน ‪และฉันส่งข้อความไปหา
‪ฉันพิมพ์ไปหาว่า ‪"นี่ อยากเจอกันที่รูสวรรค์ไหม"
‪และเขาตอบว่า "ไม่"
‪จากนั้นเขาตอบกลับมาเพิ่มว่า ‪"ผมเดตกับคนคนหนึ่งอยู่
‪อยากมาออกพ็อดแคสต์ของผมไหม"
‪ประโยคท้ายนั่น ‪เจ็บกระดองใจยิ่งกว่าประโยคแรกอีก
‪เดี๋ยวก่อนนะ ทุกคนในนี้รู้ไหมว่า ‪รูสวรรค์คืออะไร
‪ฉันรู้สึกเหมือนมีคนที่อายๆ อยู่
‪เพื่อให้เข้าใจกัน ฉันจะอธิบายให้
‪โอเค รูสวรรค์แบบดั้งเดิม
‪จะเรียกว่าแบบคลาสสิกก็ได้
‪เป็นผนังที่ตัดเป็นรูกลมๆ ไว้
‪เอาจู๋สอดเข้าไป ‪และทำตัวแบบวุฒิสมาชิก
‪แล้วก็…
‪อีกฝั่งผนังเป็นหนุ่มน้อยน่ารักมาก
‪ที่หน้าตาคล้ายคุณน่ะ
‪แล้ว…
‪พวกเขาจะนั่งคุกเข่า ‪อยู่ที่อีกฝั่งของผนังแบบ
‪"หม่ำๆ
‪ซู้ดๆ เต็มแน่นท้องเลย"
‪นั่นแหละคือรูสวรรค์
‪แล้ว…
‪แล้วฉันก็ค้นกูเกิล ‪หารูสวรรค์สำหรับสาวๆ
‪เพราะไอ้รูนี่เหมือนเป็น ‪เรื่องของผู้ชายเขา
‪ฉันแบบ "รูสวรรค์สำหรับสาวๆ อยู่ไหน"
‪นิวยอร์กมีรูสวรรค์สำหรับสาวๆ ไหม
‪- น่าจะมีนะ ‪- น่าจะมีเหรอ
‪แปลว่าไม่มี โอเค
‪พูดจริงเลย ฉันค้นกูเกิลอยู่นานมาก
‪เอฟบีไอฉันแบบ "หล่อนโอเคนะ"
‪ไม่ ฉันไม่โอเค
‪ไม่เลย ฉันเสี้ยนเซ็กซ์หนักมาก
‪คงเป็นโฆษณาช่วงดึกที่ดีเลย ‪ประมาณว่าเคยได้ยินเรื่องรูสวรรค์ไหม
‪ขอแนะนำรูสวรรค์สำหรับสาวๆ
‪แต่ฉันหาไม่เจอเลย ‪ในประเทศสหรัฐอเมริกานี่
‪แต่ฉันเจอรูสวรรค์ ‪สำหรับสาวๆ ในเยอรมนี
‪ฉะนั้นฉันเลยไปพักร้อนซะเลย
‪และวิธีการที่พวกเขาทำกันในเยอรมนี
‪คือสาวๆ จะนอนอยู่บนโต๊ะ
‪และมีเหมือนผนังที่กั้นครึ่งตัวบนไว้
‪แล้วจุ๋มจิ๋มของพวกเธอ ‪ก็อ้าอล่างฉ่างให้คนมาเสียบ
‪อย่างเดียวที่ฉันคิดเลยคือ
‪"ถ้าเกิดไม่มีใครเลือกฉันล่ะ
‪ถ้าฉันไม่รู้สึกว่า ‪โดนแผล็บๆ ซู้ดๆ ล่ะ
‪ถ้าเกิดว่าสิ่งเดียวที่ฉันรู้สึก ‪คือลมบนจุ๋มจิ๋มเตียนโล่งของฉันล่ะ"
‪นั่นคือระดับความหดหู่ ‪ที่ฉันยังไม่พร้อมจะเจอ โอเคนะ
‪มีอย่างอื่นอีกที่ฉันได้เรียนรู้ ‪ในช่วงระบาดจู๊ดๆ
‪คือคุณสั่งน้ำสลัดแรนช์หนึ่งขวด ‪ให้มาส่งถึงหน้าบ้านได้
‪แต่คุณจะต้องจ่ายถึง 20 ดอลลาร์เลย
‪ฉันเป็นวีแกน ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ
‪ขอบคุณ เธอคือวีรบุรุษ ‪มันคือภาระที่ฉันต้องแบกรับไว้
‪ขอบคุณค่ะ
‪และตอนนั้นฉันกำลังทำ
‪วีแกนชิกเอ็นนักเก็ต ชิกเอ็นนักเก็ต
‪วีแกนชิกเอ็นนักเก็ต
‪ทำไม…
‪ทำไมอาหารวีแกนทุกอย่าง ‪มีตัวเคกับอะพอสทรอฟี
‪ในที่ที่ไม่ควรมีด้วยนะ
‪ออกเสียงแบบ "ชิกเอ็น ไม่ใช่ชิกเก็น
‪ชิกเอ็น ชิกเอ็น"
‪แล้ว…
‪ฉันทำวีแกนชิกเอ็นนักเก็ตอยู่
‪และฉันเป็นวีแกน โอเคนะ
‪ก่อนที่คุณจะพูด… ‪ฉันเป็นวีแกน โอเคนะ
‪เว้นแต่ฉันกินไข่
‪บางครั้งก็กินน้ำสลัดแรนช์ของคราฟต์
‪บางครั้งก็ซี่โครงชิ้นสองชิ้น ‪โอเค ฉันอาจจะไม่ใช่วีแกน
‪แต่ที่สำคัญคือ
‪ฉันระบุตัวเองว่าเป็นวีแกน
‪โอเคนะ ฉันเหมือน ‪เรเชล โดเลอซาลแห่งวีแกน
‪โอเคนะ
‪ฉันก็ทำวีแกนชิกเอ็นนักเก็ตอยู่
‪และอยากได้น้ำสลัดแรนช์
‪ฉันเลยเข้าแอปโพสต์เมตส์ ‪และสั่งน้ำสลัดแรนช์
‪แล้วรอให้มันมาส่งถึงหน้าบ้าน
‪ดิงดอง มาส่งแล้ว
‪ฉันเปิดประตูออกไป
‪มีแค่ขวดน้ำสลัดแรนช์ตั้งอยู่เดี่ยวๆ
‪ไม่ได้ใส่ถุง ไม่ใส่อะไรเลย
‪คือฉันจ่ายไปตั้ง 20 ดอลลาร์ ‪อย่างน้อยก็ใส่ถุงให้หน่อยไหม
‪หรือไม่ก็เขี่ยติ่งเสียวให้ฉันก็ดี
‪ลองนึกว่ามีปุ่ม ‪"ให้ทิปหรือเขี่ยติ่ง"
‪แล้ว…
‪แล้วฉันก็อดคิดไม่ได้
‪จากมุมมองของพนักงานโพสต์เมตส์
‪พวกเขาทำงานในช่วงระบาดจู๊ดๆ
‪พวกเขาแบบว่า ‪"ฉันกำลังจัดส่งของใช้จำเป็น
‪ฉันกำลังทำงานของพระเจ้า"
‪"น้ำสลัดแรนช์หนึ่งขวดงั้นเหรอ
‪แม่นี่อยากให้ฉันเสี่ยงชีวิต
‪เพื่อซอสน่ะนะ
‪ไม่ ฉันไม่ใส่ถุงให้แม่นี่ ไม่มีทาง
‪ไม่เด็ดขาด
‪เพื่อนบ้านแม่นี่จะได้คิดว่า ‪แม่นี่สั่งของใช้จำเป็นล่ะสิ
‪ไม่ให้ถุงโว้ย
‪ช่างหัวแม่นั่น"
‪ตอนปลายปี 2020
‪ฉันทำข้อเท้าซ้น
‪เพราะพระเจ้าทรงกล่าว ‪"บุตรแห่งข้า ดวงจู๋ซะเถอะ"
‪ฉันทำข้อเท้าซ้น ‪เพราะกลิ้งตกบันไดมาจนสุด
‪เพราะฉันตื่นเต้นเกินไป ‪ที่จะได้ออกจากบ้าน
‪ฉันเลยต้องไปที่ ‪โรงพยาบาลเกล็นเดลเมโมเรียล
‪ถ้าพวกคุณอยู่แถบ ‪เกรตเตอร์ลอสแอนเจลิส
‪ฉันบอกเลยว่าอย่าไป โอเคนะ
‪ฉันได้รับบริการที่ไม่ดีเลย
‪ไม่เลย เอาจริงๆ คือมันแย่มาก
‪นางพยาบาลพยายามขโมยกางเกงในของฉัน
‪เดี๋ยวเล่าให้ฟัง แต่อย่างแรกเลย
‪ฉันต้องจ่ายค่ารถพยาบาล ‪ตั้ง 700 ดอลลาร์
‪แบบมีประกันจ่ายด้วยนะ
‪แถมไม่มีสักคนเอาน้ำมาให้ฉัน
‪ฉันนี่แบบ "นี่มันอูเบอร์ ‪ที่แย่สุดที่ฉันเคยขึ้นมาเลย"
‪คุณพระช่วย แล้วทางโรงพยาบาล
‪รองขาฉันด้วยหมอน
‪จากห้องนั่งเล่นของฉันเอง
‪มีคนเดินผ่านไปมา ‪พูดว่า "ของร้านทาร์เก็ต"
‪ฉันก็แบบ "เปล่า ร้านแอนทรอพอลอจี้ ‪ฉันมีเงินเฟื่องฟูย่ะ"
‪แถมใช้คนตั้งเจ็ดคน ‪เพื่อพาฉันออกจากบ้าน
‪ฉันแบบ "ฉันอาจอับอายหรือ
‪ฉันอาจได้โดนรุมจ้ำจี้"
‪แต่ฉันได้รับบริการไม่ดีเลย
‪ไม่มีรุมจ้ำจี้ให้ฉันโดน
‪แล้วที่โรงพยาบาล ฉันพูดว่า
‪"ขอโทษนะคะ ขอยาระงับปวดได้ไหมคะ
‪เพราะฉันรู้สึกไม่เฟื่องฟูเลย"
‪พยาบาลก็พูดว่า "ได้ครับ"
‪เขาใส่สายน้ำเกลือให้ ‪แล้วบีบอะไรสักอย่างนิดหน่อย
‪ฉันก็แบบ "หม่ำๆ เยี่ยม ดีขึ้นแล้ว"
‪แต่จริงๆ แล้วฉันแบบ ‪"ไม่ ฉันยังเจ็บเจียนตายอยู่ดี
‪ให้อะไรฉันมาน่ะ"
‪และเขาบอกว่าเป็นยาหลอก
‪มันคือน้ำเกลือที่ให้ไป
‪ฉันเลยพูดว่า "คุณพยาบาล ‪ข้อเท้าฉันเหมือนที่กลับรถเหรอ
‪เอายาแก้ปวดมาให้ฉันซะดีๆ"
‪ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณรู้เรื่องนี้ไหมนะ
‪แต่คนดำกับคนผิวน้ำตาล ‪จะได้รับยากลุ่มโอปิออยด์
‪ในปริมาณที่น้อยกว่าคนผิวขาว
‪ฉะนั้นคนผิวขาวจึงมี ‪อัตราการติดเฮโรอีนสูงกว่า
‪ฉันเลยคิดในใจว่า "หือ
‪บางทีการเหยียดผิวก็มีดีอยู่นะ"
‪เพราะคนผิวดำและผิวน้ำตาล ‪เลยเลี่ยงวิกฤตโอปิออยด์ไปได้
‪ทีนี้กลับมาที่พยาบาล ‪ที่พยายามจะขโมยกางเกงในฉัน
‪เรื่องคือฉันนอน ‪อยู่บนเตียงคนไข้และพูดว่า
‪"ขอโทษนะคะ ฉันต้องไปฉี่"
‪และเขาตอบกลับว่า ‪"ไม่ได้ครับ คุณลุกเดินไม่ได้"
‪ฉันเลยถามกลับไปว่า ‪"โรงพยาบาลนี้มีคนเดินไม่ได้เยอะแยะ
‪แล้วพวกนั้นฉี่กันยังไง"
‪เขาก็ตอบว่า "เราจะตามเจนนี่มาให้"
‪ฉันแบบ "เจนนี่มันเป็นใคร"
‪เธอเป็นใคร คนเรียกฉี่เหรอ
‪นี่มันเรื่องอะไรกัน
‪แล้วเจนนี่ก็เข้ามาในห้อง ‪และเสียงพูดเธอเป็นแบบนี้จริงๆ
‪"ไม่นะ
‪คุณต้องไปชิ้งฉ่อง"
‪ฉันพูดว่า "ค่ะ เจนนี่
‪ฉันต้องชิ้งฉ่อง"
‪จากนั้นเธอก็อธิบาย ‪การทำงานของเจ้าเครื่องนี้
‪เธออธิบายว่า ‪"โอเค ตรงนี้เป็นถังเก็บ
‪แล้วตรงนี้คือสายยาง
‪ตั้งค่าต่างๆ แล้วใส่ส่วนนี้
‪เข้าไปที่น้องน้อยของคุณ"
‪ฉันนี่แบบ "น้องน้อยเหรอ"
‪น้องน้อยงั้นเหรอ
‪ใช้ "จิ๋ม" ตามศัพท์แพทย์เถอะ
‪มาใช้อ้อมๆ กันทำไม โตกันได้แล้ว
‪ทีนี้…
‪ฉันก็ใส่มันเข้าไปในน้องน้อย
‪แล้วเจนนี่ก็พูดว่า
‪"โอเค ปล่อยมาเลย"
‪ฉันก็เลยเริ่มฉี่
‪แล้วฉี่ก็เจิ่งนองด้านล่างตัวฉันเลย
‪ฉันมองไปที่เจนนี่แล้วพูดว่า
‪"ฉันว่ามันไม่ได้ผลนะ"
‪แล้วเจนนี่ก็พูดว่า
‪"ไม่นะ
‪เราต้องทำความสะอาดตัวคุณ"
‪จากนั้นเจนนี่ก็ทำความสะอาดตัวฉัน ‪เหมือนฉันเป็นเด็กทารกตัวเบิ้ม
‪เธอร้องเพลงไปด้วยว่า ‪"แก้มก้นขวาต้องให้สะอาด
‪แก้มก้นซ้ายต้องสะอาด
‪ร่องก้นก็อย่าให้ขาด
‪ฉันชอบหลังคุณจริงๆ"
‪เธอไม่ได้ร้องจริงๆ หรอก
‪แต่เธอฮัมเพลง ‪ซึ่งฉันว่าน่าขนลุกกว่าอีก
‪แล้วพอเธอจัดการเสร็จ ก็พูดว่า
‪"เราต้องเอากางเกงในคุณไป ‪เพราะมันเปียกไปหมด"
‪ฉันพูดว่า "เจนนี่ มันไม่เปียก ‪ฉันถอดลงไปไกลมาก"
‪แล้วเธอพูดว่า "ฉันจะเอามันไปนะ"
‪ฉันแบบ "ไม่ อย่าเอาไปค่ะ" ‪เธอว่า "ฉันจะเอาไป" ส่วนฉันก็ "ไม่"
‪เราเล่นชักกะเย่อกับกางเกงในฉัน
‪จนกระทั่งฉันแบบ ‪"เจนนี่ มันไม่เปียกโว้ย"
‪จากนั้นเจนนี่ก็พูดว่า…
‪หลังจากนั้น…
‪หลังจากนั้นฉันก็ยังคงนอน
‪อยู่บนเตียงคนไข้นี่
‪ฉันอยู่ที่นั่นนานมาก
‪อยู่ไปเลยแปดชั่วโมงเต็มๆ
‪ราวไปเข้างานออกงานที่นั่น แล้ว…
‪ฉันมองไปที่พยาบาลอีกครั้งและพูดว่า
‪"ขอโทษนะคะ
‪ฉันต้องฉี่อีกแล้ว"
‪พยาบาลตอบมาว่า ‪"เราจะตามเจนนี่มาให้"
‪และฉันตอบว่า "ไปตามเจนนี่มาเถอะ"
‪เจนนี่เลยกลับมาอีกครั้งและพูดว่า
‪"อีกแล้วเหรอ"
‪ฉันก็พูดทำนองว่า ‪"ใช่ ยายเทเลทับบี้ อีกแล้ว"
‪แล้วเราก็ทำเหมือนเดิม ‪ฉันใส่เจ้านั่นเข้าไปในน้องน้อย
‪ต่างกันอย่างเดียวคือ
‪พยาบาลอีกคนไม่ได้ออกจากห้องไป
‪แล้วเจนนี่พูดว่า
‪"โอเค ปล่อยมาเลย!"
‪และก่อนที่ฉันจะปล่อย ‪พยาบาลอีกคนก็พูดขึ้นว่า
‪"เดี๋ยวก่อน เจนนี่ ‪เธอยังไม่ได้เปิดเครื่อง"
‪พวกคุณคิดว่าเจนนี่
‪มีความชอบบิดเบี้ยวที่ ‪เฉพาะเจาะจงสุดๆ ไปเลยไหม
‪เธออุตส่าห์เรียนจบพยาบาลมา
‪ได้งานในโรงพยาบาล
‪แล้วแบบ "ขอให้เป็นไปด้วยดีเถอะ
‪ฉันจะได้ทำความสะอาด ‪คนดำร่างอวบตัวมอมแมม
‪แล้วฉกกางเกงในมาให้เต็มกระเป๋าเลย"
‪เสียงหัวเราะนั่นน่ะ
‪ฉันใช้เวลาพักฟื้นตัวเองอยู่นานมาก
‪และฉันก็ได้ดูรายการทีวีเยอะมาก
‪เสพเนื้อหาในทีวีมากมาย
‪และตอนนั้นฉันดูสารคดี ‪เกี่ยวกับเคเคเคอยู่
‪"เป็นวันอังคารที่งดงาม ง่ายๆ สบายๆ"
‪ขณะที่ฉันดูอยู่ ชายในจอทีวีก็พูดว่า
‪"ผมคือแกรนด์วิซาร์ด"
‪แล้วฉันแบบ "บ้าอะไรน่ะ"
‪จากนั้นเพื่อนของเขาก็พูดว่า
‪"ส่วนผมคือแกรนด์ดราก้อน"
‪ฉันเลยพูดว่า "เฮ้ย
‪นั่นฟังดูเหมือนเรื่อง ‪แฮร์รี่ พอตเตอร์เลยนะ"
‪ฉันเลยเริ่มบันทึกการสืบสวน
‪ลงพื้นที่ค้นข้อมูล
‪ฉันไปค้นดูในวิกิพีเดียและ…
‪ฟังฉันให้ดีๆ นะ
‪ฉันคิดว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์
‪อ้างอิงมาจากเคเคเคแหละ
‪เรามารู้ไปพร้อมกันเลย
‪พวกเคเคเคมีแกรนด์วิซาร์ด
‪แฮร์รี่คืออะไร
‪คือแกรนด์วิซาร์ด
‪พวกเคเคเคใส่เสื้อคลุมมีหมวก
‪ที่ฮอกวอตส์เขาใส่อะไรกัน
‪เสื้อคลุมมีหมวกไง
‪และเคเคเคมีสิ่งที่เรียกว่า ‪ไนต์ฮอว์กและแกรนด์เทิร์ก
‪ฉันแบบ "นั่นมันสิ่ง ‪ที่มีแต่ในป่าต้องห้ามเลย"
‪ทีนี้ใจความทั้งหมดของเคเคเค… ‪ใจความงั้นเหรอ
‪อะไรกัน
‪ไม่ใช่สิ ความเชื่อของเคเคเคคือ…
‪การแยกคนผิวขาวออกจากคนผิวดำ
‪ใจความทั้งหมดของแฮร์รี่ พอตเตอร์
‪คือแยกผู้วิเศษออกจากคนไม่มีเวทมนตร์
‪ดังนั้น
‪ถ้าเราคิดตามตรรกะของฉัน
‪ซึ่งยังไม่ได้พิสูจน์ว่าจริง โอเคนะ
‪ผู้ไม่มีเวทมนตร์
‪ก็คือคนดำ
‪และโดนเรียกว่า "มักเกิ้ล"
‪และคำเหยียดพวกเขาคือ "เลือดสีโคลน"
‪ซึ่งเป็นเหมือนคำหยาบ ‪ของโลกแห่งพ่อมดแม่มดเลย
‪และที่ฮอกวอตส์ก็มีวิชามักเกิ้ลศึกษา
‪ฉันแบบ "หือ
‪นั่นมันเดือนประวัติศาสตร์ ‪ชาวผิวดำเลยนี่"
‪ฉันคิดจริงๆ เลยว่า ‪เจ. เคเคเคเค. โรว์ลิ่ง
‪ต้องนั่งอยู่ในร้านกาแฟ
‪กำลังพักจากการเขียน ‪และการเกลียดคนข้ามเพศ
‪"มันกินเวลาในชีวิตเยอะน่ะ"
‪และ…
‪เธอก็อ่านเรื่องราวบนอินเทอร์เน็ต
‪แล้วก็แบบ "ว้าว กลุ่มเคเคเค
‪นั่นดูเลวร้ายมากเลย
‪แต่ก็ดูเพ้อฝันเหมือนกัน"
‪เพราะถ้าคุณคิดดูดีๆ ‪แฮร์รี่เป็นครึ่งพ่อมดกับมักเกิ้ล
‪เขาเป็นลูกครึ่ง ‪เฮอร์ไมโอนี่เป็นมักเกิ้ล
‪เธอเป็นคนดำ ‪รอนเป็นพ่อมด เขาเป็นคนขาว
‪ฉะนั้นถ้าคุณคิดให้ดีๆ
‪แฮร์รี่ พอตเตอร์เป็นเรื่องราว ‪ของเด็กชายลูกครึ่ง
‪เพื่อนผิวดำของเขา ‪และเพื่อนผิวขาวตาสว่างของเขา
‪ที่พยายามจะโค่นล้มปิตาธิปไตย ‪ทางชาติพันธุ์แห่งโลกพ่อมด
‪ฉันต้องไปมีเซ็กซ์แก้เพ้อเจ้อ โอเคนะ
‪ฉันได้ไปท่องเที่ยวมากขึ้น ‪ตั้งแต่เราแสร้งว่า
‪การระบาดจู๊ดๆ มันจบลงแล้ว
‪มันยังไม่จบหรอก
‪และฉันได้ไปที่เพนซิลเวเนีย
‪แหวะ อึ๋ย จนถึงอี๋
‪ช่างเป็นรัฐที่มีรูปร่างถังขยะซะจริง
‪จากฟิลาเดลเฟียไปจนถึงชิตเบิร์ก
‪โยนไปอยู่รัฐนั้นหมด
‪มีใครในนี้มาจากเพนซิลเวเนียไหม
‪ยังไงก็เถอะ ฉันก็ยืนยันคำเดิม
‪คุณหนีมาได้แล้ว ‪คุณมาอยู่นี่ต้องมีเหตุผลแหละ
‪ฉันกำลังขับรถผ่าน ‪รัฐรูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้านี่และ…
‪รถฉันน้ำมันหมดที่ไวต์เฮเวน
‪โชคดีจริงฉัน
‪คุณหัวเราะหนักไปนะกับความซวยฉัน
‪ฉันขับไปจอดที่ ‪ปั๊มน้ำมันเก่าจวนจะพัง
‪ฉันลงจากรถเช่า
‪ฉันพยายามใส่บัตรเครดิต ‪ในเครื่องจ่ายน้ำมัน มันไม่รับบัตร
‪ฉันก็แบบ "บ้าไรน่ะ"
‪ฉันเลยต้องเข้าไปข้างใน ‪เข้าไปและพูดว่า
‪"ขอโทษนะคะ ขอน้ำมันหนึ่งที่ค่ะ"
‪ฉันไม่รู้จะสั่งน้ำมันยังไง
‪ฉันมาจากนิวเจอร์ซีย์ ‪ที่การเติมน้ำมันเองมันผิดกฎหมาย
‪โอเค นั่นมันหน้าที่คนใช้ โอเคนะ
‪ในนิวเจอร์ซีย์ ‪เราคือราชาและราชินีของรถตัวเอง
‪เราจะลดกระจกหน้าต่างลง
‪"น้อง เติมที่ถูกสุด"
‪ฉันเลยพูดว่า "น้ำมันหนึ่งที่ค่ะ"
‪ข้างในมีชายผิวขาวสองคน ‪ที่มีฟันกันแค่หกซี่
‪และด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ‪สองคนนี้มีน้ำเสียงทางใต้
‪ฉันเลยพูดว่า "คุณพระ คุณเจ้า
‪ฉันสั่งน้ำมันแบบกลับบ้านดีกว่า"
‪ฉันเลยซื้อน้ำมันแบบกลับบ้าน
‪และเดินกลับไปที่รถเช่าของฉัน
‪ฉันซุ่มซ่ามมาก
‪ฉันก้าวลงจากขอบถนนและทำข้อเท้าแพลง
‪และอย่างเดียวที่ฉันคิดได้คือ
‪"คนดำตายกันแบบนี้"
‪ฉันเลยเริ่มเดินกะเผลกไปที่รถ
‪สลับกับหันไปมองด้านหลัง ‪เดินกะเผลกไปที่รถ
‪หันไปมองด้านหลัง
‪แต่สองคนนั้นไม่มีวันตามทัน ‪พวกเขาอ้วนเกินไป
‪อีกอย่าง…
‪คุณคิดว่าสองคนนั้นจะคิดยังไง ‪ตอนมองลอดหน้าต่างออกมา
‪คิดว่าสองคนนั้นจะแบบ
‪"ดูแม่สาวผิวดำคนสวยนั่น ‪เต้นท่าเพลงทริลเลอร์สิ"
‪ฉันยังได้ไปที่แอปเปิลตัน ‪รัฐวิสคอนซินด้วย
‪เป็นชื่อเมืองที่น่ารักมากๆ
‪แอปเปิลตัน วิสคอนซิน
‪แล้วพอไปถึง พวกเขาแบบ ‪"เราหลอกแก เรานิสัยห่วยแตกมาก"
‪ฉันไม่อยากจะพูดว่า ‪ทุกคนที่มาดูโชว์ของฉันนิสัยแย่
‪แต่หลายคนมากที่มีนิสัยห่วยแตกสุดๆ
‪เหมือนพวกเขากินชีสมากไป ‪จนลืมว่าควรทำตัวยังไง
‪ช่วงที่ฉันแสดงโชว์ ‪ฉันเจอสาวผิวขาวเจ้าของวันเกิด
‪ใช่ พวกคุณรู้กันแล้วล่ะสิ
‪แทบไม่มีอะไรในโลกนี้
‪ที่เสียงดังและทรงพลัง
‪ไปกว่าสาวผิวขาวเจ้าของวันเกิด
‪สาวผิวขาวสามารถ ‪ไปขโมยเด็กแล้วอ้างว่า
‪"มันเป็นวันเกิดฉัน"
‪แล้วทางกฎหมายนั่นก็ลูกหล่อนเอง
‪สาวผิวขาวเจ้าของวันเกิดที่ฉันเจอ
‪เรียกเธอกันว่า…
‪ไม่รู้สิ คริสต้าแล้วกัน
‪เพราะนั่นคือชื่อของเธอ
‪ฉันรู้ได้ไงน่ะเหรอ
‪เธอพูดตอนฉันแสดงโชว์อยู่ว่า ‪"ฉันชื่อคริสต้า
‪วันนี้เป็นวันเกิดฉัน"
‪ฉันก็เลยเอาเธอมาล้อพอหอมปากหอมคอ
‪และฉันจะบอกพวกคุณให้นะ
‪คริสต้าไม่พอใจเลยเชียวแหละ
‪ไม่เลย เพราะคริสต้า ‪ได้พัฒนาเป็นร่างสุดท้าย
‪ซึ่งก็คือสาวผิวขาว ‪เจ้าของวันเกิดที่ร้องไห้
‪สาวผิวขาวเจ้าของวันเกิดที่ร้องไห้ ‪ก็เปรียบเสมือนมิวทูแห่งโลกโปเกมอน
‪สาวผิวขาวเจ้าของวันเกิดที่ร้องไห้
‪คือถุงมือของธานอส
‪เข้าใจที่ฉันจะพูดใช่ไหม
‪สาวผิวขาวเจ้าของวันเกิดที่ร้องไห้ ‪คือคริปโทไนต์ต่อสามัญสำนึกเลยแหละ
‪โอเคนะ
‪ฉันเคยเข้าห้องน้ำที่บาร์
‪เจอแม่สาวร้องไห้อยู่ ‪ล้อมรอบไปด้วยเพื่อนสาวแบบ
‪"ใครก็ได้ช่วยเธอหน่อย ‪วันนี้วันเกิดเธอนะ"
‪ฉันขอบอกอะไรสักอย่างนะ
‪ฉันมีความสุขที่เห็นคริสต้าร้องไห้
‪ฉันแบบ "นี่วันเกิดฉันหรือเปล่าน่ะ"
‪เพราะฉันดูดกำลังและพลัง ‪ของสาวผิวขาว
‪ฉันมองเธอร้องไห้และแบบ…
‪"ฉันคือเพลิงพิศ ‪แห่งธิดาซาตาน โอเคนะ"
‪ฉันเลยดูดพลังมาซะ ‪จะได้พัฒนาเป็นร่างสุดท้ายได้
‪ซึ่งคือร่างสาวผิวดำผู้ไม่สะทกสะท้าน ‪และไม่สนว่าหล่อนจะร้องไห้
‪หรือว่านั่นเป็นวันเกิดของหล่อน
‪ขอโทษนะจ๊ะที่ฉันไม่สน
‪เพราะถ้าฉันร้องไห้ ‪ทุกครั้งที่อะไรไม่เป็นดั่งใจ
‪ฉันคงเป็นสระน้ำเดินได้แล้ว
‪ฉันทำวิกผมนี่เปียกไม่ได้ ‪มันแพงมากเลยนะ
‪มันคือของฟรีน่ะ
‪ช่วงที่ผ่านมาฉันไล่ดู
‪วิดีโอแคเรนกอนไวลด์ไปเยอะมาก
‪พวกคุณดูกันด้วยไหม
‪คุณพระ พวกหล่อนคือ ‪พวกงี่เง่าสุดกู่ของแท้
‪ฉันชอบพวกหล่อนมาก
‪ขณะฉันดูพวกหล่อน ฉันก็คิดไปด้วยว่า
‪พวกหล่อนมีคนรออยู่ที่บ้านไหมน่ะ
‪แบบใครมันรักคนแบบหล่อนได้ลง
‪จริงๆ เลยนะ
‪แบบลูกคุณนั่งอยู่บนโซฟา
‪เลื่อนดูอินสตาแกรมแล้วเจอ
‪"แม่!"
‪แล้วคุณเข้ามาในชุดตัวเดียวกับในคลิป
‪"แม่เพิ่งตรงกลับมาจาก ‪ก่อเหตุเกลียดชังเเหรอ"
‪พวกคุณจะคุยกับคนรักยังไง ‪เวลาคนรักทำตัวแบบนั้น
‪รอจนค่ำดึกดื่น ‪ตอนจะเลียจุ๋มจิ๋มพวกเธอเหรอ
‪ไม่ ฉันล้อเล่น
‪ไม่มีใครเลียผู้หญิงพวกนี้หรอก
‪ไม่มีทาง
‪ไม่งั้นพวกเธอคงไม่มากรีดร้อง ‪ในที่สาธารณะหรอก
‪และฉันรู้ว่ามันตลกที่ฉันเอง ‪ก็กรีดร้องใส่พวกคุณในที่สาธารณะ
‪ฉันต้องโดนเลียมากกว่านี้อีก
‪แต่ขณะที่ฉันดูวิดีโอพวกนี้
‪ฉันก็ตระหนักว่า ‪มีแคเรนแค่สามขั้นเท่านั้น
‪ขั้นแรกหล่อนจะโมโหโกรธา ‪พวกหล่อนจะแบบ "ใช่
‪ฉันบอกสาวผิวน้ำตาลนั่นแล้ว ‪ให้กลับไปประเทศที่สีเหมือนผิวหล่อน
‪มีปัญหาอะไรเหรอ"
‪ขั้นสองพวกหล่อนจะโมโหขึ้นอีกหน่อย
‪หล่อนจะแบบ "ใช่
‪ฉันบอกสาวผิวน้ำตาลนั่นแล้ว ‪ให้กลับไปประเทศที่สีเหมือนผิวหล่อน
‪แล้วฉันก็คิดว่าแม่นี่ขโมยของด้วย ‪เพราะฉันเห็นแสงวิบวับในตาหล่อน
‪เปล่า ฉันไม่ได้ทำงานที่นี่
‪เปล่า ฉันไม่เคยมาซื้อของที่นี่
‪แล้วพวกนี้ในร้านเคธี่ ‪ลดราคาอยู่เหรอ"
‪ขั้นสาม ฉันเรียกขั้นนี้ว่า ‪"แคเรนขั้นสูงสุด"
‪เจอพวกหล่อนได้ในร้านของชำ
‪เที่ยวโยนของออกจากรถเข็นตัวเอง
‪ทำตัวแบบ "ใช่ ฉันบอก ‪สาวผิวน้ำตาลนั่นแล้ว
‪ให้กลับไปประเทศที่สีเหมือนผิวหล่อน
‪ไม่ ใช่ไม่กินลูกเกด ‪พวกมันดูเหมือนคนดำแก่ๆ
‪ไม่ ฉันไม่กินอินทผลัม ‪พวกมันดูเหมือนคนดำแก่อ้วนๆ
‪เพรตเซลก็กินไม่ได้
‪เป็นคนดำที่ยืดหยุ่นได้
‪ฉันไม่กินคุกกี้ขิงรูปคน
‪พวกมันดูเหมือนคนดำโป๊แบบหรูหรา
‪แล้วถ้าพวกเขาหรูหรานัก
‪ทำไมถึงโป๊เปลือยล่ะ
‪ใช่ ฉันใช่คำหยาบเรียกหล่อน
‪ฉันทั้งด่าทั้งเหยียด
‪แต่สิ่งที่คุณไม่รู้คือ ‪ฉันจะเขียนจดหมายขอโทษทีหลัง
‪เพราะหมาของฉันตายแล้ว
‪ฉะนั้นฉันคือเหยื่อตัวจริง ฉันนี่
‪ผู้หญิงผิวขาว เราทุกคนพูดราวกับ
‪จะเพื่อนสี่ขาหรือหมาอะไรก็ช่าง
‪ฉันโดนข่มเหงรังแก
‪เพราะฉันเป็นคนผิวขาว"
‪มีผู้หญิงผิวขาวในนี้ ‪ที่ตอนนี้แบบ "อุ๊ย…
‪แม่นี่พูดถึงฉันอยู่"
‪แต่ฟังเคลลี่ คลาร์กสัน ‪เพื่อนคุณให้ดี
‪อธิษฐาน คว้าโอกาส และปลดเปลื้อง
‪ฉันเบื่อ
‪ฉันเบื่อมาก
‪ฉันโกนจุ๋มจิ๋ม ‪ตอนอาบน้ำเมื่อวันก่อน
‪แล้วดันเบื่อกลางคัน
‪ฉันเลยหยุดโกน
‪แล้วเพื่อทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
‪ฉันก็พูดว่า "นิโคล ‪นี่ต้องทำสองครั้งตอนอาบน้ำแน่ๆ"
‪มันยังเตียนโล่งแค่ครึ่งเดียวอยู่เลย
‪ฉันเบื่อ
‪ฉันเล่าเรื่องตลกนั้นในทาโคมา ‪แล้วมีสาวคนนี้ตะโกนใส่ฉัน
‪"ทำสามครั้งแน่นอน"
‪และฉันหยุดคิดไม่ได้เลยว่า ‪จุ๋มจิ๋มของเธอมันใหญ่ขนาดไหน
‪เพราะฉันมีแค่สองกลีบเอง
‪ฉัน…
‪สุดท้ายฉันได้จ้ำจี้กับ ‪คนดูคนหนึ่งหลังจบโชว์
‪ขอบคุณนะ
‪และเขาเป็นคนไอริชจากไอร์แลนด์
‪เราก็เลยมีแบบสำเนียงน่ะ
‪เวลาเขาเสร็จจะแบบ ‪"ผมจะราดนมใส่ซีเรียลผมแล้ว"
‪ฉันล้อเล่นน่ะ
‪ที่เขาพูดจริงๆ คือ
‪"คุณไม่ได้ล้อเล่นจริงๆ ‪ที่บอกว่าโกนแค่ครึ่งเดียว
‪ถ้าเราอยู่ในไอร์แลนด์กัน ‪ผมคงเรียกคุณว่าหมออ้อยครึ่งซีก"
‪แล้วฉันก็แบบ
‪"ชาวไอริชแบบคุณบอกลา ‪จากห้องของคุณในโรงแรมยังไง"
‪ฉันเบื่อชะมัด
‪ฉันเบื่อมาก ‪ฉันเบื่อหนังเก่าเล่าใหม่
‪เปลี่ยนเรื่องได้เยี่ยมเนอะ
‪แบบว่า
‪ทำไมต้องเอาทุกอย่างกลับมาทำใหม่ ‪ฉันเคยดูมาแล้วนะ จริงๆ
‪ไลอ้อนคิงฉบับใหม่นี่สร้างให้ใครดู
‪เด็กที่ไหนที่ดูไลอ้อนคิง ‪ฉบับดั้งเดิมแล้วแบบ
‪"เข้าใจนะว่าพวกมันเป็นสิงโต ‪แต่เอาจริงๆ เลย
‪พวกมันยังดูสมจริงไม่พอ"
‪สร้างให้ใครดู
‪แถมบียอนเซ่พากย์เป็นนาล่าอีก
‪ใครอนุมัติเรื่องนั้นกัน
‪ใครกันที่คิดว่ามันเป็นเรื่องดี
‪"ซิมบ้า ไปที่แอ่งน้ำกันเถอะ"
‪ใครกันที่คิดว่ามันดีน่ะ
‪แล้วถ้าคุณไม่รู้ว่า ‪เสียงพูดบียอนเซ่เป็นแบบไหน
‪กลับบ้านไปคืนนี้ นอนห่มผ้า
‪เปิดยูทูปขึ้นมา ‪ดูวิดีโอ แล้วจะพูดว่า
‪"เฮ้ย เลียนเสียงได้ดีเลยนี่นา"
‪แต่ประเด็นของฉันคือ ‪บียอนเซ่แข็งแกร่งเกินไป
‪ที่จะเป็นตัวละครรอง
‪ถ้าจะทำไลอ้อนคิงใหม่ ‪โดยมีบียอนเซ่ละก็
‪ให้บียอนเซ่เป็นไลอ้อนคิงซะเลย
‪แต่มันตลกดีนะ ซิมบ้า
‪พวกเขายัง…
‪พวกเขาทำหนังเรื่องนี้ใหม่ด้วย ‪"วอตวีแมนวอนต์"
‪จำหนังเรื่องนี้กันได้ไหม
‪โอเค ถ้าจำกันไม่ได้
‪มันคือหนังที่เมล กิ๊บสันแสดง
‪ตัวละครเขาได้ยิน… โอเค
‪เขาสามารถ…
‪โห่ให้เมล กิ๊บสันงั้นเหรอ
‪นี่คุณกักตัวมาทั้งชีวิตเหรอ
‪โอเค วอตวีแมนวอนต์ ‪คือหนังที่เมล กิ๊บสันแสดง
‪ตัวละครเขาได้ยินความคิดของผู้หญิง
‪และใช้ตรงนั้นเพื่อ ‪ปฏิบัติกับผู้หญิงให้ดีขึ้น
‪แต่แล้วเมล กิ๊บสันก็พูดว่า
‪"ไอ้นี่มันอยู่ในหนังเท่านั้น"
‪โดนเข้าให้ พวกเขาก็เลย…
‪ก็สร้างใหม่ให้ทาราจี พี. เฮนสันเล่น
‪และหนังใช้ชื่อว่า "วอตเมนวอนต์"
‪ฉันก็แบบ "หือ
‪เรารู้กันแล้วนี่นา
‪ว่าผู้ชายต้องการอะไร"
‪หนังเรื่องนั้นมันอะไร มันอะไรกัน
‪ใช่แบบให้ทาราจีเดินอยู่ ‪กำลังมีช่วงเวลาดีๆ
‪เธอเห็นผู้ชายคนหนึ่ง เธอโบกมือให้
‪เขาโบกมือตอบ ‪แล้วเธอก็ได้ยินความคิดเขา
‪ที่มีแต่ความคิดว่า ‪"อยากให้เธอดื่มน้ำเชื้อฉัน"
‪หนังเรื่องนั้นมันอะไรกัน
‪ใช่หนังชั่วโมงครึ่ง ‪ที่เธอรู้สึกกลัวทั้งเรื่องเหรอ
‪อะไรกันน่ะ
‪อาจฟังดูเหมือนฉันเกลียดผู้ชายนะ
‪เฮ้ยๆ ฉันเกลียดจริง
‪เกลียดจริงๆ
‪พวกคุณหลายคนเลย คุณสุภาพบุรุษ ‪เป็นเหมือนถังขยะจริงๆ โอเคนะ
‪แต่ฉันก็ยังอยากมีแฟนเป็นผู้ชาย
‪ฉันแค่อยากโดดใส่ถังขยะและอมจู๋
‪เข้าใจที่ฉันจะพูดไหม
‪โดดเข้าไปแล้วแบบ…
‪ลองนึกภาพว่าฉันอมจู๋แบบนั้นสิ
‪เหมือนฉันกำลังเล่นแซ็กโซโฟนเพลงแจซ
‪เขาก็แบบ "คุกเข่าลงได้ไหม"
‪ฉันแบบ "จับฉันให้ได้สิ"
‪ฉันไปอยู่บนเพดาน ‪แบบในหนังเรื่องเฮอเรดิเทรี่
‪ฉันตัดสินใจเมื่อต้นปีนี้ว่า
‪จะผลักดันตัวเองออกจากความเคยชิน
‪แล้วลองอะไรใหม่ๆ อย่าง
‪รูตูด เปล่า ฉันล้อเล่นน่ะ
‪เปล่า ฉันรักช่องทางหลังมาก ‪ติดต่อมาได้นะ
‪แต่ว่า…
‪สิ่งที่ฉันลงเอยทำคือ ‪สมัครเข้าชั้นเรียนทเวิร์ก
‪แล้วพอฉันไปถึงที่นั่น ‪สมาชิกมีฉันกับสาวผิวขาว 11 คน
‪และฉันไปถึงก่อนครูสอน
‪ฉันมีก้นเด้งสวยและรู้สึกถึง ‪สายตา 11 คู่ที่มองมาที่ฉันแบบ
‪"ครูสอนมาแล้ว…
‪นางเกิดมาเพื่อสอนเราให้ทเวิร์ก"
‪และที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ ‪ฉันดูดกำลังและพลัง
‪ของพวกสาวผิวขาว ฉันเลยแบบ…
‪เพื่อพวกหล่อนทุกคน ‪ยายผิวขาวขี้จุ้น ยายจืดห้องสมุด
‪ฉันจะสอนพวกหล่อนเต้นทเวิร์กเอง
‪แต่แล้วครูสอนก็มาถึง ‪และฉันแบบ "ค่ะ ทางนี้เลยค่ะ"
‪แล้วดนตรีก็เริ่มขึ้น ‪ฉันจับจังหวะไม่ได้เลย
‪ช่างเป็นเรื่องเจ็บปวดมาก ‪ที่ค้นพบเข้ากับตัว
‪ตูดฉันแข็งเป็นอิฐเลย มันไม่ยอมขยับ
‪เหมือนฉันปฏิเสธการเคลื่อนไหว ‪พูดจริงๆ เลย
‪ทำอะไรไม่ได้เลย เหมือนระฆังเสรีภาพ
‪ใหญ่และมีร่องแตก คนชอบต่อคิวมาชมกัน
‪แต่ใช้ทำอะไรไม่ได้ ‪ฉันเกลียดเพนซิลเวเนีย
‪ระฆังนั่นติดเครื่องตรวจจับโลหะด้วย
‪ใครมันจะมาดูระฆังแล้วแบบ
‪ดิงดอง โป้งป้าง
‪ฉันเศร้ามากหลังเรียนเสร็จ
‪ตอนฉันกำลังเดินกลับไปที่รถ ‪ฉันแบบ "แย่จริง
‪ให้ตายสิ
‪ฉันมันไอ้คนดำแย่ๆ"
‪โอเค
‪พวกคุณที่เป็นคนขาว ‪เอาคำพูดนั้นไปพูดข้างนอกไม่ได้นะ
‪แต่ฉันพูดได้เพราะฉันเป็นไอ้คนดำแย่ๆ
‪แล้วฉันก็คิดถึงอย่างอื่น ‪ที่ทำให้ฉันเป็นไอ้คนดำแย่ๆ
‪ฉันดูเหมือนคนร้องเพลงเพราะ
‪คุณแบบ "ยายนั่นมีเสียงลึกซึ้ง"
‪เปล่า แยกเสียงดนตรีไม่ออก
‪แต่ว่า…
‪ทุกครั้งที่ฉันไปคาราโอเกะ
‪ผู้คนตื่นเต้นกันใหญ่
‪ฉันเดินเข้าไปแล้วพวกเขาแบบ…
‪"อรีธาน้อยมาแล้ว
‪สาวๆ นั่นเจนนิเฟอร์ ฮัดสัน ‪ก่อนลดน้ำหนักแหละ"
‪พวกคุณไปตายให้หมดเลย ‪นั่นมุกไร้ที่ติเลยนะ
‪ฉันรู้ตัวว่าร้องเพลงไม่เพราะ
‪ฉันเลยทำท่ายึกยักแบบ ‪"ร้องดีไหม ไม่ดีกว่า
‪ร้องก็ดีนะ แต่ฉันร้องไม่เป็น
‪ฉันอาจจะร้อง อาจจะไม่ร้อง"
‪จากนั้นฉันเมาแล้วพูดว่า "ขอโทษค่ะ
‪ฉันจะร้องเพลง"
‪ทีนี้…
‪ฉันขึ้นไปบนเวที ‪และเริ่มโยกตัวไม่ตรงจังหวะ
‪ทุกคนแบบ "เดี๋ยวก็ตรงจังหวะ"
‪ไม่มีวันตรงหรอก
‪แล้วฉันก็เริ่มร้องเพลง ‪นี่เสียงที่ฉันพยายามร้องนะ
‪เชื่อในรักหลังจากมีรักไหม
‪ร้องไม่เพราะเลย มันแย่มาก
‪ไม่ เธอคงยิงฉันบนถนนเลยแหละ
‪แต่ว่า
‪ครั้งล่าสุดที่ฉันร้องคาราโอเกะ ‪ฉันร้องเพลงนั้น
‪และช่วงที่เพลงเบาลง ‪มีผู้ชายพูดขึ้นว่า "เจ็บปวดมาก"
‪โอเค มาที่เรื่องของฉันเพิ่ม
‪ในการแสดงนี้ ‪ฉันพูดไปเป็นร้อยแล้วว่า
‪ฉันเป็นสาวโสด
‪และฉันคิดในใจว่า
‪"นิโคล
‪เธอเดตกับคนเกินสามวันได้ยังไง
‪ได้ยังไง"
‪แล้วฉันก็แบบ
‪"อ๋อ ใช่สิ ฉันหลอกพวกเขานี่นา"
‪เพราะผู้ชายดูจะชอบสาวไม่เรื่องมาก
‪สาวที่ไม่เยอะสิ่ง
‪สาวที่ไม่เรื่องมาก
‪และฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ‪ฉันเป็นคนเรื่องเยอะเลยแหละ
‪ฉันจะพูดเรื่องธรรมดาออกมา
‪ให้หนุ่มฟัง และคิดเรื่องบ้าสุดๆ ‪ออกมาเสียงดัง
‪แบบว่า
‪"ใช่เลย คุณตลกดีนะ
‪ไปหาอะไรดื่มกันไหม ฉันเหรอ
‪ฉันชอบทาโกมาก"
‪แล้วจากนั้น…
‪จากนั้นฉันก็คิดเรื่องบ้าๆ อย่าง
‪"ทำไมเกิน 30 วินาที ‪กว่าจะส่งข้อความกลับมาหาฉันได้"
‪"คุณจะรักฉันมากกว่ารักหมาคุณไหม"
‪"ฉันรู้ว่ามันผ่านมาแค่สามเดือน
‪แต่ถ้าคุณตาย ฉันจะได้ไปงานศพคุณไหม
‪แล้วตอนนั้นคือ ‪ตอนที่ได้เจอแม่คุณเหรอ"
‪อันสุดท้ายนั่นไม่ใช่มุกนะ
‪ฉัน…
‪พูดแบบนั้นออกมาให้เพื่อนฟัง
‪แล้วเธอก็แบบ "หล่อนต้องใจเย็นนะ"
‪แต่ที่ผ่านมาฉันคอยแอบสังเกตคู่รัก
‪และคิดว่าฉันรู้แล้วแหละ
‪พวกคุณหลอกอีกฝ่ายว่า ‪เป็นคนไม่เรื่องมากในตอนแรก
‪แล้วพอคบกันได้สองสามเดือน
‪คุณถึงได้เผยความเรื่องเยอะ
‪พวกคุณเถียงกันในที่สาธารณะ ‪ได้งี่เง่ามากจริงๆ โอเคนะ
‪และฉันอยากมีส่วนร่วมด้วย โอเคนะ
‪ฉันอยากขึ้นลิฟต์พร้อมแฟนหนุ่ม
‪และเหยื่ออีกหกราย
‪และ…
‪ฉันอยากเงยหน้ามองแฟน ‪เพราะเขาสูงกว่าฉัน แล้วพูดว่า
‪"นี่ เรามีลูกด้วยกันเถอะ"
‪และเขาตอบกลับว่า ‪"นิโคล ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ดี"
‪แล้วฉันก็สวนว่า ‪"ไม่เคยมีเวลาที่ดีหรอก
‪ฉันไม่ได้อยากมีลูกด้วยซ้ำ ‪ฉันแค่อยากให้หกคนนั้นรู้ว่า
‪เราจะคุยกันเรื่องนี้ทีหลัง"
‪ฉันไปซูเปอร์มาร์เก็ตมาเร็วๆ นี้ ‪ตรงส่วนขายผักผลไม้
‪ขอบคุณ
‪และ…
‪มีคู่รักคู่หนึ่งยืนซื้อแอปเปิลอยู่ ‪ฝ่ายชายไซร้คอเธอ และเธอพูดว่า…
‪"ถ้านายเป็นแอปเปิลแดง ‪แล้วฉันเป็นอะไร"
‪แล้วฝ่ายชายก็ตอบว่า ‪"ไม่รู้สิ อาจเป็นแอปเปิลเขียว"
‪ปฏิกิริยาของผู้หญิงคนนั้นคือ
‪เธอเตะรถเข็นแล้วพูดว่า
‪"แอปเปิลเขียวเหรอ"
‪พวกเขาคงกลับบ้าน ‪แล้วมีเซ็กซ์ไปเกลียดกันไป
‪ฉันอยากมีส่วนร่วมด้วย โอเคนะ
‪ฉันไปร้านอาหารเมื่อเร็วๆ นี้
‪แอบฟังคู่รักเพื่อพยายามขุดความลับ
‪แล้วเด็กเสิร์ฟก็เดินไปหา
‪และพูดว่า "มื้อค่ำเป็นยังไงบ้าง"
‪ฝ่ายหญิงพูดว่า "เรื่องตลกแหละ
‪ตอนอาหารของเรามาเสิร์ฟ ‪ฉันให้เขาสลับอาหารกับฉัน"
‪ฉันแบบ "ยายนี่ฉกอาหารของชายคนนี้"
‪มันมีกฎกติกาอยู่นะ
‪เขาตกลงจะไปร้านอาหาร
‪เขานั่งลง เปิดดูเมนู
‪เขาพูดว่า "เอาอันนั้น ‪จะสั่งอันนั้นมากิน"
‪เธอพูดว่า "ไม่มีทาง" ‪เข้าใจที่ฉันจะสื่อกันไหม
‪พวกเขาคงกลับบ้านไป ‪แล้วเธอได้ท่อนเนื้อเสียบจุใจ
‪ฉันอยากมีส่วนร่วมด้วย
‪ฉันอยากทำตัวแย่ๆ ในที่สาธารณะ ‪และในพื้นที่ส่วนตัว
‪ฝ่ายชายแบบ "ฉันทนเธอ" ‪เข้าใจที่ฉันจะพูดไหม
‪ฉันอยากได้หนุ่มหมดแรง ‪นั่นแหละที่ฉันอยากได้
‪ฉันอยากได้หนุ่มหมดแรง
‪ฉันอยากพาแฟนไปปาร์ตี้ ‪แล้วแบบ "นั่นแฟนฉัน"
‪และเขามีท่าทีแบบนี้
‪"ผมรักเธอ"
‪ฉันอยากได้หนุ่มหมดแรง
‪เพราะถ้าเขาเหนื่อย เขาก็ไปไหนไม่ได้
‪ฉันคิดในใจว่า
‪"ฉันจะหาแฟนหนุ่มที่หมดแรงได้ยังไง
‪หาได้ยังไง"
‪แล้วฉันก็คิดได้ว่าแบบ
‪"โอเค ฉันจะหาแฟนด้วยวิธีดั้งเดิม
‪ฉันจะเลิกใช้แอป ‪จะไปเจอตัวจริงกันที่บาร์"
‪ฉันเลยไปที่บาร์
‪คุยกับชายคนนี้
‪เขาพูดว่า "ไง ผมชื่อเดฟ
‪ตอนนี้ผมชอบอ่านหนังสือมาก"
‪ฉันเลยพูดว่า "โอเค เดฟ
‪คุณชอบหนังสือแนวไหนเหรอ"
‪และเขาตอบว่า "แบบที่บรรยายละเอียด
‪และบอกเล่าความคิดของคุณ"
‪ฉันเลยพูดว่า "หนังสือสินะ"
‪ฉันจ้ำจี้กับคนงี่เง่าไม่ไหว
‪ฉันเลยเริ่มจีบบาร์เทนเดอร์ ‪และเขาพูดว่า
‪"ไง ผมชื่อเบ็นนี่
‪เหมือนในเพลงฺ ‪เบ็นนี่แอนด์เดอะเจ็ตส์"
‪ฉันแบบ "ฉันเคยได้ยินชื่อเบ็นนี่
‪ไม่ต้องขยายหรอก ‪คุณรู้จักหนังสือไหม"
‪เขาตอบว่า "รู้สิ"
‪ฉันแบบ "นายผ่าน"
‪ทีนี้…
‪ฉันพักในโรงแรมที่อยู่ข้างบนบาร์
‪เพราะความสะดวกคืออะไร ‪สิ่งสำคัญไงล่ะ
‪ทีนี้…
‪เขาขึ้นมาห้องฉันหลังเลิกกะ
‪เขาเคาะประตูห้องฉัน
‪ฉันเปิดประตูและเขายืน
‪ถือจานใส่ไก่อยู่
‪ไม่ใช่จานใส่ไก่ทอดด้วยนะ
‪เพราะแบบนั้นคงคุยกันยาว
‪คงแบบ "เบ็นนี่ ฉันไม่รู้จักคุณดีพอ ‪จะเห็นว่าเรื่องนี้ตลกหรอกนะ"
‪แต่มันเป็นไก่ย่างหนึ่งจาน
‪ฉันเลยพูดว่า "เบ็นนี่
‪ทำไมคุณถือจานไก่ย่างมา"
‪และเขาพูดว่า "โปรตีนไง"
‪ซึ่งฉันหมายความว่ามันเป็นคำตอบแหละ
‪แต่มันไม่ใช่คำตอบที่ฉันมองหา
‪ฉันเลยบอกไปว่า ‪"เบ็นนี่ เอาไก่ไปวางที่โต๊ะ
‪คุณวางไว้บนโต๊ะข้างเตียงไม่ได้หรอก"
‪เพราะฉันคงขี่เขา ‪พร้อมส่งเสียงว่า "โปรตีน"
‪และไก่นั่นไม่ใช่โปรตีน
‪ที่ฉันมองหาอยู่
‪เราก็เลยนอนด้วยกัน
‪ฉันเลียแท่งหรรษา
‪ฉันอมจู๋เขานั่นแหละ และ…
‪ทำให้เขาแข็งขึ้นมานิด ‪แล้วฉันแบบ "เร็ว ใส่เข้ามาเลย"
‪เพราะถ้าใส่เข้ามาตอนแข็งไม่มาก ‪คุณก็บีบรัดช่องคลอด
‪เพื่อช่วยให้เขาแข็งโด่ได้
‪อีกอย่างคุณก็จะ ‪รู้สึกเหมือนเครื่องคีบด้วย
‪ช่างเป็นโชว์งี่เง่าอะไรแบบนี้
‪จากนั้นเบ็นนี่คร่อมฉัน ‪และฉันก็พูดว่า
‪"รีบบีบคอฉันเร็วเข้า"
‪เพราะฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว ‪และอยากเสร็จสม
‪แล้ว…
‪เบ็นนี่พูดว่า "โอเค"
‪แล้วเขาก็เริ่มบีบคอฉัน
‪และฉันก็ตระหนักว่า ‪เขายังไม่ได้เข้ามาในกายฉัน
‪เขาแค่เอาจู๋ที่แข็งนิดๆ ของเขา ‪กระแทกถูไถขาอ่อนฉันอยู่
‪ฉันเลยเงยหน้ามองเขาและพูดว่า
‪"แต่คุณแค่กำลังฆ่าฉันอยู่"
‪แล้วถ้าคุณไม่เคยเห็นสีหน้า ‪ของคนที่พยายามจะฆ่าคุณ
‪โดยที่ไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าคุณละก็
‪มันก็ตลกดีอยู่นะ
‪จากนั้นเบ็นนี่พูดว่า "พลิกตัว"
‪ฉันก็แบบ "อ๋อ ฉันเข้าใจ
‪ฉันเองก็คงไม่อยากดู ‪หน้าเหยื่อของฉันหรอก"
‪แล้วเบ็นนี่ก็อยู่ข้างหลังฉัน ‪เขาพูดประโยคที่ฉันจะไม่มีวันลืม
‪เขาพูดว่า "ให้ตายสิ
‪ข้างหลังนี่เหมือน ‪เส้นบะหมี่เปียกๆ เลย"
‪ประโยคที่สาวทุกคนอยากได้ยินจริงๆ
‪ฉันเลยพูดว่า "รู้อะไรไหม
‪บะหมี่กินกับไก่แล้วอร่อย ‪เบ็นนี่ คุณไปเถอะ"
‪สรุป…
‪ฉันก็กลับมาใช้แอปตามเดิม
‪ฉันต้องขอบอกว่า
‪พวกคุณเหล่าชายๆ ประพฤติตัวได้แย่มาก
‪ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม ‪พวกคุณยังไม่เลิกส่งภาพจู๋
‪ฉันนึกว่าเราทุกคนเข้าใจตรงกันแล้ว
‪เราไม่อยากได้ภาพจู๋
‪มีใครในนี้ที่ยังส่งภาพจู๋อยู่อีกไหม
‪ฉันขอถามคุณได้ไหม
‪คุณเป็นคนรักร่วมเพศไหม
‪รู้ได้ยังไงเนี่ย
‪คุณส่งไปให้คนที่อยากดูใช่ไหม
‪ได้รับความยินยอมด้วย
‪จริงเหรอ คุณแบบ
‪"คุณยินยอมจะดูจู๋ผมไหม"
‪นั่นแบบ…
‪มันระบุไว้ในประวัติพวกเขาแล้ว
‪จริงเหรอ
‪ว่าพวกเขายอมรับ ‪ภาพส่งต่อทันทีเลยหรือไม่
‪พวกเกย์เจอของดีเข้าให้แล้ว
‪อะไรกันน่ะ
‪เราต้องทำแบบนั้นกัน
‪ไม่เคยมีใครถามคำถามนั้นกับฉัน
‪เจอแบบ "ดูจู๋ใหญ่ๆ ของฉันสิ"
‪"เอาภาพไม้เช็ดพื้นไปอ้างอิง"
‪แบบว่าบ้าอะไร…
‪แต่เอาจริงๆ เลยนะ ‪คือฉันไม่อยากได้จู๋ใหญ่
‪ฉันมองว่ามันไร้ประโยชน์ โอเคนะ
‪ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ‪เหมือนส่งคู่มือของอิเกียให้
‪แล้วถ้าคุณเคยเห็นจู๋สี่แบบ ‪ก็เหมือนเห็นมาหมดแล้ว
‪ใหญ่ เล็ก งอ และตรง
‪นั่นแหละสี่แบบ
‪ฉันเคยอยู่ที่บัฟฟาโล นิวยอร์ก ‪แล้วมีสาวตะโกนใส่ฉัน
‪พูดว่า "แล้วแบบเรียวล่ะ"
‪ฉันเลยตอบไปว่า ‪"นั่นประสบการณ์หล่อน โอเคนะ"
‪ฉันไม่เคยเห็นจู๋เรียวเลย
‪หล่อนไปจ้ำจี้กับดินสอเหรอ
‪หล่อนเป็นบ้าอะไร
‪แฟนหล่อนชื่อไทคอนเดอโรก้าเหรอ
‪ฉันไม่เคยเห็น…
‪จู๋เรียวเลย
‪ถ้าคุณไม่เข้าใจมุกเมื่อกี้
‪มันก็แค่ดินสอที่เจาะจงขึ้นน่ะ
‪แต่จู๋มีสี่แบบ ใหญ่ เล็ก งอ และตรง
‪และมีความหลากหลายในอัลกอรึทึม
‪คุณอาจจะมีแบบใหญ่และตรง ‪ใหญ่และงอ ใหญ่และเล็ก
‪อันนี้น่าตกใจแบบแย่มาก
‪เขาถอดกางกางลง และเธอแบบ
‪"คุณพระ เขาต้องทำฉันหลังเดาะแน่"
‪จากนั้นเขาก็มาจ้ำจี้ ‪แล้วคุณแบบ "หือ
‪ฉันนั่งคิดภาษีต่อยังได้เลย"
‪แล้วก็มีแบบเล็กและตรง เล็กและใหญ่
‪ช่างน่าประหลาดใจดีมาก
‪เขาดึงมือออกมา ‪คุณแบบ "จะอะไรก็เถอะ"
‪หลังจากนั้นคุณต้องโทรหาเพื่อนว่า
‪"เพื่อน เขาทำปากมดลูกฉันช้ำ"
‪พวกคุณหลายคนแบบ "ปากมดลูกคืออะไร"
‪แบบที่แย่ที่สุดคือเล็กและงอ
‪แหวะ อึ๋ย อี๋
‪แบบเล็กและงอ
‪น่าขนลุก เหมือนเอากับไม้แขวนเสื้อ ‪และนั่นเก็บเอาไว้ทีหลังแล้วกัน
‪ใช่แล้ว เมื่อกี้เป็นมุกทำแท้ง
‪และฉันพรางมันเป็นมุกจู๋
‪ฉันรู้ว่าหลายคนไม่ชอบมุกนี้
‪ฉันขอให้พวกคุณบริจาคให้องค์กร ‪แพลด์แพเรนต์ฮูดท้องถิ่นและเอซีแอลยู
‪ฉันจะไม่จบโชว์ด้วยมุกทำแท้ง
‪เพราะฉันถูกเลี้ยงมาถูกทาง
‪ฉันใช้เวลาเยอะมากในสนามบิน
‪และบนเครื่องบิน
‪ฉันไม่อยากพูดรวมๆ หรือเหมารวม
‪ฉันคิดว่าฉันทำไม่ได้
‪มันไม่ใช่ตัวฉัน แต่ว่า…
‪สจ๊วตทุกคนเป็นเกย์
‪ทุกคนเลย
‪ทุกคนไม่มีเว้น
‪คุณแบบ "ขอโทษนะคะ ขอหมอนได้ไหม"
‪และพวกเขาทำท่าแบบ…
‪คุณก็แบบ "ขอโทษนะ
‪คุณเพิ่งตบะแตกใส่ฉันเหรอ"
‪แทบราวกับว่ามีคนพูด ‪กับพวกเขาตอนยังเด็กๆ ว่า
‪"หนูน้อย เธอมันเกินไปสำหรับโลกนี้
‪เธอต้องขึ้นไปบนฟ้า"
‪มีครั้งหนึ่งที่ฉันนั่งเที่ยวบินนี้ ‪และฉันใส่สร้อยป้ายชื่อ
‪เขียนชื่อฉันว่า "นิโคล" ‪ยาวแค่หกตัวอักษร
‪แต่มันใหญ่บังหน้าอกฉันมิด
‪เพื่อนสนิทของฉันทำให้ในบรุกลิน
‪ช่างทำเครื่องประดับแบบ ‪"แน่ใจนะว่าจะเอาใหญ่ขนาดนั้น"
‪เธอตอบว่า "ใช่ค่ะ
‪ฉันมีเพื่อนรสนิยมแย่มากค่ะ"
‪ฉันใส่สร้อยอันนี้ขึ้นเครื่อง
‪สจ๊วตก็เดินมาและพูดว่า
‪"คุณคือนิโคลแน่เลย"
‪ฉันเลยพูดว่า "ค่ะ สร้อยฉันล่ะสิ"
‪เขาพูดว่า "ใช่ ‪แต่จากเรื่องเกิร์ลโค้ดด้วย
‪ผมคิดว่าคุณตลกมาก"
‪แล้วมันรู้สึกดีมากเสมอ
‪เวลามีคนบอกว่าชอบผลงานคุณ
‪และพวกเขาคิดว่าคุณตลกมาก ‪เพราะบ่อยครั้งที่คุณแบบ
‪"ฉันไม่รู้ว่าจะมีใครชอบฉัน ‪หรือคิดว่าฉันตลกไหม"
‪และจากที่เห็นในเรดดิต พวกเขาไม่ชอบ
‪สจ๊วตคนนั้นเลยถามฉันว่า ‪"ต้องการเครื่องดื่มไหม"
‪ฉันตอบว่า "เอาค่ะ
‪ฉันขอวอดก้าโซดาได้ไหมคะ"
‪แล้วเขาก็พูดว่า "ได้เลยครับ
‪ได้เลยครับ"
‪ฉันก็แบบ "งั้นไปเอามาสิ"
‪เรามัวทำอะไรอยู่
‪แล้วเขาก็ไปเอาวอดก้าสามขวดเล็กๆ
‪สำหรับเครื่องบิน ‪แล้วรินโซดาให้ ฉันพูดว่า
‪"จัดมาเลย"
‪ฉันเลยดื่มเข้าไป เขากลับมาอีกรอบ ‪แล้วถามว่า "เอาอีกขวดไหม"
‪ฉันตอบว่า "เอาอีกค่ะ"
‪เขาเอามาอีกสามขวด ‪ฉันพูดว่า "จัดไปอย่าให้เสีย"
‪ฉันก็ดื่มเข้าไปอีก เขากลับมาอีกหน ‪และถามว่า "ต้องการอีกขวดไหม"
‪ฉันตอบว่า "ฉันปฏิเสธไม่เป็นหรอก"
‪เขาเลยเอาให้เพิ่มอีกสามขวด
‪ถ้าคุณเป็นคนดี ‪คงนับจำนวนที่ฉันกินไปด้วย
‪ฉันกินวอดก้าสำหรับ ‪สายการบินไปเก้าขวด
‪บนเที่ยวบินสี่ชั่วโมงครึ่ง ‪ตอนกลางคืน
‪ทุกคนเขานอนหลับกันอยู่
‪และฉันเมาสุดในชีวิต
‪ฉันนั่งอยู่ในที่นั่งตัวเองและคิดว่า
‪"ถ้าเกิดฉันนอนกลิ้งบนทางเดินล่ะ"
‪นึกภาพฉันลุกขึ้นไปนอน ‪ไปกลิ้งบนทางเดินสิ
‪พนักงานคุมภาคพื้นจะประกาศยังไง
‪"เราต้องให้เครื่องบินนี้ลงจอด ‪แม่ตัวเบิ้มนิสัยเสียไม่ยอมนั่งดีๆ"
‪แต่จากนั้นฉันก็แบบ
‪"ฉันรู้ว่าฉันจะทำอะไร
‪ฉันจะลงไปกลิ้งตรงทางเดินเลย
‪ฉันจะดูเรื่องเจาะเวลาหาอดีต"
‪ฉันก็เลยดูเรื่องเจาะเวลาหาอดีต
‪ราวกับฉันไม่เคยดูมาก่อน
‪ฉันจาม หัวเราะเอิ้กอ้าก
‪หน้าฉันอยู่ห่างสามนิ้วจากจอ
‪ฉันแบบ "มาร์ตี้กับด็อคมีอายุห่างกัน
‪โคตรเยอะเลย
‪แล้วลอร์เรนจะมีวันโอเคไหมน่ะ"
‪แล้ว…
‪แล้วเราก็ลงจอดที่สนามบินเจเอฟเค ‪ตอนเจ็ดโมงเช้า
‪และร้านเชกแช็กเปิดแล้ว
‪ฉันเลยพูดคนเดียวดังๆ ว่า
‪"พระเยซูทรงรัก ‪บุตรตัวน้อยของพระองค์"
‪เพราะตอนนั้นฉันคิดว่า ‪"ฉันได้รับคำอวยพร"
‪แล้ว…
‪ฉันก็เดินโซเซไปที่เคาน์เตอร์ ‪แล้วสั่งอาหาร
‪และพนักงานหลังเคาน์เตอร์พูดว่า
‪"คุณต้องใช่นิโคลแน่ๆ"
‪ฉันตอบกลับไปว่า ‪"คุณรู้จักฉันเพราะฉันดังไงล่ะ"
‪คนดังเขาไม่ต้องทำแบบนั้นกัน
‪อีกอย่างเขาอาจจะ ‪อ่านตรงสร้อยคอฉันก็ได้
‪เขาเลยจัดเมนูแบบกลับบ้านให้ ‪เขาเลือกนะ ฉันไม่ได้เลือก
‪ฉันเดินโซเซถือถุงอาหาร ‪อยู่ในสนามบินเจเอฟเคแบบ
‪"คุณพระ ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำ ‪ฉันต้องไปฉี่"
‪ฉันเอาอาหารเข้าห้องน้ำไปด้วย ‪แล้วฉันก็เริ่มฉี่
‪พูดกันเรื่องจริงเลยคือฉันไปอึ
‪และตอนที่ฉันอึอยู่ก็แบบ
‪"เบอร์เกอร์นั่นมันหอมจังเลย"
‪ฉันก็เลยเริ่มกินมัน
‪"ฉันยังโสดจ้ะ"
‪จากนั้นฉันก็รู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
‪ฉันเลยเริ่มร้องไห้
‪ฉะนั้นตอนนี้ฉันร้องไห้อยู่ ‪กินเบอร์เกอร์อยู่ และอึอยู่ด้วย
‪แล้วฉันก็คิดในใจ
‪"ฉันรู้ว่าจะให้ฉันรู้สึกดีขึ้นยังไง ‪ฉันจะร้องเพลงให้ตัวเอง"
‪ฉันเลยเริ่มร้องเพลง ‪"ซัมแวร์โอเวอร์เดอะเรนโบว์" ดังๆ
‪ขณะที่ฉันร้องไห้ ‪กินเบอร์เกอร์ และอึอยู่
‪แล้วจากนั้นฉันก้มลงมอง ‪และเห็นเท้าคู่หนึ่ง
‪แทนที่จะหยุดทำทุกอย่างนั้น
‪ฉันไปเคาะผนังกั้นห้องข้างๆ
‪แล้วพูดว่า "ขอโทษนะคะ ขอโทษ
‪ปกติฉันไม่ได้เป็นแบบนี้หรอก"
‪แล้วผู้หญิงคนนั้นที่เป็น ‪ผู้ใหญ่ปกติธรรมดาก็ไม่พูดอะไร
‪จากนั้นฉันคิดขึ้นได้ว่า ‪ห้องน้ำนี้เต็มไปด้วยผู้หญิง
‪พวกหล่อนเคลื่อนไหวกันอย่างช้ามากๆ
‪พวกหล่อนแบบ ‪"ฉันไม่รู้อะไรอยู่หลังประตูบานนั้น
‪ไม่ ฉันไม่รู้ว่านั่นตัวประหลาดอะไร
‪กลอเรีย ฉันยอมพลาดขึ้นเครื่อง ‪เพื่อดูให้รู้ว่าไอ้นั่นมันตัวอะไร"
‪ฉันเลยพูดเสียงดัง ‪ใส่กลอเรียและเพื่อนๆ เธอว่า
‪"เฮ้ย ฉันไม่เป็นไร"
‪พูดกันตรงๆ เลยว่าปีที่แล้ว ‪กับอีกหกเดือนที่ผ่านมามันเฮงซวยมาก
‪แต่ฉันคิดว่าเราทุกคนจะไม่เป็นไร
‪ขอบคุณมากๆ ที่ออกจากบ้านมาค่ะ
‪จริงๆ เลยค่ะ
‪ขอบคุณมาก
‪ฝันดีค่ะ
‪ฉันต้องไปมีเซ็กซ์แก้เพ้อเจ้อ
‪ฉันไม่ต้องการอะไร ‪ฉันยังมีชีวิตอยู่ย่ะ
‪ถ้าคุณไม่สนใจฉันล่ะ
‪ฉันชอบมาก
‪คำบรรยายโดย สิรี แซ่อุ่ย