Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dat was zo leuk, papa.
Heb je met de paarden gereden? -Ja.
Het was fijn, want ik moet haar berijden.
Oké.
Harper, ik moet een show doen.
Wees grappig.
Ik hou van je. -Wij houden van jou.
Een warm applaus voor mijn papa, Nate Bargatze.
Goed.
Dit is het.
Dit is leuk, hè?
Dit is… Ja.
Ik bedoel, ik moet zeggen, 2020 was mijn favoriete jaar.
Van alle jaren was dit de beste.
Ik bedoel, ik… Er zijn aliens.
Ze zeggen dat er ufo's zijn.
En het boeit niemand. Dat is…
Wat voor jaar is het, dat je stiekem…
'Hallo, in het nieuws…' Achteraan in het nieuws.
Zeggen ze: 'Er zijn ufo's.'
Je vraagt: 'Hebben ze covid?' Zeg je: 'Nee.
Geen idee. Ze worden niet getest.' Maar…
Het is grappig. Ik zei tegen m'n vrouw: 'Er zijn ufo's.'
Ze ging gewoon verder. Ik bedoel…
Je kijkt ernaar en je hebt het niet gehoord. Dat is het net.
Zo geweldig was 2020.
Het is ook een goed jaar om te kijken waar je vrienden zitten.
Je wilt in het midden zitten.
Ik heb vrienden die met hun mondkapje douchen.
Ze slapen met hun mondkapje op.
Want ze hebben een hamster en die heeft het vast.
Ze wonen alleen met die hamster.
Ik heb ook vrienden die niet eens van covid hebben gehoord.
Ze leven alsof iemand hen heeft verteld het te krijgen.
Sommige vrienden zeggen dat ze het al hebben gehad.
'Ik heb het gehad. Ik had koorts.
In februari had ik een paar uur koorts, dus waarschijnlijk wel.'
Een vriend van me zei dat hij het in 2015 had.
Hij is…
Hij is overtuigd: 'Ik had het in 2015.
Ik was de eerste, en het sloeg niet aan zoals nu, maar…'
Weet je wat voorgoed voorbij is? Hoesten in het openbaar.
Dat is voorbij. Ik bedoel…
Drink wat water verkeerd in een restaurant en je bent gezien.
Het hele restaurant stopt. Je eigen tafel zegt: 'Ophoepelen.'
Weet je wie dat het meest pijn zal doen? Mijn ouders.
Want een van hun favoriete bezigheden is hoesten in het openbaar.
Ze zijn er dol op. Ze doen niks anders.
Ze hoesten overal. Mijn vader stikt constant.
Als hij niet stikt, maken we ons zorgen.
Zo vaak stikt hij. Op restaurant…
…vragen ze: 'Is alles goed met je vader?' 'Ja hoor, zo is hij gewoon.'
Ik heb door het hele land gereisd tijdens covid…
…en wat ik heb gezien. Midden in het land doen ze het goed.
Ik ging naar een NASCAR-race. Mondkapjes, zoals het hoort.
Mensen doen het, we proberen. We nemen onze temperatuur op.
In Buffalo Wild Wings namen m'n temperatuur op.
Zeg je nou dat die tiener niet weet wat hij doet? Zeg je dat?
Studeert hij niet voor dokter? Zo leren ze.
Hij neemt de temperatuur op en zegt: 'Tien graden. Prima.'
Ja, 30 graden van het probleem.
Dus ik weet het niet. En ze maken zich geen zorgen.
'14 graden.' 'Eigenlijk ben ik dood, man.
Dat is niet goed.'
Ik vroeg: 'Werkt het?'
'Geen idee. Als het piept, mogen ze binnen.'
Eén zei: 'Piep'.
Z'n piep werkte niet en hij zei 'piep'. En ik deed…
'Was dat…' Hij zegt: 'Je bent in orde.'
Ik heb het goed gedaan tijdens covid.
Want je kon… Ik ben afgevallen tijdens covid.
Je had twee opties. Als je wilde aankomen, is dit het moment.
Iedereen vindt het prima.
Dat kun je doen, maar dat deed ik al voor covid.
Zo leefde ik altijd al.
Tijdens covid zei ik: 'Ik stop.'
Mijn buurman begon te trainen op zijn oprit.
'Laten we trainen op mijn oprit.'
Smoesjes zijn moeilijker tijdens covid.
'Ik heb het zo druk. Ik kan niet, ik heb veel te doen vandaag.'
Hij staat daarbuiten.
Ik deed met hem mee. Hij had een trainer. Ik houd niet van sporten, nooit gedaan.
'Ik wil alleen het bovenlichaam doen.'
Ze zeiden: 'Prima. Zullen we elke dag benen doen?'
We doen alleen benen.
Het is een enorme samenzwering van de trainers…
…dat je nooit je bovenlichaam doet. En als je het doet…
Ik vroeg: 'Is dit bovenlichaam?' 'Ja.'
'Ja? Want ik buig nogal diep.'
Het grootse probleem is wat ik eet.
Ik eet net als een kind.
Ik eet… Het is niet gezond.
Hij zegt: 'Wat was je ontbijt, wat eet je in een dag, laten we gisteren overlopen.'
En ik denk: 'Gisteren was niet goed.'
'Kies een andere dag.'
Hij zegt: 'Neem gisteren.' 'Goed, ik had donuts als ontbijt.'
En hij zei: 'Lagen ze er gewoon?'
'Nee. Ik ben erheen gereden.'
'Ik reed erheen.'
'Ligt het op je weg?' 'Nee, ik kwam erdoor te laat.'
'Wat met 's avonds snacken?'
Ik zei: 'Nou, ik at zuurtjes gisteren.'
Hij vroeg: 'Keek je een film?' Ik: 'Nee, gewoon tv.'
Hij zei: 'Een zakje?'
'Nee, het was een zak. Het was een zak zuurtjes.
Zelfs zonder label…
…en iemand vroeg: "Geef me de zak." is er geen verwarring.'
Ik heb moeite met slapen.
En ik zweer het, elke dokter…
Ik eet zuurtjes en drink frisdrank.
'Wat is er aan de hand? Ik kan niet…
Mijn hoofd stopt 's nachts niet.'
Ze zeggen: 'Ja, man, je kunt geen zuurtjes in bed eten.
Dat is het misschien.'
We hebben heel veel gereisd.
Drive-in optredens die superleuk waren.
Ik hou van reizen, tournees.
Ik weet nog dat ik in Los Angeles was.
De volgende dag ging ik naar South by Southwest in Austin, Texas.
Ik had een vroege vlucht.
Ik weet nog de avond ervoor. 'Doe normaal, heb een normale avond.'
Ik ging uiteindelijk toch uit, en het werd een probleem.
Ik word de volgende dag wakker en m'n vlucht is weg.
Ik heb het gemist en niet aan de gate…
…het is in Austin, Texas.
Ze zijn aan het inchecken in hun hotel.
Ik pak m'n mobiel voor een andere vlucht.
Ik ben m'n mobiel de avond ervoor verloren.
Nu heb ik geen mobiel.
Ik moet een ticket kopen aan de balie alsof het de jaren 50 is.
Als je naar een balie loopt, verwachten ze niet dat je zo een vliegticket koopt.
Ik kwam aan en ze zeiden: 'Goed.'
'Ik wil graag één vliegticket naar Austin, Texas.'
En ze zeiden: 'Koop het en doe niet zo raar.'
'Nee, ik wil een cheque uitschrijven voor één ticket…
…naar Austin, Texas.'
Er was geen vlucht, dus moet ik langs alle terminals.
Blijven gaan: 'Eén ticket naar Austin, Texas.'
Ik heb een vlucht gevonden. Maar ze had zo nog nooit een ticket verkocht.
'Ik werk hier 10 jaar. Niemand heeft dit ooit gedaan.
Ik weet niet hoe.'
Ze haalde de oudste vrouw die ik ooit heb gezien.
Volgens mij was daar alleen voor die reden.
Ze had die oude creditcardmachine bij.
Ze zei: 'Ik kan dit. Dit is superleuk voor mij.'
Het was raar zonder m'n mobiel. Iedereen heeft hem.
Ik zat in de luchthaven zonder en dan staar je gewoon.
We wachtten in de rij en…
…je kijkt vooruit en mensen…
'Wat heb jij?' Normale mensen… 'Waar is je mobiel?' 'Ik heb hem niet.
Ik wil wel met je praten. Ik wil graag even kletsen.'
Ik dacht snel door de beveiliging te gaan.
Maar ik werd opgehouden door de man voor me.
Hij gaat door de metaaldetector en die gaat af.
Ze vragen hem: 'Heb je ergens metaal?
Hij zegt: 'Ik heb mijn sleutels.'
We dachten dat hij z'n knie of heup zou zeggen.
Oude mensen hebben veel metaal.
Hij zegt: 'Sleutels? Denk je dat het dat is?'
'Dat is het eerste antwoord bij Family Feud…
…op wat een metaaldetector doet afgaan.' 'Sleutels.'
Ik zei: 'Laten we het met en zonder proberen.
Ik wil het wel weten. Misschien liegen ze er wel over.'
Ik heb drive-in shows gedaan samen met m'n maatje Nic Novicki.
Nic is een klein persoon. We zijn samen gestart met comedy.
Nic is een leuke vriend, erg makkelijk te misleiden.
We zaten in een koffiebar.
Er zat een man naast ons met een grote hond.
Nic zegt: 'Hé, denk je dat het een wolf is?'
En ik zeg: 'Ja, ik denk dat het een wolf is.
Er is een nieuwe wet, als je een wolf vangt, mag je hem houden.'
'Zal ik het hem vragen?'
'Zeker, hij wil er vast over praten. Daarom bracht hij die wolf hierheen.'
Ik zag hem naar hem toe lopen: 'Pardon, is dat een wolf?'
Die kerel wist niet hoe te antwoorden.
Hij zei: 'Wat?
Denk je dat ik een wilde wolf hierheen heb genomen…
…en dat die wolf gewoon kalm blijft? Hij wordt nu niet gek?'
We reden samen met de bus naar drive-in shows…
…en ik overtuigde Nic dat ik niet wist wie Nancy Kerrigan en Tonya Harding waren.
Nic leert dat ik weet wie ze zijn…
…hij leert het nu samen met jullie.
Ik heb het hem nooit verteld. Ik weet wel wie ze zijn.
Al zijn referenties zijn gewoon sportreferenties uit de jaren 90.
Hij kent alleen de jaren 90.
Hij heeft het over Nancy Kerrigan en Tonya Harding.
Ik zeg: 'Wie is dat?' Hij: 'Ken je hen niet?'
'Ik denk niet dat iemand ze kent."
'Dit was een enorm verhaal. Kunstschaatsen. Een maffia-moord.'
'Nog nooit van gehoord. Zou ik het niet gehoord hebben?
Niemand weet hiervan.'
En hij wordt gek.
'Ze hadden een docu moeten maken.'
'Dat deden ze.'
Iemand zegt: 'Ze moeten een film maken.'
'Er is een film.' Hij wordt er gek van.
Een van mijn favoriete was…
Dit was lang geleden. We gingen naar een vriend.
Het was vier verdiepingen hoog.
We moesten vier verdiepingen lopen.
Ik loop sneller dan Nic en vroeger wachtte ik op hem…
…maar we zijn al te lang vrienden.
We zijn net een oud, getrouwd stel. Ik ga gewoon.
Ik wist waar we heen gingen en hij niet.
Ik laat hem achter en ga naar de flat.
'Nic weet niet waar je woont, dat is leuk…
…eens zien wat er gebeurt.'
Na 30 minuten…
…komt Nic eindelijk binnen en ik vraag: 'Waar zat je?'
'Ik wist niet waar het was.'
'Ik weet het.'
'Je was lang weg. Ben je weer naar buiten gegaan?'
'Nee, ik zit al die tijd in een andere flat.'
Hij ging bij iemand… Hij probeerde gewoon de hendels.
Een deur ging open, hij liep binnen, 'Ik ben met Nate'…
…en ging op hun bank zitten. Zo ver raakte hij.
Bedenk waar je bank is. Zo ver is hij binnengekomen.
Hij is zo zelfverzekerd, ze dachten vast: 'Misschien kennen we een Nate'.
De drive-in shows waren leuk.
Het is in een drive-in bioscoop.
Erg lastig als mensen vertrekken als ze je niet leuk vinden.
De koplampen schijnen in je gezicht en hij rijdt achteruit.
'Fijn, daar gaat die gast.'
Ik heb één Zoom-show gedaan.
Het was gewoon… Het is gewoon je gezicht.
Vlak voor we beginnen hoor ik iemand:
'Geen idee. Het is een dom comedy-ding.'
Wat is dat? Wat zei ze?
De hele dag helikopters. Zo gaat een buitenshow.
De volgende special is op de vlieghaven. Dat wordt leuk.
Ik kan niet wachten om het weer gewoon niet goed te doen in een gebouw.
Dat is het enige, weet je?
Een van mijn laatste slechte shows…
Comedians doen vaak bedrijfsevenementen.
Ik deed er een in Tampa, Florida.
Voor iemand die elektriciteit in Tampa uitbaat. Ik snap niet wat mensen doen.
Hij had elektriciteit in Florida uitgevonden.
Ja, hij doet het prima. En…
Hij was erg aardig, hij is heel gul.
Het was voor al zijn werknemers, hij verlootte twee auto's.
Hij gaf een hoop tv's weg, iPads, wel voor 100.000 dollar aan prijzen…
…voor z'n werknemers. Heel aardig.
Nou, ik was een van die prijzen.
Tijdens het weggeven, stopte hij en zei:
'Ik heb een grote verrassing. Niet te geloven dat hij hier is.'
En hij introduceert me. Niemand had ooit van me gehoord.
Ze kijken me aan van…
'Ik denk dat ik hem bij mij kan krijgen. Wie is…'
Ik start met mijn act.
Ik doe één uur en niemand lacht.
Echt niets en het zijn geen nieuwe grappen.
Ik doe de grootste hits.
Ik heb drie keer 'ijskoffie met melk' verteld.
Ik bleef het herhalen.
'Nog een keer. Ik denk dat jullie niet luisterden.'
Mensen gingen weg. De man die me reed vroeg aan iemand:
'Is de comedyshow haast voorbij?'
'Ik weet niet waar je het over hebt.
Iemand geeft een toespraak, misschien is het daarna.'
Dus we zijn klaar en dan komt de man naar me.
Ik moet met hem praten en ik zei: 'Het spijt me.'
'Vroeger kon ik comedy en ik kan het niet meer. Het is voorbij.'
Hij was heel aardig. 'Het zit wel goed, het was niet jouw fout.'
'Ik weet niet hoe dat kan.'
Hij zei: 'Toen je daar stond bedacht ik me dat de meeste geen Engels spreken.'
'Ja, dat verklaart een hoop.'
Misschien moet je dan geen Engelstalige komiek inhuren.
Zonder waarschuwing.
Ik kon niets veranderen, maar het was leuk geweest om weten.
Ik heb een dochter en mijn dochter heet Harper.
Veel mensen vragen:
'Is ze naar Harper Lee vernoemd de auteur van Spaar de spotvogel?'
Ik heb nog nooit aan een auteur gedacht.
Nooit bij me opgekomen.
Mijn tweede naam is Lee en ik heb er nooit aan gedacht.
Ik vind het leuk een kind te hebben. Als kinderen huilen, is het onschuldig.
Ik houd van die onschuld. Ze huilen om een label in hun shirt.
Ze schreeuwen. Ze houden niet… Het voelt raar.
En dan: 'Staat je huis in brand?'
Ik heb nog nooit iemand zo zien huilen. Voor niets.
Ze zit veel op haar iPad. Dat is lastig.
Je moet ze eraf halen. Je wilt niet altijd technologie.
Ze zit daar op haar iPad.
Ze wil YouTuber worden…
…wat me als comedian razend maakt.
Ze kijkt naar YouTube en nu maakt ze haar eigen video's.
Ze zit daar gewoon: 'Jongens, hoe gaat-ie?
Klik op de links, abonneer je, laat een reactie achter.'
Dit is enkel op mijn telefoon.
Ik heb 90 uur van dit. Het staat niet op YouTube.
Ik en haar moeder zijn de enige abonnees.
Ze kijkt naar kinderen met speelgoed.
Dat is het gekke.
Het is geen show. Dat zou prima zijn.
Ze kijkt naar een kind dat zegt:
'Jij hebt dit niet, ik wel. Zal ik het openmaken?'
Hij heeft vijf miljard weergaven.
Alsof we niets voor haar kopen.
'Hier, een kind met plezier, maar dat zul jij nooit hebben.'
Wij doen dingen met haar. Ik neem haar mee naar Chuck E. Cheese.
Daar kun je heen, ze hadden covid in 84.
Dus… ja.
Het kan daar niet eens overleven.
Chuck E. Cheese is hard. Ik weet niet of je er nog bent geweest.
Het lijkt alsof ze failliet willen gaan en het niet lukt.
Ze gaan failliet en zijn nog open.
Ze belde Blockbuster op: 'Hoe kom je weg? We willen weg.'
Ze updaten niets. De Chuck E.-band is een robot.
De drummer gaat niet eens aan, hij zit de hele tijd zo.
Ze verkopen nu drank aan de ouders, ze geven hen gewoon emmers bier.
Om 9.00 uur zitten ze dronken aan een tafeltje.
Als iemand die kinderen naar huis brengt, zie ik geen Ubers en Lyfts.
Een Chuck E. Cheese werd betrapt op…
…het terugleggen van overgebleven pizza op het buffet.
Dat zou elke normale zaak sluiten.
Chuck E. Cheese bloeide op.
Toen ik het verhaal las, dacht ik: 'Dat is toch wat ze deden.
Dat was toch prima.' Ik wist niet waarover het artikel ging.
Onze dochter slaapt nog in ons bed.
Dat vinden ouders niet leuk.
'Je moet ze buiten houden. Kijk niet naar ze.'
Het ligt aan mij. We kregen laat een kind. Eén kind.
Dus we willen we alles…
Ik reisde veel en als ik thuiskwam…
…wilde ik samen in bed slapen en nu is het een gewoonte.
Het is gebeurd.
Het is zwaar, want kinderen kunnen niet slapen.
Een kingsize bed lijkt wel een enkelbed.
Ik lig op de rand.
Op hotel slaap ik met m'n hoofd op het nachtkastje.
Alleen zo kan ik slapen.
Ze ligt dwars, ondersteboven.
Als je ondersteboven wakker wordt, ga je naar het ziekenhuis.
Ze is ook in de overgang…
…want ze is de warmste persoon ooit.
Ik bevries 's nachts. Ze schopt alle dekens af.
'Doe maar. Het is jouw bed. We boffen hier te zijn.'
Ze moet op een gegeven moment uit ons bed.
Als ze 37 jaar is: 'Mag ik in jullie bed?'
Haar kinderen liggen boven in hun bed.
Haar man is vertrokken, dat neemt hij niet.
Ik ben uit m'n stapelbed gevallen.
Ik sliep boven in een stapelbed en kwam over de reling…
…en viel gewoon 1,80 meter naar beneden…
…om te landen…
Je kunt jezelf niet opvangen, het is gewoon wat eerst de grond raakt.
Je hele lichaam landt op je hoofd.
Ik had een hersenschudding, ik huilde.
Mijn ouders: 'Slaap maar zeven uur diep.'
Ik heb drie hersenschuddingen gehad…
…en niet één vanwege sport.
Gewoon door te leven. Weet je?
Dingen gebeuren met je hoofd. Wat doe je eraan?
Een keer was op school.
Ik werd met m'n hoofd tegen een muur geduwd.
Pas na drie lesuren ontdekten ze mijn hersenschudding.
Zo veel droeg ik bij.
Twee leraren merkten niets.
De derde zei 'Hij keek niet vooruit en toen besefte ik het.
Hij is een van de betere vooruitkijkers, dus zo wist ik het.'
Mijn grootste hersenschudding was toen ik 12 was. Ik viel van een klif.
Ik groeide op in Old Hickory,Tennessee, en er was een klif die we beklommen.
Dat hadden we al vaak gedaan en op een dag gleed ik uit.
Mijn vriend gaat mijn moeder halen.
Een man in een boot was aan het vissen in het meer.
Hij ziet me en trekt me in zijn boot.
Hij nam me mee naar een trap. Hij dacht vast:
'Waarom gebruikte hij de trap niet? Net naast de klif.'
Het sloeg nergens op.
Onderaan de trap staan twee mannen.
'Hij is gevallen. Kunnen jullie hem dragen?'
Ze dragen me omhoog.
Nu zit mijn moeder in een ambulance in haar pyjama.
M'n vader, zoals iedereen weet, is een goochelaar.
Hij had een show en droeg een volledige smoking.
Ze gaan naar het ziekenhuis. De dokter praat met hen.
M'n moeder lijkt een dakloze. M'n vader draagt een smoking.
Het lijkt…
Alsof ze gescheiden zijn en iemand geen alimentatie betaalt.
We hebben nooit geweten wie in de boot zat of wie me de trap op droeg.
We wisten niet wie ze waren en wilden ze bedanken.
Ze hebben echt m'n leven gered en we hebben nooit ontdekt wie ze waren.
Dus om te zeggen…
…dat mijn vader vorig jaar een goochelshow deed.
Hij treedt op in gevangenissen.
Hij doet een show in een gevangenis.
Tijdens de show staat een van de gevangenen op en zegt 'Ik ken je zoon.'
Vast niet de beste plek om dat als vader te horen.
'Ik ken je zoon. Houdt z'n mond. Goeie kerel.'
Dus…
Mijn vader zegt: 'Hoe ken je mijn zoon?'
Hij was een van de mannen die me die dag de trap op droeg.
Ik was 12 jaar oud.
We wisten niet wie me de trap op droeg. Het was hij en zijn broer.
De broer zag me in The Tonight Show.
'Dat is dat joch dat we die dag op de trap droegen.'
Dat is best gek.
Sindsdien neem ik hem mee naar shows.
Ik haal hem vanavond op het podium.
Hij is er niet. Hij zit in de gevangenis.
Sorry. Ja.
Geloof me. Hij zou hier graag zijn.
Hij zou een moord plegen om hier te zijn.
Op een dag komt hij.
Ik heb ontdekt waarom hij in de gevangenis zat.
Het was diezelfde dag.
Ze droegen een lichaam die trap af.
Stel je hun frustratie voor toen ze nog een lichaam kregen.
'Man, meen je dat?
We hebben dit net gedaan, man.'
Dat heb ik verzonnen.
Maar al het andere is wel waar.
Onze dochter zit in groep vijf.
In groep drie begon ze de bus te nemen. Het was de eerste keer dat ze de bus nam.
Als ouder loop je met ze naar de bushalte.
We zetten haar op de bus naar school.
Aan het einde van de dag belde de school mijn mobiel.
Ze hebben die van mijn vrouw en die van mij.
Ze belden mijn mobiel en ze zei:
'Weet je welk bus je dochter hoort te nemen?'
Ik zei: 'Ik ben haar vader.'
Zoals in: 'Ben je gek?
Dacht je die informatie te krijgen door de vader te bellen?
Je had beide mobielen en dacht: "De vader weet het vast.''
Heb jij ouders? Heb je ooit een familie gezien?
Jij dacht: "Laten we de man bellen?"
Behalve als het twee mannen zijn, moet je nooit de man bellen.
Vraag het een vrouw die haar niet kent.
Ze zal het sneller uitzoeken dan ik.'
Ik moest haar ophalen. 'Ik kom haar halen.
Zeg me de naam van de school en ik kom. Waar gaat ze?'
Als je lunches maakt, moet je oppassen…
…want veel kinderen hebben een pinda-allergie.
Onze dochter heeft een cashewnootallergie, boomnoten.
Ik weet niet wat boomnoten zijn, maar het kan mijn dochter doden.
De dokter: 'Geen boomnoten.' Dat was het. Hij was weg.
'We willen weten… Ik wist niet vanwaar noten kwamen…
…maar kennelijk komen ze van twee verschillende plekken…
…en een daarvan is een boom.'
Ik voel me rot. Ik wil al die kinderen met een pinda-allergie verdedigen.
Ze worden niet verdedigd. Volwassen schreeuwen naar hen.
Er zijn veel volwassenen verslaafd aan pinda's in dit land.
En ze zijn woedend. Ik heb al tijden geen pinda's gegeten.
Haal ze uit m'n leven, ik zou het niet merken.
We hebben… Volwassenen schreeuwen tegen die kinderen alsof ervoor kiezen.
Bij hun geboorte zei de dokter: 'Wil je voor iedereen een last zijn?'
Elk scenario is leven en dood.
Al in een vliegtuig gezeten? Ze roepen het om.
Vliegtuigen… Serveer gewoon pretzels en klaar.
Maar ze proberen elke vlucht.
Ze zeggen: 'Goed, niemand mag pinda's vanwege die loser.'
Volwassen jouwen hem uit.
'Ik zit op de vlucht voor de pinda's. Ik weet niet eens waar we heen gaan.'
We maken ook huiswerk.
Onze dochter neemt het mee. Huiswerk is leuk.
Groep drie en vier waren geweldig. Groep vijf: 'Oké.'
Er komt wat meer bij, je denkt: 'Prima.
Oké, dat leren we wat eerder dan vroeger.'
Ik weet niet of dat waar is.
Ze bracht Common Core Math mee. Leuk. Ze hebben nieuwe wiskunde bedacht.
Geef het aan ouders die het nooit hebben geleerd.
Het is een hele nieuwe… Het is ongelooflijk.
Als ze het thuisbrengen, moet je er een video van 40 minuten over bekijken.
Ik snap er niets van.
Als je het niet kent, het is een nieuwe wiskunde.
Het doel is om één vel papier te gebruiken voor elk probleem.
Je moet het probleem blijven opsplitsen.
Je zet het probleem bovenaan en je blijft maar doorgaan.
Wat grappig is, is dat je oude wiskunde tegenkomt.
Bij het opsplitsen kom je oude wiskunde tegen.
'Zet dat bovenaan. Ik weet niet eens wat we doen.'
Oude wiskunde werkt nog altijd.
Ik krijg geen verkeerd wisselgeld met die stomme oude wiskunde.
Het is een lange weg voor hetzelfde antwoord.
Het voelt alsof je op de voordeur klopt en ik doe open.
Je zegt: 'Mag ik binnenkomen?' Ik zeg: 'Neem je de achterdeur?'
'Werkt de voordeur niet?' 'Jawel. Ik gebruik het, veel mensen gebruiken het.
Maar de nieuwe manier is over het hek springen en me weer hier ontmoeten.'
Ook al maak ik hier grapjes over. Ik heb wel dingen geleerd van huiswerk.
Wat gênant is.
Ik ben 41. Mijn dochter is acht.
Er mag nooit iets uit haar mond komen waarvan ik zeg: 'Wat? Wat was dat?'
Ik heb 'a' en 'an' leren gebruiken.
Ik wist niet dat er een regel was.
Ik dacht dat je het aanvoelde en zei 'Dat voelt goed.' en dat doe je.
Hetzelfde met een komma.
Ik weet niet waar een komma moet.
Als ik een komma voel, probeer ik uit die zin te komen.
Als dat niet kan, zet ik een komma en kijk of iemand iets zegt.
'Is dat een komma?' Ik: 'O, ja?
Mijn kommaknop op mijn telefoon is stuk.'
Ik weet niets meer van school. Als iemand over geschiedenis praat.
''Wanneer hebben jullie dat geleerd? We hebben dat overgeslagen.'
Ik studeerde haast niet af.
Ik had een F op wetenschap.
Ik had een vak 'wetenschap' op de middelbare school.
Ik had een F.
M'n vader ging naar de leraar en zei: 'Geef hem een D.
Hij zal geen wetenschap doen.' En de leraar ging ermee akkoord.
Zo zeker was ze dat ik de wetenschap niet zou aanraken.
Ik haalde… Ik deed de ACT's en ik haalde een 17.
Als je de ACT's niet kent.
Achtien is 'Niet echt goed, maar je hebt het gehaald.'
Zeventien is 'Ik snap niet… Ga je wel naar deze school?
Waar ben je mee bezig?'
Het enige wat ik me herinner is…
…dat in de brugklas iemand met de gymleraar op de vuist ging.
Da's me bijgebleven.
Hij was te oud voor de brugklas. Hij reed naar de les.
Als je les geeft in de brugklas en een kind rijdt…
…dan weet je dat je zult moeten vechten.
Dat zal gebeuren.
Mensen praten altijd eenvoudig tegen me, of dom.
Ik voel het als ik met een vreemde praat.
Ik denk dat het mijn ogen zijn. Ik heb grote ogen.
Dus krijg ik vaak 'Ben je nog mee?'
Ik zit daar: 'Ja, man, ik luister.'
'Het voelde alsof je ergens anders bent.'
Ik heb een omkeerbaar jasje.
Twee, omdat ik niet wist dat het omkeerbaar was.
Ik kocht ze samen en ik probeerde ze allebei apart aan.
Ik vond de zwarte leuk en dacht 'De blauwe kan ook wel.'
Ik legde ze daar neer en ze zeiden:
'Weet je het zeker?' 'Ik denk dat ik weet wat ik doe.'
Ik werd het domste aangesproken…
Ik hou van golfen en een man zei tegen me:
'Er is een echte golfbaan in Noord-Carolina met lama's als caddies.'
Als je niets over golf weet, een caddie draagt je tas…
…vertelt je hoe ver je van de hole bent.
Die golfbaan heeft lama's.
Dus je zet je golftas op een lama en die draagt je tas.
Hij vertelde me dat en toen keek hij in m'n grote, domme ogen…
…en zei 'Lama's kunnen niet praten.'
Die vraag wilde hij alvast beantwoorden toen hij in m'n domme ogen keek.
'Ik zeg het alvast zodat hij het niet hoeft te zeggen.'
In de zoo praat ik tegen de giraffen.
'Waar komen jullie vandaan?
Ik weet waar je vandaan komt, maar vanwaar kom je echt?'
Die laat ik passeren.
Het moeilijkste is dat ik ze voor jullie zie.
Ik zie een knipperend licht, zo een 8 kilometer verderop…
…en denk 'Die komt deze kant op.'
In m'n hoofd: 'Ik denk dat het…'
Een paar keer waren het gewoon sterren.
Echt, ik keek op: 'Die gaat niet zo snel.'
'Eentje hangt boven ons.' 'Dat is de maan.'
'Echt?'
Ik ben 41 jaar.
Toen ik 40 werd, was dat de leeftijd die ik niet wilde worden.
Ik weet nog dat m'n ouders 40 werden. Het voelt gewoon oud.
Het is ook de leeftijd dat je beseft dat je ouder bent dan met wie je praat.
Voor je 40 bent, is iedereen met wie je praat je eigen leeftijd.
Om een of andere reden, als je 40 wordt, ben je ouder.
Ik praat met ze: 'Weet je nog? Het was 97, 98.'
'Ik was nog niet geboren.' 'Hemeltje. Meen je dat?'
'In mijn ogen zien we er hetzelfde uit.'
'Waar is je vader?
Ik praat wel met hem, ik dacht dat je mijn leeftijd had.'
Toen ik 40 werd kreeg ik claustrofobie.
Nooit gehad.
Ik kreeg het hier op The Simpsons Ride, wat waanzin is.
We zijn 90 meter verwijderd van waar mijn leven instortte.
Ik zat op dat ritje met mijn dochter.
We zitten samen met een vriend en hij was met zijn twee dochters.
We zitten daar en ze trekken de stang naar beneden.
Mijn been zit vast in het midden.
Het opende een deur waarvan ik niet wist dat die er was.
Het is een probleem. Ik moest de rit stoppen.
Het is supergênant om een kinderritje te stoppen.
Je bent… Ik moet zwaaien: 'Ik kan niet.'
Ze openen de stang.
'Je mag nog eens.' 'Ik stop.'
Niemand kon op het ritje, want ik kon niet.
Iedereen eruit.
Voor iedereen verpest.
Dat is claustrofobie, het verpest het voor iedereen.
De paniek van claustrofobie is wel grappig.
Niet grappig als het je overkomt, maar hoe snel je van normaal…
…naar krankzinnig gaat, is gewoon… Het is alles tegelijk.
Het is nieuw voor me, dus ik vergeet dat ik het heb.
Ik breng mezelf in die situatie en dan: 'Daar is het.'
Ik stapte eens in een Uber met zeven mensen.
We stappen in. Ik neem de derde rij. Ik wou beleefd zijn.
Ik klim achterin, ze zetten de stoelen recht.
En dan komt het binnen.
Ik zit achterin, ik probeer normaal te doen, niet praten.
Dan: 'Kan het raampje open?
Weet je, kan iedereen heel snel het busje uit?'
We rijden op de snelweg. 'Kan het raam op een kier?
Mag ik de Uber besturen? Denk je dat ik kan rijden?'
Ik ben geboren in 1979.
De reden dat ik dat zeg…
Want als je zo oud bent als ik of rond mijn leeftijd…
…misschien jaren 78 tot 80.
Misschien weet je dat of niet…
Ik ben nooit millennial of generatie X genoemd.
Ik had die woorden nog nooit gehoord.
Nu hoor je ze de hele tijd.
Dus ik zocht het op: 'Wat ben ik?'
En ik ben niks.
Ik zit op de rand.
Ik ben een generatiekloof.
En wat we xennials noemen…
…of de Oregon Trail-generatie.
Of we worden… M'n favoriete naam is The Lucky Ones.
Het klopt. We hebben geluk.
We zijn opgegroeid in twee werelden.
Ik groeide op alsof het de jaren 50 was.
Je ging naar buiten en je ouders wisten niet waar je was.
We gingen naar school en speelden Oregon Trail op een computer.
Niemand had thuis een computer. 'Ben je een steenrijk?' Je kon niet…
In de middelbare school had ik AOL. We hadden thuis een computer.
Toen een pieper en toen een mobiel.
Ik had geen sociale media tot mijn 26e met MySpace.
Sociale media… Wat ik op school heb gedaan is een gerucht.
Het verpest m'n leven niet.
Dus als je zo oud bent als ik, besef je dat je altijd in het midden zit.
Als een gen-X'er iets zegt snap je het. Een millennial zegt iets. 'Ik snap het.'
Je zit altijd in het midden. Die groepen haten elkaar.
Het meeste in het midden dat ik me ooit heb gevoeld was in een hotel.
Veel hotels hebben nu Chromecast.
Je kunt Netflix in je hotelkamer kijken.
Ik ga mijn kamer in en zet hem aan.
Mijn Chromecast werkte niet.
Dus belde ik de receptie en de oudste stem ooit, nam op.
Hij had de Burgeroorlog overleefd.
Die leeftijd waar je zegt 'Bedankt voor uw dienst.'
'Zat hij in het leger?' 'Waarschijnlijk.
Er was een tijd dat iedereen moest, dus zeg het maar.'
Ik zeg: 'Mijn Chromecast doet het niet.'
Ik had een woord kunnen verzinnen. Dat had hij nog nooit gehoord.
Ik had kunnen zeggen: 'M'n beep-bop is stuk.'
Hij vroeg of ik in het hotel verbleef. 'Verblijf je hier?'
'Denk je dat ik de receptie van een ander hotel heb gebeld?'
Hij zegt: 'Ik weet niet wat het is maar er is iemand jonger.
Ik stuur hem. Hij helpt wel.' Ik zei: 'Prima.'
Die vent komt en hij klopt aan, ik doe open.
Hij is mijn vaders leeftijd.
Als ik hem zie zeg ik: 'We hoeven dit niet te doen.'
'Ik weet dat je ervan gehoord hebt…
…maar als ik het niet kan, kun jij het niet.'
Maar hij is de generatie die het nog wil proberen, dus…
…ik laat hem binnen.
Hij komt m'n kamer in, zit op m'n bed, iets te ver naar achter, dacht ik.
Ik weet nog dat z'n kuiten het bed raakten…
…en ik: 'Bungelen je voeten? Hoe ver naar achter ga je?
Heb je het koud? Wil je een deken?'
Hij pakt de afstandsbediening en drukt op alle knoppen.
'Ik weet niet of dat werkt.'
'Laten we het blijven proberen.' Ik zeg: 'Oké.'
'Douche aan, raam open. We proberen alles.
Het kan aan gaan. Wie weet? Misschien is het verbonden.'
Het lukt niet en hij zegt: 'Oké.
Er is een jongere die zo komt werken.'
Ik denk: 'Ik ben de jongere.'
Ik zeg: 'Het geeft niet. Hoeft niet.'
'Hij is een millennial.'
Ik dacht: 'Nu komen we ergens.
Dit is wat de millennial doet. Hij is geboren met technologie.
Hij kan dit oplossen.' Ik was blij.
Ik zei: 'Geweldig'. 'Hij komt over een uur.'
Weet je hoe snel hij het heeft opgelost?
Ik zal het nooit weten, want hij daagde die avond niet op.
Belde niet, niets.
Ik kwam erachter toen die ouwe me belde want hij moest voor hem invallen.
Hij was woedend. Hij haat die millennial.
'Hij komt nooit, neemt het niet serieus, heeft een pinda-allergie.'
Ik zei: 'Oké, nou…'
Ik heb het zelf opgelost want hij was gewoon niet aangesloten.
Dat is mijn schuld.
De volgende ochtend had ik te maken met m'n dochters generatie.
Een generatie waarvan ik denk dat ze alleen aan zichzelf denken.
Ik ga ontbijten, er is een ontbijtbuffet.
We gaan erlangs, dit meisje staat voor me…
…en ze wil wafels eten.
Ze neemt een waffel.
Er staat een koffiepot siroop op een bord.
Je schenkt en zet het weer op het bord.
Dan ga je en ontbijt je.
Ze neemt de siroop en neemt die mee naar haar tafel.
Dus nu is de siroop weg.
Ik zie dit gebeuren, maar niemand anders.
Ik hoor mensen vragen waar de siroop is.
Het wordt een probleem.
'Waar is de siroop?' Het hotel zegt: 'Ik weet het niet.
Dat is alle siroop die we hebben.'
Ik weet het, maar ik wil me niet bemoeien.
Ik stond niet op en dacht:
'Hopelijk kan ik vanmorgen met iedereen praten.'
Als je uit bed rolt, zeg je niet: 'Ik hoop dat ik in een storm terechtkom.'
Ik zeg dingen als ik langs mensen loop.
'Misschien heeft iemand het meegenomen.'
Ik ga gewoon door.
'Zie je die tafel? Misschien hebben zij het.'
Niemand heeft het door.
Ik moet het gaan halen. Het meisje zit bij haar vrienden.
Ik loop naar ze toe…
…en zeg: 'Krijgen we die siroop terug?
Dat is voor het hele hotel.'
Ze doen: 'Boeien.' Ze poeieren me gewoon af.
Dan begint de vader in mij. 'Waarschuwing, zodat jullie het weten.
Ik deed niets fout en jullie hebben het ontbijt voor iedereen verpest.
Misschien heb je nog niet in het openbaar gegeten.
Maar zie je me met de kom eieren? Heb ik alle eieren?
Je deed alles, maar toch dacht je: "Dit is vast mijn siroop."
Waar zijn je ouders?'
Een paar begonnen te huilen. Het voelde goed.
ik was een tijdje weg.
Ik oefen graag op andere kinderen, straffen.
En om met mijn generatie te lachen…
…zodat het niet lijkt dat ik ze oversla.
Een ander hotel. Weer een siroopincident.
Ik ben een fan van wafels met siroop. Ik ben vaak bij siroop.
We zijn in een Holiday Inn Express. Op hun ontbijtbuffet…
…staan ontbijtgranen met een draaiknop waar vier stukjes uitvallen.
Zoals je een kat eten geeft op een lang weekend.
'Dat is genoeg.'
Er was beslag en siroop en een wafelijzer waar je ze zelf maakt.
Giet beslag op het wafelijzer, sluit het, draai het om.
Het bakt twee minuten, draai het en open het.
De helft komt, de helft blijft voor altijd.
Zo eet je een wafel.
Ik ben met een vriend, mijn leeftijd. We staan in het buffet, hij voor me.
Niet praten of zo, gewoon het buffet. Hij komt aan.
Het beslag en de siroop zitten in doorzichtige dozen, zonder label.
Hij pakt de siroop en giet het op het wafelijzer.
Ik hou hem niet tegen, want hij doet niet van:
'Nog nooit gedaan.'
Hij doet het en daarna gaan we het eten.
Het doet gewoon…
'Ik kan niet wachten om te zien wat hij maakt.
Hij weet iets dat ik niet weet.'
Hij sluit het, draait het om, het bakt.
Hij kijkt naar ons. De hele rij doet van:
'Ja, wat wordt dat?'
En het maakt zwarte rook.
Donkere, zwarte rook begint de lobby te vullen.
De manager komt. 'Wat doe je?'
'Het was de verkeerde. Ze zijn niet gelabeld.'
'Ze zitten in doorzichtige dozen.
Ken je het verschil tussen beslag en siroop niet?'
'Dit gebeurt vast vaak.'
'Ik werk hier m'n hele leven, nog nooit.'
Ze gooiden het wafelijzer weg.
Ze moesten wel. Gewoon weggooien. Het is voorbij.
Geen wafels meer. We gingen van 'bijna een wafel'…
…naar 'ondersteboven in de afvalbak.'
Hij draait zich om en kijkt…
…het is een rij van mensen met dat kleine plastic bordje.
En iedereen is verdrietig.
Ik hoor mensen: 'Ik heb hiervoor m'n wekker gezet.'
Twee mannen zonder schoenen.
'Ik nam de lift zonder schoenen, om het niet te missen.'
Mijn ouders zijn in de 60.
Als je ouders in de 60 zijn…
…besef je: 'Oké, ik ben nu het hoofd van de familie.' Weet je?
Ze bieden het niet aan.
Ze doen dingen waarvan je denkt: 'Ik weet het niet.'
We gingen naar de winkel en liepen terug naar de auto.
We waren een uur in de winkel.
Mijn vader… z'n autodeur staat open.
Hij reed…
…deed de deur open en liep door.
Hij rijdt al 50 jaar.
Ik weet dat auto's gek worden.
Maar wat hetzelfde bleef…
…is dat je die deur moet openen en sluiten.
Hij droeg m'n moeders broek naar een begrafenis.
Die dag zei ik: 'We mogen niet meer naar hem luisteren.
We moeten hem halen. Hij weet niet wat er gebeurt.'
Het begint meestal als je de feesten bij jouw thuis doet…
…in plaats van bij je ouders. Dan begint het.
Toen we dat deden hebben m'n ouders een kleiner huis gekocht.
Ze willen nog Thanksgiving in hun huis…
…maar er is geen plaats.
We zijn met 20.
Alsof een student zegt: 'Doen we kerst in mijn kamer?'
Er is een tafel voor vier…
…en dan een rij tv-tafeltjes en nachtkastjes…
…die door de gang slingert.
We zitten op de trap. De kinderen eten in de auto.
'Ga in de auto. Je kunt niet binnen eten.'
M'n mam had geen ketchup.
'Iedereen heeft ketchup. Het komt met het huis.'
Een alcoholist heeft ketchup. Z'n familie is weg.
Maar ik vraag: 'Heb je ketchup?' 'Zo weg ben ik niet.'
Dus ik groeide op in de jaren 80 en 90. Ik was een kind in de jaren 80 en 90.
In de jaren 80 en 90 werden veel kinderen ontvoerd.
Ik zeg niet dat we begeerlijker waren of zo.
Ik denk dat we meer buiten waren, veel meer kansen.
Ook makkelijker om ons in busjes te krijgen.
Niet erg moeilijk.
Ouders keken toen tv en ik denk dat de ouders bang waren.
Nu is alles een misdaadshow.
Alles wat je kijkt is misdaad, podcasts, films.
Je ziet het vaak.
Toen had je maar een paar zenders.
Toen ze naar die shows keken, waren ze erg krachtig.
Mijn ouders keken naar een programma Rescue 911.
Ze reconstrueerde misdaden.
Het was krachtig. Ik heb drie seconden Rescue 911 gezien.
Ik liep door de woonkamer.
M'n ouders kijken. Een man heeft een bivakmuts op.
Een vrouw slaapt met haar voeten onder de dekens vandaan…
…en hij wreef over haar voet.
Meer zag ik niet. Ik liep door.
Geen idee wat er voor of na gebeurt.
Maar ik kan niet met mijn voeten onder de dekens vandaan slapen…
…omdat ik dat 30 jaar geleden per ongeluk zag.
Mijn voeten worden zo heet en ik wil ze zo graag buitensteken.
Ik probeer het al 30 jaar elke avond…
…en dat beeld komt in m'n hoofd en ik trek ze weer terug.
In een hotel: 'Hij kan niet binnen, alles is op slot.'
En ik denk: 'En daar wacht hij op.
Hij is er waarschijnlijk al.'
M'n ouders keken naar Rescue 911 waar een kind vermist werd…
…dus ze werden bang.
Ze dachten: 'Kijk, jullie gaan ontvoerd worden.
We kunnen er niets aan doen. Het gebeurt.'
Ze wilden dat we voorbereid waren.
In plaats van zelfverdediging…
…een wapen, geen idee, iets.
Wat ze deden… Als een kind vermist wordt krijg je toch een flyer?
'We maken die flyer alvast.
We doen gewoon dat.'
Bij een vermist kind is er een flyer.
Een foto van het kind en de info eronder. De lengte, gewicht, oogkleur, dat.
In plaats van een flyer, wat wij deden…
We schreven op een stuk papier…
…onze naam, lengte, gewicht, oogkleur.
Toen hielden we het tegen de muur…
…en namen ze een foto van ons.
In de foto houden we onze eigen informatie vast.
Ze zeiden: 'Als de politie zegt: "Laten we flyers maken."
"Nou, hier hoopten we al op.
We hebben er al eentje." en dan geven we dat.'
Als we ontvoerd waren geweest, zouden m'n ouders nu vast zitten.
Niemand gelooft dat je al foto's hebt gemaakt.
Ze zien dit en zeggen 'Vertel ons waar de kinderen zijn.
Dat is het makkelijkst. Dit heb ik nog nooit gezien.'
Die moesten ze laten afdrukken bij Walmart. Dat kon niet thuis.
Je moest laten zien dat je gek bent.
We komen Walmart binnen:
'Kan ik even alleen met je kinderen praten? Ik wil even praten.'
Ik ben ook getrouwd.
Mijn vrouw en ik hebben net onze 14e trouwdag gevierd.
En… Bedankt.
We zijn al 20 jaar samen.
Ik ontmoette haar voor ik met comedy begon.
We werkten samen bij Applebee.
We zijn nog steeds grote fans van Applebee. Wacht even.
Laat me gewoon… Het voelt… Ja, dat is een goeie.
Hoeveel… Doen ze niet allemaal hetzelfde?
Kunnen ze niet: 'Ik ben hier al, dus je hoeft niet langs te komen'.
Dat moeten ze doen. Ze moeten meer praten.
'Ik ben hier,' en hij zegt: 'Oké, ik wist niet dat je…
Hij zegt: 'Ja, dus ga niet. Ik blijf hier en jij daar.
Dat is ons ding, dat we hier kunnen blijven.'
Goed. M'n vrouw en ik ontmoetten elkaar bij Applebee's.
Voor ik met comedy begon.
Ik deed onthaal en zij een serveerster.
Iemand vroeg haar onlangs:
'Heb je je ooit voorgesteld dat je leven zou worden wat het is geworden?'
'Toen ik hem ontmoette, deed hij onthaal.
Ik dacht niet dat hij slim genoeg was om ober te zijn. Dus, ja.
We zijn wat verder gekomen dan ik had verwacht.'
Ik vertelde haar dat ik ooit ober wilde worden. Ze zei: 'Blijven dromen.
Als je je best doet, kun je het menu onthouden.'
Ik en mijn vrouw. Dus ik ben de dromer van onze groep.
In een huwelijk is één de dromer.
'Geld is niet echt, plezier maken, laten we leuke dingen doen.'
En de ander haat plezier.
Zo vorm je een huwelijk.
Met twee dromers ben je in een uur dakloos.
Je hebt iemand nodig: 'Is het leuk? Dat moet ik stoppen.
Vind je het leuk? Stop. Airconditioning aan? Zet uit.'
Ik ben met m'n vader getrouwd.
Mijn vader, door wie ik dacht dat airco 100.000 dollar per dag kostte.
Ik dacht als je die in de auto aanzette dat die ontplofte.
De benzine is direct op. 'Heeft iemand de airco aangezet?'
M'n vrouw volgt me altijd.
Ik voel altijd, dicht, weet je…
Zeker thuis, alsof ik met een kat ben getrouwd. 'Je bent altijd bij me.'
Als ik naar de wc ga. 'Ik schilder de wc-deur als je erop zit.'
'Kan dat niet later?' 'Nee, ik had er tijd voor.
Ik wilde wachten tot je binnen ging.'
Als ik iets eet wat ze niet goedkeurt, duikt ze op.
Ik probeer het stiekem.
Ik kan een Oreo-koekje op zolder eten om 3.00 uur.
Ik wed dat het licht aangaat…
…en ze zou zeggen' Wat doe je hier? '
Als ik haar vraag: 'Wat doe je hier?'
Zegt ze: 'Dit is wanneer ik mijn zolderwerk doe.'
Ze heeft Life360 op m'n mobiel gezet. Ze volgen je al ben je niet bij hen.
Je weet misschien niet dat je het hebt.
Het is erger dan wat de overheid doet.
Ik heb liever dat de overheid me volgt.
Ze belt: 'Wat doe je bij Krispy Kreme donuts?'
Ik zeg: 'Ik ga niet zo leven, oké?'
Als ik donuts wil, ga ik m'n mobiel niet in de gym achterlaten…
…en contant voor donuts betalen.
Ik heb het gedaan, maar dat doe ik niet elke keer.
Ik mag niet naar de winkel als ze een bon heeft.
Ik loop op de parking en ze belt: 'Niets kopen, ik heb een kortingsbon.'
'Denk je dat ik er thuis om kom?
Denk je dat dat gaat gebeuren?'
Ik ga meer betalen nu je hebt gebeld.
Ik weet niet of het kan…
…maar ik ga de prijs naar boven onderhandelen.'
Hoop maar dat ze niet vragen naar boven af te ronden.'
Ik haat bonnen en ze is eraan verslaafd.
Ze laat me niet. 'Ik heb een kortingsbon.' Ik voel me zo dwaas.
Ik koop deodorant en zeg:
'Ik heb niet al het geld, maar ik ben er bijna. Ik heb wel een bon.
Op een dag hoop ik de volle prijs te kunnen betalen.
We sparen zo veel mogelijk.'
Een van onze beste ruzies…
De ruzie was niet goed, een domme ruzie.
…was over het gezegde 'in één klap'.
Gewoon dat gezegde.
Mijn vrouw en ik…
Wacht even. Dit is de laatste. Ik hoor er een op de achtergrond.
Want je hoort het van een afstand…
…en dan gaat hij die kant op.
Het klink alsof hij de andere kant op gaat.
Jullie zeggen: 'We horen het niet eens' en ik zit hier.
Dit achtervolgt me voor de rest van m'n leven.
Bij elke show, in theaters.
'Horen jullie een helikopter? Jullie zeggen: 'In het gebouw?'
'Ja, Hoort iedereen het?
Iedereen bukken, stil. Is dat een helikopter?'
Goed.
Dus we kregen ruzie over 'in één klap'.
Over het gezegde.
Als je pasgetrouwd bent en zegt: 'Dat slaat nergens op'.
Klopt. Dit is een ruzie in een huwelijk met dubbele cijfers.
Dit is na de ruzies over de vaat of over het opbergen van je kleren.
Hier willen ze je mentaal breken.
Ze hebben je bijna zoals ze willen dit is wat je over de rand stuurt.
M'n vrouw wilde een weekend naar haar ouders.
Haar ouders zijn gescheiden.
Wat het moeilijkste is voor mij, eerlijk gezegd.
Daar praten mensen niet over als je in een scheiding trouwt.
De scheiding was door haar, waarom moet ik naar 50 verschillende huizen?
Dus…
Ze wilde ze bezoeken. 'Ik wil het in één klap doen.'
Ik heb haar nog nooit 'in één klap' horen zeggen.
We zijn 20 jaar samen, nooit gezegd.
Alsof iemand het die dag tegen haar zei: 'Je moet "in één klap" meer gebruiken.'
'Ik ga m'n man bellen.'
'Perfect, gebruik het 40 tot 50 keer.'
Ze belt: 'Ik wil m'n ouders in één klap bezoeken.'
'Laten we het in één klap doen.'
'Ik wil het in één klap.' 'We doen het in één klap.
In één klap, ik ben voor.'
Ze bleef 'in één klap' herhalen.
Toen beschreef ze de 'in één klap'-trip:
'We gaan naar m'n moeder, naar huis, dan naar m'n vader.'
Ik wachtte gewoon en ze zei niets.
Ik: 'Dat is niet wat "in één klap" betekent.'
In plaats van dat ze mogelijk fout is, zegt ze: 'Ik weet wat het betekent.'
'Ja? Zo klinkt het niet.
We hebben dezelfde naam.
Ik wil je niet in een "ín één klap"-gesprek.'
Wat is "twee vliegen in één klap"?
We nemen ze door. Ik weet niet of je ze kent.'
Ze hing op.
Je komt thuis en je hebt een ruzie gehad en je denkt:
'Hoelang duurt deze ruzie? Is hij nog bezig? Is het voorbij?
Ik weet het niet.' Ik moet het raden.
Ze gebruikt nooit woorden als 'sorry'. Dat wil ik wel eens horen.
Dat woord kent ze zeker niet.
Ik zeg het. Ik loop door het huis met een zak sorry's…
…en deel ze de hele dag uit.
Ik wilde haar wat geven. 'Wil je ze dragen?'
'Ik heb geen zakken, dus laat maar.'
We zwijgen de hele avond. We zitten daar, onze dochter…
We kijken tv en eten.
Ik zeg: 'Je weet dat je moeder gek is.'
'Heb je je huiswerk gemaakt? Je wilt niet dom zijn als je vader.'
En dan zegt onze dochter: 'Zijn jullie gek?'
Ik lig op de bank.
M'n vrouw komt en ze kust me welterusten.
Toen ging ze naar bed en dat was het.
Weet je? Ik dacht dat het haar 'sorry' was…
…maar ze zei het niet.
Dus ik heb erover nagedacht.
Je denkt na want je leert hoe langer je getrouwd bent…
…soms moet je dingen loslaten. Weet je?
De volgende ochtend sta ik op en ik wil er over praten.
We hebben de hele nacht niet gepraat. Dus zeg ik tegen haar:
'Ik moet zeggen dat is gewoon niet wat het betekent.'
En toen begon de ruzie weer.
Ik voelde me er zo goed over. ik had de hele nacht nagedacht.
Ik dacht: 'Je heb het binnen. Je moet het weer bovenhalen.
Ik wil haar niet daten. Ik wil winnen. We gaan samen dood.'
Ik maakte haar bijna wakker, zo hard keek ik ernaar uit.
Ik schudde haar haast wakker: 'Dat wilt dat niet zeggen.'
Ons huwelijk eindigde bijna in één klap.
Goed. Heel erg bedankt dat jullie er waren.
Ik waardeer het echt.
Ken je Tonya Harding niet? -Ik ken Tonya niet.
Iedereen kent die referentie, alle sportfans.
Ken je Tonya Harding niet?
Niemand kent Tonya Harding.
Ongelooflijk dat je dit niet weet.
Ik ben de grootste sportfan die je kent. Als ik het niet weet, weet niemand het.
Je vraagt: 'Tonya Harding, Nancy Kerrigan.'
Tachtig percent van de Amerikanen weet dit.
Niet eens 80% van deze bus kent ze.
Eén eindigde eerst, de ander tweede? -Ik bedoel, kom nou.
Kom nou.
Ik overtuigde Nic dat ik niet wist wie Nancy Kerrigan en Tonya Harding waren.
Nic leert dit, dat ik weet wie ze zijn…
…hij leert het nu met jullie.
Ik heb het hem nooit verteld. Ik weet wie ze zijn.
Je zei letterlijk: 'Dit is de eerste keer dat hij het hoort.'
'Het is de eerste keer.' Ik blijf me voor de kop slaan.
Het was geweldig, ja. -Kom nou.
Ondertiteld door: Sofie Vandenberghe