Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννιά, δέκα.
Nομίζω ότι αυτό το μαγνητόφωνο έχει κάποιο πρόβλημα.
Η ομιλία ταλαντεύεται από τον έναν ομιλητή στον άλλο.
Τέλος πάντων, ας ξεκινήσουμε την ηχογράφηση κανονικά.
Λέγομαι Ντένις Νίλσεν.
Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΝΤΕΝΙΣ ΝΙΛΣΕΝ ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Οι σύντροφοί μου, όπως ακούτε,
είναι δύο παπαγαλάκια, ο Χέιμις και ο Τουίτλς.
Καλό παιδί, Χέιμις.
Κάθομαι εδώ,
καπνίζω ένα στριφτό τσιγάρο Scaferlati.
Θεούλη μου.
Ναι, καταστρέφουμε την υγεία μας.
Όλοι από κάτι θα πεθάνουμε, έτσι;
ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Σήμερα το πρωί, ένας φιλικός δεσμοφύλακας μου δάνεισε τη News of the World,
μια αστεία φυλλάδα που το παίζει εφημερίδα.
Και μου είπε να κοιτάξω τη σελίδα 21.
"Ο Ντένις Νίλσεν κάνει άρρωστα αστεία για τα εγκλήματά του
έχοντας βάλει στο κελί του
αφίσα του Χάνιμπαλ Λέκτερ από τη Σιωπή των Αμνών.
Και πιστεύει ότι κάποια μέρα
τα φρικτά κατορθώματά του θα απαθανατιστούν σε ταινία".
Τέλος της ιστορίας.
Τι βλακείες είναι αυτές!
Καλησπέρα.
Η Σκότλαντ Γιαρντ ξεκίνησε τη μεγαλύτερη έρευνά της…
ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ
…ανακάλυψη πτωμάτων στο Λονδίνο.
Τις επόμενες ώρες,
το μέγεθος του εγκλήματος θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται.
Μάλιστα,
λέει την αλήθεια το άρθρο;
Ναι, σίγουρα καταδικάστηκα για φόνο,
αλλά, πέρα απ' αυτό, τα περισσότερα είναι φαντασίες.
Η εισαγγελία ισχυρίστηκε ότι υπάρχει μοτίβο φόνων.
Η Αίθουσα Ένα του δικαστηρίου είναι γεμάτη κάθε μέρα.
Όσοι περίμεναν να ακούσουν φρικτά πράγματα δεν απογοητεύτηκαν.
Θαυμάσια. "Ντες Νίλσεν το τέρας".
"Νίλσεν". Με το που θα πεις το όνομα,
ο κόσμος έχει αποφασίσει ήδη.
Ο Νίλσεν κάποτε αυτοαποκαλούνταν
"Ο δολοφόνος του αιώνα".
Προσπαθούν να φτιάξουν την εικόνα
του επικίνδυνου πλάσματος, που είναι τόσο δημοφιλής.
Τα τέρατα της ταινίας.
Ο Νίλσεν θέλει να εκδώσει την αυτοβιογραφία του
από μέσα από τη φυλακή.
Μια ιστορία πέραν κάθε κατανόησης.
Μάλιστα. Πάμε.
Λονδίνο, 1983.
Καλησπέρα. Είναι κρύα μέρα σίγουρα.
Δεν θα ζεστάνει τις επόμενες μέρες,
λόγω των βόρειων βορειοανατολικών…
Θυμάμαι σίγουρα τη μέρα,
επειδή έκανε κρύο και ήταν απαίσια.
Καθόμουν στο γραφείο μου
όταν ένας συνάδελφος μου είπε
ότι κλήθηκε στο Κράνλεϊ Γκάρντενς
όπου ανθρώπινες σοροί βρέθηκαν σε ένα φρεάτιο εκεί.
ΚΡΑΝΛΕΪ ΓΚΑΡΝΤΕΝΣ, ΒΟΡΕΙΟ ΛΟΝΔΙΝΟ
Όταν φτάσαμε, οι κάτοικοι στέκονταν γύρω από ένα φρεάτιο.
Οι τουαλέτες είχαν φράξει
και είχαν καλέσει μηχανικό να καθαρίσει τις σωλήνες.
Κι εκείνος ανακάλυψε τεράστιες ποσότητες σάρκα και οστά.
Δεν έχω πολλές γνώσεις,
αλλά υποψιάζομαι έντονα
ότι δεν ήταν ζώο, ας το πούμε έτσι.
Εξέφρασε κανείς ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το εύρημα;
Ναι, αυτός που μένει στον πάνω όροφο.
Μου είπαν
ότι το προηγούμενο βράδυ, γύρω στα μεσάνυχτα,
άκουσαν κάτι σαν σούρσιμο.
Όταν πήγαν στην πόρτα και την άνοιξαν,
είδαν αυτόν από το επάνω διαμέρισμα.
Φορούσε ένα απλό γιλέκο.
Και να θυμάστε ότι ήταν Φεβρουάριος, έκανε παγωνιά.
Τον ρώτησαν αν ήταν καλά.
Είπε "Ναι, βγήκα απλώς για κατούρημα".
Ρώτησα και άλλους στην περιοχή
και έμαθα ότι ήταν στο τοπικό γραφείο εύρεσης εργασίας όπου δούλευε.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΥΡΕΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Κανονικά γύριζε από τη δουλειά του
στις 5:30 κάθε απόγευμα.
Μετά μάθαμε ότι τα κομμάτια από οστά από τις σωλήνες
ήταν όντως από ανθρώπινο σώμα.
Και ο ιατροδικαστής είπε ότι η σάρκα
είχε πάνω της ίχνη στραγγαλισμού.
Και, ιδού,
είδαμε κάποιον να προχωρά στον δρόμο.
Η εποχή έρχεται
Ήταν πάρα πολύ ψύχραιμος.
Όταν έφτασα στο Κράνλεϊ Γκάρντενς,
η αστυνομία δεν ήξερε τι γινόταν.
ΝΤΕΣ ΝΙΛΣΕΝ
Ψάρευαν τους πάντες διστακτικά ελπίζοντας να μάθουν κάτι
για τα κομμάτια ανθρώπινης σάρκας που βρέθηκαν…
…στους αγωγούς.
Ο Νίλσεν είπε
"Παράξενο που μου μιλά η αστυνομία
για τις σωληνώσεις μου".
Μας άφησε να μπούμε στο σπίτι,
και ανεβήκαμε στο επάνω διαμέρισμα.
Και μόλις άνοιξε την πόρτα,
μας ήρθε η μυρωδιά.
Την ήξερα αυτήν την απαίσια μυρωδιά.
Του είπαμε…
"Σταμάτα τις βλακείες. Πού είναι το υπόλοιπο πτώμα;"
Με κοίταξε,
και έδειξε προς την ντουλάπα.
Και όταν την άνοιξα,
ήταν μέσα δύο τεράστιες, μαύρες σακούλες για σκουπίδια.
Τον έπιασα από τον γιακά και του είπα
ότι συλλαμβάνεται ως ύποπτος για φόνο.
Στη διαδρομή προς το αστυνομικό τμήμα
καθόμουν δίπλα του,
αλλά κάτι δεν μου πήγαινε καλά.
Οι σακούλες σκουπιδιών ήταν τεράστιες.
Στο αμάξι, πηγαίνοντας στο τμήμα, με ρώτησαν…
"Μιλάμε για ένα πτώμα ή για δύο;"
Εγώ αμέσως απάντησα…
"Για 15 ή 16".
Ανατρίχιασα ολόκληρος.
Έβλεπα τον αστυνομικό επιθεωρητή
να με κοιτάζει από τον καθρέπτη.
Του είπα να συγκεντρωθεί στην οδήγηση,
είχε αρχίσει να ξεφεύγει από τον δρόμο.
Και κατάλαβα ότι έχουμε κατά συρροή δολοφόνο.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΧΟΡΝΣΙ
Γλίστρησα στον μακρύ διάδρομο με τον συνοδό μου,
και με έβαλαν στο πρώτο κελί στην άκρη του διαδρόμου.
Με άφησαν εκεί, σ' αυτό το απαρχαιωμένο δωμάτιο,
με έναν μικρό πάγκο και ένα στρογγυλό, όρθιο, μικρό τραπεζάκι σαν σκαμπό.
Κάθομαι εκεί, ανάβω ένα τσιγάρο και σταματάω λίγο.
Δεν ξέραμε σίγουρα
αν όσα μας έλεγε ο Νίλσεν ήταν αλήθεια.
Σκέφτεσαι "15 με 16 άτομα;"
Είχαμε, όμως, τη δικαιοδοσία να τον κρατήσουμε για 48 ώρες,
και τέλος.
Πρέπει να μάθεις όσα μπορείς απ' αυτόν τον τύπο.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΚΡΙΣΗΣ
ΑΝΑΚΡΙΣΗ:
Δεν θέλαμε, όμως, να τον πιέσουμε τόσο
ώστε να μη θέλει να μιλήσει.
ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ;
Ήξερα ότι θα ακολουθήσει μεγάλη ανάκριση.
Εξέπληξα το τρίο των αστυνομικών
λέγοντάς τους ότι θα τους πω τα πάντα.
Ο Νίλσεν μιλούσε ασταμάτητα.
Άρχισε να μας λέει
ακριβώς όσα είχαν συμβεί.
ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΕΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ;
Πήγαινε σε παμπ…
ΕΠΙΝΑ
…και μιλούσε σε κάποιον,
τον πήγαινε στο σπίτι του.
Έπιναν, άκουγαν μουσική.
Το επόμενο πρωί, ο Νίλσεν ξυπνούσε,
και ήταν ένα πτώμα δίπλα του.
ΓΡΑΒΑΤΑ ΣΤΟΝ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥ
ΚΑΘΙΣΑ ΣΟΚΑΡΙΣΜΕΝΟΣ
ΤΡΟΜΟΣ
Όταν τον πιέσαμε, είπε
ότι δεν θυμόταν τι είχε γίνει.
ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΣΑΙ ΛΙΩΜΑ, ΔΕΝ ΘΥΜΑΣΑΙ
Κανονικά, σε υπόθεση φόνου,
έχεις ένα θύμα,
και αναζητείς τον δολοφόνο.
Σ' αυτήν την περίπτωση, είχαμε δολοφόνο…
ΤΟ ΠΡΩΤΟ
…αλλά δεν ξέραμε τα θύματα.
ΞΕΧΝΑΩ ΤΟ ΟΝΟΜΑ
ΔΕΥΤΕΡΟ
ΔΕΝ ΕΜΑΘΑ ΟΝΟΜΑ
Έπρεπε να πάμε πίσω, ας πούμε,
να εντοπίσουμε τα θύματα.
ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΣΕ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΙΣ
Δεν αρνήθηκα να απαντήσω σε καμία ερώτηση.
ΝΟΥΜΕΡΟ 4;
ΝΙΛΣΕΝ ΥΨΟΣ 1,72
ΣΠΑΣΤΑ ΜΑΛΛΙΑ, ΤΑΤΟΥΑΖ
Η παραμικρή λεπτομέρεια.
ΝΟ 7, ΠΕΡΙΠΟΥ 1,75 ΙΡΛΑΝΔΙΚΗ ΦΩΝΗ
Αν μη τι άλλο…
ΝΟΥΜΕΡΟ 10 ΧΛΩΜΟΣ, ΑΔΥΝΑΤΟΣ, ΚΑΧΕΚΤΙΚΟΣ
…κανείς άλλος Βρετανός δολοφόνος…
Ο ΝΟ. 12
…δεν ήταν τόσο ειλικρινής…
ΚΑΣΤΑΝΑ ΜΑΛΛΙΑ 25-30 ΕΤΩΝ
ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΡΟΥΧΑ
…στην αντιμετώπιση της παραβατικής συμπεριφοράς του.
ΝΟ. 13 27-28 ΕΤΩΝ
ΠΡΩΗΝ ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΟΣ ΚΑΠΝΙΣΤΗΣ
ΤΙ ΚΑΠΝΙΖΕ;
ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ
Έδινε περιορισμένες πληροφορίες, αλλά ήταν κυρίως νεαροί άντρες.
Σκέφτηκα
αν ήταν αλήθεια όσα μας έλεγε ο Νίλσεν,
πώς στο καλό, σε μέρος όπως το Λονδίνο,
μπορούσαν να δολοφονηθούν 15 άνθρωποι και να μην το καταλάβει κανείς;
Η αστυνομία είχε όλα τα στοιχεία για να μου ασκήσει δίωξη.
Αυτό θα έβαζε όλο το θέμα στα χέρια της δικαιοσύνης
και μακριά από τα ΜΜΕ που διψούσαν για κάτι συναρπαστικό.
Αυτή θα ήταν η μεγαλύτερη υπόθεση στην καριέρα τους,
και για ενισχύσουν τη δική τους θέση στο επαγγελματικό, δημόσιο επίκεντρο,
φρόντισαν να το μάθει όλο το έθνος
όταν κάθισε για να φάει πρωινό.
Ήμουν στο γραφείο.
Με κάλεσαν από την αίθουσα ειδήσεων
και μου έδωσαν ένα χαρτί
που έλεγε ότι ένας υδραυλικός της Dyno-Rod…
ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΜΠΕΝΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
είχε βρει κομμάτια ανθρώπινης σάρκας μέσα σε σωληνώσεις.
Τηλεφώνησα στη Σκότλαντ Γιαρντ, αλλά δεν ήξεραν τίποτα.
Οπότε, έγραψα το θέμα.
Δεν ήθελαν να μπει η ιστορία.
Δεν ήθελες να ταράξεις τον κόσμο
που έτρωγε πρωινό.
Και σίγουρα
η πραγματικότητα για όσα βρήκε ο Κάτραν
θα έκαναν το κόσμο να κάνει εμετό πάνω στα κορν-φλέικς του.
Οπότε, δεν ήξερα αν θα έβαζαν το άρθρο.
ΠΕΜΠΤΗ, 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1983
Μου είπαν ότι γινόταν μια έρευνα για φόνο
στο Κράνλεϊ Γκάρντενς.
Να πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Δεν χάρηκα και πολύ.
Σκέφτηκα ότι ήταν σχετικά κοινή ιστορία.
"Αν είμαι τυχερός θα μάθω κάτι για να βγω στις Ειδήσεις των 6:00,
και θα ξεχαστεί".
Κανονικά, όταν φτάνεις σε τέτοιο τόπο,
έχουν ήδη αποκλείσει τον δρόμο. Πόσο μάλλον το σπίτι.
Εδώ δεν γινόταν αυτό, ήμασταν στην πόρτα.
Μιλήσαμε με έναν ή δύο ανθρώπους που τον είχαν προσέξει.
Τον είχαν δει. Τον θεωρούσαν λίγο παράξενο, ήσυχο.
Είναι κάποιος που έχετε δει στην περιοχή;
Τον έχω δει να βγάζει βόλτα τον σκύλο του. Τον χαιρέτησα.
Και μετά, μισή ώρα αργότερα, ακούμε
ότι αυτός ο δολοφόνος δεν είχε σκοτώσει μόνο έναν άνθρωπο.
Είχε σκοτώσει 15 ή 16.
Τι;
Κατά κάποιο τρόπο, ακούγεται απαίσιο,
αλλά τότε ένιωσα να κυλά μέσα μου πολλή αδρεναλίνη.
Πρέπει να παραδεχτώ
ότι με καθήλωσε το θέμα.
Ως τώρα, λίγοι στο Κράνλεϊ Γκάρντενς
έχουν συλλάβει τη σπουδαιότητα αυτού που συνέβη.
Μέσα σε λίγες ώρες, κάτι που έμοιαζε με απλή ανάκριση,
εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες έρευνες μαζικής δολοφονίας
στην ιστορία της χώρας.
Οι αρχισυντάκτες ρωτούσαν
"Τι άλλο ξέρεις; Τι άλλο μπορείς να μας πεις;"
Κανείς δεν ήξερε τις λεπτομέρειες,
μόνο η αστυνομία κι εγώ.
Καθώς εγώ δεν ήρθα σε επαφή με κανέναν, δεν διέρρευσα τίποτα.
Η αστυνομία έδωσε στον Τύπο τις πληροφορίες
που έγιναν πρωτοσέλιδα τις επόμενες μέρες.
Μετά μάθαμε ότι αυτός ο άνθρωπος
δουλεύει ως υπεύθυνος σε κρατικό Γραφείο Εύρεσης Εργασίας
και παίρνει συνεντεύξεις!
Εδώ και έξι μήνες, δουλεύει στην Υπηρεσία Ανθρώπινου Δυναμικού.
Οι συνάδελφοί του τον ξέρουν ως Ντες.
Σκέφτηκα…
ο τύπος είναι ψυχοπαθής.
Μια προκατειλημμένη εικόνα
διαμορφώθηκε στο μυαλό του κόσμου.
Ακόμα και πριν μου ασκηθεί δίωξη.
Και τα ΜΜΕ το εκμεταλλεύτηκαν δεόντως.
Αυτό επέτρεψε να δημιουργηθούν
εικόνες τέρατος
ώστε να βγάλουν κέρδος από τη φαντασία του κοινού.
16 ΦΟΝΟΙ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΔΥΟ ΚΕΦΑΛΙΑ
Ως δημοσιογράφο, τίποτα δεν σε εκπλήσσει ή σε σοκάρει.
Ως άνθρωπο, πολλά σε σοκάρουν και σε εκπλήσσουν.
Όταν άκουσα ότι είχε σκοτώσει 15 ή 16 άτομα σε τέσσερα χρόνια,
σκέφτηκα "Πώς συμβαίνει τόσο καιρό
σε πολιτισμένη χώρα
κι εμείς δεν το ξέρουμε;"
Όλοι λέγαμε
ότι το πρόβλημα για κάθε δολοφόνο
είναι να ξεφορτωθεί το πτώμα.
Πώς ξεφορτώθηκε 15 ή 16;
Βρήκαμε τις σορούς τριών πτωμάτων στο Κράνλεϊ Γκάρντενς.
Τον ρώτησα
πού είχε σκοτώσει τους άλλους ανθρώπους.
Θυμήθηκα το γεγονός
ότι σκότωσα τρεις στο Κράνλεϊ Γκάρντενς
και τους άλλους
στη Μέλροουζ Άβενιου 195.
ΜΕΛΡΟΟΥΖ ΑΒΕΝΙΟΥ
Είναι λίγα χιλιόμετρα από το Κράνλεϊ Γκάρντενς
Έκανε φοβερή παγωνιά.
Πολύ κρύο.
Μας πήρε ο αστυνομικός διευθυντής,
είπε "Λοιπόν, ελάτε όλοι.
Πάμε στη Μέλροουζ Άβενιου.
Θα ενημερωθούμε εκεί".
Να θυμάστε, δεν ξέραμε τι θα βρούμε.
Εμείς πηγαίναμε πρώτοι.
Οπότε, πήγαμε.
Όταν φτάσαμε στη Μέλροουζ Άβενιου,
οι επιθεωρητές που ερευνούσαν είπαν
"Είχαμε πληροφορίες
ότι ο Ντένις Νίλσεν παλιά ζούσε στη Μέλροουζ Άβενιου
και παραδέχτηκε ότι έχει σκοτώσει πολλούς ανθρώπους,
ότι τους έθαψε στον κήπο".
Μείναμε όλοι αμίλητοι από έκπληξη.
Μας έδωσαν πράσινες φόρμες.
"Κάρεν, βάλε τη φόρμα σου.
Πάρε δίκρανο και σκάβε".
Λίγα λεπτά πριν,
βαν της αστυνομίας ήρθε στο σπίτι,
και ομάδα έξι αστυνομικών
με φτυάρια, κόσκινα και άλλο εξοπλισμό για σκάψιμο,
πήγαν από το πλάι στον πίσω κήπο.
"Βρείτε κάτι.
Ο τύπος λέει ψέματα ή μας λέει αλήθεια;"
Ίσως τα φανταζόταν.
Ο Νίλσεν μάς είπε πώς ξεφορτωνόταν
τα πτώματα στη Μέλροουζ Άβενιου.
Έβαζα τα πτώματα κάτω από τις σανίδες στο πάτωμα…
αλλά κάποια στιγμή μύριζαν,
σάπιζαν, γέμιζαν σκουλήκια.
Και σε κάποια φάση, δεν υπήρχε χώρος κάτω από τις σανίδες.
Υπήρχαν πολλά πτώματα εκεί.
Έπρεπε να σκεφτεί κάτι.
Μίλησα με μια γειτόνισσα που λέει ότι θυμάται
ότι άναβε συχνά φωτιές.
ΤΕΣ ΜΑΧΟΝΕΪ
Κυρίως το απόγευμα,
γιατί δούλευα απογεύματα.
Και αυτό είναι όλο.
-Πιστεύατε ότι έκαιγε σκουπίδια; -Ναι.
Έχει κάψει τα πτώματα στην αυλή πριν τα θάψει;
Είναι πιθανό.
Συνειδητοποιήσαμε τι είχε κάνει.
Τους έκαιγε στον πίσω κήπο,
και όταν γίνονταν στάχτη,
τους σκόρπιζε στον κήπο και τους έθαβε.
Άναβε τακτικά φωτιές στον κήπο.
Δεν ξέρω να έκανε κανείς καταγγελία.
Όλη η περιοχή πλέον αποκλείστηκε εντελώς
και έδιωξαν τους δημοσιογράφους.
Πηγαίνετε πίσω!
Ήταν δύσκολα, επειδή το έδαφος ήταν παγωμένο.
Είπα "Δεν θα τα καταφέρουμε".
Νιώθαμε ότι θα σκάβουμε εκεί κάναν χρόνο.
Αργά το απόγευμα,
μια θλιμμένη και αποκαρδιωμένη ομάδα τα μάζεψε κι έφυγε.
Κούνησαν το κεφάλι όταν ρωτήθηκαν αν βρήκαν τίποτα.
Αρχίζεις να ρωτάς,
γιατί δεν είχε υπάρξει μεγάλη αγανάκτηση.
"Ο γιος μου… Ο πατέρας μου εξαφανίστηκε".
Δεν συνέβαινε.
Ήταν λες και δεν είχε σημασία.
Ποιοι ήταν όλοι αυτοί;
Είναι σχεδόν αδύνατο έργο.
ΝΙΛΣΕΝ: ΨΑΞΑΤΕ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ;
Μας είχε πει ότι πρέπει να ψάξουμε
για ένα μπαούλο.
ΓΙΑΤΙ;
ΚΡΑΝΛΕΪ ΓΚΑΡΝΤΕΝΣ
Κι εκεί ανακαλύψαμε κι άλλα μέλη σώματος,
τα πήγαμε στο νεκροτομείο.
Ένα από τα μέλη που πήραμε από το σπίτι
ήταν ένα χέρι από τον ώμο.
Πήραμε τα δαχτυλικά αποτυπώματα,
και εκπλαγήκαμε πολύ
όταν είχαμε ταύτιση.
Ήταν ένας νεαρός που λεγόταν Στίβεν Σινκλέρ.
Είχε φάκελο στην αστυνομία
επειδή είχε προβλήματα
για διάφορα πλημμελήματα,
αλλά δεν είχε δηλωθεί ως αγνοούμενος.
Κάναμε κάθε προσπάθεια να επικοινωνήσουμε με τυχόν συγγενείς.
ΠΕΡΘ, ΣΚΩΤΙΑ
Ένα βράδυ συζητούσαμε για διάφορα και είπε
ότι θέλει να πάει στο Λονδίνο.
Ότι θα πήγαινε στο Λονδίνο.
Ο άντρας μου είπε "Στίβεν, είσαι ανόητος.
Δεν είναι μέρος για ένα παιδί σαν εσένα".
Εκείνος είπε "Θα πάω".
Ο Σινκλέρ ήταν περιπλανώμενος.
Είχε κατέβει από τη Σκωτία
και τον κατάπιε το Λονδίνο.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΧΟΡΝΣΙ
ΜΟΥ ΛΕΣ ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΣΕΣ ΤΟΝ ΣΙΝΚΛΕΡ;
ΠΙΝΑΜΕ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ
ΕΙΠΕ "ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΗΜΕΡΑ"
Άρχιζε
να φαίνεται ότι τα πιο πολλά θύματα…
ΧΛΩΜΟΣ, ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ
ήταν άστεγοι νέοι.
ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΡΟΥΧΑ
Φτωχοί.
ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΣ
ΙΣΧΝΟΣ
ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ
Τέτοιοι άνθρωποι ήταν.
Πρέπει να δεις τη Βρετανία τότε.
ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΜΑΪΟΣ '81
Υπήρχε μεγάλη ανεργία σε όλη τη χώρα.
Όταν υπάρχει μεγάλη ανεργία, ο κόσμος
έρχεται στο Λονδίνο.
Πιστεύουν ότι θα βρουν χρυσό.
Δεν υπάρχει χρυσό,
και παίρνεις την κάτω βόλτα.
ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ
Ο Νίλσεν πήγαινε με την ηλεκτρική σκούπα
και ρουφούσε τα θύματα.
Αυτούς τους ευάλωτους νέους άντρες.
Οι προσπάθειες αναγνώρισης
γίνονται στα σημεία συγκέντρωσης νεαρών αστέγων.
Η αστυνομία λέει ότι τα θύματα ήταν νέα αγόρια κάτω των 21 ετών.
Τους υποσχόταν φαγητό και στέγη για τη νύχτα.
Αφήνω ήσυχη την αυτοβιογραφία.
Είναι ώρα να πάω για το μεσημεριανό.
Με συγχωρείτε.
Καλώς ήρθατε και πάλι. Πήρα το μεσημεριανό μου.
Είναι κάποιο κάρι.
Δεν νομίζω ότι οι μάγειρες έχουν ιδέα.
Το κάρι φαίνεται ότι έχει αντικατασταθεί με σόγια,
πρωτεΐνη με υφή και υποκατάστατο κρέατος.
Θα ρίξω από πάνω λίγη από τη σάλτσα Δυτικής Ινδίας,
ίσως πάρει λίγη γεύση.
Για να δοκιμάσουμε.
Καλό είναι. Εκπλήσσομαι.
Μάλλον του έδωσε λίγη γεύση η σάλτσα Δυτικής Ινδίας.
Λοιπόν, πού ήμουν; Ναι.
Ήταν 1983.
48 ΩΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ
Καλησπέρα.
Ένας 37χρονος δημόσιος υπάλληλος
κατηγορείται για τη δολοφονία ενός 20χρονου άντρα,
του οποίου η σορός βρέθηκε σε σπίτι
αυτήν τη βδομάδα.
Ο Ντένις Άντριου Νίλσεν θα εμφανιστεί στο δικαστήριο αύριο.
Είμαι στριμωγμένος σε βαν ασφαλείας
καθ' οδόν από τη φυλακή.
Είναι η πρώτη μέρα που θα εκτεθώ μπροστά σε ισότιμούς μου.
Ξέραμε το όνομά του,
αλλά δεν τον είχαμε δει. Δεν ξέραμε καθόλου πώς είναι.
Περιμένεις έναν μεγαλόσωμο άντρα.
Δυνατό.
Σχεδόν έναν πυγμάχο βαρέων βαρών.
Ήταν παντού δημοσιογράφοι,
περίμεναν για την πρώτη φωτογραφία αυτού του τέρατος.
Είπα στον φωτογράφο
"Θα βγει καλυμμένος με σεντόνι.
Δεν θα τον δούμε".
ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥΣ
Αλλά δεν βγήκε καλυμμένος με σεντόνι.
Είμαι άνθρωπος,
όχι τέρας.
Άβολο, έτσι;
Ήταν σχεδόν…
Είναι απαίσιο να το λέω,
αλλά ήταν απογοητευτικό. Ήταν δυνατόν να είναι αυτός;
Δεν φαινόταν να ταιριάζει στην εικόνα του δολοφόνου κατά συρροή.
Πώς κάποιος με τέτοια εμφάνιση δολοφονούσε;
Ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος που τον προσπερνούσες στον δρόμο
και δεν τον ξανακοίταζες.
Το βαν έφτασε στο αστυνομικό τμήμα
όπου συνεχίζονται οι έρευνες.
Τώρα θέλουμε να μάθουμε κάτι για τα παιδικά χρόνια του Νίλσεν.
Οι μόνοι που το ξέρουν αυτό είναι οι δικοί του.
ΑΜΠΕΡΝΤΙΝ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΚΩΤΙΑ
Ξέραμε ότι ήταν από το Αμπερντίνσιρ.
Κοίταξα στον τηλεφωνικό κατάλογο,
και υπήρχε μόνο ένας Νίλσεν.
ΝΙΛΣΕΝ Ο.Μ.
Τηλεφώνησα στη μητέρα του και της είπα
"Προφανώς, ξέρετε ότι πρέπει να κάνουμε εκπομπή γι' αυτό".
Είπε "Όχι σήμερα, δεν έχω διάθεση".
Της είπα "Τυχαίνει να είμαι στην περιοχή σήμερα.
Θα ήταν κρίμα να χρειαστεί να ξανάρθω".
Είπε "Καλά, τότε".
Έξω από το σπίτι της υπήρχε μια πινακίδα που έλεγε ότι ο κήπος της
ήταν ο καλύτερος στην περιοχή.
Το σπίτι μέσα ήταν άψογο.
Δεν υπήρχε ούτε ίχνος σκόνης.
Μπήκε στην κουζίνα.
Έφερε έναν ασημένιο δίσκο. Σπιτικά μπισκότα.
ΜΗΤΕΡΑ
Και της είπα
"Πώς…
Πώς νιώσατε όταν μάθατε για…"
Και είπε…
Προσπάθησα να σκεφτώ τι μπορεί να πήγε στραβά.
Γιατί εκείνοι στο Λονδίνο που δούλευαν μαζί του
δεν είδαν ότι κάτι συνέβαινε;
Αυτό γινόταν καιρό τώρα.
Πιστεύω ότι αν ήταν στο σπίτι, κάτι θα έβλεπα.
Επειδή, κανονικά,
δεν ζεις με κάποιον αν δεν βλέπεις
ότι κάτι τον απασχολεί.
Αυτό δεν το κάνει ο Ντένις που ήξερα,
με κάποιο τρόπο.
ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ, ΔΙΠΛΟ ΤΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Πω πω, Παναγίτσα μου.
Ήταν ήσυχο παιδί.
Δεν είχε τίποτα ξεχωριστό όταν ήταν μικρός,
ένα φυσιολογικό, ήσυχο παιδί.
Ήμουν εσωστρεφής και προβληματικός.
Και κανείς δεν το έβλεπε.
Θυμάμαι,
λες και στο μυαλό μου παίζει ταινία.
Βλέπω ένα κοντό, αδύναμο αγόρι.
Δεν ξέρει να αντιμετωπίσει τις έντονες δυνάμεις
εναντίον του.
Είχα την αίσθηση ότι διαφέρω κάπως.
Ίσως το ότι ήμουν φτωχός, αδύνατος και κακοντυμένος
ήταν η πρώτη γνωστή επίθεση
στην αυτοπεποίθησή μου.
Το ότι δεν είχα πατέρα για να καυχηθώ ίσως ήταν άλλη μία.
ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ
ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ
Ο πατέρας του δεν ήταν ποτέ άνθρωπος κοντά στην οικογένεια.
Τον μεγάλωσα μόνη μου.
Υπήρχε μεγάλο χάσμα ανάμεσα σ' εμένα και στη μητέρα μου.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΨΥΧΡΗ
Ήμουν τρυφερός άνθρωπος, έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα.
Μεγάλωσε ακριβώς όπως και οι άλλοι.
Τι να πω…
Ψέματα.
ΨΕΜΑΤΑ
Στα οκτώ ή στα εννέα,
προσβλήθηκα για πρώτη φορά απ' αυτό που λέγεται αγάπη.
Ήταν για ένα άλλο αγόρι με το οποίο δεν είχα μιλήσει ποτέ.
Εικόνες του, όπως τον έβλεπα στο σχολείο, γέμιζαν το συνειδητό μου.
Ήταν παράξενη, δυναμική, γοητευτική κατάσταση,
αλλά η αυστηρότητα της κοινωνίας και της εκκλησίας
ήταν τόσο μεγάλη, που η εσωτερική χαρά και η επιθυμία μου
έπρεπε να μείνει μυστική.
Άντρες που αγαπούν άντρες
αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση
ενώ, επιπλέον, φυλακίζονται.
Για πολλούς είναι αποκρουστικό, άντρες να χορεύουν με άντρες.
Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι πρέπει να ζουν μυστική ζωή.
ΔΙΑΛΥΣΗ, ΑΙΣΘΗΜΑ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗΣ, ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑ, ΝΤΡΟΠΗ
Πληγώνεσαι πολύ
όταν καταλαβαίνεις ότι η γενετική σου προσωπικότητα
θεωρείται τερατώδης και απεχθής.
Δεν είχα μπει ακόμα στη δεύτερη δεκαετία μου
και θεωρούμουν εγκληματίας,
παρείσακτος, βδέλυγμα,
καταδικασμένος και τιμωρημένος
για το έγκλημα που είχε κάνει η φύση.
Υποχρεώθηκα να μην είμαι αληθινός
έξω από το μυαλό μου.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Οι ανακριτές δεν είχαν πρόβλημα να αφήσουν τον Νίλσεν να πει όσα ήθελε
χωρίς να τον πιέζουν,
γιατί έλεγε πολλά όταν μιλούσε.
ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΠΗΓΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ;
ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΠΙΟΥΝ ΗΤΑΝ ΑΒΟΗΘΗΤΟΙ
Σκέφτηκα "Θα μιλήσω εγώ στον Νίλσεν".
Ήθελα να δω αν θα θυμηθεί κάτι περισσότερο
για τις παμπ όπου βρήκε κάποια θύματα.
Μας είπε ότι πολλές απ' αυτές
ήταν γκέι μπαρ…
ΓΚΟΛΝΤΕΝ ΛΑΪΟΝ
ΜΠΑΡ ΣΑΛΙΣΜΠΟΥΡΙ
ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟ ΓΟΥΕΣΤ ΕΝΤ
…στο Γουέστ Εντ.
ΕΙΣΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ;
Βέβαια είμαι ομοφυλόφιλος.
Αλλά δεν το λέω παραέξω.
Δεν θα παραδεχόταν ποτέ κανείς ότι είναι γκέι.
Οπότε, συγκέντρωσα την ομάδα μου στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου.
Μετά μάθαμε ότι ψάρευε άντρες σε γκέι παμπ,
και όταν έχεις κάτι σίγουρο,
ο γκέι δολοφόνος, μένει.
Όποια κι αν είναι η πραγματικότητα,
θα μείνει.
Αποκλειστικό!
Ο Γκέι Δολοφόνος Ντένις ο Τρομερός Πισωγλέντης!
Ναι.
ΓΚΕΪ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΓΟΥΙΜΠΛΕΤΟΝ
Αν και το 1983
οι συναινούντες ενήλικες, από 21 και πάνω, δεν διώκονταν,
οι γκέι άνθρωποι εξοστρακίζονταν.
Υπήρχε μεγάλη θεσμική ομοφοβία
σε πολλές όψεις της κοινωνίας, όπως στα ΜΜΕ και στην αστυνομία.
Και όπως θα μαθαίναμε, ο Νίλσεν το ήξερε αυτό.
Πολύ καλά.
Θυμάμαι να πίνω τσάι
με κάποιον από το Γραφείο Τύπου της Σκότλαντ Γιαρντ.
Είπε "Εκπληκτική ιστορία,
αλλά είναι πιο εκπληκτική επειδή είναι δικός μας".
Είναι πρώην μπάτσος!
Όταν μάθαμε ότι ήταν αστυνομικός…
Εγώ σκέφτηκα "Γι' αυτό κατάφερε και δεν τον έπιασαν τόσο καιρό.
Είναι αστυνομικός, πάντα θα είναι μπροστά".
Ήξερα δύο αστυνομικούς, ένστολους, που είχαν δουλέψει μαζί του.
Ο επικεφαλής επιθεωρητής που έκανε την έρευνα
με κάλεσε στο γραφείο του,
επειδή ήθελε να τους πω…
ΜΠΟΜΠ ΜΠΡΕΝΤΟΝ
…για τον φίλο μου τον Ντένις.
Ήταν απ' αυτούς
που, αν του μιλούσες, κατέβαζε το κεφάλι.
Απέφευγε να σε κοιτάξει στα μάτια.
Πολύ μοναχικός.
ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ
Φορούσε στολή,
αλλά δεν κατάφερε τίποτα.
Δεν νομίζω ότι τον ενδιέφερε.
ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΑ
Παραιτήθηκε πριν τον διώξουν.
ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΟΦΟΒΙΑ
Δεν νομίζω ότι ενοχλήθηκε κανείς.
ΜΟΥ ΖΗΤΗΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΩ
Δεν έγινε πάρτι αποχώρησης.
Και λίγα χρόνια μετά,
πριν σκοτώσει,
μου έδωσαν εντολή να πάω κάπου
για να ερευνήσω σοβαρή επίθεση.
Και το πρώτο που πρόσεξα ήταν πως οι τοίχοι ήταν βαμμένοι μαύροι,
κάτι που εμένα δεν μου άρεσε.
Το παράθυρο του σαλονιού είχε σπάσει εντελώς,
είχε παντού αίμα.
Από κει είχε μεταφερθεί ένας νεαρός έφηβος
στο νοσοκομείο.
Και ήταν ένα αδύνατο, χλωμό παιδί.
Και, αν θυμάμαι καλά, του έκαναν πάνω από 100 ράμματα.
Τον είχε ψωνίσει από μπαρ
κάποιος με αυστηρή, σκοτσέζικη φωνή,
τον πήγε στο διαμέρισμα…
τον πότισε αλκοόλ,
και μετά ξύπνησε
και ανακάλυψε ότι ήταν ολόγυμνος
και ο άντρας ερχόταν προς τα πάνω του.
Οπότε, για να γλιτώσει,
πέρασε μέσα από το παράθυρο.
Γύρισα στο αστυνομικό τμήμα και ήταν εκεί αυτός ο Σκοτσέζος,
και ήταν
ο φίλος μου ο Ντένις.
Τον ρώτησα
"Γιατί αυτός ο νεαρός έφηβος πέρασε μέσα από το παράθυρο;"
Και μου είπε
"Δεν ξέρω γιατί το έκανε.
Αν, όμως, έχετε αποδείξεις, ασκήστε μου δίωξη.
Αν όχι, αφήστε με να φύγω".
Έτσι ήταν ο Ντένις.
Ήξερε τον νόμο.
Μετά ανακαλύψαμε ότι ο έφηβος είχε δηλωθεί ως αγνοούμενος.
Μιλήσαμε στους γονείς του,
αλλά ο πατέρας του είπε
"Δεν θα κάνει μήνυση".
Και θυμάμαι να λέω στον πατέρα του
"Συνειδητοποιείτε τι θα γίνει
αν δεν κάνετε μήνυση; Θα κάνει το ίδιο πράγμα και σε άλλον".
Όχι, ήταν ανένδοτοι.
Ήμουν έξαλλος.
Το μόνο που του είπα ήταν
"Ντένις, δεν έχεις ιδέα πόσο τυχερός είσαι".
Θα πήγαινε στη φυλακή σίγουρα.
Σοβαρή σωματική βλάβη από πρόθεση.
Πιθανώς ισόβια κάθειρξη.
Όταν είχες χειριστεί κάποιον, ήσουν υποχρεωμένος
να φτιάξεις φάκελο γι' αυτόν.
Επάνω στον φάκελο έγραψα
"Κατά τη γνώμη μου, είναι επικίνδυνος ψυχοπαθής".
Πάντα σκέφτομαι τι θα γινόταν αν έλεγαν
"Θα κάνουμε μήνυση".
Ποιος θα ζούσε ακόμα σήμερα.
Αλλά σκέφτονταν την ντροπή.
Ντρέπονταν.
"Θέλουμε να τον πάρουμε σπίτι
και να τα ξεχάσουμε όλα".
Θα πίστεψε ότι είναι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο.
Και δεν θα το ξεχνούσε αυτό.
ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ
Το Γουέστ Εντ ήταν πολύ ζωντανό.
Πολλή ζωή, πολλοί άνθρωποι,
μπορούσες να χαθείς.
Είχε από εκατομμυριούχους μέχρι πάμφτωχους.
Ένας αστυνομικός στην ομάδα μου ήρθε και είπε
"Πήγα στην παμπ, μίλησα με μερικούς εκεί".
Είχαν περιγράψει κάποιον Τζον, γνωστό ως Τζον ο Φρουρός.
Ο Νίλσεν μάς είχε πει ήδη για κάποιον Τζον…
ΟΝΟΜΑ ΤΖΟΝ
που φορούσε μάλλινο καπέλο που έμοιαζε με καπέλο εθνοφρουρού.
ΠΩΣ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΕΣ;
Μάθαμε ότι ο Τζον ο Φρουρός
ήταν γνωστός στην περιοχή ως συνοδός αντρών.
Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα τον όρο "συνοδός αντρών".
Η νύχτα φέρνει τον άγριο χορό.
Είναι τα προκαταρκτικά πριν από το γεύμα
όπου ικανοποιείται κάθε όρεξη.
Χάος μέσα στην πάλη του χορού,
ικανοποίηση των ορέξεων αυτών.
Ήταν σαν παιδική χαρά.
Ο Νίλσεν έβρισκε ό,τι ήθελε.
Ήταν εμπόριο σάρκας.
Πήγαμε στο αστυνομικό τμήμα εκεί.
Είχαν κατάλογο με τους συνοδούς, και ήταν εκατοντάδες.
Αναγνωρίσαμε τον Τζον τον Φρουρό,
κάποιον Τζον Χάουλετ,
μίλησα με τη μητέρα του.
Ο Χάουλετ είχε φύγει μόνος από το σπίτι.
Είχε μπλέξει με ναρκωτικά και, πολύ απλά,
είχε αποδεχτεί τον θάνατο του γιου της.
Ο Νίλσεν ήξερε
ότι αν αυτά τα αγόρια εξαφανίζονταν,
συνήθως χάνονταν χωρίς κανένα ίχνος.
ΜΕΛΡΟΟΥΖ ΑΒΕΝΙΟΥ
Έγινε πιο εύκολο να σκάψουμε στον κήπο,
αλλά έγινε προφανές ότι δεν έλεγε ψέματα.
Βρίσκαμε δεκάδες μικροσκοπικά οστά.
Τίποτα δεν ήταν σε καλή κατάσταση
ώστε να αναγνωρίσουμε κάποιον απ' αυτό.
Και άρχισα να σκέφτομαι ότι ίσως δεν μάθουμε ποτέ
ποιοι ήταν όλοι αυτοί.
Και σκέφτεσαι "Πώς στο καλό βρέθηκες εδώ;
Τι ταξίδι έκανες
για να καταλήξεις εδώ;"
Με πήρε η αστυνομία.
Είχαν βρει την κάρτα με το ΑΜΚΑ μου στο σπίτι του Ντένις.
Πιστεύω ότι αρχικά με υποπτεύονταν,
ποιος ήμουν, γιατί δεν…
ΜΑΡΤΙΝ
Γιατί δεν είχα πεθάνει.
ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ
Ήταν μια ζεστή βραδιά.
Έπαιζα σε φρουτάκια,
και κάποιος πίσω μου με παρακολουθούσε.
Τον έβλεπα στην αντανάκλαση του μηχανήματος.
Είπε "Δεν θα κερδίσεις πολλά σ' αυτό".
Του είπα "Τώρα μου το λες;"
Είπε "Πριν από λίγο πλήρωσε".
Είπε "Θέλεις να έρθεις σπίτι μου;"
Πήγαμε στη Μέλροουζ Άβενιου,
και έβαλε κλασική μουσική.
Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος;
Ένας μέσα στο κοπάδι.
Ένα φάντασμα στην κοινωνία.
Πώς σχηματίζεται;
Ποιος και τι τον τοποθέτησε προς το πεπρωμένο του;
Με ρώτησε από πού είμαι.
Ρώτησε για τους δικούς μου, φαινόταν να νοιάζεται,
αυτό με εντυπωσίασε.
Και σκέφτηκα "Μάλιστα, μ' αρέσεις".
Αλλά δεν το είπα. Σκέφτηκα "Μ' αρέσει αυτός".
Του είπα ότι είμαι από το Έξετερ, έξω από το Λονδίνο.
Όταν ήμουν νεότερος, λίγοι ήξεραν ότι είμαι γκέι,
αλλά έλεγαν "Θα σου περάσει μεγαλώνοντας".
Τα παιδιά δεν με έπαιρναν στα σοβαρά,
οπότε πήγαινα στο δωμάτιό μου.
Ήθελα να είμαι στο σκοτάδι.
Ήμουν 14 όταν έφυγα.
Δεν είχα πάνω από δέκα λίρες
ή κάτι τέτοιο.
Αρκούσαν, όμως, για να φτάσω στο Λονδίνο.
Σκεφτόμουν "Αυτό είναι το Λονδίνο".
"Είμαι στο Λονδίνο! Κανείς δεν με ξέρει.
Μπορώ να χαθώ εδώ πέρα".
Δεν είχα τρόπο να ζήσω, δεν ήξερα τι να κάνω.
Και πάγωνα.
Βρήκα κάπου να κοιμηθώ,
σε ένα πάρκινγκ πίσω από το Πικαντίλι Σέρκους.
Και έβλεπα τα άλλα αγόρια που ήταν εκεί.
"Τι κάνουν αυτοί, άραγε;"
Έβλεπα λεφτά να αλλάζουν χέρια.
Έβλεπα άντρες να φιλάνε αγόρια.
Τότε πέρασε ένας ηλικιωμένος
και μου εξήγησε ότι ήμασταν στην αγορά,
όπου κάθε λάμπα στον δρόμο ανήκε σε ένα αγόρι.
Όλοι είχαν παρατσούκλια.
Δεν έλεγες κάποιον με το πραγματικό του όνομα.
Δεν ήταν όλοι γκέι.
Το έκαναν επειδή χρειάζονταν λεφτά.
Κάποιοι πελάτες ενίοτε δεν ήταν πολύ ευχάριστοι.
Το έκανες, όμως, επειδή έπρεπε να επιβιώσεις.
Ο Ντες ήταν φιλικός. Πολύ φιλικός, μάλιστα.
Δεν είδατε τίποτα ακόμα.
Τις προάλλες, πήραμε την τηλεόραση,
με 360 λίρες.
Πήραμε στερεοφωνικό, 200 λίρες.
Και ο παπαγάλος, ο Χέιμις. Δείτε τον Χέιμις. Ανεκτίμητος.
Μου έδειξε τους κήπους.
Όταν ήρθαμε εδώ, ο κήπος ήταν σαν σκουπιδοτενεκές,
με δεκάδες παλιές κουζίνες και λάστιχα και μπάζα
και γύψο και ξύλο και ποιος ξέρει τι άλλο.
Ήταν γεμάτος σκουπίδια.
Εμείς, οι καλοί ενοικιαστές,
τον βελτιώσαμε.
Σε τρεις μήνες τον κάναμε έτσι.
Είναι πολύ ταχτοποιημένος. Εδώ έχει έναν φράκτη.
Καλλιεργούμε πολλά λαχανικά.
Τι άλλο…
Κρατούσε ένα μπουκάλι Bacardi
και το έπινε ενώ μιλούσαμε.
Και μετά
πήγαμε στο κρεβάτι.
Όπως επιθυμώ,
το πιο όμορφο πλάσμα στο σύμπαν μου
είναι ένας κομψός, αδύνατος νέος.
Όταν τον βλέπω, τόσο όμορφο,
το μυαλό μου παρασύρεται σε συγκέντρωση καθαρτικών σπασμών.
Άνθρωπος με εμμονή.
Με δυνατό κίνητρο.
Με καρδιά να βροντοχτυπά!
Εκείνος δεν γνωρίζει το μέλλον.
Θα ήταν περίπου δύο ώρες μετά
που άνοιξα τα μάτια και μπροστά μου υπήρχε καπνός.
Εκείνος ήταν επάνω μου.
Εγώ τον έσπρωξα προς τα πίσω.
Του είπα "Τι συμβαίνει;"
Είπε " Έριξες τη σόμπα από τον τοίχο".
Πήρα νερό, το έριξα στο πάτωμα
και έφυγα, είχα ταραχτεί πολύ
επειδή σκεφτόμουν "Έκανα ζημιά στο σπίτι του".
Αλλά δεν είχε λογική.
Δεν θα είχαμε βάλει σόμπα, ήταν ζεστή βραδιά.
Τότε κατάλαβα ότι προσπαθούσε να με σκοτώσει.
Δεν ήξερα, όμως, σε ποιον να μιλήσω, πού να στραφώ.
Το Λονδίνο τότε ήταν πολύ ομοφοβικό.
Η αστυνομία ήταν σίγουρα.
Τα ΜΜΕ ήταν σίγουρα.
Οπότε, έμεινα αμίλητος, σε ένα δωμάτιο,
όπως έκανα μικρός, στο σκοτάδι.
Σιωπή.
Τώρα που το σκέφτομαι, θα ήμουν το πρώτο θύμα.
Ήταν απλώς η αρχή για εκείνον.
Η αστυνομία που ψάχνει τις σορούς των θυμάτων
βρήκε "Σημαντική ποσότητα ανθρώπινων οστών".
Ήταν… Ήταν σαν νεκροταφείο.
Βρήκαμε σημαντική ποσότητα ανθρώπινων οστών.
Συγκεκριμένα, ένα μηριαίο οστό,
που υπολογίζω ότι έχει μήκος περίπου 15 εκατοστά.
Συνεχώς βρίσκαμε κι άλλα.
Δεν λέγαμε κάθε τέσσερις ώρες
"Βρήκα ένα".
Το λέγαμε κάθε δυο λεπτά.
Ένα κομμάτι από αυτό, από εκείνο. Δόντια.
Η αστυνομία ψάχνει τον κήπο σπιτιού στο Λονδίνο,
και πιστεύουν ότι ίσως αναγνωριστούν
κάποιες από τις σορούς που ανακαλύφθηκαν εκεί.
Όλο αυτό ήταν σαν ταινία τρόμου που γινόταν πραγματικότητα.
ΣΕΪΝ
Υπάρχει, όμως, κι ένας παράξενος ενθουσιασμός
όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Υπάρχει μια μακάβρια έλξη σε τέτοια πράγματα.
Θες να μάθεις λεπτομέρειες.
Θες να μάθεις περισσότερα.
Η μητέρα μου λέει διαφορετική ιστορία.
Η αστυνομία έχει έξι ονόματα
ανθρώπων που ίσως…
Το θέμα ήταν στις ειδήσεις και…
ΛΕΣΛΙ
Δεν ξέρω. Εννοείται ότι με ενδιέφερε.
Ποιον δεν ενδιέφερε;
Ήταν φρικτό, σκεφτόμουν "Οι δόλιοι οι γονείς".
Και αυτό ήταν.
Μετά, όμως, χτύπησε η πόρτα,
και ένας αστυνομικός είπε "Να περάσουμε;"
Είπα "Τι συμβαίνει;" Μου λέει "Καλύτερα να καθίσετε".
Σκέφτηκα "Θεέ μου".
Δεν το φανταζόμουν.
Μέσα μου έδειξε μια φωτογραφία.
Είπε "Τον ξέρετε αυτόν;"
Λέω "Και βέβαια".
Ήταν ο Γκράχαμ, ο άντρας της ζωής μου.
Μου λέει "Ξέρετε κάποιον Νίλσεν;"
Ούτε καν τότε τα συνδύασα.
Είπαν ότι ο Νίλσεν ψάρευε μόνο άστεγους ομοφυλόφιλους.
Αυτό με ηρέμησε κάπως, και μετά…
Δεν ήταν αυτός, δεν είναι ομοφυλόφιλος.
Μετά με ρώτησαν αν είχε κάνει κάτι στα δόντια του πρόσφατα.
Σκεφτόμουν
"Γιατί με ρωτάτε συνεχώς για δόντια και σαγόνια;"
Μετά το κατάλαβα.
Του άρεσε να μου αγοράζει δίσκους.
Μου είχε πάρει των Fat Larry's Band.
Τον δίσκο "Zoom".
Και όποτε παίζει αυτός ο δίσκος, επιστρέφω πίσω.
Ήταν ο τελευταίος δίσκος που μου πήρε.
Δεν θα πω ότι ήμασταν ευτυχισμένοι.
Δεν είχαμε πολλά όταν ήμουν μικρός.
Αγαπούσαμε τη μητέρα μας,
αλλά δεν έχω καλές αναμνήσεις.
Κυρίως μαλώναμε για ναρκωτικά.
Ήταν 31 Οκτωβρίου,
ο Γκράχαμ μού υποσχέθηκε ότι δεν θα έπαιρνε.
Και ήξερα,
μόλις μου το είπε, ότι κάτι πήρε.
Θύμωσα πολύ μαζί του.
Και, Θεέ μου, είπα κάτι πολύ απαίσιο.
Το είπα.
"Αν πας να πάρεις κι άλλη δόση,
να μην ξαναγυρίσεις ποτέ".
Και έτσι ακριβώς έγινε.
Δεν γύρισε ποτέ.
Οπότε…
Ναι.
Γύριζα σπίτι
από το ζαχαροπλαστείο στον δρόμο,
και άκουσα ουρλιαχτά.
Για κάποιο λόγο ήξερα ότι ήταν η φωνή της μαμάς μου,
ότι η μαμά μου πονούσε,
και όταν μπήκαμε
η μαμά μου έκλαιγε στην κουζίνα.
Είχε δολοφονήσει τον πατέρα μου
ο Ντένις Νίλσεν.
Οι δημοσιογράφοι ήταν ανελέητοι.
"Είναι όλοι άστεγοι και ομοφυλόφιλοι".
Δεν ήταν.
Μην τους βάζετε όλους στο ίδιο καλάθι. Ήταν ξεχωριστοί άνθρωποι.
Τηλεφώνησα στις εφημερίδες και ούρλιαζα.
Και τότε ήρθαν τα ΜΜΕ στην πόρτα.
Ήταν απαίσια.
Κάποιος με ρώτησε αν τα ήξερα όλα.
Είπα ότι ήξερα όσα μου είχε πει η αστυνομία.
"Δεν σας είπαν τι συνέβη μετά;" Λέω "Όχι, γιατί;"
Λέει "Δεν είναι και πολύ καλό. Θέλετε να σας πω;"
Λέω "Ναι".
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΚΡΙΣΗΣ
Κάτι μέσα μου με έκανε να θέλω να μάθω.
Ο Νίλσεν ήταν στο Γουέστ Εντ.
ΕΣΤΡΙΨΑ ΤΗ ΓΩΝΙΑ
ΕΠΕΣΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ
Ο Γκράχαμ έψαχνε για ταξί,
αλλά δεν σταματούσε κανένα,
επειδή τρέκλιζε από δω κι από κει.
ΠΗΡΑ ΤΑΞΙ
Ο Νίλσεν τον πήγε στο σπίτι του…
ΩΣ ΤΟ ΚΡΑΝΛΕΪ ΓΚΑΡΝΤΕΝΣ
…όπου πήγε από πίσω του.
ΠΗΓΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΠΡΟΣ
Τον στραγγάλισε.
ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΤΙ ΠΕΘΑΝΕ
ΜΑΛΛΟΝ ΕΓΩ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑ
Αυτά είπε.
Τον είχε βάλει σε μια πολυθρόνα
επί δύο μέρες, ενώ πήγαινε στη δουλειά.
Γύριζε και καθόταν δίπλα του στην καρέκλα,
και έβλεπαν μαζί τηλεόραση.
Την τρίτη νύχτα τον έγδυσε,
τον έστησε μπροστά από έναν καθρέπτη
και τον κρατούσε από πίσω.
Τον κάλυψε με ταλκ και αυνανίστηκε από πάνω του.
Ήθελα να κάνω ότι δεν συνέβη.
Πήρε υπερβολική δόση και πέθανε. Όχι!
Το μυαλό δεν κλείνει, όμως.
Είναι αδύνατον.
Γιατί να κάνεις κάτι τέτοιο;
Ακόμα και σε ζώο. Γιατί;
Τουίτλς, νιώθεις καλύτερα;
Έχει κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού.
Ναι.
Χτες έλαβα ένα γράμμα
από δημοσιογράφο που ψάχνει θέμα.
"Μαθαίνω για την αυτοβιογραφία…"
Μπλα, μπλα, μπλα.
"Τι λες σ' αυτήν;"
Μπλα, μπλα, μπλα.
Ήμουν ένας νεαρός, φιλόδοξος δημοσιογράφος.
Ήμουν εντελώς άπειρος.
Ένα πρωί διάβασα στην εφημερίδα…
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΦΟΝΩΝ ΤΟΥ ΝΙΛΣΕΝ
για έναν κατά συρροή δολοφόνο.
Είχε σκοτώσει 15 άτομα,
και έγραφε την αυτοβιογραφία του στη φυλακή.
ΡΑΣ ΚΟΦΙ
Και ενδιαφέρθηκα.
Άρχισα να γράφω στον Νίλσεν.
"Κύριε Νίλσεν, πιστεύω ότι το βιβλίο σας
θα γίνει εμβληματικό για την εγκληματολογία.
Θα ήθελα να το καλύψω
για μια σοβαρή Βρετανική εφημερίδα μεγάλου σχήματος".
Μετά από μία εβδομάδα, ήρθε ένα γράμμα.
Πρόσεξα αμέσως
ότι το στιλό ήταν πολύ πιεσμένο πάνω στο χαρτί,
σαν να ήθελε πολύ να πει την ιστορία του.
"Ευχαριστώ για το γράμμα σου.
Θες να μάθεις πώς δικαιολογώ την έκδοση του βιβλίου;
Αμέσως σκέφτηκα τα λόγια του αγαπητού Όσκαρ.
'Δεν υπάρχει ηθικό ή ανήθικο βιβλίο.
Μόνο καλογραμμένο ή κακογραμμένο'".
Όταν πήρα κάποια κομμάτια,
κουτιά με κασέτες και χειρόγραφα,
πήγα τον αρχισυντάκτη μου στο Sunday Times Magazine
και είπα "Δεν θα πιστέψεις τι έχω".
Αυτά που είχαν ενδιαφέρον είχαν σχέση με τον παππού του.
Μέσα στις στιγμές της ζωής μου,
επιστρέφω στο μυστήριο του παππού μου,
του Άντριου Γουάιτ.
Κοίταζα μια φωτογραφία του όταν ήταν νέος,
που τραβήχτηκε όταν ήταν κελευστής στον Α' Παγκόσμιο.
Έπαιζα με τα τρία μετάλλια που πήρε
επειδή υπηρέτησε τον Γεώργιο τον Ε'.
Αγαπούσε πολύ τον παππού του.
Μπορώ να φανταστώ τους δυο τους μαζί.
Όπου και να πήγαινε, έπαιρνε τον Ντένις μαζί του.
Υπήρχε κάτι σπουδαίο μεταξύ τους.
Για μένα ήταν θαυμάσιος άνθρωπος.
Η μεγάλη εμπειρία των 62 ετών του
ήταν πολύ σπουδαία γι' αυτήν τη σύντομη ιστορία,
αλλά μου άφησε ανεξίτηλο σημάδι.
Ο παππούς πέθανε ξαφνικά όταν εγώ ήμουν πέντε ετών.
Είδε τον παππού του ξαπλωμένο στο φέρετρο,
και, βέβαια, οι θρήσκοι ποτέ δεν λένε για θάνατο.
Λένε "Πήγε σε καλύτερο μέρος".
Λέει "Πάντα με έπαιρνε παντού μαζί του.
Γιατί δεν με πήρε σ' αυτό το καλύτερο μέρος;"
Είπε πως όταν είδε το πτώμα του παππού του,
οι ιδέες του για την αγάπη και τον θάνατο ενώθηκαν.
ΚΑΘΩΣ ΜΕΓΑΛΩΝΑ
ΕΨΑΧΝΑ ΓΙΑ
ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ
Η αιφνίδια εξαφάνισή του άφησε κενό στη συνείδησή μου,
που γέμισε από τα ένστικτα της φαντασίας μου.
Φοβερά Χριστούγεννα!
Πιστεύω ότι επειδή είναι η εορταστική περίοδος,
πρέπει να καπνίσω ένα μαγικό τσιγάρο.
Πολλά χρόνια μετά,
ο Νίλσεν πέρασε μια περίοδο απολογισμού της ζωής του.
Μια μικρή μαγεία.
Είπε ότι ήταν επειδή είχε άμεση πρόσβαση σε μαριχουάνα στη φυλακή.
Θεέ μου!
Μαστούρωσα πολύ.
Έχω το αρμόνιο μπροστά μου.
Μπροστά μου είναι ένα μικρό, φορητό αρμόνιο,
βίντατζ της δεκαετίας του '80.
Εδώ, σ' αυτήν την υπέροχη και συνηθισμένη απομόνωση,
χρησιμοποιώ το ηχητικό πινέλο
για να ζωγραφίσω τις αποχρώσεις των συναισθημάτων μου.
Πλησιάζω το αρμόνιο και τα χέρια μου τρέμουν ελαφρά.
"Ακολούθησε τριπάκι οκτώ ωρών.
Βλέπω όσα γίνονται, σαν ταινία,
με ευρεία οθόνη και στερεοφωνικό ήχο Dolby,
με ζωντανά χρώματα".
"Επί χρόνια, το θέμα του παππού μου υπόβοσκε, παρέμενε άλυτο,
στο πέπλο του υποσυνείδητου.
Θυμάμαι αόριστα το τσιμεντένιο κουτί με το άνοιγμα
όπου είχαν συμβεί παράξενα πράγματα με τον παππού κι εμένα.
Είναι πολύ φρικτή παραδοχή,
καθώς η μόνη απτή επαφή
που είχα τα πρώτα μου χρόνια
ήταν ένας επώδυνος και ασαφώς παράδοξος εναγκαλισμός
ενός παιδόφιλου".
ΠΑΙΔΟΦΙΛΙΑ
Σιωπή.
Η πιο κρίσιμη καμπή στη ζωή του
ήταν όταν έγινε μάγειρας στον στρατό.
Τότε ο Νίλσεν, για πρώτη φορά, είχε δικό του δωμάτιο.
Και γδυνόταν εντελώς
και έβαζε ταλκ παντού στο σώμα του,
κοιτούσε τον εαυτό του στον καθρέπτη, και ήταν σαν νεκρός.
Αυτή η φανταστική φιγούρα που αναγκάστηκα να δημιουργήσω.
Είμαι αυτός και αυτός είμαι εγώ.
Και σχεδόν σίγουρα φαντασιωνόταν
το πώς θα το κάνει αυτό πραγματικότητα.
ΟΚΤΩ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ
Ο Ντένις Νίλσεν θα δικαστεί στο Δικαστήριο Κακουργημάτων.
Κατηγορείται για τέσσερις ακόμα φόνους.
Την εποχή της δίκης στο Ολντ Μπέιλι,
είχαμε αναγνωρίσει συνολικά επτά θύματα.
Μάθαμε ότι κάποιοι ήταν άστεγοι άντρες.
Κάποιοι ήταν γκέι, όχι όλοι.
Ήταν απλώς περιπλανώμενοι.
Υπήρχε μία σύνδεση.
Ο Νίλσεν ήξερε ότι αν εξαφανιστούν,
κανείς δεν θα το πρόσεχε σύντομα.
Όλα τα θύματα ήταν νέοι άντρες.
O Μάρτιν Ντάφι από το Γουίραλ.
Ο Μάλκολμ Μπάρλοου από το Ρόδεραμ.
Ο Κένεθ Όκεντεν, 26χρονος Καναδός φοιτητής
που επισκέφτηκε τη χώρα τρία χρόνια πριν.
Και ο Γουίλιαμ Σάδερλαντ…
Δεν ξεπερνιέται.
ΦΡΑΝΣΙΣ ΣΑΔΕΡΛΑΝΤ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΓΟΥΙΛΙΑΜ
Θέλετε να προειδοποιήσετε κάπως
τους γονείς των νέων
που σκέφτονταν να κατέβουν στο Λονδίνο;
Μην πάνε ποτέ.
Είναι ένα σκληρό, απαίσιο μέρος.
Η αστυνομία μού είπε ότι ξεκινούσε η δίκη.
Είπαν "Ήρθαμε να σε συμβουλεύσουμε να μην πας,
επειδή θα πουν για τον Γκράχαμ,
και θα έχουν μερικά…
από τα εργαλεία, ας πούμε, που χρησιμοποίησε".
Σκέφτηκα "Όχι, θα πάω".
Ένιωθα ότι έπρεπε να πάω.
Κατά έναν τρόπο, εγώ… στο μυαλό μου, βασικά,
έτσι αποχαιρετούσα τον Γκράχαμ.
Ήταν κάπως
σαν να του έλεγα "αντίο".
Και δεν ήθελα…
Δεν ήθελα να συζητούν γι' αυτόν.
Και δεν είχε κανέναν άλλον δικό του εκεί.
Ένιωσα την ανάγκη να…
Έπρεπε να πάω.
Κι έτσι έκανα.
Πρωί της Δευτέρας, 24 Οκτωβρίου.
Είμαι σε βαν της αστυνομίας
και πηγαίνουμε στο Κεντρικό Δικαστήριο, στο Ολντ Μπέιλι.
Είναι τώρα, σήμερα, η ώρα της κρίσης.
Το Κεντρικό Δικαστήριο είναι, αναμφίβολα,
το πιο διάσημο στον κόσμο.
Είναι θέατρο.
…είναι θέατρο του παραλόγου.
Έχουν γραφτεί ρόλοι.
Οι ηθοποιοί καθαρίζουν τον λαιμό τους για να ρητορεύσουν.
Θυμάμαι όταν ανέβηκε τις σκάλες
στο δικαστήριο Ολντ Μπέιλι.
Στάθηκε εκεί, με όλα τα μάτια πάνω του.
Όλοι περιμέναμε ότι θα δηλώσει ένοχος.
Φαντάζομαι μια κάμερα της Panavision,
σε γερανό, να γυρίζει γύρω στο δικαστήριο.
Αν δήλωνε ένοχος, δεν θα γινόταν δίκη,
αλλά οι δημοσιογράφοι θα απογοητεύονταν, δεν θα είχαν θέμα.
Η ιστορία θα τελείωνε.
Στο Ολντ Μπέιλι,
ο δημόσιος υπάλληλος Ντένις Νίλσεν δήλωσε αθώος.
ΑΘΩΟΣ
Δεν το πίστευα. Εντελώς ατάραχος.
Σκεφτόμουν "Είσαι άνθρωπος; Είσαι;"
Ησυχία στην αίθουσα!
Σιωπή.
Έχετε υπερασπιστεί ξανά κατά συρροή δολοφόνο;
Όχι.
Ούτε και έκτοτε.
ΑΪΒΑΝ ΛΟΡΕΝΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ
Αν εξαιρέσεις τους Κρέι, δηλαδή.
Αν το δεις από την άποψη ενός φυσιολογικού ανθρώπου,
όλη αυτή η συμπεριφορά ήταν τρέλα.
Δεν γινόταν να μην ισχυριστούμε
ότι ο τύπος ήταν παράφρονας.
Για μένα είχε σημασία
αν ήταν υπερβολικά παράφρων
ώστε να καταδικαστεί σε ισόβια για φόνο.
Έλεγαν ότι αν φερόταν φυσιολογικά…
Ήταν, άλλωστε, δημόσιος υπάλληλος.
Δούλευε σε εύρεση εργασίας.
Είχε υπάρξει αστυνομικός.
Αν ήταν ικανός να φερθεί λογικά,
δεν μπορεί να είναι παράφρων.
Ο νόμος, όμως, λέει
ότι δεν γίνεται να συμπεριφέρεσαι απόλυτα φυσιολογικά
επί πολύ καιρό,
και σ' εκείνο το συγκεκριμένο συμβάν, όταν σκοτώνεις κάποιον, να είσαι παράφρων.
Και να γίνεσαι ξανά φυσιολογικός.
Είσαι ένοχος για μειωμένη ευθύνη,
οπότε είναι ανθρωποκτονία.
Δεν θέλω να είναι τρελός, θέλω να πληρώσει.
Να πληρώσει.
Να αναλάβει την ευθύνη όσων έκανε.
"Δεν είναι τρελός", επιμένει ο κατήγορος,
"ούτε ψυχικά ασθενής.
Έχει μη φυσιολογικό μυαλό.
Η ευθύνη για τις πράξεις του, όμως, δεν ήταν σημαντικά μειωμένη.
Ήξερε τι έκανε".
Ο Νίλσεν είπε στην αστυνομία
"Πήγα πολλούς στο σπίτι μου,
δεν τους σκότωσα όλους".
Έπρεπε να αποδείξουμε ότι υπήρχε προμελέτη,
ότι πήγαινε στο Γουέστ Εντ με πρόθεση να ψαρέψει τα θύματα,
κι αυτό μας πανικόβαλε κάπως.
Ψάχναμε παντού για οποιονδήποτε
τον είχε γνωρίσει σε μπαρ και είχαν πιει μαζί.
"Τον ξέρεις αυτόν; Πήγες στο σπίτι του;"
Ήταν, όμως, 1983.
Πέφταμε σε τοίχο.
Δεν ήθελα να στέκομαι σ' εκείνο το θέατρο.
Αυτό ήταν για μένα, θα το παρακολουθούσε όλος ο κόσμος.
Δεν ήθελα να μάθουν όλοι ότι ήμουν γκέι.
Δεν το ήθελα.
Γιατί να πρέπει να το περάσω αυτό
για κάτι που έκανε άλλος; Γιατί;
Με προειδοποίησαν
ότι ο δικηγόρος υπεράσπισης θα με ξέσκιζε, θα εξέθετε τη ζωή μου.
Δεν ήθελα να εμπλακώ περισσότερο απ' όσο είχα εμπλακεί.
Όταν βρήκαμε τελικά κάποιους,
φοβούνταν ότι θα τους περάσουν για γκέι.
Αυτό έκαναν τα ΜΜΕ.
Επικεντρώνονταν σε μία πλευρά της έρευνας.
Το μυαλό μου στρέφεται σε μία βραδιά.
ΤΟ 1982 ΓΝΩΡΙΣΑ
Γνώρισα ένα περιπλανώμενο πνεύμα σαν εμένα.
ΚΑΡΛ ΣΤΟΤΟΡ
Ο Νίλσεν είχε μιλήσει για έναν νεαρό, τον Καρλ Στότορ,
που είχε επιζήσει.
Είχα δει το όνομα Καρλ Στότορ στην αυτοβιογραφία,
οπότε θεωρούσα σημαντικό
το να ακούσω την ιστορία από την πλευρά επιζώντα του Νίλσεν.
Κανονίσαμε να πάω να τον δω στο σπίτι του κοντά στη θάλασσα.
Προσπαθώ να βρω τη θέση σας στην ιστορία του Νίλσεν.
Πόσα θυμάστε από τη βραδιά πριν από το συμβάν;
Ήμουν μόνος μου.
Ήμουν σε γκέι παμπ,
κι εκείνος ήρθε και με ρώτησε αν με πειράζει να κάτσει μαζί μου.
Ένιωθα πολύ άνετα μαζί του,
και πήγαμε με ταξί στο Κράνλεϊ Γκάρντενς.
Κουβεντιάζαμε. Μου έβαλε ένα ποτό, ένα Bacardi,
και τελικά πήγαμε στο κρεβάτι.
Πριν πάμε στο κρεβάτι,
είπε "Πρόσεχε, μπορεί να πιαστείς στο φερμουάρ του υπνόσακου".
-Είχε σπάσει το φερμουάρ. -Ναι.
Ήμουν κουρασμένος. Αγκαλιαστήκαμε
και αποκοιμήθηκα.
Και ξαφνικά ένιωσα να κρυώνω.
Και κατάλαβα ότι ήμουν σε μπανιέρα με κρύο νερό.
Προσπάθησα να βγω, και με έσπρωξε μέσα.
Και τρεις φορές κατάφερα να βγω και μπόρεσα να πω
"Σταμάτα, σε παρακαλώ, φτάνει!"
Θυμάμαι ότι καθόμουν εκεί, δεν μπορούσα να παλέψω άλλο.
Θυμάμαι να ανασαίνω στο νερό.
Ήταν σαν να ανέπνεα πυκνό αέρα.
Θυμάμαι να σκέφτομαι "Πεθαίνεις.
Και έτσι είναι η αίσθηση".
Τέλος η μάχη.
Είμαστε ηθικά πλάσματα
με ένστικτα και συνείδηση.
Είμαι και δυνατός και αδύναμος.
Άγγελος και δαίμονας.
Και το δροσερό χέρι που ανακουφίζει το μέτωπο που καίει από τον πυρετό
και το απελπισμένο, μανιασμένο χέρι στον λαιμό.
Ο προάγγελος και ζωής και θανάτου.
ΤΟΥ ΕΚΑΝΑ ΤΕΧΝΗΤΗ ΑΝΑΠΝΟΗ
Θυμάμαι να συνέρχομαι και να πονάω.
Με το ζόρι ανέπνεα. Ήταν απαίσια.
Ήμουν μπερδεμένος, δεν θυμόμουν τίποτα.
Κάποιος προσπάθησε να με σκοτώσει.
Πήγα στην αστυνομία.
Δεν με πίστεψαν.
Δεν μου έδωσαν καμία σημασία. Ήμουν μια ανόητη αδελφή,
τα δραματοποιούσα όλα.
Ο Στότορ πήγε στην αστυνομία, αλλά δεν έγινε τίποτα.
Μετά μάθαμε ότι ήταν σχεδόν πέντε.
Έκαναν καταγγελία στην αστυνομία
ή προσπάθησαν να κάνουν, και τους φέρθηκαν περιφρονητικά.
Και δεν έγινε τίποτα.
Σκέφτηκα "Ίσως έχουν δίκιο.
Ξέρουν τι κάνουν, ξέρουν τη δουλειά τους.
Εγώ το έκανα.
Το φαντάστηκα".
Ο Νίλσεν τούς έδωσε πληροφορίες που τους οδήγησαν σ' εσένα.
Ο ντετέκτιβ που με ανέκρινε είπε "Θέλουμε να σου κάνουμε μερικές ερωτήσεις.
Ξέρεις κάποιον Ντένις Νίλσεν;"
Εγώ είπα "Όχι".
"Δεν έχεις πάει στο Κράνλεϊ Γκάρντενς;" Είπα "Πού είναι αυτό;"
Είπε "Καλά, μία ερώτηση ακόμα".
Και είπε "Υπνόσακος".
Και άρχισα να τρέμω.
Τα θυμήθηκα όλα.
Τα πάντα.
Με λεπτομέρειες.
Ο Νίλσεν το έκανε!
Με στραγγάλισε με το φερμουάρ του υπνόσακου.
Πριν πάμε στο κρεβάτι
είπε "Προσοχή, μπορεί να πιαστείς
στο φερμουάρ του υπνόσακου".
Προειδοποιώντας με, προσχεδίαζε ήδη τον θάνατό μου.
Αν δεν τα κατάφερνε, είχε άλλοθι.
Ήξερε τι έκανε, δεν ήταν ψυχωσικό επεισόδιο.
Είχε απολύτως τον έλεγχο.
Ο μόνος λόγος που ζω
είναι επειδή δεν είχε χώρο κάτω από τις σανίδες για να με κρύψει.
Η ιστορία του Στότορ απέδειξε ότι ο Νίλσεν το είχε προμελετήσει.
Τα πιο πολλά θύματα έλεγαν πολλά,
αλλά με τίποτα δεν δέχονταν να μιλήσουν στη δίκη.
Θα ήταν πραγματικά φρικτό
να μιλήσουν αυτοί οι νέοι.
Θα τους είχαν διασύρει.
Είχα πάει στο δικαστήριο πολλές φορές.
Είχα δει θύματα, μάρτυρες, να τους ξεσκίζουν.
Κανείς δεν θέλει να μπει σ' αυτήν τη θέση.
Μισούσα τον τρόπο που τα ΜΜΕ ισχυρίζονταν
ότι τα θύματα του Νίλσεν ήταν άστεγοι
και αξιολύπητοι ομοφυλόφιλοι.
Ήταν απαίσιο.
Θυμάμαι να σκέφτομαι "Όχι, έχω αξία".
Και, από μία άποψη, αυτό το οφείλω στον Νίλσεν,
επειδή αν τότε δεν είχα σχεδόν πεθάνει,
δεν θα το μάθαινα.
Μόνο τον φόβο έχουμε να φοβηθούμε.
Αν αφαιρέσεις τον φόβο, δεν μένει τίποτα να φοβηθείς.
Τη δεύτερη μέρα της δίκης του Νίλσεν,
ο κατήγορος συνέχισε να εκθέτει τις αποδείξεις.
Ο Καρλ Στότορ κοιμήθηκε με τον Νίλσεν
και ξύπνησε τη νύχτα ανίκανος να ανασάνει,
νιώθοντας πίεση στον λαιμό.
Με σιγανή, δειλή φωνή είπε στο δικαστήριο
ότι άκουσε τον Νίλσεν να ψιθυρίζει "Μην κουνιέσαι".
Μόνο θαυμασμό νιώθω
για το θάρρος και τη δύναμη χαρακτήρα
που έδειξαν μιλώντας.
Αυτό που σκέφτηκα ήταν
"Πνίγεσαι. Σε δολοφονεί αυτός ο άντρας,
έτσι είναι, θα πεθάνεις".
Στο Ολντ Μπέιλι, πολλοί πρώην σύντροφοι του Ντένις Νίλσεν
λένε για τις προσπάθειές του να τους δολοφονήσει.
ΤΩΡΑ ΕΣΦΑΞΑ ΤΟΝ ΔΡΑΚΟ ΜΟΥ
Θυμάμαι ότι σκεφτόμουν "Πρέπει να τα καταφέρεις.
Να επιβιώσεις".
Σκέφτηκα
"Μπορώ να τον αντιμετωπίσω. Αντιμετωπίζω ό,τι φέρει η ζωή".
Οπότε, πήγα στη δίκη.
Αποκοιμήθηκα, και κατά τις 3:30 το πρωί,
ξύπνησα και ήταν δίπλα μου.
Είπα "Τι κάνεις;" Είπε "Έριξες κάτω τη σόμπα".
Βρήκα ένα είδος ελευθερίας. Μπορούσα να εκφραστώ περισσότερο.
Δεν έκρυβα συνεχώς όσα ένιωθα.
Είναι υπέροχο.
Πρώτα, στο Ολντ Μπέιλι,
οι ένορκοι αποσύρθηκαν για να αποφανθούν για την υπόθεση Νίλσεν.
Αν μάθουμε κάτι νέο από τη δίκη του Νίλσεν,
θα σας το μεταδώσουμε το συντομότερο.
Πώς να εκφράσεις όσα γίνονται σε μια δίκη;
Δέκα μέρες με κουβέντες
που παριστάνουν τις δέκα μέρες σχετικών αποδείξεων.
Όταν επέστρεψαν, είχαν ετυμηγορία
για τις κατηγορίες δολοφονίας και απόπειρας δολοφονίας.
Δέκα ένορκοι συμφώνησαν,
δύο διαφώνησαν.
Ο επικεφαλής των ενόρκων είπε ότι κατέληξαν σε ετυμηγορία πλειοψηφίας
ενόχου και στις έξι κατηγορίες δολοφονίας.
Οπότε, οι ένορκοι
τον έκριναν πλήρως υπεύθυνο για τις πράξεις του,
όχι παράφρονα.
"ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ" ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΝΙΛΣΕΝ
Όποιος εμπλέκεται στην ιστορία
κάποια στιγμή καταλήγει
ότι ο Νίλσεν ήταν κακός, όχι τρελός.
Πρέπει να τον γνωρίσεις για αρκετό καιρό.
Σαν τον Μάγο του Οζ πίσω από την αυλαία.
Μένεις με ένα μικρό κομματάκι χώμα.
Ο Νίλσεν έφτιαξε μια πολύ ζωηρή εικόνα
ενός ρομαντικού, εξωστρεφή χαρακτήρα,
που σε δυσκόλευε να πιστέψεις
ότι σκότωνε μόνο επειδή ήταν διαβολικός.
Είχε ανάγκη να βλέπει τον εαυτό του με συγκεκριμένο τρόπο.
Και η ιστορία με τον παππού, είναι πιθανή.
Δεν υπάρχουν αποδείξεις, όμως.
Οπότε, νιώθω
ότι ο Νίλσεν απλώς προσπαθεί να βρει κι άλλον κακό,
εκτός από τον ίδιο,
για να ρίξει την ευθύνη.
Το απόγευμα σήμερα,
μου ανακοίνωσαν σε ποια κατηγορία εκπίπτω. Είμαι στην Κατηγορία Α.
"Η συμπεριφορά σας στη φυλακή είναι ικανοποιητική.
Αναφορές, ωστόσο, σας περιγράφουν ως ψυχρό και μεθοδικό άτομο,
που δείχνει μικρή τάση να αντιμετωπίσει
την παραβατική συμπεριφορά του.
Δεν υπάρχουν συστάσεις για υποβάθμιση,
λόγω της απουσίας ειλικρινούς μεταμέλειας".
Οπότε, ανέλαβα μόνος μου
να δώσω ένα πολύ σύντομο σχόλιο.
"Η αναφορά είναι η πολιτικά ορθή,
προκατειλημμένη προχειροδουλειά που περιμένει κανείς από χαμηλόβαθμους
που θέλουν να διαιωνίσουν τον μύθο του τέρατος,
όχι να κάνουν αντικειμενική…"
Δεν δημιούργησε η κοινωνία τον Νίλσεν. Εκείνος αυτό θέλει να πιστεύετε.
Πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη, όμως,
για τη δημιουργία κοινωνίας με προκατάληψη
που του επέτρεψε να σκοτώσει ξανά και ξανά.
Ήταν εύκολο.
Ήξερε από τις εμπειρίες του και από τις περιστάσεις,
ότι κανείς δεν νοιαζόταν.
Σας ορκίζομαι, στο Κράνλεϊ,
αν δεν είχαν σφηνώσει τα πτώματα στις σωληνώσεις,
ώστε να επηρεαστούν αυτοί που ζούσαν κάτω από εκείνον,
θα σκότωνε για μερικά χρόνια ακόμα.
Τον σταμάτησαν μόνο
επειδή οι δραστηριότητές του ενόχλησαν κάποιον άλλον.
Δεν είχε καμία σχέση με τα θύματα.
ΜΟΝΟ ΟΚΤΩ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΙΛΣΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΓΚΡΑΧΑΜ ΑΛΕΝ (27)
ΜΑΛΚΟΛΜ ΜΠΑΡΛΟΟΥ (23)
ΜΑΡΤΙΝ ΝΤΑΦΙ (16)
ΣΤΙΒΕΝ ΧΟΛΜΣ (14)
ΤΖΟΝ ΧΑΟΥΛΕΤ (23)
ΚΕΝΕΘ ΟΚΕΝΤΕΝ (23)
ΣΤΙΒΕΝ ΣΙΝΚΛΕΡ (20)
ΓΟΥΛΙΑΜ ΣΑΔΕΡΛΑΝΤ (26)
Μου το είπε ο Σέιν μου.
Ήμουν στο κρεβάτι. "Ο Νίλσεν πέθανε".
Του είπα "Μη λες ψέματα". Λέει "Σου λέω πέθανε".
Και δεν το ανέφερα ποτέ ξανά, επειδή
δεν σήμαινε τίποτα για μένα.
Οι εφημερίδες ξανά…
"Τι λέτε που πέθανε το τέρας;"
"Δεν έχω να πω τίποτα, δεν τον σκέφτομαι.
Ακόμα και νεκρός, δεν θα επιτρέψω να με κάνει θύμα".
Κατάλαβες;
Ελπίζω, όπου πάει, να μη βρει τον Γκράχαμ,
γιατί θα είναι νηφάλιος.
Υποτιτλισμός: Μαριλένα Τζοβάνη