Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.
Ik denk dat er een soort spanning op het opnameapparaat staat.
De spraak springt van de ene naar de andere luidspreker.
Maar goed, laten we beginnen met de eigenlijke opname.
Ik ben Dennis Nilsen.
DENNIS NILSEN VANUIT DE GEVANGENIS
Mijn metgezellen zijn, zoals je hoort…
…een paar parende parkieten, Hamish en Tweetles.
Hij is een brave jongen, Hamish.
Ik zit hier een Scaferlati-sigaret te roken.
O jee.
Ja, we verpesten de gezondheid.
We moeten allemaal ergens aan sterven, toch?
EEN NETFLIX-DOCUMENTAIRE
Vanochtend leende een vriendelijke cipier me zijn News of the World…
…een amusementsvodje dat zich voordoet als een krant…
…en hij wees me op pagina 21.
'Dennis Nilsen maakt z'n misdaden belachelijk…
…door in z'n cel een poster te hangen…
…van Hannibal Lecter, ster van The Silence of the Lambs.
En hij gelooft dat zijn gruweldaden ooit vereeuwigd zullen worden in 'n film.'
Einde verhaal.
Wat een gezwets.
Goedenavond.
Scotland Yard is vandaag het grootste moordonderzoek begonnen…
HORRORHUIS
…na de vondst van lijken in Londen.
In de komende uren…
…zal de omvang van deze misdaad zich ontvouwen.
Nou…
…wat is de juistheid van dit artikel?
O ja, ik ben zeker veroordeeld voor moord…
…maar verder is het vooral pure fictie.
De aanklager herkende een patroon van moord.
De publieke tribune van No. 1 Court zit elke dag vol.
Zij die gruwelen verwachtten, werden niet teleurgesteld.
Geweldig. 'Des Nilsen het monster.'
'O, Nilsen.' Zodra je de naam noemt, hebben mensen al een oordeel.
Dennis Nilsen, die zichzelf 'moordenaar van de eeuw' noemde…
Ze proberen dit beeld te schetsen…
…van 't gevaarlijke wezen dat zo geliefd is in fictie.
De filmmonsters.
Nu wil Nilsen zijn autobiografie publiceren…
…van achter de tralies.
…is een onbegrijpelijk verhaal.
Goed, daar gaan we.
Londen, 1983.
Goedemiddag. Het is frisjes, op z'n zachtst gezegd.
En het wordt de komende dagen niet warmer…
…want deze noord tot noordoostelijke…
Ik herinner me de dag zeker nog omdat het buiten koud en naar was…
…en ik zat in mijn kantoor…
…toen een collega me vertelde dat hij naar Cranley Gardens moest…
…waar vermoedelijke menselijke resten uit een rioolput werden getrokken.
CRANLEY GARDENS, NOORD-LONDEN
Toen we daar aankwamen stonden de huurders rond 'n rioolput.
De toiletten waren verstopt…
…en een loodgieter moest de afvoer komen ontstoppen.
En hij ontdekte enorme hoeveelheden vlees en botten.
Ik heb beperkte kennis, maar ik vermoedde zeker…
…dat het geen dier was, laat ik het zo zeggen.
Toonde iemand interesse in wat je hebt gevonden?
Ja, de man die volgens mij op de bovenste verdieping woonde.
De huurders zeiden…
…dat ze de avond ervoor rond middernacht…
…buiten een schrapend geluid hoorden.
Toen ze de voordeur openden, zagen ze de man van het appartement boven.
Hij droeg alleen een simpel vest.
En gezien het feit dat het februari was, ijskoud.
Ze vroegen of hij in orde was.
Hij zei: 'Ja. Ik heb net buiten geplast.'
Ik deed verder onderzoek in Cranley Gardens…
…en ontdekte dat hij bij het plaatselijke arbeidsbureau werkte.
ARBEIDSBUREAU
Normaal gesproken kwam hij elke avond om half zes thuis van zijn werk.
We ontdekten dat de botten uit de afvoer…
…inderdaad van 'n menselijk lichaam waren.
En de patholoog zei dat het stuk vlees…
…wurgsporen had.
En zowaar…
…zagen we een man in de straat lopen.
o, de tijd komt eraan
de tijd komt eraan
Hij was heel kalm.
Toen ik in Cranley Gardens aankwam…
…wist de politie niet echt wat te doen.
DES NILSEN
Ze ondervroegen me voorzichtig in de hoop informatie te krijgen…
…over de monsters van menselijk vlees die werden gevonden…
…in de afvoer.
Nilsen zei toen:
'Vreemd dat politieagenten met me komen praten over mijn afvoer.'
Maar hij liet ons binnen.
We gingen naar 't zolderappartement.
En zodra hij de deur opendeed…
…kwam de geur op je af.
Ik kende die vreselijke geur.
Dus we zeiden tegen hem:
'Voor de draad ermee. Waar is de rest van het lichaam?'
En hij keek me aan…
…en wees naar de kast.
En toen ik hem opende…
…stonden er twee grote, zwarte vuilniszakken in.
Ik pakte hem bij zijn kraag en vertelde hem…
…dat hij werd gearresteerd op verdenking van moord.
Op de terugweg naar het politiebureau…
…zat ik naast hem…
…maar er zat me iets dwars.
Die twee vuilniszakken waren enorm.
In de auto op weg naar 't politiebureau werd me gevraagd:
'Gaat het om één of twee lijken?'
Ik antwoordde meteen met:
'Vijftien of 16.'
De haren in mijn nek stonden recht overeind.
En ik zag de hoofdinspecteur…
…in de spiegel naar me kijken.
Ik zei dat hij op de weg moest letten…
…want hij begon te zwenken.
Toen viel het kwartje. 'Dit is een seriemoordenaar.'
POLITIEBUREAU HORNSEY
Ik loop door een lange gang met mijn begeleider…
…en ik zit in de eerste cel aan het eind van de rij.
Ik ben daar neergezet, in deze verouderde kamer…
…met een bankje en een ruw, rechtopstaand, klein tafeltje.
Ik ga zitten, steek een sigaret op en pauzeer.
We wisten niet zeker…
…of wat Nilsen ons vertelde waar was.
Denk je, 15 of 16 mensen?
Maar we konden hem maar 48 uur in hechtenis houden…
…dat was het.
Je moet echt alles uit hem halen.
LONDENSE POLITIE ONDERVRAGING
ONDERVRAGING:
Maar je wilt 'm niet zo onder druk zetten dat hij niet met je wil praten.
IK GA WAT VRAGEN STELLEN
BEN JE BEREID ZE TE BEANTWOORDEN?
Op mijn hoede voor de verwachte lange reeks vragen…
…verraste ik de recherche…
…door te zeggen dat ik ze alles zou vertellen.
Nilsen bleef maar praten.
Hij vertelde ons…
…precies wat er was gebeurd.
WAAR HEB JE DEZE MENSEN ONTMOET?
Hij ging een café in…
IK DRONK
…en praatte met iemand…
…nam ze mee naar zijn flat.
Ze dronken. Ze luisterden naar muziek.
De volgende ochtend werd Nilsen wakker…
…en lag er een lijk naast hem.
EEN STROPDAS OM ZIJN HALS
IK ZAT DAAR GESCHOKT
ONTZET
Toen we verder vroegen, zei hij…
…dat hij zich niets herinnerde.
ALS JE DRONKEN BENT, VERGEET JE HET
Normaal gesproken heb je bij 'n moord 'n slachtoffer…
…en ga je op zoek naar de moordenaar.
In dit geval hadden we een moordenaar…
DE EERSTE
…maar hij wist niet wie de slachtoffers waren.
IK BEN DE NAAM VERGETEN
TWEEDE
WIST ZIJN NAAM NIET
Dus we moesten teruggaan en alle slachtoffers traceren.
ZIEN OF WE JE GEHEUGEN KUNNEN OPFRISSEN
Ik wilde alle vragen beantwoorden.
NUMMER 4?
NILSEN 1,73 LANG
LICHTE KRULLEN, TATOEAGES
Ik ging in detail.
NR. 7. ONGEVEER 1,75 IERSE STEM
Sterker nog…
NUMMER 10 BLEEK, LEEG, INGETOGEN, MAGER
…geen andere Britse moordenaar…
…is zo openhartig geweest…
BRUIN HAAR 25/30 JAAR OUD
TWEEDEHANDS
…in het confronteren van zijn beledigende gedrag dan ik.
NR. 13 27-28 JAAR
EEN EX-BEWAKER HIJ ROOKTE
ROOKTE WAT?
DE MIJNE
Hij gaf weinig informatie, maar het waren vooral jonge mannen.
Maar ik dacht…
…als wat Nilsen ons vertelde waar was…
…hoe in hemelsnaam, op een plek als Londen…
…kunnen 15 mensen vermoord zijn zonder dat iemand 't doorheeft?
De politie had alle ingrediënten voor een aanklacht tegen me.
Dit zou de hele zaak onder de bescherming van de rechter plaatsen…
…en buiten bereik van de sensatiebeluste media.
Dit werd de grootste zaak in hun carrière…
…en om hun eigen plek in de professionele schijnwerpers te versterken…
…zorgden ze ervoor dat het hele land ervan wist…
…toen ze aan het ontbijt gingen zitten.
Ik was op kantoor…
…en de nieuwsredactie belde me en gaf me een vel papier…
…waarop stond dat een loodgieter die voor Dyno-Rod werkte…
…resten menselijk vlees in een afvoer had gevonden.
Ik belde Scotland Yard, maar ze wisten er niets van.
Ik schreef het verhaal.
Maar er was verzet tegen het verhaal…
…want je wilde mensen niet van streek maken aan de ontbijttafel.
En zonder twijfel…
…zou de realiteit van Cattrans ontdekkingen…
…ervoor zorgen dat mensen onpasselijk zouden worden.
Dus ik wist niet of het verhaal zou worden gepubliceerd.
DONDERDAG 10 FEBRUARI 1983
Ik hoorde dat er een moordonderzoek was in Cranley Gardens…
…en of ik daar zo snel mogelijk heen kon gaan.
Ik was er niet echt enthousiast over. Ik dacht: dit is een alledaags verhaal.
'Als ik mazzel heb, krijg ik een item bij het nieuws…
…en word ik weer vergeten.
Als je op zo'n plek komt…
…is de weg al afgezet. Laat staan het huis, de weg.
Dat was hier niet zo. We stonden voor de deur.
Maar we interviewden wel een paar mensen die hem hadden gezien.
Ze vonden hem een beetje vreemd, een beetje stil.
Heb je deze man hier eerder gezien?
Ja, ik zag hem zijn hond uitlaten en knikte hem gedag.
En een half uur later horen we…
…dat die moordenaar niet maar één persoon heeft vermoord.
Hij heeft er 15 of 16 vermoord.
Wat?
In zekere zin klinkt dit vreselijk…
…maar ik kreeg 'n grote adrenalinestoot.
Ik moet toegeven…
…dat ik erdoor geobsedeerd was.
Nog maar weinigen in Cranley Gardens…
…kennen de enorme omvang van wat er gebeurd is.
Binnen 'n paar uur ontwikkelde zich 'n normaal onderzoek…
…tot een van de grootste massamoordonderzoeken…
…ooit in Groot-Brittannië.
De nieuwsredactie vraagt:
'Wat weet je nog meer? Wat heb je voor ons?'
Niemand anders kende de gepubliceerde details behalve de agenten en ik.
Omdat ik onbereikbaar was, lekte ik niet naar de pers.
De politie gaf de pers alle informatie…
…die de krantenkoppen haalde in de volgende dagen.
Dan horen we dat die man…
…een baan heeft als leidinggevende bij een arbeidsbureau…
…en sollicitaties doet.
Hij werkte al zes maanden bij de Manpower Services Commission…
…bij zijn collega's bekend als Des.
Ik dacht dat…
…hij zeker een psychopaat was.
Een duidelijk bevooroordeeld beeld vormde zich bij het volk…
…zelfs voordat ik beschuldigd werd…
…zodat de media het kon uitmelken.
Zo konden de beelden van wreedheid…
…de vlucht nemen…
…om de verbeelding van het volk aan te wakkeren.
16 MOORDEN TWEE HOOFDEN GEVONDEN
Als journalist shockeert of verbaast niets je echt.
Als mens shockeert en verbaast het je wel.
Toen ik hoorde dat hij in vier jaar 15 of 16 mensen vermoordde…
…dacht ik: hoe kan dat gebeuren in dit zogenaamde beschaafde land…
…en we wisten er niets van?
We hadden het over dat 't grootste probleem van een moordenaar…
..'t lichaam kwijtraken is.
Hoe liet hij er 15 of 16 verdwijnen?
We vonden de resten van maar drie lijken in Cranley Gardens.
Dus ik vroeg hem…
…waar hij de anderen heeft vermoord?
Mijn geheugen haalde het feit terug dat ik er drie vermoordde in Cranley Gardens…
…en de anderen…
…op Melrose Avenue 195.
Dat is maar een paar kilometer van Cranley Gardens.
Het was zo koud.
IJskoud.
De hoofdinspecteur belde…
…en zei: 'Goed, iedereen werkt mee.
We gaan naar Melrose Avenue.
Daar worden we ingelicht.'
We wisten echt niet wat we zouden aantreffen.
Geen voorbereiding. We waren de eersten. Dus we gingen erheen.
Maar bij Melrose Avenue zeiden de agenten die het misdrijf onderzochten:
'Goed. We hebben informatie…
…dat Dennis Nilsen op Melrose Avenue woonde…
…en dat hij heeft toegegeven dat hij veel mensen heeft vermoord…
…en in de tuin begraven heeft.'
Dus er was een verbijsterde stilte.
Toen kregen we groene overalls.
'Toe maar, Karen. Doe je overall aan. Er is een riek. Graaf maar.'
Een paar minuten geleden kwam er opeens een politiebusje aan…
…en zo'n twaalf agenten…
…uitgerust met schoppen, zeven en ander graafwerktuig…
…haastten zich naar de achtertuin.
'Vind wat je kunt.' 'Liegt hij? Of vertelt hij ons de waarheid?'
Hij zou 'n fantast kunnen zijn.
Nilsen vertelde over z'n verwijderingsmethode…
…van de lichamen aan Melrose Avenue.
Ik legde de lijken onder de vloerplanken…
…maar uiteindelijk ging het stinken…
…en rotten en kwamen de maden.
Op een bepaald moment was er geen ruimte meer onder de vloer.
Er lagen zo veel lijken.
Hij moest een idee bedenken.
Ik sprak met een buurvrouw die zei dat ze zich herinnert…
…dat hij kampvuren maakte.
Vooral 's avonds…
…omdat ik 's avonds werkte.
Meer niet.
Dacht je dat hij afval verbrandde? -Ja.
De lijken zijn verbrand in de achtertuin voor ze begraven werden?
Dat zou kunnen.
Wat hij heeft gedaan, dringt tot ons door.
Hij verbrandde ze in de achtertuin…
…en toen ze verkoold waren…
…verspreidde hij ze over de tuin en begroef ze.
Maar er zouden vaak kampvuren zijn geweest in die tuin.
Niemand heeft een klacht ingediend.
Het hele gebied is nu afgezet…
…en de verslaggevers zijn weggestuurd.
Kom op, achteruit.
Het was taai werk omdat de grond bevroren was.
'We komen hier nooit doorheen.'
We dachten dat we daar een jaar zouden zijn.
Einde middag…
…pakte een somber en ietwat moedeloos team haar biezen…
…schudde 't hoofd na de vraag of 't iets had opgeleverd.
Dan vraag je je af…
…waarom er niet enorm vaak werd geroepen:
'Ja, mijn zoon, mijn vader wordt vermist.' Dat gebeurde niet.
Alsof ze er niet toe deden.
Wie waren die mensen?
Het is een haast onmogelijke taak.
NILSEN: HEB JE DE REST VAN HET APPARTEMENT DOORZOCHT?
Maar Nilsen zei dat we in Cranley Gardens een theekist moesten zoeken.
WAAROM?
En daar ontdekten we meer lichaamsdelen…
…die we naar 't mortuarium brachten.
Een van de stukken uit het appartement…
…was een arm met een hand.
We namen de vingerafdrukken van deze hand…
…en waren verbaasd…
…dat er 'n match was.
Het was een jongeman met de naam Stephen Sinclair.
Hij stond in de politiedossiers…
…omdat hij in de problemen zat…
…voor kleine strafzaken, maar hij is nooit als vermist opgegeven.
Dus we deden ons best om contact te leggen met zijn familie.
PERTH, SCHOTLAND
Op een avond hadden we het over dingen en hij zei…
…dat hij graag naar Londen wilde, dat hij naar Londen ging.
Mijn man zei: 'Nou, Stephen, je bent dom…
…want dat is geen plek voor een jongen als jij.'
Hij zei: 'Ik ga.'
Sinclair was een vagebond…
…die uit Schotland kwam…
…en werd opgeslokt door Londen.
POLITIEBUREAU HORNSEY
KUN JE ME VERTELLEN HOE JE SINCLAIR HEBT ONTMOET?
WE DRONKEN WAT EN RAAKTEN AAN DE PRAAT
HIJ ZEI: 'IK HEB DE HELE DAG NIET GEGETEN'
Het begon erop te lijken dat de meeste slachtoffers…
BLEEK, LEEG, STIL
…dakloze jongeren waren…
SLONZIG
…armoedzaaiers.
RAUW OGEND
MAGER
HONGERIG
Het waren dat soort mensen.
Kijk naar het Groot-Brittannië van die tijd.
MARS VOOR BANEN MEI '81
Er was overal werkloosheid.
Door hoge werkloosheid trekken mensen…
…massaal naar Londen.
Ze denken dat de straten geplaveid zijn met goud. Maar dat is niet zo…
…en je hebt geen geluk.
BANEN VAN VANDAAG
Nilsen ging met zijn stofzuiger rond…
…en zoog de slachtoffers op.
Die kwetsbare jongemannen.
Slachtoffers worden gezocht in…
…de groeiende populatie van jonge drop-outs.
De politie denkt dat de slachtoffers weggelopen jongemannen waren…
…die werden gelokt met eten en 'n slaapplek.
Laat de oude autobiografie met rust.
Nu is het tijd om de lunch op te halen.
Excusez-moi.
Welkom terug. Ik heb net mijn lunch opgehaald.
Het is een soort curry. Ik denk niet dat die koks weten wat ze doen.
De curry lijkt te zijn voorzien van soja…
…getextureerd eiwit, gesimuleerd vlees.
Ik doe er wat West-Indiase saus op…
…en dat geeft het misschien wat smaak.
Laten we dit proeven.
Dat is best aangenaam. Ik ben verrast.
Dat was vast de West-Indiase saus. Het heeft wat smaak.
Maar goed, waar was ik? Ja.
1983.
48 UUR NA ARRESTATIE
Goedenavond.
Een 37-jarige ambtenaar…
…is beschuldigd van de moord op een 20-jarige man…
…wiens overblijfselen gevonden zijn in een huis in Noord-Londen.
Dennis Andrew Nilsen verschijnt morgen voor de rechtbank.
Ik word verpletterd in een busje, onderweg naar de gevangenis.
Het is de eerste dag waarop ik voor mijn gelijken sta.
We wisten hoe hij heette…
…maar hadden 'm nooit gezien. Geen idee hoe hij eruitzag.
Je verwacht 'n grote, gespierde kerel.
Sterk.
Je verwacht bijna 'n zwaargewicht bokser.
Er was overal pers…
…wachtend op de eerste foto van dit monster.
Ik zei tegen de fotograaf: 'Hij heeft 'n laken over z'n hoofd. We zien 'm niet.'
ALLEEN DE SCHULDIGEN VERBERGEN HUN GEZICHT
Maar hij had geen laken over zijn hoofd.
Ik ben een man…
…geen monster.
Raar, hè?
Het was een gevoel van…
Het is vreselijk…
…een soort teleurstelling. Kan dit hem zijn?
Hij leek niet te passen in het beeld van een massamoordenaar.
Hoe kan zo'n man doen wat hij deed?
Die gewone kerel die je op straat voorbij zou lopen…
…zonder op te kijken.
Het busje ging naar het politiebureau van Hornsey, waar het onderzoek loopt.
Nu willen we uiteraard iets weten over Nilsens opvoeding.
De enige mensen die je dat kunnen vertellen, is zijn familie.
We wisten dat hij uit Aberdeenshire kwam.
Ik zocht in het telefoonboek…
…en er is maar één Nilsen.
Ik belde zijn moeder en zei:
'U weet dat we een programma moeten maken.'
Ze zei: 'Nou, niet vandaag. Ik heb er geen zin in.'
Ik zei: 'Ik ben vandaag toevallig in Aberdeenshire.
Het is zonde als ik terug moet komen.'
Ze zei: 'Goed dan.'
Buiten haar huis stond een bordje dat haar tuin…
…de beste tuin van de regio was.
Het huis was onberispelijk.
Nergens stof te bekennen.
Ze ging naar de keuken.
Ze had een zilveren dienblad. Zelfgemaakte zandkoekjes.
MOEDER
En ik zei tegen haar:
'Hoe voelde u zich toen u dit nieuws hoorde over…'
En ze zei:
Ik heb geprobeerd te bedenken wat er mis gegaan kon zijn.
En waarom de mensen in Londen die met hem werkten…
…waarom ze niets zagen?
Voordat dit al die tijd doorging.
Ik denk dat als hij thuis was geweest, ik had gezien dat er iets was.
Want normaal kun je niet met iemand samenwonen tenzij je ziet…
…dat er iets is wat hem dwarszit.
Omdat het niet de Dennis is die ik ken, op een of andere manier.
SPEELT HAAR GEBRUIKELIJKE DUBBELSPEL
O, lieve hemel.
Hij was 'n rustige jongen. Er was niets bijzonders aan hem toen hij jong was…
…een normale, rustige jongen.
Ik was een innerlijk onrustige jongen…
…en niemand leek 't te merken.
Ik weet nog…
…alsof er zich een film in mijn hoofd afspeelde.
Ik zie 'n kleine, kwetsbare jongen.
Hij is onbekend met de sterke krachten die hem raken.
Ik had het gevoel dat ik anders was.
De armoede, mijn postuur en armoedige kleding…
…schaadden misschien voor het eerst…
…mijn zelfvertrouwen.
Of doordat je geen vader hebt om over op te scheppen.
BASTAARD
SCHANDE VOOR DE FAMILIE
ER ZIJN GEEN FOTO'S VAN MIJ
Zijn vader was nooit echt iemand die dicht bij de familie stond.
Ik moest ze zelf opvoeden.
Er was 'n grote kloof tussen mij en m'n moeder.
ZE WAS EMOTIONEEL IJSKOUD
Ik was een zorgzaam persoon en ik deed m'n best.
Hij is net als de rest opgevoed.
Nou…
Verdomde leugens.
Toen ik acht of negen was…
…werd ik voor het eerst getroffen door dat ding dat liefde heet.
Het was voor 'n andere jongen met wie ik nooit had gesproken.
Visioenen van hem, gezien op school, vulden mijn hele bewustzijn.
Het was een vreemde, levendige en meeslepende situatie…
…maar de morele principes van de maatschappij en de kerk…
…waren zo groot dat ik m'n innerlijke vreugde en verlangens…
…moest verbergen voor de wereld.
Mannen die van mannen houden, worden niet getolereerd en geminacht…
…en vervolgd en gevangengezet. Voor velen is dit walgelijk…
…mannen die met mannen dansen.
De meeste homoseksuelen leiden een geheim, duister bestaan.
IK VOELDE ME VERSCHEURD, VERVREEMD, INFERIEUR, BESCHAAMD
Het doet pijn…
…om te beseffen dat iemands genetische persoonlijkheid…
…als monsterlijk en walgelijk werd beschouwd.
Daar was ik, nog niet eens een tiener…
…en als crimineel gezien…
…een buitenstaander, een gruwel…
…veroordeeld en gestraft voor 'n vonnis…
…voor de misdaad van de natuur.
Ik werd gedwongen om niet mezelf te zijn buiten mijn gedachten.
POLITIEBUREAU
De ondervragers lieten Nilsen graag z'n verhaal doen…
…zonder hem te veel te dwingen, omdat hij vrijuit sprak.
WAAROM NAM JE DEZE MENSEN MEE NAAR JE FLAT?
ZE WILDEN DRINKEN ZE WAREN GESTRAND
Ik dacht: ik ga zelf met Nilsen zitten.
Ik wilde weten of hij zich nog meer kon herinneren…
…over de cafés waar hij de slachtoffers oppikte.
En hij zei dat vele ervan…
…homobars waren…
VOORAL WEST END
…in West End van Londen.
BEN JE HOMOSEKSUEEL?
Natuurlijk ben ik homoseksueel…
…maar ik hou mezelf voor mezelf.
Het laatste wat iemand ooit zou toegeven is homo zijn.
Dus richtte mijn team zich op het West End van Londen.
Toen ontdekten we dat hij mannen oppikte in homobars…
…en zodra je iets een label kunt geven…
…blijft de homo-moordenaar je bij.
Wat de realiteit ook is, wat de waarheid ook is, 't blijft je bij.
Primeur.
Homo-moordenaar Dennis de Moordende Bengel.
O ja.
HOMOGEMEENSCHAP
Ook al werden in 1983…
…volwassenen van 21 jaar en ouder niet langer vervolgd…
…homoseksuelen werden verstoten.
Er was veel institutionele homofobie…
…in 'n groot deel van de samenleving, ook bij pers en politie.
Toen kwamen we erachter dat Nilsen wist dat dat…
…het geval was.
Ik herinner me dat ik thee dronk met iemand van Scotland Yards persbureau…
…hij zei: 'Dit is een goed verhaal, maar 't is nog beter omdat hij een van ons is.'
Hij is een oud-smeris.
Toen we ontdekten dat hij politieagent was…
…dacht ik: daarom is hij er zo lang mee weggekomen.
Hij is agent. Hij is je een stap voor.
Ik kende twee agenten, in uniform die met 'm hadden gewerkt.
De hoofdinspecteur die het onderzoek leidde…
…vroeg me naar zijn kantoor te komen…
…omdat hij wilde dat ik alles vertelde…
RECHERCHEUR
…over m'n vriend Dennis.
Hij was zo iemand, als je 'm sprak, liet hij zijn hoofd zakken.
Hij vermeed oogcontact.
Een echte eenling.
IK WAS POPULAIR
Hij droeg een uniform…
…maar bereikte niets. Ik denk niet dat hij de interesse had.
IK NAM ONTSLAG
Hij ging voor hij werd ontslagen.
DE HOMOFOBIE WAS WIJDVERBREID
Ik denk niet dat iemand er iets om gaf.
ZE VROEGEN ME OM HET TE HEROVERWEGEN
Er was geen afscheidsborrel.
En een paar jaar later…
…voor hij iemand vermoordde…
…moest ik naar een adres om een zware mishandeling te onderzoeken.
En het eerste wat me opviel was dat de muren zwart waren geverfd…
…wat niet echt mijn kleur was.
Het raam in de woonkamer was volledig ingeslagen…
…en overal was bloed.
Er was een minderjarige jongen van dat adres naar 't ziekenhuis gebracht.
En hij was een bleke, magere knul.
Als ik 't me goed herinner, had hij meer dan 100 hechtingen.
Hij was opgepikt in een kroeg…
…door een man met 'n nors Schots accent…
…en ging mee naar het appartement…
…werd volgegoten met alcohol en toen werd hij wakker…
…en ontdekte dat hij helemaal naakt was…
…en die man kwam op hem af.
In een vecht-of-vluchtreactie…
…gooide hij zichzelf door het raam.
Ik ging terug naar het politiebureau en die Schotse man was daar…
…en het was…
…mijn vriend Dennis.
Dus ik vroeg hem:
'Waarom gooide die jongen zichzelf door het raam?'
En toen zei hij:
'Ik weet niet waarom.'
'Maar als je bewijs hebt, klaag me aan. Zo niet, moet je me laten gaan.'
Dat was onze Dennis. Hij kende de wet.
Toen ontdekten we dat de jongeman een vermist persoon was.
We spraken zijn ouders…
…maar z'n vader zei gewoon: 'Hij gaat niet naar de rechtbank.'
Ik herinner me dat ik tegen z'n vader zei:
'Besef je wel wat er gebeurt…
…als je hem niet aanklaagt? Hij doet dit iemand anders aan.'
Nee, ze waren onvermurwbaar.
Ik was razend.
Ik zei niet veel tegen hem behalve:
'Je hebt geen idee hoeveel mazzel je hebt.'
Hij zou de gevangenis in zijn gegaan.
Zwaar lichamelijk letsel met opzet, mogelijk levenslang.
Als je met iemand te maken had, was het je taak…
…om een informatiekaart uit te typen en bovenaan de kaart typte ik:
'Volgens mij is deze man een gevaarlijke psychopaat.'
Ik denk altijd aan wat als ze hadden gezegd: 'We gaan hem vervolgen.'
Wie zou er nu dan nog leven?
Maar er was schaamte.
Ze schaamden zich.
En: 'We willen hem mee naar huis nemen en alles vergeten.'
Hij dacht vast dat hij alle geluk van de wereld had.
En dat zou hij nooit vergeten.
TWEE WEKEN NA ARRESTATIE
Het West End was een vibe.
Veel actie, veel mensen…
…een manier om te verdwalen.
Het zat vol miljonairs en paupers.
Maar een van de agenten van mijn team zei:
'Ik ben in de kroeg geweest en heb wat mensen gesproken.'
Ze hadden iemand beschreven die John de Guardsman heet.
NR. 13
Nilsen had ons al verteld over John…
VOORNAAM JOHN
…die een wollen hoed droeg die op die van een wachter leek.
HOE HEB JE HEM ONTMOET?
Maar we ontdekten dat John de Guardsman in dat gebied bekend stond als huurjongen.
Het was de eerste keer dat ik de term 'huurjongen' hoorde.
De nacht brengt de wilde dans.
Het zijn de voorbereidingen op het feest…
…waar alle eetlust wordt gestild.
Holderdebolder in de strijd van de dans…
…stilt deze honger.
Het was een speeltuin, hè?
Nilsen kon krijgen wat hij wilde.
Het was een vleesmarkt.
We bezochten het politiebureau van West End.
Ze hadden een lijst van alle huurjongens, honderden.
We identificeerden John the Guardsman…
…als een man genaamd John Howlett…
…en ik sprak met zijn moeder.
Howlett was zelf uit huis vertrokken.
Hij raakte betrokken bij drugs en ze accepteerde gewoon…
…dat haar zoon was overleden.
Nilsen wist duidelijk dat als die jonge huurjongens vermist werden…
…ze meestal in de Londense rook opgingen.
Het werd makkelijker om die kleine tuin te graven…
…maar 't werd duidelijk dat hij niet loog.
We vonden tientallen kleine botten.
Maar niets was intact genoeg…
…dat we mensen konden identificeren.
Toen begon ik te denken dat we misschien nooit zouden weten wie 't waren.
En je denkt: hoe komt het zover?
Welke reis heb je gemaakt…
…waardoor je hier eindigde?
De politie belde me.
Ze hadden m'n verzekeringskaart in het appartement van Des gevonden.
Ik denk dat de politie eerst achterdochtig was over wie ik was en waarom ik niet…
…waarom ik niet was vermoord?
VIJF JAAR VOOR ARRESTATIE
Het was een warme avond.
Ik speelde op 'n gokkast…
…en een man achter me keek naar me.
Ik zag 'm in de weerspiegeling van de machine.
Hij zei: 'Daar ga je weinig op winnen.'
Ik zei: 'En dat zeg je nu pas.' Hij zei: 'Hij is denk ik uitbetaald.'
Hij zei: 'Wil je mee naar mijn huis gaan?'
We gingen terug naar Melrose Avenue…
…en hij zette klassieke muziek op.
Wie is die man?
Een eenheid in de kudde.
Een geest in de maatschappij.
Hoe is hij gevormd?
Wie en wat heeft hem dit lot gebracht?
Hij vroeg waar ik vandaan kwam.
Hij vroeg naar m'n familie, dus hij leek me erg attent…
…dat maakte indruk op me. En ik dacht: oké, ik vind je leuk.
Ik heb 't nooit gezegd. Ik mocht 'm wel.
Ik zei dat ik uit Exeter kwam, buiten Londen.
Toen ik jonger was, wisten een paar mensen dat ik homo was…
…maar ze dachten: hij groeit er wel overheen.
De kinderen namen me niet serieus…
…dus ik ging naar mijn slaapkamer.
Ik wilde in de duisternis zijn.
Ik was 14 toen ik wegliep.
Ik had geloof ik niet meer dan tien pond of zo op zak…
…maar het was genoeg om me naar Londen te brengen.
Ik dacht toen: dus dit is Londen.
Ik ben in Londen. Niemand weet wie ik ben.
Ik kan hier verdwalen.
Maar ik kon niet rondkomen. Ik wist niet wat te doen. En 't was ijskoud.
Dus ik vond een slaapplek…
…op een parkeerplaats achter Piccadilly Circus.
Maar toen zag ik die andere jongens gewoon rondhangen.
Ik vraag me af wat ze doen.
Ik zie geld rondgaan.
Ik zie mannen die jongens zoenen.
Maar toen kwam er een oude man langs, hij vertelde me dat ze zich prostitueerden…
…en elke lantaarnpaal was van 'n huurjongen.
Ze hadden bijnamen.
Je noemde iemand niet bij zijn echte naam.
Ze waren niet allemaal homo. Ze deden het voor het geld.
Sommige klanten waren soms niet zo aardig.
Maar je doet het omdat je moet overleven.
Maar Des was best aardig. Heel aardig.
Dat was nog niks.
Onlangs kochten we een tv…
…van 360 pond.
Stereoset, 200 pond.
En de parkiet hier, Hamish. Kijk eens naar Hamish. Onbetaalbaar.
Hij liet me de tuin zien.
Toen we hier aankwamen, was deze tuin een vuilnisbelt…
…met talloze oude fornuizen en banden en puin…
…en gips en hout en God weet wat nog meer.
Het lag bezaaid met rommel.
En wij, de goede huurder…
…probeerden het pand in drie maanden te verbeteren.
Kijk. Het is netjes en opgeruimd. Een hekje daar.
Er groeien veel groenten en, wat kan ik nog meer zeggen?
Maar toen had hij Bacardi in een fles en hij dronk dat terwijl we praatten.
En toen…
…gingen we naar bed.
Net als mijn verlangen…
…is het mooiste schepsel in m'n universum…
…de slanke, strakke, mannelijke jeugd.
De aanblik van hem, in zijn onvermurwbare glorie…
…brengt mijn geest in een concentratie van krampachtige spasmen.
De man geobsedeerd.
De drive krachtig.
Het hart bonst.
Hij is zich niet bewust van de toekomst.
Het moet twee uur later zijn geweest…
…ik opende mijn ogen en ik zag rook voor me…
…en hij zat dwars over me heen.
En ik duwde hem naar achteren.
Ik zei: 'Wat gebeurt er? Wat is er?' -Hij zei: 'Je sloeg het vuur van de muur.'
Ik pakte water, goot het over de vloer…
…en ging weg, want ik was erg overstuur…
…omdat ik dacht: ik heb zijn flat beschadigd.
Maar het klopte niet.
Het vuur was niet aan, omdat het een warme avond was.
Toen besefte ik dat hij me die avond wilde vermoorden.
Ik wist niet met wie ik kon praten. Ik kon nergens heen.
Londen was destijds erg homofoob. De politie in ieder geval wel.
De pers ook.
Dus ik zweeg, in een kamer, zoals ik deed toen ik jonger was, in het donker.
Stilte.
Achteraf gezien was ik 't eerste slachtoffer geweest.
Dit was nog maar het begin voor hem.
De politie zocht naar overblijfselen…
…en vond vandaag 'een grote hoeveelheid menselijk bot'.
Het leek wel een kerkhof.
We hebben heel wat menselijke botten gevonden.
In het bijzonder een stuk dijbeen…
…dat ongeveer 15 centimeter groot is.
Ze kwamen steeds weer boven.
Het was niet zo dat je er na drie of vier uur een vond.
Het was om de paar minuten.
Een deel hiervan. Een deel daarvan. Tanden.
De politie doorzoekt een tuin in Noord-Londen…
…en denkt dat ze een stap dichterbij zijn…
…in het identificeren van de resten.
Dat verhaal was alsof er een horrorfilm werkelijkheid werd.
Maar er is ook een soort vreemde opwinding als zoiets gebeurt.
Dat soort dingen hebben een macabere aantrekkingskracht.
Je wilt meer details.
Je wilt niet minder weten, maar meer.
Mijn moeder vertelt 'n ander verhaal.
De politie denkt namen te weten van mogelijke slachtoffers…
Het is groot nieuws en…
Natuurlijk was ik geïnteresseerd.
Ik bedoel, wie niet?
Het was vreselijk en ik dacht: arme ouders.
En dat was het.
Maar toen werd er op de deur geklopt…
…en een agent zei: 'Mogen we binnenkomen?'
'Waar gaat 't over?' 'U kunt beter gaan zitten.'
Ik dacht: o, god. Het drong nog niet door.
Binnen liet hij me deze foto zien. Hij zei: 'Ken je deze persoon?'
Ik zei: 'Natuurlijk ken ik hem.'
Het was Graham, de liefde van m'n leven.
En toen zei hij: 'Ken je een man die Nilsen heet?'
Zelfs toen had ik het nog niet door…
…omdat ze zeiden dat Nilsen alleen dakloze homo's pakte.
Dus ik dacht dat hij het niet kon zijn. Hij is niet homoseksueel.
Ze vroegen me of hij pas 'n tandheelkundige behandeling had gehad.
Ik dacht:
Waarom vraag je me steeds naar gebitsgegevens en tanden en kaken?
Toen viel 't kwartje.
Graham kocht graag platen voor me. Ik kreeg de Fat Larry's Band.
Het heette 'Zoom'. Elke keer als ik dat hoor, ben ik meteen terug.
Dat was de laatste plaat die hij voor me kocht.
Maar we waren geen gelukkig gezin.
We hadden niet veel. We waren erg arm.
We voelden ons 'n gezin, hielden van onze moeder…
…maar 't was niet leuk.
Het ging meestal om drugs.
Het was 31 oktober…
…en Graham beloofde me die ochtend dat hij niet zou gebruiken.
En ik wist…
…meteen dat hij iets had genomen.
Ik werd zo boos op hem.
En, o mijn god, ik zei iets vreselijks. Ik bedoel, dat deed ik.
Ik zei: 'Als je weer gebruikt…
…kom dan nooit meer terug.'
Dat is precies wat er is gebeurd. Hij is nooit teruggekomen.
Dus…
Ja.
Ik ging naar huis.
Vanaf de kleine snoepwinkel verderop…
…en toen hoorde ik geschreeuw…
…om een of andere reden wist ik dat het m'n moeder was en dat het haar pijn was…
…toen we binnenkwamen was mijn moeder in de keuken, ze huilde.
Mijn vader was vermoord…
…door Dennis Nilsen.
De verslaggevers waren barbaars.
'Ze zijn allemaal dakloos, homoseksuelen.'
Dat waren ze niet.
Niet over een kam scheren. Het waren allemaal individuen.
Ik belde kranten en gaf ze ervan langs.
En toen stond de pers voor de deur.
Het was vreselijk.
Een journalist vroeg me of ik de feiten kende?
Ik zei: 'Ik weet wat de politie me vertelde.'
'Ze zeiden je niet wat er daarna gebeurde?' 'Nee, hoezo?'
Hij zei: 'Het is niet fraai. Wil je dat ik het zeg?'
Ik zei: 'Ja'.
LONDENSE POLITIE ONDERVRAGING
Het was dwangmatig, dat ik het moest weten.
NR. 14.
Nilsen was in West End.
IK KWAM DE HOEK OM
ZAG EEN KEREL
Hij zag dat Graham een taxi wilde…
…maar ze stopten niet voor hem…
…omdat hij stond te wankelen.
IK NAM EEN TAXI
Nilsen nam hem mee naar zijn huis…
NAAR CRANLEY GARDENS
…waar hij 'm van achter…
GA VERDER
IK GING NAAR VOREN
…wurgde.
IK HERINNER ME DAT HIJ DOOD WAS
IK MOEST HET GEDAAN HEBBEN
Dat waren zijn woorden.
En toen zette hij hem twee dagen in een stoel terwijl hij ging werken.
Hij kwam terug en zat naast 'm op de bank…
…en ze keken samen tv.
Op de derde avond kleedde hij hem uit…
…zette hem rechtop voor een spiegel en hield hem van achteren vast…
…bedekte hem met talkpoeder en masturbeerde.
Ik wilde doen alsof het niet was gebeurd.
Hij nam een overdosis en lag ergens dood. Nee.
Maar je kunt 't niet uitzetten.
Dat is onmogelijk.
Waarom zou je zoiets doen?
Zelfs met een dier, waarom?
Tweetles, voel je je beter?
Ik denk dat hij een luchtweginfectie heeft.
Ja.
Volgens mij kreeg ik gisteren 'n brief van 'n journalist die 'n verhaal wil.
'Ik weet dat je een autobiografie maakt…' Bla, bla, bla.
'Wat vertel je erin?'
Bla, bla, bla.
Ik was een jonge aspirant onderzoeksjournalist.
Ik was totaal onervaren.
En op een ochtend las ik in de krant…
NILSENS MOORDBOEK
…dat er een seriemoordenaar was…
…die 15 mensen vermoordde…
…die z'n eigen autobiografie schreef in de gevangenis…
…en ik was geïntrigeerd.
NARE PAGINA'S
Dus toen begon ik Nilsen te schrijven:
'Beste meneer Nilsen, ik denk dat uw boek…
…een mijlpaal in de criminologie wordt…
…en ik wil erover schrijven voor een serieuze Britse krant. '
Na een week kwam de brief aan.
Het eerste wat me opviel was dat de pen stevig in het papier was gedrukt…
…alsof de schrijver op springen stond.
'Beste Russ, bedankt voor je brief. Je wil weten hoe ik m'n boek rechtvaardig?
Mijn eerste instinct is om Oscar te citeren.
"Er bestaat geen moreel of amoreel boek. Het is goed of slecht geschreven."'
Toen ik delen van z'n autobiografie kreeg, archiefdozen vol tapes en manuscripten…
…belde ik m'n redacteur bij The Sunday Times Magazine:
'Je gelooft niet wat ik heb.'
De interessante dingen hadden met zijn opa te maken.
Op de momenten van mijn leven…
…keer ik terug naar het mysterie van mijn opa.
Andrew Whyte. Ik bekeek een foto van hem toen hij jong was…
…hij was onderofficier tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Ik speelde vroeger met de drie medailles…
…die hij kreeg voor 't dienen van zijn keizer George V.
Hij was dol op zijn opa.
Ik zie die twee samen nog voor me.
Overal nam hij Dennis mee naartoe.
Ik denk dat er iets geweldigs tussen hen was.
Hij was voor mij een groot man.
Zijn leven van 62 jaar…
…is te groot voor dit korte verhaal…
…maar z'n effect op mij is onuitwisbaar.
Grootvader stierf plotseling toen ik vijf was.
Hij zag zijn opa in een doos liggen.
Gelovige mensen zeiden natuurlijk niet dat ze dood waren.
'Hij is naar een betere plek gegaan.'
Hij zei: 'Hij nam me overal mee naartoe.
Waarom kon hij me niet meenemen naar die plek?'
Hij zei dat toen hij het lichaam van zijn grootvader zag…
…zijn ideeën over liefde en dood versmolten.
TOEN IK OUDER WERD
ZOCHT IK NAAR
OPA
Z'n verdwijning liet een vacuüm achter in mijn bewustzijn…
…dat werd opgevuld door mijn verbeelding.
Wat 'n manier om kerst te vieren.
En omdat het 't feestseizoen is…
…moet ik een magische sigaret roken.
Vele jaren later…
…maakte Nilsen een periode van reflectie over zijn leven door.
Laten we wat magie nemen.
Hij zei dat 't kwam omdat hij in de gevangenis marihuana kon krijgen.
O, jee.
O god.
Zo stoned als een aap.
Ik heb het keyboard voor me.
Voor me staat een klein mini-keyboard uit de jaren 80.
Hier in deze prachtige en vertrouwde isolatie…
…kan ik met dit geluidspenseel…
…alle kleuren van mijn emoties schilderen.
Ik reik naar het keyboard en mijn handen trillen licht.
'Er volgde een trip van acht uur.'
'Ik kijk naar wat zich ontvouwt, als 'n film…
…met breedbeeld en vol Dolby stereogeluid…
…in levendig Technicolor.'
'Jarenlang lag het onderwerp van mijn opa onopgelost…
…in mijn onderbewustzijn.'
'Ik herinner me vaag die betonnen bunker met kijkgaten…
…waar vreemde dingen gebeurden tussen m'n opa en mij.'
'Het is een vreselijke bekentenis…
…dat 't enige tastbare contact…
…dat ik in mijn jonge jaren had…
…de pijnlijke en verwarrende paradoxale omhelzing was…
…van 'n pedofiel.'
PEDOFIEL
Stilte.
Maar het belangrijkste keerpunt in zijn leven…
…was toen hij kok werd in het leger.
En toen had Nilsen voor het eerst zijn eigen kamer.
En hij kleedde zich uit…
…en deed talkpoeder over zijn lichaam…
…en hij keek naar zichzelf in de spiegel alsof hij een lijk zag.
Dat fantasiefiguur van mijn eigen creatie.
Ik ben hem en hij is mij.
En hij had bijna zeker in zijn fantasieën…
…de gedachte over hoe hij dat zou realiseren.
ACHT MAANDEN NA ARRESTATIE
Dennis Nilsen wordt berecht in de Old Bailey.
Hij ontving deze maand nog vier moordaanklachten.
Tijdens het proces in de Old Bailey…
…hadden we zeven slachtoffers geïdentificeerd.
We ontdekten dat sommigen dakloze mannen waren.
Sommigen homo, niet allemaal.
Het waren mannen die gewoon voorbij kwamen…
…maar er was één verband.
Nilsen wist dat als ze zouden verdwijnen…
…niemand het snel zou merken.
Alle slachtoffers waren jongemannen.
Martyn Duffey uit Wirral.
Malcolm Barlow uit Rotherham.
Kenneth Ockenden, een 26-jarige Canadese student…
…die drie jaar geleden dit land bezocht. William Sutherland uit Edinburgh.
Ik begrijp het niet.
MOEDER WILLIAM SUTHERLAND
Heeft u een waarschuwing…
…voor de ouders van jongeren…
…die eraan denken om naar Londen te gaan?
Ga niet.
Het is zo'n wrede, vreselijke plek.
De politie zei dat het proces begon en ze zeiden:
'Luister, we komen je adviseren om niet te gaan…
…omdat ze over Graham praten…
…en ze hebben wat van het…
…gereedschap dat hij gebruikte.'
En ik dacht: nee, ik ga.
Ik had die dwang, dat gevoel dat ik moest gaan.
In zekere zin bracht ik, voor mijn idee…
…de laatste eer aan Graham.
Zoiets als…
…afscheid van hem nemen.
En ik wilde niet…
Ik wilde niet dat ze over hem praatten en er was niemand voor hem…
…dus ik voelde die behoefte…
…dat ik moest gaan en dat heb ik gedaan.
Maandagochtend, 24 oktober.
Ik zit in een busje…
…op weg naar No. 1 Court van de Central Criminal Court, the Old Bailey.
Vandaag is de afrekening.
De Central Criminal Court is zonder meer de beroemdste rechtbank ter wereld.
Het is een theater.
…is een theater van het absurde.
De rollen zijn geschreven.
De acteurs schrapen hun kelen voor hun oratorische toespraak.
De eerste keer liep hij de trap op bij No. 1 Court van Old Bailey…
…en stond, alle ogen zijn op hem gericht.
We hadden allemaal verwacht dat hij schuldig zou pleiten.
Ik kan me een Panavision-camera voorstellen…
…die op een kraan door de rechtbank gaat.
Als hij schuldig zou pleiten, zou er geen proces zijn…
…journalisten zouden teleurgesteld zijn, zonder verhaal.
Dat is het, verhaal voorbij.
Bij de Old Bailey heeft ambtenaar Dennis Nilsen onschuldig gepleit.
ONSCHULDIG
Ik kon 't niet geloven. Hij vertrok geen spier.
Ik dacht: ben je wel een mens?
Stilte in de rechtbank.
Stilte.
Heeft u ooit een seriemoordenaar bijgestaan?
Nee.
Sindsdien ook niet.
ADVOCAAT
Ik bedoel, als je de Krays niet meerekent.
Als je het vanuit het oogpunt van een gewoon mens bekijkt…
…was al dit gedrag waanzin.
Het leek ons niet betwistbaar…
…dat hij gestoord was.
Maar het hele ding voor mij…
…was hij te gek…
…om te worden veroordeeld tot levenslang?
Er wordt gezegd dat als hij zich normaal gedroeg…
Hij was tenslotte een ambtenaar…
…werkte bij 't arbeidsbureau…
…en hij was agent geweest.
Dus als hij in staat was tot rationeel gedrag…
…kan hij niet gek zijn.
Maar de wet zegt…
…dat je je normaal kunt gedragen voor een groot deel van de tijd…
…en bij dit incident, als je iemand doodt, ben je gestoord.
En dan word je weer normaal.
En dat is verminderde toerekeningsvatbaarheid…
…en dus doodslag.
Ik wil niet dat hij gek is. Hij moet boeten. Laat hem boeten.
Maak 'm verantwoordelijk voor wat hij deed.
'Hij is niet gestoord,' hield de aanklager vol, 'en ook niet geestesziek.
Hij heeft 'n abnormale geest.
Maar z'n verantwoordelijkheid voor zijn daden was niet wezenlijk aangetast.
Hij wist wat hij deed.' Nilsen vertelde de politie:
'Ik nam velen mee naar huis en ik heb ze niet allemaal vermoord.'
We moesten bewijzen dat hij 'n voorbedachte rade had…
…en van plan was om ze in het West End op te pikken…
…wat ons in paniek bracht.
We zochten naar iemand die…
…hem ontmoette en waarmee hij wat dronk.
'Heb je 'm ontmoet? Ben je naar z'n huis gegaan?'
Maar in 1983?
Ah. Muurvast.
Ik wilde niet in dat theater staan.
Dat was het voor mij. De hele wereld zou dat zien.
Ik wilde niet dat iedereen wist dat ik homo was. Dat wilde ik niet.
Waarom moet ik dat doormaken…
…voor wat iemand anders heeft gedaan? Waarom?
Mensen waarschuwden me…
…dat advocaten je zouden kapotmaken en je leven zouden openbaren.
Dus ik wilde er niet meer bij betrokken zijn dan ik was.
Toen we een paar van die mannen vonden…
…waren ze bang dat men dacht dat ze homo waren.
En dat was een probleem met de pers, die zich richtte op dit ene aspect.
Ik denk nu aan één nacht.
IN 1982 ONTMOETTE IK
Ik ontmoette een dwalende geest zoals ik.
Nilsen had het over een jongeman, Carl Stottor…
…die het had overleefd.
Ik had de naam Carl Stottor in de autobiografie gelezen…
…dus ik vond het belangrijk…
…dat ik een van Nilsens overlevenden zou spreken.
We regelden dat ik 'm zou ontmoeten in z'n appartement aan zee.
Ik probeer je in het Nilsen-verhaal te plaatsen.
Hoeveel kun je je herinneren van de avond voor het incident?
Ik was alleen.
Het was een homobar…
…en hij vroeg me of hij me gezelschap mocht houden.
Het was prettig om met hem te praten…
…en we namen 'n taxi naar Cranley Gardens.
We waren aan het kletsen. Hij schonk een drankje in, Bacardi…
…en we gingen naar bed.
Maar voor we naar bed gingen…
…zei hij: 'Pas op. Straks zit je vast in de rits van de slaapzak.'
De rits was afgebroken. -Ja.
Maar ik was moe, dus we knuffelden en ik viel in slaap.
En opeens had ik het koud.
Toen besefte ik dat ik in een bad koud water zat.
Ik probeerde eruit te komen en hij duwde me terug.
Drie keer kwam ik naar boven en zei ik: 'Stop. Alsjeblieft, hou op.'
Ik herinner me dat ik daar lag. Ik kon niet meer vechten.
Ik weet nog dat ik water inademde.
Alsof ik vaste lucht inademde.
Ik dacht: je gaat dood.
En zo voelt het.
Einde gevecht.
We zijn morele wezens van drijfveren en geweten.
Ik ben zowel sterk als zwak.
Engelachtig als duivels.
Zowel de koele hand om het koortsige voorhoofd te kalmeren…
…als de wanhopige, woedende hand om de keel.
De voorbode van leven en dood.
IK WEKTE HEM WEER TOT LEVEN
Ik weet nog dat ik bijkwam en pijn had.
Ik kon nauwelijks ademen. Het was vreselijk.
Ik was in de war. Ik kon me niets herinneren.
Ik wist dat iemand me wilde vermoorden.
Ik ging naar de politie.
Ze geloofden me niet.
Ze deden niets. Ik was gewoon een rare nicht…
…een dramaqueen.
Carl Stottor ging naar de politie, ze deden niets.
Toen ontdekten we dat er zo'n vijf waren.
Ze dienden aanklachten in bij de politie…
…of probeerden dat en werden behoorlijk minachtend behandeld.
Ze deden niets.
Ik dacht: ze hebben vast gelijk. Ze weten wat ze doen.
Het lag aan mij.
Ik heb 't me verbeeld.
Nilsen gaf ze informatie waardoor ze je konden vinden.
De rechercheur die me ondervroeg zei: 'We willen gewoon wat vragen.
Ken je iemand die Dennis Nilsen heet?'
Ik zei: 'Nee.'
'Ben je ooit in Cranley Gardens geweest?' 'Waar is dat?'
Hij zei 'Goed dan, nog één vraag.'
Hij zei: 'Slaapzak'…
…en ik begon te trillen.
En het kwam weer terug.
Alles.
Tot in detail.
Het was Nilsen.
Hij gebruikte de rits om me te wurgen.
Voor we naar bed gingen…
…zei hij: 'Pas op. Straks zit je vast in de rits van de slaapzak.'
Door die waarschuwing, was hij m'n dood al aan het beramen.
Als het hem niet gelukt was, had hij een alibi.
Hij wist wat hij deed. Daar was niets psychotisch aan.
Hij had de touwtjes in handen.
De simpele reden waarom ik leef…
…is omdat Nilsen geen plek meer had om m'n lichaam te verbergen.
Carl Stottors verhaal bewees dat Nilsen een voorbedachte rade had.
Maar de meeste slachtoffers vertelden dingen…
…maar zouden nooit getuige willen zijn.
Het zou vreselijk zijn geweest…
…voor deze jongemannen.
Ze zouden verguisd zijn.
Ik stond honderden keren in de rechtbank en zag slachtoffers, getuigen, kapotgaan.
Mensen plaatsen zichzelf niet in die positie.
Ik vond 't naar dat de pers beweerde…
…dat Nilsens slachtoffers allen zwervers waren…
…en zielige homoseksuelen.
Het was vreselijk.
Ik weet nog dat ik dacht: ik ben 't waard.
En in één opzicht moet ik Nilsen daarvoor bedanken…
…want zonder die bijna-doodervaring, had ik 't nooit geweten.
Niets is angstaanjagend behalve angst zelf.
Haal de angst weg en er is niets meer te vrezen.
Op dag twee van 't Dennis Nilsen-proces zette de aanklager de zaak verder uiteen.
Carl Stottor vertelde dat hij met Nilsen naar bed ging…
…en midden in de nacht wakker werd en niet kon ademen, druk voelde om z'n nek.
Met 'n kleine, zachte stem vertelde hij dat hij Nilsen hoorde fluisteren.
Ik heb absoluut bewondering…
…voor hun moed en kracht en karakter om zich uit te spreken.
De gedachte die bij me opkwam was:
Je verdrinkt. Je wordt vermoord door deze man…
…en zo voelt het en je gaat dood.
Bij de Old Bailey sprak een aantal ex-partners van Dennis Nilsen…
…over zijn vermeende pogingen om ze te vermoorden.
'IK VERSLA MIJN DRAAK'
Ik weet nog dat ik dacht: je moet hier doorheen.
Overleef 't gewoon.
Ik dacht:
Ik kan het, wat het leven me ook brengt. Kom maar op.
Dus ik heb het proces bijgewoond.
Ik viel in slaap en rond half vier 's ochtends…
…werd ik wakker en hij stond naast me.
Ik zei: 'Wat doe je?' En hij zei: 'Je hebt het vuur omgegooid.'
Dus ik vond die vrijheid. Ik kan me wat meer uitdrukken.
Ik verberg m'n gevoelens niet meer.
Het is heerlijk.
Maar eerst, bij de Old Bailey…
…trok de jury zich terug om te oordelen over Dennis Nilsen.
Als we meer over de Nilsen-rechtszaak horen…
…hoort u dit zo snel mogelijk later in 't programma.
Hoe kun je een proces uitdrukken?
Tien dagen kletsen…
…zich voordoend als tien dagen relevant bewijs.
Bij terugkomst hadden ze een vonnis bereikt…
…over alle moorden en twee moordpogingen.
Tien juryleden waren 't eens, twee waren 't oneens.
De meerderheid van de jury bevond de verdachte…
…schuldig aan de zes moordaanklachten.
De jury heeft hem…
…toerekeningsvatbaar bevonden voor zijn daden…
…en niet gestoord.
'BIZARRE VERHALEN'
Iedereen die hierbij betrokken is, komt uiteindelijk op een punt…
…dat ze beslissen dat Nilsen slecht was en niet gek.
Je moet hem lang genoeg kennen.
Net de Tovenaar van Oz achter 't gordijn. Alleen dit kleine stuk vuil blijft over.
Nilsen kon zo'n levendig beeld schetsen…
…van een romantisch buitenstaander…
…dat het moeilijk te geloven was…
…dat hij doodde uit puur kwaad.
Hij moest zichzelf op een bepaalde manier zien.
En het opa-verhaal is mogelijk…
…maar er is geen bewijs voor.
Dus ik kan niet anders dan voelen…
…dat Nilsen een andere schurk zoekt…
…buiten zichzelf…
…om de schuld op wat anders te richten.
Tijdens theetijd…
…kreeg ik vandaag deze beoordeling, categorie A.
'Uw gedrag is goed.
Verslagen beschrijven u echter als een koud en berekenend persoon…
…die weinig geneigd is om uw beledigende gedrag te confronteren.
Er is geen aanbeveling voor declassering, omdat er geen echt berouw is.'
Nou, ik nam het op me…
…om een kort commentaar te geven.
'Dit verslag is politiek correct…
…'n bevooroordeelde slachtpartij die men van onderofficieren mag verwachten…
…bang om voort te borduren op de monstermythe…
in plaats van objectieve…'
De maatschappij heeft Nilsen niet gecreëerd. Hij wil dat je dat gelooft.
We moeten onze verantwoordelijkheid nemen…
…voor de bevooroordeelde maatschappij…
…waardoor hij steeds weer kon doden.
Het was makkelijk.
Hij wist uit zijn ervaringen en de omstandigheden…
…dat 't niemand iets kon schelen.
Ik zweer het je, in Cranley Gardens…
…als de lichamen niet vastzaten in de afvoer…
…en de bewoners beneden er geen last van hadden…
…zou hij nog langer gemoord hebben.
Hij werd gestopt omdat z'n activiteiten aan iemand anders werden opgelegd.
Heeft niets met de slachtoffers te maken.
SLECHTS ACHT VAN NILSENS SLACHTOFFERS WERDEN DOOR DE POLITIE GEÏDENTIFICEERD
Shane vertelde 't me. Ik lag in bed. Hij zei: 'Nilsen is dood.'
Ik zei: 'Lieg niet.' 'Echt waar. Hij is dood.'
En ik sprak er nooit meer over omdat…
…het niets voor me betekende.
En de kranten vragen weer: 'Wat denk je nu 't monster dood is?'
Ik zei: 'Niks. Ik denk niet aan hem.'
'Zelfs nu hij dood is, wil ik geen slachtoffer zijn.'
Begrijp je? Ik hoop alleen niet dat hij Graham ontmoet…
…want Graham is dan nuchter.
Ondertiteld door: Marleen vd Oetelaar