Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า เดี๋ยวนี้เลย
ผู้ได้รับรางวัลผลงานความสำเร็จตลอดชีพ แห่งปี 2019
เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 31 ครั้ง
เข้าชิงออสการ์สองรางวัลเมื่อเช้านี้
เธอเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลก ผู้ชนะรางวัลแกรมมี่เก้าครั้ง
และมียอดขายอัลบั้มกว่า 50 ล้านชุด
ดาวบนทางเดินฮอลลีวูดวอล์คออฟเฟม
เธอแต่งเพลงชาติสำหรับสตรี
ราชินีฮิปฮอปและอาร์แอนด์บีผู้ไร้เทียมทาน แมรี่ เจ. ไบลจ์
เอาละ เพอร์เฟกต์
รู้สึกดีจริงๆ ที่มาถึงจุดนี้ในอาชีพการทำงาน
ฉันทำอะไรมามากมาย ทั้งงานเพลง ทีวี การกุศล
เชิดคางขึ้นนิดนึง แจ๋ว
เบนหน้ามาทางผมตรงนี้
ฉันทำมาแล้วแทบทุกอย่าง ที่เคยอยากทำมาตลอด
แจ๋ว! อยู่ตรงนั้นเลย แมรี่
แต่ความสำเร็จจะมา เมื่อใจเรารู้สึกประสบความสำเร็จ
ฉันไม่รู้ตัวอยู่นานเลย ว่าชีวิตฉันประสบความสำเร็จ
เพราะในใจฉันพังยับเยิน
เพราะแต่เล็กจนโต เราอยู่ในย่านที่
เหมือนกับ "อย่าฝันหวาน อย่าหวังสูง"
เพราะงั้น ภารกิจของฉันจึงเป็น
การช่วยผู้หญิงให้เชื่อมั่นในตัวเอง และช่วย...
ช่วยให้ฉันเชื่อมั่นในตัวเอง ใช้ชีวิต และทำให้ผู้คน
โดยเฉพาะผู้หญิง ได้เห็นว่าฉันผ่านมายังไง
ฉันทำมา 13 อัลบั้ม แต่อัลบั้มที่สอง
มายไลฟ์ เป็นอัลบั้มสำคัญที่สุด เพราะมีตัวตนของฉันเยอะมาก
มีเรื่องผิดพลาดมากมาย มีเรื่องมากมายที่อยากระบายออกมา
บาร์เคลย์ส เซ็นเตอร์
อัลบั้ม มายไลฟ์ น่าจะเป็นอัลบั้ม ที่มืดมนที่สุด
ณ จุดที่ชีวิตฉันมืดมนที่สุด
ฉันมีช่วงเวลามืดมนหลายครั้งนับจากนั้น
แต่นี่เป็นจุดเปลี่ยน
นี่เป็นการตัดสินใจที่ฉันต้องเลือก จะอยู่หรือจะตาย
ส่วนใหญ่ฉันก็แค่ซึมเศร้า ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่
เพราะฉันไม่รักตัวเอง
ฉันไม่รู้ว่าทำไม คนมากมายถึงรู้สึกแบบเดียวกัน
สตาร์ซ แมรี่ เจ. ไบลจ์
เป็นไง คนสวย ฉันสบายดี เป็นไงจ๊ะ
อัลบั้มนี้สำคัญต่อพวกเขามาก
พวกเขาทำให้ฉันรำลึกได้
ฉันไม่ใช่คนเดียวที่เผชิญกับเรื่องเหล่านี้
เธอเป็นแรงบันดาลใจของฉันเลย ขอบคุณมากนะ
ยินดีจ้ะ
ขอบคุณมากสำหรับความรักทั้งหมดที่มีให้
ทุกคนรู้เนอะว่ามันเป็นเรื่องจริง
ชีวิตฉันเป็นของจริง จริงๆ
แล้วนี่ก็ตื้นตันมากเลย ขอบคุณมากค่ะ
ความอ่อนไหว และความกล้าหาญของเธอที่จะแบ่งปัน
สำหรับผม สำหรับลูกสาวผม นั่นคือสิ่งที่ผมอยากให้ลูกๆ ได้เห็น
ผมอยากให้ลูกๆ เห็นว่า ลูกๆ แสดงความรู้สึกออกมาได้
ภาพลักษณ์ของเธอ เรื่องราวของเธอ วิธีการเล่าเรื่องของเธอ
มันไม่ปรุงแต่ง มันอ่อนไหวมาก
มันกล้าและไม่กลัวที่จะเป็นตัวของตัวเอง
เธอทำให้คนรู้สึกโอเคที่จะพูดว่า "เป็นตัวของตัวเองก็ไม่เห็นจะเป็นไร"
แต่ไหนแต่ไร ฉันอยากเห็นผู้หญิง ทำได้ดีกว่านี้ เข้มแข็งกว่านี้
งดงาม เชื่อมั่นในตัวเอง
ฉันเปิดตัวอัลบั้ม มายไลฟ์ มา 25 ปีแล้ว
แล้วฉันก็เริ่มคุยกับแฟนๆ
เราอยู่ข้างคุณ แมรี่!
นี่เป็นที่ที่ทำให้ฉันรอดมาได้
ฉันเลยต้องมาตรงนี้เพื่อเล่าเรื่องนั้นให้ได้
ฉันคนนี้ แมรี่ เจ. ไบลจ์
ชีวิต ชีวิต ชีวิต ชีวิตฉันกลางแสงตะวัน
มายไลฟ์ เริ่มจาก เอฟวรีบอดี้ เลิฟส์เดอะซันไชน์ ของ รอย เอเยอร์ส
ฉันก็ไม่รู้ว่าแผ่นเสียงนั้นมีอะไร แต่มันมีอะไรสักอย่าง
ที่กะเทาะทุกอย่างในใจฉัน
ทุกคนรักแสงตะวัน...
นั่นเป็นดนตรีชิ้นแรกที่รู้จักสมัยเด็กๆ แล้วมันติดอยู่ในใจ
เพราะมันทำให้ฉัน ลืมสภาพความเป็นอยู่ของเรา
เสียงดนตรีนั้นเคยทำฉันคลั่ง
ชีวิต ชีวิต ชีวิตฉันกลางแสงตะวัน
ท่อน "กลางแสงตะวัน" มันมีอะไรก็ไม่รู้
"ชีวิตฉันกลางแสงตะวัน" ทำให้ฉันอยากจะ...
แผ่นเสียงนั้นทำให้ฉัน... ขอโทษค่ะ
แผ่นเสียงนั้นทำให้ฉันรู้สึกเหมือน... ฉันมีบางอย่าง
แต่ฉันคว้ามันไว้ไม่ได้ แต่ฉันมีมันอยู่
ชีวิตฉันกลางแสงตะวันคือสิ่งที่ฉันต้องการ
เห็นภาพที่ฉันเคยเห็น
นี่คือบ้านของเรา ตอนที่ฉันได้ยินเพลงนั้นครั้งแรก
เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้คือ คนที่ได้ยินเพลงนั้น
หลานของแมรี่
นั่นเป็นเพลงที่พ่อฟัง ใช่
พ่อชอบเพลงแนวนั้น
พี่สาวของแมรี่
พ่อบังคับให้เราทำความเข้าใจ
เพลงทุกประเภทที่พ่อชอบหรือรัก
- ทั้งคู่เลย ทั้งพ่อและแม่ - พ่อฉันมีอัลบั้ม เกรทฟูลเดด
เราจะเปิดดูกรุเพลงของพ่อ แล้วในนั้นมีทุกอย่าง
อาจเป็นแนวเฮฟวีฟังก์ ร็อกแอนด์โรล
ฉันแบบ "เฮฟวีฟังก์ กับร็อกแอนด์โรลเนี่ยนะ อะไรเนี่ย"
นั่นคือเพลงที่พ่อฟัง ใช่
เพลงพวกนั้นหล่อหลอมน้าให้เป็น น้าในทุกวันนี้
อิทธิพลจากอดีต รากของเรา
- ใช่ - ใช่
- นี่เฮสติ้งส์ - ว้าว
ฉันสี่ขวบ ลาทอนย่าห้าขวบ
ตอนเราประมาณเจ็ดขวบ เราย้ายไปชโลบอห์ม
พ่อแม่ฉันหย่าร้างกัน
พ่อฉันเหมือนเพื่อนฉันน่ะ
ฉันรักพ่อมาก
พอพ่อจากไป ฉันก็เศร้ามาก
เราย้ายไปอยู่ในสภาพแวดล้อมรุนแรง แม่ฉันก็อยู่ลำบาก
ในฐานะแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกสาวสองคน ด้วยตัวเองคนเดียว
- แม่ แม่ฉัน - ดูแม่คนสวยของฉันสิ
แม้เราจะรักกัน แม่ พี่สาว และฉัน
ตั้งแต่วันแรก เราก็ต้องทะเลาะกับเด็กๆ แถวบ้าน
ในสภาพแวดล้อมแบบนั้น ฉันไม่รู้ว่าแม่ทำได้ยังไง
แม่เป็นพยาบาล แม่อยากดูแลครอบครัวของแม่
แม่ร้องเพลง แม่เคยร้องเพลงไปทั่วบ้าน
เต้นรำไปด้วย ทุกอย่างเลย
แมรี่ก็เรียนท่าเต้นจากตรงนั้นแหละ
แม่จะเปิดเพลงของ สเตเพิล ซิงเกอร์ส แกลดิส ไนท์หรืออเรธา แฟรงคลิน
แล้วเดินไปทั่วบ้าน ร้องเพลง คลีนอัพวูแมน ไปด้วย
โซลเทรน
ผู้หญิงเก็บกวาดคือผู้หญิงคนที่
ได้รับความรักที่สาวๆ ทิ้งไว้เบื้องหลัง
ไม่ว่าแม่จะทำอะไร แม่ร้องเหมือนพวกเธอเลย แม่สวยมาก
ฉันอยากเป็นแบบแม่ ฉันอยากหน้าตาเหมือนแม่
ฉันอยากร้องเพลงอย่างที่แม่ร้อง
ฉันจะไปหน้ากระจก ถือแปรงหวีผม ร้องเพลง
พยายามเลียนแบบใครก็ตามที่แม่ฟัง
แต่ฉันไม่ได้เที่ยวบอกทุกคน ว่าฉันจะเป็นนักร้อง
ฉันแค่ร้องเพลงดังๆ ร้องเฉยๆ
แต่ฉันไม่ฝันสูง หรือคิดแม้แต่ขณะเดียวว่า
"โอเค ฉันจะไปเป็นดาวโดดเด่น"
เพราะสภาพแวดล้อมเรามันไม่ใช่อย่างนั้น
สภาพแวดล้อมบอกเราว่าเป็นได้แค่นี้
ฉันเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่ดู
ศิลปินหรือโฆษณาบางตัว
หรือรายการทีวีกับดูหนัง แล้วหวังอยากมีอะไรแบบนั้นบ้าง
แต่ในสภาพแวดล้อมนั้น
คนจะอิจฉา หรือโกรธเราหากมีอะไรสักอย่าง
หากมีรอยยิ้ม มีฝัน
ถ้าฉันเคยฝัน
ฉันก็ไม่ฝันแล้ว โดยเฉพาะเมื่อเราโตเป็นวัยรุ่น
มันแค่เลวร้ายลง
ฉันเลยบอกว่า "ฉันจะไม่ยอมให้ คนพวกนี้เห็นฉันยิ้มมากไป
"พวกเขาจะไม่ได้เห็นฉันยิ้ม" ฉันไม่เคยยิ้มเลยตอนฉันเป็นวัยรุ่น
ฉันคิดว่าคนไม่เข้าใจ ครอบครัวที่อาศัยในการเคหะ
มันเหมือนอยู่ในคุก
เหมือนเป็นคุกในคุกในคุกอีกชั้น
คนเอาแต่ทำร้ายกันเอง
คนก็แค่เป็นทุกข์
พวกผู้ชายร้ายกาจกับพวกผู้หญิงอย่างเราๆ
ฉันจำได้ว่า เคยได้ยินเสียงผู้หญิงถูกทุบตี
แม่ฉันก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงพวกนั้น ฉันจำความเจ็บปวดของแม่ได้
ฉันแบกรับความเจ็บปวดของแม่ ความเจ็บปวดของเพื่อนบ้าน
ฉันแบกรับความเจ็บปวดของคนทั่วชุมชนนั้น
ฉันแบกรับความเจ็บปวดของตัวเอง
ฉันไม่ได้ขอมาที่นี่ ไม่ได้ขอให้ทำตัวไม่ดีใส่
ไม่ได้ขอให้ลวนลาม ไม่ได้ขอให้ถูกขังไว้
ไม่ได้ขอว่าอย่ามารัก
พ่อจ๋า พ่อจ๋า พ่อจ๋า ทำไม
ทำไมถึงทิ้งเราไป
การโตมาในสภาพแวดล้อมแบบนั้น
มีเรื่องมากมาย ที่อาจเกิดกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ได้
เราจะหันไปหาอะไรก็ตาม ที่ช่วยทำให้ความเศร้าของเราด้านชา
ชาจากความหดหู่ จากความเกลียดชัง
จากการเกลียดตัวเองมากเหลือเกิน
เราหันไปพึ่งยาเสพติด หันไปพึ่งอะไรก็ตามที่ทำให้รู้สึกดี
เราทำแบบนั้น เราดื่มเหล้า เราไปท่าเรือ
เพื่อนฉัน มัชชี่กับพิดจี้ พวกเราจะไปท่าเรือด้วยกัน
เราจะดื่มให้ลืมความเจ็บปวด
เพราะฉันไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่า เรามาอยู่ที่นี่กันทำไม
เรามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง เราไม่ควรอยู่ตรงนี้
แม่ไม่ควรต้องดิ้นรน แม่ไม่ควรต้องอยู่ตัวคนเดียว
แม่ไม่ควรเป็น ผู้หญิงที่มาอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้
เผชิญกับขุมนรกนี้
การร้องเพลงเป็นทางหลบหนีของฉัน
การร้องเพลงทำให้ฉันลืมว่าเราลำบากมาก
มันทำให้ฉันลืมว่าฉันต้องผจญกับอะไรบ้าง
แม้แต่ตอนเป็นเด็ก ฉันก็ไม่มั่นคงเลย
ฉันรู้สึกเศร้าอยู่ตลอด แต่การร้องเพลง ช่วยให้ฉันรู้สึกเป็นอิสระ
ฉันมีสิ่งนั้น ฉันยึดเหนี่ยวมันไว้
ฉันต้องเจอเธอ ที่รัก
ฉันไม่เคยวิ่งเร็วมาก่อน
ฉันวิ่งเข้าไปในโบสถ์
เธอรออยู่อย่างเดียวดาย
เธอหันมาและได้ยินฉันเรียก
ดีใจด้วย...
น้องไม่เคยกลัวที่จะร้องเพลง
ฉันจำได้ว่าน้องเคยร้องเพลงข้างนอก น้องไม่เคยอาย
เธอจะเป็นที่หนึ่งสำหรับฉันเสมอ
บางครั้งก็ในห้าง เขามีสตูดิโอเล็กๆ กัน
เราอัดเทปของตัวเองได้
สตูดิโอเล็กๆ แต่อยู่ในห้าง
เราอัดเทปส่วนตัว จ่ายเงินนิดหน่อย
น้องก็ไป ญาติฉันก็ไปกับน้อง
ฉันร้องเพลง คอทอัพอินเดอะแรปเชอร์
แล้วเอาเทปกลับบ้าน
เราฟังแล้วก็ "เสียงเธอดีนะ"
พ่อเลี้ยงฉันได้ฟัง
แล้วเขาก็แบบ "ฉันจะเอาให้เพื่อนฟัง
"เขาอยู่วงการเพลง เขาเป็นนักร้อง"
นั่นคือเจฟฟ์ เร้ดด์
ตอนผมได้ยินเทปเดโมนั่นตอนนั้น
เจฟฟ์ เร้ดด์ อดีตศิลปินอัพทาวน์เรคคอร์ดส์
ผมได้ยินเสียงความเจ็บปวดของคนทั้งรุ่น
กับเธอมันเป็นแบบนั้น เพราะนั่นคือประมาณปี 1989
นั่นคือช่วงปลายยุคโคเคนระบาดหนัก
เด็กหลายคน ที่โตมาในช่วงนั้นต้องดูแลตัวเอง
พอแมรี่เปิดปากร้องเพลง เธอพูดคุยกับคนทั้งรุ่น
คุยกับเด็กๆ ที่โตมาในยุคนั้น
อัพทาวน์เรคคอร์ดส์ เอ็มซีเอเรคคอร์ดส์
อัพทาวน์มีแมวมอง
เขาตื๊อผมทั้งวัน เคาะประตูบ้านผม
ผมแบบ "มีอะไรสำคัญนักหนา เคิร์ท" เขาบอก "แค่ฟังดูก่อน"
อังเดร ฮาร์เรลล์ ผู้ก่อตั้งอัพทาวน์เรคคอร์ดส์
เขาเปิดแมรี่ เจ. ไบลจ์ แล้วเธอร้องเพลงของอนิต้า เบเคอร์
ผมแบบ "นี่ใคร"
"เธออายุ 19"
"บ้านอยู่ไหน" "ยอนเกอร์ส"
ผมบอกว่า "เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปหา"
ฉันจำวันนั้นได้แม่นเหมือนเป็นเมื่อวาน
เขาอยู่ชั้นล่าง ฉันว่าน่าจะขับรถบีเอ็มดับเบิลยูสีดำ
ผมจำได้ว่าขับรถซีดาน บีเอ็มดับเบิลยู 750
ผมจอดรถที่การเคหะ
แล้วผมใส่กางเกงสีฟ้าคราม รองเท้าแบบสวมส้นแบนกุชชี่สีขาว
ใส่เสื้อเชิ้ตลายเสือชีตาห์ขาวดำ แว่นตาอันโต
เขาใส่เสื้อเชิ้ตลายจุดขาวดำ
ฉันกลัวแทนเขา เพราะเขาดูเป็นผู้ชายรวยมาก
มาในย่านนี้ ซึ่งมันน่ากลัว
ฉันแบบ "มาเร็ว อังเดร" กวักมือเรียกเขาจากอีกฟากถนน
เราขึ้นลิฟต์ไปชั้นบนแล้วก็...
เขาบอกว่า "ร้องสิ"
ตอนเราพบกัน ฉันรู้เสมอ
ฉันจะรู้สึกมหัศจรรย์สำหรับเธอ...
แม่ฉันคงยืนอยู่แถวนั้น ทุกคนยืนล้อมวง
แต่ฉันจำได้แค่เขากับสิ่งที่ฉันต้องทำ
เพราะฉันปิดจิตไม่รับรู้ใดๆ เพื่อร้องเพลง
ฉันร้องเพลงของอนิต้า เบเคอร์ทั้งอัลบั้ม
เขาจ้องหน้าฉัน แล้วก็อุทาน "แม่เจ้าโว้ย!"
ผมจำได้ว่าพูดกับแมรี่ กับคุณแม่ และพี่สาวเธอ
ว่า "แมรี่ลูกคุณ จะได้ไปร้องเพลงให้คนใหญ่คนโต
"เธอจะได้อยู่คู่ราชาและราชินี แห่งตำนานร็อกแอนด์โรล"
ฉันก็แบบ "อ้อ ค่ะ"
ใครก็ไม่รู้กระชากเราตื่นได้ทุกเมื่อ
นั่นคือสภาพแวดล้อมที่เราอยู่
ไม่ว่าเธอจะเชื่อหรือไม่ ว่ามันอาจกลายเป็นจริง
ผมเชื่อว่าเธอรู้อยู่แก่ใจ กับความสามารถที่เธอมี
ว่าเธอมีชะตาที่ยิ่งใหญ่กว่า การอยู่ในบ้านตัวเอง
ฉันรักที่เธออยู่ข้างฉัน ที่รัก ที่รัก
เธอปล่อยให้ ความรักของฉันเป็นอิสระ อนิต้า...
ผมบอกเธอว่าเราจะเซ็นสัญญา อัพทาวน์เรคคอร์ดส์ยินดีต้อนรับ
ตลอดเวลา
ติดอยู่ในการแตกหักของ...
ร้อง เธอจ๋า
เอาเลย ร้องเลยๆ
อย่าร้องไห้ อย่าร้องไห้กับฉัน
ฉันสัญญาฉันจะไม่ร้องไห้ ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ
ขอบคุณค่ะ
- อนิต้า เบเคอร์เป็นนางฟ้าของฉัน - สู้ต่อไปค่ะ ขอบคุณ
ชีวิตคือสิ่งที่คุณสร้างขึ้น
ศูนย์จัดการแสดงเซลไลริส ณ เลควู้ด
งานนี้สำหรับฉันคงเป็นครั้งแรกที่ดี ถ้าไปได้สวยก็เป็นครั้งที่สอง
คนมากมายรอบตัวฉันรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
รู้ว่าฉันมีดียังไง
งานพบปะแฟนๆ ที่แอตแลนตา ศูนย์จัดการแสดงเลควู้ด
เป็นไง สวัสดีค่ะ ไง สาวๆ
ตอนนั้นฉันอายุ 14
ฉันได้ฟัง ยูรีมายด์มี วิดีโอแรก ที่เธอใส่สูทเกาะอกสีพีช
แล้วมันไม่เหมือนใครเลย
การได้เห็นผู้หญิงที่พื้นเพใกล้เคียงกับฉัน
เป็นผู้หญิงเต็มตัวมีเลือดเนื้อ
ทำให้ฉันมีความหวังมาก
คุณเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันตั้งแต่เด็ก
- ฉันรู้ว่าคุณได้ยินบ่อยแล้ว - ขอบคุณนะ
เอาละ ทุกคน มองทางนี้
- เพอร์เฟกต์ สวยมาก - ขอบคุณมาก
พวกเขาคิดว่าฉันมีความสามารถ มากกว่าที่ฉันเชื่อ
ไง เป็นไงบ้าง
- พวกเขารู้จักฉันก่อนฉันจะรู้จักตัวเอง - ขอกอดด้วย รักคุณนะ
- เราสองคนเป็นแฟนตัวยงคุณเลย - ขอบคุณ
ตอนผมเจอแมรี่ครั้งแรก ผมทำงานที่อัพทาวน์
เธอแวะมาที่ห้องทำงานผม ร้องอะแคปเปลาให้ฟัง
ฌอน "ดิดดี้" โคมส์
เสียงแหบเสน่ห์
ดิบๆ ติดดิน เจ็บปวด
เหมือนทุกอย่างที่เกิดขึ้นรอบตัวเรา
เพราะชุมชนแออัด มีความเจ็บปวดอยู่มากมาย
แล้ววัยรุ่นหญิงดำมากมาย
เข้าอกเข้าใจที่มาของเธอ
พวกเขาไม่มีเสียงแทนตัวเองในโลกนี้
การต้องคุมเด็กสาว จากการเคหะชโลบอห์มที่มีทัศนคติ
สู้ยิบตา เด็กสาวที่มีรอยบากบนหน้า
เธอมีแผลเป็น แบบ เฮ้ย
ผมนี่แบบ "คนนี้รุ่งแน่
"เพราะเสียงไม่เหมือนใครเลย"
เขาเชื่อในตัวฉัน มากกว่าที่ฉันเชื่อในตัวเอง
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองมีดียังไงหรือเป็นใคร แต่เขารู้
และเขาช่วยให้ฉันเชื่อว่า ฉันเป็นศิลปินตัวจริง
ฉันต้องการมันนะ ต้องการแรงผลักดัน ต้องการกำลังใจแบบนั้น
ฉันต้องการคำที่ว่า "เธอทำได้ ไอ้น้อง เธอทำได้ ฉันภูมิใจในตัวเธอ"
ฉันต้องการทุกอย่างที่เขามอบให้ เพราะฉันอ่อนไหวมาก
แมรี่ที่มาจากการเคหะชโลบอห์ม
เท้าข้างหนึ่งติดอยู่ในนั้น กระเสือกกระสนจะหนีออกมา
แนส
เท้าอีกข้างอยู่ในสตูดิโออัดเสียง
กับโอกาสที่จะมอบเสียงนี้ให้โลกเรา
ส่วนพัฟ นี่เป็นช่วงต้นของอาชีพเขา
เขาอยากโดดเด่น และสร้างชื่อตัวเองในอัพทาวน์
เราสนับสนุนมาก "เอาเลย ทำไปเลย
"เราจะจัดให้ทุกอย่าง เธอจะได้ทำออกมาปังๆ"
เรื่องที่ฉันบอกก่อนเธอออกไป
คือพูดให้เหมือนเธอรู้ดี มั่นใจหน่อย
ต้องร้องเพลงด้วยความรู้สึกนั้น
- แบบนั้นถึงจะดี - โอเค
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำอะไรอยู่ เพราะฉันอยู่ในโหมดเอาตัวรอด
หมายถึงฉันต้องช่วยเหลือครอบครัว
ฉันต้องทำให้ทุกคนออกจากการเคหะ และมีชีวิตที่ดีให้ได้
ฉันเลยร้องเพลงกู้ชีวิตตัวเองเลยจริงๆ
เธอต้องเน้นอีกนิด
ช่วงท้ายคอรัสก่อนจบท่อนนั้น
โอเค ได้
ฉันเจอแมรี่ที่สตูดิโอกับพัฟฟี่
เราอยู่ด้วยกันบ่อย กลายเป็นพี่น้องกัน
มิซา ฮิลตัน หุ้นส่วนครีเอทีฟโกลบอลเอ็มซีเอ็ม
มิซาเป็นแฟนผม เป็นแม่ของจัสติน ลูกชายคนแรกของผม
มิซาแซ่บที่สุด
แค่ทรงผมของเธอ วิธีแต่งหน้าทำผม
ผมบ๊อบ ท่าทางเธอเปรี้ยวเข็ดฟัน
ผมก็ "คุณน่าจะเป็นสไตลิสต์ให้แมรี่"
ช่วงเราเริ่มอาชีพนี้ใหม่ๆ มันยากจริงๆ
ที่จะเหยียบเท้าเข้าห้องเสื้อแฟชั่น
ก่อนอื่นเลย เราอายุน้อย
สอง เราเป็นเพศหญิง
และเราเป็นผู้หญิงผิวสี เป็นวัยรุ่นหญิงผิวสี
ฉันเลยต้องออกแบบ และคิดภาพลักษณ์ให้แมรี่เอง
ฉันรู้ว่าฉันเห็นข้อดีในตัวเธอที่เธอไม่เห็น
เธอยังมองไม่เห็นสิ่งนั้นในตัวเอง
พวกเขาเห็นตัวตนของฉัน
เธอกับพัฟฟี่มอบภาพลักษณ์ ที่เป็นเอกลักษณ์ที่สุดให้ฉัน
สมเป็นคนดำอย่างไม่อ้อมค้อม จริงจัง และมีจิตวิญญาณอาร์แอนด์บี
เรารู้สึกเหมือนกำลังขับเคลื่อนขบวนการ
ขบวนการนั้นเรียกว่ารูปแบบสลัมเลิศเลอ
แมรี่ เจ. ไบลจ์ เป็นตัวแม่ของขบวนการนั้น
แมรี่เป็นคนแรกที่นำสไตล์ อาร์แอนด์บี ฮิปฮอปของตัวเอง
แดนีเอล สมิธ อดีตบรรณาธิการใหญ่นิตยสารไวบ์
เข้าสู่การร้องเพลงแร็ปที่พื้นฐานเป็นชาย
ฉันต้องมีรักจริง
รักจริง
ฉันมองหารักจริง
นักร้องอาร์แอนด์บีที่ข้ามไปร้องฮิปฮอป มีไม่มากอยู่แล้ว
เท่ากับแค่นั้นมันก็...
เมธอดแมน
"โอเค เราเต้นไปกับเพลงนี้ได้ เราออกท่าออกทางได้"
"หรือถ้าใช่ นี่ก็ไม่เหมือนเพลงแนวแม่เรา
"แต่ถ้าเธอร้อง งั้นแม่เราก็น่าจะชอบเหมือนกัน"
มองหารักจริง
ฉันมาจากย่านคนดำ แล้วมันก็...
ทาราจี พี. เฮนสัน
พวกผู้ชายมีตัวแทนในดวงใจ
พวกเขามีเรื่องราวของตัวเองหมดแล้ว
แต่พอเป็นผู้หญิง ฉันก็แค่ไม่เห็นตัวเอง ฉันไม่เห็น
ตอนนั้น กฎของการเป็นศิลปินหญิงดำ
คือต้องแผดเสียงร้องและทำท่าพลิ้วไหว
ทุกคนรู้ว่าเพลงถัดไปคืออะไร ใครๆ ก็รู้
แมรี่บอก "ฉันไม่รู้"
เธอ...
เธอทำให้ฉันนึกถึง
มาเลย ทุกคน
เธอทำให้ฉันนึกถึง
ความทรงจำอันแสนหอมหวาน
ราล์ฟ แมคแดเนียลส์ ผู้สร้างวิดีโอมิวสิคบ็อกซ์
วันอาทิตย์ ไม่มีคนอารักขา ผู้ชนอยู่ตรงนั้นเลย
เราทุกคนแบบว่า...
นี่จะต้องออกมาดีมาก
เพราะเพลงออกแล้ว เปิดเพลงอยู่
ถ้าคุณชอบฮิปฮอป คุณก็รู้
ตอนนั้นเธอยังไม่ใช่นักร้องดัง แต่ก็กำลังจะเป็น
เราบุกเส้นทางที่ไม่มีใครไปมาก่อน
ความคลั่งไคล้ของแฟนๆ และความผูกพันของเธอ
กับผู้หญิงมันบ้าคลั่งมาก
เธอ เธอทำให้ฉันนึกถึง ความรักที่ฉันเคยรู้จัก
พวกเราน่ะ "เรารักสาวคนนี้ รักเสียงเธอ"
มิเชลล์ ลิซาธ เพื่อนของแมรี่
"นางเป็นใคร" แล้วเราก็เห็นวิดีโอนั่น
เราแบบ "โฮ้โฮ
"หมวกเป๋ไปด้านหลัง ใส่บูตทหารกับกระโปรงเทนนิส"
เธอเหมือนต้นแบบสาวดำสุดเท่ของเรา
เราอยากเป็นเหมือนเธอ
ฉันได้เห็นอะไรที่เราไม่เคยเห็น
แต่เรารู้ว่ามีอยู่
ฉันรู้ว่ามีอยู่ ฉันคือเธอคนนั้น
เธอเป็นหน้าตา เธอเป็นชื่อของเรา
เธอเล่าเรื่องของเรา เธอทำให้เราเป็นมนุษย์มีตัวตน
เธอจะแบบ "ฉันอยู่นี่และฉันสวย
"แล้วฉันก็ฮิปฮอป แต่ฉันคือแมรี่
"ฉันจะพาชาวยอนเกอร์สทุกคนไปด้วย"
"จะดีจะร้ายก็ช่าง ฉันคือแมรี่ และนี่คืองานของฉัน"
มันยอดมากสำหรับเราที่ได้เห็น สาวคนดำแท้ๆ คนนี้
อลิเชีย คีส์
ฉันเริ่มรู้สึกดีกับการเป็นตัวเอง
มีความห่ามๆ นิดหน่อย
และมีมุมมองที่หนักแน่น
ฉันรู้สึกว่าที่จริงฉันก็เป็นอย่างที่เป็นได้ แล้วมันก็เท่ดีออก
มันยอดมาก ที่จริงฉันไม่อยากเป็นอย่างอื่นเลย
คือเราอาจเป็นเด็กสาวมีฝันอีกคนก็ได้
แล้วเราก็เป็นคนพิเศษได้
แต่เราไม่เห็น...
เราไม่ได้เห็นภาพนั้นบ่อยนัก
แต่ก็นะ สำหรับฉันในวัย 13 ปี
นั่นเหมือนคำอนุญาตที่ฉันต้องการ
ปาร์ตี้แฟนๆ ฟังอัลบั้ม มายไลฟ์ บรุกลิน นิวยอร์ก
- หวัดดี ทุกคน - ไง
เธอรู้เราเคยมีทุกอย่าง
- เธอและฉัน - หวนนึกถึงความรักที่เราเคยมี
สมัยนั้น คนวางลำโพงไว้ข้างหน้าต่าง
ใช่
เสียงจะดังกระหึ่มทั้งช่วงตึก
ผมได้ยินเพลง เรมินิส แล้วผมก็หยุด
ผมก็แบบ "นั่นใคร" ผมถามพวกนั้น
"นั่นใครน่ะ" "ศิลปินหน้าใหม่ แมรี่ เจ. ไบลจ์"
ผมก็เลยไปร้านเดอะวิซ
- จำร้านเดอะวิซได้ไหม - ได้
ผมหยิบเทปคาสเซ็ตต์ขึ้นมา มันพังแล้ว ผมเปิดฟังบ่อยมาก
ฉันเคยฟัง วอตส์เดอะ 411
จับลูกใส่หูฟังตอนอายุ 15 เดือน
แล้วมันแย่มากจน...
ลูกนึกว่าแมรี่เป็นคนในครอบครัวเรา แล้วลูกก็...
พอลูกโตขึ้นก็ถาม "แมรี่อยู่ไหน แมรี่อยู่ไหน"
แมรี่!
ไง แมรี่!
ฉันรู้สึกเหมือนรู้จักเธอเป็นการส่วนตัว
ฉันผูกพันกับเธอผ่านเสียงเพลง ฉันแค่อยากกอดเธอ
เธอก้าวข้ามจากจุดที่อยู่ตอนอายุ 19
ไปสู่จุดที่นั่งรถ ตระเวนใจกลางแมนแฮตตัน
กับเหล่าดารา และกลายเป็นดาราเหมือนกัน
ขณะเดียวกัน เธอเริ่มคบกับเคซี จากวงโจเดซี
แล้วพวกเขาก็เริ่มเป็นแฟนกัน
เคซีเป็นอดีต นักร้องในโบสถ์ตัวจริงเสียงจริง
ตอนอายุแปดหรือเก้าขวบ เขาคือลิตเติ้ลเซดริก
จากนั้นค่อยมาเป็นเคซี วงโจเดซี
ผมรู้ว่าสำหรับศิลปินอย่างเธอ
มันเป็นความท้าทายเชิงศิลป์และเสียง ในแบบที่เธอต้องเจอ
เพราะเธอเป็นเด็กที่ โตมากับการร้องเพลงในบ้าน
แล้วตอนนี้เธอควงผู้ชาย ชวนกันร้องเพลงในบ้านได้
เธอจะได้ยินว่าตัวเองมีพลังแค่ไหน
ฉันชอบเขามากจริงๆ
แล้วเวลาฉันชอบใคร ฉันก็ชอบ ฉันแค่หลงรักเขา
- ฉันจะรักเธอ - เธอจะทำให้ฉันพอใจไหม ที่รัก
- ฉันจะทำให้เธอพอใจ - เธอจะจากฉันไปไหม
- ฉันจะไม่จากเธอไป - มาทำให้ง่ายๆ
ขอบคุณ!
ผมว่าพัฟมอบความกระตือรือร้นให้เธอ
เคซีกับประสบการณ์กับโจเดซีได้มอบ
ความมั่นใจในตัวเองเพื่อรับรู้ว่า "ฉันก็เก่งระดับนี้
"แต่ผู้ชายพวกนี้สุดยอด"
ผมว่าเรื่องพวกนั้นทั้งหมดในเวลาเดียวกัน
แรกสุด น่าจะทำให้เธอมั่นใจในตัวเอง
และสอง น่าจะทำให้เธอสับสนด้วย
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดขึ้นแล้ว
ฉันลงเอยด้วยการออกทัวร์อย่างเร็วเลย
ฉันลงเอยด้วยการขายเพลงพวกนี้ และไปปาร์ตี้แพลตินัมต่างๆ
เหมือนฉันขยับไปเรื่อยๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันแค่อยู่ตรงนั้น ร่างกายฉันอยู่ตรงนั้น
หาดไมอามี ออกเท่านั้น
คือเราพาเด็กคนหนึ่ง
ออกจากการเคหะ ขายอัลบั้มได้สองล้านชุด
จามาร์โก มิลเลอร์ ญาติของแมรี่
ทีนี้เราต้องไปที่นั่นที่นี่ เราก็จะ "อะไรนะ"
ทุกอย่างแค่ผ่านไป ผ่านๆ
มันผ่านไปไวมาก ฉันดูออกว่ามันน่าตื่นเต้นสำหรับเธอ
แต่ฉันก็บอกได้ว่ามันน่ากลัวนิดๆ
เหมือนกับ "นี่มันอะไรกัน
"แบบนี้เป็นไง ยังไงฉันก็กลัวอยู่ดี
"ไม่ว่ายังไง ฉันก็กลัวมันแทบตาย"
ฉันเองก็กลัวแทบตาย
เพราะงั้นอะไรก็ตาม ที่ช่วยให้รู้สึกสบายใจขึ้นได้
ถ้าต้องดื่มเหล้าเพิ่มอีกนิด เล่นโคเคนเพิ่มหน่อย
ทำทุกทางที่ต้องทำเพื่อผ่อนคลาย และพยายามแบกรับทั้งหมดไว้
เธอไม่ควรเสแสร้ง
นี่ดูเหมือนชโลบอห์มเลย
ดูเหมือนชโลบอห์ม
การเคหะพวกนั้นน่ะ พวกบ้านการเคหะก็เหมือนๆ กันหมด
ฉันว่าชโลบอห์มน่าจะดูแย่กว่านี้อีก
ฉันจำครั้งแรก ที่ได้ยินเสียงตัวเองทางวิทยุได้
ฉันพูดว่า "ขอบคุณ พระเจ้า"
ฉันรู้ว่าฉันจะสามารถพาแม่กับพี่สาว
พาครอบครัวฉันออกจากการเคหะ
แต่ฉันจำไม่ได้หรอกว่ารู้สึกมีความสุขไหม
ครอบครัวเรา ทั้งครอบครัวเจอการเปลี่ยนผ่าน
บรูซ มิลเลอร์ น้องชายของแมรี่
จากที่ต้องรับมือกับ
ชีวิตประจำวันในการอยู่บ้านการเคหะ
มาเป็นวันหนึ่งที่ได้ฟัง
เพลงของแมรี่ทางวิทยุ
แต่เราก็ยังอยู่บ้านการเคหะ
แล้วถัดมา เราก็ "เราจะย้ายไปอยู่ชานเมือง"
มันสุดโต่งนะ เป็นการเปลี่ยนผ่านที่สุดโต่งมาก
- ไง - สวัสดี สบายดีไหม คุณผู้หญิง
- ผมชื่อแฟรงค์ ฮิกกินส์ - แมรี่ค่ะ
ฉันนึกภาพความสำเร็จของตัวเองไว้ ว่าเป็นตอนที่ฉันสามารถ
จากภายใน
รู้สึกเป็นสุขมากพอ ที่จะรู้ตัวว่าฉันประสบความสำเร็จ
มากพอที่จะรู้ว่าฉันทำดีแล้ว
มั่นคงมากพอที่จะรู้ว่าฉันเก่งกาจ
หรือทำดีมากแล้ว ดังนั้นฉันเลยเพิ่งเข้าใจตอนนี้
ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจ
เพราะในใจฉันไม่รู้สึกเลยว่าฉันเก่ง
มันแบบ "นี่ ฉันรู้ว่าคุณเห็นฉัน ในฐานะคนคนนี้
"ชีวิตฉันดูสนุกดี"
จิมมี่ อายวิน
"เออ รู้ไหม ชีวิตฉันก็ห่วยเหมือนกัน
"และฉันทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อที่จะ
"ทำใจและทำให้ดีขึ้น"
"คุณมีเงินมากมายก่ายกอง เพราะงั้น..." นั่นมันไร้สาระ
ผมรู้จักคนมากกว่านั้นที่เคยมีเงิน เคยเสียมันไป เคยมีมันมาก่อน
ไม่เปลี่ยนความรู้สึกในใจพวกเขาหรอก
ฉันไม่สามารถแม้แต่จะสนุก
กับเรื่องตรงหน้า ฉันดีใจกับความสำเร็จของตัวเองไม่ได้
แล้วฉันมีแฟนตอนที่เรายังอายุน้อยทั้งคู่
เราประสบความสำเร็จมากทั้งคู่
โจเดซี
ฉันรักเขานะ แต่เราทั้งสองคน
ไม่มีใครรับมือกับความสำเร็จ ในชีวิตเราได้เลย
ทั้งหมดนั้นก็เลยมืดมนมาก
และทำร้ายกัน
บงการหลอกใช้กันเยอะมาก
คือฉันยังอยู่ตรงนั้น แต่เหมือน "ฉันไม่ได้อยู่"
"ฉันจะทำตัวโง่สุดๆ ไปเลย
"ฉันจะกดตัวเองให้ต่ำสุดๆ
"ฉันจะไม่คิดว่าฉันเป็นคนพิเศษ ฉันจะได้อยู่กับเธอได้"
ตอนเจอแมรี่ครั้งแรก สาบานเลย เธอใส่...
วินมาร์คสตูดิโอส์ ซานตาโมนิกา แคลิฟอร์เนีย
เธอใส่ชุดวอร์มกับหมวกหนังกลับนิ่มๆ
กับรองเท้าทิมเบอร์แลนด์ แล้วก็...
ผมหลบมุมแบบนี้
ชัคกี้ ธอมป์สัน โปรดิวเซอร์ มายไลฟ์
"ฉันจะไม่พูดอะไรกับนางทั้งนั้น"
"เธอมาฟาดหัวทุกคนให้ตั้งใจทำงาน"
ในสายงานโปรดิวซ์เพลง ผมเป็นมือใหม่
ตอนนั้นผมออกเพลงได้สองสามเพลง
แล้วพัฟก็แวะมาหาผม เขาบอกว่า
"ฉันมีเพลงที่จะทำกับแมรี่ ถ้านายอยากทำก็มาทำกันเลย"
คนมาหาผมเยอะเลย แบบ
"นายจะรับมือคำสาปอัลบั้มสองไหวเหรอ"
คำสาปอัลบั้มที่สองน่ะ
คือปกติอัลบั้มใหม่ไม่ดีเท่าอัลบั้มแรกหรอก
ผมก็เลยติดต่อชัคกี้กับบั๊บ
ห้ามใจบั๊บยังไงไหว
ผมอายุ 23 แต่งเพลงให้ศิลปินหลากหลาย
แล้วพัฟก็โผล่มาบอกว่า "โย่ ขอเพลงพวกนี้ให้แมรี่หน่อย"
ผมก็ "โอเค ได้"
เจอกันครั้งแรก เธอเท่มาก
ประตูลิฟต์เปิด เธอไม่มีคนอารักขา
ผมเดินกร่างเข้าไปหา
"โย่" ผมทัก "เราจะสร้าง ประวัติศาสตร์กันเนอะ ทำเพลงปังๆ"
เธอก็ทำแบบนี้ "จริงดิ เออ เดี๋ยวก็รู้"
ผมก็บอกว่า "โอเค ได้" ผมบอกว่า "คอยดู
"คอยดู แมรี่ เธอจะพลิกเกมทั้งวงการ"
ที่เหลือก็คงรู้กันอยู่แล้ว
ฉันจัดการให้ตัวเองอยู่ในสภาพแวดล้อม ที่ฉันคุมได้เสมอ
เพราะฉันไม่ไว้ใจใครจริงๆ ฉันเลยไม่ชอบคนห้อมล้อม
ยกเว้นฉันจะรู้จักพวกเขา
แล้วเราก็สนิทกันมากๆ
เป็นไง
ผมไม่ได้มองแมรี่เป็นศิลปินใหญ่ด้วยซ้ำ
ผมมองเธอในแง่ที่เป็นเหมือนพี่สาว
ผมแค่อยากทำให้ เพลงของเธอมีความอลังการ
แต่ก็ยังรู้สึกติดดินแบบคนดำ กับเพลงที่เรา...
หรือเพลงที่ผมทำส่งให้เธอ
แล้วในช่วงเวลานั้น ช่วงต้นยุค 1990
ช่วงนั้นเกิดงานดนตรีมากมาย
ที่สะท้อนกลับไป 20 ปีก่อนหน้า กลับไปสู่ยุค 1970
มาร์วิน เกย์ ไอวอนท์ยู
มีหนังที่ใช้ประโยชน์จากวัฒนธรรมคนดำ มากมายจริงๆ
แล้วพลังของดนตรีแนวสตรีต กับวิถีชีวิตแบบสตรีต
ซูเปอร์ฟลาย
แล้วเราก็รับมาใช้
แมรี่เจนเกิลส์
เราทั้งคู่มาจากถิ่นเดียวกัน คุณอยากเรียกมันยังไงก็แล้วแต่
แต่ผู้คนที่ใช้ชีวิตที่นั่น ไม่ได้ดีงามตลอดเวลา
ดังนั้นเวลาเราเจอคนที่ดี
มันแบบ "โห" เข้าใจที่พูดไหม
"โลกตรงนี้มันดีว่ะ"
อันนี้ขอพูดจากใจจริงนะ
ตอนอัลบั้ม 411 อัลบั้มแรกออกมา
ผมรู้ว่าพัฟอยากดันเรื่องแฟชั่น
แล้วมันแรงไปหน่อย
ผมบอก "เดี๋ยว โจ นางมีของอย่างอื่นดีกว่านั้น"
เพราะงั้นวิธีแต่งเพลงของผม ก็มาจากดนตรีนั้น...
สมองผมอยู่ตรงนั้น
นายเป๊ะมากกับเรื่องนั้น เป๊ะมากกับความเถื่อน
เป๊ะมากเรื่องสลัมที่ฉันจากมา
เป๊ะมากกับทุกอย่างที่ฉันเคยเป็น
วอตส์เดอะ 411 มันเทพ รู้สึกดีมาก มันยอดมาก ของดีทั้งหมด
แต่กว่าจะมาถึงจุดที่ทำ มายไลฟ์
ฉันพังพินาศหมดแล้ว
แล้วฉันก็ต้องการใครสักคน ที่เข้าใจมันผ่านดนตรี
และนายทำได้ นายเข้าใจ
ความจริงของเธออยู่ใน มายไลฟ์ มากกว่า วอตส์เดอะ 411
วอตส์เดอะ 411 ออกมาจริงจัง เทพมากจริงๆ
แต่พอเราเจาะลึกความจริงลงไปอีกขั้น
มายไลฟ์ มันคนละเรื่องเลย
เพลง บีวิธยู กระตุ้นความรู้สึกทั้งหมด
ตอนได้ฟัง พัฟมาหาที่บ้านที่เจอร์ซีย์
เขาแบบ "ฉันมีอะไรจะให้ฟัง"
เขายุกยิกตื่นเต้นไปหมด
ฉันเลยขึ้นรถไปกับพัฟ แล้วมันก็เริ่ม...
มันคว้าความรู้สึกฉันไว้ทั้งหมด
ฉันแบบ... ฉันน่าจะเริ่มแต่งเนื้อตรงนั้นเลย
พูดสิ่งที่อยู่ในใจ
เพลงนั้นเป็นจุดเริ่มต้นทุกอย่าง
เป็นจุดเริ่มต้น ในการใส่ตัวเองเข้าไปในอัลบั้มนี้
เราเคยเปิดมันทั้งวัน
นั่นเป็นเพลงแรกของเธอ
เล่นบีตเพลงนั้นทั้งวัน อยู่ในบ้าน
ไม่เล่นอย่างอื่นเลย
เธอจะแต่งเนื้อเพลง ขยำกระดาษ เขียนต่อ
ผมจำตอนที่เราทำเพลงนั้นได้
นั่นเป็นช่วงเวลาที่ชีวิตเรา ไม่มั่นคงที่สุดช่วงหนึ่ง
ผมกำลังจะเลิกกับมิซา
แมรี่ก็เจอมรสุมมากมายกับเคซี
เราอยู่ในสตูดิโอที่นิวยอร์ก
ซึ่งเรามองวิวข้างนอกได้ แล้วฝนก็กำลังตก
เป็นหนึ่งในวันแบบนั้นแหละ
วันที่เราเดินวนไปมาทั้งน้ำตา
เหมือนเราเป็นเด็กแล้วก็ใจสลาย
ผมบอกว่า จริงๆ นะ มิซาเหมือนหัวใจของผม
เคซีคือหัวใจของเธอ
ผมกับเธออยู่ในสตูดิโอ มองหน้ากันแล้วก็ร้องไห้
เราถึงขั้นเชื่อมโยงกันผ่านความเจ็บปวด
นับจากจุดนั้น เราเหมือนกับว่า
"ช่างแม่งละ ไม่สน เราจะใส่ความเจ็บปวดลงไป"
ฉันไม่สามารถรับมือกับความจริงที่ว่า
เธอไม่ต้องการฉันอยู่ใกล้ๆ
ทำไมเธออยากเห็นฉันรู้สึกแย่
เท่ากับ มายไลฟ์ ทั้งอัลบั้ม คือการบอกว่า "รักฉันเถอะนะ"
"อย่าไปเลย ฉันต้องการเธอ" มันคือการขอร้องให้ช่วย
ฉันใช้เวลาทั้งวัน
และทั้งคืนกับเธอ
แค่บอกฉัน ฉันจะทำยังไง
เมื่อไม่มีเธอ...
"ต้องเชื่อว่าฉันจะไม่ทำร้ายเธอ
"ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่ โดยไม่มีเธอ อย่าไปเลย"
ชีวิตเธอกำลังเจอเรื่องแบบนั้น
เราก็จะแต่งออกมา เราจะดึงมันออกมา
ควอดสตูดิโอส์ นิวยอร์ก นิวยอร์ก
บั๊บ!
ไง คนสวย รักเธอนะ
สบายดีไหม
- ดีใจที่ได้เจอนาย - ดีใจที่ได้เจอเธอ
ได้เข้าสตูดิโอกับนาย ทำเพลงพวกนี้ด้วยกัน
มันเยียวยาใจ เป็นสิ่งที่ฉันต้องการ แล้ว เนเวอร์วอนนาลีฟ ก็...
ทำเอาร้องไห้เลย ด๊อนท์โก เล่นฉันซะร้องไห้
อย่าเริ่มเชียว
- เปล่า ไม่ได้จะร้อง - อย่าเริ่มนะ
- ฉันพยายามจะไม่ร้องไห้ - ฉันบอกเธออยู่เนี่ยว่าน้ำตาฉัน
ฉันกลั้นน้ำตาอยู่ เพราะเราร้องไห้กันในบูธอัดเสียงแล้ว
ใช่ ฉันจำได้
ฉันจะไม่มีวันลืม แบบนี้นะ นี่
- ฉันจำได้ - เราทำแบบนี้
ฉันแบบ "แมรี่ มันดีนะ" ฉันก็บอกว่า "เรายังไหว"
- แต่เพลงมันทรงพลังมาก - ใช่
น้ำตาเราไหลพราก แล้วฉันก็เห็นแต่เธอผงกหัว
ฉันจำได้ว่าท้องฉันปวดไปหมด
เป็นความเจ็บและยินดีไปพร้อมๆ กัน
อธิบายไม่ถูก รู้นะว่าฟังดูบ้ามาก
- ไม่เลย - นั่นคือความรู้สึกของฉัน
นับตั้งแต่เริ่มต้นเลย
อยู่ไม่ได้...
มันเหมือนกับ...
อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ ที่รักจ๋า
เธอลงลึกถึงแก่น มันชัดเจนหมดจด
เนื้อเน้นๆ ไม่มีน้ำ ไม่ปรุงแต่งอะไรเพิ่ม
รู้สึกอะไรก็ใส่ลงไปให้หมด
รักช่างน่าทึ่ง
ฉันมีชายที่ต้องการ
ภาวนาหลายค่ำคืนเพื่อเธอ
แล้วคำอธิษฐานก็เป็นจริง
ตอนนี้มีคำตอบ
ฉันจะขอพรกับดวงดาว
ขอติดตามเธอไปทุกแห่ง
ไม่อยากอยู่ตามลำพัง
- ที่รัก อยู่ด้วยกันนะ - อยู่ด้วยกัน
ผ่านร้อนผ่านหนาวกัน
เวรเอ๊ย
สร้างบ้านแสนสุขด้วยกัน
- เพราะฉันขอร้อง - ใช่ เธอจริงใจกับเขา
เพราะเธอมีค่าต่อฉันเหลือเกิน ที่รัก
ดังนั้นฉันอยากเป็นคนรัก
ฉันบอกว่า...
โย่ เพลงนั้นน่ะ
เล่นเอาใจพังหมด แล้วก็เพลง ด๊อนท์โก ด้วย
ฉันไม่รู้ว่ามันจะเล่นงานกันได้
ฉันนึกว่าคงตายด้านไปแล้วมั้ง
ผมเองก็อยู่ในจุดที่มืดมนมาก
ดื่มเหล้าหนักกว่าเดิม ผมพูดว่า "ถ้ามีเงิน
"ถ้ายังหนุ่มและมีเงินจะไปเที่ยวรอบโลก"
แล้วผมก็อยู่ในจุดที่ไม่มีความสุขเลย
มันก็เลยลงตัวที่
"มา ระบายมันออกมา" เข้าใจที่พูดเนอะ
"ฉันเองก็แหว่งวิ่นเหมือนกัน"
ฉันว่าสิ่งเดียวที่ นำทางเราต่อไปคือดนตรี
- เป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึกดี - ใช่
ไม่ว่าเราจะสุขล้นหรือตกต่ำสุดขีด
มันช่วยเราไว้เพราะก่อนหน้านี้ มันเคยขมขื่นกว่านี้
- ทุกอย่างเคยขมขื่นกว่านี้ - มันมืดมน
มืดมนมาก
ตอนฉันเจอแมรี่ครั้งแรก เราทั้งคู่กำลังผจญเรื่องเดียวกัน
ในเวลาเดียวกันกับพวกผู้ชาย
โจเดซี
พวกเขาสัญญาว่าจะรัก และมีความสุขด้วยกันตลอดไป
แล้วเราจะย้ายไปไกลๆ ไปมีลูก มีครอบครัว และเพอร์เฟกต์
แต่มันไม่เพอร์เฟกต์
เดอะเวิร์ด
ฉันต้องถามหน่อย
ก่อนหน้านี้โจเดซีมาออกรายการ
แล้วเทอร์รี่ถามเคซี มาดูกันค่ะ
คุณจะทำหลายคนอกหัก
เพราะได้ข่าวว่าคุณจะแต่งงาน กับแมรี่ เจ. ไบลจ์
- ไม่ ไม่เอาน่า - ไม่
นั่นข่าวลือ เข้าใจที่พูดไหม
นั่นเป็นข่าวลือเพื่อให้อเมริกา...
แจ้งทราบไว้ว่า เคซีไม่ได้จะแต่งงาน
งั้นก็ไม่มีแหวนหมั้นวงโตสินะ
นั่น ใช่ แล้วแต่ เปลี่ยนเรื่องกันเถอะ
- โอเค แต่... - ฉันพะอืดพะอมมาก
พอเกิดเรื่องนั้น ฉันก็แบบ "เธอทิ้งเขาไปได้เลย
"ไปมองหาคนอื่น"
ฉันเป็นพี่สาวแบบนั้นแหละ พูดเลย พูดทุกอย่าง
ฉันแบบ "เธอดีกว่านี้
"เธอยิ่งใหญ่กว่านั้น" โทษที ฉันไม่น่ารักหรอก
ฉันไม่...
ฉันไม่ใช่พี่สาวใจดีแบบนั้นนะ
ฉันรู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะแบบ "เออ รู้ไหม
"เธอไม่ต้องให้ใครมาทำกับเธอแบบนี้"
"เธอหาได้ดีกว่านี้" แต่เวลาเรามีความรัก เราไม่ได้ยิน
เราไม่ได้ยินคำแนะนำพวกนั้น
เราก็แค่อยากได้ใครมารัก
ตอนนั้นเป็นเวลาน่าเศร้ามาก
เป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นต่อๆ กัน ก็แค่...
ณ จุดหนึ่ง เขาแวะมาหาแล้วก็เดือดดาล
เขาโมโห เราไม่รู้ว่าเขาโกรธอะไร
แล้วเขาก็เริ่มทำร้ายร่างกายเธอ
ฉันต้องต่อสู้เอาขีวิตรอดบ่อยๆ เพราะ
ก็เหมือนแม่ ฉันเป็นนักสู้
แม่ฉันก็ต้องทนถูกทำร้ายร่างกายมามาก
ตอนฉันยังเด็ก ฉันเห็นแม่ ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้กำลังสู้ยิบตา
ดังนั้นพอมันเริ่มเกิดขึ้นกับฉัน ฉันก็ได้แต่คิดถึงแม่
เวลาของฉัน ตั้งแต่เธอจากไป
ฉันไม่มี...
มันไม่ง่าย ไม่ใช่ขาวกับดำ
ที่จะเดินจากไป ในช่วงที่เรารู้สึกไม่มั่นคงเอาเลย
เพราะเราคิดว่า นี่แหละดีที่สุดที่เราหาได้แล้ว
แล้วสิ่งที่เราคิดว่าเป็นความรัก ทั้งที่มันเป็นแค่ความหลงไม่ลืมหูลืมตา
ก็เป็นสิ่งที่เราต้องยึดเหนี่ยวไว้
ไม่ว่าเกิดเรื่องเลวร้ายแค่ไหน
เราไม่อยากปล่อยคนคนนี้ไป เพราะเรารู้สึกว่าเขาทำให้เรามีค่า
หรือเขาทำให้เรารู้สึกว่า...
รู้สึกเหมือนเขารักเรามั้งนะ แต่นั่นมันบ้าที่สุด
ฉันก็ไม่มีวันเข้าใจหรอกว่า ทำไมเราอยู่ด้วยกันได้นานขนาดนั้น
ฉันเดาว่าเป็นความอ่อนไหว ที่ทำให้คิดว่ามันก็แค่นี้
ฉันพ่ายแพ้
เพราะเธอไม่อยู่ ที่รัก
โลกของฉันกลับตาลปัตร
ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเอง
ฉันมีเวลามากเกินไป มีเวลามากเกินไป
ตอนนี้ฉันไม่รู้จะทำยังไง
ถ้าฉันเสียเธอไป
ฉันจะพ่ายแพ้
ใช่ ฉันบอกว่าฉันจะพ่ายแพ้ แพ้ๆ
อภัยให้ฉันด้วยที่รัก
แต่ฉันไม่เสียใจ ฉันไม่เสียใจ
ฉันไม่เสียใจ ไม่ๆ
ฉันไม่เสียใจ
ทางเดียวที่จะแก้ไขชีวิตได้ คือเราต้องเรียนรู้ที่จะรักตัวเอง
แล้วตอนนั้นไม่มีความรักต่อกัน ไม่มีความรักให้ตัวเอง
มีแต่หลุมใหญ่ยักษ์แห่งความมืด
แล้วความเศร้าจากความสัมพันธ์นั้น ก็พาชีวิตย้อนกลับ
นำเอาเรื่องอื่นๆ ในอดีต ที่ฉันไม่เคยจัดการ
จากสมัยที่ฉันยังเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
เหมือนปรากฏการณ์ก้อนหิมะ
เหมือนหิมะถล่ม เหมือนก้อนหิมะใหญ่ที่เก็บเกี่ยวโน่นนี่
กลิ้งเข้าใส่ชีวิตฉัน
มันถล่มฉันเข้าสู่จุดที่มืดมนหดหู่มากจริงๆ
ฉันก็แค่พยายามดื่มเหล้ากลบทุกข์
ใช้ยาจนกว่าจะตายไป ไม่ว่าจะยาอะไร
ส่วนใหญ่ ฉันก็แค่ซึมเศร้า และไม่อยากมีชีวิตอยู่
ฉันอยู่ห่างจากแม่
เพราะฉันไม่อยากให้แม่เห็นฉันในสภาพนั้น
ฉันไม่อยากให้พี่สาวหรือใครๆ มาเห็นฉันในสภาพนั้น
เพราะฉันกำลังดิ่งจากดาวดวงนี้ไปเลย
ความรู้สึกที่เรากำลังกรีดร้อง
แต่ทุกคนรอบข้างก็แค่
"ไม่เป็นไรนะ" เพราะเราบอกทุกคนไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แล้วเราก็กรีดร้องแต่ไม่มีเสียงออกมา
ผมได้แรงบันดาลใจจากเธอ
เวลาเธอหยิบปากกากับสมุดจด
แล้วเริ่มเขียนสิ่งที่อยู่ในใจ
คือเธอต่อสู้เพื่อหัวใจตัวเอง
เธอทำอัลบั้มนั้น เธอต่อสู้เพื่อหัวใจตัวเอง
ชีวิตฉันไม่ได้อยู่กลางแสงแดด ชีวิตฉันตกนรก
ชีวิตฉันคือการไม่สามารถ สลัดเรื่องเหล่านั้นออกจากหัว...
เรื่องที่เกิดกับฉัน
ฉันสลัดเรื่องที่เคยถูกลวนลาม ออกไปไม่ได้
ตอนวัยเด็ก ตอนอายุห้าขวบ
เรื่องอื่นๆ ที่เกิดขึ้นฉันจะไม่ขอพูดถึง
เรื่องมากมาย ที่เกิดขึ้นกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
แต่เพราะงั้นฉันเลยจับปากกา
และเพราะงั้น ฉันถึงได้มีความในใจทั้งหมดนี้
ฉันถึงบรรยายมันออกมาได้...
ร้องออกมาเป็นเพลง ฉันถึงร้องและแต่งออกมาเป็นเพลงได้
นั่นเป็นทางเดียวที่จะอยู่รอด
เป็นทางเดียวที่จะรอดพ้นจากสิ่งที่ฉันเผชิญ
ถ้าเธอมองดูชีวิตของฉัน
และเห็นอย่างที่ฉันเห็น
ที่เธอต้องทำ
ถ้าเธอมองดูชีวิตของฉัน
- และเห็นอย่างที่ฉันเห็น - ใช้เวลา ค่อยๆ ไปทีละวัน
ทุกอย่างอยู่ที่เรา เราจะทำยังไงกัน
หยุด!
นี่มันโคตรน่ากลัว มันทำฉันกลัวจับใจเลย
นี่มันน่ากลัวเป็นบ้า
- ฉันกลัวแทบตายแล้ว - ไม่นะ
"ใช้เวลา ค่อยๆ ไปทีละวัน
"ทุกอย่างอยู่ที่เรา เราจะทำยังไงกัน"
ฮอลลีวูดโบวล์ ลอสแอนเจลิส
สาวๆ ฟังฉันให้ดี
ฉันมีเรื่องต้องบอกทุกคน และบอกกับเธอ
บางทีก็ช่างเหงาใจเหลือเกิน
แต่ฉันเลือกเอง
ฉันขออยู่กับตัวเอง
ดีกว่าเผชิญขุมนรกต่อไป
ฉันยอมลุยไฟดีกว่า
แทนที่จะหนีความจริงอยู่ได้
ฉันคิดถึงเนื้อเพลงนั้นก่อนลาตาย
เพราะนั่นเป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกแบบนั้น
นี่พูดถึงการตั้งสติใช้ชีวิตใหม่
ฉันแต่งเพลงเพื่อเป็นอิสระ
ฉันจะได้ไปไหนมาไหนได้ และไม่ถูกพันธนาการมากเกินไป
ฉันจะได้ไม่ติดกับ
ฉันแต่งเพลงเพื่อชีวิตฉันเองจริงๆ
ปล่อยมันไหม้ ปล่อยมันไหม้
ไม่ว่าการยอมรับความจริง จะชอกช้ำสาหัสแค่ไหน
ไม่ว่าความจริงเป็นยังไง นั่นคือวิธีเข้าถึงแก่น
เราต้องสัมผัสความเจ็บปวดเพื่อเยียวยา
ถ้าเธอมองดูชีวิตฉัน และเห็นอย่างที่ฉันเห็น
ไหม้ ไหม้ไป...
ถ้าเธอมองดูชีวิตฉัน และเห็นอย่างที่ฉันเห็น
ชีวิตฉันก็เหมือนชีวิตเธอ
ถ้าเธอมองดูชีวิตฉัน
- และเห็นอย่างที่ฉันเห็น - ฉันต้องปล่อยมันไหม้
ฉันต้องปล่อยมันไหม้
บางครั้งเราต้องปล่อยมันไหม้ บางครั้งเราต้องปล่อยมัน
ฉันต้องปล่อยมันไหม้ ไปจนถึงพื้น
และเริ่มต้นใหม่
แล้วเธอจะพบสันติในตัวเอง
ฉันแค่อยากให้คุณรู้
เผื่อคุณเคยคิดว่าสิ่งที่คุณทำ มันไม่ช่วยอะไรใคร
คือคุณต้องรู้นะว่าคุณช่วยชีวิตฉันไว้
ฉันเคยพยายามกระโดด แต่ฉันทำไม่ได้เพราะได้ยินเสียงคุณ
ร้องว่า "เธอฉุดรั้งผู้หญิงดีๆ ไว้ไม่ได้" ขอบคุณค่ะ และฉันรักคุณ
มานี่ มา
- ขอบคุณมาก - เข้มแข็งไว้นะ
- ค่ะ - คุณสวยมากนะ
- ขอบคุณมากค่ะ - ยินดีค่ะ
แมรี่เข้าถึงจุดมืดมนที่เรา...
หลายครั้งเราก็ไม่อยากยอมรับ ว่าเรารู้สึกแบบนี้
และเราไม่อยากไปถึงตรงนั้นด้วยซ้ำ
มันแค่น่ากลัวเกินไป ที่จะมีอารมณ์ดิบขนาดนั้นและให้โลกรับรู้
แมรี่ เจ. ไบลจ์
แบบ "ฉันเจ็บ ฉันสับสน
"ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันเศร้าใจ ฉันเดียวดาย"
ฉันว่าตั้งแต่เล็กจนโต โดยทั่วไปชีวิตมันลำบากน่ะ
มันลำบากจริงๆ และการพยายามค้นหาตัวเอง
แล้วขณะเดียวกัน ก็มีคนมาบอกเราว่าเราเป็นใคร
มันน่าหงุดหงิดใจมาก เพราะงั้น...
มายไลฟ์ เลยเป็นเหมือน "โย่ มีใคร..."
"โลกนี้มีคนรู้สึกแบบเดียวกันอยู่นะ"
เพราะเวลาเราผจญอุปสรรค
เราจะรู้สึกโดดเดี่ยวโดยอัตโนมัติ เหมือนไม่มีใครเข้าใจ
โลกนี้ไม่มีใครผ่านพ้นประสบการณ์นั้นไปได้
แล้วก็เหมือนแมรี่มาอยู่ตรงนี้
เธอบอกฉันว่า "เธอไม่ได้อยู่คนเดียว
- "เธอผ่านมันไปได้นะ" - คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
สำหรับฉัน มายไลฟ์ เป็นอัลบั้มประจำใจเพื่อทำให้เข้มแข็ง
และให้ฟันฝ่าต่อไป
ไม่ว่าเราจะกำลังเผชิญอะไรอยู่ก็ตาม
ฉันเป็นคนประเภทนั้นเสมอ
คนที่พูดความจริงไม่ได้
โดยเฉพาะถ้ามันเจ็บปวด
หรือฉันต้องทำฉากหน้าแสร้งว่า ฉันเป็นหญิงแกร่ง
แต่ภายในฉันกำลังแตกสลาย
มีหลุมใหญ่ในใจฉัน
แล้วฉันก็ "โอย เมื่อไหร่มันจะเปลี่ยนไปเสียที"
แล้วก็ท่อนที่เธอร้องว่า "เธอไม่จำเป็นต้องเสแสร้ง"
ฉันก็แบบ "ไม่ต้องเหรอ"
เหมือนกับ "เราเป็นตัวเองแท้ๆ ได้เลยเหรอ"
- ผมรักเธอมากเลย - เหมือนกัน
ตอนผมอายุ 13 หรือ 14
เพลงพวกนั้นใน มายไลฟ์ ช่วยประคองชีวิตผมไว้
ใช่
แล้วผมก็เผชิญปัญหาเยอะมาก
ทำไมเด็กคนหนึ่ง ต้องเจออะไรเยอะขนาดนั้นด้วย
คือผมผจญกับบาดแผลสะเทือนใจ และการถูกทารุณมามากมาย
ดังนั้น มัน...
โดยเฉพาะเพลง มายไลฟ์
ทำให้เป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่รู้สึกว่ามีคนเข้าใจเรา
แล้วผมก็อยากเล่าสู่กันฟังด้วยว่า ณ จุดหนึ่งในชีวิต
ผมว่าตอนน่าจะอายุ 16 ผมเกือบจะฆ่าตัวตาย
มัน...
ผมโดนกลั่นแกล้งเพราะตัวใหญ่ เพราะเป็นตัวของตัวเอง
เป็นเกย์ อะไรงั้น
แล้วมันก็หนักหนาเกินไป
แต่เพลง มายไลฟ์
ช่วยผมไว้ไม่ให้ทำแบบนั้นลงไป
- น่าทึ่งมากเลย - ใช่
- งดงามมาก - ใช่
ฉันอยากให้แฟนๆ เข้าใจว่า พวกเขาสำคัญต่อฉันมาก
เพราะตอนนั้นฉันก็ไม่คิดว่า ฉันจะอยู่มาถึงวันนี้
ฉันไม่คิดว่าฉันจะอยู่ต่อไป
แต่วันหนึ่งเกิดเรื่องที่สาหัสเกินไป
ฉันนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ไม่นอนทั้งคืน
ดูเหมือนหน้าต่างเปิดอยู่ แล้วเมฆก็ลอยเข้ามา
ฉันเมามายไม่ได้สติ
แล้วใจฉันก็เต้นแรง
นั่นเช้าวันอาทิตย์
ฉันรู้สึกแปลกๆ ในเช้าวันอาทิตย์เสมอ
ฉันรู้สึกเหมือนพระเจ้ามองเห็น ว่าฉันจะทำอะไร
ฉันจะแบบ "ฉันไม่อยากทำแบบนี้ ฉันต้องเลิกทำแบบนี้"
ต้องเลือกระหว่างชีวิตกับความตาย ฉันเลือกชีวิต
ฉันไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองสำคัญขนาดนั้นด้วยซ้ำ แต่แฟนๆ ต่างหาก
พวกเขาซื้ออัลบั้ม ฟังสิ่งที่ฉันต้องพูด
พวกเขาบอก "ฉันก็ด้วย แมรี่"
แค่นั้นเลย นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์
ฉันว่าฉันจำเป็นต้องมีสิ่งนั้น
ฉันจำเป็นต้องมีคนที่เข้าใจ
เพราะดูเหมือนไม่เคยมีใครเข้าใจเลย
พวกเขาช่วยฉันรักษาใจและอยากมีชีวิตอยู่
และช่วยให้ฉันรอดพ้นบนทางสายนี้
เราทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่และทรงพลัง
ด้วยการมอบแรงบันดาลใจแก่กัน
เพื่อให้ต้องการมีชีวิตอยู่ถึงวันต่อไป
ฉันแค่อยากให้พวกเขารู้ ว่าพวกเขาไม่ใช่...
เวลาที่คิดว่าอยู่ตัวคนเดียว คุณไม่ได้อยู่ตามลำพังนะ
พวกเราในโลกนี้คือทหารกล้า เราทุกคน
เรามีหน้าที่และการต่อสู้ เราทุกคนล้วนต้องสู้ไปด้วยกัน
แมรี่ เจ. ไบลจ์
มาเลย ทุกคน
- ฉันบอกแล้ว - เคยบอกไปแล้ว
ว่าฉันรักเธอ
และฉันต้องมีเธอ
แต่ขอฉันบอกเธออีกครั้ง
เธอคือเพื่อนรู้ใจที่สุด
ฉันจะไม่มีวันจากไปไหน
โปรดกอดฉันไว้แน่นๆ
ตลอดค่ำคืนนี้
ลูบไล้อย่างดีทะนุถนอม
ทุกที่ทุกเวลา
พรสวรรค์ของเธอ เสียงร้อง การร้องของเธอ...
ไทเลอร์ เพอร์รี่
มันมาจากสัญชาตญาณ เกิดจากบาดแผลสะเทือนใจ
- ใช่ - อยู่กับฉันสิ
เหมือนมีลูกโป่ง
ที่บรรจุบาดแผล และความเจ็บปวดไว้ภายใน
มันอัดแน่น เราต้องปล่อยมันออกมา
และถ้าเจาะลูกโป่ง มันระเบิดโลกทั้งใบ
ซึ่งแมรี่จะทำแบบนั้นถ้าเราทำเธอหัวเสีย
เธอจะเผาบ้านที่เธออยู่ในนั้น เพื่อเล่นงานคุณ
ถ้าคุณหาเรื่องเธอ ผมรู้ดีเลยละ
แต่ถ้าจับจังหวะที่เรายึดขอบลูกโป่งไว้
แล้วค่อยๆ ปล่อยลมออกทีละนิด
เราก็จะไม่ทำลายทุกอย่างไป
มันแทบจะดิบเถื่อน แทบเหมือนเด็กผู้หญิงร้องไห้จ้า
แต่มันช่างงดงาม เพราะในนั้นมีการเยียวยามากมาย
ที่รัก โปรดจับมือฉันไว้
ฉันไม่ต้องการชายใด
แต่ถ้าเธออยากกอดไว้แน่นๆ
เธอก็ไม่อาจหวั่นเกรง
อารมณ์ใดๆ
นั่นใครกัน เด็กน้อยชัดๆ เลย ดูเด็กคนนี้สิ
โอ๊ย ตายจริง
แค่เพลงโปรโมต มายไลฟ์
- ดูเธอสิ - ใช่
- ดูแก้มเธอสิ - ตอนนี้แก้มตอบเป็นสเกลเลเตอร์แล้ว
ไม่หรอก เธอออกจะน่ารัก
ทำตาแบบนั้นแล้วดูเหมือนเดิมเลย
แต่ก็นะ สื่อถึงอารมณ์ของคุณ
คือฉันแต่งเพลงนี้ตอนที่ฉัน...
ฉันย้ายมาอยู่เจอร์ซีย์ใหม่ๆ
นั่นเป็นตอนที่ ฉันเริ่มทำอัลบั้มที่สองหรืออะไรงั้น
แล้วฉันก็แต่งเพลงนี้ระหว่างเฝ้าดู
แม้แต่ตอนฉันยังเด็ก
ฉันเฝ้าดูผู้คน ดูคนรักหรืออะไรก็ตาม ผจญอุปสรรคกัน
ดูหน้าฉันสิ สงสัยจะไม่ชอบคนสัมภาษณ์
ฉันเลยไม่อยากบอกอะไรนางทั้งนั้น
ฉันไม่อยากบอกนาง
ว่าฉันกำลังเจออะไรอยู่ เพราะมันไม่ใช่เรื่องของนาง
สมัยนั้นฉันใจร้ายมากๆ
ถ้าฉันจับความรู้สึกได้ว่ามันไม่ถูก
ฉันจะปิดบัง
ฉันไม่อยากให้นางรู้ ว่าไอ้ของพรรค์นั้นมาจากไหน
มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเธอ
- เข้าใจไหม - อะไรเหรอคะ
- ผจญกับอะไรเหรอ - อะไรก็ช่าง
เข้าใจที่พูดไหมเนี่ย อะไรก็แล้วแต่
นั่นลูกฉัน นั่นคือคนที่ปกป้อง
เด็กสาวคนนั้น
กับเด็กหญิงแมรี่วัยห้าขวบ นั่นคือคนที่ฉันปกป้องในวันนี้
- เข้าใจที่พูดไหม - ไม่ค่ะ
ช่างเถอะ คุณไม่เข้าใจ
แต่ลึกลงไป ฉันสอดรู้สอดเห็น
เพราะพวกเขา ไม่เคยมองลึกลงไปข้างใน
ฉันมักมีสัญชาตญาณแก่กล้า
แล้วมันจะทำให้ฉันเข้าสู่โหมดปกป้องตัวเอง
นั่นฉันกำลังทำแบบนั้นอยู่
เพราะฉันไม่รู้ว่าเป็นที่ฉันเอง
โหย เห็นแล้วอยากร้องไห้
ฉันไม่รู้ว่าเป็นฉันเอง ฉันไม่รู้ว่า ฉันคือแมรี่ เจ. ไบลจ์คนนี้
คนที่จะมีความกล้ามากมาย และทำเรื่องเหล่านี้
ฉันไม่รู้ว่าเป็นฉันเอง
ฉันว่ามันคงเป็นงั้นเวลาเราโตมา ในสภาพแวดล้อม
ที่เด็กผู้หญิงไม่ปลอดภัย
- เด็กผู้หญิงไม่ปลอดภัย... - เราใช้สัญชาตญาณตัวเอง
ใช่
ดังนั้นสัญชาตญาณของฉันคือพระเจ้า
ฉันไม่รู้ว่าเป็นฉันเอง
แต่ฉันคือฉัน ฉันถึงสามารถทำอย่างที่ทำ
ฉันเป็นคนคนนี้เสมอ
ก็แค่ไม่รู้
มันอยู่ที่เรานั่ง
และรับรู้ในสัญชาตญาณของเรา ว่ามีพระเจ้า
พระเจ้าคือความรัก
พระเจ้าคือการที่เราตัดสินใจทำสิ่งที่...
เราอยากทำ ตัวตนที่เราอยากเป็น
ฉันว่าต่อให้ฉันกลัว ฉันก็ต้องมุ่งหน้าต่อไปทั้งๆ ที่กลัว
ตราบใดที่ปลดปล่อยออกไป และทันทีที่เรา
ก้าวข้ามเส้นความกลัวไปได้ มันก็จบ จบเกมเลยแหละ
ถึงตอนนั้นเราจะทำอะไรก็ได้
คืนนี้ เราฉลอง... มายไลฟ์
ครบรอบ 25 ปี เอ็มเจปี
สุขสันต์ครบรอบ 25 ปี
แด่อัลบั้ม มายไลฟ์!
เอาละนะ
ที่รัก ไม่ใช่คืนนี้
ฉันไม่อยากหงุดหงิดและทะเลาะ
ฉันอยากทำให้ถูกต้อง
มีงานต้องทำ
ฉันอยากใกล้ชิดกับเธอมาก
ฉันอยากให้เธอเข้าไป...
ทุกอย่างที่เธออยากทำ
แค่ผ่อนคลายและ...
ฉันจะดูแลเธอเอง
ผมไม่รู้จัก มายไลฟ์ จนกระทั่งอายุประมาณ 16 หรือ 17
เป็นช่วงที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต
ผมซึมซาบเนื้อเพลงและฟังอัลบั้มนั้น แบบว่า "น้าเราแต่ง"
ผมรู้สึกว่าต่อให้น้าเขียนเพื่อมวลชน เพื่อตัวเอง
ทุกครั้งที่ผมฟัง นั่นก็เพื่อผม
แต่ลิตเติ้ลซี ฉันไม่ได้แต่งเพื่อมวลชน
- ฉันแต่งเพลงเพราะต้องแต่ง - ใช่
ทั้งอัลบั้มนั้นเป็นการร้องขอความช่วยเหลือ
- น้าต้องการให้คนช่วย - ใช่
ดังนั้นทุกอย่างที่เธอรู้สึก ฉันก็รู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ฉันแค่อยากมีความสุข
ทุกอย่างที่อยากเป็น ฉันแค่ "ฉันอยากมีความสุข"
"ฉันอยากให้ผู้ชายคนนี้ชอบฉันมากๆ"
ไม่รู้ตัวเลยว่าฉันเองนี่แหละ ที่อยากให้ตัวเองถูกใจ
- ใช่ - จริง
มาถึงขั้นนี้ในชีวิตฉันก็ได้รู้
ว่าฉันไม่เห็นต้องผ่านพ้นเรื่องนั้น แล้วกลายเป็นคนขมขื่น
แต่ต้องผ่านพ้นมาเป็นคนที่ดีขึ้นต่างหาก และการให้อภัย
ทางเลือกอยู่ที่ปัจจุบัน ชีวิตเป็นได้ เท่าที่เราสร้างเท่านั้น จริงๆ นะ
ชีวิตฉันกลางแสงตะวัน
ความเศร้ามีอะไรสักอย่างที่ทำให้เราสุขใจ เมื่อเอาชนะมันได้
แล้วอัลบั้มนั้นก็มีความเศร้า...
ซึ่งตอนนี้เป็นชัยชนะครั้งใหญ่
- เป็นไง - ดีใจที่ได้เจอกัน
ขอบคุณมากที่สละเวลา ซึ้งใจจริงๆ
การที่โลกทั้งใบบอกเราว่า เรากระจอก
แล้วก็ผงาดหลุดพ้น และพิสูจน์ว่าฉันมีคุณค่า
เรื่องของฉันมีความหมาย เรื่องของฉันส่งผลกระทบต่อคนอื่น
แล้วก็ไม่ ฉันไม่ได้เรียนฮาร์วาร์ด
แต่ฉันมีเรื่องเล่าที่จะเปลี่ยนชีวิตคน
#คราวน์
เธอกำลังทำได้ดี
- เธอทำให้ฉันพอใจ - ใช่ เธอทำ...
ไทดัล x คราวน์ เลอปัวสซงรูจ - นิวยอร์ก
- เธอทำให้ฉันพอใจ - มีความสุขมาก
ในโลกของฉัน
เป็นผู้ชายของฉัน
- เป็นผู้ชายของฉัน - และฉันจะเป็นผู้หญิงของเธอ
ใช่
ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไง
ทำยังไงโดยไม่มีเธอ
ในชีวิตฉัน
ใช่เลย ใช่ๆ
ตลกดีนะ เพลงนั้นมืดมนมาก
อัลบั้มนั้นมีความเจ็บปวด แต่กลับรู้สึกสนุก จังหวะเร็วกว่า
มองโลกในแง่ดี สดชื่น ฟังแล้วมัน...
มันมองโลกในแง่ดี แต่ท่อนแรกของเพลง
"เธอรู้ว่าถ้าถูกจังหวะ ฉันก็ไม่อยากเอะอะชวนทะเลาะ"
ทั้งเอะอะชวนทะเลาะต่างๆ
ออลไนท์ลอง มันเหมือนกับ
"ที่รัก คืนนี้ไม่เอานะ ไม่อยากเอะอะ" แล้ว...
ฉันพยายามคิดบวกในสถานการณ์ร้ายๆ ฉันพยายามที่จะ
มองหาความสนุกในที่ที่หาได้ ในแบบที่ทำได้
หนึ่งในเพลงที่ร่าเริงที่สุด คือซิงเกิลแรก
บีแฮปปี้ ซึ่งคุณยืนยันจริงจัง
ว่า "ฉันต้องอยู่ตรงนี้แหละ
"ฉันไม่ควรเจอเรื่องแบบนั้น ฉันคู่ควรที่จะได้มัน"
หนึ่งในเนื้อเพลงที่ทรงพลังที่สุด
"ฉันจะรักใครได้ยังไง ถ้ารักตัวเองไม่มากพอที่จะรู้
"ว่าถึงเวลาแล้ว"
ใช่
ฉันรู้สึกอย่างนั้นเลย
ฉันก็ยัง... จนถึงทุกวันนี้น่ะ
เราอยู่กันตรงนี้
เส้นทางทุกวันคือ การพยายามทำตัวให้มีความสุข
เราทุกคนพยายามทำกันได้แค่นี้
เรามีเรื่องในใจเยอะ แล้วไม่มีที่ระบาย
บางคนก็ใช้ปืน
บางคนก็ใช้ยา
บางคนไม่มีที่ให้ระบายออก ถึงความเป็นตัวเอง
แล้วพวกเขาก็ตายตั้งแต่ยังอายุน้อย หรือไม่ก็ตายไว
ความวิตกกังวล โรคภัยพวกนั้นน่ะ
แต่เมื่อเรามีที่ระบายออก
เมื่อนั้นเราก็แสดงตัวตนได้อย่างอิสระ
แล้วก็มีผู้คนรายล้อมที่แบบ
"อ้าวเฮ้ย ฉันก็คิดเหมือนกันเลยว่ะ
"ขอฟังเพิ่มอีกหน่อย"
บาร์เคลย์สเซ็นเตอร์
บรุกลิน นิวยอร์ก
ใช่
คืนนี้มีกี่คนที่อยากมีความสุข
ถ้าอยากมีความสุขกันจริงๆ
ฉันอยากได้ยินทุกคนร้องเพลงนี้ดังๆ
เพราะฉันก็พยายามทำแค่นี้แหละ
ฉันจะรักใครได้ยังไง
ถ้ารักตัวเองไม่มากพอที่จะรู้
เมื่อใดคือเวลาที่ต้องปล่อยไป
ร้อง
- ฉันเพียงแค่ต้องการ - ใช่
- ที่จะมีความสุข - โอ้เย้
การรักตัวเองก็แค่เป็นการรับรู้ เสียงของตัวเอง
สัญชาตญาณตัวเอง
แล้วก็คิดถึงเรื่องที่ดีต่อเราจริงๆ
แทนที่จะทำสิ่งที่ทุกคนบอกว่าดีต่อเรา
ก็แค่รักตัวเองค่ะ
รักคนอื่นก่อนจะรักตัวเองไม่ได้หรอก
ทำได้ยากที่สุด
ทำไมต้องเป็นแบบนี้
ทำไมต้องล้อเล่นกับใจฉัน
ตลอดเวลา
ช่วยฉันร้อง...
แมรี่ยังอยู่บนเส้นทางนั้นกับเรา
เธอจะอยู่ตรงนี้ บนเส้นทางนี้
เปิดเผยชีวิตให้พวกเราได้เห็น
ฉันเพียงแค่ต้องการจะมีความสุข
มายไลฟ์ เหมือนพรอันประเสริฐจริงๆ
ผมว่ามันคือการเสริมพลังให้เรา
ด้วยการบอกเล่าความจริงที่พลิกชีวิตเรา
ถ้าคุณอยู่ที่นี่คืนนี้ คุณคือแฟนของแมรี่ เจ. ไบลจ์
คุณได้รับการทดสอบ คุณผ่านอุปสรรค
แล้วคุณก็พิสูจน์ตัวเองแล้ว
เชื่อฉันสิ มัน...
ยังมีบททดสอบอีกมาก มีอุปสรรคอีกเยอะ
แต่ตอนนี้ ฉันต้องพูดถึง แฟนๆ พันธุ์แท้ทั้งหลาย
ที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ปี 1991
ตอนที่ฉันทั้งดีและร้าย
ฉันต้องพูดกับแฟนๆ เหล่านั้น ที่ไม่ได้ทิ้งฉันไป
ฉันต้องการพวกคุณทุกคนตอนนี้
ขอบคุณ! ขอบคุณ!
ขอบคุณ! ขอบคุณค่ะ!
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ!
- ล้อเล่นเหรอ ฉันรักเธอ - โอ๊ย ที่รัก
- ชอบมาก - โห
นี่ก็พยายามอยู่นะ
- จ้า - ใช่เธอจริงๆ เหรอเนี่ย
- ฉันเอง - โอเคจ้า
ข้าแต่พระบิดา พระเจ้า ข้าแต่ภาพประทานอันศักดิ์สิทธิ์
- ขอบพระคุณ พระเยซู - พระเจ้า ขอบพระคุณมาก
ที่ปรากฏกายของพระองค์ตอนนี้
เราขอบพระคุณสำหรับคืนอันแสนอัศจรรย์
ทุกคนกล่าวพร้อมกัน อาเมน
อาเมน
ทุกวันเราเติบโตเป็นคนใหม่ แมรี่ก็มอบสิ่งนี้กับแฟนๆ
ใช่ วันนี้มันแย่ แต่พรุ่งนี้เป็นวันใหม่
เราเริ่มใหม่ได้
ยังมีเรื่องต้องฝ่าฟันอีกมาก
ซึ่งฉันยังก้าวไม่พ้น แต่ฉันกำลังจะฝ่ามันไป
แฟนๆ ของฉันก็กำลังฝ่าฟันเช่นกัน
เราเยียวยากันและกัน
เราส่งพลังกลับไปกลับมา กลับไปกลับมา
ซึ่งช่วยให้เราเติบโต
เราทำแบบนั้นกันมาหลายปีแล้ว
- ไง แมรี่ - เรารักคุณ!
รักคุณนะ แมรี่ คุณคือหัวใจและวิญญาณ ตั้งแต่วันที่ฉันอายุหกขวบได้มั้ง
ตั้งแต่วันที่ฉันพูดได้เดินได้
ไปกันค่ะ ไปเร็ว
คุณอยากเป็นนักร้องมาตลอดเลยเหรอ
หรืออยากทำอย่างอื่น
ก่อนเข้าบูธอัดเสียงแล้วทำเพลงน่ะ
ฉันรู้มาตลอดว่าฉันจะ...
ฉันร้องเพลงได้และอยากร้องเพลง แต่ฉัน...
การร้องเพลงไม่ใช่แค่เรื่องเดียวในใจ
เพราะฉันไม่ได้คิดว่า
เรื่องนั้นจะเกิดขึ้นกับคนอย่างฉันได้
- เข้าใจเนอะ คนอย่างเราน่ะ - เข้าใจ
แล้วคุณรู้สึกว่า ในเมื่อคุณทุ่มเทให้อัลบั้มนี้มากมาย
คุณรู้สึกดีขึ้นกับตัวเองไหมที่ได้ทำสิ่งที่...
ทำเพื่อตัวเองน่ะ รู้สึกอย่างนั้นไหม
ฉันรู้สึกดีเพราะมันเป็นความท้าทาย
ที่จะทำสิ่งที่ไม่เคยกล้าเอาไปให้ใคร
แล้วถามว่า "ชอบไหม"
พอฉันมั่นใจมากพอ
ฉันเอาไปให้สองสามคนฟัง พวกเขาชอบ ฉันก็พอใจ
ฉันเลยแต่งเพลงและทำไปเรื่อยๆ
อังเดร คุณรู้ไหม ระหว่างที่เธอกำลังโต
ผมดูแมรี่เติบโต...
เวลาเธอแต่งเพลง ผมฟังเพลง
ผมรู้สึกว่าแมรี่กำลังกลายเป็นศิลปินเต็มตัว
ทั้งหมดมาจากเธอ
แมรี่ เจ. ไบลจ์ ทั้งหมดมาจากความรู้สึกของเธอ
นั่นมอบความมั่นใจให้เธอรับรู้ว่า...
ผมรู้ว่าเธอเชื่อ "ฉันคือนางสาวแมรี่ เจ. ไบลจ์"
แล้วพวกคุณก็พอใจใช่ไหมล่ะ
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
แฮปปี้เบิร์ธเดย์แมรี่ที่รัก
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
ราชินีต้องใช้เค้กสองก้อน
เค้กอีกก้อนให้ใครน่ะ
ให้เธอแหละ เธอจะได้มีตัวเลือก เธอควรได้รับทางเลือก
- วานิลลาหรือช็อกโกแลต ทูนหัว - ทูนหัวเลือกได้
แมรี่ ตั้งแต่วันที่ฉันเจอเธอ ตอนนั้นเธออายุ 18
ฉันได้ยินเสียงเธอ ฉันส่องดูหัวใจของเธอ
แล้วฉันก็เห็นว่าเธอมีพรสวรรค์จริงๆ แต่เธอก็มีทุกข์
แต่เรื่องน่าทึ่งก็คือในฐานะคนคนหนึ่ง
เธอสามารถระบายปัญหาของเธอบนผ้าใบ
และรับมือกับมันต่อหน้าผู้คน และก้าวข้ามมันไปได้
และการที่เธอก้าวข้ามปัญหาเหล่านั้น มันเป็นแรงบันดาลใจให้เรา
นี่เพื่อเธอนะ แมรี่
สมเป็นราชินีตัวจริง
ใช่เลย
- ดื่ม - ขอบคุณมาก
ฉันแค่อยากขอบคุณทุกคนที่มาสังสรรค์กัน
และเชื่อว่าฉันรอดไปได้อีกปี วันเกิดอีกปี
เพราะฉันนึกว่าฉันจะไม่รอดเสียแล้ว
ชีวิตกำลังดีขึ้น
แต่ท่ามกลางเรื่องงดงามต่างๆ ที่พระเจ้ากระทำทั้งอดีตและปัจจุบัน
ยังมีอุปสรรคต้องเผชิญ
แต่ฉันเลือกชีวิต และฉันเลือกความดี
ฉันจะทำงานกับแมรี่ต่อไป
ไม่ว่าจะในด้านจิตวิญญาณ ความคิด หรือทางกาย
แรกสุด แมรี่คือลูกรักของฉัน แมรี่น้อยและแมรี่ใหญ่
แมรี่ที่สับสน แมรี่ทุกประเภทของฉัน
เราต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะมาถึงจุดนี้
แล้วเมื่อเราทุกคน... เราใกล้จะ 50 และเราจะทำตัวเหลวไหล
นี่แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ทุกคนยังไม่ทันได้เห็นอะไรเลย
เพราะงั้นขอบคุณทุกคนนะ ฉันซึ้งใจจริงๆ
แล้วฉันจะไม่ยอมให้ใคร มาพรากพละกำลังของฉันไป
- ใช่แล้ว - หรือความสุขของฉันอีก
การเป็นมนุษย์นั้นยาก
แต่ฉันว่าฉันพัฒนาไปแล้ว
ครั้งใหญ่เลย
แต่หัวใจฉันยังมั่นคงสม่ำเสมอ
หัวใจฉันยังเป็นเด็กผู้หญิงคนนั้น จากยอนเกอร์ส
หัวใจฉันยังเป็นวัยรุ่นที่พยายาม ฝ่าฟันขณะผ่านมันไปให้ได้
หัวใจฉันไม่เคยลืม สภาพแวดล้อมที่ฉันเติบโตมา
และกลับไปช่วยเหลือคนอื่นๆ
ดังนั้น พัฒนาการนี้ไม่ใช่การกลัวที่จะ เปิดเผยความจริงและเผยตัวตนของฉัน
เพื่อสัมผัสกับชีวิตของคนอื่น
- อธิษฐานสิ - ทำแล้ว
ฉันว่าเธอไม่ได้อธิษฐาน
- อธิษฐานสิ - รู้ได้ไง
อธิษฐานสองครั้งเพราะฉันเข้าใจเธอ
โอเค ฉันไม่อยากอธิษฐาน เพราะงั้นฉันจะทำไปเลยและเชื่อ
ว่าความปรารถนาในใจฉันจะเป็นจริง
- อาเมน - อาเมน! อาเมน!
ฉันขออุทิศภาพยนตร์เรื่องนี้ให้แก่ อังเดร ฮาร์เรล
ฉันคิดถึงคุณมากและรักคุณหมดหัวใจ
แสงสว่างของคุณเจิดจ้า จนคุณต้องแบ่งปันแสงนั้นกับเราทุกคน
ขอบคุณที่เชื่อมั่นในตัวฉัน และให้โอกาสฉัน
ฉันจะไม่มีวันลืมคุณเลย
รักเสมอ ลูกสาวของคุณ แมรี่ เจ. ไบลจ์
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ