Downloaded from YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Official YIFY movies site: YTS.MX
Günaydın.
Ocağı kıssan iyi olur.
Teşekkürler.
Güzel kokuyor.
Kutlanacak bir şey mi var?
Seni aptal. Birini anıyoruz burada.
-Ne? -Birini anıyoruz.
Ken bir süredir ortalarda yoktu.
Ona bakayım diye çadırına gittim ama buz kesmişti.
An-chan, ilk günlerinde sana çok şey öğretmişti, değil mi?
Evet.
Ken nerede şimdi?
Onu çoktan çıkardılar.
"Onu götürdüler." demeliydin.
O bir nesne değil sonuçta.
Buyurun. Bunu içebilirsiniz.
-Yas içkisi! -Görüşürüz.
An-chan, içmez misin?
Hey! Vaktini boşa harcama.
Arkadaşı yeni öldü,
hiç üzülmez mi bu?
Uzun zamandır orada yaşıyor.
Görünüşe göre hafızasını kaybetmiş.
Amnezi mi?
Kim bilir?
İyi gibi dursa da bu işte bir bityeniği var.
Kokuyu aldın mı?
Teşekkürler.
Şurayı imzalar mısınız?
SUSUMU NAKOSHI
Lütfen kapıyı açın.
Ucube falan değilim.
Kimsin sen?
Hava çok soğuk. Beni içeri alır mısın?
Yabancıları arabama almam.
Evsizsin, değil mi?
Evin ya da işin yok.
Pardon. Gücendirdiysem üzgünüm.
Sadede geleyim,
elimde üstlenmeni istediğim bir iş var.
700.000 yen uygun olur mu?
Üzgünüm ama param var.
Hey.
Ne yaptığını sanıyorsun?
İnsanlar üzerinde basit bir deney.
Deneye "trepanasyon" deniyor.
Tam buraya ufacık bir delik deliyorlar.
Git buradan.
Evet, kafatasına delik açmaları fikri çok korkunç, biliyorum.
Ama cidden çok basit bir işlem.
-Gitsene. -Dürüst olayım.
Tıpkı diş gibi.
Ufacık bir delik. Beynin zarar görmüyor.
Hepsi bu.
Şunu kesin duymuşsundur.
İnsanlar beyinlerinin yüzde 10'unu kullanıyormuş.
Geri kalan yüzde 90'ı kullansak sence neler olurdu?
Önsezin herkesinkinden daha keskin hâle gelebilir,
bir altıncı hissin olabilir,
hafızan geri gelebilir.
O zaman kendi kafanda aç o deliği.
Kendi üzerinde dene.
Şuraya açılacak ufacık bir delik sonuçta.
Hayatta olmaz.
Çok korkutucu!
Git. Paraya ihtiyacı olan başkalarını bul.
Senin olman lazım!
Evsizlerin toplandığı bu park
ve normal insanların gittiği şu lüks otel.
Ben ikisinin tam ortasındaki kişiyi, seni istiyorum!
Bak, ben evsiz olmak nasılmış bir görmeyim diye işten izin aldım.
Şöyle de denebilir…
"Kendimi keşfediyorum."
Başkasını bul.
Yalan söylediğin zaman ağzının sol tarafı yukarı kalkıyor.
Ağlayamıyorsun, değil mi?
Hüzün bile duyamıyorsun.
Çaresizce bir şeyler hissetmeye çalışıyorsun.
Değil mi?
Haklıyım, değil mi?
Canın çok sıkılmış.
Hayır, hiç de bile.
Bunu başka birine söylesen öfkelenirdi.
Nakoshi.
Yaşadığını hissediyor musun?
Sen…
Adımı nereden biliyorsun?
Hatırlamıyorsun, değil mi?
Geri geleceğim.
Hey! Durum çok fena!
Hey!
Arabalı An-chan!
Hey!
Arabalı An-chan!
-An-chan! -Ne oldu?
Araban!
Çabuk!
BİRİNCİ GÜN
Götürmüşler demek.
ÇEKİCİ SHINJUKU
Gidip senin arabanı mı çekmişler?
Kıyafetlerin ve eşyaların arabandaydı, değil mi?
Çekici çok pahalıya patlayacak.
Ama senin çok paran var, değil mi An-chan?
Paran var, değil mi?
İyi misin sen?
Onu daha önce hiç böyle görmedim.
Dönebileceğin tek yer de gitti.
Sonsuza dek burada mı kalacaksın?
Demek sendin…
Ne için yaşıyorsun?
Nereden bileyim?
Sonunda seni kızdırdım.
Yedi günde.
Sana yaşama sebebi vereceğim.
Ne korkunç bir oda.
Trepanasyon, Neolitik Çağ'dan beri yapılan
cerrahi bir prosedür.
Şimdilerde Hollanda'da ITAG adında bir grup bunu teşvik ediyor.
Kendi kafasını
delenler bile var.
Manyaklar.
Peki sen kimsin?
Manabu Ito. Stajyer doktorum.
Hastaneyi babam yönetiyor. Patron çocuğuyum yani.
Patronun çocuğu mu?
Ailen bunu öğrenirse ne olacak?
İnsanları yakından tanımak istiyorum.
Bir soru sorabilir miyim?
Evet.
Kendin hakkında ne hatırlıyorsun?
Kim bilir?
Kendini merak etmedin mi?
Artık bir önemi yok.
Shinjuku'nun göbeğindeyim ama beni arayan soran yok.
Böyle bir adamın hayatı nedir ki?
"Böyle bir adam." Ben de tam bu yüzden seninle ilgileniyorum ya.
İnsanlar kafataslarında bir boşlukla doğarlar,
yani boş bir alanla.
Ama bir buçuk yıl içinde o boşluk dolar
ve kafatası beyni ittirmeye başlar.
Yani kafatasına bir delik açıp
kan dolaşımını iyileştirecek olursak,
beyin tıpkı doğduğu zamanki gibi tekrardan harekete geçer.
Daha önce kullanılmayan yetenekler ortaya çıkar.
Trepanasyonun temel prensibi bu.
Merak etme.
Açıkçası, buradaki çoğu doktordan daha iyiyim.
Bu arada deliği açarken lütfen kıpırdama.
Meninkslerin yırtılırsa kötü olur.
Yırtılırsa da yırtılsın.
Bitkisel hayata bile girsem
şu anki hayatımdan pek farkı olmaz.
Anestezi etki ediyor mu?
Evet.
Acıyor…
AKŞAM YEMEK YİYELİM ITO
İKİNCİ GÜN
Deney yedi gün sürecek. Sana peşinen 300.000 yen ödeyeceğim.
Kalanını bitince alacaksın.
Dedim ya, param var benim.
Pekâlâ, yapmaya çalıştığın şey nedir?
Kafanı deldirmeden sorman gerekmez miydi?
İşte.
DDA deneyi,
altıncı his kontrolü, psikokinezi deneyi…
Ne bunlar? Tıbbi bir deney demiştin,
değil mi?
Dürüst olacağım.
Ruhlara, doğaüstü güçlere ve uygulamalara inanmıyorum.
Beyin ile her şey açıklanabilir.
O yüzden bu deneyle kalan tüm şüphelerimi ortadan kaldıracak
ve varlığını inkâr edeceğim.
Neyin?
Tam önümdeki bu dünyanın.
Buyurun, acılı karidesiniz.
-Yemek için teşekkürler. -Sağ olun.
O zaman basit bir oyunla başlayalım.
Ne?
Elimde bu beş sembolün olduğu kartlar var.
Sence yıldız sembolü hangi kartta?
Pekâlâ.
Nakoshi.
Evet?
Solunu kullan.
-Onu demiyorum. -Nasıl?
Tüm sol tarafınla bunu hissetmeye çalış.
Görme, duyma, koku alma ve dokunma hislerin.
Bunları vücudunun soluyla kullanarak kartı hayal et.
Tamam.
Çok havaya girme.
Bu sadece denemeydi. Asıl işlere yarın başlayacağız.
Ne yani? Dört kart iyi mi?
Benimle iletişime geçebil diye. Numaram kayıtlı.
Tamam.
Bir de…
Hey.
Sana çok yakıştı.
Yarın görüşürüz.
Kabukicho ziyaretçilerinin dikkatine.
Kabukicho'da son zamanlarda fuhuş vakaları görülmektedir…
Acıdı!
Bu da neydi?
Alo? Bugün mü?
Şimdi mi?
Şu an Kabukicho'dayım.
Sen neredesin?
Peki. O zaman…
Bunun derdi ne?
Burada tuhaf bir adam var…
Seni herkesten iyi anlıyorum.
Gerçekten mi?
Öyleyse anlat bakalım…
Neler oluyor?
Pardon!
-Hey! -Derdin ne senin?
-Pardon… -Felaket kokuyorsun.
Hey
Patron…
Niye göz kırpıyorsun? Seni piç!
Pardon, istemeden oldu…
Sen…
Hayır…
Patron, o bir sivil. Ya polise giderse?
Önemli değil.
Kımıldama.
Peki, serçe parmağını kessem?
Hayır…
Bu kaçıncı kişi olacak?
77. kişi olacak.
Bir dakika.
Yapamazsın.
Ne yapıyorsun?
Bu senin kendi parmağın!
Yapma!
Dur! Şu orak gibi şeyi bırak. Tamam mı?
Orak mı?
Evet.
Ne yaptın sen?
Hayır, dur. Sakin ol.
Kendine zarar verme.
-Tamam mı? -Seni piç!
Ne dedin sen?
Patron!
Neler oluyor?
Patron!
Yaklaşmayın!
-Ne oldu? -Patron…
Sorun ne?
Yaklaşmayın dedim ya!
Hey!
-Patron! -Ne yaptın sen?
Acele et! Hadi gidelim!
Bana inandın mı?
İnandığımı varsayalım.
Bu saçma cevapları verme.
Vay canına, bu inanılmaz!
Sana söylememiştim
ama trepanasyonun altıncı his yaratma oranı %36'ymış.
Bir şey hissetmemeleri daha yaygın!
-Başka ne söylemedin? -Nakoshi…
Peki ya ben?
Nasıl görünüyorum?
Ne?
Bir şey görmüyorum.
Emin misin?
Eminim.
Bana inandığını söyledin, değil mi?
Sorun ne?
ÜÇÜNCÜ GÜN
Bunu görünce her şeyi anladım.
Bu da ne?
Homunkülüs.
Homunkülüs mü?
Evet.
Temelde simyayla yaratılmış insan yapımı bir insan bu.
Ama Penfield diye bir beyin cerrahı,
beynin içindeki minik "insan" için "homunkülüs" tabirini kullanmıştı.
Elleri ve dudakları kocaman.
Doğduğumuz andan itibaren
elimiz ve ağzımızla bir şeyler hissediyoruz.
Seks de bunun örneği.
Ama gördüğüm canavarlara hiç benzemiyor.
Mesela "derinliği yok" ifadesini kullanırız, değil mi?
Bu söz bu adam için söylenmiş.
Hayır. O biraz şişman…
Bunun insanlarda zihinsel açıdan stres yaratması önemli.
Sorun da bu.
Derinlikleri olmayabilir ama sen de hemen hüküm veriyorsun.
Böyle yorumlanabilir.
Her bireyin kendilerini nasıl gördüklerinin bir imgesi onlar.
Sonuçta, gördüğün homunkülüsler aynı basit şekle sahip değildi, değil mi?
Yani, beynin ameliyatla aktif hâle geldiğinden beri
insanların zihinlerindeki stresleri görselleştirebilme yeteneğine sahip oldun.
Yani travmalarını mı?
Aynen öyle! Bu çok doğru!
Travma geçmişteki duygu ve anılardan oluşuyor.
Sen de bunları görüyorsun.
O zaman niye sadece bazı insanlar homunkülüsleri görebiliyor?
Biz de bunu öğreneceğiz.
Hipotez yaratıp onları doğrulayacağız. Deneylerle.
Bu gerçekten bir haftada bitecek mi?
Ölene dek canavar görmek istemiyorum.
Hiç eğlenceli değilsin…
Şu anda harika bir şey yaşıyorsun!
İnsanların
kalbini görebiliyorsun.
Seni çok kıskanıyorum.
Tamamdır.
Hadi gidip yeni yeteneğini test edelim.
-Gir içeri. -Tamam.
Burada var mı?
Ben gidiyorum.
Söylentilere göre,
buradakiler gerçek lise öğrencileri.
Modern bir ucube gösterisi gibi.
Onun gibi canavarları seviyor musun?
Ne?
Bir tane buldum.
Bir kum canavarı.
Kum mu?
Şu kızı mı diyorsun?
Onunla doğrudan temasa geçeceğim.
Aklına bir fikir mi geldi?
Kuru kumdan yapılmışsa onu ıslatmak gerek.
Derdin lise öğrencisiyle yatmak.
Hayır.
Derdim bir homunkülüsle yatmak.
İğrençsin.
Merhaba.
Yalnız mısın?
Çalışıyor musun?
Titriyorsun.
Belki…
İyi misin?
Yazık oldu. Kaçıp gitti.
Hayır, onu demiyorum.
Yüzüne bak.
-Yüzüme mi? -Evet.
Bunu yürüttüm.
Çaldın mı?
Bunu kaybetme. Bir şey olursa bana haber et.
Sağ ol.
Titriyorsun.
Hey…
Bu kadar korktuğun şey ne?
Acaba…
…bakir misin?
ANNE: Neredesin? Gecikeceksen haber et.
ANNE: Niye açmıyorsun?
ANNE: Dersin yok mu?
ANNE: Kaede gibi zeki değilsin.
ANNE: Neredesin?
ANNE: Ara!
1775.yukari
DOLDUR BENİ…
ÇOK FENAYIM…
BENİ FARK ET, BUL…
OLDUĞUM GİBİ…
FENA DÜŞÜNCELER…
BANA YARDIM ET.
BANA İHTİYAÇ DUY.
BENİ İSTE.
BANA DOKUN.
Tanrım…
"Seninle bir oluyorum."
-"Ve her şey gerçek oluyor." -Gerçek oluyor.
Seninle bir olunca,
ben de bir oluyorum.
Yakında olmak istiyorum.
Çok korkunç.
Hey.
Biz de seni arıyorduk.
-Hayır, durun… -Hadi!
-Durun! -Seni piç!
Dün…
…bana ne yaptın?
Şey…
Bir şey gördüm.
Bir şey mi?
Ne gördün?
Bir robot.
Robot mu?
Şu sana bir şey ifade ediyor mu?
Serçe parmak ve orak hakkında bir şey…
Hiçbir fikrim yok.
Peki.
Pardon.
Hey. Ne yapıyorsun?
Bir çocuk…
Pardon…
Kıpırdama!
Yaklaşma!
Serçe parmağını keserim!
İşte orada!
Neden bahsediyorsun sen?
Yaraya bak…
Acıdı!
Pardon!
Acımıştır, değil mi?
Evet…
Seni piç!
Bu parmaktan pahalıya patlayacak.
Bu da ne?
Bu his de ne?
Ne yapıyorsun?
Çocukken,
o orakla serçe parmağına ne yaptın ?
Vay canına! Orak!
Vay canına! Hey! Ver de bakayım!
Hayır! Onunla takas ederim.
Ne? Hayatta olmaz.
Kes şunu!
Seni piç!
Anladım…
Suçluluk.
Orakla yaralanan sen değildin.
Sen bir başkasına zarar verdin.
Hayır!
-Sorun ne? -Hayır!
-Bakayım! -Olmaz!
-Hayır! -Hadi!
-Hayır! İstemiyorum! -Hey!
-Kes şunu! -Ver bana!
Hayır!
Kazuo…
Kazuo!
Hayır!
Korktun
ve özür dileyemedin.
Değil mi?
-Ben… -Ben…
-Kazuo'nun serçe parmağına… -Kazuo'nun serçe parmağına…
-Kazuo. -Kazuo.
-Üzgünüm! -Üzgünüm!
Üzgünüm…
-Üzgünüm! -Üzgünüm!
Özür dilerim!
Elinden gelen tek şey
pişmanlığını ve günahını örtbas etmekti.
İnsanlara kasten zarar verdin…
…ve yalnızlığını kabul ettin.
Seni yakuza yapan
bu suçluluk duygun.
Bugünden itibaren yakuza ile bağımı koparıyorum.
İzninle yaptığımı telafi edeceğim.
Ken bir süredir ortalarda yoktu.
Ona bakayım diye çadırına gittim ama buz kesmişti.
An-chan, ilk günlerinde sana çok şey öğretmişti, değil mi?
Bu da ne?
An-chan.
Selam.
Arabanı almışsın diye duydum.
Evet.
Hadi bir şeyler içelim.
Olur mu?
Tamam.
Peki.
Sigorta şirketi mi?
Evet.
Biri hayat sigortası almak istediğinde olasılıkları hesaplardım.
Mesela,
şu ekmek yiyen takım elbiseli adam.
Maksimum 60 milyon yen.
Şuradaki ailedeyse,
baba 80 milyon,
anne de 38 milyondan fazla etmez.
Çocuk için de 48 milyon.
Bu 100 milyondan fazla eder.
Kaba hesapla böyle oluyor
ama her hayatın parasal bir değeri var.
Ne saçma!
Böyle şeyler kimin kararı?
Ryo.
Kaç yaşındasın?
41 yaşındayım.
Kırk bir.
Ne sıklıkla içiyorsun?
Burada gördüğün gibi.
Her gün.
Sigara içer misin?
Hayır, içmem.
Ciddi bir hastalık geçirdin mi?
Hayır.
Ama apandisit olmuştum.
Ebeveyn, kardeş
ya da akrabalarda kalıtsal bir hastalık?
Şey…
Peki yıllık gelirin ne kadar?
-Ne? Sorsan bile… -Yani…
Ortalama bir şey söyle.
Sonuç olarak…
Ryo senin ederin…
Seni sersem!
İnsanların değerine karar verme!
İnsan hayatına değer biçme!
Sakin ol!
Ay, Ay'dır…
Acıyor…
Alo?
Telefonunu geri vermemi mi istiyorsun?
Nereye getireyim söyle.
Tamam.
Ben gideyim. Yemek için teşekkürler.
Telefonum sende, değil mi?
Evet.
Hey! İzin almadan binmesene!
ANNE: Neredesin?
Annene mi bakıyorsun?
Telefonuma baktın, değil mi?
Bana ver şunu.
İğrenç.
O sivilceliyle ortak mısınız?
Öyleysem ne olmuş?
Burada mı yaşıyorsun?
Çalışıyor musun?
Çalışmıyorsun?
İşe yaramaz ezik seni.
"Seninle bir olunca her şey gerçek oluyor."
Telefonuma bakmışsın işte.
"Seninle bir olunca,
bu dünyadan kurtuluyorum.
Seninle bir olunca,
ben de bir oluyorum.
Yakında…"
Kes şunu!
"Bir olmak istiyorum!"
Dur!
Bu kum değil…
Sembol mü bunlar?
Sapık ihtiyar…
SAPIK İHTİYAR
Tüm bunlar da ne?
Bırak beni!
Acıdı…
Ne yapmaya çalışıyorsun?
Hey!
Ne düşünüyorsun?
Ne yapmaya çalışıyorsun?
Bakire olmak utanç verici.
Deli misin sen?
Benimle yatmak istiyorsun, değil mi?
Sen…
Çok iğrenç…
İşe yaramaz ezik seni…
Ezik olan sensin!
Ne yaptığının farkında mısın?
Seninle bir olursam,
her şey gerçek olur…
Ailene başkaldırmanın tek yolu seks.
Boktan bir fanteziye tutunuyorsun.
Lütfen.
Bana karşı nazik ol.
Dur!
Ne yapıyorsun gerçekten?
Ben senim.
BEN SENİM
Beni kendin gibi sanma!
Bir dakika…
Bu da ne?
Dur!
Bakma!
Dur!
Bakma!
Sonunda gerçek yüzünü gösteriyorsun…
Dur!
Hayır!
Tükür onu!
Geri ver bana! O benim!
Acıyor!
Çok acıyor!
Acıyor! Çok sıcak!
İnsan oldun.
Acıyor!
Ne yapıyorsun? Çok acıyor!
ANNE
Bu geç saatte dışarıda ne yapığını sanıyorsun?
Ben biliyorum.
Erkek arkadaşın mı var?
Bana anlatmanı istemiştim.
O adımı atmak…
Bu…
Ne yapacaksın?
Böyle ortalık yerde?
Hiç terbiye görmemişler mi?
Arabamı mahvetme.
Neden bahsediyorsun?
Çok güzel.
DÖRDÜNCÜ GÜN
Yine mi…
Hey…
Hey!
Ito'yu çağırın!
Stajyer Doktor Ito'yu hemen buraya çağırın!
Affedersiniz. Adınız neydi?
Onun hastasıyım.
Lütfen şurada bekleyin.
Boş.
Nasıl?
İyi misiniz?
Evet, iyiyim.
Pardon.
Nakoshi.
Aramadan buraya gelme.
-Ne oluyor söylesene! -Sakin ol.
Bir şey mi oldu?
Yabancıları arabana almıyordun hani?
Sen artık yabancı değilsin.
Homunkülüs, bilinçaltının ardına hapsolmuş çarpık bir unsurdur.
O yüzden öyle garip görünürler.
Anladım.
Beynin, bir çocuk zihninin hassaslığıyla
yetişkinlerin bilgi ve deneyimine sahip.
Bu nadir altıncı hissin
iki kişinin hayatını kurtardı.
Bu psikoterapide devrim yaratacak harika bir başarı!
Ama kayboldularsa neden bedenimin parçası oldular?
Bu konuda, şuna bir bak lütfen.
O kadın da homunkülüsleri görüyor mu?
Kim bilir?
Bu, çizdiği bir otoportre.
Nakledilen homunkülüsler…
Hikâyeni duyduğumda aklıma gelen ilk şey buydu.
Dedim ya, bazısı homunkülüsleri görür, bazısı göremez.
Evet.
Mesela, benzer şeylere ilgi duyanlar birbirini çeker.
Zihinde benzer sorunlar olunca da homunkülüsler birbirini çekiyor.
Yani,
o yakuza ve liseli kız senden farklı görünseler de
belki zihinleriniz birbirine benziyordur.
Şaka mı bu? Onlar gibi canavar değilim ben.
Ama stresleri yok oldu, değil mi?
Ve sana aktarıldı.
Suçluluk duymak, başkasının kurallarına uymak…
Tanıdık geliyor mu?
Kendi sorunların ortaya çıkmaya başladı.
Benim sorunlarım mı?
Şu suratı olmayan kırmızılı kadın.
Onun hakkında farklı bir şey hissettin?
Sen homunkülüslere bakarken,
onlar da sana bakıyorlar.
Bunun anlamını biliyorsun, değil mi?
Yani sen de bir homunkülüssün.
Yani? Bu kadın şimdi ne yapıyor?
İntihar etmiş.
Bunu zaten biliyor muydun?
Evet.
Ölmeden önce bu resmi çizmiş.
Kapat şunu.
Ne? Daha dört gün oldu. Dalga geçmeyi bırak.
Kapat şunu hemen!
Tamamen farklı birine dönüştün.
Nakoshi, fark ettin mi?
Dört gün önce bu kadar duygusal değildin.
Bitkisel hayata girsem bile umurumda değil demiştin.
Sana işte bu yüzden…
Yedi günde yaşama sebebi verecektim…
O canavarlarla birlikte ölmeyeceğim!
Tamam, anladım!
Buna karşılık, bir şartım var.
Deliği kapatmadan önce,
lütfen benim homunkülüsüme bak.
Dedim ya.
Hiçbir şey görmüyorum.
-Nakoshi. -Ne?
Yalanın ortada.
Benim içimde de
kendini görüyor musun?
Nakoshi.
Saçmalama.
Kendi sorunların ortaya çıkmaya başladı.
Şu sıratı olmayan kırmızılı kadın.
Onun hakkında farklı bir şey hissettin?
SUSUMU NAKOSHI, MÜDÜR DANIŞMANLIK BÖLÜMÜ
NANAKO
Nanako…
Kartvizitiniz var mı?
Vay canına…
-Mao, benimkini al? -Porsche'li.
-Kalsın. -Bu adam kaçmaz.
-Cidden! -Evet.
Çok istekli olmadı mı?
Onu her kız ister.
Bir erkek paradan ibaret değildir. Anlayışlı olmalı.
Evet.
Anlayış karın doyurur mu?
-Tabii. -Evet.
Nakoshi'nin her şeyi var.
Evet, haklısın.
Adam anlayışlı olsa bile,
çirkinse ve kalıcı bir işi yoksa ne anlamı var?
Memnun oldum. Ben Nakoshi.
Senin adın ne?
NANAKO
Boş.
Nakoshi!
Hadi biraz daha içelim!
Nakoshi!
Nakoshi mi?
-Hey! Nakoshi! -Nakoshi!
Nanako.
BEŞİNCİ GÜN
Nanako!
Ne?
Nanako sen misin?
Sorun ne?
Emin değilim.
Ne?
Hafızamı kaybettim.
Beni tanıyor musunuz?
Benimle gel lütfen.
ITO
Cevaplaman gerekmez mi?
Hayır. Sorun değil.
Burada mı
yaşıyordum?
"Boş."
Ne?
Tanıştığımızda…
…bana böyle demiştin.
O tek kelime
beni kurtardı.
Ben de…
…kim olduğumu unutmuştum.
Ama…
…seni bulduğumda…
…hatırladım.
Al.
Bu
benim mi?
Bunu eskiden severdin.
Biz…
…birlikte mi yaşıyorduk?
Evet.
Birlikte yaşıyorduk
ve mutluyduk
Nanako.
Nanako?
Nanako, sorun ne?
İyi misin?
Nanako.
-Nanako. -Hayır.
Hatırlamıyorum.
Nanako, sakin ol.
Nanako.
Ağırdan al.
Ben…
…Nanako muyum?
Evet.
Sen…
…Nanako'sun.
ALTINCI GÜN
Göremiyorum.
Göremiyorum…
Olamaz…
Hey!
Benim!
Hey!
Hey…
Alo?
Uzun zaman oldu.
Neredesin?
Ben de sana bunu soracaktım. Aramalarıma cevap vermedin.
Odamı mahvetme.
Nanako'ya trepanasyon yapan sen miydin?
Bunu hiç beklemiyordum.
Ne sürpriz ama. Onunla karşılaşacağını düşünmemiştim.
Neden bana söylemedin?
Bu güzel bir soru.
Ama cevabı şu, seni ilgilendirmez.
Tabii ki ilgilendirir!
Nakoshi, lütfen sakin ol.
Sana her şeyi açıklasam bu çok sıkıcı olurdu.
Altıncı gündeyiz.
Yapmaya söz verdiğin deney henüz bitmedi.
Kendime yeniden kavuştum.
Diğer homunkülüs kısımları yok oldu.
Çok kötü.
Artık homunkülüsleri göremiyorum.
Deneyin bitti.
Öyle mi?
Güzel.
Sayende hipotezimi kanıtlamak üzereyim.
Kanıtladın mı?
Tabii, sen bunları gerçek sanıyorsun.
Bunu inkâr etmiyorum.
Sevgili kız arkadaşını kurtardın ve tekrar birlikte oldunuz.
Ve artık homunkülüsleri göremiyorsun?
Ne demeye çalışıyorsun?
Nakoshi,
belki de bu dünya beynin yarattığı bir yanılsamadan ibarettir.
Kendinin bir homunkülüs olabileceğini söyleyen sen değil miydin?
Homunkülüsler sana görmek istediğini gösteriyor.
Her şey hayal gücünden ibaret.
Hayır, bu doğru olamaz.
Gördüğüme eminim.
Hayır.
Demek ki bu dünya, beynin yarattığı uygun bir illüzyon.
Gördün mü?
Mutlu sonunu yok etmek istemem
ama onun gerçek benliği yakında her şeyi hatırlayacak.
Gerçek dünyayı hatırlayacak.
Hatırlamak mı?
Bu "gerçek dünya" da ne? Aklından ne geçiyor?
Bazı anıların hatırlanmaması gerektiğini yakında keşfedebilirsin.
Ne demeye çalışıyorsun?
Nakoshi, bahsettiklerimi anlamıyor musun?
Onun homunkülüsünü gördün, değil mi?
Evet.
Gördüm.
Kırmızı giysili…
Ama bu sadece senin dünyandaydı.
Senin aksine, trepanasyondan sonra ona hiçbir şey olmadı.
Yani deneyim daha ileri gitmedi.
Ama beklenmedik bir olaya sebep oldu.
Çünkü seninle tanıştı.
Ama artık homunkülüsleri göremiyorsun.
Ve onu koruyamazsın.
Ne yazık ki yanlış olan şey senin beynindi.
Hey…
Nanako…
Ito?
Sen olduğundan emindim…
Değil mi Chihiro?
Chihiro mu?
Nanako.
Ama onun gerçek benliği yakında her şeyi hatırlayacak.
Gerçek dünyayı hatırlayacak.
Nanako…
Hey…
Sen de kimsin?
Kimsin sen?
Hayır!
Hayır…
-Nanako… -Bırak beni!
Hayır…
Gerçek seni görmek istiyorum. Görmem lazım!
Tamam mı?
Gerçek benliğimi görmesen daha iyi!
Seni gerçekten tanımalıyım!
Tamam mı?
Nanako!
Onu öldürdüm…
Nanako'yu öldüren kişi…
…bendim.
Yüz kere söyledim ya!
Söyledin!
Ama annemin kızacağını düşünmemiştim.
Düşünmeliydin!
O hep öyle, geçen gün cenazedeki gibi.
O başkaydı.
Başka mıydı?
-Nasıl başkaydı? -Kes sesini!
Tam bir baş belasısın.
Yeter artık.
Ne yapıyorsun Chihiro?
Dur! Ne yapıyorsun?
Nanako!
Nanako…
Hatırlamak istemedim…
Hayır…
Sen…
…boşsun.
Bak! Halkalı Güneş tutulması!
Bak!
Bu gün müydü o?
Evet!
Vay…
üste geliyorlar.
Oluyor.
Bak.
Ben
Nanako değilim.
Nanako…
-Ne oldu? -Bana dokunma!
Lütfen Nanako, sakinleş.
Dediklerimi hiç dinlemedin mi?
Hiç değişmiyorsun.
Ölsem ağlamazsın bile!
Asla değişmiyorsun.
Bomboşsun.
DÜŞÜK YAPTIKTAN SONRA GÜNLÜK HAYATTA ALINACAK ÖNLEMLER
Nanako!
Nanako, bekle!
Dur!
Nanako, konuşalım!
Bırak beni!
Nanako!
Nanako…
Özür dilemek istedim…
Özür dilerim…
…demek istedim.
Senin…
…adın ne?
Chihiro.
Chihiro…
Vay be Nakoshi. Bu harikaydı.
Sana bunu yapan kadını bile kurtardın.
Bunu beklemiyordum.
Bu kadına "Seni seviyorum." diyebilir misin?
Hislerin Nanako için, değil mi?
Deneyim raydan çıktı.
Bir yanlış anlaşılmanın yarattığı bir illüzyondan ibaret!
Ama yine de,
birbirinizi teselli ediyorsunuz.
Benliğini başkalarına yansıtıp bu hisle kafa buluyorsun.
Bunu sorun etmiyorsun?
Canavarla ölmek istemediğini sanıyordum.
Hey.
Niye bu kadar öfkelendin?
Benim hangi özelliğimi…
…bu kadar inkâr etmek istiyorsun?
Benimle başkaları arasındaki bağ…
Homunkülüsler, değil mi?
Hayır. Bu rüyadan ne zaman uyanacaksın?
Su.
Ne?
Sen…
…sudan ibaretsin.
İlk bakışta görünmüyorsun.
Ama gergin olduğunda,
kabarcıklar çıkıyor.
Evet. Çıkmaya başladılar.
Şurada da.
Burada da.
Söyledim ya!
İllüzyondan ibaret…
Sonunda seni görebiliyorum.
Hayır…
O da ne demek?
Bu…
Demek öyle…
Babanmış.
Orada mı saklanıyor yani?
Japon balığı.
Ben çocukken ona bakıyordu. Tek hobisi buydu…
O Japon balığını sever miydin?
Neden bana bunu soruyorsun?
Japon balığı şimdi nerede?
Baban…
Sen ve Japon balığı…
Baban hanginizi seviyordu?
Bak…
Taşıyor.
Gözleri yok.
Göremiyor.
Sana bakmayacak.
"Bana bak."
Sana bakmasını istiyorsun
ama bakmayacak.
Nakoshi…
Bana daha yakından bak!
Lütfen.
Homunkülüs gitti.
Yalan!
Yardım et bana…
Beni görebilecek…
…tek kişi sensin.
Sonunda seni buldum…
Öyle olmalı…
O sen olmalısın…
Sorun homunkülüsler değil.
İkimizin de tek istediği…
…görülmekti.
Diğer kişiyi görmeye çalışmadık.
Diğer kişiye bakacak olursan…
…dünyaları yaratabilirsin.
YEDİNCİ GÜN
Bekledin, sağ ol.
Gidelim mi?
Alt yazı çevirmeni: Seda Yılmaz