Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Héroes!
-Καλησπέρα σε όλους. -Τι γίνεται;
Πρώτα οι συστάσεις;
Εμείς σας ξέρουμε, αλλά εκεί έξω δεν σας ξέρουν.
-Είμαι ο Χοακίν. Παίζω μπάσο. -Χουάν, κιθάρα.
Ενρίκε, τραγουδάω.
Πέδρο.
ΠΕΔΡΟ ΑΝΤΡΕΟΥ
Θα θέλαμε όλοι να γίνουν φαν των Héroes del Silencio.
Δεν θα θέλαμε να αρέσουμε μόνο σε έφηβες, ή σαραντάρηδες,
ή την κουλτούρα αντεργκράουντ, ή αβανγκάρντ.
Θα θέλαμε να έχουμε ευρύ κοινό.
Δεν θέλουμε ετικέτες.
ΧΟΑΚΙΝ ΚΑΡΝΤΙΕΛ
Ποιο είδος περιγράφει τη μουσική σας;
Δεν έχουμε καταλήξει σε κάποιο στιλ.
Είναι πολύ νωρίς ακόμα, έτσι;
Όταν θα έχουμε έξι ή επτά δίσκους, θα ξέρουμε καλύτερα τι θέλουμε.
ΧΟΥΑΝ ΒΑΛΝΤΙΒΙΑ
Ίσως δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα. Τι είδους γκρουπ είμαστε.
Δεν έχουμε ακόμα αρκετή αυτογνωσία.
ΕΝΡΙΚΕ ΜΠΟΥΝΜΠΟΥΡΙ
Πώς σχηματίστηκε το γκρουπ;
Όπως και τα περισσότερα.
Βρεθήκαμε κι αρχίσαμε να ετοιμάζουμε ντέμο
και να στέλνουμε βίντεο σε δισκογραφικές, ελπίζοντας σε ένα συμβόλαιο στη Μαδρίτη,
γιατί στη Σαραγόσα είναι δύσκολα.
Θεωρείτε τους εαυτούς σας ήρωες;
Héroes!
Σκόνη, ομίχλη, αέρας και ήλιος
Κι όπου υπάρχει νερό, ένας οπωρώνας
Στα βόρεια, τα Πυρηναία
Αυτή η γη είναι η Αραγονία
Στα βόρεια, τα Πυρηναία Στα νότια, τα ήρεμα βουνά
Ο Έβρος περνάει απ' τη μέση
Αυτή η γη είναι η Αραγονία
ΣΑΡΑΓΟΣΑ, ΑΝΟΙΞΗ 1984
Σκόνη, ομίχλη, αέρας κι ήλιος. Μια πόλη περιτριγυρισμένη από έρημο,
μακριά απ' την πολιτισμική άνθιση των ισπανικών πόλεων.
Όχι ιδανικό μέρος για να πετύχει ένας αστέρας της ροκ.
Μα κάτι αλλάζει στη Σαραγόσα,
όπου πάνω από 50 γκρουπ απ' την Αραγονία
θα συμμετάσχουν σε μια πρωτοφανή εκδήλωση.
Ξεκινάει επιτέλους η πρώτη έκθεση Ποπ, Ροκ και Άλλα.
Εκείνο το ευγενικό κορίτσι
Τις τελευταίες τρεις μέρες, πάνω από 20.000 νέοι απόλαυσαν
το λεγόμενο "Κίνημα της Σαραγόσα".
Δεν μπορώ να σου δώσω την καρδιά μου πια
Πολιτισμική κάθαρση, σε εχθρικό έδαφος για τη ροκ,
όπου νέοι ονειροπόλοι…
Μην επικοινωνείς άλλο μαζί μου
Αποκορύφωμα της έκθεσης
ήταν η περιοχή όπου πωλούνταν πειρατικοί κι ανεξάρτητοι δίσκοι.
Νέες εταιρείες που προκάλεσαν τις πολυεθνικές…
Ασφαλώς και το θυμάμαι. Το 1984 έπαιξα στην έκθεση
με τους Proceso Entrópico.
Νεκρή στάχτη στο δέρμα σου
Νέες φολίδες χρυσού
Τιμωρία για προδοσία…
Έβαλαν αφίσες σε όλη την πόλη. Είδαμε "Zumo de Vidrio".
Απ' όταν σε είδα, δεν μπορώ να σκεφτώ…
Τα μέλη των Héroes έπαιζαν σε άλλα γκρουπ.
Για λίγες μέρες, έπαιξα με τους Edición Fría και Tres de Ellos.
-Ο Πέδρο έπαιζε στους Los Modos. -Όχι.
Δεν είχα πάει καν. Ήμουν πολύ μικρός.
Ο Ιωάννης Παύλος Β' αγγίζει το μουνί μου!
Ιωάννη Παύλε Β', θέλω να γίνουμε φίλοι
Θέλω να αγγίξεις το μουνί μου!
Ίσως βοηθήσει στη δημιουργία σημαντικής σκηνής στη Σαραγόσα.
Όχι μόνο σε Μαδρίτη.
Ο χρόνος θα δείξει.
Σημασία έχει ότι υπάρχει ενθουσιασμός και φιλοδοξία.
Πρώτη φορά είδαμε
να συμβαίνει κάτι ισχυρό στη Σαραγόσα.
Όλοι νιώθουν ότι η έκθεση
δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη.
Ο Ματίας Ούριμπε έγραψε στην εφημερίδα ότι οι Zumo de Vidrio ήταν καλοί.
ZUMO DE VIDRIO, ΓΙΑ ΕΜΑΣ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ
Ήταν υπέροχο που διάβασα
ότι ήμασταν καλοί, ενώ ήμασταν χάλια.
Πρωτογνώρισα τον Χουάν
σε ένα μπαρ στη Σαραγόσα που λεγόταν Los Navarros.
Κάποιος εκεί είπε
"Ο Χουάν παίζει στους Zumo de Vidrio".
Έψαχναν μπασίστα, κι είπα ότι θα πήγαινα στην επόμενη πρόβα.
Πήγα με τον ενισχυτή και το μπάσο μου.
Λίγες μέρες μετά,
ο τραγουδιστής, ξάδερφος του Χουάν, δεν πήγε στην πρόβα.
Και ενώ περιμέναμε,
άρχισα να παίζω ένα τραγούδι του Ντέιβιντ Μπόουι.
Τον έβλεπα κι είπα "Ο τύπος τραγουδάει καλά".
Πάντα στο σκοτάδι
Η φωνή δεν βγάζει νόημα…
Ήταν ξεκάθαρο για μένα, κι είπα
"Πρέπει να ξεκινήσουμε ένα σοβαρό γκρουπ".
Ήμασταν νέοι κι είχαμε πολλά πρότζεκτ,
γιατί θεωρούσαμε ότι έπρεπε να κάνουμε λίγο απ' όλα,
να βρούμε και τους μουσικούς και τη μουσική.
Μια μέρα πήραμε ένα κασετόφωνο, ένα ραδιοκασετόφωνο,
βάλαμε μια κασέτα, κι αμέσως…
"HÉROE DE LEYENDA", ΠΡΩΤΟ ΝΤΕΜΟ, 1984
Στα ξεθωριασμένα μάτια του
Πήγαμε την κασέτα στον Κάτσι, στο Radio Zaragoza.
"Είμαστε ένα γκρουπ απ' τη Σαραγόσα". Με κοίταξε κι έκανε…
Δηλαδή "Θα την ακούσω".
Αλλά την επόμενη ή μεθεπόμενη μέρα,
έβαλα την εκπομπή El selector στις τρεις, κι ο παραγωγός είπε…
Τελειώνουμε με τραγούδι των Héroes del Silencio.
Χαιρετισμούς απ' τον Κάτσι. Πολλή αγάπη, γεια κι αντίο.
Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου.
Όταν θα βγαίναμε στο ραδιόφωνο,
αποφασίσαμε να πάρουμε το όνομα του τραγουδιού.
Λέγατε ότι "Héroe de Leyenda" είναι ο ύμνος του γκρουπ;
Μιλάει για αυτό που είστε;
Ναι, γιατί στην αρχή το είχαμε πει Héroes del Silencio".
Από εκεί πήραμε το όνομά μας.
Οι στίχοι μιλάνε για το τι σημαίνει το όνομά μας.
Η σιωπή είναι τα πάντα
Ένας ήρωας μες στη λήθη του…
Τυχαία άρχισα το τραγούδι.
Αλλά μ' αυτήν την αλλαγή, όντας τραγουδιστής και μπασίστας,
άρχισε να μ' αρέσει να γράφω στίχους.
Νιώθω τη γη κάτω απ' την αυλή
Κάποιος μπαίνει απ' το παράθυρο
Ξεχασμένος…
Ανακάλυψα τον ρόλο του τραγουδιστή.
Αλλά έγινε σταδιακά, γιατί αρχικά ήμουν μπασίστας-τραγουδιστής,
μπροστά σ' ένα σταντ.
Και τελικά αποφασίσαμε
να βρούμε μπασίστα, για να είμαι πιο ελεύθερος στη σκηνή.
Και πηγαίνω πολύ γρήγορα
Κάναμε πρόβες κοντά.
Δεν μπορείς να με πιάσεις…
Συναντιόμασταν στην πρόβα ή στο γωνιακό μπαρ για έναν καφέ.
Είχαν ήδη ρεπερτόριο. Τα τραγούδια τους ήταν καλύτερα από…
Οι Edición Fría έπαιζαν διασκευές των Cure.
Είχαμε κάποια ωραία τραγούδια, μα τραγουδούσα εγώ.
Οπότε, τίποτα το ιδιαίτερο.
Παίζω με εικόνες
Όταν κάποιος κλαίει, πέφτει…
Καταλαβαίνεις ότι μπορείς.
Να ηχογραφήσεις δίσκο, να παίξεις σε μεγαλύτερες συναυλίες απ' ό,τι πριν.
Ο Πέδρο, ο αδερφός του Χουάν, ήθελε να τελειώσει την Ιατρική,
να αφιερώσει χρόνο εκεί, οπότε έπρεπε να βρούμε ντράμερ.
Άρχισα να τους ακούω στην εκπομπή του Κάτσι, El selector.
Λίγο αργότερα άρχισαν να ψάχνουν ντράμερ.
Τους έβλεπα να κάνουν πρόβες.
Ξετρελάθηκα. Εγώ τότε έπαιζα στους Los Modos.
Στο μέρος που σε γνώρισα…
"Είσαι ντράμερ, έλα να παίξεις".
Έκατσα κι είπα "Θεέ μου.
Παναγία μου".
Κι έπαιξα.
"LA ISLA DE LAS IGUANAS" (ΒΑΛΝΤΙΒΙΑ - ΜΠΟΥΝΜΠΟΥΡΙ)
Το ιγκουάνα
Είχαν πολλές ελπίδες.
Μάλιστα, παράτησαν τις σπουδές για να αφιερωθούν στη μουσική.
Δούλευαν σκληρά.
Η Σαλαμάνκα είναι πλέον η πρωτεύουσα της ποπ.
Το 26ο Φεστιβάλ Radiocadena γίνεται τώρα εδώ.
Φέτος, για πρώτη φορά, αφιερώνεται στην ποπ μουσική.
Έγινε εθνικός διαγωνισμός για γκρουπ απ' όλη την Ισπανία.
Φτάσαμε, θα μέναμε σε ξενοδοχείο. Υπήρχαν παντού δημοσιογράφοι.
Όταν ήταν να παίξουμε, είπα στον Κάτσι
"Δώσ' μου τα ρούχα σου, ρε φίλε. Είσαι πολύ εκκεντρικός".
Εγώ βγήκα σαν… Ούτε ξέρω πώς.
Αν κι ο αέρας δεν ξέρει τι συμβαίνει
Ο αέρας
Θα σε σύρει
Δεν ακούω τη φωνή σου
Είναι πάντα μακριά
Όχι, είναι τόσο μακριά
Ήταν ένα γεμάτο φεστιβάλ, με 429 συμμετοχές.
Έπειτα ψήφισαν όλες οι πόλεις.
Φτάσαμε στον ημιτελικό και βγήκαμε δεύτεροι.
Σύμφωνα με τον Ματίας, ο διαγωνισμός ήταν στημένος.
Ο Ματίας έγραψε κάποια άρθρα στην El Heraldo με δριμεία κριτική
επειδή δεν είχαμε κερδίσει.
Είχα τσαντιστεί πολύ.
Ήταν στημένο!
Δεν κοιτούσαν τα γκρουπ. Ήταν στο τραπέζι, έτρωγαν κι έπιναν.
ΜΑΤΙΑΣ ΟΥΡΙΜΠΕ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Ήταν σε ένα εστιατόριο με μπαλκόνι,
που έβλεπε μακριά στη σκηνή.
Εκεί ήταν οι κριτές, αγνοώντας τους εντελώς.
Τότε το θεωρήσαμε ως ήττα.
Αλλά ήρθαμε δεύτεροι.
Καλύτερη θέση απ' ό,τι παίρνουν οι πιο πολλοί Ισπανοί στη Eurovision.
Δεν κερδίσαμε, μα όταν γυρίσαμε, είπαμε "Θα κερδίσουμε τον επόμενο".
Δεν συνέβη, αλλά η πρόθεση… υπήρχε.
Γίναμε πιο δυνατοί, γιατί θέλαμε περισσότερα.
Αν κι ο αέρας δεν ξέρει τι συμβαίνει
Ο αέρας…
ΕΝΡΙΚΕ ΜΠΟΥΝΜΠΟΥΡΙ, ΧΟΥΑΝ ΒΑΛΝΤΙΒΙΑ ΠΕΔΡΟ ΒΑΛΝΤΙΒΙΑ
Ήταν δύσκολο να φτάσετε ως εδώ;
Επειδή είστε απ' την Αραγονία, έτσι;
Ναι, είναι δύσκολο, γιατί δεν είμαστε από κάποια μεγάλη πόλη.
Κι αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχουν κυνηγοί ταλέντων.
Δεν ψάχνουν ντέμο από γκρουπ εκτός των μεγαλουπόλεων.
Κανείς δεν ψάχνει νέα γκρουπ εκεί έξω.
Η ποπ στην Ισπανία ήταν αδιάφορη.
Οι στίχοι…
Φυσικά, συνεισέφερα σ' αυτό, γιατί ήμουν στους Olé Olé.
Πάω γρήγορα
Και δεν μπορώ να σταματήσω…
Ήθελα να διαφοροποιηθώ λίγο στην καριέρα μου.
Πρότεινα στον Ρομπέρτο να συνεργαστούμε.
Τον ρώτησα τι ήθελε, κι είπε "Να παράξουμε κάτι".
"Δεν έχω ξανακάνει παραγωγή", είπα. "Ούτε εγώ, μα είμαι τυχερός".
Πες μου πότε, πότε…
"Είδα ένα γκρουπ απ' τη Σαραγόσα
που μάλλον θα σου αρέσει".
Μου έστειλαν κασέτα με τέσσερα τραγούδια,
και την άκουσα προσεκτικά στο σπίτι.
Ειλικρινά, δεν εντυπωσιάστηκα.
"Δεν μπορεί, κάτι θα έχουν. Ας ακούσουμε πάλι".
Τα ακούσαμε πάλι γιατί μας είπαν ότι το γκρουπ απ' τη Σαραγόσα είναι καλό.
Με κάλεσαν πολλές φορές ο Ενρίκε κι ο Χουάν.
Με κάλεσαν σε συναυλία στη Σαραγόσα, στο En Bruto.
Πήγαμε στη Σαραγόσα,
και το πρώτο που παρατήρησα ήταν ότι ο κόσμος πάσχιζε να μπει μέσα.
Για γκρουπ απ' τη Σαραγόσα. "Τι γίνεται;"
Ησυχία
Άκουσα μια φωνή
Ίσως κάποιος να με θυμάται
Δεν μπορώ, τραγικό φως…
Στον Ρομπέρτο κι εμένα άρεσε πολύ. Πήγαμε στο καμαρίνι…
…για να τους μιλήσουμε, και τους είπαμε ένα μεγάλο ψέμα.
"Θα προσπαθήσω να σας κλείσω συμβόλαιο,
γιατί αυτό κι εκείνο". Ξερογλειφόμασταν για το συμβόλαιο.
Ήμουν έμπειρος καλλιτέχνης
κι ήξερα τι έπρεπε να γίνει για να υπάρχουμε.
Ήθελαν να υπάρχουν.
Και δεν θυμάμαι
Το θέαμα των ψυχών σας που αμαρτάνουν…
Μας πήρε πολύ καιρό…
Οι άλλες δισκογραφικές,
όχι η δική μου, δεν μας έδιναν σημασία.
Έλεγαν "Πού πάτε μ' αυτό; Δεν είναι πια…"
Τότε ήταν η τέκνο-ποπ δημοφιλής.
Είπαν "Τα γκρουπ με κιθάρες είναι λίγο ξεπερασμένα".
Η PolyGram είχε πει "Όχι, είναι αδιάφοροι, περίεργοι".
Η Warner "Είναι σαν τους La Unión".
Αδιαφορούσαν. Η CBS αδιαφορούσε. Ακόμα κι οι μικρές εταιρείες.
Κανείς δεν μας έδινε σημασία. Κανείς.
Τελικά, έναν χρόνο μετά,
κατέληξα στην EMI, πήγα στον πρόεδρο της εταιρείας.
Και του είπα "Ράφα,
άκουσέ με. Πρέπει να το ηχογραφήσεις.
Ηχογράφησε ένα σινγκλ πρώτα. Ένα μάξι σινγκλ, αν θες".
"Αν πουλήσει πάνω από 5.000, θα σου κάνω ένα καλό συμβόλαιο".
Ο προϋπολογισμός ήταν πολύ χαμηλός. Φανταστείτε!
Μας άφησαν να ηχογραφήσουμε
ένα ή δύο βράδια μετά το όποιο γκρουπ είχε τότε η Hispavox.
Είπαν να πάμε στο στούντιο. Ηχογραφούσαν οι Cantores de Híspalis.
Ο κόσμος έφτιαξε το ανδαλουσιανό στιλ Για να χορεύει
Όταν το γκρουπ Los Marismeños τελείωσε την ηχογράφηση…
Έπρεπε να βιαστούμε να στήσουμε τον εξοπλισμό
και να ηχογραφήσουμε γρήγορα…
Ευτυχώς, προσέλαβα…
Είχα φροντίσει να προσλάβω έναν Άγγλο ηχολήπτη,
τον Στιβ Τέιλορ, που ήρθε απ' το Λονδίνο. Δούλευε εκεί.
Το πρώτο που είπε ο Στιβ ήταν
"Γκας, δεν μ' αρέσει αυτό το γκρουπ".
Είπα "Στιβ, κάνε τη δουλειά σου.
Στιβ, πάψε και κάνε τη δουλειά σου".
Είναι τόσο το ανυπόφορο κενό…
Αλλά αν δεν έπιανε…
Αν δεν πουλούσαμε αρκετά, θα μας έδιωχναν.
Κάναμε μια μεγάλη περιοδεία για να κερδίσουμε στήριξη.
Παίζαμε σε κλαμπ στη Βαλένθια.
Πήγαμε σε όλη την Ισπανία, σε ραδιοφωνικές εκπομπές και τοπικά τηλεοπτικά κανάλια.
Héroes del Silencio, υποσχόμενο ποπ γκρουπ απ' τη Σαραγόσα.
Συμμετείχαν σε τοπικούς διαγωνισμούς.
Πλέον, έχουν δικό τους δίσκο.
Πήγαμε σε κανάλια.
Σε χάλια και καλές εκπομπές. Αλλά δίναμε το παρών.
Είναι νέοι και καινούριοι.
Είναι οι Héroes del Silencio.
Παίζαμε εδώ κι εκεί.
Ενίοτε σε άθλια μέρη, αλλά δίναμε το παρών.
…αυτό το νέο γκρουπ έχει ένα αγγλικό ποπ-ροκ στιλ.
Το "Héroe de Leyenda" παιζόταν σε όλους τους ισπανικούς σταθμούς.
Η εταιρεία του Γκούστα είπε "Αλλάξτε αμέσως το εξώφυλλο του δίσκου.
Είναι πολύ σκοτεινό. Πρέπει να φαίνονται όμορφοι".
Ενώ αυτό αύξησε κι άλλο τις πωλήσεις,
έκανε τους κριτικούς
πιο δύσπιστους.
Έλεγαν ότι ήμασταν ψεύτικοι, εφήμεροι,
ότι δεν θα κρατούσαμε πολύ.
Σκεπτόμενος όλα όσα θα συνέβαιναν…
Έγιναν όλα σταδιακά.
Αντιδρούσαμε σε ό,τι αντιμετωπίζαμε τότε.
Νομίζω ότι ήταν μοιραίο που όλα πήγαν καλά.
Ξεπεράσαμε τις 5.000 πωλήσεις.
Πουλήσαμε 30.000 δίσκους.
Η εταιρεία μάς πίστεψε, γιατί ξεπεράσαμε τις πωλήσεις που ζήτησε.
Στην EMI άρχισαν να με βλέπουν διαφορετικά.
Έλεγαν "Δεν είναι κακό".
Στην αρχή, ο Μοντεζάνο κι εμείς,
κι ο Κάτσι βέβαια,
είδαμε ότι υπήρχε το ταλέντο
για να γίνουν μεγάλο ροκ γκρουπ απ' τη Σαραγόσα.
Και στοιχηματίσαμε.
Στο ροκ εν ρολ.
Στα ξεθωριασμένα μάτια του
Υπάρχει μια αιώνια τιμωρία
Ο θρυλικός ήρωας
Ανήκει στο όνειρο ενός πεπρωμένου
ΜΑΔΡΙΤΗ, ΑΝΟΙΞΗ 1988
Πώς είμαστε σήμερα το πρωί;
Τέλεια.
-Εσύ; -Υπέροχα.
Εσύ;
Η δισκογραφική είπε
"Ας τους κάνουμε κανονικό συμβόλαιο, ας έρθουν".
Ρώτησαν αν θα κάναμε συναυλία στη Μαδρίτη.
Αρνηθήκαμε.
Είχαν βαθιές ρίζες στη Σαραγόσα και δεν ήθελαν να φύγουν.
Δεν ξέρω αν ήταν ξεροκεφαλιά ή αν θέλαμε να γίνει με τον τρόπο μας.
…Σαραγόσα.
Επόμενος σταθμός, Καλαταγιούντ.
Είπα "Ας τους βρούμε μάνατζερ. Εμείς δεν ξέρουμε".
Κατέληξα στον Πίτο.
-Ο Πίτο. -Ο Πίτο.
-Ο Πίτο… -Ο Πίτο.
-Ο Πίτο…
Άλλοι με ξέρουν ως Πίτο Σχέδια, κι άλλοι ως Πίτο Όνειρα.
Κοιτώ στον καθρέπτη κι είμαι χαρούμενος
Σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου
Θυμάμαι ότι ήμουν στη Χιχόν κι άκουγα το "Autosuficiencia"
στο αμάξι, στην παραλία ή στα βουνά.
Μάλλον έπινα μηλίτη ακούγοντας το τραγούδι.
Κι είπα "Τι κάνουμε εδώ;"
Κλειδωμένος στο σπίτι μου
Δεν με νοιάζει τίποτα…
Έφτιαξα ένα γραφείο με τους Alaska y los Pegamoides.
Τρόμος στο σούπερ μάρκετ
Τρόμος στο μαγαζί της γειτονιάς
Το κορίτσι μου εξαφανίστηκε…
Χάρη σε όλους αυτούς,
γνώρισα αυτό που αργότερα θα λεγόταν,
δεν ξέρω γιατί, Μαδριλένικο Κίνημα.
Υπάρχουν τέσσερα τριαντάφυλλα για σένα
Ο Πίτο ήταν ο καλύτερος τότε.
Είχε την εταιρεία 10/Diez,
το πιο σημαντικό πρακτορείο της εποχής
για ποπ-ροκ γκρουπ.
Είχε την Αλάσκα…
Τους Gabinete…
Τον Λοκίγιο…
-Τους Los Coyotes. -Los Golpes Bajos.
Τους Lions in Love.
Όλοι καταξιωμένοι.
Κι αυτό ήταν σαν να έλεγε "Είναι κάτι που θα κάνω εγώ
με την εταιρεία και τα Μέσα".
Ο Πίτο ξεχώριζε τα ταλέντα κι έτσι έκλεισε τους Héroes.
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω γιατί έρχονται σ' εμένα ή γιατί εγώ ψάχνω κόσμο.
Νομίζω ότι είναι τυχαίο. Δεν ξέρω.
Θέλω να τη δω να χορεύει με τους νεκρούς
Αυτή η μαυρισμένη μέση με τρελαίνει…
Ο Πίτο ήξερε πώς να κινηθεί στις ποπ και ροκ αντεργκράουντ σκηνές,
κι ο κόσμος τον σεβόταν.
Δεν ξέρω γιατί. Ειλικρινά.
Μπορεί να φαίνομαι ανόητος.
Άλλες φορές νιώθω έξυπνος κι άλλες νιώθω ανόητος.
"Fuente Esperanza".
ΜΑΔΡΙΤΗ, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1989
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΕ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΜΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΗΧΟΥ
Ναι, αμβλύς, παρωχημένος, αφηρημένος.
Η πρώτη μου ανάμνηση με τους Héroes
είναι καφκική.
Στις 2:00 ή 2:30 το μεσημέρι
μιας Τρίτης…
Είχαν γεύμα για τα Μέσα, κι εμείς ήμασταν το επιδόρπιο.
Τέτοια ώρα, βέβαια, ο ήχος δεν ήταν καλός.
Ο κόσμος έτρωγε γαρίδες κι έπινε σαμπάνια.
Δεν είναι μια συνηθισμένη συναυλία, αλλά θα θέλαμε να γνωρίσετε το γκρουπ.
Θυμάμαι ότι ο Ολβίδο κι ο Λοκίγιο ήρθαν μαζί μου,
χωρίς να ξέρουν αν θα τους άρεσε το γκρουπ.
Είπαν "Δεν το ξέρω το γκρουπ. Δεν το έχω ξαναδεί.
Αλλά εδώ έχουμε έναν ροκ σταρ".
Με κάλεσε ο Πίτο. "Ναι, εντάξει, θα τους μανατζάρω".
Ποιο ήταν το επόμενο βήμα; Λογικά, η ηχογράφηση δίσκου.
Είχαμε το ίδιο πρόβλημα με το πρώτο μάξι σινγκλ.
Ηχογραφήσαμε με τους Cantores de Híspalis, Καζάλ και Τρίνι.
"Έχουμε χρόνο απόψε. Θα έρθετε;"
"Ναι, αμέσως".
Υπάρχουν στιγμές που θυμάμαι
Μια συζήτηση…
Πας πολύ αγχωμένος για την πρώτη ηχογράφηση δίσκου.
Τα χέρια του Χουάν έτρεμαν.
"Γκουστάβο, περίμενε λίγο".
Σίγουρα οι Héroes σκέφτονται "Μπορούσαμε και καλύτερα".
Είχαμε ανάμεικτα συναισθήματα για τον δίσκο.
Ήταν κάπως αδιάφορος για τα γούστα μου.
Δεν ανταποκρινόταν στο πώς ακουγόμασταν ζωντανά.
Μια φορά, σηκωθήκαμε το πρωί, πήγαμε στο στούντιο,
και μας έδειξαν ενορχηστρώσεις που είχαν κάνει.
Τρομπέτες σ' ένα τραγούδι.
Είχε συνθεσάιζερ μπάσο.
Ήταν πολύ… κιτς.
Δεν άρεσε καθόλου στο γκρουπ.
Ήταν λίγο προσβλητικό.
Δεν θυμάμαι. Τρομπέτες…
Πήγα στο γραφείο του διευθυντή.
Είπα "Θα πάω στη Σαραγόσα τώρα.
Πάει η δισκογραφική καριέρα μου.
Δεν θέλω να συνεχίσω, αν δεν φύγουν οι τρομπέτες".
Θύμωσε πάρα πολύ.
Τις έβγαλαν.
Να ακούγεται ποπ.
Ποπ ήχος για το ραδιόφωνο.
Αυτή την πίεση υφιστάμην. Έπρεπε να πουλάω.
Αυτή η παραγωγή, που κατακρίθηκε τόσο πολύ τότε,
βοήθησε τους Héroes να ταιριάξουν στην εθνική μουσική σκηνή.
Θα έλεγε κανείς ότι ήταν καλή απόφαση,
γιατί μας έβαλε στο ραδιόφωνο και γίναμε γνωστοί στην Ισπανία.
Ένα γκρουπ με έναν μίνι δίσκο,
με πολλές εμφανίσεις, χρεώνει αρκετά.
Βγάζετε χρήματα απ' αυτό;
ΠΡΩΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ LOS 40 PRINCIPALES
Μετά βίας…
Όχι ακόμα, διότι αγοράζουμε εξοπλισμό για τη φετινή περιοδεία μας.
Τώρα που κυκλοφόρησε ο δίσκος, θα κάνουμε τετραπλάσιες εμφανίσεις.
-Μην το παρακάνετε. -Ο εξοπλισμός…
Μην το παρακάνετε! Τετραπλάσιες σημαίνει πάνω από 130.
Δύο γκρουπ το κάνουν αυτό στην Ισπανία, κι είναι τρελό.
Η ζωή σας είναι πιο σημαντική απ' τα λεφτά.
Άρα, 130 εμφανίσεις…
Héroes del Silencio.
-Αυτός είναι. -Ναι.
Αυτός…
-Εκείνος. -Τέλεια, φίλε.
Αυτός εδώ είναι.
-Αυτός εδώ λέγεται Πέδρο. -Ποιος είναι;
Ο τραγουδιστής; Ο τραγουδιστής δεν είσαι;
Θα μας δώσεις αυτόγραφο;
Ήσασταν αρκετό καιρό μαζί πριν βγείτε γκρουπ της χρονιάς. Περίεργο, έτσι;
Δουλεύαμε στη Σαραγόσα, κυρίως στην Αραγονία,
περίπου τέσσερα με πέντε χρόνια.
Νομίζω ότι αυτό φάνηκε όταν φτάσαμε σε εθνικό επίπεδο.
Και βρήκα επιτέλους το μονοπάτι
Που θα οδηγήσει τα βήματά μου
Κι απόψε με περιμένει η αγάπη
Στα χείλη σου
Με κάθε βλέμμα, Θεέ μου…
Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε τους Héroes del Silencio.
Έχω ήδη πετάξει
Για πάντα τα σάπια φρούτα
Φυσικά, στην τηλεόραση κάναμε πλέι μπακ.
Σε όλες τις εκπομπές.
Δεν είχαμε επιλογή.
Έπρεπε να παλέψουμε για να μην έχουμε κίτρινα ντραμς…
ΝΕΟ ΓΚΡΟΥΠ
να μην έχουμε χορευτές.
Είχαμε συχνά αυτήν τη διαφωνία.
Θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε ότι υποστηρίζουμε το σκοτάδι και τη ροκ.
Το τσιγγάνικο αίμα που ρέει μέσα μου…
Αυτό είναι. Πας σε μερικές εκπομπές, και να.
Αργά ή γρήγορα
Θα χάσω τον εαυτό μου στις αλυσίδες
Ήμασταν στα εξώφυλλα, γινόμασταν διάσημοι.
Ήμασταν ένα γκρουπ που έγινε πολύ γρήγορα διάσημο.
Η φήμη ήρθε άμεσα.
Ήταν έκπληξη, ακόμα και για την εταιρεία.
Φυσικά. Η εταιρεία εξεπλάγη. Έλεγαν "Πώς;"
Μπήκαν στο Los 40, κι αυτό τα άλλαξε όλα.
Προσοχή! Στην πρώτη θέση αυτήν τη βδομάδα, οι τύποι απ' τη Σαραγόσα.
Να τοι. Οι Héroes del Silencio με το "Flor Venenosa".
Δεν βρίσκω τα λόγια να το πω…
Ο καθαρός ήχος του δίσκου
και οι ζωντανές εμφανίσεις που κάναμε
έδειχναν δύο πλευρές του γκρουπ
που πήγαιναν καλά.
Πάρε με μακριά απ' τους θορύβους
Που ακούσαμε χθες…
Κανείς δεν ξέρει αν κάτι θα έχει επιτυχία ή όχι.
Κανείς δεν έχει τη συνταγή.
Ο κόσμος τον άκουσε, του άρεσε, τον αγόρασε.
Και συνέχιζαν να τον αγοράζουν. Δύσκολα σταματά η φήμη από στόμα σε στόμα.
Ψάχνω πάντα το σιντριβάνι Να πάρω μια ανάσα…
Δίνουν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Στην Ισπανία δεν υπήρχαν παρόμοια γκρουπ.
Στην Ισπανία, όταν κάποιος τα πάει καλά, τραβάει την προσοχή,
και πάντα υπάρχει κάποιος που δεν του αρέσει αυτό.
Είχαν ένα μεγάλο μειονέκτημα.
Ο κόσμος έλεγε ότι ο Ενρίκε ήταν όμορφος.
Φαινόταν λάθος να είμαστε σοβαρό γκρουπ με 15χρονες θαυμάστριες.
Οπότε, ξεκίνησε…
Στη Μαδρίτη υπήρχε κάτι σαν μονοπώλιο.
Κι αν δεν σε ενέκριναν…
Μαζί κι ο Ντιέγκο Μανρίκε.
Αν ακούει, ελπίζω να μ' ακούσει καλά.
Αν δεν είχες τις ευλογίες τους, δεν έκανες τίποτα…
Μάλιστα…
…σύμφωνα μ' εκείνους.
Οι κριτικοί, βάσει της φύσης της δουλειάς,
είναι σχεδόν σαν ερημίτες στην έρημο, και λένε
"Θα καείτε όλοι" και ούτω καθεξής.
Οπότε, οι κριτικοί έχουν την αίσθηση,
πράγμα που ισχύει, ότι δεν τους ακούει κανείς.
Το γεγονός ότι οι Héroes del Silencio πρόσεξαν τις κριτικές
έδωσε φερεγγυότητα σ' αυτό που έκαναν οι κριτικοί.
Τελειώνεις από μια εμφάνιση, πας 600 χιλιόμετρα μακριά,
και μετά βλέπεις τι έγραψε κάποιος,
μα δεν μπορείς να γυρίσεις να του απαντήσεις.
"Πώς να του απαντήσω;"
Βάζοντάς το στον δίσκο.
Το θέμα με τους Héroes είναι ότι όταν τους πρωτακούς,
η πρώτη σου εντύπωση
είναι ότι ήταν προϊόν δισκογραφικής
ή τουλάχιστον ένα γκρουπ ελεγχόμενο απ' τη βιομηχανία,
βλέποντας την ανάμειξη των Γκουστάβο, Olé Olé και λοιπών.
Αν ήσουν με πολυεθνική δισκογραφική, ήσουν ελεεινός.
Μόνο και μόνο γι' αυτό, μας κατέκριναν.
Και μετά, η εικόνα τους.
Η εικόνα τους στους πρώτους δίσκους
έδινε την εντύπωση "καλοχτενισμένου γκρουπ".
Όλα έμοιαζαν οργανωμένα, στημένα.
"Κι ένας όμορφος τραγουδιστής για τις έφηβες".
Δεν το άκουσαν καν.
Αυτή είναι η ερώτηση.
Πού κάνει χωρίστρα τα μακριά ξανθά μαλλιά του
ο τραγουδιστής των Héroes del Silencio;
Ενοχλούσε κάποιους που ο Ενρίκε είχε μακριά ξανθά μαλλιά.
Τι άλλο να πω;
Θα το καταλάβαινα αν είχε τρία πόδια.
Ο Μπούνμπουρι ήταν σαν μακρυμάλλης άγγελος.
Το ταλέντο του κι η ικανότητά του να μεταμορφώνεται επί σκηνής
ήταν κάτι που διέγειρε τα γυναικεία πάθη.
Στόχος ήταν κι η στάση του στη σκηνή.
"Θέλουμε να κάνουμε φλαμπέ τα ξανθά μαλλιά του τραγουδιστή".
Κάποιοι το παρατράβηξαν.
Ήταν εκνευριστικό, κι ακόμα το θεωρούμε εκνευριστικό.
Γιατί ήταν οι ζωές μας, να πάρει.
Είχαν βαρεθεί να τους λένε αδιάφορους και σαχλούς.
Κάποια στιγμή,
θυμάμαι ότι ο Ενρίκε ήθελε να τα παρατήσει.
Η προοπτική ενός δεύτερου δίσκου μας φόβιζε λίγο.
Και τον καταφέραμε με πολλή δουλειά.
Ήμασταν καλά προετοιμασμένοι όταν τον ξεκινήσαμε.
Μας ενθουσίαζε η πιθανότητα να γνωρίσουμε τον Φιλ Μανθανέρα.
Ήμουν θαυμαστής των Roxy Music.
Όταν ο Φιλ ήρθε να δει συναυλία μας, για εμάς ήταν σαν να έρχονταν ευγενείς.
Μου είπε ο Πίτο για τους Héroes και μου ζήτησε
να πάω να τους δω στην Καλαταγιούντ.
ΚΑΛΑΤΑΓΙΟΥΝΤ, ΣΑΡΑΓΟΣΑ, 1988
Πήγα να τους δω και σκέφτηκα "Αυτοί είναι ροκ σταρ".
ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ, ΦΙΛ ΜΑΝΘΑΝΕΡΑ
Φορούσαν μαύρα. Το κοινό φορούσε μαύρα.
Τους κοίταξα, κοίταξα το κοινό
κι είδα ότι είχαν απήχηση στον κόσμο.
Είδα επιτόπου τις δυνατότητες.
Οι άγριοι νόμοι
Κρύβουν τη διαφυγή μου
Ήρθε στη συναυλία, μιλήσαμε
κι ακούσαμε τις μαγικές λέξεις, που ήταν
"Θέλω να έχετε τον ήχο που έχετε στη συναυλία".
Ήταν το βράδυ που ξεκίνησε ο Πόλεμος του Κόλπου.
Οπότε, το θυμάμαι.
Επίσης,
ήταν σημαντική βραδιά για μένα, γιατί όταν γύρισα στο ξενοδοχείο,
μου τηλεφώνησαν από Λονδίνο και μου είπαν ότι πέθαινε η μητέρα μου.
Ρώτησαν αν μπορούσα να γυρίσω.
Πήγα στο αεροδρόμιο, στο Μπαράχας, και ήταν κλειστό
λόγω του πολέμου.
Γιατί οι Αμερικανοί είχαν αεροπλάνα εκεί.
Οπότε, άργησα να φτάσω. Πέθανε όταν έφτασα στο Λονδίνο.
Εκείνο το βράδυ, λοιπόν…
ήταν πολύ σημαντικό.
Φυσικά, δυστυχώς,
δεν θα ξεχάσετε ποτέ το βράδυ που γνωρίσατε τους Héroes.
Τους Héroes.
Στη μνήμη μου είναι…
Τελικά, εκείνο το βράδυ…
Έμαθα ότι τα βράδια
Είναι μαγικά…
Ήμασταν χαρούμενοι,
γιατί το στούντιο είχε μια παλιά κονσόλα ήχου απ' το Abbey Road.
Υπήρχαν μόνο έξι στον κόσμο.
Φανταστικό.
Αν έπαιζαν μαζί,
όπως γινόταν παλιά,
θα μπορούσαμε να αιχμαλωτίσουμε την ενέργεια στο στούντιο.
Και κατάφεραν να μας δώσουν έναν ήχο που μας αντιπροσώπευε.
Η αυγή έρχεται νωρίς
Κι είμαι τόσο μόνος
Αντιπροσωπευτικότατος δίσκος.
Δεν έκανε και σπουδαία ενορχήστρωση.
Ό,τι καλύτερο για έναν παραγωγό. Δεν έκανε σχεδόν τίποτα.
Άσε το γκρουπ να κάνει τα δικά του, κάνε τους να ακούγονται καλοί.
Μην κάνεις τα τραγούδια.
Όταν ηχογραφούσαμε,
σταματούσαν για φαγητό.
Εδώ, στην Αγγλία, αν καταφέρεις να φας ένα σάντουιτς σε 12 ώρες
στο στούντιο, είσαι τυχερός.
Μα εκείνοι κάθε φορά έλεγαν "Ας φάμε μεσημεριανό. Ας φάμε βραδινό".
Σκεφτόμουν "Σπαταλάνε τόσο χρόνο,
αλλά είναι πολύ κοινωνικό".
Ήταν εντελώς διαφορετικό απ' όσα είχα συνηθίσει.
Και μου άρεσε.
Ταίριαξαν όλα και δημιουργήθηκε μαγεία.
Ενίοτε, πάνε καλά τα πράγματα. Μερικές φορές.
Αυτό συνέβη μ' αυτόν τον δίσκο, και δεν συνέβη ποτέ ξανά.
Βασικά,
ήταν κάτι πολύ απλό,
που ήταν αυτό…
Μετά αυτό…
Ήταν πολύ απλό, αλλά βάζοντας ηχώ
και παίζοντας έτσι, πήγαινε…
Άφηνα την ηχώ και…
Φοβερό. Ξεκινούσε με κιθάρα και ηχώ.
Είπα "Γιατί δεν το σκέφτηκα εγώ αυτό;"
Γιατί ήταν τέλειο!
Δουλεύαμε ένα τραγούδι, μας πώρωνε,
κι ήταν και γαμώ.
Μπορείς να ξεπουληθείς…
Το "Entre Dos Tierras" είναι το πρώτο σινγκλ των Héroes.
Αν θες δύναμη
Το LP των Héroes, Senderos de Traición,
είχε 100.000 πωλήσεις την πρώτη εβδομάδα.
Η μεγαλύτερη άνοδος στα τσαρτ ήταν το Senderos de Traición.
Το γκρουπ με τις περισσότερες πωλήσεις στην εθνική ποπ ροκ σκηνή.
Το LP τους Senderos de Traición ξεπέρασε ροκ ισπανικούς δίσκους.
Το Senderos de Traición είναι πλατινένιος δίσκος
με πρωτοφανείς πωλήσεις.
Άσε με
Δεν φταίω που βλέπω την πτώση σου
Μπορεί να είναι "Ήρωες της Σιωπής", αλλά δεν έχουν τέλειο ήχο;
Καλύτερο τραγούδι του 1990 το "Entre Dos Tierras".
Ήμουν σίγουρος ότι αυτό το τραγούδι θα τους άνοιγε πόρτες.
Τι τρέχει;
Κοιμήθηκα ως τις 7:30 και μετά ξύπνησα ξαφνικά.
Ήμουν στο τρέξιμο.
Ακόμα δεν άνοιξα τη βαλίτσα μου.
Δεν είναι η πρώτη φορά
Που νιώθω ότι πλησιάζω Στο να μάθω τι είναι η τρέλα
Και τώρα επιτέλους
Ξέρω πώς είναι
Να μην μπορώ να ελέγξω τα χέρια μου
Φαίνεστε κουρασμένος, κύριε.
Δεν ζούσαμε σαν διάσημοι.
Μέναμε στη Σαραγόσα
και συχνάζαμε στα ίδια μπαρ όπως παλιότερα.
Είπα στη μαμά μου "Θα σου πάρω γούνα, όταν γίνω διάσημος".
-Της την πήρες; -Φυσικά.
Πήρα κι ένα μεγάλο σπαθί απ' το Τολέδο και το είχα μαζί στην περιοδεία.
Δείξε το σπαθί.
Κάναμε πολλές συναυλίες στην Ισπανία.
Δεν ξέρω, 130 συναυλίες.
Όταν φτάσαμε τις 80, σκεφτήκαμε να πάμε και σε άλλες χώρες.
Κι αυτό ακούστηκε τρελό
στον ατζέντη και τη δισκογραφική μας, αλλά τους αγνοήσαμε.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ, 1991
Απ' αυτό το δωμάτιο
Ως το διάστημα
Είχαν ένα όραμα που δεν είχα
και μια φιλοδοξία που δεν είχα. Τους είμαι ευγνώμων.
Θυμάμαι την πρώτη ευρωπαϊκή περιοδεία.
Κάναμε συναυλίες στην Ελβετία. Και λίγες στο Βέλγιο.
Μπαίνεις στο βαν, πας στο Βέλγιο, παίζεις και γυρνάς.
Αν πας στο Κάδιθ, γιατί να μην πας και στις Βρυξέλλες;
Κερδίσω ή χάσω
Ξέρω ότι δεν με νοιάζει
Αυτό που σε μαγεύει είναι το ρίσκο
Όχι ο προορισμός σου
Ήταν ένα μπαράκι,
και στη γωνία είχε μια μικρή σκηνή
για έναν τραγουδιστή με μια κιθάρα, αλλά εμείς είχαμε όλα τα…
Όταν μας είδαν
με τα Marshalls κι όλα, είπαν "Πάνε καλά;"
Η σκηνή ήταν χαμηλή.
Στήσαμε τα ντραμς
και σκεφτήκαμε "Τα υπόλοιπα;"
Αυτές οι συναυλίες ήταν τέλειες,
γιατί άρεσε στον κόσμο να μας βλέπει σε μικρές σκηνές.
Οι Héroes del Silencio απ' τη Σαραγόσα.
Το να είσαι σταρ στην Ισπανία
και να πηγαίνεις σε μια χάλια παμπ στη Γερμανία
ή σ' ένα μπαράκι…
Δεν κάναμε σχέδια.
Παίζαμε σε φτηνούς ξενώνες.
Πολλά χιλιόμετρα, πολλά γέλια.
Δουλεύαμε μαζί και μας άρεσε να γράφουμε τραγούδια.
Ήταν ωραίες εποχές.
Ήμασταν στο βαν έξι ή εφτά ώρες τη μέρα.
Ήμασταν όλη μέρα μαζί. Ένας γάμος τεσσάρων ατόμων.
Το γκρουπ ήταν πολύ δεμένο, κι ήμασταν όλη μέρα μαζί,
ενθουσιασμένοι κι αισιόδοξοι.
Πώς να ξεχάσω
Κάποιον που κάποτε ήθελε να με βοηθήσει
Αν δεν ξέρω πώς να συγχωρώ
Τον πόνο που προκάλεσες
Παντού γύρω μου;
Ταξιδεύαμε με τα ίδια άτομα σε όλες τις περιοδείες,
τους ίδιους ηχολήπτες και φωτιστές.
Άτομα που καταλάβαιναν
πώς θέλαμε να παρουσιάσουμε τη μουσική μας.
Φτιάξαμε μια καλή ομάδα, για να μας ενισχύσει.
Απολύεσαι.
-Έχεις δει τον Μαρτίν; -Τον Μαρτίν;
Ο Μαρτίν ήταν μάνατζερ στις περιοδείες, ταξίδευε μαζί μας,
ήταν υπεύθυνος για καθημερινές εργασίες, μας έπαιρνε να πάμε για δοκιμαστικά ήχου.
Ήταν σαν μπαμπάς στην περιοδεία.
Άσε με ήσυχο, βρε Μαρτίν.
Άσε με, Μαρτίν.
Ήξερε τα κατατόπια, ήταν μάνατζερ περιοδείας
μεγάλων Ισπανών αστέρων.
Τον έβαλα με τους Héroes, γιατί ήταν ο κατάλληλος
κι επειδή είχαν αμοιβαία κατανόηση.
Ήταν σαν αδερφός. Ήταν πάντα μαζί μας.
Μας στήριζε πάντα.
Ο Μαρτίν ήταν σημαντικός
για το γκρουπ, γιατί ήταν από εκείνους τους ανθρώπους
που σε βοηθάνε να μένεις ισορροπημένος.
Αν έπαιρνες καλύτερα τη στροφή…
Ευθεία πηγαίναμε, χαζέ.
Το ξανακάναμε την επόμενη χρονιά, κυρίως στη Γερμανία.
Μας κάλεσαν στο φεστιβάλ του Βερολίνου Είμαι Ξένος,
κι αυτό άλλαξε τα πάντα.
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1991
Έμαθα ότι τα βράδια
Είναι μαγικά
Κι ένα τελώνιο σε καλεί να ονειρευτείς
Και ξέρω ότι τελευταία
Σπάνια σταματάω
Και νιώθω ότι πλατειάζω
Παίξαμε…
Ευχαριστούμε.
…κι όταν πήγαμε στο καμαρίνι, δεν μπορούσαμε να μπούμε.
Σαν τη σκηνή των αδερφών Μαρξ στην καμπίνα στην ταινία Μια Νύχτα στην Όπερα.
Εμφανίστηκε πολύς κόσμος, ποιος ξέρει από πού.
Όλοι ζητούσαν υπογεγραμμένο συμβόλαιο.
Το φεστιβάλ έκανε τη διαφορά, γιατί μεταδιδόταν τηλεοπτικά,
και το είδε όλη η Γερμανία.
Από εκεί και πέρα, έγινε…
Οι Héroes del Silencio…
Héroes del Silencio…
Οι Héroes del Silencio…
Καλησπέρα, Φρανκφούρτη.
ΑΜΒΟΥΡΓΟ, ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ, ΒΟΝΝΗ
ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ
…Héroes del Silencio.
Οι Héroes del Silencio.
Το "Entre Dos Tierras" πυροδότησε την επιτυχία μας στην Ισπανία
κι αργότερα στην Ευρώπη.
Στις ευρωπαϊκές σκηνές φέτος, ένα συναρπαστικό ροκ γκρουπ,
οι Héroes del Silencio.
Σε μια συναυλία στο Βερολίνο,
ήμουν με τον Ενρίκε, που δεν φορούσε μπλούζα,
και 3.000 Γερμανοί φώναζαν "Entre los tierras"…
Ανατρίχιασα.
Ο κόσμος έλεγε
"Entre dos tierras"…
Δεν ήξεραν τι σήμαινε.
Κανείς δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε.
Ούτε η δισκογραφική.
Ο Πίτο δεν καταλάβαινε, κι ίσως ούτε οι ίδιοι καταλάβαιναν.
Αλλά συνέβη κάτι μαγικό.
Μου είπε το αφεντικό μου να πάω να δω ένα γκρουπ
που παίζει στη γενέτειρά τους, στη Σαραγόσα.
Ενρίκε, τραγουδάς στα ισπανικά.
Προφανής ερώτηση, είναι σημαντικό αυτό για σένα;
Αν τραγουδούσες στα αγγλικά, ίσως είχατε μεγαλύτερη απήχηση.
Ναι, αλλά δεν είναι επιλογή για εμάς να τραγουδάμε ισπανικά.
Είναι φυσικό, διότι είμαστε Ισπανοί.
Και νομίζω ότι είναι καλή στιγμή για τα ευρωπαϊκά γκρουπ
να τραγουδάνε στις γλώσσες τους, να διευρύνουν τη ροκ μουσική.
Ένα απ' τα σημαντικά πράγματα στον μουσικό κόσμο
είναι γκρουπ ή σόλο καλλιτέχνες που σπάνε το κατεστημένο
και ξεπερνάνε τις προσδοκίες.
Πώς σας φέρονταν οι κριτικοί στην Ισπανία;
Τα ίδια. Μας έλεγαν "Hombres G απ' το Μονκάγιο". Μαλάκες.
Φαντάσου. Τι να κάναμε;
Ποτέ δεν ήταν πιο σύντομο ένα αντίο
Όταν τελείωσε η περιοδεία, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα διάλειμμα.
Ήταν ένα σύντομο διάστημα.
Κανονικές διακοπές που θα έκανε οποιοσδήποτε εργαζόμενος.
Ο Χοακίν, ο Κόπι κι εγώ πήγαμε στην Ινδία και το Νεπάλ.
Κι εκεί
βυθιστήκαμε στον πολιτισμό, τα βιβλία και τη μουσική.
Διαβάζαμε βιβλία για την πνευματικότητα, τον βουδισμό, τον ινδουισμό.
Βυθιζόμασταν στην πνευματική ατμόσφαιρα σε Ινδία και Νεπάλ.
Ήταν ένα είδος ταξιδιού μύησης.
Κι όλα αυτά αντικατοπτρίστηκαν στους στίχους και τον ήχο μας.
Γεγονός που φαίνεται
στο El Espíritu del Vino, που είναι πιο περίπλοκος και περίτεχνος δίσκος.
Δεν είχα ποτέ
Έναν γκουρού ή οδηγό
Ποτέ δεν παρέβλεψα
Όταν μας είπαν να ηχογραφήσουμε έναν νέο δίσκο,
δεν είχαμε πολύ υλικό.
Νομίζω ότι ήρθαν τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων.
Είχαμε νοικιάσει γι' αυτούς ένα τεράστιο σπίτι…
ΛΟΝΔΙΝΟ, ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 1992
στα περίχωρα του Λονδίνου.
Να το σπίτι μας.
Ήταν πολύ καιρό σε περιοδεία,
και δεν ήξερα αν είχαν γράψει αρκετά τραγούδια.
Και μου είπαν "Θα είναι διπλός δίσκος".
Απάντησα "Δεν μπορεί. Είστε σίγουροι;"
Ήταν ο τρόπος που βλέπαμε τα πράγματα.
"Δεν έχουμε αρκετά τραγούδια; Θα κάνουμε διπλό δίσκο".
Εκείνη την περίοδο ο Φιλ ήταν πολύ υπομονετικός μαζί μας.
Περάσαμε εκεί την παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Ο Φιλ ήταν με την οικογένειά του.
Πηγαίναμε μόνοι στο στούντιο για να γράψουμε τραγούδια.
Είπα "Να το στούντιο".
Ήταν σε άλλο κτίριο απ' το σπίτι μας.
Κι είπα "Είναι 26 Δεκεμβρίου,
θα ξεκινήσουμε την ηχογράφηση στις 7 Ιανουαρίου".
Να το στούντιο. Κάντε εδώ πρόβες και σύνθεση.
Αλλά δεν θέλω να σας βλέπω.
Ούτε να σας ακούω".
Μετά από πολλά χρόνια, ανακάλυψα…
Δεν ξέρω. Έπαιρναν πολλά ναρκωτικά.
Ήταν εκεί μέρα νύχτα. Δεν ξέρω τι έγινε εκεί, αλλά…
Και δεν είχαν τραγούδια.
Ο Χουάν έλεγε
"Παίζω καλύτερα κιθάρα στις τρεις το πρωί".
Του είπα "Μάλιστα, ωραία, αλλά εγώ δεν θα είμαι εδώ".
Λίγος χυμός μήλου
για να ξεκινήσει η μέρα με ενέργεια.
Ενίοτε έβγαιναν στο Λονδίνο ενώ κάναμε μίξη ήχου.
Πού και πού, με καλούσαν κι έλεγαν
"Μας σταμάτησε η αστυνομία.
Στείλε κάποιον να μας βγάλει".
Από εκείνη την εποχή θυμάμαι ότι τα έδινα όλα,
είκοσι τέσσερις ώρες τη μέρα.
Τώρα δεν μπορώ.
Περάσαμε την παραμονή Πρωτοχρονιάς στο στούντιο, γιορτάζοντας με τα όργανα.
Και γράψαμε μερικά τραγούδια.
Κι ο μύθος που λέει ότι τα ναρκωτικά βοήθησαν να γράψετε το "La Sirena Varada";
Δεν είναι μύθος. Είναι αλήθεια.
Γράφει.
-Όταν είμαστε έτοιμοι… -Γράφει;
Ναι.
-Τώρα; -Όχι.
-Τι; -Με βλέπεις;
ΔΕΝ ΕΒΓΑΛΑΝ ΤΗΝ ΚΑΛΥΠΤΡΑ ΤΟΥ ΦΑΚΟΥ
-Δεν τον βλέπεις; -Όχι.
Τι συμβαίνει, Χοακίν;
Ίσως είχαμε πάρει κάτι εκείνα τα βράδια.
Η ΚΑΛΥΠΤΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ ΦΑΚΟ
Ούλα που αιμορραγούν
-Τα πηγαίναμε τέλεια. -Ας το ξαναπαίξουμε.
Αυτή είναι η δεύτερη πλευρά.
Να το ξανακάνουμε;
Εννοώ ότι ήταν τέλειο, ακόμα και με όλα τα λάθη.
-Γράφει; -Όχι.
-Κάπως θα σταματάει. -Μην την κλείσεις.
Και πώς ήταν;
Υπέροχα.
Μετά από μια υπέροχη βραδιά,
το φανταστικό τείνει να ξεθωριάζει, αφήνοντας πίσω…
Στο δημιουργικό πεδίο,
όλοι είναι περίεργοι να μάθουν τα όριά τους.
Θες να τα ξεπεράσεις όσο μπορείς.
Αυτό κάναμε.
Εμένα μου φαίνεται εντελώς λογικό κι ορθολογικό.
Τα όργανα του Πίτο είναι τα σουβέρ.
Θα τον άφηνες να μανατζάρει το γκρουπ σου;
Τα ναρκωτικά με έκαναν πιο ανόητο.
Χειροτέρεψαν τις σχέσεις μου σχεδόν με όλους όσους ξέρω.
Φταίνε για πάρα πολλά πράγματα.
Τα πολλά χανγκόβερ προκαλούν κακή διάθεση. Ανέχεσαι λιγότερο τους άλλους.
Έχεις λιγότερη υπομονή, πιο πολύ άγχος.
Φοβάσαι πιο πολύ ότι ο δίσκος δεν θα είναι όσο καλός θα ήθελες.
Με τους Héroes, τα ναρκωτικά έκαναν πιο πολύ κακό.
-Θα το αλλάξω αυτό εδώ. -Εντάξει.
Αλλάξαμε τον ήχο μας.
Οι απαιτήσεις αυξάνονταν,
η ένταση ήταν μεγαλύτερη.
Ίσως είχαμε υπερεκτιμήσει τους εαυτούς μας.
Η δοκιμή διάφορων πραγμάτων
κι η μεγάλη φιλοδοξία μας με τη μουσική
μας οδήγησαν στις πρώτες συγκρούσεις
και στις διαφορετικές απόψεις
σχετικά με την πορεία μας.
Δεν θέλαμε ή δεν ξέραμε πώς να συμφωνήσουμε
ή να εξηγήσουμε ο ένας στον άλλον.
Κι εκείνος ο δίσκος, κατά κάποιον τρόπο,
ήταν σαν να βάλαμε όλες μας τις ιδέες,
μα δεν τις τελειοποιήσαμε.
Ο Μανθανέρα έκανε ό,τι μπορούσε.
Κι αυτό που μπορούσε
ήταν εκπληκτικό.
Έβγαλε έναν δίσκο μέσα απ' το χάος.
Δεύτερος έλεγχος.
Υπέροχα. Εντάξει. Ας συνεχίσουμε.
ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ EXCESO, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 1993
Πολύ περίεργο πόσο πιέζει η επιθυμία…
Οι Héroes del Silencio έπαιξαν χθες στο Βερολίνο
τον τελευταίο τους δίσκο.
Παρέλαβαν χρυσό δίσκο
για τις πωλήσεις του Entre Dos Tierras στη Γερμανία.
Η δισκογραφική αποφάσισε να ξεκαθαρίσει τι συνέβαινε στην Ευρώπη.
Αλλά ο κόσμος μιλούσε ακόμα για το τι μας συνέβαινε
με μεγάλη αμφιβολία, λες και τα επινοούσαμε εμείς.
Παρά την αντιπαράθεση
για τα αντιμοναρχικά σχόλια των Héroes del Silencio,
το γκρουπ πήγε το ροκ στο βασιλικό ανάκτορο Ζαρζουέλα.
Υπήρχε μια αντιπαράθεση, επειδή
ο ισπανικός Τύπος λατρεύει τις αντιπαραθέσεις.
"Αφού θεωρείστε ροκ εν ροκ, πανκ και αναρχικοί,
γιατί δεν φτύσατε κατά πρόσωπο τον πρίγκιπα;"
Κι αυτό μας εκνευρίζει.
Υπήρχαν λόγοι για να επικριθούν οι Héroes del Silencio.
Γαμώτο.
Ήμασταν επιθετικοί με τον Τύπο.
Πετάξτε την τηλεόραση.
Δεν προσπαθούσαν να γίνουν αρεστοί στον εθνικό Τύπο.
Κάποιος μαλάκας εκεί έξω ακόμα πιστεύει
ότι είμαστε ντεμοντέ.
Ίσως το λάθος μου ήταν ότι πίστευα
πως όταν ήμασταν κάπως αγενείς σε δημοσιογράφους,
μας στήριζε το κοινό.
Λέω για το αληθινό ροκ της δεκαετίας του '70.
-Άσε με να μιλήσω. -Φυσικά.
Ήταν γνωστός ως "ανυπόφορος".
Και τον υπερασπιζόμουν, λέγοντας
"Είναι το ίδιο ανυπόφορος με τη μέρα που τον γνώρισα".
Δεν ήταν επειδή ήταν σταρ.
Είχε αυτοπεποίθηση.
Μας έλεγαν πάντα λίγο αλαζόνες και γκρινιάρηδες.
Ίσως επειδή ξέραμε πάντα πώς θέλαμε να είναι η καριέρα μας.
Ήταν και ντροπαλοί.
Έτσι, η μεταμφίεση του ροκά έκρυβε τη συστολή τους.
Πιστεύεις ότι η οργή σας πουλάει ακόμα;
Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη για προώθηση.
Αλλά θα προτιμούσα να μην το κάνω.
Κι εδώ; Νεαρέ, είσαι αφηρημένος.
-Ναι; -Τι φοβούνται οι Héroes del Silencio;
Τι φοβούνται;
Ο Χουάν κι εγώ δεν θέλαμε.
Ήταν περίεργο για τα Μέσα, γιατί ήθελαν τον τραγουδιστή.
Ο Ενρίκε ήταν πάντα στο επίκεντρο, πράγμα που δεν ήθελε.
Αν απαντάς σε όλες τις ερωτήσεις,
λογικά γίνεσαι πιο διάσημος απ' τον κιθαρίστα που δεν απαντά.
Δεν διδάσκω τίποτα σε κανέναν. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει.
-Μόνο αυτό. -Εντάξει.
Ο Χουάν είναι ροκ σταρ με τον τρόπο του.
Ένα είδος καλλιτέχνη
που εκφράζεται καλύτερα με το όργανο, παρά με τον λόγο.
Υπήρχε ζήλια.
Ίσως κάποιος να έπαιρνε περισσότερη προσοχή.
Ο Χουάν έπρεπε να πάρει λίγη αναγνώριση,
όχι απ' το γκρουπ, γιατί την είχε πάντα,
αλλά αναγνώριση έξωθεν
για τη συμβολή του στον ήχο του γκρουπ, όσο ο Ενρίκε ή και περισσότερο.
Κάνω πρόποση στη σιωπή
Και δεν ξέρουμε καν Ο ένας το όνομα του άλλου
Σοβαρά. Έλα.
Αλλά και μόνο η παρουσία σου
Με αρρωσταίνει
Και με αδειάζει
Και με μια κραυγή ελπίδας
Σου λέω αντίο
Ξέροντας…
Αυτό το τραγούδι μού ακουγόταν πανκ.
Έλεγα "Πού το πάνε;
Τώρα θέλουν να κάνουν πανκ;"
Μου είπαν "Κάτσε να παίξουν το 'La Herida'".
Είπα "Για να δούμε". Έπαιξαν, λοιπόν, το "La Herida".
Είναι πάντα…
Η ίδια παράσταση
Ο ίδιος θεατής
Ήταν μπαλάντα. "Τι υπέροχη μπαλάντα".
Και στο τέλος…
Το πήγαν πολύ γρήγορα.
Για μένα, δεν ταίριαζε πολύ. Αλλά τέλος πάντων.
Μπερδεύαμε τον κόσμο.
Το καταλαβαίνω. Γιατί ξεκινήσαμε ουδέτερα…
Ό,τι κάναμε, σωστό ή λάθος, είναι εξελικτικό βήμα στην καριέρα μας.
Συζητούσαμε πώς θα το παρουσιάζαμε ζωντανά.
Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να έχουμε άλλον έναν κιθαρίστα στην περιοδεία.
Γνώρισα τον Άλαν Μπογκουσλάφσκι σε ένα πάρτι που έκανε ο Πίτο.
Ήρθε να κάνει οντισιόν με τον Χουάν.
Ήπιαμε πολλά σφηνάκια,
κι εγώ είπα "Είναι ο καλύτερος".
ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ, HÉROES DEL SILENCIO, ΑΛΑΝ ΜΠΟΓΚΟΥΣΛΑΦΣΚΙ
Όχι. Ας το αφήσουμε εκεί.
Τον δέχτηκα επειδή μέθυσε, όχι για το πώς έπαιζε.
Δεν τον άκουσα να παίζει.
Είπαν "Πέρασες αυτό το τεστ, οπότε
ας δούμε αν ξέρεις να παίζεις κιθάρα".
Έφερε μαζί του επιρροές, μια άλλη οπτική των πραγμάτων,
και θυμάμαι ότι αυτό με έδεσε αμέσως μαζί του.
Κατάλαβα απόλυτα τον ρόλο μου στο γκρουπ.
Επειδή, ούτως ή άλλως, πάντα προτιμούσα τη ρυθμική κιθάρα.
Επίσης, κατάλαβα ότι ένας απ' τους ρόλους που θα είχα στο γκρουπ
ήταν αυτός του νέου αίματος.
Για τι; Για το καλό και το κακό.
Θα ήμουν μια διέξοδος για διάφορα.
Ήταν σαν να τον στρατολόγησαν πιο πολύ για αυτοβοήθεια,
παρά για μουσική.
Να σας συστήσω το νέο μέλος του γκρουπ.
Από το Μεξικό,
ο κύριος Άλαν Μπογκουσλάφσκι.
Τότε ήμουν άστεγος.
Είχα μια βαλίτσα με ρούχα στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου.
Κοιμόμουν στο σπίτι φίλου μερικές μέρες,
μετά έμενα σε άλλον φίλο.
Φανταστείτε να μένεις στο αμάξι ή σε φιλικά σπίτια,
και ξαφνικά να είσαι στην Ισπανία,
να πηγαίνεις στην πρώτη συναυλία σου με ιδιωτικό αεροπλάνο.
Αυτό θα άλλαζε τη ζωή οποιουδήποτε.
Κάθε μουσικός
που ασχολείται με το ροκ εν ρολ θέλει να το βιώσει αυτό.
Θέλει να είναι σε περιοδεία, να παίζει παντού.
Και θέλει την προσοχή και, κατά κάποιον τρόπο, τη δόξα.
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ROCK AM RING, 1993
Τα γηρατειά των ανθρώπων θεϊκής καταγωγής
Ήταν όλα νέα για μένα.
Τα διασκεδαστικά πράγματα, η ξαφνική σύγκρουση.
Μετά από τρεις συναυλίες, είχαμε ένα ρεπό, για μετακίνηση.
Ακολουθούσαν τρεις ή τέσσερις συναυλίες, και πάλι τα ίδια.
Αυτό είναι το "El camino del exceso".
ΜΕΞΙΚΟ, 1993
Ένας τυφώνας λέξεων από μπαρ σε μπαρ
Καθημερινή χορωδία Τραγούδα μου το σχέδιό σου
Το αίμα πετάγεται Το τελευταίο ποτό προκαλεί τρέλα
Αν δεν υπάρχει Παράδεισος
Πού θα σκάσεις;
Ένα σπουδαίο γκρουπ που ήρθε απ' την Ισπανία.
Στην Ευρώπη θεωρούνται επικεφαλής της ισπανόφωνης ροκ.
Ήταν πιο δύσκολα στην Αμερική.
Κάναμε μια σημαντική περιοδεία στο Μεξικό.
Αλλά σε μικρές σκηνές, προσπαθώντας να απογειώσουμε το πρότζεκτ.
Όσο κρατάνε τα λεφτά
Και κρατάει κι η αποφασιστικότητα
Τούβλο το τούβλο…
Το γκρουπ δούλευε σκληρά και κέρδιζε το κοινό.
Συγχαρητήρια στην Ισπανία και σε όλους σας.
Χαιρόμαστε πολύ που έχουμε μαζί μας αυτό το γκρουπ.
Απ' την Ισπανία, οι Héroes del Silencio.
Σύνορα Μπάχα Καλιφόρνιας.
Απόδειξη ότι είμαστε εδώ.
Κάναμε μια περιοδεία,
όπου μια μέρα παίζαμε για 100 άτομα, και την επόμενη για 100.000.
Και ξαφνικά παίζαμε στο Παλάθιο ντε Ντεπόρτες στη Μαδρίτη.
Μετά παίξαμε σε μια αίθουσα στη Βιέννη.
Παίξαμε σε ένα φεστιβάλ στη Γερμανία.
Μετά παίξαμε στην Αργεντινή.
Είχαμε πτήσεις, περιοδεία, κι όλα ήταν χαοτικά κι ανοργάνωτα.
Ακόμα αμφιβάλλω για το καλύτερο μέλλον…
Καλημέρα. Είμαστε στο Ζίγκεν της Γερμανίας.
Συνεχίζουμε το ταξίδι μας στα βουνά.
Η πτώση απαγορεύεται στο μυαλό σου
Η πτώση χάνει το ύψος της για λίγο
Ο ναός του ήλιου εξερράγη
Δεν θα μπορέσω ποτέ να μάθω
Αν ο σταυρός είναι σωτηρία…
Οι περιοδείες μας ήταν τεράστιες. Είχαν μεγάλη διάρκεια.
Ήταν πάρα πολύ μεγάλες.
Αυτό έχει τίμημα.
Δυσχεραίνει τη συμβίωση.
Κάποιες πτυχές των προσωπικοτήτων μας έβγαιναν όλο και πιο πολύ,
κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε χιλιόμετρο.
Πηγαίναμε στο ξενοδοχείο, κι ο καθένας…
Βάζουμε τους εαυτούς μας πάνω απ' το γκρουπ.
Οι ενισχυτές μεγάλωσαν.
Κάθε μέλος του γκρουπ αύξανε τον ήχο,
κι ίσως ακούγαμε λιγότερο ο ένας τον άλλον πια.
Στη σωτηρία
Έπρεπε να σταματήσουμε για τουλάχιστον έναν χρόνο.
Θεέ μου!
Διάβασα μερικές κριτικές
που έλεγαν ότι οι Γερμανοί μας βρήκαν κουρασμένους
κι όχι τόσο φρέσκους πια.
Βαθιά μέσα μου, ήξερα ότι ήταν αλήθεια.
Ήμασταν αγχωμένοι στο τέλος.
Η φωνή του Ενρίκε ήταν πολύ
βεβιασμένη, καταπονημένη.
Ξαφνικά, θα παίζαμε στο Παρίσι, στο Élysée Montmartre.
Ήταν γεμάτο, 2.000 άτομα.
Στο τρίτο ή τέταρτο τραγούδι, ο Ενρίκε είπε "Δεν μπορώ άλλο".
Άφησε το μικρόφωνο κι έφυγε απ' τη σκηνή.
Πήγαμε στο καμαρίνι, κι ο Ενρίκε είπε "Δεν μπορώ να συνεχίσω".
Μας εξέπληξε όλους, γιατί θεωρείς ότι ο τραγουδιστής
είναι άφθαρτος κι η φωνή του δεν θα χαθεί ποτέ.
Και ξαφνικά είπε "Δεν μπορώ να συνεχίσω".
Οπότε, οι Héroes del Silencio σιώπησαν για πολλές ώρες.
Ήταν δύσκολο.
Είχαμε μεγάλα ταξίδια,
που ήταν οκτώ ή εννιά ώρες χωρίς επικοινωνία.
Επικίνδυνο.
Ο μάνατζερ των Héroes del Silencio, Μαρτίν Ντρουίλ,
πέθανε σε τροχαίο.
Στο ατύχημα τραυματίστηκε σοβαρά κι ο υπεύθυνος σκηνής,
μα ξεπέρασε τον κίνδυνο.
Πώς θυμάσαι τη νύχτα του ατυχήματος;
Λοιπόν…
Γυρνούσαμε…
Ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς…
Ήσασταν σε περιοδεία, αλλά τελειώνατε, σωστά;
Γυρνούσαμε για Χριστούγεννα.
Για παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Ήσουν με τον Μαρτίν εκείνο το βράδυ;
Ήμασταν μαζί.
Έμειναν πιο αργά, γιατί ήθελαν να πάρουν θαλασσινά για τις οικογένειες.
Έπαιζε με τη φωτιά, διότι πάντα οδηγούσε γρήγορα.
Και κάηκε.
Είναι μαλακία.
Πονάει ο χαμός του Μαρτίν.
Κι ήταν μάνατζερ περιοδείας.
Θέλω να πω, δεν ήταν ο αρχηγός.
Μα μερικές φορές οι πιο σημαντικοί άνθρωποι
δεν είναι εκείνοι με τον πιο σημαντικό τίτλο.
Όταν έφυγε ο Μαρτίν,
το γκρουπ έχασε μια πατρική φιγούρα
η οποία συνέβαλε και στη σχέση μας.
Ήταν οδυνηρή απώλεια, γιατί ήταν πολύ κοντά μας,
επαγγελματικά και προσωπικά.
Πονάει πολύ, γιατί με τον Μαρτίν είχαμε όμορφη σχέση.
Ένιωθα ότι με νοιαζόταν.
Τον θυμάμαι
με ευγνωμοσύνη και αγάπη.
Κι όταν τον σκέφτομαι, ασφαλώς και στενοχωριέμαι.
Άφησε σημάδι στο γκρουπ.
Η πρώτη συναυλία που κάναμε στη Σαραγόσα μετά τον θάνατό του
ήταν πολύ συγκινητική,
και μας ήταν πολύ δύσκολο να παίξουμε.
Θα θέλαμε αυτή η συναυλία να είναι ένα είδος φόρου τιμής
στον μάνατζερ περιοδείας και στενό φίλο μας, Μαρτίν.
Στη μνήμη του
και στις ωραίες αναμνήσεις που έχουμε από εκείνον.
Για σένα, Μαρτίν.
Héroes!
BENASQUE HOSPITAL, ΧΕΙΜΩΝΑΣ 1994
Πήγαμε στο Μπενάσκε διότι θέλαμε κάτι δυνατό
να ενθαρρύνει το γκρουπ, νομίζω.
Θα ήταν χειρότερο να κάνουμε πρόβες στη Σαραγόσα,
γιατί ήμασταν εξουθενωμένοι.
Γυρνώντας στο υπόγειο…
Θέλαμε να αποφύγουμε τον κόσμο και τον θόρυβο.
Προσπαθούσαμε να βρούμε τον εαυτό μας.
Πάμε πάνω. Από πού;
-Από εκεί. -Από εκεί.
-Πρέπει να πλησιάσουμε. -Ας πλησιάσουμε.
Μας άρεσε η ιδέα της προσωπικής σχέσης που είχαμε.
Έμοιαζε μ' αυτήν που είχαμε στην αρχή.
Ήμασταν μαζί.
Αυτή η απομόνωση
έδωσε μια αίσθηση ηρεμίας στο γκρουπ.
Το θέμα ήταν να είμαστε μαζί.
Όχι σ' έναν μικρό χώρο για πρόβα,
αλλά σ' ένα μαγευτικό μέρος,
κάνοντας ό,τι θέλαμε, είτε μια βόλτα είτε να μείνουμε μέσα.
Αυτοί που τους άρεσαν τα βουνά σηκώνονταν νωρίς να εξερευνήσουν,
κι εμείς που δεν μας άρεσε η πεζοπορία σηκωνόμασταν για φαΐ και πρόβα.
Εδώ ο Χουάν προσπαθεί να πιάσει
ένα… ψάρι σε μια λίμνη, γιατί ίσως δεν φύγουμε ποτέ από εδώ.
Όπως βλέπετε,
μας βρήκαν τα σύννεφα.
Ο Ενρίκε καπνίζει την τελευταία πίπα.
Κατασκευασμένη.
Εκείνη την εποχή ο μάνατζέρ μας ήταν λίγο εκτός.
Συχνά εμφανιζόταν μαστουρωμένος.
Είχε παρατήσει τα καθήκοντά του
και δεν ασχολούνταν με τα θέματα του γκρουπ.
Ο Πίτο έπαιρνε όλο και περισσότερα ναρκωτικά,
όπως…
ας πούμε, η υπόλοιπη Ισπανία.
Αλλά κάποιοι από εμάς καταφέρναμε να λειτουργούμε,
ενώ ο Πίτο έφτασε στο σημείο που δεν δούλευε ως μάνατζερ.
Ναι, γιατί τότε δεν ήξερα τι μου συνέβαινε.
Τώρα ξέρω τι μου συνέβαινε. Τότε δεν ήξερα.
Με είχαν καταβάλει όλα.
Μετά πήγαμε σε ένα σπίτι στην Αγγλία.
Ήμασταν θυμωμένοι. Ήμασταν θυμωμένοι στο Λονδίνο,
γιατί ο Κίκε έπαιρνε στη Μαδρίτη κι ο Πίτο δεν του μιλούσε.
Θυμάμαι να κάνω πρόβες στην αγροικία στα λονδρέζικα περίχωρα
και να ψάχνω τον Πίτο για μέρες και να μην τον βρίσκω πουθενά.
Τελικά, έμαθα ότι ήταν σε ξενοδοχείο
με άτομα απ' τους Suede,
κι ήταν εντελώς μαστουρωμένοι.
Δεν απάντησε στο τηλέφωνο,
οπότε πήγα στο ξενοδοχείο.
Μπήκα στο δωμάτιό του. Προσπάθησα να του μιλήσω,
και ανάμεσα στο χάος και τις μπερδεμένες συζητήσεις…
κατάφερα να του δώσω να καταλάβει
ότι έπρεπε να πάρει λίγο χρόνο
για να συνέλθει, και ότι στο μεταξύ έπρεπε να ετοιμάσουμε δίσκο και περιοδεία.
Και να μας καλούσε όταν θα ήταν καλύτερα.
Το περίεργο είναι ότι με πήρε δύο μέρες μετά
κι είπε ότι ήταν καλά.
Έπρεπε να τελειώσει,
και μείναμε χωρίς μάνατζερ. Οπότε, αλλάξαμε κατεύθυνση.
Θέλαμε να αλλάξουμε και παραγωγό.
Ο Μπομπ Έζριν είναι εντυπωσιακή φιγούρα, γιατί ήταν παραγωγός των Pink Floyd,
του Άλις Κούπερ, των Aerosmith.
Πηγαίνοντας στο Λος Άντζελες για ηχογράφηση, σκέφτεσαι "Αλλάζουμε επίπεδο".
Πολύ ωραία!
Ξεκινώντας χωρίς λόγο
Και τελειώνοντας όποτε να 'ναι…
Δυσκολεύτηκα στην ηχογράφηση του Avalancha,
γιατί μπροστά στον παραγωγό των Pink Floyd,
είσαι τόσο ψηλά που σκέφτεσαι
"Τι πρέπει να κάνω για να αξίζω να δουλεύω με αυτά τα άτομα;"
Η πίεση με έκανε να παγώσω.
Ο Χουάν άρχισε να έχει σοβαρά προβλήματα με τα χέρια του.
Αρχικά, κανείς δεν πήρε αρκετά σοβαρά
το πρόβλημα που είχε.
Παραμέλησα το πρόβλημα στο δεξί χέρι, κι έτσι ήταν επώδυνο να παίζω κιθάρα.
Ήταν τρομακτικό.
Τρομακτικό, γιατί μου ήταν δύσκολο να παίξω για το Avalancha.
Δεν ήξερα αν θα το έκανα καλά.
Έκανα περίπου 60 συναυλίες χωρίς να μπορώ να…
Έβαζα κάπου το δάχτυλό μου, κι αυτό πήγαινε αλλού.
Δεν καταλάβαιναν τι μου συνέβαινε.
Κι αυτό συνοδευόταν από πολύ ποτό
σε πάρτι και τα λοιπά…
Νομίζω ότι ήταν στην αρχή της τελευταίας αμερικανικής περιοδείας
που άρχισαν κάποιες συγκρούσεις.
Ο Ενρίκε ήθελε να καινοτομήσει, να κάνει νέα πράγματα.
Ήθελε να αλλάξει μουσική πορεία, να φέρει νέα όργανα.
Ήθελε να αλλάξει τον ήχο του Χουάν.
Και…
Τότε αρχίσαμε να διαφωνούμε.
Γιατί Avalancha; Τι είδους χιονοστιβάδα;
Μια χιονοστιβάδα κινήτρου.
Έρχεται κάποια στιγμή που τα μέλη του γκρουπ
πρέπει να κάτσουν να μιλήσουν
και να ανακτήσουν τη φιλία και τη μουσική,
δηλαδή αυτά που μας έφεραν κοντά.
Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Συνειδητοποίησα ότι, μουσικά,
η απόσταση μεταξύ Ενρίκε και Χουάν ολοένα και μεγάλωνε.
Ο ένας πήγε από εκεί
κι ο άλλος απ' την άλλη.
Και στα διασταυρούμενα πυρά ήταν ο Χοακίν, ο Πέδρο κι εγώ.
Κάποια στιγμή, ο Πέδρο αρρώστησε και χρειάστηκε να χειρουργηθεί.
Ο Πέδρο έκανε εγχείριση καρδιάς κι έμεινε στη Σαραγόσα,
εμείς πήγαμε στο Μεξικό με άλλον ντράμερ.
Ήταν πολύ χαοτικό.
Τότε προέκυψε η συζήτηση "Πρέπει να σταματήσουμε".
Με τα χέρια του πυρετού
Να καλύπτουν ακόμα το πρόσωπό μου
Το σκέφτηκα καλύτερα Και θα απελευθερώσω
Τα φίδια της ματαιοδοξίας…
Όταν έχεις πρόβλημα,
αν κάποιος ακουμπήσει το τραύμα
λέγοντας "Αυτό είναι το πρόβλημα",
η πρώτη σου αντίδραση είναι να του εναντιωθείς.
Μας μάζεψε όλους
και μας είπε ότι δεν του άρεσε πια η μουσική μας
κι ότι το γκρουπ είχε τελειώσει.
Δεν ήθελε να συνεχίσει, κι όλα είχαν τελειώσει.
Έγινα καλύτερα, πήγα στο Μεξικό κι είπα στον Άνιε Μπάο
"Μπες στο αεροπλάνο και φύγε από εδώ, να πάρει. Αυτή είναι η θέση μου".
Ήρθε, και το πρώτο που είπαμε ήταν ότι θέλαμε να διαλύσουμε το γκρουπ.
Ο Παράδεισος γίνεται Κόλαση
Και μετά παραπονιέται
Και χωρίς να κουνηθεί κανείς
Ποιος θα το διορθώσει;
Έγραψα μερικές προτάσεις
σχετικά με το πώς πίστευα ότι μπορούσε να βελτιωθεί η κατάσταση
και πώς θα σώναμε το γκρουπ.
"Πρώτον.
Τέλος το ροκ εν ρολ.
Οι Stones κι οι AC/DC δεν είναι της μόδας,
οπότε τελειώσαμε μ' αυτό.
Gibson και Marshall είναι εταιρείες του παρελθόντος.
Αυτό, εκείνο, το άλλο. Είναι τίποτα".
Ίσως δεν το εξήγησε καλά, μα ήταν σαν τις Δέκα Εντολές.
"Marshall τέλος". Τι σημαίνει αυτό; "Φωνή τέλος".
Θυμάμαι ότι η πρόταση δεν πήγε καλά.
Είπα "Κάποιος τρελαίνεται εδώ πέρα".
Σηκώθηκα, έφυγα και πήγα στο δωμάτιό μου.
Ο ένας δεν ήξερε πώς να προτείνει κάτι.
"Νομίζω… Ας ακούσουμε αυτό".
Κι ο άλλος τα έπαιρνε όλα ως προσωπική επίθεση.
Νομίζω ότι έφυγε ο ένας μετά τον άλλον.
Εννοώ, μέσα σε ένα τέταρτο,
είχαμε φύγει όλοι, εκτός απ' τον Πέδρο.
Μου έδωσαν νέα καρδιά.
Πήγα εκεί κι είπα "Ελάτε τώρα.
Θα σας βάλω τρεις μήνες στο νοσοκομείο
για να δείτε πώς είναι. Να πάρει".
Ανακοινώσατε δημοσίως ότι διαλυόταν το γκρουπ;
Όχι.
Τότε δεν το είπαμε πουθενά.
Μα ως το τέλος
σκεφτόμασταν "Δεν χρειάζεται να μαλώνουμε πια μεταξύ μας".
Γιατί, κατά κάποιον τρόπο, το θέμα είχε λυθεί.
"Τελευταίες συναυλίες. Ας τις κάνουμε σωστά".
Ο Παράδεισος γίνεται Κόλαση
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 1996
Η τελευταία τους συναυλία ήταν στο Λος Άντζελες.
Ο Μπομπ Έζριν ήρθε να μας δει.
Ο τύπος ήταν στο καμαρίνι με τα πούρα του
κι είπε "Πώς θα είναι η συναυλία;"
Επειδή ένιωθα ότι θα ακυρωνόταν,
είπα "Καλή τύχη".
Σ' εκείνον το είπα. Γιατί σκέφτηκα "Δεν πρόκειται να δει συναυλία".
Εκείνη τη μέρα, που θα θυμάμαι πάντα,
ήρθαν απ' την Ιαπωνία και μας ζήτησαν να κάνουμε περιοδεία εκεί.
Ήταν χάλια συναυλία. Κράτησε 20 λεπτά ή μισή ώρα.
Καλησπέρα.
Εκείνη την εποχή,
οι συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν κάπως βίαιες.
Ο κόσμος πετούσε διάφορα στη σκηνή.
Άφηναν άτομα να μπουν, κανείς δεν ξέρει πώς μπήκαν,
και πετούσαν νομίσματα στον Ενρίκε.
Άρχισαν να πετάνε διάφορα στη σκηνή, κι αποφάσισα να φύγω.
Ο Χουάν είπε… Με κοιτούσε σαν να έλεγε
"Αν φύγει αυτός, θα φύγω κι εγώ, δεν γαμιέται". Κι έφυγαν όλοι.
Η ιαπωνική αποστολή ήταν στο καμαρίνι. Είχαν έρθει να μας δουν να παίζουμε.
Πάντα λέω ότι θα μου άρεσε να γίνω διάσημος στην Ιαπωνία.
Κι όταν ήρθαν να μας δουν οι Ιάπωνες
κι ήθελαν να πάμε εκεί, διαλύσαμε το γκρουπ.
Μπροστά τους.
Αποχαιρετιστήκαμε κι ο καθένας γύρισε στη Σαραγόσα.
Κι εκεί τελείωσε.
Μετά από την πιο φιλόδοξη περιοδεία ισπανικού ροκ γκρουπ,
οι Héroes del Silencio διαλύθηκαν…
Μετά από 12 χρόνια και πάνω από 1.000 συναυλίες…
…πούλησαν πάνω από έξι εκατ. δίσκους σε 40 χώρες…
Οι Héroes del Silencio δουλεύουν σόλο.
Ο Ενρίκε…
Αυτό που φάνηκε ως διάλειμμα το 1996…
Αν και πέρασαν χρόνια απ' όταν διαλύθηκε το γκρουπ…
Όταν ρωτήθηκαν για πιθανή επιστροφή στη σκηνή,
τα μέλη του γκρουπ αρνήθηκαν να σπάσουν τη σιωπή τους…
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2007, ΣΑΡΑΓΟΣΑ
Όταν είστε έτοιμοι.
Είμαστε οι Héroes del Silencio.
Μετά από δέκα χρόνια που δεν έχουμε εμφανιστεί μαζί,
με χαρά ανακοινώνουμε
ότι για την 20ή επέτειο απ' την κυκλοφορία των πρώτων ηχογραφήσεων,
θα κάνουμε μια περιοδεία μόνο για δέκα συναυλίες.
Μόνο "σιωπή" δεν έχει η επιστροφή του σημαντικού ισπανικού γκρουπ.
Ξανασμίγουν για μια ιστορική περιοδεία σε ΗΠΑ, Λατινική Αμερική και Ισπανία.
Μιλάμε για τους Héroes del Silencio. Πάλι μαζί, 11 χρόνια μετά.
…δύο, ένα.
Τα μεσάνυχτα, κάποια καταστήματα
άνοιξαν τις πόρτες τους για να πουλήσουν εισιτήρια της συναυλίας.
Ήταν απαραίτητο, νομίζω.
Εγωιστικά,
έπρεπε να ανέβουμε πάλι στη σκηνή
και να παίξουμε.
Και να είμαστε ενωμένοι, όπως ήμασταν στην αρχή.
Μπροστά στο κοινό και σε όλους,
θα αφήσουμε να βγει η καλή ενέργεια που έχουμε και μεταξύ μας.
Héroes!
Κι άλλο;
Héroes!
Έτοιμοι;
Héroes!
Να πάρει!
Ήρθε η ώρα.
Λοιπόν, ήρθε η ώρα.
Οι λέξεις ήταν σφήκες
Οι δρόμοι, σαν αμμόλοφοι
Ενώ ακόμα περιμένω να έρθεις
Σε ένα φέρετρο, κρατώ το άγγιγμά σου
Κι ένα στέμμα
Με τα μπλεγμένα σου μαλλιά
Ελπίζω να βρω ένα ουράνιο τόξο δίχως τέλος
Όταν πας προς τη σκηνή,
αφήνεις πίσω ό,τι δεν αφορά τη μουσική.
Το μόνο μέρος όπου οι Héroes καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον
είναι όταν παίζουν στη σκηνή.
Το γκρουπ ήταν βραχύβιο.
Μπορούσε να πάει πιο μακριά, να κάνει πιο πολλά.
Μακάρι να συνεχίζαμε ως τώρα, να είχαμε 15 δίσκους.
Τότε, σίγουρα θα είχαμε γράψει Ιστορία.
Ο καθεδρικός είναι το σώμα σου…
Κανείς δεν πήρε τη θέση τους,
και γι' αυτό
οι Héroes θεωρούνται μεγάλη εξαίρεση.
Τα δέκα χρόνια που ήταν ανενεργοί, ωρίμασαν ακόμα πιο πολύ
απ' ό,τι όταν ήταν μαζί.
Δεν συνηθίζεται στον κόσμο του ροκ.
Τα τραγούδια και η μουσική επιβιώνουν απ' όλα.
Δεν καταλαβαίνω τη διαφορά Ανάμεσα στα φιλιά και τις ρίζες…
Πάντα ονειρευόμουν να είμαι σε στάδιο και να έχω έναν διάδρομο,
όπως οι Stones.
Όλα τα όνειρά μας πραγματοποιήθηκαν. Αλήθεια.
Τώρα είσαι στη λίστα
Αυτών που υποσχέθηκα να ξεχάσω
Δικό σας!
Είναι συγκινητικό να τελειώνει κάτι.
Καλύτερα να τελειώνεις κάτι καλά, απ' το να το κάνεις για πάντα.
Σας ευχαριστούμε πολύ!
Αντίο!
Η σωστή σπίθα
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Η σωστή σπίθα
Αντίο για πάντα. Αυτό ήταν.
Η τελευταία συναυλία των Héroes! έγινε στη Βαλένθια στις 27 Οκτωβρίου 2007.
Παραβρέθηκαν πάνω από 80.000 άτομα.
Έκτοτε δεν έχουν ξαναπαίξει μαζί.
Héroes!
Δεν χρειάζεται να με εντυπωσιάσεις
Ή να συμφωνείς μαζί μου
Εδώ θα κατέβω
Στις όχθες του παρόντος
Εκεί που ο άνθρωπος πνίγεται
Γράφει τη διαθήκη του με μαύρο τσίλι
Είναι μαρτύριο να 'μαι μαζί σου
Είσαι η αλχημεία στο δηλητήριό μου
Η ήττα δεν είναι επιλογή
Και δεν υπάρχουν δικαιολογίες
Το για πάντα
Μου φαίνεται πολύς καιρός
Για πάντα
Τίποτα δεν κρατά για πάντα, όχι
Για πάντα
Τίποτα δεν κρατά για πάντα
Η επιρροή της οργής
Και οι επιθυμίες της γλώσσας
Δεν έχω όλη μου τη ζωή
Υπάρχουν ακόμη κουτιά Που κρύβουν μέσα εκπλήξεις
Η ήττα δεν είναι επιλογή
Και δεν υπάρχουν δικαιολογίες
Το για πάντα
Μου φαίνεται πολύς καιρός
Θα έρθω με στόμα πικρό
Και ηττημένη καρδιά
Για πάντα
Τίποτα δεν κρατά για πάντα
Για πάντα
Τίποτα δεν κρατά για πάντα
Για πάντα
Τίποτα δεν κρατά για πάντα
Όχι!
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη