Downloaded from YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪ความสุขชั่วนิรันดร์มันจริงไหมนะ
‪หรือมันก็แค่อุบาย
‪- ว้าว โห สวยตะลึง ‪- ฉันอยากเปิดตัวในชุดนี้
‪ชุดนี้แหละใช่เลย
‪เราสร้างมันขึ้นมาเองหรือรอให้มันหาเราเจอ
‪โอ๊ย สวยจังเลย สีสวยไร้ที่ติเลยเธอ
‪- ต่อเลย ‪- ต่อจ้ะ
‪“ไปโรงเรียน” เขาว่ากัน
‪- “อย่าปล่อยตัว” เขาบอกกัน ‪- ตัวนั้นงามนะ เอาเลย
‪“ทำตัวให้เซ็กซี่เข้าไว้” เขาว่าแบบนั้น
‪ลองนี่สิ ไหนดูหน่อย ดีๆ ทีนี้ก็จบ
‪เธอจ๋า ใส่ชุดนี้แล้วเหมือนเจ้าหญิงเลย
‪- สวยจริง ‪- งานฉันเสร็จแล้ว
‪ใช่เลย
‪“แล้วเธอก็จะได้เจอกับชายที่สมบูรณ์แบบ
‪และอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตั้งแต่นั้นมา”
‪เขาว่ากันน่ะนะ
‪ถ้าพวกเขาโกหกล่ะ
‪(เจ้าสาว)
‪ความสุขชั่วนิรันดร์คืออะไรกันแน่
‪อาจจะเป็นแค่ตอนจบที่สมบูรณ์แบบ ‪สำหรับซินเดอเรลล่า
‪ไม่มีอะไรล้ำลึกขนาดนั้น ‪สำหรับพวกเราที่เหลือหรอก
‪หรือตอนเริ่มต้นของเจ้าหญิงนิทรา
‪ฉันชื่อซิมคิตา
‪ยินดีต้อนรับจ้ะ สาวๆ
‪ทำตัวสบายๆ แล้วก็ปูเสื่อได้
‪หลังจากสามปีของการทุ่มเทกับความสัมพันธ์
‪ฉันมาโจฮันเนสเบิร์กเพื่อหาสมดุลให้ตัวเอง
‪มาลืมทุกเรื่องที่เคยเกิดขึ้นให้หมดกัน
‪อยู่กับปัจจุบัน มีสมาธิ
‪พนมมือ
‪หายใจเข้าลึกๆ
‪ผ่อนลมหายใจ
‪เราสั่งชีวิตเรียบง่าย แต่ที่ได้คือสถานะแม่ม่าย
‪โอเค เอาอันนี้จ้ะ
‪ขอบใจนะจ๊ะ สวยแล้ว
‪ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
‪แม่รักหนูนะ คุณหนูโคโค่
‪โอเค
‪อย่าวิ่งสิ เห็นใช่ไหมว่าแม่ใส่ส้นสูง
‪และต้องทำหน้าที่รับผิดชอบแบบผู้ใหญ่
‪คุณดูเจิดจรัสมาก
‪ขอบคุณค่ะ
‪คุณไม่อยากโชว์เนื้อหนังมากไปหรอกใช่ไหม
‪โอ้ ว้าว
‪- ชอบไหมคะ ‪- ซิมคิตา ชอบตัวโตๆ เลยจ้ะ
‪ดีใจจังค่ะ ที่จริงฉันเติม…
‪นี่มันอลังการงานสร้างมาก ว้าวสุดๆ
‪ขอบคุณค่ะ ซาซ่า
‪คุณคงจะมาขโมยซีนจากงานศิลปะแน่ๆ
‪- ฉันนี่ล่ะ งานศิลปะ คุณขา ‪- ได้ค่ะ ยกให้เลย
‪เอาล่ะ สาวๆ งานฉันตรงนี้เสร็จแล้ว
‪ไว้เจอกันที่คลาสโยคะใช่ไหม วันจันทร์นะ
‪- ไม่เอา ‪- อยู่ก่อน
‪อยู่ก่อนสิ
‪ฉันไม่ได้แต่งตัวมาน่ะ
‪- อยู่เถอะน่า ‪- อยู่เถอะน่า
‪โอเค คืนนี้ก็ไม่ได้มีนัดอะไรนี่นะ
‪- แจ๋ว ‪- แจ๋ว
‪ดีค่ะ
‪- ยอนด้า ‪- อ้าว แม็กซ์ เพื่อน
‪ดีใจที่นายมาได้ ลูกพี่
‪มาสิเพื่อน นี่เจ๋งเป้งเลย ‪ฉันอาจจะหันมาสนใจงานศิลปะบ้าง
‪- ดีไหม ‪- ใช่ไหมล่ะ…
‪เออ อย่าดีกว่า ไม่ดีหรอก
‪งั้นถ้าฉันมาเป็นหุ้นส่วนล่ะ เป็นไง
‪แล้วเราทำไอ้พวกนี้ทั้งหมดเป็นดิจิทัล ‪นึกภาพออกไหม
‪ไม่ออกแฮะ
‪ปัญหาของนิทรรศการเสมือนก็คือ
‪มันพรากประสบการณ์ด้านศิลปะที่สมบูรณ์ ‪ไปจากเรา
‪มองไปรอบๆ สิ
‪เราต้องสัมผัส ต้องรู้สึกถึงมันได้
‪เชื่อมโยงกับการแสดงออกทางศิลปะ ‪นั่นคือความหมาย
‪นี่ไม่ใช่ผู้หญิง นี่คือศิลปะ
‪ความเหมือนในความต่าง
‪- หวัดดี สาวๆ ‪- ไง
‪นี่ พรินเซส สวยมาก มันสวยอึ้งทึ่งไปเลย
‪ขอบคุณนะ ยอนด้า
‪นี่ซาซ่า เพื่อนฉันเอง ซาซ่า นี่ยอนด้า
‪- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ‪- ยินดีที่ได้พบครับ ซาซ่า
‪ยอนด้าล้มเลิกโปรเจกต์ก่อนหน้าของเขา ‪เพื่อมาสร้างแอป
‪แอปครับ แอปที่จะสร้างอาณาจักรของผม
‪ฉันนึกว่านายจะผันตัวไปเป็นศิลปินซะอีก
‪ครับ ดื่มฉลองกันหน่อยดีไหม
‪จริงสิ ดื่มๆ
‪- ชนค่ะ ‪- ดื่มค่ะ
‪- สำหรับคุณ ‪- ดื่มค่ะ
‪แต่สำหรับเราบางคน ‪การค้นหาความรักที่แท้จริงไม่เคยจบสิ้น
‪คุณสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษคะ กดปุ่มเล่นได้เลย
‪มาถึงเหตุผลที่แท้จริงว่า ‪ทำไมเราจึงมารวมตัวกันในคืนนี้
‪กรุณาปรบมือให้กับพรินเซสผู้เลอโฉม
‪ธีมในปีนี้สำหรับนิทรรศการชุดภาพเหมือนตนเอง
‪ก็คือ “หายใจ”
‪บางช่วงเวลานำพาสาร สัญญาณ เงื่อนงำมาด้วย
‪แต่เราพลาดที่จะรับรู้
‪เราพลาดช่วงเวลาเหล่านี้ ‪เพราะเราไม่เคยหยุดและเพียง “หายใจ”
‪ซึมซับมันเข้าไปให้หมด
‪การฝึกโยคะสอนเราเรื่องหลักของการหายใจ
‪ช่วยให้เราเข้าถึงตัวตน ‪และดึงความแข็งแกร่งจากภายใน
‪พวกเราต้องไม่ลืมที่จะใช้เวลาที่จะหายใจ
‪และฟังเสียงสัญญาณและสารเหล่านั้น
‪หายใจค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪- ยอดเลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪เชิญครับ
‪หวัดดี
‪ผมแค่อยากมาเจอคุณแล้วก็…
‪ลูกสาวของเรา
‪ช่วยกลับไปด้วย
‪ผมแค่คิดว่าเราน่าจะคุยกัน
‪นี่มันล้ำลึก น่าดึงดูดใจ แต่ก็ให้ความสงบ
‪มันเป็นนามธรรมเกินไปสำหรับฉันน่ะ
‪- อ๋อ ‪- ใช่
‪แล้วที่คุณเพิ่งพูดมันก็…
‪- เลอะเทอะ ‪- ใช่เลย
‪คุณสวยจัง
‪- แล้วไง ‪- ไม่แล้วไง คุณก็แค่…
‪ขอเดานะ ฉันก็แค่ล้ำลึก น่าดึงดูดใจ ‪แต่ก็ให้ความสงบ ใช่ไหม
‪- อ๋อ เป็นแบบนั้นเหรอ โอเคเลย ‪- แบบนั้นแหละ
‪- คุณต้องฝึกปรือหน่อยนะ ‪- จริงน่ะ
‪จริงสิ
‪ไม่โกหก
‪- ได้ยินไหม ‪- ได้ยินอะไร
‪ท้องผมร้องจ๊อกๆ
‪ค่อยยังชั่ว นึกว่าของฉัน
‪- ท้องคุณก็ร้องเหรอ ‪- ค่ะ
‪ว้าว
‪เอางี้ไหมล่ะ ไปหาอะไรกินที่อื่นกัน
‪เอาสิ
‪อืม ฉันก็อยากไปนะ
‪กินอย่างเดียวนะ ไม่มีอย่างอื่น
‪ไม่มี แน่นอน
‪ซิมคิตา
‪ยอนด้า
‪ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‪ยินดีที่ได้พบครับ
‪- และฉันเป็นคนเลือกว่าจะกินที่ไหน ‪- โอเค
‪- พิซซ่าไหม ‪- ฉันชอบพิซซ่ามังสวิรัติ
‪เอาล่ะ มาเริ่มกันด้วยการหายใจเข้า
‪อกผายไหล่ผึ่ง เชิดหน้าขึ้น เข้าสู่ท่าวัวนั่ง
‪แล้วหายใจออก ทำไหล่สบายๆ ‪แล้วเข้าสู่ท่าแมวนั่ง
‪ทำต่อเนื่องไป หายใจเข้า
‪- และหายใจออก ทำไหล่สบายๆ ‪- ได้ข้อความของแนนดี้ไหม
‪ได้สิ
‪ทำต่อเนื่องไปค่ะ
‪ถ้าฉันเก็บของไปได้เลยก็ดีสิ
‪ย้ายไปอยู่ประเทศอื่น
‪ก็นั่นน่ะสิ
‪โธมัสตามใจเธอจนเคยตัว
‪อยากมีคนตามใจบ้างจัง
‪เอาล่ะค่ะ
‪สาวๆ เรามาต่อกันคราวหน้าดีกว่า
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณนะ
‪นี่ พรินเซส นิทรรศการของเธอยอดเยี่ยมมาก
‪- แหม ‪- จริงนะ ตั้งแต่งานศิลปะ…
‪ไปถึงผู้คน…
‪- ฉันดีใจที่อยู่ในงานต่อ ‪- ที่ดีน่ะคือคน
‪- คนที่มาร่วมงาน ‪- นมัสเตจ้ะ สาวๆ
‪นมัสเต
‪เกิดอะไรขึ้นเพียบ ต้องเจาะลึกหน่อย
‪ชีวิตฉันไม่ใช่โครงงานวิทยาศาสตร์นะ ‪ไม่มีอะไรต้องเจาะลึก
‪เธอต้องคิดถึงเรื่องนี้นะ
‪ผู้ชายที่เราเลือกคือคนที่จะกำหนดอนาคตของเรา
‪เบกิดูแลธุรกิจ ฉันไม่ต้องห่วงอะไรเลย
‪เพราะงั้นอย่าให้เรื่องบ้าๆ ของลีโอ ‪ทำให้เธอหลง ขอร้อง
‪ฉันจะทำแบบนั้นทำไม
‪เธอจะทำแบบนั้นทำไมเหรอ
‪เธอประมาทฉันไปหน่อยแล้ว ขอบใจนะที่เตือน
‪(เดอะ มีเดีย มิลล์)
‪เราต้องทำอย่างถูกต้องที่สุด
‪เพราะผู้หญิงพวกนี้ไม่ได้เหมาะกับ “ชายโสด”
‪ผมขอพูดหน่อยนะ ‪ฐานของงานวิจัยนี้ผิดพลาดหมดเลย
‪เราต้องคุยกับคนจริงๆ
‪ไม่ใช่งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์หรือสถิติ ‪พวกนั้นผมมีแล้ว
‪ไม่รู้สิ เราต้องหาให้ได้ ‪ว่าผู้ใช้ของเราต้องการอะไร
‪แบบนั้นผมถึงให้สิ่งที่พวกเขาต้องการได้
‪ไม่ได้ เราไม่ทำกันแบบนั้น
‪ที่พวกเขาต้องทำคือให้เงินเรา
‪แล้วเราก็สร้างแพลตฟอร์มให้พวกเขาใช้งาน
‪ยอนด้า ขอร้องเลย ‪เขาพิสูจน์กันแล้วในทางวิทยาศาสตร์
‪ว่าการแต่งงานที่ยั่งยืนต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของ…
‪เราไม่สนเรื่องการแต่งงาน
‪ธุรกิจของเราคือขายช่วงเวลาดีๆ ให้ผู้คน ‪ไม่มีอะไรมากกว่านี้
‪เด็กๆ
‪สวัสดีค่ะ ฟากาซิล
‪นี่ก็หนึ่งปีแล้ว
‪ที่น้องชายฉันจากไป
‪โอ๊ะ ฉันลืมไป
‪เธอไม่เคยไว้ทุกข์ให้เขานี่นะ
‪ไม่ว่าใครก็ไม่ต้องมาบอกฉันว่า ‪ต้องไว้ทุกข์ให้สามียังไง
‪แม้แต่คุณ
‪ตอนน้องชายฉันไปขุดเธอมาจากรูเน่าๆ
‪พวกเราสงสัยว่าเขาเห็นอะไรในตัวเธอ
‪เธอให้อะไรเขา
‪ทั้งหมดนั่นต้องยุติลงซะที
‪เราจะต้องกอบกู้ศักดิ์ศรีของครอบครัวนี้
‪- สวัสดีค่ะแม่ ‪- สวัสดีจ้ะลูกสะใภ้ของแม่
‪- สบายดีไหมคะ ‪- สบายดีจ้ะ เซซี่
‪แม่ ผมกำลังให้ย่าดูเพลย์สเตชั่นเครื่องใหม่
‪ขึ้นไปข้างบนกันไป
‪ดื่มชากันดีกว่า
‪พินัยกรรมของสามีคุณบอกให้เรา
‪จ่ายเงินครึ่งหนึ่ง ‪หลังจากเคลียร์ทุกอย่างกันเรียบร้อย
‪แล้วอีกครึ่งล่ะคะ
‪เขาเอาไปลงกับธุรกิจในรูปเงินกู้
‪คุณสามารถถอนออกมาได้ ‪ถ้ามันไม่ส่งผลกระทบกับธุรกิจ
‪ว้าว
‪ผมจะถ่ายสำเนาของเอกสารนี้ให้
‪(พรินเซส ผมขอโทษจริงๆ ‪อภัยให้ผมด้วยนะ ลีโอ)
‪นี่!
‪ไง
‪กลับมาเร็วจัง
‪- ใช่ เป็นอาจารย์มหาลัยก็ดีตรงนี้แหละ ‪- สวัสดีค่ะ
‪ไม่ได้ตั้งตัวเลยนะเนี่ย แล้วนี่ก็เจ้าหญิงของผม
‪ไงจ๊ะ
‪เป็นไงบ้าง โอเค ขอเก็บพวกนี้ก่อน
‪แล้วก็นี่
‪ดูซิว่าวันนี้มีอะไรมาฝาก
‪นี่ไง
‪- โอ้โฮ ดูสิ ‪- ดูนี่
‪ชอบไหมจ๊ะ จะให้ดูว่ามันเล่นยังไงนะ
‪รู้ไหมใครอีเมลมาหาฉัน
‪ใคร ลีโอเหรอ
‪- ใช่น่ะสิ ‪- เฮ้อ
‪เธอไม่รู้หรอกว่าเบกิทิ้งอะไรไว้ให้ฉันกับลูก
‪จริงเหรอ
‪ฉันอยากให้เขาอยู่ที่นี่จัง
‪ฉันรู้
‪แค่จำไว้ว่าเขาอยากให้เธออยู่สบาย
‪ฉันรู้ ฉันถึงได้ตัดสินใจลงทุนไง
‪มีเพนต์เฮาส์แห่งหนึ่งที่ฉันเห็นแล้วชอบมาก ‪ฉันเลยขอข้อมูลไป
‪ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์เป็นการลงทุนที่ฉลาด
‪แถมถ้าเธออยากได้…
‪สถานที่เป็นส่วนตัวสำหรับ…
‪กิจของผู้ใหญ่
‪- นี่เราเป็นเพื่อนกันได้ยังไงนะ ‪- ต้องวางแล้ว
‪รักนะ
‪(เธมบี้: ดูถ่ายทอดสดงานแต่งงานได้ ‪ที่อินสตาแกรม เพื่อนรัก!)
‪(ไซริล: เขาแต่งกับยัยนั่น! เขาพลาดแล้ว)
‪นี่!
‪หวัดดีครับ
‪- หวัดดี ‪- ไง
‪สบายดีไหม
‪ค่ะ
‪- ให้ผมไปส่งไหม ‪- ไม่หรอกค่ะ ฉันโอเค
‪- แต่คุณมาแกร่วกับฉันได้นะ ‪- เอาสิ
‪ไหนบอกหน่อย ทำไมผมไม่เคยเห็นคุณแถวนี้เลย
‪ปกติฉันจะวิ่งตอนเช้า ชอบแบบนั้นมากกว่า
‪อ๋อ
‪เคยมีความรู้สึกแบบนี้ไหม
‪เหมือนว่าคุณรู้อยู่ลึกๆ ว่าจะเกิดเรื่องร้ายขึ้น
‪มันเกิดกับฉันวันนี้
‪ฉันกำลังทำสมูตตี้ แล้วโทรศัพท์ฉัน…
‪มันก็ดังอยู่ตลอด
‪มีข้อความเข้ามาเยอะแยะ ‪ว่าแฟนเก่าฉันกำลังจะแต่งงาน
‪ขอโทษนะ
‪ฉันก็เอาเรื่องอะไรมาเล่าให้คุณฟังไม่รู้ ‪แต่ก็ขอบคุณที่รับฟังนะ
‪ไม่เป็นไร เรื่องเล็ก ผมยินดีรับฟัง
‪ยินดีเหรอ นี่เราเพิ่งพูดว่ายินดีเหรอ
‪นี่
‪เรื่องมันจบแค่นั้นเหรอ
‪คือมันก็…
‪แย่นะ
‪ใช่ แย่เลยล่ะ
‪นี่ ผมหิวนะ ไปหาอะไรกินกันไหม
‪- ปกติหิวตลอดเลยเหรอ ‪- เปล่าหรอก
‪- ใช่สิ ‪- ไม่นะ
‪เพราะคราวก่อน…
‪ไม่ๆ เพิ่งเป็นแบบนี้ไม่นานมานี้
‪อ้อ โอเค
‪เอาจริงๆ ฉัน…
‪ตอนนี้ฉันไม่อยู่ในเวลาที่จะทำแบบนั้น
‪ฉันแค่อยากกลับบ้านแล้วก็…
‪คลานขึ้นเตียงแล้วก็ร้องไห้ให้หนำใจ
‪หรือไม่เราก็ไปหาอะไรกินกันได้
‪อีกแล้ว
‪- ก็ได้ ‪- ไปใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- ดี โอเค
‪- โอเค ‪- ฉันว่าฉันอยากกินอยู่เหมือนกัน
‪แต่ฉันจะทำอาหารนะ
‪- ใช่ ‪- คุณชอบบงการสินะ
‪ใช่ มีปัญหารึเปล่า
‪ไม่ๆ นี่ผมไม่ได้บ่นเลย
‪นี่ ฟังนี่นะ
‪“มันยากกว่าและขมขื่นกว่า ‪เวลาผู้ชายรู้สึกล้มเหลวเพียงลำพัง”
‪เขาก็ยังเป็นหนึ่งในคนโปรดของฉัน
‪- แปลกจัง ‪- หือ
‪โรงเรียนของแทนดี้บอกว่า ‪เราจ่ายเทอมแล้ว แต่เกินไป 5,000 แรนด์
‪ฉันไม่ได้เป็นคนจ่าย
‪คงมีอะไรผิดพลาด
‪น่าจะใช่
‪ต้องเป็นแบบนั้นแน่
‪- อ่านอะไรอีก ‪- ผมชอบคนนี้จัง
‪(ลีโอ: ‪ไง… ผมจ่ายค่าเล่าเรียนของแทนดี้แล้ว)
‪ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดี ไม่ได้เลวร้าย
‪ดูทำผมเผ้าเข้าสิ นี่มันอะไร
‪- เขาเรียกสไตล์ค่ะ ‪- สไตล์เหรอ
‪- เพื่อนๆ ฉันก็เป็นแบบนี้ค่ะ คุณน้า ‪- โอเค
‪แต่เธอต้อง…
‪- เราต้องจัดการใหม่ละ ‪- ทำได้เพื่อน้าเลยค่ะ
‪ได้ยินไหมนั่น
‪“ทำได้เพื่อน้าเลย” แหม หลานฉัน
‪ดอกไม้เป็นสิ่งงดงามใช่ไหม
‪มันไม่ต้องพึ่งพาอะไรและไม่เคยหยุดเติบโต
‪ใช่ แต่ต้องมีคนคอยรดน้ำให้มันน่ะสิ
‪นั่นคือปัญหา
‪โอเค อย่างแรกเลย มันเป็นปัญหายังไง
‪และสอง ที่จริงฉันออกแบบ ‪ดอกไม้ที่อยู่ด้วยตัวเองได้
‪ขอบคุณมาก
‪อะไรนะ
‪คุณไม่รู้อะไรสักอย่างเรื่องดอกไม้
‪รู้สิ ผมรู้เรื่องการสังเคราะห์แสง
‪อ้อ สังเคราะห์แสง
‪ใช่แล้ว สังเคราะห์แสง
‪ผมรู้ แต่ว่า…
‪และผมก็รู้ว่าถ้าเรารักมันมากไป ‪มันจะสำลักความรักเรา
‪ผมคิดว่ายุคสมัยนี้ ทุกอย่างควรจะเป็นดิจิทัล
‪คุณพูดเรื่องอะไร
‪ผมกำลังออกแบบแอปที่จะเป็นคำตอบ ‪ให้พวกที่โรแมนติกสุดขั้วแต่อับโชค
‪แปลว่าคุณรู้ดีว่า ‪การไม่มีโชคในเรื่องความรักมันเป็นยังไง
‪รู้สิ
‪คุณสมบัติผมผ่านเลยล่ะ
‪ครับ
‪งั้นบอกหน่อยว่าเจ้าแอปนี่มันทำอะไรได้บ้าง
‪คือยังงี้
‪มัน เอ่อ…
‪มันเป็นแบบนี้
‪- ดื่ม ‪- ดื่มจ้ะ เพื่อนจ๋า
‪สายตาที่แม่นั่นมองฉัน
‪มันเหมือนหล่อนรู้อะไรที่ฉันไม่รู้
‪ฟังนะ ให้สมบัติเขาทำงานไป
‪โอเคนะ เบกิรักเธอ ‪เธอรู้ว่าเขาดูแลเธอมาตลอด
‪แล้วยังมีเรื่องน้ำเน่ากับลีโออย่าง…
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เดี๋ยวๆ ฉันต้องอ่านให้เธอฟัง
‪“พรินเซส ขอร้อง
‪ผมแค่อยากเจอแก รับโทรศัพท์ที
‪ผมจะโทรไปเรื่อยๆ จนกว่าคุณจะรับ”
‪บ้าจริง
‪- พวกสะกดรอยตาม ‪- ใช่ไหมล่ะ ฟังดูเหมือนแบบนั้นเลย
‪อีกอย่างนะ เรื่องมันจบไปแล้วตั้งแต่สี่ปีก่อน
‪- สี่ปีเชียว ‪- ใช่แล้ว
‪เขาเดินเข้ามาในห้องแสดงภาพของฉัน ‪ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‪ใช่ ฉันอึ้งไปเลย
‪พรินเซส แม็กซ์เวลล์เป็นคนดีนะ
‪- ฉันรู้ ‪- แม็กซ์เวลล์รักเธอ
‪เขาเป็นภาพของความมั่นคงที่ไร้ที่ติ ‪อย่าทำพังเชียวล่ะ
‪ฉันจะทำสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูกสาวฉัน
‪แค่นั้น
‪- ไงครับ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪ผมต้องรีบไปแล้ว
‪โอเค งั้นเดี๋ยวค่อยเจอกันใช่ไหม
‪คืองี้นะ ผมเป็นคนไม่เอาไหนเรื่องความสัมพันธ์
‪อ๋อ งั้นก็ช่างมันเถอะ ฉันก็เหมือนกัน
‪อ้อ
‪งั้นคุณก็ได้เพื่อนเพิ่มมาอีกคนแล้วล่ะ
‪ไว้เจอกันนะ
‪(ยอนด้า: ผมสนุกมาก)
‪คำสั่งที่ชัดเจนเหรอ ใครเป็นคนสั่ง
‪ฉันมาหาลูกสาวฉัน
‪คุณเข้าไปไม่ได้
‪นายจะบอกฉัน… ฉันมาหาลูกสาวฉัน
‪หลีกไป ฉันต้องการเจอลูกฉัน
‪- นี่ หลบไปให้พ้นทางนะ ‪- ลีโอ!
‪ช่วยบอกให้ไอ้หมูตอนนี่ว่าอย่าเยอะกับผมได้ไหม
‪มาทำอะไรที่นี่
‪หมายความว่าไง ผมมาทำอะไร
‪- ที่รัก คุณโอเคไหม ‪- เขาไม่เป็นไร
‪ขอบใจนะ เชิญวิ่งต่อไปได้แล้ว
‪- แล้วคุณเป็นใคร ‪- ผมคือลีโอ
‪ลีโอ
‪อ๋อ พ่อของแทนดี้
‪ถูกแล้ว พ่อของแทนดี้
‪ครับ
‪พวกเราสบายดี ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม
‪ที่รัก คุณจะไปคลาสโยคะสายนะ
‪โยคะเหรอ
‪พรินเซส เดี๋ยวนี้เล่นโยคะเหรอ
‪ชีวิตคงน่าเบื่อน่าดูสิท่า
‪ใช่ โยคะดีกว่ากินเหล้าเมายาเป็นไหนๆ
‪ไปเถอะ
‪อะไร
‪ให้เรียกอูเบอร์ให้ไหม
‪- พาเขาออกไป ‪- ครับผม
‪ขอบใจจ้ะ
‪ช่วยกลับมาเอาโคมไฟด้วยนะ
‪กำลังทำอะไรน่ะ
‪นี่มันบ้าอะไรกัน ฟากาซิล
‪การจัดห้องของเธออันตรายเกินไปสำหรับโคโค่
‪เธอจะไปรู้อะไรเรื่องโคโค่ ‪ไบรอัน ฉันบอกให้รอไง
‪ออกไป
‪ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
‪นี่มันจะบ้าไปกันใหญ่แล้ว
‪บ้านนี้เป็นของหลานสาวกับหลานชายฉัน
‪ฉันมาที่นี่เพื่อดูแลผลประโยชน์ให้น้องชายฉัน
‪เพื่อลูกๆ ของเขา
‪ฉันไม่ยอมให้ใครที่ไม่สมควรมาฉกฉวย ‪จากเลือดเนื้อหยาดเหงื่อของน้องฉันแน่
‪ขอทำความเข้าใจหน่อย ‪เธอถือวิสาสะมาจากที่ไหนก็ไม่รู้
‪เข้ามาในบ้านฉัน ‪แล้วคิดว่าจะมาข่มขู่ฉันได้เนี่ยนะ
‪ซาซ่า ขอคุยด้วยหน่อย
‪แม่คะ
‪เราแค่อยากมาเจอเด็กๆ
‪แล้วงานศพก็เร่งร้อนมาก
‪ที่จริงเบกิควรจะถูกฝังไว้ข้างๆ พ่อเขาที่บ้าน
‪ฉันทราบค่ะแม่
‪เรื่องของเรื่องก็คือชีวิตของเบกิอยู่ที่นี่
‪ลูกๆ ของเขาอยู่ที่นี่
‪แล้วทำไมต้องตอนนี้ งานศพเขาก็ปีนึงแล้ว
‪มันต้องเป็นที่นี่
‪ที่ที่เขาใช้ชีวิตทั้งชีวิต ‪มันเป็นส่วนหนึ่งของการไว้อาลัย
‪แม่ต้องทำแบบนี้
‪ฉันรู้ค่ะ แต่ว่า…
‪แต่พวกคุณทั้งคู่ทำเหมือนว่าฉันไม่ได้รักสามีของฉัน
‪แม่คะ ฉันรักเบกิ
‪และการมีชีวิตอยู่
‪ทุกคืนทุกวันโดยปราศจากเขา ไม่ใช่เรื่องง่าย
‪ปัญหาเดียวที่ฉันมีในตอนนี้คือฟากาซิล
‪ฟากาซิลก็กำลังไว้อาลัยให้น้องชายเขา ‪ให้เธออยู่ที่นี่อีกหน่อยเถอะ
‪แล้วเราก็จะไป
‪นะจ๊ะ
‪โอเคค่ะ
‪ขอบใจนะ
‪(ผู้ใช้)
‪(รหัสผ่านไม่ถูกต้อง กรุณาลองอีกครั้ง)
‪(ผู้ใช้ ยินดีต้อนรับ)
‪(พรินเซส นี่เป็นใบเสร็จค่าเล่าเรียนของแทนดี้ ‪จาก ลีโอ)
‪(ป.ล. อยากเจอนะ)
‪ฉันไม่ควรจะดูแต่ก็ดูไปแล้ว
‪แล้วไง กังวลเหรอ
‪ฉันไม่ห่วงเรื่องเขาหรอก
‪เขาคุ้มดีคุ้มร้าย
‪แล้วเธอก็เข้ามาเหรอ
‪พวกเขากำลังสร้างอะไรที่พิเศษมากด้วยกัน…
‪เดี๋ยวๆ แม็กซ์ ก่อนที่นายจะไปถึงตรงนั้น
‪นายรู้ว่านายไม่จำเป็นต้องทำเครื่องหมาย ‪แสดงอาณาเขตใช่ไหม
‪- เออ ‪- นี่ไม่ได้พูดเล่น
‪อย่าทำแบบนั้น ค่อยเป็นค่อยไป
‪- เหมือนนายน่ะเหรอ ‪- เออสิ
‪ยอนด้า
‪การปักเครื่องหมายแสดงอาณาเขต ‪คือเป้าหมายเลยล่ะ
‪ไม่งั้นแล้วเราจะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร
‪โทษที เดี๋ยวนะ
‪อะไรล่ะ หาอยู่นี่ไง
‪(ซิม: เดี๋ยวเจอกันไหม)
‪การผจญภัยครั้งใหม่เหรอ
‪เอางี้นะ สิ่งที่นายต้องทำ ไอ้เพื่อนยาก
‪คือชวนฉันไปนิทรรศการศิลปะอีก
‪สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคุณเป็นตัวต้นแบบ
‪แอปจะมีฟังก์ชันที่จะจำลอง
‪ความต้องการพื้นฐานที่ลูกค้าของเรามองหา
‪ผมกำลังคุยอยู่กับกรมตำรวจด้วย
‪เรื่องการตรวจสอบภูมิหลัง
‪- ลูกค้าของเราจะปลอดภัย ‪- ยอนด้า
‪นี่มันก็ยังรู้สึกไร้อารมณ์
‪เย็นชา
‪- มัน… ‪- มันเป็นแอปครับ
‪ฉันสนับสนุนการเงินให้แอปคุณได้ ‪จากเงินส่วนตัวของฉัน
‪และถ้าคุณรับประกัน ‪ผลตอบแทนจากการลงทุนไม่ได้
‪ฉันก็เสียใจด้วย ฉันช่วยไม่ได้
‪ถ้าคุณดูไฟล์ที่ผมส่งไปให้ ‪คุณจะเห็นตัวเลขของเรา…
‪อ้างอิงจากสถิติมั่วๆ เหรอ
‪การวิเคราะห์ความเป็นไปได้อยู่ไหน
‪อย่างน้อยก็ช่วยวิจัยให้เป็นเรื่องเป็นราวหน่อย
‪ดูซิว่าพระอาทิตย์ลากใครขึ้นจากหลุมมาได้ ‪มีอะไรเหรอ
‪ผมเพิ่งนำเสนอโครงการ ‪ให้นักลงทุนเอกชนที่เป็นไปได้
‪อ๊ะ วันนี้เหรอ เป็นไงบ้างล่ะ
‪- เธอต้องการให้ทำสนทนากลุ่ม ‪- ก็สมเหตุสมผลดี…
‪คนแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้สักกลุ่ม ‪ที่จะมาให้ข้อเสนอแนะกับไอเดียของผม
‪แบบนั้นสมเหตุสมผลเหรอ
‪ไม่ใช่ใครที่ไหนไม่รู้ โอเคนะ ‪นี่จะช่วยคุณได้จริงๆ
‪มันสร้างความเข้าใจเชิงลึก ‪คุณจะได้เข้าใจกลุ่มเป้าหมาย ไม่ต้องเครียด
‪งั้นแปลว่าคุณจะช่วยผมใช่ไหม
‪ถ้าขอกันดีๆ น่ะนะ
‪ผมทำได้
‪ดูไบเป็นเมืองยอดเยี่ยมและร้อน
‪ทุกคนคะ งานของเราเริ่มแล้ว
‪เราได้ไฟเขียวให้เปิดออฟฟิศที่นั่น
‪ฉันได้พบกับผู้รู้ด้านงานก่อสร้างในท้องถิ่น ‪ที่จะเป็นจุดแรกเข้าของเรา
‪แฟรงค์
‪ฉันต้องการทีมจัดการที่เชี่ยวชาญที่นั่น
‪- ฝ่ายบัญชี วันนี้ฝ่ายบัญชีไปไหน ‪- ปีเตอร์ลาป่วยครับ
‪ฉันจะจ่ายเงินเดือนเขาทำไมเนี่ย ‪ถ้าเขาลาหยุดบ่อยแบบนี้
‪ขอโทษครับ
‪สตีเว่น ฉันต้องพึ่งคุณให้แน่ใจว่า ‪เอกสารทางกฎหมายของเราถูกต้อง
‪ทุกอย่างต้องโปร่งใส ชอบธรรม
‪ดูให้ครบถ้วนทุกรายละเอียด ‪อย่าให้มีอะไรตกหล่นเด็ดขาด
‪- เข้าใจนะ ‪- ครับ
‪แบรนดอน ไปคุยกับฝ่ายการเงิน
‪บอกพวกเขาว่าฉันอยากได้สินเชื่อธุรกิจส่วนหนึ่ง
‪เราจะมีค่าใช้จ่าย
‪แต่มันจะสร้างกำไรที่จะนำมาปันผล
‪เริ่มงานได้ ทุกท่าน
‪ทาโต้ คุณดำเนินการถึงไหนแล้ว ‪เรื่องการถอนเงินจากบัญชีสินเชื่อ
‪ไม่มีอะไรต้องห่วงครับ
‪ฉันห่วงสิ เธอเข้าถึงบัญชีได้ แต่ฉันไม่ได้
‪ที่จริงตามหลักแล้วคุณก็เข้าถึงได้
‪ฉันแค่ทำงานของฉัน เผลอหน่อยเดียว ‪เธอเอาห้องทำงานมุมตึกไปแล้ว
‪เธอจะไปทำอะไรได้มากมาย
‪ส่งฉันกลับบ้านแบบไม่มีทั้งเงิน ไม่มีทั้งลูก
‪แล้วร้านเสื้อผ้าก็ทำเงินไม่มากพอ ‪ให้ฉันใช้จ่ายได้สบายๆ
‪เราสามารถดำเนินการจ่ายเงินจากสินเชื่อ ‪ให้คุณได้ในสามวัน แต่…
‪ขอสองวัน
‪ผมคิดว่า คุณผู้หญิงในชุดสีชมพูตรงนั้น
‪- ผมบลอนด์ ตอบข้อซีแน่นอน ‪- จริง
‪เธอต้องเป็นสาวประเภทเอ ฉันดูออก
‪(ทำไมคุณถึงจะเลือกแอปหาคู่นี้)
‪ตูม!
‪เห็นไหมล่ะ
‪เอาเถอะ
‪ยังมีอีกสองข้อ
‪นี่สร้างความเข้าใจได้มากเลยใช่ไหม
‪- จริงเหรอ ‪- จริงสิ มันได้ผลนะ
‪โอเค
‪(เดอะ มีเดีย มิลล์)
‪เห็นไหมล่ะ บอกแล้ว
‪คนเขาแค่อยากมาหาความสนุก
‪- ว้าว ‪- มันก็ไม่ทุกคนหรอก ยอนด้า
‪เพื่อนที่แนะนำมาบางคน ‪ที่ได้เจอรักแท้ทางเน็ต คุณรู้ว่า…
‪นั่นไม่ใช่ตลาดเป้าหมายเรา
‪ไม่เอาน่า โอกาสดีแบบนี้ ‪ทำไมไม่ให้ตลาดเป็นตัวชี้นำล่ะ
‪- ชี้นำเหรอ ‪- ใช่
‪แต่มันไม่ได้ลงลึกขนาดนั้น
‪ว้าว
‪อะไร
‪- แน่นอน สำหรับคุณมันไม่เคยลงลึกแบบนั้น ‪- อะไรล่ะ
‪นี่…
‪ไม่เอาน่า
‪เขาไล่ตามเธอไป
‪ข้ามถนนอย่างไม่เกรงกลัว ‪และวิ่งหลบรถหรือว่า…
‪เราต้องรวบรวมข้อมูล ‪และดูส่วนที่มีการปรับเปลี่ยน
‪ตกลงคุณจะไม่ไปตามเธอเหรอ
‪งั้นก็ได้
‪ลีโอ เราต้องคุยกัน
‪นี่ มาน่า ลองชิมหน่อย
‪เร็วเข้า ชิมดู
‪ว่าไง
‪- ก็ไม่เลวนะ ‪- ไม่เลวเหรอ
‪ไม่เลวสำหรับคนที่ไม่ลืมว่า ‪ตัวเองไม่ชอบกินหัวหอม…
‪- แล้วก็ไม่ชอบมะกอก ‪- มะกอก
‪ผมคิดถึงคุณนะ
‪- คุณทำกับฉันแบบนั้นได้ไง ‪- หา
‪ก็ได้ยินแล้วนี่
‪คุณสัญญากับฉันลมๆ แล้งๆ
‪แล้วก็ทิ้งให้ฉันเลี้ยงลูกคนเดียว
‪- พรินเซส… ‪- ฉันเชื่อใจคุณ
‪คุณทำแบบนั้นกับฉันได้ยังไง
‪- ผมขอโทษ ‪- คุณไม่ได้อยู่เคียงข้างฉัน
‪คุณไม่ได้อยู่เคียงข้างฉัน ‪ในทุกอย่างที่เราเคยคุยกัน
‪คุณไม่เคยป้อนนมลูกตอนตีสาม
‪คุณไม่ให้ฉันนอนตื่นสายวันอาทิตย์ คุณ…
‪คุณไม่อยู่ตอนลูกฟันขึ้น ‪คุณไม่อยู่ตอนแกเดินก้าวแรก
‪คุณไม่เคยเปลี่ยนผ้าอ้อมสักผืนเดียว
‪ผมรู้ ผมพลาดทุกอย่าง โอเคนะ
‪ผมรู้
‪ผมไม่เป็นผู้เป็นคน
‪ผมทำชีวิตคุณพัง เรื่องนั้นให้อภัยไม่ได้อยู่แล้ว
‪- คุณรู้ไหมว่าผมไปที่โรงพยาบาลนะ ‪- โอ้ ว้าว
‪ผมเมาปลิ้นไม่เหลือสภาพ
‪ผมพบแทนดี้ในสภาพนั้นไม่ได้
‪ผมติดยา คนติดยาเฮงซวยคนหนึ่ง
‪ผมทำให้ทุกคนในชีวิตผิดหวัง ‪ผมไม่รู้ว่าตอนนั้นตัวเองทำบ้าอะไรอยู่
‪ฉันสิไม่รู้ว่าตอนนั้นฉันทำบ้าอะไรอยู่
‪แต่รู้อะไรไหม
‪ฉันไม่ไปไหน
‪นี่เป็นความคิดที่ไม่เข้าท่าเลย อย่านะ
‪- ขอร้อง ‪- อย่า
‪อย่าไปเลย
‪คุณทำฉันเจ็บปวด
‪ฉันเชื่อใจคุณ ลีโอ แต่คุณทำร้ายฉัน
‪ขอร้องว่าอย่า
‪ผมขอโทษ
‪อืม
‪คงจะดีถ้าเรามีโน้ตสอนการใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่
‪(ยอนด้า: ไง เราไม่ได้โกรธกันใช่ไหม ‪ถึงบ้านปลอดภัยรึเปล่า)
‪และบทเรียนบางอย่าง ‪ในการรับมือกับความกลัวของตัวเอง
‪หวัดดี
‪แต่ที่ไม่มีใครบอกเราก็คือ
‪สิ่งที่รอเราอยู่บนเส้นทางสู่ความสุขชั่วนิรันดร์
‪กับดัก ความจริงและความยุ่งเหยิงมากมาย
‪ว่าไง ที่รัก
‪อ้าว ยังไม่นอนเหรอ
‪ใช่ วันนี้ตาคุณต้องอ่านนิทานก่อนนอนให้แกฟัง
‪ฉันรู้ ขอโทษทีค่ะ ที่รัก ฉัน…
‪อยู่ที่ห้องภาพเพลินไปหน่อย
‪ฉันลืมเวลาไปเลย
‪ฉันจะรีบไปอาบน้ำก่อน
‪อาบด้วยได้ไหม
‪ฉันจะอาบแค่เดี๋ยวเดียว
‪แม็กซ์
‪แม็กซ์เวลล์
‪นี่มันอะไรเนี่ย
‪แค่ขอใช้เวลากันตามลำพังให้เกิดประโยชน์หน่อย
‪แม็กซ์
‪เราไปด้วยกันได้ดี
‪บอกว่าตกลงสิ
‪นี่
‪นี่มันดีกับคุณและแทนดี้นะ
‪ผมรักคุณมาก
‪เราต้องมีความสุขด้วยกันมากๆ เลย
‪เราควรจะเชิญลีออน ‪มามื้อค่ำฉลองงานหมั้นของเรานะ
‪เขาก็เป็นครอบครัว ใช่ไหมล่ะ
‪แบบนี้ดีนะ
‪นมัสเต!
‪- โอเค ‪- ฉันภูมิใจในตัวคุณจัง
‪- ขอบใจนะ ‪- น่าจะมีรูปดีๆ สักรูป
‪- เดี๋ยว ‪- โอเค เดี๋ยวนะ อะไร พรินเซส!
‪- สุดยอดเลย ‪- ขอบใจนะพวกเธอ มันก็…
‪มันก็แค่เล็กๆ น้อยๆ
‪- ที่บ้านเอง ‪- เล็กๆ น้อยๆ เหรอ
‪ขอบอกว่าพวกคุณยอดไปเลย ‪คนหนึ่งรถใหม่ อีกคนก็หมั้น
‪ว้าว ให้ฉันไปเตรียมตัวสอนก่อนดีกว่า
‪อะไร เมื่อไหร่ ยังไง
‪ที่สำคัญกว่านั้น มีการฉลองมื้อค่ำที่บ้านด้วย
‪- ก็ดีออก ‪- กับแม็กซ์เวลล์ แล้วก็เพื่อนเขา
‪(ซิม: เดี๋ยวเจอกันนะ บ้านคุณไหม)
‪แล้วก็ลีโอด้วย
‪ไงนะ
‪- มานะ ขอร้อง ‪- อะไรนะ
‪จะให้ฉันไปในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด…
‪จะบ้าเหรอ
‪แทนดี้ต้องรู้จักพ่อของแก ‪ฉันต้องทำให้เป็นเรื่องปกติ
‪ขอร้องล่ะ
‪- นี่มันกี่กะรัตเนี่ย ‪- ก็เยอะอยู่ สวยเนอะ
‪- ฉันจะใส่อะไรดี ‪- นั่นสิ
‪เธอน่าจะบอกให้ฉันนัดที่ร้านทำผมไว้
‪นั่นสิ
‪เอาล่ะ สาวๆ ต่อไป ‪เราจะทำท่าสุนัขก้มหน้ากันสักสองสามรอบ
‪มาอยู่ในท่าเตรียมพร้อมเลย
‪วางมือในแนวเดียวกับไหล่ เข่า ยกสะโพกขึ้น
‪หายใจเข้า ยกเข่า ‪หายใจออก จากท้องไปที่ต้นขา
‪หายใจเข้า เหยียดขา ‪หายใจออก งอเข่า และทำต่อเนื่องไป
‪โอ้โฮ ดอกสเตรลิทเซีย ใจเย็นค่ะ ท่านผู้การ
‪- หล่อนเห็นรถรึยัง ‪- ยังเลย
‪ทำไมพวกเขายังอยู่กันอีกนะ
‪ฉันก็จนมุมจะตอบ
‪พวกเขาทำเหมือนบ้านฉันเป็นโรงแรม ‪ก็รู้อยู่ นิสัยคนเราน่ะ
‪- ผ่านไปสามวัน กลิ่นนี่โชยเลย ‪- ไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง
‪โอเค ฉันไม่ไหวแล้ว
‪วันนี้คุณครูโหดจริง
‪- เรื่องจริง ‪- ซิม ขอโทษที
‪คือว่า เราขอ…
‪- ซิมคิตา ‪- ว่าไงจ๊ะ
‪- เรามาต่ออาทิตย์หน้าได้ไหม ‪- ได้สิ ได้ๆ แน่นอน
‪ขอบคุณนะ ที่จริงฉันก็ต้องพักเหมือนกัน
‪คืองี้ พรินเซส ฉัน…
‪ฉันหวังว่างานของเธอจะเกิดขึ้นนะ
‪ผู้ชายบางคนขอแต่งงานแล้วก็ไปแต่งกับคนอื่น
‪เฮงซวยมาก
‪- อืม ‪- งั้นก็นมัสเตนะคะ สาวๆ
‪นมัสเต
‪- โอเค ‪- ลึกนะนั่น
‪เธอคิดว่ามื้อค่ำเป็นความคิดที่ดีเหรอ
‪ดีสิ
‪แม็กซ์เวลล์เป็นคนดี
‪- ฉันต้องการเขา ‪- ฉันไม่ได้พูดถึงแม็กซ์เวลล์
‪ฉันพูดถึงลีโอน่ะ
‪ลีโอจะได้รู้จักลูกสาวของเขา แค่นั้น
‪เวลาพูดมองหน้าฉันด้วยสิ
‪ลีโอจะได้รู้จักลูกสาวของเขา
‪- โอเค ‪- แค่นั้น
‪โอเค
‪เธอส่งข้อความหาใคร
‪(ลีโอ: ผมมีเซอร์ไพรส์ให้แทนดี้)
‪- ขอดูหน่อย ‪- อะไร เป็นแม่ฉันเหรอไง
‪(ยอนด้า: ผมหิวอีกแล้ว ไปหาไรกินกัน 555)
‪เรากลับมาลงสนามอีกแล้วสินะ
‪สวัสดีค่ะ
‪ไม่มีนะ เดี๋ยวขอเช็กอีเมลก่อน รางวัลอะไร
‪(คุณได้รับการเสนอชื่อรางวัลศิลปินผิวดำ)
‪ราเช็ด นี่เรื่องจริงรึเปล่า
‪มันตรงกับวันเกิดฉันพอดีเลย…
‪แน่นอน ต้องไปสิ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันต้องไปจัดการ
‪เด็กๆ ทำไมไม่นั่งกินดีๆ ที่โต๊ะล่ะ
‪เพราะพวกเขาชอบนั่งตรงนั้นกันไง ฟากาซิล
‪บ้านนี้ไม่มีระเบียบกันเลยนะ
‪งั้นทำไมไม่กลับบ้านตัวเองไปล่ะ จะได้มีระเบียบ
‪แล้วเลิกมายุ่งกับเรา
‪ซานดิเล ฉันไม่ใช่น้องชายฉัน
‪ฉันไม่ได้ทำงานหนักทุกวัน ‪เพื่อให้เธอมาคอยตอดหรอกนะ
‪อีกสองวัน
‪จะมีการสรุปมรดกของน้องชายฉัน
‪และฉันมาที่นี่เพื่อดูให้แน่ใจว่า ‪เงินทุกแดงของเขา
‪จะไม่ตกไปอยู่ในมือคนที่ไม่สมควร
‪ฟากาซิล ลูกไม่คิดว่า ‪เราควรจะเลิกยุ่งกับซานดิเลหรอ
‪แม่พูดถูกค่ะ เราควรเลิกยุ่งกับเธอ
‪เธอจะได้ออกจากที่นี่ไปใช้ชีวิตของตัวเอง
‪หนูมั่นใจว่า ‪เธอคงจะหมายตาเป้าหมายต่อไปแล้วล่ะ
‪ต่อไปเหรอ หึ ฟากาซิล
‪เธอออกจากบ้านฉัน ‪ไปใช้ชีวิตของตัวเองดีกว่าไหม
‪เดี๋ยวนี้เลย
‪ราตรีสวัสดิ์ครับ แม่
‪ราตรีสวัสดิ์จ้ะลูกรัก
‪ราตรีสวัสดิ์จ้ะเด็กๆ
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะแม่
‪ฉันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้นย่ะ
‪ราตรีสวัสดิ์
‪ไง พอดีว่า
‪จะวันเกิดลูกแล้ว
‪นี่จากผมให้ลูก
‪แต่นแต๊น
‪วันเกิดครบสี่ขวบของแก
‪เชื่อฉันเถอะ แกไม่ต้องการอะไรจากคุณหรอก
‪พรินเซส
‪ผมแค่อยากจะชดเชย
‪ให้คุณ
‪ให้ลูก
‪ฉันกำลังจะแต่งงาน
‪กับแม็กซ์เวลล์
‪คุณมีความสุขเหรอ
‪- คุณไม่มีสิทธิ์มาถามคำถามนั้นกับฉัน ลีโอ ‪- ได้
‪ผมหมายถึง
‪ถ้าเขาทำให้คุณมีความสุข มันก็…
‪มันก็ดี
‪แต่ผมไม่ให้ผู้ชายคนไหนมาเลี้ยงลูกสาวผม
‪อ้อ สายไปแล้วล่ะ
‪ที่รัก
‪- จะไปกันรึยัง ‪- ค่ะ
‪คุณอีกแล้วเหรอ
‪เขาชื่ออะไรนะ
‪ลีออน
‪- หวัดดีค่ะ ‪- หวัดดีจ้ะลูก
‪หวัดดีจ้ะ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ดีจ้ะ ลูกแม่
‪ไม่จริงน่า คุณมีเพลงนี้ด้วยเหรอ ‪นี่เพลงประจำตัวฉันเลย
‪อย่ามาโกหก
‪ฉันวาดลวดลายบนฟลอร์ด้วยเพลงนี้เลย
‪- คุณน่ะนะ ‪- ใช่แล้ว
‪ประมาณนี้…
‪- โอ้ ‪- โอ้
‪เอ้ โอ้
‪เดี๋ยว ผมมีท่านะ ผมมีท่านี่
‪- ท่าไหน ‪- แบบหัวฉีดน้ำ…
‪ใช่แล้ว หัวฉีดน้ำ อะไรล่ะ ก็ท่านั้นไง…
‪ทำไมคุณต้องเว่อร์ด้วย ทำไมคุณแบบว่า…
‪ใช่ ตอนนั้นฉันมีความสุขนะ
‪ฉันหมั้นแล้ว
‪แล้วอยู่ๆ เช้าวันหนึ่งเขามาหาฉัน
‪ท่าทางลนลาน ‪เพราะที่เขาไปลงทุนในบิตคอยน์มันดิ่งเหว
‪และเขาต้องการเงิน
‪อะไรนะ
‪อืม ตอนนั้นเขาต้องบริหาร ‪ธุรกิจที่ประสบความสำเร็จสองแห่ง
‪ธุรกิจของเขาลงทุนในคริปโตเคอร์เรนซี
‪ผมยังไม่เข้าใจ ‪ทำไมคนถึงเรียกอะไรพวกนั้นว่าธุรกิจ
‪แต่ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมเอาเงินให้เขาไป
‪แล้วจากนั้น…
‪เขาก็หายไปเลย
‪หนึ่งปีเต็มๆ
‪แล้วฉันก็…
‪เห็นรูปเขาแต่งงานบนอินสตาแกรม
‪นี่ๆ ดูคุณตอนนี้สิ ใช่ไหม มองดูตัวเอง
‪คุณอยู่ตรงนี้ ประสบความสำเร็จโดยไม่ต้องมีเขา
‪คุณยังสวยเหมือนเคย
‪ใช่ไหม
‪หวัดดี
‪ไง มีอะไรเหรอ
‪ฉันแค่อยากมาดูคุณว่า…
‪ยอนด้า คุณจะเย็นชากับฉันอีกรึเปล่า
‪ผมต้องมาทำงานเช้า ‪เพราะผมมีประชุมกับเดเนลล์
‪อ้อ
‪ครับ
‪คืองี้ ยอนด้า ฉัน…
‪ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าคุณเป็นยังไง ฉันไม่เข้าใจคุณ
‪หมายความว่าไง
‪ฟังนะ เราเข้ากันได้ดี
‪แบบว่าคุณก็รู้ คือว่าอะไรๆ มันง่ายแล้วก็…
‪ฉันสบายใจเวลาอยู่กับคุณ ‪แล้วอะไรๆ มันก็วิเศษมาก
‪แล้วคุณก็ทำแบบนี้
‪อีกแล้วที่คุณทำท่าเหมือนว่าฉันไม่สำคัญอะไร
‪โอเค ซิมคิตา
‪ฟังนะ คุณเจ๋ง
‪ผมหมายความแบบนั้นจริงๆ คุณเป็นคนน่าทึ่ง
‪แต่ผมมีความสัมพันธ์ไม่ได้
‪ผมรู้ว่าคุณต้องการแบบนั้นและเมื่อคืนก็…
‪เมื่อคืนคุณทำให้ฉันเชื่อว่ามันเป็นไปได้
‪ผมขอโทษ
‪ผมขอโทษจริงๆ
‪แต่ผมทำไม่ได้
‪คุณไม่พยายามด้วยซ้ำ
‪โอเค
‪ขอให้ประชุมราบรื่นนะ
‪เราจัดการเรื่องเช่าออฟฟิศเรียบร้อยรึยัง
‪- เรียบร้อยแล้วครับ ‪- ดี
‪- ไปจัดการเซ็นสัญญามา ‪- กำลังดำเนินการครับ
‪ปีเตอร์ คุณเอาเงินออกมาจากบัญชีสินเชื่อรึยัง
‪ยังเลยครับ มีคนถอนเงินไปแล้ว
‪นี่มันบัญชีของใคร
‪ของคุณนายซูลูครับ
‪เงินถูกโอนเข้าบัญชีของเธอ ‪เพื่อซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่แซนด์ตัน
‪ใครให้หล่อนเข้าถึงบัญชีได้
‪ผมเดาว่าเป็นฝ่ายกฎหมาย ‪มีแต่พวกเขาที่เข้าถึงบัญชีได้
‪เจ้าทาโต้นั่นจะทำเราจบเห่
‪ทาโต้
‪คุณต้องบอกความจริงกับฉัน
‪ฟากาซิลมีสิทธิ์ยึดบ้านของฉันไหมหรือว่า…
‪- โอเค ใจเย็นครับ เกิดอะไรขึ้น ‪- หล่อนขู่ฉันสองครั้งแล้ว
‪ขู่ว่าจะไล่ฉันกับลูกออกจากบ้าน
‪บอกฉันสิ ฉันต้องรู้
‪โอเค เชื่อผมนะ
‪คุณไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง
‪สัญญากับฉันนะ
‪จะไม่มีอะไรผิดพลาดหรอก
‪เข้ามา
‪หวัดดี
‪- สบายดีไหม ‪- สบายดี
‪แทนดี้จ๊ะ
‪นี่คือลีโอ
‪พ่อของลูก
‪- หวัดดีจ้ะ ‪- หวัดดีค่ะ
‪พ่อเขาไม่สบายมากก็เลยต้องไปที่อื่น แต่ตอนนี้…
‪พ่อดีขึ้นมากแล้วและก็กลับมาแล้ว
‪ใช่
‪ส่วนหนูเป็นสาวน้อยผู้โชคดี มีพ่อตั้งสองคน
‪พ่อดีใจที่ได้เจอหนูซะที
‪พรินเซส จะดื่มอะไรไหม
‪ผมมีไวน์ น้ำผลไม้ น้ำเปล่า
‪ขอน้ำเปล่าค่ะ ขอบคุณ
‪ไหนดูซิ เอ้านี่
‪พ่อมีสีเยอะเลย…
‪ตอนเด็กๆ พ่อเริ่มวาดรูป…
‪เก่งมาก
‪แล้วพ่อก็มีสีเทียน กล่องนั้นของลูก
‪ชอบอันนั้นเหรอ
‪ลูกจะวาดอะไรก็ได้ที่อยากวาดนะ…
‪ลูกก็แค่วาดข้างในเส้นนะ
‪ข้างในเส้น คืออะไร
‪- หนูไม่รู้ ‪- ใช่เลย พ่อก็ไม่รู้
‪ลูกจะวาดที่ไหนก็ได้ที่อยากวาด ‪วาดบนพรมก็ยังได้
‪- ลีโอ ‪- วาดบนกำแพง ได้ทุกที่เลย
‪ลีโอ
‪ฉันกำลังสอนระเบียบลูกอยู่
‪ผมก็กำลังสอนให้ลูกปลดปล่อยจินตนาการ
‪- ใครว่าลูกถูกกักขังจินตนาการ ‪- ระบายสีในกรอบเหรอ
‪ไม่เอาน่า พรินเซส
‪ลูกวาดได้ทุกที่เลย แล้วนี่อะไรจ๊ะ
‪- เส้นค่ะ ‪- ใช่หุ่นยนต์รึเปล่า
‪ใช่ค่ะ
‪ขอบคุณที่มาหาฉันทันทีเลย
‪ยินดีค่ะ
‪- ค่ะ ‪- ช่วยพาคุณผู้หญิงไปดูรอบๆ ทีสิ
‪- เขาเป็นใคร ‪- นายหน้าอสังหาฯ ค่ะแม่
‪ซานดิเลเอาเงินออกจากบัญชีธุรกิจ
‪หนูแค่ทำทุกวิถีทางให้ได้เงินนั้นนกลับมา
‪ฟากาซิล แล้วเด็กๆ ล่ะ
‪เด็กๆ จะไม่มีปัญหาหรอกค่ะแม่
‪ฉันจะกลับบ้านแล้ว
‪ถ้าแม่อยากกลับบ้าน
‪พาหลานๆ ไปด้วย ได้ไหมคะ
‪ย่าคะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ใช่แล้ว แล้วนี่ล่ะ
‪นั่นเป็นชุดสารคดีภาพนิ่ง
‪ยังไม่เสร็จดี
‪คุณมีสำนักพิมพ์รึยัง
‪ผมไม่ยอมเสียสตางค์ค่าจัดพิมพ์แน่
‪ผมกำลังสร้างมรดกตกทอดให้ลูก
‪- อันนี้ล่ะ ‪- อีกอันค่ะ
‪อีกอันนะ อีกอัน โอเค
‪- ลีโอ ‪- อันนี้เหรอ
‪แล้วอันนี้ล่ะ
‪ลีโอ
‪คุณได้เจอแทนดี้แล้ว เพราะงั้น
‪ขอร้อง
‪อย่ามางานฉลองมื้อค่ำเลยนะ
‪ผมไม่ใช่คนที่คุณควรสู้รบปรบมือด้วย
‪- เสร็จแล้วค่ะ ‪- เสร็จแล้วเหรอ
‪ขอพ่อกอดหน่อยได้ไหม
‪ฉันเอาข้อเสนอของคุณไปรับคำปรึกษาและคำแนะนำ
‪ฉันจะไม่ลงทุนให้
‪มันขาดอะไรบางอย่างไป
‪แต่เราก็จัดทำสนทนากลุ่ม ทำวิจัยแล้ว
‪- แล้วมันก็แค่นั้นเหรอ ‪- ไม่ใช่แค่นั้นครับ
‪- เราได้ปรับเปลี่ยนแล้ว ‪- ยอนด้า
‪เหตุผลที่คุณทำสิ่งนี้คืออะไร
‪คุณมองหาอะไร
‪คุณให้ในสิ่งที่คุณไม่มีไม่ได้
‪คุณต้องหาแรงผลักดันของคุณ
‪บ้าเอ๊ย
‪หวัดดี สรุปว่า
‪เดเนลล์ถอนตัว ตอนนี้ผมเลยติดแหง็ก ‪แล้วก็ไม่รู้จะทำยังไง
‪คุณโอเคไหม
‪ดีที่สุด
‪แน่ใจเหรอ
‪ยอนด้า คุณต้องการอะไร
‪ผมก็แค่อยากได้เพื่อนคุยตอนนี้
‪แล้วเพื่อนคุณอยู่ไหนล่ะ
‪- อะไรนะ ‪- ฉันไม่เคยเห็นดีด้วยที่จะเป็นเพื่อนคุณ
‪ตกลงเพื่อนอยู่ไหน
‪เธอถามผมว่าทำไมผมต้องการสร้างแอป
‪ทำไมล่ะ
‪ผมอยากให้คนได้ผ่อนคลาย
‪ผมอยากให้คนผ่อนคลายจากความกดดัน
‪ที่จะต้องทุ่มเทหัวใจไปกับทุกความสัมพันธ์
‪คุณก็เลยเที่ยวคิดแทนทุกคน ‪ว่าความสัมพันธ์คือความกดดัน
‪ฟังนะ คุณจะทำอะไรมันก็ไม่สำคัญ ‪ความสัมพันธ์มันไม่เวิร์ก
‪โอเคไหม ไม่ว่าคุณจะทุ่มเทกับมันเท่าไหร่ ‪มันก็ยังล้มเหลวอยู่ดี
‪ยอนด้า ใครทำให้คุณเจ็บปวด
‪เพราะคุณขมขื่นมากเลย
‪แล้วคุณก็เกลียดโลกนี้ คุณมึนชา แล้วก็ขี้ขลาด
‪ส่วนคุณก็โง่ดักดาน
‪ถ้าคุณคิดว่ามันจะมีเทพนิยายแห่งความรัก ‪ที่กำลังจะเกิดขึ้นล่ะก็
‪คุณก็เขลาสิ้นดี
‪คุณควบคุมอะไรไม่ได้
‪ถึงคุณจะบงการเงื่อนไขต่างๆ นานา
‪มันก็ไม่เปลี่ยนอะไรหรอก
‪แล้วคุณคิดว่า ‪ทุกคนอยากตายคนเดียวเหมือนคุณเหรอ
‪อย่างน้อยผมก็ยอมรับในชะตากรรมของตัวเอง
‪สวัสดีค่ะ ลูเอลล่า ดอกไม้ที่คุณสั่งไว้สำหรับวันศุกร์
‪ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว
‪เอาให้เขาแบบเดิม
‪- โย่ เพื่อน เป็นไงบ้าง ‪- ไง
‪โอเค นึกออกแล้ว
‪ไม่ๆ เดี๋ยวๆ ฟังฉันก่อน
‪โอเคๆ มันเป็นรายการเรียลิตี้ทีวี
‪เพื่อน นายต้องเลิกบ้าได้แล้ว
‪อยากหัวเราะตอนนี้ก็เชิญ ‪แต่นายจะเป็นคนแรกที่โทรไป
‪ขอเข้าร่วมแข่งขันในรายการของฉัน
‪ติดอยู่แค่ว่า ฉันไม่เล่นเกมน่ะ
‪และบอกตามตรง อายุแบบนาย ‪ก็ไม่ควรจะเล่นเหมือนกัน
‪- งานของนายคือหนุนหลังฉัน ‪- ฉันก็ทำให้ไง
‪แต่ช่วยทำให้มันสมเหตุสมผลหน่อย
‪ฟังนะ เพื่อน
‪แอปฉันจบเห่แล้ว
‪- อ้าว ‪- ตอนนี้ฉันต้องหาทางทำเงินใหม่
‪ไม่ ที่นายต้องการคือทำให้มันเวิร์ก
‪- อ๋อ แบบนายน่ะเหรอ ‪- ใช่ แบบฉัน
‪นายต้องการอะไร
‪ฉันจะกลับแล้ว
‪ฉันมีครอบครัวรออยู่
‪ได้ๆ
‪ขออีกแก้ว
‪นี่เลยเวลานอนของแกนานแล้ว
‪คงจะสนุกกันมากสิ
‪ใช่ๆ ฉันรู้แต่ว่าลูกสนุกมาก
‪ผมคิดว่ามันไม่เข้าท่าเท่าไหร่ ‪ที่จะเปลี่ยนแปลงกิจวัตรของแก
‪ฉันรู้ค่ะ ที่รัก มันก็แค่…
‪แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
‪เราต้องวางระบบที่นี่
‪แกจะได้เคยชิน
‪- ค่ะ ‪- ผมคิดว่าลีออนต้องเป็นฝ่ายมาหาแทนดี้ที่นี่
‪เขาชื่อลีโอ
‪(ยอนด้า: เราคุยกันได้ไหม)
‪หวัดดี
‪คุณต้องการอะไร
‪ช่วงนี้ผมโดนคำถามนี้บ่อยมากเลย
‪เอ่อ
‪แม็กซ์เวลล์จะมีจัดฉลองหมั้นมื้อค่ำ
‪เขากับผมเป็นเพื่อนรักกันมาก
‪ผมควงคุณไปงานได้ไหม
‪ว้าว
‪บอกอะไรให้ ทำไมไม่ขอ ‪ให้แอปคุณไปเป็นเพื่อนล่ะ
‪โอเค โดนเข้าให้
‪ผมต้องการ…
‪ขอร้องล่ะ
‪ผมต้องการคุณ
‪- โอเค เรียบร้อย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ทุกคน โอเคไหม
‪- ค่ะ โอเค ‪- งั้นผมวางไว้ตรงนี้
‪ขอบคุณ
‪เรียบร้อย
‪ไง
‪- ดีๆ ดูคุณสิ ‪- หวัดดี
‪พรินเซส หวัดดี
‪- ยินดีด้วยนะจ๊ะ ‪- ขอบคุณมาก ดีใจจังที่ได้เจอเธอ
‪เธอสวยมาก
‪- ขอบคุณ นั่งก่อนสิ ‪- ขอบคุณ
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี เป็นไงบ้าง
‪- ดีมากเลย คุณล่ะ ‪- เชิญค่ะ
‪- เครื่องดื่มไหม ‪- เอาสิ เพื่อน
‪โอเค พวกคุณรู้จักกันใช่ไหม
‪- ใช่แล้ว ‪- เพิ่งมาถึงเดี๋ยวเดียว
‪ก็อย่างที่เห็น เธอยังอึ้งอยู่เลย
‪พรินเซส เธอโชคดีจัง
‪ขอเครื่องดื่มหน่อยได้ไหม
‪เฮ้
‪- เป็นไงบ้าง ซาซ่า ‪- หวัดดี แม็กซ์เวลล์ พระเจ้า
‪- วันนี้คุณสวยมากเลย ‪- ขอบคุณนะ
‪- หวัดดีจ้ะ เพื่อนรัก ‪- หวัดดี
‪ชอบผมเธอจัง
‪ดีใจที่ได้เจอเธอนะ
‪ทุกคนคะ นี่ซาซ่า เพื่อนฉัน
‪หวัดดีค่ะ ซาซ่า
‪สวัสดีทุกคนค่ะ
‪พอแล้ว
‪- เฮ้ ‪- ว่าไง
‪- หวัดดี ‪- คุณดูแจ่มมากๆ
‪ยินดีต้อนรับค่ะ สวัสดี ดีใจที่เจอนะ
‪ยอนด้า นึกว่านายจะไม่มาแล้ว
‪ซิม ขอยลโฉมหน่อย
‪- หวัดดี ‪- พรินเซส
‪ได้ยินมาว่าจะจัดงานแต่งในอีกเจ็ดอาทิตย์เหรอ
‪- ใช่จ้ะ ‪- รู้ไหมเขาว่ากันว่ายังไง
‪เมื่อได้เจอสิ่งที่กำลังตามหา ‪ก็ไม่มีเหตุผลให้ต้องรออีกต่อไป
‪ฉันขอดื่มให้ค่ะ
‪แด่ทั้งคู่
‪- แด่ทั้งคู่ ดื่ม ‪- ดื่ม
‪- หวัดดี ‪- ลีออน
‪หวัดดี
‪เข้ามาสิ
‪ขอบคุณ
‪ผมพาไป
‪- ทุกคนๆ ‪- คะ
‪กรุณาต้อนรับลีออน
‪หวัดดีค่ะ
‪- ลีโอครับ หวัดดี ‪- นั่งเลย
‪ขอบคุณ
‪สรุปว่าลีโอหรือลีออน
‪ลีโอ ลีออน ผมจะเทเครื่องดื่มให้
‪- เอ่อ… ‪- ไม่ครับ ขอบคุณ
‪นั่นสินะ คือว่า…
‪ลีออนกำลังต่อสู้กับปีศาจร้าย ‪แต่พวกเราทุกคนก็ด้วยใช่ไหมล่ะ
‪- ใช่ๆ ‪- ลีออนเป็นพ่อที่หายไปของแทนดี้
‪- แม็กซ์เวลล์ ‪- อ๋อ
‪คือว่าอาจารย์ก็พูดถูกนะ ที่ผ่านมาผมหายหน้าไป
‪แต่ผมกะว่าจะชดเชยสิ่งที่ทำไปในตอนนี้
‪งั้นเหรอ
‪ใช่
‪อย่างงั้นแหละ
‪รู้ไหม พรินเซส
‪เธอจับแม็กซ์เวลล์อยู่ก็เหมือนเจอขุมทอง
‪อย่างงั้นเหรอ
‪- ซาซ่า ‪- เขาเป็นคนเริ่มก่อนนะ
‪ทุกอย่างที่ส่องแสงระยิบระยับ ‪ก็ไม่ใช่ทองเสมอไปนะ
‪เอาล่ะ พวกเรา เอางี้ไหม
‪ขอบคุณที่เชิญมานะ
‪ขอบคุณมากสำหรับคืนนี้ มัน…
‪ก่อนจะขอบคุณเรา แม่นั่นเป็นใคร…
‪ขอโทษทีนะ ขอเข้าห้องน้ำหน่อยสิ
‪ได้สิ เดินไปตรงนั้นอยู่ซ้ายมือ
‪โอเค โซโซ่ใช่ไหม
‪- ซาซ่า ‪- ลาล่า คืองี้นะ
‪ถ้าใครจะพูดด้วยก็อย่าพูดขัด
‪ฉันไม่อยากลงไม้ลงมือกับคุณ
‪- โอ้ ‪- โอเคนะ
‪พรินเซส เธอเจอคนที่ดีพร้อมแล้ว
‪อย่าให้เขาหลุดมือไปล่ะ โอเคนะ เดี๋ยวมา
‪เดี๋ยวเธอมา
‪ไม่เป็นไร ซาซ่า
‪โอเค พวกเรา ฟังนะ ฉ้นว่าฉันจะกลับแล้ว
‪- อย่าเลย ขอร้อง นะๆ ‪- เย็นไว้ๆ
‪นี่ เดี๋ยวนะ
‪ยอนด้าคือผู้ชายจากคลาสโยคะเหรอ
‪- ตลอดเวลานี่ ‪- หัวเราะทำไม
‪- ยอนด้าคือคนนั้นเหรอ ‪- หัวเราะทำไม
‪โอเค คุณนายลีโอ
‪- คุยเรื่องคุณดีกว่า ‪- ไม่ดีกว่า
‪แล้วก็ระหว่างคุณกับผู้ชายคนนั้นมีอะไรกัน
‪อ๊ะๆ อย่าเอาฉัน ‪ไปอยู่ในสถานการณ์เดียวกับคุณ ซิมคิตา
‪จริงสิ วันนี้มันบ้ามากเลย
‪จริงๆ เลยใช่ไหม
‪บาย
‪ปาร์ตี้เลิกแล้ว
‪เลิกแล้วจริงๆ ใช่ไหม
‪ผมอยากเจอลูก
‪ได้
‪ฉันจะโทรหาแม่ถามว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนกันแล้ว
‪- ช่วยหน่อยนะ ‪- ค่ะ
‪ว่าไง
‪แทนดี้หลับแล้ว ก็เลย…
‪แม่จะพาแกมาส่งตอนเช้า
‪ก็แค่…
‪อย่าลืมเอาของขวัญของผมให้ลูกด้วย
‪ได้ค่ะ
‪- ไว้เจอกันใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪คุณนอนกับเขา
‪คุณต้องการเขารึเปล่า
‪แม็กซ์เวลล์
‪ฉันต้องการคุณ
‪คุณเป็นความสงบของฉัน
‪คุณเป็นความเยือกเย็นของฉัน คุณ
‪แม็กซ์
‪ฉันต้องการแบบนี้
‪ไม่ใช่ นั่นคือสิ่งที่คุณอยากจะต้องการ
‪พรินเซส เรากำลังพยายาม ‪สร้างครอบครัวที่มั่นคงด้วยกัน
‪ผมแค่อยากจะ…
‪คุณรู้ไหม
‪เชิญคุณใช้ชีวิตในคำโกหกของคุณต่อไป
‪คำโกหกของฉันเหรอ
‪ใช่ คำโกหกที่ว่าคุณสมควรต้องอยู่กับคนที่…
‪ทำคุณเสียใจและทิ้งคุณไป
‪แม็กซ์
‪ไอ้การเป็นภรรยาที่เป็นเหมือนทาสนี่ไม่ใช่ฉัน
‪อ้อ
‪ถ้าคุณไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
‪ใครๆ ก็จะบอกคุณว่าคุณควรเป็นแบบไหน
‪อย่าโทษผมที่คุณโลเลตัดสินใจไม่ได้
‪แม็กซ์
‪รู้ไหม พรินเซส ‪ถ้านังผู้หญิงสวะคนนั้นขายบ้านฉันนะ
‪ฉันกับลูกจะต้องระเห็จไปนอนข้างถนน ‪เป็นพวกคนจรจัด
‪เพื่อน เธอก็ขายเพนต์เฮาส์แล้วคืนเงินเขาไปสิ
‪ฉันไม่อยากทำแบบนั้น
‪สรุปว่าแม็กซ์เวลล์ย้ายออกไปแล้วนะ
‪หา เกิดอะไรขึ้น
‪เธอไปทำอะไรเข้า
‪ฉันก็แบบว่า…
‪นอนกับลีโอน่ะ ก็เลย…
‪อย่าว่านะ
‪ไม่ว่าหรอก เรารู้ว่าเธออ่อนแอ
‪มันเกิดขึ้นเอง ‪ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจให้เกิดหรืออะไรนี่นะ
‪แหงล่ะ เธอไม่ได้ตั้งใจให้เกิด ยัยตัวร้าย
‪- แล้วแหวนล่ะ ‪- ฉันจะคืนแน่
‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪จะคืน แปลว่ายังอยู่กับเธอล่ะสิ
‪ยังไงก็ตาม คืนแต่แหวน เพชรไม่ต้อง
‪- ฉันไม่ใช่เธอนะ ฉันจะคืน ‪- เธอมันตัวจับผู้ชายเลย
‪- พอเลย ‪- งั้นก็นะ
‪- นี่เธอ… ใคร… ‪- อ้าว มีคนมาแล้ว
‪ตัวจับผู้ชาย
‪ประตูบ้านี่!
‪(แฮมิลตันส์พร็อพเพอร์ตี้ ประกาศขาย)
‪นี่มันบ้าอะไร ฟากาซิล
‪- เธอจะขายบ้านฉัน ‪- อ๊ะ เขาเอาป้ายมาติดแล้วสินะ
‪- เร็วดีจัง ‪- นี่เธอทำอะไร
‪เปิดประตูสิ เปิดประตูนะ!
‪เธอจ๋า เธอกำลังรบกวนความสงบสุขนะ
‪นี่มันบ้านของฉัน
‪เธอมันก็แค่ตัวสร้างปัญหา
‪แล้วก็รอให้นรกเย็นเป็นน้ำแข็งก่อนนะ
‪ฉันถึงจะให้เธอพาพวกหนุ่มละอ่อน ‪เข้ามาในบ้านน้องชายฉัน
‪ว่าไงนะยะ
‪เธอเอาเงินบริษัทไปซื้อรถ
‪รถเฮงซวยนั่นกับบ้านไว้เอากับผู้ชาย ‪ไร้ยางอายสิ้นดี
‪มันเป็นเงินกู้…
‪เงินกู้นั่นมีไว้สำหรับบริษัทดูไบ เวนเจอร์
‪น้องชายของฉันไปที่ดูไบเพื่อช่วยเรา ‪สร้างพันธมิตรธุรกิจที่นั่น
‪แต่เธอคงไม่รู้เรื่องหรอกใช่ไหมล่ะ
‪เพราะเธอมันมัวแต่
‪แรดไปนั่นมานี่ทั่วเมือง
‪ขายรองเท้าที่ไม่มีใครอยากได้และใช้เงิน
‪ที่ตัวเองไม่ได้หามา นังเด็กอมมือ
‪ถ้าเธอใส่ใจ ถ้าใส่ใจแค่นิดเดียว
‪เธอก็คงรู้ว่าบ้านหลังนี้เป็นชื่อบริษัท
‪นี่ ทำไมพวกเธอสองคน ‪ทำให้การรำลึกถึงลูกชายฉันต้องแปดเปื้อน
‪ด้วยการมาตะโกน ‪ให้ได้ยินกันสามบ้านแปดบ้านแบบนี้
‪น้องชายฉันต้องลงไปอยู่ในหลุม ‪มองดูเธอเที่ยวมั่วกับผู้ชาย
‪มั่วกับผู้ชายเหรอ
‪หนูจับหล่อนได้คาหนังคาเขา ‪กับผู้ชายคนอื่นเลยล่ะแม่
‪- งั้นเหรอ ‪- งั้นสิ
‪เราต้องเขียนจดหมายไปถึงครอบครัวของนังนี่
‪ให้พวกเขามาเก็บเศษสวะนี่ไป
‪เก็บของของหล่อนแล้วออกไปจากที่นี่
‪ออกไปสิ!
‪เธอนี่ช่างขมขื่น
‪ทำไมเธอขมขื่นเหลือเกิน
‪ใช่เพราะริษยาไหม
‪ที่เธอไม่เคยมีใครทำสิ่งที่น้องชายเธอทำให้ฉัน
‪ฟากาซิล มองไปรอบๆ ตัวเธอสิ
‪ทั้งหมดนี้ บ้าน ธุรกิจ รถ เงิน
‪มันไม่มีความหมายอะไรเลย
‪เชิญเธอเอาไปให้หมด ฉันก็จะยังอยู่ดีมีสุข
‪เธอรังแกทุกคนในชีวิต ‪ขนาดแม่ก็พูดอะไรไม่ได้แล้ว
‪เพราะแม่ก็เบื่อหน่ายเธอ ‪กับความบ้าบอเลอะเทอะของเธอ
‪และฉันก็เหมือนกัน
‪เถิบไป!
‪เธอทั้งคู่ฟังแม่ให้ดีนะ
‪ทั้งเสียงเอะอะ การโต้เถียง คำด่าทอ
‪พวกเธอไม่ให้เกียรติลูกชายฉัน
‪และเบกิไม่เคยต้องการสิ่งนี้
‪ลูกสะใภ้
‪สามีเธอรักเธอมาก
‪พี่สาวเขารู้สึกถูกทิ้งขว้าง
‪ส่วนลูก ฟากาซิล
‪น้องชายของลูกเลือกแล้วที่จะแต่งงานกับเธอ
‪เพราะงั้นก็ทำใจซะ
‪เธอทั้งคู่ต้องการกันและกันมากกว่าที่พวกเธอรู้
‪เธอทั้งคู่รักลูกชายของฉัน
‪ทีนี้ก็ให้เกียรติเขาด้วย
‪ให้เกียรติเขาด้วย
‪ลูกๆ เอ๋ย
‪ทำดีต่อกันไว้เถอะ มันไม่ทำให้ต้องเสียอะไรเลย
‪ตอนนี้แม่ได้พูดกับพวกเธอแล้ว
‪- แม่ก็พร้อมจะกลับบ้านตัวเองแล้ว ‪- แม่
‪และแม่ไม่ต้องการได้ยินอะไรแบบนี้อีก
‪ลูกเอ๋ย ตลอดไปนะ
‪สรุปว่าคุณสามารถประกาศขายเพนต์เฮาส์วันนี้
‪มาจัดการกันเลย
‪คุณต้องใช้รถคันนั้นจริงๆ เหรอ
‪มันเป็นรถเอนกประสงค์ ใช่ ฉันต้องใช้รถคันนั้น
‪ถ้ายังงั้น
‪คุณไม่ต้องขายเพนต์เฮาส์ก็ได้
‪มันจะเป็นบ้านใหม่ของคุณ
‪ได้
‪- ขอบคุณมากครับ ‪- ขอบคุณค่ะ โชคดีนะคะ
‪- ขอบคุณครับ บาย ‪- ค่ะ สวัสดีค่ะ
‪ไง
‪เดือนนี้ผมได้เงินมากกว่าเดิม ก็เลย…
‪ฟังนะ ผมมาคิดดู
‪ผมอยากให้แทนดี้ไปค้างช่วงสุดสัปดาห์ได้ไหม
‪ได้ไหม ดีจัง ผมไปรับแกที่โรงเรียนได้ไหม
‪อ้อ
‪จากโรงเรียนไปบ้าน โรงเรียนไปบ้าน
‪แบบว่า เถอะนะ
‪เถอะน่า พรินเซส
‪- ก็ได้ ลีโอ ‪- จริงเหรอ
‪ขอบคุณนะ
‪รู้ไหม ฉันเลิกแล้ว
‪ฉันเลิกสนใจเรื่องไร้สาระ
‪อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ แล้วเขาก็ไม่ยอมผูกมัด
‪แต่ยังไงก็ตาม ไปที่ข่าวที่น่าตื่นเต้นกว่า ‪ดูโทรศัพท์กันด้วย
‪ฉันส่งคำเชิญกับรายละเอียด ‪ไปร่วมมื้อค่ำที่ฉันจะขึ้นรับรางวัล
‪ฉันจะดีใจมากถ้าพวกคุณมาได้
‪- โอ๊ย ยินดีด้วย ‪- ยินดีด้วยจ้ะ
‪แล้วก็แน่นอน เราไปแน่
‪ตื่นเต้นจัง
‪ไหนๆ เราก็จะฉลองกัน ‪เอารถออกไปซิ่งเล่นกันไหม
‪- เอาสิ ‪- ครั้งสุดท้าย
‪- เพื่อคืนวันเก่าๆ ‪- เพื่อคืนวันเก่าๆ
‪- ดื่มจ้ะ
‪ขอแรงกว่านี้
‪ไม่เอาแรง ขอบคุณค่ะ
‪เธอไม่ชอบแรงๆ เหรอ
‪ไม่ล่ะ ฉันจะร้องครวญคราง ‪แล้วมันก็ไม่ใช่ครางแบบนั้นซะด้วย
‪- ไม่ล่ะ จริงๆ ‪- พรินเซส
‪ขอทีเถอะ ชีวิตฉันก็ยากพอแล้ว
‪โธ่ เพื่อนจ๋า
‪(สายเรียกเข้า)
‪วันนี้ดีจัง
‪- ขอบใจนะเพื่อนๆ ดื่ม ‪- ดื่ม
‪- ดื่มๆ ซาซ่า ฉันขอดื่มให้ ‪- ดื่ม
‪- คุณด้วย ‪- ดื่มค่ะ
‪พรินเซสพูดค่ะ ฮัลโหล
‪กำลังพูดค่ะ
‪อะไรนะ
‪น่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดนะคะ
‪ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมากๆ ‪ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ ขอบคุณค่ะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪พรินเซส
‪ลีโอลืมไปรับแทนดี้
‪แกรออยู่ที่โรงเรียนทั้งบ่ายเลย
‪หวัดดีจ้ะ แม่ขอโทษนะ แม่ขอโทษจริงๆ
‪สาวๆ จ๊ะ
‪สาวๆ สวยๆ ของป๋า
‪ทายซิว่าใครได้เซ็นสัญญาแล้ว
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪อธิบายมาซิ…
‪ทำไมลูกสาวสี่ขวบของฉัน…
‪ต้องรอที่หน้าโรงเรียนวันนี้…
‪ตั้งหลายชั่วโมง
‪โอ๊ะ ซวยแล้วสิ
‪คือ…
‪ผมอยู่ระหว่างทางไปรับแกที่โรงเรียน
‪แล้วเจ้าพวกนี้ก็โทรหาผม พรินเซส
‪ผมต้องไปเซ็นสัญญาน่ะ
‪ผมกะว่าเสร็จแล้วจะบึ่งไปรับทันที ‪ตรงไปทันทีเลย
‪มันก็เป็นแบบนี้
‪ฉันนี่มันโง่ชะมัด
‪คุณไม่ได้โง่
‪คือคุณไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
‪ฉันเตือนคุณแล้ว ลีโอ
‪ฉันขอไม่ให้คุณทำแบบนี้กับลูก
‪ผมกะไปรับแกทันทีจริงๆ ผมกำลังไปแล้ว
‪ช่วยกลับไปที
‪ฉันบอกให้ออกไป!
‪ฟากาซิล
‪ข่าวดี
‪มีคนเสนอซื้อแล้ว ซึ่งฉันก็ต้องเซ็นอยู่แล้ว
‪เด็กๆ จะย้ายมาอยู่บ้านฉัน ‪และแม่จะเป็นคนดูแลพวกแก
‪ส่วนเธอน่ะ เธอออกไปได้
‪ฉันต้องการอยู่ต่ออีก
‪ฉันชอบบ้านของฉัน
‪อีกอย่าง ฉันทำอะไรได้เยอะแยะกับอาคารหลังนี้
‪เปลี่ยนสไตล์การตกแต่ง
‪เติมสีสันหน่อยให้มันโดดเด่น
‪คิดว่าที่นี่คืออะไร
‪ร้านขายรองเท้าเหรอ
‪ขอโทษครับ คุณผู้หญิง ผมมีข่าวดีมาเรียนให้ทราบ
‪เงินถูกจ่ายคืนมาแล้ว
‪เป็นไงบ้างครับ
‪ฉะนั้น เราจะทำกันแบบนี้
‪เธอจะสอนทุกอย่างที่เธอรู้ให้ฉัน
‪เพราะเราทำงานด้วยกันแล้ว
‪ฉันมีทักษะ
‪โถ ซานดิเลจ๋า เราทั้งคู่รู้ดี ‪ว่าทักษะที่เธอมีมันเป็นประเภทไหน
‪ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้นอกจากที่ข้างถนน
‪เพราะแบบนี้ฉันถึงควรได้ห้องหัวมุมที่มีวิวถนน
‪พรุ่งนี้แปดโมงเช้า
‪ฉันเสียใจ
‪อืม
‪ผมก็เหมือนกัน
‪- โอ้โฮ ว้าว ‪- สวยมากเลย
‪สวยจัง
‪เธออยู่นั่นไง
‪แม็กซีน นี่มันเกินความคาดหวังของฉัน
‪แม็กซีน สวยมากจริงๆ
‪เธอไม่สงสัยอะไรเลยเหรอ ‪ตอนที่คุณสั่งดอกไม้น่ะ
‪- ไม่เลย ‪- ไม่เหรอ โอเค ดีมาก
‪เธอมาถึงแล้ว ฉันจะไปรับเธอก่อน
‪ฉันบอกเธอว่าทุกคนที่ได้รางวัล ‪จะให้สัมภาษณ์สื่อที่นี่
‪- เพอร์เฟกต์ ‪- เริ่มแล้วไง!
‪โอ๊ะ ฉันชอบไฟนางฟ้าจัง
‪(สุขสันต์วันเกิด ยินดีด้วย ซิมคิตา)
‪ดูเค้กสิ
‪ไม่ๆ ฉันรู้จักเธอดี เห็นเค้กเป็นไม่ได้
‪เซอร์ไพรส์!
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ซิมคิตาที่รัก
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‪- ยินดีด้วยจ้ะ ‪- เซอร์ไพรส์
‪พวกคุณจัดงานนี่ให้ฉันเหรอ
‪ขอบคุณนะ
‪มานี่มา
‪ฉันอยากกล่าวอะไรเล็กน้อย
‪ซาซ่า
‪พรินเซส
‪ตอนที่ฉันย้ายมาที่นี่ ฉัน…
‪ฉันตัวคนเดียว
‪ไม่มีเพื่อน ไม่มีครอบครัว มัน…
‪อับจนหนทางมากสำหรับการเริ่มต้นใหม่
‪แต่ฉันได้เจอพวกคุณ
‪ผู้หญิงที่แข็งแกร่ง อดทน น่าทึ่ง ‪ที่ฉันภูมิใจจะเรียกว่าพี่สาว
‪ยินดีจ้ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ดังนั้น คืนนี้คือบททดสอบที่แท้จริง
‪ถ้าคุณอยากได้อะไรมากสุดๆ
‪คุณต้องไปคว้ามันมาให้ได้
‪นี่เป็นความพยายามครั้งที่สามของฉันแล้ว ‪ในการเริ่มต้นธุรกิจ
‪เชื่อไหมคะว่า ‪สองครั้งแรกล้มเหลวไม่เป็นท่า แต่…
‪ฉันพยายามดิ้นรนต่อไป
‪ฉันใช้ความล้มเหลวมาสร้างแรงใจ…
‪ฉันทุ่มเทกับมันจนถึงที่สุด
‪ฉะนั้น กรุณายกแก้ว ‪เพื่อดื่มให้กับความมุ่งมั่นทุ่มเท
‪แด่ความมุ่งมั่นทุ่มเท
‪ว้าว เอ่อ…
‪หวัดดี
‪ยินดีด้วย
‪ไม่ ผมน่าจะ…
‪ผมน่าจะให้โอกาสเราทั้งคู่
‪ผม…
‪ผมไม่ควรจะทึกทักไปว่า… คุณจะทิ้งผมไป
‪- พอเถอะ ‪- ผมขอเวลาแค่เดี๋ยวเดียว
‪ผมขอแค่เดี๋ยวเดียว โอเคนะ
‪คือผม…
‪ผมเคยรักใครบางคน แล้ว…
‪เธอก็เดินจากผมไป เธอทิ้งผมไปที่แท่นพิธี
‪ผมไม่อยาก ผมไม่อยากไปต่อ…
‪เพราะ
‪ผมไม่อยากล้มเหลวอีกครั้ง
‪ใช่ แต่คุณล้มเหลวแล้วตอนที่คุณปฏิเสธที่จะลอง
‪ใช่ แต่นั่นมันไม่… มันไม่สำคัญอีกแล้ว
‪ผมจะลอง
‪ผมจะลอง มันไม่สำคัญว่าจะสักกี่ครั้ง
‪ผมจะลองเป็นพันครั้งก็ได้ ไม่สำคัญหรอก
‪ผมจะลอง ผมจะล้มเหลวเป็นพันครั้ง
‪ถึงผมจะต้องใช้ทั้งชีวิต ผมก็จะทำ
‪เพราะผมรักคุณ
‪ผมพยายามไม่รักคุณ แต่ผมก็รักคุณ
‪ฉันรักคุณ
‪- ทุกคนมองอยู่รึเปล่า ‪- ใช่
‪ตอนนี้แม่ของลูกเป็นผู้หญิงนักบริหารแล้วนะ ‪เป็นไงล่ะ
‪- เป็นไงล่ะ ‪- เป็นไงล่ะ
‪สิ่งที่เราค้นเจอด้วยตัวเอง
‪ก็คือว่าความสุขชั่วนิรันดร์มันไม่มีจริง
‪โอเคๆ
‪เอาล่ะ งั้นฉันจะเจอทุกคน
‪- ในสองนาทีนะ ‪- สองชั่วโมงสิ
‪สองชั่วโมงจ้ะ
‪- ใช่แล้ว แค่ไปกินข้าวเที่ยงกับไอศครีม ‪- โอเค
‪บายค่ะ แม่
‪- บาย เจ้าหญิงหมีน้อย ‪- บ๊ายบาย พรินเซส!
‪บาย!
‪แต่สิ่งที่เราค้นพบ
‪ก็คือว่าสิ่งที่เป็นนิรันดร์นั้น ‪เริ่มต้นเมื่อเราเลือกตัวเอง
‪(ซิม: บรรยากาศปิกนิก ซาซ่า: อิโมจิหัวใจ ‪พรินเซส: เลี้ยงลูกด้วยกัน)
‪แด่…
‪- การเริ่มต้นใหม่ ‪- การเริ่มต้นใหม่และความสุข
‪ดื่ม
‪แล้วก็… ยิ้ม!
‪ไม่นะ
‪แน่นอน มันต้องเป็นแบบนั้น…
‪(ได้แรงบันดาลใจจากนิยายเรื่อง ‪แฮปปี้เนส อีส อะ โฟร์ เล็ตเทอร์ เวิร์ด)
‪(ด้วยความระลึกถึงจูนาอิด อาเหม็ด)
‪(เรื่อง ชื่อ ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมด ‪เป็นเรื่องสมมุติ)
‪คำบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม