Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Być z kimś długo i szczęśliwie?
Może to tylko podstęp?
- Wystrzałowe! - Chcę zrobić w tym wejście.
To jest to.
Tworzymy szczęście sami, czy czekamy, aż nas znajdzie?
Ta wygląda doskonale. Ten kolor jest idealny.
- Następna! - Następna!
Mówili: „Idź do szkoły”.
- Mówili: „Kontroluj swoje ciało”. - Podoba mi się.
Mówili: „Bądź sexy”.
Przymierz je. Pokaż się. Cudownie.
Moja droga, to sprawi, że będziesz czuła się jak księżniczka.
- Przepiękna. - Praca na dzisiaj skończona.
Tak.
„A potem znajdziesz idealnego mężczyznę
i będziecie żyć długo i szczęśliwie”…
tak mówili.
A co, jeśli kłamali?
Co znaczy żyć długo i szczęśliwie?
Może to idealne zakończenie dla Kopciuszka,
które dla nas nie jest tak ważne.
Albo początek historii o Śpiącej Królewnie.
Mam na imię Zimkhitha.
Witajcie, drogie panie.
Usiądźcie i rozłóżcie maty.
Po trzech latach związku,
przybyłam do Johannesburga, by odnaleźć równowagę.
Zapomnij o wszystkim, co działo się wcześniej.
Bądź obecna i skoncentrowana.
Złóżcie ręce.
Głęboki wdech.
I wydech.
Chcemy łatwego życia, ale zostajemy wdowami i wdowcami.
Przejedź tym.
Dziękuję. Jak ładnie!
Dobranoc.
Kocham cię, panienko Coco.
W porządku.
Nie biegnij tak. Widzisz przecież, że mam obcasy.
I zmuszeni do dorosłości.
Wyglądasz oszałamiająco.
Dziękuję.
Nie chcemy chyba pokazać za dużo?
Rety.
- Podoba ci się? - Zimkitha, zdecydowanie tak.
Bardzo się cieszę. Dodałam trochę…
To jest znakomite.
Dziękuję, Zaza.
W tym stroju odciągniesz uwagę od dzieł sztuki.
- Ja jestem sztuką, złotko. - Tak, złotko, jesteś.
Dobrze, drogie panie. Wygląda na to, że skończyłam.
Widzimy się na jodze w poniedziałek?
- Nie. - Zostań.
Zostań.
Nie jestem dobrze ubrana.
- Zostań. - Zostań.
Dobrze. I tak nie robię dzisiaj nic specjalnego.
- Dobrze. - Dobrze.
Świetnie.
- Yonda. - Cześć, Max.
Fajnie, że jesteś.
To jest świetne. Może po prostu zajmę się sztuką.
- Tak? - Wiem…
Nie rób tego, bracie.
A może zostaniemy partnerami?
A potem zrobimy to wszystko cyfrowo. Wyobrażasz to sobie?
Nie, bracie.
Problem z wirtualnymi wystawami jest taki,
że pozbawia nas pełnego doświadczenia sztuki.
Rozejrzyj się.
Musisz dotknąć sztuki. Poczuć ją.
Odnaleźć ekspresję twórczą. Odnaleźć znaczenie.
To nie kobieta, to sztuka.
To bez różnicy.
- Są i panie. - Hej.
Princess, to jest piękne, naprawdę fantastyczne.
Dziękuję, Yonda.
To moja przyjaciółka, Zaza. Zaza, to jest Yonda.
- Miło poznać. - Wzajemnie, Zaza.
Yonda właśnie rzucił pracę, żeby stworzyć aplikację.
Aplikacja pozwoli mi zbudować imperium.
Myślałem, że chcesz zostać artystą?
Co powiecie na toast?
Tak, wznieśmy toast.
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Twoje. - Zdrowie.
Niektórzy z nas nigdy nie przestają szukać prawdziwej miłości.
Panie i panowie, wciśnijcie „start”.
A teraz powód, dla którego zebraliśmy się tutaj.
Proszę o oklaski dla pięknej Princess.
Temat tegorocznej wystawy autoportretów
to oddech.
Niektóre chwile niosą ze sobą wiadomości, sygnały, wskazówki.
Ale nie dostrzegamy ich.
Nie dostrzegamy ich, ponieważ nie dajemy sobie czasu na oddech.
Na podziwianie otoczenia.
Praktyka jogi uczy nas sztuki oddychania.
Pozwalając nam sięgać głęboko i czerpać siłę z wnętrza.
Obyśmy wszyscy pamiętali, by znaleźć czas na oddech
i wsłuchiwali się w te sygnały i wiadomości.
Weźcie oddech.
Dziękuję.
- Byłaś świetna. - Dziękuję.
Brawa.
Cześć.
Chciałem tylko zobaczyć się z tobą…
i naszą córką.
Proszę, odejdź.
Myślę, że powinniśmy porozmawiać.
To jest głębokie, uwodzicielskie, lecz uspokajające.
Jak dla mnie zbyt abstrakcyjne.
- Och. - Tak.
A to co powiedziałeś, to...
- Bzdury. - Tak.
Jesteś piękna.
- I? - To wszystko. Jesteś tak…
Niech zgadnę: głęboka, uwodzicielska i uspokajająca?
- A więc to tak? - Tak, to jest tak.
- Musisz poćwiczyć. - Tak?
Tak.
Naprawdę.
- Słyszysz to? - Co?
Burczy mi w brzuchu.
Dzięki Bogu, myślałam, że to w moim.
- Też burczy? - Tak.
Rety.
A może byśmy się stąd wynieśli i pożywili się?
Tak.
Podoba mi się ten pomysł.
Tylko jedzenie. Żadnych innych akcji.
Nie.
Zimkhitha.
Yonda.
Miło mi cię poznać.
Wspaniale poznać ciebie.
- Ja wybieram, gdzie jemy. - Dobrze.
- Może pizza? - Uwielbiam wegańską pizzę.
Zacznijmy od oddechu.
Otwórz klatkę, broda do góry, pozycja krowy.
I wydech. Rozluźnij plecy i zrób koci grzbiet.
I jeszcze raz, wdech.
- I wydech, rozluźnij plecy. - Dostałaś wiadomość od Nandi?
Tak.
I jeszcze raz.
Żałuję, że nie mogę spakować się i wyjechać.
Wyjechać do innego kraju.
Rozumiem.
Thomas ją rozpieszcza.
Tęsknię za tym.
W porządku.
Możemy zrobić to następnym razem.
- Dziękuję. - Dzięki.
Princess, twoja wystawa była niesamowita.
Naprawdę. Tak dzieła sztuki...
jak i ludzie. Oni…
- Cieszę się, że zostałam. - Ludzie.
- Ludzie, tak. - Namaste.
Namaste.
Musimy zbadać tę sprawę.
Moje życie to nie projekt naukowy. Nie będziemy niczego badać.
Musisz się zastanowić.
Facet, którego wybierzesz, zdefiniuje twoją przyszłość.
Beki dbał o interesy. Nie musiałam się o nic martwić.
Nie pozwól temu Leo oszukać się. Proszę.
Czemu miałabym to zrobić?
Czemu miałabyś to zrobić?
O, wy, ludzie małej wiary. To było bardzo pożyteczne.
Musimy być bardzo dokładni,
bo te dziewczyny nie pasują do „samotnego mężczyzny”.
Jeśli mogę coś powiedzieć... Podstawa tego badania jest całkowicie błędna.
Musimy porozmawiać z ludźmi,
a nie patrzeć w badania i statystyki. Teraz to rozumiem.
Musimy dowiedzieć się, czego chcą nasi użytkownicy.
Wtedy będę mógł im to dać.
Żle. To tak nie działa.
Oni dają nam pieniądze,
a my im platformę, z której mogą korzystać.
Yonda, proszę, to jest udowodnione naukowo,
że trwałe małżeństwa opierają się na...
Nie organizujemy ślubów.
Sprzedajemy ludziom rozrywkę. I to wszystko.
Chłopcy?
Dzień dobry, Fakazile.
Minął rok,
odkąd odszedł mój brat.
Och, zapomniałam.
Nigdy nie nosiłaś po nim żałoby.
Nikt nie będzie mówić mi, jak mam opłakiwać męża.
Nawet ty.
Kiedy mój brat wyłowił cię z rynsztoku,
wszyscy zastanawialiśmy się, co w tobie widział.
Co dawałaś mu ty.
To dobiega końca.
Godność tej rodziny zostanie przywrócona.
- Dzień dobry, mamo. - Dzień dobry, córko.
- Jak się masz? - Wszystko dobrze, Sesi.
Pokazywałem właśnie babci swoje nowe PS-5.
Idźcie na górę.
Napijmy się herbaty.
Testament pani zmarłego męża nakazuje nam
wypłacić połowę, gdy wszystko będzie zaokrąglone.
A to drugie 50%?
Cóż, zainwestował to w interesy jako pożyczkę.
Możesz z niej wypłacać, pod warunkiem, że nie zaszkodzi to w żaden sposób firmie.
Rety.
Zrobię kilka kopii dla ciebie.
NAPRAWDĘ PRZEPRASZAM. WYBACZ MI. LEO
Hej!
Hej.
Wcześniej wróciłeś?
- Tak. Zalety bycia wykładowcą. - Cześć.
Doskonale przygotowanym wykładowcą. A oto moja królowa.
Hej.
Jak się masz? Zabiorę to.
I to.
Zobacz, co dla ciebie mam.
Proszę.
- Spójrz tylko. - Popatrz.
Podoba ci się? Pokażę ci, jak to działa.
Nie uwierzysz, kto do mnie napisał.
Kto? Leo?
Tak.
Nie masz pojęcia, co Beki nam zostawił.
Poważnie?
Wolałabym, żeby był tu.
Moja droga, ja wiem.
Pamiętaj, chciał się tobą zaopiekować.
Wiem, dlatego postanowiłam to zainwestować.
Widziałam taki jeden penthouse. Wysłałam zapytanie.
Nieruchomość to zawsze dobra inwestycja.
Do tego, wiesz, gdybyś potrzebowała...
prywatnego, cichego miejsca na…
sprawy dla dorosłych.
- Przyjaźnimy się? - Kończę.
Kocham cię.
ŚLUB JEST NA ŻYWO NA INSTA!
ON SIĘ Z NIĄ ŻENI! JEGO STRATA!
Hej!
Cześć.
- Cześć. - Hej.
Wszystko dobrze?
Tak.
- Podwieźć cię? - Nie, nie trzeba.
- Możesz do mnie dołączyć. - Czemu nie.
Powiedz mi, dlaczego nigdy wcześniej cię tu nie widziałem?
Zazwyczaj biegam rano. Wolę wczesną porę.
Czy znasz takie uczucie w brzuchu,
jakbyś wiedział, że coś złego się wydarzy.
Tak, miałam to dzisiaj.
Robiłam smoothie, spojrzałam na telefon i…
Miałam masę powiadomień.
Te wszystkie wiadomości mówiące, że mój ex się żeni.
Przepraszam.
Trochę mi się ulało. Dzięki za wysłuchanie.
Nie ma sprawy. Sama przyjemność.
Przyjemność? Powiedziałeś: „Przyjemność”?
Hej!
Więc tak się to kończy?
To jest raczej…
gówniane.
Tak, to całkiem gówniane.
Jestem głodny. Chcesz zajść po coś do jedzenia?
- Zawsze jesteś głodny? - Nie.
- Tak. - Nie. Wcale nie.
Ponieważ poprzednim razem…
Nie, to świeża sprawa.
A, no dobra.
Szczerze, ja…
nie mam teraz na to przestrzeni.
Chcę po prostu wrócić do domu…
wczołgać się do łóżka i wyrzucić to z siebie.
Możemy zjeść razem.
Znowu.
- Tak. - Tak?
- Tak. - Tak. Dobrze.
- Dobra. - Chyba potrzebuję tego.
Ale ja gotuję.
- Tak. - Lubisz rządzić?
Tak. Masz z tym jakiś problem?
Nie, nie. Przecież nie narzekam.
Posłuchaj tego.
„Trudniejszym i bardziej gorzkim jest, gdy człowiek ponosi porażkę sam”.
Wciąż go bardzo lubię.
To dziwne.
Szkoła Thandi twierdzi, że opłaciliśmy czesne, mamy nadpłatę 5000 randów.
Nie robiłam przelewu.
To musi być jakaś pomyłka.
Tak.
Pewnie tak.
- Co tam jeszcze czytasz? - Uwielbiam go.
HEJ...OPŁACIŁEM CZESNE THANDI
Jak w szkole?
Dobrze. Nie jest źle.
Spójrz na swoje włosy. Co to jest?
- Styl. - Też mi styl.
- Wszyscy tak się czeszą, ciociu. - Dobra.
Ale musisz...
Zajmiemy się tym.
Słyszycie to?
„Zrobię to dla ciebie”. Mój bratanek.
Kwiaty są piękne, co nie?
Są niezależne i nigdy nie przestają rosnąć.
Tak, ale ktoś je musi podlewać.
To jest problem.
Po pierwsze, w czym tkwi problem?
A po drugie, projektuję samowystarczalne kwiaty,
dziękuję bardzo.
Co?
Niczego nie wiesz o kwiatach.
Właśnie, że wiem. Wiem, co to fotosynteza.
Och, fotosynteza.
Tak, fotosynteza.
Wiem, ale...
I wiem, że jeśli dasz im za dużo miłości, to się uduszą.
Myślę, że w dzisiejszych czasach wszystko powinno być cyfrowe.
O czym ty mówisz?
Projektuję aplikację dla wszystkich romantyków mających pecha w miłości.
Więc wiesz wszystko o pechu w miłości?
Tak.
Jestem wykwalifikowany.
Tak.
Opowiedz o swojej aplikacji. Jak ona działa?
Cóż.
To jest…
Ona działa tak...
- Zdrowie. - Zdrowie, przyjaciółko.
Sposób, w jaki na mnie patrzyła...
Jakby wiedziała coś, czego ja nie wiem.
Nie blokuj zakupu nieruchomości.
Dobrze? Beki cię kochał. Wiesz, że się o ciebie troszczył.
A potem ten dramat z Leo...
- O co chodzi? - Czekaj. Coś ci muszę powiedzieć.
„Princess, proszę.
Chcę się z nią zobaczyć. Odbierz telefon.
Będę próbował do skutku”.
Cholera.
- Stalker. - To brzmi jakby był stalkerem.
Poza tym stracił szansę cztery lata temu.
- Cztery lata. - Tak.
Wszedł do mojej galerii jak gdyby nigdy nic.
To mnie rozwaliło.
Princess, Maxwell to dobry facet.
- Wiem. - Maxwell cię kocha.
Jest idealnym wzorem stabilności. Nie schrzań tego.
Zrobię to, co będzie najlepsze dla mojej córki.
Po prostu.
- Hej. - Dzień dobry.
Muszę lecieć.
Do zobaczenia później. Tak?
Posłuchaj, nie radzę sobie w związkach.
Nie przejmuj się tym. Ja też nie.
No to chyba masz przyjaciela.
To na razie.
NAPRAWDĘ DOBRZE SIĘ BAWIŁEM
Jasne instrukcje? Kto do cholery ci je dał?
Chcę zobaczyć córkę.
Nie może pan wejść.
Przyszedłem, by zobaczyć córkę.
Z drogi. Chcę zobaczyć córkę.
- Zejdź mi z drogi, człowieku! - Leo!
Powiesz mu, by wyluzował?
Co ty tu robisz?
Jak to, co tu robię?
- Wszystko dobrze? - Tak, dobrze.
Dzięki. Możesz sobie wracać biegać.
- A ty jesteś? - Jestem Leo.
Leo.
Ojciec Thandi.
Zgadza się. Ojciec Thandi.
Jasne.
Wszystko OK. Dzięki za wizytę.
Kochanie, spóźnisz się na jogę.
Jogę?
Ćwiczysz jogę?
Musisz mieć naprawdę nudne życie.
Joga jest lepsza od haju.
Jedź.
Co?
Zamówić ci Ubera?
- Pozbądź się go. - Tak jest!
Dziękuję.
Wróćcie, proszę, po lampę.
Co wy robicie?
Co u diabła, Fakazile?
To umeblowanie jest zbyt niebezpieczne dla Coco.
Co ty o niej wiesz? Brian, powiedziałam, żebyś przestał.
Rusz się.
Czemu na to pozwoliłaś?
To jakiś nonsens.
Ten dom należy do mojej bratanicy i bratanków.
Jestem tutaj, by pilnować interesów brata.
Dla dobra jego dzieci.
Nie chcę, żeby jakiś niezasłużony drań korzystał z krwi i potu mojego brata.
Chcę coś zrozumieć. Przyjechałaś tutaj nie wiadomo skąd.
Przyjechałaś do mojego domu i sądzisz, że możesz mi grozić?
Zaza, możemy zamieć kilka słów?
Mamo?
Chciałyśmy tylko zobaczyć dzeci.
Pogrzeb odbył się w pośpiechu.
A Beki miał być pochowany z ojcem w domu.
Wiem, mamo.
Tutaj toczyło się jego życie.
Jego dzieci są tutaj.
Czemu teraz? Pogrzeb był rok temu.
To musi być tutaj,
spędził tu całe swoje życie. To część żałoby.
Potrzebuję tego.
Wierzę ci, ale…
Obie zachowujecie się tak, jakbym nie kochała męża.
Mamo, kochałam go.
Moje życie,
każdy dzień bez niego, jest trudne.
Przeszkadza mi tylko Fakazile.
Fakazile też opłakuje brata. Pozwól jej trochę zostać.
Potem odejdziemy.
Proszę.
Dobrze.
Dziękuję.
UŻYTKOWNIK
NIEWŁAŚCIWE HASŁO
WITAJ
ZAŁĄCZAM DOWÓD OPŁATY CZESNEGO W SZKOLE THANDI. LEO
SPOTKAJMY SIĘ
Nie powinienem, ale przeczytałem.
Martwisz się?
Nie, on mi nie przeszkadza.
Nie jest spójny.
Ona w to weszła?
Oni budowali coś naprawdę wyjątkowego, więc...
Po prostu... zanim pójdziesz tą drogą,
wiesz, że nie musisz zaznaczać swojego terytorium?
Mówię poważnie.
Nie rób tego, stary. Nie spiesz się.
- Jak ty? - Tak, jak ja.
Yonda.
Posiadanie własnego terytorium jest tutaj celem.
W przeciwnym razie po co żyć?
Przepraszam. Daj mi sekundę.
Co? Szukam.
SPOTKAMY SIĘ?
Nowa przygoda?
Przyjacielu, musisz częściej
zapraszać mnie na wystawy.
Patrzysz na prototyp.
Aplikacja ma funkcję
symulującą potrzeby naszych klientów.
Jestem również w trakcie rozmów z policją
dotyczących sprawdzania danych.
- Klienci będą bezpieczni. - Yonda.
To ciągle jest oderwane od rzeczywistości.
Zimne.
- To… - To aplikacja.
Mogę ją sfinansować z prywatnych środków.
Jeśli nie jest pewny zwrot z inwestycji,
to nie mogę pomóc.
Spójrz na liczby znajdujące się w pliku...
Na podstawie przypadkowych statystyk?
Gdzie jest dowód słuszności koncepcji?
Zrób chociaż rzetelne badania.
Ciekawe, co słońce wypłoszyło z grobu. Co tam?
Właśnie przedstawiłem projekt potencjalnemu inwestorowi.
To miało być dzisiaj? Jak poszło?
- Chce cholernej grupy fokusowej. - To ma sens.
Banda przypadkowych nieznajomych komentujących mój pomysł,
ma dla ciebie sens?
To nie jest żadna banda. Może ci pomóc.
Masz szansę zrozumieć odbiorców. Rozchmurz się.
To znaczy, że mi pomożesz?
Jeśli ładnie poprosisz.
Mogę to zrobić.
Dubaj był świetny i gorący.
Panowie, możemy ruszać.
Dostaliśmy zielone światło, by otworzyć tam biuro.
Znalazłam lokalnego guru budowlanego, który będzie naszym punktem startowym.
Frank.
Potrzebuję bardzo silnego zespołu administracyjnego.
- Gdzie jest dzisiaj księgowość? - Peter jest chory.
Czemu mu płacę, skoro nigdy go nie ma?
Przykro mi.
Steven, liczę na ciebie, że upewnisz się, że wszystkie dokumenty są w porządku.
Wszystko musi być zgodne z prawem.
Upewnijcie się, że mamy sprawdzoną każdą kropkę nad „i”.
- Jasne? - Tak jest.
Brandon, porozmawiaj z działem finansów.
Powiedz im, że potrzebuję części pożyczki biznesowej.
Będzie nas to kosztowało.
Ale przyniesie dywidendy.
Do pracy, panowie.
Thato, kiedy zrobisz wypłatę z konta kredytowego?
Nie musisz się niczym martwić.
Martwię się. Ona też ma do niego dostęp.
Ty masz do tego pełne prawo.
Pilnowałam swoich spraw, a ona urządziła sobie tu biuro.
Co najgorszego może zrobić?
Odesłać bez pieniędzy. Zabrać dzieci.
Z butiku nie dam rady się utrzymać.
Możemy zrealizować wypłatę w ciągu trzech dni, ale...
Dwa dni.
Myślę, że ta pani w różowym...
- Blond? Zdecydowanie C. - Tak.
To zdecydowanie typ A.
DLACZEGO TA APLIKACJA?
Bum!
Co mówiłam?
Tak. Nieważne.
Jest jeszcze kilka.
To dość pouczające, co nie?
- Serio? - Tak, to działa.
Dobrze.
Widzisz? Mówiłem ci?
Ludzie chcą po prost się zabawić.
Nie wszyscy, Yonda.
Niektórzy przyjaciele znaleźli miłość w sieci. Wiesz...
To nie nasz adresat.
Daj spokój. To wspaniała okazja. Pozwól, by to rynek dyktował reguły.
- Dyktował? - Tak.
Ale to nie aż tak głębokie.
Rany.
Co?
- Z tobą nigdy nie będzie. - Co?
Co…
Daj spokój.
A on biegnie za nią,
nieustraszenie przecinając drogi i omijając samochody...
Musimy skompilować dane i przyjrzeć się korektom.
Więc nie pobiegniesz za nią?
W porządku.
Leo. Musimy porozmawiać.
Spróbuj.
Daj spokój. Spróbuj.
I co?
- Nie jest złe. - Nie jest złe?
Nie jest złe, bo ktoś pamięta, że nie lubisz cebuli.
- Ani oliwek. - Oliwek.
Tęsknię za tobą.
- Jak mogłeś mi to zrobić? - Co?
Słyszałeś.
Tyle mi naobiecywałeś.
A potem zostawiłeś mnie, bym sama wychowywała dziecko.
- Princess… - Ufałam ci.
Jak mogłeś mi to zrobić?
- Przepraszam. - Nie było cię.
Nie było cię przy żadnej rzeczy, o których mówiliśmy.
Nie podawałeś jej butelki o trzeciej w nocy.
Nie dawałeś mi odespać w soboty. Ty…
Przegapiłeś jej pierwszy ząbek. Przegapiłeś jej pierwsze kroki.
Nie zmieniłeś ani jednej pieluchy.
Przegapiłem wszystko. Wiem.
Wiem.
Byłem w rozsypce.
Schrzaniłem i to jest niewybaczalne.
- Wiesz, że przyjechałem do szpitala? - O rety.
Byłem pijany do nieprzytomności.
Nie mogłem zobaczyć Thandi w takim stanie.
Byłem uzależniony. Byłem narkomanem.
Zawiodłem wszystkich w moim życiu. Nie wiedziałem, co robię.
To ja nie miałam pojęcia, co robię.
Ale wiesz co?
Zostałam.
To był zły pomysł. Proszę, przestań.
- Proszę. - Przestań.
Proszę, nie idź.
Zraniłeś mnie.
Ufałam ci, Leo, a ty mnie zraniłeś.
Proszę, przestań.
Przepraszam.
Tak bardzo przepraszam.
Tak.
Potrzebujemy karty Dorosłość 101.
MIĘDZY NAMI OK? WRÓCIŁAŚ BEZPIECZNIE?
I kilka praktycznych wskazówek, jak zgładzić nasze smoki.
Hej.
Nie powiedzieli nam jednak…
co leży na drodze prowadzącej do szczęścia.
Pułapki, prawdy i uwikłania.
Cześć, kochanie.
Hej, wciąż na nogach?
Tak. To była twoja kolej, by przeczytać bajkę.
Wiem. Przepraszam, kochanie…
Poniosło mnie w galerii.
Straciłam poczucie czasu.
Wskoczę pod prysznic.
Mogę dołączyć?
To nie potrwa długo.
Max.
Maxwell.
Co to jest?
Korzystam z czasu we dwoje.
Max.
Świetnie nam razem.
Powiedz: „Tak”.
Hej.
To dla ciebie będzie dobre. I dla Thandi.
Kocham cię tak bardzo.
Będziemy bardzo szczęśliwi.
Powinniśmy zaprosić Leona na naszą zaręczynową kolację.
Jest częścią rodziny.
Tak będzie dobrze.
Namaste!
Jestem z ciebie dumna.
- Dziękuję. - Chyba to wyszło dobrze.
- Trzymaj. - Co? Princess!
- Niesamowite. - Dzięki, dziewczyny, to…
To nie było nic wielkiego.
- W domu. - Nic wielkiego?
Dajecie czadu, drogie panie. Nowy samochód, zaręczyny.
Przygotuję przestrzeń na praktykę.
Co? Kiedy? Jak?
Co ważniejsze, będzie uroczysta kolacja w domu.
- To miło. - Z Maxwellem i przyjaciółmi.
WIDZIMY SIĘ PÓŹNIEJ? U CIEBIE?
I Leo.
Co?
- Proszę, przyjdź. Proszę. - Co?
Chcesz mnie tam jako dodatek do twojego...
Oszalałaś?
Thandi musi poznać swojego tatę. Musimy sprawić, żeby wyszło normalnie.
Proszę.
- Ile to jest karatów? - Dużo. Jest ładny.
W co ja się ubiorę?
Powinnaś powiedzieć, umówiłabym się do salonu...
Wiem.
Zróbmy serię psa z głową w dół.
Wejdźmy w pozycję.
Ręce pod barkami, kolana pod biodrami.
Wdech, kolana w górę. Wydech, brzuch zbliżamy do ud.
Wdech, wyprostuj nogi. Wydech, ugnij kolana. Jeszcze raz.
Spokojnie, pani komandor.
- Widziała już samochód? - Jeszcze nie.
Co one wciąż tam robią?
Nie mam pojęcia.
Traktują mój dom jak hotel. Wiesz, jacy są ludzie?
- Po trzech dniach cuchną. - Nie wierzę, że to się dzieje.
Dobra, nie mogę tego zrobić.
Ona chce nas dzisiaj zabić.
- Naprawdę. - Zim.
Czy możemy…
- Zimkhitha. - Tak?
- Spróbujemy za tydzień? - Tak, pewnie.
Dzięki, dziewczyny. Tego potrzebowałam.
Posłuchaj, Princess, ja…
naprawdę mam nadzieję, że ślub dojdzie do skutku.
Niektórzy się oświadczają, a potem żenią z kimś innym.
To szurnięte.
Namaste, drogie panie.
Namaste.
- Nieźle. - To miało drugie dno.
Myślisz, że ten obiad to dobry pomysł?
Tak.
Maxwell jest świetny.
Nie mówię o nim.
Mam na myśli Leo.
Leo musi poznać swoją córkę.
Powiedz mi to prosto w twarz.
Leo musi poznać swoją córkę.
- W porządku. - Właśnie.
Dobra.
Kto pisze?
MAM NIESPODZIANKĘ DLA THANDI
- Pokaż mi. - Jesteś moją matką?
ZNOWU JESTEM GŁODNY CHODŹMY ZJEŚĆ LOL
Wracamy do gry.
Cześć.
Nie. Pozwól, że sprawdzę pocztę. Jaka nagroda?
NOMINACJA DO NAGRODY BLACK EXCELLENCE
Rashed, to się dzieje naprawdę?
To w moje urodziny. Ja...
Tak, oczywiście, że przyjdę.
Dziękuję.
Musiałam iść i to załatwić.
Czemu nie zjecie przy stole?
Bo im się tam podoba, Fakazile.
W tym domu nie ma zasad.
Wróć więc do siebie i ustalaj zasady.
Zostaw nas w spokoju.
Zandile, nie jestem swoim bratem.
Nie będę pracować ciężko każdego dnia, byś ty to rozkradła.
Za kilka dni
majątek mojego brata zostanie rozliczony.
Jestem tu, by upewnić się, że ani jeden grosz
nie trafi w niepowołane ręce.
Nie sądzisz, że powinnyśmy zostawić Zandile w spokoju?
Masz rację, mamo. Powinnyśmy zostawić ją w spokoju,
żeby mogła żyć swoim życiem.
Na pewno namierzyła już kolejny cel.
Kolejny? Fakazile.
A może ty zaczniesz żyć swoim życiem i wyniesiesz się z mojego domu?
Teraz.
Dobranoc, mamo.
Dobranoc, chłopcy.
Dobranoc.
Dobranoc, mamo.
Dopiero się rozkręcam.
Dobranoc.
Hej. Więc...
Niedługo są jej urodziny.
To ode mnie dla niej.
Tadam.
To jej czwarte urodziny.
Uwierz mi, niczego od ciebie nie potrzebuje.
Princess.
Chcę nadrobić zaległości.
Dla ciebie.
I dla niej.
Wychodzę za mąż.
Za Maxwella.
Jesteś szczęśliwa?
- Nie masz prawa mnie o to pytać, Leo. - Pewnie.
Chodzi mi o to...
Jeśli jesteś z nim szczęśliwa, to…
to dobrze.
Ale nikt nie będzie wychowywał mojej córki.
Na to niestety już za późno.
Skarbie.
- Gotowa? - Tak.
Znowu ty?
Jak miał na imię?
Leon.
- Cześć. - Cześć, słonko.
Cześć.
- Cześć. - Cześć, kochanie.
Też masz tę piosenkę? To mój kawałek.
Nie kłam!
Wycierałam parkiet przy nim.
- Ty? - Tak.
To było tak!
Miałem to tego specjalny ruch.
Zraszacz...
Tak! Zraszacz! Co? Ten ruch...
Czemu jesteś taki ekstra? Czemu jesteś jak...
Byłam szczęśliwa.
Byłam zaręczona.
Przyszedł do mnie któregoś ranka,
rozgorączkowany, bo nie wyszła mu inwestycja w Bitcoiny
i potrzebował pieniędzy.
Co?
Miał rozkręcić dwa dobrze prosperujące biznesy,
siedział w kryptowalutach.
Nie łapię, czemu ludzie nazywają to biznesem.
A ja nie łapię, czemu dałam mu pieniądze.
A potem...
zniknął.
Na cały rok.
A potem…
Zobaczyłam jego wesele na Instagramie.
Zobacz, gdzie jesteś teraz.
Jesteś tutaj. Ciągle wygrywasz, bez niego.
Nadal jesteś piękna.
Tak?
Hej.
Co się dzieje?
Chciałam tylko sprawdzić, co u ciebie.
Yonda, znowu przestaniesz się odzywać?
Musiałem wyjść wcześniej, bo mam spotkanie z Denelle.
Jasne.
Tak.
Posłuchaj, Yonda…
Nie rozumiem, o co ci chodzi. Nie kumam cię.
Co masz na myśli?
Było nam razem świetnie.
Wiesz, o co chodzi. Wszystko tak łatwo przychodzi…
Stworzyłeś dla mnie niesamowitą, bezpieczną przestrzeń.
A potem robisz to.
Zachowujesz się tak, jakbym była dla ciebie nikim.
Dobrze, Zimkhitha.
Jesteś wspaniała.
Naprawdę jesteś. Jesteś niesamowita.
Ale ja nie mogę być w związku.
Wiem, że tego właśnie chciałaś i poprzedniej nocy…
Poprzedniej nocy sprawiłeś, że uwierzyłam, że to możliwe.
Tak mi przykro.
Naprawdę.
Ale nie mogę.
Nawet nie spróbowałeś.
Dobrze.
Miłego spotkania.
Zabezpieczyliśmy umowę najmu biura?
- Tak. - Dobrze.
- Podpisz umowę. - Zajmę się tym.
Peter, czy wypłaciłeś pieniądze z konta kredytowego?
Nie. Ktoś inny to zrobił.
Czyj to rachunek?
Pani Zulu.
Pieniądze zostały wpłacone na jej konto na nieruchomość w Sandton.
Kto dał jej dostęp?
Moim zdaniem to prawnicy. Tylko oni mają dostęp.
Thato nas wykończy.
Thato.
Musisz być ze mną szczery.
Czy FK ma jakiekolwiek prawo do przejęcia mojego domu...
- Co się dzieje? - Groziła mi już dwa razy.
Groziła, że wyrzuci mnie i dzieci na ulicę.
Powiedz, muszę wiedzieć.
Zaufaj mi.
Nie masz się czym martwić.
Obiecujesz?
Wszystko będzie dobrze.
Otwarte!
Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze.
Thandi.
To jest Leo.
Twój tata.
- Cześć. - Cześć.
Był bardzo chory i musiał wyjechać, ale teraz…
czuje się znacznie lepiej i wrócił.
Tak.
Jesteś szczęściarą. Masz dwóch tatusiów.
Miło cię w końcu poznać.
Chcesz się czegoś napić?
Mam wino, mam sok, wodę.
Poproszę wodę, dzięki.
Proszę bardzo.
Mam trochę farb, kolorów...
Kiedy byłem młody, zaczynałem od rysowania...
Dobra dziewczynka.
Mam kilka kredek, ta jest twoja.
Ta ci się podoba?
Możesz robić wszystko, co chcesz…
Pamiętaj, aby rysować wewnątrz linii.
Wewnątrz linii? Co to ma być?
- Nie wiem! - Właśnie! Ja też nie wiem.
Możesz rysować, gdzie chcesz. Nawet na dywanie.
- Leo. - Na ścianach, wszędzie.
Leo!
Musi się nauczyć.
Chcę uwolnić jej wyobraźnię.
- Jest zniewolona? - Rysować wewnątrz linii?
Daj spokój, Princess.
Rysuj, gdzie chcesz. Co to jest?
- Linie. - Czy to robot?
Tak.
Dziękuję za szybkie spotkanie.
To sama przyjemność.
- Tak. - Oprowadź panią za mnie.
- Kto to? - Agentka nieruchomości.
Zandile wzięła pieniądze z firmowego konta.
Staram się je odzyskać.
Fakazile. A co z dziećmi?
Dzieci będą miały zawsze opiekę.
Jestem gotowa, by wracać.
Jeśli chcesz wracać,
weź dzieci ze sobą. Dobrze?
Babciu.
Dziękuję.
Tak. A tutaj?
To seria dokumentalna.
Praca w toku.
Masz wydawcę?
Nie wydałbym centa na wydawcę.
Buduję jej spuściznę.
- A co z tym? - Inny.
Inny, inny. Dobrze.
- Leo. - Ten?
A ten tutaj?
Leo.
Spotkałeś się z Thandi.
Proszę.
Nie przychodź na obiad.
Nie ze mną powinnaś walczyć.
- Gotowe. - Gotowe?
Przytulisz mnie?
Skonsultowałam projekt twojej aplikacji.
Nie zainwestuję.
Czegoś jej brakuje.
Ale przeprowadziliśmy badania.
- I to wszystko? - Nie.
- Dostosowujemy ją. - Yonda.
Po co to robisz?
Czego szukasz?
Nie możesz dać tego, czego nie masz.
Musisz znaleźć w sobie ogień.
Cholera.
Hej, więc
Denelle się wycofała i teraz utknąłem. Nie wiem, co robić.
Wszystko gra?
Doskonale.
Jesteś pewna?
Yonda, czego chcesz?
Chcę porozmawiać z przyjacielem.
Gdzie są twoi przyjaciele?
- Co? - Nigdy nie zamierzałam nim być.
Więc gdzie oni są?
Spytała, czemu tworzę tę aplikację.
Czemu?
Chcę dać ludziom wytchnienie.
Wytchnienie od presji
angażowania się w każdą relację.
Zdecydowałeś za wszystkich, że relacja jest opresyjna.
Nieważne, co zrobisz, to po prostu nie wyjdzie.
Nieważne, ile włożysz w to pracy, to się nie uda.
Yonda, kto cię zranił?
Jesteś taki zgorzkniały.
Jesteś cyniczny, jesteś zniechęcony, jesteś tchórzem.
A ty jesteś naiwna.
Jeśli myślisz, że spełni się jakaś bajka o miłości,
to jesteś naiwna.
Nie masz na to wpływu.
Możesz dyktować warunki,
to niczego nie zmieni.
Myślisz, że wszyscy, jak ty, chcą umrzeć samotnie?
Przynajmniej pogodziłem się ze swoim losem.
Cześć, Luella? To duże zamówienie na piątek...
Jest już właściwie gotowe.
Nalej mu jeszcze.
- Jak tam, bracie? - Hej.
Dobra. Mam pomysł.
Zaczekaj. Wysłuchaj mnie.
To reality show.
To szaleństwo musi się skończyć.
Teraz się śmiejesz. Zadzwonisz jako pierwszy,
by zostać graczem w moim programie.
Tylko... ja nie gram w gry.
I, szczerze, w twoim wieku, ty też nie powinieneś.
- Powinieneś mnie wspierać. - I to robię.
Ale proszę, niech to ma sens.
Posłuchaj.
Moja aplikacja odpadła.
Teraz potrzebuję innego zajęcia.
Musisz sprawić, by ona zadziałała.
- Jak ty? - Tak. Jak ja.
Czego chcesz?
Wychodzę.
Rodzina na mnie czeka.
W porządku.
Poproszę jeszcze jeden.
Już dawno powinna spać.
Musieliście się nieźle bawić.
Tak. Ona dobrze się bawiła.
Nie powinniśmy zdestabilizować jej rutyny.
Wiem, kochanie, to był…
Tylko jeden raz.
Trzeba ustawić system.
Będzie w nim dorastała.
- Tak. - Myślę, że Leon powinien tu przychodzić.
Ma na imię Leo.
MOŻEMY POROZMAWIAĆ?
Hej.
Czego chcesz?
Ostatnio wszyscy mnie o to pytają.
Maxwell wydaje obiad zaręczynowy.
To mój dobry przyjaciel.
Pójdziesz ze mną?
Rety.
Czemu nie zaprosisz swojej aplikacji?
Trafiony.
Potrzebuję…
Proszę.
Potrzebuję cię.
- Proszę. - Dziękuję.
Wszystko dobrze?
- Tak. - Zostawię to tutaj.
Dobrze.
Dzięki.
Hej!
- Proszę, proszę. - Cześć.
Princess. Cześć!
- Gratulacje! - Dziękuję. Dobrze was widzieć.
Wyglądasz świetnie.
- Dziękuję. Siadajcie. - Dziękuję!
- Hej. - Cześć. Jak się masz?
- Dobrze? - Wejdź.
- Drinka? - Tak, poproszę.
Znacie się?
- Tak. - Minęło trochę czasu.
Jak widzicie, ciągle jest pod wrażeniem.
Jesteś szczęściarą.
Dostanę drinka?
Hej.
- Jak tam, Zaza? - Cześć.
- Wyglądasz pięknie. - Dzięki.
- Cześć. - Cześć.
Świetna fryzura.
Dobrze cię widzieć.
To moja przyjaciółka, Zaza.
Cześć, Zaza.
Cześć wszystkim.
Przestań.
- Hej. - Hej!
- Cześć. - Wyglądasz zdumiewająco.
Witajcie. Cześć. Dobrze was widzieć.
Yonda! Już myślałem, że nie przyjdziesz.
Zim, dobrze cię widzieć.
Dobrze was widzieć.
- Hej. - Princess.
Słyszałam, że ślub będzie już za jakieś siedem tygodni.
- Tak. - Wiesz, jak to się mówi.
Kiedy znajdziesz to, czego szukasz, nie ma powodu, by czekać.
Wypijmy za to toast.
Za was!
- Za was. Zdrowie. - Zdrowie.
I staram się... zabrać je.
- Hej. - Leon?
Hej.
Cóż, wejdź.
Dzięki.
Pokażę ci.
- Ludzie. - Tak.
Przywitajcie, proszę, Leona.
Hej.
- Leo. Cześć. - Usiądź.
Dziękuję.
Leo czy Leon?
Leo, Leon. Naleję ci drinka.
Nie, dzięki.
Oczywiście...
Leon walczy z demonami. Jesteśmy już wszyscy?
- Tak. - Leon jest nieobecnym ojcem Thandi.
- Maxwell. - Nie.
Masz rację, profesorze. Byłem nieobecny.
Ale zamierzam to naprawić.
Czyżby?
Tak.
Właśnie tak.
Wiesz, Princess,
trafiłaś w dziesiątkę z Maxwellem.
Doprawdy?
- Zaza. - On zaczął.
Nie wszystko złoto, co się świeci.
Zaczynamy?
Dzięki za zaproszenie.
Dziękuję za dzisiaj. To było…
Zanim podziękujesz, kim jest…
Przepraszam. Czy mogę skorzystać z toalety?
Tak, oczywiście. Jest tuż za rogiem, po lewej stronie.
Dobrze. Jesteś Zozo?
- Za-za. - La-la, posłuchaj.
Jeśli Mzwa będzie z tobą rozmawiać, nie mów nic.
Nie chcę przejść do rękoczynów.
Dobrze?
Princess. Znalazłaś tego jedynego.
Nie pozwól mu odejść. Dobrze? Zaraz wracam.
Zaraz wrócisz.
W porządku, Zaza.
Posłuchajcie, chyba już pójdę.
- Proszę, nie idź. - Spokojnie.
Czekaj.
Yonda był tym facetem z jogi.
Czemu się śmiejesz?
Yonda był facetem z jogi.
Dobra, pani Leo.
- Porozmawiajmy o tobie. - Nie.
Co się działo między tobą a tym kolesiem?
Nie zaczynaj, proszę, Zimkhitha.
Ten wieczór był szalony.
Właśnie.
Pa.
Impreza skończona.
Nieprawdaż?
Chcę ją zobaczyć.
Tak.
Dobrze.
Zadzwonię do mojej mamy i dowiem się, jak daleko są.
- Proszę. - Tak.
Tak?
Thandi śpi, więc…
Podrzuci ją rano.
Tylko…
nie zapomnij, proszę, dać jej prezentu.
Dobrze.
- Do zobaczenia? - Tak.
Przespałaś się z nim.
To jego chcesz?
Maxwell.
Chcę ciebie.
Dajesz mi spokój.
Dajesz mi wytchnienie.
Max.
Właśnie tego chcę.
Nie, tego chciałabyś chcieć.
Princess, budowaliśmy razem rodzinę.
Po prostu chciałem…
Wiesz co?
Żyj dalej w swoim kłamstwie.
Moim kłamstwie?
Tak. To kłamstwo, że zasługujesz na bycie z kimś,
kto cię zniszczył i zostawił.
Max!
Podległa żona... To nie ja.
Tak.
Jeśli nie wiesz, kim jesteś,
każdy może powiedzieć ci, kim masz być.
Nie obwiniaj mnie za swoje niezdecydowanie.
Max!
Jeśli ta bezczelna, głupia kobieta sprzeda mój dom,
wyląduję z dziećmi na ulicy. Będziemy bezdomni.
Sprzedaj penthouse i zwróć pieniądze.
Nie chcę.
Maxwell wyprowadził się.
Co się stało?
Co zrobiłaś?
Wiesz, ja…
tak jakby przespałam się z Leo. Więc…
Nic nie mów.
Nie będę. Obie wiemy, że jesteś słaba.
Nie planowałam tego. Tak po prostu wyszło.
Oczywiście, że nie, napalona kocico.
- A pierścionek? - Zwrócę go.
Nie martw się.
Czyli go sobie zostawisz!
Nie zwraca się diamentów.
- Oddam, nie jestem tobą. - Królowa.
- Przestań. - Więc...
- Czy ty... Kto... - Patrz, są ludzie.
Królowa celności.
Co z tą bramą?!
NA SPRZEDAŻ
Co u diabła, Fakazile?
- Sprzedajesz mój dom. - Już postawili znak?
- Szybko. - Co ty wyprawiasz?
Otwórz bramę!
Złotko, zakłócasz spokój.
To jest mój dom.
Jesteś tylko ciężarem.
Prędzej piekło zamarznie,
zanim pozwolę ci wrócić do domu mojego brata.
Przepraszam?
Zabrałaś firmowe pieniądze i kupiłaś samochód.
Cholerny samochód i apartament. Wstydź się.
To była pożyczka.
Ta pożyczka była przeznaczona dla Dubai Venture.
Mój brat pomagał nam budować tam partnerstwo.
Ale skąd miałabyś to wiedzieć?
Włóczyłaś się po mieście!
Włóczyłaś się po mieście,
sprzedając buty, których nikt nie chciał, i wydając pieniądze,
których nie zarobiłaś, młoda damo.
Gdybyś przykładała do tego jakąkolwiek uwagę,
zauważyłabyś, że ten dom jest własnością firmy.
Dlaczego hańbicie pamięć mojego syna,
krzycząc tak, że wszyscy słyszą?
Mój brat przewraca się w grobie, patrząc, jak się puszczasz.
Jak się puszczam?
Przyłapałam ją na gorącym uczynku z innym.
- Tak? - Tak.
Napiszemy list do jej rodziny.
I powiemy, żeby przyszli zabrać swoje śmieci.
Zabieraj swoje rzeczy i wynoś się stąd!
Wynoś się!
Jesteś zgorzkniała.
Czemu jesteś tak zgorzkniała?
Czy to zazdrość?
Że nikt nie zrobił dla ciebie tego, co twój brat zrobił dla mnie?
Fakazile, rozejrzyj się.
To wszystko, dom, biznes, samochód, pieniądze.
To nic nie znaczy.
Możesz wszystko zabrać. Nie utonę.
Znęcasz się nad każdym w twoim życiu. Matka nie może już nawet nic powiedzieć,
bo jest zmęczona tobą i twoimi bzdurami.
I ja też jestem!
Z drogi!
Posłuchajcie mnie uważnie.
Hałas, kłótnie, obelgi.
Żadna z was nie szanuje mojego syna.
Beki nigdy tego nie chciał.
Synowo,
twój mąż bardzo cię kochał.
Jego siostra czuła się pominięta.
Słuchaj, Fakazile.
Twój brat dokonał wyboru i ożenił się z nią,
więc pogódź się z tym.
Oboje potrzebujecie siebie nawzajem bardziej, niż wam się wydaje.
Obie kochałyście mojego syna.
Uszanujcie go.
Uszanujcie jego pamięć.
Moje dzieci,
bądźcie dla siebie miłe. To nic nie kosztuje.
Teraz, gdy się z wami rozmówiłam,
- mogę wracać do siebie. - Mamo.
Nie chcę tego słyszeć nigdy więcej.
Moje dzieci, nigdy więcej!
Będziesz mogła dzisiaj wystawić ofertę sprzedaży mieszkania.
Zróbmy to.
Musisz mieć to auto?
To SUV. Tak, potrzebuję tego samochodu.
Cóż.
Możemy nie sprzedawać mieszkania.
To będzie twój nowy dom.
Dobrze.
- Dziękuję. - Dziękuję. Miłego dnia.
- Tak. Cześć. - Dzięki. Pa.
Hej.
W tym miesiącu dostałem większą wypłatę, więc...
Słuchaj, tak sobie myślałem...
Mogę zabrać Thandi na weekend?
Mogę odebrać ją ze szkoły?
Ze szkoły do domu.
Proszę.
Proszę, Princess.
- Dobrze, Leo. - Naprawdę?
Dziękuję.
Wiesz, jestem ponad tym.
Mam już dość tych bzdur.
To emocjonalny rollercoaster, on nie umie się zaangażować.
Czas na bardziej ekscytujące wieści. Sprawdźcie swoje telefony.
Wysłałam wam zaproszenie ze szczegółami na kolację konkursową.
Wiele by to dla mnie znaczyło, gdybyście były.
- Gratulacje. - Gratulacje.
Tak, przyjdziemy.
Tak się cieszę!
Skoro już świętujemy, może weźmiemy samochód na przejażdżkę?
- Tak. - Ostatni raz.
- Za stare czasy. - Za stare czasy.
- Zdrowie.
Mocniej.
Nie tak mocno, proszę.
Nie lubisz mocno?
Nie, zaczynam wydawać odgłosy, a to nie jest ten rodzaj zabawy.
- Poważnie. - Princess.
Błagam, moje życie jest i tak ciężkie.
Ach, kochana.
POŁĄCZENIE
Wspaniały dzień.
- Dzięki, przyjaciółki. Zdrowie. - Zdrowie.
- Zdrowie. Zaza, zdrowie. - Na zdrowie.
- Tobie też. - Na zdrowie.
Princess, słucham.
Przy telefonie.
Co?
To musi być jakaś pomyłka.
Dziękuję bardzo. Zaraz tam będę.
Co się dzieje?
Princess?
Leo zapomniał odebrać Thandi.
Czekała w szkole całe popołudnie.
Tak mi przykro.
Dziewczyny?
Piękne dziewczyny tatusia?
Zgadnijcie, kto podpisał się pod tym kontraktem?
Wszystko dobrze?
Wytłumacz mi…
Dlaczego moja czteroletnia córka...
czekała dzisiaj przed szkołą…
całymi godzinami.
Cholera.
Więc…
Jechałem po nią do szkoły,
a potem oni do mnie zadzwonili.
Musiałem podpisać umowę.
Po wszystkim miałem po nią od razu jechać.
Wiesz.
Jestem taką idiotką.
Nie, nie jesteś.
Wcale się nie zmieniłeś.
Ostrzegałam cię, Leo.
Błagałam, żebyś jej tego nie robił.
Chciałem odebrać ją po wszystkim. Byłem już w drodze.
Wyjdź, proszę
Wynoś się!
Fakazile.
Mam świetne wieści.
Mam ofertę, którą przyjmę, oczywiście.
Dzieci wprowadzą się do mojego domu, a mama będzie się nimi opiekować.
A co do ciebie, kochanie, możesz odejść.
Chciałabym zostać dłużej.
Lubię mój dom.
Mogłabym w nim wiele pozmieniać.
Zmienić estetykę.
Dodać odrobinkę koloru.
Co ty sobie wyobrażasz?
Że to butik z butami?
Przepraszam, mam dobre wieści.
Pieniądze zostały zwrócone.
Co teraz?
Oto, jak teraz będzie.
Nauczysz mnie wszystkiego, co wiesz,
ponieważ będziemy pracować razem.
Mam umiejętności.
Zandile, skarbie, obie wiemy, że umiejętności, które masz,
są do niczego, możesz je wykorzystać na rogu ulicy.
I dlatego zasługuję na narożne biuro z widokiem na ulicę.
Zaczynamy jutro o 8,00.
Przepraszam.
Tak.
Ja też.
- Rety. - Olśniewające!
Jak pięknie.
Tutaj jest.
Maxine, to przerosło moje oczekiwania.
Maxine, to jest piękne.
Nie domyśliła się niczego, gdy zamawiałaś kwiaty?
- Nie. - Nie? Dobrze.
Już jest. Pójdę po nią.
Powiedziałam, że tu czeka prasa.
- Idealnie - To się dzieje!
Te światełka są prześliczne.
STO LAT GRATULACJE
Spójrz na tort.
Nie, wiesz, że ty i tort...
Niespodzianka!
Sto lat
Niech żyje nam, droga Zimkhitha
Niech żyje nam
- Gratulacje. - Niespodzianka.
Zrobiłyście to wszystko dla mnie?
Dziękuję.
Chodź tutaj.
Chciałabym powiedzieć kilka słów.
Zaza.
Princess.
Gdy się tu przeprowadziłam…
nie miałam nikogo.
Żadnych przyjaciół, żadnej rodziny…
Desperacko szukałam nowego startu.
Ale znalazłam was dwie.
Silne, odporne, niesamowite kobiety, które z dumą nazywam starszymi siostrami.
Nie ma za co.
Dziękuję.
Dzisiejszy dzień jest potwierdzeniem,
że jeśli chce się czegoś bardzo mocno,
to trzeba to zdobyć.
To był mój trzeci pomysł na biznes,
wierzcie lub nie, pierwsze dwa poniosły sromotną porażkę, ale...
nie poddawałam się.
Nie udawało mi się, ale...
Byłam zaangażowana aż do końca.
Wznieśmy więc toast.
Za zaangażowanie.
Rety…
Cześć.
Gratulacje.
Powinienem…
Powinienem dać nam szansę.
Ja…
Nie powinienem był zakładać, że mnie zostawisz.
- Przestań. - Daj mi szansę.
Daj mi drugą szansę.
Wiesz…
Kochałem kogoś. I…
Odeszła ode mnie. Zostawiła mnie przed ołtarzem.
Nie chciałem się angażować,
ponieważ
nie chciałem znowu przegrać.
Ale przegrałeś, bo nie chciałeś nawet spróbować.
Ale to już nie ma znaczenia.
Spróbuję.
Spróbuję. Nieważne, ile razy.
Spróbuję tysiąc razy. To nieważne.
Spróbuję i przegram tysiąc razy.
Nawet, jeśli będzie to trwało całe życie.
Ponieważ cię kocham.
Starałem się nie pokochać cię, ale kocham cię.
Kocham cię.
- Czy wszyscy patrzą? - Tak.
Wasza mama pracuje teraz w korporacji. Wagwan!
- Wagwan - Wagwan
Sami przekonujemy się o tym,
że istnieją szczęśliwe zakończenia.
Dobra.
Dobrze, więc widzimy się za...
- Dwie minuty! - Dwie godziny!
Dwie godziny.
- Tak. Zjemy obiad i lody. - Dobrze.
Pa, mamo!
- Pa, niedźwiadku! - Pa, Princess!
Pa!
Odkrywamy po drodze,
że to zakończenie zaczyna się wtedy, gdy wybieramy siebie
PIKNIKOWE KLIMATY WSPÓŁRODZICIELSTWO
Za…
- Nowe początki. - Nowe początki i szczęście.
Zdrowie.
Uśmiech!
Nie!
Oczywiście, to musi być...
INSPIROWANE POSTACIAMI Z „HAPPINESS IS A FOUR-LETTER WORD”
Napisy: Marlena Wilczak