Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
STARCIE
W porządku.
ŚRODEK NA OWADY
...zaszło w nocy.
Nasza ekipa nagrała te przerażające wydarzenia.
Tłum zaatakował kilka dzielnic miasta.
Doszło do włamań do sklepów i podpaleń.
Gwardia Narodowa oddała strzały.
Przemoc jest endemiczna.
Jak choroba zaraża coraz większy obszar...
TAJNE - PASOŻYTY KONTROLUJĄCE UMYSŁ
ŚRODKI ZAPOBIEGAWCZE: ZWYKŁY ŚRODEK NA OWADY
BAZA - GROOM LAKE
Jay, musisz czasem wyjść z domu.
Ale tam śmierdzi.
-Dylan zabiera Bobby'ego na traktor. -Dylan śmierdzi.
Zjedzą mnie dziś żywcem.
Piękny.
Wyślemy go twojemu tacie?
Dobrze.
Ale zrób coś dla mnie.
Nie prowadzę.
Boże! Ktoś musi trzymać kierownicę.
Ja to zrobię.
-Dokąd teraz? -W lewo.
Centrum kontroli lotów do Jaya.
Wybacz, że się nie odzywałem.
Na parę tygodni uciekłem od cywilizacji.
Co u Bobby'ego? Nadal puszcza bąki przez sen?
Liczę, że się dogadujecie.
Tęsknię za wami.
Nie wierzę, że nie widzieliśmy się od dwóch lat.
Chcę was odwiedzić, ale moja walka trwa.
Wyruszam na kolejną tajną misję,
ale po niej obiecuję, że was odwiedzę.
Wiem, że rozłąka jest trudna, ale pamiętaj:
robię to, żeby was chronić.
KOCHAM, TATA
Bobby prowadził traktor prawie sam.
Siedziałem mu na kolanach, ale on kierował.
Byłeś w stanie dosięgnąć kierownicy?
Tak.
-Serio. -Serio?
Pytałem, czy ma prawo jazdy. Mówił, że ma.
-Mówiłem, że nie mam. -Nie usłyszałem „nie”.
-Z mamą wszystko dobrze? -Pewnie złapała coś niegroźnego.
Jay, świetny rysunek.
Powinniśmy go oprawić.
To opraw.
Do łóżka, już.
Pomóc ci go poskładać, żebyśmy mogli oprawić?
KOSMICZNY ŻOŁNIERZ
...WIELKA CZARNA DZIURA!
Pobudka, Jay.
Tata?
-Wróciłeś. -Chodź tu.
Przepraszam, że tyle to trwało.
Strasznie tęskniłem.
Ja tak samo. Muszę coś sprawdzić.
Nie zamykaj oczu.
Spokojnie.
Po wszystkim.
-Jay. -Tak?
Zabieram was na wycieczkę.
-Co ty na to? -Teraz?
Jedźmy.
-Gotowy? -Tak.
Gotowy na przygody?
-Bobby! -Spokojnie.
Obudź się, głupku. Tata wrócił.
Szykuj się.
Cześć, chłopaku.
Zostaw mnie. Chcę spać.
Przytul mnie, chłopaku. Tata wrócił.
-Tata? -Tak, to ja.
Pamiętasz mnie?
-Zmieniłeś się. -Tak? Niby jak?
Ty też się zmieniłeś.
Chodź, przytul się.
Przytul się, ale tak porządnie.
Tak jest.
Spójrz w górę. Cały czas patrz, nie mrugaj.
Mówiłem, nie mrugaj.
Oszukujesz.
-Kto chce zagrać w grę? -Ja.
Gra nazywa się „Kto pierwszy w aucie”.
Pozwolisz mu wygrać?
Chodźmy.
Jesteś?
-Tak. -Grajmy.
-Kto wygra? -Ślimak.
Trzy, dwa... Samochód jest tam.
Jeden. Sekunda do odlotu. Teraz.
-Wygrałem! -Nie!
Ja byłem pierwszy!
Wszystko dobrze? Brawo.
-Kto wygrał? -Ja byłem pierwszy.
-Ale ja pierwszy skoczyłem. -Nie!
-To nie fair! -Cicho, śmierdzielu!
-Sam bądź cicho. -Zapnijcie pasy.
Opowiesz nam historię z wojny? Coś o bitwach, w których walczyłeś.
Wyskoczyłeś kiedyś z helikoptera?
Chcesz dołączyć do marines?
-Może. -Dobra.
Czemu mama nic nie mówiła o wycieczce?
Chciała wam zrobić niespodziankę.
Dokąd jedziemy?
To niespodzianka.
-Do Disneylandu? -Nie, tam nie.
-Dlaczego? -Bo to...
To niebezpieczne. Nic nie słyszeliście?
Nie.
Zepsuła się kolejka i zginęła masa dzieciaków.
Jay, słyszałeś o tym?
Czemu mama i Dylan z nami nie jadą?
Wybierają się na urlop.
Jadą na narty do Kanady.
Też chcę na narty.
Chcesz sobie odmrozić poślady na szczycie góry?
Z panem Mam Kij w Tyłku?
Czy wolisz wycieczkę z ojcem?
-Opcja numer dwa. -Proszę bardzo.
Jedziemy na misję specjalną. Pomożecie mi?
Będzie tak.
Nie będzie drzemek. Możecie chodzić spać, kiedy chcecie.
Jeść tony słodyczy.
Przestrzegajcie zasad, to pozwolę wam postrzelać. Co wy na to?
-Super. -Dobrze.
Pierwsza zasada. Nie możecie z nikim rozmawiać.
Wszędzie roi się od dziwaków.
Zasada druga. Musicie być zawsze wypsikani.
-Daj mi. -Moje.
Jay, popsikaj się i daj bratu.
-Co to jest? -Spray na robaki.
-Dobrze? -A co myślałeś, głupku?
Schowajcie się.
Głowy w dół, już!
Dobra robota. Możecie się podnieść.
-Może drużynowy żółwik? -Tak.
Tak jest.
MINI MARKET U BRADY'EGO
Kupię trochę zapasów. Zaraz wracam.
-Możemy iść z tobą? -Tak, prosimy.
Wiecie...
Możecie iść ze mną
albo zostać tu i otworzyć prezenty.
-Mamy prezenty! -Nie wierzę!
Mamy prezenty!
Uwielbiam prezenty.
-Jay, zablokuj drzwi. -Dzięki, tato.
Jay, co dostałeś?
-Flamastry. -Ja mam figurkę.
Jest lepsza od głupich flamastrów.
-Szkicownik. -„Cześć, jestem Pan Mięśniak”.
Ja jestem Bobby. "Cześć, Bobby,
Fajne masz imię”.
STEROWANIE ZACHOWANIEM NOSICIELA...
Centrum kontroli lotów do Jaya.
Potrzeba drugiego pilota.
Dobra.
Młody śpi jak suseł.
Tak.
Zachowałeś listy ode mnie?
Tak.
A ja twoje rysunki.
Kiedy traciłem wiarę, że wrócę, rysunki dawały mi siłę.
Tato?
Po co ci zdjęcia potworów?
Przeglądałeś moje rzeczy?
Nie wolno ci.
-Nie było takiej zasady. -Teraz już jest.
Zasada trzecia. Nie grzebie się w moich rzeczach.
To nie potwory, tylko pasożyty.
Małe organizmy, które mieszkają w innych stworzeniach.
W ludziach?
Nie martw się tym.
Prześpij się. Porozmawiamy rano.
Muszę siku.
Mówiłem, nie ma sikania. To kolejna zasada.
-Nie było takiej. -Sikaj w majtki i tyle.
Proszę, tato. Nie wytrzymam.
Popsikałeś się sprayem?
Dalej nie odchodź.
Wyrosły ci już włosy wokół siuśka?
Weź się, tato.
Jay, wracaj do auta.
Wszystko dobrze.
Nie martw się.
Już dojechaliśmy?
Cicho bądź.
Dobry wieczór.
Proszę się zatrzymać.
Jasne.
Co tu się odbywa?
Wziąłem dzieci na wycieczkę.
Robimy postój na toaletę.
Nie włączył pan świateł awaryjnych?
Nikogo nie było na drodze.
Ja byłem.
Ma pan rację.
Mój błąd. Przepraszam.
Wycieczka, co?
O trzeciej w nocy?
Kto rano wstaje i tak dalej.
Proszę położyć dłonie na aucie.
Cholera, nie ma takiej potrzeby.
Mam przygotowane dwie przemowy, od pana zależy, którą wybiorę.
Ma pan pozwolenie na broń?
Nie przy sobie.
To przestępstwo?
Tak, jeśli broń jest naładowana.
Ma pan w aucie więcej broni?
Nie.
Służyłem w marines. Jednostka specjalna. Niedawno wróciłem z misji.
Chcę pobyć z dzieciakami.
Jedziemy na kemping w Tahoe. Mam ich tylko na weekend,
dlatego jedziemy nocą. Nie chcę marnować czasu.
Proszę powoli się obrócić.
Pójdę po dowód. Wystawi mi pan mandat i pojadę.
Ręce za głowę i na kolana.
Ręce za głowę i na kolana, już!
Nie chcę kłopotów.
-Na ziemię! -Proszę, nie!
-Wszystko dobrze? -Tak.
Przykro mi, że tak wyszło.
Chcę do domu.
Wiem.
Chcę do domu, teraz!
-Nie możemy jechać do domu! -Dlaczego?
Odetchnij głęboko. Będzie dobrze.
Ty też, Jay.
Wdech i wydech.
Nie możemy wrócić.
To nie wycieczka. To misja ratunkowa.
Jak to?
Coś przyleciało na Ziemię.
Kosmici?
Pozaziemskie mikroorganizmy.
Nie widziałem kosmitów.
Widziałeś, tylko o tym nie wiesz.
Mieszkają wewnątrz nas.
Jesteśmy ich nosicielami.
Infekują nas owady. Dlatego musimy używać sprayu.
Musimy uratować mamę.
Mamie coś dolega?
Ma w sobie pasożyta.
Żyje, ale nie kontroluje swojego ciała.
Ale ja ją uratuję.
Zabiorę was w bezpieczne miejsce.
Jedziemy do aktywnej bazy.
Jest tam pełno naukowców, którzy szukają antidotum.
Chwyćcie mnie za dłoń.
Dalej, Jay.
Słyszeliście o trzech muszkieterach?
Nigdy.
To była trójka wyjątkowo twardych żołnierzy.
Umieli przetrwać wszystko, bo trzymali się razem.
Czyli z tego wynika,
że jeśli nie będziemy się trzymać razem, to nie przetrwamy?
Tak.
Damy radę.
Jak się spało?
Miałem zły sen.
Chodź tu.
Wszystko dobrze?
Tak.
Co czytasz?
Próbuję się poduczyć z neuroparazytologii.
-Co to? -Okropny gość.
Chowa się w gałce ocznej ryby
i tak nią manipuluje, żeby dała się zjeść ptakowi.
Potem rozmnaża się w ptasim brzuchu.
Chore, co?
Kosmici rozmnażają się w brzuchu mamy?
Nie.
Mama ma brzuch nie do zdarcia.
Uwierz mi. Pokażę ci coś innego.
Tutaj jedziemy. To w Nevadzie.
-Dotrzemy tam jutro w południe. -I...
Przyjechaliśmy stąd, z Oregonu. Tak?
Tak. Właśnie zostałeś nawigatorem.
Mięśnie? Co to ma być? Czy ty mi dorastasz?
Masz mięśnie? Pokaż bicka.
Schowaj, bo będą kłopoty. To niebezpieczna broń.
Patrzcie państwo.
Urosłeś.
Bobby też.
Bobby, pobudka. Czas na naleśniki.
Ile osób jest zarażonych?
Może nawet połowa populacji.
Wyglądają normalnie, ale w środku jest źle.
Używajcie sprayu. To jak pole siłowe.
Będziecie bezpieczni.
A jeśli ty się zarazisz?
Nie pozwolę na to.
Nie miałeś mi czegoś narysować?
Tak.
Bobby.
Póki tu jestem, nic złego ci się nie stanie. Jasne?
Jeśli to nie jest przygoda, to sam już nie wiem.
Jako dzieciak marzyłem o czymś takim.
Kiedy wrócicie do szkoły,
będziecie mieć masę historii do opowiadania.
Mogę opowiedzieć o strzelaninie?
Raczej nie, to ściśle tajne.
To tajemnica dla muszkieterów.
Ale możesz opowiedzieć o szalonej wyprawie z ekstra tatą.
Jest i uśmiech.
Uśmiech to najlepsza maska.
Trochę przesada, robi się strasznie.
Wyglądasz jak kosmita. Uśmiechaj się normalnie.
Nie znajdzie nas policjant?
Nie ma na to szans.
Jak to?
Przejechaliśmy wczoraj pół Kalifornii.
Proszę.
Są gorące, więc uważajcie.
Syrop klonowy.
Nie lubisz syropu?
Nie wolno mi.
Dylan mówi, że od cukru ci odbija.
Patrzcie, Dylan ma rację.
Od cukru naprawdę odbija, dlatego go lubimy.
Nie!
Nie biegaj po ulicy.
Widzisz, co się wtedy dzieje?
Trzymaj się blisko.
Idę kupić parę rzeczy. Popilnujesz auta i Bobby'ego?
To duża odpowiedzialność. W sumie taki awans.
Dasz radę?
Tak.
Świetnie, proszę.
Nazywam się Pan Mięśniak...
Czekajcie w aucie. Będę za pięć minut.
Dobrze.
Bobby.
Nie wychylaj się, ja będę pilnował.
Dobra.
Jakie to uczucie, kiedy masz w środku kosmitę?
Pewnie wszystko słyszysz
i wszystko widzisz,
ale nie możesz się ruszyć ani nic mówić.
Jesteś więźniem we własnym ciele.
Gracze Red Sox to kosmici?
-Red Sox? -Tak.
Kogo to obchodzi? A w ogóle czemu ich lubisz?
Nie wiem.
Dylan mówi, że wygrają ten sezon.
Wiesz co?
Jeśli Dylan ich lubi, to na pewno są kosmitami.
Chyba mnie widziała.
Nie wychylaj się.
Skończył się spray.
Bobby, schowaj się.
Dzieciaki, macie 20 dolarów?
Bobby!
Wracaj tu!
Bobby!
Tato...
-Co? -Bobby się zgubił.
Co?
Przyszła kosmitka. Nie mogłem nic zrobić.
-Próbowałem go szukać. -Spokojnie.
Przepraszam, tato. Zgubiłem go.
Już dobrze, chodź.
Blisko mnie.
Bobby! Co ty wyprawiasz?
-Dlaczego uciekłeś? -Przestraszyłem się.
To żadna wymówka, jasne?
Chcesz, żebyśmy rzucali się w oczy?
-Nie. -Patrz na mnie.
-Chcesz żebyśmy rzucali się w oczy? -Nie.
Jesteśmy na terenie wroga. Jasne?
Jeśli mamy przetrwać w jednym kawałku,
musisz się nauczyć słuchać rozkazów.
-Chcesz je? -Tak.
Bierz.
Tak nie może być.
Jeśli to się powtórzy, będzie problem. Poważnie.
Czemu jesteś zły na mnie? Ten debil sam uciekł.
-Nie jestem debilem. -Jesteś.
-To dzieciak. -Tak jak ja.
Nie, ty nie.
Nie jesteś już dzieckiem. Przykro mi, ale cię potrzebuję.
Spójrz na mnie.
W rodzinie trzeba o siebie dbać, jasne?
Tak.
Cholera.
Przestraszyliście mnie.
Cieszmy się wycieczką. Jakie słodycze chcesz?
Starbursty albo skittlesy.
-Nie dawaj mi forów. -Dobra.
Okej, zaczynamy.
Raz i dwa, raz i dwa, niech na kciuki wojna trwa.
-Czemu tak robisz? -Wygrałem wojnę na kciuki.
Czemu Bobby siedzi z przodu?
Jesteś głupek.
Świetna zabawa, tato.
Jay, myślisz, że pojedzie 160 na godzinę?
-Tak. -Sprawdzimy?
Tak?
Zobaczmy, co ten złom potrafi.
Dalej!
-Dalej, tato! -Tak!
-Trzy, dwa, jeden... -Dalej!
Tato!
Muszę się zdrzemnąć.
-Na chwilę przymknę oczy. -Tato? Nie.
Tato, obudź się!
Obudź się!
Tato.
Co mnie ominęło? Kto prowadził?
Nikt.
Tak jakby ty.
Prawie się rozbiliśmy.
-Znowu się lubimy? -Tak.
Tak jest.
Głupia muzyka.
Nie podoba ci się?
To heavy metal. Guns N' Roses? Iron Maiden? Megadeth?
To czego słuchacie?
K-popu.
I dlatego siedzisz z tyłu.
A jaką muzykę ty lubisz?
Barbrę Streisand.
Wszystko jasne. Jesteście zarażeni.
Proszę was, mogę już zmienić muzykę?
Nie ma mowy.
To jest super.
-Tato. -Co?
Myślisz, że jakaś część mamy próbowała to zwalczyć?
Tak, to w stylu waszej mamy.
Na pewno tak było.
-Tak? -Tak.
Ostatnio dziwnie się zachowywała.
Na przykład?
Ciągle wymiotuje.
-Rano? -Tak.
I je dziwne rzeczy.
Czekoladę z majonezem.
Albo serek wiejski z cebulą.
Co się dzieje?
Coś nie tak?
Chwila, muszę pomyśleć.
Tato, co się dzieje?
Zadzwonię do bazy.
Halo?
Hattie, to ja. Malik.
Gdzie się podziewasz? Nie przyszedłeś do pracy.
Wiem.
Ani na ewaluację psychiatryczną.
Chcesz wrócić za kratki?
Mieliśmy się szanować.
-Chcesz mnie zawieść? -Sprawdź, co z Piyą.
Co z Piyą?
Powiedz mi, co się dzieje i gdzie jesteś.
Zabrałem dzieci.
Jak to zabrałeś?
Po prostu zabrałem. Są ze mną.
Jezu, Malik. To się nazywa porwanie.
Po przekroczeniu granicy stanu to przestępstwo federalne.
Nie porwałem ich.
Uratowałem ich.
Nie mogę teraz wyjaśnić, ale są bezpieczni.
Są bezpieczniejsi ze mną.
Przestań gadać.
Przestań i powiedz, gdzie dokładnie jesteś.
Nie mogę. Sprawdź, co u Piyi. Jest w garażu z Dylanem.
-Da się to odkręcić, ale... -Tylko tobie ufam.
Malik?
Malik, odbierz. Wystraszyłeś mnie.
Jeśli to kwestia praw do odwiedzin, możemy to obgadać.
Tak dobrze ci szło, a teraz odwalasz taką głupotę.
Będę o ciebie walczyć. Nie przestanę dzwonić.
-Dość. -Jesteś na mojej połowie.
-Przestań! -To moja połowa.
Skończcie.
Daleko jeszcze?
Bobby, próbuję myśleć. Siedź cicho i oglądaj widoki.
Przemierzam cały świat
Wsadź rękę do środka.
Uratuję ludzkość
Jeśli ci wypadnie, nie będziemy wracać.
Wypadł.
Serio?
Będzie musiał sam sobie radzić.
-Zawróć! -Dostaniesz teraz lekcję życia.
-Zjebałeś, więc poniesiesz konsekwencje. -Chcę go!
-Nie! Cholera! -Zawróć!
Puść mnie!
Bobby!
Wszystko dobrze?
Co z tobą? Prawie nas zabiłeś.
Mówiłem, że nie zawrócimy. Co to według ciebie znaczy?
Jak myślisz?
To znaczy, że nie wrócimy!
Jesteśmy ścigani! Rozumiesz?
Tato, daj mu spokój.
-Przepraszam. -Nienawidzę cię.
-Przepraszam. -Nienawidzę!
Przepraszam.
Chcę do mamy!
-Przepraszam. -Puść mnie!
Mówił, że chce porozmawiać, więc go wpuściliśmy.
Potem zaczął się dziwnie zachowywać.
Świecił mi latarką w oczy.
Mówił, że jestem jedną z nich.
Jakich „ich”?
-Nie wiem. -Nie wiemy.
Nie wiem, co to znaczy.
Mówił, że uratuje dzieci.
Uratuje dzieci? Co...
Boże.
Mój Boże.
-Wiem, że to trudne. -Nie rozumiem...
Dzień dobry.
Jestem kuratorką Malika. Ja zgłosiłam sprawę.
Podobno nie stawił się na ewaluację.
Tak, próbowałam go zlokalizować.
Czekała pani całą dobę?
Nie podejrzewaliśmy, że Malik może uciec.
Może pani poczekać,
aż skończymy rozmawiać?
Dziękuję.
O jaką ewaluację chodzi?
Agent specjalny Lance Dunn,
zespół szybkiego reagowania na porwania dzieci, FBI.
Hattie Hayes, kuratorka z hrabstwa Shasta.
Ja jestem po prostu Shep.
Jakimi przypadkami się zajmujesz, Hattie?
Głównie narkotyki i przemoc.
Co wiesz o porywaczu?
Dorastał w rodzinie zastępczej.
Bywało ciężko.
Sierżant sztabowy w jednostce specjalnej marines.
Był na dziesięciu misjach.
Skazany przez sąd wojskowy za pobicie kapitana.
Roztrzaskał typowi szczękę.
Przez tydzień był w śpiączce farmakologicznej.
Malik odsiedział dwa lata w Leavenworth.
Zgadza się.
Jakie masz z nim doświadczenia?
Był bardzo uprzejmy.
Mówił do mnie na „pani”. Nie każdy tak robi.
Ale on...
wydawał się dobrym człowiekiem.
Tak go oceniasz?
Wydawał się dobrym człowiekiem?
Znam się na ludziach.
Każdy tak uważa.
Rocznie mam około 120 klientów,
a pracuję od 18 lat, więc to...
dużo różnych przypadków.
Każdej z tych osób muszę spojrzeć prosto w oczy
i poszukać w nich dobra. Na tym polega moja praca.
To naprawdę urocze,
że jesteś jedną z tych wyrozumiałych kuratorek.
Ale zwlekając z wystawieniem nakazu aresztowania,
naraziłaś te dzieci na ogromne niebezpieczeństwo.
Malik nikogo nie skrzywdzi. A już na pewno nie synów.
Lance, wyświadcz nam przysługę
i sprawdź, czy technicy skończyli?
Za chwilę przyjdziemy.
Co to za młody byczek?
Hattie...
Mamy powody podejrzewać, że Malik...
może być rodzinobójcą.
-To sytuacja... -Znam to słowo.
Nie wierzysz w to?
Niestety spełnia wiele kryteriów.
W separacji z żoną, odcięty od dzieci.
Karnie zwolniony z jedynej pracy, do jakiej się nadawał.
Nie dostawał zasiłku, nie miał ubezpieczenia ani emerytury.
Na kilka lat trafił za kratki, co spotęgowało negatywne uczucia.
Urazę, gniew...
Dodajmy do tego zespół stresu pourazowego. Co wychodzi?
Tykająca bomba zegarowa.
Nie spakował ubrań ani zabawek dla dzieci.
Nawet szczoteczki do zębów.
Ale wiesz, co zabrał?
Broń.
Po co przestępca z wyrokiem kupuje broń palną?
Ty tu jesteś kuratorką.
On kocha swoje dzieci.
Rodzinobójcy prawie zawsze są postrzegani jako kochający ojcowie.
Dlatego nikt nic nie podejrzewa.
Jeśli go nie powstrzymamy,
zabije tych chłopców,
a później skieruje broń ku sobie,
bo to najlepsza zemsta.
-W porządku? -Tak.
Wchodzi magazynek.
Opuść i odciągnij zamek.
Jasne? Jest naładowany. Palec ze spustu.
Wymierz w cel. Ma być pomiędzy tymi punktami.
Naciśnij.
Jak było?
Nie bój się. Znajdź coś, co chce cię zabić, i zabij to pierwszy.
Niżej.
Wypuść.
Musimy dotrzeć na tamtą skałę.
Bobby nas asekuruje.
Jay, patrz. Strzelaj do niego!
Akcja ratunkowa obejmuje wszystkie sąsiednie stany.
Wiecie, co robić. Obdzwońcie ludzi,
przejrzyjcie każdy piksel monitoringu na stacjach benzynowych i w bankomatach.
Malik prawdopodobnie zmanipulował dzieci.
Nie wiedzą, w jakim są niebezpieczeństwie.
Pewnie uważają go za najfajniejszego ojca na świecie.
Wypuściliśmy komunikat alarmowy,
ale Malik Khan ma nad nami aż 22 godziny przewagi. To dużo.
Musimy szybko zacisnąć pętlę.
To zdesperowany człowiek,
gotowy podjąć najbardziej desperackie kroki.
W każdej chwili może zaatakować dzieci.
Nie.
Cześć, skarbie.
Dotarłaś.
Przepraszam za spóźnienie. Wygrywasz?
Miałam dwa razy strike.
Gratulacje, moja piękna. Dawaj dalej.
-Cześć. -Cześć.
Spokojnie, grałem za ciebie,
więc w sumie dobrze ci idzie.
W porządku?
Kto ci dzisiaj zalazł za skórę?
Dzisiaj to ja nawaliłam.
Zaufałam komuś, komu nie powinnam.
Każdy czasem popełnia błędy.
Tak, ale ten gość może być niebezpieczny.
Jak bardzo?
Jak tylko się da.
Młody jest wybuchowy tak jak ja.
Ale nie ty. Ty jesteś inny.
Nie jestem silny, jeśli o to ci chodzi.
Zachowujesz zimną krew, kiedy wszystko szlag trafia?
To wyjątkowa siła.
Dlatego cię potrzebujemy.
Ja cię potrzebuję.
Poza tym jesteś skromny.
I przystojny.
Dziewczyny będą szaleć na twoim punkcie.
Uganiać się za tobą po placu zabaw.
Tato.
Ty jeszcze kochasz mamę?
Tak.
Oczywiście, że tak.
Czasem było ciężko, ale mieliśmy też dobre chwile.
Opowiadałem, jak się poznaliśmy?
-Nie. -Chcesz posłuchać?
Tak.
Tylko się nie śmiej.
-Postaram się. -Dobra, możesz się śmiać.
Kolega chciał mnie wziąć na tańce. Byłem świeżo po misji.
Już brzmi kiepsko.
-Nie umiesz tańczyć. -Wiem.
Ale chciałem iść, więc tak zrobiłem. Nawaliłem się, żeby się rozluźnić.
W godzinę obaliłem 12 kolejek whiskey
i wszedłem na parkiet. Pokazałem wszystkie swoje ruchy.
-Rzeczy, o których ci się nie śniło. -Na przykład?
Sam je wymyśliłem. Opatentowałem też. Nie zdradzę.
Nakręciłem się i postanowiłem zrobić salto w tył.
Kopnąłem twoją mamę w głowę.
-Chryste. -Dostała z buta prosto w głowę.
-Odwaliło ci? -No wiem.
-Widzisz to? -Co?
Meteory.
Nic nie widzę.
Jesteś ślepy? Są ich setki.
Piękne.
W kilka godzin to wszystko trafi do ekosystemu.
Wracajmy w trasę. Wypsikaj się, musisz się chronić.
Włożę cię.
-Tato? -Tak?
To jakieś żarty?
Masz zapasowe koło?
Nie.
Nie w aucie za 500 dolców.
Raúl?
Przepraszam za spóźnienie.
Zamawiasz coś? Zaraz zamykają.
-Wezmę to, co on. Dziękuję. -Świetnie.
Dzięki, że przyszedłeś.
Nie ma sprawy.
Czyli mówisz...
że Malik porwał swoje dzieci?
-Tak.
Dzięki.
Próbuję rozgryźć, co mogło za tym stać.
Byliście blisko, prawda?
Tak.
Bardzo.
Wiele razem przeszliśmy.
Jaki był w wojsku?
Był twardzielem.
Ale wiedział, kiedy spuścić z tonu.
A ta napaść?
Zupełnie nie w jego stylu.
Pomyśl, co przechodziliśmy.
Tego dnia były trzy strzelaniny,
widzieliśmy kumpli rozrywanych na strzępy, było prawie 50 stopni.
Robaki zjadały nas żywcem.
Poziom stresu był...
niewyobrażalny.
Tak było.
Znaleźliśmy dzieci na pobojowisku.
Wtedy jego świat się zawalił.
Wspominałeś o listach.
Tak.
Dostałem je jakiś rok temu.
Mnóstwo ich wysyłał, setki.
Pisał odjechane rzeczy.
Uznałem, że przechodzi jakieś załamanie.
Boże.
Musimy poszukać motelu albo stacji,
żeby się zatrzymać.
Do bazy jeszcze daleko.
-Tato? -Tak?
Skoro połowa ludzi to kosmici, czemu nie mówią o tym w TV?
Żartujesz? Nie chcą nam mówić prawdy.
Rząd o wszystkim wie?
Pewnie ich zainfekowali pierwszych. Przemyśl to.
Ktoś jeszcze widział te meteory?
Nie powinno być nagrań w Internecie? NASA o nich nie wie?
Usuwają wszystkie materiały.
Dlaczego?
Uważasz, że to zmyśliłem.
Nie.
Nie wydajesz się przekonany.
To dużo informacji naraz.
To prawda.
Wiem, że to dużo.
-Otwórz oczy. -Tato.
-Przestań. -Otwórz oczy.
Nie ruszaj się.
-Próbuję cię chronić. -Przestań!
Nie dotykaj mojego brata.
Zostań w aucie i wszystko spakuj.
Jasne.
DO INTRUZÓW STRZELAMY DO SKUTKU
Spokojnie.
Chłopcy, osiem i dziesięć lat.
Mężczyzna, 38 lat, uzbrojony i niebezpieczny.
Jeździ niebieskim cherokee na kalifornijskich tablicach.
Auto nam się zepsuło.
Więc próbowałeś ukraść moje?
Nie chcę nikogo skrzywdzić.
Broń w kieszeni jest naładowana?
Tak.
Rozumiem.
Byłeś w wojsku?
Nie takim, o którym myślisz.
Byłem na 10 misjach.
Tak? Po której stronie?
Tej, która dała mi Brązową Gwiazdę.
Możesz doprawić wężowi wąsy i nazywać go słodkim kotkiem,
ale on i tak cię dziabnie.
Pójdę sobie i znajdę najbliższe miasto.
Mogłeś tak zrobić, ale postanowiłeś tu przyjść.
Wejść na moją posesję.
A to bardzo poważny błąd,
kiedy dają za ciebie 10 000 $ nagrody.
Z drugiej strony nie mam dużo szacunku dla rządu federalnego.
Usiądź przy stole. Może znajdziemy rozwiązanie dobre obu stron.
Myślisz, że tata zastrzelił kosmitę?
Co robisz?
Dzwonię do bazy.
-Malik? -Tu Jay, jego syn.
Czy to baza?
Baza? Nie.
Jestem Hattie Hayes, kuratorka twojego taty.
Tata był w więzieniu?
Jay, powiedz, gdzie dokładnie jesteś.
Jakiś czas temu wjechaliśmy do Nevady.
Ile kilometrów przejechaliście?
Na pewno nie jest pani kosmitką?
Kosmitką?
Posłuchaj, Jay. Zostałeś porwany,
a twoja mama bardzo...
Mamie nic nie jest?
Wszystko u niej w porządku. Ona...
Wsiadajcie.
No dalej, jedziemy!
Zastrzeliłeś kosmitę?
Tak, takiego wrednego.
-Wszystko dobrze? -To tylko mała rana.
Później ją zdezynfekuję.
Czas nauczyć cię prowadzić.
Nie ma czego zjebać. To automat.
Po prawej masz pedał gazu.
Po lewej hamulec.
„D” to jazda do przodu.
Dobrze.
Jedź, tylko z wyczuciem.
Świetnie ci idzie, Jay.
KOPALNIA LAS LUNAS
Chodźcie.
Jay, odłóż.
Tato, czyj to dom?
Nie wiem. Jest opuszczony.
Połóż się.
Idź spać.
BRAK ZASIĘGU
Po prostu Shep.
Co słychać? Jak się tu dostałaś?
Mam swoje wtyki.
Nie musiałaś przyjeżdżać.
Dziękuję za wszystkie informacje, ale...
-Też chcę jechać. -Słucham?
Nie możesz.
Shep, proszę.
Nie sądzę, że mamy do czynienia z rodzinobójcą.
Malik może mieć niezdiagnozowane zaburzenie psychotyczne.
-Teraz robisz za psychiatrę? -Nie.
Ale rozmawiałam z jego dawnym kolegą, który dostał od niego to.
Syn Malika pytał, czy jestem kosmitką.
Może on nie chce skrzywdzić dzieci,
tylko próbuje je uratować.
Możliwe. Ale to nawet gorzej.
A jeśli wejdzie do sklepu,
stwierdzi, że kasjer dziwnie na niego patrzy,
i zastrzeli go, bo uzna go za kosmitę?
A jeśli uzna synów za kosmitów? I też ich zastrzeli?
Nie zmienimy naszej procedury.
Ale możecie zmienić podejście do niego.
Z całym szacunkiem, wykonuję tę pracę od 20 lat.
Znam jego profil. Nie będę go antagonizował.
Nie wątpię, że znasz się na swoim fachu.
Mówię tylko, że Malik do mnie dzwonił.
Jego syn też.
Więc mogę ci się przydać.
Po prostu weź mnie ze sobą. W razie czego będę pod ręką.
Albo po prostu posiedzę w aucie,
w ciszy ucząc się od najlepszych.
Cholera.
Czyj złom stoi przed domem?
Nie wiem.
Tato? Chodź, staruszku.
Tato?
Tato? Kurwa.
Kurt, dzwoń po karetkę.
Czemu tak siedzisz? Dzwoń.
-Boże. -Tato.
Tato. Nic ci nie jest?
-Ktoś ci to zrobił? -Tak.
Kto?
Zmienia się w kosmitę?
To powierzchowna rana.
Musi odpocząć.
Jay, gdzie jesteśmy?
Nie wiem.
Chodź.
Myślisz, że kosmici zjedli nam jedzenie?
Pewnie tak.
Kosmici lubią Pop-Tarty?
Każdy je lubi.
-Hej. -Jestem głodny.
Wiem.
-Może znajdziemy coś do jedzenia. -Jak?
Nieźle.
Myślisz, że była tutaj wojna?
Tak.
Znalazłem kuchnię.
Bobby. Co robisz?
Wygram.
Wygrałem.
Musimy iść aż tam?
Co to może być?
-To? -Tak.
Wygląda jak słoń, który połknął kaczkę.
Może niedaleko jest jakiś sklep.
-Co kupimy? -Spaghetti z klopsikami.
-Coś do tego? -Lody?
Chipsy z winegretem?
A może pianki?
Kupisz coś do jedzenia, a ja skoczę po leki dla taty.
Pamiętaj, masz tylko dychę.
Weź. Daj jeszcze piątaka.
Dzień dobry.
Czym mogę służyć?
Tatę ugryzł pies. Ząb utkwił mu w ciele.
Brzmi poważnie. Zadzwonić po karetkę?
Nie, nie jest tak źle.
Jest średnio źle.
Potrzebuje czegoś na ból.
Skoro tak twierdzisz.
To będzie 9,40 $.
Reszta dla pana.
Oby szybko doszedł...
...porwał swoich synów.
Poszukuje ich ponadagencyjna jednostka specjalna.
Malik Khan napadł na dwie osoby, policjanta stanowego w Kalifornii
i mężczyznę w Vulture w Nevadzie.
Obaj są hospitalizowani.
Khan spędził dwa lata w więzieniu. Jest uzbrojony i uznawany za niebezpiecznego.
Malik najprawdopodobniej porusza się bordowym fordem crown victoria.
Nie będziesz prowadził, prawda?
Nie. Dzieci nie mogą prowadzić.
Czekam na brata.
Nie jesteś przypadkiem w tarapatach?
Nie.
W razie czego możesz mi powiedzieć.
Nic mi nie jest.
Miło się gawędziło.
Dex.
Pojechaliśmy na zakupy. Odpoczywaj, Jay
-Numer alarmowy. Jak mogę pomóc? -Dzień dobry.
Do mojej apteki wszedł chłopiec.
Chyba coś mu grozi.
Dał mi banknot ze śladami krwi.
Wyglądał, jakby chciał coś powiedzieć, ale nie wiedział jak.
Rozumiem.
Siedział w fotelu kierowcy w bordowym aucie.
To nie dzieje się naprawdę.
Kurwa, to samochód ojca. Zawracaj.
Tylko powoli. Nie mogą nas zobaczyć.
Tacie nic nie będzie?
Jay?
Bobby, posłuchaj.
Musimy zadzwonić do mamy.
Ale ona jest kosmitką.
A jeśli tata to zmyślił?
Pomyśl. Kosmici przejmują świat?
Mówiłeś, że zjedli nam Pop-Tarty.
Myślisz, że kosmici je jadają? Jesteś aż tak głupi?
Puszczaj.
Wszystko dobrze?
Bobby.
Nienawidzę cię!
Bobby, ja wracam.
Sprawdzę, co u taty.
Jay.
Gdzie byłeś?
Co z Bobbym?
Dobrze.
Kupiłem ci parę rzeczy.
No nieźle.
Samodzielny kierowca.
Nic ci nie będzie?
Już nie krwawię. Wyliżę się.
Jay, chodź tu.
No chodź.
Musimy pogadać.
Co się dzieje?
Myślę, że nas okłamujesz.
Nie byłeś na tajnej misji, tylko w więzieniu.
Wcale nie przylecieli kosmici.
To nie do końca tak.
-Nie zbliżaj się. -Spokojnie.
Już.
Byłem w więzieniu.
Ukryłem to przed wami.
Chciałem, żeby było wam łatwiej.
Może też żeby było łatwiej mnie.
Wszystko mi się poplątało.
Mam mętlik w głowie.
Widzę rzeczy, które nie istnieją.
Kłamiesz.
Cały czas kłamałeś!
Malik Khan!
Jesteś aresztowany...
pod zarzutem porwania dwóch synów,
napaści na Granta Healeya
i kradzieży jego samochodu.
Wyjdź z rękami nad głową!
Jebany kretyn!
Zastrzelisz dziesięciolatka?
Nie ruszaj się i pilnuj szóstej.
Już.
Daleko od okien i nie podnoś się.
Gdzie moja broń?
W samochodzie.
Zostań tutaj i nie podnoś się.
Dwight.
Pomocy!
Nie!
Przestań!
Usiądź.
Poczekaj tutaj.
-Do ilu umiesz liczyć? -Do trzystu.
To policz do 600.
Wrócę po ciebie.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć...
Rzuć broń.
Rzucaj.
Wracaj do środka.
Do przodu.
Czemu mnie ścigacie?
Pobiłeś naszego ojca.
Strzelił do mnie.
W swoim domu.
To woda?
Mogę się napić?
Powoli.
Zdejmij koszulę.
...384, 385, 386,
387, 388,
389, 390,
391, 392,
393, 394...
W porządku?
Tak.
Wszystko naprawię.
Co myślicie o nowej furze?
Inny standard, nie?
Oni byli kosmitami?
Tak, Bobby.
Naprawdę wrednymi.
KAWIARNIA
Daj mi porozmawiać z dziećmi. Chcę wiedzieć, że...
Nie mogę, Piya. Nie teraz.
Nie, daj ich do słuchawki...
Masz adres. Niedługo ich zobaczysz.
Co ty myślałeś? Dałeś im prowadzić?
Nie wiem, ale nie wrócę za kratki.
Co to znaczy? Co ty mówisz, Malik?
Piya, muszę kończyć.
-Przykro mi. -Nie rozłączaj się.
Nie waż się rozłączać...
Dwa burgery Buffalo.
Mam dobre i złe wieści.
Chcecie usłyszeć te dobre?
Mama i Dylan są wyleczeni.
Bardzo chcą was zobaczyć.
Kochają was najbardziej na świecie.
A złe wieści?
Ja muszę walczyć dalej.
Tak.
Ale nie martwcie się.
Mam tu kumpla, jest tajnym agentem.
Będzie miał na was oko.
Czekajcie tu, przyjadą po was. Możecie tak zrobić?
Możemy.
Będę tęsknić, tato.
Ja za tobą też.
Trzej muszkieterowie.
No dalej.
To na lody. Zamówcie, ile chcecie.
-Naprawdę? -Tak.
Zasłużyliście.
Opiekuj się bratem.
Tak.
Dobrze.
Mówiłem, żebyś zajmował się bratem.
Co jest, kurwa?
To nie nim trzeba się opiekować.
Kurwa.
Chodź tutaj.
Drugi chłopak jest w aucie?
Potwierdzam.
Obserwujcie go z helikoptera.
Jeśli spróbuje jakichś sztuczek, dowiemy się.
Leci za nami.
Spokojnie.
Kurwa!
Tato, musimy się zatrzymać.
Nie mogę teraz, Jay.
Spróbujcie tego!
Tato, stań!
-Po czyjej jesteś stronie? -Po twojej.
Naprawdę potrzebny jest cały arsenał?
To standardowa procedura.
Jest uzbrojony i niebezpieczny.
W środku jest dziesięciolatek.
Właśnie o niego się martwię.
-Shep... -Daj mu robić swoje.
Czego?
Agent specjalny Shepard West. Miło cię poznać.
Wzajemnie. Czego chcesz?
Musisz wiedzieć, że chcę ci pomóc
i znaleźć możliwie pokojowe rozwiązanie.
Nie ma mediów.
Mierzenie do dziecka z tylu pukawek nie jest zbyt pokojowe.
Może tym zajmiesz się najpierw?
W porządku.
Opuścić broń!
-W dół, mówię! -Opuśćcie broń!
Będzie dobrze.
Przepraszam za to, Malik.
Ale musisz zrobić dla mnie to samo.
-Jeśli rzucisz broń... -Hej!
Jeszcze raz obraź moją inteligencję,
a zrobię coś naprawdę głupiego.
-Rozumiesz? -Zaufaj mi,
nie chcę, by komuś stała się krzywda.
Czemu mam ci ufać? Kończymy.
Komu ufasz? Swojej kuratorce?
-Hattie? -Tak, jest tutaj.
To daj ją do telefonu, dupku.
Dobrze, tak zrobię.
Malik?
Tak daleko dla mnie jechałaś?
Zjebałem sprawę.
Jestem głęboko w dupie.
Widzę.
Ale jest wyjście.
Nie dla mnie.
-Zasłużyłem sobie na to. -Nie zgadzam się.
Twój umysł spłatał ci strasznego figla.
To zostanie wzięte pod uwagę.
Wszyscy to wiedzą.
W twojej głowie dzieją się rzeczy,
których nie kontrolujesz.
Ale twoi chłopcy potrzebują cię bardziej niż kiedykolwiek.
Jeśli dobrze to rozegramy... Posłuchaj.
Jeśli dobrze to rozegramy, będziesz dla swoich dzieci bohaterem.
-Wchodzimy. -Nie!
Kryć się!
Próbujesz mnie wychujać?
-Nie, Malik! -Chcesz mnie wychujać.
-Zdradziła mnie. -Zostać na pozycjach.
Malik, wypuść Jaya z auta, a potem się dogadamy.
Masz minutę.
Jay.
Dzięki, że się mną zająłeś.
Dobrze ci poszło.
Byłeś świetny.
Ale teraz uciekaj.
Wyjdź z samochodu.
Wychodź!
Bez ciebie nie wyjdę.
Rodzina musi o siebie dbać.
Ja o ciebie nie dbałem.
Naraziłem cię.
Zaufałeś mi, a ja cię okłamałem.
Patrz, jak to się skończyło.
To nie ty robiłeś te złe rzeczy.
To demony wewnątrz ciebie.
Ale dla mnie jesteś bohaterem.
Charlie sześć, zielone światło.
Cofnij się!
On ma broń.
Opuść!
Nie strzelaj!
Kurwa, nie strzelaj.
Tutaj!
Strzelać!
Cofnij się!
-Odłóż broń! -Cofnij się!
Tutaj!
-Tutaj jestem! -Opuść to!
Dzieciak ma broń.
-Rzuć. -Cofnij się!
Do tyłu. Rzuć broń!
-Zastrzelą cię. -Nie przy tobie.
Opuść broń, Jay.
Spójrz na mnie.
Chodź tu.
Chodź, synu.
Napisy: Natalia Kłopotek
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski