Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Het was een enge week, want je moet dit begrijpen.
Een heel populaire en succesvolle serie tegenwoordig,
wat krijgt die?
Tien miljoen kijkers. Misschien zelfs 15.
JESS OPPENHEIMER EXECUTIVE PRODUCER EN HOOFDSCHRIJVER
Want het is een groot succes.
Je moet dit begrijpen.
I Love Lucy? Zestig miljoen.
Ja. Het is lang geleden, maar ik herinner me die week.
BOB CARROLL, JR. SCHRIJVER
Dat was een heel enge week.
Die jongens schrikken snel.
MADELYN PUGH SCHRIJFSTER
Ik kom uit het Midwesten.
Ik heb de Depressie meegemaakt, de Dust Bowl. Ik schrik niet snel.
Maar het was een enge week.
Warenhuizen waren op maandagavond tot laat open,
toen werd het donderdagavond. Weet je waarom?
Omdat niemand het huis uit ging tijdens I Love Lucy op maandag.
Op maandag was er een aanmerkelijke daling
van het watergebruik tussen 21.00 uur en 21.30 uur.
Uit het niets.
Iedereen verloor bijna zijn baan.
Lucy en Desi verloren bijna hun leven.
Zomaar ineens.
Wanneer ze erachter kwamen?
Zoals iedereen, luisterend naar Walter Winchell.
Ik was bezig en luisterde naar Walter Winchell en...
Aan het einde van de uitzending.
Je moet dit begrijpen.
Het was geen kleinigheid toen hij de uitzending beëindigde met...
Lucille Ball is een communist.
Zomaar.
Lucille Ball is lid van de communistische partij.
Ja.
Ze had het artikel over Desi...
CONFIDENTIAL DESI'S WILDE NACHT
...al gezien toen Winchell op kwam.
Het tijdschrift kwam uit op maandag. Op zondag kreeg ze het al.
Wat deden ze toen ze het hoorden?
Wat ze deden?
Ik weet niet wat ze deden,
maar hen kennende
rukten ze elkaars hoofd af of elkaars kleren uit.
Het is tijd, Amerika, tijd voor Walter Winchell.
Gepresenteerd door Gruen, het precisiehorloge.
Het mooiste horloge dat je kunt dragen.
Het mooiste dat je kunt geven, brengt je de man...
Lucy, ik ben thuis.
Waar ben je verdomme geweest, Cubaanse sukkel?
Rustig aan.
Flirtende bongospeler.
Ik was aan het kaarten met...
Ik was... Hé, godverdomme.
Zeg het als het pijn begint te doen.
-De boot? -Ja.
-We waren aan het kaarten op de boot. -Sinds gisteren?
-Zevenentwintig uur? -Ja.
-En je kon geen telefoon vinden? -Nee.
-Waarom? -Ik lag de meeste tijd te slapen.
Dat is de Confidential van morgen.
Waarom lees je dat tijdschrift?
Omdat mijn man op de cover staat met een andere vrouw,
dus het viel me op.
Het gaat over een nacht stappen met jou...
Dat is iemands nicht.
Wat kan mij dat schelen?
Dat is bij Westinghouse. Jij was daar. Dat is zijn nichtje.
Die foto is afgelopen zomer gemaakt.
Je hebt gelijk. Die is genomen tijdens het bedrijfsuitje.
-Ja. -Het spijt me.
Zeg: 'Het spijt me dat ik aan je twijfelde.'
Nee.
'Want ik zie dat deze foto niet afgelopen woensdagavond is genomen,
maar zes maanden geleden op het bedrijfsuitje
en ik zal nooit meer twijfelen aan je liefde voor mij.'
Nee. En je doet het weer. Je spreekt het uit als 'Westin-gouse'.
-Het is 'Westin-gouse'. -Westinghouse.
Zeg G-H-O-S-T.
Ghost.
Je spreekt geen 'H' uit na een 'G'. 'Westin-gouse.'
Alles in het tijdschrift is verzonnen?
Ik heb het niet gelezen,
maar als het niet gaat over kaarten op de boot...
-Nee. -Dan is het verzonnen.
Besef nou eens dat jij de enige voor me bent.
-Dan ben je een idioot. -Oké, kom hier.
...commissie voor niet-Amerikaanse activiteiten houdt een geheime zitting.
De populairste televisiester
werd gewezen op haar lidmaatschap van de communistische partij...
-Wacht. -Wacht.
Wat?
...tot zondagavond, dezelfde tijd...
Wat zei hij?
Hij zei dat de populairste televisiester...
Werd gewezen op haar lidmaatschap van de communistische partij.
Ja.
Misschien bedoelde hij Imogene Coca.
Hij bedoelde niet Imogene Coca, verdomme.
MAANDAG
LEESSESSIE
Dit is onzin.
Het is onzin en het zal erger worden voordat het beter wordt.
Die kleine Rusty Hamer?
Toen hij zijn contract tekende, of zijn voogd,
wie voor hem tekent, moest hij een loyaliteitsgelofte ondertekenen.
Wist iemand dat?
Bill?
Bill.
-Praat ze tegen mij? -Ja.
-Ze weet dat ik hier ben, ze kan me zien? -Ja.
Wist je dat Rusty loyaliteit moest beloven?
-Ik weet niet wie Rusty is. -Van de Danny Thomas Show.
-Zo heet hij niet. -Jawel.
-Het kleinste kind? -Ja.
Rusty is het personage, niet de acteur.
Rusty Williams wordt gespeeld door Rusty Hamer.
-En Hamer is een communist? -Hij is zeven.
-En geïnteresseerd in politiek? -Nee.
Ik zeg dat hij zeven is en ze hem een gelofte lieten tekenen.
Dit loopt uit de hand, was mijn punt.
Waarom heet hij niet Rusty Thomas?
Ben je dronken?
Het is 10.00 uur, Vivian, natuurlijk.
Bob, Jess en ik hebben het hele weekend aan het script gewerkt.
Namens ons allemaal
wil ik zeggen hoezeer we jullie respect waarderen.
Je wilt niet dat ik dit nuchter lees.
Ik ben je nonchalante beledigingen zat.
Mijn beledigingen willen geen chique kleding.
Vertel je cast dat we ook niet voor hem werken.
Jullie werken voor mij.
Wat jullie allemaal moeten begrijpen, is dit.
Dit is wat je moet begrijpen.
We zijn gespannen.
Serieus, was dat het?
De oplossing is om gewoon de show te doen.
Een gewone productieweek.
Iemand moet Lucy en Ricky spelen, dat zijn cruciale rollen.
Ze zijn in Desi's kantoor met de omroep en de sponsor.
Dit is voorbij voor de de showavond.
-Hoe dan ook. -Ja. Nee.
Ik zei dat dit voor de showavond voorbij is.
Bill zei: 'Hoe dan ook.' Dat is galgenhumor. Ik zei: 'Ja...'
-Stop maar met praten. -Ja.
Iedereen kent elkaar wel, maar laten we een rondje maken.
-Joe Strickland, CBS. -Howard Wenke, ook CBS.
Roger Otter, Philip Morris.
Irwin Gotlieb, advocaat van Desilu.
Sam Stein, advocaat van Lucille Ball.
Tip Tribby, VP Public Relations voor Philip Morris.
Als Winchell het zeker wist, had hij haar naam gebruikt
en had hij het aan het begin gezegd.
En vanmorgen zouden we erover lezen
-op de voorpagina van elke krant, toch? -Ja.
Ze hebben niks.
Snap je dat CBS zich zorgen maakt dat er iets is om te hebben?
Ik volgde je niet.
Je moet nu zeggen hoe het zit.
-Praat niet zo tegen mijn vrouw. -Ga je me slaan?
Zij doet dat.
Zijn we klaar met de introducties?
Ik ben geen communist, nooit geweest, maar technisch gezien wel.
Snap je wat hier gebeurt, dat dit niet grappig is?
Ja, ik snap wat er gebeurt, dat het niet grappig is.
-Lucy... -Mijn vader stierf jong.
Ik had alleen mijn moeder en opa, Fred C. Hunt.
Iedereen behalve Howard moet gaan.
Philip Morris betaalt de show.
Ze krijgen waar voor hun geld, dus geef ons even tijd.
Ze rookt een Chesterfield.
Kan ze een van de 7 merken roken van Philip Morris?
Begrepen. Bedankt.
Fred C. Hunt, mijn opa, was lid van de partij.
Dit was begin jaren 30. Ik was begin twintig.
Hij zei nooit 'communistisch'. Maar hij gaf om de arbeiders.
Hij voedde mijn broertje en mij op
en ik wilde hem een plezier doen, dus ik vinkte het vakje aan.
Destijds was dat niet veel erger dan een Republikein zijn.
-Was je bij een bijeenkomst? -Nee.
-Nooit? -Nee.
Een cocktailparty,
-later ontdekte je... -Nee.
Was je ooit geabonneerd...
Ik heb alleen 20 jaar geleden een vinkje gezet.
Waarom komt dit nu naar buiten?
De commissie heeft haar vrijgesproken.
Maar vorige week belegde William Wheeler hier een speciale sessie,
een privésessie,
riep haar weer op en daarom zitten we hier.
En niemand deed er iets mee?
Geen enkele krant.
Geen nieuwszender, ook niet die van jou.
Kan zijn.
Misschien is het voorbij. We weten het nog niet.
Wanneer wel?
Als je vrijdag een show opneemt, heb je nog een show.
Oké.
Jij en ik hebben erger meegemaakt dan dit.
-Is dat zo? -Nee.
Dat dacht ik.
Hé.
Het hele stuk is verzonnen?
Vier pagina's, 1500 woorden.
Doe je nu grappig?
Dat is de tweede keer dat iemand me dat vraagt.
Ik ben Lucille Ball. Als ik grappig doe, weet je het.
-Is het verzonnen? -We hebben iets anders aan ons hoofd.
-Is het verzonnen? -Ja.
Ik was op de boot aan het kaarten. En ik ben boos op ze.
En ik zal er iets aan doen.
-Maar nu... -Begrepen. Prioriteiten.
Je hebt gelijk.
-Zeg dat nog eens. -Nee.
Alles komt goed.
Er zal je niks gebeuren. Ik laat het niet toe.
Echt niet.
-Dat heb je nog nooit gedaan. -Weet ik.
Ik zag het in films waarin ik speelde.
Alsjeblieft, ouwe, dit is niet moeilijk.
Rusty Hamer speelt Rusty Williams in The Danny Thomas Show.
Hij zit in de tweede klas en moest een eed ondertekenen
in zijn contract, wat ik erg vind. Het was niet verwarrend.
The Danny Thomas Show bestaat niet,
het heet Make Room for Daddy. Vertel mij niks.
Als Rusty een communist is, sla ik een zevenjarig jochie in elkaar.
-Dat is niet erg. -Ik ben klaar.
Dat was grappiger dan alles wat je dit jaar hebt geschreven.
-Dat is niet... Ik heb genoeg... -Nee.
Goedemorgen.
-Don Glass regisseert deze week? -Het komt wel goed.
Je vraagt je af wat er is.
Wat het ook is, we staan achter jullie.
Ik zou het graag weten voor ik die toezegging deed.
Lang geleden heeft ze het verkeerde vakje op haar stembiljet aangevinkt.
Eerste akte van een nieuwe aflevering.
-'Lucy komt op de zwarte lijst.' -Serieus.
Jij maakte de grap, ik...
Vorige week gaf ze een verklaring.
-Ze is vrijgesproken. -Oké.
Ja? Vrijgesproken.
Winchells informatie klopte niet.
Het is door geen enkele krant opgepikt. Dus wij doen de show.
Jess, jij mag beginnen.
I Love Lucy, aflevering 204. Seizoen twee, aflevering vier.
'Ethel en Fred maken ruzie.'
Script van Bob Carroll, Madelyn Pugh en mij.
-Waren jullie alle drie nodig? -Kom op.
En Donald Glass regisseert weer, een applaus voor hem.
Fijn om terug te zijn.
Eerste akte, de woonkamer van de Ricardo's, avond.
Pardon. Donald?
-Ja. -Goedemorgen, ik ben Lucille Ball.
Dat weet ik.
Je bent al een tijd niet meer geweest.
Is het omdat je door de puberteit bent gegaan?
Ik heb het lang geleden meegemaakt
en ik was hier niet omdat ik Danny Thomas regisseerde.
-Met dat communistje? Rot op. -Jezus Christus.
Je hoeft niet op te rotten, maar Danny maakt grappen,
zoals weinigen. Ik doe fysieke komedie.
-Ik heb elke aflevering gezien. -Zestig miljoen anderen ook.
Zijn geen van hen professionele televisieregisseurs?
-Dat is een grap. -Dat merk ik.
Ik ben je aan het ontgroenen.
Ik bedoel ermee dat ik helemaal geen vertrouwen in je heb.
We hebben een slechte start vanochtend.
Ik heb geen idee waar jij het over had, Bill.
-Des, ik smeek je, vraag het niet. -Geen probleem.
Ik wil zeggen dat de show wordt gemaakt door Desilu Productions
en de voorzitter spreekt nu.
De komende 30 minuten
wil ik geen woord horen dat niet in dit script staat.
-Jij mag. -Bedankt.
'Lucy legt de laatste hand aan een chique eettafel,
porselein, zilver, enzovoort.'
De tafel is gedekt voor vier, maar er zijn drie stoelen,
dat moest er eigenlijk bij.
Technisch gezien twee stoelen en een pianobank.
-Voor een totaal van? -Drie stoelen.
'Lucy legt de laatste hand aan een chique eettafel. Porselein...
De tafel is gedekt voor 4, maar er zijn 3 stoelen.
Dan gaat de deur open en komt Ricky binnen.
Lucy hoort hem niet. Ricky loopt op zijn tenen.
Ricky legt zijn...'
-Waarom niet? -Sorry?
Waarom hoort ze hem niet?
Hij bedekt haar ogen en zegt: 'Wie ben ik?'
Ik begrijp dat het de bedoeling is dat Lucy hem niet hoort,
maar in een appartement van deze omvang
hoort of ziet ze de voordeur niet opengaan
als ze er drie meter vanaf staat?
-Daar gaan we aan werken. -Bedankt.
'Ricky loopt op zijn tenen, bedekt haar ogen met zijn handen.'
-Wie ben ik? -Bill? Pat? Sam?
-Nee. -Ralph?
-'Ricky reageert hierop.' -Nee, ik ben het.
Ja, natuurlijk.
Wacht even. Moeten we geloven
dat Ricky denkt dat Lucy echt niet weet wie hij is?
Doe je dit nu?
Dat Ricky gelooft dat Lucy niet alleen zijn stem niet kent,
met een Cubaans accent.
Maar dat hij denkt dat er nog zeven anderen zijn
die regelmatig daar binnenlopen?
Ze heeft best een goed punt. Vier of vijf best goede punten.
We schrijven iets beters of hij weet dat ze een grap maakt.
We kunnen de namen veranderen. Pedro, Pablo, José.
-Wat? -Omdat het Spaanse namen zijn.
Latijnse namen. Het zijn Cubaanse namen.
Bedankt voor de uitleg, professor.
-Ik... -Oké.
'Ricky draait haar om.'
-Nee. Ik ben het. -Ja, natuurlijk.
'Ze knipt met haar vingers en doet alsof ze zijn naam niet weet.'
Heel grappig.
'Ricky kust haar, ziet de tafelopstelling.'
Komen er mensen eten? Wie?
'Lucy negeert hem uitvoerig.'
-Wat vind je van de nieuwe glazen? -Wie komt er eten?
Ziet de tafel er vanavond niet prachtig uit?
-Lucy, wie is het? -Wat mensen.
Lucy...
Wiens komt hier vanavond eten?
'Wiens?' Behalve jijns en ikkens bedoel je?
-Laat maar. Wat zijn hun namen? -Fred en Ethel Mertz.
Wacht even.
Je zei dat ze ruzie hadden en boos op elkaar waren.
Dat klopt.
-Dat ze niet met elkaar spraken. -Dat doen ze ook niet.
-Dat hij ergens logeert. -Dat doet hij.
-Dat ze hem niet binnenlaat. -Doet ze ook niet.
Als dat zo is en ze dat niet doen en hij dat doet en zij dat niet doet, waarom dan?
Nou...
Lucy Esmeralda McGillicuddy Ricardo.
Dat is mooi, maar verveelt het niet snel?
Dat lossen we op.
Omdat we willen voldoen aan de kwaliteit die je gewend was bij RKO.
Dat was moedig.
Dat was...
Het was een grap over het schrijven bij RKO en...
-Ja? -Ik beledig Lucy niet.
Misschien was het toch een belediging aan het adres van Lucy.
Wat erg ongebruikelijk was. Lucy en ik waren close.
Terug naar pagina twee.
Ze was altijd streng bij het schrijven.
Ze was heel kritisch, maar die week...
Het was of haar leven afhing van het kleinste detail van een grap.
'Ze probeert om hem heen te lopen,
maar hij houdt haar tegen met zijn hand.'
Er was een Broadway-show genaamd Too Many Girls.
Het was vreselijk.
Een van de sterren van Too Many Girls was Desi.
Too Many Girls.
RKO besloot om van een hele slechte Broadway-show
een nog slechtere film te maken.
Ze hielden Desi, maar de tweede vrouwelijke hoofdrol werd vervangen
door de koningin van de B-films, Lucille Ball.
Een paar dagen voor de opnames
was Desi aan het werk met een piano en een drum en Ann Miller.
Dit moet je begrijpen.
Er bestond geen knappere, charmante man dan Desi.
Op een afstand van de koormeisjes stond Lucy.
Onherkenbaar,
want ze was nog bezig met de opnames van Dance, Girl, Dance
waarin ze in elkaar was geslagen door haar pooier.
Ze was dus onherkenbaar.
Zo ontmoetten ze elkaar.
Ze schudde de maracas
Hij speelde gitaar
Maar hij woonde in Havana En zij in Rio del Mar
En ze schudde de maracas In een Portugese bar
Terwijl hij tokkelde in Havana De afstand tussen hen was groot
Maar na een tijd
Kreeg hij een baan bij een band in Harlem
Ze kreeg een baan bij een band in Harlem
Hij zei: 'Ik ben de attractie'
Ze zei: 'Ik ben de ster'
Maar ze zijn getrouwd En kijk nu hoe gelukkig ze zijn
Dus schud je maracas
Kom gitaar spelen
Bedankt.
-Mr Arnaz? -Ja.
Desiderio Alberto Arnaz y de Acha el tercero,
alleen mijn moeder noemt me zo.
-Desi. -Ik ben Angie.
Ik kijk ernaar uit met je samen te werken.
Ik kijk er ook naar uit, Angie.
-Patty. -Patty.
-Van Patricia? -Ja.
-Ook in het koor? -Danskoor.
-Oké. -'Weet je onze ontmoeting nog?
Je was brutaal attent, maar nu ben je onaangenaam onverschillig.'
Wat?
Tekst uit onze film, suffie.
Kennen wij elkaar?
Nee.
Desi. Ik ben Daisy.
'Weet je onze ontmoeting nog?'
Die zou ik nog wel geweten hebben.
'Je was brutaal attent, maar nu ben je onaangenaam...'
-Wacht. Was jij dat? -'...onverschillig.'
Dat was ik, ja.
Ze hebben getalenteerde visagisten.
'Ik ben Angie, van het koor.
Als ik drink, trek ik mijn kleren uit.'
Ik moet het vragen,
hoe wist je dat Patty van Patricia kwam?
-Mijn naam is Desiderio Alberto Arnaz... -Ik heb niet zoveel tijd.
En jij bent Lucille Ball.
Gebruik een tekst die je nog nooit op iemand hebt getest.
Wil je de rumba leren?
Oké, leuk.
En ja, graag.
Maar die moet je eerder hebben gebruikt.
Ik wil niet brutaal zijn.
Het is handig voor je rumba-nummer in de film.
Ik heb geen rumba-nummer in de film.
-Geen rumba? -Nee.
Dan is het een slecht script.
We moeten op iets anders dansen.
Goed.
Waarom kwam je naar Hollywood?
Ik ben uit New York weggestuurd.
-Serieus. -Ik meen het.
Ik ben van de toneelschool gestuurd omdat ik niet goed genoeg was.
Ga weg.
Ik ga niet weg.
Ik deed wat modellenwerk.
Ik werd ontslagen als Ziegfeld-meisje, maar aangenomen als Goldwyn-meisje.
Daarom ben ik hier.
Waarom ben jij naar Hollywood gekomen?
De bolsjewieken brandden mijn huis af.
Een andere reden dus.
Ja.
Lucille
Er is niet veel dat rijmt op Lucille
Bastille
Maar wie zou daar Een liedje over schrijven?
Ik heb een deel van je smoking geleend.
Er zit een broek bij, maar die draag ik.
Niet lang meer, vriend.
Dus...
Ja?
Mag ik je Lucy noemen?
Ik denk dat we dit professioneel moeten houden, jij niet?
-Ik maakte een grapje. -Ik ook.
Dat kwam er goed uit.
Wat is je ambitie?
Mijn ambitie? Voor vanavond? Was dat niet duidelijk?
Nee, ik bedoel niet ambitie. Wat bedoel ik?
-Doelen? -Nee.
Toekomst.
Dromen.
-Wat zijn mijn toekomstdromen? -Ambitie was beter.
-Ben je mij aan het interviewen? -Ja.
Oké. Ik woon in een klein huis.
Je wilt in een groter huis wonen.
Ik wil een thuis.
-Zoals voor oude mensen? -Geen tehuis.
Een thuis.
Met een gezin en etenstijd.
Mag ik een brutale vraag stellen?
Ga je vragen waarom ik niet getrouwd ben?
Ik wilde vragen waarom je geen filmster bent.
Waarom speel je de tweede vrouwelijke hoofdrol in Too Many Girls?
Ik heb een contract bij RKO. Ik speel de rollen die ik moet spelen.
Mijn carrière is aanbeland op kruishoogte.
Daar heb ik me in berust.
Dus ik zou graag rust hebben.
Ik wil een thuis.
Je hebt meer talent dan je door je rollen kunt laten zien.
-Hoe weet je dat ik talent heb? -Omdat ik talent heb.
Je kan een serieuze actrice zijn. Je zou een ster moeten zijn.
-Maar... -Maar wat?
Er is iets met je lichamelijkheid.
-Je bent... -Halfnaakt?
Zeker.
-Maar... -Maar?
Jij... Er is geen Engels woord.
Wat betekent dat?
Het betekent dat je 'kinetisch begaafd' bent.
Is dat niemand opgevallen?
Sorry. Ik moet de telefoon gebruiken om mijn verloofde te bellen.
Natuurlijk.
Wat?
Het duurt maar even.
Je verloofde?
Buitenlijn, alstublieft.
Niet dat ik niet...
Ik dacht gewoon dat we...
-Een ogenblik. -Ja.
Gisteravond voelde ik...
Met mij. Jij houdt niet van mij en ik niet van jou,
je bedriegt me altijd en ik doe alsof ik van niks weet,
dus ik ga weg.
Ik stuur iemand om mijn kleren op te halen.
Ik hou van je.
Maar niet echt, dus.
Ik heb je onderbroken. Wat zei je?
Het beeld vervaagt. Einde voorstelling.
-Bedankt. Notities boven. -Over een uur terug op het podium.
-Oké. Tot ziens. -Goed. Ja.
Schat, ik zie je zo.
-Het is waanzin. -Ja?
Ik dacht dat je zou weigeren met haar samen te werken.
Meen je dat?
Je houdt niet van communisten.
Nee.
Ik hou minder van de commissie.
Oké.
Des.
Toen de soldaten
je familie kwamen halen,
hoe eng was dat?
Je kijkt alsof je nergens bang van bent.
Ze hebben alle dieren gedood.
Niet om te eten, ze hebben ze gewoon allemaal gedood.
Ik weet nog steeds niet waarom.
Het kan beide kanten opgaan,
we hebben de laatste aflevering van de show al gedaan.
Deze show, iedereen die hier werkt, Desilu, Lucy's carrière, de mijne ook.
Het kan gisteren afgelopen zijn en we weten het nog niet.
Ben je gek? Ik word echt wel bang.
Gewoon waanzin.
Lucy?
Kom binnen.
Madelyn ging veel te ver en ik zal met Jess praten.
-Nee, dat kan me niet schelen. -Mij wel.
Je zei dat ik het verkeerde vakje had aangevinkt.
Voor de leessessie.
Er zijn minder woorden voor nodig dan voor de waarheid.
Lijk ik geen idioot die niet kan deelnemen aan de democratie?
Het was eenvoudiger en het gaat niemand aan.
Het is duidelijk dat het iedereen aangaat.
Blijf niet in de kranten kijken.
Ik heb mensen die het laten weten als een redacteur erover nadenkt.
Er is iets mis met het verhaal, daarom bericht niemand over Winchell.
Nee. Het artikel van Confidential.
Dat wordt opgemerkt.
HOUDT DESI ECHT VAN LUCY?
God.
DINSDAG
BLOKKERING
-Ik vind dit mooi, Tommy. -Die kleur staat je goed.
-Echt mooi. -Ik kan de achterkant innemen.
-Ik kan de halslijn laten zakken. -Niet op CBS.
Maar nu gaan we wel de goede kant op.
-Moet ik schoenen pakken? -Ja, graag.
Ja?
-Dat is een mooie jurk. -Dat dacht ik ook.
Leen je ze voor een cocktailparty?
-Een etentje. -Waar?
Het appartement van Ricky en Lucy Ricardo.
-Is dit voor de show? -Lucy heeft Ethel uitgenodigd.
-Viv. -Weet ik, luister.
Lucy heeft haar uitgenodigd
en ze denkt dat ze wordt gekoppeld.
Ze wil er leuk uitzien.
Iets nieuws voor het personage.
Maar het personage is Ethel Mertz, toch?
Ja.
Hé. Niet doen.
'Houdt Desi Losjes van Lucy?'
Daar hebben ze over nagedacht.
'Als buren geschreeuw horen, gevolgd door het geluid...'
Is er niet genoeg aan de hand met...
Ik zou bezorgder zijn...
'...zonder te hoeven onderzoeken. De roodharige...'
Heb je die dingen ooit serieus genomen?
Ik neem mijn huwelijk serieus.
En Desi zei?
'Ik heb geen meisjes meer gehad sinds ik jou zag.'
-Geloof hem dan. -Ik geloof hem.
Het is een oude foto.
Hij was aan het kaarten op de boot.
-Waarover zou je bezorgder zijn? -Wat?
Je zei: 'Je zou bezorgder zijn...' en ik onderbrak je. Winchell?
Ja.
Ik mag er niet één kiezen. Het gaat mij om beide.
-Ten eerste, ten tweede... -Begrepen.
Hoe zit het met het derde? Wat zeiden ze?
We vonden gisteren niet de beste dag om ze over het derde te vertellen.
-Nee. -We doen het nu.
Eerst Jess, dan de omroep, dan Philip Morris.
Het kon erger.
Hoe?
Je zou Ethel kunnen spelen.
Begrepen.
Zit Lucy te lang aan de telefoon?
We horen maar één kant van het gesprek. Blijven we te lang hangen?
Je hoeft niet alles op te schrijven wat we zeggen.
-Daar komen we later achter. -Goedemorgen.
-Morgen, Des. -Hallo.
Mary Pat, kun je ons even alleen laten?
-Natuurlijk, Mr Arnaz. -Bedankt.
-'Natuurlijk, Mr Arnaz.' -Ze is aardig.
-Je hebt al genoeg problemen. -Niet waar.
-We moeten praten. -Nee, vertel me niet...
Alles is nog goed. Niemand heeft erover geschreven.
Goed. Als ik haar gezicht zie,
-lijkt het... -Ik ben zwanger.
Dat is niet wat ik wilde zeggen.
Daar komen we over praten.
We wilden het gisteren zeggen, maar
-andere dingen... -Tuurlijk.
-Een een-tweetje. -Nee, ik krijg een baby.
Wat doen we nu?
Het lijkt alsof niemand gefeliciteerd heeft,
maar dat kan niet, want dit zijn goede vrienden en collega's.
-Nee. -Je hebt gelijk, sorry.
-Geweldig. Gefeliciteerd. Nog een baby. -Bedankt.
-Mazzeltof aan jullie beiden. -Gefeliciteerd.
-Erg blij. -Heel blij.
-Ja. -Erg spannend.
Dus...
Ja.
Met Lucie was ik zo groot als een walvis, dus...
Je hebt ongeveer zeven weken
voordat je me achter dozen en stoelen moet verstoppen.
En na nog eens zeven weken pas ik niet meer in het beeld.
-Wat wil je doen? -Doen?
-Wat er te doen was, is gedaan. -En wij?
Eén mogelijkheid. Lucy Ricardo krijgt een baby op televisie.
-Nee. -Hoeveel scripts zijn er?
Vijf voor productie. We filmen 4, we schrijven 9.
Vier. Niet erg.
Maar het script waar je nu aan werkt, aflevering 9, schrap het.
-Oké. -Nee, dus.
Het is nu: 'Lucy vertelt Ricky dat ze zwanger is'
en vanaf daar gaan we door. Welke is dat?
-Welke? -'Lucy gaat naar Italië.'
-We willen je naar Italië sturen. -Waarom?
Om van de set af te komen.
Waarom gaan ze naar Italië?
-Vakantie. -Ze gaan niet naar Europa,
ze gaan naar de Grand Canyon, Niagara Falls.
Ricky heeft een optreden in een club in Rome.
-En wat doet Lucy? -Ze stampt druiven.
Lucy en Ethel gaan naar een wijngaard.
-Waarom? -Dat weten we nog niet.
En ze stampt druiven.
De wijngaard ligt in de 19e eeuw?
-Doen ze dat niet meer? -Nee.
We vinden de enige wijngaard waar ze dat nog doen.
Kom binnen.
-Sì, signora, u riep me. -Ja.
Zijn er wijngaarden in de buurt?
Ik wil weten hoe ze de wijn maken, de druiven plukken,
hoe ze het sap eruit persen.
In Turo maken ze de wijn nog op die manier.
Simpel.
-Waarom wil ze dat? -Dat weten we nog niet.
Ze doet auditie voor een Italiaanse film.
Wat heeft dat met druiven stampen te maken?
-De rol. -Ze is het type dat ik nodig heb.
De rol van een mooie Italiaanse roodharige die...
Op de druiven stampt.
Het komt wel. Lucy moet vijf minuten in een vat druiven doorbrengen.
Ik zie het voor me.
Wat kan er gebeuren in het vat? Wat kan ze doen?
Dat maakt nu niet uit. We moeten terug naar Des.
Het netwerk staat het niet toe en Philip Morris ook niet.
-Lucy. -Wacht.
-Ze verliest een oorbel. -Dat is het.
-Wat? -In de druiven.
Doe het volgend jaar.
Ze gaan niet naar Italië als ze zwanger is.
Ik wed om mijn salaris dat we 'zwanger' niet mogen gebruiken.
'Lucy vertelt de waarheid.'
Dat is Madelyns idee.
-Vlak nadat ik het voorstelde. -Mensen.
Ricky wedt dat ze geen twee dagen zonder liegen kan.
We zorgen voor situaties waarin ze wel moet liegen.
Het is begonnen. De komende 48 uur.
-Oké. -Oké.
Ik kan bijna niet wachten om je morgenmiddag te horen.
Waarom?
We spelen bridge bij Carolyn, weet je nog?
Nee.
Ik kan de middag niet doorbrengen met 3 vrouwen
en de waarheid moeten zeggen.
Ik bel Carolyn en zeg dat ik ziek ben.
Na 47 uur wint ze, maar in het laatste uur...
-Hier is het. -...komt de belastingdienst langs.
De man vraagt over een paar twijfelachtige dingen
van Ricky's aftrek. Lucy zit ook in de woonkamer.
Als haar wordt gevraagd mee te werken, kan ze niet liegen.
-Een grappig uitgangspunt. -Jazeker.
Maar haal die scène weg.
-Het kan een goede scène zijn. -Als ik hem schrijf.
Ricky houdt van Amerika. Hij is graag Amerikaans.
Hij is dankbaar. Hij zou nooit valsspelen.
-Het is herkenbaar. -Ik niet. Ricky ook niet.
Vooral als zijn vrouw on-Amerikaans wordt genoemd.
Zoek iets anders en start met de zwangerschap.
-Luister. -Wat?
-Ze laten het ons niet doen. -Dat is mijn probleem.
Was dat maar zo, maar het is echt mijn probleem.
Dus in plaats van over druiven te praten, waarom...
Dit moet je begrijpen.
Ze mogen ons de rest van het jaar uit de lucht te halen
en onze contracten doorbetalen
en vragen beantwoorden over waarom het moederschap te obsceen is.
Maar iets zegt me dat ze die kant niet op gaan.
In plaats daarvan krijg je
een lijst beperkingen,
wat kan inhouden dat je je weddenschap wint.
Dat weten jullie vast prachtig te omzeilen.
Je zei dat ik aardig moest zijn.
-Goed? -Ja.
Het kan me niet schelen wat je eerste gedachten waren,
maar je eerste woorden waren niet goed.
En wat had jij bij de leessessie?
Het spijt me, ze had constant aanmerkingen.
Zo werkt ze.
-Dat gebeurt meestal privé. -Ja.
Op jouw advies kon ze misschien af en toe
een keer als eerste woorden 'goed script' zeggen.
Is dit de juiste week voor dit gelul?
-Hé. -We lijken enig succes te hebben.
We zijn moe door het script van deze week.
Ben je moe? Heb je een dutje nodig?
-Kan ik je even spreken, baas? -Zeker.
Ik ben de executive producer.
Je kunt me niet zo behandelen. Het is mijn show.
-En Madelyn had gelijk. -Ricky betaalt belasting.
-Ik snap het. -En we krijgen de baby in de show.
Ze zeggen echt geen ja.
Ze zeggen echt geen ja tegen jou.
-Heb je dat allemaal? -Ja.
Dat was een grap.
Terug naar vlak voor Vivians opkomst.
'Wanneer gaan we eten?' Klaar en actie.
Wanneer gaan we eten? Ik leef op boterhammen met pindakaas.
Die zin moet je naar de tafel brengen.
-Je moet naar de tafel lopen. -Waarom?
Dan zie je de tafel,
er is voor vier gedekt en je zegt de volgende zin.
Komt er nog iemand?
Fred, ik ben zo vrij geweest een jongedame te vragen als je tafelgenoot.
-Een jongedame? -Een leuk jong ding.
Laat maar komen.
-Wacht even. -Wat?
Als ik zeg: 'Ik ben zo vrij geweest een jongedame te vragen',
moet Ricky een slok nemen om niet te lachen.
Als ik 'een leuk jong ding' zeg, verslikt hij zich.
-Dat vind ik leuk. -Ik ook.
Het idee dat Ethel een leuk jong ding is, doet Desi verslikken.
-Een kwartier. -Oké.
Een kwartier pauze.
-Vrijdag ben ik grappig. -En wanneer word jij grappig?
'Waarom een man van huis gaat
vragen vrouwen zich al een eeuwigheid af.'
Genoeg.
'We nemen een van 's lands beroemdste echtgenoten.'
-Uit je hoofd? -Ik ken ergere dingen uit mijn hoofd.
Het is een tabloid.
'Met een roodharig mokkel dat thuis wacht,
zou Desi dwaas zijn...'
Hou op.
'...om als vrijgezel Hollywood af te struinen? Zo ja, waarom?'
-Het is verzonnen. -20 miljoen lezers willen het weten.
-Lucy. -Twintig miljoen plus één.
Hoe vaak moet ik uitleggen waar ik was en wat ik deed?
-Hoe vaak moet je 'uitleggen'? -Het blijft leuk, die grap.
Ze documenteren een hele nacht. Iemand uit je bende klikt.
Mijn bende.
Die avond was ik met Red Skelton en Xavier Cugat.
-Wie praatte, denk je? -Ze hebben het verzonnen?
Ik hoorde dat je een communist was.
Dat was waar, idioot.
-Een slecht voorbeeld. -Het was niet het verkeerde vakje.
Oké, dat spijt me.
Ik geloof je.
-Ik plaag je maar. -Mooi zo.
Nee, daarmee kom je van de regen in de drup.
Welke drup?
Je komt niet meer thuis.
-Je verandert erg snel van onderwerp. -Je kunt me wel volgen.
Ik vroeg of je wist dat je niet meer thuiskwam?
Natuurlijk kom ik thuis. Soms ga ik naar de boot om te kaarten.
Als het laat wordt, kan ik beter op de boot slapen.
Dat was één keer per week, toen twee keer. Nu vier of vijf keer.
Ik ga 's avonds naar huis. Jij naar de boot.
Je vroeg me ooit wat mijn ambitie was, weet je nog?
Mijn antwoord beviel je.
Ze gebruikte het woord 'thuis' veel. Het hebben van een thuis.
Lucy had drie huizen, maar soms, als ze zich rot voelde,
zei ze dat ze geen thuis had.
Ze zijn stiekem getrouwd, kochten een ranch in Chatsworth.
Ze waren intens verliefd en dolgelukkig.
Je moet begrijpen dat ze niet erg gelukkig waren.
Ze zagen elkaar nooit.
Desi en zijn orkest waren geboekt bij Ciro's.
Lucy stond onder contract bij RKO.
Desi was rond 4.00 uur klaar met werken.
Lucy moest om 5.00 uur bij haar en make-up zijn.
Ze troffen elkaar op Mulholland.
-Wat hebben we hier? -Desi.
Veel keuzes.
Maar één keuze voor mij, ze heeft 'n sterke rechtse hoek.
Mijn vriendin en ik hebben allebei de shows gezien.
Bedankt.
Ik heb het berekend.
Door de week zie ik je een-twintigste
zo veel als je trombonist.
Leer trombone spelen en ik geef je zijn baan.
Is dat moeilijk?
Het is beter als we de tijd die we hebben niet zouden besteden
aan ruziemaken over waarom we niet meer tijd hebben.
Ik ben geen kreng alleen omdat ik mijn man wil zien.
Hé.
Ik kan thuisblijven en onderhouden worden door mijn vrouw.
Dat zou passen bij het beeld van Cubaanse mannen.
Over welk thuis heb je het?
Of jij stopt en wordt gewoon mijn vrouw,
maar dat ga je niet doen, toch?
Nee.
Kom vaker naar de club om de show te zien.
Vijf dagen geleden draaide mijn film nog.
Wil je echt dat ik naar de club kom?
Waarom niet?
Oké.
Ze noemen me Cubaanse Pete
Ik ben de koning van de rumbabeat
Als ik de maracas speel Doe ik chick-chicky boem chick-chicky boem
Ja, meneer, ik ben Cubaanse Pete
Ik ben de rage van mijn straat
Wanneer ik ga dansen
Gaat alles chick-chicky boem Chick-chicky boem
De señorita's zingen En ze swingen
Die sombrero staat heel goed
Heel pittig
En als ze dansen Maken ze een vrolijke kring
El maraquero zingt een lied
De hele dag
Wat hebben we hier?
Lucille.
-Helemaal niet. -Hé, Lucy.
Je was geweldig in de film.
-Kun je het aan Phil opdragen? -Bedankt. Natuurlijk.
WOENSDAG
CAMERAOPSTELLING
Kom binnen.
-Goedemorgen. -Hé, Maddie.
Wat een week. Bedreigt Lucille Ball de Amerikaanse manier van leven?
Ze bedreigt schrijvers, cameramensen en Desi, meer niet.
-Heb je ooit zo'n week gehad? -Nee.
Dit is Hollywood. We krijgen er meer van
voordat die commissie klaar is.
-Kijk wat je nog kunt. -Nog?
Ik had er spijt van voor ik het zei. Ik ben onder de indruk.
-Wat heb je daar? -Wat ontbijt voor je.
-Ze zeiden dat je niet had ontbeten. -Jawel.
Een kop koffie en een halve grapefruit.
Wentelteefjes, spek, eieren en aardappeltjes.
-Smakelijk. -Voor jou.
Dat was heel lief, maar nee bedankt.
Ligt het aan mij of ben je afgevallen?
Dat klopt.
Je ziet er geweldig uit.
Bedankt.
Ik zie je op het podium.
-Madelyn? -Ja?
Wie heeft verteld dat ik niet ontbeten heb?
Ik weet het niet.
Ik denk...
Tino. De lange ober.
Oké.
Jezus Christus.
Nog niks over het Winchell-verhaal. Ik denk dat het goed zit.
-Misschien wel. -Misschien wel? Howard?
Er komt nog wat. Niemand van ons overleeft dit.
Howard.
Ze ontdekken wat nieuws, zoeken de oorspronkelijke getuigenis, iets.
-Maar er komt nog wat. -Er valt niks te ontdekken.
-Er komt niks meer. -Lucy is zwanger.
Dat wel.
-Wat? -Lucy is zwanger.
Van een baby?
Hoe? Ik weet niet zeker welke woorden ik moet gebruiken.
Hoeveel zwanger ben je?
Waarom dacht je dat je de woorden niet wist?
Hij bedoelt hoever...
Als percentage van negen maanden, waar ben je...
Iemand zou dit moeten filmen.
-Ze is 12 weken zwanger. -Dat betekent...
12 weken geleden heb ik mijn man geneukt.
Over ongeveer zes weken ga je het zien
en een maand daarna valt het niet meer te verbergen.
-Het is geen probleem. -Nee.
Dit is eerder gebeurd. Ik noem geen namen,
maar het is opgelost.
-Zegt hij dat hij me wil vermoorden? -Nee.
Je draagt een wasmand, staat achter stoelen, houdt een kussen vast.
Dat zijn goede ideeën, vooral als Lucy in elke scène wasgoed draagt.
Achter stoelen staan.
Waar staan die gigantische stoelen in hun woonkamer?
Lucy en Ricky gaan opknappen. Leuk voor de schrijvers.
Misschien nemen ze ficussen.
Het moeten sequoia's zijn en ik zou er steeds achter moeten staan.
-Wat stel jij voor? -Dat ze een baby krijgen.
-Wat bedoel je? -Ik zei toch dat het zo zou gaan.
Lucy Ricardo is zwanger tijdens de show.
Acht afleveringen die beginnen met Lucy die Ricky het nieuws vertelt
en eindigen met de geboorte van de baby.
Nee.
Je kunt geen zwangere vrouw op tv hebben.
-Waarom niet? -Omdat het televisie is.
-We komen bij mensen thuis. -Zwangere vrouwen braken vaak.
Ik sta op het punt te braken.
-Mag ik iets zeggen? -Ik kan niet wachten.
Als Lucy zwanger is, vraagt het publiek zich af hoe.
-Ze slapen in aparte bedden. -We schuiven ze tegen elkaar.
-Nee. -Nee.
We houden voet bij stuk. Het kan niet. Einde discussie.
Miss Rosen, wilt u binnenkomen met een blocnote en pen?
Mijn secretaresse.
Wat ben je aan het doen?
'Aan Mr Lyons, voorzitter van Philip Morris.'
We willen hem hier niet bij betrekken.
'Ik denk dat het allemaal op u neerkomt.
U betaalt voor deze show en ik zal doen wat u besluit.'
Mr Lyons bemoeit zich hier niet mee.
'Er is één ding dat u moet begrijpen.'
Desi.
'We gaven u de beste serie op tv
en tot nu toe namen wij de creatieve beslissingen.
Ze zeggen nu dat Lucy en Ricky geen baby kunnen krijgen.'
Dat is niet echt wat ik zei.
'Als u het ermee eens bent,
zeg dat we niet accepteren dat ze zeggen wat we niet moeten doen, tenzij
ze vanaf de volgende aflevering ook vertellen wat we moeten doen.
Met vriendelijke groet, et cetera.' Verstuur het per telegram.
Ja, meneer.
Dat was niet eens waarom ik met hem trouwde.
Dat was waarom.
Stilte. Tijd voor de repetitie.
Lucy, laat me hieruit.
Maak deze jas los.
Als jullie het goedmaken.
Ik maak het niet goed met hem na wat hij heeft gezegd.
En tegen mij zei ze dat mijn moeder op een wezel lijkt.
-Zeg sorry, Ethel. -Nee.
Kom op, Ethel. Zeg hem dat het je spijt.
Het spijt me dat je moeder op een wezel lijkt.
Nu, Ethel.
Hij zou meer respect moeten tonen.
Ik heb hem de beste jaren van mijn leven gegeven.
Waren dat de beste?
Oké. Nu staan jullie quitte.
Wat zijn je voorwaarden?
-Nou, hij moet... -We moeten terug naar de eettafel.
Wat?
We moeten terug naar de eettafel.
Ik denk dat we, gezien de tijd, verder moeten gaan.
-Het was goed. -Behalve dat het niet goed was.
-Wat? -Het was niet goed.
-Laten we teruggaan. -Wat is er?
-Ze wil terug. -Naar wat?
-De dinerscène. -Wat?
-De dinerscène, zatlap. -Hebben we al iemand om Ethel te spelen?
Goed. Vooruit.
-Verder of terug naar de dinerscène? -Terug.
Pagina 15. Dit is nog steeds scène A.
Vanaf: 'Hij laat me niet zonder eten zitten.'
-Camera's en rekwisieten resetten. -Wat was er mis met de scène?
-Jij zat erin. -Bill.
-Iets fundamenteels. -Ik zoek het wel uit.
-Laten we ons eigen werk doen. -Ik sla hem tot hij bloedt.
-Dekt de verzekering dat? -Ik heb de hoogste dekking.
-Goed zo. -Klaar?
Stil, tijd voor repetitie.
Vanaf: 'Klopt, hij laat me niet zonder eten zitten.'
Klaar...
en... actie.
Klopt, hij laat mij niet zonder eten zitten.
Mooi zo.
Ga zitten, allemaal.
We hebben geen stoelen meer.
Jullie vinden het niet erg om te delen, toch?
-De rosbief moet voorgesneden zijn. -Komt goed.
-Zo goed? Te veel vet? -Zeker weten.
-Hij bedoelt het vlees. -Nee, het vlees is prima.
Nou, doe je ding.
Perfect.
-Ja? -Verder.
-We blijven hier. -Waarom?
-Om de bewegingen uit te werken. -Bill en ik doen dat.
-Niet dat ik je niet vertrouw... -Dit is cameraopstelling.
We kunnen dat morgen doen.
Ik ben er erg voor om het nu te doen.
Ik moet mijn regiebevoegdheid uitoefenen.
-Wat? -Laten we een pauze nemen.
-Het is nog geen tijd. -Tien minuten.
-We komen terug bij scène A. -Nee, dat doen we niet.
Misschien niet. Moeilijk te zeggen.
Zeg wat er aan de hand is, schat.
Weet je wat ik bedacht?
Het moet duidelijk zijn dat ik een mooie tafel dek.
Er moeten bloemen op staan.
En ik probeer ze precies goed te krijgen.
Ik snij een stengel af, maar nu is die te kort.
Ik snij de andere af. Nu zijn die te kort.
-Ik snap het. -Wat denk je?
Ik denk dat je een kleine inzinking hebt.
-Van de bloemen. -Vertel me wat er nu gebeurt.
Waarom is dit zo moeilijk te begrijpen?
De eettafel werkt niet en die hebben we nodig.
Dat zijn de bouwstenen van drama.
Viv.
Het ligt niet aan jou of Bill.
De dinerscène. Het ligt aan Donald Glass.
Hij wordt grappig.
Dat weet ik zeker.
Kan niet beter worden tot het slecht wordt.
-Stap één van de lijst doorstrepen. -Ja.
Oké.
Hou je het vol?
We hebben 37 afleveringen gemaakt.
Als je 37 van wat dan ook doet, wordt een ervan je 37e beste.
Deze is geregisseerd door Donald Glass.
De commissie gaat hun bevindingen niet baseren
-op de... -Fuck de commissie. Dat zei ik.
Het is de show. Tenzij je zijn kleding meetelt,
begrijpt Glass de bewegende delen van fysieke komedie niet.
Dat is alles.
Mijn punt is, jij bent niet het probleem.
-Luce? -Ja?
Madelyn heeft me vanmorgen ontbijt gebracht.
Wentelteefjes, spek en aardappeltjes.
Ze zei dat iemand zag dat ik niet ontbeten had.
Ze zei dat het leek of ik was afgevallen.
-Klopt, je ziet er goed uit. -Ze is schrijfster.
Ze brengt mensen hun ontbijt niet.
Ik weet niet wat je bedoelt. Het klinkt alsof ze...
Hoe kon ze weten dat ik niet ontbeten had?
Ik weet het echt niet.
-Jij was het, toch? -Ja.
Je moet toegeven dat ik het snel opbiecht als ik lieg.
-Bewonderenswaardig. -Bedankt.
Je liet haar ontbijt brengen en iets zeggen over mijn gewichtsverlies.
Laat me uitleggen waarom.
Waarom?
Ik denk dat je moet stoppen met dat dieet.
-Het werkt. -Het is niet goed voor je.
-Ik voel me geweldig. -Het is niet goed voor Ethel.
Nee.
We zijn beste vriendinnen. Ik wil geen ruzie.
Ik heb ontbijt gestuurd...
Je stuurde het met Madelyn en een bericht.
En nu een nieuw bericht, dat ik er te goed uitzie.
We willen het gewicht dat je had toen we je castten.
-Want dit is slecht voor Ethel? -Ja.
Of slecht voor jou?
Goed.
Iedereen blijft van Lucy houden als je zwanger bent.
Je bent geen pin-up girl.
Bedankt, Viv.
Doe rustig aan, dat is alles.
Iedereen steunt je
en niemand voelt zich grappig omdat we doodsbang zijn
en je helpt niet door iedereen af te katten
voor de hele crew.
Verdomme, de meeste vrouwen lijken op jou, niet op mij.
Ze willen zichzelf op televisie zien.
Waar schreeuwen jullie twee over?
-Niks. -Niks.
Ik ben mijn ochtenddutje aan het doen.
Doe je dat niet terwijl we repeteren?
Ik hoor graag meer van die Moss Hart-humor in de show.
Maak je geen zorgen. Het gewicht komt altijd terug.
Ik kan het niet meer tegenhouden.
-Dit gesprek ging slecht. -Ik vond het geweldig.
Ik heb nu zin om voor tientallen miljoenen mensen op te treden.
Goed, dus...
Oké.
-Lucille. -Ja.
Ga mee iets drinken.
Het is 10.00 uur.
Ergens is het vast 10.15 uur.
We moeten weer het podium op.
-Ik vraag me af of ze op je wachten. -Bill...
Zeg dat Mrs Arnaz even vrij neemt.
-Je ziet haar wel verschijnen. -Over een kwartier.
Ja, mevrouw.
Ik heb een tuinschaar nodig voor de openingsscène.
-Begrepen. -Kom.
We moeten duidelijk maken dat ik een mooie tafel dek.
Leg het niet uit.
-Ik knip een bloem af. -Het boeit hem niet.
Hij is te kort. Ik knip de andere af.
-Die zijn te kort, enzovoort. -Begrepen.
Ik wil een tuinschaar.
Een gewone schaar is niet sterk genoeg.
-Hij wil je nu vermoorden. -Prima.
-Vooruit. -Ja.
ALLEEN STUDIOPERSONEEL
Het regent. Blijft je haar goed?
Het is in orde.
Sinds ik deze show begon, stoot mijn haar regen af.
Dat is handig.
Ik had geen idee dat het hier was.
Ze vallen niet graag op.
Waarom zou dat zijn?
Wat voor mensen gaan er op woensdagochtend naar een bar?
Uiteenlopende mensen.
Wat neem je?
Een tetanusprik.
-Jim Beam. Twee maal. -Goed, Bill.
Ik dacht dat je Desi had beloofd niet te drinken tijdens werk.
Ik had beloofd niet dronken te zijn tijdens werk.
-Heb je me ooit dronken gezien? -Zou ik het weten?
Nee.
-Op je nieuwe baby. -Oké, dan.
Zijn ze beleefd of herkennen ze ons niet?
Ze hebben geen tv-toestellen.
Waarom bedacht ik dat niet?
Schat, ik lees elke dag zeven kranten.
Wanneer heb je daar tijd voor?
Tussen de races in Santa Anita zit een half uur
en ik kies een paard in een minuut.
-Moet je niet werken? -We hebben nu bookmakers en telefoons.
Weet ik alles van door mijn Damon Runyon-film.
In geen van die zeven kranten
heb ik gelezen dat Lucille Ball een communist is.
-Ik hoor er niemand over. -Sinds wanneer praat je met iemand?
Hoe minder je praat, hoe meer dingen je hoort.
Ik heb niets gehoord, dus...
Problemen thuis?
-Ja. -Nee.
Ik zou heel graag problemen thuis hebben,
maar mijn probleem is niet veel thuis.
Twee keer per week.
Hij was woensdag aan het kaarten op de boot...
Weet ik. De foto is zes maanden oud. Ik was erbij toen hij werd genomen.
Waarom was hij niet thuis? Waar ik en onze dochter waren?
Ik ken niemand die zo verliefd is
op Amerika als jouw man en George M. Cohan,
die zoveel van Amerika hield dat hij vijf keer hetzelfde nummer schreef.
Desi houdt net zoveel van Amerika als die vent.
Dat betekent niet dat hij geen Cubaan is.
Dat weet ik.
In zijn cultuur heeft mannelijkheid een eenduidige betekenis.
-Dat weet ik ook. -De man is de man.
En niet voor niets, maar de vrouwen zijn blij.
-Heb je het ze gevraagd? -Ze lijken blij.
Oké.
-Maar dat doet er niet toe. -Echt niet, nee.
Hij is helemaal weg van jou, Lucille.
En hij mist je als jullie gescheiden zijn.
Dat weet ik.
Dat hoeft niet. We wonen in hetzelfde huis.
Dat moet wel. Dat wil ik zeggen.
Hij moet tijd doorbrengen weg van jou
-zodat hij niet de... -Tweede viool speelt.
Ik moet constant mannelijke ego's omzeilen.
Waarom ben jij dan de baas op de set?
Tijdens de repetities? Je doet het recht voor zijn neus.
Ik kan de gevoelens van de regisseur niet de show laten verzieken.
Mij kunnen de gevoelens van Donald ook niks schelen. Het is een prutser.
Maar we zullen dat overwinnen, want, eerlijk gezegd, dit is niet Oom Vanja.
Begrepen. Maar de scène van de eettafel moet goed zijn.
Werkelijk? Ik doe pas 40 jaar variété,
dus ik weet niets van deze dingen.
-Ik weet dat je het weet. Maar... -Je deed het waar Desi bij was, bedoel ik.
Ik zal je wat zeggen over Desi. Hij runt deze show.
Elke creatieve beslissing gaat via hem.
Elke zakelijke beslissing, de omroep, Philip Morris...
Bovendien is hij op maandag klaar voor de opnames.
Het kost mij vijf dagen om een lach te krijgen.
Hij doet de leessessie al perfect.
En die man speelt voor niemand tweede viool.
-Hoeveel mensen weten dat? -Wat?
Dat Desi de show runt.
Hoeveel mensen weten dat?
Heel even leek het
of Lucy een serieuze actrice zou worden in serieuze films.
Ze zou strijden om rollen met Crawford, Hayworth.
Zij had in All About Eve kunnen spelen en weet je?
Ze had de sterren van de hemel gespeeld.
Bijna was het zo gegaan.
Heel even.
Desi.
Lucy?
Wat is er gebeurd?
Lekke band.
Vijfhonderd meter terug.
-En je hebt de auto daar gelaten? -Ik heb de laatste 500 meter gerend.
Wat is er? En je rende je met een fles champagne in je hand?
De fles meenemen...
Is feestelijker.
Ik heb hem.
Ik heb de rol.
-Welke rol? -Ik heb de rol, Des.
The Big Street.
Je zei dat Rita Hayworth hem had.
Planningsproblemen.
Daarna ging hij naar Judy Holliday Planningsproblemen.
Ik heb de vrouwelijke hoofdrol in The Big Street.
Dat is geweldig.
Ik sta tegenover Henry Fonda.
Maar wanneer beginnen de opnames?
Over twee weken.
Ik kan nog steeds niet op adem komen.
-Het is Damon Runyon. -Weet ik.
Ik heb het script gelezen en ik ben erg blij, Lucy.
Maar ik keek ernaar uit dat je mee op tournee ging.
Rita Hayworth had planningsproblemen.
Jij ook.
Denk je dat ik niet
in dezelfde stad op dezelfde tijd met mijn man wil zijn?
-Wat moet ik... -Ja.
Elke beslissing neem ik om bij je in de buurt te zijn.
-Elke beslissing. -Nou, ja.
Maar niet elke afzonderlijke beslissing.
Je weet hoeveel jaar ik mijn hoofd in beeld heb gestoken,
iets kattigs zei en wegging.
Waardeloze rolletjes in films waar ik geen cent aan zou uitgeven,
al was het de enige bioscoop met airconditioning.
Als The Big Street een hit is,
krijg ik de rollen die naar Rita en Judy en Bette gaan.
Welke Judy?
-Holliday. -Zij.
Wie is de honkbalspeler waar je het over hebt?
Degene die ging zitten en Lou Gehrig die streak liet doen?
Wally Pipp.
-Gehrig was zijn understudy. -Back-up.
En de man nam op een dag rust.
Gehrig kwam erin en ging er 40 jaar niet uit.
Veertien, en het was Wally Pipp.
Stel dat Wally Pipp planningsproblemen had,
Lou Gehrig met het orkest van zijn man op tournee ging.
Het had de geschiedenis van honkbal veranderd.
En van Latin-muziek.
Rita Hayworth is Wally Pipp. Ik ben Lou Gehrig.
The Big Street is de Yankees.
Ik had de metafoor al lang door.
Je hoeft niet te touren. Je kan hier blijven.
-En wat doen? -Ciro's elke avond uitverkopen.
We zijn geen huisband.
Ik wil graag New York uitverkopen.
En Chicago en Miami.
Weet ik.
Acht weken.
Ik kom in het weekend waar je ook bent.
Het is dus belangrijk dat je niet verliefd wordt
op een ander van maandag tot en met vrijdag.
Akkoord.
Zullen we de champagne openen en gaan naaktzwemmen?
Die fles champagne is nu een granaat,
maar al je andere ideeën waren goed.
Lucy, Jezus. Wauw.
Je wordt een filmster.
Voel je je daar prettig bij?
Voel ik me daar prettig bij?
Die fles heeft komische timing.
Ik werk al bijna tien jaar voor deze studio.
Ik ben nog nooit bij de voorzitter geweest.
Mr Koerner is hoofd productie.
Tweede in lijn.
Toch hoger dan ik ooit ben gekomen.
-Ja. -Stuur haar naar binnen.
U mag naar binnen.
Lucille.
-Charles Koerner. -Lucille Ball.
-Vind je Lucille of Lucy leuk? -Lucy is goed. Beide is goed.
-Lucy. -Oké.
En noem ik je Charlie?
Iedereen zo briljant als jij in The Big Street
mag me Betsy noemen voor mijn part.
-Bedankt. -Ga zitten.
Bedankt.
Er is een hele nieuwe kant van jou die we nooit zagen.
Waar zat die?
Begraven onder slechte films.
Ik heb je eerder die grap horen maken.
Blijf me zulke films geven en je zult het niet meer horen.
We beëindigen je contract, Lucy.
-Het is geen grap. -Dat was goed.
RKO beëindigt je contract.
Ik begrijp het niet.
We hebben niets voor je.
Maar dat...
Dit gebeurt snel.
-The Big Street was een succes. -Bij de critici.
Ik weet dat ze niet stonden te drommen aan de kassa,
-maar je leed geen verlies. -Nee.
-Je weet hoe het ons verging? -Daar heeft het niets mee te maken.
Damon Runyon verliet de stad voordat de opnames begonnen,
onze regisseur ging tijdens de postproductie in het leger
en onze editor stierf. Hij stierf gewoon.
-Er waren veel obstakels. -Dat klopt.
-Heb je de recensies gelezen? -Indrukwekkend.
Meer dan indrukwekkend.
Dit heeft niets te maken met jou in The Big Street.
Daar zou het wel mee te maken moeten hebben.
Ik heb laten zien wat ik kan
en dat is nog maar het begin.
Dat is nog maar het begin ervan.
-Weet je zeker dat dit geen grap is? -Het is een harde business.
Dat weet ik ook wel. Ik zit er al sinds mijn 14e in.
Maar je bent nu 35.
En dat is het probleem?
Nee, het probleem is dat je echt 39 bent, nietwaar?
Negenendertigjarigen gaan niet naar je films?
Willen ze geen verhalen over zichzelf zien?
Je was er toen Judy Holliday en Rita Hayworth
andere films hadden en we wilden Fonda niet kwijt.
Deze studio heeft een mondelinge overeenkomst met Metro en Warner
en ze lenen ons Holliday of Hayworth,
dus we hebben niet genoeg voor je om je onder contract te houden.
Judy Holliday doet één ding heel goed, maar slechts één ding.
Ik weet hoe je je nu voelt. Ik heb dit gesprek 100 keer moeten houden.
Vreemd, want je doet het vreselijk.
Mag ik iets voorstellen?
Radio.
-Wat zei je daar, verdomme? -Je hebt er de stem voor.
Je kunt veel doen met je stem.
Je moet aan radio denken, Lucy.
Jij moet oprotten, Betsy.
Lucy?
-Wat doe je? -Ik ben scripts aan het lezen.
Het is drie uur in de ochtend.
Weet ik.
Ik ben ook dronken.
Ik weet waarom je van drinken houdt. Ik kreeg het twee uur geleden door.
-Heb je goede films gelezen? -Dit zijn radiopilots.
Ja?
Ja.
Er is niets mis met radio.
Ik doe het de hele tijd.
Je bent een bandleider.
Je weet dat Bataan ook een hit was.
-Ik verstond je niet. -Bataan was een hit.
Ik was goed.
De recensies waren goed en ik maakte er geen ophef over.
Het had tot betere rollen geleid, maar ik moest,
hoe noem je het, vechten in de Tweede Wereldoorlog.
En nu die waardeloze rolletjes in films
waar je geen cent voor uitgeeft
al was de enige airconditioning...
-Des... -Ik kan ze niet krijgen.
DONDERDAG
REPETITIE
Schat, weet je zeker dat dat verband nep is?
Ja.
-Weet je zeker dat je in orde bent? -Ja, schat.
Laat me je helpen.
Gelukkig hadden de Mertzes hun luifel opgehaald.
Schat, het was allemaal mijn schuld.
Nee, het was mijn schuld, schat.
-Waren we niet dom? -Ja.
-We zullen nooit meer ruziemaken. -Lieverd.
-Lucy, gaat het? -Ja, het gaat goed.
-Weet je het zeker? -Ja.
-Godzijdank ben jij in orde. -Waarom?
Ik zei Ethel dat het mijn idee was, ze werd boos en ging naar haar moeder.
Nee.
Cut. Goed.
-Lunch? -Een uur voor de lunch.
Daarna aantekeningen en dan opnieuw.
-Even iets snels. -De tafelscène wordt goed.
Niet waar. Ik wilde mijn bezorgdheid uiten
over Ricky's opkomst.
Ik zei het maandag. Er zijn geen nieuwe pagina's.
-Omdat het gaat werken. -Luister.
Oké.
Nu snoeit Lucy de bloemen. Ricky doet de deur open en komt binnen.
We moeten de bloemen knippen.
Ik bedoel de bloemen eruit knippen.
Ik begreep het verschil niet tussen die twee regels.
-Het moet eruit, het is te lang. -Hoelang?
Ongeveer een minuut.
We komen terug op de bloemen.
De voordeur gaat open, Ricky komt binnen, Lucy ziet of hoort hem niet,
wat raar is omdat de voordeur daar is
en we hebben vastgesteld dat Lucy's
ogen en oren zijn verbonden met haar hersens.
-We geloven het. -Sorry?
We geloven het. Lucy is zo gefocust op het leuk maken van de tafel
dat ze niet merkt dat Ricky binnenkomt.
-Dat accepteer ik. -Oké.
Ricky komt stilletjes aanlopen, legt zijn handen voor haar ogen en zegt:
'Wie ben ik?'
En dan zegt Lucy: 'Bill? Sam? Pat? Ralph?'
-Ja, ze plaagt hem. -Ja. Dat is duidelijk.
-Ricky antwoordt... -'Nee.'
Nee. En de aanwijzing voor Ricky is: 'Woest.'
'Nee.' Hij is van streek. Lucy gaat door met plagen.
-'George, Julius, Stephen, Ivan?' -Ja.
Dat is veranderd in 'Pedro? Julio? Juan?'.
Want dat zijn Spaanse namen. Ik bedoel Mexicaans. Cubaans. Latijns.
Het zijn Braziliaanse namen. Turks.
-Ben je klaar? -We krijgen een maaltijdboete.
-Ja. -Lucy raadt wat namen.
Ja, plagend.
En het script geeft aan dat Ricky zijn handen weghaalt van Lucy's ogen,
-haar omdraait en zegt... -'Nee. Ik ben het.'
Dus nogmaals mijn vraag, Jess,
denkt Ricky echt dat er acht verschillende mannen kunnen zijn
die regelmatig hun huis binnenlopen, die allemaal zoals Desi Arnaz klinken?
Denk je dat we zeggen dat Ricky dom is?
Ik denk dat je zegt dat het publiek dat is. Dat vergeven ze je niet snel.
-Kosten deze lessen wat? -Heel veel.
Voor de grap waagt het publiek de sprong met ons.
Maar je hebt een bus vol orthopedisten nodig als ze landen.
-Jess. -We praten na de lunch.
-Ik heb een idee. -Mijn crew moet eten, we krijgen 'n boete.
-Lucy werkt aan de bloemen. -We knippen de bloemen eruit.
-Niet letterlijk... -Niet weer.
Ricky opent de deur, komt binnen, sluit de deur,
zoals we hem in 37 afleveringen zagen doen. Lucy ziet hem niet.
-Je beschrijft het script. -Juist.
Maar in plaats van het raadspel te spelen, staat Ricky daar gewoon.
Hij kan niet begrijpen waarom Lucy hem niet opmerkt, net als wij.
Hij staat daar een hele tel, dan nog een,
en dan vrolijk, lichtjes overdreven
zoals we hem 100 keer hoorden doen, zegt hij:
'Lucy, ik ben thuis.'
Voor hem is het grappig.
Hé, Luce? Laten we het er na de lunch over hebben.
-Jim. -Lunchtijd.
Eén uur. Terug op het podium voor aantekeningen.
Wacht even.
Desi, werkt dat voor jou?
-Werkt perfect. -We praten erover na de lunch.
Het moest worden gecorrigeerd.
-We kunnen meer uit 'hypocriet' halen. -Ja.
Zoals?
Dat Lucy zich tot Desi wendt en zegt:
'Goed om te weten dat mijn man een hypocriet is.'
-En Desi wordt boos en zegt... -'Hypocriet.'
Draait zich naar Fred en zegt: 'Wat is dat?'
Fred zegt: 'Iemand die het ene zegt, maar het andere doet.'
-Desi bedankt, wendt zich tot Lucy... -'O, ja?'
Dat is goed.
-Dat is wat ik wilde pitchen. -Ik pitchte het sneller.
Je onderbrak me.
Hoe denk je dat ik hier als vrouw terechtkwam?
-Komt het goed uit? -Madelyn had een goed idee.
We filmen beide versies en zien welke werkt.
Dat was mijn idee.
Een slecht idee.
-Het is gewoon niet jouw dag. -Kan ik je even spreken?
Natuurlijk.
Wat is er mis met beide versies filmen?
Je bent toch op de vloer tijdens de show?
-Ik ben waar ik altijd ben. -In het zicht van het publiek?
-Ik denk het. -Omdat we de twee versies doen,
doen we het een keer met je broek aan en een keer met je broek uit.
-Niet hetzelfde. -Wel.
En ik wil de versie niet doen met mijn broek uit voor 200 mensen.
Daar kom ik niet met je over praten.
Je gaat toch niet zeggen dat je weer zwanger bent?
Nee. Ik ben nog steeds zwanger van eerst.
Jess, je weet hoeveel ik je waardeer.
-Ik denk het. -Je weet het.
Oké.
En je weet ook wat Desi hier doet.
Zeker.
Elke zakelijke beslissing loopt via Desi.
Desi neemt de meeste zakelijke beslissingen.
-Je bent met een slimme man getrouwd. -Ja.
Hij neemt ook veel creatieve beslissingen.
-Ik weet niet of ik veel zou zeggen. -Ik wel.
Hij bedacht het camerasysteem.
Daarom ziet de oostkust de show niet op een wazige kinescoop.
Ook al gebruiken we drie camera's,
het studiopubliek kan elke scène zien, is ook van hem.
-Ja. -En wij kunnen het publiek zien.
Ik geef hem ook de eer.
Hij is degene die bedacht dat Lucy zwanger was in de show.
Gaat nooit gebeuren, want wat CBS ook zegt,
Philip Morris laat het niet toe, maar ik geef hem de eer.
Dat is het nou net. Dat doe je niet.
Wat bedoel je?
Hij wordt niet vermeld als EP,
wat hij wel is, laten we eerlijk zijn.
Alleen jij wordt vermeld.
Ik heb het niet gewonnen in een loterij.
Ik ben de showrunner en de maker van de show.
-We kunnen het niet zonder jou. -Absoluut niet, nee.
Ik zie ook niet hoe we het zonder Desi kunnen.
Omdat hij Ricky speelt, waarvoor hij op de titelrol staat.
-Moeten onze agenten praten? -Nee.
Ik voel me niet op mijn gemak zo.
Ik ga je nog minder op je gemak stellen.
Je moet me helpen mijn huwelijk te redden.
Waar denk je dat ze het over hebben?
Ik denk over jou.
Ze willen je minder betalen. Je bent niet zo grappig als ik.
-Vraag Desi of ik hem kan spreken. -Natuurlijk.
-Madelyn? -Ja.
-Was alles goed daarbinnen? -Ja.
Het moet coherent zijn. Als alles mag, is niets grappig.
Anything Goes had succes.
-Niet Cole Porters Anything Goes... -Ik weet het.
Waarom zeg je mij dat?
Ricky's entree met zijn handen voor mijn ogen, was dat Jess?
Buiten die kamer zeggen we niet wie wat heeft geschreven.
Was het niet Jess?
-Nogmaals... -Je weet dat ik gelijk heb.
Waarom steun je mij niet in plaats van je plan twee versies te filmen?
Laten we dit weekend samenkomen en het op de agenda zetten?
Omdat de show morgen is en ik nu ook prima vind.
Ja, laten we vooral meer toevoegen aan je zorgen.
Ik heb geen zorgen. Ik...
Ik zeg dat ik op jou reken als de brandmuur,
om te zorgen... Gewoon logica, oké?
Ik zeg niet wie wat schreef,
maar ik ben degene die Lucy slimmer probeert te maken.
Pardon?
-Ik probeer elke week... -Is Lucy dom?
Dat zei ik niet.
Maar je probeert, worstelt, lijkt het wel,
om Lucy slimmer te maken.
Ik heb dit personage met jou gecreëerd.
En ze moet slimmer zijn.
Ze wordt soms, omwille van de komedie, infantiel gemaakt.
Dit is een gekke week, tijd en plaats om dit gesprek te voeren.
Dit is belangrijk...
-Hoe wordt ze... -Ze zegt letterlijk: 'Weh.'
Want als ze dat doet, lachen 60 miljoen mensen,
net als bij Costello en Laurel en jij wordt betaald.
Als die mannen vijfjarigen spelen, krimp ik ineen.
-Dan twijfel ik aan je komische IQ. -Niet waar.
Je vindt me de grappigste, daarom praat je met mij, niet met Jess.
Veel mensen vinden Lucy slim.
Ze weet altijd een obstakel te overwinnen.
Maar vaak is dat obstakel de toestemming van haar man.
Denk je echt dat dit het beste moment is om hierover te praten?
Nee. Ik heb dat 30 seconden geleden letterlijk gezegd.
Het is gewoon een vrouwelijk perspectief van een andere generatie.
Een andere generatie? Je bent op dreef.
Bette Davis, Bacall, Hepburn...
-Grappige vrouwen. -Judy Holliday.
Loop naar de hel.
Grappige vrouwen, slim en stoer en ze zijn de mannen te slim af.
Waarom denken jij en Gracie Allen dat je...
Oké, hou op. Maddie, ik hou van je.
Je bent, denk ik,
een achterkleindochter van een andere generatie voor me.
Ik hoop dat je op een dag half zo grappig bent als Gracie Allen.
Bedenk in de tussentijd dat Lucy en Ricky en Fred en Ethel,
als ze na morgen leven,
moeten leven in een realiteit volgens natuurkundige wetten.
Ricky weet dat Lucy niet gelooft
dat er nog acht andere mannen in huis komen.
Begrepen.
Maar ik neem die beslissing niet.
Kom.
Knip de bloemen eruit.
-Met 'knip de bloemen...' -Ze weet wat je bedoelt.
Ja, kom.
Judy Holliday.
Dit kan niet waar zijn.
Mr Arnaz?
Kom binnen.
Mr Oppenheimer is hier voor je met Mr Carroll en Miss Pugh.
-Nog niets van Mr Lyons? -Nee.
-Iemand bij Philip Morris? -Nee.
Loop mee. We lopen een uur achter.
Madelyn heeft een grap voor de tweede akte.
Ik heb gezegd dat we niet zeggen wie wat schreef.
Madelyn bedacht het vlak na mij.
Kunnen twee schrijvers niet met dezelfde grap komen?
-Jawel. -Bedankt.
Zo is het niet gegaan.
-Moet ik hierbij zijn? -Ik weet het niet.
-'Wat is een hypocriet?' -Tegen Fred.
Begrepen. Mooi.
-Wilde je me daarom? -Nee.
Dat is aflevering 9, het script waar we aan werken.
Als Lucy Ricardo zwanger wordt, zeggen we het in 9, volgens jou.
Ja.
Ik wil bevestigen dat we het niet kunnen doen.
-We doen het wel. -Philip Morris staat dat niet toe.
Sowieso willen we niet weten dat ze zwanger is
of hoe ze zwanger raakte.
Hebben we kijkers die niet weten hoe vrouwen zwanger worden?
Ja, kinderen.
Hebben die kinderen jongere broers en zussen?
Weet je wat veel kijkers ook zijn? Christelijk.
Ik ben je ver vooruit.
Ik laat een priester, een dominee en een rabbijn elk script lezen.
Ik word herschreven door een priester, dominee en rabbijn?
Er zit ergens een grap in.
Goed, want als ik herschreven word, blijven er niet veel over.
-Goeie. -Des...
Genoeg. Ik heb een telegram gestuurd naar Alfred Lyons.
-Ja? -Ik heb de beslissing aan hem overgelaten.
-Oké. -Oké.
Goed.
-Weet je zo zeker dat hij nee zegt? -Ja.
-Was dat het? -Ja.
-Oké. -Bob.
Vertel Desi wat je eerder zei.
-Ik? -Ja.
-Werkelijk? -Jongens?
Nee, het is interessant. Bob zei dat jij
de echte hoofdrol van de show hebt.
Omdat jij de 'ik' bent in I Love Lucy.
Dus strikt genomen ben jij de topattractie.
-Ik ben de 'ik' in I Love Lucy. -Ja.
Ik heb er nooit zo over nagedacht.
-Vind je dat leuk? -Ja.
Als je nog een keer zo neerbuigend doet,
steek ik mijn hand in je keel en trek ik je longen eruit.
-Ik wilde niet... -Pardon.
-Wat is er? -Een telegram voor Mr Arnaz.
Het is van Mr Lyons en Philip Morris.
-Vamos a ver. -Ja.
Kom, alsjeblieft, we lopen een uur achter.
Ja.
Wat staat er?
'Aan de medewerkers van Philip Morris en CBS, klooi niet met de Cubaan.'
'Hij is niet thuisgekomen en heeft niet gebeld, niet dat het mij iets uitmaakt.
Ik zie dat het jou niks uitmaakt.
Waarom bel je Ricky niet en zeg je dat het je spijt?
Wat? Denk je dat ik mijn trots toelaat...'
'Denk je dat ik mijn trots laat varen?'
Wat ben je aan het doen?
Ik werd wakker en jij was er niet.
Dus ging ik naar de babykamer om te zien of alles goed was.
Ze had haar deken afgeschopt, ik legde het terug.
Dat maakte haar wakker.
Maar zoals je ziet, heb ik haar in slaap gewiegd.
Je weet dat we een huishoudster betalen om de was te doen?
Ik doe het graag. Ik krijg nooit de kans.
Ik leg haar nu terug in haar appartementje.
-Je moet terug naar bed komen. -Ik kom.
'Denk je dat ik hem zou bellen en terug kom kruipen?
Denk je dat ik mijn trots zou laten varen?
Denk je dat ik hem zou bellen en terug kom kruipen...'
'Denk je dat ik mijn trots laat varen?'
-Lucy? -Hier.
-Bedankt. -Graag gedaan, Bill.
-Wat is dit? -Fijn dat je er bent.
-Het is twee uur 's nachts. -Sorry daarvoor.
-Wat is er aan de hand? -Ik ga de dinerscène opnieuw doen.
We gaan naar mijn kleedkamer en bellen Desi.
Desi is thuis met de baby. We kunnen dit.
-Weet hij dat je hier bent? -Hij slaapt.
Ik breng je naar huis.
-Is hij het? -Dat is Viv.
-Heb je haar ook gebeld? -Ik ensceneer de scène opnieuw.
Dit is niet voor beginners. Dit is geen school.
-Ik huur de regisseurs niet in. -Ik weet het, ik zeg het alleen.
-Wat gebeurt er hier? -Fijn dat je er bent.
Is alles goed?
We staan om twee uur 's nachts in een lege studio.
Zij is dronken, ik niet.
Dus ja, alles is geweldig. Waarom wil je dat weten?
Je zei dat het een noodgeval was. Dus...
We moeten de scène opnieuw blokken, het duurt niet lang.
-Wat? -Je hebt het goed gehoord.
Het duurt niet lang. We moeten alleen iets aanpassen.
Twee ruziënde mensen moeten een stoel delen aan een eettafel.
Ten eerste zetten we dit achter zodat de camera je kan zien.
Het moet niet zomaar wat willekeurig geduw zijn.
Niet gewoon een worsteling.
Elke beweging moet duidelijk zijn.
Ethel geeft Fred een elleboogje. Doe maar.
Fred geeft een harder elleboogje.
Ethel geeft Fred een nog harder elleboogje.
-Hé. -Dan Fred.
Doe het nu tegelijk en val van de stoel.
Dat is dat.
Laten we het een paar keer op snelheid doen.
Is er iets gebeurd?
-Sorry? -Thuis.
-Is er net iets gebeurd? -Nee. Ik was...
Nee.
Ik deed de was en... Nee.
Ja, ik wilde dit stukje corrigeren.
Ik kon niet slapen.
Net als wanneer je niet weet of de oven op slot is.
De deur. Niks.
Ik wilde dit corrigeren. We doen het opnieuw.
Ik deed deze show zodat Desi en ik samen konden zijn.
Ik wist niet dat het een hit zou worden.
Ik dacht: de bouwafdeling maakt
een klein appartement en daar brengen we de meeste tijd door.
En het lukte.
Dit is waar...
Net een verhaal dat je een meisje voorleest.
Een heks vervloekt een vrouw.
Ze zal aanbeden worden door de man van wie ze houdt,
maar alleen zolang ze op dit stukje grond blijft.
Nog steeds meer dan wat de meesten krijgen.
We doen het op snelheid.
Ik breng je naar huis.
-Ik neem... -Ik ben de grootste aanwinst
van het Columbia Broadcasting System.
De grootste aanwinst van Philip Morris Tobacco, Westinghouse.
Ik krijg een fortuin om precies te doen wat ik graag doe.
Ik werk zij aan zij met mijn man die oprecht onder de indruk van mij is
en ik hoef er alleen 36 weken achter elkaar perfect voor te presteren.
En dan het jaar erop weer.
Presteren.
Dus laten we het nog een keer doen.
Nadat Lucy's contract beëindigd was, liet MGM haar een Technicolor-test doen,
waarvan ze nog niet wist dat het
een van de belangrijkste momenten in haar leven zou zijn.
Een man genaamd Sydney Guilaroff was de hoofdkapper van Metro.
Hij keek naar Lucy en zei:
'Het haar is bruin, maar de ziel brandt vuurrood.'
Hij verfde haar haar.
Stilte, alstublieft.
IN DE LUCHT
Het is tijd voor My Favorite Husband, met Lucille Ball.
Jell-O, allemaal.
De vrolijke familieserie met Lucille Ball in de hoofdrol,
met Richard Denning, uitgeschreven en gepresenteerd
door de Jell-O-familie van desserts.
J-E-L-L-O!
De grote rode letters Staan voor de familie Jell-O
Dat is Jell-O
Jell-O pudding
'En nu, Lucille Ball en Richard Denning
als Liz en George Cooper,
twee mensen die met plezier samenwonen.
Als we binnenkijken is het een mooie lentedag
en Liz gaat naar de keuken om met Katy, de meid, te praten.'
-Katy? -Ja, mevrouw Cooper?
Ik heb goed nieuws voor je.
Wat bedoel je? Ik zeg dat ik goed nieuws heb en jij zegt...
Elke keer dat u dat zegt, is het goed voor u en slecht voor mij.
Nou, dat is een beetje waar.
-Lucy? -Kom binnen.
-Dat was een goede show. -Ja, dat dacht ik ook.
Geef het door aan Maddie en Bob.
Ik heb hier twee heren die je graag willen zien.
Je wilt ze vast horen.
Wat onheilspellend. Kunnen ze niet gewoon komen?
Ja. Kom maar.
-Lucille Ball. -Ja, sir.
David Levy, hoofd Comedy Development, CBS.
David Hart, hoofd huidige programmering, CBS.
David en David,
ik zit in huidige comedy bij CBS en ik heb nooit van jullie gehoord.
CBS-televisie.
CBS doet televisie?
-Ja, Edward R. Murrow is... -Ik maakte een grapje.
-Begrepen. -Dat was grappig.
Bedankt.
Deze mannen hebben een interessant idee.
We zijn hier nu een paar keer geweest
en we zagen dat u gebaren en uitdrukkingen gebruikt.
-Bedoel je acteren? -Ja.
Mijn gezicht, mijn lichaam, mijn stem, meer heb ik niet.
Het is ongebruikelijk omdat het radio is.
Ik keek naar Jack Benny. Hij speelt het voor studiopubliek.
Het werkt best goed voor hem.
Ja, en het werkt ook best goed voor u. Erg goed.
En we vinden het jammer dat niemand het te zien krijgt.
-Bedenk een manier om het te zien. -Dat hebben we gedaan, het is tv.
Willen jullie er een verkopen?
Ze willen My Favorite Husband op tv brengen.
-Ik ben zeer geïnteresseerd. -Dat is geweldig.
Is het te vroeg om het glas te heffen?
Op My Favorite Husband.
Ja.
Behalve dat ik het niet wil doen.
Ik snap het niet.
Ik ook niet.
Geen paniek.
Ik ben geïnteresseerd in het idee,
maar ik wil dat het een andere show wordt.
-Wat voor soort show? -Een waarin Desi mijn man speelt.
Ik begrijp dat er een castingprobleem is.
-Was dat tegen mij? -Ja.
Ik wist het niet, u zit ver weg.
Onze castingafdeling heeft een lijstje
van spannende namen die u vast leuk vindt.
-Geef dit aan Lucy. -Allemaal grappige mannen.
-We hebben kopieën voor iedereen. -Een heel goede lijst.
-Nummer 12 is pas overleden. -Mijn fout.
Geen probleem.
-Wat? -Ik beantwoordde Mr Macy.
Er is geen castingprobleem.
Ik wil een komedieserie van een half uur doen voor CBS
als de rol van mijn man, zeg maar 'Shmezy', wordt gespeeld door Desi.
-Mag ik iets zeggen? -Graag.
Bij My Favorite Husband is je man de vicevoorzitter van een bank.
Ja.
Ziet u Desi echt
als vicevoorzitter van een bank?
Ik zie hem nergens vicevoorzitter van.
Ik zie hem als eigenaar van de bank.
Zie je het probleem?
Ik zie wat jij denkt dat het probleem is.
-Lucy. -Ja.
Normaal kom ik niet naar dit soort bijeenkomsten.
Het is een aantal verdiepingen onder mijn algemeen belang.
Ik ben hier om een harde waarheid te brengen.
We kunnen geen Amerikaans meisje hebben
dat getrouwd is met een man die geen Amerikaan is.
Hij is Amerikaans.
Hij was sergeant in het Amerikaanse leger en diende in de oorlog.
Je weet precies wat ik bedoel, Lucy.
-Hij is Spaans. -Ook niet.
Hij is nog nooit in Spanje geweest. Hij spreekt Spaans. Hij is Cubaans.
Zijn vader was de burgemeester van Santiago, de op een na grootste stad.
-Je weet precies wat... -Wat je bedoelt? Ja.
Ik ben hier niet voor een baan voor mijn neef.
Desi Arnaz is een erg getalenteerde man.
Een muzikant van wereldklasse en een heel goede acteur,
die filmster zou zijn als Cubaanse filmsterren bestonden.
Bovendien werken we heel goed samen.
Ik ga naar hem toe wanneer hij toert,
hij haalt me op voor wat sketches en het werkt.
-Jess? -Ja, het werkt.
Culturele verschillen zorgen voor goede komedie.
-Heb ik gelijk? -Geen ongelijk.
Ik wil niet nog zo'n vergadering. Er passen niet meer mensen rond een tafel.
Mijn standpunt zal niet veranderen.
Je wilt me op televisie, er is maar één show die ik wil doen,
dus wat wordt het?
VRIJDAG SHOWAVOND
GERESERVEERD
Kan iemand gaan?
We denken ongeveer 15 minuten.
-Denk je dat? -We wachten op iets, ik weet het niet.
Oké, bedankt.
Wachten?
Ja, kom binnen.
-Mag ik even? -Zeker.
-Ik weet waarom je me wilt zien. -O, ja?
-Luister. -Ik vroeg je om een gunst.
Om hem een EP-credit te geven.
Maar je zei hem dat hij de hoofdpersoon was.
-Wat was dat? -Sorry als hij beledigd was.
-Ik weet dat hij beledigd is. -Nee. Hij lachte erom.
Maar ja, hij is beledigd. Hij is gekwetst, ik ben beledigd.
Ik vroeg je om een kleine gunst
en het is niet alsof je me niks schuldig bent.
Het was geen kleine gunst. En ik weet niet wat ik je schuldig ben.
Werkelijk?
Je vroeg me om je huwelijk te redden.
-Nee... -En het is niet de eerste keer.
Ik vroeg je om hem een EP-credit te geven.
Goed. Mag mijn vrouw af en toe Lucy spelen?
Als ze dat deed, zou ze de credit moeten krijgen.
Hoezo is het niet de eerste keer dat ik je vroeg mijn huwelijk te redden?
'We laten Desi mijn man spelen. Het zal mijn huwelijk redden.'
-Moest ik dat voorstellen? -Ja.
-Doe me niet na. -Ben je beledigd?
Ik moet mijn functietitel afgeven alsof het een parkeerplaats is.
-Je hebt gelijk. -Jezus Christus.
-Het spijt me. -Soms denk ik dat je...
Wat?
Je hebt gelijk. Het spijt me, ik had het mis.
Dat had ik niet verwacht.
-Weet ik. -Heb je dat ooit eerder gezegd?
Ik betwijfel het. Maar ik heb het gedacht, als dat iets betekent.
Ja.
Deze week is gewoon een totale ramp.
-Waarom wachten we? -Ik weet het niet zeker.
-Iemand moet weten waarom. -Kom binnen.
-Desi wil je spreken in zijn kantoor.
Je bedoelt zijn kleedkamer?
Hij is in zijn kantoor met de bazen van CBS en Philip Morris.
De show begint zo.
De avondedities zijn net uit.
Luister naar me. Onthoud dit.
'Het zijn jullie zaken niet.'
Laat dat het beste zijn wat ik ooit heb geschreven.
Nee. Dat is 'Vitameatavegamin'.
De avondeditie.
LUCILLE BAL EEN RODE STER ONTKENT COMMUNIST TE ZIJN
Het is goed.
-Flink lettertype. -Ik los het op.
-Hindenburg-flink. -Ik heb al gebeld.
-En ze gebruikten rode inkt. -Ja.
-Ik wist niet dat kranten die hadden. -Blijkbaar.
Ik werd vrijgesproken.
Op een of andere manier heeft de redacteur, Agnes Underwood,
een fotokopie van de beëdigde verklaring
van je registratie in 1936
als een kiezer die zich aansluit bij de communisten.
Ik ben vrijgesproken.
Ze stempelden 'geannuleerd' op de kaart, dat zag ik.
Andere kranten tonen de kaart met een bijschrift:
'Let op de annulering links,'
maar de Herald Express haalde dat woord
-helemaal weg. -Andere kranten?
Ja, maar ik heb gebeld en we regelen dit.
Naar wie?
Elke verslaggever in de buurt van deze studio.
-Daarom wachten we. -Komen er verslaggevers?
Ja. We zetten ze achterin.
Denk je dat we nog een show opnemen? Waarom praat niemand?
Desi heeft een idee.
Ik ga het publiek opwarmen zoals ik altijd doe,
maar in plaats van Cubaanse Pete en de grap over de schildpad,
vertel ik ze wat er is gebeurd.
Ik leg uit dat je het verkeerde vakje hebt aangevinkt.
Ik laat ze het geannuleerde document zien
en dan haal ik je,
zodat de pers ziet dat ze je een applaus geven.
Jongens, kunnen we even alleen zijn?
Je vertelt ze niet dat ik het verkeerde vakje heb aangevinkt.
Dit is een kritiek moment.
-Als ik sterf... -Je sterft niet.
-...sterf ik liever staand. -Ik heb geen idee wat...
Ik vinkte niet het verkeerde vakje aan.
-Je hebt de kop gezien. -Je ziet het vanuit de ruimte.
Opa Fred heeft me opgevoed sinds mijn vierde.
Hij gaf om de kleine man, om de rechten van arbeiders.
Het was een eerbetoon aan hem en zeggen dat ik het verkeerde...
Opa Fred had het mis.
Hij heeft je niet verteld dat ze je vader in de gevangenis gooien
voor de misdaad burgemeester te zijn.
Ik werd naar dit land gejaagd.
Je hebt echt het verkeerde vakje aangevinkt.
En als ze niet klappen?
Dat doen ze wel. En de pers zal het schrijven.
Je gaat zeggen dat ik beschuldigd ben...
Ze lezen het morgen toch.
We hebben 200 burgers in de studio.
Dus... Miss Rosen.
Als ze boe roepen?
Als ze boe roepen...
Is het voorbij, hier, vanavond.
Bel deze man.
Zeg dat het voor mij is.
Ze vinden hem wel. Hij verwacht mijn telefoontje.
Zeg me wanneer je hem hebt.
Ja, meneer.
Iemand zei dat ze je hierheen zagen lopen.
Ik kreeg het net te horen.
Jezus, Lulu, in zulke grote letters?
Rode inkt.
Ik had het niet erger moeten maken. Het is gewoon...
Wat?
Niets ervan doet er nu toe.
Dit kan de laatste keer zijn. Zeg het.
Lucy Ricardo is getrouwd met een man die zes jaar jonger is dan zij
en Ethel is getrouwd met haar opa.
En men weet, als uitgangspunt van een terugkerende grap,
dat ik niet mooi genoeg voor hem ben.
Het raakte me, en op het slechtste moment.
Dat was een prachtige jurk.
Willen jullie hier alleen zijn?
-Nee. -Ja.
Je bent mijn held.
Het gaat mij om wat werkt.
Het gaat mij om wat grappig is.
Ik geef niet echt
om het perspectief van een vrouw van een nieuwe generatie.
Ik geef om jou.
Ik zou willen dat iemand me ontbijt kwam brengen.
Dat is niet waar we het over hadden.
Brengt een PA je niet elke dag ontbijt?
-Ja. -Oké.
Nooit wentelteefjes.
We zullen ernaar kijken.
Ik kwam hier om je af te leiden met onzin,
maar ik neem aan dat ze me voor waren.
Viv houdt niet van de grappen over dat Ethel onaantrekkelijk is.
Dat weet iedereen die haar kan horen.
Ik zei wat ik voelde.
Je zegt wat je voelde sinds de eerste werkdag.
Het is niet alsof je ineens je gevoelens uit.
Weet je wat,
lieve dames?
Er sterft iets in een man,
het gaat gewoon dood,
de eerste keer dat een meisje hem oud noemt.
Dus dat Jess, Bob en Madelyn
Ethel-grappen schrijven,
kan me niks schelen.
Jullie twee...
zijn goede acteurs.
Het is een voorrecht deze show met je te doen.
-Nu jaag je me de stuipen op het lijf. -Ik wilde het net zeggen.
Desi vertelt het. Hij heeft de pers uitgenodigd.
Hij denkt dat het publiek de waarheid accepteert,
hun goedkeuring geeft en de pers erover zal schrijven.
Ik denk het tegenovergestelde.
Sorry. Mr Arnaz is klaar voor de warming-up.
Ze zeiden dat je het wilde weten.
Bedankt.
Goed.
Ik zie je daar.
Zet hem op.
Luce.
De dinerscène is ontegenzeglijk beter.
STILTE ALSTUBLIEFT
Nu, dames en heren,
een warm welkom voor een van de sterren van I Love Lucy.
U kent hem als Ricky Ricardo, hier is Desi Arnaz.
Dank u. Dank u.
Hartelijk dank.
Normaal gesproken zou ik nu de warming-up doen.
Ik zou een grap vertellen over een schildpad
en ik zou wijzen op ons baanbrekende camerasysteem
waardoor het studiopubliek onbelemmerd kan genieten
en ik zou u voorstellen aan de rest van de cast.
Ik doe dat vanavond niet en dit is waarom.
Vorige week werd mijn vrouw, Lucille Ball,
gevraagd om te getuigen in een besloten zitting
van de commissie voor on-Amerikaanse activiteiten.
Ja, de congresleden die het communisme onderzoeken.
Na een urenlange getuigenis concludeerde de commissie
ondubbelzinnig,
dat Lucy op geen manier betrokken was en is bij de communistische partij.
Dus alles is goed, toch?
Nee.
Omdat dit de kop van de avondeditie is
van de Herald Express.
Dus ik heb wat rondgebeld. Naar de redacteur van de Herald Express.
De voorzitter van de commissie.
Naar alle leden van de commissie.
En ik heb nog iemand gebeld en ik geloof dat hij nog aan de lijn is.
Bedankt.
-Bent u er nog steeds, meneer? -Ja.
Ik sta nu voor een publiek in een studio
in Hollywood, Californië en er zitten
-een aantal leden van de pers bij. -Dat is prima.
We willen weten of de FBI een zaak heeft tegen Lucy.
Heeft de FBI enig bewijs van een overtreding?
Heeft de FBI reden om te geloven
dat Lucille Ball een communist is?
Nee, absoluut niet. Ze is voor 100 procent vrijgesproken.
Bedankt. Nog een vraag. Kunt u zeggen hoe u heet?
Dit is J. Edgar Hoover.
Dank u, een fijne avond gewenst.
Dames en heren, een applaus voor mijn vrouw
en de ster van I Love Lucy, Lucille Ball.
Fijne voorstelling.
-Het is voorbij. -Bedankt.
-Het is voorbij nu. -Bedankt.
-Ze houden van je. -Ik hou van je.
Niemand zal je ooit nog lastigvallen, Lucy.
-Ik dacht dat ze boe gingen roepen. -Nee.
-Wil je een show doen? -Heb je me bedrogen?
-Wat? -Heb je me bedrogen?
-Is dit een stukje? -Nee.
Nee.
Als je van huis bent, ben je dan op de boot?
-Ja. -Je bent met niemand geweest?
-Wat is er met jou? -Speel niet met me.
Waar kwam dit vandaan? Ze juichten je net toe.
-Ze hebben gelijk, nietwaar? -Lucy...
Ze hadden alleen de foto verkeerd.
-Hebben ze gelijk? -Lucy...
Hebben ze helemaal gelijk?
Ik heb net bewezen dat de Herald Express het bij het verkeerde eind had.
Je denkt dat Confidential Magazine...
We moeten een show doen.
-Zeg het. -Zeg waarom je denkt,
buiten die rotzooi, dat ik je heb bedrogen?
Dat is je lippenstift.
Weet je nog? Je kuste me aan het begin van de week,
pakte mijn zakdoek, veegde de lippenstift af
en stopte het weg. Je had het nog nooit gedaan.
-Nee. -Waar hebben we het dan over?
Dit is mijn lippenstift.
Het waren gewoon callgirls.
Het zijn hoertjes.
Het betekent niets.
Luister, het betekent...
Laten we de show doen. Ja?
Laten we dit een half uur vergeten. Ja?
Kom op, Jim.
-Het wordt niet beter dan dit. -Begrepen.
-Oké, mensen. -We gaan een show doen.
Plaatsen voor scène A. Scène A.
Oké. Neem je plaatsen in.
Goed, dan. Bellen.
Stilte alstublieft. Filmen begint.
Filmen begint. Stilte.
-Geluid. -Draait.
-Geluidssnelheid.
-Omhoog. -B mark.
Klaar en actie.
Het werd die avond een goede show.
We deden beide versies van de opening,
maar de originele versie werd uitgezonden.
Die met alle namen.
Je moet een kopie van het alternatief hebben,
want je eerste vraag was...
Ik heb mijn weddenschap met Desi gewonnen.
CBS liet ons het woord 'zwanger' niet gebruiken.
Maar naar de geboorte van kleine Ricky
keken meer mensen dan ooit tevoren.
Je eerste vraag?
Je vroeg waarom Lucy stopte toen we de alternatieve versie deden.
We deden eerst Lucy's versie van Ricky's entree...
Ze deed de bloemen,
wat we niet konden gebruiken omdat het te lang was.
Ze pakt een kan en giet water in de vaas...
Waardoor alle bloemen naar de oppervlakte komen.
Het leek alsof ze even in haar eigen hoofd verdwaald was.
Ik weet niet wat haar teken was.
Het is misschien de enige keer dat ze tekst vergat.
Ik weet de eerste zin niet meer, maar we moesten het opnieuw doen.
Het was Desi's tekst.
Het nieuwe stukje dat Lucy had bedacht.
Wat was zijn tekst?
Lucy, ik ben thuis.
-Sorry, ik was het even kwijt. -Cut. Opnieuw.
We deden geen take meer van de alternatieve opening.
Lucy wilde gewoon verder.
Wie ben ik?
Bill? Sam?
-Pat? -Nee.
Pedro? Pablo?
-José? -Nee, ik ben het.
Ja, natuurlijk.
Heel, heel grappig.
Komen er mensen eten? Wie?
-Wat vind je van de nieuwe glazen? -Wie komt er eten?
Ziet de tafel er vanavond niet prachtig uit?
-Lucy, wie is het? -Wat mensen.
Op 3 maart 1960 vroeg Lucy een scheiding aan.
Het was de ochtend na hun laatste optreden samen.
Ondertiteld door: Esther van Opstal
Creatief Supervisor Sofie Janssen