Downloaded from YTS.MX
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(อมารี)
‎มันยังไม่จบ
‎นี่ๆ นี่ไม่ใช่แฟลกฟุตบอล นี่คือฟุตบอลของจริง
‎ฉันไม่เป็นไร เลิกเป็นห่วงซะที
‎แล้วนายล่ะ
‎นายทำอะไรอยู่ข้างนอกนั่น
‎ทำอะไรของนายน่ะ พวก
‎นี่! นั่งลงซะ
‎อย่าทะเลาะกันต่อหน้าพวกเขา
‎อย่าไปมองป้ายบอกคะแนน ‎เรายังไม่แพ้ โอเคนะ
‎เลิกรู้สึกไม่ดีกับตัวเองได้แล้ว
‎เราต้องทำสองทัชดาวน์
‎พวกเขาเล่นได้ดีกว่า แต่ไม่เป็นไร
‎เราต้องเข้มแข็งหน่อย
‎ถ้าเห็นคู่แข่งตรงหน้า หยุดเขา ‎และจัดการเขาให้ได้
‎เลิกใส่ใจเรื่องเล็กน้อย ‎และปล่อยให้พวกเขาทำให้นายเสียสมาธิ
‎นั่นคือเป้าหมายของพวกเขา
‎พวกเขาพยายามทำให้นายโมโห
‎นั่นคือเป้าหมายของพวกเขา
‎นี่เป็นครึ่งหลัง สนใจที่ฟุตบอล ไม่ใช่พวกเขา
‎(เฟรเดอริก แมริแลนด์คือถิ่นกำเนิด)
‎(ของหนึ่งในทีมแชมป์ฟุตบอลมัธยมปลายอเมริกา)
‎(โรงเรียนโสตศึกษาแมริแลนด์)
‎นายต้องรุกอย่างดุเดือด
‎ตอนนี้เราต้องมีสมาธิ
‎ไปเลย!
‎นี่! อมารี! หยุด! อมารี! หยุดนะ!
‎ทำไมๆ หายใจก่อน ‎ฉันต้องให้นายเล่นทั้งเกมนะ
‎เวลาพวกเขาดูถูก อย่าไปเผชิญหน้าแบบนั้น
‎ใจเย็นๆ
‎ไป! เร็วเข้า!
‎นายทำได้ดีกว่านั้น เราต้องการนาย
‎(โอริโอลส์ 6 เรนเจอร์ส 43)
‎(นี่คือการพ่ายแพ้ให้กับโรงเรียนโสตศึกษา ‎เป็นครั้งแรกใน 16 ฤดูกาล)
‎นี่ๆๆ ยอมรับเถอะ ต้องยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น
‎คิดว่าฉันไม่ยอมรับเหรอ ไอ้บ้า
‎ก็ได้ โอเค แพ้แค่หนเดียวเองพวก ‎ไม่ตายหรอกน่า
‎ไว้เจอกันนะ
‎นี่เป็นการแพ้ครั้งแรกของฤดูกาล
‎ฉันรู้ว่าเราต่างก็ว้าวุ่นใจ
‎อย่าหัวเสียไปเลย
‎ปีก่อนเราชนะเทกซัส จำได้ไหม
‎เราชนะมาอย่างยาวนาน
‎นี่ปีสุดท้ายของเรานะ เราต้องจบอย่างแข็งแกร่ง
‎ลูกรักของแม่
‎ผมหูหนวกตอนที่ป่วยเป็นเยื่อหุ้มสมองอักเสบ
‎ผมเกิดมาเป็นคนหูปกติ
‎และต่อมา ตอนอายุสองหรือสามขวบ ‎ผมก็สูญเสียการได้ยินไป
‎ผมป่วยหนักเกือบตาย สมองติดเชื้อและบวม
‎ผมไม่ได้ยินอะไรเลย
‎ไม่ได้ยินเสียงเชียร์
‎แฟนๆ ตะโกน
‎ผมรู้สึกถึงความตื่นเต้นของพวกเขา
‎รู้สึกถึงฝีเท้าตอนพวกเขาวิ่ง ‎เสียงตูมของการสั่นสะเทือน
‎ประสาทหูเทียมหรือซีไอ
‎ช่วยเพิ่มการได้ยินให้คุณ
‎ผมมีประสาทหูเทียม
‎และผมเอาไว้ใช้ฟังเพลงเท่านั้นครับ
‎ผมรู้สึกถึงการสั่นสะเทือน ‎และผมได้ยินเสียงดนตรี
‎แต่ไม่ได้ยินเนื้อเพลง
‎เสียงดนตรีช่วยให้ผมมีสมาธิและใจสงบ
‎(เมืองเฟรเดอริก)
‎(แมริแลนด์)
‎ฉันไม่ได้บ้าบาสเกตบอล อันที่จริง ฉันชอบฟุตบอล
‎รู้ไหมว่าอะไรเป็นแรงกระตุ้นฉัน ‎การทำงานหนักไง
‎ฉันถึงได้ไม่ชอบเบสบอล
‎นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบเรื่องไร้สาระนั่น ใช่
‎ใช่ๆ
‎นายมันโง่
‎นี่ ลีรา เธอจะไปงานคืนสู่เหย้า ‎กับอมารีหรือ…
‎ไม่แน่ใจนะ ไว้ค่อยดูว่าจะเป็นยังไง
‎ถ้าเราไปได้สวย ก็อาจไปด้วยกัน ไว้ค่อยว่ากัน
‎อมารีบอกว่าไม่ค่อยอยากไปน่ะ ไว้ค่อยว่ากันนะ
‎(ครูฝึกไรอัน)
‎ฟุตบอลคือเส้นทางสายหนึ่งสำหรับพวกเขา
‎ที่จะแสดงให้โลกเห็นว่าพวกเขามีอะไรดี
‎นั่นไม่ใช่ทางเดียว
‎แต่เป็นหนึ่งในหลายทางที่ยอดเยี่ยม ‎ที่จะแสดงออกมา
‎จากจุดนี้ เราตั้งใจกันมากๆ
‎เป้าหมายของเราคือ ‎การชนะไปตลอดจนถึงงานคืนสู่เหย้า
‎และชนะการแข่งงานคืนสู่เหย้า
‎กับทีมคนหูหนวก เพราะพวกเขาไม่ได้ยิน
‎ผมจึงเชื่อว่าประสาทสัมผัสอื่นจะสูงขึ้น
‎ผู้เล่นของเรารู้สึกได้ดีกว่าในสนามแข่ง
‎และผมเชื่อว่าพวกเขาเห็นอะไรๆ ‎ได้ดีกว่าเพราะพวกเขาไม่ได้ยิน
‎เราสื่อสารกันยังไงในสนามน่ะเหรอ
‎เราประชุมวางกัน ‎และเล่นตามแผน เรามีรหัสลับครับ
‎(จาเลน)
‎กลองคือส่วนสำคัญของการเชียร์
‎ใช่ เรารู้สึกถึงการสั่นสะเทือนนั่น ‎และมันเยี่ยมมาก
‎ไม่ใช่ๆ ดูแล้วทำตามฉันนะ
‎(ลีรา)
‎ผมเป็นคนหูหนวกคนเดียวในครอบครัว
‎ครับ ผมก็รู้สึกเหงานะ
‎ตอนที่ยังเด็ก พวกเขาจะพูดคุยกันอยู่รอบๆ
‎ผมไม่เข้าใจเลย ผมเลยหลบไปอยู่คนเดียว
‎ตอนที่ผมไปเจอคนหูปกติข้างนอกบ้าน
‎ในฐานะคนหูหนวก ผมรู้สึกอ้างว้าง
‎นั่นพ่อเหรอครับ
‎ใช่จ้ะ
‎ผมอายุประมาณสองขวบตอนที่พ่อทิ้งไป
‎ผมก็สงสัยนะว่าทำไมพ่อถึงไป
‎เป็นเพราะผมหูหนวกงั้นเหรอ ‎ก็อาจใช่ ผมไม่รู้หรอก
‎น่ารักมากเลย
‎เท็ดดี้จากไปแล้ว เขาคือเพื่อนรักของผม
‎(เท็ดดี้)
‎เท็ดดี้เคยอยู่ทีมฟุตบอลของเรา ‎ที่โรงเรียนโสตศึกษาแมริแลนด์
‎จาเลนกับเท็ดดี้ ‎นั่นคือความสัมพันธ์แรกของจาเลน
‎รักครั้งแรกของจาเลน
‎เหตุผลที่ผมชอบเท็ดดี้คือเขาเป็นคนสนุกสนาน
‎เขาทำให้ผมหัวเราะเสมอ
‎ไม่ใช่แค่นั้น เรายังพูดคุยกันอย่างออกรส
‎เราคุยกันได้ทุกเรื่องเลย
‎แล้วพอตอนปีสอง ‎เขาก็ย้ายไปเรียนโรงเรียนคนหูปกติ
‎พวกนั้นถามเขาว่า "อ้าว ‎นายหูหนวกนี่ นายมาทำอะไรที่นี่"
‎"กลับไปเรียนโรงเรียนคนหูหนวกเถอะไป"
‎เขาถูกกลั่นแกล้งเพราะอาการหูหนวกของเขา
‎และเขาสวมเครื่องช่วยฟัง ‎และพวกนั้นก็สะบัดเครื่องช่วยฟังออก
‎เขาเจอปัญหาหลายอย่างครับ
‎ตัวตนเขา ครอบครัวเขา เพื่อนเขา ‎เขาถูกกลั่นแกล้ง
‎เกิดเรื่องราวมากมาย และมันทำร้ายเขา
‎เท็ดดี้ผูกคอตาย
‎(เรารักและคิดถึงนายนะเท็ดดี้)
‎เท็ดดี้คือลูกบุญธรรมคนที่สามของเรา
‎คนจำนวนมากที่อยู่กับเขาไม่เข้าใจว่า
‎เขาต้องรับมือกับอะไร
‎แต่เขาได้ต่อสู้กับปีศาจบางตน
‎(ธีโอดอร์ "เท็ดดี้" เว็บสเตอร์ ‎9 มิ.ย. 2001 - 4 พ.ย. 2017)
‎และการที่ปลอบโยนเขาด้วยเสียงไม่ได้
‎มันก็ลำบากมากค่ะ
‎ฉันรู้สึกว่ามันมีความโดดเดี่ยวที่พวกเขารู้สึก
‎ตอนที่ไม่ได้อยู่กับคนที่สื่อสารกับพวกเขาได้
‎เท็ดดี้คือเพื่อนสนิทของฉัน เราโตมาด้วยกัน
‎ตอนที่เขาฆ่าตัวตาย เราตกใจมากๆ ค่ะ
‎มันส่งผลกระทบอย่างมากต่อชุมชนของเรา
‎ผมรู้สึกอยากทำร้ายตัวเอง
‎เพราะเขาจากไป
‎ผมอยากทำร้ายตัวเอง ผมพยายามกรีดข้อมือ
‎ผมรู้สึกโกรธ
‎มันมีทั้งความโกรธ ความไม่พอใจ ‎และความเศร้าผสมกัน
‎ผมรู้สึกว่า ตอนนี้ที่เขาจากไปแล้ว
‎มันทำให้ผมแกร่งขึ้นนิดหน่อย
‎เขาจากไปแล้ว แต่เท็ดดี้จะมีที่พิเศษ ‎ในหัวใจผมเสมอ
‎(เท็ดดี้)
‎(แชมเปี้ยนชิป เริ่มที่นี่)
‎การเลือกปฏิบัติมีอยู่ทุกที่
‎สำหรับพวกเขามันแทบเลี่ยงไม่ได้เลย
‎ผมคิดว่านี่เป็นวิธีที่เราตอบสนอง ‎ต่อการเลือกปฏิบัติ
‎พร้อมๆ
‎ทีมคนหูปกติจำนวนมากไม่อยากเล่นกับเรา
‎และครูฝึกส่วนใหญ่ก็ไม่อยากแพ้ครูฝึกหูหนวก
‎ในโลกคนหูปกติ ‎พวกเขามีแนวโน้มที่จะดูถูกคนหูหนวก
‎และพวกเขาก็ไม่คิดว่า ‎เราจะทำอะไรได้เหมือนกัน
‎ดังนั้นการพิสูจน์ว่าพวกเขาผิด ‎ก็คือต้องเอาชนะพวกเขา
‎จัดการพวกเขาในสนาม ‎และสั่งสอนว่าคนหูหนวกก็ทำอะไรได้
‎และเราพิสูจน์ให้พวกเขาเห็นว่าเราไม่ต่างกัน
‎ตอนที่อมารีเกิด ผมอายุ 25 ปี
‎ผมเดินออกมา เพราะตอนที่เขาป่วยผมกลัวมาก
‎ผมไม่รู้จะคาดหวังอะไร
‎ผมเดินออกมาจากครอบครัว
‎ยังเด็ก โง่เง่า
‎และหลังจากนั้นก็เสียใจ
‎ผมค้าเฮโรอีน และเยอะมาก
‎และผมก็เจอปัญหามากมาย
‎(มอร์นิงสตาร์แบพทิสต์ ‎คริสตจักรของพระคริสต์)
‎พระเจ้าพบหนทางเข้าไปยังหัวใจผม
‎และการเดินทางด้วยศรัทธาของผม ‎เป็นตัวเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลง
‎การห่างออกจากชีวิตข้างถนนของผม และ…
‎ผมตัดสินใจว่าไม่ว่าผมจะต้องทำอะไร
‎เพื่อที่จะเยียวยาความสัมพันธ์ของเรา
‎และเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขา ‎นั่นเป็นสิ่งที่ผมยินดีทำ
‎และมันเริ่มต้นช้าๆ
‎ทุกอย่างเกี่ยวกับการอยู่ในโลกของเขา ‎คือประสบการณ์การเรียนรู้ อาเมน
‎เพราะลูกชายผมเป็นคนหูหนวก
‎อาเมน และผมดูเขากับทีมของเขา
‎ที่ควรจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
‎กลับจัดการคู่แข่งอยู่หมัด ‎ทุกนัดที่ผมไปดูพวกเขาเล่น
‎ในช่วงเวลามากกว่าสามปีนี้
‎พวกเขาชนะอย่างต่อเนื่อง 42 เกม
‎คุณทราบไหมว่าต้องแข่งกี่ฤดูกาล ‎ถึงจะสะสมชัยชนะได้ 42 เกม
‎และทีมที่ขึ้นมาจากเทกซัส
‎และเกิดเรื่องบางอย่างที่ไม่คาดคิดขึ้น
‎ทีมลูกชายผมพ่ายแพ้
‎ตอนช่วงท้ายเกม
‎นักกีฬาคนหนึ่งยกมือขึ้น และเขาอยากพูด
‎เขาหมายเลข 23 เขายืนขึ้นและพูดว่า
‎"ความพ่ายแพ้ครั้งนี้จะไม่ใช่คำนิยามของทีมเรา"
‎ความเป็นจริงของชีวิตนี้คือในขณะที่เรามีชีวิตอยู่
‎เรากำลังเผชิญกับความทุกข์ยาก
‎และเรายังต้องสำรวจตัวเองว่าเราเป็นใคร
‎เบื้องหน้าความทุกข์ยาก
‎มันไม่ใช่ว่าเราก้าวผ่านอะไร
‎แต่เป็นวิธีที่เราใช้ก้าวผ่านมัน
‎พวกเขาจะจัดการคุณและคิดว่าคุณเสียเปรียบ
‎แต่ความจริงก็คือ
‎สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่เตรียมตัว
‎และลงมือทำตามแผนการที่พระเจ้าทรงวางไว้ให้
‎ผมมองดูคนหนุ่มเหล่านี้ ‎ทุกๆ สัปดาห์ ตอนไปดูการแข่ง
‎พวกเขาเอาชนะคู่แข่งขาดลอย ‎และคู่แข่งก็ไม่คาดคิดมาก่อน
‎เพราะในหลายๆ กรณี ‎พวกเขาคิดว่า "เพียงเพราะ…"
‎อาเมน
‎ไม่ว่ามันจะยากลำบากแค่ไหน
‎เราจะต้องเต็มที่กับมันต่อไป
‎และกดดันต่อ
‎และสู้ต่อไป
‎ผมดูคนหนุ่มเหล่านี้ต่อสู้ไปจนจบเกม
‎พวกเขาเล่นจนหมดเวลา
‎เดาสิว่าผมได้อะไร ‎จากการที่เห็นความทุ่มเทของพวกเขา
‎พวกเขาทุ่มเทเต็มที่ในสนาม
‎ในการแข่ง ตอนที่เราประชุมวางแผนกัน ‎ให้ตั้งสมาธิที่การเล่นครั้งต่อไป
‎เข้ามาและออกไป
‎ดังนั้นคอยดูคำสั่งให้ดี
‎อย่ามัวแต่ทำเป็นเล่นและคุยกัน
‎สิ่งสำคัญก็คือนี่เป็นเกมสุดท้ายของเรา
‎ฉันอยากให้ทุ่มเท 110 เปอร์เซ็นต์
‎ตั้งใจเล่น เราไม่ได้ต้องการวีรบุรุษในสนาม
‎มาเผชิญควาท้าทายกัน แล้วเราจะชนะ
‎ต้องทำแค่นั้นแหละ ‎อย่าไปอวดเก่ง อย่าทำเป็นเล่น
‎นี่ แล้วงานคืนสู่เหย้าล่ะ
‎ฉันเหรอ จะให้ไปชวนใครล่ะ
‎แล้วลีราล่ะ
‎ก็แค่ถามดู ถามดูเฉยๆ
‎เธอไม่ต้องการฉันหรอก เธอหลบหน้าฉัน
‎ฉันเลยให้พื้นที่กับเธอ
‎รู้ไหม ขอบใจนะ
‎ใช่ ก็ได้ "ลาก่อน"
‎ฉันลอกสัญลักษณ์นายเพื่อแบบนั้นแหละ
‎(สุขสันต์วันเกิด 18 ปี ทรูธ)
‎นี่ หุบปากซะ! เป่าเทียน!
‎เธออยากกินไอศกรีมที่นี่ไหม
‎เธอจะจ่ายไหม ฉันจ่ายให้เหรอ
‎ฉันถังแตกนะ
‎ล้อเล่นๆ
‎ฉันแค่สงสัย เกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
‎เราเป็นอะไรกัน
‎ฉันก็ไม่รู้ นี่เราคบกันอยู่หรือเปล่า ฉันไม่รู้
‎ฉันกลัวนิดๆ นะ
‎มีเรื่องมากมายเกิดขึ้น
‎นี่เราคบกันอยู่ใช่ไหม
‎ผมพยายามไม่ร้องไห้ นี่ลูกชายคนเล็กของผม
‎- อาเมน ‎- นี่คืออมารี
‎อาเมน
‎อมารีเคยมาที่นี่ตอนยังเด็ก และผมดีใจที่เขามา
‎นี่เป็นครั้งแรกที่เขามา
‎อาจจะตั้งแต่เขาอายุเจ็ดขวบ
‎และผมบอกใครๆ เสมอว่า ‎"นี่คือแรงบันดาลใจในชีวิตผม"
‎- อาเมน ‎- อาเมน
‎เขาคือคนที่ ‎สร้างแรงบันดาลใจในชีวิตผม อาเมน
‎และผมขอบคุณพระเจ้าที่เขาอยู่ตรงนี้ในวันนี้
‎- อาเมน ‎- อาเมน
‎ขอบคุณที่มา
‎อาเมน
‎ฉันบอกได้ว่า ‎ความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังเติบโต
‎ฉันไม่เชื่อว่า ‎พวกเขาจะอยู่ในจุดที่เป็นพ่อลูก
‎ตามที่ควรจะเป็น ในตอนนี้ในชีวิตเขา ‎แต่พวกเขากำลังพยายาม
‎ฉันบอกได้เลยว่ามาร์วินกำลังพยายามอยู่
‎พ่อขว้างได้แรงมาก
‎พ่อเป็นตัวรับบอลเหรอ
‎- ตัวรับระยะไกล ‎- ตัวรับระยะไกลเหรอ
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่ใช่ตอนนี้ นั่นมันเรื่องเมื่อนานมาแล้ว
‎อ๋อ เรื่องสมัยก่อน
‎พ่อเล่นเก่งนะ
‎- จริงเหรอ ‎- พ่อเล่นเก่ง
‎พ่อรับบอลด้วยมือเดียวได้ไหม
‎ตอนที่ผมโตมาโดยไม่มีพ่อ
‎พ่อทิ้งไปและผมก็รังเกียจพ่อ
‎มันลำบากนะ
‎มันยาก และแบบอย่างของผมก็จากไป
‎แต่ตอนนี้ผมรู้สึกว่าผมกำลังเชื่อมต่อกับพ่อ
‎ดาวน์ที่หนึ่ง ใช่
‎ผมแค่อยากแสดงให้เขาเห็นเสมอว่า
‎ไม่ว่าเขาจะรู้สึกแตกต่างอย่างไร
‎ในโลกของผม
‎ผมก็ยินดีที่จะไปสัมผัส ‎ความแตกต่างแบบเดียวกันในโลกของเขา
‎พรุ่งนี้เป็นการแข่งคืนสู่เหย้า ‎และงานคืนสู่เหย้าของเรา
‎มันคืองานคืนสู่เหย้า คนจะต้องเยอะมากแน่ๆ
‎เราแข่งกับเวอร์จิเนียสปาร์ตันส์
‎เวอร์จิเนียสปาร์ตันส์เป็นทีมคนหูปกติ
‎มันเป็นเกมสุดท้ายของผมแล้ว
‎ผมคงสะเทือนอารมณ์มาก
‎(คืนสู่เหย้าปี 2019)
‎พร้อมไหม พร้อมหรือไม่ การประกาศสำคัญ
‎ราชาคืนสู่เหย้าได้แก่…
‎อมารี แมคเคนส์ทรี!
‎(ราชาคืนสู่เหย้าปี 2019)
‎รู้ไหม ความสำเร็จใดๆ ก็เพื่อเท็ดดี้
‎เมื่อเราชนะ เราชนะเพื่อเท็ดดี้
‎เราเก็บเขาไว้ในใจ
‎(เท็ดดี้)
‎นี่คือการแข่งฟุตบอล พวกนายกำลังเล่นฟุตบอล
‎พวกเขาก็เล่นฟุตบอล
‎พวกเขาเป็นนักกีฬาฟุตบอล ‎และวันนี้พวกเขามาเพื่อชนะ
‎พวกนายต้องลืมไปซะว่าพวกเขาหูหนวก
‎พวกเขาจะใช้จุดนั้นเป็นพลัง
‎(โอริโอลส์ หก สปาร์ตันส์ หก)
‎อย่าถอดใจ กลับไปอย่างเข้มแข็ง ร่วมมือกัน
‎อย่ายอมแพ้นะ! อย่ายอมแพ้! สู้เขา!
‎(โอริโอลส์ 20 สปาร์ตันส์ 14)
‎ผมคิดว่าความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ‎ของพวกเขาคงเป็นการออกจากที่นี่
‎พอพวกเขาออกไปข้างนอกนั่น ‎มันไม่ใช่หลักประกัน
‎พวกเขาต้องเจออุปสรรคมากมาย
‎ที่ยังไม่เคยเจอในรั้วโรงเรียน
‎(ธีโอดอร์ "เท็ดดี้" เจมส์ เว็บสเตอร์ ‎ชาตะ 9 มิ.ย. 2001 มรณะ 4 พ.ย. 2017)
‎(ด้วยความระลึกถึง ‎ธีโอดอร์ "เท็ดดี้" เจมส์ เว็บสเตอร์)
‎ชีวิตคนเรามันสั้น รู้ไหม
‎อะไรก็เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา
‎จงเป็นสิ่งที่อยากเป็นและเป็นตัวของตัวเอง
‎ที่ต้องทำก็แค่นั้นเอง
‎เป็นตัวของตัวเองน่ะ รู้ไหม
‎คือว่า ผมใกล้จะ 18 แล้ว
‎ผมกำลังจะเรียนจบ และออกไปยังโลกจริง
‎ผมต้องเตรียมตัว
‎และสิ่งที่ทำให้ผมกลัว
‎ก็คือสิ่งที่ไม่รู้จัก
‎สิ่งที่จะยุ่งเหยิงได้
‎ความท้าทายพวกนั้น
‎เมื่อที่ผมเข้าสู่โลกจริง
‎ช่วยให้ผมเรียนรู้
‎และผมพร้อมเผชิญกับโลกนี้แล้ว
‎(ฉันรักนาย)
‎คำบรรยายโดย ณัฏฐ์พัชร์ จันทะพรหม