Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Historii tej niespieszny bieg
Tu w mieście tym zaczyna się
Jej oddech niczym wiatr
Opisuje świat
Nowego Jorku blask
Tuli mnie do snu
SZPITAL BELLEVUE
Samotny nie chcę być Już nigdy znów
SIEĆ KANALIZACYJNA
Co to takiego?
Widzicie to?
Kogo niesie?
Chrząszcze chrabąszcze!
WIEK
Arlo, nie oddalaj się zbytnio!
Obym cię znowu nie zastała
w pobliżu statków!
Chodź, Jeromio!
Co dziś słychać w naszym bagnistym światku?
Chyba zaczęła się pora linienia. Ktoś chętny do zaśpiewania ze mną?
Cóż, nie macie wyboru.
Plum, plam Idę sobie sam i po łydki wody mam
Aligatorze, weź wyluzuj trochę może
Mamy w końcu lato i gorące niebywale noce
I skaczę sobie tu pod nogami tylko muł
Żyję z dnia na dzień I niewiele w sumie jem
Niby fajne nasze bagno Ale jednak się tu trochę nudzę
A jednak wiem, wiem, wiem Wiem, że jeszcze coś mnie spotka
Nadejdzie pewnie w końcu ten dzień
I ja to wiem, wiem, wiem
Coś się zmieni w środku, czuję to
A ja siebie znam jak mało kto I to po prostu stanie się
Hej, pora się tu wznieść I powiedzieć komuś cześć
Nie odpowie mi tu nikt Nawet ogromniasty dzik
Ja kolegów dużo nie mam Tu się chyba zaprzyjaźnić nie da
Bo węże mnie ściskają Ptaki dziobem rozrabiają
Nie ma dokąd w sumie iść Żółwie znowu chcą mnie gryźć
Gdybym kogoś tutaj miał To bym pewnie się stąd ruszać nie chciał
Wtedy nie, nie, nie, nie, nie, nie!
Słyszałeś? Chodźmy to sprawdzić.
Wiem, ale czego oczy Edmee nie widzą, tego sercu nie żal.
Jak tam chcesz.
Coś mnie spotka
Coś dobrego
Ja to wiem, wiem, wiem
Wiem, że jeszcze coś mnie spotka Nadejdzie pewnie w końcu ten dzień
I ja to wiem, wiem, wiem
Coś się zmieni w środku, czuję to
A ja siebie znam jak mało kto I to po prostu stanie się
Ja to wiem, wiem, wiem
Wiem, że jeszcze coś mnie spotka
Nadejdzie pewnie w końcu ten dzień
Ja wiem
Ja to wiem, wiem, wiem
Coś się zmieni w środku, czuję to
A ja siebie znam jak mało kto I to po prostu stanie się
O tak!
Mamo! Tam jest jakiś zielony chłopiec!
Tam!
Dziecko drogie.
Skończ z tymi bajkami.
Świat poza bagnem musi być niezwykły.
Arlo!
Narazicho!
I cyk!
O proszę!
Gdzie się podział ten zębaty urwis?
Jest nasz mały kucharz.
- Z czego będzie dziś gulasz? - Z samych najlepszych składników.
Ślimaki? Myślałam, że ich nie cierpisz.
To ślimaki lądowe. Próbuję być Cajunem.
Soczysty.
Polowałem na niego całe popołudnie.
Nie wątpię.
Sprawdziłeś, czy się nadaje?
Jak to?
Każdy bagnisty kucharz wie, że trzeba polizać jego podbrzusze.
No dalej.
Każdy Francuz odgryzłby ci rękę za tak piękny okaz.
Smakuje jak wszystkie rzeczy, po których pełzał.
Nie da się zaprzeczyć, że jesteś zdeterminowany.
Ile statków rzecznych dziś widziałeś?
Tylko jeden.
Zobaczył mnie jakiś chłopiec.
Ale nie szukałem kłopotów.
Coś jest ze mną nie tak?
Jesteś absolutnie normalny.
A jeśli ktoś twierdzi inaczej, to trudno.
Spędziłem na tych bagnach całe życie, a ani jedno zwierzę mnie nie polubiło.
No i nie mogę zbliżać się do statków.
Nie zrozum mnie źle. Uwielbiam nasze bagno, ale…
Spokojnie, to naturalne w twoim wieku.
Jesteś ciekawy świata.
Chyba tak.
Czasami zastanawiam się, gdzie jest moje miejsce w świecie.
No dobrze, wypuść tego biedaczka.
Już dawno temu chciałam ci coś dać.
Pamiętam, że schowałam to gdzieś tutaj.
Nie, to nie tutaj. Kurde bele.
Byłam pewna, że…
Co to?
Prezent.
Nie mogę.
Pewnie, że możesz. To prezent ode mnie.
Nie mogę ich przyjmować, jeśli nie mam urodzin.
Tak nie wypada.
Poczekam do przyszłego roku.
Poważnie?
Chcesz mnie do tego zmusić?
Proszę!
Dobrze.
Nie trzeba było.
O tak!
Hipi hej, hipi hoł Sto lat, mój kochany
Hipi ha, ihaha Dawaj no w tany
Hipi hej, hipi hoł Sto lat, hej, hej
Zdrowy rośnij
Zaraz będziesz miał Piętnaście lat
Za 42 dni.
Za 42 dni Niechaj ci się dobrze wiedzie
Życie na bagnie!
Wszystkiego najlepszego, skarbeńku.
To było wspaniałe! Teraz mogę przyjąć prezent.
„Arlo Beauregard”.
- Arlo to moje imię, a to drugie? - Twoje nazwisko.
Ta opaska była przy tobie, gdy pojawiłeś się pod moimi drzwiami.
„Beauregard”. Zaraz, pojawiłem się pod drzwiami?
Raczej pod nie podpłynąłeś w małym koszyku.
Wyglądałeś uroczo z tym małym, zielonym ogonkiem.
Dlaczego mi nie mówiłaś?
Dobre pytanie, Arlo.
Chyba chciałam, byś poczuł się tu jak w domu.
Ale powinieneś już poznać prawdę.
Kiedyś mnie zabraknie, a ty nie powinieneś tu wiecznie tkwić.
Skoro nie jestem stąd, to skąd?
„Szpital Bellevue, Nowy Jork”?
Poszperałam trochę na ten temat.
Ten cały Nowy Jork to dość konkretna mieścina.
WIELKIE MIASTA
Pochodzę z Nowego Jorku?
Czyli moi rodzice nadal tam mieszkają?
Czytaj dalej.
„Ojciec dziecka: Ansel T. Beauregard. Matka dziecka”…
Nikogo nie podano.
Trochę śmieszne, co nie? Matka bez imienia?
Hipi hej, hipi hoł Sto lat, mój kochany
Wyobrażacie sobie takiego chłopca jak ja w tym wielkim mieście?
Nieładnie!
Znowu zatruwasz powietrze przy parapecie?
Jeromio, nie uwierzysz.
Mam ojca, o którym dopiero się dowiedziałem.
Wiem, po prostu obłęd. Ale to nie wszystko.
Pochodzę z Nowego Jorku.
Zawsze dobrze mi się tu żyło, ale czułem, że moje miejsce jest gdzieś indziej.
No i proszę! Edmee opowiada mi o czymś takim.
Pytasz, czy się tam wybieram?
Do Nowego Jorku?
By poznać swoje pochodzenie?
O tak, o tak
Trochę inny niż reszta Ja nie pasuję tu, wiem
Czeka mnie wielka zmiana Nic mnie nie trzyma, już dawno nie
Widzę niebo i gwiazdy Moje miejsce gdzieś tam
Tam, gdzie głos nie dociera Dlatego teraz tu śpiewam sam
Czy to już, czy to czas? Czy to ten jeden raz?
Kiedy muszę wykonać krok Szybki wdech mocny puls
Trzeba iść teraz już
Może to właśnie to
Ten inny świat Czeka za ścianą gwiazd
Coś czeka za ścianą gwiazd
Gdy stanę tam Za złotą tą ścianą gwiazd
Gdy już stanę za ścianą gwiazd Będę w końcu u siebie
Jeden z nas, jeden z nas, jeden z nas Będą mówić tak
Wystarczy wykonać krok
Wołają mnie – ty do nas chodź Już pędzę
Śmiało do nas chodź
Czy to już, czy to czas? Czy to ten jeden raz?
Kiedy muszę wykonać krok
Szybki wdech, mocny puls Trzeba iść teraz już
Może to właśnie to
Już mnie wołają
Czy to już, czy to czas? Czy to ten jeden raz?
Kiedy muszę wykonać krok Szybki wdech mocny puls
Trzeba iść teraz już Może to właśnie to
Ten inny świat Czeka za ścianą gwiazd
Coś czeka za ścianą gwiazd Co dokładnie, ja nie wiem
Gdy stanę tam
Za złotą tą ścianą gwiazd Gdy już stanę za ścianą gwiazd
Będę w końcu u siebie
Trochę inny niż reszta Ja nie pasuję tu, wiem
Czeka mnie wielka zmiana Nic mnie nie trzyma
Już dawno nie
Co porabiasz, Edmee?
Chciałam nam złowić coś porządnego na śniadanie.
Ale rybki chyba się na nas obraziły.
Trochę je rozumiem.
Myślałem o tym, co mi mówiłaś.
Nie wiem, jak to powiedzieć, ale…
Wiem, że nadszedł już ten czas.
To słuszna decyzja.
Stresujesz się podróżą?
Trochę.
Zawsze próbowałam cię chronić przed wielkim światem.
Nie dlatego, że bałam się o to, co może ci zrobić,
tylko o to, co mógłby uczynić mi.
Ale widzę, jak bardzo dojrzałeś i wiem,
że świat będzie lepszym miejscem, gdy pojawi się w nim Arlo Beauregard.
Naprawdę tak uważasz?
Ja to wiem.
Niestety nie dostaniesz kanapki z rakiem na drogę.
Nikt inny nie pomógł mi tak bardzo jak ty.
Ruszajmy razem do Nowego Jorku.
To twoja przygoda.
Moje miejsce jest tutaj.
Bez obaw, pozostaniesz w moich myślach.
No i wisi nade mną sporo paragrafów, a nie chcę wrócić do więzienia.
Nigdy cię nie złapią.
Jeśli się zgubisz,
niech poprowadzi cię twoje piękne serce
i radość wypełniająca twoją duszę.
Dziękuję. Nigdy nie zapomnę, jak mi pomogłaś.
Jeromio!
Dotrzymaj jej towarzystwa.
Dokonasz wielkich rzeczy, Arlo Beauregardzie!
Po prostu bądź sobą!
Będę! Obiecuję, Edmee!
Kocham cię!
Żegnaj!
Żegnaj, Jeromio!
Żegnajcie lampo, wężu i aligatorze!
Żegnaj, czaplo!
Żegnaj, bagienny lisie!
Żegnaj, zasłono z mchu!
Żegnaj, koniku polny!
- Żegnajcie, wielgachne komary! - No i zostaliśmy sami.
Owszem!
Myślisz, że nie odkryliśmy jeszcze całego świata, Sandro June?
Że są w nim jeszcze dziewicze miejsca?
Nie potrafię sobie tego wyobrazić.
Ja też nie.
Ja też nie!
- Jedziecie do Nowego Jorku? - On gada!
Spoko, bierz furę!
Chrząszcze chrabąszcze! Hojni ci ludzie!
Super.
Uuu, elegancja!
No to płyniemy.
No płyń.
Płyń!
Chyba w końcu się udało!
- Nie podoba mi się to! - Dziękuję!
WITAMY W WILLOW BUTTON
Czołem!
- Cześć! Jestem Arlo! - Co jest grane?
- Uwaga! - Płynę!
To coś zupełnie nowego.
Nic ci nie jest młody? Kiepsko wyglądasz.
Śmiało, bierz.
A ja to jem, jem, jem
Tyle dobra tu mnie czeka
Widocznie w końcu przyszedł Ten dzień, dzień, dzień
Bo ja wiem, ja to wiem
Coś się zmienia w środku, czuję to
I ja cieszę się jak mało kto Bo układa wszystko się
ALIGATORNIA
Ostatnią atrakcją w naszej Aligatorni
jest ten stuprocentowo prawdziwy aligator!
Widzicie? Młody się wystraszył.
Poproszę 20 dolarów.
Nie ma mowy. Gdzie są prawdziwe aligatory?
Nasza łódź wycieczkowa trochę szwankuje.
Ciesz się tym, co masz.
- Martwe aligatory są nudne. - Nudne?
Szukasz wrażeń?
Jeśli rajcują cię straszne rzeczy, pobaw się z Bestią.
Mój tata jest prawnikiem. Mógłby was pozwać.
Posłuchaj no, smarku.
Nie możesz nas pozwać, bo niczego nie mamy.
Jesteśmy spłukani!
Tak?
To ty, Ruff?
- Z tej strony Lawrence z warsztatu. - Czego chcesz?
Uznałem, że zainteresuje cię pewien chłopiec aligator.
To te słynne mobilne domy?
Fajna sprawa.
Chłopca aligatora? To w połowie chłopiec i w połowie zwierz?
Naprawdę?
Zapłaciłbym za to fortunę!
Serio?
Pewnie!
Wypłata prawnika.
Będziemy bogaci!
Z drogi, tępe groszoroby!
Cześć, sąsiad!
- Weź je sobie! To tylko rachunki! - Poczekaj!
Zapomniał pan listów!
Ja je wezmę.
Bądź grzeczny i podejdź do cioci Stucky.
Jesteś daleko od bagien, aligatorku.
O nic się nie martw, kolego.
U nas będziesz bezpieczny.
Zaopiekujemy się tobą.
Bierz go!
Tylko nie uszkodź mu skóry!
Biegnie w stronę torów!
Nie zgub go, Ruff!
Chodź do pańcia!
Co jest?
Lepiej odpuście, jeśli chcecie dożyć jutra.
Kim jesteś?
Kimś, dzięki komu nie zostałeś torebką.
Załatwimy ich oboje.
Wyglądasz jak anioł.
Nie pękamy.
Masz w sobie coś z żaby.
Nie, po prostu jestem weganką.
- Czyli kim? - Możesz próbować uciekać…
ale na pewno się nie ukryjesz.
Z drogi!
- W nogi! - Panie przodem!
Zmiażdży nas!
- Ruszamy za nimi? - Oczywiście.
Leć po Bestię!
Chrząszcze chrabąszcze!
Ta maszyna się zatrzymuje, czy jedzie tak bez końca?
Nie wiem, młody. A jak sądzisz?
Mam nadzieję, że bez końca.
Ja też.
Właśnie zrozumiałem, że ocaliłaś mi życie, a ja nie znam nawet twojego imienia.
Jestem Bertie.
W życiu nie słyszałem lepszego imienia!
Jestem Arlo Beauregard.
Pochodzę z bagna.
Niektórzy nazywają to miejsce bayou, ale to tylko ładna nazwa na bagno.
A skąd ty pochodzisz, Bertie?
- To żadne wyjątkowe miejsce. - Coś ty!
- Nie znam bardziej wyjątkowego człowieka! - A ilu poznałeś ludzi?
Dziesięciu! W tym ośmiu dzisiaj.
Łącznie ze mną?
Tak.
No to czuję się zaszczycona.
Ja również.
Bertie, Bertie, Bertie
Dopadniemy ich!
Dlaczego opuściłeś swoje bagno?
Bo mam ojca w Nowym Jorku.
Wcześniej go nie miałeś?
Nie wiedziałem o nim.
Całe miasto czeka na odkrycie!
Mój ojciec gdzieś tam mieszka. I pewnie robi to, co każdy tata.
- Tak sądzisz? - Pewnie.
Dziwnie tak nagle usłyszeć o ojcu.
Oby mnie polubił.
Pojedź tam ze mną!
Dzięki, przyjacielu, ale odpadam.
Przyjacielu? Nikt mnie tak nigdy nie nazwał.
Teraz musisz ze mną pojechać!
O rany.
Przeszukaj każdy wagon!
W nogi!
Gdzieś tam są. Czuję ich.
Cholibka.
Co jest?
Boże.
Co wy wyprawiacie?
Bestia podjęła trop.
- Chyba ich zgubiliśmy. - Musimy poszukać schronienia na noc.
Może w tamtej stodole?
Ptaki ślimaki! Muszę sprawdzić, co tam się dzieje.
Poczekaj!
Skończysz ogolona jak tyłek pawiana!
Nie strasz mnie dobrą zabawą, skarbie!
Szpilki zawsze pomagają!
O nie! Prosto w boczki!
To żabie puszki, nie boczki!
Stawiam na różowego futrzaka!
Dwadzieścia do jednego! Kto wchodzi?
Dobrze, Mały Tyci Tony. Przyjmuję zakład.
Frajerzy.
Nic ci nie jest?
Ona jest ranna!
Może powinniśmy wezwać fryzjera?
Zawsze, gdy tak zarastałem, Edmee nakładała mi garnek na głowę i…
Ten mały widelczyk nie wystarczy, by mnie powstrzymać.
Co to ma być?
Suchy szampon prosto w facjatę!
Spokojnie, futrzaku.
Latająca zagłada!
Oj grubo.
Przyda ci się olejek, bo twoja łepetyna wygląda jak kawał sera.
Futrzak wygrywa! Dziękuję wszystkim.
- Zrobili nas w balona! - I oszukali!
Zatrzymać tego futrzaka i oszusta!
Szybko!
Tknij te loki, a cię załatwię!
Sam się przytnij!
Oddawaj moje pieniądze!
Młody, łap!
Spotkajmy się przy busie! Uciekaj!
Furlecia, szybko!
Szybko! Wskakujcie i ruszam!
- Widziałeś tam małego aligatora? - Tak, zaraz tu będzie z…
- Alia, poczekaj na dzieciaka! - Arlo!
- Brać go! - Chodź tu!
Mamy nowego zawodnika.
Jestem Arlo Beauregard.
Pochodzę z bagna.
Słyszycie? To jeden z nas.
Ale tak naprawdę wywodzę się z Nowego Jorku.
Nowego Jorku?!
Bertie! Chcą się ze mną siłować!
Może spróbujecie sił z kimś dwukrotnie większym?
Alia, nie gaś silnika!
Widzę forsę. Ruszaj!
Dzida!
Jestem Arlo!
Pomogę wam!
Chwyćcie mnie za rękę!
Mam was!
Nie dam rady!
Jak wam idzie?
Trzymajcie się!
Widzisz to, Bertie?
- Cudny ten minipociąg! - Udało ci się!
Dziękuję za pomoc, zielony młodzieńcze.
A gdzie mój worek z pieniędzmi?
Oddaliśmy go tym ludziom z farmy.
Ale mimo tego nadal byli wkurzeni.
Babolonia mia!
Daj mu spokój.
To naiwny, zdezorientowany,
oszukany i zagubiony aligatorek.
- Dotarło? - A ja jestem tylko futrzakiem.
Ale potrzebuję pieniędzy.
Oddaliśmy kasę, którą ukradliście.
Jak śmiesz?!
Próbujemy tylko przeżyć, panienko. Jestem tygrysicą.
Nikt nie zatrudni mnie w kawiarni.
Rozumiem to bardziej, niż myślisz.
No to zrozum, że mieliśmy się dziś wzbogacić,
a twój koleżka nas pogrążył!
Odpuść, Tony.
Nie mówił poważnie. To tak naprawdę miły i wrażliwy gość.
Jak masz na imię?
Jestem Bertie. A to mój…
Najlepszy przyjaciel! Mam na imię Arlo.
A ja Furlecia.
To Mały Tyci Tony, a za kółkiem siedzi Alia.
Dopiero robię prawko,
ale jestem dobrym kierowcą, więc nie pękajcie.
Uspokoiłaś mnie.
Może moglibyście nas podwieźć?
To Nowy Jork. Jedziemy tam, by poznać mojego tatę.
Momencik!
Mój mały tatuś opowiadał mi o Nowym Jorku.
Mamy rodzinę w Małych Włoszech.
Chrząszcze chrabąszcze! No to jedź z nami, Tony.
Wszyscy tam jedźmy!
Może nie zauważyłeś, ale dobrze nam się wiedzie.
Nie interesuje nas pomaganie innym.
W porządku.
No to wysadźcie nas gdzieś po drodze.
Arlo, potrafisz pływać?
Nie tyle potrafię, co uwielbiam, Tyci Tony.
Wystarczy samo „Tony”. Może jednak się dogadamy.
Pomożemy wam się tam dostać, a wy pomożecie nam w małej robótce.
Nie mów, że chodzi o akwarium!
O co chodzi z akwarium, Tyci Tony?
Uwięziono tam naszego przyjaciela.
- O nie! - Biedak długo już tkwi w zbiorniku.
Zbyt długo!
Powinniśmy go uratować!
Nie ma mowy.
Tylko że pływają tam dość wredne graniki.
Ostatnio próbowały mnie nadgryźć!
Moja kochana Furlecia nie cierpi wody.
Zwłaszcza gdy mam trwałą.
Właśnie.
- Spokojnie, Bertie! - Nie.
Czyli nie chcecie dostać się do Nowego Jorku?
- Proszę! Błagam! - No dobra.
Czyli postanowione.
Edmee wierzyła, że nic nie dzieje się bez powodu.
To los nas połączył!
A nasza duża koleżanka pomoże nam się wzbogacić.
Możesz sobie pomarzyć.
Polubiłem cię. Nie powinienem, ale stało się.
Ale się cieszę!
Alia, zrób coś!
Już!
O rety!
Trzymaj się, Marcellus! Jadę po ciebie!
Uratujemy cię!
A co z chłopcem aligatorem?
Nic ci nie powiem!
Myślę, że jednak powiesz.
Powinien zmienić zdanie po poznaniu naszego koleżki.
Co to było?
Dobra, powiem!
Uciekł z pozostałymi.
Pojechali busem na północ!
To wszystko?
Dzieciak wspominał, że jedzie do Nowego Jorku.
Co jeszcze wiesz?
Jak się nazywał?
Nazywał się…
Nikt nie będzie mnie przesłuchiwał poza moją…
Mamusiu!
Nie! Błagam!
- Powiedz, jak się nazywał. - Albo się pożegnamy.
Nie, błagam! Pomocy!
Nazywa się Arlo Beauregard!
AKWARIUM
Młody, trzymaj!
Przyda ci się.
- Co tu robisz, aligatorku? - Przybyłem cię uratować!
Rozumiem!
W końcu odzyskałem wolność!
Marcellus! Tęskniliśmy za tobą!
Dawajcie w tango! Pora się zabawić!
Marcellus znów na parkiecie! Ale za tobą tęskniłam!
Wracamy do gry!
- Świetnie wyglądasz! - No ba.
To w sumie było fajne miejsce.
Jakie miejsce?
To akwarium! Nie było tam fajnie?
Nie było gdzie się ukryć. Pojawiali się każdego dnia.
Kolejne twarze przy szybie.
Tłuste i brzydkie gęby.
Kleiste ręce!
Niektórzy byli tydzień w tydzień, miesiąc w miesiąc.
Po prostu gapili się i ciągle coś jedli.
Wszystkie dzieci to potwory.
Pochodzę z bagna.
Wszyscy się z niego wywodzimy, młody.
Cieszę się, że znów z nami jesteś.
Padam na twarz!
Ja idę się wyspać do busa. Nie przeszkadzajcie mi. Całusy.
Dobranoc, Bertie.
Dobranoc, Bertie
Spoko. Dobranoc, Arlo.
Nie kładziesz się spać?
Co jest? Nie widziałeś, że śpię?
Z otwartymi oczami?
Jestem rybą. My tak mamy.
W porządku. No to dobranoc.
Dzięki, że mnie uratowałeś.
- Zrobiłbym to ponownie. - Oby nie!
- Co tu robisz? - Nie mogłam spać.
Dlaczego? Mnie te fale od razu ululały.
Też uwielbiam ocean.
Ale nie przywykłam do dłuższego przebywania z tymi samymi osobami.
Rozumiesz?
Niezbyt.
Ja miałem tylko Edmee.
Teraz mama ciebie, Tony’ego, Furlecię, Alię, Marcellusa
i wkrótce poznamy mojego tatę.
Obiecuję, że dopilnuję, byś bezpiecznie do niego dotarł.
Ale później…
ruszę sama dalej.
Ale dlaczego?
Nie zrozumiałbyś tego.
Czasami, gdy jest mi źle,
przykro albo i wesoło,
lubię wyrażać swoje uczucia przez śpiewanie.
Dlaczego uwielbiasz ocean?
Zawsze jest w ruchu. Tak jak ja.
- Czuję się przy nim jak w domu. - Zaśpiewaj o tym!
Kiedy w morze spoglądam, to myślę „dom”
Chcę się wzbić na fali I zawsze płynąć z nią
Lecz to tylko sen
I ja to wiem
Znikła już i nie zabierze mnie
Dalej, dalej, z falą uciec chcę stąd
Niech mi da przed odpływem znak
Zanim słońca poczuję blask
Dalej chcę
Dalej, dalej, z falą uciec chcę stąd
Gdzie jest dom, tylko ona wie
I wciąż czuję na serca dnie
Weźmie stąd mnie
Stąd mnie
Ludzie widzą, co chcą, już tacy są
Z wierzchu spojrzą i już wszystko wiedzą
Nie dla mnie jest ich świat Ja to wiem, pewność mam
Mój dom – w nim będę tylko ja
Lepiej patrz, na mnie spójrz Widać jednak coś łączy nas
Nie bój się i dłoń mi daj
Jeden krok śmiało chodź Razem zawsze jest łatwiej iść
- Bez ciebie nie pójdę tam - Lecz to jest tylko sen
- Może jest - I ja to wiem
- Chyba że ty poprowadzisz mnie - Poprowadzisz mnie
Z tobą chcę…
Dalej, dalej, z falą uciec chcę stąd
Ona daje nam jasny znak
- Prosta droga i przeszkód brak - O tak
Dalej, dalej, z falą uciec chcę stąd
- Gdzie nasz, dom tylko ona wie - Tylko ona wie
- Ja to czuję na serca dnie - Na dnie
Płynąć chcę stąd
Razem dopłyniemy
- Do domu zawsze ze mną płyń - I ty ze mną płyń
Zawsze ze mną płyń
Ze mną płyń, ze mną płyń, ze mną płyń
Mogę wracać do spania? Wybaczcie, przecież jej nie znam.
Do rana!
Zawsze ze mną płyń
Świetnie mi się z tobą śpiewało.
Mam coś dla ciebie.
Kamień dla najlepszej przyjaciółki. Podoba ci się?
Arlo, to muszelka.
Widzisz?
O rety taborety!
Będziemy mieć takie same!
Przepiękna!
Nie wierzę!
Mój tata, Ansel Beauregard, jest w jednym z tych dużych budynków!
Ale czad!
Jesteśmy w Nowym Jorku!
- Co za wieżowce! - To tylko miasto.
- Alia? - Tak?
- Nie powinnaś prowadzić? - No tak.
- Powinniśmy zapiąć pasy? - Tak, to dobry pomysł.
- Ja tu chodzę! - Ja też!
Ja też!
Nowy Jork.
Chrząszcze chrabąszcze!
Myślicie, że mogę tu zaparkować?
Na pewno tak.
Ja tu chodzę!
Dobra, no to ja też tu chodzę.
Długo to sobie wyobrażałem.
Mięciutkie ciasto z pepperoni! Jakże miło piecze!
Zasłużyłem na to!
Chodźcie, drogie maleństwa. Musicie być głodne.
Umieram z głodu!
Co ty wyprawiasz?! Wynocha!
Precz!
Tak jest! Uciekaj, jeśli życie ci miłe!
Przepraszam.
Wciśniecie mnie na pełną stylizację?
O tak! Pracuj tymi zręcznymi palcami!
To mój tata!
Fajowy widok, Stucky.
No.
Z drogi, turyści!
Arlo! Tutaj!
Bertie!
Wiecie, gdzie mogę go znaleźć?
Nie.
Ale straciliśmy busa.
Znalazłem 27 dolarów w drobnych.
Znowu pływałeś w fontannach?
Nie jesteś taki.
Pewnie, że jestem.
Szkoda, że nie wiemy, jak wygląda.
Za dużo tu ludzi.
Jest ze mną Ansel Beauregard.
- Może być wszędzie. - Król nowojorskich nieruchomości.
Czekaj, jak masz na nazwisko?
Beauregard. Czyli ktoś wiele wart. Dlaczego pytasz?
Nie dostrzegam podobieństwa, ale ktoś taki jest właśnie w telewizji.
Ansel Beauregard!
- Miło cię spotkać. - To mój tata?
Wybudowałeś najbardziej luksusowe wysokościowce w Nowym Jorku.
Skąd pomysł na Nadmorskie Pobrzeże?
Dorastałem właśnie w tym miejscu, Michelle.
Nic się nie dzieje!
Dlaczego to takie gorące?
Jak widzisz, Nadmorskie Pobrzeże…
utraciło swój urok.
Ale wkrótce stanie się piękną, kwitnącą i estetyczną dzielnicą miasta.
Zawsze staram się tworzyć piękne rzeczy z pozornie nieatrakcyjnych.
Co więcej, ten konkretny projekt jest bliski mojemu sercu.
Podobno ujawnisz swoje plany na tegorocznej Met Gali,
najważniejszym wydarzeniu roku.
Sama okazja do dzielenia się tą wizją daje mi ogromną satysfakcję.
Proszę państwa, oto człowiek,
który odmienia Nowy Jork dzielnica po dzielnicy.
Widzieliście?
To mój tata! Co za wspaniały gość!
Chcesz, żebym dowiedział się, gdzie mieszka?
Mógłbym przypomnieć się paru osobom z mojej…
dawnej dzielni.
Super!
Zaraz wracam.
Ja tu chodzę!
To ja tu chodzę!
Siema, tu Tony.
Tony we własnej osobie!
- Co tu twojej mamy? - Potrzebuję przysługi.
Proszę.
Adres Ansela Beauregarda, dostarczony przez ulicę.
Wiesz, gdzie to jest?
- Nie. - Na północ stąd.
Daleko na północ.
Znajdę ojca Będzie ze mnie dumny
Wyściskam go mocno Nie opuszczę aż do trumny
Rób sobie czasem wolne od śpiewania. Zaczynasz przesadzać.
Bilety na przedstawienie na Broadwayu!
- Wypad! - On nie umie czytać!
Co my tu mamy?
ANSEL BEAUREGARD NA MET GALI
Nawet nie jest zielony.
Ale za to bardzo nadziany.
Ładny domek.
Dotarliśmy do celu.
Wejdziecie ze mną?
Na pewno znajdzie się dla was miejsce.
Udało nam się, Arlo. Dalej musisz ruszyć sam.
Zejdę później do was i…
Nie martw się o nas, młody. Poradzimy sobie.
Dziękuję wam wszystkim.
Bertie…
Idź, zanim się poryczę.
Nie pękamy.
Odźwierny musi go jeszcze przepuścić.
To prawdziwi twardziele.
- Dokąd to? - Nazywam Arlo Beauregard.
- Przyszedłem do ojca. - Są bezduszni.
Nie ma szans.
Nie myślałaś o amatorskich zapasach?
No dobra.
Znowu muszę sam otwierać drzwi?
Wiecie, jak ciężko chodzą?
Jesteś moim tatą!
Chyba zaszła jakaś pomyłka.
Spoko, tato.
Widziałem cię w telewizji. Byłeś taki miły i wspaniałomyślny.
Wiedziałem, że to ty. No i mamy to samo nazwisko.
Jestem Arlo Beauregard.
Nie wierzę.
Nie chcę być niegrzeczny,
ale chyba rozumiesz, jak mało jest to prawdopodobne?
Co to?
Nie wiem, skąd to masz, ale to pomyłka.
Ogromna i przykra pomyłka.
Też tak myślałem.
Musiało dojść do pomyłki,
skoro dopłynąłem z Nowego Jorku aż na bagno.
Właśnie. To znaczy nie.
Straciłem mojego syna.
- Ale… - Nie jestem twoim ojcem!
To niemożliwe.
Nie ma innego wyjścia. Nie mam gdzie się podziać.
Przebyłem długą drogę.
Posłuchaj, Arlo.
Chodź ze mną. Być może będę w stanie ci pomóc.
Chrząszcze chrabąszcze!
Przypomniałeś mi o projekcie, nad którym pracuję.
Projekcie?
Wiem, jak to brzmi, ale pomyśl o tym w następujący sposób.
Widzisz ten stolik?
Małe miasto.
Spodobałoby się Tony’emu.
Osiedle mego dzieciństwa. Bliskie mi tak bardzo Nadmorskie Pobrzeże.
Teraz zniszczone, zapomniane, biedne i brudne.
Ja kiedyś też taki byłem.
Lecz wszystko zmienić się da.
Tak jak Feniks wstał z popiołów Podniosłem się i ja
Ja pieniądze mam i zdobyłem je sam
Nie ukrywam tego, nie Bo ja robię, co chcę
Mam pieniędzy pełno w nosie W uchu mam pieniądze też
Pod koszulą trochę mam Wyciągam kasę nawet z łez
Ocean to nic Taki płynie mi szmal
Tego w banku nie zmieścisz Nawet jeśli byś chciał
Domów mam na pęczki Choć to brzmi jak sen
Mam diamentów, ile zechcesz I stek co dzień jem
Pewnie zadajesz sobie pytanie:
„Co to ma wspólnego ze mną?”.
Bo musisz zmienić się Przeszłości powiedzieć „nie”
- Musisz więcej chcieć - I więcej, więcej chcieć
By więcej więcej mieć
Ty musisz zmienić się Inaczej będzie bardzo źle
Musisz więcej chcieć
Właśnie tak, właśnie tak
Co to za dąs, taka smutna twarz?
Kapelusik ci dam, ty mówisz i masz
Jeszcze spodnie weź To na pewno nie len
Są wełniane i utkane gdzieś w Nepalu, hen, hen
I objawił się nam elegancki pan
Co osiągnie szczyt Ja pewność już mam
Chociaż nie, trzeba dodać jeszcze coś Te rzeczy dwie no i już jest gość!
Bo musisz zmienić się Przeszłości powiedzieć „nie”
- Musisz więcej chcieć - I więcej, więcej chcieć
By więcej, więcej mieć
Ty musisz zmienić się
Inaczej będzie bardzo źle
Musisz więcej chcieć
Właśnie, właśnie tak
Właśnie tak, właśnie tak
Widzę cię tam
- Gdzie trafiłem kiedyś sam - Widzę cię
- Wysłuchaj mnie, ja wiem - Wysłuchaj mnie
Potrzebny ci jest plan
Banalnie prosty
Jeszcze raz podpowiedź dam
Ty życie swe dziś zmień
Musisz więcej chcieć
Ty musisz tego chcieć
Musisz więcej chcieć
Musisz chcieć
Zmiany, zmiany
Arlo, życie nauczyło mnie tego,
że czasem trzeba się zmienić, by przetrwać w tym świecie.
Zmienić? To znaczy?
Obyś wyciągnął z tego wnioski. Tylko tak mogę ci pomóc.
Myślałem, że ucieszysz się na mój widok, zwłaszcza że przebyłem tak długą drogę.
Bo jesteś moim tatą, prawda?
Jestem…
Nie. Przykro mi.
Wszystko w porządku?
Kolejny dzieciak z fundacji.
Bertie?
Mały Tyci Tony?
Jest tu kto?
Ty musisz zmienić się
Bo będzie źle
I musisz więcej, więcej chcieć
Ty musisz więcej, więcej chcieć
- Ty musisz zmienić się - Może to właśnie to
Powiedzieć przeszłości „nie”?
- Coś czeka za ścianą gwiazd - Więcej, więcej chcieć
- Czeka za ścianą gwiazd - By więcej, więcej mieć
- Nic nie ma - Ty musisz więcej, więcej chcieć
- Nie mogę tego mieć - Coś czeka za ścianą gwiazd
- Musisz więcej chcieć - Ty musisz więcej, więcej chcieć
Może to właśnie to Coś czeka za ścianą gwiazd
Ty musisz więcej, więcej chcieć By więcej, więcej mieć
Nic nie ma
Może to właśnie to
Pustka za ścianą gwiazd
Nic nie ma
Jeśli się zgubisz,
niech poprowadzi cię twoje piękne serce
i radość wypełniająca twoją duszę.
Nie podniesie mnie teraz chyba nic Mogę płynąć w dal
Nie obudzi mnie teraz chyba nikt Sen się jawą stał
Nie mam gdzie iść Nie mam gdzie być
Brak siły, by wstać, już nie mam jak Ja muszę tu tkwić, z myślami się bić
Niech ból odpłynie wreszcie
Niech ból odpłynie wreszcie stąd
Byłem, prosiłem Zamknąłeś się w fortecy
Serce jak głaz Trafiłem w środek nocy
Ty na to nic Chciałeś, by młody znikł
Jak mam żyć, gdzie iść Wolałeś mnie zbyć
Pozostały mi tylko obrazy To, co było, się więcej nie zdarzy
A na razie ja płynę Odpływam gdzieś stąd
Niech ból odpłynie wreszcie
Niech ból odpłynie wreszcie stąd
Niech ból odpłynie stąd
Niech ból opuści mnie
- Niech ból opuści mnie - Pozostały mi tylko obrazy
Płynę gdzieś
Gdy wrócimy do gry, wszyscy cię pokochają.
Musimy popracować nad twoją prezencją, ale damy radę.
Podbijemy cały świat, Bertie.
Bertie?
Wszystko w porządku?
- Arlo? - Odbiło ci?
Nie przeżyłby sekundy w ringu. To uroczy dzieciak.
Możemy zrezygnować z zapasów! Dokąd idziesz?
Precz! Sio!
Bertie?
Czy ja…
Czy my wszyscy…
To niebo?
Nie, to chyba Brooklyn.
Strasznie tu brudno i brzydko.
No co jest, młody? Uderzyłeś się w tę zieloną główkę?
Tyci Tony… Przepraszam.
Czyli uderzyłeś się. Biedaczek.
- Powodzenia, Bercia! - Co?
- Tony, poczekaj! - Poradzisz sobie!
Na pewno powiesz mu coś miłego!
Co z twoim tatą, Arlo?
Raczej tak zwanym tatą. Nie chce się do mnie przyznać.
Nie wiem już, kim jestem. I pewnie się nie dowiem.
Nigdy nie poznałam bardziej wyjątkowej osoby niż ty.
Chcesz przez to powiedzieć, że jestem inny.
Dzięki tobie zaczęłam uważać, że najlepiej być kim innym.
W dzieciństwie byłam taka sama jak wszyscy.
Ale z biegiem lat nie przestawałam rosnąć.
W końcu zauważyłam,
że nikt już nie patrzy mi w oczy.
I wreszcie nie pozwoliłam, by ktokolwiek się do mnie zbliżył.
A potem w moim życiu zjawiłeś się ty, Arlo Beauregard.
Nikt wcześniej nie traktował mnie jak prawdziwą przyjaciółkę.
Nie mam lepszego przyjaciela.
Ja też nie.
Idźcie na stronę…
by dzielić się na osobności swoimi uczuciami.
Sorka.
Twój tata niczego ci nie wyjaśnił?
Możliwe, że nim nie jest. A jeśli jest, to się nie przyzna.
Zasługujesz, by poznać prawdę.
Przebyłem długą drogę,
ale niczego się nie dowiedziałem i jestem jeszcze bardziej zagubiony.
…POBRZEŻE
Chrząszcze chrabąszcze!
Wygląda lepiej niż na modelu!
Znasz to miejsce?
To dawny dom Ansela. Zamierza wszystko wyburzyć.
Szkoda. Szykowna miejscówka.
Nadal jest ciepła!
Co za ironia.
Ansel wie, skąd pochodzi, i zamierza zniszczyć to miejsce.
Ja nie mam czego burzyć.
Wszyscy staliśmy się lepszymi osobami, odkąd cię poznaliśmy.
Potwierdzam.
Wcześniej interesowała mnie tylko kasa. No i ciasto do pizzy.
Ale teraz doceniam wartość prawdziwej przyjaźni.
Ansel chyba będzie dziś na jakiejś gali!
GALA DZIŚ WIECZOREM
Może to twoja szansa, by jednak poznać prawdę.
Nie chcę, by znów tak mnie potraktował.
Pomożemy ci.
Się wie!
- No ba! - Tak jest!
Ja tam nie lubię konfrontacji. Wszyscy o tym wiedzą.
Pójdę z wami,
ale jeśli będzie tam dzieciarnia, to od razu wychodzę.
Nie będzie tam żadnej grupy młodzieńców?
- Wspaniała grupa młodzieńców! - Super!
GRUPA MŁODZIEŃCÓW
Cudownie!
- To raj dla fanów mody? Nie wierzę. - Chyba źle się ubrałem.
Babolonia mia! Tylko jak my się tam dostaniemy?
No dalej, Bestio! Rusz się!
Dziwne wdzianko.
- Tutaj! Róbcie zdjęcia! - Odwalcie się!
- Świetna poza! - A dziękuję.
- Dajesz, młoda. - To mój najlepszy profil.
O Bożena!
- Świetnie! - Tutaj!
O Bożena!
Imprezka jak w starożytnym Egipcie.
Patrzcie!
Witamy na Met Gali,
największej tego typu imprezie w Nowym Jorku.
Najważniejsza chwila w moim życiu. Luzik.
Powitajcie brawami pana Ansela Beauregarda.
Gotowy?
- Przepraszam. - Z drogi!
Dziękuję.
Nie byłoby mnie tu dzisiaj, gdyby nie państwa wsparcie.
Jesteście moimi bratnimi duszami!
Może jeszcze raz.
Jesteście moimi bratnimi duszami!
To dobra chwila, by porozmawiać o odpowiedzialności.
Nie!
Spokojnie.
Odpowiedzialności, w ramach której przekształcamy rzeczy słabe i szpetne
w symbol bogactwa i splendoru
Oto moje plany dotyczące Nadmorskiego Pobrzeża.
- Co to ma być? - Kim oni są?
Jest zielony.
Obrzydliwe! Co to za patologia?
Dobry wieczór! Przepraszam.
W czym mogę ci pomóc, młodzieńcze?
Wynoś się stąd, dziwolągu!
Tak myślałem.
Drodzy przyjaciele.
Poczekaj! Chciałem…
- Jest to możliwe tylko dzięki wam. - Zaśpiewaj to, Arlo.
Jesteście nam potrzebni. To od was zależy powodzenie tego projektu.
Chyba pierwszy raz Widzę podróży swej sens
Dryfowałem By w końcu móc dotrzeć na brzeg
Czy znajdę tam swój dom?
Kiedy znów zobaczysz mnie Czy przywróci ci to pamięć?
Daj mi chociaż jakiś znak
Chociaż w oczy mi patrz Kiedy stoję tu przed tobą
Czuję strach
Bo czegoś wyraźnie mi brak
Chyba pierwszy raz Dłużej już nie chcę się kryć
Widzi mnie jednak wciąż Ojcem nie potrafię mu być
Czy znajdzie tu swój dom?
Dom…
Jeśli przejrzy sekret mój To pogubi się w emocjach
To pogorszy rzeczy stan Czy wykonać ten ruch?
To bez wyjścia jest sytuacja
Nie wiem, jak mam ukryć
Że siły mi brak
Czy mnie widzisz? Oto ja
- Czy mnie widzisz? - Ja widzę, lecz wciąż boję się
- Czy mnie widzisz? Oto ja - Widzę przecież
- Czy mnie widzisz? - Widzę przecież
Czy pokonam swój strach
- Bo czegoś wyraźnie mi brak - Lecz siły wyraźnie mi brak
Czegoś mi brak
Nie rozumiesz, prawda?
Pojawiając się tutaj,
naraziłeś wszystko, co udało mi się osiągnąć.
Rozumiem cię.
Też zaryzykowałem wszystkim.
Twardy z ciebie dzieciak.
Widać po kimś to mam.
Ale zrozumiem, jeśli nie chce pan mieć ze mną nic wspólnego.
Odejdę.
Ale chcę tylko poznać prawdę, bo nie mogę przestać o tym myśleć.
Jest pan moim ojcem?
Arlo, jestem…
Co to ma być?
Mamy tu ważne sprawy emocjonalne.
- Wpadliśmy po aligatorka. - Właśnie.
I nie jesteśmy zbyt emocjonalni.
Tato?
Arlo…
Cofnij się!
Może go pan od nas odkupić.
Ale po co panu chłopiec aligator?
W porządku. Nie musisz tego robić.
To nie miejsce dla mnie.
Tak myślałem.
Wracamy na bagna, młody. Zarobimy na tobie kupę siana.
Wysprzątaliśmy dla ciebie klatkę.
Kim ja się stałem?
Dlaczego to zrobiłeś?
Ruchy! Z drogi!
Idziemy, Stucky.
- Uwielbiam Bestię! - Bertie?
Co to ma być?
Kurna!
Co to? Arlo?
- Spójrzcie. - Arlo?
Zgadza się. Jestem człowiekiem ptakiem.
Uwielbiam ptaki!
Powinniście wiedzieć o czymś jeszcze.
Ten wspaniały młodzieniec…
jest moim synem.
Synem, którego porzuciłem.
Skrzywdziłem cię, by odciąć się od przeszłości.
Jak już wiesz, dorastałem w Nadmorskim Pobrzeżu.
Nie było mi źle.
Żyłem w biedzie, ale z godnością.
- Dokąd lecisz, ptaszku? - Dzieciaki mi dokuczały.
Głodny?
- Ale na te nogi. - Zjedz trochę ziarna.
Ansel! Następnym razem dokarmimy cię chlebem,
jeśli nie zapaskudzisz auta mojego ojca!
Byli bandą wrednych kretynów.
Przysiągłem sobie, że ukryję swoją tożsamość
i zgromadzę olbrzymie bogactwo i wpływy,
by pewnego dnia zniszczyć to miejsce.
NOWY JORK
SZPITAL BELLEVUE
Ale stało się coś, co mogło mnie zdemaskować.
Urodził mi się syn, a ja popełniłem największy błąd w życiu…
gdy go porzuciłem.
Wybacz mi, mój cudowny chłopcze aligatorze.
Tato!
Jeśli dasz mi drugą szansę, to chciałbym, byś ze mną zamieszkał.
Bardzo to doceniam, tato.
Ale mam już nową rodzinę.
No i…
potrzebujemy się.
Nie no, spoko. Rozumiem.
To nie tak, że usycham z samotności.
- Ani trochę. - Chodź do nas!
Tyle się natrudziliśmy, by zamknąć go w klatce.
Ale nie sądziłem,
że dowiemy się czegoś o człowieczeństwie.
- Nie sądziłam, że czegoś się nauczysz. - Kocham cię, Stocky!
Bertie, już wiem, czego wcześniej nie dostrzegałem.
To byliście wy.
Jeśli nie chcesz gdzieś zamieszkać, możemy ruszyć w drogę.
Może całą paczką?
Wystarczy mi, że będę z wami.
Czuję płynącą od was uzdrowicielską i rodzinną energię!
Nie mogę wytrzymać tak oczyszczającego momentu!
Myślałem o tym, co mówiłeś o Nadmorskim Pobrzeżu.
Może zamiast je burzyć,
namówiłbym ciebie i twoich przyjaciół do odbudowania go?
Moglibyście tam zamieszkać.
Gubiłem się czasem, to fakt
Liczyłem na to, że ktoś drogę wskaże
Długo czekałem na znak Co poprowadzi mnie
To głosy wasze
Byłem sam W mieście z opinią tak złą
Zagubiony w nim jak mało kto
A wy mi wskazaliście dom
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
I ty pewnie kogoś masz
Odnajdziesz zawsze drogę
To mój dom.
Ja z wami wszystko mogę
Z tobą jaśniejszy jest świat Tak dobrze, że cię mam
NADMORSKIE POBRZEŻE
I jest nas więcej
Każdy pomaga, bo chce I nikt już nie jest sam
I tak jest lepiej
Ja wiem Pokazałeś, że mam w sobie moc
Ty pomogłeś mi jak mało kto Pokazałeś mi, gdzie jest mój dom
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
U TONY’EGO
Mam was A razem jest łatwiej iść
Kto bliskich ma Odnajdzie zawsze drogę
Choć zawiły bywa świat Ja wiem, może różnie być
Lecz gdy mam was To wiem, że wszystko mogę
Idę tam, gdzie idziesz ty
- Tam gdzie nasz dom - Gdzie nasz dom
- Znajdziemy razem drogę - Odnajdziemy
Właśnie tak
Mamy siebie
Mam ciebie
Znajdziemy razem drogę
To właśnie dom.
Kogo niesie?
Nie weźmiecie mnie żywcem!
POZDROWIENIA Z NADMORSKIEGO PRZYBRZEŻA
Chrząszcze chrabąszcze!
TĘSKNIĘ I ZAPRASZAM! KOCHAM CIĘ, ARLO
O tak, o tak
Trochę inny niż reszta Ja nie pasuję tu, wiem
Czeka mnie wielka zmiana Nic mnie nie trzyma, już dawno nie
Widzę niebo i gwiazdy Moje miejsce gdzieś tam
Tam gdzie głos nie dociera Dlatego teraz tu śpiewam sam
Czy to już, czy to czas?
Czy to ten jeden raz?
Kiedy muszę wykonać krok Szybki wdech mocny puls
Trzeba iść teraz już Może to właśnie to
Ten inny świat Czeka za ścianą gwiazd
Coś czeka za ścianą gwiazd
Gdy stanę tam Za złotą tą ścianą gwiazd
Gdy już stanę za ścianą gwiazd Będę w końcu u siebie
Jeden z nas, jeden z nas, jeden z nas Będą mówić tak
Wystarczy wykonać krok
Wołają mnie – ty do nas chodź Już pędzę
Śmiało do nas chodź
Czy to już, czy to czas? Czy to ten jeden raz?
Kiedy muszę wykonać krok
Szybki wdech, mocny puls Trzeba iść teraz już
Może to właśnie to
Czy to już, czy to czas? Czy to ten jeden raz?
Kiedy muszę wykonać krok Szybki wdech mocny puls
Może to właśnie to
Czy to już, czy to czas? Czy to ten jeden raz?
Ten inny świat Czeka za ścianą gwiazd
Coś czeka za ścianą gwiazd
Gdy stanę tam Za złotą tą ścianą gwiazd
Gdy już stanę za ścianą gwiazd Będę w końcu u siebie
Napisy: Krzysiek Igielski