Downloaded from YTS.MX
‪(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪ตากล้องนั่นน่ะ ช่วยเลิกจ้องผมแบบนั้นได้ไหม
‪คุณทำผมหลอนนะ
‪ขอบคุณมากครับ มอนเตร์เรย์
‪พวกคุณเจ๋งที่สุดเลย!
‪ขอบคุณที่แบ่งปันความฝันของผมร่วมกับผมในวันนี้
‪เราจะสนุกกันสุดๆ ขอบคุณมากครับ
‪ผมจะแนะนำตัวกับคนที่มาใหม่นะครับ
‪โอเค เห็นได้ชัดว่าคุณเมายา
‪นั่นเพื่อนๆ ของผมเอง ขอบคุณที่มาครับแม่
‪มาสนุกกันดีกว่า
‪สำหรับผู้มาใหม่ ผมอลัน ซัลดัญญา ‪ผมไม่ได้มาจากเมืองที่สวยงามนี้
‪ผมเป็นคนมอนเตร์เรย์ แต่ผมโตที่เรย์โนซา
‪เมืองที่งดงาม ไร้ความรุนแรง มีความเงียบสงบ
‪อะไรเล่า เมืองนี้ก็แย่เหมือนกันแหละ ‪ผมถูกฆ่าตายที่นี่ตั้งหกครั้ง
‪แต่ตอนนี้ผมรู้สึกเป็นอมตะ ผมตายไม่ได้อีกแล้ว
‪แล้วผมจะเล่นตลกแบบไหน ‪เดี่ยวไมค์ ตลกจากการสังเกตสิ่งรอบตัว
‪ผมวิเคราะห์ทุกอย่าง ‪และผมมีประสบการณ์ที่โหดร้าย
‪เป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายที่สุดที่ผู้ชายจะมีได้
‪ยกมือขึ้นหน่อยครับทุกท่าน
‪ถ้าคุณเคยถูกห้ามมีเพศสัมพันธ์หลังตั้งท้อง
‪อะไรนะพวก คุณไม่เคยอึ๊บใครเลยเหรอ
‪ออกไปข้างนอกแล้วแพร่พันธุ์ซะ
‪ตอนที่หมอบอกผมว่า
‪"ห้ามมีเพศสัมพันธ์ 40 วัน 40 คืน" ‪ผมบอกว่าไม่มีปัญหา
‪ผมมองมือตัวเองแล้วถามว่า "จำฉันได้ไหม"
‪แต่เมียผมบอกว่า "ห้ามนอกใจนะไอ้ตุ๊ด"
‪ผมคิดว่า 40 วัน 40 คืนไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪แต่มันเป็นเวลาอันยาวนานที่แย่มาก
‪การไม่มีเพศสัมพันธ์ 15 วันแรก ‪ผ่านไปอย่างราบรื่น
‪ผมควบคุมสถานการณ์ได้หมด
‪พอถึงวันที่ 20 ผมมีอาการปวดไข่
‪ผมแบบว่า "แม่งเอ๊ย เวรๆ ไอ้ฉิบหาย"
‪พอถึงวันที่ 25 ไข่ข้างหนึ่งก็บวม
‪ผมเดินแบบนี้เลย
‪เหมือนควอซีโมโด
‪วันที่ 35 ผมกอดเพื่อนๆ ของผมอย่างรักใคร่สุดๆ
‪"เป็นไงบ้างพวก
‪เข้ามาใกล้ๆ สิไอ้ตุ๊ด"
‪พอถึงวันที่ 40 ผมหวังว่า ‪หมอจะบอกให้มีเซ็กซ์ได้แล้ว
‪เพราะผมไปหาหมอของผมเอง คุณหมอซีมี
‪ผมรอให้หมอพูดว่ามีเซ็กซ์ได้แล้ว จน…
‪ผมรอไอ้หมอจอมอวดดีนั่น ผมแบบว่า
‪"ขอร้องละพวก! 40 วันแล้วนะโว้ย ‪เงี่ยนสัสๆ แล้ว"
‪แล้วหมอก็ทำแบบนี้ ส่วนผมก็ "ซะทีเถอะ!"
‪ผมมีความต้องการมาก ‪ถึงขนาดที่ไอ้จ้อนเคาะโต๊ะดังแบบนี้
‪และมันไม่เจ็บครับ
‪เอาไปทุบลูกเกาลัดยังได้เลย
‪บางทีผมก็เอาไปเฉาะมะพร้าวเลยด้วย
‪บางวันอาทิตย์ ที่ห้าง
‪"มะพร้าวลูกหนึ่งครับ" ‪"ได้ครับ เดี๋ยวผมเฉาะให้"
‪"ใส่พริกด้วยไหม"
‪ผมรอให้หมอบอกว่ามีเซ็กซ์ได้แล้ว ‪จนกระทั่งหมอพูดว่า "คุณมีเซ็กซ์ได้แล้ว"
‪ลองคิดว่าเป็นผมดูสิ ทุกอย่างที่ผมรู้สึกน่ะ
‪สี่สิบวันโดยไม่ได้ทำการบ้านเลย ‪คิดว่าผมจะรอให้ถึงบ้านก่อนเหรอ
‪ผมไม่สนแล้ว ผมจัดให้ห้องหมอเลย
‪ขึ้นและลง ท่ามิชชันนารี
‪ส่วนหมอน่ะเหรอ "ปล่อยฉันนะ ไอ้กร๊วก ‪อย่ามายุ่งกับฉัน!"
‪ออกไปข้างนอก ผมซั่มผู้หญิงในชุดสัตว์
‪แล้วเมียผมก็อยากอึ๊บบ้าง และผมบอกว่า
‪"พรุ่งนี้นะ ผมปวดหัว ผมเพิ่งไปทุบเกาลัดมา"
‪ผมวิเคราะห์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตผม
‪ผมชอบชีวิตตัวเองนะ ผมเป็นพ่อที่ดีนะบอกไว้ก่อน
‪ผมส่งลูกเรียนโรงเรียนโกเลฆิโออีร์ลันเดส
‪เอาจริงดิ ไม่เชื่อเหรอ ‪งั้นผมต้องเอาลูกออกจากที่นั่นไหม
‪เวลาเขาถามว่าทำไมเขาไปโรงเรียนไม่ได้ ‪ผมจะบอกว่าเพราะคนไม่เชื่อพ่อ
‪นี่คือเหตุผลที่ผมให้เขาเรียนโรงเรียนแพงๆ
‪เพราะเขาต้องการมันเพื่อการศึกษาของเขา
‪เพราะเด็กๆ ไปถึงที่นั่นตอนเจ็ดโมงครึ่ง ‪ออกมาตอนบ่ายสองครึ่ง
‪จากนั้นเขาก็ทำกิจกรรมหลังเลิกเรียนของเขา
‪และผมไปรับเขากลับมาตอนสามทุ่มครึ่ง ‪พร้อมเข้านอน
‪ผมจะปล่อยให้เขานอนที่นั่นก็ได้ แต่ผมทำไม่ได้
‪ภารโรงคงไม่ยอม
‪ผมเลยชอบโรงเรียนนั้น
‪มีวันนึง ผมลืมว่าเขาเลิกสามทุ่ม ‪ผมไปถึงสามทุ่มครึ่ง
‪ที่นั่นไม่มีใครอยู่เลย ‪นอกจากครูสอนคาราเต้ของเขา
‪ผมโผล่ไปและพูดว่า "พ่อขอโทษนะ พ่อลืม"
‪และลูกผมดีใจเสมอที่ได้เจอผม ‪เขาดีใจมากเพราะเขาไม่ค่อยได้เจอผม
‪เขาพูดว่า "พ่อ! พ่อ!" "อะไรเหรอลูก"
‪"ทายสิว่าครูสอนคาราเต้สอนอะไรผม"
‪"อะไรลูก อะไร"
‪แล้วลูกผมก็หมุนตัวไปชกเด็กอีกคน
‪เด็กคนนั้นสลบเหมือดเลย
‪ต้องยอมรับนะว่าผมภูมิใจในตัวลูกผม ‪ที่ชกเด็กอีกคนจนสลบได้
‪แต่ผมไม่ค่อยชอบเลยที่รู้ว่า ‪พ่อของเด็กคนนั้นเป็นครูสอนคาราเต้
‪ผมอาจโดนซัดจนสลบเหมือดเลยก็ได้
‪ผมเลยรีบพูดว่า "พ่อเคยบอกลูกว่าไง"
‪"ช่วยพยุงเพื่อนขึ้นมาเร็ว ‪แล้วหยิบไม้เท้าของเขาขึ้นมาด้วย!"
‪"ลูกจะทำร้ายเด็กที่จอดรถ ‪ในที่จอดรถคนพิการไม่ได้นะ"
‪ผมวิเคราะห์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับผม
‪และผมวิเคราะห์พฤติกรรมของคนอื่น
‪กาลเวลาเปลี่ยนไปครับ
‪คนเรามันช่างมีอคติเหลือเกิน
‪ยกมือหน่อยครับถ้าคุณมีอคติ
‪โอเค ยกมือขึ้นถ้าคุณรู้ว่าอคติแปลว่าอะไร
‪คนเราอาจจะช่างตัดสินคนอื่นได้ อย่างเช่น
‪ผมสังเกตเห็นว่าคนปฏิบัติต่อผมแตกต่างออกไป
‪พวกเขาดีกับผมเวลาที่ผมใส่สูทผูกไท ‪มากกว่าเวลาที่ผมแต่งหญิง
‪พวกเขาปฏิบัติกับผมแตกต่างออกไป ไอ้พวกโง่
‪แน่นอนว่าผมก็มีอคติเหมือนกัน ผมไม่ปฏิเสธหรอก
‪ถ้าผมเห็นเด็กนักเลงข้างถนน เดินแบบนี้
‪ผมจะมีอคติว่าเขาต้องติดกัญชาแน่ๆ
‪เขาอาจไม่ได้ติดกัญชาก็ได้ ‪เขาอาจเป็นเด็กล้างรถ แต่ผมคิดแบบนั้น
‪ถ้าผมเห็นผู้ชายใส่สูท ถือแผ่นพับ
‪ระหว่างกินบาร์บีคิววันอาทิตย์ ‪ผมมีอคติว่าเขาเป็นพยานพระยะโฮวา
‪ถ้าผมเห็นผู้หญิงนมโต ‪ใส่กระโปรงสั้นเสมอหูที่หัวถนน
‪ยืนสูบบุหรี่กลางดึก
‪ผมจะมีอคติว่าเธอเป็นผู้ชาย
‪ทุกคนมีอคติ
‪ผู้คนตัดสินคุณจากดนตรีที่คุณชอบ
‪ถ้าคุณชอบเพลงแนววาเยนาโต ‪คนจะมองว่าคุณมันกาก
‪ถ้าคุณชอบแนวอาร์โฆนา คุณคือไอ้โง่
‪ถ้าคุณชอบเร็กเก คุณติดกัญชา
‪ถ้าคุณชอบแนวบันดา ‪คุณเป็นพ่อค้ากัญชาของพวกเร็กเก
‪และถ้าคุณชอบเจนนี่ ริเวรา
‪คุณเป็นแม่ของพ่อค้ากัญชาของพวกเร็กเกอีกที
‪ขอบคุณครับ
‪ผมก็วิจารณ์พยานพระยะโฮวามากเหมือนกัน
‪และอย่าเข้าใจผมผิดนะครับ ‪ผมเคารพทุกความเชื่อและทุกศาสนา
‪แต่ทำไมพวกเขาถึงต้องมาทุกวันอาทิตย์วะ
‪ตอนที่ผมเมาค้างน่ะ
‪พวกเขาไม่เคยโผล่มา ‪ในวันอาทิตย์ที่ผมไม่เมาเลย
‪แต่พวกเขาได้กลิ่นคนบาปที่เมาค้าง ‪แล้วรีบวิ่งมาเลย
‪ทำไมไม่โผล่มาวันจันทร์ล่ะพวก
‪พวกเขาโผล่มาทุกวันอาทิตย์ ‪เพราะบาร์บีคิวทำให้พวกเขามีพลัง
‪พวกเขาลุกเป็นไฟในวันจันทร์ ‪"ไม่นะ! วันจันทร์แล้ว!"
‪สิ่งเดียวที่เหลือคือคัมภีร์ไบเบิล ร่ม ‪และแผ่นพับของว็อตช์ทาวเวอร์
‪พยานพระยะโฮวาโผล่มา ‪มาเคาะประตูบ้านคุณวันอาทิตย์แบบนี้
‪พวกที่มาขายของยังกลับไปนะ แต่พวกเขาไม่กลับ
‪"มีใครอยู่บ้านไหมครับ"
‪"ปิดไฟทำไมล่ะ"
‪"เราได้ยินเสียงทีวีนะ"
‪แค่ชั่วอึดใจที่คุณแอบมองที่หน้าต่าง ‪พวกเขาบอก "ผมเห็นคุณแล้ว!"
‪คุณถามอย่างสุภาพว่า "มีอะไรให้ผมช่วยครับ" ‪"เราคือพยาน"
‪"ผมรู้แล้ว ผมเห็นร่ม"
‪"คุณอยากเป็นพยานไหม" ‪"ผมไม่มีเรื่องอะไรให้เป็นพยาน ขอบคุณครับ"
‪"เราเป็นพี่น้องของพระคริสต์"
‪"อายุปูนนี้แต่คุณดูดีมากนะ"
‪"คุณกินอะไร เฮอร์บาไลฟ์เหรอ ‪คุณทำได้ไงเนี่ย"
‪พวกเขาเลยรู้ว่าผมงี่เง่า ‪แล้วพวกเขาก็เลิกโผล่มา
‪เดี๋ยวนี้พวกเขาใช้ไลน์ ‪เพราะไอ้พวกปัญญาอ่อนทุกคนเป็นคาทอลิก
‪พวกเขาติดสติ๊กเกอร์ที่เขียนว่า
‪"นี่คือบ้านคาทอลิก" เอาไว้ใต้ ‪สติ๊กเกอร์รณรงค์การสำรวจสำมะโนครัว
‪พยานติดสติ๊กเกอร์ที่เขียนว่า
‪"หมอนี่มันงี่เง่า ‪เจ้าหน้าที่สำมะโนประชากรอย่านับไอ้เวรนี่"
‪เดี๋ยวนี้พวกเขาไม่โผล่มาแล้ว พวกเขาใช้ไลน์ ‪วันอาทิตย์ผมนอนอยู่แล้วมือถือก็ดัง
‪ผมเปิดไลน์อ่านตอนเก้าโมงเช้า ยังงัวเงียอยู่
‪ข้อความบอกว่า "เราคือพยานพระยะโฮวา"
‪"ร่ม ร่ม"
‪"สำนึกผิดเสียเถอะ คนบาป!" รูปมือแบบนี้
‪"โอกาสสุดท้าย โลกใกล้ถึงจุดจบแล้ว
‪อิๆ อิๆ อิๆ"
‪คุณจะตอบข้อความข่มขู่แบบนั้นยังไง
‪ผมส่งอีโมจินี้ไปให้พวกเขา
‪"มันคือจุดจบของโลกของแกต่างหาก ‪บล็อกโลด!"
‪คุณคิดว่าพวกเขาจะเลิกช่วยผมให้รอดเหรอ ‪ไม่ พวกเขากำลังมองหาจุดอ่อนของผม
‪พวกเขารู้ว่าผมขี้เม้าท์ ก็เลยใช้ประโยชน์จากมัน
‪พวกเขาตะโกนอยู่หน้าบ้านว่า "ได้ยินข่าวดีรึยัง"
‪"ข่าวดีอะไรเหรอ"
‪"ความรอดมาถึงแล้ว" "มาแล้วเหรอ" "ยัง"
‪"ถ้ามาถึงแล้วบอกผมนะ ผมเมาค้างอยู่"
‪อาทิตย์ถัดไป พวกนักปราชญ์ ‪มาแนวใหม่ๆ "ไฟไหม้!"
‪"ที่ไหน" "ในใจคุณที่ไม่ยอมรับเราไง"
‪"เลิกยุ่งกับผมซะทีเหอะ! ‪ขอผมคุยกับเจ้านายคุณหน่อย"
‪"จะคุยกับเจ้านายก็พนมมือเลย"
‪"ผมบอกว่าเจ้านาย ไม่ใช่เจ้าของบริษัท"
‪"หมายถึงบาทหลวงเหรอ"
‪"นี่คือแผ่นพับที่มีเบอร์โทรอยู่ด้านหลัง
‪โทร 01-800 ‪พระเจ้ารับฟังท่าน เดอะวอตเชอร์
‪พวกเขาจะรับสายคุณ"
‪ผมก็เลยโทรไป
‪"ขอบคุณที่โทรหาพยานพระยะโฮวา
‪เป็นพยานกดหนึ่ง
‪หากคุณไม่ใช่พยาน คุณจะตกนรก ‪แต่กรุณากดสอง"
‪กดสองแล้วนิ้วผมพองเลย
‪"กดหนึ่งเพื่อเข้าร่วมกลุ่มของเรา
‪กดสองเพื่อบริจาค
‪กดสามเพื่อขอสำเนาแผ่นพับที่หายไป
‪กดสี่เพื่อขอข้อมูลการขายร่มของเรา
‪หากจะซื้อผ้าไปตัดกระโปรงใส่
‪เราขายเป็นหลา
‪กดห้า
‪หากต้องการคุยกับบาทหลวงกดศูนย์"
‪ก็ต้องคุยกับบาทหลวงสิ กดศูนย์เลย
‪และเพลงรอสายเป็นแบบนี้…
‪ฮาเลลูยา ฮาเลลูยา
‪"ตอนนี้บาทหลวงทุกท่านยังไม่ว่าง ‪กรุณาถือสายรอสักครู่ค่ะ "
‪แล้วเพลงก็วนใหม่อีกรอบ
‪ฮาเลลูยา ฮาเล…
‪"ซื้อร่มหนึ่งคันแถมหนึ่งคัน ซื้อเลยวันนี้"
‪ฮาเลลูยา ฮา…
‪"สุดทนกับนรกแล้วใช่ไหม ไม่รู้หนทางรอดงั้นหรือ
‪ร่วมทีมนักเทศน์ ‪และคนน่ารำคาญของเราทุกวันอาทิตย์สิ
‪มาสัมผัสประสบการณ์ ‪มีเงินเดือนบวกค่าคอมมิชชั่น
‪ฮาเลลูยา
‪"บาทหลวงอาเลมันพูด นั่นใครโทรมาครับ" "
‪"อลันครับ" "มีอะไรให้เราช่วยเหรอ อลัน"
‪"ผมอยากยกเลิกการสมัครครับ"
‪"มีปัญหาอะไรรึเปล่า" ‪"เปล่าครับ ผมมีแผ่นพับครบทุกใบแล้ว"
‪"แล้วทำไมถึงจะยกเลิกล่ะ" ‪"พวกคุณโผล่มาเช้าเกินไป"
‪"จะให้เราเปลี่ยนเวลาไปหาคุณไหม ‪ตารางเรามีเจ็ดโมง แปดโมง เก้าโมง"
‪"มาวันจันทร์เลยครับ" "นั่นแหละปัญหา"
‪"เราหยุดวันจันทร์" ‪"คุณเป็นคนงานก่อสร้างรึไงเนี่ย"
‪"ผมอยากยกเลิก"
‪"นี่เบอร์โทรสำหรับยกเลิก คุณจดไปได้ไหม"
‪"ได้ครับ" "จดนะ 666"
‪"กดเบอร์นั้นเพื่อยกเลิกการไถ่บาปของคุณ" ‪"มีอะไรอีกไหม"
‪"คุณช่วยให้คะแนนการบริการ ‪ของบาทหลวงหน่อยได้ไหม
‪"จากหนึ่งถึงสิบ คุณจะให้คะแนน ‪การบริการของบาทหลวงเท่าไหร่"
‪ผมบอกว่าหก
‪วันอาทิตย์ถัดมาผมตื่นเช้า ‪พวกเขาไม่โผล่มา และผมแบบว่า…
‪พอสิบโมง
‪พอ 11 โมง ผมรู้สึกผิดมาก ผมแบบว่า
‪"พวกเขาถูกไล่ออกเพราะฉันรึเปล่าเนี่ย ‪ทำไมฉันถึงไปรายงานเรื่องพวกเขา
‪บางทีพวกเขาอาจมีพยานตัวน้อยต้องเลี้ยงดู ‪แต่ฉันกลับไม่สน"
‪ขอบคุณครับ
‪ผมจะไม่ถูกเรียกว่าพวกเกลียดชังผู้หญิง
‪ในช่วงต่อไป ผมจะเม้าท์ผู้หญิง
‪อย่าเรียกผมว่าพวกเกลียดชังผู้หญิงนะ
‪ผมไม่ได้มีปัญหาอะไรกับผู้หญิง
‪ผมมีปัญหาแค่กับยัยคนนี้
‪เธออ้วน ดังนั้นอย่าพูดว่า ‪"เฮ้ย เขาบอกว่าผู้หญิงอ้วนคนนั้น…"
‪ไม่เลย ผมชอบผู้หญิงอ้วน ‪เคยอึ๊บอยู่สองสามคนด้วย
‪สาวอ้วนบางคนไม่ได้กินตับใครเลย ‪"ไม่ได้กินตับเลยเหรอ มาทางนี้สิ"
‪ผมชอบสาวอ้วนเพราะเวลาอยู่บนเตียง ‪คุณบอกให้พวกเธอกลืนน้ำรัก
‪แต่พวกเธอก็ยังหิวอยู่
‪"มีอีกไหม"
‪นี่คือเหตุผลที่ผมเกลียดสาวอ้วนคนนี้
‪ผมบินกลับบ้านจากการทัวร์ที่กวาดาลาฮารา
‪ใครเคยขึ้นเครื่องบิน ยกมือหน่อยครับ
‪แล้วคุณจะเข้าใจ
‪สำหรับพวกคุณที่เหลือ ‪มันก็เหมือนรถบขส.ที่มีปีกนั่นแหละ
‪ผมอยู่บนเครื่องบิน ‪และที่นั่งบนเครื่องบินมันเรียงเป็นแถว เอ บี ซี
‪เอคือริมหน้าต่าง ซีคือติดทางเดิน ‪ผมนั่งติดทางเดิน
‪เจ๊อ้วนเดินเข้ามา
‪เสียงเธอเล็กแหลมแบบที่ไม่มีใครชอบ
‪มากับเพื่อนกุ้งแห้งคนหนึ่ง แพ็กคู่ตามสูตร
‪สาวอ้วนคนหนึ่งกับสาวผอมคนหนึ่ง ‪เป็นแบบนี้เสมอ
‪พวกเธอขึ้นเรือโนอาห์มาแล้ว ‪สาวอ้วนกับสาวผอม
‪ผมเกลียดยัยหมูอ้วนนี่ ‪เพราะความร้ายกาจของนาง
‪ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเพราะไม่มีที่ให้นางวางของ
‪นางเลยโวยวาย "ทำไมพวกเขา ‪ไม่โหลดกระเป๋าไว้ใต้ท้องเครื่องกันนะ
‪พวกเขาใช้พื้นที่หมดเลย ‪ฉันจะเอากระเป๋าไปไว้ไหนเนี่ย
‪ใช่ไหม กลาดิส"
‪กลาดิสคือเพื่อนกุ้งแห้งของนาง
‪ผมคิด "อีโง่ ไปหาที่อื่นวางสิ"
‪ผมเกลียดนางมากยิ่งขึ้น
‪ตอนที่นางพูดถึงเด็กทารกที่ร้องไห้
‪"นี่สถานรับเลี้ยงเด็กหรือสายการบินกันแน่"
‪"ใครช่วยให้นมเด็กคนนี้ ‪ให้มันหุบปากทีได้ไหม เนอะ กลาดิส"
‪ผมคิดเลยว่า "หวังว่าอีนี่คงไม่มานั่งข้างฉันนะ"
‪ความคิดนั้นเหมือนแม่เหล็ก ‪ยัยอ้วนนั่งแถวบี ตรงกลาง
‪กลาดิสนั่งริมหน้าต่างแบบนี้ ‪ผมนั่งติดทางเดินแบบนี้
‪พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินบอกว่า ‪เราจะเปิดทางออกฉุกเฉิน และผมทำแบบนี้…
‪"ทางออกอะไร
‪ผมต้องออกทางไหน
‪ยัยอ้วนเริ่มทำให้ผมรำคาญทันทีที่นางนั่งลง
‪"ตั้งแต่พวกเขาให้พวกบ้านนอกบินได้
‪พวกเขาก็ทำที่นั่งเล็กลง ‪เพื่อรับพวกบ้านนอกมากขึ้น
‪เนอะ กลาดิส"
‪นังบ้านั่น! แล้วนางก็เริ่มทำแบบนี้กับผม
‪ผมโมโหเพราะเธอพ่นไขมันใส่ผม
‪"ระวังที่วางแขนหน่อยย่ะ นี่ที่วางแขนของฉัน
‪นั่นของคุณ เลิกบุกรุกพื้นที่ของฉันซะที
‪เนอะ กลาดิส"
‪ผมนึกว่านางเอาแขนวางบนที่วางแขน ‪แต่ไม่ใช่ มันคือก้อนไขมัน
‪ยัยหมูอ้วนร้ายกาจไม่หยุด ‪จนแม้แต่ผู้ชายยังทิ้งนาง
‪"นี่ กลาดิส ไอ้เวรนั่นนอกใจฉันไปหาอีแห้งแหละ
‪ฉันจะบล็อกมันทั้งทางเฟซบุ๊ก ไลน์ ไอจี หัวใจฉัน
‪ฉันจะกินมันเป็นอาหารกลางวัน ‪กับตอร์ติยาและอะโวคาโด
‪เนอะ กลาดิส"
‪และผมคิดว่า "ยกโทษให้เขาเถอะ ‪ใครจะไปเชื่ออีช้างงี่เง่าอย่างแก
‪ฉันอาจเอาแกนะถ้าแกนิสัยดี ดังนั้นไม่"
‪ผมเอาหูฟังมาใส่
‪ผมเกลียดนางมาก แต่ผมไม่หยาบคาย
‪ผมเข้าไปอยู่ในโลกของตัวเองด้วยหูฟังของผม
‪เธอเคาะหูฟังผม ‪แต่หูฟังผมยี่ห้อโบส ผมเลยไม่ได้ยินอะไร
‪ก็ได้ ไม่ใช่โบสหรอก
‪ก็แค่ยี่ห้อกระจอกๆ
‪ของร้านอ็อกโซ ‪นางเคาะจนยางหลุดไปข้างในเลย
‪นางเคาะหูฟังและผมพูดว่า "อะไรครับ"
‪"ลดเสียงเพลงบ้านนอกโง่ๆ ของคุณหน่อย ‪มันน่ารำคาญ
‪ฉันปรึกษาปัญหาของฉันกับกลาดิสอยู่
‪เนอะ กลาดิส"
‪ผมบอก "งั้นก็นั่งชั้นหนึ่งและไสหัวไปข้างหน้าสิวะ
‪แต่ตูดอย่างเจ๊คงต้องจองสามที่นะ
‪แล้วฉันจะอัดเจ๊ให้จุกเลย ‪ถ้าไขมันของเจ๊ทะลักใส่ฉัน
‪ไปตายซะ! เนอะ กลาดิส"
‪ขอบคุณครับ
‪ขอโทษนะครับ ผมไม่ไหวกับนางจริงๆ
‪คืองี้ครับ ผมเป็นคนใสๆ ผมจริงใจมาก
‪และถึงผมจะจริงใจแค่ไหน ‪ผมก็ยังโชคไม่ดีเรื่องความรัก
‪ส่วนมากผมจะถูกส่งไปอยู่ในเฟรนด์โซน
‪ยกมือหน่อยครับถ้าคุณรู้ว่าเฟรนด์โซนคืออะไร
‪โอเค สำหรับคนที่ไม่รู้ ‪ผมจะอธิบายให้ฟังว่ามันคืออะไร
‪"เพื่อน" หมายถึงเราเดตกัน ‪"โซน" หมายถึงไม่อึ๊บกัน
‪ผมรู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ในเฟรนด์โซน
‪เพราะผู้หญิงที่ผมอยากกินตับ ‪ใช้คำว่า "เพื่อน" อยู่ได้
‪"ไงจ๊ะ แฟน" "สบายดีจ้ะเพื่อน แล้วนายล่ะ"
‪"ไง สบายดีไหม" "ดีกว่านายหลายขุม"
‪ผมรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่แคร์ ‪ก็เธอนัวเนียกับคนทั้งโรงเรียนน่ะสิ
‪เธอออกเดตแม้แต่กับภารโรงของโรงเรียน ‪แต่เธอไม่เดตกับผม
‪ผมคิดว่าเป็นเพราะเรา ‪ไม่มีช่วงเวลาโรแมนติกกัน
‪ผมเลยพาเธอไปดูหนัง
‪แต่เธอดันโผล่มากับผู้ชายอีกคน
‪กับภารโรงนั่นแหละ
‪ส่วนที่แย่ที่สุดคือผมต้องไปซื้อป๊อปคอร์น
‪ผมไปซื้อป๊อปคอร์นและคนขายถามว่า ‪"พวกคุณมาด้วยกันเหรอ"
‪ผมบอกว่า "มาด้วยกันเสมอครับ"
‪"เรามีป๊อปคอร์นชุดเฟรนด์โซนนะ"
‪ชุดนั้นมีอะไรบ้างเหรอครับ
‪"ป๊อปคอร์นสำหรับคุณ ‪น้ำหนึ่งแก้วพร้อมหลอดสองอันสำหรับพวกเขา
‪และความกล้าที่จำเป็นอย่างมากสำหรับคุณ
‪และถ้าเพิ่มอีกห้าเปโซ ‪คุณจะได้ศักดิ์ศรีอีกหนึ่งส่วน
‪ผมถาม "แล้วชุดอื่นล่ะครับ" ‪"มีชุดก้างขวางคอ"
‪ชุดนั้นมีอะไรบ้างครับ
‪"ป๊อปคอร์นสำหรับพวกเขา ‪น้ำหนึ่งแก้วพร้อมหลอดสองอัน
‪และพูดอ้อมๆ ให้คุณไสหัวไปซะ"
‪"ผมขอป๊อปคอร์นอย่างเดียวแล้วกัน"
‪"โอเค เราจะให้คุณอีกครึ่งหนึ่งด้วย"
‪"แล้วเธอไม่ได้ด้วยเหรอครับ" ‪"เธอจะได้ทีหลัง"
‪ผมบอกว่า "ผมอยู่ในเฟรนด์โซนไม่ได้ ‪ผมจะสารภาพรักกับเธออย่างมีสไตล์"
‪ผมเลยซื้อตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ ‪ราคา 5,000 เปโซมาให้เธอ
‪ซื้อดาร์กช็อกโกแลตรุ่นจำกัดจำนวน ‪ของเฟอเรโร รอชเชอร์หนึ่งกล่อง
‪ตอนที่ซูเปอร์มาร์เก็ตลดราคา
‪ซื้อดอกไม้สีแดงก้านยาวที่ฉีดด้วยน้ำจากนอร์เวย์
‪คุณสงสัยล่ะสิว่าผมไปเอาดอกไม้นั่นมาจากไหน ‪จากไอ้คนติดกัญชาที่หัวถนนไง
‪เขาเป็นคนติดกัญชาที่ปลูกต้นไม้เก่ง
‪และถ้าเขาบอกว่าเขาใช้น้ำจากนอร์เวย์
‪ผมก็เชื่อว่าเขา ‪เพราะเขาเป็นคนติดกัญชา ไม่ใช่คนขี้โกหก
‪ผมซื้อน้ำหอมยุโรปแบบเติม ซื้อของจากฝรั่งเศส
‪เงินผมหมดเกลี้ยง หมีทำให้ผมถังแตก
‪ผมฉีดน้ำหอมเผื่อว่าเธอจะจูบผมและกอดผม
‪แล้วเกิดอะไรบางอย่างขึ้น
‪อะไรกันเนี่ย ให้มันเกิดขึ้นเลย ‪ผมไม่สนแล้ว ผมฉีดน้ำหอมอีก
‪ผมอีก 20 ครั้งเพื่อให้กลิ่นติดคงทน
‪แต่สิ่งที่แย่คือแอลกอฮอล์ที่ผมดื่มแล้ว…
‪ผมกับเบียร์นั่นรักกัน
‪ผมบอกว่าที่แม่ยายของผมว่า
‪"สวัสดีครับคุณผู้หญิง ผมมาหาลูกสาวคุณครับ
‪และอย่าตกใจที่เห็นหมีตัวใหญ่นะครับ ‪ความรักที่ผมมีให้เธอยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก
‪ผมซื้อช็อกโกแลตนี่มาให้เธอ ‪ผมอยากให้มันรสชาติเหมือนริมฝีปากของเธอ
‪ซื้อดอกไม้เพื่อเตือนให้ผมนึกถึงความสวยของเธอ ‪และผมอบอวลไปด้วยความรัก
‪ข้างล่างจะกลิ่นแรงหน่อย ผมทำหกนิดหน่อยน่ะ
‪และถ้าเธอรับรักผม
‪ฉันสัญญาว่าทุกวัน ทุกนาที ทุกวินาที
‪ผมจะเป็นรักแท้ของเธอ ทำงานเพื่อเธอ
‪และด้วยความรักและความทุ่มเท ‪ผมจะซื้อบ้านเพื่อมีเซ็กซ์ทั้งวัน
‪และถ้าผมหัวใจวาย ผมจะบอกว่าผมคิดถึงเธอ ‪บนกระดานผีถ้วยแก้ว"
‪เธอมองผมทีนึงและพูดว่า "ปัญญาอ่อนชะมัด!
‪รอให้เธอกับภารโรง ‪ออกมาจากห้องก่อนแล้วกันนะ"
‪สุดท้ายผมเลยอกหักและปวดไข่กลับไป
‪แต่พระเจ้าปิดประตูและเปิดหน้าต่างให้
‪ในเรื่องราวร้ายๆ มีสิ่งที่ดีซ่อนอยู่เสมอ ‪และมันเกิดขึ้นกับผม
‪ผมได้เจอสาวสวยคนหนึ่ง
‪ผมไม่รู้ว่าเธอเห็นอะไรในตัวผม เธอสวยมาก
‪เราคบกันอยู่สองปี ปีแรกหวานกันสุดๆ
‪มดขึ้นพวกเราเลย เพราะหวานกันมาก
‪หวานกว่านั้นอีกนิดก็ตัดขาแล้ว
‪ปีที่สอง ความสัมพันธ์ของเราเริ่มแย่ลง
‪ผมต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นเธอทิ้งผมแน่ ‪และผมไม่อยากเสียผู้หญิงคนนี้ไป
‪ผมต้องรักษาความสัมพันธ์ของเราไว้
‪ผมเลยมีความคิดที่จะชวนเธอมาดูเน็ตฟลิกซ์ที่บ้าน
‪แค่ไปนั่งเล่นกัน ผมเลยพูดว่า
‪"ที่รัก ไปดูเน็ตฟลิกซ์ที่บ้านผมกันดีกว่า
‪ว่าไงจ๊ะ
‪ไปใช้เวลาอยู่ด้วยกันและสร้างความทรงจำ ‪ที่เราจะได้หัวเราะกันในอนาคต"
‪แล้วเธอก็พูดว่า "แล้วนายจะอึ๊บฉันใช่ไหม"
‪ผมบอกว่าเปล่า เธอทำแบบนี้…
‪"ไม่มีปัญหาหรอก แค่บอกฉันมา ฉันจะได้โกนขน
‪ผมบอกว่าเปล่านะ เธอบอกว่า ‪"ไปถามแม่สิว่าจะเชื่อนายไหม"
‪ผมไป "สวัสดีครับคุณผู้หญิง
‪ผมขอพาลูกสาวคุณ ‪ไปดูเน็ตฟลิกซ์ที่บ้านได้ไหมครับ"
‪"นายจะได้อึ๊บเธอน่ะเหรอ"
‪ผมบอกว่าเปล่าซะหน่อย เธอบอก
‪"นายทำแน่ ฉันเคยโดนมาแล้ว ‪ยัยโง่นี่ถึงได้เกิดมาไง
‪ฉันรู้ทุกอย่างแหละ
‪เพราะฉะนั้นไปซะ และโกนขนด้วยละ ‪พ่อหนุ่มผู้น่าสงสาร"
‪เราบังเอิญเจอน้องชาย ‪วัยเจ็ดขวบของเธอตอนออกมา
‪"จะไปไหนกันเหรอ"
‪ผมคิดว่าหนูน้อยผู้ใสซื่อนี่น่าสงสารจัง ‪"ไปดูเน็ตฟลิกซ์ที่บ้านฉันน่ะไอ้น้อง"
‪"จะได้อึ๊บกันเหรอ"
‪"ดีแล้วละพวก!"
‪"อึ๊บเธอให้พรุนเลย ‪ให้ขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดไปเลย!"
‪ผมอายมาก แล้วบาทหลวงแถวนั้นก็โผล่มา
‪"จะไปไหนลูกพ่อ" ‪"ไปดูเน็ตฟลิกซ์ครับคุณพ่อ"
‪"ก่อนงานแต่งเนี่ยนะ"
‪"นั่นคือบาปนะ พูดว่าพระบิดาของเรา ‪15 ครั้งเป็นการสำนึกผิด"
‪"ยี่สิบครั้งถ้าเธอไม่ได้โกนขน"
‪แล้วเราก็ไปที่บ้านผม ‪และทำแบบที่พวกคุณคิดนั่นแหละ
‪ผมอึ๊บเธอ
‪แต่ทำไปก็เพราะสังคมกดดันเท่านั้นแหละ
‪ขอบคุณครับ
‪ปัญหาคือตอนที่ผมพาเธอไปส่งที่บ้าน ‪เพื่อกลับไปหาพ่อตาหัวร้อนของผม
‪"ไปไหนกันมาไอ้พวกโง่" ‪"ไปดูหนังที่บ้านผมครับ"
‪"ฉันรู้ว่ามันหมายถึงอะไร ‪และมันทำให้ฉันเจ็บปวด
‪พ่อแม่นายออกไปข้างนอก ‪บ้านเลยเป็นของพวกนาย
‪นายทำลายความเชื่อใจของฉัน และฉันจะ ‪ไม่เชื่อใจอีกตลอดไป และมันทำให้ฉันเจ็บปวด"
‪ผมรู้สึกแย่ เพราะถึงจะฟังไม่รื่นหู แต่เขาพูดถูก
‪ผมถึงกับพูดว่า ‪"ขอโทษครับ ผมจะไม่อึ๊บเธออีก"
‪"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอก! ‪แต่ทำไมนายต้องใช้มีดโกนของฉันด้วย"
‪"คางฉันเหม็นกลิ่นคาวปลาไปหมดแล้ว"
‪ผมก็เลยโชคไม่ดีเรื่องความรักครับ
‪คุณต้องถามตัวเองว่า
‪ทำไมไอ้งั่งถึงชวนเธอมาดูเน็ตฟลิกซ์
‪ผมชอบอินเทอร์เน็ตครับ
‪ผมโพสต์วิดีโอคลิปลงในยูทูบ ‪ผมเล่นไอจีหรือติ๊กต็อกตลอดเวลา
‪ผมชอบอินเทอร์เน็ต ‪แต่สัญญาณเน็ตผมไม่ใช่อย่างที่ผมคาดไว้
‪ตัวอย่างเช่น ผู้ให้บริการท้องถิ่นคืออิซซี่
‪ผมคิดว่าที่อื่นคงเป็นเจ้าอื่น แต่ที่นี่คืออิซซี่
‪ผมสมัครเพราะผมติดซีรีส์เรื่องหนึ่ง
‪ของดาราที่โปรโมตให้อิซซี่
‪จำราฟาเอล อามายาจากเรื่อง ‪เอลเซญอร์เดลอสซีเอลอสได้ไหม
‪เอาเรลิโอ กาซิยาสน่ะ โอ๊ย คนอะไรโคตรเท่!
‪เวลาเขาพูดว่า "เร็วเข้า!" นะ หูย!
‪เวลาเขาพูดว่า "ลักพาตัวฉันเลย ชากอร์ตา" ‪ผมพูดว่า "พาฉันไปด้วย"
‪ผมดูเอลเซญอร์เดลอสซีเอลอสด้วยเน็ตกากๆ
‪เอาเรลิโอ กาซิยาสหยุดนิ่งไประหว่างยิงปืน
‪ผมบอก "ฆ่ามันสิ!" "ขอโหลดกระสุนแป๊บ"
‪ผมโทรหาอิซซี่เพื่อร้องเรียน
‪และพวกเขาถามคำถามที่โง่ที่สุด ‪เท่าที่ผมเคยได้ยินมา
‪"ขอบคุณที่โทรหาอิซซี่ ถ้าคุณเป็นลูกค้าอิซซี่…"
‪แน่นอน ผมเป็นลูกค้า ไม่งั้นผมจะโทรหาคุณทำไม
‪มันเหมือนโทรไปอินฟินิทัม
‪"ไม่มีอะไร โทรมาทักทายเฉยๆ ‪พวกคุณจะกินบาร์บีคิวกันรึเปล่า" ไม่ใช่
‪"ถ้าคุณเป็นลูกค้าอิซซี่ กดหนึ่ง"
‪ผมเป็นลูกค้าอิซซี่ที่ภาคภูมิใจ ผมกดหนึ่ง
‪"กรุณาใส่หมายเลขสมาชิกของคุณ" ‪ใครรู้หมายเลขสมาชิกตัวเองบ้าง
‪ผมตกใจมาก หมายเลขสมาชิกของฉันเหรอ
‪หมายเลขสมาชิกของฉัน!
‪วิ่งไปทั่วบ้านสองชั้นของผม ‪"หมายเลขสมาชิกของฉัน!"
‪อะไรนะ พวกคนเหนียวหนี้
‪นี่ผมถังแตกเพราะพวกคุณถังแตกงั้นเหรอ
‪วิ่งไปทั่วบ้านเลย "หมายเลขสมาชิกของฉัน!"
‪ขับรถกอล์ฟซิ่งสุดฤทธิ์ ‪"หมายเลขสมาชิกของฉัน!"
‪ว่ายน้ำวนรอบสระ "หมายเลขสมาชิกของฉัน!" ‪ผมไปที่ลิฟต์
‪พวกขี้ระแวง
‪อ้าว! โรงรถ
‪เลขบัญชีของฉัน!
‪จากนั้นผมก็กดหมายเลขสมาชิกของผม ‪ห้า สี่ เจ็ด…
‪ขืนบอกหมด คุณก็แฮกผมสิ
‪สิ่งที่ทำให้ผมรำคาญมากเวลาโทรหาบริษัทพวกนี้
‪คือพวกเขาไม่อดทนกับคุณเลยถ้าคุณทำผิดพลาด
‪พวกเขาส่งคุณกลับไปที่เมนูหลัก ‪คุณถือสายอยู่และได้ยินเสียง…
‪ให้ตายสิ! ผมโทรใหม่อีกที
‪"ขอบคุณที่โทรหาอิซซี่ ถ้าคุณเป็นลูกค้า กดหนึ่ง"
‪"กรุณากดหมายเลขสมาชิกของคุณ" ‪ห้า สี่ เจ็ด ค่อยๆ กดไม่ให้ผิด
‪"มีปัญหาเรื่องโทรศัพท์ กดหนึ่ง ‪ปัญหาเรื่องอินเทอร์เน็ต กดสอง
‪ถ้าคุณคือตัวปัญหา กดแปด"
‪ก็แค่อยากรู้น่ะพวก
‪แปด
‪ข้อความอัตโนมัติบอกว่า "ไปพบจิตแพทย์ซะ"
‪ให้ตายสิ ผมโทรใหม่อีก "ขอบคุณที่โทรหาอิซซี่
‪ถ้าคุณเป็นลูกค้า กดหนึ่ง
‪ถ้าคุณกลับมาเมนูหลัก ‪มากกว่าสองครั้งแล้ว กดสอง"
‪ผมกลับมาเมนูหลักมากกว่าสองครั้งแล้ว สอง
‪"ถ้าคุณไม่พอใจที่กลับมาเมนูหลัก กดหนึ่ง
‪ถ้าคุณไม่พอใจมาก กดสอง
‪ถ้าคุณโกรธสุดๆ กดสาม
‪ถ้าต้องการทำร้ายใครสักคน
‪เพราะคุณโมโหที่กลับมาเมนูหลัก กดสี่
‪ถ้าต้องการทำร้ายเจ้าของอิซซี่ ‪ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม กดแปด"
‪ช่างหัวเจ้าของสิ แปด
‪ผมได้ยินว่า "คุณสู้เขาไม่ได้หรอก"
‪ขอบคุณมากครับ
‪สรุปเลยละกัน ‪ในที่สุดผมก็ได้คุยกับพนักงานรับโทรศัพท์
‪แต่กว่าเธอจะรับสายได้ก็เกือบชาตินึง
‪เพื่อให้คุณเข้าใจตอนที่ผมโทรไป ‪คุณเคยดูไททานิกไหม
‪ตอนที่แจ็คกับโรสขึ้นเรือน่ะ
‪นั่นคือตอนที่ผมโทรไป
‪แล้วคุณเห็นยายแก่ๆ โยนเพชรลงทะเลไหม
‪ป่านนั้นพวกเขายังไม่รับสายเลย
‪พวกเขารับสาย ‪ตอนที่ไอโฟน 12 วางขายนั่นแหละ
‪ผมกดเบอร์ แล้วก็มีผู้หญิงรับสายอย่างเมินเฉย
‪"ขอบคุณที่โทรหาอิซซี่ค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ"
‪"ปรับปรุงบริการห่วยๆ ของคุณหน่อย
‪ผมได้แต่รอๆๆ เหมือนไอ้งั่ง กดแล้ววางๆ
‪ผมโมโหโคตรๆ ผมไม่สนหรอกว่า ‪ฝ่ายควบคุมคุณภาพได้ยินผมรึเปล่า
‪ผมแย่กว่าราฟาเอล อามายาอีกเวลาผมโกรธ ‪นี่แน่ะๆๆๆ"
‪ผู้หญิงคนนั้นแบบว่า…
‪"ใจเย็นๆ นะคะ ‪ไม่งั้นฉันจะส่งคุณกลับไปเมนูหลัก"
‪ผมบอก "ผมใจเย็นอยู่ ผมใจเย็นอยู่"
‪"เอาละ วันนี้มีอะไรให้ฉันช่วยคะ"
‪"ผมอยากยกเลิกอินเทอร์เน็ตของผม"
‪"นี่เป็นเวลาที่เหมาะจะยกเลิกมากค่ะ ‪เพราะวันนี้ครบกำหนดชำระเงินของคุณพอดี"
‪"โอเค ยกเลิกเลยครับ"
‪"แต่เราไม่อยากเสียลูกค้าดีๆ ไป"
‪"เราจะพัฒนาบริการของเรายังไงได้บ้างคะ" ‪"ด้วยการให้บริการอินเทอร์เน็ตไงคุณผู้หญิง"
‪เราเถียงกันสองสามชั่วโมง ‪เพราะพวกเขาเกลียดการยกเลิก
‪"เป็นความคิดที่ไม่ดีเลย" ‪"เป็นความคิดที่ดี ยกเลิกไปเลย!"
‪สองชั่วโมงต่อมา เธอบอกว่าจะยอมให้ผมยกเลิก
‪แต่ผมต้องจ่ายค่าบริการสองงวด
‪"เดี๋ยวนะ เมื่อกี้คุณบอกว่า ‪ผมค้างชำระแค่งวดเดียวนี่"
‪"อีกงวดครบกำหนดชำระ ‪ระหว่างที่เราเถียงกันพอดีค่ะ"
‪"บวกค่าปรับสำหรับการยกเลิกก่อนกำหนดด้วย"
‪"เพื่อหลีกเลี่ยงการชำระเงินที่มากขนาดนั้น ‪พรุ่งนี้ฉันจะส่งช่างไปนะคะ"
‪"ส่งไอ้เวรนั่นมาเลย
‪ส่งมาเลย ผมจะได้อาละวาดใส่มันแทน"
‪ตอนเก้าโมง ซึ่งเป็นตอนที่ผมโมโหสุดๆ ‪จนอยากจะอัดเขาให้น่วม
‪ผมจะตบหน้าเขา
‪ผมซ้อมคนเก็บขยะไปแล้ว ‪ดังนั้นส่งไอ้เวรนั่นมาซะ
‪เขามาตอนเก้าโมง ‪ผมเปิดประตูออกไปเพื่อด่าเขา
‪แต่มันไม่ใช่ราฟาเอล อามายา ‪จากเอลเซญอร์เดลอสซีเอลอสน่ะสิ
‪เขาถือสายเคเบิลอยู่
‪"อินเทอร์เน็ตนายมีปัญหาห่าอะไรวะ ไอ้กร๊วก"
‪"ไม่มีครับพี่ ผมขอโทษ"
‪"ชากอร์ตา เอาตัวมันไป" แล้วเขาก็ลักพาตัวผม
‪ดังนั้นตอนนี้ ‪อิซซี่คือตัวเลือกที่ดีที่สุดของคุณ เชื่อผมสิ
‪และถ้าอินเทอร์เน็ตของคุณห่วย ‪ก็เพราะผมงี่เง่าเองแหละ
‪ขอบคุณครับ
‪นี่
‪ทำไมผมต้องเข้าใจเรื่องต่างๆ ด้วย
‪ก็เพราะนักแสดงตลกต้องการข้อมูล ‪มาเขียนบทสำหรับแสดงไงล่ะ
‪ถ้าไม่มีข้อมูล เราก็พูดเรื่องไร้สาระไปเรื่อย
‪ไม่นานมานี้ผมได้เห็นคลิปตัวหนึ่ง
‪ในช่องเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ‪เกี่ยวกับตั๊กแตนค่อยมวย
‪ถ้าคุณไม่เคยเห็นตั๊กแตนต่อยมวย ‪มันคือแมลงเหมือนจิ้งหรีดนี่แหละ
‪มันยกขาหน้าไว้เหมือนยกการ์ดอยู่ ‪เลยได้ชื่อว่าตั๊กแตนต่อยมวย
‪พบได้ใน… ‪ก็คือมันอยู่ในเรื่องกังฟูแพนด้าน่ะ จบไหม
‪มันได้ชื่อว่าตั๊กแตนค่อยมวย ‪เพราะขาหน้ามันเป็นแบบนี้
‪ปรากฏว่าเวลาที่ตั๊กแตนต่อยมวยตัวผู้
‪กำลังผสมพันธุ์กับตัวเมียในท่ามิชชันนารี
‪เพราะมันเคร่งศาสนา
‪และตัวเมียก็แบบว่า "โอ้ พระเจ้า!"
‪ตัวเมียเขมือบหัวตัวผู้ระหว่างมีเซ็กซ์
‪เหลือเชื่อจริงๆ
‪คุณจะบอกว่า อ๊าก!
‪จัดไปเลยนังตัวแสบ
‪แต่ตรงนี้เลยนะ
‪หน้าคุณเลยนะ
‪เพื่อให้เข้าใจว่าร้ายแรงแค่ไหน ‪ให้นึกภาพว่าคุณกำลังมีเซ็กซ์
‪แล้วอีบ้านั่นกัดตาคุณ เชี่ย!
‪"เกินไปแล้วนะ!"
‪"คุณเคยข่วนผม กัดผม ‪ตีก้นผม แต่นี่ตาผมเลยเหรอ ไม่มีทาง!"
‪แล้วก็กัดตาอีกข้าง เชี่ย!
‪"ตอนนี้ผมตาบอดแล้ว ‪คุณตดละกัน ผมจะได้รู้ว่าต้องเล็งตรงไหน"
‪สัตว์มีวิธีประหลาดในการสืบพันธุ์ อย่างเช่น
‪คลิปวิดีโอตัวต่อไป ‪พวกเขาพูดกันเรื่องแมงมุมแม่หม้ายดำ
‪และการที่มันไม่ยอมให้ตัวผู้ผสมพันธุ์กับมัน
‪พวกมันไม่คันบ้างหรือไงนะ
‪รังแมงมุมเล็กๆ ของมัน ‪ไม่มีความต้องการเลยเหรอ
‪แล้วผมก็นึกได้ว่ามันเป็นหม้าย ‪มันเลยไม่อยากนี่เอง
‪ตัวเมียยังรักตัวผู้อยู่
‪ตัวผู้ตัวใหม่บอก "ไปกันเถอะ" ‪"ไม่ได้หรอก ผัวเก่าฉันเพิ่งตายไปเอง"
‪- เขาเป็นอะไรตายเหรอ ‪- ฉันฆ่าเขา
‪ตัวผู้ก็เลยต้องจับตัวเมีย ‪ตอนที่ไม่ทันระวังตัวเพื่อผสมพันธุ์
‪ผมเดาว่าแมงมุมตอนไม่ทันระวังตัวคงเป็นแบบนี้…
‪ผมเลียนแบบแมงมุมตอนไม่ทันระวังตัว ‪ได้ดีที่สุดเท่านี้แหละครับ
‪ผมทำได้แค่นี้แหละ
‪และเลิกบ่นได้แล้ว
‪ถ้าคุณผ่านบ้านผมตอนบ่ายสี่โมง ‪ผมจะซ้อมอยู่ที่ราวบันได
‪ซ้อมเพื่อเอามาทำสุดยอดการแสดงให้พวกคุณดู
‪จริงๆ นะครับ ผมทำแบบนี้อยู่ที่ราวบันได
‪ลองนึกภาพแมงมุมที่ไม่ระวังตัวเป็นแบบนี้นะครับ
‪ยิงใยแมงมุมแบบนี้
‪เหมือนสไปเดอร์แมน
‪"ทำความสะอาดมุมนั้นหน่อย"
‪"เช็ดบนนั้นให้ไข่ของฉัน" ‪พวกมันวางไข่กันตรงนั้น
‪แล้วตัวผู้ก็กระโดดใส่ตัวเมีย
‪"ปล่อยฉันนะพวก!"
‪แล้วตัวผู้ก็พูดว่า "เร็วเข้า ยัยแม่หม้ายดำ
‪เธอต้องการสิ่งนี้ สาวน้อย โดนซะ!"
‪ตีก้นตัวเมียด้วยขาแปดข้าง ‪"นี่แน่ะ นังตัวแสบ"
‪แต่พอตัวผู้ผสมพันธุ์กับตัวเมียแล้ว
‪มันต้องวิ่งหนีเอาชีวิตรอดก่อนที่แม่หม้ายจะฆ่ามัน
‪แล้วตัวผู้ก็หลั่งอสุจิและ…
‪ผมไม่รู้หรอกว่ามันหลั่งยังไง โอเคไหม
‪ผมเดาว่ามันก็คงหลั่งเหมือนสัตว์ตัวผู้ทุกชนิด ‪ที่ครางแบบนี้
‪เพศชายหลั่งแบบนี้กันหมด ‪ทำเสียงเหมือนมนุษย์ถ้ำ
‪บางคนก็หลั่งเป็นขยักๆ
‪ผมเดาว่าแมงมุมหลั่งแบบนี้…
‪แล้ววิ่งหนีไปหรือไม่ก็โดนฆ่าตาย
‪แม่หม้ายบอก "เฮ้ย!"
‪"ขอเบอร์โทรหน่อย"
‪ผมเลยสงสัยว่าตัวผู้วิ่งหนีไปได้ยังไง
‪เพราะผมรู้ว่าหลังจากมีเซ็กซ์ ขาเราจะไม่มีแรง
‪แน่นอน เพราะมันมีแปดขา
‪หกขาวิ่งไป อีกสองขาก็ลากตามไป
‪ขาสองข้างสุดท้ายลากไปแบบนี้
‪ดังนั้นถ้าผมอึ๊บแม่หม้าย เธอฆ่าผมแน่
‪"ไปกันเถอะ!"
‪ผมนอนแผ่อยู่บนพื้น
‪แมงมุมถามว่า "เป็นอะไรไป" ‪ผมบอกว่า "โทษที ผมตกจากหลังคา"
‪"ผมสะดุดรักน่ะ"
‪คุณคงสงสัยว่าทำไมผมถึงรู้เรื่องเยอะนัก
‪เพราะมีคนสอนผมทุกเรื่องที่ผมรู้
‪ตอนแรกผมไม่รู้อะไรเลย แต่เมียผมสอนผม
‪เมียผมคืออัจฉริยะตั้งแต่ตอนที่เราเจอกันแล้ว
‪เราเข้าโรงแรมกัน
‪โทรศัพท์ของเธอเชื่อมต่อ ‪กับอินเทอร์เน็ตโดยอัตโนมัติ
‪อัตโนมัติเลย!
‪- "คุณทำแบบนั้นได้ไงน่ะ ยัยแม่มด" ‪- "ฉันดาวน์โหลดแอปไว้"
‪"แอปอะไร" "โรดริโก"
‪นี่เรื่องจริงนะ
‪เธอสอนทุกเรื่องที่ผมรู้
‪อย่างเช่น ระหว่างที่เรามีอะไรกันอยู่ในคืนหนึ่ง ‪เธอพูดว่า "ตีฉันเลย"
‪แต่ผมรักคุณนะ"
‪ผมตกใจมาก เธอบอกว่า "ตีฉันเลย!"
‪"ผมรักคุณนะ ผมจะตีคุณทำไม"
‪"ตีก้นฉันเลย" "แต่คุณโตแล้วนะ"
‪"ตีฉันสิ อีตาบื้อ!" ‪ผมเลยตีเธอ แล้วเธอก็ถีบผมกระเด็นเลย
‪เธอชอบท่ามิชชันนารี ‪ผมบอกว่าได้ แล้วก็เอาแผ่นพับให้เธอ
‪"คุณต้องถวายสิบลดนะ"
‪แล้วเธอก็บอกว่า "ซื้อดิลโด้ให้ฉันหน่อย"
‪ดิลโด้คือเครื่องสั่นที่แบบว่า…
‪โอเคไหม บางอันก็ทรงพลังกว่า
‪บางอันที่ใหญ่ๆ ดำๆ มีไวไฟเลยด้วย
‪บางอันก็ใหญ่และน่ารักมาก ‪ถึงขั้นมีชื่อกันเลยทีเดียว
‪"ปันโชดุ๊กดิ๊ก"
‪มีดิลโด้แบบใหม่สำหรับผู้หญิงยุคใหม่
‪ผมไม่รู้ชื่อมัน ผมไม่ใช้ดิลโด้
‪ผมเห็นผู้หญิงใช้มันแบบนี้
‪คุณได้ยินเสียงกระดิ่งดัง ‪แล้วพวกเธอก็โดนวิญญาณเข้าสิง
‪ผมเรียกมันว่าดิลโด้เอ็กซอร์ซิสต์ ‪ผมเคยลองใช้อันหนึ่งด้วยความอยากรู้
‪ผมบอกว่าแค่ปลายๆ นะ แต่มันเข้าไปทั้งดุ้นเลย
‪ผมเดินท่าประหลาดไปทั่วบ้าน
‪เหมือนผมกำลังเซิ้งอย่างเมามัน
‪ผมออกจากห้องไปแบบนี้ ‪ลูกสาวผมถามว่าเป็นอะไร
‪"โทรหาแม่ที!"
‪สองชั่วโมงต่อมา เธอกลับมาจากตลาด
‪ผมนอนอยู่บนโซฟาแบบนี้
‪สั่นแบบนี้เลย
‪เมียผมถามว่าเป็นอะไร ‪ผมขอให้เธอฉีดน้ำเกลือให้
‪"ผมทำพรมเปื้อน ดูสิ" ผมดูเหมือนหอยทากเลย
‪คุณคงสงสัยว่าผู้ชายคนนี้ที่รู้ไปหมดทุกเรื่อง
‪ต้องชอบคลับที่เต้นโชว์บนโต๊ะแน่ๆ ‪แต่ผมไม่ชอบหรอก
‪ผมไม่เคยไปคลับที่มี ‪เต้นโชว์บนโต๊ะเลย จริงๆ นะ
‪อะไรนะ คุณเคยเห็นผมหรือไง
‪ผมยอมรับก็ได้ว่าเพิ่งเคยไปมาที่หนึ่ง
‪แต่ไม่ได้ไปเพื่อตัวเองนะ ผมไปเพื่อพวกคุณ
‪จะได้มีเรื่องมาเล่าไง
‪ผมไปที่คลับนี้พร้อมกับพนักงานทุกคน
‪เพราะป้ายไฟสีส้มที่เขียนว่า
‪"ต้องการสาวๆ เงินเดือนบวกค่าคอมมิชชั่น ‪เรามีสถานรับเลี้ยงเด็กให้"
‪ผมบอก "สถานรับเลี้ยงเด็กเหรอ ว้าว"
‪ผมเห็นผู้หญิงบางคน ‪แต่งตัวเป็นนางพยาบาลออกไป
‪เหลือเชื่อ สถานรับเลี้ยงเด็ก ‪ที่มีห้องพยาบาลด้วยเหรอเนี่ย
‪คนหนึ่งแต่งตัวเป็นตำรวจออกไป ‪แปลว่ามีระบบรักษาความปลอดภัยด้วย
‪แล้วก็มีคนหนึ่งใส่ชุดหนัง ‪คุณสร้างเด็กในนั้นได้เลย
‪ผมเข้าไปในคลับและผมขอแนะนำพวกคุณว่า
‪ให้ระวังพนักงานเสิร์ฟให้ดี
‪เพราะเด็กเสิร์ฟห่วยแตก
‪เด็กเสิร์ฟของคลับโชว์เต้นบนโต๊ะน่ะ ‪หมายถึงแค่นั้น
‪แต่เด็กเสิร์ฟในร้านอาหาร ‪ตามสนามกอล์ฟแย่กว่าซะอีก
‪เพราะเมื่อเด็กเสิร์ฟของคลับเต้นโชว์บนโต๊ะ ‪รู้ว่าคุณมีเงินสด
‪เขาจะบอกสาวๆ ที่ทำงานที่นั่นว่าพ่อทูนหัวมาแล้ว
‪"พ่อทูนหัวมาแล้ว"
‪"เงียบซะ" ผมมีกลุ่มออมทรัพย์อยู่ ‪ผมเลยเป็นพ่อทูนหัวน่ะ
‪ลูกทูนหัวของผมทุกคนอยากได้ทิป ‪"เป็นไงบ้าง พ่อทูนหัว"
‪"หวัดดีที่รัก แม่เธอเป็นยังไงบ้าง"
‪ผมทุ่มกำลังซื้อทั้งหมดไปกับเบียร์หนึ่งถังที่มีสิบขวด
‪และพอซื้อเป็นถัง ‪ก็จะได้ดูโชว์เต้นส่วนตัวฟรีหนึ่งครั้ง
‪ผมไม่รู้ว่าการเต้นส่วนตัวคืออะไร
‪ผู้หญิงคนหนึ่งใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นเข้ามาพูดแบบนี้
‪"ขอเพลงสำหรับการเต้นโชว์ส่วนตัวฟรีด้วย"
‪เธอเดินเข้ามาหาผมแบบนี้
‪ตากล้องนั่นน่ะ ช่วยเลิกจ้องผมแบบนั้นได้ไหม
‪คุณทำผมหลอนนะ
‪ผมจ้องคุณแบบนี้หรือไง
‪อึดอัดใช่ไหมล่ะ เลิกจ้องผมได้แล้ว
‪โอเค อีกทีนะ
‪ช่วยทำให้ผมรู้สึกเหมือนผู้หญิงหน่อยสิ
‪ผมเคยขอแบบนั้นกับเพื่อนคนหนึ่ง มันจับนมผมเลย
‪เอาละ
‪หนึ่ง สอง สาม ผมต้องการเงินสดไปซื้อผ้าอ้อม
‪ผมรู้ว่ามันหรูหรา แต่ผมคู่ควรกับมัน
‪คนที่ฟันหลอทำแบบนี้ทำไม
‪คืออะไรน่ะ
‪ถ้าคุณผิวปากไม่ได้ก็ทำแบบนี้
‪เอาใหม่นะ
‪หนึ่ง สอง สาม มาหาพ่อให้ลูกกันดีกว่า
‪ข้างล่างนี่หนาวเป็นบ้าเลย
‪ไม่มีทาง
‪โอเค
‪ผมแก่เกินกว่าจะทำเรื่องไร้สาระนี่แล้ว
‪โอเค เอาใหม่นะ ผมต้องทำได้
‪ผมมีกองเชียร์ที่ดีขนาดนี้ เอาละ
‪หนึ่ง สอง สาม นางสิงห์นะไม่ใช่อีเหมียว
‪เอาละ หนึ่ง สอง สาม
‪ถ้าผมล้มก้นจุ้มปุ๊ก ‪ก็เป็นเพราะว่ารองเท้าส้นสูงไม่พอดีนะ
‪ผู้หญิงคนนั้นเดินเปลือยครึ่งท่อนเข้ามาหาผม
‪นั่นคือวิธีที่พวกเธอทำให้คุณเกิดอารมณ์ ‪ที่คลับเต้นโชว์บนโต๊ะ
‪คนที่หัวเราะแสดงว่าเข้าใจ
‪เธอเดินมาหาผมและทักทาย "หวัดดี"
‪"หวัดดี"
‪"สบายดีไหมคะ"
‪"ดี ขอบคุณพระเจ้า อดทนไว้นะ"
‪"ขอบคุณพระเจ้าที่เราโอเคกัน"
‪เธอบอกว่า "ไปกันเถอะ"
‪"ไปไหน"
‪"ที่ที่สบายกว่านี้"
‪"ไปก่อนเลย ผมชอบที่นี่"
‪"มาทำให้ความฝันของคุณเป็นจริงกันเถอะ"
‪"ผมจะเรียนจบม.ปลายเหรอ"
‪"ความฝันที่ลึกซึ้งที่สุดของคุณน่ะ"
‪- "คุณจะทำให้ผมรวยเหรอ" ‪- "คุณจะรู้สึกเหมือนมีเงินล้านเลยละ"
‪ผมเลยไปกับเธอ หุบปากน่ะ!
‪เป็นสถานรับเลี้ยงเด็กที่ดีมาก ‪เด็กๆ ทุกคนต้องอยากอยู่แน่ๆ
‪นี่ผมไม่ได้เล่าเรื่องตลกของผมอยู่นะ โอเคไหม
‪มันเป็นมุกตลกในจินตนาการ
‪ดังนั้นคุณต้องใช้จินตนาการของคุณ
‪คุณไม่เคยใช้หินในจินตนาการขว้างใส่หมาหรือไง
‪นี่แน่ะ ไอ้หมาบ้า!
‪แล้วหมาก็ตกใจกลัว
‪นั่นแหละพลังแห่งจินตนาการ
‪พลังแบบเดียวกับที่ผู้หญิงใช้ทำร้ายเรา
‪ผู้หญิงทำร้ายเราตรงไหน ตรงนี้ไง
‪ในความคิด จินตนาการ
‪ตอนไหน ตอนที่คุณกำลังมีเซ็กซ์ไง
‪ตอนที่คุณกำลังมีอะไรกับเธอน่ะ
‪ใช่แล้ว อย่างมีสไตล์ เจ้าพวกโง่
‪ผู้ชายบางคนก็โง่จริงๆ ไม่ๆ ไม่ๆ ไม่ๆ
‪ไม่!
‪มันมีสไตล์
‪หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง
‪หนึ่งๆๆ!
‪คุณก็ซอยไป เธอก็ครางไปอย่างบ้าคลั่ง
‪นั่นเป็นสัญญาณว่าคุณทำได้ดีมาก
‪เธอแบบว่า…
‪ถ้าผมเป็นผู้หญิง ผมคงร่านมาก
‪ผมจะต้องร้องสองที
‪พอเอาเข้า
‪พอเอาออก
‪พอคุณเสร็จ
‪เธอจะร้องครางอย่างบ้าคลั่ง ‪นั่นเป็นส่วนหนึ่งของเซ็กซ์
‪แต่พวกเธอก็ร้องครางเป็นบ้าเป็นหลัง ‪ระดับ 7,5 ริกเตอร์เหมือนกัน
‪แบบนี้…
‪มันทำร้ายคุณตรงไหนเหรอพวก ตรงนี้ไง
‪มันทำร้ายคุณในความคิดคุณ
‪เพราะผู้ชายอย่างเราคิดเรื่องไร้สาระทุกรูปแบบ
‪"ฉันกำลังฆ่าเธอ"
‪"ฉันกำลังทำให้เธอพึงพอใจ"
‪"ใครคือยอดชายของเธอ นังตัวแสบ"
‪ถ้าเธอร้องครางแบบเดียวกันในเวลาเดียวกันนั้น
‪ผู้ชายอย่างเราจะรับมือไม่ได้เลย
‪ผมจับผมเธอ "คุณโอเคไหม"
‪"สามนาที ถ้าผมอึ๊บต่อ คุณตายแน่"
‪ขอบคุณมากครับ มอนเตร์เรย์ ‪พวกคุณเจ๋งที่สุดเลย
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล