Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Bójka ze względów uczuciowych?
Nie wiem, co powiedzieć.
Zmieniłeś się.
Jak to ma wyglądać?
Zaczynajmy.
Co to za dziewczyna?
Pieśń nad pieśniami 8,7: „Żadne wody miłości tej nie ugaszą,
Choćby człowiek wszystko za miłość oddał, z pogardą jeno się spotka”.
Zgodnie z dekretem prezydenckim z 14 lipca 1987 roku
i rozporządzeniem Izby Ustawodawczej numer 1641,
od północy 15 lipca 1987 roku stan wojenny w Tajwanie zostaje zniesiony.
Prezydent Chiang Ching-kuo,
premier Yu Kuo-hwa,
minister obrony Cheng Wei-yuan.
ROK 1987 TAJWAN PO ZNIESIENIU STANU WOJENNEGO
Jesteś tu nowy?
Klasa H, sztuki wyzwolone.
Klasa 11A, nauki ścisłe.
Na koniec zwiększanie pojemności płuc. Weźcie głęboki oddech i zanurzcie się.
Zobaczymy, kto wytrzymaj najdłużej.
Zaczynamy!
Dowiedziałem się…
że mówią na niego „Ptasiek”.
To z filmu o takim tytule…
o dwóch przyjaciołach.
Jeden jest normalny,
a drugi to wariat.
Wariatem był Ptasiek.
Dwie minuty i cztery sekundy. Pobiłem swój rekord.
Odbiło ci?
Ojcze.
Co najbardziej szalonego zrobił ojciec w młodości?
Przed snem sprawdzamy sale sypialne.
Obym tu nie znalazł zakazanych przedmiotów.
Kołdry mają być porządnie złożone.
Macie dbać o higienę.
Nie bądź taki dumny.
Kiedyś taki jeden ukrył świerszczyk pod materacem.
A gdy go zobaczyłem… No proszę!
To nie moje!
Spokojnie, nic tam nie ma.
Nie pękaj.
Nie wieszajcie tu gaci.
Te są już pożółkłe. Wywal je, bo capią.
Robię to dla waszego dobra fizycznego i psychicznego.
I żadnego słuchania muzyki tego gogusia.
Przechowam tę kasetę.
Co się tak czaicie?
Może i zniesiono stan wojenny, ale tutaj panują te same, surowe zasady.
Ogarnijcie tę szafkę.
Warunkiem zbawienia jest porzucenie zła.
Robię to, bo was kocham. Zawsze mam was na oku.
Pamiętajcie o tym.
Co ty wyprawiasz?
Co robisz? Po co tu przyszedłeś?
- Przebieramy się. - Co tu robisz? Życie ci niemiłe?
Pożyczcie mydło.
Masz.
Szybko.
O kurwa!
Ja pierdolę.
Odbiło ci?
Co to ma być?
Gdzie byłeś?
Ale mnie wystraszył.
Chodźmy.
Cześć wszystkim.
To był zespół Horn!
- Jestem Horn. - Rocky.
- Phil. - Jia-han.
Złapię cię! Wiem, że tego chcesz!
No chodź! Nawet nie wiesz, jak nam ciężko w szkole dla chłopaków.
Napaleni jak dziki na żołędzie!
Nie lubisz bezpośrednich osób?
Gracie tam na instrumentach.
Potraktuj moje ciało jak instrument muzyczny.
I jak?
Nadal nic.
No to poczekaj…
Przepraszam.
Instrument ma być dla was niczym kochanka!
Musicie obdarzyć go miłością.
Inaczej będzie wam ciążył, a publiczność wyjdzie niezadowolona.
Pamiętajcie.
Profiter du moment.
Żyjcie chwilą.
W takim wieku warto się zakochać.
I jeśli jest wam pisana miłość, nic jej nie powstrzyma.
Skąd ojciec o tym wie, skoro nigdy nie był zakochany?
Skąd wiesz, że nie?
- A był ojciec? - Byłem.
- Jak to? - Kiedy?
No to mam pytanie. Całował się ojciec z dziewczyną?
Właśnie. Jak było?
Posłuchajcie.
Miłość nie ma wyłącznie fizycznego podłoża.
Też była z Montrealu?
Tak, poznałem ją na potańcówce.
Nasze spojrzenia się spotkały.
Mam opowiadać dalej?
- Przygotujcie się do wciągnięcia flagi. - Opowie ojciec?
- Następnym razem. - Moja flaga jest już wciągnięta.
Wymknąłeś się, by kupić sobie kolację?
I alkohol?
Na co się gapisz?
Chcesz też oberwać?
Trzymać ręce w górze!
Niektórzy z was też wymknęli się w nocy.
Nie myślcie sobie, że o tym nie wiem.
To chrześcijańska szkoła.
Bóg was obserwuje.
Macie się zachowywać!
Ptasiek.
Ptasiek!
To dla ciebie.
Pomoże na siniaki na tyłku.
Dzięki.
Poczekaj, zaraz wyjdę.
Bierzesz zimny prysznic?
Nie boli?
Następnym razem wsadź sobie gazety pod ubranie.
Wolne.
Bierzcie go!
Do rogu z nim!
- Puszczajcie! - Phil, dalej z nim.
Nie macie dość?
- Dawajcie! - Jebany pedał.
- No chodź! - Skurwiel.
Podkablowałeś nas opiekunowi?
- Nie. - Oby.
- Na pewno? - Nie.
To dlaczego tak nas ciśnie?
- Jeśli tak, to niech fiut ci zgnije. - Podglądałeś mnie?
Dawać tu tego chujka!
Nadal masz problem?
Nie gap się, gdzie popadnie.
Jesteś jak wirus.
Nie gap się na mnie!
Podobno geje mają bezwłose ciała.
- Ściągnijcie mu gacie. - Szybko!
Chodź tu!
Nie!
Popatrzmy.
Nie ruszaj się!
Nie szamocz się!
- Znowu fikasz? - Przestań!
Przypalmy mu fiuta.
Ani drgnij. Dawać go.
Kto tam jest?
Wyłaź!
No dalej!
To ja.
Kurwa, wystraszyłeś mnie.
- Miałem sraczkę, więc wziąłem prysznic. - A ty co, już się ubierasz?
Dawać go.
Przywal mu.
- Dokąd to? - Nie.
- Uciekasz? - Co, jeśli nas zakabluje?
- Zasraniec. - Ani drgnij!
Przywal mu, Jia-han.
Co noc gapi się Hornowi na jaja.
Obrzydliwe.
Zajeb mu.
No dalej!
Na kolana.
Ale już!
Jia-han.
Inaczej na podglądaniu się nie skończy. Zarazi nas tym gejostwem.
Załatw go.
Dalej.
Zrób to.
Bijcie do krwi.
Spryskam was tą trucizną.
Wszystkich.
Śmiało.
Jak długo tam siedział?
Wszystko słyszał.
Chang Jia-han. Byliście w tej samej kabinie?
Nie, byłem obok.
Co ty wyprawiasz?
Jest tu Horn i cała reszta.
Dlaczego nie śpisz?
Będziesz miał przejebane.
Nie bałeś się problemów, gdy do nich wyszedłeś?
Patrz.
Skąd je masz?
Z biura Brudasa.
Serio?
Tak.
Trzymaj.
Takie dźwięki pośród cichej nocy…
są jak bicie serca.
Bicie serca?
Co robisz?
- Co robisz? - Suń się.
To samochód Brudasa.
Wang Po-te!
Ja pierdolę!
Kurwa!
Pojebało cię.
Skończyłeś?
Pośpiesz się!
Jeszcze chwila.
- Chcesz dołożyć cegiełkę? - Nie!
Już.
Do rana będzie nieźle capić.
Przy tych ocenach przepiszą go na sztuki wyzwolone.
Bez obaw.
Nie poddamy się.
Jego ojciec będzie zły.
Nadal może znaleźć dobrą pracę
jako prawnik albo księgowy.
Zgodnie z ministerialnymi decyzjami od nowego semestru przyjmujemy dziewczęta.
Obawiam się więc, że…
Skup się na nauce.
Wchodzenie w związki jest tu zabronione.
Jasne?
Zostawcie ją w połowie.
Jak zapewne część z was usłyszała w wiadomościach,
nasz ukochany prezydent Chiang
zmarł wczoraj,
13 stycznia, o 15,50.
Przez najbliższy miesiąc flaga pozostanie opuszczona do połowy.
Po ostatnich egzaminach zezwolimy wam na udanie się do Tajpej na jego grób.
A teraz poproszę o minutę ciszy.
Chodźmy.
Dawaj.
Proszę o uwagę.
Zbliżamy się to Tajpej.
Osoby wysiadające proszone są o przygotowanie się.
Następny przystanek: Qidu.
Tajpej.
ZAJĘTE
Dziękuję.
Grupy — lewa strona!
Pojedyncze osoby — prawa strona! Obowiązuje kolejka!
Nasz ukochany prezydent,
- Ching-kuo… - Obowiązuje kolejka!
- Do tyłu! - …służył swej ojczyźnie…
Do was mówię!
…z pełnym poświęceniem przez całe swoje życie.
Nie było dnia, którego nie poświęciłby
na służbę swojemu narodowi.
To olbrzymia strata dla całego świata.
PRZEDSTAWICIELE LICEUM WITT
Nasze serca przepełnia niewyobrażalny smutek.
Kochamy pana.
Postaramy się pójść w pańskie ślady.
Na zawsze pozostanie pan w naszych sercach.
Ojcze Niebieski.
Opiekuj się nim tak, jak opiekujesz się nami.
Dziękujemy, prezydencie.
- Byś osiągnął nirwanę. - Nie znałem go aż tak dobrze.
- I został bogiem. - Widać był dobry, skoro tak go kochano.
Oby w niebie był wolny od zmartwień i chorób.
Proszę, opiekuj się nim. Amen.
Zapraszamy!
Dawno pani nie widziałam.
Ptasiek, ruchy!
Sprzedają tu kasety.
Otwórz.
Chcecie kupić?
Dziękujemy.
- A napiwek? - Proszę pani!
Zapraszamy! Tylko 50 dolarów za sztukę!
O co chodzi z tymi protestami?
- Podziękuję. - Nie szkodzi.
O co im chodzi?
CHCEMY MAŁŻEŃSTW! HOMOSEKSUALIZM TO NIE CHOROBA!
Spójrz.
Co on robi?
Nie wiem.
- Dziwne. - Tam!
Widzę go!
Łapią nieletnich!
Znowu ty, Chi Chia-wei!
- Chodzi o nas? - Nie.
Nie wolno tu protestować!
Znowu próbujesz buntować ludzi?
- Co oni robią? - Brać go!
- Aresztować go! - Nie!
Wang Po-te.
Co ty wyprawiasz?
Przestańcie, bo wezwę policję!
Zostawcie go, bydlaki!
- Na komisariat z nim. - Nie!
To policjanci pod przykrywką.
PTASIEK
Coś mu zrobią?
Nie wiem.
Co byś zrobił, gdybym umarł?
To znaczy?
Nie myśl o takich rzeczach.
Nie zachowujesz się rozsądnie.
Dlatego nie lubię takich szaleństw, Jim.
Możesz wyjść?
Inaczej wezwę ochronę.
Martwiłem się całe życie.
Mam to już gdzieś.
- Zostaw nas. - W porządku. Ochrona!
Nikt nas nie rozdzieli.
Chcę zostać tutaj.
Z tobą.
Nigdzie nie idę.
Załatwili nas, Ptasiek.
Nie mieliśmy w tym życiu niczego dla siebie.
Wynocha!
Witamy w Solar System. Ile osób?
Gdzie oni są?
Proszę wybaczyć. Przygotuję stół.
Jasne.
Poczekajcie.
Idę do łazienki.
- Witamy w Solar System. - Co to było?
Taka tam zabawa.
Nie wolno tu się zabawiać.
Spoko.
Uważaj.
Czytałeś jakieś książki Sanmao?
Tak.
Lubię Przeminęło z porą deszczową
i Saharyjskie dni.
Kojarzę pewien cytat.
„Jeśli dajesz mi to, co otrzymują od ciebie także inni,
to tego nie chcę”.
- Czyli wiesz, czym jest miłość? - Nikt na tym świecie mnie nie rozumie.
Puszczę ci piosenkę.
Spoko.
Kto to?
Wygrał studencki konkurs śpiewu?
Tsai Lan-chin.
Umarł niedawno.
Serio?
Musiał?
Wiesz, że pod koniec 1987 roku
populacja Ziemi przekroczyła już pięć miliardów?
A zaczęło się od dwójki.
Bóg pewnie nie sądził, że tak się namnożymy.
Świat nie potrzebuje tylu ludzi.
Nie mogę wstać.
Czasami czuję się niepotrzebny.
Ojciec mówił mi,
że nie ma sensu mnie wychowywać i mógł mnie udusić po narodzinach.
Sam cię zaraz uduszę.
Proponuję zrezygnować z dzieci. Ludzi jest zbyt wielu.
Spoko.
I tak byśmy nie mogli ich mieć.
Baran.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie.
Dziękujemy za jedzenie, którym nas obdarzasz.
Oby było wartościowe
i utrzymywało nas w zdrowiu.
Jia-han idzie do 12. klasy.
Oby jego stopnie się poprawiły, by mógł się dostać na dobrą uczelnię.
Niech Chia-ming i Hsiao-ling też cieszą się Twoim błogosławieństwem.
Dziękujemy Ci za wszelkie łaski
w imię Jezusa Chrystusa, amen.
- Amen. - Jedzmy.
- Od jak dawna jesteście razem? - Pilnuj swojego nosa.
To sprawa twojego brata.
Randki z dziewczynami zostaw sobie na studia.
Pan Chang przygotował proste posiłki.
Wcale nie takie proste.
Chia-ming, pożycz mi skuter.
A ten znowu o tym!
W kuchni też o tym gadałeś.
No to kup mi go. Będę miał więcej czasu na naukę.
Nie mam za co!
Wysłałeś fortunę z powrotem do Chin i nie stać cię na skuter.
Brakowało ci kiedyś jedzenia?
Ile wysłałeś im pieniędzy?
A co tobie do tego?
- To moje pieniądze. - To nasz wspólny dom.
- Wystarczy. - I ja tu rządzę!
- Mamy gościa. - Uważaj sobie.
Sztuki wyzwolone? Co za upokorzenie.
Weź się do nauki!
Napiszesz egzamin ze sztuk i nauki. Zobaczymy, który pójdzie ci lepiej.
Spójrz na brata. Dobra uczelnia i dobra dziewczyna.
Jia-han, chodź. Ojciec chce zamknąć drzwi na noc.
Nadal się gniewasz?
Nie będziesz nam wysyłał pieniędzy?
Ojciec wysłał pieniądze do swojego miasta, by pokazać, że tu sobie radzi.
By rodzina była z niego dumna.
- Dlaczego za niego wyszłaś? - Cóż, inaczej bym cię nie urodziła.
Czyli nie kochasz go?
Miłość? W naszym wieku?
Poznaliśmy się i tyle.
Czyli chodziło o prokreację.
- O co? - O to, by mieć dzieci.
Nie na tym powinna polegać miłość.
A co ty wiesz o miłości?
Miłość przyjdzie.
Nie myśl o tym zbyt często. Skup się na nauce.
Chodź.
Poprzeglądaj jutro skutery. Kupię ci go.
Mam trochę pieniędzy.
Ale masz jeździć w kasku i być ostrożny, jasne?
A teraz chodź.
Pora na trzecie miejsce na liście przebojów w tym tygodniu.
To awans z miejsca piątego. Bobby Chen i „The Crowded Paradise”.
Zgadnij, kto mówi.
Mamo!
Pani Chang.
Zgadnij, kto mówi.
Co porabiasz?
Fajny ma kolor, co?
Ważne, by tobie się podobał!
Co robisz?
Kolekcjonuję plakaty.
Uważaj.
Szybko!
Jest ich tu więcej?
Robimy to?
A jeśli ktoś wejdzie?
Pamiętam,
jak wtedy wyglądałeś.
Nie pogrywaj sobie ze mną.
To dla mnie…
istne tortury.
O czym ty mówisz?
Tylko głupiec by nie zrozumiał.
Marzy mi się kariera reżysera.
Oglądasz sporo dziwnych filmów.
Pewnie przez to jesteś taki dziwny.
Nie sądzisz, że filmy są ciekawsze niż życie?
Nigdy nie myślałem o reżyserowaniu filmów.
To zbyt trudne.
Głupcy ruszają tam, gdzie aniołom strach nogi wiąże.
No dobra.
To gdy już nakręcisz pierwszy film, ja przygotuję motyw muzyczny.
Zgoda.
Co tu robicie?
Kto was wpuścił?
Wzywam policję!
Stać!
Pójdziemy razem do szkoły filmowej?
Rzadko kiedy oglądam filmy.
Spoko, polecę ci kilka.
Chodźmy do szkoły filmowej i kręćmy razem filmy!
Stójcie!
Nakręcimy coś!
Ojcze, nie masz żadnych pokus?
Mamy siedem grzechów głównych.
Pycha, chciwość, zazdrość, nieczystość, łakomstwo, gniew i lenistwo.
Bóg każe nam unikać grzechu, zwłaszcza nieczystości.
Ale ja pytałem o miłość. Nieczystość dotyczy fizycznego pożądania.
Chcę, by otworzył przede mną swoje serce.
Nadal wierzę w Boga.
Sam Bóg mówi: „Kto wierzy, ma życie wieczne”.
Idź już. Źle rozumiesz słowa Boga!
A co z „proście, a będzie wam dane” i „kołaczcie, a wam otworzą”?!
Dlaczego mnie nie usłyszał?
Ojciec nigdy nikogo tak nie kochał, więc mnie nie rozumie!
Dzień dobry.
Rozpoczynamy nowy semestr.
Zgodnie z wytycznymi ministerstwa
przyjmujemy uczennice i rezygnujemy z zakazów dotyczących fryzur,
ale to nie oznacza, że przyzwalamy na wszelkie wygłupy.
Chłopcy mają trzymać się z dala od klas dla dziewcząt.
Dziewczęta, jeśli jacyś chłopcy będą się wam naprzykrzać,
prosimy bezzwłocznie zgłosić to do biura spraw uczniowskich.
Ogrodzenie z drutem kolczastym?
To jakiś absurd.
Jia-han.
- Ojcze. - Dzień dobry.
- Nieźle. - Grubo.
Wylaszczyłeś się dla dziewczyn?
Dziewczyny!
Chodźcie na chwilę.
Ale jesteś ładna.
- Nie odchodźcie! - Pogadajmy!
Przejedziemy się skuterem?
- No weźcie. - Wracajcie.
- Gracie na czymś? - W którym jesteście klubie?
Dlaczego tylko ty zawsze jesteś krótko ostrzyżony?
Kurwa, znowu ten postrzeleniec.
Jia-han!
Uważaj na niego, gdy będziesz w H.
„Ptasiek”? Musi być z nim coś nie tak.
Kumpel miał takiego w klasie.
U mnie w liceum też był taki koleś.
Uważaj, stary.
Jeśli czegoś spróbuje, od razu nas zawołaj.
Co się gapisz?
- Chodźcie. - Idziemy.
- Spadamy. - Jia-han.
- Dokąd idziesz? - Co ty wyprawiasz?
Chang Jia-han!
Jesteśmy w tej samej klasie.
Mam iść z wami do A czy co?
Proszę o uwagę!
Przestańcie. Dziewczyny i chłopcy powinni ćwiczyć oddzielnie.
Nie myślcie sobie, że wam popuszczę.
Co tu się dzieje?
- Skąd taka decyzja? - Ojcze.
Dorastający chłopcy bywają pobudzeni. Co, jeśli zawalą przez to egzaminy?
Randki i nauka to różne sprawy.
Możemy kazać im się uczyć, ale nie traktujmy ich jak więźniów.
Proszę się nie mieszać.
Bóg chce, by nauczał pan o miłości, ale nie między naszym uczniami.
Szkolne zasady. Proszę nie utrudniać mi pracy.
Co tam nadal robicie? Rozdzielić się!
- Dalej! - Przepraszam.
To moja orkiestra.
Załatwiam sprawy po swojemu.
W ramach tego załatwiania mamy tu absolutny chaos.
Dlaczego jest pan taki złośliwy?
Wyglądam ci na takiego?
Tak pan brzmi. Patrzeć na pana nie zamierzałam.
Z której jesteś klasy?
Jak śmiesz tak pyskować?
- Myślisz, że jesteś na wczasach? - Nie musi pan być taki niemiły.
Chciałam tylko porozmawiać. Dlaczego tak pan nas traktuje?
A brałabyś mnie inaczej na poważnie?
No, słucham!
Jak miałoby nas to powstrzymać przed czymkolwiek?
Wang Po-te.
Po skończeniu szkoły proponuję podzielić świat na dwie części.
- Jak za czasów obozów koncentracyjnych. - Uważaj sobie.
Dzięki tej szkole możesz dostać się na studia!
Czyli liczą się tylko studia, a życie towarzyskie już nie?
Jesteś uczniem i masz przestrzegać szkolnych zasad!
I które zasady zabraniają nam nauczać młodszych uczniów?!
To po co nam ta orkiestra?
Zapamiętam sobie waszą dwójkę.
Lepiej uważajcie.
Nie ma sprawy.
Wang Po-te, klasa 12H.
Wu Juo-fei, klasa 10A.
Proszę już iść. Nie jest pan tutaj mile widziany.
No to ojciec za wszystko odpowiada.
Proszę już iść.
- Żegnamy! - Wracajcie do nauki.
Kontynuujemy.
Trzymaj się z dala od dziewczyn.
Nigdy nie wiadomo,
jak zareaguje na to szkoła.
Gadasz jak ten opiekun.
Kończcie i przećwiczymy piosenkę wojskową.
Poczekaj.
Tak?
Co ci się stało?
- To robota Horna i… - Nie.
Innej paczki.
Kolega z klasy przywalił mi cegłą.
- A tutaj… - Czekaj.
Chciałem cię o coś spytać.
Kiedy zaczęli ci się podobać chłopcy?
Myślałeś, by iść do lekarza?
Albo znaleźć sobie dziewczynę?
Wiedziałem o tym od dziecka.
Nie zmieniło się to…
i już nie zmieni.
Dziękuję.
Patrzcie na kolegę obok i poruszajcie się płynnie.
Lewa, lewa.
- Lewa, prawa, lewa, prawa. - Stój, jebana łajzo!
Zabij go!
- Co robisz? - Nie uciekaj!
- Chujek. - Dawać go tutaj.
- Ty pizdo. - Pora połamać ptaszkowi skrzydła.
Zaraz sobie polatasz.
- Wara od Jia-hana. - Wal się!
- Co wy wyprawiacie? - Jia-han, nie mieszaj się!
Co robicie?!
- Wracaj! - Złaź stamtąd!
- Stul pysk! - Złaź!
Stój, pedale.
- Załatwcie go! - Dalej!
Zabić go!
Szybko!
Ptasiek!
- Puszczaj! - Co robisz?
- Nie zbliżaj się! - Co ty robisz?
Ptasiek!
Tylko żartowaliśmy.
Nie skacz!
Horn!
Tylko żartowaliśmy!
Przepraszamy!
Ptasiek!
- Co jest? - Ale mnie wystraszył.
Nie możesz tu przebywać.
Co wy odpierdalacie?
Przestań zadawać się z tym pedałem, bo inni ciebie też wezmą za geja!
Ptasiek, dokąd idziesz?
Idziemy.
Wspaniali! Potężni! Zaangażowani! Prawi!
Spokojni! Silni! Dokładni! Wytrzymali!
Czujni! Odważni!
Stać!
Marsz w miejscu!
Gęsta mgła
Śpiewać!
Gęsta mgła przesłania nocny świat
Wokół rozbrzmiewa tylko broni huk
Wszędzie strzały, wymiana ognia trwa
Gęsto ściele się trup
Oto era bohaterów
Walka z mrokiem musi trwać
Pośród tego świata
Widać promyk nadziei
Choć nie zawsze wygra blask
Takie uczucia ogarniają mnie
I myśli moje
Pośród tego świata
Radość kryje się
- Ale i smutek tkwi w nas - Ale przystojniak.
- Coś ty. - Nie ma ucieczki
- Ptasiek jest przystojniejszy. - Pośród tego świata
Dla dobra miejsce jest
Nie smuć się, żołnierzu
Przestańcie!
To konkurs piosenki patriotycznej!
Co to za biadolenie? Z której jesteście szkoły?
Kto was szkolił?
To jakiś absurd!
Jesteście zdyskwalifikowani!
Chodźmy.
Następny zespół: liceum Taichung.
Wang Po-te.
Idź sobie!
Dość tego!
Ptasiek.
Daj spokój.
Robiłeś to dla wszystkich.
Nie przejmuj się nim.
Oni cię nie rozumieją, ale ja tak.
Wyluzuj.
Nie gniewaj się.
Chciałam ci to dziś dać. To pastylka na gardło.
Kurwa!
Wyobrażasz sobie, że to sędziowie?
Owszem.
To może zjedz też talerz?
Żartowałam.
Czasem się przegra.
Zdrówko.
Nie boję się przegranej. Ale nie mogliśmy nawet dokończyć.
Ćwiczyliśmy przez dwa miesiące. Co to ma być?
Jak w stanie wojennym.
Myślisz, że świat się zmienił?
Nie zmienił się ani trochę.
Jak dla mnie wygraliście.
Nie widzieliście, jak reagowali widzowie?
Nie wiem, co sobie myśleli.
Było super.
Chang Jia-han, co jest?
To i tak było ryzykowne.
Albo byliby zachwyceni, albo zniesmaczeni.
Banban.
Co ostatnio słuchasz?
- Bobby’ego Chena. Znasz? - Tak.
Lubię „The Crowded Paradise”.
Ja też.
Czekaj, puszczę ci.
Nie ruszaj się.
Chodzicie ze sobą?
Myślałem, że cały świat skupił się na nas.
Dlaczego nagle zostałem z boku?
Zazdrość bywa podstępna. Potrafi strawić całe twoje serce.
Boże…
Dlaczego miłość do innego człowieka uważana jest za grzech?
Co robisz?
Modlę się.
Mój Boże!
Serce Chang Jia-hana krwawi.
Jest w 12. klasie.
Nie przykłada się do nauki. Doskwiera mu samotność.
Proszę, pomóż mu znaleźć dziewczynę, która przypadnie mu do gustu.
Amen.
To takie zabawne?
Burak z ciebie.
- Nie zachowuj się tak. - Jak?
Mógłbyś nie tkwić tylko przy mnie?
Oczywiście możemy się kumplować.
Może zapoznam cię z dziewczyną?
Jest taka jedna z klasy Banban. Umówiłem się z nią dzisiaj.
Pożycz mi skuter.
No dalej, daj mi kluczyk.
No daj.
Zaskoczyłeś mnie.
Przepraszam, że cię ostatnio wystraszyłam.
Czytałam ostatnio magazyn Non-no.
Wiesz, jak transkrybuje się wyraz „dobranoc”?
W-A-N-A-N.
Każda litera coś oznacza.
„W” to „bardzo”.
„A” to „cię”.
„N” to „kocham”.
„N” i „A”.
„Kocham cię”.
Wiesz, że kody na pagerze pojawią się w zapisie angielskim?
To będzie nasz szyfr.
Chang Jia-han.
Po co wczoraj dzwoniłeś?
Chodziło o skuter?
Byłem z Banban, ale nie wziąłem pagera.
Wróciłem dość późno i nie chciałem cię budzić.
- No i… - Muszę ci coś powiedzieć.
Spoko, pogadajmy wieczorem.
Posłuchaj.
Spotkajmy się o północy.
Pomożesz mi.
Cholera.
Po co to kradniesz?
Planuję coś grubego. Nie pytaj.
Ptasiek!
Co?
W sumie miałem powiedzieć ci już wczoraj…
Spójrz na tego balona!
I to jest praca zespołowa!
Pośród tego świata
Dla dobra miejsce jest
Nie smuć się, żołnierzu
Trzymać szyk.
Więcej życia!
Następna klasa!
Chłopcy, nie gapcie się na dziewczęta.
Nie zatrzymywać się.
Nadal się gapicie? Do was mówię!
Nie zostawać w tyle! Nie jedliście śniadania czy co?
Co jest?
- „Dobranoc, kochanie”? - Czad.
To balon!
DOBRANOC, KOCHANIE
Super!
Co się dzieje?
Dość tego.
To o tym mówiłeś?
- Cicho, to niespodzianka. - Uciszcie się!
Czyli wiedziałeś, co to oznacza?
- Cisza! - Gdybym nie wiedział, to bym sprawdził.
Cisza!
Uciszcie się, bo pożałujecie!
Czyja to sprawka?
Jak tak można?!
Nikt się nie przyzna?
I tak się dowiemy.
Radzę się przyznać, bo spotka cię gorsza kara!
Sprawca się nie wywinie!
Dzień dobry. Na który numer wysłać wiadomość?
Halo?
Dzień dobry.
Podaję numer.
070…
158…
178.
Proszę powiedzieć, że szuka go Jia-han.
I…
niech się odezwie.
Przesiaduję tu całymi dniami.
No cóż, starzeję się.
Kurwa!
Dlaczego musisz to robić? Nie jesteśmy tacy sami.
Nie jestem taki jak ty! Odpierdol się ode mnie!
Mówił ojciec, że trzeba żyć chwilą.
Nie znałem twojej orientacji.
Czyli mogą mi się podobać dziewczyny, a chłopacy już nie?
Wasza miłość jest lepsza niż moja?
Jaka jest różnica między miłością, jaką darzymy innych?
No jaka?!
Jeśli on cię nie kocha, to nie wymuszaj tego na nim.
- To też życie chwilą. - Nie wierzę w to!
- Zależy mu na mnie. - Ale to nie oznacza, że cię kocha.
Biblia nakazuje panować nad pragnieniami i nie skazywać innych na piekło.
No to chcę iść do piekła.
Proszę mi pomóc.
Na to zasługują homoseksualiści, prawda? Może tam mnie zrozumieją.
Proszę mi pomóc trafić do piekła.
Ojcze…
Ojcze.
Jia-han.
- Jia-han… - Niech ojciec sobie wraca do nieba!
Dziękuję.
Przepraszam.
- Rozwaliłem twój skuter. - Co?
O czym ty mówisz?
Zwrócę ci kasę.
Nie musisz za niego płacić.
- Co się stało? - Powiedz, ile chcesz kasy.
Przecież powiedziałem, że nie musisz!
Wezwałeś karetkę?
Tak, poprosiłem o to babkę sprzedającą betel!
Wścibska baba.
To po co ją o to prosiłeś?
DBAJ O CZYSTOŚĆ
Przepraszam.
Dzwoniłem do warsztatu, by zabrali skuter.
Załatwię to.
Nie martw się.
Nie mówiłem, że się martwię.
Tylko to cię obchodzi?
Poradzę sobie.
Przestań mnie wkurzać.
Co robisz?
- To boli! - To jak chciałeś to zrobić sam?
Nogi szerzej.
Odwróć się.
Chang Jia-han.
Przestań.
Przepraszam.
Wybacz.
Przepraszam!
Podaj!
- Uważaj! - Dzięki.
Szybciej!
Poradzę sobie.
Hej.
- Ostatnio… - Już zjadłem.
Smacznego.
- Dobry jest. - Dawaj, Ptasiek!
Wymiń go!
Nieźle!
- Za co? - Za złe zachowanie.
Dostali wysokie kary.
- To przez balon. - Jak to możliwe?
- Czyli to był Wang Po-te. - Tak.
Randki to nic złego.
Dlaczego on został zawieszony, a ona wylatuje?
WANG PO-TE: KARYGODNE ZACHOWANIE.
DWIE NAGANY, DWA UPOMNIENIA ZAWIESZENIE.
WU JUO-FEI: KARYGODNE ZACHOWANIE.
TRZY NAGANY I WYDALENIE ZE SZKOŁY.
- Zaparkuj go. - Miło pana widzieć.
Gdzie on jest?
- Proszę pana! - Stój!
- Proszę go nie bić. - Wracaj tu!
- Kurwa! - Panie Wang!
Jest pan przewodniczącym rady rodziców! Nie może pan tu bić swojego syna.
Panie Wang, jesteśmy w szkole!
Nie ma tu zgody na kary cielesne!
- Wal się! - O co chodzi?
- Proszę przestać. - Daję mu nauczkę.
To nie wasza sprawa.
Bezużyteczny bachor!
Nie waż się uciekać!
Twoje trzy siostry przerastają cię o głowę!
Żałuję, że cię spłodziłem!
- To trzeba było tego nie robić! - Tak?!
O czym ty pieprzysz?
Chang Jia-han! Co tu robisz?
Co tu robisz?!
- Chcesz oberwać? - Wracaj do klasy.
Co tu robisz?
Co to ma być?
Co ty wyprawiasz?
Potrzebujesz nauczki.
Proszę przestać!
Z drogi! To nie twoja sprawa!
Nie uciekaj!
- Takiś twardy? - Proszę go nie bić!
Ty bachorze!
Proszę przestać!
Coś za jeden?
I co się wtrącasz?
Zamierzam ukarać syna. Precz!
Idź sobie!
To nie twoja sprawa!
- Nie moja? - To ja się z nią związałem, nie ty.
Opiekunie.
To ja za tym stałem.
- To byłem ja! - Co ty wygadujesz?
- Kiedy niby byłeś w tym związku? - A co miałbyś o tym wiedzieć?
To ja się z kimś związałem.
Balon to moja robota!
Co wy wyprawiacie?!
Dlaczego mi to robisz?
- Przestańcie! - Dość tego!
Przestańcie!
- Przestańcie! - Dość tego!
Jia-han!
Dość!
Zostawcie mnie!
Dlaczego to robisz?
- Starczy! - Dlaczego?!
Wang Po-te.
Jesteś w szkole, nie w domu!
Ojcze!
Obaj są z orkiestry.
Mówiłem, że chłopcy i dziewczęta nie mogą przebywać razem.
I co?
Musieli nabroić!
- Co ty wyprawiasz? - Zostawcie go!
Do diabła z nim!
W wieku 18 lat też byłem zbuntowany.
Nasz pastor codzienne mnie bił.
Kiedy sprał mnie po raz ostatni, wyglądałem tak jak ty.
Postanowiłem opuścić Montreal.
I wyjechać jak najdalej.
Nie liczyłem, że moje miasto się zmieni.
Kiedy to było?
Prawie 30 lat temu.
Gdy w 1960 rozegrała się spokojna rewolucja,
naród wyrwał się spod kontroli Kościoła.
Można było słuchać głosu serca i decydować o sobie.
Nie wziąłem udziału w tej rewolucji, ale załapałem się na waszą.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi;
chleba powszedniego daj nam dzisiaj.
Jia-han!
- I wybacz nam… - Jia-han!
Ojcze Olivierze.
Dzwoniła mama Jia-hana. Prosi, by wrócił do domu.
Nie chcę tam wracać.
Ale powiedziała też,
że czeka tam Ptasiek.
Co zrobiłeś w szkole?
Słucham?
Chciałeś odbić mu dziewczynę?
Czego chcesz?
Po co tu przyszedłeś?
Zbliżają się egzaminy na studia.
Powinienem skupić się na nauce.
A twoi rodzice powinni wiedzieć,
co się dzieje z tobą w szkole.
To była moja dziewczyna.
Po co się wtrącałeś?
Co się stało? Biłeś się z kimś?
Nie.
Ty łachudro.
Odebrałeś mu ją i go pobiłeś?
- Nie poderwałem mu żadnej dziewczyny! - To co on tu robi?
Jia-han.
Jesteście przyjaciółmi.
Nie kłóćcie się przez dziewczynę.
- Jesteście młodzi. - Panie Chang. Pani Chang.
- Pójdę już sobie. - Dobrze.
Czego ode mnie chcesz?
Jesteście przyjaciółmi.
Tylko przyjaciółmi?
A czego ty chcesz?
Robię to dla ciebie.
Znajdziesz sobie dziewczynę na studiach.
A jeśli nie znajdzie?
To nie szkodzi. Nadal jest młody.
- A jeśli nigdy nie znajdzie? - Wang Po-te.
Nie bądź dupkiem.
Co ci do tego, czy będę miał dziewczynę?
I komu teraz brak odwagi?
Odczepisz się ode mnie?
Dobrze.
Tato.
Mamo.
Nie przepadam za dziewczynami.
- Wolę… - Chang Jia-han!
Dasz mi w końcu spokój?!
Powiem, co chcę.
A ty masz tyle odwagi?
Pogięło cię?
Oszalałeś?
Chang Jia-han.
- Przestań zachowywać się jak pedał. - A co w tym złego?
Brzydzi cię to?
Jeśli tak, to powiedz mi to tu i teraz.
Patrząc mi w oczy!
- Jian-han! - Dokąd idziesz?
Jia-han!
Dokąd idziesz?!
Chang Jia-han!
Wracajmy!
Dokąd się wybierasz, Chang Jia-han?
- Dziękuję. - Pasażerowie proszeni są na pokład.
- Poproszę bilet. - Na którą godzinę?
Na tę co on.
Na co patrzysz?
Dopływamy do portu w Magong na wyspie Penghu Dao.
- Prosimy stosować się do poleceń. - Głupi ptak.
- Po co za nimi lecisz? - Prosimy zabrać swoje rzeczy.
Chang Jia-han!
Wracajmy!
Oszalałeś bardziej niż ja!
Zatrzymaj się albo dalej nie idę!
Nie żartuję!
Pomyślałeś kiedy o mnie?!
Zależało ci na mnie?
Chcę być gdzieś, gdzie nie będzie ciebie!
No to idź dalej sam.
Ciekawe, dokąd trafisz.
Dokąd w ogóle chcesz iść?
Dokąd zechcę.
Nie uciekniesz.
Nie da rady.
No to zobaczysz.
- O kurwa! - Ja pierdolę!
Nadciągał przypływ.
Miałem nadzieję, że właśnie rozgrywa się koniec świata.
Powiedział, że zamierza skupić się na przygotowaniach do egzaminu.
I że już nigdy się nie zobaczymy.
LICEUM WITT
ZJAZD CZŁONKÓW ORKIESTRY
Pamiętam, jak powiedziałem wam, że należy żyć chwilą.
Żyjmy chwilą!
- Wypijmy za to! - Zdrówko!
Co się stało?
- Ludzie tracą na starość odwagę. - Fakt.
To Chang Jia-han.
Horn, pogadaj z nim.
Kogo my tu mamy?
Chang Jia-han!
Gdzieś się ukrywał?
Po raz pierwszy pojawił się na zjeździe!
Był na sztukach wyzwolonych.
Brawa dla niego!
Nadal jesteś przystojny.
Do dna!
Trzymajcie listę kontaktów.
Wysyłam kopię na grupowego czata.
Pouzupełniajcie te dane w wolnej chwili,
bo pewnie nie są aktualne.
Przekażcie je sobie.
To ty, Ptasiek?
Ptasiek.
Cześć.
Kopę lat.
Co u ciebie?
W porządku.
Zaskoczyłeś mnie.
Podchodzisz za rok drugi raz do egzaminu?
Nie wiem.
Jak to?
Na pewno dasz radę.
Zmieniłeś numer?
Ojciec mówił, że ktoś wydzwaniał, ale nic nie mówił.
To nie byłem ja.
Wiem.
Nie mówiłeś o przeprowadzce.
Wszystko w porządku…
u ciebie i Banban?
Twierdzi, że bycie ze mną jest jak życie w filmie Chiung Yao.
Takie nierealne.
To chyba dobrze?
Pierwsza miłość zawsze przypomina kręcony z rozmachem film.
Nie sądzisz?
Jest taka nowa piosenka.
Ja… Napisał ją ktoś inny.
Chciałbyś jej posłuchać?
Wciąż ciebie szukam
Moje myśli płyną ku tobie
Próbowałem wyrzucić cię z pamięci
Ale zapomnę o tobie dopiero w grobie
Twoje imię wyryte jest we mnie
Czas mknie jak oszalały
Pokochałem tylko ciebie
I będę kochać, aż świat skończy się cały
Chciałbym zatrzymać czas
I wspomnieć te chwile
Pomyśleć o tobie jeszcze raz
Wszystko poza miłością zostanie w tyle
Twoje imię wyryte jest we mnie
I będzie wiecznie we mnie trwać
Gdybym cię nie pokochał
Nie miałbym czego z życia brać
Wspominam ciebie po dziś dzień
Nadzieja zawsze się we mnie tli
To uczucie nie przeminie
Zawsze będziesz przy mnie tkwił
Nie sądziłem, że odbierzesz.
Co u niego?
Nie wiem. Gdy nie mam czasu, zajmuje się naszym dzieckiem.
O inne rzeczy go nie pytam.
Jesteśmy po rozwodzie.
Dopiero później to pojęłam.
Pociąg do chłopców…
jest wrodzony.
Gdybym wiedziała, odpuściłabym.
Zniszczyło to życie nam obojgu.
Walić to.
Moje kondolencje.
Cieszę się, że mogłem spędzić z nim parę ostatnich lat.
Odszedł z Kościoła wiele lat temu.
Ale cieszył się,
gdy odwiedzali go uczniowie z Witt.
Słyszałem o nim sporo opowieści.
O panu również.
Jeden z jego uczniów odwiedził go kilkukrotnie.
Mówił, że za jego czasów w szkole pojawiły się dziewczęta.
Miał to być początek wielkich godów i pochodów.
Są panowie podobni.
Macie podobny uśmiech i zainteresowania.
Dlaczego odszedł z Kościoła?
Mawiał, że nie może iść do nieba,
bo jest grzesznikiem.
Był dobrym człowiekiem i trafił do nieba.
To moja wina. Gdyby nie ja, może i tak by było.
Z pewnością…
kochał pana równie mocno co pan jego.
Dziękuję.
Czasami chodziliśmy do pubu na drinka.
Lubił nawet potańczyć.
- Poproszę piwo. - Już podaję.
Wodospad położony jest na granicy Kanady i USA.
Ponoć żyło tu niegdyś plemię Indian.
Dziewczęta nie mogły wybierać partnerów.
O wszystkim decydowali rodzice.
Dawno temu żyło tu dziewczę piękne jak ja.
Nie chciała poślubić starego i brzydkiego mężczyzny,
więc długo płakała nad wodospadem, a potem z niego skoczyła,
znikając w odmętach wody.
Od tamtego czasu bystre oko wypatrzy tu syrenkę.
Ponoć wygląda jak tamta dziewczyna.
ODKRYWANIE WODOSPADU
Przepraszam.
Proszę pana?
- Tak? - Przykro mi, ale zamykamy.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Nadal tu jesteś?
Zobaczyłem, jak wychodzisz.
Skąd wiedziałeś, że tu będę?
Trochę strzelałem.
Widziałem cię tam wcześniej.
Jak to?
I nie odezwałeś się?
Może nie spodziewałem się ciebie w takim miejscu.
- Też wpadłeś do Olivera? - Tak. Chciałem mu podziękować.
Zawsze do niego chodziłem, gdy ogarniały mnie wątpliwości.
Ojciec pewnie nie chciał, bym cierpiał tak jak kiedyś on.
Dlatego zniechęcał mnie do ciebie.
Ale ja chciałem tego doświadczyć.
Zrobiliśmy wiele głupich rzeczy.
Myślałem, że dzięki temu
będę miał spokój z twoimi…
Z moimi uczuciami wobec ciebie.
Myślałeś, że z ciebie zrezygnuję.
Miałoby to być tak proste?
Kto by pomyślał, jaki będzie świat 30 lat później?
Gdybyśmy wtedy się przyznali, byłby to dla nas koniec.
A teraz można to wykrzyczeć.
Prawda?
Naprawdę cię wtedy kochałem.
Ale z biegiem czasu zrozumiałem, że źle by się to skończyło.
Dlatego poprosiłem Banban,
by znalazła ci dziewczynę, która cię uwiedzie.
By zobaczyć, czy da się ciebie wyprostować.
Miałem skrzywiony kręgosłup albo nierównego zęba?
„Wyprostować”?
Banban sama próbowała mnie uwieść.
Wiem.
Mówiła mi.
Padłem ze śmiechu.
Co u twojej mamy?
Ciągle pyta, co u ciebie i czy znalazłeś sobie żonę.
- I co jej mówisz? - Że to nieistotne.
- Powinienem ją odwiedzić. - Też tak myślę.
- Zrobiłeś mi raz zdjęcie, gdy byłem nagi. - A nie było na odwrót?
Na pewno?
Pośród tego świata
Widać promyk nadziei
Choć nie zawsze wygra blask
Takie uczucia ogarniają mnie
Naprawdę masz to zdjęcie?
Zgadnij.
Przestań!
Rany.
Nie ruszaj się!
Co ty wyprawiasz?
Prawie świta, a ty nadal nakręcony.
Oddaj to.
No dalej.
Wkurzasz mnie.
Gdzie się zatrzymałeś?
W Grand Hotelu. A ty?
Tutaj?
No to idź już odpocząć.
Do hotelu mam dziesięć minut.
Wpadniesz na drinka?
Nie. Może następnym razem.
No to dobranoc.
Dobranoc.
Dobrej nocy.
Dobranoc.
Wzajemnie!
Co jest?
Odprowadzę cię.
W porządku.
Chodźmy.
Ptasiek, łap!
- Cienias. - Zawaliłeś egzamin?
Tak, kompletnie.
Podaj!
- Z drugiej strony. - Coś jesteś nie w sosie.
Ja tam olewam te wyniki.
W sumie racja.
Nie muszę znać się na fizyce i chemii, by sobie poradzić w życiu.
To za daleko.
Podaj.
Łap!
To w jakim zawodzie chcesz pracować?
Ja?
- Głupek. - Zapomnieć o tobie
Wmawiałem to sobie nie raz, nie dwa
Im bardziej tego pragnę
Tym mocniej to we mnie tkwi
Nie sposób przed tym uciec
Miłość wciąż we mnie się tli
To jedyne żywe wspomnienie
I w końcu nastał ten czas
Wypełniło się odwagą moje serce
Twoje milczenie łączy nas
Twoje imię wyryte jest we mnie
Czas mknie jak oszalały
Jedno jedyne kłamstwo
Te chwile na całym życiu zaważyć miały
Chciałbym zatrzymać czas
I wspomnieć te chwile
Pomyśleć o tobie jeszcze raz
Wszystko poza miłością zostanie w tyle
Twoje imię wyryte jest we mnie
I będzie wiecznie we mnie trwać
Gdybym cię nie pokochał
Nie miałbym czego z życia brać
Wspominam ciebie po dziś dzień
Nadzieja zawsze się we mnie tli
To uczucie nie przeminie Zawsze będziesz przy mnie tkwił
Ptasiek?
Nieważne.
PAMIĘCI OJCA ROBERTA MASSÉGO
Napisy: Krzysiek Igielski