Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
YEARLY DEPARTED ALAALA NG MGA NAGMAMAHAL NA NAIWAN - 2020
Uy! Ang ganda mo!
Totoo! Ikaw nga, babae! Gusto ko ang mga gawa mo, Rachel!
Rachel Brosnahan. Grabe.
Parating na si Mommy!
Nagtipon tayong mga kababaihan ngayon,
dahil ang 2020 ay isang napakalaking gago.
At sama-sama nating ihihimlay ang lintik na taong ito ngayon.
Dahil napakaraming kinuha ng 2020 sa atin.
Ngunit ipapaalala ko rin sa inyo
na napakaraming ibinigay ng 2020 sa atin.
-Banana bread. -Sarap.
-Insomnia. -Totoo.
At sixth sense na nakakaramdam kung may taong 6 feet ang layo sa iyo.
Nga pala, katumbas ng 6 feet ay isang Sterling K. Brown.
Mabuti't napakinabangan n'yo ako.
'Wag n'yo akong pansinin.
Salamat, Ster-Ster.
Napakagwapong papa.
Masarap siya.
Habang nagpapakawalang silbi tayong lahat…
Totoo.
…kung ano-ano nang ginawa ng 2020.
Global pandemic, malawakang unemployment, pandaigdigang mga protesta,
wildfires, mamamatay-taong mga bubuyog, Megxit, Brexit.
Oo! Lahat, nangyari ngayong taon,
ngayong napakahabang taon.
At kahit maraming pagkakahati-hati ngayong taon
tungkol sa kung sino'ng mahalaga
at kung kailangan ba talagang punasan ang groceries mo,
at pucha, oo, kailangan,
nagkaroon tayong lahat ng iisang kalaban,
ang lingguhang screen time notification ng iPhone.
Hindi ko kailangang madawit doon.
-Salamat! Pabayaan n'yo ako! -Oo. Hayaan n'yo siya.
2020, lintik kang kupal ka.
At narito kami para sabihing mamayapa ka na,
kahit walang habas mong sinira ang kapayapaan namin.
Tama!
Kaya ngayon, sa espiritu ng sama-samang paghilom,
kayo naman ang magbahagi ng nawala sa inyo ngayong 2020.
Tanggalin natin ang tinik na ito sa mga dibdib at mga isipan natin.
-Tama! -Tama! Tara na!
Ayos.
Ang mauuna sa pagbabahagi ng napakahalagang bagay sa kanya,
salubungin natin ang nag-iisang Tiffany Haddish.
Salamat. Salamat.
Narito ako upang magpaalam
sa casual sex.
Sobrang hirap nito.
At paumanhin kung kailangan kong iklian ang sasabihin ko.
Sobrang gulat pa rin ako,
sobrang wasak,
at sobra, sobrang nalilibugan.
Casual sex ang sandalan ko.
Naroon siya noong nalulugmok ako.
Matapos ang heartbreak, matapos ang pagpalya sa stage,
matapos ang high school reunion namin.
At kasal ako noon. Casual na kasal iyon.
Amen.
'Di ko malilimot ang pakiramdam na iyon.
'Yong masarap na pakiramdam habang nasa ibabaw ng isang tao,
dinadama ang bugso ng damdamin,
titig na titig sa mga mata no'n habang iniisip,
"Ano ngang pangalan nito?"
Pero naganap ang quarantine,
at biglang naglaho ang casual sex.
Naglaho lang bigla.
Sabi nila, mga ilang linggo lang daw, kaya sabi ko, "Okey."
Sabi ko sa sarili ko,
ayos 'to. Panahon na para magbagong-buhay.
Buuin ang kaluluwa ko.
Siguro matutong mag-split, para sa susunod na may makilala ako…
Gets niyo ba ako?
Oo naman!
Siguro, sasali na lang muna ako sa fuck pod.
Iyon nga lang, kapag sumali ka sa fuck pod,
hindi ka na makakaalis sa fuck pod na iyon.
Kapag umalis ka, isa-swab test ka,
tapos dalawang linggong isolation bago pa kayo makapagkamayan!
Pasensya na, 'yong salitang 'yon, "kamayan," grabe…
Sobrang hirap nito para sa 'kin ngayon.
Kasi, alam n'yo, 'yong malalaking kamay,
maliliit na kamay… Gusto ko iyon sa lalaki.
Parang ang laki ng dibdib ko sa gano'n. Alam niyo?
'Di tayo nandito para diyan.
Kung sakali, 'wag naman sana, iiwan n'yo ang fuck pod n'yo para sa isang fuckboy,
tanungin niyo ang sarili niyo,
"Gano'n ba sila kagwapo para mamatay ako tatlong linggo mula ngayon, kung sakali?"
At tumigil na ako sa panonood ng TV. Tumigil lang ako.
Kasi sa puntong 'to, natu-turn on na ako sa lahat ng palabas.
Planet Earth, Kingdom of Plants 3D.
Ang sarap ng boses ng British na iyon!
-May mali ba sa akin? -Wala.
Ewan ko kung dahil ba iyon sa gusto ko ang pagkarat ng mga palaka
o kung paano bayuhin ng usa ang isa pang usa.
Napanood n'yo na kung paano 'yon gawin ng kuliglig?
Kamangha-mangha.
Sobra.
At doon ko napagtanto.
Hindi na babalik ang casual sex.
Noong una, sa totoo lang, ayos lang sa 'kin iyon.
May kakaiba sa mga lalaking naka-mask
na nakatayo nang 6 feet ang layo sa 'kin, natu-turn on ako roon.
Ako rin.
Kuha mo ako? Tingin ko, dahil iyon sa hindi sila nagsasalita.
Oo.
Pero 'di mahalaga 'yon.
Para na ring sex na walang condom ang pag-hike nang walang face mask.
-Totoo iyan. -Ang malungkot dito,
walang makakapantay sa casual sex.
Kapag wala iyon, hindi na ako 'to. Okey?
Hindi ko na kilala ang sarili ko. Nalilito na ako.
Nag-Bumble ako, alam n'yo ba?
May nakilala ako.
Nagpa-test siya, nagpa-test din ako.
May relasyon na ako ngayon.
Tiffany!
Nangako akong 'di ko gagawin iyon!
Naisip ko lang na balang-araw…
kami ng casual sex…
magkikita kaming muli.
At sa panahong iyon,
hindi na kita babalewalain.
Hahayaan kitang pasukin ang puwit ko…
nang dalawa't kalahating segundo.
At magkukunwari akong gusto ko iyon.
Pero sa ngayon, ang casual sex ay magaganap na lang
sa sabayang pagsalsal sa FaceTime
at sa mga usapang woke.
Maraming salamat.
Napakaganda no'n, Tiff.
Salamat sa pagbabahagi ng iyong karanasan.
Salamat.
Walang anuman.
Tingin ko, dama ng lahat na
medyo nasaktan ako na walang nag-aya sa 'king sumali sa fuck pod nila.
Palipat-lipat ako sa tatlong fuck pods ngayon.
Okey, parang 'di dapat ganoon 'yon.
Ayos iyon.
Mahalagang tandaan
na habang nagpapaalam tayo sa mga pinangungulilaan natin,
may mga biktima ang taong 'to na ipinagbubunyi nating nawala na.
Gaya ng mga buffet.
At pag-iihip ng birthday candles.
Kaya ngayon, upang magbigay-pugay sa matagal nang dapat nawala,
ang aking kamahalan, Natasha Rothwell.
MGA PULIS SA TV
Nagtipon tayo ngayon upang magpaalam sa mga pulis sa TV.
Namuhay ang mga pulis sa TV sa isang napakagandang mundo
kung saan sila ang nakareresolba ng mga krimen.
Napaka-cute.
Simple ang buhay ng mga pulis sa TV. Sila ang mga bayani,
at ang mga tanging minsan lang bumali ng mga batas,
sa ngalan ng katarungan.
Marami silang pangalan.
Starsky, Hutch, Cagney, Lacey.
Pati 'yong mga bubwit sa PAW Patrol!
Oo, pati 'yong mga lintik na iyon! Turner, Hooch, Sherlock.
Kahit ang wirdo at seksing alien na si Benedict Cumberbatch Sherlock.
Ang sarap ni Benedict Cumberbatch!
Sobrang sarap.
Iba-iba ang pagpa-partner sa kanila.
Malaki, maliit na pulis, bihasa at baguhang pulis, mabuti at masamang pulis.
O sabi ng mga kapatid nating Black, masama at masamang pulis.
Sa pamamaalam natin sa mga pulis sa TV,
mamamaalam din tayo sa mga mag-partner na pulis.
Kung gusto mong maka-partner ang isang pulis,
kailangan mong maging Puting teenager na may baril.
At dadalhin ka nila sa Burger King!
Ang mahirap para sa 'kin,
may mga nagustuhan akong pulis sa TV.
Mami-miss kong panoorin si McNulty sa ikawalong rewatch ko ng The Wire.
Kahit noong masama siya, nakakatuwa siya.
Dahil ba sa panga niya? Hindi ko alam, hindi ko alam.
At mami-miss kong mahalin si Carl Winslow.
Si Carl Winslow. Sinira ng 2020 si Carl Winslow!
Pwede ba nating isalba si Carl Winslow?
Hindi! Wala na sila.
Wala na sila lahat.
Sa totoo lang, mga pulis sa TV,
'di ako makapaniwalang nakatagal kayo nang ganito.
Pero sa pagbabasbas ni Executive Producer Dick Wolf,
mas tumagal kayo kaysa sa Keeping Up with the Kardashians.
Ngayong nabanggit iyon,
ipinararating ko ang aking condolences sa mga kaga-graduate lang sa theater school.
Alam kong buo na sa puso n'yong lalabas kayo sa telebisyon
bilang bangkay na sex worker, o tulak,
o tulak na bangkay na sex worker din.
Pero ngayon, aalalahanin ko ang masasayang oras.
Mga pulis sa TV, alam ninyo lagi kung paano ako patatawanin noong bata pa ako,
at alam ninyo paano ako patawanin nang mas malakas ngayong matanda na ako.
Gaya ng sinabi ng isa sa inyo,
"Kapag lumabag ka sa batas, lumabag ka sa batas.
"Pantay-pantay ang trato namin sa lahat."
Pucha, sa totoo lang,
iyon ang pinakanakakatawang kagaguhang narinig ko sa buhay ko bilang Itim.
Saan nila napulot iyon?
Nasa usapang kagaguhan na lang din tayo,
ngayong patay na ang mga pulis sa TV, may kailangang punan ang mga network TV.
Kaya nanguna na ako sa paglikha ng mga palabas
kasama ng iba't ibang lupon ng mga manggagawa sa munisipyo
na tingin ko'y makakapalit sa kanila.
Mga kartero. Hindi ako nagbibiro. Mga kartero!
Kung meron mang kailangan ng propaganda ngayon, US Postal Service iyon.
Phoebe, ang posters ko.
Kaunting music naman diyan!
Gusto ko iyan. Ayos!
Sa unang pagkakataon sa prime time…
U.S.P.S. MAHAL KITA
Tampok bilang cashier sa post office si Matt LeBlanc
na pangarap maging kartero.
Si Mila Kunis, siya ang manager sa post office na mai-in love sa kanya.
"Puro ka priority mail, kailan mo ako gagawing priority?"
-Sasali ako riyan. -Totoo?
-Oo. -Okey! May kakausapin na ako.
Okey, 'di kayo sigurado kung papatok sila sa mga bata at mga cool na manonood?
Humanda kayo rito.
Sina Selena Gomez at Zendaya ang bibida sa Going Postal.
Sex, droga, express shipping sa buong US.
'Di sapat ang action ba 'kamo? Sandali lang.
Ito lang ang kailangan niyang armas.
Salamat.
Brava!
Sabi nila, halaw ang sining sa tunay na buhay,
pero mas nauna pang mawalan 'to ng badyet kaysa sa mga aktuwal na kapulisan.
Pagkatapos ng service, samahan niyo ako sa hardin
kung saan tayo magtatanim ng ebidensya bilang paggunita sa pulis sa TV. Salamat.
Salamat sa mabibigat na pahayag mo, Natasha.
At salamat sa 'yo, Vin Diesel, sa pagsusuot ng uniporme ng kartero.
At ngayon, i-welcome naman natin si Rachie Bross-bross.
Salamat, Phoebe.
Ngayong taon, habambuhay na tayong namaalam…
sa pantalon.
Salamat sa 2020, sumalangit na ang ating mga pantalon.
Sa wakas!
Ngayong wala nang rason para lumabas ng bahay,
wala ring rason ang pantalon para mabuhay.
May isang beses na nagpantalon ako para
ipakita sa delivery man na matino pa ako.
Maraming magagandang pantalon.
High rise, low rise, light wash, acid wash,
may para sa jowa, sa kabit, at sa mga walang puwit.
Oo!
Pero upang maunawaan ang halaga nito, mag-umpisa tayo sa simula.
Ipinanganak ang pantalon bago pa pinayagan ang kababaihang suotin iyon.
Ngunit gaya ng mga freedom fighters na nauna sa kanila,
lumaban ang pantalon at pinuksa ang hindi pagkakapantay-pantay.
Salamat sa pantalon, may kalayaan tayong maupo sa kabayo,
sumakay ng bisikleta nang 'di sumasabit ang palda sa gulong na papatay sa 'tin,
at bumukaka sa tren nang walang pakialam
Tama!
Pinadali rin ng pantalon
ang pagtakbo palayo sa mga halimaw gaya ng oso't lalaki.
May maliliit silang bulsa na swak
sa pagtatago ng tampons at sahod natin.
-Oo. -Sahod.
Alas, nagsimula man ang pantalon na peministang paninindigan,
nauwi sila sa pagiging sobrang hapit, hindi na makadaloy ang dugo natin.
Pangit na pangitain na paghubad ang pinakamasayang parte ng pagpapantalon.
Kaya baka naisip na nila iyon,
at ang 2020 ang kailangan nating insipirasyon.
-Dahil tungkol ito sa paglaya. -Tama!
Totoo, pantalon, iba ang mundo kapag wala ka.
Sa paglisan ng pantalon, nawala rin ang mga pamantayan sa lipunan,
nawala rin ang bra, pagdidiyeta, pagiging produktibo, palagiang pagligo,
at syempre, ang konsepto ng hiya.
Sa lahat ng iyon, ang masasabi ko…
Paalam!
Bahala na. Wala na akong paki!
-Bahala nang puro uban ako! -Tama!
Bahala nang mabuhok kilikili ko?
Tama! Palaguin mo iyan!
Bahala nang hindi agaran ang pagte-textback!
Tama! Tama!
Bahala na ang taxes ko!
Hindi, hindi. Paumanhin, kailangan mong magbayad ng buwis.
Pantalon, hindi ka kawalan!
Tama.
Walang kwenta ang pantalon!
Walang kwenta pantalon.
Tama!
Walang kwenta ang pantalon!
Tama! Tama!
-Walang kwentang pantalon! -Alabok sa alabok,
jumper at ripped jeans,
'wag kang lumuhang wala na sila,
ngumiti ka dahil hindi mo na kailangang magbihis pa.
Okey.
Salamat.
-Ayos iyon. -Ang bigat.
Grabe. Okey.
Salamat, Rachel Bros-walang-saplot.
Ano ba? Kita n'yo naman. Sinabi ko lang.
Suportado ko ang pamamaalam mo sa pantalon, Brossies,
pero malakas ang aircon, kaya lalamigin ka.
Okey, ramdam ko na ang paglaho ng masamang awra ng 2020.
Salamat sa Diyos.
Upang bahagian tayo ng kanyang kaalaman, ang aking kaibigan, Patti Harrison…
na mamamaalam sa isang bagay na mahalagang-mahalaga sa kanya.
MAYAMAN MAKAPANGYARIHAN SA INSTAGRAM
Narito ako ngayon upang ipagluksa ang kamatayan ng rich girl IG influencers.
Nakagugulat ang paglisang ito
para sa kanilang pamilya, fans, followers, at…
kanilang branded partnerships sa Smartwater.
Nakikipag-collab sila sa paggamit ng non-reusable metal drinking straw
para sa isang cisgender na babae.
At ilalabas nila iyon
sa pop-up party ng Enron relaunch.
-Napakalungkot. -Sa totoo lang,
rich girl Instagram influencers,
hindi ko masabi kung talaga nga bang maaga kayong namayapa.
Sa dami ng ginamit niyong pampakinis na filters sa FaceApp,
hindi na matukoy ang edad n'yo.
Baka nilisan 'yo kami sa murang edad, oo,
ngunit ano'ng malay namin kung nasa nubenta na pala talaga kayo.
"Sino ang anak? Sino ang ina?"
"Parehas silang nagpo-promote ng vaginal rejuvenations, alam mo."
Magkagayunman, nag-iwan kayo ng sobra-sobrang exfoliation
at isang nakagigimbal na pares ng malalaking sunglasses.
Pero ano ang dapat sisihin sa napakalaking kawalang ito?
Ang global pandemic ba para sa pagsasara ng paborito niyong moisture stores?
Ang withdrawal n'yo ba dahil sa hindi paglilitrato ng sinag ng araw
na sumisiwang sa espasyo ng mga hita niyo sa Coachella?
Ang paggamit niyo ba ng "kombucha puns"
bago sumailalim sa mga tamang clinical trial?
Hindi natin alam.
Pero ang nakalulugmok na kasiguruhan
ay napakarami pang bagay sa mundo na maaari sana nilang…
hindi natutunan.
Rich girl Instagram influencers,
bagama't nabigla sa inyong paglisan,
hindi na dapat nakabibigla ito
sapagkat ilang beses na kayong sumakabilang-buhay dati.
Namatay kayo dahil sa jumpsuit na ito na binansagan niyong chic janitor vibes.
OOOOOOO PATAY NA AKO
Namatay kayo sa serum na ito.
LITERAL NA PATAY
Sa kotseng ito na binili ng tatay ninyo, o asawa ninyo, kahit sino.
NAMATAY AKO!!! SLN AKO!!!
Ngunit 'wag tayong magpokus sa kamatayan.
Hindi para doon ang pagbuburol.
Napakarami niyong nagawang bagay sa inyong panahon.
Natuklasan ninyo ang Italya, ang Paris,
ang Upstate New York.
At halos palagi kayong nasa…
Palaging nasa bangka.
Oo! Sa bangka, #boatlife, #womenwhoboat,
#boatordie, #boatersuppression.
At sino'ng makakalimot sa paimbabaw niyong pagmamahal sa photography,
na pinauso niyo sa pagtawag doon bilang "pag-alala ng alaala,"
terminong sinimulan n'yo ng brand partnership niyo ng Fujifilm at Enron.
At, higit sa lahat, rich girl Instagram influencer,
nakibahagi ka!
Oo.
Nang lumaganap ang mga protesta sa bansa,
naghintay ka ng isang buong araw
bago ka nag-post ng sponsored results
ng tsaa mong nakakatabas ng tiyan.
Tama.
Kahit wala ka na,
mananatili ang impluwensiya mo.
Baka susunod ang mga anak mo o mga kapatid mo,
hindi natin alam.
Sina Beckett, Sailor, Poet, Jameson-Neat,
at Jaxon
with an "X."
Ngayon, bilang pagpupugay,
susunod tayo sa mga istriktong kaugalian sa pagluluksa
espirituwal pero 'di panrelihiyon,
konserbatibo sa batas pero liberal sa lipunan.
At sama-sama, magsisindi tayo ng kandila.
Mula iyon sa mga kandilang horse wax na ginawa mo kasama ng Lululemon
at Hillary Clinton hot sauce.
Siya ang boto ko.
At, oo, Enron.
May "kayamanang" nakasulat dito. $190 ito.
Sulit.
Walang kandilang horse wax!
Rest in peace, rich girl Instagram influencers.
Sabay-sabay nating sabihin, Nama-slay.
-Nama-slay. -Nama-slay.
Salamat.
Salamat sa madamdaming pag-alala na iyon.
Ngayon lang ako nalungkot sa pagkawala ng isang puti
mula umalis si Dorinda sa Housewives of New York.
Umalis? Ano ba? Pinatalsik si Dorinda!
Gusto raw niya ng mas mataas na sahod.
-Andy Cohen, sahuran mo siya nang tama. -Tama.
Kumalma tayong lahat, okay?
Sige.
At ngayon, tawagin natin ang ikalawang Natasha ng gabi,
si Natty L.
Si Natasha Leggero.
PAGKAKAROON NG MARAMING ANAK
Paumanhin.
Kailangan munang lumabas ni Natasha. Meron siyang…
kaunting problema, pero babalik siya. Okey.
Mommy, mommy, ayoko rito.
May Zoom trivia si Daddy at mga kaibigan
at bawal kang iwan sa kotse,
kaya maupo ka lang dito, mag-iPad, at magpakabait.
Nagugutom ako.
Manood ka lang ng Peppa Pig.
Kapag may British accent ka na pagbalik ko,
may kaldereta ka sa 'kin.
Ayoko no'n.
Hi.
Narito ako ngayon upang mamaalam sa pagkakaroon ng maraming anak.
Paalam sa masakit, makalat,
at nakakabaliw na pangyayaring kilala sa tawag na pakikipagtalik sa asawa.
Wala dapat nagkakaanak ng marami,
at sinasabi ko 'to bilang taong mahilig sa gender reveal party
at paghula sa sakunang maidudulot niyon.
Abril ng taong ito, handa na akong galawin iyon,
magpatali na at doblehin ang tali.
Amen.
Tama!
Linawin ko lang, masaya kami noon ng anak kong si Gianna.
Sana nabigkas ko iyon nang tama.
Pero matapos ma-quarantine kasama siya sa loob ng walong buwan,
iniisip ko nang ibalik ang sofa ko nang may kaunting sorpresa sa loob.
-Mahal ko ang anak ko. -Natural.
Pero mahal ko siya gaya ng pagmamahal ko sa LSD.
Saktuhan.
Pero ngayong quarantine, ikinahihiya kong sabihin,
may mga panahong ayoko sa kanya. Pwera kung tulog siya, nalilimot ko siya.
Hindi ko ginustong maging pre-school teacher.
Hindi ako nag-anak para turuan iyon.
Okey? Nag-anak ako
para makakuha ng likes sa Instagram, gaya ng lahat.
-Ano'ng username ng baby mo? -I-DM mo ako.
At 'di lang ako teacher.
Ngayong nasa bahay siya buong araw, araw-araw, personal chef na ako.
Hanggang turuan ko siya kung paano mag-Grab Food.
Ayos.
Lagi rin akong camp counselor, child psychologist,
gym teacher, at sa masasamang gabi,
janitress.
Kasi natatae siya sa salawal.
Palaging sinasabi ng iba na nakakasira ng pigura ang pag-aanak,
at 'wag kayong mag-alala, totoo iyon.
Pero ang utak mo talaga ang nabubugbog.
Isipin niyong ma-troll nang wala sa Internet.
Palagi niya akong pinagkakatuwaan.
Para akong may kasama sa bahay na suspended user sa Reddit.
Minsan, nagde-daydream ako kung paano kaya
kung nag-quarantine akong walang anak.
Gabi-gabi kaming magso-social distance walwal ng homemade sangria ko.
Magsusulat ako ng dalawang palabas,
isang comedy, isang matinding historical drama.
Matututo na akong magpinta.
Pero hindi, sa halip na gano'n, sinayang ko ang buong quarantine
na kumukumbinsi ng 3-year-old na bata na magsuot ng mask.
Para siyang supporter ni Trump.
Palaging sumisigaw ng "'Wag mag-mask! Tulisan sa bayan si Dr. Fauci."
Pangarap ko noong mag-anak nang marami,
pero ngayon, sapat nang mag-ampon ako ng 14-year-old
na magaling sa crafts at kaunting paglilinis.
Napaka-iresponsableng mag-anak nang marami.
Ano'ng mamanahin nila?
Sirang planeta.
Maruming hangin.
Bagong Fresh Prince.
-Totoo. -Mommy, may dugo.
Laging ganyan. Sige, aalis na ako.
Papunta na ako.
Ano 'yang nasa bibig mo?
Diyos ko!
Buti na lang nag-IUD ako.
Ako rin.
Maiba tayo, may isa ritong kaya tayong pag-isahin ng kanyang husay.
Si Ziwe.
Sa wakas!
Namamaalam tayo ngayon sa panahon ng beige na Band-Aid.
Ipinanganak ang Beige Band-Aids sa Highland Park, New Jersey noong 1920.
Mula kay Earl Dixon, tanging beige lang ang kulay no'n,
dahil sobrang ligtas na panahon para sa mga Black ang 1920s.
Sobra. Pero iba ang taon ngayon.
Habang dumarami ang protesta sa bansa laban sa karahasan ng kapulisan,
ang mga kaibigan natin sa korporasyon ng Band-Aid, gaya ng marami pang iba,
ay tumayo at idineklara sa malakas at buong tinig,
"Sige, heto."
Ang galing, 'no?
Equality ang hanap natin, ang ibinigay ay brown na Band-Aid.
Maliit na brown Band-Aid para tapalan ang malawakan at malalim na sugat.
Makinig ang lahat, sermon 'to.
Kailangan din nating kilalanin ang mga sibilyang naging biktima
ng kamatayan ng beige na Band-Aid
ngayong bawal na ang corporate racism.
Kina Aunt Jemima, Uncle Ben, Chief Wahoo, Trader Ming,
at sa Native-Amerikanang may hawak ng butter.
Buti na lang, makikilala pa rin si Aunt Jemima
sa Oscar nominated film tungkol sa kanya na pinagbibidahan ng mga Puti.
Girl.
Ngayon, kasabay ng mga bagong Band-Aid ay ang pagragasa
ng mga kagaguhang pagkukunwari ng mga korporasyon.
Biglang humingi ng paumanhin ang lahat
para sa malalaki nilang pagkukulang sa mga kaso ng di napansing racism.
Tinanggal na ng mga network sa kanilang mga sitcom ang blackface.
Meron na ring Black Lives Matter Plaza sa Washington DC.
-Sinita at kinapkapan ako roon. -Ako rin.
Sa mundo pagkatapos ng beige Band-Aid,
naging normal ang paghingi ng paumanhin.
Nag-sorry ang mga artista sa mga "hindi sinasadyang" kasalan sa plantation
kahit naroon sa mismong pangalan ng venue ang salitang "plantation."
Salamat.
'Di ko natantong nagwakas na ang panahon ng beige Band-Aid
hanggang dagsain ako ng mga text
mula sa mga dating katrabaho, na nagso-sorry sa kung ano-anong dahilan.
Hindi ko akalaing maraming Puti ang nakakaalam ng phone number ko
at kasalanan ko iyon.
Tapos na ang panahon ng Band-Aid na beige lang ang kulay
at inabot lang iyon ng literal na 100 taon.
Isandaang taon!
Kaya mabuti ngayon, meron na tayong Band-Aid na kakulay ni Naomi Campbell.
Ganda.
Nag-iisa.
Salamat.
Maraming salamat, Ziwe.
Walang anuman.
Hindi na natin patatagalin pa, isang malaking karangalan para sa 'kin,
Diyos ko, kinikilabutan na agad ako, iniisip ko pa lang,
upang ipakilala ang nag-iisa, ang alamat,
Sarah Silverman!
MULING GAWING DAKILA ANG AMERIKA
-Hello, mga kaibigan. -Hi.
Nagtipon tayo ngayong gabi upang mamaalam
sa muling pagpapadakila sa Amerika.
Isa kang konsepto, planong pulitikal,
isang slogan na may sumbrerong gawa sa China.
Kaya pansamantala nating damhin ang katahimikan.
Katahimikan. Sige, Judy.
Sige, tama na, Judy.
Paalam, munting MAGA.
Panahon na upang patumbahin ka.
Naiisip niyo ba kung ano'ng sasabihin ni George Washington sa Amerika ngayon?
"Ano 'yong inidoro? Bakit may bank accounts ang mga babae?
"Ano 'yong kotse? Nasaan ang mga kabayo? Nasaan si Martha? Patay na ba siya?
"Ano 'yong phone? Salad sa plastik?
"Sobrang iba na ang bansang 'to mula nang mabuo ito."
MAGA, mahirap tumbukin kung kailan ka ipinanganak.
Sa kasaysayan, masasabi kong nagsimula iyon
nang bumaril ng usa ang isang babaeng taga-Alaska mula sa helicopter,
at nagustuhan iyon ng mga tao.
Nagsimula kang maglakad nang akusahan ng mga gagong racist
ang kauna-unahang pangulong Black na galing itong Kenya.
Pagkatapos ay dumating ka sa Oval office na iyon,
nang magpasya ang mga botante na mas pipiliin nilang
tayaan ang palpak na casino mogul kaysa bumoto sa isang babae.
'Di namin inasahan pagdating mo.
At sa "namin,"
mga Puting liberal ang tinutukoy ko.
Tama.
'Di lang kita pupulaan, marami akong hinangaan sa 'yo.
Isa kang mabuting adhikain. Sino ba namang ayaw maging dakila?
Nangako ka ng pader, at gumawa ka niyon,
mula sa kulungang bakal na may mga bata sa loob.
Ipinagsigawan ang pagsunod sa batas,
at hinagisan mo ng teargas ang mga ina sa Portland.
Gusto mong yumaman lalo ang mga Amerikano,
at ginawa mo 'yon sa mga mayayaman na.
-Tama! -Totoo.
Pero sa totoo lang, kapag nakapikit ako, at iniisip ko ang hitsura ng dakila,
'di ko nakikita ang paninira sa US Post Office upang 'di bumoto ang mga tao
o pagbabayad ng mas mababang buwis kaysa sa ipinambili mo ng inidoro.
Hindi.
At, MAGA, hanga ako sa dedikasyon mo sa pagkakaiba-iba.
Hindi mahalaga kung ang isang tao ay nakahiyang abogado o CEO,
o nakahiyang puting nasyonalista.
Upang dakilaing muli ang Amerika, binigyan mo silang lahat ng posisyon.
At marami kang pinahayag na nakakatawang biro.
Gaya ng magbabayad ang Mexico para sa pader,
at mawawala ang virus sa Abril,
at 'yong panlolokong ginawa mo kay Herman Cain.
Grabe ka, grabe.
At sa iyong paglisan, napakarami pang paalam na dapat sabihin.
Paalam sa ideyang ang edukasyon ay pananamantala.
-Oo! -Oo.
Paalam sa takot na, anumang oras,
baka lumabas ang nuclear codes sa Twitter.
Totoo.
Paalam sa ideyang siyensiya ang opinyon mo.
Oo.
Aayos ang buhay ng marami sa mundong walang MAGA.
Ang mga endangered specie, demokrasya, at imprastraktura.
Mga Itim at mga katutubong may kulay Mga miyembro ng LGBTQIA+.
Mga Hudyo.
Oops. Mukhang papalitan ka namin,
pero kailangan muna naming makuha ang pangontrol sa panahon.
Kaya ang masasabi namin sa 'yo, muling pagpapadakila sa Amerika, adios,
dahil alam naming kamumuhian mo iyon.
Alam mo, hindi mo kayang dakilaing muli ang isang bagay
-kung 'di pa naman iyon naging dakila. -Totoo.
Kailan nangyari 'tong "muli" na 'to?
Ito bang "muli" na 'to ay ang pagbabawal sa mga Black sa ilang lugar kapag gabi?
Hindi.
Ito ba 'yong pagbabawal ng Texas noong 2002
sa anal sex?
Noong kailangan pa ng permiso ng lalaki ng babae para magka-bank account sa '70s.
-Salamat sa 'yo, Justice Ruthy. -Si RBG.
Oo, may mga dakila rin sa atin.
Syempre naman, may mga dakila rin sa atin.
Ang Purple Mountains Majesty.
Costco.
Bente-kwatro oras na laundry.
Si Dolly Parton.
Mahusay siya.
Mga barilan katabi ng tindahan ng alak.
Totoo iyon.
Pero ngayong natanggal na natin ang red hat,
tungkulin nating bumangon sa lusak
ng kung ano'ng natitira sa bansa natin upang maging mabuti ang Amerika.
Oo, mabuti.
Kasi kaya nating maging mabuti.
Sa kabila ng itinuro sa atin ng nakalipas na 400 at 300 na taon,
-hindi pa huli ang lahat. -Oo.
Baka dala lang 'to ng kabangagan ko, ewan ko,
pero marami na tayong napagdaanan.
At napagdaanan natin iyon nang may tapang at katatagan
at porn na swak sa ating mga pangangailangan.
Tama talaga.
Alam kong taglay natin ang pagpapabuti sa Amerika.
-Totoo iyan. -Tama!
Nakita ko kabutihang yon.
Kung paano tayo nagtulungan sa sinumpang lintik na taong 'to.
Noong nagmartsa tayo sa mapayapang protesta.
Noong tulungan natin ang isa't isa.
Noong lumabas tayo sa mga fire exit at pinaingay ang mga gamit sa kusina
para humiyaw nang sabay-sabay para sa mga frontliner.
Dahil ang kabutihan ay kadakilaan.
Kaya lalagpasan natin ang panahon ng MAGA nang mas matatag.
Oo.
-At mas marunong. -Tama!
-At mas malapit sa pagbubura ng Facebook. -Amen.
Dahil Amerika ito, lintik 'yan.
At tayo ba ang pinakadakilang bansa sa mundo?
Hindi. Tayo ba ang pinakamalaki?
Hindi rin.
Pero tayo ang pinakabaliw, at hindi masama iyon.
Narito ako sa harap niyo ngayon, puno ng pag-asa.
Dahil habang nakatingin ako sa mga tao rito,
nakikita ko ang mga babaeng kahit papaano ay nagpasaya sa atin.
At pinapaalala nito sa aking sama-sama tayo rito.
Ako ang bahala sa inyo. Sagot kita.
-Tama! -Ako bahala sa lahat.
Dahil…
Ano 'yong sinasabi ko?
Amerika?
Talaga?
Okay. Kung ganoon, sayonara, 2020.
Ayokong nagpapaalam, pero gustong-gusto kong umalis ka na.
Nagawa natin.
Ayos!
Nakapagpaalam tayo sa napakarami rito ngayon,
pero habang nililibot ko ang paningin ko rito,
hindi ako nakakaramdam ng kawalan.
Sinubukan tayong wasakin ng 2020, pero ngayong araw,
ilan sa pinakanakakatawang babaeng kilala ko
ang nagbagsak ng huling salita.
Tama, Phoebe Robinson!
Ang gagaling niyo.
Tama!
Kaya bilang pangwakas, salamat.
Salamat sa pakikibahagi n'yo sa pamamaalam sa taong ito.
Kailangan ko 'to.
At ngayon, naghanda ako
ng huling pag-alala para sa ating lahat.
Ang mikropono.
-Kakanta siya. -Salamat.
Hindi talaga ako kumakanta, kaya pagpasensyahan n'yo na.
Marunong akong kumanta.
-Si Christina Aguilera. -Lintik.
-Si Christina Aguilera. -Diyos ko.
Pucha, bahala na kayo riyan.
Maaalala kita
Maaalala mo ako?
'Wag hayaang dumaan lang ang buhay mo
'Wag iyakan ang mga alaala
-Christina! -Ayos!
Pagod ako, pero 'di makatulog
2020 SA ALAALA
Nakatayo sa dulo ng isang bagay
MGA YAKAP
Na napakalalim
BAKASYON
Nakakatuwang maramdaman
ANG PANGALANG "KAREN"
Pero 'di makapagsalita
Humihiyaw sa loob Pero 'di tayo marinig
SENTIDO KUMON
TAONG NASUSUNOG
Maaalala ka
KAMAYAN
PAGLALAKBAY-DAGAT
Maalala mo ako?
PAGSUOT NG BRA
'Wag hayaang
KARERA NI JK ROWLING
PINAKAMARAMING BANTAYOG
Dumaan lang ang buhay mo
'Wag iyakan ang mga alaala
PRENUP NI MELANIA
MGA PARTY SA MGA WATER FOUNTAIN
BUHAY MAY ASAWA NI ARMIE HAMMER PALEO
Maaalala ka
KETO JUICE PANLINIS
MANONOOD NG SINE NG PALABAS
NG KONSIYERTO
Maaalala mo ako?
KASWAL NA PANG-OPISINANG KASUOTAN - POTLUCKS
Ano bang 'di mo kayang maabot?
'Wag hayaang dumaan lang ang buhay mo
TRICK O TREAT - THANKSGIVING - KAROLING
ANG 5 MINUTONG TUNTUNIN PAGPAPAWIS SA DI-KILALA
'Wag iyakan ang mga alaala
FONDUE NAGBIBIGAYAN NG FRIES
NAKIKISALAMUHA - NAMIMILI NAKIKIPAGLANDIAN
MAGKALAYONG RELASYON
'Wag hayaang dumaan lang ang buhay mo
-Ganyan! -Christina!
-Ayos! -Galing!
'Wag iyakan
PROM - KARERA NG RUDY GIULIANI PAGKAKAIBIGAN NI IVANKA
Sige, hija! Ang galing mo!
ang mga alaala
QUIBI KATUWAAN
Mahal kita, Christina!
Happy New Year! Kitakits sa 2021.
ANG DIREKTOR
Ang gaganda niyo. Pasensya na, hindi ko kayo masamahan diyan.
Saan ako titingin?
Sa podium ang tingin.
Pwede kayong yumuko, luminga-linga, gaya ng normal niyong ginagawa.
Ang 2020 ay isang napakalaking gago.
Totoo.
MESA NG RECEPTION WALANG TAO
-Walang tao rito. -Sa VFX na.
Ang kulit nito.
And action.
Galing. Sayaw ka naman.
Bakit ako sumasayaw? Para sa atensyon?
Kumakanta si Christina Aguilera ng "I Will Remember You."
"I Will Remember..."
Susubukan ko.
Vinyl 'tong suot ko.
Latex, kaya maingay.
Walang kwenta ang pantalon!
Walang kwentang pantalon.
Tinapos ng Brown Band-Aids ang racism.
Lintik!
Lintik. Okay.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce