Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(อันโดฟี ดา โลเปซ อายุ 25 ปี ‎นักแสดง มีแฟนแต่ไม่กลัวแฟน)
‎(ทอมมี่ ลิมม์ อายุ 24 ปี ‎นักแสดง หมั้น)
‎(จันดรา เลียว อายุ 26 ปี ‎ผู้กำกับ โสด)
‎(โจเวียล ดา โลเปซ อายุ 29 ปี ‎นักเขียนบท คบกับแฟนมาสี่ปี)
‎(ความอดทนเป็นกุญแจสำคัญ)
‎ขอต้อนรับสู่วิชาแก้การหงอค่ะ
‎วิชานี้จะช่วยปลดปล่อยพวกคุณ
‎จากการเป็นทาสความรัก
‎ในคาบแรกของเรา
‎เราจะเรียนรู้เรื่องความอดทน
‎ความอดทนเป็นกุญแจสำคัญ ‎ต่อความสัมพันธ์ที่แข็งแรง
‎นี่มันอะไรกัน
‎ทำไมเราถึงถูกมัดล่ะ
‎หัวหมุนไปหมด
‎พวกนั้นวางยาเราเหรอ
‎คงงั้น
‎"คุณทำอะไรอยู่" คีรานา 20 นาทีที่แล้ว
‎(คุณทำอะไรอยู่)
‎โทรศัพท์ฉันล่ะ
‎กางเกงเรียบสนิทเลย
‎แล้วนายมามองกางเกงฉันทำไม
‎หาโทรศัพท์ไง
‎กฎข้อแรกของห้องหลบหนี
‎ไม่มีโทรศัพท์ในห้องหลบหนี
‎ไม่มีโทรศัพท์เหรอ
‎"ทำไมไม่ตอบล่ะ" คีรานา
‎ทอมมี่ คู่หมั้นของคุณก็กำลังตามหาคุณอยู่
‎ให้ตอบว่าไงดีล่ะ
‎นั่นคู่หมั้นผม ทำไมคุณถึงตอบล่ะ
‎นี่มันอะไรเนี่ย
‎ผมขอตอบแฟนได้ไหม
‎ปล่อยเราไปได้ไหม
‎ได้สิคะ
‎ทันทีที่พวกคุณหนีออกจากห้องนี้ได้
‎และชื่อของฉันคือฟาเนีย
‎ได้เวลาเรียนรู้แล้ว
‎(รักคลั่ง)
‎พวก
‎นี่โคตรง่ายเลย
‎นี่คือห้องหลบหนี และฉันเป็นตัวพ่อของห้องหลบหนี
‎เราต้องหนีออกจากห้องนี้
‎ขอบใจมาก จันดรา เรารู้จักห้องหลบหนีน่า
‎ดูคำพวกนั้นสิ "ความอดทนเป็นกุญแจสำคัญ" ‎ตรงนั้นคือประตู
‎- มันเปิดด้วย… ‎- กุญแจ
‎- และกุญแจก็คือ… ‎- ความอดทน
‎เพราะงั้นเราต้องหา…
‎- กุญแจ กุญแจไง ‎- ความอดทน ความอดทนไง
‎- ความอดทน ‎- กุญแจ
‎กุญแจสำคัญคือความอดทน
‎- เฮ้ย โจ ‎- แม่งเอ๊ย ความรุนแรงไม่ใช่สิ่งสำคัญ
‎โจ ความอดทนเป็นกุญแจสำคัญ
‎กุญแจอาจอยู่ใต้เก้าอี้ก็ได้
‎พี่จัน ไม่สิ
‎ความอดทนเป็นกุญแจสำคัญ
‎ทอมมี่ หยุดพูดแบบนั้นสักที
‎เหมือนนายกำลังแสดงใหม่ ฉันเป็นผู้กำกับนะ
‎ใต้เก้าอี้ฉันไม่มีอะไร
‎ได้ตรวจดูกระเป๋ากันหรือยัง
‎มีบางอย่างในกระเป๋าผมนะ
‎- ฉันไม่มีนะ ‎- ไม่มี
‎ฉันไม่มีกระเป๋า
‎แปลว่ากุญแจอยู่ในกระเป๋านายน่ะสิ ทอม
‎กระเป๋าไหน
‎ข้างซ้าย แล้วเราจะเอาออกมายังไง
‎ใช้ปากไง
‎แต่ปากใครล่ะ
‎- ปากนายไง โจ ‎- จันดรา
‎- ไม่ นายสิ ‎- อันโดฟี
‎ก็ได้ ฉันทำเอง เพื่อคีรานา
‎โอเค
‎โดฟ จั๊กจี้
‎โดฟ
‎- นี่กุญแจหรือเปล่า ‎- นั่นไข่ผม
‎เอาไปทางขวาสิ โอเคนะ
‎โดฟ จะขยับไข่จากซ้ายไปขวาได้ยังไง
‎- ทำๆ ไปเถอะ ‎- ทอม ฉันจะช่วยเอาออกเอง
‎- หา ‎- กุญแจน่ะ
‎อ๋อ
‎(หวัดดี)
‎ฉันจะยึดกางเกงเขาไว้ หนึ่ง สอง สาม
‎คีรานาไลน์มา
‎ดูเธอไม่ค่อยพอใจนะ
‎- ทอม นี่นายแข็งเหรอ ‎- ใช่ เดี๋ยว ไม่ใช่
‎นายบ้าหรือไง แล้วแข็งๆ นี่มันอะไร
‎- กุญแจไง ‎- กุญแจมันแค่นี้ที่ไหน
‎- ทำไมเล็กแค่นี้ล่ะ ‎- ก็เกินค่าเฉลี่ยนะ
‎ถ้ามีคนมาถูๆ ไข่ จะไม่แข็งกันหรือไง
‎- ฉันเป็นผู้ชายนะ ทอม ‎- จากมุมนี้เห็นแต่เส้นผมไง
‎นายยอมโม้กเพื่อให้ได้ตอบแฟน
‎- โคตรหงอเลยว่ะ ‎- หุบปาก ฉันทำเพื่อพวกเรานะ
‎จัน มันใกล้ออกแล้ว ทอม เตรียมตัวนะ ‎หนึ่ง สอง สาม
‎- เยส ‎- เอามันออกมา
‎เร็ว เอาออกเลย ทอมมี่
‎ทอม นั่นไม่ใช่กุญแจประตู นั่นกุญแจรถนาย
‎ใจเย็นไว้
‎ถ้าฉันไม่ตอบคีรานา ‎เธอจะคิดว่าฉันทำเรื่องแปลกๆ แน่
‎โดฟๆ
‎ดูที่พี่เพิ่งทำไปสิ โคตรจะแปลกเลย
‎ฉันทำเพื่อช่วยพวกเราออกไปไง
‎พวก ฉันคือตัวพ่อแห่งห้องหลบหนี
‎จัน หุบปาก ฟังฉันนะ
‎ใจเย็นไว้
‎- ฉันทำไม่ได้ ‎- หุบปาก
‎สูดหายใจลึกๆ ทำหัวให้โล่ง แค่สักนาที
‎เชื่อฉัน
‎ยินดีด้วยค่ะ พวกคุณผ่านบททดสอบแรกแล้ว
‎โทรศัพท์ผมล่ะ ผมต้องตอบคีรานา
‎ผมต้องตอบจูเลียนะ
‎อีกสักครู่นะคะ
‎ที่สิ่งพันอยู่รอบตัวพวกคุณก็คือ…
‎เครื่องวัดชีพจร
‎ไม่ๆ มันคือเครื่องวัดชีพจร
‎ตัวพ่อแห่งห้องหลบหนี
‎ถูกต้องค่ะ โจ
‎ถ้าคุณอดทน
‎ร่างกายก็จะผ่อนคลาย
‎และชีพจรจะเต้นช้าลง
‎- และประตู… ‎- จะเปิดออก
‎กุญแจสำคัญก็คือแค่ใจเย็น นั่นอาจจะยาก
‎แต่ผลของมันคุ้มค่าเสมอค่ะ
‎วันนี้พอแค่นี้ก่อน แล้วเจอกันในคาบหน้าค่ะ
‎- อินดรา ‎- ครับ
‎โทรศัพท์ฉันๆ
‎พวก ที่จริงฉันรู้นะว่ามันเป็นเครื่องวัดชีพจร
‎นี่มันวิชาอะไรกัน ฉันอยากเลิกแล้ว
‎ขอโทษนะครับ
‎นึกถึงข้อตกลงไว้ครับ
‎มันมีเงื่อนไขในเรื่องการยกเลิกสัญญาด้วย
‎มีค่าปรับครับ
‎จริงด้วย โดฟ เรียนต่อไปเถอะ
‎เชื่อฉันเถอะ นายน่ะต้องเรียน ‎อันโดฟี นายน่ะหงอ
‎โจ
‎ฉันน่ะไม่ได้หงอ
‎จ๋าจ้ะ ที่รัก
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีครับ
‎ช่วยเลื่อนรถหน่อยได้ไหมครับ
‎ผมรอแฟนอยู่ครับ เธอจะออกมาแล้ว
‎อ๋อ ครับ
‎ขอโทษครับ ช่วยไปขับวนได้ไหมครับ
‎แป๊บเดียวจริงๆ ครับ
‎เฮ้ย ไอ้เบื๊อก หลบไป
‎คุณครับ ขอโทษจริงๆ ‎คุณบอกว่าไม่นาน แล้วไหนแฟนคุณล่ะครับ
‎- จะบอกว่าแฟนผมขี้โกหกเหรอ ‎- ผมไม่ได้พูดนะ
‎อย่าเห็นแก่ตัวสิครับ
‎รถข้างหลังบีบแตรไล่กันแล้ว
‎เร็วสิวะ
‎ฉันต้องเข้าห้องน้ำนะ
‎คุณจะบีบแตรทำไม
‎ก็คุณสนใจเรื่องแตรนักนี่
‎ตอนนี้ผมก็บีบแตรเหมือนกัน
‎ไอ้นี่บ้าจริงๆ
‎คนข้างหลังบีบแตรเพราะว่าคุณไม่ขยับ
‎- แล้วคุณจะบีบแตรเพื่อ ‎- ห่วงเรื่องของคุณเถอะ
‎ก็นี่แหละเรื่องของผม
‎ผมทนกับคุณมานานแล้วนะ
‎ผมขอให้คุณขยับ แต่คุณไม่ยอม
‎การศึกษาน่ะมีไหม ไปหาความรู้ใส่หัวซะบ้าง
‎อะไรกันเนี่ย
‎ถ่าย "นครดารา" กันหรือไง
‎กีกี้จ๋า
‎ที่รัก
‎มาจนได้นะ
‎ที่รัก ทำไมมีมิสคอลแค่สองสายล่ะ
‎- ขอโทษนะที่มาช้า ‎- ไม่เป็นไรจ้ะ กีกี้
‎ฉันจะยอมตายทุกวัน
‎เพื่อรอเธอ
‎ที่รักๆ นี่
‎เพราะผมจะยอมตายทุกวันเพื่อรอคุณ
‎ตาย
‎ที่รักก็
‎โคตรหงอ
‎สายแล้วๆ
‎ขอโทษครับที่มาช้า
‎ไม่เป็นไร เราดูนี่กันอยู่
‎น่ารักใช่ไหมล่ะ
‎เดี๋ยวนะครับ
‎สีแดงสองอันนี้มันต่างกันยังไงครับ
‎นี่คือสีแดงเลือดวัว
‎ส่วนนี่คือสีแดงเลือดหมู
‎อะไรนะ แล้วถ้าสีแดงเฉยๆ ล่ะ
‎แดงเลือดวัวกับแดงเลือดหมูเหมือนกันมาก
‎ไม่ต่างกันเท่าไร ‎แต่แดงเลือดหมูจะสว่างกว่านิดหน่อย
‎ส่วน "สีแดงเฉยๆ" ของคุณ ‎มันเป็นคนละสีกันเลย
‎ทำไมถามงั้นล่ะ จอมมี่ ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นนะ
‎โทษที ไม่ยักรู้เลยว่าใครๆ ก็รู้
‎แล้วเธอเลือกแบบไหนล่ะ จอมมี่
‎ถ้าเธอไม่เลือกเดี๋ยวนี้ ฉันจะไม่กินข้าว
‎และฉันก็หิวฝุดๆ เบย
‎จ้ะๆ
‎ที่จริงฉันรู้แล้วว่าอยากได้แบบไหน
‎แต่แค่อยากให้แน่ใจ
‎ว่าเธอจะเลือกเหมือนกันกับฉัน
‎เราเกิดมาคู่กันหรือเปล่า
‎นี่มันคำถามลวง ฉันจะทำยังไงดี
‎จูเลียจ๋า
‎เราไปหาอะไรกินกันก่อนดีไหมจ๊ะ
‎จอมมี่
‎หมายถึง ทอมมี่ มาตัดสินใจกันเลยเถอะ
‎ให้เรื่องนี้จบไป
‎นึกอะไรออกแล้ว
‎มาปิดตาแล้วชี้เลือกสีกัน
‎ฉันจะนับถึงสามนะ
‎เราจะหลับตา ชี้เลือกสี แล้วก็ดูงั้นเหรอ
‎- จ้ะ ‎- ได้เลย
‎หนึ่ง สอง สาม
‎เราเป็นเนื้อคู่กันจริงด้วย
‎- แบบไหนถูกกว่าครับ ‎- ไว้ไลน์ไปบอกนะ
‎(สุขสันต์วันครบรอบ)
‎รอยยิ้มนี้ดูเหมือนตกหลุมรัก
‎ส่วนภาพนี้ดูมีความสุข แบบไหนดี
‎- แบบไหนก็ได้ ก็เหมือนๆ กัน ‎- เถอะน่า ฉันอัปรูปไหนดี
‎รูปที่เธอชอบที่สุด
‎ฉันจะเลือกแบบตกหลุมรัก ‎เพราะนี่เป็นวันครบรอบของเรา
‎- วันนี้ทำอะไรมาเหรอ ‎- ก็เหมือนเดิม
‎ระดมความคิด
‎จะเขียนเรื่องใหม่เหรอ
‎ใช่ เรื่องรักๆ น่ะ
‎ทำไมไม่บอกล่ะ
‎เพราะฉันยังไม่แน่ใจ…
‎ว่ามันจะจบแบบไหน
‎ให้ช่วยไหม
‎ไม่ ไม่เป็นไร
‎ก็ได้ ถ้าให้ช่วยก็บอกนะ
‎ขอบคุณนะ ที่รัก
‎(ทินเดอร์)
‎(ติดตั้ง)
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎กำลังอ่านในกลุ่มวอตส์แอปป์ ‎เราคุยเรื่องงานแต่งของทอมมี่กันอยู่
‎แล้วงานแต่งของเราล่ะ
‎ก็บอกไปแล้วไง
‎ผมจะแต่งก็ต่อเมื่อมีบ้านแล้วเท่านั้น
‎โอเค ที่รัก แค่ล้อเล่นเอง อย่าโกรธสิ
‎(ติดตั้ง)
‎- คุยเรื่องอะไรกันเหรอ ‎- สีดอกไม้น่ะ
‎ขอดูได้ไหม
‎เดี๋ยวนะ
‎(ยกเลิก)
‎ก็บอกอยู่นี่ไง พวกมันเป็นสีเดียวกัน
‎ทอมมี่ ใจเย็น
‎ที่ฐานทัพของเรา บ้านฉัน มีทางออกให้เสมอ
‎พี่เคยไปงานแต่งงาน
‎และรู้ว่าดอกไม้ที่จัดโชว์อยู่ ‎เป็นสีแดงเลือดหมูไหม
‎ทอม นั่นโทนสีแดงที่ดีที่สุดเลยนะ
‎ว่าไงนะ
‎รอเดี๋ยว พวก อันโดฟี ดา โล…
‎หา
‎คีรานา
‎ไง จัน
‎- ลมอะไรหอบมาเนี่ย ‎- ก็
‎อันโดฟีบอกว่ามีงาน ฉันก็เลยมาด้วย
‎อย่าเข้ามานะ
‎แม่เหรอ
‎อย่าเข้ามานะ
‎มิ้นต์เหรอ
‎อย่าเข้ามานะ
‎เข้ามาสิๆ
‎เข้ามาสิ คีรานา
‎ขอบใจนะ
‎ฉันบอกว่า "อย่าเชิญเธอเข้าบ้าน"
‎- ไง คีร์ ‎- ไง ทอม
‎ขอบคุณนะ ที่รัก
‎แล้วจูเลียล่ะ
‎เธอสมองล้าจากการเลือกดอกไม้น่ะ
‎- ทั้งวันเลยเหรอ ‎- ไม่หรอก
‎ตั้งแต่สักบ่ายสาม
‎เพราะพวกเราสี่คน…
‎คัต
‎ฉันเป็นผู้กำกับ เลยต้องฝึกตะโกน "คัต" ไว้
‎- ก็จริง ‎- ทั้งสี่คน…
‎(หนึ่งสัปดาห์ก่อน)
‎พวก เป็นอันตกลงนะ
‎เราจะลงเรียนวิชานี้
‎- จะได้ไม่หงอ ‎- ฉันเปล่านะ
‎ตลกล่ะ นายไลน์หาคีรานาอยู่
‎วิชาแก้การหงอเหรอ
‎ผมต้องจ่ายค่าที่จัดงานแต่งน่ะสิ
‎ทอมมี่ ฉันเป็นใคร
‎จันดรา
‎ทอม ฉันเป็นเพื่อนรักนายนะ
‎เดี๋ยวฉันจ่ายให้เอง
‎ขอบคุณ พี่
‎แต่เดี๋ยวนะ พี่จะเรียนทำไม พี่โสดนะ
‎ฉันจะเอาด้วยใต้เงื่อนไขสองข้อ
‎ข้อแรก อย่าให้วิชานี้ ‎ทำลายตารางเพนต์บอลของเรา
‎ข้อสอง
‎ฉันเอาด้วยถ้าโจเอาด้วย
‎ก็ได้ เป็นอันตกลง
‎- อันโดฟี เอาด้วยไหม ‎- ไม่ล่ะ
‎ว่าไงนะ
‎"กำลังไป" เหรอ
‎จะไปแล้วเหรอ แต่เราคุยกันอยู่นะ อันโดฟี
‎พวก ฟังนะ
‎"ผมจะเอาพิซซ่ามังสวิรัติไปเบกาซี กีกี้"
‎เราอยู่เซอร์ปงนะ โคตรไกลเลย
‎ฟี นายหงอว่ะ
‎พวก เขายังใช้เนื้อเพลงด้วย
‎กีกี้ รักผมไหม คุณเข้าใจ…
‎พอๆ
‎อันโดฟี นายหงอว่ะ
‎นายต้องลงเรียนวิชานี้
‎เออ ก็ได้ๆ
‎พี่โจ พี่ไปเจอวิชานี้ได้ไง
‎คนนี้ส่งข้อความมาหาฉัน
‎เธอชอบมาคอมเมนต์ในโพสต์ของเรา
‎จัน ดูเว็บไซต์สิ
‎เว็บไซต์บอกว่าพวกเขาใช้วิธีสุดโต่ง
‎- แปลว่าอันตรายหรือเปล่า ‎- ก็แค่การตลาดน่า
‎แต่พวก ขอเลย จะให้คีรานารู้เรื่องนี้ไม่ได้
‎อันโดฟี นายก็แค่ต้องหาข้ออ้าง
‎เช่น "ผมอยากใช้เวลากับพ่อแม่มากขึ้น"
‎ใช่เลย หรือไม่ก็ "ผมอยากแข็งแรงขึ้น ‎ก็เลยไปลงเรียนโยคะ"
‎ฉันไม่มีวันลงเรียนโยคะ
‎ประเด็นคือหาข้ออ้างที่แฟนของเราจะเชื่อ
‎ทั้งสี่คน…
‎- ใช้เวลากับพ่อแม่ของเรา ‎- เล่นโยคะ
‎ช่างเถอะ ที่รัก
‎เราทำอะไรก็ไม่สำคัญหรอก
‎ที่สำคัญก็คือ…
‎กีกี้‎ ‎รักผมไหม
‎คุณเข้าใจไหม
‎บอกว่าคุณจะไม่มีวันจากผมไป
‎เพราะผมต้องการคุณ
‎- ตานายๆ ‎- โอเค
‎เอาเลย ทอม
‎ที่รัก วันนี้คุณทำอะไรมา
‎ผมไปหาของขวัญวันเกิดให้คุณไง
‎- เดี๋ยว เธอเกิดเมื่อไหร่ ‎- ก็อีกแปดเดือน
‎ใครจะหาของขวัญวันเกิดล่วงหน้าขนาดนั้น
‎เรียกว่าทุ่มเทไง
‎เราต้องเปลี่ยนคำตอบนะ
‎จะเอาแต่พูดว่า ‎"ไปหาของขวัญวันเกิดให้คุณ" ไม่ได้
‎เรียกว่าทุ่มเทไง
‎- ขี้ลืมชะมัด ‎- ไม่มีเปลี่ยน
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎พร้อมกับการเรียนวันนี้ไหมคะ
‎- อย่าวางยาเราอีกนะครับ ‎- วันนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นค่ะ
‎- อินดรา ‎- ครับ
‎ช่วยเอาของมีค่าไว้ในนี้นะครับ
‎อย่าลืมกฎข้อแรกของห้องหลบหนี
‎ไม่มีโทรศัพท์ในห้องหลบหนี
‎เป็นอะไร ทอม
‎ขอนะครับ ไม่เอาแบบสุดโต่ง
‎บางครั้งเราก็ต้องเจอเรื่องที่สุดโต่ง
‎เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงได้ค่ะ
‎ทำไม ขอบคุณ โอปราห์
‎"ความจริงใจเป็นกุญแจสำคัญ"
‎พวก เราอยู่ในห้องหลบหนีอีกแล้ว
‎ไม่ เราอยู่ในร้านอาหาร
‎- คราวนี้อะไรอีกล่ะ ‎- ใจเย็น อดทนไว้ เดี๋ยวก็รู้
‎ไม่ใช่ความอดทน ความจริงใจเป็นกุญแจสำคัญ
‎โอเค ทอมมี่ หยุดพูดแบบนั้นสักที มันเหมือน…
‎การแสดงใหม่ ฉันเป็นผู้กำกับน่ะ
‎ถ้าพวกคุณไม่หนีจากห้องนี้ภายใน 15 นาที
‎ฉันจะบอกให้แฟนพวกคุณรู้
‎ว่าพวกคุณมาเข้าร่วม
‎ในวิชาแก้การหงอนี้
‎พวก ถ้าจูเลียรู้ว่าผมไม่ได้ ‎ดูเรื่องตกแต่งงานอยู่ ผมตายแน่
‎คีรานาคิดว่าฉันอยู่กองถ่าย
‎รู้แล้ว ถ้าเราจริงใจ ประตูก็จะเปิด
‎แค่นั้นแหละ
‎ฟาเนีย ผมต้องพูดตามตรง
‎ตอนที่ผมวางหัวไว้บนไอ้จ้อนของทอมมี่ ‎มันไม่ใช่ครั้งแรก
‎ที่หัวผมอยู่บนไอ้จ้อนผู้ชาย
‎- มันไม่ใช่ครั้งแรก ‎- ตอนไหนกัน
‎ตอนที่ผมไปประเทศไทย ผมไปซอยคาวบอย
‎ที่นั่นมีตัวเลือกเพียบเลย
‎หนึ่งในนั้นเป็น…
‎ขอผมสารภาพบ้าง
‎ตอนที่อันโดฟีวางหัวบนไอ้จ้อนผม
‎ผมชอบนะ
‎- อะไรนะ ‎- โทษที ที่จะบอกคือ
‎- ผม… ‎- พอแล้ว ทอม
‎ตอนที่อันโดฟีกับทอมมี่กำลังทำ…
‎ผมจะอ้วก แต่ผมไม่อยากให้พวกเขาหยุด
‎อะไรนะ พี่ชอบดูผู้ชายนัวเนียกันเหรอ
‎ฉันไม่ชอบ โอเคนะ
‎แต่ฉันก็ไม่ติดอะไร
‎เปิดกว้างไง น้อง
‎หยุดเลยๆ ประตูยังล็อกอยู่ ไม่ได้ผล
‎เพราะว่านายไม่พูดอะไรเลยไง
‎ใช่ เราจริงใจกันหมดยกเว้นพี่
‎เรื่องอะไรล่ะ ฉันไม่เกี่ยวนี่
‎- แล้วตอนที่อยู่โฮลีวิงส์ล่ะ ‎- ตอนไหน
‎เห็นไหม ยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎เอาล่ะ โอเค
‎ฟาเนีย สัปดาห์ที่แล้ว ‎จันดรากับผมไปโฮลีวิงส์
‎และผมจ่ายค่าอาหารโดยใช้บัตรของจันดรา
‎- โจเวียล ดา โลเปซ ‎- โทษที ฉันไม่มีเงินสด
‎พวก หยุดก่อนๆ ประตูยังล็อกอยู่ ‎ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น
‎จะทำยังไงดี
‎อีกรอบไหม ตอนที่ฉันไปประเทศไทย ‎ฉันมีตัวเลือก
‎- ตัวเลือกแรกที่… ‎- โดฟ
‎ผมมีโทรศัพท์ติดตัวอีกเครื่อง
‎- อยู่ในรองเท้า เพราะจูเลีย… ‎- ทอมมี่
‎อะไรวะ
‎- ฉันปล่อยให้คุณเอาโทรศัพท์เข้ามา ‎- นายเอาเข้ามาเหรอ
‎มันเป็นเบาะแสสำคัญที่สุดในห้องหลบหนีนี้
‎เหลือเวลาอีกห้านาที
‎- ห้านาที ‎- อีกห้านาที
‎พวก ฉันเป็นตัวพ่อแห่งห้องหลบหนีนะ
‎ฉันจะลองอนุมานจากห้องหลบหนีนะ
‎โทรศัพท์ บาเป
‎ไฮป์บีสต์ ชุดนายราคาเท่าไร
‎- แพงไหม แจ่มไหม ปล้น ‎- แจ่มมาเป็นปล้นได้ยังไง
‎พี่เล่นเกมนี้โคตรห่วยเลย
‎โอเค โทรศัพท์เป็นเบาะแสสำคัญ
‎รู้แล้ว เราต้องโทรหาแฟนของเรา
‎มันไม่เกี่ยวกับการจริงใจกันเอง
‎แต่จริงใจกับแฟนของเรา
‎ใครอยากเริ่มก่อนล่ะ เอาเลย ใครก่อน
‎- ประชาธิปไตย มาตัดสินกัน ‎- มาเลย
‎- อันโดฟี ‎- มาเร็ว มานี่
‎- เป็นอะไรของนาย ‎- เหลือแค่ห้านาทีนะ
‎โอน้อยออก
‎- จริงจังหน่อย ‎- เอาใหม่ๆ
‎โอน้อยออก
‎อันโดฟี เลิกเล่นได้แล้ว
‎โอน้อยออก
‎โดฟ พี่ก่อนเลย
‎นี่ๆ โทรเลย
‎ไงจ๊ะ กีกี้
‎- อันโดฟี ‎- จ้ะ ผมเอง
‎- นี่เบอร์ใครน่ะ ‎- เร็วเข้า
‎- ทอมมี่น่ะ ‎- ทอมมี่มีสองเครื่องเหรอ
‎- จ้ะ ‎- คุณมีแค่เครื่องเดียวใช่ไหม
‎จ้ะ เครื่องเดียว
‎โคตรหงอเลย
‎นี่บอกให้ฉันเงียบเหรอ
‎เปล่าจ้ะ ที่รัก ผมไม่ได้บอกคุณ
‎- โอเค แล้วมันอะไรกัน ‎- จ้ะๆ
‎ผมโทรมา
‎เพื่อจะบอกว่า
‎ผมไปรับคุณไม่ได้…
‎- อะไรน่ะ ‎- อะไร
‎มีอะไร
‎- นายไม่ได้ชาร์จแบตโทรศัพท์มา ‎- ไฟมันดับอยู่ 31 ชั่วโมงนะ
‎หวังพึ่งไม่ได้เลย ฉันเป็นตัวพ่อแห่งห้องหลบหนี ‎ฉันต้องพาพวกเราออกไป
‎ฉันเก่งที่สุดแล้ว ฉันคือจันดรา เลียว
‎ฉันต้องพาพวกเขาออกไป แต่ยังไงล่ะ
‎พี่จัน
‎เราผ่านแล้วเหรอ
‎ยินดีด้วยค่ะ พวกคุณผ่านบททดสอบที่สองแล้ว
‎ถ้าเกิดโกหกไป พวกคุณก็ควรสารภาพ
‎ถ้าเธอรู้เข้าว่าคุณโกหก เธอจะผิดหวังนะคะ
‎และนั่นจะยิ่งทำให้คุณหงอยิ่งขึ้น
‎สำหรับวันนี้พอแค่นี้ก่อน แล้วเจอกันในคาบหน้าค่ะ
‎- อินดรา ‎- ครับ
‎- คืนของให้พวกเขาไป ‎- ครับ
‎มันแย่จริงๆ นะ
‎ไฟดับ 31 ชั่วโมงนั่น
‎ไปห้างก็ไม่ได้
‎ใช่ ฟังดูแย่นะ
‎ฟัน
‎ผมเข้าใจสิ่งที่คุณทำนะ เข้าใจจริงๆ
‎แต่คุณใช้วิธีธรรมดาๆ สอนเราไม่ได้เหรอ
‎ถ้าฉันใช้ พวกคุณจะเชื่อฉันเหรอคะ
‎พวกคุณบางคนหงอในระดับที่สูงมาก…
‎จนฉันต้องใช้วิธีนอกกรอบค่ะ
‎พวก เพนต์บอลไหม
‎- ฉันติดบาสเกตบอล ‎- มื้อเย็น
‎ล่มอีกแล้วเหรอ
‎รอด้วย
‎อินดรา ขอเราอยู่สองคน
‎ครับ
‎หนังสือดีนะคะ
‎เคยอ่านไหมครับ
‎จริงสิ คุณเป็นกูรูด้านความรัก
‎ผมสงสัยจัง
‎- กูรูด้านความรักมีแฟนหรือเปล่า ‎- ถามทำไมคะ
‎คุณสนใจเหรอ
‎คุณสร้างวิชานี้ขึ้นมาทำไมครับ
‎ฉันเรียนด้านจิตวิทยามา
‎วิทยานิพนธ์ของฉันเกี่ยวกับ ‎ผลของความรักต่อสุขภาพจิตค่ะ
‎ฉันอยากช่วยคน พวกเขาจะได้ไม่หงอ
‎ผมแค่มาลงเรียนเป็นเพื่อนน้องชายผมนะ
‎แน่ใจเหรอคะ
‎หวานหมู
‎ขอเวลานอกๆ
‎มาเร็วๆ
‎พวก
‎อันโดฟีอยู่ไหน
‎ใจเย็นนะจ๊ะ กีกี้
‎อีกนานแค่ไหน ไหนว่าจะเสร็จสองทุ่มไง
‎ผมไม่รู้นี่ว่าจะต้องต่อเวลา
‎ไหนสัญญาว่าจะพาฉันไปซื้อของหลังแข่งเสร็จไง
‎อีกแค่สิบนาทีนะ
‎สิบนาทีก่อนคุณก็พูดแบบนี้
‎ก็ผมทายผลการแข่งไม่ได้นี่
‎คุณก็รักษาสัญญาไม่ได้เหมือนกัน
‎กีกี้ ที่รักจ๋า ค่อยซื้อกระเป๋าพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ
‎แล้วถ้ามันหมดล่ะ
‎ฉันต้องซื้อของปลอมเหรอ อี๋
‎คุณไปก่อนแล้วผมค่อยตามไปได้ไหม ‎ผมต้องแข่งเกมนี้ให้จบ
‎พวก เรายังชนะได้นะ
‎อันโดฟี ตั้งใจหน่อย โอเคนะ
‎ไปเลยๆ
‎หนึ่ง สอง ส…
‎- มีอะไร ‎- ฉันปวดท้อง
‎แอคติ้งห่วยแตกจริงๆ ดูนายสิ
‎นายแค่อยากออกไปกับแฟน
‎ฉันป่วยจริงๆ นะ
‎แล้วใครจะเล่นแทนนายล่ะ
‎อาบิ
‎โดฟ เขาบาดเจ็บอยู่
‎การเจ็บน่ะคิดไปเอง
‎ถ้าเชื่อว่าเราไม่เจ็บ เราก็ไม่เจ็บ
‎นายทำได้ อาบิ
‎น่ารักจังเลย
‎นี่ของลิมิเต็ดเลยนะ ที่รัก
‎ตายจริง
‎นั่นอะไรน่ะ กระเป๋าแมวเหรอ
‎เล็กจิ๋วเดียว
‎(ไม่ยิ้ม ไม่บริการ)
‎ต้องไปจ่ายที่ไหนจ๊ะ
‎(แกรนด์ เซอร์ปง คิตเชน เรสเตอรองต์)
‎คุณลุง คุณป้า ครอบครัวจูเลีย เป็นไงบ้างครับ
‎ทอมมี่
‎ไง จูเลีย ฉันทักทายครอบครัวเธออยู่เลย
‎ฉันเพิ่งได้เจอเป็นครั้งแรก คุณชื่ออะไรครับ
‎ทอมมี่ ครอบครัวฉันอยู่ตรงนี้
‎ง้นก็…
‎พ่อคะ
‎ทอม เจอกันจนได้
‎- นั่งก่อนสิ ‎- ครับ
‎เธอมาจนได้นะ
‎สวัสดีครับ
‎ทำไมมาช้าล่ะ
‎รถผมเสียครับ
‎อ๋อ กินข้าวเย็นมาหรือยัง
‎- โอ๊ย ‎- กินสิ
‎- ขอบคุณครับ ‎- เต็มที่เลย
‎วิลเลียม เป็นไงบ้างจ๊ะ
‎คุณย่า นี่ทอมมี่ค่ะ
‎- ไม่ใช่วิลเลียมเหรอ ‎- ไม่ค่ะ
‎วิลเลียมทำงานเงินดีมากเลยนะ
‎ขอโทษครับ จะรับอะไรเพิ่มไหมครับ
‎ทอมมี่ เอาอะไรเพิ่มไหม
‎ยังเหลืออาหารเพียบเลย เหลือก็เสียดายครับ
‎อ๋อ งั้นคิดเงินเลย
‎รอสักครู่ครับ
‎จ่ายด้วยนะ
‎อะไร ฉันไม่ได้สั่งอะไรเลยนะ
‎จอมมี่ พวกเขาเป็นว่าที่ครอบครัวเธอนะ
‎ครั้งนี้ขอผมจ่ายนะครับ
‎ทอมมี่ เธอเป็นเด็กดีจริงๆ
‎- กินให้หมดนะ ‎- ขอบคุณครับ
‎นี่ครับ
‎ครับ
‎แน่ใจนะว่านี่ไม่ใช่รหัสวายฟาย
‎ทำไมยาวขนาดนี้ล่ะ
‎รหัสวายฟายคือ ‎หลิว เต๋อ หัว จับ อิต จับ จี บี อันชัว
‎ดูสิว่ายาวแค่ไหน
‎ปีที่แล้วเธอพูดไม่ใช่เหรอว่าจะซื้อรถใหม่
‎ก็ใช่
‎แต่เราจะแต่งงานกันแล้วนะ
‎ฉันก็เลยเก็บเงิน…
‎เราเลยมาอยู่นี่ไง
‎(ฟัน ขอบคุณสำหรับบทเรียนวันนี้ครับ)
‎โจ
‎ช่วงนี้คุณติดโทรศัพท์จัง
‎ช่วยวางหน่อยได้ไหม
‎- ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย ‎- ฉันก็เหมือนกัน
‎ช่วงนี้คุณดูตีตัวออกหากฉัน
‎จิล
‎ที่จริงแล้วผม…
‎(ฟาเนีย ด้วยความยินดี โจ)
‎ฟาเนียนี่ใครเหรอ
‎เพื่อนน่ะ
‎- เธอจะพูดอะไรนะ ‎- ช่างเถอะ
‎ฉันไปดีกว่า
‎จัน
‎นายอยู่ไหน
‎(โฮลีวิงส์ ‎วงวาเลนติเนียแสดงสดตอนนี้)
‎มีคนชื่อโจเวียล ดา โลเปซอยากจะร้องกับเรา ‎เขาอยู่ไหนกัน
‎โจ ขึ้นเวทีเลย
‎ผมเอง
‎นั่นไง ขอเสียงให้กับโจเวียล ดา โลเปซด้วย
‎- เพลงอะไรดี ‎- "เซปาตู" ของตูลูส
‎- นั่นเพื่อนผม ‎- ขอโทษที่เปลี่ยนอารมณ์ครับ
‎เราก็เหมือนรองเท้าคู่หนึ่ง
‎เราอยู่ด้วยกันแต่ไม่เคยเป็นหนึ่งเดียว
‎เหมือนว่าเราไร้จิตวิญญาณ
‎เราเคลื่อนที่ไปเพราะมนุษย์
‎ฉันคือรองเท้าข้างขวา
‎ส่วนเธอคือข้างซ้าย
‎ฉันชอบนะถ้าพวกเขาพาเราวิ่งไป
‎บ้าเอ๊ย โจเวียลไม่เลวเลยแฮะ
‎ฉันชอบนะตอนที่เราติดฝน
‎แต่ฉันกลัวว่าเธอจะไม่สบาย
‎เราอยากจะอยู่ด้วยกันเสมอ
‎แต่ว่าเรานั้นก็ทำอะไรไม่ได้
‎ร้องต่อสิ
‎โจอยากได้อีกแก้วแล้ว
‎น่ารักมากเลย
‎ดูมันสิ
‎ที่รัก
‎คุณไปร้านกับฉันเพราะว่ารู้สึกผิดเหรอ
‎กีกี้ ผมทำอะไรไปเหรอ
‎ที่คุณโทรมาก่อนหน้านี้ มีอะไรจะพูดเหรอ
‎กีกี้ ที่รักจ๋า
‎ผมหาเวลาให้คุณเสมอนะ
‎แต่ผมรู้สึก…
‎รู้สึกเหมือนว่า…
‎อันโดฟี
‎พูดมาเถอะน่า
‎ผมรู้สึกเหมือนว่าคุณไม่ได้เห็นค่าเลย
‎ไหงพูดงั้นล่ะ
‎คุณใช้โทรศัพท์ของทอมมี่โทรมาหาฉัน
‎คุณพูดพึมพำ ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน
‎- มีอะไรงั้นเหรอ ‎- ก็ได้
‎- อยากให้ผมจริงใจใช่ไหม ‎- ใช่
‎ผมไปรับคุณไม่ได้อีกแล้ว
‎- อันโดฟี ‎- เพราะว่า…
‎ผมไปลงเรียน
‎เรียนอะไร
‎- โยคะ ‎- ทำไมไม่บอกฉันล่ะ
‎เซอร์ไพรส์
‎- ไปเรียนคนเดียวเหรอ ‎- เปล่าจ้ะ
‎กับทอมมี่ จันดรา โจ แก๊งเดิม
‎- ฉันไปได้ไหม ‎- หา
‎พรุ่งนี้ฉันว่างน่ะ
‎ว่าไงนะ
‎- กี่โมงล่ะ ‎- สิบโมงเช้า
‎เยี่ยมเลย
‎หมายถึง…
‎- บ่ายสองน่ะ ‎- ฉันประชุมเสร็จบ่ายโมง
‎ไว้ฉันไปหานะ
‎ไม่ต้องไปรับฉัน ฝันดีนะ ที่รัก
‎ทอม
‎เหตุฉุกเฉิน
‎โจ คืนนี้ไม่ต้องคิดอะไรเลย
‎- คืนชิลๆ ‎- คืนชิลๆ
‎ฟาเนีย
‎มาได้ไงเนี่ย
‎คุณดูต่างไปเลย
‎คิดว่าฉันจะใส่สูทไปทุกที่เหรอคะ
‎อย่าบอกนะว่าตอนนี้เราอยู่ในห้องหลบหนี
‎จัน นายเมาแล้ว
‎ฉันคือตัวพ่อแห่งห้องหลบหนี ‎โฮลีวิงส์เป็นกุญแจ…
‎ซึ่งแปลว่ากุญแจคือ…
‎นอนดีกว่า
‎วงที่เล่นอยู่เป็นวงเพื่อนฉันค่ะ
‎ตอนที่ฉันมาถึง คุณร้องเพลงอยู่
‎โจเวียล ดา โลเปซ
‎นักเขียนบท นักร้อง
‎เฮ้ย ตื่น
‎อันโดฟีไลน์มา อะไรเนี่ย
‎- จัน ฉันอ่านไม่ออก ‎- "โยคะ พรุ่งนี้บ่ายสอง"
‎เพนต์บอลล่มอีกแล้วเหรอ
‎- แม่ง ‎- บ้าเอ๊ย ฉันไม่อยาก
‎นายบ้าแล้ว
‎ไม่ นายสิบ้า
‎อ่อนแอว่ะ
‎มานี่มา
‎- ไปกัน ‎- ฉันไปส่งเขาข้างนอกนะคะ
‎ยอดเยี่ยม
‎เราอยากจะ‎…
‎ลืมเนื้อหมดแล้วเนี่ย
‎มีไหล่ให้ซบนี่ดีจัง
‎ก่อนหน้าวันนี้…
‎ฉันรู้แล้วว่าความสัมพันธ์ของคุณไม่ราบรื่น
‎ถูกต้อง
‎นักศึกษาจิตวิทยา
‎คบกันมานานแค่ไหนแล้วคะ
‎สาม…
‎สี่ปีเหรอ
‎สี่ปี
‎คุณเบื่อเหรอ
‎หรือแค่ไม่พร้อมจะแต่งงาน
‎ใครจะไม่เบื่อกันล่ะ
‎ที่จริงแล้ว…
‎ผมหมดแพสชั่นไปแล้ว
‎และยิ่งกว่านั้น…
‎คุณเชื่อไหมว่า…
‎ในวันครบรอบสี่ปีของเรา เธอขอโพสต์รูปเซลฟี่
‎ส่วนผมกำลังลงแอปหาคู่อยู่
‎โคตรเลวเลย
‎หัวใจผมบอก…
‎ให้เลิก
‎แต่สมองผม…
‎ตรงนี้น่ะ
‎ไม่ได้อยากจะเลิกเลย
‎จำเพลงที่ผมร้องได้ไหม
‎เราก็เหมือนรองเท้าคู่หนึ่ง ดูรองเท้าผมสิ
‎เราอยู่ด้วยกัน
‎แต่ไม่เคยเป็นหนึ่งเดียว
‎ขอบคุณ โฮลีวิงส์ ขอบคุณ
‎โจ
‎คุณมีสองทางเลือก
‎ยอมแพ้…
‎ไม่ก็สู้เพื่อมัน
‎แค่พูดก็ง่ายสิ
‎มันเป็นสองทางเลือกที่ยาก
‎ยอมแพ้เหรอ มันยากนะ
‎สู้เพื่อมันเหรอ
‎นั่นก็ยากเหมือนกัน ไม่มีทางอื่นเหรอ
‎ไม่มี
‎คุณหงอ โจ
‎ไม่จริง
‎ผิดคนแล้ว อันโดฟีนู่น ไม่ใช่ผม
‎คุณหงอ
‎คุณกลัวที่จะปล่อยความรักไป
‎โจ
‎คุณเป็นผู้ใหญ่นะ
‎ถ้ามันไปไม่รอดจริงๆ
‎ก็แค่…
‎- ปล่อย… ‎- ปล่อยเธอไป
‎รถคุณมาแล้วค่ะ
‎ผมไปดีกว่า
‎โจ
‎เจอกันในคาบหน้านะคะ
‎ขอบคุณครับ ฟัน
‎ขอโทษครับ
‎คุณคือ…
‎โดเวียล ดา โลเปซหรือเปล่าครับ
‎ขึ้นมาเลยครับ
‎โดฟี ตา
‎ตาผมมันขยับไปตามที่พวกมันควรนี่
‎เงียบด้วยครับ
‎และตอนนี้ ท่าสุนัขก้มหน้า
‎ตา
‎จ้ะๆ
‎ดี ดีมาก
‎ผมช่วยนะครับ
‎ดี
‎ดีมาก
‎ตา
‎ต่อไป ท่าสุนัขเงยหน้า
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ดี
‎ดีมาก
‎มาเซลฟี่กัน
‎- ไปแท็กตัวเองเอานะ ‎- ครับ ได้เลย
‎กีกี้ ไปกันเถอะ
‎ไม่ต้องมา "กีกี้" เลย
‎กีกี้จ๋า
‎เป็นอะไรไปเหรอ ที่รัก
‎กีฬามีตั้งเยอะตั้งแยะ แต่คุณกลับเลือกโยคะ
‎นี่มาออกกำลังกายหรือมาส่องสาวกันแน่ อี๋
‎ที่รัก ผมควบคุมชุดคนอื่นไม่ได้นะ
‎ฉันรู้ แต่คุณควบคุมตัวเองได้
‎ฉันอยากให้คุณเลือกกีฬาที่จะทำให้ฉันใจเย็นลง
‎แต่โยคะไม่ควรจะทำให้คุณใจเย็นเหรอ
‎ก็ใจฉันไม่เย็นไง
‎คุณก็ผิดอยู่ดี
‎ทุกคน
‎ขอโทษนะ
‎โดฟ ช่วยผมด้วย ผมควรจะไปลองชุด
‎จูเลียโมโหแล้ว ผมต้องไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลย
‎- ดีไซเนอร์ยังอยู่ที่นั่นไหม ‎- ไม่รู้สิ
‎งั้นก็โอเค
‎- ไปส่งทอมที่บ้านจูเลีย ‎- แล้วคุณล่ะ
‎เดี๋ยวฉันจัดการเอง
‎ที่รัก
‎น่าหงุดหงิดชะมัด
‎กีกี้ ที่รัก
‎- ผมแวะไปส่งคุณก่อนได้นะ ‎- ไม่ต้อง
‎- ที่รัก ขึ้นรถเถอะน้า ‎- ไม่
‎นั่งรถไปกับอันโดฟี บรื้นๆ
‎อยากจะไปที่ไหนกันจ๊ะ
‎จะไปหลุยส์วิตตอง…
‎หรือว่ากุชชี
‎อี๋ ที่รักอ้ะ
‎ก็ได้
‎เฮ้ย ไอ้เบื๊อก ขยับไป
‎ไงจ๊ะ จูเลีย
‎จีพีเอสบอกว่าเธอต้องมาถึงได้ 20 นาทีแล้ว ‎นี่มันชั่วโมงแล้วนะ
‎ดีไซเนอร์ก็กลับไปแล้วด้วย
‎ฉันขอโทษ ฉันต้องไปกับอันโดฟี
‎และเขาต้องไปส่งคีรานาก่อน
‎แล้วรถเธอล่ะ ยังเสียอยู่เหรอ
‎ก็รู้นี่ว่ามันพังสนิทเลย
‎ฉันต้องมีรถคันใหม่
‎แล้วเธอจะซื้อรถใหม่ได้ยังไง ‎เราจะแต่งกันอยู่แล้วนะ
‎จูเลียๆ ฟังฉันนะ
‎ถ้ามาคำนวณงบอีกที เราก็พอจะถอยรถใหม่
‎และแต่งงานได้นะ
‎งั้นแค่เพราะว่าเธอขี้เกียจซ่อมรถ
‎เราเลยจะคำนวณงบ ‎ที่เราคำนวณมาหกเดือนใหม่งั้นเหรอ
‎นี่
‎ฉันไม่ได้ขี้เกียจนะ
‎วันนี้ฉันไปร้านมา
‎เธอไปร้านมาเหรอ
‎- ใช่ ‎- แน่ใจนะ
‎- แน่สิ ‎- แน่นะ
‎- แน่ ‎- เธอไปร้าน
‎หรือไปลั้นลากับสาวเปลือยกันแน่
‎- ที่รัก ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ ‎- แล้วมันยังไงล่ะ
‎- ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ ‎- อธิบายมาสิ
‎- ไม่ใช่แบบนั้น ‎- ดูสิ จุกโผล่กันหมด
‎นี่ๆ นี่สิเปลือย พวกนั้นน่ะไม่
‎พวกเธอใส่ชุดออกกำลังกาย แบบนี้สิเปลือย
‎อะไรว…
‎เธอต้องเข้าใจนะ แบบนี้คือเปลือย นั่นน่ะไม่ใช่
‎คุณย่า
‎จูล…
‎ย่าบอกแล้วไง
‎วิลเลียมดีกว่าเยอะเลย
‎ใส่เสื้อผ้าซะสิ
‎ก็ฉันอยู่กับอันโดฟีไง
‎อันโดฟีกับคีรานาทะเลาะกัน
‎วุ่นวายไปหมด
‎งั้นเรื่องของพวกเขาสำคัญกว่างานแต่งเราเหรอ
‎เธอต้องซ่อมรถนะ ‎ฉันไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้อีก
‎โจเวียล
‎ฟาเนีย
‎วันนี้ผมมาเร็ว
‎- เพราะมีเรื่องอยากคุยกับคุณ ‎- เรื่องอะไรคะ
‎ผมอยากขอโทษกับเรื่องเมื่อคืน
‎เมื่อคืนมีอะไรเหรอคะ
‎คุณก็รู้
‎บางครั้ง…
‎เวลาที่เมา…
‎เราจะพูดความจริงในใจออกมา
‎เราก็เหมือนรองเท้าคู่หนึ่ง
‎เราอยู่ด้วยกัน…
‎- มาแล้วเหรอ ‎- แต่ไม่เคยเป็นหนึ่งเดียว
‎- กลับบ้านปลอดภัยนะ ‎- อือ
‎เมื่อเช้าได้ไปเล่นโยคะกับพวกอันโดฟีไหม
‎เปล่า และโคตรเสียดายเลย
‎- ทำไม ‎- ดูรูปนี้สิ
‎ฉันน่าจะไปด้วยนะ
‎เราจะเริ่มเรียนเมื่อมากันครบนะคะ
‎ครับ
‎ถึงตอนนี้ พวกคุณได้ผ่านการทดสอบแบบกลุ่มมา
‎แต่วันนี้ พวกคุณจะถูกทดสอบแบบเดี่ยว
‎เพราะการตัดสินใจที่คุณเลือกเอง
‎เป็นสิ่งที่ยากที่สุด
‎เดี๋ยวนะ ทำคนเดียวเหรอ
‎พวก ฉันเป็นตัวพ่อแห่งห้องหลบหนี ‎แล้วใครจะช่วยพวกนายล่ะ
‎จริงๆ นะ นายเองก็ไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไร
‎และอย่าลืมกฎข้อแรกของห้องหลบหนี…
‎ไม่มีโทรศัพท์ในห้องหลบหนี
‎อันโดฟี
‎คุณเป็นคนแรกค่ะ
‎(ความกล้าเป็นกุญแจสำคัญ)
‎กระเป๋าของคีรานาไม่ใช่เหรอ
‎นี่ดูคุ้นๆ แฮะ
‎ขอต้อนรับสู่รายการ "เกมเศรษฐี" ครับ
‎โอ้โฮ
‎เดี๋ยวนะ
‎นี่คุณ…
‎คุณคงคิดว่าผมเหมือนพิธีกรคนอื่นๆ
‎แต่ผมเท่กว่านั้นเยอะ
‎ผมของผมดกดำกว่า
‎ก็จริงนะ
‎ห้องนี้มีแค่คุณกับฉัน
‎คุณจะทำอะไร
‎โอเค
‎โอเคๆ
‎โอเค ฟาเนีย
‎อยากเห็นใช่ไหมว่าผมกล้าแค่ไหน
‎สู้เพื่อคีรานา
‎ไปเอากระเป๋านั่นมา เพื่อคีรานา
‎แม่งเอ๊ย ไฟจริงด้วย
‎ไชโย
‎ไม่เลวเลย ทอมมี่
‎ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีครับ
‎นี่มันเกี่ยวกับความกล้ายังไง
‎- อดทนไว้ ทอมมี่ ‎- งั้นกุญแจคือความอดทนหรือความกล้ากันแน่
‎คำถามข้อต่อไป
‎อะไรเป็นกุญแจสำคัญของความสัมพันธ์ที่แข็งแรง
‎1. การรักตัวเอง
‎2. การเติมเต็มความต้องการของเธอ
‎3. การรักเธอ
‎4. การทำให้เธอมีความสุข
‎ก็ถูกหมดไม่ใช่เหรอ
‎จำไว้ว่าคำถามพวกนี้ถูกออกแบบมาเพื่อคุณ
‎- เรายังมีตัวช่วย 50/50 ใช่ไหม ‎- ครับ
‎- แล้วโทรถามเพื่อนล่ะ ‎- ไม่มีโทรศัพท์ในห้องหลบหนี
‎จริงด้วย
‎งั้นก็ได้ ขอใช้ 50/50 ครับ
‎โอเค 50/50
‎(1. การรักตัวเอง ‎3. การรักเธอ)
‎ว่าแล้วไงว่าต้องเป็นสองข้อนี้
‎ทางด้านข้างๆ
‎แม่งเอ๊ย
‎โอเค ไฟ
‎เป่าสิ ฉันเป่ามันได้
‎ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‎ไอ้หนูกังฟูๆ
‎พอกันที
‎ฉันไม่ยอมเอาตัวไปแลกกับกระเป๋าใบจิ๋วหรอก
‎ไม่เอาแล้ว
‎คุณจะตอบข้อไหนครับ
‎ห้า สี่
‎สาม สอง
‎หนึ่ง
‎จบการทดสอบครับ
‎คุณไปไม่ถึงคำถามข้อต่อไป
‎- อยากรู้คำตอบไหมครับ ‎- ครับ
‎อะไรน่ะ
‎- ถูกทั้งคู่เหรอ ‎- คุณแค่ต้องกล้าหน่อย ทอมมี่
‎ไม่ว่าจะเลือกอะไร ‎ถ้าคุณกล้าพอ มันก็จะมีหนทาง
‎ผมต้องกล้าเหรอ
‎ความกล้ามาในหลายรูปแบบ
‎ใช่ แต่ผู้ชายกับผู้หญิง
‎อยู่กันตามลำพังในห้อง…
‎คุณตัดสินใจหรือยังคะ
‎ทุกคนต่างมีสิทธิ์ใช้ชีวิตของตัวเอง
‎อย่าทำให้ชีวิตคนอื่นแย่ลง ‎แค่เพราะว่าคุณเลือกไม่ได้
‎โอเค
‎ผมจะตัดสินใจแล้ว
‎ผมจะเลิก
‎คุณคิดว่านั่นพอที่จะแสดงความกล้าแล้วเหรอ
‎ผมชอบคุณ
‎หมดเวลาแล้ว
‎จันดรา
‎ออกมาได้แล้วค่ะ
‎สาบานเลย…
‎ผมไม่ได้ร้องไห้นะ
‎มันแปลกขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ
‎ในคาบแรก เธอวางยาเรา
‎และเธอวัดค่าชีพจรเรา
‎ในคาบสอง เธอให้เราพูดความจริง
‎- และวันนี้เธอเกือบจะฆ่าฉัน ‎- เธอไม่ฆ่าหรอกน่า
‎"ความรักฆ่าเรา" คือแบบนี้เองเหรอ
‎ขอบใจนะ พ่อนักกวี ‎ที่ฉันจะพูดคือฟาเนียน่ะบ้า
‎เรากำลังถูกสอนเรื่อง "ความรัก" ‎จากยัยโรคจิตอยู่นะ
‎- เธออาจจะอาฆาตผู้ชายก็ได้ ‎- เธอไม่ได้บ้านะ
‎เธอไม่บ้าเหรอ
‎ทอม เธอทำอะไรนาย
‎ผมเล่นเกมเศรษฐี แต่ไม่มีรางวัลนะ
‎จัน แล้วเธอ…
‎- ร้องไห้ทำไม ‎- ไม่มีเบาะแสในห้องหลบหนีเลย
‎และพอหมดเวลา เธอก็ปล่อยฉันออกมา
‎ตัว… คนเดียว
‎ดูสองคนนี้สิ ยังคิดว่าฟาเนียไม่บ้าอีกเหรอ
‎- เธอเกือบจะเผาฉันเลยนะ ‎- พูดจริงเหรอ
‎โอเค เอาเป็นว่าฟาเนียน่ะบ้า
‎คีรานาเองก็ไม่ต่างกัน รู้ทั้งรู้ว่าแฟนตัวเองยุ่งอยู่
‎ก็ยังอยากให้เขารับสาย
‎เธอไม่ปกติแล้ว
‎- เห็นด้วยไหมล่ะ ‎- โจ
‎นั่นมันความเห็นของนาย ‎อย่าลากเราเข้าไปด้วยสิ
‎นายคิดว่าความสัมพันธ์ของ ‎นายกับจิลลาปกติหรือไง
‎- นายจะไปรู้อะไรล่ะ ‎- พี่จันดราช่วยผมเยอะนะ
‎แต่ผมเห็นด้วยเรื่องคีรานา
‎อันโดฟี พี่แม่งโคตรหงอเลย
‎ฉันเนี่ยนะกลัว
‎นายนั่นแหละที่กลัว
‎นายน่ะโดนจูเลียบงการอยู่
‎การแต่งงานเป็นเรื่องของคนสองคน ทอม
‎นายเออออกับทุกอย่างที่จูเลียต้องการ
‎และลืมสิ่งที่นายต้องการไปหมดแล้ว
‎ไอ้หงอ
‎อ๋อ งั้นเหรอ
‎ก็เอาสิ ทอม
‎- พอเลย ‎- อะไรอีก ดูเราสิ โจ
‎วิชาแก้การหงอนี่ ‎กำลังทำลายมิตรภาพของเราแล้ว
‎ไม่เลย อันโดฟี
‎การหงอต่างหากที่ทำลายเราอยู่
‎ทอม แน่ใจนะ
‎ร้อยเปอร์เซ็นต์
‎คิดให้ดีนะ
‎ผมอยากได้คันนี้
‎นี่มันแพงนะ แล้วงานแต่งล่ะ
‎นี่พี่จันดราหรือจูเลียกันแน่เนี่ย
‎ถ้าผมอยากฟังความเห็นของจูเลีย ‎ผมคงไม่มาที่นี่หรอก
‎นายไม่ต้องใช้รถใหม่หรอก ‎รถมือสองถูกกว่าตั้งเยอะ
‎พี่ แล้วถ้ารถมันเสียอีกล่ะ
‎พี่จะซ่อมไหม
‎- ทอม ‎- พี่
‎ผมกำลังจะเป็นหัวหน้าครอบครัว ‎ผมจะต้องตัดสินใจได้
‎และนี่…
‎คือการตัดสินใจของผม
‎โอเค
‎แต่ทอม
‎ปากโคตรเหม็นเลยว่ะ ถอยไปเลย
‎ถอยไปๆ
‎- ลองพูดใหม่ซิ ‎- พี่
‎ไกลอีก
‎จิล
‎ฉันชอบคนอื่น
‎- อะไรนะ ‎- ฉันแค่บอกให้เธอรู้
‎เดี๋ยวนะ
‎ใครกัน
‎คนเมื่อวาน
‎คุณทำได้ยังไง โจ
‎ขอโทษ
‎สี่ปี เราคบกันมาสี่ปีนะ
‎และตอนนี้คุณไปชอบคนอื่นเหรอ
‎มันไม่ง่ายเลยนะ
‎ทุกๆ วัน ฉันพยายามหาเหตุผลมาชอบเธออีกครั้ง
‎ทุกวันนะ จิล
‎ฉันทำผิดอะไร โจ
‎ฉันคอยอยู่กับคุณในทุกวันนะ
‎พอแล้ว
‎พออะไร
‎- ฉันอยากเลิก ‎- ไม่ ฉันไม่อยากเลิก
‎มันไม่ใช่ว่าเธอต้องการอะไร
‎ก็ฉันไม่อยากให้เราเลิกกัน
‎ฉันไม่ได้ขออนุญาตเธอ
‎โจ อย่าทำแบบนี้เลยนะ ได้โปรด
‎โจ ฉันรักคุณนะ
‎ฉันรักคุณจริงๆ
‎มันต้องมีทางให้เรายังอยู่ด้วยกันได้สิ
‎ฟังนะ
‎งั้นเราแค่ห่างกันสักพัก เถอะนะ
‎เถอะนะ โจ ห่างกันสักพักนะ
‎เถอะนะ
‎ก็ได้
‎ได้
‎พวก ขอบใจที่มากันนะ
‎ฉันรู้ว่าพวกเรา…
‎แต่ในที่สุดก็ เพนต์บอลๆ
‎พวกหนุ่มๆ เป็นอะไรไป
‎- ช่วงนี้ทอมมี่ทำตัวแปลกๆ ด้วย ‎- จริงเหรอ
‎อันโดฟีก็ด้วย
‎แล้วโจล่ะ
‎- ทีมพร้อมกันไหม ‎- ยังครับ
‎งั้นมาเลือกมั่วๆ เลยนะ
‎แบบนั้นจะไม่ดีนะ ให้พวกอ่อนอยู่ด้วยกันไม่ได้
‎นี่คือวิธีที่ได้รับการพิสูจน์มาหลายพันปีแล้วว่าดีจริง
‎ปีนักษัตร
‎ผมอ่านข้อมูลส่วนตัวทุกคนมาแล้ว
‎อันโดฟี คุณปีจอ
‎ทอมมี่ คุณปีกุน
‎จอ กุนและวอกร่วมงานกันได้ดี
‎มะโรงกับระกาไม่ควรอยู่ด้วยกัน
‎ผมปีมะโรง ส่วนเมียเก่าผมปีระกา
‎เราถึงได้เลิกกันไง
‎- โทษนะ ‎- อดีตพ่อตาแม่ยายก็…
‎- คุณครับ ‎- วอกทั้งคู่
‎- พอแล้ว ‎- ลิงไฟ
‎- โกรธตลอดเวลา ‎- พอแล้ว
‎ผมปีมะโรงนะ
‎เลือกกันมั่วๆ เถอะ
‎โอน้อยออก
‎ดี เข้ากับปีนักษัตรพอดี
‎ลูกสาวผมปีมะแมนะ
‎มะแมเข้ากับมะโรงกับระกาได้
‎นี่
‎แล้วลูกสาวผมควรเข้ากับใครล่ะ
‎ฉันเพิ่งเคยเล่น
‎โดนยิงแล้วเจ็บไหม
‎เจ็บสิ แต่ไม่เท่าถูกหักหลังหรอก
‎แล้วมันเจ็บกว่าถูกเพื่อนพูดไม่ดีใส่หรือเปล่า
‎เรามีแผนยังไงล่ะ
‎เคยดู "อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก" ไหม
‎"อเวนเจอร์ส: เผด็จศึก" ไม่เคย
‎อะไรนะ
‎ไม่เคยไปดูกับโจหรือไง
‎นี่เป็นแฟนดีซีใช่ไหม
‎ตกลงแผนคืออะไร
‎ง่ายๆ
‎จันดราจะยอมสละตัวเองเพื่อคนอื่น
‎เพราะเขาคิดว่า
‎ตัวเองเป็นกัปตันอเมริกา
‎ฉันคือกัปตันอเมริกา
‎ฉันคือไอรอนแมน
‎สงครามกลางเมือง
‎อะไรนะ กัปตันไอรอนเหรอ
‎ไม่เห็นจะเข้าใจ
‎นี่เป็นแฟนดีซีใช่ไหม
‎พูดตามตรงนะ ฉันกลัวสุดๆ ไปเลย
‎ฉันมีคำถาม
‎เราใส่กระสุนเพิ่มได้ไหม
‎ไม่ได้ แต่ผู้เล่นแบ่งกระสุนให้กันได้
‎- ทอมมี่ ไปเลย ‎- ไปเลย
‎- ผมประจำตำแหน่งแล้ว ‎- จิลลา ไป
‎โอเค
‎อี๋ โคลน
‎- คีรานา หาที่หลบ ‎- ก็ได้
‎- ไปไหนดีล่ะ ‎- จูเลีย
‎ทุกคน ยิงจูเลีย
‎จูเลีย หาที่หลบ
‎อันโดฟี
‎ฉันทำแบบนี้ได้ทั้งวันเลย
‎ไอ้โง่
‎บ้าเอ๊ย ฉันเพิ่งเริ่มเล่นเองนะ
‎ตอนนี้ก็เหลือทีมละสามแล้ว
‎อันโดฟีคิดว่าตัวเองฉลาดมาก
‎โอเค
‎จูล ฟังนะ
‎กรี๊ด
‎อะไร ตอนนี้เหรอ
‎จูเลีย
‎ทอม ทอมโว้ย
‎จูเลีย
‎สามต่อสอง
‎ที่บอกให้ฉันกรี๊ด จะได้ยิงทอมมี่เหรอ
‎ทำแบบนี้ได้ไง
‎- จูล ‎- ทอมมี่
‎ทอมมี่ เป็นอะไรไหม
‎ทอมมี่
‎ไอ้โง่
‎สองต่อสอง
‎- โดนแล้ว ‎- โดนแล้ว
‎- จูเลีย ‎- ทอมมี่
‎หงอว่ะ
‎คีร์ มานี่
‎ให้ตาย
‎- อะไร ‎- เอากระสุนมา
‎- หา ‎- เอากระสุนมา
‎จิลลา มาช่วยหน่อย
‎จิลลา มา…
‎จิลลา
‎กล้าไว้ และคุ้มกันฉันด้วย
‎อะไรนะ
‎- โจ ฉันรักคุณ ‎- ไม่ใช่ตอนนี้ เราเล่นเพนต์บอลอยู่
‎ยิงฉันเลยสิ
‎- คีร์ ‎- คีร์
‎โทษที โจ
‎โดนแล้ว
‎ที่รัก
‎คุณไม่ควรยิงมั่วๆ นะ
‎น่ารำคาญ
‎ก็ฉันเล่นครั้งแรกนี่
‎แต่ผมไม่ผิดนี่นา
‎- จะไม่ช่วยฉันเหรอ ‎- มันก็แค่เกม ที่รัก
‎งั้นก็ไม่สินะ
‎คุณจะเอาอะไรล่ะ
‎เอากระสุนมาให้ฉัน เราจะนับถึงสิบ
‎เพื่อเดินกลับไปที่เดิม ยุติธรรมดี
‎ผมไม่ผิดนะที่คุณกระสุนหมด
‎เอาจริงดิ
‎โอเค ก็ได้ๆ
‎ขอบคุณนะ ที่รัก
‎- นับถึงสิบนะ ‎- โอเค
‎หนึ่ง…
‎- ไม่น่าให้กระสุนฉันมาเลยนะ ‎- ก็รู้นี่ว่าผมจะให้
‎คุณโกง
‎โกงเหรอ ไม่เห็นมีกฎว่าห้ามโกงนี่
‎- ฝน… ‎- คีรานา เดี๋ยว
‎เราตกลงกันแล้วนะ
‎- ตกลงอะไร ‎- ก็ที่เราคุยกันไปไง
‎แล้วผมจะไว้ใจคุณได้ยังไงอีก
‎ให้ตาย อันโดฟี
‎นี่มันเกี่ยวกับความเชื่อใจตรงไหน
‎ผมเชื่อคุณหมดใจ คีร์
‎และดูผมตอนนี้สิ
‎ผมแพ้
‎ทีมผมแพ้ ก็เพราะคุณทั้งนั้น
‎มันเป็นแบบนี้มาตลอด
‎เพราะคุณ หลายคนต้องเจ็บปวด
‎อันโดฟี
‎ผมทำร้ายคนรอบตัวผมไม่ได้อีกแล้ว
‎ไม่สิ
‎ผมจะไม่ทำร้ายตัวเอง
‎เพื่อคุณอีกแล้ว
‎ไปเถอะ ที่รัก
‎ผมขอเวลาหน่อย
‎- จูเลีย ‎- ว่าไง
‎ฉันซื้อรถแล้วนะ
‎ว่าไงนะ
‎- ฉันซื้อรถแล้ว ‎- ทำไมไม่บอกกันก่อนล่ะ
‎เพราะว่าฉันอยากได้ไง
‎- แล้วงานแต่งของเราล่ะ ‎- เราจะหาเงิน จูเลีย
‎ยังไงล่ะ อีกแค่ไม่กี่วันเอง ‎เราต้องจ่ายเงินให้หลายเจ้านะ
‎- ฉันออกเงินไปเองแล้ว… ‎- ฉันไม่สน
‎สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ในที่สุด
‎ฉันก็ได้สิ่งที่ต้องการ จูเลีย
‎เธอไม่อยากแต่งงานเหรอ
‎ไม่ใช่อย่างนั้น
‎ฉันจะบอกพ่อแม่แล้วกัน
‎จูเลีย
‎- จูล จะไปไหนล่ะ ‎- ไปยกเลิกงานแต่ง
‎ทอมมี่ ตามเธอไปสิ
‎ครับๆ
‎ทอม มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
‎- จูเลียจะไปไหนน่ะ ‎- ไปยกเลิกงานแต่ง
‎อันโดฟีกับคีรานาก็เลิกกัน ‎เหลือแค่คู่เธอกับโจแล้วนะ
‎ฉันจะไปคุยกับจูเลียดูนะ
‎จิล เดี๋ยว…
‎โจ นี่นาย…
‎คีร์
‎คีร์ เรื่องอันโดฟี เธอ…
‎โอเค
‎(จันดรา)
‎- โทษที จันดรา ‎- มาที่นี่ทำไม
‎มีหมอนนี่ดีนะ
‎แปรงฟันหรือยัง
‎ไปแปรงฟันเลย
‎ที่ไหนล่ะ
‎ผ่านห้องนอนฉันไป…
‎ไปที่ห้องน้ำ
‎มีแปรงสีฟันสีชมพู อันนั้นของฉัน
‎มีอันใหม่ข้างๆ กัน อันนั้นของคุณ
‎- เดี๋ยวมานะ ‎- โอเค
‎คุณจะไม่มีวันลืมคืนนี้เลย
‎(รักคลั่ง)
‎- คุณบอกจิลลาแล้วเหรอ ‎- ใช่
‎แล้วยังไงล่ะ
‎ไว้เราค่อยคุยได้ไหม
‎โจ
‎ฉันรอช่วงเวลานี้…
‎มาสองปีแล้วนะ
‎ผมรู้จักคุณมาสองสัปดาห์เองนะ
‎ลืมแล้วเหรอ
‎ไม่ลองถามจันดราดูล่ะ
‎เขาอาจจำได้ก็ได้
‎ตอนนี้เหรอ
‎โทรศัพท์ผมอยู่ข้างนอก
‎คุณพูดถูก
‎นี่เป็นกฎข้อแรกของห้องหลบหนี
‎ไม่มีโทรศัพท์ในห้องหลบหนี
‎ฟัน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฟัน
‎- นี่คุณลืมจริงๆ เหรอ โจ ‎- เรื่องอะไร
‎จำคืนนี้ไม่ได้เหรอ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎ฉันจะพาเธอไปบ้านนายนะ
‎ไปบ้านตัวเองสิวะ
‎จิลลาอยู่ที่บ้านฉัน
‎โจ ฉันต้องกลับบ้าน
‎คุณเป็นสาวในฝันของผมเลย
‎คุณคือว่าที่ภรรยาผม
‎ทุกคน นี่ว่าที่ภรรยาฉัน
‎(จิลลา)
‎คุณเป็นสาวในฝันของผมเลย
‎พี่ไปเจอวิชานี้ได้ไง
‎คนนี้ส่งข้อความมาหาฉัน
‎เธอชอบมาคอมเมนต์ในโพสต์ของเรา
‎- คุณสร้างวิชานี้ขึ้นมาทำไมครับ ‎- ฉันเรียนด้านจิตวิทยามา
‎ฉันอยากช่วยคน พวกเขาจะได้ไม่หงอ
‎วงที่เล่นอยู่เป็นวงเพื่อนฉันค่ะ ‎ตอนที่ฉันมาถึง คุณร้องเพลงอยู่
‎ก่อนหน้าวันนี้ ‎ฉันรู้แล้วว่าความสัมพันธ์ของคุณไม่ราบรื่น
‎ผมชอบคุณ
‎ฟัน
‎ทำไมเรามาอยู่ในห้องหลบหนีอีกแล้วล่ะ
‎ฟาเนียวางยาเราอีกแล้วเหรอ
‎นี่ ฟาเนีย เฮ้ย
‎ทำไมมีแค่เราสามคนล่ะ
‎แล้วกุญแจล่ะ
‎ขอต้อนรับสู่ห้องหลบหนี
‎นั่นอินดรานี่
‎ห้องหลบหนีห้องสุดท้ายจะยากที่สุด
‎เพราะถ้าคุณหนีไปจากห้องนี้ไม่ได้
‎ความสัมพันธ์ของคุณ
‎จะจบลง
‎เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
‎ผมได้ติดต่อจูเลียกับคีรานาไป
‎จูเลียกำลังไปที่บ้านพ่อแม่เธอ
‎เพื่อยกเลิกงานแต่งงาน
‎คีรานากำลังรอให้อันโดฟีตัดสินใจ ‎เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขา
‎ให้บอกพวกเธอว่าไงดี
‎ฟัน
‎ผมขอโทษ
‎ขอโทษเหรอ
‎แค่นี้เหรอ
‎คุณมันคนโกหก มาล้อเล่นกับความรู้สึกของฉัน
‎แต่ตอนนี้…
‎คุณจะต้องเล่นตามเกมของฉัน
‎คุณมีทางเลือกสองทาง
‎ทางแรก
‎ฉันส่งหลักฐานทั้งหมดของคืนนั้นไปให้จิลลา
‎อย่านะ
‎แต่เพื่อนกับน้องชายคุณจะปลอดภัย
‎หรือ…
‎คุณอาจจะชอบทางที่สองกว่า
‎ฉันจะไม่บอกอะไรจิลลาเลย…
‎แต่ความสัมพันธ์ของอันโดฟีต้องจบลง
‎และงานแต่งของทอมมี่ก็จะถูกยกเลิก
‎มาหวังให้โจเลือกทางที่ถูกแล้วกัน
‎- อีกสิบนาที ‎- นี่ล้อเล่นใช่ไหม
‎ฟังนะ มันต้องมีทางอื่นสิ
‎ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของฟาเนีย
‎แต่นี่มันผิดกฎหมายนะ
‎พวกคุณทุกคนได้เซ็นสัญญาแล้ว
‎การถูกวางยาไม่ได้มีในสัญญานะ
‎คุณไม่ได้อ่านเหรอ
‎ด้วยวิธีสุดโต่ง
‎ถูกวางยาเหรอ
‎พวกคุณแค่จะสลบไปสองสามชั่วโมง
‎ซึ่งแน่นอนว่าดีกว่า ‎การที่ไม่อาจรักใครได้อยู่หลายปี
‎พี่ ตื่นสิ พี่จัน
‎- เร็ว ตื่นเร็ว ‎- อะไร
‎ทำไมมาอยู่นี่อีกแล้วเนี่ย
‎เรื่องมันยาว แต่ตอนนี้เราติดอยู่ที่นี่
‎- เราต้องรอโจ ‎- ทำไมล่ะ
‎แปดนาที
‎ทำไมเราเหลืออีกแค่แปดนาที
‎งานแต่งของผมกำลังจะถูกยกเลิกเพราะจูเลีย…
‎- อยากระบายออกมาไหมล่ะ ‎- บ้าเอ๊ย
‎เหลืออีกแค่แปดนาทีนะ
‎ผมไม่อยากยกเลิกงานแต่ง
‎ฟัน
‎หยุดเถอะนะ
‎หยุดเถอะ
‎คุณไม่เข้าใจเหรอ โจ
‎คุณทำร้ายฉัน
‎คุณทำร้ายจิลลาด้วย
‎ฟัน
‎อาจจะทำร้ายเธอมากกว่านะ
‎ฟัน
‎ทั้งหมดนี้เป็นเพราะผม
‎อย่าดึงคนอื่นมาด้วยเลย
‎การตัดสินใจของคุณ
‎จะส่งผลต่อคนอื่น
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎คุณว่าอะไรนะ ยุติธรรมเหรอ
‎เป็นเพราะคุณ ฉันถึงไม่ไว้ใจผู้ชายอีก
‎แล้วทำไมคุณถึงศึกษาเรื่องความรักมาตลอด…
‎อย่ามาพูดเรื่องความรักต่อหน้าฉัน
‎ใจเย็นไว้ ไม่นะ ไม่ได้
‎พวก ฉันเป็นตัวพ่อแห่งห้องหลบหนีนะ
‎พี่จัน นี่มันเรื่องผมกับจูเลียนะ
‎- สามนาที ‎- ไม่นะ
‎สามนาทีเหรอ
‎เวลาถมเถ
‎ฉันจะพาออกไปเอง
‎- เฮ้ย ‎- จันๆ
‎พวก ช่วยฉันพังกำแพงนี้ที
‎- เฮ้ยๆ ‎- พี่จัน พูดจริงเหรอ
‎จัน เอาจริงดิ
‎- เอาก็เอา ‎- จะทำอะไรน่ะ
‎สอง สาม
‎ผมเลือกที่จะช่วยพวกเขา
‎- คุณเห็นคนอื่นสำคัญกว่า ‎- คุณต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
‎คุณจะไม่มีวันลืมคืนนี้เลย โจ
‎(จันดรา)
‎โจเวียล
‎- ฮัลโหล ‎- โจ นายอยู่ไหน
‎- ที่บ้านฟาเนีย นายโอเคนะ ‎- อือ
‎โอเค
‎พวก ได้โปรด ผมแค่ช่วยฟาเนียเอง
‎งั้นห้องหลบหนีนี้…
‎ฉันเป็นตัวพ่อแห่งห้องหลบหนี
‎รูปพวกนั้นอยู่ไหน ฟัน
‎- ผมจะลบพวกมันเดี๋ยวนี้ ‎- ฉันไม่ได้โง่นะ
‎ฉันสำรองไฟล์ไว้ทุกที่แล้ว
‎ฮัลโหล ใครคะ
‎จิล
‎ฉันเอง
‎โจเหรอ
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ฉันมีเรื่องต้องบอกเธอ
‎สองปีก่อน ฉันนอกใจเธอ
‎เราทะเลาะกันหนักมาก
‎ฉันผิดเอง
‎ฉันขอโทษ
‎และยิ่งขอโทษ
‎กับท่าทีของฉันในช่วงนี้
‎เธอจะพูดอะไรก็ได้เลย ฉันจะฟัง
‎ฉันให้อภัยคุณ โจ
‎ฉันรักเธอ
‎ฉันก็รักคุณ
‎"ฉันรักเธอ" เหรอ
‎เอามาเลย ทำไมถึงพูด "ฉันรักเธอ" ได้
‎ผมรักเธอ ฟัน
‎ฉันไม่สนว่าคุณจะรักเธอไหม
‎จิลลาไม่ควรยกโทษให้คุณ คุณมันเฮงซวย
‎นั่นแหละความรัก
‎การให้อภัย
‎ตัดสินใจได้แล้วเหรอ
‎เรา…
‎เลิกกัน
‎ผมรู้แล้ว…
‎ว่าคุณไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ
‎อันโดฟี
‎ใจเย็นก่อนนะ
‎คุณอยู่ที่ไหน ฉันจะไปหาและเราค่อยคุยกันนะ
‎คีรานา
‎ผมไม่ได้หงอ
‎ฮัลโหล ที่รัก
‎โทรมาทำไม
‎- มีอะไรอยากยกเลิกอีกล่ะ ‎- นั่นไม่ใช่ฉันนะ
‎เป็นคนอื่น ฉันไปลงเรียนวิชาแก้การหงอ
‎- หา ‎- ไว้ค่อยอธิบายนะ
‎แต่ยกโทษให้ฉันเรื่องที่ซื้อรถใหม่ด้วยนะ
‎อย่าปล่อยให้เรื่องนี้
‎มาทำลายงานแต่งเราเลย
‎ฉันอยากแต่งงานกับเธอนะ
‎เถอะนะ
‎หาช่วงเวลาที่เหมาะกว่านี้เถอะนะ
‎จูเลียรักจอมมี่นะ
‎จอมมี่รักจูเลียนะ
‎ต้องแบบนี้สิ
‎ไม่นะ สายแล้ว
‎เฮ้ย
‎ขอแสดงความยินดี…
‎กับคุณและคุณนายดา โลเปซครับ
‎ดีมาก โจเวียล
‎ถึงผมจะควรได้แต่งก่อน…
‎แต่ผมก็ดีใจกับพวกเขาจริงๆ
‎เกร็ดเล็กน้อยเกี่ยวกับพี่โจ
‎พี่โจเป็นคนจริงใจ
‎ใช่ ความจริงใจเป็นกุญแจสำคัญ
‎พี่จัน หยุดขัดผมสักที ใจเย็นไว้
‎ความอดทนเป็นกุญแจสำคัญไง
‎และอย่าลืมล่ะ
‎ความกล้าเป็นกุญแจสำคัญ
‎ที่รัก ไปหาอะไรกินกับฉันได้ไหม
‎รอเดี๋ยวนะ ผมยังอยากอยู่กับเพื่อนๆ
‎โอเคค่ะ
‎มาตรงกลางเลยครับ
‎- มองกล้องนะ ทุกคน ‎- หนึ่ง สอง
‎เยี่ยมเลย ต่อไป เข้าเลยครับ
‎คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี