Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ในสิบปีที่ผมรับคนขอติดรถมาด้วย
‪คุณเป็นผู้โดยสารที่น่ารำคาญที่สุดในโลกเลย
‪เสียงต้องสูงกว่านี้อีกใช่ไหม
‪ไม่มีเวลาแล้ว เดี๋ยวผมจะไปออดิชันสาย
‪นี่เป็นโอกาสครั้งใหญ่เลยนะ
‪รีบๆ ไปก่อนที่ผมจะทนไม่ไหว ‪พูดมาตลอดทางไม่หยุดเลย ไป
‪โอเค ผมต้องไปแล้ว ช่วยอวยพรให้ผมด้วยนะ
‪อวยพรให้หน่อยสิ
‪(แอตแลนติก โฮเทล สุพีเรียร์)
‪แยกออกเป็นสองท่อน พยามช้าลงหน่อย
‪ขอทางหน่อย
‪พวกเราทำได้ ผมนายเท่ดีนะ
‪มาแล้วๆ ผมชื่อชิโร ลามานนา
‪คุณมาสาย เราปิดรับลงทะเบียนแล้วค่ะ
‪- คุณครับ ผมมาจากทางใต้สุดเลยนะครับ ‪- ค่ะ
‪รู้ไหมว่าใต้สุดคือยังไง คือการที่ผมใช้เวลา ‪เจ็ดชั่วโมงเดินทางมาที่นี่
‪- ผมต้องเข้าไปให้ได้ ‪- ขอโทษด้วย ฉันทำอะไรไม่ได้
‪โอ๊ย นั่นไง
‪- ให้ตายสิ ‪- เป็นอะไรคะ
‪ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย
‪- งั้นเดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้นะคะ ‪- ขอบคุณครับ
‪(ไอดอล ออดิชันศิลปินหน้าใหม่ เมืองริชโชเน)
‪ใช่ ฉันกำลังไป
‪ไม่ ปีนี้ฉันพักแบบบีแอนด์บี
‪นายอยู่ไหน ชายหาดเหรอ
‪ใครอยู่นั่นบ้าง
‪เกวนด้าอยู่ด้วยไหม
‪ไม่ๆ ฉันกำลังไป แป๊บเดียว ‪เอากระเป๋าเก็บแล้วไปเลย
‪ใครวะ
‪มาเช่าห้องพักครับ
‪มาสิ
‪บ้านสวยดีนะครับ
‪นายชอบใช่ไหม นี่ฉันเปิดให้เช่าครั้งแรกเลยนะ
‪ฉันทำงานไม่ได้เพราะกระดูกข้อต่อไม่ดี
‪ทำแบบนี้น่าจะหาเงินมาแทนได้
‪- ดูสิ ‪- แล้วคุณทำอะไรครับ เป็นช่างภาพเหรอ
‪ไม่ใช่ ฉันเป็นไลฟ์การ์ดของดีโอซี ‪หน่วยควบคุมจุดกำเนิด
‪มีลูกค้าบางคนของฉัน...
‪นายรู้จักเธอไหม
‪ตัวจริงเลยเหรอครับ
‪ตัวจริงสิ ฉันเป็นตัวท้อป ‪เบอร์หนึ่งของย่านเลยนะ
‪ได้มาหมดแล้วทุกคน
‪สถิติของฉันคือผู้หญิงห้าคนต่อวันโดยไม่หยุดพัก
‪หยุดกินแค่ขนมปังปิ้งอะไรทำนองนั้น
‪แล้วตรงนั้นล่ะ คนที่ไม่ได้หลงเสน่ห์คุณเหรอ
‪ไม่ หมายถึงอันนั้นเหรอ
‪ไม่ใช่ พอดีกาวแปะหลังรูปมันเสื่อมน่ะ
‪เราไปดูห้องของนายกันเถอะ
‪ถึงแล้ว
‪เฮ้ย ทำไมไม่เคาะประตูก่อน เคาะสิ
‪สูบกัญชาอีกแล้วใช่ไหม ‪แถมยังเอาผู้หญิงมานอนด้วย
‪ถูกต้องนะครับ
‪- เอาละ นี่คือรูมเมทห้องนาย ‪- "รูมเมท" อะไรครับ
‪ไม่นะ ผมต้องนอนกับไอ้นี่เหรอ ‪เราไม่ได้ตกลงกันแบบนี้นะ
‪พวกนายจ่ายแค่ 20 ยูโร ‪แต่หวังจะนอนแบบโรงแรมห้าดาวงั้นเหรอ
‪เจ็บจี๊ดเลย
‪อย่าพูดมาก เข้าไปสิ
‪- หวัดดี ‪- ดี
‪- ฉันมาร์โค ‪- หวัดดี
‪เอาหน่อยไหม
‪- ไม่ ขอบคุณ ‪- ดีแล้ว
‪(เดอะบ็อกซ์ พวกเราต่างถูกสร้างขึ้นที่นี่)
‪แม่ครับ
‪สองอาทิตย์นี้เราบอกคนอื่น ‪ว่าเราเป็นพี่น้องกันดีไหม
‪ทำไมต้องทำแบบนั้น
‪ใครจะอยากเข้าใกล้ลูกแหง่ที่มาเที่ยวกับแม่ล่ะ
‪ผมอยากมีเพื่อนนะ
‪- มาทางนี้ ‪ - ครับ
‪ยินดีต้อนรับครับ
‪เค้าใช้แป้งทาตัวดับกลิ่น
‪ฟังจากเสียงของเขา ‪น่าจะสูบบุหรี่ 10 ถึง 15 มวนต่อวัน
‪ผอมมาก หัวล้าน แล้วก็เตี้ย
‪ถูกเผงเลย อย่างกับถ่ายเอกสาร
‪สวัสดีค่ะ เราจองห้องเตียงคู่ไว้ ‪ชื่อมาเรซกาลคีค่ะ
‪เดี๋ยวก่อน ไหนแม่บอกว่าจองเตียงเดี่ยวไว้ไง
‪ถ้าต้องการ ผมเปลี่ยนเป็นห้องเตียงเดี่ยว ‪สองเตียงให้ได้นะครับ
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪แม่งเอ๊ย แม่ฉันโทรมา เงียบปากไว้นะ
‪ครับ
‪จะโทรหาผมถี่ๆ แบบนี้ไม่ได้นะ
‪แม่จะทำให้ผมเสียสมาธิ ผมจะเรียนไม่รู้เรื่อง
‪เดี๋ยวผมก็สอบตกอีก ใช่ ไม่ต้องห่วงครับแม่ จุ๊บๆ
‪แม่งเอ๊ย โทษทีเพื่อน แม่ฉันเอง
‪พวกเขาไปเทเนรีฟแล้วก็บอกฉันว่า ‪"ซัมเมอร์นี้ลูกไปกับพวกเราไม่ได้
‪เพราะลูกสอบตกเป็นครั้งที่สามแล้ว ‪ลูกต้องอยู่ที่มิลาน"
‪ก็ไปสิโว้ย
‪คิดเหรอว่าฉันจะใช้เวลาช่วงซัมเมอร์ที่มิลาน
‪ไม่มีทาง ฉันเลยมาอยู่ที่นี่ไงล่ะ
‪แล้วตอนนี้นายกับฉันกำลัง ‪ใช้เวลาซัมเมอร์นี้ด้วยกัน
‪- นายแฮปปี้ไหม ‪- อืม
‪นายเจ๋งที่สุด ว่าแต่มาทำอะไรที่นี่
‪ฉันมาที่นี่เกือบทุกปีแหละ
‪ปีนี้ฉันตัดสินใจมาที่นี่ในนาทีสุดท้าย
‪- ก็เลยต้องมาพักที่นี่ ‪- เข้าใจแล้ว
‪นายว่าตัวไหนดี ตัวนี้หรือตัวนี้
‪ฟังนะเพื่อน มันเห่ยทั้งสองตัวเลย
‪แต่แค่ไปทะเล ทำไมต้องคิดเยอะด้วย ไม่รู้สิ
‪ก็ฉันคิดเยอะ จะทำไม
‪ทำไมล่ะ ก็ฉันไม่เข้าใจ หรือนายนัดยิ้มกับใครไว้
‪เพราะฉันช่วยนายได้นะ ฉันเพื่อนนายนะเว้ย
‪อ้อ คือว่า...
‪มีผู้หญิงที่ฉันชอบไปที่นั่นด้วย
‪ฉันชอบเธอมากๆ
‪แต่เธอไปคบกับคนอื่นห้าปี อะไรแบบนั้น
‪นายมาที่นี่เพื่อผู้หญิงที่คบกับคนอื่นตั้งห้าปีเนี่ยนะ
‪โคตรบ้าเลยเพื่อน ฉันชอบนายจริงๆ
‪นายจะมาสนใจทำไม
‪ฉันจะออกไปชายหาด
‪ถูกต้อง เราจะออกไปชายหาด ‪ฉันอยากเห็นผู้หญิงคนนั้น
‪ถ้าเกวนด้าชอบนายขึ้นมา ฉันหัวเสียแน่
‪เกวนด้าไม่ชอบฉันหรอก ไม่มีทาง
‪- รับลูกนะ ‪- รับไป เกวนด้า
‪ทุกคน ฉันกลับไปนอนต่อดีกว่า
‪ช่วยส่งลูกบอลให้หน่อยได้ไหม
‪หูหนวกหรือไง
‪- อะไรนะ ‪- ส่งบอลกลับมาให้หน่อย
‪โทษทีฉันไม่เห็น
‪ฉันก็ไม่เห็นเหมือนกัน ‪แต่อย่างน้อยเราก็มีอะไรที่เหมือนกัน
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อฟูริโอ ‪- วินเชนซ์
‪หลังเล่นเกมนี้จบเดี๋ยวฉันซื้อสไปรท์ให้
‪เพื่อเป็นการขอโทษที่ฉันทำตัวโง่ๆ แล้วกัน
‪โอเค
‪งั้นไว้เจอกันนะ
‪"ไว้เจอกัน" เหรอ นี่ฉันพูดอะไรไปวะ
‪เป็นไงบ้าง
‪โคตรแย่ "คุณยังสดใสไม่พอ คุณยังใหม่ไม่พอ"
‪- มันแปลว่าอะไรวะ ‪- อย่าคิดมากสิ
‪ซาเฟร่า เอบบาสต้าถูกปฏิเสธมาตั้งกี่ครั้ง
‪"ซาเฟร่า" อีกแล้ว ไม่อยากได้ยินแล้วโว้ย!
‪ขนาดใส่กางเกงในนำโชคแล้วนะเนี่ย
‪ฮาโหล
‪(พูดภาษาเยอรมัน)
‪ไม่ๆ ผมไม่ใช่ไลฟ์การ์ด ผมไม่ได้ทำงานที่นี่
‪พูดเป็นภาษาเยอรมันยังไงวะ
‪(พูดภาษาเยอรมัน)
‪สองอันใช่ไหม ได้ แต่ผมไม่ใช่... ‪โอเค เดี๋ยวไปเอาให้
‪สองอันนะ
‪ผมจะกางให้ตรงนี้นะ
‪- โอเค ‪- โอเค
‪ย้ายเตียงพวกนั้นทำไม
‪ขอโทษครับ ผมบอกไปแล้วว่าไม่ได้ทำงานที่นี่
‪แต่พวกเธอพูดภาษาอิตาลีไม่ได้เลยสักคำ
‪- ขอโทษค่ะ คุณเป็นไลฟ์การ์ดคนใหม่เหรอ ‪- ไม่ใช่ครับ
‪น่าเสียดายจัง
‪นี่ไอ้หนุ่ม
‪- สนใจทำงานไหม ‪- งานอะไรครับ
‪ไกด์ปีนเขามั้ง อยู่ชายหาด ‪ก็ต้องเป็นไลฟ์การ์ดสิ
‪สนใจไหม ทำงานจันทร์ถึงศุกร์ ‪อาทิตย์ละ 250 ยูโร เริ่มงานหกโมงเช้า
‪ถ้าต้องการที่พัก ก็มีห้องอยู่ตรงข้างหลังนั่น
‪ที่ที่ฟูริโอลูกชายหน้าโง่ของฉันซุกหัวนอน
‪เอาไง จะทำไหม
‪ให้ตายสิ ผมไม่รู้ ผมจะอยากทำไหม อยากสิ
‪อ้อ ลืมถาม นายว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า
‪ผมว่ายน้ำเป็นไหมน่ะเหรอ
‪ผมสามารถดำน้ำระยะสิบเมตร ‪ไปยี่สิบเมตรโดยไม่ต้องหยุดหายใจได้
‪- พ่อปลาโลมา ‪- ปลาทูมากกว่าครับ
‪ไม่ การฝึกไม่ได้ผล เราทำไม่ได้
‪ฉันขอเล่นเป็นเซ็นเตอร์หลังได้ไหม
‪ได้โปรดเถอะ เกว
‪บอกซิว่าทำไมเธอไม่เคยส่งบอลให้ฉันเลย
‪งั้นบอกหน่อยซิว่าทำไมถึงกดไลค์รูปก้นรูปนั้น
‪เรื่องก้นอีกแล้ว บ้าบอจริงๆ
‪ไม่เอาน่าพวก พักเบรคกันก่อน ‪การแข่งจะเริ่มพรุ่งนี้แล้วนะ
‪- ทุกคน ‪- มาร์โค!
‪- ในที่สุดก็มา ‪- ใช่
‪นายเฉื่อยมาด้วยเหรอเนี่ย
‪เธอเรียกนายว่านายเฉื่อยเหรอ
‪ใช่ เพราะฉันไม่ค่อยร่าเริงเท่าไหร่ ‪แต่เพราะฉันไม่ค่อยพูดเท่านั้นเอง
‪อ้อ เข้าใจแล้ว
‪มาร์โค ทำไมนายมาอยู่นี่ ‪ปีนี้นายบอกว่าจะอยู่บ้านไม่ไใช่เหรอ
‪ใช่ แต่ฉันก็หาทางเจอจนได้
‪- นี่คือ... ‪- ทอมมี่ ฉันชื่อทอมมี่
‪- ชื่อเรียกง่ายๆ ‪- ยินดีที่ได้รู้จัก
‪เกว
‪เป็นไง เกว สบายดีไหม
‪ดี ฉันสบายดี ฉันดูเหมือนไม่สบายหรือไง
‪- ทุกอย่างปกติดี ‪ - ไม่ มันก็แค่คำถามที่เขาถามกัน
‪ที่ถามโดยไม่สนว่าคำตอบคืออะไร
‪- อ้อ ‪- ไม่ๆ ไม่ใช่ว่าฉันไม่สนนะ
‪มันก็แค่คำถาม เกวนด้า ‪ฉันแค่ไม่อยากทำให้เธอประหม่าเฉยๆ
‪งั้นฉันไปก็ได้
‪ไว้เจอกันนะ
‪เบโบทิ้งเธอไป เธอก็เลยเศร้า
‪เบโบทิ้งเธอเหรอ
‪โทษที ฉันไม่เข้าใจ เบโบทิ้งเธองั้นเหรอ
‪กำลังนินทาฉันอยู่ใช่ไหม
‪ไม่เลย เรากำลังคุยกันเรื่องทีม
‪ทอมมี่ นายเล่นวอลเลย์ฯเก่งไหม
‪- ฉันอัดมันได้ ‪- เยี่ยม
‪โอเค มาร์โคเป็นฝ่ายรุก ฟูริโอเป็นกองหนุน
‪- เรายังขาดผู้เล่นอีกคน ‪- ว่าไงที่รัก สบายดีไหม
‪เขาไง
‪ไลฟ์การ์ดคนใหม่
‪ผมอยู่ที่ทำงาน ใช่ ผมรู้
‪เบโบทิ้งเธอ ช่วงนี้แหละ
‪คุณเชื่อไหม
‪พวกเขาจ้างผมโดยที่ไม่คิดอะไรเลย
‪งั้นคุณก็ไม่กลับมาใช่ไหม ‪จะอยู่ที่นั่นจนหมดฤดูเลยเหรอ
‪ผมจะอยากกลับไปทำไมล่ะ วิโอ
‪กลับไปให้พ่อแม่พูดใส่ว่า "หยุดฝันเฟื่อง" ‪แล้วก็ให้ฉันไปทำงาน
‪ตัดไส้กรอกที่ร้านขายของด้วยกันน่ะเหรอ
‪- ผมเนี่ยนะ ‪- โอเค แน่ใจนะว่าจะไม่ลืมฉัน
‪ชิโร มาช่วยตรงนี้หน่อย!
‪ครับ จะไปเดี๋ยวนี้เลย
‪ที่รัก มันอาจจะแปลกสักหน่อย ‪แต่ผมต้องไปทำงานแล้ว
‪- ไปก่อนนะ จุ๊บๆ ‪- โอเค บาย
‪ไปเดี๋ยวนี้เลยครับ
‪(เชซาเร บีชคลับ 66)
‪ฟูริโอ มีลังน้ำรอให้แกยกออกไปอยู่นะ
‪ผมยกไม่ได้ ข้อเท้าผมแพลงตอนเล่นวอลเลย์ฯ
‪ฉันน่าจะเป็นไลฟ์การ์ดของที่นี่ นายเชื่อไหม
‪นายรู้สึกได้ไหม
‪คาโบนาร่าแบบไม่มีครีมเพิ่งเดินผ่านไป
‪- อะไรนะ ‪- คาโบนาร่าแบบไม่มีครีม
‪คาโบนาร่าแบบไม่มีครีมงั้นเหรอ
‪ผู้หญิงน่ะถูกแยกออกเป็นสองประเภท
‪คาโบนาร่าแบบไม่มีครีม ‪กับคาโบนาร่าแบบมีครีม
‪ในคาโบนาร่า ครีมน่ะ...
‪จำเป็นต้องใส่
‪ไม่ใช่ ไอ้งั่งเอ๊ย วินเชนซ์ มันไม่มีครีม
‪เพราะงั้นที่อร่อยที่สุดคือแบบไม่มีครีมไงล่ะ
‪ไม่ใช่เพื่อดึงดูดความสนใจ ‪แต่เพื่อรสชาติที่แท้จริง
‪- สวยกว่าเยอะเลย ‪- ไม่เห็นจะรู้
‪เรื่องของเรื่องคือพวกนาย ‪หมกมุ่นอยู่แต่เรื่องความสวย
‪ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ฉันไม่ได้ใส่ใจเลย
‪ฉันตกหลุมรักด้วยผิว กลิ่น เสียง
‪วินเชนซ์
‪แต่นายน่ะ เคยกิน...
‪คาโบนาร่าใช่ไหม
‪ไม่
‪ฉันไม่เคยกินคาโบนาร่าแบบที่นายหมายถึง
‪ตาฉันมองไม่เห็น แต่หยุดทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว
‪เดี๋ยวฉันจะช่วยให้นายได้กิน ‪คาโบนาร่าที่อร่อยที่สุดในชีวิตเอง
‪ไม่ล่ะ ฟูริโอ ฉันไม่ค่อยถูกกับผู้หญิง
‪ฉันมีไอเดีย
‪โอเค ฉันโหลดแอพให้นายแล้ว ‪เดี๋ยวจะตั้งหน้าโปรไฟล์ให้
‪ยังไม่บอกฉันเลยว่าคือแอพอะไร
‪มันก็แค่
‪แอพที่เอาไว้สร้างเคมีระหว่าง
‪คนที่มีความชอบเหมือนกัน ‪ถึงแม้จะอยู่ไกลกัน เพื่อมายิ้มกัน
‪เอาไว้นัดยิ้มกัน โอเคไหม
‪นายชอบเธอ เธอชอบนาย จากนั้นก็...
‪นายลืมอะไรไปหรือเปล่า
‪อ้อ นายผมบลอนด์ ฉันลืมใส่ลงไป ‪วินเชนซ์ อายุ 22 ปี สูง ผมบลอนด์
‪และพร้อมนัดบอด
‪ตลกมากเลย เห็นไหม ‪นายทำได้เสมอถ้านายต้องการ
‪- น่าขำจริงๆ ‪- โอเค
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจะบรรยายให้นายฟังเอง ‪บอกแค่ว่า "ชอบ" หรือ "ไปตายซะ" ก็พอ
‪- ง่ายๆ ‪- โอเค
‪เดินดูทางบ้างสิวะ
‪ฉันกำลังพูดเรื่องที่งานเบียร์ปองเมื่อคืนนี้
‪มีข้อดีสองข้อ สองเดือนนี้ยังไม่มีใคร ‪เอาชนะพวกเขาเลย
‪ฉันน็อคเอ้าท์ก่อน แต่ที่สองยังอยู่
‪ตอนนั้นฉันดื่มเบียร์ไปตั้ง 12 ขวด ‪แล้วก็เหนื่อยมาก
‪ฉันโยน ฉันตี แล้วก็ชนะจนได้
‪ตอนนี้รูปฉันแขวนอยู่ที่นั่นด้วย อยากเห็นไหม
‪อยากเห็นสิ ดูหนังเสร็จแล้วไปกัน
‪ไม่ล่ะ คืนนี้ฉันไม่อยากไปไหน
‪ยังเมาค้างอยู่เลย ฉันเหนื่อย
‪ฉันอยากพัก เราไปพรุ่งนี้แทนไหม
‪พรุ่งนี้เหรอ แต่วันนี้คือวันครบรอบของเรานะ
‪ไม่เอาน่าที่รัก มันจะต่างกันยังไง
‪ไว้โทรหานะ
‪หวัดดี
‪- นายจะอยู่ห้องฉันตลอดซัมเมอร์นี้ใช่ไหม ‪- ใช่ ก็พ่อนายสั่งมา ไม่ใช่ฉันอยากไป
‪ได้ งั้นเรามาคุยให้รู้เรื่อง ห้องมันเล็กมาก
‪มีเตียงพับเน่าๆ อยู่สองเตียง ‪ของนายเน่ากว่า
‪ถ้ากุญแจคาอยู่ที่ประตู แปลว่าฉันกำลัง ‪ทำคาโบนาร่า ห้ามเข้ามา
‪- คาโบนาร่าเหรอ ‪- คาโบนาร่า
‪แล้วจะทำบ่อยไหม
‪จริงๆ แล้วก็ยังไม่เคยทำ แต่ฉันไม่ยอมแพ้
‪ถ้าลูกบิดหมุนขึ้น แปลว่าฉันกำลังหลับ
‪และมันจะเกิดขึ้น... ตลอดเวลา
‪ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บ้านแล้ว
‪- เขาดีกว่าเยอะเลย ‪- คงงั้น
‪- เขารู้สึกว่าพื้นที่ของตัวเองถูกรุกราน ‪- เห็นฉันเป็นตัวอะไร หมาหรือไง
‪เราขาดผู้เล่นหนึ่งคนในการแข่งวอลเลย์บอล
‪อยากร่วมทีมกันไหม ฉันเห็นว่านายหน่วยก้านดี
‪เดี๋ยวนะ ทำไมเธอถึงถามเขาล่ะ
‪เธอพูดอะไรนะ
‪ผู้ชนะจะได้รับบัตรคอนเสิร์ตปิดฤดูร้อน
‪ส่วนผู้แพ้ต้องแก้ผ้าวิ่งรอบหาด
‪คงจะดีถ้าได้เห็นนายแพ้
‪แต่ใครจะรู้ ฉันอาจจะได้เห็น ‪นายแก้ผ้าอยู่แล้วก็ได้
‪- จะร่วมทีมกับเราไหม ‪ - ก็ได้
‪โอเค เจอกันพรุ่งนี้
‪อ้อ คืนนี้เราจะไปปาร์ตี้กัน อยากไปไหม
‪ปาร์ตี้อะไร
‪แม่ครับ คืนนี้มีงานที่ดิสโก้เธคในบีบลอส
‪- แต่ว่า ‪- อย่าเพิ่งอารมณ์เสียครับ
‪- ผมจะไปกับฟูริโอแล้วก็เพื่อนๆ ‪- กับใครนะ
‪กับฟูริโอ แล้วก็เพื่อนคนอื่นครับ
‪- เพื่อนเหรอ แต่ว่า... ‪- แม่ครับ ซัมเมอร์ แสงแดด ริชโชเน เพื่อนๆ
‪- ผมต้องทำคาโบนาร่า ‪- ทำอะไรนะ
‪เข้ามาเลยครับ
‪- เข้ามาเลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪เข้ามาเลยครับ
‪เดี๋ยว
‪ไม่นะ
‪แม่งเอ๊ย
‪ไม่เอาน่า
‪- อยู่ตรงนั้นไง ‪- มาร์โค!
‪ดูสิ เกวนด้าอยู่ตรงนั้น ‪คืนนี้เธอเป็นของนายแล้วเพื่อน
‪เชื่อฉัน เธอเป็นของนาย
‪แต่นายต้องถอดเสื้อนี่ออกซะ ‪มันเหมือนพวกไก่อ่อน
‪- ฟังฉันสิ ‪- พูดบ้าอะไรวะ
‪เชื่อฉันสิโว้ย โอเค ไม่มีปัญหา
‪- ไอ้เฮงซวยเอ๊ย ‪- ฉันทำอะไรผิด
‪ไม่ใช่นาย แฟนเก่าฉันโพสต์รูป ‪กับผู้หญิงที่อิบิซาไม่หยุดเลย
‪- ใส่เสื้ออะไรของนายเนี่ย ‪- ไม่ใช่ เสื้อมันเห่ย
‪- ฉันยืมมาน่ะ ไม่ใช่ของฉัน ‪- ว่าไงนะ
‪ฉันบอกว่าเสื้อมันเห่ย
‪หน้าตาก็ไม่สวย หน้าเหมือนหมาเลย
‪เขาทำเพราะอยากให้เธอหึงไง
‪ทุกวันนี้เขาทำสงคราม ‪ผ่านโซเชียลมีเดียกันทั้งนั้นแหละ
‪จริงเหรอ
‪ใช่ จริงๆ แล้วเธอน่าจะทำด้วยเหมือนกัน ‪เขาจะได้หัวเสียบ้าง
‪- ดูสิ ‪- ไอเดียดีมาก ขอบคุณนะมาร์โค
‪ไม่เป็นไร
‪เข้ามาเลยครับ
‪ไม่ได้
‪คุณห้ามเข้า
‪- ทำไมล่ะ ‪- คืนนี้มีธีมชุด
‪แล้วถ้าคุณสังเกตดู คนที่อายุเยอะที่สุดที่นี่คือ 25
‪แล้วไง นี่คือสถานที่สาธารณะ ฉันจะเข้า
‪- ไม่ได้ครับ ‪- ฉันต้องการคุยกับเจ้าของ
‪เขากำลังทานอาหารอยู่
‪ถ้าผมไปขัดจังหวะ
‪- เพราะมีคนอายุ 50... ‪- ใครอายุ 50
‪ต้องการเข้าปาร์ตี้ของคนอายุต่ำกว่า 30 ‪ผมคงบกพร่องในหน้าที่
‪เป็นหน้าที่ที่ห่วยแตกมาก
‪ผมจะทำเป็นไม่ได้ยิน ‪เพราะเสียงเพลงมันดังก็แล้วกัน
‪สองคนนั่นเข้ามาได้
‪ฉันต้องจ่ายเท่าไหร่ถึงจะเข้าได้
‪ไม่เอาน่า ลืมมันซะ
‪ลูกชายฉันอยู่ข้างในกับคนแปลกหน้า ‪ฉันต้องไปดูว่าเขาโอเคไหม
‪เชื่อผมนะ อย่าไปรบกวนลูกชายเลย
‪เขาอยู่กับเพื่อนๆ กำลังสนุกกัน
‪ลูกฉันตาบอด เขาต้องมีคนคอยช่วย
‪แล้วทำไมฉันต้องมาอธิบายให้คุณฟังด้วย
‪ให้ฉันเข้าไปเถอะ
‪อยากรู้ว่าโอเคไหมงั้นเหรอ ‪ถ้ามีโทรศัพท์ก็โทรหาไปเขาสิ
‪ไอ้บ้าเอ๊ย!
‪ให้ตายสิ
‪- สี่ปี ‪- ทำไมต้องทำเสียงแบบนั้นด้วย
‪นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการทำในวันครบรอบของเรา
‪แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมหลังๆ มานี่ ‪เราพูดแต่เรื่องไร้สาระ
‪- เธอบอกเขาเรื่องนั้นหรือยัง ‪- เรื่องอะไร
‪- ที่เธอได้ทุนไปเรียนที่แคนาดา ‪- ยังไม่ได้บอก
‪เขาอยู่กับเพื่อนตลอด ‪เลยยังไม่มีเวลาที่เหมาะสม
‪ไม่รู้สิ จะห่างกันตั้งหนึ่งปี
‪ใครส่งข้อความมาหาเธอ ‪ตั้ง 20 ข้อความต่อวินาที
‪ลูก้า มัตเตโอ ฟรานเชสโก
‪แล้วก็มีอีกคน แต่ฉันจำชื่อไม่ได้
‪ไปเจอพวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
‪ไม ฉันไม่เคยเจอพวกเขาเลย
‪- จริงเหรอ ขอดูหน่อย ‪- ดูสิ
‪(นิคโค อายุ 30 ซื้อขายหุ้น ‪อเลสโซ อายุ 31 นักลงทุนการเงิน)
‪- คนนี้น่ารัก ฉันชอบ ‪- เบอา ไม่เอาน่า
‪ลองดูก่อน คุยกับพวกเขามันสนุกนะ ‪เชื่อฉันสิ
‪- ฉันมีแฟนแล้ว ‪- แล้วไง
‪เขาไม่สนเรื่องวันครบรอบของเธอนะ
‪แค่คุยมันไม่ท้องหรอกน่า
‪คนนี้หน้าดูหื่นๆ ดี ฉันจะกดไลค์เธอ
‪จับคู่กันแล้ว ต่อไปนายก็ส่ง ‪ข้อความหาเธอได้ ส่งเลย
‪ไม่ล่ะ ฉันจะไปคุยอะไรได้ ไม่
‪ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับผู้หญิงที่ฉันเจอแบบนี้ดี
‪เจอแบบนี้เหรอ
‪ผู้หญิงที่เจอแบบนี้น่ะเจ๋งที่สุด เข้าใจไหม ‪ส่งข้อความไปหาเธอซะ
‪- ส่งข้อความไปสิโว้ย! ‪- ฉันไม่รู้ว่า...
‪- ส่ง! ‪-โอเคๆ ฉันจะส่งข้อความไป
‪"หวัดดี ฉันชื่อวินเชนซ์" ส่ง
‪- พอใจหรือยัง ‪- มันยากมากหรือไง
‪"หวัดดี ฉันชื่อวินเชนซ์" ก็แค่นี้
‪- เธอตอบมาแล้ว ‪- ว่าไงบ้าง
‪"ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อคามิลล่า"
‪ไม่ใช่ชื่อเบอาเหรอ
‪ไม่ ปล่อยฉันนะ!
‪ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ฉันจะแจ้งจับนาย!
‪ปล่อยนะ!
‪มีอะไรเหรอ ฟู
‪ไม่มีอะไร พวกการ์ดเอาตัวผู้หญิงแก่ ‪ที่เมาแล้วออกไปเฉยๆ
‪สาบานเลยนะ โคตรเหมือนเสียงแม่ฉันเลย
‪- แม่นายเป็นพวกยายแก่ขี้เมาเหรอ ‪- ไม่ใช่อยู่แล้ว
‪- มาเถอะ ไปเต้นกัน ‪- ไปสิ
‪- มาราล่ะ ‪- หวัดดี
‪หวัดดี มาราล่ะ
‪ฉันว่าคืนนี้เธอน่าจะตกหลุมรักอีกแล้ว
‪- เดี๋ยวก็ถึงคิวนายเอง ‪- โอเค
‪หวัดดี
‪- ไงพวก นี่คือชิโร ‪- หวัดดี
‪เราจะดื่มเพื่ออะไรดี
‪- เพื่อสิ่งนั้นที่ลงท้ายด้วย "มิ" ‪- อะไร
‪- "จิมิ" ไง ‪- เย้!
‪เอาละริชโชเน มันเริ่มขึ้นแล้ว!
‪ทรี ทู วัน เล็ตซ์โก!
‪ยกมือขึ้นๆ !
‪(ไอแอมเกวนด้า97)
‪ไม่นะ
‪ดูสิว่าเธอถ่ายรูปกับใคร ไอ้ไลฟ์การ์ดคนนั้น!
‪เธอกำลังเล่นตลกกับฉันใช่ไหม
‪เวลาที่ฉันอยากให้คนมองเห็น กลับไม่มีใครสนใจ
‪เวลาที่ฉันอยากหายตัวไป ‪ทุกคนกลับมองเห็นฉันตลอด
‪เพื่อน ฉันขอบอกอะไรนายหน่อยได้ไหม ‪นายโคตรน่ารำคาญเลยว่ะ
‪โคตรของโคตรน่ารำคาญ
‪พวกนั้นเรียกนายว่านายเฉื่อย ‪ถามตัวเองสิว่าทำไม
‪- เปลี่ยนเรื่องเถอะ ว่าแต่นายนอนกรนไหม ‪- กรน
‪เยี่ยม
‪ฉันหาที่อุดหูไม่เจอ แม่งไปอยู่ไหนวะ
‪อะไรเนี่ย
‪น่าจะเป็นรูปของไลฟ์การ์ด
‪อะไร
‪วาเลนติน่า
‪มิเชล
‪อันนี้ส่งมาจากเยอรมัน ตอนปี 1993
‪อันนี้เป็นจดหมายบอกรัก ‪ว่าเธอมีช่วงซัมเมอร์ที่ยอดเยี่ยมมาก
‪ถ้างั้นกวลเทียโรก็ไม่ได้โม้น่ะสิ
‪กวลเทียโร ไอ้บ้าเอ๊ย
‪การยั่วยวนผู้หญิงมันคือศิลปะ
‪พวกนายอยากให้ฉันบอกความลับของฉันไหมล่ะ
‪ในบรรดาเสือสาวในย่านนี้
‪นายเอาแต่ชอบผู้หญิงคนเดิมตลอด
‪ผมรู้ แต่ถ้าไม่เป็นแบบนี้ผมก็คงไม่ตกหลุมรักสิ
‪นายน่ะสติไม่สมประกอบ
‪ในห้าปีนี้เธอไม่มองนายเลย ‪แล้วยังจะไปตามจีบอยู่อีก
‪บอกเขาสิว่านายไม่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อน ‪เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้เกวนด้า
‪- ต้องบอกเขาทุกเรื่องเลยหรือไง ‪- ใช่
‪แน่นอน นายไม่ต้องการกูรู ‪เรื่องรักอย่างฉันให้ช่วยหรอก
‪นายต้องการจิตแพทย์มากกว่า
‪ตาแก่ ไหนลองบอกวิธีที่จะ ‪ทำให้เขาหลุดจากตรงนี้ได้ไหม ไม่งั้น...
‪ให้บอกวิธีงั้นเหรอ
‪ฟังนะ เราหยุดเรื่องนี้กันก่อนได้ไหม
‪เขาไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงตั้งนานแล้ว ‪จดหมายฉบับสุดท้ายตั้งแต่ปี 1999 นู่น
‪จบเถอะ
‪ไอ้หนุ่ม ปี 1999 เขามีอีเมลกันแล้ว
‪- เอาละ ไปชายหาดกันเถอะ ‪- ไปสิ
‪เดี๋ยวฉันจะช่วยนายล่อลวงแม่สาวเกวนด้านั่นเอง
‪แต่นายต้องทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง ‪เป็นการตอบแทน
‪น้ำยาขจัดคราบอยู่ไหน
‪- เฮ้ ‪- เอ็มม่า
‪ชิโร!
‪เอ็มม่า เธอรัดคอฉันอยู่นะ
‪เอ็มม่า มาทำอะไรที่นี่
‪แกรนด์ โฮเทลต้องการให้ฉันมาเป็น ‪พนักงานเสิร์ฟจนถึงเดือนกันยายน
‪- เยี่ยมเลย ‪- เฮ้
‪พรุ่งนี้เกมจะเริ่มเวลาบ่ายสอง นายจะไปใช่ไหม
‪ไปสิ นี่คือเอ็มม่า เพื่อนสนิทของแฟนฉัน
‪งั้นเธอก็เป็นเพื่อนสนิทของฉันด้วยใช่ไหม ‪ฉันมารา ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ฉันเอ็มม่า
‪- บาย ‪- บาย
‪เธอเป็นแบบนี้แหละ ชอบแกล้งตลอด
‪ฉันดีใจที่นายก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน
‪เราจะได้ไปปาร์ตี้ช่วงแฮปปี้อาว์เวอร์ด้วยกัน
‪แม้ตอนที่มาชายหาด ‪ฉันก็ขอเตียงอาบแดดจากนายได้
‪- ใช่ ไม่ ‪- ทำไมล่ะ
‪เพราะว่ามันเต็ม เต็มแล้ว ดูสิ ‪ผู้หญิงคนนั้นเอาตัวสุดท้ายไปแล้ว
‪แล้วป้ายนั้นล่ะ
‪(ลด 30 เปอร์เซ็นต์ ‪สำหรับผู้สมัครสมาชิกตามฤดูกาล)
‪ฉันจะไปรู้ไหมล่ะ
‪หรืออาจจะ... มีบางคนตาย
‪เพิ่งตายที่นี่โดยไม่มีการแจ้งเตือน ‪คุณผู้หญิงอยากวางเตียงตรงไหนล่ะครับ
‪- หน้าทะเลเลยไหม ‪- ถ้าได้ก็ดี
‪- เชิญก่อนเลย ‪- ขอบคุณ
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- อรุณสวัสดิ์
‪- วาเลอเรียนซองหนึ่งค่ะ ‪- ได้ค่ะ
‪ถ้าเพื่อระงับความกังวลของคุณ ‪ผมจะซื้อสองซองเลย
‪เอ่อ สวัสดีค่ะ
‪นั่น... ฝีมือฉันเหรอคะ
‪- ครับ กลางเบ้าตาเลย ‪- ขอโทษที ฉันทำเกินไปหน่อย
‪พอเป็นเรื่องวินเชนโซ่ทีไร ฉันขาดสติทุกที
‪ผมมั่นใจว่าศาลจะติดสินลดโทษ
‪ให้แม่ผู้วิตกกังวลนี่เอง
‪ผมล้อเล่นน่า
‪มันเป็นส่วนหนึ่งของงานที่ต้องเจอ ‪พวกแต่งตัวไม่เข้าธีม พวกขี้เมา
‪พวกแม่สติแตก
‪ผมก็มีแม่แบบนี้เหมือนกัน เธอน่ารำคาญมาก
‪ช่วยคิดเงินชิ้นนี้ให้ด้วย ขอบคุณค่ะ
‪พวกผู้หญิงคิดจริงๆ เหรอว่า 12 ยูโร ‪จะพอให้ถอนการฟ้องร้องได้
‪- ทำไม คุณฟ้องไปแล้วเหรอ ‪- ใครจะรู้
‪คุณจะฟ้องได้ไงในเมื่อคุณไม่รู้ชื่อฉัน
‪นั่นสิ ถ้าคุณบอกผม ‪เราจะได้ทำเรื่องให้สมบูรณ์ได้
‪ผมชื่อลูซิโอ
‪อิเรเน่
‪ผมสีบลอนด์ สีบรูเน็ต ผมสีเข้ม ‪พวกเมกัน พวกลูกผสม
‪มีทางเดียวที่จะสอยมาได้หมด
‪- การฟัง ‪- อะไรเนี่ย นั่นคือคำแนะนำเหรอ
‪ผมฟังแล้ว พวกเธอยังไม่มายุ่งกับผมเลย
‪นายอาจจะไม่รู้วิธีฟังที่ถูกต้อง
‪นั่นไง ตัวอย่าง
‪ไหนลองอธิบายมาซิ
‪ผมไม่รู้
‪สองคนนั้นเพิ่งเจอกัน เห็นแล้วก็บอกได้เลย
‪นายจะเห็นว่าเธอเขินอาย
‪นานแล้วที่เธอไม่ได้คุยกับผู้ชายตามลำพัง
‪เธอแตะผมตัวเอง เห็นไหม
‪- แล้วเขาล่ะ ‪- เขา...
‪ฉันจะไปรู้ได้ไงวะ
‪ลองชิมดูว่าชอบไหม
‪นี่เธอใส่กระเทียมไปทั้งสวนหรือไง ‪คนในทีมได้กลิ่นคงตายไปข้าง
‪ทำไม ไม่ได้ใส่เยอะเลย
‪ว่าแต่เรื่องวอลเลย์บอล...
‪ฉันเห็นมารา คนที่นายแนะนำให้ฉันรู้จัก
‪พวกนายดูสนิทกันดีนะ
‪หมายถึงแบบโคตรสนิท
‪- หมายความว่าไง ‪- นายเพิ่งมาที่นี่ได้วันเดียว
‪แต่เหมือนพวกนายรู้จักกันมาเป็นชาติ
‪- วิโอล่าสั่งให้เธอจับตาดูฉันใช่ไหม ‪- ไม่ใช่
‪อย่ามาโกหก ฉันรู้จักเธอดี
‪เธอแค่พูดว่าถ้ามีใครเข้ามาจีบนาย
‪ฉันได้รับอนุญาตให้ฆ่ามัน ก็เท่านั้น
‪งั้นเธอต้องเหนื่อยหน่อยนะ สาวน้อย
‪ดูผู้หญิงคนนั้น ที่ใส่ชุดเขียว ไหนบอกมาซิ
‪เห็นไหม เธอคนนั้นน่ะตัวปัญหา ‪เธอชอบใช้นมคิด มากกว่าใช้สมองคิด
‪ถ้านายทำแผนเธอพังล่ะก็ เธอจะเหวี่ยงให้ทันที
‪สุดยอด คุณนี่รู้ของแท้
‪ฉันน่ะเป็นเครื่องมือค้นหาสาวฮอต ‪นายคลิกถาม ส่วนฉันก็ตอบให้
‪เอาโทรศัพท์คืนให้ฉันได้หรือยัง
‪เธอให้ฉันยืมแชทเองนะ
‪ใช่ แต่ฉันไม่ได้บอกให้จีบกับผู้ชาย ‪ทั้งคืนด้วยโปรไฟล์ของฉันนะ
‪ฉันไม่ได้จีบกับเขานะ เราแค่คุยกัน
‪เหรอ คุยเรื่องอะไรล่ะ
‪เพราะฉันสงสัยว่าเธออาจะส่งข้อความ ‪อนาจารผ่านโทรศัพท์ของฉัน
‪ข้อความอนาจารอะไร ‪เราคุยกันเรื่องสตาร์ วอร์ต่างหาก
‪เดี๋ยวนะ นี่นายล้อฉันเล่นเหรอ
‪นี่คือแอพที่คนโหลดมาเพื่อใช้นัดยิ้มกัน
‪ถ้ามัวแต่คุยเรื่องสตาร์ วอร์ผู้หญิงคงวิ่งหนีพอดี
‪ว่าแต่... นายเคยดูสตาร์ วอร์ด้วยเหรอ
‪ทุกคนเคยดูทั้งนั้นแหละ
‪ฉันหมายถึง นายน่าจะไม่ชอบดูน่ะ
‪ช่างมันเถอะ นั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก
‪คามิลล่าไม่เหมือนกัน
‪เธอฉลาด มีความรู้ แล้วก็มีอารมณ์ขัน
‪น่าจะเป็นเธอส่งมา
‪นี่ เพลงของคอยเอซที่นายบอกฉันมันเจ๋งมากเลย
‪ฉันบอกเธอว่าแป้นพิมพ์ฉันพัง ‪เราเลยส่งข้อความเสียงหากันแทน
‪โคตรฉลาดเลยเพื่อน ฉลาดมาก วินเชนซ์
‪นายก็ฉลาดสัสๆ กินของฉันหมดเลย
‪ผมขอถามอะไรที่จริงจังหน่อยนะครับ
‪คุณเคยมีความรักบ้างไหม
‪ฉันเหรอ ไม่ต่ำกว่า 400 ครั้งเลยแหละ
‪- ประมาณห้านาที ‪- กวลเทียโร ได้โปรด
‪อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยเจอผู้หญิง
‪- ที่มีค่างั้นเลยเหรอ ‪- เคยสิ
‪เธอไง
‪คุณไม่เคยมองฉันเลยนะ
‪นายต้องหาอะไรบางอย่าง ‪ที่จะทำให้นายได้อยู่กับเธอ
‪และทำให้เธอเห็นว่านายคือ ‪ผู้ชายที่เธอต้องการ เข้าใจไหม
‪ไม่รู้สิครับ แฟนเธอเพิ่งทิ้งเธอไป
‪นั่นไง เธอเป็นของนายแล้ว
‪เผื่อคุณเปลี่ยนใจ
‪ขนาดแก่กว่ายังหลงเลย
‪พวกเด็กกว่าน่ะยังรอได้
‪แต่พวกนี้จะตายตอนไหนก็ไม่รู้
‪งั้นผมไปก่อนนะ กวลเทียโร
‪- ไว้เจอกันครับ ‪- บาย
‪มาเลย
‪บล็อค
‪อะไรเนี่ย เอ็มม่า
‪เจ็ดต่อสอง
‪- น่าอายจริงๆ ‪- พวกนั้นจะเตะก้นเราเหรอ
‪ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ
‪อยู่ดีๆ ก็ทิ้งฉันไป ฉันงงมาก
‪ปิดโทรศัพท์ แล้วก็ไม่ตอบข้อความฉันเลย
‪- นายคิดว่ามันปกติไหม ‪- ลองคิดดูสิ
‪ฉันรู้ว่าเขาเหมือนคนเลว แต่มันไม่ใช่
‪บางทีเขาอาจจะกลัว
‪ใครไม่กลัวความรักบ้าง ‪นายกลัวเหมือนกันใช่ไหม
‪ฉันไม่กลัวอะไรเลยต่างหาก
‪เราคุยกันบ่อยมากเลยนะ รู้ไหม
‪แล้วเขาก็คอยใส่ใจ ปกป้องฉันเสมอ
‪แต่ช่วงหลังๆ เหมือนบางอย่างแตกหัก ‪อะไรทำนองนั้น
‪แต่ฉันเป็นพวกแข็งแกร่ง ‪ก่อนจะเลิกกันเราฟีทเจอริ่งกันด้วยนะ
‪แล้วเขาก็กอดฉันแน่นมาก
‪ฉันแค่ไม่อยากเชื่อว่าเขาไม่ต้องการฉันแล้ว
‪แล้วก็ไม่มีอะไร ตอนสุดท้าย เธอพูดว่า ‪"มาร์โค นายเหมือนพี่ชายสำหรับฉัน"
‪เข้าใจใช่ไหม คำว่าพี่ชาย
‪ไม่เอาน่า ฉันว่ามันก็ไม่ได้แย่สักหน่อย
‪ไม่แย่เลย แต่มันคือหายนะ
‪สรุปนายคือเฟรนด์โซน เยี่ยม
‪- อะไรนะ ‪- เฟรนด์โซน
‪หมายถึงว่าไม่ได้มองแบบผู้ชาย
‪แต่มองแบบเพื่อนคนสนิทอะไรประมาณนี้
‪หมดหวังแล้วไอ้หนุ่ม
‪ตรงนั้นยังไม่ทำเลย
‪ผมทำผิดตรงไหน
‪ทำผิดตรงไหนเหรอ นายชะล่าใจเกินไป
‪นายอยากเข้าใจไหม
‪เธอต้องคิดว่าสามารถไว้ใจนายได้ ‪แค่ถึงจุดๆ หนึ่งเท่านั้น
‪แล้วไงต่อครับ
‪จากนั้นพรุ่งนี้ไปหาเธอแล้วบอกว่า ‪"ฟังนะ บาโบ..."
‪- เบโบ ‪- เบโบ บาโบ อะไรก็ช่างเถอะ
‪ทิ้งเธอเพราะว่าเธอเอาแต่ใจ
‪- นั่นไง ‪- เขากำลังเกรียนใส่นาย
‪แน่นอน ฉันไม่พูดแบบนั้นแน่
‪- ฉันทำอะไรนะ ‪- เกรียน
‪"เกรียน" เป็นคำที่ใช้ในโซเชียลมีเดีย
‪เวลาใครบางคนอยากหาเรื่อง ‪หรืออยากทำให้อารมณ์ขึ้น
‪พวกนายพูดภาษาอะไรกันวะเนี่ย
‪ถ้านายอยากให้เธอสนใจ นายต้องฟังที่ฉันพูด
‪เข้าใจไหม
‪และฉันไม่ได้เครียนใส่นาย
‪เกรียน ก ไก่
‪เกรียน สะกดด้วย ก ไก่
‪- เกรียน ‪- ใช่
‪สุดท้ายคุณก็เป็นไลฟ์การ์ดจนได้
‪ใช่ ผมว่าผมตัดสินใจพลาดมาก
‪ได้เป็นไลฟ์การ์ดที่ริชโชเนน่ะมีเกียรติมากนะ
‪คุณคิดงั้นเหรอ
‪เพราะแบบนั้นสาวๆ ถึงมาที่นี่ไงล่ะ
‪ใช่ แต่พอใกล้จะหมดวัน ไลฟ์การ์ดต้องตื่นตัว
‪ทั้งๆ ที่เหนื่อยจะตายแล้ว
‪ฉันว่านั่นไม่ใช่ปัญหา คุณมีแฟนนี่
‪แล้วคุณรู้ได้ไง
‪ผู้หญิงร้ายๆ รู้จักวิธีดูผู้ชายดีๆ ค่ะ
‪ไปเถอะ ไปนอนพักสักหน่อย
‪นอนคนเดียวนะ
‪เฮ้ เป็นไงบ้าง
‪วันนี้ฉันรู้สึกแย่นิดหน่อย
‪ทุกอย่างโอเคหรือเปล่า
‪ผมโทรหาได้ไหม
‪ได้สิ
‪โทรหา คามิลล่า
‪ว่าไง
‪- คามิ หวัดดี ‪- หวัดดี
‪รู้สึกดีมากที่ได้ยินเสียงคุณ ‪แบบที่ไม่ใช่ข้อความเสียง
‪คุณอยู่ข้างนอกเหรอ ผมกวนหรือเปล่า
‪ไม่ๆ ฉันกำลังกลับบ้านน่ะ
‪ส่งมาให้หน่อย ส่งมาสิ
‪ไม่ใช่ปัญหาของฉันเลยที่นายไม่รู้วิธีเล่น
‪- เล่นอะไรของนายวะ ‪- พอได้แล้ว เงียบสักที!
‪- เล่นยังไงวะเนี่ย ‪- เล่นอย่างอื่นเถอะ
‪- ตื่นเถอะ ‪- ฉันไม่ชอบเลย
‪ฉันเป็นไลฟ์การ์ดมาสองปี ‪ไม่มีผู้หญิงคนไหนชายตามองฉันเลย
‪นายหน้าตาดี ฉันเกลียดนายจัง
‪- อย่าแตะนะ ไม่งั้นเจ็บตัวแน่ ‪- แค่ซี๊ดเดียวเองน่า
‪พอได้แล้ว ฟูริโอ ฉันจะไม่ทนแล้วนะ!
‪แม่งเอ๊ย เหมือนเดิมทุกคืนเลย
‪ไม่มีอะไรไปทำกันหรือไงวะ พวกเวรเอ๊ย
‪- ตั้งใจหน่อย ‪- โถ่
‪พวกผู้หญิงชอบฉัน!
‪ตอนฉันอายุ 13 ‪ฉันอยากไปเรียนมหาลัยที่แคนาดา
‪ตอนนั้นฉันต้องรออีก 10 ปีถึงจะโตพอที่จะไป
‪ฉันได้ทุนด้วยนะ
‪แต่ตอนนี้...
‪ตอนนี้มีบางอย่างที่ทำให้คุณกลัวแทบตาย
‪ใช่ เพราะฉันรู้สึกว่าตัวเองชอบที่นี่แล้ว
‪บางทีแม่ฉันอาจพูดถูก ‪อาจจะไม่มีเหตุผลที่ต้องไป
‪คุณรู้ไหมว่าช่วงหน้าหนาวที่นั่น ‪ติดลบ 30 องศาเลยนะ
‪ไม่ ไม่รู้เลย แต่ผมรู้ดีเรื่องแม่ผู้ตื่นตระหนก
‪ทำไมล่ะ แม่คุณเป็นไงเหรอ
‪พูดว่าท่านเปลี่ยนไปดีกว่า
‪ตอนผมอายุ 14 พ่อทิ้งแม่ไป ‪จากนั้นแม่ก็ไม่ไว้ใจใครอีกเลย
‪ผมกลายเป็นผู้ชายคนเดียวในชีวิตแม่
‪นี่คุณ
‪จะมานอนที่หาดไม่ได้นะ
‪ขอโทษครับ ช่วยหรี่ไฟฉายหน่อยได้ไหม
‪ขอโทษด้วยครับ รูมเมทของผม...
‪- ทำอะไรน่ะ จะให้ใบสั่งผมเหรอ ‪- ใช่สิ
‪ผมไม่ใช่รถนะ
‪คุณคิดว่าไงถ้า...
‪แทนที่จะคุยกันแบบนี้ ไม่รู้สิ
‪คุณอยากออกมาเจอกันไหม
‪มันคือจุดประสงค์ของแอพไม่ใช่เหรอ
‪เริ่มต้นด้วยข้อความจากนั้น...
‪ก็มาเจอกัน
‪ใช่ ก็จริง
‪- แต่เราก็ไม่ต้องเจอกันก็ได้ ‪- ใช่
‪เราแค่คุยกันแบบนี้ก็ได้
‪- ใช่ ‪- เยี่ยม ผมชอบแบบนี้
‪พวกเราเป็นเพื่อนเสมือนจริงได้ไหม
‪ได้สิ ผมชอบความสัมพันธิ์แบบเพื่อนเสมือนจริง
‪ผมไม่ค่อยมีเพื่อนน่ะ
‪เอาสิ ผมโอเคนะ
‪งั้นเราเป็นเพื่อนเสมือนจริงกันแล้วนะ
‪โอเค เพื่อนเสมือนจริง
‪เปิดประตูหน่อย คามิ
‪ซวยแล้ว
‪เกิดอะไรขึ้น มีอะไรหรือเปล่า
‪ไม่มีอะไร พ่อฉันมาหา ไว้คุยกันทีหลังนะ
‪ว่าไง
‪ขึ้นมาสิ
‪ฉันบอกเบอาไปแล้วว่าให้เธอมานอนค้างที่นี่ได้
‪ขอโทษจริงๆ
‪- พรุ่งนี้ได้ไหม ‪- ได้สิ
‪- ฝันดี ‪- ฝันดี
‪ขอโทษทีเอ็มม่า ‪แต่ห้องฉันเหมือนโรงพยาบาลบ้าเลย
‪มีคนมาที่ห้องตลอด แล้วฉันต้องตื่นแต่หกโมงเช้า
‪ฉันเหนื่อยมาทั้งวัน ได้โปรดช่วยฉันด้วย
‪ชิโร ฉันจะช่วยนายยังไงตอนดึกขนาดนี้
‪ฉันไม่... ห้องข้างๆ อาจจะว่างก็ได้นะ
‪ห้องข้างล่าง.. แต่ถ้าข้างล่างไม่มีคน ‪นายจะเอากุญแจไม่ได้ ไม่รู้สิ
‪ขอฉันนอนที่นี่ได้ไหม
‪ที่นี่ ตรงไหนล่ะ
‪ตรงนั้น
‪บนเตียงกับฉันเนี่ยนะ
‪ขอบคุณ
‪- ขยับ ‪- ไม่
‪- จากตรงนี้ นายต้อง... ‪- โอเค ไปเลย
‪ไปเลย
‪ทำเหมือนฉัน เงยหน้าขึ้น
‪ยินดีต้อนรับเข้าสู่ 66 บีช คลับ
‪งานที่ทุกคนคาดหวังของปีนี้
‪คุณแต่งเป็นใครเหรอ
‪ฉันแต่งเป็นสาวพินอัพค่ะ
‪ไปเลยๆ !
‪- ผมว่าเราคู่กันนะ ‪- งั้นเหรอคะ
‪เอาละทุกคน ส่งเสียงหน่อย
‪เร็วเข้า วางแอปเปิลเร็ว จะเริ่มแล้ว
‪คุณสูงมากเลย ฉันเขย่งไม่ถึง
‪พร้อมหรือยัง ห้ามโกงนะครับ!
‪- ถ้าคุณหัวเราะมันจะหล่นนะ ‪- เริ่มได้!
‪พวกเขาเริ่มขยับแล้วครับ!
‪ย่อตัวลงหน่อย ฉันเจ็บนิ้วเท้าแล้ว ยืนไม่ไหว
‪- โอเค ‪- เยี่ยม
‪- เดี๋ยว ช้าลงหน่อย ‪- ถ้าช้าเราก็แพ้สิวินเชนโซ่
‪นายพูดถูก
‪พวกนั้นเริ่มขยับแล้วนะ ‪มาเถอะ เดี๋ยวผมอุ้มคุณเอง
‪อุ้มละนะ
‪มาดูกันว่าใครจะเป็นผู้ชนะ ทีมเชียร์ลีดเดอร์ ‪กับทีมอินเดียกำลังนำอยู่
‪มาดูทีมราสต้ากัน ‪ไม่นะ พวกเขาเสียการทรงตัว!
‪เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ‪คุณสาวพินอัพปีนขึ้นไปแล้วครับ
‪- ปีนขึ้นไปบนใคร ‪- เงียบก่อน เดี๋ยวผมเสียศูนย์
‪แล้วพวกเขาก็ทำได้ ‪ปรบมือให้พวกเขาหน่อยครับ!
‪เราได้ผู้ชนะแล้ว!
‪ถึงเวลาดื่มแล้ว หมดถังเลยนะ
‪หมดถังๆ
‪- เอาละ ตอนนี้... ‪ - หมดถังๆ
‪- คุณต้องดื่มให้หมด ‪- อะไรนะ
‪- ใช่แล้ว ‪- อย่านะ
‪เยี่ยมมาก พวกเราปรบมือ ‪เป็นกำลังใจอีกครั้งหน่อยเร็ว
‪เยี่ยมมาก!
‪ฉันดื่มแอลกอฮอล์ไม่เป็นนะ ‪ตอนนี้หัวหมุนไปหมดเลย
‪แต่อย่างน้อยตอนนี้คุณก็ยิ้ม
‪หยุดเลยนะ
‪- แม่นายกำลังจีบกับผู้ชายอยู่ ‪- จริงเหรอ
‪ฉันรู้ว่ามันแปลก เราไม่เคยเจอกันเลย ‪แต่เราบอกกันทุกเรื่อง
‪- เหมือนคุยกับจิตแพทย์น่ะเหรอ ‪- ใช่ แต่อย่างน้อยเขาก็ตอบกลับนะ
‪จอร์จจะว่ายังไงเนี่ย เขารู้เรื่องนี้ไหม
‪ไม่
‪แต่ฉันจะไม่ทำอะไรผิดหรอก เบอา
‪พวกเราเป็นแค่เพื่อนเสมือนจริง
‪แล้วจิตแพทย์นั่นรู้ไหมว่าเธอมีแฟนแล้ว
‪ไม่รู้
‪คามิ เกิดอะไรขึ้นกับเธอ
‪สี่ปีมานี่เธอไม่เคยมองแม้กระทั่ง ‪ผู้ชายแซ่บๆ ที่เดินผ่านเลย
‪แต่ตอนนี้เธอมีอารมณ์ร่วมกับผู้ชายที่ไม่เคยเจอ
‪- สับสนเหรอ ฉันไม่ได้สับสน ‪- ไม่เหรอ
‪- หมายความว่าไง "มีอารมณ์ร่วม" ‪- อย่าโกรธสิ ลืมมันเถอะ
‪- นั่นไม่มากไปหน่อยเหรอ ‪- ไม่นี่
‪เรานั่งพักก่อนสักสองนาทีดีไหม
‪โทษทีค่ะ คุณจับคู่กับผู้หญิงที่ดื่มเบียร์ไม่เป็น
‪ผมรู้ แต่คู่เราเก่งมากนะ
‪เป็นคู่ที่ชนะ
‪มันก็แปลกนะคะ เพราะว่า...
‪การอยู่เป็นคู่ไม่เคยได้ผลกับฉันเลย
‪คุณแต่งงานแล้วเหรอ
‪แค่เคยค่ะ
‪คุณรู้ไหมว่าเขาพูดว่าอะไรก่อนจะทิ้งฉันไป
‪"ชีวิตนี้มันหนักหนาเกินไปสำหรับผม" ‪แล้วก็ทิ้งฉันกับวินเชนโซ่ไป
‪ใช่สิ เพราะฉันเป็นตัวถ่วง
‪จะไม่ให้เป็นตัวถ่วงยังไง ‪ในเมื่อต้องเป็นคนคิดเรื่องทุกอย่าง
‪ฉันชอบความสนุก ชอบออกไปข้างนอก ไปเต้น
‪คุณไม่รู้หรอกว่าฉันหัวเราะแบบบ้าคลั่ง ‪ครั้งล่าสุดเมื่อไหร่
‪หัวเราะจนเจ็บแก้มไปหมด
‪คุณจำครั้งล่าสุดของคุณได้ไหม
‪จำได้สิ เมื่อบ่ายนี้ไง
‪บ้าเอ๊ย กุญแจ
‪- เธอมาทำอะไรที่นี่ ‪- นายทำกุญแจหาย ฉันเลยเอามาคืนให้
‪ขอบคุณ ขอบคุณมาก
‪มันดีมากที่เธอเอากุญแจมาคืนให้ ‪แต่ช่วยคืนเสื้อฉันด้วยได้ไหม
‪- มันเป็นตัวที่สะอาดที่สุดที่ฉันมีแล้ว ‪- นายก็ถอดเอาไปสิ
‪ไม่ มารา เธอควรกลับไปซะ
‪- ทำไมล่ะ นายจะทำอะไร ‪- ไม่ ฉันไม่ทำอะไรทั้งนั้น
‪ก็ได้ งั้นฉันถอดเอง
‪- ชิโร ‪- โอ๊ย ซวยแล้ว!
‪- ว่าไง ‪- อยู่ข้างในไหม
‪ใช่ ฉัน... หลับอยู่
‪- มีอะไรเหรอ ‪- วิโอเลนเต้มาที่นี่
‪แฟนของฉัน!
‪โอเค เดี๋ยวเปิดให้
‪มานี่เลย
‪เธอต้องแอบอยู่เงียบๆ นะ
‪- ว่าไง ‪- ในที่สุดก็เปิด
‪ฉันเคาะมาสามชั่วโมงแล้ว ‪บาย วิโอ ไว้คุยกันทีหลัง
‪- บาย เอ็มม่า ‪- วิโอ!
‪ดีใจจังที่คุณโทรมาตอนนี้
‪- ว่าไงจ๊ะที่รัก ‪- เป็นไงบ้าง
‪ฉันคิดถึงคุณมากเลย เมื่อคืนฝันถึงคุณด้วย
‪อ้อ ฉันก็คิดถึงตัวเองเหมือนกัน
‪ทำอะไรน่ะ
‪ไม่มีอะไร ดูสิ
‪ฉันทำแขนแบบนี้ได้ด้วยนะ
‪ที่รัก เมื่อคืนนี้ฉันฝันถึงคุณด้วย ‪ในฝันเราอยู่หลังรถด้วยกัน
‪แล้วเราก็ทำแบบนี้
‪ไม่ วิโอ คุณทำอะไรน่ะ
‪ถอดเสื้อไง ต่อไปตาคุณแล้ว
‪ไม่ วิโอ คุณต้องการอะไร
‪เราจะไม่ได้เจอกันตั้งสามเดือนนะ ‪เราต้องหาวิธีบางอย่างสิ ใช่ไหม
‪แล้วถ้าใครเห็นเข้าล่ะ วิโอ
‪- ถ้าใครเห็นล่ะ ‪- ใครล่ะ
‪ก็พวกแฮกเกอร์รัสเซียไง พวกมันมีอยู่ทุกที่
‪พวกนั้นจะเอารูปไปโพสต์ในอินเทอร์เน็ต ‪มันวุ่นวายมาก
‪- วิโอล่า... ‪- ให้ตายเถอะ ชิโร
‪ให้ตายเถอะ
‪ฟังนะ วิโอล่า ผมต้องไปแล้ว ต้องไปทำงาน
‪ก็ได้ ค่อยมาทำต่อกันคืนนี้ โทรหาฉันด้วยนะที่รัก
‪- บาย ‪- บาย
‪เธอทำบ้าอะไร
‪ว่าไง
‪โทษที ชิโร ช่วยหยิบที่ชาร์จแบตโทรศัพท์ให้หน่อย
‪ได้สิ
‪ไป
‪เข้าไปอยู่ในนั้น
‪นี่ไง
‪- เธอร้องไห้ทำไม ‪- ไม่มีอะไร
‪- ฉันทำงานพลาดน่ะ ‪- อ้อ
‪ไปเดินเล่นด้วยกันไหม
‪- ตอนนี้เลยเหรอ ‪- ใช่
‪- คือฉัน... ‪- มีอะไรต้องทำเหรอ
‪ไม่ ไม่มี
‪จากนั้นถาดของฉันก็เอียง ‪แล้วทุกอย่างก็หกไปบนตัวเขา
‪น่าอายที่สุดเลย
‪เพราะถ้าเป็นในหนัง
‪เขาจะมองตา แล้วก็ปิ๊งรัก ‪แต่นี่ไม่เลย ไม่เลยสักนิด
‪เขาหัวเสียมาก ตะโกนเป็นภาษาสวีเดน
‪ทุกคนจ้องมาที่เรา ‪จากนั้นหัวหน้าพนักงานเสิร์ฟก็มา
‪แล้วเขาว่าไง
‪ไม่รู้เลย เขามาจากเบอร์กาโม ‪ฟังไม่รู้เรื่องสักคำ
‪แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจ
‪โอเค แต่การขโมยของกินของฉัน ‪ไม่ใช่ทางออก
‪ฉันควรทำไงดี ชิโร
‪ที่ทำงาน ฉันเสี่ยงที่จะโดนไล่ออกในหนึ่งอาทิตย์
‪ถ้าผู้ชายมองฉัน ก็จะเป็นปาฏิหาริย์
‪แต่พอพวกเขามอง ฉันก็ปาของไปทั่ว
‪บางครั้งฉันก็คิดว่าตัวเองเป็นบริจเจ็ตคนที่สอง
‪โทษที
‪อย่างน้อยเราก็มีไวน์
‪ไม่รู้สิเอ็มม่า
‪ฉันมาที่นี่เพื่อร้องเพลง
‪ไม่รู้ทำไมสุดท้ายถึงได้มาย้ายร่มกับเตียงทั้งวัน
‪แล้วฉันล่ะ ได้เกรดท้อปของมหาลัย
‪สุดท้ายก็เหมือนคนโง่เพราะถือจาน ‪สองใบพร้อมกันไม่ได้
‪ทำไมนายถึงอยากเป็นนักร้องล่ะ
‪ไม่รู้สิ ฉันอยากเป็นมาตลอด
‪ฉันรู้ แต่ทำไมล่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪ความจริงอาจจะเป็นเพราะว่า
‪ฉันอยากเป็นนักร้องมากกว่าแค่ร้องไปวันๆ
‪ฉันจินตนาการว่ามีคนดูเต็มสนาม ‪ทุกคนตะโกนเรียกชื่อฉัน
‪มีรูป มีลายเซ็นต์ มีกลุ่มแฟนคลับ
‪แต่มันต้องฝึกฝน ต้องมีความสามารถ
‪ต้องพยายาม บางทีฉันอาจไม่อยากทำก็ได้
‪ฉันเองยังไม่รู้ว่าอยากทำอะไร
‪ยังไม่รู้ว่าอยากเรียนให้จบมหาลัยไหม
‪หยุดเลย เธอมันพวกเด็กเรียนนะ
‪ฉันไม่ใช่พวกเด็กเรียนนะ ฉันแค่มีความจำดี
‪ฉันไม่รู้ว่าอยากเปลี่ยนคณะหรือเปลี่ยนเมืองดี
‪ริชโชเนเป็นเมืองที่สวยมากด้วย
‪นี่ ฉันจะฟ้องวิโอเลนเต้นะ!
‪- ฉันขอโทษ ‪- อะไรวะเนี่ย
‪ฉันทำตัวเองเจ็บ
‪- เจ็บเหรอ ‪- ใช่
‪ดูสิ
‪ไม่นะ!
‪นายนี่มันร้ายจริงๆ
‪ไอ้ขยะเอ๊ย
‪ไม่เอาน่า หายใจออกไหม
‪ฉันทำให้เธอกลัวเหรอ
‪กลับไปนอนกันเถอะ
‪(บีบลอสคลับ ริชโชเน)
‪- ดูนี่สิ ‪- อะไรเหรอ
‪เบโบมาดูสตอรี่ที่ฉันลงเมื่อคืนก่อน
‪มาร์โค แผนที่นายบอกว่า ‪ให้ฉันทำให้เค้าหึงมันได้ผล
‪เดี๋ยวฉันไปถ่ายรูปอีกดีกว่า
‪เกวนด้า!
‪เบโบทำถูกแล้วที่ทิ้งเธอไป
‪ทำไม
‪เพราะว่าเธอมันเอาแต่ใจ
‪เป็นไปได้ไง ฉันไปทำอะไร
‪ยังไงน่ะเหรอ
‪ก็เห็นอยู่ว่าเธอเล่นแต่โซเชียลมีเดีย ‪ทวิตเตอร์ทั้งวัน
‪คอยนับจำนวนคนกดไลค์
‪เธอเปลี่ยนไปเป็นคนที่สนใจแต่เรื่องตัวเอง
‪- ไอ้สารเลวมาร์โค ‪- เกวนด้า ฉันไม่ได้อยากพูดแบบนั้น
‪พวกนั้นขู่ให้ฉันทำ เกวนด้า
‪เยี่ยมเลยเพื่อน นายได้ออกจากเฟรนด์โซนแล้ว
‪หุบปากไปเลย
‪แป๊บนะ
‪ถอดไอ้นี่ออกน่าจะดีกว่าไหม
‪ใส่ไว้แบบเดิมดีกว่า ไม่งั้นเดี๋ยวเธอรู้
‪ใครจะรู้นะ
‪คามิลล่าไง เธออยู่ที่เดอะปาล์มนี่
‪ไม่ ฉันไม่ไปเดอะปาล์ม ถึงนายลากก็ไม่ไป
‪ฉันไม่ต้องลากนายไปไกลหรอก
‪เราอยู่ที่นี่แล้ว
‪- หมายความว่าไง ‪- ใช่
‪เอาโทรศัพท์มา ฉันต้องดูรูปเธอ
‪นายนี่มันเลวจริงๆ
‪(เบอา อายุ 20 นักศึกษา)
‪นั่นไง
‪ไอ้บ้าเอ๊ย
‪- มาเถอะน่า ‪- ช้าๆ หน่อย
‪เฮ้ หวัดดี
‪เคยเจอกันมาก่อนไหม
‪จำเขาไม่ได้เหรอ
‪- ไม่ ‪- นั่นไง เราไปเถอะ
‪อย่าเล่นตัวสิ พวกเธอส่งข้อความ ‪หากันทุกวันเลยนะ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย นายก็คือจิตแพทย์คนนั้น
‪- ไม่ใช่ ‪- จิตแพทย์เหรอ
‪เสียงเธอไม่ใช่แบบนี้
‪เสียงจะนุ่มกว่านี้
‪เหมือนว่าเธอจะหัวเราะอยู่ตลอด
‪แบบเสียงหัวเราะไม่หยุด ‪ที่ทำให้อยากหัวเราะตาม
‪ถึงแม้ว่าจะไม่มีอะไรน่าขันก็ตาม
‪แม้กระทั่งตอนได้ฟังเพลงครั้งแรก
‪นายจะรู้สึกว่าเสียงเต็มไปทั้งห้อง ‪แถมยังเติมเต็มตัวนายอีกด้วย
‪ฉันจะจำเสียงได้ในทันที
‪มีอะไร ฉันพูดอะไรผิด
‪ไม่ผิด
‪ไม่มีอะไร
‪นายไม่ได้พูดอะไรผิด
‪คุณเองเหรอ
‪ใช่
‪ขอโทษที่ไม่ได้บอก ผมแค่ไม่อยากทำลายทุกอย่าง
‪ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้สนเรื่องนั้นเลย
‪เรา... ไปหาอะไรดื่มกันที่บาร์ดีไหม
‪จะบอกว่าคุณใช้แอพบนโทรศัพท์ของเพื่อนงั้นเหรอ
‪ถูกต้อง
‪งั้นคุณก็ไม่ใช่แม่สาวผมบลอนด์ ‪ปลายผมสีชมพูใช่ไหม
‪ไม่ใช่ ผมฉันสีแดง ตาสีเข้ม
‪ฉันไม่มีอะไรพิเศษ คุณน่าจะมองข้ามฉันไป
‪ไม่ ผมไม่มีทางมองข้ามคุณ
‪เพราะกลิ่นคุณหอมมาก
‪ขอสัมผัสหน้าคุณได้ไหม
‪ได้สิ
‪เหมือนที่ผมจินตนาการไว้เลย
‪ว่าแต่...
‪ผมโสดนะ ถ้าคุณสนใจ
‪ไม่สนใจสินะ
‪- งั้นก็เลยได้แต่หอยแมลงภู่ใช่ไหม ‪- ใช่
‪- ว่าไงลูก ‪- แม่ครับ
‪วันนี้ไม่ต้องรอผมนะ ผมจะกลับดึก
‪แม่เปลี่ยนกลิ่นแชมพูเหรอ
‪- แม่ไปร้านทำผมมาใช่ไหม ‪- ไม่นี่
‪หลอกผมไม่ได้หรอก
‪ไม่เห็นเป็นไรเลย แม่ชอบเขาก็บอกว่าชอบสิ
‪- ชอบใคร ‪- ก็บอดี้การ์ดคนนั้นไง
‪เพื่อนผมเห็นแม่อยู่กับเขาด้วยนะ
‪- เอาละ บาย ‪- บายครับ
‪ดูสิ วันนี้ใส่ชุดผ้าไหมด้วย
‪แล้วแบบนี้จะหลอกผมได้ไง
‪- บายจ้ะ ไปได้แล้ว ‪- บายครับ
‪ผมขอชวนคุณไปดินเนอร์ด้วยกันคืนนี้ได้ไหม
‪- ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ ‪- ผมจะได้ชวนคนอื่นไง
‪ปล่อยฉันลงนะ!
‪- ใส่หมวกกันน็อคด้วย ‪- แบบนี้เหรอ
‪ไม่ ผมทำงานที่ไนท์คลับมาตลอด
‪แต่ก่อนที่จะมาเป็นการ์ด ผมทำงานข้างใน
‪- บาร์เทนเดอร์เหรอ ‪- ไม่ใช่
‪- ระบำเปลื้องผ้า ‪- ไม่มีทาง
‪จริงๆ นะ ผมเคยเต้นบนเสาด้วย
‪คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‪ผมล้อเล่นน่า
‪ดีใจนะที่ไม่จริง หัวเราะจนเจ็บแก้มหมดแล้ว
‪ผมเรียนกฏหมายอยู่สองปี แต่มันโคตรน่าเบื่อเลย
‪มันไม่ใช่ตัวตนของผม ผมเลยเริ่มทำงานกลางคืน
‪- ทำไมเหรอ ‪- ไม่มีอะไร
‪- มาสิ ‪- หยุดนะ เดี๋ยวเราก็ได้ลงไปในน้ำหรอก!
‪- มาดำน้ำกัน ‪- มันอันตรายนะ
‪- ไม่ มาดำน้ำกันเถอะ ‪- มันมืดนะ
‪ผมอาศัยอยู่ในความมืด
‪ไปกันเถอะ
‪เจอผ้าเช็ดตัวแล้ว หนาวจัง
‪ผมเคยบอกคุณหรือยัง นี่คือรีเวียร์ร่าที่เยี่ยมที่สุด
‪วินเชนโซ่ไม่ตอบฉันเลย ‪ส่วนแอพที่ติดตามก็ไม่ทำงาน
‪แอพติดตามเหรอ
‪ใช่ จะได้รู้ว่าอยู่ไหน เผื่อเขาหลงทาง
‪ไม่ต้องห่วงหรอกอิเรเน่ ‪ถ้าเขาต้องการคุณเดี๋ยวก็โทรมาเอง
‪มาชิมนี่ก่อน
‪ฉันไม่อยากกินแล้ว ฉันกังวลมากเลย
‪คุณกินแทนฉันแล้วกัน
‪อิเรเน่ เดี๋ยวก่อน
‪คุณเป็นแม่ที่ดีมาก แต่ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้
‪คุณลืมไปว่าตัวเองคือผู้หญิงคนหนึ่ง
‪ในตอนที่ลูกต้องการ ‪เราต้องลืมอะไรหลายๆ อย่าง
‪ใช่ คุณพูดถูก
‪แต่คุณจะลืมมีความสุขไม่ได้
‪แม่ครับ
‪แม่
‪แม่หรือเปล่า
‪ยังไงก็เถอะ ฉันเห็นคามิลล่าควงแขน ‪กับผู้ชายคนอื่นที่ชายหาด
‪แล้ววินเชนซ์ไม่รู้เหรอ
‪ไม่ ฉันว่าไม่รู้
‪ถ้างั้นเราต้องบอกเขานะ
‪- กินยังไงวะเนี่ย ‪- เงียบๆ เขามาแล้ว
‪ว่าไง วี
‪- นั่งลงก่อน ‪- ไม่ล่ะ ฉันนัดคามิลล่าไว้
‪พูดถึงคามิลล่า มีบางอย่างที่นายต้องรู้
‪ไม่ หยุดเลย ฉันไม่สนว่าเธอ ‪จะขี้เหร่หรือว่าก้นแบน
‪ฉันไม่สน
‪นี่อาจเป็นการตกหลุกรักครั้งแรกของฉันก็ได้
‪แล้วก็ไม่เคยมีความสุขขนาดนี้
‪นายจะบอกอะไรฉันล่ะ
‪- คือว่า... ‪- บอกไปเลย
‪คือว่า... ไม่มีอะไร
‪ไม่มีอะไรสำคัญ ไม่มีเลย
‪- งั้นไว้เจอกันนะ ‪- โอเค
‪- เยี่ยม ‪- ไว้เจอกัน
‪- บาย ‪- บาย
‪จะให้ฉันทำยังไง
‪เดี๋ยวอีกอาทิตย์เขาก็กลับแล้ว ‪อย่างน้อยตอนนี้เขามีความสุข
‪โอเค นี่คือทีมของเรา
‪มาร์โคเสิร์ฟ เอ็มม่าตั้งรับ นายสองคนกันข้าง
‪- ฉันจะพยายามจะไม่ล้ม ‪- แล้วฉันล่ะ
‪- เป็นกองหนุน ‪- เอาละ ขอมือหน่อย
‪เอาละพวกเรา
‪หนึ่ง สอง สาม ไปกันเลย!
‪รอบรองชนะเลิศกำลังจะเริ่มแล้วครับ
‪ระหว่าง 66 บีช คลับกับพลายา เดล โซล
‪- ไปเลย ไปๆ ‪- หนึ่ง
‪มาเลย
‪- สู้ๆ ! ‪- มาราสู้ๆ
‪มาราเสิร์ฟ ฝ่ายตรงข้ามตอบโต้
‪- บอลออก เราได้แต้ม ‪- เยส!
‪ตอนนี้แต้ม 20 ต่อ 21 เราต้องการอีกแต้ม
‪เอ่อ คุณครับ
‪คืนนี้มีแฮปปี้อาวเวอร์ที่ฟลามิงโกบาร์
‪เผื่อคุณจะอยากไปกับผม
‪ไม่ล่ะ ฟังนะ คุณหน้าเหมือนรูก้น ‪ของแฟนเก่าฉันเลย
‪- แล้วไง ‪- มันเป็นความทรงจำที่เลวร้ายน่ะ
‪จะบ้าตายแล้วโว้ย
‪ควรทำยังไงดีวะ นายเข้าใจใช่ไหม
‪นายทำอะไรอยู่
‪บอกมาว่าทำอะไรอยู่ ไอ้สมองกลวง
‪โอเค เกมของนายกับเกวนด้ายังไม่จบ ‪งั้นบอกมาว่านายกำลังทำอะไร
‪เกมอะไร
‪ฉันเล่นอยู่คนเดียว
‪เธอไม่เคยมองฉันไม่ว่าจะตอนไหน ฉันพอแล้ว
‪เธอโทรมา
‪รับสายสิ เปิดลำโพงด้วย
‪ได้
‪- ว่าไง ‪- มาร์โค มาเจอกันหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ ตอนนี้เหรอ
‪ฉันเอาเรื่องที่นายพูดกลับไปคิด
‪- นายพูดถูก ‪- งั้นเหรอ
‪ใช่
‪ขอโทษที่ฉันทำตัวแบบนั้นกับนาย
‪ฉันแค่ไม่ค่อยชินกับคนตรงๆ เท่าไหร่
‪ฉันทำเรื่องผิดพลาดกับเขาหลายอย่าง
‪ฉันเอาแต่ใจ นิสัยเสีย เหมือนอย่างที่นายบอก
‪ฉันเลยส่งข้อความไปขอโทษเขา
‪แล้วเขาก็ตอบกลับมาว่าจะลองคบกันอีกครั้ง
‪ขอบคุณนะมาร์โค เพราะนายเลย
‪ไม่เป็นไร
‪เป็นไงวันนี้
‪ลูกรัก พวกเขาบอกแม่ว่าคืนนี้ ‪มีงานเทศกาลปลาแอนโชวี่ที่โรงแรม
‪ลูกอยากไปไหม รอให้ฝนหยุดก่อน
‪ไม่ครับ คืนนี้ผมจะออกไปข้างนอกกับแฟน
‪ลูกมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่ ‪เพราะงั้นเลยปิดแอพติดตามใช่ไหม
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าแม่ยังใช้มันอยู่ ‪ผมเป็นนักโทษเหรอ
‪แล้วเธอเป็นใคร ถ้าเป็นขโมยล่ะ ‪ถ้ามาหลอกลูกจะทำไง
‪ถ้าเธอเป็นโรคร้ายล่ะ ไม่ ‪แม่อยากเจอหน้าเธอคนนั้น
‪นี่แม่พูดเล่นใช่ไหม
‪ไม่ ผู้ชายอย่างลูกต้องระวังเป็นพิเศษ
‪"ผู้ชายอย่างผม" เหรอ
‪ทำไม ผมมันเป็นยังไง มีใครพิการเหมือนผมไหม
‪อย่าพูดแบบนั้นนะวินเชนโซ่
‪ถ้าผมจะออกไปข้างนอกกับแฟน ‪ผมไม่จำเป็นต้องให้แม่มาเช็คขนาดนี้หรอก
‪แต่ว่า...
‪แม่ต้องปกป้องลูก แม่รู้ว่าลูกรำคาญ ‪แต่ลูกต้องการแม่นะ
‪ไม่ แม่ต่างหากที่ต้องการผม
‪ผมอายุ 20 แล้ว แต่แม่ยังทำเหมือนผมเป็นเด็ก
‪แม่ทำหน้าที่เสร็จแล้ว แม่ทำสองหน้าที่เลย
‪แม่ทำหน้าที่พ่อด้วย แม่ทำได้ดีมาก
‪แต่มันพอแล้ว แม่ต้องมีชีวิตของตัวเอง
‪ชีวิตของลูกคือชีวิตของแม่
‪ขอโทษนะลูก แม่ห้ามตัวเองไม่ได้
‪ฉันจะไปหาวินเชนโซ่ เธอช่วยอ้างให้ฉันหน่อยนะ
‪ไม่ คามิ พอได้แล้ว ‪เธอจะโกหกจอร์จไปตลอดแบบนี้
‪แล้วไปอยู่กับจิตแพทย์คนนั้นไม่ได้
‪เบอา ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‪โอเค จอร์จกับฉันโตมาด้วยกัน ‪แต่เวลาฉันอยู่กับวินซ์...
‪ไม่รู้สิ มันไม่เหมือนกัน
‪ได้โปรด ฉันสาบานว่าจะคุยกับทั้งคู่พรุ่งนี้
‪- สัญญานะ ‪- สัญญา
‪งั้นก็ได้
‪- พร้อมไหม ‪- เริ่มเลย
‪เอาแล้ว
‪จะพูดความจริงหรือรับคำท้า
‪รับคำท้า
‪ฉันท้าให้นายจูบ...
‪- ฟูริโอ ‪- ไม่!
‪ใช่
‪- ไม่มีทาง ‪- ไม่เอาน่า
‪ไม่เอา ทอมมี่ ไม่มีทาง
‪ก็แค่จุ๊บๆ นิดเดียวเอง
‪- เถอะน่า ‪- นิดเดียวเอง
‪ก็นายรับคำท้าเองนี่ เร็วๆ
‪ไอ้บ้า ไม่เอาลิ้นโว้ย!
‪ไม่เอา!
‪แค่นิดเดียวเอง
‪นี่
‪- หวัดดี ‪- ว่าไง
‪มาใกล้กว่านี้หน่อย
‪- ขอทำอะไรหน่อยได้ไหม ‪- ได้สิ
‪อยากเห็นโลกอย่างที่ผมเห็นไหม
‪จะพูดความจริงหรือรับคำท้า
‪- พูดความจริง ‪- จริงไหมที่ว่า...
‪นายกำลังมีความรัก
‪- โอ้โห ‪- ยากนะเนี่ย
‪ว่าไงเพื่อน
‪ใช่ ฉันกำลังมีความรัก
‪นายรักใครเหรอ
‪ใคร
‪ใช่ ฉัน...
‪ฉันกำลังมีความรัก... กับช่วงซัมเมอร์
‪ไอ้บ้าเอ๊ย
‪- อะไรวะ มาร์โคผู้สเน่หา ‪- โคตรเห่ยเลย
‪- ให้ตายสิ มาร์โค ‪- ไอ้เห่ยเอ๊ย
‪ไม่ตื่นเต้นเลย
‪ไอ้คนพิลึก
‪เธอกำลังทำอะไร!
‪จอร์จ เดี๋ยวก่อน!
‪- ให้ฉันอธิบายก่อน ‪- จะอธิบายอะไรอีก
‪เธอบอกฉันว่าอยู่บ้านเบอา ‪แต่กลับมานั่งจูบผู้ชายที่หาด
‪- ไม่ใช่นะ ฉันสาบานได้ ‪- เธอโกหกฉันมาเท่าไหร่แล้ว
‪ฉันสาบานได้ เดี๋ยว ให้ฉันอธิบายก่อน!
‪หวัดดีค่ะ เป็นไงบ้าง
‪ถ้าคุณมาหาลูกล่ะก็ เขาไม่อยู่ที่นี่ ‪เรายังไม่เปิด
‪ไม่ใช่ค่ะ ฉันมาเพื่อขอโทษเรื่องเมื่อคืนก่อน
‪ฉันเสียมารยาทไปหน่อย
‪ไม่เป็นไร ผมยกโทษให้
‪แต่โทษที ผมต้องทำงานแล้ว
‪มีสายเรียกเข้าจากคามิลล่า
‪(คามิลล่า)
‪มีสายเรียกเข้าจากคามิลล่า
‪(กำลังโหลด... เกวนด้า ‪ไอแอมเกวนด้า97 มิลาน)
‪แม่เกือบจะเป็นบ้าแล้ววินเชนซ์
‪ไม่ใช่แม่คนเดียวหรอก
‪ผมน่าจะยังไม่เข้าใจเรื่องความรักสักเท่าไร่
‪แต่ในความคิดของผม
‪ถ้าเรากลัวที่จะแพ้ เราก็จะเล่นได้ไม่ดี
‪เฮ้
‪มาทำอะไรตรงนี้
‪แล้วเธอล่ะ
‪ฉัน... ทำอะไรผิดเหรอ
‪ฉันออกไปข้างนอกกับผู้ชาย
‪เราคุยกับแต่เรื่องดีๆ ทั้งคืน
‪ฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียว ‪ออกมาอีกทีเขาก็คุยกับผู้หญิงคนอื่นแล้ว
‪ฉันรู้ว่าตัวเองไม่ใช่สการ์เล็ต โจฮันสัน
‪นายทำอะไร
‪ขอโทษที
‪อยากรู้ไหมว่าทำไม...
‪เขาถึงไปคุยกับคนอื่น
‪เพราะฉันเอาแต่พูดเรื่องนายทั้งคืนเลย
‪- รู้ไหมว่าทำฉันถึงไม่เคยจ่ายเงินที่นี่เลย ‪- บอกมาสิครับ
‪เพราะว่าฉันพาผู้หญิงที่สวยที่สุดมาให้ริเวียร่าไง
‪นักแสดง นักร้อง นางแบบ สวยๆ ทั้งนั้น
‪แม้กระทั่งนางงาม ชื่ออะไรนะ
‪- สวยมาก อย่างกับเทพี ‪- แล้วก็ฟีทเจอริ่งกับเธอเหรอ
‪ฉันเป็นสุภาพบุรษ ไม่พูดเรื่องแบบนั้นหรอก
‪กับเธอ ฉันใช้วิธีสิ้นคิด
‪ฉันบอกเธอว่าฉันกำจะตาย ‪แล้วเธอก็ให้ของขวัญชิ้นสุดท้ายนี้มา
‪นายน่าจะบอกแบบนี้กับเกวนด้านะ
‪บอกอะไรให้ไหม ‪ผมไม่อยากฟังเรื่องตอแหลจากคุณแล้ว
‪คุณเคยทำอะไรที่มาจาก ‪สัญชาตญาณเพราะอยากทำบ้างไหม
‪มันไม่ใช่ความผิดของฉันเลยนะ ‪ที่เกวนด้าไม่สนใจนาย
‪นายไม่กินกุ้งใช่ไหม
‪คุณอาจจะไม่ต้องจ่ายเงินที่นี่ ‪แต่คุณก็ไม่ชอบอาหารที่นี่เหมือนกัน
‪เพราะคุณมัวแต่คิดว่าคุณจะได้อะไรต่อจากนี้
‪คิดว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ไม่ต่างจากคนถัดไป
‪ถึงผู้หญิงที่ใช่สำหรับคุณมายืนอยู่ตรงหน้า ‪คุณก็ไม่สนห่าอะไร
‪ผมเข้าใจ แต่ถึงคุณยกเลิกการจอง ‪เราก็ไม่สามารถคืนเงินให้คุณได้
‪- เอ็มม่า เธอทำอะไร ‪- วิโอเลนเต้เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
‪เธอจะไปโดยไม่บอกฉันแบบนี้น่ะเหรอ
‪เราทำมันยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว ชิโร ‪เราควรหยุดตั้งแต่ตอนนี้
‪จะทำเหมือนเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ
‪เมื่อคืนฉันเมา!
‪ฉันจำอะไรไม่ได้ ดีแล้วที่จำไม่ได้
‪ฉันจะใช้อันนี้ เลือกสิ
‪ว่าไง วี
‪คามิลล่ามีแฟนแล้ว นายรู้ใช่ไหม
‪ใช่ไหม
‪ใช่ ฉันรู้
‪แต่ว่า
‪นายมีความสุขมาก แล้วฉันก็ไม่อยากทำลายมัน
‪ใช่ ฉันทำมันยุ่งเหยิง
‪ใช่ นายทำยุ่ง แต่ตอนนี้มันเลวร้ายกว่า
‪ขอบคุณมาก ฟู ขอบคุณจริงๆ
‪ขอโทษที พวกเธอรู้ไหมว่าไลฟ์การ์ดอยู่ไหน
‪- เขาอยู่ตรงนั้น ‪- ขอบคุณ
‪หวัดดี!
‪วิโอ!
‪ที่รัก
‪- โอเค ฉันขอตัวก่อนนะ ‪- ไม่ เธอมาให้ฉันกอดก่อน
‪ไว้เจอกันทีหลังก็ได้
‪- โอเค ‪- บาย
‪- คุณมาทำอะไรที่นี้ ‪- ที่รัก
‪- เซอร์ไพรส์ไง ไม่ดีใจเหรอ ‪- ดีใจสิ
‪- จะมาอยู่นานเท่าไหร่ ‪- อาทิตย์หนึ่ง
‪ชิโร ฉันคิดถึงคุณมากเลยนะ
‪หยุดงานสักวันเถอะ ไปห้องพักของคุณกัน
‪ไม่ได้ วิโอ ไม่ได้
‪- หมายความว่าไง "ไม่ได้" ‪- ผมมีแข่งวอลเลย์บอลรอบชิงฯ
‪รอบชิงชนะเลิศจะเริ่มแล้ว
‪ขอพูดอีกครั้งว่าผู้ชนะจะได้บัตรเข้าชมคอนเสิร์ต
‪ส่วนผู้แพ้ต้องแก้ผ้าวิ่งรอบหาด
‪ที่รัก สู้ๆ !
‪- เอ็มม่าไปไหน ‪- ฉันว่าวันนี้เธอคงไม่มาแล้ว
‪นายเล่นแทน
‪- ฉันเหรอ ‪- ใช่สิ จะมีคนอื่นที่ไหนอีก
‪- เล่นสิวะ ‪- ฉันเนี่ยนะ
‪- ก็ได้ ฉันจะเล่น ‪- แบบนี้สิ
‪เยี่ยม
‪ไม่นะ
‪- อะไรเนี่ย ‪- เสิร์ฟยังไงวะ
‪ฉันรู้ว่านายต้องการอะไร ‪นายต้องการให้ฉันอยู่ข้างๆ
‪พอฉันกลับไปมิลาน ‪นายจะได้หลอกฉันต่อที่อิบิซ่าใช่ไหม
‪ไม่ มันจะได้ผลได้ยังไง
‪นายอยู่ในมิลานเหรอ
‪คิดแบบนั้นจริงเหรอ
‪ฉันก็คิดถึงนายมากเหมือนกัน
‪ส่งมา!
‪นี่ของพวกเธอ
‪พวกเราเจ๋งที่สุด!
‪ฉันจะนั่งรถไฟรอบสามทุ่มกลับไปมิลาน
‪กลับไปมิลานทำไม ไปหาเบโบเหรอ
‪- ไม่เอาน่าเกว เธอก็รู้ว่ามันเฮงซวย ‪- ใช่ฉันรู้
‪แต่ฉันอยู่ที่นี่แบบทุกข์ทรมานไม่ได้
‪เธอจะทุกข์กว่านี้ถ้ากลับไปหาเขา ‪พวกเธอทะเลาะกันทุกวันนะ
‪ฉันรู้ว่าเธอเศร้า แต่มันคงมีเหตุผล ‪ที่ทำไมถึงเลิกกัน
‪ฉันซื้อตั๋วแล้ว เดี๋ยวจะกลับไปเก็บกระเป๋า
‪ฟานนี่
‪ตอนที่ฉันรู้ตัวว่าเธอคือคนที่ใช่ก็สายไปแล้ว
‪ฉันคิดว่ามันเสียเวลาเปล่า ‪ถ้าจะมาใช้ชีวิตกับผู้หญิงคนเดียว
‪ในเมื่อฉันเปลี่ยนผู้หญิงใหม่ได้ทุกวัน
‪ฉันหลอกตัวเองว่าที่ฉันเอาแต่คิดถึงเธอ ‪คงเป็นเพราะเธอสวยที่สุด
‪ฉันคิดไม่ถึงว่าจะหลงรักเธอ
‪มันนานมากแล้ว เป็นประวัติศาสตร์โบราณเลย
‪ถ้าคุณยังคิดถึงเธอ แปลว่าคุณยังไม่ลืมเธอ
‪มัน 30 ปีมาแล้ว
‪ไม่เห็นเป็นไรเลย
‪นั่นคือเหตุผลที่มันเหลือเชื่อ
‪นานมากแล้ว แต่ก็ยังคงอยู่
‪ฉันแค่ไม่มีความกล้าพอที่จะคิดได้
‪ฟังนะ นายอาจเป็นผู้แพ้
‪แต่นายเป็นผู้กล้ามากกว่าฉัน
‪เอ็มม่า
‪เอ็มม่า ฉันรู้ว่าเธอหลบหน้าฉัน ‪แล้วก็รู้ด้วยว่าทำไม
‪- วิโอ ‪- เงียบแล้วก็ตอบฉันมา
‪ชิโรมีผู้หญิงคนอื่นใช่ไหม
‪บอกฉันมานะ
‪มาราใช่ไหม
‪ไม่ เขาไม่ได้มีใคร
‪ฟานนี่ เบอมอนต์ เป็นเธอ!
‪เป็นเธอ
‪เธอทิ้งเขาไป เพื่อน
‪เธอมีแฟนอยู่แล้ว ‪เธอกลับไปหาแฟนตัวเองที่ฝรั่งเศส
‪บางทีอาจจะไม่ใช่เธอ อาจจะเป็นฟานนี่อีกคน
‪มาค้นหากัน
‪(ฟานนี่ เบอมอนต์)
‪ค้นหา
‪โอเค ไม่ใช่คนนี้
‪ไม่ใช่เธอ
‪คนนี้ฮอตดี เดี๋ยวฉันส่งจะส่งข้อคามไปหา
‪ไม่ใช่คนนี้ ไม่ๆ
‪(ปารีส ฝรั่งเศส อายุ 57 อาชีพครู)
‪- คนนี้เลย ‪- ดูสิเธอสวยแค่ไหน
‪- คนนี้แหละ ‪- กวลเทียโรไม่โง่นะเนี่ย
‪สวัสดีครับ
‪- มองหาใครอยู่ ‪- ไม่ได้หาใคร
‪ขอโทษค่ะ ถ้าอยากไปหลังเวทีต้องทำยังไงคะ
‪- มาสิครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪วิโอ คุณทำอะไร
‪ฟังนะชิโร คุณยังไม่พร้อมสำหรับ ‪ความสัมพันธ์แบบจริงจัง
‪คุณต้องการอย่างอื่น ฉันก็จะทำด้วยเหมือนกัน
‪แม่งเอ๊ย ฉันก็อยากไปหลังเวที ‪เหมือนกันนะ อะไรวะเนี่ย
‪- ทอมมี่ พอเถอะ ‪- ฉันไม่ยอม
‪ฉันก็คงทำเหมือนนาย ‪ฉันคงไม่พูดออกไปเหมือนกัน
‪- แปลว่านายจะไม่งอนฉันแล้วใช่ไหม ‪- ไม่แล้ว ฉันหายงอนแล้ว
‪ฉันแค่คิดมากเกินกว่าที่เป็น ‪ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าตัวเองเหมือนไอ้โง่เลย
‪มันคลาสสิคมาก รู้ไหมมันเรียกว่าอะไร
‪คาโบนาร่าที่ไม่ย่อย
‪นายว่าฉันควรทำยังไง
‪เพราะเธอบอกเรื่องไร้สาระกับฉันหลายอย่าง
‪แต่พรุ่งนี้ฉันจะไปแล้ว คงไม่ได้เจอเธออีก
‪โทรหาเธอสิ
‪เบอร์เธออยู่ในโทรศัพท์ ฉันปาทิ้งใส่ทะเลไปแล้ว
‪ว่าไงนะ นายคิดว่าโยนใส่โซฟาหรือไง
‪- ไอ้บ๊องเอ๊ย ‪- ไปตามหาเธอกันเถอะ
‪หวัดดี วินเชนโซ่
‪ใครน่ะ
‪ผู้ชายที่จีบกับแม่นายไง เขาเป็นฝ่ายรักษา ‪ความปลอดภัยของคอนเสิร์ต
‪จริงเหรอ
‪ช่วยฉันทำอะไรหน่อยได้ไหม
‪แม่ครับ ผมยืมโทรศัพท์คนอื่นโทรมา
‪ผมอยู่ที่คอนเสิร์ต ผมหลงทาง ‪ผมต้องการแม่ มาหาผมหน่อยนะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ไอ้หัวแหลม
‪เพื่อน ฉันได้บัตรผ่าน ไปกันเถอะ
‪เอามาได้ไง
‪ฉันบอกว่านายกำลังจะตาย
‪พวกเขาสงสารเลยเอาบัตรให้ เราเข้าไปได้
‪- บ้าหรือไง ‪- อย่าให้อารมณ์เสียนะโว้ย
‪เรามีบัตรผ่านแล้ว ทุกอย่างดีหมด ไปกันเถอะ
‪ส่งมือมา
‪ไม่ ทางนี้
‪- นั่นไง ‪- เธออยู่นั่นเหรอ
‪เบอาก็อยู่ด้วย แฟนเธอก็อยู่ด้วย
‪ฉันไม่รู้ว่าเราควรจะแสดงตัวไหม
‪ไม่ แต่เราจะทำอะไรได้
‪เขียนจดหมายสิ เหมือนสมัยก่อน ‪นายพูดมา ฉันเขียนให้
‪ฉันไม่สนหรอกว่าบัตรจะขายหมดแล้ว ‪ฉันต้องได้เข้าไป!
‪ฝ่ายรักษาความปลอดภัย ‪เรามีปัญหาตรงทางเข้าที่สอง
‪จะเรียกพวกเขามาทำไม
‪ฉันบอกนายแล้วว่ามีเรื่อง ฉันต้องเข้าไป!
‪- อิเรเน่ ไม่เป็นไร ฉันรู้จักเธอ ‪- ลูซิโอ
‪วินเชนโซ่โทรมาหาฉัน
‪เขาตกใจมาก เขาหลงทาง ฉันต้องหาเขา
‪จริงเหรอ ผมเห็นเขาอยู่กับฟูริโอนะ
‪เขาไม่ได้เป็นไรเลย
‪- คุณเห็นเขาอยู่กับฟูริโอเหรอ ‪- ใช่
‪แล้วทำไม...
‪แล้วเขาให้ฉันมาที่นี่ทำไม
‪ไม่อยากเชื่อเลย
‪ผมว่าครั้งนี้เขาคงจัดการเรื่องพวกเรา
‪ไม่หรอก
‪เราจะเอาอะไรดี
‪นี่ของเธอ เรื่องด่วน
‪ใครน่ะ
‪ไม่มีใคร
‪เขาเป็นพีอาร์โปรโมตคลับน่ะ
‪- ช่วยส่งฉันกลับโรงแรมได้ไหม ‪- ไม่ นายจะพลาดคอนเสิร์ตไม่ได้นะ
‪คืนสุดท้ายของนายนะเว้ย
‪ฉันไม่มีอารมณ์จะปาร์ตี้แล้ว
‪"ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเขียนหาคุณ
‪อย่างที่คุณรู้ ผมไม่เคยมีแฟนมาก่อน
‪คุณเป็นคนแรกของผม
‪และสิ่งที่คุณทำคือโกหกผม ทำร้ายผม
‪ผมควรที่จะเกลียดคุณ
‪แต่ผมทำไม่ลง
‪คุณให้ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตกับผม
‪ถึงยังไงผมก็รักคุณ วินเชนโซ่"
‪(บายมาร์โค ฉันไม่มีเวลามาบอกลา)
‪(ฉันกำลังกลับไปมิลาน เจอกันปีหน้านะ!)
‪เธอไปแล้ว
‪(เฮ้ เกว...)
‪(บาย เกวนด้า)
‪- ฉันเหมือนไอ้โง่เลย ‪- เพื่อน เธอไปแล้ว ฉันจะทำอะไรได้
‪พอได้แล้ว
‪ไปไหนของมันวะเนี่ย
‪เอ็มม่าไม่มาเหรอ
‪เธอควบงานที่โรงแรมสองกะ ‪เพื่อเลี่ยงเจอหน้านาย
‪ว่าไง เป็นไงบ้างทุกคน!
‪- สนุกกันไหม ‪- สนุก!
‪ใครน่ะ
‪วันนี้
‪วันนี้เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกว่าผมกล้าหาญ
‪แถมยังบอกว่าผมขี้แพ้หน่อยๆ แต่ผมรู้อยู่แล้ว
‪แต่ผมสนใจแต่ข้อแรก
‪พวกเขาบอกว่าผมกล้าหาญเพราะผมตกหลุมรัก
‪เพราะผมไม่กลัวมัน
‪ไม่กลัวสิ่งมหึมาสิ่งนี้ ที่ปกติแล้วจะทำลายชีวิตเรา
‪แถมมันยังทำให้กล้าทำในสิ่งที่เหลือเชื่อ ‪เหมือนอย่างตอนนี้
‪เกวนด้า มันคือเรื่องจริง
‪ฉันเป็นไอ้ขี้แพ้เพราะรักเธอมาห้าปี
‪แต่กลัวที่จะบอกเธอให้รู้
‪แต่ฉันก็มีความกล้า
‪เลยบอกเธอตรงนี้ต่อหน้าทุกคน
‪ทำสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด
‪ที่ทำให้ฉันเหมือนคนโง่ที่สุด
‪- ขอบคุณ ‪- สุดยอด!
‪สุดยอดเลย!
‪สมกับเป็นลูกผู้ชาย!
‪ไม่ต้องพูดอะไรเลยนะ
‪พวกเขาบอกว่าผมกล้าหาญเพราะตกหลุมรัก
‪เพราะผมไม่กลัวมัน
‪ไม่กลัวสิ่งมหึมาสิ่งนี้ ที่ปกติแล้วจะทำลายชีวิตเรา
‪แถมมันยังทำให้กล้าทำในสิ่งที่เหลือเชื่อ ‪เหมือนผมในตอนนี้
‪เกวนด้า มันคือเรื่องจริง
‪ฉันเป็นไอ้ขี้แพ้เพราะรักเธอมาห้าปี
‪แต่กลัวที่จะบอกเธอให้รู้
‪แต่ฉันก็มีความกล้า ‪เลยบอกเธอตรงนี้ต่อหน้าทุกคน
‪ทำสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด
‪อย่างที่เธอรู้
‪ที่มันทำให้ฉันเหมือนคนโง่ที่สุด
‪ขอบคุณครับ
‪ดังกว่านี้อีก!
‪กราเซียส!
‪เราเลิกกันแล้ว
‪ฮัลโหล
‪ฟานนี่เหรอ
‪ฟานนี่
‪ฟังนะ คือฉัน...
‪จอร์จกับฉันจบกันแล้ว
‪มันจบมาเป็นเดือนแล้ว
‪ฉันสาบานได้ แต่คนที่คบกันมาตั้งแต่ม.ปลาย
‪มันยากที่จะเลิกกันแบบเด็ดขาด
‪แล้วฉันก็อยากบอกคุณว่าฉันไม่ไปแคนาดาแล้ว
‪ฟังนะ คามิ
‪จนเมื่อไม่กี่วันก่อน ผมไม่รู้ว่าความรักคืออะไร
‪ผมไม่เคยออกเดทกับผู้หญิง
‪ผมเคยแต่จิตนาการ
‪แต่ตอนนี้เพราะคุณ ผมเลยเข้าใจแล้ว
‪แล้วทำไม
‪คุณต้องไปเรียนต่อ
‪คุณฝันถึงเรื่องนี้ตั้งแต่อายุ 13
‪ผมรู้ว่ามันไกลแล้วก็น่ากลัว แต่คุณต้องไป
‪ผมบอกคุณแบบนี้ ถึงแม้ว่าคุณคือคน ‪ที่ผมอยากอยู่ด้วยมากที่สุดในโลก
‪แต่สัญญาได้ไหมว่าซัมเมอร์หน้า ‪เราจะมาเจอกันที่นี่อีก
‪สัญญา
‪ดีมาก
‪- มาร์โค นายต้องหัดไว้ ‪- ไอ้ขี้แพ้
‪ดูสิ
‪เบอา!
‪- คามิ มาทางนี้! ‪- วินซ์
‪พวกเธอทุกคน ต้องสัญญากับฉันนะ
‪- ปีหน้าพวกเธอจะกลับมาที่นี่อีก ‪- ได้เลย!
‪คงไม่มีวันเกิดขึ้น
‪แต่ใครจะไปสนวะ เรามีความสุขกันใช่ไหม
‪ใช่!
‪ไม่ละ โทษที นายทำให้ฉันนึกถึงพ่อ
‪ฉันจะไม่ทนแล้วนะ ไหนเอารูปพ่อเธอให้ดูหน่อย
‪โอเค
‪ก็คล้ายกันอยู่นะ เป็นไปได้ไงวะเนี่ย
‪พวกนั้นแก้ผ้าวิ่งทำไม
‪ก็แข่งแพ้ไง
‪คำบรรยายโดย เพชุดา สิงห์โตทอง