Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Lanet olsun, kamerayı koyacak bir yer arıyordum.
Bir dakika.
Bugün 23 Temmuz. Ve...
Bu kasetin başlangıcından bu yana çok şey değişti.
Kocam hapiste.
Ben çıkalı bugün bir hafta, bir gün oldu.
24 Mayıstan beri hapisteydim.
Ama şu an durumum ne kadar kötü görünse de her şeyin
düzeleceğinden eminim.
O... Geri gelecek.
Motosiklet.
-O benim... -Geri gelecek.
Eskisinden daha güçlü olarak.
İkizlere hamileyim. İkizleri göstereyim.
Şunlara bakın.
İşte bu 22 haftalık ikizler.
Çekil. Laurence, çekilmezsen...
Günaydın.
Altı yaşındaki çocuk.
Günaydın.
Bugün okuldaki ilk günün dostum.
Hey.
Günaydın Robert.
Bugün 24 Ağustos, Remington'ın anaokulundaki ilk günü.
Ana okulunda ne yapacaksın Rem?
İstediğim tüm kız arkadaşları bulmak için elimden geleni yapacağım.
Günaydın bebeğim.
Yağan doluyu duyabilirsin.
Şunlar da soğukta çıkan şapşallar.
Hey, Şapşal 1 ve 2.
Çok soğuk.
Çok komik!
Bu inanılmaz, bebeğim.
Aman Tanrım! Çok sevimli.
Tamam.
Yakında evlenmeyi düşünüyor musun?
-Ben evliyim. -Öyle mi?
-Remington'ın babasıyla. -Ne zaman?
Bir buçuk yıl oldu.
-Neredeyse bir buçuk yıl oldu. -O nerede?
Şu an şehir dışında.
Bak, orada başka çocuklarla aylaklık etmek yok, tamam mı?
-Tamam. -Dikkatini vereceksin.
Dikkatini ver. Odaklan, dikkatini ver. Bugünkü amacın bu.
Ama Jared'le ben koşmuyoruz.
-Benim kafam nerede Remington? -İşte geldi.
Oğlum, büyüyünce adam olsan iyi olur.
İstekalarını şuraya koy...
Baba, sonbahar geldi.
Ağaçlar renk değiştiriyor, bugün 18 Ekim.
Bugün 18 Ekim mi?
Sana şu evleri göstermek istiyorum baba.
-Hangisini alacağımızı gör. -Evet, hangisini alacağımızı gör.
Bunlar çok... Tanrım, çok güzeller. Hepsi bir arada.
Evet baba, bu da ben kendim. Tekrar sendeyiz.
Bugün çok güzel bir gün bebeğim. Keşke yanımda olsaydın.
Yolcu koltuğum boş.
Düşünsene, ben seninle 16 yaşımda tanıştım.
On altı yaşımdayken.
Sende bir şey olduğunu hemen anlamıştım.
Ah, seni çok seviyorum Robert. Robert'ımı çok seviyorum.
Sen çok iyisin, çok özel birisin.
Bu gülüşü görüyor musun Robert?
Sen eve döndüğünde ne kadar güleceğimi biliyor musun?
Adamım...
Adamım, ne?
Gülerek. Ben ve bütün çocuklarım
herhalde bütün gün böyle dolaşırız.
Gülmekten çenemiz yorulur.
Ne diyeyim?
Sibil Fox ne mi yaptı?
Bana fena koydu gibi hissediyorum.
Beğendim.
"Buraya Big Easy deniyor.
Ama aslında, doğru ulaşım olmazsa
çok da..." "Doğru ulaşım" derken geri çekiliyoruz,
sonra "Çok da zorlayıcı olabilir."
Tamam.
Sonra kendimi tanıtırken tekrar yaklaşır.
"Sevgi ve esenlikler, ben Fox Rich.
Bir eş ve altı çocuk annesi olarak...
Ulaşımın önemini biliyorum.
Bir eş ve altı çocuk annesi olarak...
New Orleans Rich Oto'da verdiğiniz özel araba alıcınız
olma fırsatına teşekkür ederim."
Güzel.
"Sizi ve ailenizi taşıyacak
doğru bir ulaşım aracının önemini biliyorum.
Bakın, aslında bana sorarsanız araba evden daha önemlidir.
Çünkü arabanızda uyuyabilirsiniz ama evinizle dolaşamazsınız."
-İşte bu kadar. -Güzel.
Yani bunları söylerken çekeceğiz.
-Tamam. -Şey de yapabiliriz...
Omzumdan ileri bakarsın,
öbür şeyleri de doğru olarak birlikte yaparız.
-Zamanlamasını yaparız. -Şey de yapın,
nasıl göründüğüme bakın, saçıma, rujuma...
-Tabii, onu da yapabiliriz. -Hangi çekimin daha iyi olduğuna.
Tamam. Bir saniyemi alır.
-Senin için doğru ışığı ayarlarız. -Tamam.
Yapacağımız şeyi şöyle bir görmek istiyorum.
Ona Big Easy diyorlar ama aslında
New Orleans'da arabasız olmak
çok zor olabilir.
-Muhteşem. -Omuzlarımı arkaya atmalıyım.
-Bir daha deneyelim. -Bir daha yapalım.
Veya ne kadar istersen. Biraz daha geri git.
18 Ağustos 1971'de
Sibil Verdad Fox olarak dünyaya geldim.
Annem eğitimciydi,
anneannem de Hank William'ın annesinin temizlikçisiydi.
Bir şeye sahip olmak, başarılı olmak için
güçlü bir arzusu olan bir aileden geliyorum.
Annem
küçüklüğümden beri bana hep
Amerikan rüyasının gerçek olduğunu öğretmişti.
Hep derdi ki,
"Sibil, çalışırsan yaparsın."
Ben de şehirli bir genç kızdım
ve çalışmaya kararlıydım.
İşte Rich ailesi.
Nasıl buldunuz?
Kocam Robert'la 16 yaşımdayken tanışmıştım.
Lisedeki aşkımla evlenmiştim.
İlk evimizi satın almıştık,
ilk işimize kapora vermiştik.
Çok büyümek üzereydik.
Sandra Teyze'nin evine yaklaşıyoruz.
Olacaklardan hiç haberi yok.
-Ve işte onlar. -Oradalar.
Sibil!
Sürpriz!
Ailemin gereken her şeye zaten sahip olduğu hiç aklıma gelmiyordu.
Birbirimize sahiptik.
Bakın, benim hikayem Amerika Birleşik Devletleri'nde
hapse atılmanın kurbanı olmuş
zenci ve yoksul iki milyondan fazla insanın hikayesi.
Yani sizden ortaya çıkıp bana katılmanızı istiyorum. Bir şey daha vardı. Neydi o?
Ha, canlı yayın yapacağız.
Bu gece gelemezseniz
Facebook sayfamda 19:00'daki
canlı yayını izleyin
çünkü bu deneyimi canlı olarak yayınlayacağız.
Bakın, bu sohbetten öte bir şey.
Kesinlikle bir deneyim, umarım orada bana katılırsınız.
Tulane Üniversitesi, bu gece 19:00'da, Roger Memorial Şapeli'nde.
Barış ve sevgi.
Hey, sen, çabuk buraya gel.
Bu hep düzgün olmalı. Kemerin hep düzgün olmalı.
Aman Tanrım. Kurutucudan çamaşırları öyle kim çıkarttı?
Bayanlar, baylar, lütfen alkışlarınızla
Green Wave olarak bu akşamki konuşmacımız
annem Fox Rich'e
sıcak bir hoş geldin diyelim.
"En başından söyleyeyim.
Canımı zor kurtardım."
16 Eylül 1997,
kocamla beraber Grambling Federal Credit Union'ı soyduk.
Şapşal, o gün ben de öyle dedim. Niye öyle bir şey yaptım ki?
Aklımdan zorum mu vardı?
Rob ile Shreveport'un ilk hip-hop giysi mağazasını açma düşümüz vardı.
KIYAFET DÜKKANI
Ama iki yakamız bir araya gelmiyordu.
O sırada en çok istediğim şeyin
başarısız olmamak olduğunu hatırlıyorum.
Ama çaresiz kalmıştık.
Çaresiz insanlar her şeyi göze alırlar.
Bu kadar basit.
Kocamla yeğenini bankayı soymaları için
bıraktığımda
daha arabadan indikleri an
anlamıştım ki...
...asla unutamayacağımız
bir dünyaya girmiştik.
O zamanlar
silahlı soyguna beş ila 99 yıl veriliyordu.
15 Haziran 1999'da
kocam şartlı tahliye, af veya erteleme haklarından mahrum bırakılarak
60 yıl hapse
mahkum edildi.
İnsan hayatının...
...altmış yılı.
Annem derdi ki, "Başını belaya sokmak kolaydır."
20 yıl oldu millet.
Tam yirmi yıl oldu.
20 uzun yıl.
Beladan çıkmak çok zor.
Neredeyse kölelik zamanı gibi.
Beyaz adamın seni orada tutup
canı ne zaman isterse o zaman çıkarması gibi.
Bu da öyle bir durum.
Kişisel bir kan davası.
Evet.
O yüzden çocuğuma dedim ki, "Yapman gereken şey
yarı deliymişsin gibi
saçını tepende toplamak.
Bir elbise, altına pantolon ve düz ayakkabılar giy
ve mahkemeye, o salona öyle git."
O ise saçını düzleştirdi
ve beyazların yüzlerine doğru salladı, tamam mı?
"Oraya öyle gitmemelisin" dedim.
"Beyazlar zaten senden hoşlanmıyorlar" dedim.
Dinlemedi.
Kızım bir doktorla, bir avukatla veya bir kızıl derili reisiyle
evlenir sanıyordum.
Ve yapmayacağı bazı şeyler olur sanıyordum.
Öyle yapmazsın. Onu yapmazsın.
Ben hep şuna inandım:
Yanlıştan doğru çıkmaz.
Çıkar mı? Hayır.
Hayır.
İşte hepsi bu.
Kredim iyi değil, nasıl olacağına bakmak istedim.
Peki Bayan Kaylin, hangi aracımıza bakıyordunuz?
Şey... Beyaz olana.
Cadillac SRX 2008, bin dolar kaporalı olan.
Tamam.
Hem kredi alamıyor hem de ilk yapmak istediği
en pahalı arabamızı almak.
Başvurunuzu gönderip o araç için
yeterli kredi alabilir miyiz diye bakmak ister misiniz?
Alamazsak da bin dolar kaporayla size mutlaka bir araba buluruz.
Tamam, olur.
Dün gece kocamla düşünüyordum.
New Orleans'a taşınma kararını
Mart 2013'te vermiştim.
Aslında 5 Mart'tan hemen sonra.
En son tuttuğumuz pahalı avukattan bir mektup gelmişti.
Peşin olarak 15.000 dolar ödediğimiz avukat
bizim adımıza
dilekçe vermesi gereken tarihe birkaç gün kala
bizim için yapabilecekleri hiçbir şey kalmadığını söylüyordu.
Mektubu açtım
ve resmen ağlamadım.
Ama arabanın arkasına baktığımızda Robert ağlıyordu.
Ben, Laurence, Freedom, Justus ve Robert vardık.
Sanırım geri kalanımız öyle alışıktık ki...
Yani, hüsrana uğramaya, öylece konuşmadan oturuyorduk.
Sonra bir baktık bebek ağlıyor.
Ve o bizi hissetmemeye çalıştığımız
o duyguya yeniden döndürdü.
O kadar para harcayıp da, ailemin parasının tamamını
yine harcayıp yine de kesinlikle hiçbir sonuç alamamak...
Bir şey olacaksa bunun tümüyle bana bağlı olduğunu biliyordum.
Peder Ronnie.
Evet, bana hikayeyi anlat.
Yargıcın kararını açıklamasına birkaç saat kaldı.
İki gün demişti. Bugün ikinci gün.
Evet.
-Evet, bu konuda çalışıyoruz. -Hiç bu kadar yaklaşmamıştık.
Evet, hiç hatırlatma. Hiç bu kadar yaklaşmamıştık.
Bekliyoruz. O da bir cevap bekliyor.
Beklerken... Beklerken dua edip sabırlı olabiliriz.
-Evet. -Yani...
Evet, Kutsal Ruh'u gönder.
Olur.
Tamam.
Adım adım ilerliyoruz.
Evet, 17:00'de bir şey öğreniriz.
Ya bugün cevaplanmadığını ya da...
-Cevabın ne olduğunu. -Cevabın ne olduğunu.
-Cevabın ne olduğunu öğreniriz. -Aslında 16:00'da.
Çünkü onlar...
Sanırım mahkemeler 16:00 gibi kapanıyor.
Öğleden sonra arayıp belli oldu mu, açıklandı mı öğrenir,
ona göre davranırım.
-Ama sana haber veririm. -Tamam.
-Tamam, bana haber ver. Hoşça kal. -Oldu. Hoşça kal.
Yargıcın ofisi.
Bayan Sandra'yla görüşmek istiyordum.
Bir dakika.
Hayır, Sandra'ya.
Sandra telefonda. Kapatmasını bekliyorum.
-Teşekkür ederim. -Yani bekleyecek misiniz?
-Evet, eğer açık tutabilirseniz. -Peki.
Sandra.
-Merhaba. Yine ben, Sibil Richardson. -Merhaba.
-Acaba... -Hayır, henüz bir haber yok.
-Pazartesi günü aramanız gerekiyor. -Peki efendim. Çok teşekkürler.
-Peki. Tamam. Size de. -İyi hafta sonları. Hoşça kalın.
Evet, saat...
Galiba sabah 2:20.
20 Ekim ve yola çıkmak üzereyiz...
Bugün ayın 21'i, kocamı görmeye gidiyoruz.
Koca Rob, babanı görmenin vakti geldi adamım.
...Marcus Taylor, 18 yaşındaki Jessie Snort
ve 23 yaşındaki Joseph Kennedy Jr.
Lyle Meyers'ı kasten öldürmekle suçlandılar.
Suikast zanlısı John Mohammad'ın Virginia'daki davasında
jüri seçiminin üçüncü günü...
Her yılın başında,
20 yıldır her yılbaşı
yeni yılı o yıl kocamın
eve döneceğinden emin olarak başlatıyorduk.
Mahkemede Şükran Günü'ne kadar bir şey yapmamışsan
bilirdin ki yıl sona ermek üzere
ve sen yine hapiste kalacaksın.
Bütün yıl kendine verdiğin umut,
daha doğrusu bütün yıl
kendine söylediğin yalan,
kabul etmelisin ki, belki de o yıl bu yıl değildi.
Ama gelecek yıl o yıl.
Ben Rob'ı gördüğümde ya geliyorlardı ya da gidiyorlardı.
Yani ona karşı bir duygum yok.
Sadece onu tanımıyorum.
Sonuçta o işi yaptılar.
Eğer gidip
12 yıllık pazarlığı kabul etseydi
şimdi burada olurdu.
Sibil gidip 12 yılı kabul etti.
O burada, öyle değil mi? Tamam.
Hayat devam ediyor, umudunu kaybetme.
Jesse Jackson da öyle demez mi? Umudunu kaybetme.
Bir gün o mahkeme salonunda yürürken o günün geleceğini
ummaktan vazgeçme.
O nasıl bir dirayet, nasıl bir sağlamlık, nasıl bir umut, nasıl bir inançtır ki,
avukatın 300 yıla mahkum olabileceğini söylerken
kalkıp karının önüne gidiyor ve ona
"Atlatacağız" diyebiliyorsun.
Bana dedi ki, "Tanrı serçelere bile bakıyor Sibil.
Bize de bakacağından eminim.
Tanrı serçeleri bile kolluyor.
Tanrı'nın bizi kollayacağından eminim."
O sırada en büyük oğlum olan Remington'a
dedim ki,
"Hapse girmemi talep ediyorlar.
Sizi bırakacağım ama senin kardeşlerine bakarken
anneannene yardım etmeni istiyorum."
Ağlamaya başladı.
Bağıra çağıra.
"Hani hapse girmen gerekmeyecekti?"
Ben de ağlayarak "Biliyorum" dedim.
"Beni içeri atacaklarını sanmıyordum ama atıyorlar.
O yüzden gitmem gerek.
Şimdi sen de ağlayacağın kadar ağla, gözlerini sil
ve yanıma gel de gitmem için geriye saymaya başlayalım."
"Niye gitmen için geriye sayıyoruz anne?"
Dedim ki, "Çünkü ne kadar çabuk gidersem
eve o kadar çabuk dönebilirim."
Senin gibi koca bir oğlanla ne yapacağım?
Sana diyeceğim ki, anne... Sen de "Onu almana gerek yok" diyeceksin.
Ben de diyeceğim ki, "Anne, onu tutmana gerek yok. Ben taşıyayım."
-Öyle mi? -Çünkü artık ana okulundayım.
Evet, artık ana okulundasın.
Ve onu elime vereceksin, ben taşıyacağım.
Tamam.
Nereye götürmemi istersen oraya.
Tamam.
Ne?
Evet, öyle yap.
Sınıfta böyleyiz.
Dün de böyle sıraladılar.
Bonita, Maggie, ben, Reagan, tamam.
-Bir dakika, buraya mı? -Sen Maggie'nin önündesin, değil mi?
"Belki de en etkileyici olan şey
yapmamaya karar verdiğiniz şeylerdi.
Sınırlamalarınızla tanımlanmamaya karar verdiniz,
başkalarının düşüncelerine teslim olmamaya,
herkesin yaptığını yapmamaya.
Aslında, bizim kuşağımızın
içine en çok düştüğü tuzaklarla sınırlanmamaya karar verdiniz.
Aileleriniz muhtemelen anlamıyordur,
arkadaşlarınız muhtemelen açıklayamıyordur,
hatta kendiniz bile açıklayamıyor olabilirsiniz
ama bugün buraya sadece Tanrı'nın lütfuyla geldiniz."
Dişçilik insanın kimliğine dair imajını yansıtır.
İlk izlenimden itibaren.
Bizim toplumumuzda da imaj her şeydir.
Ailemin çok güçlü bir imajı var.
Ama o imajın ardında gizlenen çok büyük acılar var.
Çok büyük acılar.
Zamanı duygularımız etkiler.
Eylemlerimiz etkiler.
Zaman, çocuklarınızın küçüklük resimlerine baktığınızda...
sonra onlara baktığınızda
sakallarının ve bıyıklarının çıktığını görmenizdir.
Ve sahip olduğunuz en büyük umut
çocukların erkek olmadan önce
babalarıyla olma fırsatına sahip olmalarıdır.
-Bugün 3 Temmuz. -Beni görüyorsun.
Ve Freedom ile Justus'ı kaydediyorum.
Hey, anne!
-Senin adın ne? -Justus.
-Justus ne? -Justus Freedom.
-Adın Justice değil, Just-us. -Justus.
Freedom, kilisemizin
ayın öğrencisi ödülünü kazandı.
Herkes Freedom'ı alkışlasın, alkışlayın.
-Ne yapıyordun... -JJ de ayın öğrencisi ödülü aldı mı?
-Hayır. Hayır! -Ayın öğrencisi olmadı mı?
Neden?
-Gayret göstermedi. O... -JJ, demek sen...
Sen ayın öğrencisi ödülü almadın mı?
Bakayım.
Hayır, sen ayın öğrencisi ödülü almadın mı diyorum.
Almadın mı? Niye almadın?
Annemle babam banka soymaktan
tutuklandıklarında
ikiz bebeklere hamileymiş, onlardan biri benim,
öteki de ikiz kardeşim Freedom.
Bana Justus adını vermiş çünkü o sırada,
o ilk dönemlerde
sadece annemle babam varmış.
O yüzden bana Just-Us diye ayırmadan Justus adını vermiş.
Zamanı iyi kullanmak lazım.
Zaman önyargısızdır.
Zaman kaybolur.
Zaman uçar.
Bu durum...
...uzun zamandır böyle.
Çok uzun zamandır.
Al Freedom, anahtar sende kalsın mı?
-Hiçbirinizde Kutsal Kitap yok, ha? -Bende telefon uygulaması var.
İyi misin? Günaydın.
Ona e-posta gönderdiniz mi?
-Nerede? -Önde, pilili gömlekli.
Nasılsınız? Babalar Günü kutlu olsun.
Evet bayım.
Hayatıma ne büyük mutluluk getirdiğinizi anlatamam.
Gerçek bir kocanın ne yaptığını anlattığınızda.
Peder, benim kocam 19,5 yıldır yok.
Eylülde 20 yıl olacak.
-Kocanızın adı neydi? -Robert Richardson.
-Peki. O da batı kısmında mı? -Evet.
-Orada. Walnut 4'te. -Walnut 4.
Bakın, ben...
Mümkün olduğunca cumaları ziyaret ediyorum
çünkü cumartesi pazarlar çok kalabalık.
Ama geçen hafta gittim, arka arkaya gittim
çünkü Babalar Günü'nde gelmeyeceğim dedim.
Burası çok kalabalık olacak.
Babalar Günü'nde buraya gelmemeliydik. Biliyorsun seni seviyorum.
-Ama sonraki hafta görüşürüz. -Benimki muhtemelen öfkeydi.
-Benim gücüm yoktu. -Biliyorum.
-Cumaları ziyarete izin vermediler. -Evet, doğru. Çok kalabalık olacak, ha?
Çok kalabalık olacağı için gitmedim. Katlanamayacağım için gitmedim.
-Evet, zor. -Bugün olmazdı.
Yani, hâlâ burada olduğumuza inanamıyorum.
O yüzden bugün gitmemek...
Ama her yıl bütçeleri kısılsın diye dua ediyorum.
Onları bırakmaları için bütçelerinin kısılması lazım.
Her şeyi kıstılar. Katrina sırasında da öyle demiştik.
En son büyük selde de öyle dedik.
Katrina'dan önce petrol ve benzin fiyatları düştüğünde de öyle demiştik.
Kocamla hep "Ah, bu yıl yapmak zorunda kalacaklar" derdik.
Ama eğitimden kısıyorlar, sağlıktan kısıyorlar.
Ama o bütçeyi kısmıyorlar.
O bütçeyi kısmıyorlar.
Hatta bence daha da fazla mali kaynak sağladılar.
İstatistiklere göre, ana babaları
hapiste olan çocuklar liseyi bile bitiremiyor,
yani benim iki yıl erken mezun olup
böyle prestijli bir üniversitede olmam çok şey söylüyor.
Sanki yaptığım her şey... O yüzden insanlarla konuşmayı seviyorum.
-Ne okuyorsun? -Siyaset bilimi.
Siyaset bilimi.
Bana göre, ceza yargılama sistemini dönüştüreceksek
affedici bir sistem yapmak için önce nasıl işlediğini anlamak lazım.
Benim tüm amacım, nasıl işlediğini öğrenir öğrenmez
bir politika destekçisi, hatta yaratıcısı olabilir,
beyaz olmayanları hedef alan o politikaları değiştirebilirim.
Çok teşekkür ederim. İyi şanslar dostum.
Bir sorum var. Evet.
Kirsten haricinde ikisi de senatoda hiç görev almamış.
-Pardon, aslında ben... -Birinci Sınıf Meclisi'ndeymişsin.
Evet... Teşekkür ederim. Yani benim...
Sözünü kestiğim için özür dilerim ama bence de tecrübe önemli.
Daha ikinci sınıftayım ama tecrübem var,
Birinci Sınıf Meclisi'nde görev yaptım, yani tuvaletin yerini biliyorum,
yasama süreçlerini ve nasıl yapıldıklarını biliyorum.
O sözünü ettiğin heyetin veya her neyse
Org Sync'te zaten olduğundan haberin var mı?
Her türlü yasa Org Sync'e yükleniyor.
Yani, Senato'da görüşülmekte olan yasaları görmek isteyen biri
Org Sync'e girebilir.
Rhonda, şeffaflıktan konuşurken gerçekleri söyleyelim.
Bu konuyu sorduğun için teşekkür ederim,
bu öğrencilerin erişebilmeleri gereken
ve bilmeleri gereken bir şey.
Ne zaman Org Sync'e girsek,
sen de çok iyi biliyorsun ki, kampüsümüzdeki öğrenciler,
özellikle de birinci sınıf öğrencileri Org Sync'te kolayca dolaşamıyorlar.
Bu kişisel bir sorun çünkü ben ilk katılmak istediğimde
bütün tuvaletlere, Monroe'daki,
ikinci kattaki, hatta dördüncü kattaki tüm ilanlara
bakmam gerekti.
Öğrenci Birliği'nin daha aktif ve daha kişisel bir rolü olmalı ki,
öğrencilere biz de...
Sana karşı çıkmıyorum. Sadece zaten var diyorum.
İzin verelim de Richard soruyu yanıtlasın.
Elbette, münazara sonrası seninle bunu konuşmayı da çok isterim.
Haydi Tanrım.
O gün bugün olsun.
-Ben Marcy. -Merhaba Bayan Marcy, nasılsınız?
İyiyim. Siz?
Ben de, sorduğunuz için teşekkürler.
Duyduğuma göre, Yargıç Rogers'ın sekreteri imişsiniz.
-Doğru mu? -Evet.
Tamam, harika.
Benim adım Sibil Richardson,
ailem, Richardson ailesi, Yargıç Rogers'ın
kocamla ilgili bir karar vermesini bekliyor.
Açık mahkemede
kararını iki günde vereceğini söylemişti.
Eğer zahmet olmazsa sizde bu konuya dair bir bilgi
bir gelişme var mı diye soracaktım.
Hayır, yok. Henüz bir karar yazmadım.
Cuma günü ofiste değildim ama perşembe de yazmadım.
Peki.
Tamam o zaman. Zaman ayırdığınız için çok teşekkürler efendim.
-Bir şey değil. -Hoşça kalın.
Hoşça kalın.
Doğru kişi o.
Onu tekrar arayacağım, yazdığı zaman öğrenir.
Kararı yazmak zorunda.
Belki yargıç bugün yazdı. Daktilo etsin diye ona yarın verecek.
-İyi günler. Val'in ofisi. Ne istemiştiniz?
Selam, yine ben, Sibil.
Val'e o mesajı iletebildiniz mi?
Telefon konuşması yeni bitti, mesaj burada onu bekliyor.
Peki.
Tamam.
Gelir gelmez... Bir dakika bekleyin.
-Sibil? -Evet efendim.
Henüz bir şey duymamış,
bir şey duyar duymaz size haber verecekmiş.
Evet, yargıç iki gün demişti de.
Belki fikir değiştirdi, biraz daha uzayacak, ha?
Ah, yargıçlar yalan söyler.
-Hayır, kasten değil ama... -Evet.
-Eminim niyeti öyleydi. -Evet.
Ama herkes gibi, ne olacağını asla bilemiyorsun.
Evet.
Tamam. Çok teşekkürler.
Tamam tatlım, hoşça kal.
Ben hapisten çıkalı 15 yıl oldu.
Kesinlikle katılıyorum.
Evet, verin bana. Bana biraz daha alkış verin. Evet, teşekkür ediyorum.
Kararlı olduğum şeylerden biri beni bir daha
asla, asla, asla,
ve asla o hâle getirmemelerini sağlamaktı.
Özgürlüğümden asla vazgeçmeyecektim.
Kendimi asla öyle insanlık dışı bir muameleye maruz bırakmayacaktım.
Kocama dokunmuyorum. Yatakta onunla yatamıyorum.
Ona sarılamıyorum, oysa o kanunen bana ait.
Çocuklarımı kendim büyütmek zorunda kaldım.
Hapisteyken öne eğip öksürtür
ve rektal boşluğuma bakarlardı.
Canları isteyince sırf görmek için soyunmamı söylerlerdi.
Ailemi sadece onlar izin verdiğinde görebiliyorum.
Kocamı ayda iki kere görebiliyorum.
Devlet bize ayda iki görüşme vermekte kararlı.
Ve kanunlara göre, sadece
iki saat görüşebiliyoruz.
Demir parmaklıkların ardından 20 yıl bir aile yetiştir.
Bu kurumda 20 yıl aileni bir arada tut.
Bu acımasız ve alışılmadık cezayı çekerken
sevdiklerine sarıl, aklını koru.
Benimle o zaman konuş.
Bana o zaman de ki,
suç işlersen cezasını çekersin.
Amin! Evet!
Dört yaşımdan beri burada oturmamıştım.
Kilise ailemle paylaşmak istediğim...
Çoğunuz biliyorsunuz ki, bu eylülde kocamla
banka soyuşumuzun yedinci yılı dolacak.
Geçen hafta Tanrı'nın sayesinde o bankadaki
kadınlardan ikisiyle tanıştım.
Yaptığımız seçimlerin çevremizdekileri nasıl etkilediğini hiç anlamazdım.
Bundan önce kendimi herkesten ayrı sanıyordum.
Yani yaptığım şey sadece bana aittir, kimseye dokunmaz derdim.
Ama yaptığım şeyin dalga dalga etkilerini
sadece kendi ailemde görmekle kalmadım, o gün o bankadaki
kadınları da nasıl etkilemiş olabileceğini hayal ettim.
Ve beni bağışlamasını istediğim kadınlardan biri
bana dedi ki, "Yaptığın seçimler..."
Aileme etkilerini anladım dedim.
Dedi ki, "Ailenden özür diledin mi?
Annenden özür diledin mi?"
Ona dedim ki:
"Bak, anneme onu sevdiğimi söylediğimden eminim.
Ona teşekkür ettiğimden eminim.
Ama annemden yaptığım seçimler için
beni affetmesini istediğimi hatırlamıyorum."
Amin.
Kadın devam etti, dedim ki:
"Bugün eve gidip bunu yapacağım.
Bu görüşme biter bitmez eve gidip
af dileyeceğim."
Dedi ki, "Yo, öyle olmaz.
Ondan af dilediğin anı tıpkı bizimle bu masada oturuşunu
hatırlayacağın gibi hatırlamanı istiyorum."
Oturup düşündüm, "Tamam Tanrım, bunu nasıl yapacağım?"
Egomu aradan çıkarıp, önünde eğilip, yapamam...
Yani, hissediyorum ama o sözleri söylemek:
"Lütfen beni affet çünkü benim seçimim senin seçimin değil
ve seni üzdüğümü biliyorum."
O yüzden kendime dedim ki, "En iyisi ben...
Sadece annemden değil çocuklarımdan da
af dilemem gerekiyordu.
-Evet. -Rahibimden de af dilemem gerekiyordu.
-Amin. -Kilise ailemden de af dilemeliydim.
-Evet. -Amin.
-Çünkü yetişmemde hepinizin emeği var. -Tanrı senden razı olsun.
O yüzden hepinize söylüyorum, yaptığım seçim için lütfen beni affedin.
Amin.
Hapisteyken tek duam serbest kaldığımda
Tanrı'nın bana sessizlerin sesi olmayı bahşetmesiydi.
Çünkü gayet net anlamıştım ki,
hapishane sistemimiz kölelikten başka bir şey değil.
Kendimi bir kölelik karşıtı olarak görüyordum.
İçinizdeki o güç. O titreşimi hatırlıyor musunuz?
O gücü nerede hissedebiliriz? Sizi fırtınalardan geçiren o gücü.
İşte o güç sizi bir sonrakinden de geçirecek.
Bundan da, eğer şu anda geçiyorsanız.
Size önemli olan neyin içinden geçtiğiniz değil demeye geldim.
O sırada insan olarak nasıl gelişmeyi seçtiğiniz.
Burada biraz daha fazlasını isteyen var mı?
Yani, bir proje ve bir sosyal yardım çeki sizi kesmez.
Burada biraz daha fazlasını isteyen var mı?
-"O benim gücüm," dediğinizi duyayım... -O benim gücüm!
..."ve onu geri istiyorum."
-Atlattım... -Atlattım...
-...çünkü çok zenginim. -...çünkü çok zenginim.
-Fox zenginiyim! -Fox zenginiyim!
-Vazgeçmeyeceğim... -Vazgeçmeyeceğim...
-Çok zenginim. -Çok zenginim.
İnanarak söyleyin. Zengin misiniz?
-Zenginim! -Vazgeçmeyeceğim.
-Fox zenginiyim. -Fox zenginiyim.
-Gücüm var. -Gücüm var.
-Güç benim içimde. -Güç benim içimde.
Bu hayatta gönlünüzün arzuladığı şeyden vazgeçmediğiniz sürece
inanın bana, onu elde edebilirsiniz.
Engeliniz ne olursa olsun, tek yapmanız gereken inanmak
ve adım adım ilerlemek,
adım adım ilerleyerek sınıfa gelmeyi sürdürmek
ve size söz veriyorum büyük insanlar, hayat daha iyi olabilir!
Ama inanmanız gerek.
Cennete sadece onlara baktığınızda "Erkek olsaydım
böyle bir erkek olurdum" dediklerinizin girmesine izin vermelisiniz.
Birlikte olduğumuz erkekler bizim maskulen imajımızı yansıtmalı.
Onlar... alfa erkeği olmalı.
Eğer bu enerji erkek türünde bölünmüş olsaydı
işte öyle bir erkek olurdum.
Robert'ın şartlı tahliye duruşmasına üç hafta var.
Bu oyun planı geçen defakinden farklı.
Heyete giderken seninle Jim'in yerine
ben geleceğim.
Sanırım annen de yanımızda olacak.
Evet.
Tamam.
Bence onlar sizin ricacı olmak yerine
haklarınızı öne sürerek güçlü bir yerden
gelmenize bozuluyorlar.
Ama sizin ebeveyn olarak birlikte
bu delikanlıların yetişmesine ve kimliklerine yaptığınız etki
öyle güçlü bir nokta ki,
bence öyle irticalen...
İşte koça olan bu.
Takımda oynayamazmışım. Takıma göre çok ilerideymişim.
-11 yaşımda olduğum için oynuyordum. -Evet.
Öbür çocukların hepsi dokuz, on yaşında.
O yüzden dedi ki... Beni elit takımın koçuna tavsiye etmiş.
Chicago Fire'a.
Onu arayacağım, yarın arayıp
bir görüşme veya deneme ayarla dedi.
-Bu ödemeli aramayı yapan... -Rob.
-Louisiana Eyalet hapishanesinde yatan -Bir mahkum.
Bu görüşme dinlenmekte ve kaydedilmektedir.
Louisiana Ceza İnfaz Kurumu
tesislerinden birindeki bir suçlunun görüşmesidir.
Ödemeyi kabul etmek için bire basın. Ödemeyi reddetmek için...
Securus'u kullandığınız için teşekkürler. Şimdi konuşabilirsiniz.
-Selam güzelim. -Selam!
-Nasılsın? -İyiyim. Niye bu kadar uzun sürdü?
Bilmem.
-Sadece sana... -Bak, kısa kesiyorsun.
Garip davranıyorsun çünkü eve gelmek üzeresin
ve geç arıyorsun.
Kısalınca öyle oluyor.
Hayır. O yüzden sana arada e-posta gönderdim, arayı kapatmak için.
Bana saatlerdir e-posta göndermedin.
-Ne? -Babam mı?
-Evet. -Bir, hayır, iki kez e-posta gönderdim.
Robert banyodan seninle konuşmaya çalışıyor.
Selam söylüyor de.
-Selam. -Orada ne işi var?
O boş yere akıttığı suyla duş alacaktı.
-Su bedava sanıyordum. -Hayır öyle bir... Su bedava değil.
Suyu bedava sanıyormuş.
Manikür ve pedikür yaptırdım.
-Devam et. -Saçımı da yaptırdım.
Tamam. Ne?
Saçımı sevdiğin gibi düz yaptırdım.
Şu Dominikli kuaföre gidip yaptırdım.
Öyle bir düzleştirdiler ki...
Eve gelince ilk ne yapacaksın Bay Richardson?
Ah, hiç bilmiyorum.
Toplanıp Disney World'e giderim.
Çok iyi.
Şampiyonluğu kazananlar öyle diyor ya.
Şampiyonluğu kazananlara hep soruyorlar, "Sırada ne var?"
-"Disney World." -Disney World.
Evet.
Heyecanlı mısın?
Heyecanlı mıyım?
Sanırım olmalıyım. Ama galiba çürüdüm.
Ben Robert'ın annesiyim, yani artık yolun sonundaki
o küçük ışığı aramaktan yoruldum.
O küçük altın külçesini.
İstediğimiz her şeyi alamadık ama yine de bir şey aldık.
Geçen seferden biraz daha ileriye gittik.
Ben erkeğimi istiyorum.
Evet, haklısın.
Başka hiçbir şey beni yatıştıramaz. Yolun ilerisi filan kalmadı.
Artık "Harikasınız, çok şey başarıyorsunuz" filan yok.
Ailemi evde istiyorum. Ailem bir arada olsun istiyorum.
Çocuklarımın babası olsun istiyorum.
Ve onu ikizlerim 18 olmadan önce istiyorum.
Bunu yapabilme ihtimalimiz var.
Bunu yaptırabilme ihtimalin var.
Robert ne yapıyor?
Çıktı. Sesini duymak istiyor. Galiba heyecanlanıyor.
Seni duymak için yanıma gelip oturacak.
Tamam.
Oğlum, bugün bulutlara baktım.
Hani şu kocaman, kabarık olanlara.
Sanki birinden ötekine atlayabilirmişsin gibi.
Buradaki cevizlikte.
Dışarı bakarken dedim ki, "Vay be, o ağaçları 20 yıl önce,
buraya ilk geldiğimde dikmişlerdi."
-Sahi mi? -Evet.
Securus'u kullandığınız için teşekkürler. Hoşça kalın.
İkizlerim gelecek ay 18 olacaklar.
On sekiz yaşında.
Babaları hüküm giydiğinde üç aylık hamileydim.
Evde bir baba olmasının
nasıl bir şey olduğunu hiç bilmiyorlar.
Babaların ne yaptığını bile.
Justus, bana bir çekiç getirir misin?
Sağ ol.
Bu ne?
At gitsin.
Justus, senin boyun benden uzun.
Şuradaki delik mi?
-Sağ ol. Adamımsın, teşekkür ederim. -Olmaya çalışıyorum.
-Bugün kimin doğum günü? -Freedom'ın.
Bugün Freedom'ın doğum günü anne.
-Evet. -Evet.
Ve JJ'in doğum günü!
İyi ki doğdun JJ.
Al, babanla konuş.
Parti var baba.
-Parti. -Merhaba Bayan Moore, iyilikler.
Nasılsınız? Size de iyilikler.
-Geciktiğim için özür dilerim. -Sorun değil.
Çok işiniz olduğundan anlıyoruz.
Merhaba.
-Merhaba. Nasılsın? -Merhaba!
Merhaba!
Babamla konuşmak ister misin?
Hayır, baban seninle konuşmak istedi.
Konuşman bittiyse telefonu ver.
-Hayır. Konuşuyorum. -Tamam, onu alsana elinden.
O benim babam.
-Al. -Teşekkür ederim.
Tamam.
Galiba hepimizde insanları sınıflamak için
bir tür ihtiyaç var, değil mi?
Bir sınıflama sistemi oluşturmak için.
Anlamaya çalıştığımız soru şu:
Bu, insan toplumunun kaçınılmaz bir özelliği mi?
Hapishanelerde bile, hepsi suçlu olduğu için
eşit olmaları gereken mahkumlar arasında bile.
Yine de görüyoruz ki,
bir sınıflandırma sistemi hemen yürürlüğe giriyor.
Bugün perşembe.
Dün gece kardeşiyle yengesi aramış,
bu hafta evlerinde bir tesisat sorunu olmuş
ve evi su basmış ama bir şey yapamıyorlarmış.
Angola'da onun yanında yeterli sayıda insan yok.
Senden Angola'da onun yanında olmanı istesem çok şey mi istemiş olurum?
Evet efendim.
Onu yapabilir misin?
Şükürler olsun.
Şükürler olsun, sevinçten bağırtacaksın beni.
Teşekkür ederim.
"Bir şey değil" demek.
İyi gidiyorsun.
Nasıl yazılıyor?
Nasıl gidiyor?
Tamam, bu ça va, bu ise...
Fransızcada önemli olan nasıl söylediğin.
Yani, "Ça va?"
Soru hali "Nasılsın?" demek.
Ama eğer "Ça va" dersen düz cümle olur, iyiyim demek.
Yani ben sana "Ça va?" dersem sen de bana "Ça va" dersin.
-Veya şöyle... -İyi? Yani "İyisin?" gibi mi?
Evet veya "Ça va bien, et toi?" dersin.
Yani, "İyiyim, ya sen?"
Oğlum, ne güzel öğrenmişsin. Dur bakayım.
Bir daha söyle. Çok seksi oluyorsun evlat.
J, böyle konuşursan bütün kızları tavlarsın.
-Freedom'a kimse kalmaz. -Okuyacağımız daha çok kur var.
Günaydın efendim. Hanımefendi.
Çocuklar dayanıklıdır.
Bence ne kadar... Artık büyüyorlar.
Ve bence hayatı biraz daha iyi anlıyorlar.
Hayattan bir parça
almak istiyorlar.
Olumlu hayattan, kendileri için.
-Ah, Robert. -Bence bunun sebebi Sibil.
Bence gidişatı belirleyen o oldu.
Ve her zaman muhteşem siyahi kadınlar tanıdım.
Beni yetiştirenler muhteşem siyahi kadınlardı.
Annem muhteşem bir siyahi kadın.
Kardeşlerim muhteşem siyahi kadınlar.
Ama benim de muhteşem olduğumu anlamam biraz uzun sürdü.
Burada durmak için buraya gelmem uzun sürdü.
Siyahi kadınlar olarak bizlerin burada olması öyle zor ki.
Ama dünyanın bu muhteşem siyahi kızları bir arada görmesi çok önemli.
Çok teşekkür ederim. İyi geceler.
Teşekkür ederim.
Tanrım, seni yarın kollarıma alabileceğimi
düşünmek öyle etkiliyor ki beni.
Yarın gece bu saatlerde birlikte oturup bu kaydı yapmak.
Ah, bebeğim.
Eve, senin yanına bir gelebilseydim.
Alo.
-Merhaba Bayan Judy. -Merhaba.
Bugün bir haber alabildiniz mi?
Henüz bir şey yok.
-Henüz yok mu? -Hayır.
Peki. Bugün arama fırsatınız olmuş muydu?
-Olmadı. -Olmadı mı? Tamam.
-Peki öyleyse, teşekkürler. -Tamam. Teşekkür ederim.
Aramamış bile, nasıl hiç haber yok diyebiliyor?
Bu insanların başkalarının hayatına hiç saygıları yok.
Bu da insanı çıldırtıyor.
Ne kadar aklı başında, bilinçli, anlayışlı olmaya çalışsan da
sonunda aklını kaçırtacaklar sana.
Bunu yapmayacağım. Bunu yapmamaya kararlıyım.
En iyi intikam başarıdır.
Zihinsel engelli çocuklar gibiyim.
En iyi intikam başarıdır.
Onlara göstereceksin Fox.
Onlara insan hayatına böyle davranamayacaklarını göstereceksin.
En iyi intikam başarıdır.
Şimdilik dayan çünkü onu eve getirdiğinde ödeyecekler.
Ödeyecekler.
Ödeyecekler! Hem de nasıl ödeyecekler!
Lanet olsun.
Evinde, ailesiyle olabilirdi. Sırf saçmalıyorlar diye.
Onların acelesi yok.
Birkaç zenci daha hapisten eve çıkacak.
"Hepsi çıkmaya çalışır.
Bir kez yeniden yargılama yaparsam hepsi çıkmaya çalışır."
Avukatımıza böyle demiş, biliyor musunuz?
Orada olmaması gerekenleri çıkartmak istemiyor musunuz?
"Bakın, bu yolu açarsam hepsi gelip
yeniden yargılanmak ister."
Koru beni Tanrım.
Evet, sırada ne var? Kimle görüşeceğim?
Jonathan, sonra da beni şeye bağlayabilir misiniz...
Küçük Robert 18'ine geldiğinde...
...bütün ailemle birlikte bu acıdan
olabildiğince uzakta olmak istiyorum.
Öyle uzak olsun ki ne kadar can yaktığını hatırlamayayım bile.
Kutsal olan her şey adına seni selamlıyoruz hemşire.
Kutsal olan her şey adına ruhuna şükran duyuyoruz,
seni yönlendiren ruh olan Ori'ne.
Teşekkür ederiz.
Bütün ailen için şükrediyorum.
Sonra da "Ishay" diyoruz.
Ishay.
LÜTFEN AYAKKABILARINIZI ÇIKARIN
Kuzeyden şükrediyoruz.
Batıdan şükrediyoruz.
Doğu.
Güney.
Kocana zamana yenik düşmeme gücü verdiğin için sağ ol.
Curtis Ray.
Az önce Angola aradı canım,
evrakları yarım saate tamamlanacakmış.
Yani ben oraya varmadan serbest bırakacaklar ama limuzin yola çıktı bile.
Seni bilmem ama benim yüreğim pır pır.
ASLA VAZGEÇME
Buraya gel canım! Buraya gel Robert!
Bütün gün seninle dolaştım ama hâlâ gerçek değilmiş gibi geliyor.
-Ağla bebeğim. -Tanrı iyidir.
Evet.
-Vay, vay. -Evet, ağla.
Seni seviyorum.
-Ağla. -Ben de seni.
Bundan sonra o kadını çok sevmeni istiyorum.
Amin!
-Amin! -Evet!
Ve kalan hayatımız harika olacak.
Sevgiden söz ettiklerinde
Tanrı'nın kiliseden önce
aileyi yarattığını söyledin.
Ama aileyi yaratmadan önce de bence evrendeki
en büyük güç olan sevgiyi yaratmıştı.
Yani, hayatın tek geçerli ifadesini.
Hapse dört şeyi anlayarak girdim,
bunları Vernon Amca'dan öğrendim.
Hapse girdiğimde dik duracağım dedim.
Her zaman doğruyu söyleyeceğim. Güçlü bitireceğim.
Tanrı biliyor, asla vazgeçmeyeceğim çünkü siz uğrunda mücadeleye değersiniz.
-Amin. -Seni seviyorum.
Seni görmek hep güzel.
Evet.
Remi, çıkar o ayakkabıları.
-Başkasının ayakkabılarını. -Calvin Klein'ın.
-Basit. -Onu öyle öğrendim.
Benimki bir yardaymış.
Bir yarda mı?
Çevremde savaşçılar olduğu için Tanrı'ya şükrediyorum.
Bizi sevmeye istekli olan insanlar topluluğu için müteşekkirim.
-Evet.
-Başımıza ne gelirse gelsin. -Oraya onları yaşayarak gidiyoruz.