Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Biraz su iç tatlım. Hava sıcak, uzun yoldan geldik.
Yoruldun mu? Gel hadi.
Otur, bir yudum su iç.
Mızmızlanma tatlım...
Momo?
Burada ne işin var?
Momo?
Beklesene!
Nereye gidiyorsun? Momo!
Momo!
Dur!
Momo!
Aç şu kapıyı!
Momo! Aç!
Momo!
Kimi her şey alın yazısıdır, hiçbir şeyi değiştiremezsin, der.
Aç kapıyı!
Her şeyi değiştirmek istiyorum.
Henüz hiçbir şeyin yazılmadığı en başa dönmek istiyorum.
ONCA YOKSULLUK VARKEN
ALTI AY ÖNCE
Şuraya bakabilir miyiz?
Peki ama fazla uzaklaşmayın.
Aman!
Dur! Geri gel!
-Yaralandınız mı hanımefendi? -Piç kurusu!
Orada görüşürüz.
-Vay, çok havalıymış! -Sonra konuşuruz.
-Yeni mi? -Çek elini!
-Ne istiyorsun? -Ruspa'ya geldim.
-Neden? -Pazarlık için.
-Pazarlıkmış... -Evet, pazarlık!
Bak! Bunlar tonla para eder. Antika.
Beş para etmez.
Git PlayStation'ınla oyna.
Ruspa!
-Yok dedim ya işte! -Defol git!
-Canını mı yakayım? -Bırak beni!
Hayır dediysem hayır!
Hadi, defol buradan velet.
Geri gelme.
Gitsene. Yapma, motorum!
Seni adi... Puşt!
12 yaşındayım. Adım Mohamed ama bana Momo derler.
Kimsesizim. Küçükken, Sosyal Hizmetler beni Dr. Coen'in vesayetine verdi.
Muayenehane yaptığı evi hep hastalarla dolu olurdu.
Sonumun kötü olmaması için diğer çocuklar gibi
davranmam gerektiğini düşünürdü.
Ama diğerleri gibi olmak istemiyorum.
Momo, nerelerdeydin? Her yerde seni aradım.
Onlar ne?
Kazandım.
Şanslı günündesin. Bir de bunu kazanmışsın.
Bisikletten düştüm.
Son kez soracağım. Onlar kimin?
Bilmiyorum.
Evimde çalıntı şeyler istemiyorum.
Hafızan yerine gelmezse...
...seni ihbar etmem gerekecek.
O şamdanlarla bir aylık kiramı ödeyebilirdim. Anladın mı?
Kırk yılım sokaklarda geçti,
ne serserilerden dayak yedim ne de birinde paramı bıraktım.
Ama bu yaşa gelince...
...veledin biri seni madara ediyor.
Başlarım bu işe!
Bunun nesi komik Babu?
Kirayı ödemek için ne satacağız?
Bekle biraz. Acıktın, değil mi?
Kurabiye ister misin? Al canım.
Al hadi.
Bu saatte kim bu?
Iosif, kapıyı aç.
Tamam.
Açmadan önce kim olduğunu sormayı unutma.
Dur, ben geliyorum.
Madam Rosa, Dr. Coen geldi.
-Bu saatte mi? -Evet, Dr. Coen işte.
-Rosa. -Merhaba.
Hemen endişelenme, güzel bir haberim var.
Sana bir hediye getirdim.
-Nereden buldun? -Hırsız özür dilemeye geldi.
Değil mi Momo?
Beni düşürdün. Seni elime bir geçirseydim...
Al, Babu'nun yanına git.
Sıra sende.
Özür dilerim.
Duyamadım!
Özür dilerim!
Özür dilerim Madam...
Adını nereden bileyim?
Çocuklar bana hep "Madam Rosa" der.
Özür dilerim Madam Rosa.
Özrün kabul edilmedi.
Şamdanlar için sağ ol. Borcumu nasıl ödeyebilirim?
Bir iyilik isteyeceğim.
Söyle, dinliyorum.
Delirdin mi sen? Hayatta olmaz!
-Kısa süre, birkaç haftalığına. -Olmaz.
En fazla bir ay.
Mümkün değil.
Ona uygun bir ev bulana kadar.
Dur bakalım, vasisi sensin. Benimle ne ilgisi var?
Çocuğun burada seninle daha iyi olacağına inanıyorum.
Öyle mi, nedenmiş?
Hayatında bir kadın figürüne ihtiyacı var.
Güçlü ve saygı uyandıran birine. Senin gibi.
Ben yetişemiyorum.
Yaşlıyım.
Ben çok mu gencim sanki?
Doktorumsun.
Kalp rahatsızlığımı ve ağrılarımı biliyorsun.
-Yine söylüyorum, sadece kısa... -Hayır!
Momo düşündüğün gibi bir çocuk değil.
Onu iyi tanıyorum.
Trajediden hemen sonra yanıma verildi.
Denedim ama onu evlat edinmek isteyen kimseyi bulamadım.
"Trajedi" mi?
Oturma odasına git.
Hemen geliyorum.
Hayır, olmaz. Benden bu kadar.
Artık evime fahişe çocuklarını dolduramam.
Yıllardır bir sürü çocuk baktım, büyük riske girdim.
Ama hayat kadınları birbirine yardım eder.
Sosyal Hizmetler yerine bende olsunlar.
İşte o yüzden rica ediyorum.
Bana yardım et.
Ama sen fahişe değilsin.
Dedim ya, benden bu kadar.
-Peki ya Iosif? -Uzatma.
Güya sadece bir hafta kalacaktı ama annesi çekip gitti.
Neyse ki düzenli olarak para gönderiyor.
-Mesele paraysa... -Olmaz, uzatma.
Seni severim, şamdanlarımı getirmene de minnettarım.
Sayende kiramı ödeyebileceğim. Ama git artık.
Ayda 600 avro olur mu?
Hâlâ biraz birikmişim var.
Hadi.
Ne?
Baksana!
Hırsızını unuttun!
700 avro.
750 avro.
İki ayı bir gün bile aşmayacak.
-O orospuyla kalmam! -Sakın ha!
-Rosa iyi bir kadın. -O zaman sen onunla yaşa!
Ya ona gidersin ya da Sosyal Hizmetler'e dönersin.
Bana ne!
Sosyal Hizmetler!
Ben geliyorum!
Ukala velet!
Benimle öyle konuşsaydın dişlerini dökerdim.
Kafede oturuyordum, seni duydum.
Seninle öyle konuşmazdım, hele ki iş verirsen.
Niye kocakarıyla kalmıyorsun?
Sosyal Hizmetler ile uğraşmazsın.
İş için de faydalı olur.
Çaktın mı?
Yaşlı kadın sokakta çalışmayı bırakınca
para kazanmak için başka fahişelerin çocuklarına bakmaya başlamış.
Bir sürü çocuk büyütmüş.
Hatta biri polis şefi olmuş ve onu teftişlerinden koruyormuş.
Mahallede oraya "sığınak" diyorlardı.
Bense oraya
"bok çukuru" diyordum.
Uslu duracaktır.
Sadece biraz disiplin ve şefkate ihtiyacı var.
Doktor, tamam. Fikrimi değiştirmeden kaybol.
Kalk lütfen.
Kalk yatağımdan!
-Bırak beni. -Kalk!
Kes şunu!
Kalk ayağa. Kalk!
Ayakkabıyla yatmak yok!
Sen de oyalanmayı bırak, İbranice çalış.
İmtihana çekeceğim.
Sen benimle gel. Başka bir oda vereceğim.
İşte burası.
Bu da ne?
Senin odan.
Burası bok çukuru!
Kraliyet sarayı mı bekliyordun? Geç bunları!
Bok çukuru.
Çekil üstümden! Madam!
Yeter!
Durun! Yeter dedim!
Iosif, odana. Sen de bok çukuruna.
Aman be!
Bende annemin bir fotoğrafı bile yok
ama bazı şeyleri hatırlıyorum.
Beni ayaklarının üzerine çıkarıp dans ettirirken gülümseyişini.
Dans etmeyi çok severdi.
Bir kere yanlışlıkla onu düşürdüm.
Ama hiç kızmadı.
Halının üzerinde yuvarlandık. Beni kollarının arasına aldı ve güldük.
Çok gülerdi.
Çok güzeldi.
Bunlarla başla.
Her torba bir doz.
Sakın yakalanma.
En önemlisi de sakın beni kazıklama.
Kurallara uyarsan bir terslik çıkmaz.
Hadi.
Malı bedava mı dağıtacaksın?
Fiyatlar ne?
Sentetik ve doğal, 10 avro.
Turuncu, 60 avro.
Yemek fişi kabul değil, sadece nakit. Doğru mu?
Ukala velet.
Uza.
-"Haşem" dedim zaten. -Hayır, "paşem" dedin.
Yeter, okumaktan bıktım.
Tek kelime bile anlamadım.
-Bar mitzvah da istemiyorum zaten. -Yazık.
Ama burada kaldığın sürece benim kurallarıma uyacaksın.
Devam et.
Tatlım, ben geldim!
-Merhaba. -Bak, ne getirdim.
Göz kalemi, göz farı, ruj.
-Yeni sayılır. -Ne güzel!
-Dolabımı temizledim. -Bayıldım.
Her çeşit numune var. Losyonlar, parfümler...
Çekmecelerim bunlarla dolu.
Git, Babu'yu getir.
O kim?
Merhaba, ben Lola.
Momo.
Momo mu?
Sevimli.
Hem de nasıl.
Değişelim mi?
Babu bende kalsın, sen onu al.
Bebeğim! Merhaba aşkım!
Anneye gel!
İyi uyuyabildin mi?
İkimiz bugün eğleneceğiz, tamam mı?
Nasıl beceriyorsun?
Gece numara çevir, gündüz annelik yap.
Kanıtlamam lazım...
Kaltak anasına onsuz idare ettiğimizi kanıtlamam lazım.
Ne yapıyorsun sen?
-Bugün olmaz. -Hadi tatlım. Gel!
Hadi, dans edelim! Biraz egzersiz kalbe iyi gelir.
Bugün havamda değilim.
Sen zaten hep hazırsın, benim içimden gelmiyor.
Gel. Evet!
-Geldi bizimki! -Evet, geldim.
Bak! Güzel!
Hayır!
Ver onu. İş için lazım.
Lütfen!
Hayır!
Iosif neden yardım etmiyor?
Dün bulaşıkları o kuruladı.
Şimdi sıra sende.
Al.
Ne yapıyorsun? Dikkat etsene!
Tamam...
Çok sıcak. Git hadi. Çocuklarla oyna.
Pasla hadi!
Kolundaki neyin numarası?
-Kimin? -Cadalozun.
Şifre o.
Ne şifresi?
Hepsi yalan.
Beli rahatsızmış, ağrıyormuş gibi numara yapıyor
ama aslında gizli ajan.
Karşı istihbarat.
Sanırım merkezi bu binada.
Girmek için o şifreyi kullanıyor.
Doğru mu bu?
Yemin ederim, gece oraya inerken gördüm. Bodrum katına.
Batcave gibi.
-Nereye gidiyorsun? -Sana ne!
Madam Rosa, onu buldum.
Ötersen boğazını keserim.
Nerelerdeydin sen?
Benimle gel.
-Nereye gidiyoruz? -Yürü.
Hamil, bu mahallede çocuk yetiştirmek giderek zorlaşıyor.
Öyle.
Ama Dr. Coen gibi bir dostuma hayır diyemezdim.
-Alsana. Cezayir'den yeni geldi. -İstemem, sağ ol.
Momo! Gel bakayım, ister misin?
Midemi bulandırıyor. Hayır.
Belki çocuk ara sıra sana yardım eder diye düşündüm.
Yazın oyalansın diye.
Son zamanlarda işler pek iyi değil.
Haftada birkaç kez yanında çalıştırıver,
her gün demiyorum.
İyi anlaşırsanız tabii.
Peki.
Nerelisin sen?
Senegalli bir Müslüman.
Camiye gidiyor musun?
Böyle bir çocuk işte. Yol gösterecek biri lazım.
Seninle zaman geçirmek Momo için iyi olur.
Hamil Bey,
sen tanıdığım en efendi adamsın.
Madam Rosa...
Gözlerin de dilin de hâlâ masal okuyor.
Masal mı? Hiç de değil.
Çocuk iyi çalışırsa
bize ufak bir mükâfat verirsin.
Ne kadar önerirsin?
Sen karar ver yahu.
Ben ne bileyim?
Pazartesi gel, tamam mı?
Nala!
Bundan böyle Libertà mahallesi onun.
Ne?
Haftalık kazancı, senin aylık kazancını aştı.
Yıllarca kıçımı yırttım, şimdi bu velet...
Ne olmuş?
Onun kadar para getirirsen yeniden düşünürüm.
Şimdi telefonu ver ve kaybol.
Oyuncak değil bu.
İş için.
Tüm müşterilerimizin numaraları burada.
Sana güveniyorum.
Peki efendim.
Piç kurusu!
Momo, buraya gel!
Ne bağırıyorsun?
Koş!
Hadi!
Çabuk!
Ne oldu?
Baksana! Bak.
-Ne yapıyor? -Bilmem. Onu böyle buldum.
Mumya gibi.
Baksana!
Kimse var mı?
Ne yapıyorsun?
Sen de yap.
Delirdiniz mi? Ne yapıyorsunuz siz?
Yağmuru görmüyor musunuz?
Asıl sen görmüyorsun.
Görüyorum tabii. Aptal mısın?
İçeri girin, hemen!
Geç kaldın.
Şu kutudaki çakmakları şuraya diz, hadi bakayım.
Senegal'in neresindensin Mohamed?
Bana Mohamed deme. Benim adım Momo.
Mohamed'in nesi var? Ne güzel isim.
Hoşuma gitmiyor. Çok uzun.
Sen bilirsin.
Diourbelliyim.
Dakar'ın yakınında.
Büyük bir şehir mi?
Bilmem.
Bebekken ayrıldım.
Hey, buraya gel.
Gel.
Başta sadece halı ve eski kitaplar satıyordum.
İki çalışanım bile vardı.
Şimdi sadece plastik satıyorum.
Gel, yardım et.
Tut şunu.
Nefis, değil mi?
Nefis ve tarih kokuyor.
Ne zamandır onarmak istiyorum ama bir türlü başlayamadım.
Şimdi sen yardım edebilirsin.
Gel buraya.
Kur'an'da aslan, güç, sabır ve inanç sembolüdür.
İnançlısın, değil mi?
İnanç sevgi gibidir. Her Müslüman bunu daima hatırlamalıdır.
Müslüman olduğumu bile bilmiyordum.
Eskiden okula gidiyordum, orada öğrendim.
Eskiden mi?
Atıldım.
Neden?
Bana sataşan bir çocuğun boynuna kalem sapladım.
Momo...
Dil...
Dil en büyük silahtır.
Birinin boynuna kalem saplamaya gerek yok.
Benim tarzım bu.
Momo, ne yapıyorsun?
Bu ne şamata, hepimizi uyandırdın!
Babu korktu.
Babu... Sadece bir dişi aslandı.
Dişi aslan mı? Kafan mı iyi?
-Sus be! -Madam, bu uyuşturucu kullanıyor!
Aklından bile geçirme.
Sakın!
Senin dişi aslan.
Şu benim bildiğim, değil mi?
Evet.
Ama artık sadece ziyarete geliyor.
Başkalarına onları parçalamaya geldiğini söylemiyorsun.
Hayır, aptal değilim.
Birlikte oynuyorsunuz.
Yüzümü yalıyor.
-Bana bakıyor. -Şaka mı bu?
Aklını kaçırmış.
Momo, lütfen çıkar mısın?
Sana gelip yaptığı taşkınlıkları anlatıyorum
ama sen ne yapıyorsun?
Ona destek mi çıkıyorsun?
Bu kadarı da delilik!
Sakin ol da dinle.
Hayır, sen beni dinle.
Kalbim rahatsız diye sakin ve rahat olmamı söyleyip durursun.
Ama yanıma üşütüğün birini verdin.
Rosa, o daha çocuk.
Ne çocuğu? O normal değil.
Mayası bozuk.
Kabahat onda değil. Birine çekmiş işte.
Anasına, babasına... Onu bilemem!
Bir gece sinsice gelip boğazımı kesebilir,
çocukları incitebilir.
-Öyle birinin neler yapabileceği belli! -Yeter!
Kapa çeneni!
Böyle şeyleri nasıl söylersin, hatta nasıl düşünürsün?
Yaşadığın onca şeyden sonra...
Sadece zihniyeti farklı demek istedim.
Kimseye hakaret etmiyorum.
Bana büyük bir iyilik yapıyorsun.
Sana yük olduğunu biliyorum.
Ama lütfen Rosa...
Zeki bir kadınsın. Neden korkuyorsun? Dişi aslandan mı?
Bununla korunma, sevgi ve şefkat ihtiyacını karşılıyor.
Ne yapmamı istiyorsun?
Her gece yatmadan önce yüzünü mü yalayayım?
Bir dişi aslanımız eksikti.
Eksik olma, sağ ol.
-Gidelim. -Görmek istiyorum.
Hayır, görülecek bir şey yok. Diğer tarafa gidelim.
Hadi, yürü.
Sen çık. Hemen geliyorum.
Burada ne işin var?
Ne istiyorsun?
Burası neresi?
Çık dışarı! Eve git! Git!
Hayır.
Burada kimseyi istemiyorum. Hiç kimseyi!
Çık dışarı!
Senin yaşındayken ben de resim yapmayı severdim.
Bakabilir miyim?
Aşağıda kendimi...
...güvende hissediyorum.
Neden?
Öyle işte.
İstediğin kadar kalabilirsin.
Iosif'in odasında uyuyabilirsin.
Daha geniş.
Eğer istersen.
Kes şunu! Uyumak istiyorum.
Kes şunu! Babu'yu uyandıracaksın.
Bana bak.
-Derdin ne? -Hiç. Umurundaymış gibi davranma.
-Söylemezsen döverim. -Annemi özlüyorum.
Unut gitsin.
Onu istiyorum.
Ama o seni istemiyor. Terk edip gitti.
Hiç de bile, geri dönecek.
Niye pislik yapıyorsun? Anneni hiç özlemiyor musun?
Annem beni terk etmedi.
Öldü.
Fahişeliği bırakmak isteyince babam sinirlenip onu öldürdü.
Altı yaşındaydım.
Hayatımın en güzel yıllarını onunla geçirdim.
Gördün mü? Aynıyız işte.
Sen de onu özlüyorsun.
Hayır, aynı değiliz. Hem de hiç.
Şimdi uyu. Yoksa döverim.
Hadi. Dene bakalım ödlek.
Ödlek değilim, balığı pişmiş seviyorum.
Balık pişince tadını kaybeder.
Erkek ol biraz!
Güzel, değil mi?
Al.
İlk iki ay için. Güle güle harca.
Teşekkürler.
Gel buraya.
Beğendin mi? Senin.
HIZ
Daha gencim, önümde upuzun bir hayat var.
Bunu biliyorum.
Mutluluk için ayılıp bayılacak değilim.
Gelirse ne âlâ.
Gelmezse kim takar?
Aynı hamurdan değiliz biz.
Dikkat edin çocuklar.
Tamam. Yakala beni.
Yakalasana!
Ne içiyorsun sen?
-Çilek aromalı. -Çilek mi?
-Beğenmedin mi? -Diğer tarafa üfle.
İğrenç. Çilek mi?
Duman tütün kokmalı, meyve salatası değil.
Hayatta bırakamam.
Sende disiplin yok da ondan.
Hiç olmadı ki. Hiç.
Nereye gidiyorsun?
Tuvalete.
Lola alt katımızda oturuyordu.
Erkekken orta sıklet boks şampiyonuymuş.
Mahalleli onun karşısında
el pençe divan dururmuş yoksa suratlarını dağıtırmış.
Ne oldu?
Babam doğum günümü hatırladı.
-Bu iyi bir şey, değil mi? -Hayır.
Sadece bir bahane. Babu ile tanışmak istiyor.
Torununu istiyor, kızını değil.
Çok bekler, Galiçya'ya hayatta gitmeyiz.
Bizimki nerede kaldı?
Gidip bir bakayım.
Momo'ya karşı ikimiz.
Dikkat, seni yakalayacağım. Ebe!
Hadi, yakala bizi! Yakalayamazsın, çok hızlıyız.
Momo, onu bulamıyorum. Benimle gel.
Sen şu tarafa, ben bu tarafa.
Tatlım?
Nerede bu?
Tatlım?
Madam Rosa?
Tatlım?
Madam Rosa?
Madam Rosa!
Madam Rosa, duyuyor musunuz?
Sen burada ne arıyorsun?
Bakın, ne buldum.
-Ayakkabılarım. Evet, versene. -Tatlım?
Tatlım?
Nerelerdeydin? Ortadan kayboldun.
Ne...
Çok sıcak diye hava almak istemiş. Değil mi?
Tabii. Öyle oldu.
Doğru.
Bir dahaki sefere haber ver.
Bizi korkuttun.
Kusura bakmayın.
Gidelim artık. Geç oldu.
Oldukça iyisin.
Genelde katlanamadığım şeylerde iyiyimdir.
-O zaman okulda iyi olacaksın. -O hariç.
Hiç evlendiniz mi Hamil Bey?
Tabii.
Çok güzel bir karım vardı.
-Peki şimdi nerede? -Cennette.
Allah rahmet eylesin.
Yalnızlık çekmiyor musunuz?
Halılarım ve kitaplarım var.
Ama onlara sarılamazsınız.
Nereye varacaksın?
Yaşlı ve bekârsınız. Madam Rosa da yaşlı ve bekâr, yani...
Aramızı yapmaya mı çalışıyorsun?
Neden olmasın? Onu buraya getirin, biraz öpün.
Hem yakamdan da düşer.
Çok yüce gönüllüsün.
Sorun şu ki ben asla bir Yahudi ile evlenemem.
Madam Rosa artık Yahudi değil. Sadece yaşlı.
Yaşlılar da beraber yaşamayı beceremeyecek kadar bencildir.
Benden günah gitti.
Eksik olma.
Madam Rosa?
-Madam Rosa! -Merdiven! Merdivendeler!
Kim?
-Madam Rosa, açın. -Git başımdan.
-Bırakın gireyim. -Valizi al.
-Git Lola'yı çağır! Acele et! -Madam!
Sessiz ol!
Momo, neler oluyor?
Cevap vermiyor, kapıyı da açmıyor.
Tatlım? Tatlım, kapıyı aç.
Orada ne yapıyorsun?
-Merdiven. -Tatlım?
-Merdiven... -Neler oluyor tatlım?
-Merdiven... -Hayır, sakin ol.
Yok bir şey. Merak etme, benim.
-Merdiven... -Momo.
-Momo, Dr. Coen'i ara. -Tamam.
Rosa daha iyi.
Yine sakin ve aklı başında.
Nesi var?
Bilmiyorum. Her şey olabilir.
Yorgun.
Onun için tomografi ayarlamam lazım.
Sağlığını kontrol etmek için. Kan, oksijen...
Bunlar düzgün iletilmiyor.
Bir de...
Seninle ilgilenmeliyim.
Benimle mi? Artık burada memnunum.
Sence iyileşecek mi?
Bilmiyorum.
Belki de dua etmeliyiz.
Dua edeceğim.
Sen dua et, ben gidip ona bakayım.
Madam Rosa, burada ne yapıyorsunuz?
Yatağa dönün. Burası soğuk.
Hayır, burada iyiyim. Endişelenmene gerek yok.
Artık yatakta durmak istemedim.
Ayrıca burada rahatça düşünebiliyorum.
Burası Batcave'inizmiş, Iosif öyle dedi.
Haksız değil.
Auschwitz'de döşeme tahtalarının altına saklanırdım.
Orası sığınağımdı.
Tıpkı burası gibi. Senin yaşındaydım.
Housewitch mi?
Bu isim sana hiçbir şey ifade etmez.
Etmesin de.
Sen bana aldırma.
Artık yaşlandım.
Gel buraya.
Uzun zaman önce çarşıdan almıştım.
Bunlar mimoza, gördün mü?
Savaştan önce ailem, Viareggio yakınında böyle bahçeli bir ev kiralamıştı.
İlkbaharda, mimoza ağaçları sarı çiçeklerle bezenirdi.
Güzellikleri gözlerimi yaşartırdı.
Sırf bu anıyı saklamak için tüm anılarımdan vazgeçerdim.
Momo, ne olursa olsun, hastaneye düşmek istemiyorum.
Sana söylüyorum çünkü belalı da olsan,
bazen hergelenin teki de olsan
sözünü tutacağını biliyorum.
-Gerekli olsa bile mi? -Evet.
Doktorları bilirim.
Kıçlarına madalya takabilmek için insana işkence ederler.
Üzerinde deneyler yaparlar, inan. Ben bizzat yaşadım.
Yeniden yaşamak istemiyorum.
Söz ver bana.
Söz veriyorum.
İbranice söyle. Öylesi daha iyi.
Herem.
Keşke ben de okula gidebilsem.
Ama Madam Rosa hemen yakalanırsın, dedi.
Çünkü resmî belgem yok.
Şanslısın.
-Uyuyor mu? -Bilmem.
Zaman geçtikçe Madam Rosa'nın gelgitleri arttı.
Bazı günler aklı başında olur
ve her şeyi berbat etmeden Yahudi usulü balık yapardı.
Diğer günlerde ise
kendi dünyasına çekilip saatlerce sessizliğe gömülürdü.
Öyle zamanlarda ben de yeni müşteriler bulurdum.
Ben gidiyorum.
Görüşürüz.
Bu melodi nasıldı?
Babu güzel çalıyor, ben çalamıyorum.
Seni özleyeceğim.
Ben özlemeyeceğim.
Nihayet oda bana kaldı.
Geri döneceğini söylemiştim.
Ben de onu özleyeceğim.
Ama onun adına mutlu olmalıyız.
Güzel şeyler
umudunu kaybettiğinde vuku bulur.
Rahatlatıcı bir düşünce.
Klimanın suçu yok, hava cehennem gibi.
Dikkatli ol!
Sefiller'den bahsetmiştim, değil mi?
Victor Hugo bize her şeyin göreceli olduğunu öğretir.
Özellikle iyi ve kötünün.
Karşılaştığın insanlara ve onları nasıl dinlediğine göre değişir.
Momo, okulda ve mahallede ne yaptığını biliyorum.
Neden bahsediyorsun?
Takıldığın insanları ve işverenini biliyorum.
Şimdi onları ailen,
bunu da hayatın için en iyi seçenek sanıyorsun.
Ama değil.
İhbar mı edeceksin?
Asla etmem.
Bu seni değiştirmez. Aksine,
sorumluluğu üstlenmeni istiyorum.
Benden ne istiyorsun be? Babam değilsin!
Senden hiçbir şey istemiyorum!
SEFİLLER
Önemli bir haberim var.
Babamın davetini kabul etmeye karar verdim.
Öyle mi?
Galiçya'ya gidip onu Babu'yla tanıştıracağım.
Emin misin?
Hiç değilim.
Sana ne demiştim? Sofrada telefon yasak.
Benim değil. Benimki diğer odada.
Kimin telefonu o zaman?
Nereden çaldın?
Ver onu bana. Hadi, ver onu bana.
Sana bir bok vermeyeceğim.
Bu benim telefonum.
Nasıl aldın?
Uyuşturucu satarak kazandım.
Hoşuna gitmediyse defol git.
Momo!
-Momo! -Bırak gitsin.
Faydası yok.
Ne kadar zamanı kaldı, bilmiyorum.
Ama yapabileceğim tek şeyi yaptım.
Rosa hastanede ihtiyacı olan bakımı görecek.
Burada kalamaz.
Giderek bilincini kaybedecek.
Bir şey olursa diye gözetim altında tutulması
ve bakılması lazım. Anladın mı?
Evet.
Tek çözüm bu.
Anlıyorum.
Doğa her şeyin en iyisini bilmez.
Doğa rastgele işler.
Bir yanda çiçekler, böcekler vardır,
diğer yanda ise hastaneden çıkmasına izin verilmeyen yaşlı bir kadın.
Ama Madam Rosa'ya bir söz vermiştim.
O da bana güvenmişti.
Merhaba.
Sen kimsin?
Ben Momo. Tanımazlıktan mı geliyorsun?
Kızgınsın, biliyorum.
İsteğini biliyorum.
Aptal değilim.
Döneceğim. Sana yardım edeceğim.
Ama döndüğümde bana yardım etmelisin çünkü bunu tek başıma yapamam.
Tamam mı?
Yaşlı kadının durumunu duydum.
Benimle gel.
Hadi! Gidiyoruz!
Dostlar bu günler içindir.
Keyfine bak.
Oğlumu bekliyordum.
Bugün doğum günü.
Onu bir aydır görmüyorum. Dört gözle bekliyordum.
Ama o aşağılık annesi hiçbir zaman kurallara uymuyor.
Önce söz veriyor, sonra bahane uyduruyor.
İkimiz için de berbat bir gün oldu.
Gel, bunu kutlayalım!
Otur.
Uyuma. Otur şuraya.
Bize.
Takma kafana. Hayatına devam et.
Al.
Bu ne?
Hepsi orada.
Anlamadım. İşi mi bırakıyorsun?
Sorunun ne, biliyor musun?
Kazandığın saygıyı hak etmediğini düşünüyorsun.
Ayrılırsan benimle işin biter.
Herkesle işin biter.
Anlaşıldı mı?
Özür dilerim.
Abartmış mıyım?
-Babam kırmızı sever. -Çok güzelsin.
Momo, Dr. Coen'le kalacaksın. Söz mü?
-Merak etme. -Tamam.
GERİATRİ KOĞUŞU
Seni çıkaracağım ama gürültü yapma!
Dayanamayacağım.
Artık dayanamayacağım.
Ne kadar huzur verici.
Ne?
Gitmek zorundayız.
Günaydın.
Dönecekler mi?
Hayır.
-İç. -Hayır.
İçmen gerek.
Bir şey vereceğim.
Gözlerini kapat.
Bir daha kim açacak?
O zaman kapatma.
-Bu ne? -Mimoza.
Ne kadar güzel.
Ne güzel.
Gerçeğini bulamadım.
Bu, hayatımda aldığım en güzel hediye.
Sen iyi bir çocuksun.
İstersen gelip benimle yaşayabilirsin.
Birlikte mutlu oluruz.
Otur, bir yudum su iç.
Momo?
Dr. Coen'de kalmanı söylemiştim.
Momo?
Beklesene! Nereye gidiyorsun?
Momo?
Momo!
Dur!
Momo, aç şu kapıyı.
Momo, aç! Ne yapıyorsun sen?
Neler oluyor Momo? Kapıyı aç!
Şurada bekleyeceğiz.
Söyleyecek sözün bittiğinde
Ben buradayım
Belki sana gereken Yalnızca bu iki kelime
Ben buradayım
Hayatta kalmayı öğrenirken
Ve imkânsızlığı kabullenirken
Kimse sana inanmazsa
Ben inanırım
Bilemem
Kaderinin ne getireceğini
Ama eğer istersen Beni yanında istersen
Ben buradayım
Kimse sesini duymazsa
Ben duyarım
Yolunu kaybettiğinde
Ben buradayım
Kaçarsan ya da gardını alırsan
Ben buradayım
Görünmez olmak
Ölmekten beter hâle geldiğinde
Kimse seni görmediğinde
Ben görürüm
Bilemem
Kaderinin ne getireceğini
Ama eğer istersen Beni yanında istersen
Ben buradayım
Kimse seni görmediğinde
Ben görürüm
Sevgiye sihir ve gerçeklik gerekir
Ama bazen gereken tek şey
Zaten elindedir
Önümüzde uzanan hayatta
Bilemem
Kaderinin ne getireceğini
Ama eğer istersen Beni yanında istersen
Ben buradayım
Kimse seni görmediğinde
Ben görürüm
Kimse sana inanmadığında
Ben inanırım
Bu film, Covid-19 pandemisi sırasında tamamlanmıştır.
Yönetmen ve yapımcılar, bu filmi hayata geçiren
oyunculara ve ekibe teşekkür eder.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya