Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎เลิศ
‎ดีเลย ดี
‎ฉันอยากได้ลูกสาวคืน
‎อาชญากรรมแสนเลวร้าย…
‎กางเกงคับเหรอ
‎ใช่แล้ว แฟทแครชเชอร์ 2000 ใหม่ล่าสุด
‎เวรละ!
‎(ผู้ชนะ - รางวัลนักเขียนบทละคร ‎30 ดาวรุ่งที่อายุไม่ถึง 30 - ราด้า แบลงค์)
‎คุณมองผู้หญิงที่กำลังจะอายุครบ 40 ปีเป็นยังไง
‎สี่สิบเหรอ แม่คุณ 40 ยังกระจอก
‎คุณเนี่ยนะ เกือบ 40 แล้วเหรอ
‎ตอน 40 ฉันเพิ่งเริ่มใช้ชีวิตจริงจังเอง
‎โหย มิสบีแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎สี่สิบเหรอ
‎สี่สิบแปลว่ากำลังแจ๋วเรื่องอย่างว่า
‎เวร นึกว่าอายุ 30 ‎หรืออย่างมากก็ 35 แต่ 40 เลยเหรอ
‎นั่นมันบ้าบอไปละ
‎โห เฮ้ย!
‎ถ้าสาวโสดอายุครบ 40 ปี
‎ก็เหมือนผลไม้ที่ร่วงลงมาจากต้นแล้ว
‎รอให้แมลงชอนไช
‎ขอบคุณ
‎ยินดี
‎ถ้าอายุ 70 สิ
‎เอาไว้ค่อยมาถามใหม่ ‎ตอนอายุ 70 แล้วกลั้นฉี่ไม่ไหว
‎เวรกรรม
‎ตายแล้ว
‎รอก่อน ไม่เอาน่า
‎เปิดสิคุณ ก็เห็นฉันยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้นี่
‎ขอร้อง สายแล้ว
‎ขอบคุณค่ะ
‎แม่ต้องภูมิใจในตัวคุณมากเลย
‎แม่ตายไปแล้วเหอะ
‎ขอโทษนะ
‎โอเค ขอโทษอีกที
‎(กรุณาอย่าชวนคนขับคุย ‎ระหว่างที่รถประจำทางแล่นอยู่)
‎ขอโทษนะคะ ขอทาง ขอโทษ
‎เฮ้ย นี่พี่เองนะ
‎ผ่านมาหนึ่งปีแล้ว เราควรจะจัดการ ‎เรื่องห้องของแม่ได้หรือยัง
‎ไงก็โทรกลับด้วยนะ
‎ขอบคุณ
‎เยี่ยมเลย
‎แม่งเอ๊ย
‎เยี่ยม
‎ขอโทษนะคะ
‎คุณคะ คุณ คือจะว่าอะไรมั้ย
‎ถ้าฉันขอลงก่อนให้คนขึ้นรถ
‎ฉันสายมากแล้ว ‎เดี๋ยวจะรีบลงไปก่อนที่คุณจะ…
‎ขอโทษที่ล่าช้าครับ ทุกคน
‎แต่คุณผู้หญิงคนนี้ ‎ไม่อยากให้ผมช่วยคนพิการขึ้นรถ
‎โหย จะบ้าเหรอ
‎ฉัน… นั่นไม่ใช่…
‎ฉันไม่ได้… ไม่ได้พูดแบบนั้น
‎แต่ เอาเลย ตามสบาย
‎ขอบคุณ ขอบคุณมาก เชิญ
‎ฉิบหาย
‎ไม่!
‎ราศีพิจิกโง่ยิก
‎งกแล้วยังจิกไปด้วยกันไม่ได้
‎ส่วนราศีตุลย์ยิ่งร้าย
‎โคตรไม่จริงใจ
‎หลบไป หุ่นไจแกนเตอร์ ไม่มีใครเชื่อแกหรอก
‎ส่วนไอ้คุณเมถุน
‎นี่ก็ออกสาวเกินจะทน
‎เดินทีตูดโด่งกว่านี่ก็ไม่ไหว
‎ดูนี่ ฉันตั้งใจ
‎ราคะแสนหวานกลางใจ มีไว้ให้แค่คนที่ไว้ใจ
‎ทำไม ก็เพราะฉันมันคนพฤษภไง
‎ว้าว
‎เร็วเข้า ทุกคน ช่วยกัน ปรบมือให้อีเลนหน่อย
‎ขอบคุณค่ะ
‎ขอบคุณ ขอบคุณที่แบ่งปันกันนะ ‎ขอบคุณจริงๆ อีเลน
‎โอเค
‎มีคนอื่นคิดอะไรได้เพิ่มมั้ยว่า ‎เราจะเขียนบทละครแบบไหนกันดี
‎โรซ่า
‎เอาแบบไซไฟแม่งเลยมะ
‎เช่น
‎เช่นมีเมฆประหลาดสีน้ำเงินลงมาจากฟ้า ‎แล้วฝนก็ตกใส่ทุกคนงี้
‎แต่วันถัดมา ผู้ชายทุกคนที่ตากฝน
‎ตื่นมาเจอว่าจู๋หาย
‎อ้อ ประมาณเรื่องไซไฟลึกลับสินะ
‎- ช่าย ‎- โอเค
‎ไม่เอาๆ ทำเรื่องการเมืองสีผิวแรงๆ เลยดีกว่า
‎แบบให้คนดำไปเย้สาวขาวแล้วตาย
‎แล้วมันเกี่ยวกับการเมืองตรงไหน
‎เพราะจิ๊มิคนขาว ‎คือการวางแผนทำลายครอบครัวคนดำไง
‎ให้ตาย แม่ฆ่าผมตายแน่ ‎ถ้ารู้เข้าว่าผมเคยแตะ นึกออกปะ
‎งั้นป่านนี้ก็ตายไปละ
‎โอเค ทุกคน ขอไอเดีย ‎ที่ไม่ต้องเกี่ยวกับอวัยวะเพศได้มั้ย
‎แบบว่า เผื่อมีย่ายายของใครอยากมาดูละคร
‎ทำไมล่ะ อาบูเอล่าของผมชอบอมไข่จะตาย
‎ตลกมาก ก็ได้ ตามใจ
‎จะเล่นมุกยังไงก็ได้ ‎อย่าลืมว่านี่เป็นละครของพวกเธอ
‎ทุ่มลงไปเท่าไรก็ดีเท่านั้นแหละ
‎ถ้าไม่ทุ่มเทลงไป ก็จะไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย
‎เหมือนชีวิตการงานของครูปะ
‎เจ็บ
‎เอาจริงดิ อีเลน
‎หนูเอาชื่อครูไปกูเกิลมา
‎ครูมีผลงานครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นะ ปี 2010 มะ
‎เอ่อ 2012 และพวกนั้นไม่ยอมให้ทำ ‎เพราะคนขาวกลัวความจริง
‎ใช่มะ มิสบี
‎โรซ่า ขอบคุณ แต่เรื่องของครูไม่ใช่ประเด็น
‎ใช่ โบรซ่า เลิกเลียตีนนางได้แล้ว ‎ยังไงก็เลียได้ไม่ถึงน้องสาว
‎อีดอก ฝันที่ไม่กล้าฝัน
‎หูย อีเลน ทำไมต้องมองโลกแง่ร้ายงั้น
‎ก็แค่จะบอกว่า
‎คนที่ไม่เคยเขียนอะไรปังๆ ‎จะมาสอนเราเขียนบทละครได้ไงวะ
‎นางไม่ใช่ไทเลอร์ เพอร์รี่
‎ที่จริงฟังแล้วซึ้งนะ ขอบคุณ
‎นางถึงต้องมาสอนที่โรงเรียนนี้
‎แถมมาสายทุกวัน ‎ทั้งที่ไม่ได้มีใครอยากจะเรียนด้วย
‎บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า ‎วันนี้มีคนพิการ 20 คนขึ้นรถเมล์คันเดียวกัน
‎แต่จะบอกให้นะ อีเลน ‎นี่ไม่ใช่หนังเรื่องเดนเจอรัสไมนส์
‎อยากไปเมื่อไหร่ก็เชิญ
‎อ้อ ลืมบอกไป ‎ครูกำลังจะมีละครเวทีจ้ะ ขอบคุณ
‎บอกไว้เฉยๆ
‎ละครเวิร์คชอป
‎ไม่ได้เล่นในโรงละครท้องถิ่นด้วยซ้ำ ขอที
‎เฮ้ย อีเลน นั่งเลย
‎- ว่าไงนะ ‎- โรซ่า ไม่ต้องหรอก
‎บอกว่าให้หย่อนตูดปีนเกลียวลงนั่งเดี๋ยวนี้ อีดอก
‎- อะไรนะ ‎- เชี่ย
‎โอเค ทุกคน เงียบก่อน
‎โอเคนะ สาวๆ ‎เอ่อ หมายถึงผู้ไม่นับรวมตัวเองว่าเป็นเพศไหน
‎ลองบังคับกูสิ อีทอม
‎นี่ ใจเย็นๆ แล้วมาสร้างงานศิลป์กันได้มั้ย
‎ทำตัวเหมือนจัสติน บีเบอร์มีนม ‎แล้วฉันต้องกลัวงั้นเหรอ
‎- โอย อย่า ‎- ฉันไม่กลัว
‎แกก็ยังเป็นอีดอก อีดอก
‎ฉิบหาย!
‎- โรซ่า อย่า! ‎- เชี่ย ตบกันแล้ว!
‎ควักนมออกมาเลย
‎เฮ้ย เรียกยามหน่อย!
‎นี่ ไม่เอาน่า!
‎- จิกเปียแม่งเลย! ‎- หยุดนะ!
‎จิกเปียแม่ง!
‎แยกกันเดี๋ยวนี้!
‎แม่ง ไทม์เอาท์นิวยอร์กเคยบอก
‎ครูเป็นเชคสเปียร์ผิวดำระดับห้าดาวนะเว้ย!
‎เหมือนราดามัสไพรม์ ครูจะกลับมารุ่ง ‎แล้วมาแหกผีห่าทุกตัวให้หมด!
‎- โอ๊ยตาย ‎- ไหวมั้ยฮะ
‎- ขอบใจ เออ ‎- ไหวนะ
‎คุณพระ
‎เจองี้แม่งค่าจ้างน้อยไปเลยนะ
‎ดีครับ! นี่อาร์ชี่ ชอย
‎- ว่ามาเลย! ไปจ้า! ‎- เยี่ยม
‎มุดหัวอยู่ที่ไหนวะ อาร์ชี่
‎นี่ฉันใกล้จะฆ่าหรือไม่ก็จะเย่ไอ้เด็กเวรพวกนี้แล้ว
‎โปรดักชั่นโรงละครท้องถิ่นที่ว่าอยู่ไหน
‎คือฉันต้องทำไง
‎ต้องเขียนละครเพลงเกี่ยวกับทาสผิวดำ ‎หรือละครคนขาวล้วนเหรอ
‎ฉันต้องไปเป่าปี่ใครวะ
‎อีเลน
‎อ้าว ไง เอเวอรี่ มีอะไร
‎อีเลนคงชิลไปแล้ว ‎ถ้าครูแค่ชมกลอนโง่ๆ ของนางซะหน่อย
‎ก็จริง
‎อ้าว ทำไมยังดื่มแบบไดเอ็ตอีก
‎ผมชอบให้ผู้หญิงของผมอวบๆ นะ
‎ขอบใจ แต่ไม่ละ ไม่
‎เอเวอรี่ มันไม่เหมาะสม
‎ฉันเป็นครูของเธอ
‎อีกสองอาทิตย์ผมก็อายุ 20 แล้ว
‎แน่สินะ
‎ทุกส่วนเลย
‎ช่วยฉันด้วย ขอละ ช่วยหน่อย
‎ตอนเขาโทรเรียกมา
‎ผมรู้สึกกลัวจนไข่หด
‎ตอนที่รับโทรศัพท์
‎ผมคิดว่า "ให้ตาย ดาร์ลีน…
‎นั่นมันโคตรพัง"
‎ขอนาทีนึง
‎นาทีนึงเหรอ
‎โธ่เว้ย
‎(วงการละครเวที - ฟอร์เรสต์ อูโมจา พีทรี ‎คือพลังที่พึ่งพาได้)
‎(เฮ่ ฮองกี้! - ผลงานใหม่เอี่ยม ‎โดยคณะละครเวทียูโมจา)
‎("คู่หย่าคนดำ") ‎(ละครเวทียอดเยี่ยมแห่งปี 2013)
‎นั่นพิมเสนรึเปล่า
‎หอมดีนะ กลิ่นดีมากๆ เลย
‎ฟอร์เรสต์ ขอบคุณที่ยอมพบฉันโดยไม่ได้นัดก่อน
‎ฉันอยากคุยเรื่องเวิร์คชอปละครของฉัน
‎กับโรงละครยูโมจาของคุณน่ะ
‎มันก็จริงที่…
‎วงการละครเวทีของคนดำ ‎มักจะมีทรัพยากรและเงินทุนไม่พอ
‎แต่มัน…
‎เป็นเรื่องสำคัญที่…
‎ฉันต้องได้ร่วมงานกับพวกพ้อง
‎ถึงอย่างนั้น ตัวแทนฉันก็คิดว่าอาชีพของฉันในจุดนี้
‎คือฉันเคยเป็น 30 ดาวรุ่งที่อายุไม่ถึง 30
‎ก็ผ่านมาหลายปีแล้วน่ะนะ ‎แต่ฉันก็เคยได้รางวัลนั้นจริงๆ
‎เขารู้สึกว่าฉันน่าจะได้ ‎เอาละครเรื่องนั้นไปเล่นในโรงท้องถิ่น
‎แทนที่จะเป็นแค่เวิร์คชอป
‎และถ้าได้เงินด้วย คือก็ไม่รู้สินะ ‎ขอแค่พอจ่ายค่าเช่าบ้าน…
‎ก็คงจะดี
‎สมมตินะ
‎โอเค
‎เอ่อ ให้ฉัน…
‎โทษที เข่าไม่ค่อยดีแล้ว
‎บรรพบุรุษอยู่กับเราเสมอ
‎คอยจับตามองเราเสมอ ฉันไว้ใจพวกท่าน
‎บรรพบุรุษบอกฉันว่า "แม้จะมีอุปสรรคมากมาย
‎ฉันต้องพิทักษ์โรงละครนี้เอาไว้"
‎และตอนนี้ พวกเขากำลังเตือนใจ ‎ว่าสิ่งที่เราสร้างสรรค์ตรงนี้
‎- เปี่ยมด้วยจิตวิญญาณเพื่อประโยชน์ส่วนรวม ‎- ใช่
‎ไม่ใช่เพื่อการค้า
‎บรรพบุรุษพูดงั้นเลยเหรอ
‎ไม่อยากให้ฉันจ่ายค่าเช่าบ้านเหรอ
‎ลองบรรพบุรุษฉันแทนมั้ย
‎ฉันมีย่าแคเรนและรู้ว่า ‎ย่าจะอยากให้ฉันจ่ายค่าเช่า
‎ไม่ดีเหรอ โอเค งั้นฉันถอย
‎เดาสิว่าในที่สุดใครก็ซื้อตั๋วสองใบไปเที่ยวกรีซ
‎อันโตนิโอเลือกกางเกงว่ายน้ำสุดหวามเข้ากัน
‎แต่นั่นแหละ มาเจอผมในเมืองในอีกหนึ่งชั่วโมง
‎มีคนที่อยากให้เจอ
‎อาจจะเปลี่ยนชีวิตเลยก็ได้
‎อ้อ มาตรงเวลาด้วยนะ
‎นี่ จดที่อยู่ไว้แล้วใช่มั้ย
‎โอเค ช่วยแต่งตัวดีๆ นิดนึง
‎อีกเดี๋ยวเจอกัน
‎โหย บร๊ะเจ้า!
‎สงสัยคืนนี้จะได้หิ้วผู้ชายกลับบ้านด้วยซะที
‎ไม่เห็นมีใครแหยมเข้ามานานละนะ
‎- พูดว่าแหยม แปลว่าแหย่ในนั้น! ‎- เออ เข้าใจ ขอบคุณ
‎ฉันต้องสาบานว่าจะเก็บความลับ
‎ไม่เอาน่า บอกฉันได้
‎- โอเค แต่ห้ามบอกใครนะ ‎- ไม่หรอก
‎ไมเคิลกับฉันไปลงทุนเรื่องเฟนเซส ‎ที่เขาเอามาทำใหม่ให้มีนักแสดงหลายเชื้อชาติ!
‎พระเจ้า! ละครของออกัส วิลสันเหรอ ‎อมตะมาก
‎ใช่มะ แล้วนี่ก็ปรับให้เข้ากับสังคม
‎ไม่ค่ะ ไม่เอาเลย
‎- ล่อใจมั้ยล่ะ ‎- ไม่เลย
‎กำลังจะลด 18 กิโลก่อนอายุ 40 ‎กินแต่น้ำปั่นละจ้ะ
‎มิน่ากลิ่นปากถึงได้.…
‎อะไร
‎คือว่าอาจจะมีโอกาส
‎ที่จะจมในดงป้าคนขาวเหรอ
‎มองผ่านพวกคุณนายนั่นไปสิ
‎- นั่น เจ. วิทแมน ‎- ใช่มั้ยละ
‎ฉันจะสนเจ. วิทแมนทำไม
‎ระหว่างที่ดื่มไปและพยายามจับก้นฉันไปด้วย
‎เขาบอกว่ามีช่องว่างในโรงละครด่วนๆ
‎แล้ว
‎และนี่อาจเป็นโอเคที่จะเอาละครเธอมาเล่น
‎รู้นี่ว่าตอนนี้กำลังฮิต ‎นักเขียนบทละครหญิงที่เป็นคนผิวสี
‎หรือเธออยากเอาละครไปเล่น ‎ใต้หลังคารั่วๆ ของยูโมจา
‎เจ. วิทแมนรับแต่ละครคนดำชีวิตรันทด ‎ซึ่งละครของฉันไม่ใช่แบบนั้น
‎เยี่ยม นี่คือให้ฉันหยุดติ้ว
‎แต่งตัวและต้องอดทน ‎ไม่กินซี่โครงย่างน่าแทะไปเปล่าๆ ปลี้ๆ
‎วันนี้มีคนเกือบจะแทงเธอไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ใช่!
‎ฉันแค่โดนผลักอย่างแรง
‎พวกนี้เป็นเด็กดีนะยะ
‎"อาร์ชี่ โปรดักชั่นโรงละครท้องถิ่นที่ว่าอยู่ไหน"
‎ฉันยอมทำละครเวิร์คชอป ‎กับฟอร์เรสต์และบรรพบุรุษขี้งกของเขา
‎ดีกว่าจะต้องไปประจบเจ. วิทแมน
‎นี่ ฉันปล่อยให้เขาลูบก้น ‎เพราะงั้นเธอก็ต้องกระเดือกลูกอมดับกลิ่นปาก
‎แล้วไปฟังข้อเสนอของเขาหน่อย
‎ทำงั้นทำไม…
‎รู้นะว่าพยายามจะไม่…
‎- พ่อง ‎- ค่อยยังชั่ว
‎ผมไม่กลัวเรื่องอื้อฉาว
‎ตอนเอาเรื่อง 12 แองกรี้เมนมาทำเป็นหญิงล้วน ‎นั่นไอเดียผม แต่ที่เอาวัวทั้งตัวมาขึ้นเวทีน่ะ
‎โทษทีนะ แต่ต้องหยุดไว้ที่ขี้วัวสดนี่แหละ
‎ราด้า! ขอตัวก่อนนะ
‎- ราด้า เป็นไง ‎- เป็นไงบ้าง
‎ก็สอพลอพวกผู้มีอุปการะคุณเหมือนเคย
‎- เป็นยังไงบ้าง ‎- ดีค่ะ
‎อาร์ชี่บอกว่าคุณไปสอนหนังสือ
‎ฉันสอนมาพักใหญ่แล้ว
‎โรงละครคิดถึงคุณนะ
‎งั้นเหรอ
‎ถึงกับตามหาฉันเลยรึเปล่า ‎เพราะฉันก็เคยแวะมาที่นี่แล้วนะ
‎คืองี้ อาร์ชี่ยืนยันให้ผมอ่านบทละครของคุณ
‎เยี่ยม ขอบคุณค่ะ
‎มัน…
‎ว่าไงคะ
‎เอาเป็นว่าคุณเล่าให้ผมฟัง ‎ด้วยคำของคุณเองดีกว่า
‎โอเค
‎ฮาร์เล็มเอฟเป็นเรื่องของหนุ่มผิวดำ
‎ที่สืบทอดกิจการร้านขายของชำ ‎จากพ่อแม่ที่เสียไปแล้ว
‎และเขากำลังดิ้นรนเพื่อให้ธุรกิจไปรอด
‎โดยมีเมียที่แสนดีคอยช่วยเหลือ
‎เมียซึ่งเป็นนักกิจกรรมสังคม
‎แค่นั้นเหรอ
‎เปล่า ไม่เลย ไม่ใช่
‎มันเกี่ยวกับการไล่รื้อชุมชนเมือง
‎และการที่คู่รักหนุ่มสาวคู่นี้ต้องดิ้นรนเพื่อจะ…
‎- คุณไม่ชอบ ‎- แนวคิดมันทรงพลังแล้ว
‎แต่
‎ฟังดูไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่
‎โอเค ขอบคุณที่ให้ความเห็นนะคะ ‎ขอบคุณมากๆ
‎- มันก็มีประเด็นที่ใช้ได้แหละ ‎- โอเค
‎ผมแค่อยากให้คุณกล้าใส่ความมืดมนลงไป
‎คือถ้าคิดจะตั้งชื่อละครว่า ฮาร์เล็มเอฟ
‎ก็ต้องให้มันเป็นฮาร์เล็มเอฟจริงๆ
‎ฉันควรจะเขียนเรื่องแม่วัยใสพี้ยาในตรอกสินะ
‎ไม่ใช่ๆ
‎ไม่เลย คุณไม่เข้าใจประเด็นผม
‎ผมพูดถึงเรื่องการไล่รื้อชุมชน
‎ชุมชนฮาร์เล็มของคนดำต้องสั่นคลอน ‎เพราะฮิปสเตอร์คนขาวมาแย่งซื้อที่
‎แต่ละครของคุณไปไม่ถึงตรงนั้น
‎ผมถึงกับต้องถามตัวเองว่า ‎"นี่คนดำเขียนจริงๆ เหรอ"
‎- นี่ ฟังก่อน ที่รัก ‎- คะ
‎ภายในคำเหล่านั้นมีเสียงที่พร้อมจะเปล่งออกมา
‎- คำเหล่านั้น… ‎- แต่ต้องพัฒนาบทให้ได้ก่อน
‎ข่าวดีก็คือ
‎ผมยังขาดคนเขียนบท ‎ละครเพลงเกี่ยวกับแฮร์เรียต ทับแมน
‎โอเค
‎นั่น… เยี่ยมเลย
‎เยี่ยมไปเลย
‎อ้าว เจ!
‎ฉิบหาย
‎หนูแค่อยากเป็นศิลปิน
‎แม่จ๋า ขอละ
‎แม่จ๋า บอกหน่อยว่าต้องทำไง
‎โย่ ทำไมเมนส์มาช้า
‎อ้าว ห่า มาแล้วนั่น
‎ตัวบวมทันที แล้วนี่ก็ไหลกะปริบกะปรอย
‎โย่ กุญแจบ้านอยู่ไหน
‎ทำไมถึงได้ปวดน่อง
‎ร้าวมาถึงหลัง ขาแข็งเหมือนคุกแอตติคา
‎เชี่ย ทำไมกูร่านตลอดเวลา
‎ทำไมฉี่บ่อยจนจะเป็นบ้า
‎ทำไมหนุ่มบนรถเมล์ถึงลุกให้นั่งเหมือนกูเป็นป้า
‎ทำไมผิวถึงแห้งวะ
‎ทำไมเพิ่งค่ำถึงเริ่มหาวแล้วละ
‎ทำไมกลุ่มคนชราแม่งส่งเอกสารมาให้แล้ววะ
‎ทำไมกูถึงหัวร้อน
‎แต่ชอบกินเด็กนะ บอกก่อน
‎ติดแค่พอถึงสี่ทุ่ม ‎กูก็เหนื่อยหัวแทบปักหมอน
‎ทำไมเข่าพร้อมฟาดแต่หลังกูไม่สู้
‎ทำไมเวลานึกว่าแค่ตด ‎แต่ตูดดันพ่นอย่างอื่นออกมา
‎ทำไมเพลงฮิปฮอปส่วนใหญ่ทำให้กูรู้สึกแก่นักวะ
‎เมื่อไหร่ไอ้เพลงห่าหูดับนี่จะจบเสียทีล่ะ
‎เออ กูก็พยายามเต้นให้แรง แต่เข่าแม่งสู้ไม่ไหว
‎เพราะ โย่ นี่ 40 เว้ยแม่ง!
‎นี่แหละ 40!
‎เวร
‎อันโตนิโอ เลือกวิลล่าริมหาดมาสักหลังเถอะ ‎เดี๋ยวฉันจ่ายเอง
‎ไม่ได้ ฉันต้องไปเจอราด้า
‎ใจนางยังช้ำมาก ‎สภาพเหมือนคุณโซเฟียตอนออกจากคุกน่ะ
‎ต้องให้กำลังใจหน่อย
‎โห แต่งตัวอย่างกับโจรยูนาบอมเบอร์ ‎โอเค ที่รัก เดี๋ยวโทรกลับจ้ะ บาย
‎- มานี่เลย! ไง! ‎- ไง!
‎โอเคดีๆ ฟังนะ ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย
‎เหมือนกัน
‎- เมื่อคืน… ‎- เมื่อคืนมันบ้าบอ
‎- มีเรื่องเกิดขึ้นหลังจากนั้น ‎- ไม่ต้องห่วง
‎- ฉันรู้ แต่มีอะไรเกิดขึ้น… ‎- ฟังนะ!
‎ราด้า ฉันว่ายังมีทางไกล่เกลี่ยกับวิทแมน
‎ถ้าเราแค่…
‎ลงรถเมล์สาย 145 เดาสิว่าใครตัดหน้าไป
‎อะไรนะ
‎หนุ่มขาวผอมกะหร่อง แต่ร่องตูดโคตรใหญ่
‎โย่ เขายืนอยู่กับสาวขาวเป็นยองใย
‎แต่พอนางหันมาสบตา ‎ก็หลบหน้าเหมือนกับอาย โหย
‎คงรักแท้กันจะตาย
‎หรือไม่นังนั่นก็ติดใจ อยากได้บั้นท้ายแบบสาวดำ
‎แต่บั้นท้าย แต่ต้องให้บั้นท้ายนั้นขาว
‎ต่อเข้ากับช้างน้อยงวงชมพู
‎เห็นแล้วอยากจะร้องเพลง
‎ชายขาวตูดเหมือนสาวดำ
‎ใหญ่ขนาดนั้นไม่หนักหรือนั่น
‎เชี่ยไรวะ
‎เออ เชี่ยไรวะ
‎- นี่ แค่… คิดหน่อย ‎- อะไร ให้คิดเรื่องอะไร
‎พูดเรื่องอะไรของเธอ
‎คิดถึงเรื่องที่ฉันจะไปทำเพลงฮิปฮอป
‎ทำอะไรกับเพลงฮิปฮอป
‎ฉันอยากทำมิกซ์เทป
‎เกี่ยวกับตูดชายขาวเนี่ยนะ
‎เปล่า เกี่ยวกับมุมมองโลกของผู้หญิงอายุสี่สิบ
‎น้องแห้ง นมเหี่ยว มีอะไรที่ฉันพลาดอีก
‎อาร์ชี่ สมัยมัธยมฉันใช้เวลาทำอะไรเป็นหลัก
‎อยู่กับความเสียดาย
‎ไม่ใช่ ฉันอยู่ในโรงอาหาร
‎ตบโต๊ะเป็นจังหวะแล้วก็แร็ปทั้งวันทั้งคืน
‎สมุดจดเรื่องส่วนใหญ่มีแต่กลอนเปล่าทั้งนั้น
‎นายน่าจะเก็บเงินคนให้มาแบทเทิลกับฉัน
‎เพราะฉันแร็ปเก่งสุดสมัยม.ปลาย
‎เธอจ๋า เราไม่ได้อยู่ม.ปลายแล้ว ‎เราเกือบจะสี่สิบกันแล้ว
‎แล้วไง
‎แปลว่าฉันทำเพลงดีๆ ไม่ได้เหรอ
‎ฉันทำเพลงดีจริงๆ ได้
‎ไม่ใช่พวกเพลงสวะที่นักเรียนฉันฟัง ‎แต่เพลงดีๆ จริงจัง
‎นี่ไปเจอดีเจโปรดิวเซอร์คนหนึ่งในไอจี ‎เขาอยู่แถวบราวน์สวิลล์
‎โอ๊ยตาย
‎เขาชื่อดี ไม่รับโทรศัพท์
‎คิดว่าน่าจะต้องโผล่ไปหาพร้อมปุ๊นสักถุงไรงั้น
‎แต่นั่นแหละ
‎บีทของเขา…
‎- เนี่ย อาร์ชี่! ‎- โอเค เอ่อ ราด้า ราด้า
‎เมื่อคืนพวกเราเจอเรื่องแย่ๆ
‎นี่เป็นเรื่องของการสร้างงานที่เป็นงานฉันจริงๆ
‎แล้วตอนน้ีเราก็เลยสติแตกกันนิดหน่อย
‎งานที่ไม่ต้องพึ่งพวกนักวิจารณ์หรือผู้บริหารเงิน
‎หรือไม่ต้องบีบคอชายขาว
‎นายได้กลิ่นซากมิตรภาพที่กำลังไหม้รึเปล่า
‎เนอะ ฉันได้กลิ่นมาไกลๆ
‎ราด้า ฟังนะ ฉันเข้าใจ
‎แม่เธอตาย
‎เธอเศร้านิดหน่อย ตีบตันนิดนึง
‎กินเยอะมาก
‎เธอกำลังอยู่ในช่วงทำใจ ‎แต่ชีวิตเธอกับละครเวทียังไม่จบหรอก
‎อะไร มีโผ 40 คนเด่นที่อายุน้อยกว่า 40 ‎ที่ฉันไม่รู้เรื่องเหรอ
‎โอเค เอางี้ จะไปทำเพลงก็ไป ‎ถ้าทำแล้วสบายใจ
‎- ขอบคุณ ซึ้งมาก ‎- ระหว่างนั้น
‎ฉันจะไปไกล่เกลี่ยกับวิทแมน ‎ส่วนเธอก็ไปแก้บทให้ดีขึ้น โอเคมั้ย
‎- คุณพระ ‎- ฟังอยู่รึเปล่า
‎- ราด้า ‎- คุณพระ
‎อะไร
‎คนขาวตูดใหญ่แน่นๆ ในหนึ่งวัน
‎แบบนี้เรียกฟ้ากำหนดแล้วนั่น
‎ขอโทษนะ เพื่อนฉัน
‎วันนี้ต้องไปแต่งเพลงแร็ปทั้งวัน
‎- ราด้า ราด้า! ‎- เดี๋ยวโทรหานะ อาร์ชี่!
‎เธอจะทำอะไรนะ
‎ฮิปฮอป ฮิปปิตี้ฮอป
‎มิกซ์เทปคืออะไร
‎เอาจริง
‎แถวนี้อุตส่าห์นึกว่าจะได้มิเชล โอบามาทั้งที ‎เธอดันอยากทำไอ้นี่
‎ไอ้ไร้สาระโคตรแม่เนี่ยนะ
‎ได้ยินปะ
‎แฮร์เรียต ทับแมนเพิ่งยิงตัวเอง ‎ในโลกหลังความตาย
‎(สถานีร็อคอะเวย์อเวนิว)
‎เออ พี่มาจัดบ้านแม่แล้ว
‎แต่ของเยอะมาก
‎เธอจะมาเมื่อไหร่
‎ยังมีของของเธออยู่ที่นี่เยอะเลย
‎นั่นแหละ โทรกลับด้วย
‎ไว้คุยกัน
‎ดีอยู่มั้ย
‎อ้าว ป้า มาเอาอะไร
‎บีท เพลง
‎เอาไปให้ใคร
‎ให้ฉัน
‎ไรนะ ป้าแร็ปด้วยเหรอ
‎เออสิ
‎อ้อ แล้วก็มีของมาแลก
‎อ้อ เคร
‎ได้เลย งั้นป้าชื่ออะไร
‎- ไรนะ ‎- คนเขาเรียกว่าอะไร
‎- ชื่ออะไรน่ะ ‎- ราดามัสไพรม์
‎อะไรนะ
‎ราดามัสไพรม์
‎- อ๋อ เชี่ย เหมือนออพติมัส ‎- ใช่ๆ
‎ได้ๆ เค
‎นั่นแหละชื่อฉัน
‎เฮ้ย ดี โย่
‎ดีโว้ย!
‎โย่ นี่ราดามัสไพรม์
‎นางอยากได้บีทว่ะ
‎- อะไรวะ ‎- ขอโทษ
‎อุ่ย เจ็บเท้าแย่
‎ไม่เอา
‎ตายห่า
‎เวร กี่โมงกี่ยามแล้ว
‎สอง
‎ตีสองเหรอ
‎ดีไปไหน
‎ไปแล้ว
‎ไปไหน
‎ไอ้ประตูห่านี่
‎ถ่อมาถึงบรุกลินเพื่อเจอเรื่องห่ารากเนี่ยนะ
‎แม่ง
‎(โรงละครเครเซนต์และเจ. วิทแมนขอเสนอ ‎บอนไฟร์)
‎พูดออกมาเถอะ
‎พูดสิ่งที่อยากพูดมาตั้งแต่จังหวะที่คุณ
‎เห็นผมเป็นครั้งแรก
‎ก็ได้ๆ
‎ฉันชอบกินเนื้อแดง
‎- ยินดีด้วยนะ จอช ละครฮิตเรื่องใหม่มาแล้ว ‎- ผมก็พยายาม
‎ดูดีนะ
‎ยิ่งคิดว่าอาทิตย์ที่แล้วยังต้องใส่ที่ดามคออยู่เลย
‎ผมขอโทษอีกครั้ง
‎มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า
‎ผมอยากขอบคุณที่ไม่ไปแจ้งความ
‎อ๋อ นางก็ไม่ได้บีบแน่นขนาดนั้น
‎เล่นพิลาทิสด้วยแหละ
‎ผมชื่นชมความภักดีของคุณนะ
‎แต่ไม่ค่อยเข้าใจว่าผูกพันอะไรกับนางนักหนา
‎- นางเป็นคนมีของ ‎- ก็ถือว่างานดี แต่ไม่พิเศษ
‎นั่นตอแหลแล้ว
‎- นางแค่ต้องการคนที่จะ… ‎- หยุดเลย
‎เอาจริงนะ
‎การลดตัวลงมาอ้อนวอน ‎ไม่เหมาะโหนกแก้มสวยๆ ของคุณเลย
‎คุณน่าจะมาเป็นโปรดิวเซอร์ละครเวที
‎ไม่ใช่ปล่อยให้นักเขียนตกอับคอยถ่วงชีวิต
‎- แต่ถ้าคุณจะลองคิดใหม่… ‎- โทษที
‎ไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว
‎อะนะ ไอ้สเปิร์ม
‎มันต้องว่ายผ่านช่องทางต่างๆ ไรงี้
‎ส่วนต่างๆ ของช่องคลอด แคม
‎แต่ที่แต่ละช่อง ต้องเจอกับนินจาที่คอยดักสู้
‎เหมือนนินจาเหาหมอย แบบผู้หญิงเป็นเหาตรงนั้น
‎- น่าจะเขียนนินจาผ้าอนามัยสอดลงไปว่ะ ‎- เออจริง
‎นั่นแหละ หลังจากฟันฝ่าอุปสรรคทั้งหลาย
‎ในที่สุดมันก็ไปถึงด่านจิ๊มิซิลล่า ‎ราชินีแห่งไข่ในมดลูก
‎แต่ชอบชื่อเอ้กลิซ่ามากกว่าว่ะ
‎- เหมือนกันแหละ ‎- เอาใหม่ นะ
‎ราชินี งดงามสวยดีอะไรงั้น
‎แต่เจ้าสเปิร์มก็ยังต้องเข้าไปล่อนาง ‎เพื่อจะได้…
‎ถึงซะที
‎เข้าใจปะ นั่นชื่อเรื่อง
‎ครูคิดว่าไง
‎ก็ดี ทำไมล่ะ
‎อะไร
‎บอกแล้วไง
‎ทุกคน อาทิตย์หน้าค่อยมาต่อกัน
‎เฉียบ เฉียบ เฉียบ โคตรเฉียบ
‎คิดต่อไป
‎เออ เห็นแล้ว เอเวอรี่
‎โรซ่า อีเลน
‎ว่าไงฮะ มิสบี
‎ไม่ต้องมาเรียก "มิสบี"
‎ครูใหญ่บอกว่าครูไล่เธอทั้งสองคน ‎ออกจากวิชานี้ได้
‎หลังจากเรื่องอาทิตย์ที่แล้ว
‎- ไม่นะ! ‎- เสียใจตายละ
‎แต่จะไม่ไล่ออก ทำไมรู้มั้ย
‎เพราะต่อให้เราทุกคนไม่ได้อยาก
‎อยู่ในห้องที่ไฟโคตรจะแย่
‎- ไม่ใช่นี่อะ ‎- เราตั้งใจมาเล่าเรื่องกัน
‎และไม่ใช่เรื่องเศร้าเคล้าความจน โอเคมั้ย
‎เพราะงั้นนะ อีเลน ‎อย่าคิดว่าถ้าไม่ได้อย่างที่ต้องการ
‎แล้วโลกจะต้องหยุดหมุนเพื่อเธอ
‎ชอบจัง มิสบี
‎หรือเวลาที่คนพูดจาไม่เข้าหูนะ โรซ่า
‎ก็อย่าคิดว่ามีสิทธิ์บีบคอเขาได้
‎จริงด้วย ผิดเอง
‎ทีนี้ อีเลน กลอนของเธอดีมากนะ
‎จริงเหรอ
‎จริง!
‎แต่…
‎อย่าคิดว่าเพราะเธอสร้างสรรค์อะไรออกมา
‎คนจะต้องชอบเสมอไป เข้าใจมั้ย
‎ไม่งั้นสุดท้ายจะกลายเป็นพวกตกอับ
‎เป็นนักเขียนบทละครอายุสี่สิบ ‎ที่หลงผิดคิดว่าตัวเองเป็นแร็ปเปอร์
‎และขี้เป็นน้ำเพราะดื่มเครื่องดื่มลดน้ำหนัก ‎ที่ไม่ค่อยได้มาตรฐานอย.
‎อยากให้ตัวเองเป็นอย่างนั้นเหรอ
‎ถามว่า "อยากเป็นอย่างนั้นเหรอ"
‎- ไม่อยาก ‎- ไม่อยาก
‎ดี
‎แร็ปเปอร์เหรอ มิสบี
‎อาทิตย์หน้าเจอกัน
‎โห นางเหมือนควีนลาติฟาห์กับจัดจ์จูดี้รวมกันเลย
‎- อะไรวะ ‎- ไงฮะ มิสบี
‎ไง เอเวอรี่
‎โอ๊ย เวร โทษที ขอรับสายก่อน
‎- ไปดีๆ นะ ‎- เหมือนกัน
‎โอ๊ย คุณพระคุณเจ้าช่วย
‎ใช่ ฉันเป็นผู้ไถ่บาปให้เธอจริงๆ
‎ว่าไง
‎ฉันเพิ่งไปเจอวิทแมนมา ‎ละครเรื่องใหม่ของเขากากมาก
‎แต่ว่าเราคุยกันเรื่องเธอ
‎ว่า
‎ฉันก็บอกเขาไปตรงๆ ว่า ‎"จะเอายังไงกับคนของผม หา"
‎- เขาบอกว่า… ‎- เดี๋ยวนะ อาร์ชี่
‎ฮัลโหล ราด้า ฮัลโหล
‎(ดี บีทส์ ‎จะมาป่ะ)
‎ไอ้แม่ยิ้ม
‎ว่าไงนะ
‎- นี่ อาร์ชี่ เดี๋ยวโทรกลับไป ‎- เดี๋ยว อย่าเพิ่งสิ
‎เอากะมัน!
‎ไม่ ไม่ใช่คุณ ผมไม่เอากับคุณแน่
‎นี่
‎คนจากโกดังเก็บของรอจะมาเอาของแล้ว
‎แต่พี่สั่งรอเพราะเธออาจอยากมาดูของแม่ก่อน
‎ให้ตายสิ มีปัญหาอะไร
‎ไง
‎คืองี้ ฉันไม่รู้จักนาย
‎แล้วนายก็ไม่ได้รู้จักฉันแน่ๆ ‎ถึงได้หายหัวไปเลยอย่างวันนั้น
‎แต่ไอ้หนู ฉันก็คนบรุกลินเหมือนกัน
‎โอเคนะ ฉันโตมาที่ถนนมาเธอร์แกสตันช่วง 90
‎แค่ดมกลิ่น ‎ฉันก็แยกเกรดแคร็กโคเคนได้ทั้งสามเกรด
‎เพราะงั้นอย่ามาทำเหมือน ‎ฉันเป็นพวกคนขาวหน้าใหม่ไฟแรง
‎อยากมาสำรวจพื้นที่คนดำ ‎ทั้งที่ฉันเป็นคนในพื้นที่แท้ๆ โอเคมะ
‎ไอ้เปรตนี่
‎ถ้าไม่อยากร่วมงานกันก็น่าจะพูดตรงๆ
‎รู้มั้ยว่าอะไรที่ห่วยแตกจริงๆ
‎ไอ้พวก "พี่ชาย" ทั้งหลายของนาย ‎ปล่อยให้ผู้หญิงอย่างฉัน
‎เดินไปสถานีรถไฟบราวน์สวิลล์คนเดียว ‎ตอนตีสอง
‎มันถูกที่ไหนล่ะ
‎ก็ไม่ถูก
‎โอเค
‎ตอนนั้นตีสองสิบนาที
‎คุณแวะร้านของชำมุมถนน ‎ซื้อมันฝรั่งทอดฟันยันส์
‎แล้วก็เดินลงไปที่สถานี ‎รถไฟมาถึงตอนรอได้สิบนาทีมั้ง
‎ฉันรู้น่ะ
‎จะเอาไม่เอา
‎ตอนนี้เลยเหรอ
‎หรืออยากได้บีทแบบอื่น
‎ก็อาจจะ
‎เดี๋ยวก่อน อันที่แล้ว
‎เอ้า เวร
‎อาร์ชี่ ให้ตาย
‎ขอโทษจริงๆ
‎เขาเป็นตัวแทนฉัน
‎ฉันกำลังเขียนบทวิพากษ์สังคม
‎เรื่องมุมมองคนขาวที่ใช้ความเจ็บปวดของคนดำ ‎เพื่อสำเร็จความใคร่ทางศีลธรรม
‎ไม่อยากรู้ว่าฉันจะแร็ปเรื่องอะไรเหรอ
‎ผมแค่แต่งบีทน่ะ คุณนาย
‎โอเค
‎โทษที
‎โอเค ให้เริ่มตรง…
‎เริ่มจังหวะที่แปด
‎โย่ นี่เป็นเรื่องเล็กๆ ‎ของสาวผิวดำที่เป็นทั้งเริม เบาหวาน
‎นางโคตรจะอ้วน ‎แถมโรคหอบหืดให้ด้วยไม่ต้องถาม
‎เพราะตอนเด็กดันเล่นแคร็กกลางสนาม
‎จริง เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเล่น ‎แต่ยังอยากให้ละครได้เล่น
‎เพราะงั้นจะให้ใส่คนดำชีวิตดี ‎ในเรื่องก็ไม่แจ่ม ขอที
‎เอาเป็นมุมสูงบิ๊กมาม่า ‎ซบเข่าร้องไห้สิดี
‎ร้องเพราะลูกชายตาย ‎อดีตดาวบาสที่เกือบจะได้เกิด
‎เรื่องแม่งพังพอที่จะทำให้หนังได้ทุน
‎กูเลยจะเสนอเรื่องที่ยิ่งพังยิ่งเศร้า ‎ทำมาเพื่อขึ้นจอให้เขา
‎เอาให้วงเวียนชีวิตน้ำตาหยด ‎ที่สุดเท่าที่เคยมีใครเล่า
‎เออสิ คนดำทำสำเร็จ ‎ระดับฮักซ์เทเบิลกันเยอะแยะ
‎แต่โปรดิวเซอร์คนขาวก็ไม่เชื่อไม่รู้แหละ
‎นั่นแหละ เขาเรียกชักว่าวกับความจน ‎พวกนี้แม่งชักว่าวกับความจน
‎แต่ถ้าอยากก้าวหน้ากันสักหน ‎ก็ต้องเขียนบทชักว่าวกับความจน เออ
‎โย่ ชอบใช่มั้ยล่ะ เติมให้อีกก็ได้นะ
‎เอาเป็นฉากเด็กน้อยโดนยิง ‎หน้าร้านเหล้าเป็นไงล่ะ
‎เชี่ย แต่เด็กไปทำอะไรที่นั่น
‎อ๋อ แม่ของมันอมนกเขาอยู่ในตรอกสลัว
‎ซกมก มืดมน โสมม น่าสมเพช
‎ส่วนบนดาดฟ้าก็รุมโทรมยายแก่ ‎แค่เพื่อความสะใจ เออ
‎เนี่ย หนังนี่เริ่มได้อารมณ์คนดำจริงละ
‎ถ้าไม่มีคนขาวฮิปๆ มาไล่รื้อที่ ‎ก็คงไม่สมจริงสินะ
‎ไม่อะ ร้านโชห่วยยังไม่มีนมถั่วเหลืองขาย
‎ในซอยชื้นมีแต่ลูกปืนกับปุ๊นและเบียร์นายทุนควายๆ
‎ฟังแล้วอยากจะยกมือยอมแพ้รึยังล่ะ
‎เอาว่าเติมขี้ยาอายุสามขวบ ‎ที่ดูดกระปู๋แลกเงินแดงเดียวด้วยดีมะ
‎เออ ชักว่าวกับความจน ‎คนดำธรรมดามันน่าเบื่อสุดจะทน
‎แต่ถ้าอยากก้าวหน้ากันสักหน ‎ก็ต้องเขียนบทชักว่าวกับความจน
‎เย่!
‎ท่อนสุดท้ายเป็นไง
‎ดีนะ
‎รู้สึกดีด้วย
‎ถ้าพวกเด็กๆ ได้เห็นฉันตอนนี้ก็ดีสิ
‎ไม่ใช่ลูกหรอก ฉันไม่…
‎ฉันไม่มีลูก
‎หมายถึงนักเรียนน่ะ
‎ฉันเป็นครู
‎สอนการเขียนบทละคร
‎ฉันเป็นนักเขียนบทละคร ‎แต่ช่วงนี้รู้สึกเหมือนไม่ค่อยได้เป็นเท่าไหร่
‎นั่นแหละ นักเรียนฉันคงชอบอะไรพวกนี้น่าดู
‎แต่นายก็ไม่ได้ฟังอะไรที่ฉันพูดสักคำ
‎โคลเทรนเหรอ
‎อะไร เพราะเป็นคนบราวน์สวิลล์ ‎เลยห้ามรู้จักงั้นเหรอ
‎เปล่า ก็แค่พูดเฉยๆ โคลเทรน
‎เออ แม่เป็นคนสอนให้ฟัง
‎แม่รสนิยมดีนะ
‎แล้วแม่คิดยังไงกับดนตรีของนาย
‎ไม่รู้ แม่ตายแล้ว
‎เสียใจด้วยนะ
‎เอางี้นะ
‎ฉันกลับก่อนดีกว่า
‎ที่อัดเสียงไปนั่นดีมากเลย ฉันควรกลับแล้ว
‎แต่ก่อนจะลืม
‎ไม่ต้อง
‎ฉันไม่ต้องจ่ายค่าอัดเสียงเหรอ
‎ไม่ต้อง ของรอบที่แล้วยังเหลือ ไม่เป็นไร
‎โอเค
‎ฉันก็เก็บไว้ใช้เอง
‎โอเค
‎อ้อ จะให้ผมเดินเป็นเพื่อน ‎หรือตามไปที่สถานีอีกรอบมั้ย
‎ไม่ต้อง แต่ฉันอยากกลับมาอีก
‎ฉันอยากทำมิกซ์เทป
‎- โห ‎- อะไร
‎ไม่มีอะไร คือ…
‎ทำได้นะ ก็คงดี
‎เมื่อกี้พูดอะไรออกมา
‎ไม่เอาน่า ได้ยินแล้วนี่ว่าผมพูดอะไร
‎ไม่คิดว่าฉันเป็นอีป้าบ้าๆ เหรอที่ทำเรื่องแบบนี้
‎คือผมก็ไม่ได้พูดนะ
‎แต่เพลงที่คุณแต่ง
‎มันน่าสนใจ
‎ขอบใจนะ ดี
‎ฉันไปละ
‎ขอบใจจ้ะ
‎นี่
‎วันพฤหัสฯ ทำอะไร
‎ชักว่าวกับความจน ‎จะเขียนบทชักว่าวกับความจน
‎ซะที อีดอก
‎- อาร์ชี่ ‎- ไม่ต้องมาอาร์ช่งอาร์ชี่
‎ฉันกำลังจะโทรกลับพอดี
‎เธอปล่อยให้ฉันรอในย่านฮาร์เล็มที่ไม่ได้ปรับปรุง
‎ให้ดีพอสำหรับฉัน ‎และโดนนายแฮร์รี่ไร้บ้านนั่นลวนลาม
‎ชื่อลามอนต์ แต่ไม่เป็นไร
‎- ฟังนะ ฉันอยาก… ‎- ไม่ เธอสิฟัง
‎เธอตัดสายฉันตอนที่กำลังจะ ‎บอกให้อีแก่ไม่มีใครเอาอย่างเธอรู้
‎ว่ามีข่าวดี
‎อะไร
‎ฮาร์เล็มเอฟแม่งไง
‎วิทแมนอยากเอาไปสร้าง
‎อะไรนะ
‎เขาบอกว่าลืมเรื่องวันนั้นไปละ ‎แล้วอยากเอาบทละครของเธอไปทำ
‎ถ้าเรายอมแก้เรื่องความยาวและโทนเรื่อง ‎ฉันพูดถึงความยาวไปรึยัง
‎ไม่สำคัญหรอก เขาเอาด้วย
‎- อะไรล่ะ ‎- ไม่รู้สิ
‎นั่นมัน… รู้สึกว่าใช่เหรอ
‎ตดหลังกินข้าวเย็นรู้สึกใช่รึเปล่าล่ะ ‎ต้องใช่สิวะ
‎ไม่ คือฉันอยากยอมรอมชอมปรับบทละครฉัน ‎ให้ไอ้ทุเรศจองหองคนนั้นเหรอ
‎เธอบีบคอไอ้จองหองคนนั้นไปแล้ว
‎ไอ้จองหองคนนั้นไม่แจ้งตำรวจ
‎ไอ้จองหองคนนั้นยังอยากร่วมงานกับเธอ
‎นี่คือโปรดักชั่นใหญ่อย่างที่เธอต้องการ
‎ก็จริง แต่ฉันอยากได้ด้วยวิธีนี้รึเปล่า
‎อะไรล่ะ
‎ไอ้แนวคิด "เราสองคนสู้โลกทั้งใบ" ‎สมัยมัธยมมันก็น่ารักดี
‎แต่ฉันชอบการได้โอกาส กินข้าวนอกบ้าน ‎และเสื้อคลุมผ้าไหม
‎รู้ไว้นะว่าถ้าอยากเป็นหมารองบ่อนต่อไป ‎เดี๋ยวจะเสียของดี
‎อาร์ชี่ เราหาโปรดิวเซอร์คนอื่นได้
‎ฉันพูดถึงฉัน
‎อะไรนะ
‎อาร์ชี่ นายไม่ได้คิดงั้นจริงๆ ด้วยซ้ำ
‎ฉันรู้จักนายตั้งแต่ฉันยังผอม ‎และนายแกล้งทำเป็นชอบผู้หญิง
‎ฟังนะ วันพฤหัสฯ หน้าฉันมีโชว์
‎โชว์เหรอ กับใคร
‎ดี ที่อยู่บราวน์สวิลล์
‎เขาจัดงานโชว์เคสศิลปิน
‎- แล้วเขาเชิญราดามัสไพรม์ไปร้อง ‎- เดอะมัสต์ไหนนะ
‎เอาจริง ถ้านายมาฉันจะดีใจมาก
‎อาร์ชี่
‎ให้โอกาสนังนั่นหน่อยโว้ย
‎มันหลังชนฝาจนเห็นแล้วคลื่นไส้
‎ทั้งที่เอาเข้าจริงต้องมีอาหารในท้อง ‎ถึงจะอ้วกได้ นึกออกมะ
‎วิทแมนมีคอมเมนต์นิดหน่อย ‎เธอจะยอมอ่านมั้ยล่ะ
‎ฉันจะรับมาพิจารณาอย่างจริงจังเลย
‎เจอกันวันพฤหัสฯ นะ
‎อะไรก็ช่าง อีดอก อ่านคอมเมนต์เขาด้วย
‎อายุ 40 ยังยะ
‎ยังเลยค่ะ
‎ยังอยากลองแร็ปอยู่รึเปล่า
‎ทำอยู่ค่ะ
‎เนี่ย คนอย่างเธอไม่มีทางพอใจหรอก
‎จนกว่าจะได้ออกมานอนในกล่อง ‎เหมือนไอ้โง่ตรงนั้น
‎ไงจ๊ะ ยาหยี
‎หุบปาก ใครยาหยีแก
‎ต่อให้ไร้บ้านแม่ก็จะฟาดตาแตก
‎ทำไมยังไม่กลับ
‎ฮัลโหล
‎ลูกพี่ลูกน้องที่แก่กว่าของแฟนเก่า ‎บอกว่าครูจะขึ้นโชว์แร็ป
‎จริงรึเปล่า มิสบี
‎ไม่มีที่ไปกันหรือไง
‎โห เอางี้เหรอ
‎เอาจริง
‎ครูจะปิดโอกาสไม่ให้เยาวชนได้มีจังหวะ
‎ที่อาจเติมศักยภาพและเปลี่ยนวิธีคิดฝัน
‎เปลี่ยนสายตาที่ใช้มองโลกแสนเย็นชา ‎วิธีเผชิญหน้า…
‎ก็ได้ ให้ตาย โอเค
‎เชี่ย ต้องงั้นสิ มิสบี
‎พวกเราไปได้ใช่มั้ย
‎ไม่รู้สิ
‎ไม่เอาน่า มิสบี
‎รู้นี่ว่าเรื่องเชี่ยนี่คือชีวิตของเรา
‎แล้วครูไม่ได้แค่พูดเรื่องเชี่ยนี่ ‎ครูแม่งทำจริง เชี่ย!
‎โอเค แต่แค่เธอสองคนนะ
‎โอเคนะ บอกคนอื่นไม่ได้แม้แต่คนเดียว
‎ได้!
‎ได้อยู่แล้ว มิสบี รูดซิบปากเงียบ
‎เราทุกคนอยู่ในรายชื่อโว้ย
‎ไม่มีผู้เยาว์ที่ไหน พวกเราผู้ใหญ่แล้ว ไอ้น้อง
‎- พยายามเล่นอะไรเนี่ย ‎- เอาอะไร เอาเงิน เอาปุ๊นเหรอ
‎หุบปากไป ไอ้โง่และโง่กว่า
‎ฉันจัดเอง
‎ทีนี้ รู้มั้ยว่าข้อหาดูนมผู้เยาว์หนักแค่ไหน
‎รู้
‎รู้นี่ว่าข้อหาอะไร ต้องอย่างนี้
‎นี่เพื่อนฉัน
‎นั่นแม่คุณเหรอ
‎- ใช่ ‎- วันนี้มามั้ย
‎มาแบบจิตวิญญาณละมั้ง
‎อ้าว เวร
‎โย่ ทำไมไม่บอกกันหน่อย
‎นายไม่เบื่อที่ต้องจำชื่อคนแม่ตายเพิ่มอีกเหรอ
‎เราทำงั้นอยู่เหรอ
‎เออสิ เราทำงั้นแหละ แม่ง
‎"เราทำงั้นแหละ"
‎คนพูดเหลือเมตาบอลิซึมเท่าแพะเด็ก
‎เดี๋ยวนายก็รู้
‎ยิ่งแก่ก็ยิ่งลดน้ำหนักยากขึ้น
‎คุณไม่เห็นจะมีข้อบกพร่องตรงไหน
‎ไม่มี แค่ตื่นเวที
‎เฮ้ย เพลงเดียวเอง
‎ฉันรู้ แต่ฉันก็…
‎- เอ้า มาเร็ว มากัน ‎- อะไร
‎จะไปไหน
‎เราจะไปไหน
‎แบบกูกินอาหารเวียดนาม ‎ไม่คิดจะไปร้านหรู
‎ไม่เอา
‎มาเถอะ จะได้ช่วยให้ใจเย็น
‎เชื่อสิ
‎เขียนเพลงหรูเป็นเหล้า ‎แต่แฟนๆ ดันได้ยินเท่าเบียร์สด
‎ถ้ามีหู ช่วยยื่นมาฟังอย่าเพิ่งหด
‎ถนัดทั้งสองมือ ชักสองข้าง
‎สองมือจับบาร์อย่างกับนักกายกรรม
‎สามเหลี่ยมกลับหัวบนเสื้อโอเวอร์โค้ต
‎รู้สึกเหมือนฟอร์เรสต์ กัมป์ตอนหายโปลิโอ
‎นั่นมันก็ตรงเกินไป ขอเว้นวรรคใหม่
‎นี่ดีใจที่กล้าพอจะหยุดได้
‎ถ้าพวกแกฟังไม่ทันก็เชิญไปเมายาตาย
‎เตรียมตัวเถอะ กัมชั่นจะดิ้นให้หลุด
‎โอเค
‎พี่น้องเราตายทั้งคน ‎พวกนั้นแค่เอาหน้ามาทำเสื้อยืด
‎กูอยู่ตรงนั้นทั้งตัวและหัวใจ
‎เขียนเป็นเพลงไว้ ให้พี่น้องยึดมั่นทุกคำไป
‎กูจะย่างแม่งเหมือนโฟร์แมนกริลล์
‎จะใส่คำให้เหมือนหนังต่างด้าว
‎นักการเมืองเป็นปัญหามาตั้งแต่ต้น
‎กูไม่อยู่ในสายตาพวกแม่ง ‎เพราะจุดยืนไม่ตรงกัน
‎วินเซนต์ แวนโก๊ะ ‎เพราะพวกซ้ายไม่เคยได้ยิน
‎พี่น้องทำเหมือนจริงๆ กูชอบเรื่องศีลธรรมนั่น
‎เออ วิญญาณกูอยู่ตรงนั้น ‎ทุกอัลบั้มเหมือนออกหลังความตาย
‎กูเห็นไอ้เหี้ยยอมจ่ายเป็นกำ ‎เพื่อซื้อออคคูลัสริฟต์
‎ทั้งที่แม่งใช้ตาธรรมดายังดูอะไรไม่ออก
‎กูไม่ได้พยายามดิ้นรนจนหลุด ‎คนแถวบ้านกูแค่มองไม่เห็นเป้าหมาย
‎แม่ของพวกเราเชื่อในพระเจ้า ‎แต่ลูกหลานกลับถูกมองเป็นผีร้าย
‎เคยคิดว่าเรียนหนังสือมันเห็นแก่ตัว ‎เพราะมหาลัยแม่งแพงฉิบหาย
‎แต่ตอนนี้เข้ามหาลัย ‎กูดันเสือกได้ทุนการศึกษา
‎โคตรบ้าว่ะ บ้า
‎อ้อ โอเค
‎โย่ ถึงจังหวะแล้วล่ะ บี
‎ลงมาหมกอยู่กับพวกนี้
‎พวกนี้ทำเป็นมองข้ามกู ‎แต่พวกแม่งหน้าซีด ทาโลชั่นหน่อย บี
‎ราด้ามัสได้รับเลือกมาที่นี่
‎สูงสุดเหนือยอดไม้ใดๆ
‎ส่วนไอ้พวกนี้ห้อยต่ำเหมือนถุงไข่แห้ง
‎ถ้าแกพ่นไม่ออก ก็เป็นแค่ตัวถ่วงฟรีๆ
‎แกก็ของเก๊บิดเบี้ยวแท้ๆ ว่ะ บี
‎แม่แกเองเนี่ยแหละที่กำลังด่าอยู่นี่
‎แม่เห็นด้วยกับที่แกด่าตัวเองนะ บี
‎เฮ้ย ช่วยแจ้งเกิดและเลิกทำให้กูเป็นผี
‎โอเค!
‎ราวบันไดหรูให้ไต่ ขั้นให้เหยียบขึ้นไป ‎แกจะทุ่มใจให้ตรงไหน
‎โย่ๆ เกือบถึงเวลาต้องไป
‎หวังว่าดีจะภูมิใจที่ให้โอกาสอีแก่นี่
‎เพราะกูเสพติดจนสั่น ‎กระสันอยากฟังจังหวะบีทลั่น
‎เหมือนเป็นเบาหวานอยากกินน้ำตาลนั่น
‎ถ้าจังหวะคือโคตรแม่แห่งการสร้างสรรค์ ‎งั้นกูก็กำลังดูดนมหวาน
‎โคตรได้!
‎สุดยอด!
‎ฟังนะ ทุกคน คนเต็มร้านเลย
‎เจอกันข้างนอกนะ
‎ได้เลย ขึ้นไปพร้อมกัน
‎ดูดนมหวานเนี่ยนะ
‎ป้าเอาผู้หญิงเหรอ
‎เอาละ!
‎เอาละ
‎ทุกคนโอเคนะ สนุกกันอยู่ใช่มั้ย
‎โอเค ขอบคุณมากที่มาให้กำลังใจงานโชว์เคส
‎ดีตั้งใจทำบีทที่ทุกคนจะได้ยินคืนนี้
‎เพราะงั้นปรบมือให้ดีหน่อยจ้า
‎ขอพลังหนักๆ แบบบิ๊กดีหน่อย
‎ได้ๆ โอเค
‎เอ่อ ไม่เอา ขอบใจ
‎อยากแร็ปให้ลื่นไม่ใช่เหรอ
‎โอเค ดูดสักอึกเดียวเนอะ
‎ได้
‎เออ ราด้ามัส
‎เออ ลื่นแล้ว
‎นี่โคโลราโดเหรอ มัน…
‎คนต่อจากนี้ฉันไม่ได้เกี่ยวด้วยเลย
‎คนนี้ดีเขาไปค้นพบเอง
‎ปรบมือให้กับแร็ปเปอร์หญิงอาวุโสจัดๆ ‎ราดามัสไพรม์!
‎เย่! มิสบี!
‎ไงทุกคน ขอบคุณที่มากัน
‎เพื่อนๆ นักเรียน
‎ปล่อยบีทมาเลย ดีเจ ดี-เจ
‎เย่
‎โย่
‎เย่
‎นี่ราดามัสไพรม์ คือป้าสี่สิบอีดอก
‎เอาเลย ราด้า!
‎โย่ อาร์ชี่เหรอ
‎คุณพระช่วย อาร์ชี่มาเหรอ
‎ดีเจๆ ปิดเพลงก่อน
‎ปิดเพลงก่อน
‎พระเจ้า อาร์ชี่ มาดูโชว์ฉันด้วย
‎นายไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยนะ
‎ทุกคน ขอเสียงปรบมือให้อาร์ชี่หน่อย ‎เป็นเพื่อนสนิทฉันมาตั้งแต่…
‎ตอนนี้คงดูไม่ออกหรอกนะ ‎แต่สมัยมัธยมเขาเคยไว้หนวด
‎โอ๊ย คุณพระ นั่นมันตลกเป็นบ้า
‎ก่อนจะต่อ ขอเสียงปรบมือให้ดี
‎คนที่ทำบีททั้งหมดที่คุณจะได้ฟังในคืนนี้อย่างเยี่ยม
‎ทำให้ทั้งบรุกลินและแม่ที่ตายแล้ว ‎โคตรภูมิใจนะ
‎คือก็ไม่ใช่ว่าชายผิวดำทั้งหมด
‎จะติดคุกระหว่างที่ปั๊มลูกซึ่งพวกนั้นดูแลไม่ได้
‎ตื่นมะ
‎งั้น โทษที
‎เปิดบีทต่อเลย ดีมะ
‎เย่!
‎มาเร็ว ทุกคน
‎เชี่ยอะไรวะเนี่ย
‎อาร์ชี่ ฉันผิดปกติตรงไหน
‎โอ๋ ไม่เป็นไรนะ
‎ฉันแม่งไม่ใช่แร็ปเปอร์
‎ฉันเป็นนักเขียนบทละคร
‎โอย พระเจ้า ขอโอกาสให้ฉันได้แก้ตัวก่อน
‎ให้ตาย
‎นี่ยังพูดคล้องจองอยู่เลย
‎ไม่ได้ตั้งใจจะทำงั้น
‎ไม่ใช่รอบนั้น
‎ฉิบหาย นี่ก็ยังคล้องอยู่
‎เจ็บ เจ็บ เจ็บ
‎โถ เสียใจด้วยนะ
‎โถ แม่ดอกดำน่าสงสารของผม
‎จะไม่พูดออกจากปากละกันว่ากูบอกแล้ว แต่…
‎คนเขาจับตาดูเราอยู่
‎เราต้องทำอะไรเพื่อสังคมสักอย่าง
‎นึกออกมั้ย
‎อยากเอาคืนไปมั้ย
‎เอาไปทำไม นี่มันของนาย
‎นายจ่ายเงินซื้อมา
‎นายเป็นผู้สนับสนุนจริงๆ ไม่กี่คนในชีวิตแม่
‎ว่ากันว่าหลังจากแม่ตาย เราจะฝันถึงแม่ แต่…
‎ผ่านมาตั้งปีแล้วไม่เห็นจะฝันเลย
‎เวรกรรม ขนาดฝันยังต้องแก้บท
‎เธอควรไปคุยกับมืออาชีพ
‎พี่ชายเธอเป็นไงบ้าง
‎ไม่รู้สิ คลาดกันทุกที
‎เดี๋ยวนะ
‎แล้วอันโตนิโออยู่ไหน
‎ไปแล้ว
‎อะไรนะ
‎งานพรีเมียร์ของแจ็ค เอียนน่าเลื่อน
‎เขาเป็นลูกค้าที่ทำเงินมากที่สุด ‎ฉันพลาดงานนั้นไม่ได้
‎ฉันเลยต้องเลื่อนทริปเที่ยวกรีซ
‎อดใส่กกน.เซ็กซี่ ซวยเลย
‎อันโตนิโอรับไม่ได้เลย ‎บอกว่าฉันใส่ใจลูกค้ามากกว่าเขา
‎โกหก
‎แต่ว่านะ ช่างหัวอันโตนิโอ
‎เผื่อทีนี้นายจะได้มีแฟนเป็นคนเกาหลี
‎พูดจาเหมือนแม่ฉันเลย
‎"ทำไมไม่ลองกับผู้ชายเกาหลี"
‎"ทำไมไม่มีลูกเป็นเกาหลี"
‎- เอ่อ ไม่ได้ ‎- อะไรล่ะ
‎อะไร อ๋อ ฉันทำไม่ได้เพราะเป็นคนดำงั้นเหรอ
‎ใครเหยียดเชื้อชาติกันแน่
‎ปิดฉาก จบการถ่ายทำเรื่อง "หุบปากไปซะ"
‎ฉันยอมละ
‎ยอมหุบปากไปซะเหรอ
‎เปล่า วิทแมนน่ะ
‎ฉันจะยอมทำละครเรื่องนั้น ถ้านายคิดว่าเขายัง…
‎เอาอยู่แล้ว เขาอยู่ในกำมือฉันเลย
‎เขาเอาแน่
‎แน่ใจเหรอ
‎แน่
‎"มา ดื่มนมจากอกแม่"
‎ฟังนะ ฉันไม่ได้บอกว่าเธอทำไม่ได้
‎ก็แค่ไม่ควรทำ
‎อย่ามาฝันลอยๆ อยากเป็นแร็ปเปอร์ ‎ตอนอายุขนาดนี้ ไม่ได้!
‎เราต้องมีเหตุผล
‎ตั้งแต่เกษียณ
‎ฉันก็ถือเป็นหน้าที่ตัวเองที่ต้องปลูกปัญญา
‎แบ่งปันสัจธรรมที่ฉันรู้แจ้งให้คนในย่านฮาร์เล็ม
‎เธออาจไม่อยากฟังเรื่องจริง
‎แต่ก็เหมือนไอ้ยุงพวกนี้
‎ยังไงฉันก็กัดย่ะ
‎(อุปสรรคสตรี ‎ผลงานการสร้างของเจ. วิทแมน)
‎(12 คนเกรี้ยวกราด)
‎- ผมชอบตัวละครใหม่ ‎- จริงเหรอ
‎ใช่ ผู้หญิงดำปากจัด ‎คอยพล่ามคำแนะนำที่ไม่มีใครต้องการ
‎ชอบมาก
‎พวกวัยรุ่นก็ใช้ได้ ‎แค่ต้องใส่สีสันด้วยเพลงแร็ปซะหน่อย
‎ไม่ต้องเครียด
‎เดี๋ยวเราจะจัดเวิร์คชอป ‎คุณจะได้เห็นทุกจุดที่เราเปลี่ยน
‎เยี่ยม
‎ก่อนจะลืม ฉันอยากบอกว่าฉัน…
‎ไม่เป็นไร ผมคุยกับอาร์ชี่แล้ว
‎แล้วก็รู้เรื่องที่แม่คุณตาย
‎รู้ว่าคุณเสียใจแค่ไหนที่บีบคอผม
‎ไม่ต้องขอโทษขอโพยกันละ
‎ผมทำใจได้ละ เราจะได้ไปกันต่อ
‎แถมนั่นทำให้เป็นข่าว ‎และเมื่อเป็นข่าวก็แปลว่ามีคนมาซื้อตั๋ว
‎เยี่ยม
‎แต่ฉันยังอยากคุยกับคุณเรื่อง…
‎การมีผู้กำกับเป็นคนดำซึ่งสำคัญต่อฉันมาก
‎แน่นอน เราก็อยากทำให้คุณเหมือนกัน ‎เราจะจัดการให้
‎- โอเคเนอะ ดีเลย ‎- ใช่
‎อ้อ มีอีกคอมเมนต์นึง
‎เรื่องไล่รื้อชุมชนเมือง
‎ไม่น่าจะเป็นแค่เรื่องที่เกิดขึ้นในสังคมเฉยๆ
‎เราต้องทำให้เห็นเป็นรูปธรรมในละคร ‎นึกออกมั้ย
‎- ไม่ออก ‎- คืองี้
‎ถ้ามีคู่รักคนดำกำลังเผชิญกับการไล่ที่ในฮาร์เล็ม
‎เราก็ต้องเห็นว่าใครคือฝ่ายที่เข้ามาไล่
‎ไม่รู้สินะ ละครของฉันมันเกี่ยวกับ…
‎ผมรู้ว่าคุณเขียนเกี่ยวกับอะไร
‎แต่ก็รู้ด้วยว่าเราต้องทำให้จับใจกลุ่มผู้ชมหลัก
‎จะทำแบบนั้นได้ ‎เราก็ต้องใส่ตัวแทนของพวกเขาลงในละคร
‎ดี
‎อยากไปเห็นกับตาเลย ให้ตาย
‎นางเหมือน…
‎โอเค ก็ได้ มีตัวสเปิร์มมาซอยด์
‎แต่อะไรคือแรงจูงใจของเขา
‎- เขาต้องการอะไร ‎- นี่
‎ได้ข่าวว่าวันก่อนระเบิดตู้มเลย
‎ราด้ามัส ออกมาเหมือนรัดคอมะ
‎ถ้าครูอยาก ผมไปทุบนางให้ได้นะ
‎ช่างหัวแม่งดิ มิสบี
‎เราแค่ดีใจที่ครูกลับมาสอน เราคิดถึง
‎จริง โย่ ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นบนเวที
‎ฟังดูเหมือนครูเส้นเลือดแตกหรืออะไรงั้น
‎ไม่ใช่ ไอ้โง่ เห็นๆ อยู่ว่าครูสติแตก
‎พวกนั้นล้อครูว่าเป็น "แม่โย่ไม่เกิด" มิสบี
‎อีกคนก็เรียกว่า "มนุษย์โยโย่"
‎อยากระบายมั้ย
‎เท่ากับเธอโอเคทุกอย่างเนอะ
‎เอ่อ ไม่ เขาไม่ใช่ผู้กำกับคนที่ฉันต้องการ
‎ตอนที่นางกำกับสตีลแมกโนเลียส์ ‎ฉบับชายล้วนก็เริ่ดออกนะ
‎พูดซะหายกลัว
‎นี่แค่เวิร์คชอปเอง
‎ก็จริง นี่แค่เวิร์คชอป ฉันจะทนทำตามไปก่อน
‎ต้องอย่างนั้นสิ
‎- เอางี้ อาร์ชี่ เดี๋ยวฉันโทรกลับ ‎- โอเค บาย
‎ขอบใจ
‎- ไงจ๊ะ ‎- ไง
‎ดีขึ้นจากเมื่อคืนก่อนรึยัง
‎ใครนะ ฉันเหรอ หายแล้ว ดีแล้ว
‎นั่นเป็นแค่การทดลองแสดงสดแบบหนึ่งน่ะ
‎แต่ก็ดีใจที่เธอมานะ
‎- โห เธอรู้นี่ว่าฉันชอบเรื่องนี้ ‎- เยี่ยม
‎คือมันต่างจากที่ฉันจำได้นิดหน่อย
‎ใช่ ก็โปรดิวเซอร์แนะนำมางี้
‎ปรากฏว่าไม่จำเป็นต้องมีตัวละคร 15 ตัว
‎เขาเป็นคนตีเช็ค รู้เนอะว่ามันเป็นยังไง
‎- นั่นแหละ ‎- เธอโอเคกับบทที่โดนเปลี่ยนหมดเหรอ
‎ใช่
‎ใช่สิ คือว่านะ สเตซีย์
‎การเขียนก็คือการแก้ใหม่ ‎แล้วฉันก็ตัดสินใจอยากให้บทร่างนี้
‎เล่าด้วยน้ำเสียงกลางๆ สำหรับทุกคนน่ะ ‎นึกออกมั้ย
‎ฮาร์เล็ม
‎แม้จะมีสีสัน อลังการงดงามแค่ไหน
‎ก็ยังต้องปรับปรุงอีกเยอะนะ
‎แบบ อยู่แถวนี้จะหานมถั่วเหลืองได้ที่ไหน
‎ที่รัก ผมเข้าใจ ผมไม่ได้บอกว่า ‎เราต้องเปลี่ยนวิถีชีวิตไปเลย
‎แค่อยากให้เปิดรับสิ่งที่ ‎คนฮาร์เล็มกลุ่มใหม่ต้องการบ้าง
‎"คนฮาร์เล็มกลุ่มใหม่" เหรอ
‎ฟังแล้วมันใช่ที่ไหนล่ะ
‎ที่รัก เราเปลี่ยนเพื่อพวกนั้นไม่ได้
‎เราน่ะต้อง…
‎ราด้า
‎จ๋า
‎ฉันก็ไม่ได้อยากจะ…
‎ไม่เป็นไร ว่ามา ‎เราทำเวิร์คชอปก็เพราะอย่างนี้
‎นี่คืองาน เรากำลังแก้งานกันอยู่
‎โอเค ทำไมให้นางพูดแบบนี้
‎เป็นคำถามที่ดี
‎คนเป็นเมียกำลังพยายามโน้มน้าวผัว
‎เขาอยากสั่งนมถั่วเหลืองมาขายในร้าน
‎และเธอก็กังวลเรื่องการไล่รื้อชุมชน
‎ไม่ใช่ๆ ฉันรู้ว่าเธอกังวลเรื่องอะไร
‎ฉันแค่สงสัยเรื่องการใช้ภาษา
‎วิธีการใช้คำ ภาษาถิ่น
‎งั้นเราก็ควรจะถามคนเขียนบท
‎โอเค คือเมียมาจากกลุ่มหัวเก่า
‎นางอายุ 35 เอง
‎ฉันรู้ เรื่องนั้นฉันรู้
‎ฉันรู้ดี
‎คิดว่าฉันตั้งใจจะพูดว่านาง
‎มีรากเหง้ามาจากคนดำทางใต้สายมนตร์ดำ
‎- นึกออกมั้ย ‎- ไม่ค่อยออก
‎ฉันเข้าใจนะ
‎ฉันสงสัยว่าทำไมนางเป็นตัวละครเดียว ‎ที่พูดจาแบบนั้น
‎เจมี่ก็ไม่พูดแบบนั้น มาร์คัสก็ไม่พูดแบบนั้น
‎โอเค การที่ตัวเมียพูดแบบหนึ่ง ‎แล้วเจมี่พูดอีกแบบหนึ่ง
‎เป็นเพราะว่า…
‎- ฉันผิวขาว ‎- ไม่ใช่ๆ
‎ไม่เลยๆ
‎ในจังหวะนี้เรื่องเชื้อชาติไม่เกี่ยวอะไรเลย
‎โอเค เอางี้ ฉันรู้ว่าทำไมตัวภรรยาถึงพูดแบบนี้
‎ฉันแค่อธิบายไม่ค่อยเก่ง แต่ก็จำเป็นต้องให้เธอ
‎พูดแบบนั้นต่อไป จะได้รู้ว่ามันคืออะไรกันแน่
‎แล้วจะได้อธิบายให้เธอฟัง ‎เธอจะได้แสดงออกมาให้เราดูได้
‎โอเคมั้ย
‎โอเค
‎ต่อกันเลยจ้ะ
‎ฉัน... ขอโทษจริงๆ
‎ขอรับสายแป๊บเดียว
‎ฮัลโหล
‎ฉันสดแทบตาย เอาเงินฉันมา
‎นับถือยัยป้า เอาเงินฉันมา
‎ทุกคนต้องสน เอาเงินฉันมา
‎ไม่ต้องตอแหล เอาเงินฉันมา
‎นั่นมันใครไม่ทราบ
‎โรเซตตามัสไพรม์
‎ตลกละ
‎ก็คุณไม่ต้องการบีทพวกนี้แล้ว
‎ฉันไม่ได้พูดงั้นซะหน่อย
‎นี่ ผมส่งข้อความหาคุณประมาณ 300 ครั้ง ‎และบอกเลยนะ ปกติไม่ส่ง
‎ใช่ แต่ฉันยุ่งเรื่องการซ้อมละครไง
‎โย่ แล้วเมื่อไหร่จะมาอัดให้จบ
‎แค่เจอคืนห่วยๆ คืนเดียว
‎ไม่ใช่ ฉันเจอกับการตัดสินใจผิดพลาด
‎พูดอะไรของคุณ
‎การตัดสินใจผิดพลาดคือเวลาที่คนเรา แบบว่า
‎เออ ผมเข้าใจ
‎คือไม่อยากยุ่งกับเรื่องดนตรีนี่แล้วใช่มะ
‎ฮัลโหล
‎- ดี ‎- อะไร
‎อย่าทำตัวแบบนี้นะ
‎มันก็ไม่ได้สูญเปล่าทีเดียว
‎ฉันกำลังคิดว่าจะใส่บทแร็ปบางส่วน ‎เข้ามาในละครด้วย
‎อะไรนะ
‎คือฉันต้องมองโลกตามความเป็นจริง
‎อีกสามเดือนฉันก็จะ 40 แล้วนะ
‎แล้วไง
‎ฉันก็ต้องอยู่ในที่ของฉัน
‎นึกออกมะ
‎ฮัลโหล
‎เข้าใจละ
‎ฟังนะ ฉันก็แค่…
‎ฮัลโหล
‎เอาจริงดิ
‎นี่ ตกลงจะให้ฉันแร็ปพ่นไฟมั้ยยะ
‎นี่ไม่ใช่นมถั่วเหลืองนะ ทุกคน
‎ไม่เลย สิ่งที่อยู่ในกล่องนี้ ‎คือสิ่งที่ตัวละครแต่ละตัวต้องการจากอีกฝ่าย
‎มันคือความรัก
‎คืออากาศบริสุทธิ์
‎คือของสด คือ…
‎อาคารที่อยู่อาศัยคุมราคาเช่า ‎คือปาร์ตี้ชุมชน
‎คือ…
‎คือหญิงชราผิวดำ
‎ที่นั่งอยู่ข้างทาง
‎และฮัมเพลง
‎ขณะที่กาง
‎อ้อมแขน
‎ต้อนรับคนเลือดใหม่
‎เข้าสู่เส้นเลือดของฮาร์เล็ม
‎นี่ไม่ใช่นมถั่วเหลือง
‎นี่คือชีวิต
‎เชี่ย
‎นี่พี่เธอโทรมาอีกรอบนะ
‎เอาจริงดิ ราด้า
‎ใจคอจะไม่โทรกลับจริงๆ เหรอ
‎นั่นฉิบหายมากนะเว้ย
‎ผมมีน้ำมันของดี น้ำมันของดี ไม่ซื้อเดี๋ยวพลาด
‎ซื้อเลยคนดี ซื้อน้ำมันดีๆ มั้ย พี่ชาย
‎นี่ พี่สาว มีน้ำมันดีๆ มาขาย
‎ควรซื้อนะ
‎ราคาแค่เหรียญเดียว น่าจะลอง
‎- ไม่เอา ‎- ผมเป็นมุสลิมเพื่อนบ้านแถวนี้เอง
‎คุณพี่ ให้ผมเสกกลิ่นดีๆ ให้นะ
‎คุณพี่ดูเหมือนจะเครียดนะนี่
‎แต่ผมจะพยายามเต็มที่ ‎เข้าใจนะ ซื้อน้ำมันดีๆ ไป
‎ซื้อเลย จากหนุ่มมุสลิมตรงนี้เลย
‎"เออ ฉันก็มีไอเดียเหมือนกัน
‎เราจัดสวนชุมชนร่วมกันดีมั้ยล่ะ"
‎"มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น"
‎"ง่ายสิ เธอก็แค่ต้องเปลี่ยนมุมมอง"
‎"มุมมองฉันไม่มีอะไรผิดซะหน่อยย่ะ"
‎"ขอโทษนะ อย่ามาใช้น้ำเสียงนั้นกับฉัน"
‎"สาวๆ สาวๆ หยุด
‎หยุดเลย"
‎"นี่แม่งตอแหล"
‎นี่แม่งตอแหล นี่แม่ง นี่แม่งตอแหล
‎(บีทของดี ‎มีไฟล์ใหม่วันนี้)
‎นี่แม่งโคตรตอแหล ทำแบบนี้ทำไมวะแก
‎คิดว่าหลอกใครอยู่กันแน่
‎ทำเหมือนตัวเองแน่ แต่กลับขายวิญญาณ
‎แต่กลับลำสองมาตรฐาน อยากให้งานมันก้าวหน้า
‎แต่ดันนอนแผ่ให้เขาข้าม ซิส
‎ปล่อยให้เขาปู้ยี่ปู้ยำ แค่เพื่อจะได้เหยียบขึ้นไป
‎แม่เลี้ยงมาดีกว่านี้มั้ย แต่แกก็ยังนั่งตูดนิ่งอยู่ได้
‎ยอมขายตัวแลกเศษเงิน ‎อมนกเขาขาวเหี่ยวๆ งกเงิ่น
‎แค่อยากเป็นละครเวทีเรื่องเด่น ‎ของนิวยอร์กไทมส์
‎เชี่ย
‎แล้ว…
‎ตกลงจะให้ข้าเข้าไปมั้ย
‎ช่างไร้สาระสิ้นดี!
‎เจ้าสังหารเทพทุกองค์ของข้า ‎ทำลายปราสาทสเปิร์มมิไซด์
‎แล้วยังคิดว่าข้าจะให้เจ้าเข้ามาอีกหรือ
‎ข้ายังไม่ได้พิสูจน์ตัวเองหรือ ‎ว่าข้าจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ท่านมา
‎ข้าดูเป็นไง เป็นอีตัวงี่เง่า ‎ที่จะยอมเชื่อคำเฮงซวยแบบนั้นเหรอ
‎นั่นไม่อยู่ในบทด้วยซ้ำ โรซ่า!
‎แล้วไง
‎แกจะมาเปลี่ยนบทเองแบบนั้นไม่ได้
‎เออ ก่อนอื่นนางต้องเป็นเฟมินิสต์กว่านี้เว้ย
‎จู่ๆ จะมายอมให้ผู้ชายที่ไหนไม่รู้…
‎ไง!
‎- จะเข้าเรียนมั้ย ‎- ไม่ละ ขอบคุณ
‎- แน่ใจเหรอ เข้าได้นะ ‎- โอเคแล้ว
‎เธอไม่โอเค เธอโคตรห่วยเลยต่างหาก
‎ไอ้เวร อยากหัวเราะก็หัวเราะ ‎เราปรบมือกันไปกับคนดำ
‎อยากจะเอาคืน เราสนุกกับลูกปืนทั้งหก
‎เราอยากนั่งข้างตอนจับไปยิงมะ
‎จะได้เล่นให้เต็มที่ เอาให้ทิ่มตาแม่งเลย
‎เราดูแลสาวๆ รับมืออย่างพวกเรา ‎ทำให้พวกเน่าใจสั่นและ…
‎โย่ ลูกพี่ อะไรวะเนี่ย ฮัลโหล
‎อ้อ พี่ผิดเองน้อง เปิดใหม่มั้ย
‎ใจลอยไปไหนวะ
‎ยังเพ้อถึงอีแก่นั่นอยู่อีกเหรอ
‎มึงไอ้ควาย เขาไม่ได้แก่
‎เชี่ยมึง แต่เขาก็ไม่สาว
‎ไอ้นี่บอกว่า "ป้าไม่แก่"
‎เออ อย่างน้อยเขาก็มีเรื่องมาเล่า
‎อย่างมึงพ่นห่าอะไรออกมา
‎รู้ตัวบ้างรึเปล่า
‎พวกมึงครึ่งหนึ่ง
‎โผล่มาที่นี่แล้วก็เอาคำมาพูดต่อๆ กัน ‎อย่างกับทำเรื่องสำคัญ
‎ห่า ฉันเป็นคนทำบีท แต่ให้ตายเถอะแม่ง!
‎บางทีมึงก็ต้องหัดเล่าเรื่องให้เป็นบ้าง
‎แบบ จริงๆ มึงพูดเรื่องอะไรกันแน่
‎อ้าว ก็เรื่องของกู
‎พร้อมแล้ว ช่างแม่ง เปิดบีทมา
‎ฮาร์เล็ม
‎ที่ซึ่งฉันเรียกว่าบ้านมาตลอดชีวิต
‎ฮาร์เล็ม
‎เธออ้าแขนโอบกอดฉันไว้ ‎และฟูมฟักฉันในยามที่แม่แท้ๆ จากโลกไป
‎ฮาร์เล็ม
‎ที่ซึ่งฉันได้เป็นภรรยา
‎เป็นเจ้าของธุรกิจ ที่ซึ่งฉันจินตนาการว่า
‎สักวันจะเป็นเจ้าของบ้านของตัวเอง ‎แต่เป็นที่ซึ่งผู้หญิงจ่ายค่าเช่าเองยังไม่ไหว
‎ฮาร์เล็ม
‎ที่ซึ่งฉันจินตนาการว่า
‎จะเตรียมอาหารในครัวของตัวเอง
‎และหวังจะได้ยินเสียงลูกๆ เรียกฉัน
‎- โย่ ราด้า! ‎- อะไรวะเนี่ย
‎ขอโทษจริงๆ
‎ขอตัว เดี๋ยวนะ ขอโทษ
‎เดี๋ยวกลับมา ขอโทษจริงๆ
‎กูจะเล่นมึงที่ทางเดินนี่เลย ได้ยินมั้ย
‎- โอ๊ยตาย ดี! ‎- กูเล่นมึงแน่
‎- คุณจะไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น ‎- ดี!
‎นี่ๆ เกิดอะไรกันขึ้น
‎ราด้า บอกอีดอกนี่หน่อยว่ารู้จักผม
‎คุณคะ เขามากับฉัน ขอที
‎ทำตัวเป็นปู่โรโบคอป เชี่ย
‎ราด้า
‎อาร์ชี่ นี่ดี ดี นี่อาร์ชี่
‎ขอเวลาเราเดี๋ยวได้มั้ย
‎ขอละ
‎โอเครึเปล่า
‎เออ เมื่อไหร่จะไปอัดเพลงให้จบ
‎ไม่ได้เอาจริงใช่มั้ยเนี่ย ฉันกำลังซ้อมละครอยู่
‎ก็ได้ ผมจะรอ
‎โอเค
‎ฉันไม่เข้าใจ เอารายชื่อไปให้ตั้งหลายคน
‎เราพยายามแล้ว แต่ผู้กำกับผิวดำที่รับงานอยู่ ‎ก็รับงานกันเต็มหมดแล้ว
‎- เซ็งฉิบหาย ‎- ไม่เป็นไรหรอก
‎จูลี่จะจัดให้ได้ตามที่ต้องการ ‎นางกำกับเรซิ่นอินเดอะซันมาแล้วนะ
‎ราด้า เราต้องไปต่อ โอเคมั้ย ราตรีสวัสดิ์
‎ฟังนะ ฉันรู้ว่ามันไม่ค่อยตรงใจ ‎แต่อีกสามเดือนเมื่อไปถึงบรอดเวย์แล้ว
‎เธอจะจำเรื่องนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎อ้าว หวัดดีจ้ะ
‎โอเค เอางี้ เธอกลับไปแก้บทส่วนที่คุยกันไว้
‎ฉันจะไปคุยกับวิทแมน ไกล่เกลี่ยให้…
‎ราด้า
‎ราด้า!
‎"จูลี่จะจัดให้ตามต้องการ"
‎"จูลี่จะจัดให้ตามที่ต้องการ"
‎"ไม่ต้องห่วง ราด้า จูลี่จะจัดให้ตามที่ต้องการ"
‎จูลี่แม่งจะไปรู้อะไรเรื่องชีวิตในฮาร์เล็ม
‎เดี๋ยว นี่เราจะไปไหนกัน
‎ฉันโดนลักพาตัวแล้วสินะ
‎บีทของนายรึเปล่า
‎คิดว่าไงล่ะ
‎ดีนะ
‎เรามาที่บรองซ์
‎จุดที่ฉันคิดไว้เลยว่า ‎จะมาปิดจ๊อบของคืนนี้และชีวิตนี้
‎ขอบใจนะ เพอร์เฟกต์
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎ไม่นะ ไม่ได้ๆ
‎ฉันจะไม่ไปปาร์ตี้อะไรทั้งนั้น
‎คืองี้ มันไม่ใช่ปาร์ตี้
‎มาเถอะน่า
‎ไม่ได้ ฉันต้องแก้บท
‎แก้บทอะไร ไอ้บทละครตอแหลนั่นน่ะนะ
‎พ่อง
‎โอเคๆ คืองี้
‎เมื่อกี้ผมแอบได้ยินจากทางเดินหน้าห้อง
‎แล้วเรื่องมันน้ำเน่าสุดๆ
‎อย่างกับนายรู้เรื่องละครเวทีดีงั้นแหละ
‎เอาอีกละ
‎คิดเหมารวมทึกทักไปเองคนเดียว ‎มีใครไม่เคยดูแฮมิลตันบ้าง
‎- ไม่ ฉันไม่ได้จะ… ‎- โย่!
‎- มาเหอะ มา ‎- เยี่ยม บรองซ์ยินดีต้อนรับ
‎แบ๊บส์ บันนี่เดอะเกิร์ลจะเป็นสาวคนแรกวันนี้
‎ราชินีเจ้าสังเวียน ทุกคนรู้เนอะว่าพูดถึงอะไร
‎พร้อมเจอของดีรึยัง
‎เออ!
‎พร้อมเจอของเถื่อนกันแล้วใช่ปะ
‎พร้อม!
‎งั้นก็ปรบมือให้สาวๆ หน่อย!
‎เย่!
‎จ้าๆ เราจะมาเริ่มกันเลย
‎ตัวแทนจากเมอร์เดอร์วิลล์ เมาท์เวอร์นอน
‎ขอเสียงให้ชูนีย์ดาแร็ปเปอร์
‎ตัวแทนจากบรุกลิน
‎ขอเสียงให้มิสฟิต!
‎ตัวแทนจากควีนส์ ขอเสียงให้มิสอันดาสตู๊ด!
‎ตัวแทนเขตบีเอ็กซ์ บรองซ์
‎ขอเสียงให้นอร์มา เบทส์!
‎สาวๆ ทุกคนรู้กติกาอยู่แล้วนะ
‎มิสฟิต ตาเธอ
‎เชี่ยอะไรวะ
‎ทำท่าแกร่งตายห่า
‎มาแถวนี้กับอีดอกแรดร่านทั้งนั้น
‎คงอมโคยแลกแคบหมูกับเงินไม่กี่ตังค์
‎พอกันทีโว้ย
‎เดี๋ยวมึงได้เจอปืนกระบอก ปากหุบจนพูดไม่ออก
‎เอ้า เผยอออกมา
‎กูจะเล่นแม่ง ชีวิตกูมันเละ
‎ใจเลยสู้ยามจำเป็น เพราะงั้นเล่นกันดีๆ ‎ไม่งั้นเจออาก้ากูนี่
‎เล็งผ่ากะโหลกเต็มๆ
‎กะหรี่อยากปังก็ฟาดมาสักตั้ง
‎กูหาเงินเก่ง อีดอกรู้ยัง
‎ผู้ชายเนี้ยบๆ กูก็เปย์ได้ เก็บผัวมึงไป
‎พวกมึงล้ำเส้น เห็นแล้วจะอ้วก
‎กราบตีนซะ กูว่าพวกมึงไม่ไหว
‎กูรับงานตามความพอใจ
‎ระดับเซเลบก็เคยเป็นกับเขา
‎นี่ครั้งสุดท้าย พวกมึงจะได้เจอฟิต
‎พูดถึงใครฮะ เล่นกับใครอยู่
‎อีดอกทำเป็นเล่นใหญ่กล้าที่จะลองของ
‎แค่กูงัดปืนซองก็ตายเรียบทั้งห้อง
‎เอาลำจ่อหน้าแม่งก็เอ็มเอฟดูม
‎กูราชินีเจ้าสังเวียน ‎ผลงานขั้นเซียนไม่เคยต้องพล่าม
‎ต่างกันคนละชั้น อย่างมึงไม่เคยเข้ายิม
‎คิดจะฟิตยังกระจอก เชิญเล่นฟิตเนสไปก่อน
‎(ราชินีเจ้าสังเวียน)
‎ขอปรบมือ
‎ให้นอร์มา เบทส์
‎เพราะนางแร็ปแบทเทิลไปทั่วจนเละ
‎มีตูดนี้ที่แม่ให้ แต่หัวใจมันของเก๊
‎เหมือนเอาซาลามีมาปนเบคอน
‎เอาเนื้อวัวผสมหมู จะให้หนูกินยังไงก่อน
‎นี่เหรอราชินีของทุกคน
‎ไม่ใช่!
‎ทุกคนดูไว้ จะเขย่าบัลลังก์ต้องทำยังไง
‎มาที่นี่ด้วยสารรูปดูไม่ได้
‎นี่มันกระจอกไม่สมราคา
‎กูกำลังสู้ด้วยทักษะกับหัวใจ
‎แต่มึงแต่งตัวยั่วเยไปวันๆ
‎แข่งแร็ปขายหอยหรือไงวะ
‎คงต้องใช้ฮิญาบนะจ๊ะ
‎ดูจากหนังหน้า มึงจะต้องใช้หัวเข่า
‎แล้วกูจะตามอิหม่าม มาเก็บอีควายนี่ไป
‎เพราะนางโดนตัดต่อเหมือนแตงแห้งเม็ดหาย
‎โอเค โอเค
‎โอฟัคกิ้งเค!
‎กูไม่สนว่ามึงเป็นมุสลิม
‎ผ้าโพกสกปรกแปลว่าหัวมึงโสโครก
‎กูตั้งใจจะระเบิดตึกนี้เมื่องานจบ
‎กูปาดชะนี
‎นางต้องใช้เครื่องช่วยฟัง อ่านปากกูนี่ ‎โถอี มึงมันจบ
‎กูจะสักทำนองพวกนี้ใส่กะโหลก
‎อีดอกจะได้จำว่ากูมาจากไหน
‎มึงดูฉลาดกว่าหน้าตา
‎ไม่อะ มึงมันควายจนซั่มสามกับกูยังไม่ไหว
‎งานนี้ได้เป็นศพกลับไปเท่านั้น
‎บรูซ ลีรอยเจอกับโชนัฟ
‎จะเอาไง จับหัวกระแทกแม่งก็หาว่าบลัฟ
‎แต่ให้มันหัวแตกสมองกระจายยังไม่สาแก่ใจ
‎ทุกคนต้องไปขุดออกจากตม ‎กว่าเจอเพชรที่ซ่อนไว้
‎แบ๊บส์พ่นใส่กูอย่างต่อรอง ‎เหมือนงานนี้มีคนจ้างมันมาร้อง
‎ได้ เพราะกูจัดให้อย่างไวไม่มีปัญหา
‎เดี๋ยวได้โพกหัวถาวรแทนฮิญาบอะจ้า
‎ตายๆ ตายแล้ว ตายๆ
‎นั่นมันโคตรสุดยอดเลย
‎ดีใจที่ผมลากมาใช่มั้ยล่ะ
‎ใช่! คือว่า ฉัน…
‎เคยได้ยินชื่อพวกนาง
‎และน่าจะเคยเห็นคลิปราชินีเจ้าสังเวียนออนไลน์
‎แต่พอได้ไปอยู่ในนั้นจริงๆ
‎ขอบคุณนะ ขอบคุณ
‎ไม่เป็นไร
‎ผมจัดให้ ไม่ว่าคุณจะต้องการอะไร
‎มีอะไร
‎เปล่า
‎มีอะไร
‎เปล่า
‎โอ๊ย เยส
‎โอ๊ย สุด เสียวสุด
‎โอ๊ย เยี่ยม
‎ฉิบหาย
‎นั่น… เออ ลิ้นคนหนุ่มแน่ๆ
‎พระเจ้า นี่เล่นบีทบ็อกซ์กับน้องฉันเหรอ
‎ให้ตาย ฉิบหาย!
‎ดี… อี เอฟ จี เอช ไอ เจ เค
‎ฉิบหายๆๆ
‎ฉิบหาย
‎ทำอะไรอยู่
‎ฉันเหรอ เขียนไอ้บทละครตอแหลนั่นอยู่ไง
‎นี่ ถามอะไรหน่อย
‎เมื่อกี้เพิ่งถามเอง
‎จะถามอีกข้อ
‎อะไร
‎เป็นมุสลิมหรืออะไรงั้นเหรอ
‎อะไรนะ
‎ทำไมต้องโพกหัวตลอดเวลา
‎ฉันแค่… ฉันสวม…
‎ดีย่อมาจากอะไร
‎- ก็รู้นี่ ‎- โอเค ก็ได้
‎โห เทพว่ะ
‎- รอยสักที่ขาเหรอ ‎- เออ
‎ขอบใจ
‎แม่วาดให้
‎เป็นชุดบัตรอวยพรปีใหม่ที่แม่วาดช่วงปี 70
‎ขายไม่ค่อยออกหรอก แต่ก็นั่นแหละ
‎แต่คงต้องสุดยอดเลยนะ
‎อะไร
‎มีแม่เป็นศิลปิน
‎บ้าบอดีแท้
‎แม่ก็ดี แต่…
‎มันมีเรื่องอื่นๆ น่ะ
‎ต้องรับเงินสวัสดิการรัฐ ‎กับอาศัยในตึกร้างแบบหลบๆ ซ่อนๆ
‎- ชีวิตศิลปิน ‎- ไม่จริง จริงดิ
‎จริง โหย แม่ฉันปากกัดตีนถีบนะ ‎พ่อก็ด้วย ทั้งสองคนเลย
‎ในฐานะศิลปินน่ะ
‎พ่อฉันเคยเป็นมือกลองแจ๊ส
‎แต่เพราะต้องหาเลี้ยงครอบครัว ‎พ่อเลยทำงานเป็นช่างประปาไปด้วย
‎ทำงานหนักจนมือพ่อเปื้อนน้ำมันล้างไม่ออก
‎- บ้าชะมัด ‎- ใช่ ส่วนแม่ก็…
‎เวลาไม่ได้วาดรูป แม่สอนหนังสือ
‎ฉันเคยพูดไว้ว่าไม่มีทาง
‎ไม่มีทางอะไร ไม่สอนเด็กเหรอ
‎ปากกัดตีนถีบ
‎แต่ตอนนี้ก็เห็นๆ อยู่
‎แม่ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่างานดนตรีมันมีสาระ
‎ไม่คิดเหรอ
‎ไม่เลย แต่ผมก็…
‎"แม่คือคนที่เอาโคลเทรนกับควินซี่กรอกหูผม"
‎นึกออกมะ "แม่คิดว่าลูกจะเป็นยังไงเหรอ"
‎จริง
‎ตอนนี้เราดีกันละ
‎เหรอ
‎ผมรู้ว่าแม่อยู่บนสวรรค์ ‎โยกหัวฟังเพลงของผมไปด้วย
‎เข้าใจมะ
‎แม่คุณก็เหมือนกัน
‎อะไร โยกหัวเหรอ
‎เปล่า แม่คุณน่ะ
‎ภูมิใจในตัวคุณ
‎ไม่เคยลองพยายามคุยกับแม่เหรอ
‎ไม่เคย
‎ทำไมล่ะ แบบ…
‎ไม่รู้สิ ไม่รู้จะพูดอะไร
‎อะไรกัน
‎อะไรกันล่ะ
‎แม่จ๋า แม่จ๋าอยากขอ
‎แม่จ๋า แม่จ๋า อยากขอบอกว่ารักแม่มากแค่ไหน
‎และยอมทิ้งอุปกรณ์ดีเจทั้งหมดไป
‎แค่ถ้าจะกอดแม่อีกครั้งได้
‎แม่จ๋า แม่จ๋าอยากขอ
‎แม่จ๋า แม่จ๋า อยากขอบอกว่าคิดถึงแม่แค่ไหน
‎คนพร่ำพูดว่าเราต้องทำตัวแมน ‎แต่ถ้าแม่อยู่นี่จะขอหอมแม่
‎ว้าว
‎บอกแม่ว่า ถึงจะเกิดเรื่องทุกอย่าง ‎นี่ก็ยังรักแม่
‎จะตอบแทนบุญคุณให้ชัดแน่
‎รู้ว่าแม่ไม่อยู่ตรงนี้ แต่นี่ยังอยากบอกว่าซาบซึ้ง
‎แม่จ๋า แม่จ๋าอยากขอ
‎แม่จ๋า แม่จ๋า แม่จ๋า แม่จ๋าอยากขอ
‎แม่จ๋า แม่จ๋า อยากขอบอกว่าบางครั้งก็สงสัย
‎แม่คือคนที่ใส่กลอนในหัวนี้ใช่หรือไม่
‎แล้วถ้านี่ไม่ได้ทำงานศิลป์ จะเป็นอาชญากรรมมั้ย
‎แม่จ๋า แม่จ๋าอยากขอ
‎เพราะบางครั้งก็คิดถึงแม่มาก
‎อยากให้แม่อยู่ตรงนี้ แทนที่จะไม่รู้อยู่ไหน
‎แม่จ๋าอยากขอ
‎แม่จ๋า แม่จ๋า แม่จ๋า แม่จ๋าอยากขอ
‎อยากขอ อยากขอ
‎แม่จ๋าอยากขอ
‎แม่จ๋า แม่จ๋าอยากขอ
‎แม่จ๋า
‎ไหวมั้ยเนี่ย
‎- ไหว ฉันโอเค ‎- แน่ใจนะ เอาจริง
‎- แน่ใจนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไร
‎โย่ ไว้คืนนี้แวะมานะ
‎คืนนี้มีซ้อมน่ะ คือ…
‎งั้นก็มาหลังจากนั้น
‎อีกไม่กี่อาทิตย์จะเริ่มรอบพรีวิวแล้ว
‎อ้อ งั้นก็ไม่เป็นไร ‎ช่างแม่ง อยากทำอะไรก็ตามใจ
‎นายมีปัญหาอะไร
‎ขอถามอะไรหน่อย
‎ก่อนหน้านี้คือพูดไปเรื่อยใช่มะ
‎ว่าไงนะ
‎ไอ้เรื่องมิกซ์เทปน่ะ
‎ไม่เคยคิดอยากทำจริงๆ อยู่แล้ว
‎มันเป็นแค่ทัศนศึกษาเข้าสู่โลกคนดำของคุณ
‎ไม่รู้นะว่านายพูดเรื่องอะไร
‎บ้าชะมัด ถ่อมาฮาร์เล็มเพื่อเจอเรื่องห่านี่เหรอ
‎ดี! ดี เดี๋ยวสิ!
‎ในที่สุดอีหนูของฉันก็ได้แอ้มแล้วโว้ย
‎มานี่ มาเร็ว ขอคุยด้วยหน่อย
‎ฉันเป็นฉัน
‎ฉันเป็นเธอ
‎ฉันเป็นม่ายหย่าผิวดำ
‎คัท ดูแล้วยังไม่เชื่อ
‎เศษซากเน่าเฟะ ‎ของหัวใจแหลกสลายของแกอยู่ไหน
‎อยากได้กลิ่น
‎เออ
‎(ฮาร์เล็มเอฟ - เขียนบทโดยราด้า แบลงค์ ‎กำกับโดยจูลี่ ลิปชิทซ์)
‎รูตูดของแกควรจะติดไฟ
‎จงเป็นฟีนิกซ์
‎ฉันจะระเบิดจากหลังหัว!
‎เออ นั่นแหละ! นั่นแหละใช่!
‎- เธอเคยได้โอกาสไปแล้ว ดาร์ลีน ‎- เออ ได้แล้ว!
‎- ได้แล้ว เยส! ‎- ตอนนี้หลบไปซะ
‎ส่งมาอีก ส่งพลังมาอีก
‎- ขอพูดสิ่งที่จำเป็นต้องพูด ‎- ดี
‎โอเคมะ
‎- ฉันเป็นฉัน ‎- ฉัน
‎- ฉันเป็นอิสระ ‎- อิสระ
‎- ฉันเป็นม่ายหย่าผิวดำ ‎- ม่ายหย่าผิวดำ!
‎เยส! ดี!
‎เยส!
‎(ออนสเตจ)
‎ผมแฟรงค์ ดิเลลล่า จำใบหน้านี้ได้มั้ยครับ
‎เธอเป็นหนึ่งใน 30 นักเขียนบทละครดาวรุ่ง ‎ที่อายุไม่ถึง 30 ของนิตยสารสปอตไลท์
‎เราได้จับตามอง แต่เธอหายไปไหนมา
‎หลังจากหลบหายไปหลายปี เธอกลับมาแล้วครับ
‎กลับสู่โลกละครเวทีในโปรดักชั่นสุดร้อนแรง ‎ของเจ. วิทแมน "ฮาร์เล็มอเวนิว"
‎กำกับโดยจูลี่ ลิปชิทซ์
‎ชื่อฮาร์เล็มเอฟค่ะ แต่ไม่เป็นไร
‎อีกไม่กี่วันฮาร์เล็มเอฟจะเริ่มเล่นแล้ว
‎ขอต้อนรับนักเขียนบทละครจากนิวยอร์ก ‎ราด้า แบลงค์
‎แฟรงค์ ดีใจมากค่ะที่ได้มาให้สัมภาษณ์ ‎ขอบคุณที่เชิญมา
‎ราด้า คุณไปอยู่ที่ไหนมา
‎ฉันก็เขียนบทละครอยู่เรื่อย
‎และสอนวิชาละครเวทีให้วัยรุ่นในฮาร์เล็ม
‎หวัดดีจ้ะ เด็กๆ
‎- ว่าไง ‎- หวัดดี
‎ครูฉันดูดีนะ
‎นางดังอย่างเป็นทางการว่ะ
‎นั่นครูฉันว่ะเฮ้ย
‎พูดถึงฮาร์เล็ม ‎ฮาร์เล็มเอฟเกี่ยวกับอะไรครับ
‎ฮาร์เล็มเอฟเป็นเรื่องของ…
‎คู่รักหนุ่มสาวผิวดำกับเพื่อนบ้านสาวผิวขาว
‎และการที่พวกเขาสามคน ‎มองการรื้อไล่ที่ชุมชนจากคนละมุมมอง
‎อะไรเป็นแรงบันดาลใจให้เขียน
‎ฉันก็แค่อยากพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นจริงในฮาร์เล็ม
‎จริงรึเปล่าที่ข่าวบอกว่าคุณกับเจ. วิทแมน
‎กำลังจะทำละครเพลงด้วยกัน ‎เกี่ยวกับไอดา บี. เวลส์
‎ใครบอกคุณคะ
‎ในเมื่อละครกำลังจะเริ่มเล่นในไม่กี่วัน
‎และเป็นการกลับสู่โลกละครเวที ‎หลังจากเกือบสิบปี
‎ใช่
‎ในจังหวะนี้คุณกลัวอะไรมากที่สุด
‎- เยี่ยม! ‎ - ไม่เอา
‎แต่งตัวแบบนี้เหมือนคุณโซเฟีย ‎ของแท้จากแผ่นดินแม่เลย
‎ไม่ดี ออกมาเหมือนเห็ดขี้โมโห
‎ไม่เอาๆ
‎ฟังนะ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ได้ชุด
‎ให้ตาย
‎อีกไม่กี่คืนก็ถึงคืนรอบปฐมฤกษ์แล้ว
‎แต่ฉันรู้สึกห่วยแตกมาก อาร์ชี่
‎ตื่นเต้นแหละ เห็นมาเป็นล้านครั้งละ
‎ไม่ได้ตื่นเต้น
‎ยังกินเครื่องดื่มไดเอ็ตอยู่เหรอ
‎เรื่องละครต่างหาก
‎มันไม่ใช่ละครของฉันแล้ว
‎เรื่องหน้าจะได้เป็นของเธอ
‎นั่นมันคำตอบแบบไหนกัน
‎โอ๊ย อย่านะ เธอ อย่ามาแว้งกัดฉัน
‎ทำไมล่ะ
‎ทำไมล่ะ อาร์ชี่ นายก็มีบทบาท
‎- อะไรนะ ‎- เออสิ
‎เธอทำตัวเธอเอง ‎ไม่มีใครบังคับให้เธอทำอะไรทั้งนั้น
‎เธอทำตามใจตัวเองเสมอ ‎เธอเย้เด็กอายุ 25 นะ
‎- 26 ย่ะ ‎- เออ แล้วก็ไปบ้าร้องเพลงแร็ปห่วยๆ
‎ไอ้เพลงแร็ปห่วยๆ ทำให้ฉันรู้สึกดีกับตัวเอง
‎แหงละ ทุกคนก็ต้องการอะไรสักอย่าง
‎นายทำเหมือนวิทแมนเป็นโอกาสเดียวของเรา
‎เหมือนฉันจะไม่ได้โอกาสครั้งใหม่แล้ว
‎อย่ามาโทษว่าฉันไม่เชื่อมั่นในตัวเธอ โอเคมะ
‎รู้บ้างมั้ยว่าฉันต้อง…
‎อะไร
‎ลูบไข่เขานิดหน่อย เออ
‎เพื่อเพื่อน ทำอะไรก็ได้
‎อ๋อ!
‎ขอเสียงปรบมือให้กับ ‎นักบุญอาร์ชี่ผู้เกื้อหนุนกันตลอดหน่อย
‎ยอมลูบไข่เหี่ยวๆ เพื่อคนน่าสมเพช
‎ขอทีเถอะ อาร์ชี่ นายไม่ได้ทำแบบนั้นเพื่อฉัน
‎- อะไรนะ ‎- นายทำเพื่อตัวเอง
‎ทีนี้ บอกหน่อยว่าทำไมฉันถึงยังเป็นลูกค้านาย
‎โห จะพูดเรื่องนั้นใช่มะ
‎ไม่ต้องพูดก็ได้
‎รู้กันดีว่านายเก็บฉันไว้ ‎เพราะนั่นทำให้นายรู้สึกดีขึ้น
‎ดียังไง
‎ดีที่ได้จ่ายค่าเช่าห้องเดือนละ 5,000 เหรียญ
‎เรื่องที่ไปเที่ยวกรีซ ‎ใส่กางเกงในโชว์ก้นอะไรนั่น
‎- ทำเหมือนกับนายไม่แม้แต่จะเป็น… ‎- เป็นอะไร
‎เป็นคนเกาหลีเหรอ
‎ฉันไม่ได้พูดนะ
‎พ่อฉันดีใจมั้ยที่คู่ควงงานพรอมเป็นคนดำ
‎ไม่เลย แต่ขอบคุณพระเจ้า ‎ที่อย่างน้อยเธอก็เป็นผู้หญิง
‎เธอยอมตามน้ำและช่วยฉันไว้ ‎ไม่ให้ต้องโดนอัด
‎เพราะเรื่องนั้น ฉันจะรักเธอตลอดไป
‎แต่ตอนนี้เราโตแล้ว ฉันเปิดตัวแล้ว ฉันภูมิใจ ‎และเป็นคนเกาหลีเต็มขั้น
‎ฉันไม่ได้ติดค้างอะไรเธอทั้งนั้น ‎นอกจากมิตรภาพกับความจริงใจ
‎จริง เธอแม่งโคตรเก่ง
‎จริง แม่เธอตาย ‎แต่เธอก็มีสิทธิ์จะขายวิญญาณได้เหมือนกัน
‎ฉันไม่ยอมขายวิญญาณ อาร์ชี่
‎ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้
‎บอกว่าให้ถอนคำพูด
‎เอางี้นะ
‎ช่างแม่ง
‎ช่างแม่งไอ้ชุดน่าเกลียดจะตายห่าพวกนี้ด้วย
‎และช่างแม่งคืนปฐมฤกษ์ ฉันไม่ไปด้วยซ้ำ
‎ไม่ควรจะเอามาลงกับชุดรึปะ!
‎แม่ง! แม่ง!
‎ปลาเน่าตัวเดียวเหม็นไปทั้งข้อง
‎แค่เห็นหน้าแกนี่ก็กินข้าวไม่ลง
‎แกทำอะไรฉันไม่ได้ ลองใจยังไม่ได้
‎เพราะถ้าทำ ฉันจะชกหน้าให้ตาย
‎ไม่หรอก
‎กว่าจะโผล่หัวมาได้
‎ก็มาแล้วไง
‎แม่วาดภาพนี้เมื่อไหร่นะ
‎ไม่รู้สิ
‎คิดว่าหลังจากที่เธอคลอดเลยมั้ง
‎ช่วงบ้าศิลปะเอธิโอเปียคอปติกยุค 70
‎งั้นจะเอาไปทำอะไรดี
‎งานส่วนใหญ่ขนไปที่บ้านฉันแล้ว
‎แล้วก็ไม่มีที่เหลือ
‎ไม่มีเหมือนกัน ห้องฉันเท่ารูหนู ลืมเหรอ
‎ก็ได้
‎งั้นก็คงต้องเอาไว้ในห้องเก็บของ
‎มาที่นี่พร้อมกับความฝัน ‎แต่งานของเรากลับถูกเก็บใส่กล่อง
‎เธอคิดว่าแม่เป็นงั้นเหรอ
‎เปล่า ก็แค่พูดเฉยๆ
‎แม่ทำตามใจตัวเอง
‎แม่เคยเป็นครู เป็นภัณฑารักษ์
‎อยู่ในลัทธิ ออกเดินทาง
‎ทำงานศิลป์บ้าง เล่นละครบ้าง
‎แม่ได้ใช้ชีวิต
‎แม่เป็นมากกว่าแค่ภาพเขียนพวกนี้
‎แต่แม่มานิวยอร์กเพราะอยากเป็นศิลปินชื่อดัง
‎แต่สุดท้ายเหลืออะไรให้อวดใครล่ะ
‎เราไง ยัยโง่
‎แม่บอกว่าเราเป็นงานสร้างสรรค์ ‎ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของแม่
‎ฉันคิดถึงแม่จริงๆ
‎เหมือนกัน ยัยน้อง
‎- ว่าไง มิสบี ‎- ไง
‎อีเลน
‎พอจะว่างมั้ย
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ครูว่าเธอควรจะกลับมาเรียน
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ครูรู้
‎เพราะงั้นแหละครูถึงคิดว่าเธอควรกลับมาเรียน
‎เธอมีพรสวรรค์ อีเลน
‎ฟังนะ ครูรู้ว่าเราเคยเหม็นกันอยู่
‎แต่ครูไม่ติดใจอะไรแล้ว
‎โดยเฉพาะเมื่อครูเข้าใจว่า ‎มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับครูเลย
‎หมายความว่าไง
‎พูดถึงการที่คิดว่าตัวเองจะชอบคนแบบหนึ่ง
‎แต่กลับเจอคนอีกแบบหนึ่งเข้า และ…
‎เขาส่งผลกระทบต่อเธอ
‎โรซ่า
‎เกี่ยวไรกับนาง
‎ครูว่าเธอควรอยู่เรียนก่อน
‎โห ดูสิ
‎- อ้าวเวรละ ‎- เชี่ย กลับมาเรียนเหรอ
‎อีเลน
‎ก็ถ้าครูใหญ่บอกว่าเธอจะต้องกลับมาเข้าเรียน
‎ให้เป็นตัวสำรองของโรซ่าก็ได้
‎พระเยซูดำเมตตาเธอจริงๆ
‎ตัวสำรองเหรอ
‎ไม่ละ
‎เวรละ สาวเถื่อนเลือดเดือด ภาคสอง
‎นี่ โรซ่า ฉันไม่ได้…
‎ไม่ พอเลย มิสบี ‎ให้นางเป็นตัวสำรองไม่ได้หรอก
‎โรซ่า ใจเย็น โอเคมั้ย
‎- นางเอาบทไปได้เลย ‎- อะไรนะ
‎นี่ก็เซ็งที่ต้องเล่นเป็นอีสาวนี่จะตายแล้ว
‎อย่าถือนะ แต่บทสาวขยายพันธุ์พวกนี้อะ
‎แล้วให้ไอ้ดัมโบ้นี่คร่อมอะไรแบบนั้น
‎คือก็เล่นได้หลายบท แต่ไม่ได้เก่งขนาดนั้น
‎ขอร้อง อีเลน รับไปที
‎ได้ยินแล้วนี่
‎งี้เท่ากับผมเล่นทดลอง ‎แข่งสเปิร์มในอีเลนแทนได้แล้วเหรอ
‎เจ๋งว่ะเพื่อน
‎- ถอยไป! ‎- เวร
‎กว่าจะรู้ตัวกันได้
‎ขอราชินีแห่งไข่ในมดลูกทรงพระเจริญ
‎ทรงพระเจริญ
‎เออ อย่าทะเลาะกันเลยเนอะ เดี๋ยวหน้าเหี่ยว
‎ฉันรู้ว่าเธออยากจะโดด แต่ยังไงคืนนี้ก็คืนสำคัญ
‎หวังว่าจะได้เจอเธอ
‎บาย
‎โย่
‎ไงดี นี่ฉันเอง ราด้า
‎โทรมาเฉยๆ
‎คือ ไม่รู้เหมือนกันว่าโพกผ้าบนหัวนี่ไว้ทำไม
‎อาจจะเพื่อความสบายใจมั้ง
‎แต่นั่นแหละ แค่โทรมาเฉยๆ
‎โอเค
‎ไว้เจอกัน หรือไม่ก็ได้
‎เดี๋ยวนะ
‎แต่งองค์ทรงเครื่องจะไปไหน
‎มีงานศพใครเหรอ
‎จู่ๆ เอาแซนด์วิชมาให้ทำไม
‎จะวางยาฉันเหรอ
‎เชี่ย! ตายละกู
‎แต่ควรจะกินให้หมดใช่มะ
‎ออสวัลโด ริเวรา
‎ขอโทษค่ะ ไม่มีในรายชื่อ
‎เดี๋ยวดิ เราต้องอยู่ในรายชื่อ
‎เรารู้จักเขา นั่นครูเรานะ
‎นึกว่าเราอุตส่าห์ถ่อมาจากฮาร์เล็ม ‎แถมแต่งตัวมาเต็ม
‎แค่จะแกล้งคนขาวจั๊วะอย่างเธอเหรอ ‎จะพูดงั้นใช่มั้ย
‎มีปัญหาอะไร แม่คุณ ‎ต้องดูนมฉันก่อนไรงั้นเหรอ
‎โอเค เรื่องจริงเป็นงี้
‎นี่วันปฐมฤกษ์ละครของฉันไง
‎แต่อาร์ชี่พูดถูก
‎ฉันขายวิญญาณ
‎แล้วไงต่อ
‎ฉันต้องไปที่โรงละคร ‎แล้วทนนั่งดูเรื่องเฮงซวยนั่นเหรอ
‎ตรงนี้เป็นจังหวะที่ฉันต้องบอกเธอว่า ‎ฉันเคยเป็นศิลปิน
‎ที่ตกอับใช่มะ
‎หรือพูดกระตุกปัญญาให้เธอเปลี่ยนมุมมองชีวิต
‎เพราะเธอเอาแซนด์วิชมาให้ฉันชิ้นนึงเนี่ยนะ
‎อย่างกับฉันเป็นนิโกรมหัศจรรย์
‎ทั้งที่นั่งจมขี้ในกางเกงเนี่ย
‎จะได้ช่วยให้เธอตัดสินใจได้ใช่มั้ย
‎ไม่ละ ฉันไม่ใช่ไอ้มืดคนนั้น
‎แล้วรอบหน้า ถ้ามันจะไม่ถึงตาย
‎ช่วยใส่มายองเนส ‎ทั้งสองด้านของขนมปังแห้งๆ นี่ได้มะ
‎หรืออยากจะกรีดคอฉันให้ตายผ่อนส่ง
‎ด้วยความยินดี
‎- น่าตื่นเต้นเนอะ ‎- ใช่
‎คืนนี้ใส่ผ้าอ้อมมาประกันด้วย
‎ไม่ต้องลุกไปเข้าห้องน้ำ
‎ละครเรื่องที่แล้วที่เราไปดูด้วยกัน ‎เธอพลาดองก์สองไปทั้งหมด
‎- นกม็อกกิ้งเบิร์ดไม่ตายนะ ‎- อ้อ ดี
‎ราด้า
‎- ไง หวัดดี ‎- ดี
‎ผู้ชมเป็นมิตรมากเลย ทุกคน
‎- อ้อ ขอบใจจ้ะ ‎- ขอให้โชคดีนะ
‎ขอบคุณ!
‎ขอให้สนุกครับ ขอบคุณ
‎- อาร์ชี่! ‎- ไงครับ ชอบลุคนี้นะ
‎แหม ขอบคุณ เหมือนกัน
‎- อีกห้านาทีเปิดม่านแล้ว ‎- นางกำลังมา
‎หวังว่านะ
‎ที่จริงผมอยากให้เขาได้เจอนายทุน ‎ของละครเพลงเชอร์ลีย์ ชิสโซล์ม
‎คุณอาจร่วมโครงการในฐานะโปรดิวเซอร์ก็ได้นะ
‎ถ้าเป็น "โปรดิวเซอร์" ‎แปลว่าต้องลูบไข่คุณอีกครั้ง
‎ผมขอผ่านดีกว่า
‎เสียดายนะ บิลลี่ เป็นไงบ้าง
‎คืนนี้สุดยอดไปเลยนะ
‎ฮาร์เล็มเอฟ ฮาร์เล็มเอฟ
‎อาจเจอรักได้ที่ฮาร์เล็มเอฟ
‎ฮาร์เล็มเอฟ ฮาร์เล็มเอฟ
‎อาจโดนยิงได้ที่ฮาร์เล็มเอฟ
‎ฮาร์เล็มเอฟ ศูนย์กลางชีวิตคนดำและน้ำตาล
‎วัฒนธรรมที่เคยสุกงอม ‎เปลี่ยนไวยิ่งกว่าความเร็วแสง
‎มีวิถีชีวิตมาขาย ให้พวกแร้งผิวซีดๆ
‎แต่จังหวะหัวใจเมืองนี้ยังกร้าวต่อไป
‎นั่นคือฉันรึเปล่าเนี่ย
‎จังหวะหัวใจเมืองนี้ยังกร้าวต่อไป
‎- อุ่ย โทษที ‎- ไม่เป็นไร
‎จังหวะหัวใจเมืองนี้ยังกร้าวต่อไป
‎บอกว่าจังหวะหัวใจเมืองนี้ยังกร้าวต่อไป
‎ฮาร์เล็มเอฟ ฮาร์เล็มเอฟ
‎อาจเจอรักได้ที่ฮาร์เล็มเอฟ
‎ฮาร์เล็มเอฟ ฮาร์เล็มเอฟ
‎อาจโดนยิงได้ที่ฮาร์เล็มเอฟ
‎ทุกคนยอดเยี่ยมมาก
‎ที่รัก ฉันไม่ได้บอกว่าอยากกลับไปบ้านเกิดทางใต้
‎งั้นจะบอกว่าอะไรล่ะ ที่รัก
‎ฉันแค่บอกว่าค่าครองชีพที่นี่ ‎มันเริ่มจะแพงเกินไปแล้ว
‎เราต้องคิดหาทางให้ได้
‎อยู่ย่านนี้จะไปหานมถั่วเหลืองได้ที่ไหน
‎คุณหมายความว่าอะไรมิทราบ
‎ใช่ คุณหมายความว่าอะไร
‎ผมกำลังเสนอเงินครึ่งล้านแลกกับร้านของคุณ
‎นี่คุณ ทำงั้นไม่ได้นะ
‎ร้านนี้เป็นทุกอย่างในชีวิตเรา
‎ใช่ ทุกอย่าง
‎ร้านนี้ก็เป็นทุกอย่างในชีวิตฉัน
‎แต่มันไม่ได้ขึ้นกับพวกคุณ ใช่ไหมล่ะ
‎งั้น จะเอาไง
‎ที่รัก
‎ฮาร์เล็มเอฟ
‎ฮาร์เล็ม
‎ประกันไปไม่ได้อะไรเลย
‎ฉันจะรีบเข้า สัญญา
‎ต้องรีบนะ ไม่อยากพลาดอะไรทั้งนั้น
‎องก์แรกมันทรงพลังดีเนอะ
‎ใช่ ฉันชอบแม่เจมี่นั่นนะ
‎เป็นดาวเด่นเลย ยอดมาก
‎กร้าวต่อไป
‎- เมืองนี้ยังกร้าวต่อไป ‎- ติดหูดีเนอะ
‎ชอบเพลงนั้น
‎ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ มาร์คัสก็คงยังอยู่ที่นี่
‎ฉันทำอะไรผิด
‎เธอมาอยู่ที่นี่ ที่ฮาร์เล็ม ‎นั่นแหละความผิดของเธอ
‎ฉันรับพลังงานลบจากเธอไม่ได้นะ
‎ฉันไม่ใช่ศัตรูของเธอ ฉันเป็นเพื่อนบ้าน
‎เป็นเพื่อน เป็น…
‎พี่น้อง
‎ขอบคุณๆ
‎คืนนี้มหัศจรรย์จริงๆ นะ ขอบคุณมาก
‎ตายจริง เซอร์ไพรส์มาก ขอบคุณมาก
‎- นี่มันยอดจริงๆ ‎- ขอบคุณมาก ทุกคน
‎- จูลี่ ลิปชิทซ์ ขอบคุณมาก ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ขออนุญาตนะคะ ฉันตื่นเต้นมาก ‎ที่จะได้แบ่งปันช่วงเวลานี้กับทุกคน
‎ฉันอยากขอบคุณเหล่านักแสดงที่น่าทึ่ง ‎พวกเขาทุ่มเทกันมาก
‎แต่ไม่มีใครที่ทุ่มเทหนักไปกว่า ‎เจ้าของบทละครของเรา
‎- ใช่ ‎- ฉันอยากเชิญเธอขึ้นมาบนเวที
‎- ราด้า อยู่รึเปล่า ‎- อยู่ไหมนะ มารึเปล่า
‎- ราด้า ‎- ราด้า
‎อยู่รึเปล่า
‎อ้าว ท่านผู้มีเกียรติ ราด้า แบลงค์
‎มานั่นแล้ว
‎ราด้า งานนี้จากคุณน่าตื่นเต้นมาก ยินดีด้วย
‎ขอบคุณค่ะ
‎พูดอะไรหน่อยสิ ราด้า แบลงค์
‎ใช่ มิสบี!
‎ฉันอยากขอบคุณเหล่านักแสดงที่สุดยอด
‎ผู้กำกับที่แสนยอดเยี่ยม จูลี่ ลิปชิทซ์
‎ขอบคุณที่เสกชีวิตให้กับฮาร์เล็ม
‎และแน่นอน เจ. วิทแมน
‎- ขอบคุณ ‎- ไม่มีคุณฉันจะไปอยู่ตรงไหนนะ
‎คือ…
‎นักเขียนบทละครทุกคนใฝ่ฝัน
‎ถึงจังหวะนี้
‎นักเขียนบทละครทุกคนหวังว่า
‎จะไม่ได้เขียนเรื่องห่วยแตกอย่างละครเรื่องนี้
‎แม่ฉันสอนมาให้กล้าและไร้ความกลัว
‎และ…
‎ตอนที่แม่ตาย นั่นคงเป็นจุดที่ฉันเริ่มกลัว
‎ฉันเกิดกลัวขึ้นมาจริงๆ
‎กลัวทางเลือกและความห่วยแตกที่เข้าสิง
‎คิดว่าถ้าไม่ทำก็ไม่มีใครจ่ายให้จริงๆ
‎แต่แม่ฉันชื่อแครอล ‎ไอ้เรื่องพวกนี้เลยอยู่ไม่นาน
‎บอกเลยนะ ฉันอึดอัดอยู่นาน
‎เบื่อแล้วที่จะต้องขายวิญญาณ ‎แลกเศษเหรียญแลกเงินหอมหวาน
‎รู้อะไรมั้ย ฉันเลือกทางอื่นแล้ว
‎เพราะถึงเวลาที่จะปสด. ‎เปล่งเสียงดังๆ
‎ปสด.
‎ป้าสี่สิบอีดอก ใส่ไม่ต้องยั้ง
‎ปสด.
‎ตลบตะแลงเลียคน ไร้สาระแล้วสำหรับฉัน
‎ยั้งไว้จากตัวตนแท้ๆ ของเรากัน
‎ปสด.
‎เปย์สิ่งที่อยากทำ
‎เติมเสริมดวงใจที่ว่าง
‎เปล่งเสียงดังๆ
‎ปี้ใส่ดงอี้แร้ง
‎ป้าสี่สิบอีดอก
‎นั่นแหละที่ฉันจะเป็น
‎พอที
‎สุดยอด!
‎มิสบี! ต้องอย่างนี้!
‎- ราด้า ‎- ไม่ต้อง!
‎- ราด้า ‎- อย่า!
‎- ราด้า ‎- พอ!
‎ถ้านายจะบอกว่าฉันทำพังอีกแล้ว
‎- ฉันไม่อยากฟัง ‎- ราด้า ฉันเข้าใจ
‎เธอทำดีแล้ว
‎ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ
‎- ฉันลาออก ‎- ฉันไล่นายออก
‎ฉันรักนาย อาร์ชี่
‎ฉันก็รักเธอ
‎- โอเค ต้องไปละ ‎- อะไรนะ
‎มีธุระเรื่องใจต้องไปทำ
‎แบบ ธุระน่ะ
‎โอเค
‎เข้าใจๆ
‎สาวที่แร็ปอยู่ตอนนั้นน่ะ
‎อ๋อ นั่นคาย่าจากย่านควีนส์
‎- นางโคตรเทพเลย ‎- ใช่
‎อายุเหมาะสมด้วย
‎แล้วก็เป็นลูกพี่ลูกน้องผม
‎เอาจริง
‎จริง
‎โอเค
‎วันนี้ดูดีนะ
‎ขอบคุณ ก็เป็นวันปฐมฤกษ์
‎ละครเวทีน่ะเหรอ
‎ใช่
‎งั้นมาทำอะไรที่นี่
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎ผมเพิ่งทำบีทใหม่ โหย แหล่มสุดๆ
‎ขอเดานะ
‎เอาเสียงลูกแพะร้องมาทำลูปใช่ปะ
‎เปล่า แต่นั่นก็ใช้ได้
‎- เสียงสวดเมนโนไนต์ ‎- อ้อ
‎- อะไร ‎- เออ มันบ้าบอ
‎- แต่ถ้าให้พูดจริงจังหน่อย ‎- อะไร
‎คุณน่ะ คุณเขียนงานมาตั้งแต่…
‎เปล่า
‎งั้นเราก็ด้นสดกันสินะ
‎- โอเค ‎- ตอนนี้ก็คิดบีทออกเลยเนี่ย
‎- เอาเลยมะ ‎- ไหน คิดอะไรไว้
‎เย่
‎ได้
‎โย่
‎เมื่อกี้เหมือนเพิ่งเห็นหนูหริ่ง
‎เรื่องแบบนี้ทำให้อีอ้วนจะเริ่มวิ่ง
‎ในแสงอาทิตย์แล้วก็
‎มืด เข้าๆ ออกๆ
‎ไม่ต้องลังเล
‎เมื่อก่อนฉันมีองค์เหมือนคาร์ดิ บี
‎เป็นส่วนหนึ่งของฉันนี่
‎ยากแล้วนะงานนี้
‎อ้าว จบไม่แย่นี่หว่า
‎น่าจะใส่ฉากเซ็กซ์ไปให้เยอะกว่านี้หน่อย
‎แต่เฮ้ย ชีวิตคนมันน่าสนใจ
‎ฉันรู้เพราะฉันใช้ชีวิตมาแล้ว
‎อยู่มาทั่วสหรัฐอเมริกาละ
‎มีคนรักมากมาย ทำงานน่าสนใจ
‎อย่างเคยเป็นสาวห้องรับฝากเสื้อคลุม ‎ที่โรงแรมซาวอย
‎ให้ตาย เคยทำบัญชีด้วยซ้ำ
‎คืออย่างนี้
‎ฉันรู้แล้วว่าจะเอาตัวให้รอดยังไง
‎อย่างเช่นฉันเคยได้ไปปารีส
‎เมื่อไหร่จะหุบปากเสียที
‎ถ้าไม่คิดจะมาตรงนี้แล้วเอาอาหารมาให้กิน
‎หรือเอาตูดมาให้ซั่ม ก็หุบปากไปซะ
‎โย่ ดีเจ จาห์เมดิซีน
‎รู้นี่ว่าฉันไม่เชื่อสิ่งที่เพิ่งเห็น โย่
‎ขับออกจากสาย 145 เดาสิว่าใครตัดหน้า
‎ชายขาวผอมๆ ที่ตูดบานเป็นบ้า
‎โย่ เขาขี่รถกับอีสาวขาวอีกคนมา
‎นางมองฉัน นางสบตา ‎แล้วหลบหน้าเหมือนว่าอาย โหย
‎สงสัยต้องรักหนักแน่นจริง
‎ไม่งั้นอีดอกนั่นก็น้ำเดิน เวลาเห็นตูดสาวคนดำ
‎แต่เป็นตูด เป็นตูดที่ทาสีขาว
‎ติดเข้ากับกล้วยใหญ่
‎เห็นแล้วอยากร้อง
‎ชายขาวตูดเหมือนสาวดำ
‎ใหญ่ขนาดนั้นไม่หนักหรือนั่น
‎เชี่ยไรวะ
‎ชายขาวตูดเหมือนสาวดำ
‎ใหญ่ขนาดนั้นไม่หนักหรือนั่น
‎เชี่ยไรวะ
‎โย่ เคยดูคัลเลอร์เพอร์เพิ่ลมั้ย
‎แค่นั้นอาจเข้าใจ ‎ว่าสาวผิวดำต้องเจออะไร ซะที่ไหน!
‎เดินถนนกันทุกวันไป
‎ไอ้ชายดำก็คอยแซว ‎อย่างกับเราเป็นเนื้อน่ากิน
‎แต่พวกคนขาวอย่างคุณ
‎ถ้าตูดใหญ่ขนาดนั้นอาจจะเข้าใจฉัน
‎พนันว่าหมอนั่นคิดว่าตัวเองแมนแท้เชียว
‎แต่พอเห็นตูดอูมๆ ก็ต้องคิดว่า "เดี๋ยว!"
‎ชายขาวตูดเหมือนสาวดำ
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม