Downloaded from YTS.MX
Ik denk niet dat ik wist wat ik deed.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik schreef een toneelstuk over het homobestaan.
Toen ik begon met schrijven…
…zeiden zoveel gezaghebbende mensen…
dat ik me daar niet aan moest branden.
Sommige dingen uit het verleden behoren tot je sociale DNA.
Het maakt je een beter mens als je het verleden kent.
Jonge mensen, die The Boys in the Band niet kennen…
zien nu hoe moeilijk en pijnlijk het is geweest.
Het stuk zelf was onthullend en ongekend.
Niemand had ooit zoiets gezien.
Het is van 1968, vlak voor Stonewall.
VECHT TERUG
BURGERRECHTEN
Ik weet nog dat het achter in de New York Times stond.
Pagina 18 of 19.
Met een bizarre kop erboven:
'Onaangename situatie in bar in Greenwich Village.'
Geen gebeurtenis die een tijdperk van bevrijding definieerde.
Er gebeurde opeens een heleboel.
Alle frustratie en wanhoop die ze ervoeren…
…kwam boven.
Homo zijn was niet legaal. Het werd niet geaccepteerd.
Mannen mochten niet met elkaar dansen. Homo's mochten niet samenscholen.
Je kon gearresteerd worden als je elkaar opzocht.
Ik was nog zo dom of jong.
Ik had niet eens door dat ik risico nam.
Ik had een idee voor een toneelstuk.
Negen homo's op een verjaardagsfeest.
Hij was de eerste die het aandurfde…
…om over homo's te schrijven op een volstrekt commerciële manier.
Het was enorm. Mart gaf homo's de kans om gezien te worden.
Daarna kwam de vraag hoe ze dan gezien moesten worden.
Wat het stuk zo goed maakt…
…is dat het zoveel sterke homoseksuele personages bevat.
Ze zijn niet cliché.
Mart heeft er echte mannen van gemaakt.
Ze zijn onvolmaakt, zoals alle goede personages en mensen.
De cast bestond uit trotse homo's die homoseksuele personages speelden.
Je krijgt een ander soort kameraadschap en een ander soort energie…
…als je negen homo's bij elkaar zet.
Dat is prachtig om te zien.
Als leiders zeggen: 'Dit is wie ik ben, ik doe dit werk omdat ik homo ben'…
dan is dat een keerpunt.
Dan heb je de tijdgeest veranderd.
Mijn generatie herkent het heel erg.
Dat je deel uitmaakt van de geschiedenis en een geest die nooit zal veranderen.
Harold heeft strakke zwarte krullen.
Hij is bijna kaal.
Bedankt en val dood.
Ik heb het stuk verkocht…
…door het als een dramatische komedie in de markt te zetten.
De komische kant verkocht het.
De komische aspecten in het stuk maakten het lichter.
Ik heb m'n ziel nooit gezien, maar m'n moeders rabbi vindt 'm prachtig.
Ik hoop dat ze de ernstige inhoud…
…die eronder ligt, ter harte nemen.
We zijn van zo ver gekomen.
Als het vandaag beter is, en ik hoop dat dat over de hele wereld het geval is...
…dan is dat te danken aan dit soort stukken en periodes.
Dat iedereen vijftig jaar later open kan zijn...
…en dat er zoveel progressie is gemaakt...
is te danken aan die mensen toen.
Kom binnen. Welkom in m'n appartement.
Mart Crowley was heel open over het schrijfproces…
…en over op wie de jongens gebaseerd waren.
Ze zijn gebaseerd op mensen die hij kende. Het is zijn vriendengroep.
Ze kwamen tot leven in zijn enorme verbeeldingskracht…
…met alle risico's van dien.
Dit is een soort New Yorkse galerie…
…maar dan zo smal dat er maar één iemand per keer naar de foto's kan kijken.
Dit zijn allemaal vrienden.
The Boys in the Band ging in première in een klein theater op 14 april.
Dat was Paaszondag.
De grap was dan ook: Hopelijk legt het geen ei.
De reprise was op 30 april 2018.
Vijftig jaar later.
Dit is de publiciteitsfoto…
…toen het stuk naar Broadway ging.
Het is natuurlijk een vette knipoog naar de originele foto.
Dit zijn de cast en ik.
Ik wilde laten zien hoe dapper die jongens waren…
…toen ze die rollen op zich namen…
…tegen het advies van hun agenten in.
Er lag een enorme angst onder…
…over wat dit voor hun carrière kon betekenen.
Ze zijn allemaal ongelooflijk dapper geweest om het toch te doen.
Je kon je carrière wel vergeten…
…als je uit de kast kwam.
Niet eens zozeer persoonlijk, want sommigen waren niet eens homo.
In de nieuwe versie zijn alle acteurs homo en succesvol…
…maar in het origineel waren er zes homoseksuele acteurs…
…en drie hetero's.
Maar allemaal riskeerden ze alles.
De homogemeenschap was verboten. Niemand had het erover…
…tenzij je homo was en iemand anders kende die dat was.
Dan praatte je erover binnen je privé-omgeving…
…maar publiekelijk werd er geen ruchtbaarheid aan gegeven.
Dat zijn Billy Friedkin en ik op de set van The Boys in the Band.
Dit is het originele decor van Peter Harvey.
Ik schreef Mart en ik heb nu heel veel e-mails van hem.
Die lezen echt als een trein…
…over de films die hem geïnspireerd hebben.
'Ik heb dit gezien in dit land.'
Net als Michael begaf hij zich altijd overal onder de jetset.
Dit sigarettendoosje was een geschenk van de cast en de crew.
Ze hadden het bij Tiffany's gekocht…
…maar ze wilden het niet graveren, vanwege een zin uit het stuk:
'Bedankt en val dood.'
Weet je wat jij bent? Een echt persoon. -Bedankt en val dood.
Dit is op wie Donald gebaseerd was: mijn vriend Douglas Murray.
Het stuk is opgedragen aan Doug en aan Howard.
Ze haatten elkaar.
Dit is mijn peetdochter. Ze houdt dé foto vast…
…die in het stuk cadeau wordt gedaan.
Het stuk is telkens weer anders door de maatschappij bekeken.
Eerst was het geliefd omdat homo's voor het eerst zo werden uitgebeeld.
Toen werd het beschimpt omdat mensen het regressief vonden.
Nu, 50 jaar later, kunnen we gelukkig zeggen:
Dit hoort bij onze geschiedenis.
Deze foto is me dierbaar.
Met Joe aan de ene kant…
…en Ryan aan de andere kant…
…en met mij hier.
Alle betrokken acteurs zijn openlijk homoseksueel.
Dat laat zien hoe ver we zijn gekomen.
Iedereen kan er nu open over zijn.
Sommigen zeiden: 'Dit weet ik nog. Bedankt.'
En je had jonge mensen die zeiden: Dit is mijn verhaal.
Er was iemand die zat te huilen en zei:
'Ik ben er zo trots op dat ik openlijk homo ben.'
Homo's van mijn leeftijd zeiden: Zo zijn we niet meer.
En de jongste homo's zeiden: Zo zijn we nog steeds.
Er is een bepaald fenomeen waarbij je als 52-jarige homo…
…niet echt weet hoe je netjes oud moet worden.
Voor mij is Mart een voorbeeld van wat er mogelijk is.
Dit is de Tony Award die we samen hebben gewonnen.
Ik was totaal verrast. Niemand gelooft dat, maar het was wel zo.
Ik had geen toespraak voorbereid.
Ik wist wel wie ik moest bedanken. Ik had een lijst van mensen op papier.
Maar door mijn tranen kon ik die niets eens oplezen.
Dit is een telegram van mijn psychiater. Hij stuurde het tijdens de première.
'Lieve Mart, niemand is zo blij en zo trots op je als ik.'
We hadden samen veel doorstaan.
Hij was kennelijk tevreden over z'n werk.
Klaar. -Actie.
Ik speel Harold. Een gecompliceerde gast.
Hij is gebaseerd op een bekende van Mart, Howard Jeffrey.
Het is interessant om verhalen te horen over mensen…
…die personages hebben beïnvloed. Dat was gaaf.
Howard Jeffrey was mijn beste vriend.
In feite is Michael, het hoofdpersonage in het stuk, op mij gebaseerd…
…en Harold, zijn nemesis in het stuk, was gebaseerd op Howard.
En hoe is het met jou? -Je bent high en te laat.
Je zou er tussen 20,30 uur en 21,00 uur zijn.
Dit is Howard Jeffrey.
De foto is gemaakt door Jerome Robbins.
Zoals je ziet, was Howard erg aantrekkelijk.
Hij was danser.
De allerbeste choreografen wilden met hem werken.
Hij kwam uit Los Angeles, werkte door het hele land…
…en speelde in veel grote films uit die tijd.
Howard leerde Natalie Wood alle danspassen voor de film West Side Story.
Daar heb ik hem ontmoet. En zo werden wij drieën vrienden voor het leven.
Hij werd door grote filmsterren aanbeden.
Vooral als het zelf geen dansers waren.
Barbra Streisand was in Funny Girl, haar eerste film…
…zo afhankelijk van Howard dat ze alleen met hem wenste te dansen in een scène.
Daarom speelt hij in de Ziegfeld Follies- scène met de zwangere bruid.
Ze eiste dat hij een van de obers was in de The Waiter's Gallop.
Dit is ook Howard.
Dit is een van de laatste foto's van hem, omdat hij hier al erg ziek was.
Dit is in Italië.
Uiteindelijk is Howard Jeffrey overleden aan aids.
Hij was zo oud als ik nu: 52.
Als Mart hem beschrijft, is het alsof hij hem gisteren nog gesproken heeft.
Hij is erg aanwezig in Marts verbeelding en in het stuk zelf.
Het stuk is een hommage aan hem.
Hij wist niet dat ik het schreef.
Ik was er doodsbang voor, want ik had geen idee hoe hij zou reageren.
Wat is er zo grappig?
Wat ik heb geleerd over Howard…
…en over hoe complex hij was, dat zie je in zeker zin terug in Harold.
Het leven is een lachfestijn. Herinner je je het leven nog?
Je krijgt echt een duidelijk beeld van hem door Marts dialoog te lezen.
Ik ga misschien wel voor een vijfde portie.
Ik wil op dit gewicht blijven.
Ik heb me door andere mensen laten beïnvloeden.
Ze hebben me geholpen om mijn versie van Harold in te kleuren.
Zach is echt een hilarisch persoon met veel gevoel voor humor.
Ik vergat het steeds en stopte het in de salade van m'n moeder.
Maar ze vond het fijn. Zelfs als ze komt ontbijten, zegt ze: 'We eten salade.'
Ik vond het interessant om hem die kant op te duwen…
…en die kant van hem bloot te leggen. Dat wordt niet zo vaak van hem gevraagd.
Nu is het mijn beurt.
Klaar of niet, Michael.
Howard was, net als in het stuk, degene die de waarheid spreekt.
De vernieler van alle pretentie.
Howard kon me altijd lezen en me nergens mee laten wegkomen.
Je hebt één detail weggelaten.
De pillen zijn betaald.
Ik keurde dat soms sterk af.
We hadden vaak ruzie over van alles.
Michael, bedankt voor de lol.
Maar achteraf bezien, heb ik van hem meer over mezelf geleerd…
…dan van wie dan ook.
Kom op, Tex.
Jij bent.
Toen ik begon te schrijven, wilde ik dat Emory…
…Harold een prostitué als verjaardagscadeau zou geven.
Ik had een prostitué als cadeau nodig.
Ik vond ze fascinerend. Als ik naar Fire Island ging…
…wist ik wie er die avond geld wilde verdienen.
Met name eentje vond ik erg charmant.
Beeldschoon, hoor.
Hij wist dat het me fascineerde dat hij sekswerker was.
Toen ik met hem stond te dansen…
…vroeg ik hem of hij goed in bed was.
Hij moest met al die jongens naar bed.
Hoe doe je zoiets?
Toen antwoordde hij:
Ik ben niet de gemiddelde prostitué.
Ik probeer wat liefde te tonen.
Dan voel ik me niet zo'n hoer.
Ik dacht: o, mijn god.
Zo goed kon ik niet opschrijven.
Echt niet.
Ik bel je morgen.
We zijn op de set van The Boys in the Band.
Wie ben jij? -Wie ben jij?
Volgens mij heb je je voorbereid. -Nee, hoor.
Ik improviseer. -Is dat zo?
Met dit verhaal heb je de popcultuur ingrijpend veranderd.
Homo's waren nooit zo openlijk afgebeeld.
GEEN MUSICAL
Hoe kijk jij nu tegen uitingen van homoseksualiteit aan?
Wat is er hetzelfde en wat is er anders?
Ik ben heel blij dat het onderwerp…
…zo alomtegenwoordig is geworden.
Zowat elk toneelstuk op Broadway…
…en elke musical bevat wel homoseksuele elementen.
Heel divers.
Wie ben jij?
Jij was even oud als ik nu toen je The Boys in the Band schreef.
Misschien moet ik aan mezelf vragen hoe dat voelt.
Ja, maar ik wil je niet bang maken.
Het enige wat ik me herinner van toen ik zo oud was…
…dat zeg ik niet eens.
Doe maar wel, hoor.
Je bent een hoek omgeslagen. Je bent nu 30… 31.
Toen ik 31 was, dacht ik: 'Shit, ik ben de dertig gepasseerd.
Ik heb nog niets gepresteerd. Ik moet nu iets doen.'
Ik gebruik nooit de sauna na het sporten. Dat is slecht. Dan wordt je weer plat.
Ik wil helemaal niet te koop lopen met m'n geaardheid, met dat aspect.
Maar op een gegeven moment kreeg ik het gevoel…
…dat ik eronder leed en een deel van mezelf verborgen moest houden.
Ik wist van anderen binnen het vak…
…dat ze er ook onder leden en zichzelf verborgen hielden.
Ze werden naar nepafspraakjes gestuurd door hun manager.
Wat je dan in stand houdt…
…is dat een jong publiek de waarheid niet te weten komt.
Je hebt uitgebreid verteld over hoe The Boys in the Band…
…is ontstaan uit frustratie over ons vak en de wereld.
Zo werkte dat bij mij ook.
En wat doe je voor 20 dollar?
M'n best.
Ik denk en hoop dat een productie als deze ons weer verder brengt.
Dat het gesprek wordt uitgebreid. -Anders ik wel.
Heb je ooit gesprekken in je hoofd met acteurs die niet meer bij ons zijn?
Ik ben een sentimentele dweil.
Ik begin gewoon meteen te huilen.
Ik heb het compleet verknald bij de Tony Awards.
Ik kwam het podium op, met jullie negen achter me.
Ik wilde de prijs opdragen aan de jongens die toen zo dapper waren geweest.
Die prijs was dankzij hen.
Zoals ik deze productie nu aan jou te danken heb…
…en aan de andere acht acteurs en Joe Mantello.
Ik was zo blij dat jullie er allemaal waren dat ik dat vergat te zeggen.
Stel je voor dat je dat spul in je…
Laat maar.
Moet het publiek iets meenemen…
…uit het toneelstuk of deze film uit 2020?
Ja, ik wil dat ze alles meenemen.
Meenemen en wegwezen.
Maar even serieus.
Ze mogen er zelf uithalen wat ze willen.
Die houding bevalt me wel, Mart. Ik ga het ook zo benaderen.
'Neem allemaal maar mee. Je mag het hebben.'
Ja, toch? -Geniet ervan.
Kijk wat er door de jaren heen is gebeurd.
Gelukkig kunnen jij en ik er nu om lachen.
Maar het was toen allesbehalve leuk.
Toch zit er humor in het donkerste hoekje.
Die noteer ik.
Dank je wel.
Daar gaan we, jongens.
Actie.
Nee, nee. We gaan allemaal die ene persoon bellen…
…van wie we echt gehouden hebben.
Ik ben dol op hun aanpak. Het is allemaal realistisch.
Ben ik verrukkelijk? -Absoluut.
Achteraf gezien vind je de kleren en de kapsels misschien raar…
…of nostalgisch of wat dan ook.
Maar in die tijd was het normaal.
Ik gedroeg me heel mannelijk en ik dacht ook echt dat ik hetero was.
Ja, het was een gesloten gemeenschap.
Iedereen werd voor hetero aangezien, maar dat was echt niet het geval.
Bernard kan goed overweg met het feit dat hij twee minderheden verenigt.
Hij is homo, zwart, maar ook een intellectueel die in New York woont.
Ik zag dus homoseksuele zwarte mannen in pak…
…die in een witte wereld leefden, zonder identiteitsproblemen.
Je laat je constant vernederen door je onderdanige gedrag.
Hij mag het, Michael.
Ik mag het, maar jij niet.
Als ik met Jimmy Baldwin brunch, zal ik hem vertellen wat ze met me gedaan hebben.
Ik ben nog niet zover, Mr DeMille.
Als acteur neem je de personages in je op.
Ik speel het zo overdreven omdat ik Emory speel.
Het is serieus.
Joe en ik spraken over mijn ruimte innemen als Emory.
Dat verwarde me zowel in m'n hoofd als in m'n hart.
Robin zelf speelde nogal klein.
Dus moest ik leren van Emory.
Leren dat je ruimte kunt innemen zonder anderen van hun ruimte te beroven.
Vraag of hij lekkere bollen heeft.
Dit is wie ik ben.
Of mensen het leuk vinden of niet, ik ben gewoon mezelf.
Wie is ze?
Wie was ze?
Wie hoopt ze te zijn?
Dit is Andy Rannells in Omaha.
Ik denk dat ik hier vijf of zes jaar werd.
Ik kreeg van m'n moeder een Ken en een Barbie.
Die wilde ik graag.
Ze hoopten dat ik dan met m'n zusje zou spelen, maar ik wilde echt een Barbie.
Dit is 1988 in de Pittsburgh Civic Light Opera.
M'n eerste professionele productie van The Wizard of Oz. Ik was een munchkin.
Goede make-up. Ik had het zelf gedaan.
Het is duidelijk Kerstmis. Kennelijk was het thema cowboy dat jaar.
Ik ben hier vier of vijf.
Heb je broers of zussen? -Een oudere broer, met net zo'n outfit.
Hij is weggesneden. Sorry, Neil.
Dit was midden jaren '70 in Pittsburgh.
Een tijd waarin het zeker niet werd aangemoedigd om homo te zijn.
Dit is rond 1983 in Dallas, Texas geweest.
Mijn moeder hield van een rood tapijt. Alsof er overal een rode loper lag.
Noord-Californië. Dit was vlak voor ik met de kat trouwde.
Hoe liep dat huwelijk? -De kat ging dood.
Dus je bent weduwnaar. -Ja.
Deze foto is van toen er schoolfoto's werden gemaakt.
Ik weet nog dat ik dit overhemd had uitgekozen.
M'n broer had ook zoiets, dus het was stoer.
Maar je mocht ook de achtergrond kiezen.
Ik wilde mijn oranje trui aan, maar van m'n moeder moest ik een overhemd aan.
Toen ze in de keuken was, rende ik naar boven en trok snel die trui aan.
Toen ze de foto's later zag en zag hoe blij ik ermee was…
…wist ze: Ik moet dat joch laten dragen wat hij wil.
Was dit voordat ik gepoept heb of erna?
Aan die glimlach te zien erna.
De quizronde.
Onze ideeën over ons haar raken nooit uitgeput.
Rood. Ik was zo geobsedeerd door de kleur rood.
De talentenjacht met Thanksgiving.
Het is zo lastig om je te verplaatsen.
Ik sta nu in dezelfde positie en ik heb het niet eens door.
Maar het is wel zo.
Wat zou je nooit doen?
M'n moeder van streek maken.
Voetballen.
M'n zus laten winnen met playbacken.
Al m'n groente opeten.
Terwijl ik nu bijna alleen maar groente eet. Dus geef de moed niet op, ouders.
Ik ben hier normaal goed in. Dat komt door de voornaamwoorden.
Waar wil je niets van weten?
Okra. Dat haatte ik.
Niet Oprah. Okra.
En wat hoopte je te worden?
Een filmster.
Ariel uit De kleine zeemeermin.
Een goede vriend.
Hopelijk heb ik het waargemaakt.
We zijn er.
Leuk om u hier te zien.
Waar zijn we?
In bar Julius. Hier ben ik vaak geweest in m'n leven.
Achtergrond.
Dit is leuk, in de film en vooral met jou.
Die mooie, zijden das met een gouden ring die niet op z'n plek blijft.
Zijn er verschillen tussen het filmen van deze versie en het toneelstuk?
Ik ben officieel volwassen. Ik ben gisteren 84 geworden.
Dus dan ben je wel volwassen.
Ik was toen een vrolijk, jong ding.
Ik blaakte van de energie.
Dat kan ik nu niet meer zeggen.
Het is fijn om hier te staan op deze mooie dag terwijl we aan het filmen zijn.
Gisteren? Gefeliciteerd nog.
Fantastisch.
Pardon.
Wanneer was je debuut? -Vanavond.
Is dit je acteerdebuut? Het beste verjaardagscadeau.
Absoluut, het was fantastisch.
Weer thuis.
Ik ben terug na 50 jaar. M'n comeback.
Ja. Geweldig.
De legende keert terug.
Bedankt. Succes met je close-up. -Heel erg bedankt.
MART BOYS IN THE BAND
Mart heeft de vlag geplant met dit stuk.
Het is een geweldig stuk dramatische literatuur…
…dat de tand des tijds kan doorstaan.
MART CROWLEY 21 AUGUSTUS 1935 - 7 MAART 2020
Ondertiteld door: Rik de Best