Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(ผลงานภาพยนตร์จาก NETFLIX)
‪ผมสงสารคุณที่ไม่เข้าใจ
‪ความลึกลับของป่า
‪จงเรียนรู้ที่จะฟังสิ่งที่คุณมองไม่เห็น
‪และให้เท้าของคุณอยู่บนพื้นดินเสมอ
‪อย่าให้น้ำหวานของมันล่อใจคุณ
‪คุณควรรู้ไว้ว่าป่าสามารถให้ได้มากมาย
‪แต่มันก็เอาไปได้มากมายเช่นกัน
‪(ริโอฮอนโด ชายแดนระหว่างเม็กซิโก ‪กับฮอนดูรัสของอังกฤษ (ปัจจุบันคือเบลีซ))
‪แอ็กเนส
‪คุณครับ ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‪ระวังหนามด้วยนะครับ คุณ
‪นอร์ม ทำไมไม่ใช้มีดตัดมันล่ะ
‪เราทิ้งร่องรอยไว้ไม่ได้
‪ป่าชอบบอกคนอื่น
‪มาเร็วครับ คุณ
‪ฟลอเรนซ์
‪เรือแคนูอยู่ตรงนั้น
‪เดี๋ยวมานะ
‪คุณน่าจะแต่งงานกับคนอังกฤษคนนั้น รู้ไหม
‪คุณผิวขาวมากพอสำหรับครอบครัวเขา ฉะนั้น…
‪คุณอาจกลายเป็นผู้หญิงร่ำรวยได้
‪ถ้าเป็นฉันล่ะก็
‪ฉันจะปล่อยให้เขารู้สึกว่า ‪ควบคุมฉันได้สักสองสามครั้ง
‪จากนั้นฉันก็จะควบคุมเขา
‪ผู้ชายเป็นแบบนั้น
‪ฉันไม่เหมือนคุณ
‪กิลดอน เปิดประตูสิ
‪ไปกันเถอะ
‪ไปเร็ว ดีมาก
‪เก่งมาก
‪เธอไปแล้วครับ
‪ต้องมีคนมาช่วยเธอแน่ๆ
‪เจ้าหมาที่น่ารักของฉัน
‪ไปตามหาเธอให้ฉันที
‪พาหมาไปแล้วสะกดรอยตาม
‪เราจะนั่งเรือไป
‪ไปตามหาเธอให้ฉันนะ
‪ดีมาก
‪ที่นี่ทุกอย่างมีสีเดียวกัน
‪ทุกอย่างดูเหมือนจะ…
‪เหมือนกันหมด
‪ซ่อนตัวจากสายตาเรา
‪ผีเสื้อ
‪ต้นปาล์ม
‪เถาวัลย์
‪ทุกอย่างดูเหมือนจะรอคอยอย่างอดทน…
‪รอให้ศัตรูมา
‪นอร์ม ทำไมเราไม่ไปฝั่งเม็กซิโกล่ะ
‪ฝั่งเม็กซิโกอันตรายกว่า
‪และไม่เกี่ยวข้องอะไรกับธรรมชาติ
‪- พวกเขาเจอเราแล้ว! ‪- แอ็กเนส ตื่นเร็ว!
‪โดด!
‪พวกเขาหนีไปแล้ว!
‪ยิงเขาสิ!
‪ช่างเขา!
‪เธออยู่นั่น!
‪ยิง!
‪กิลดอน
‪ไปดูให้แน่ใจว่าเธอตายแล้ว
‪ฟลอเรนซ์
‪สายแล้วเหรอ
‪หรือว่ายังเช้าอยู่
‪ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪มีดอกไม้สวยๆ อยู่รอบตัวคุณ
‪ฉันเหนื่อยมากเลย
‪มีดอกไม้อยู่รอบๆ ตัวคุณด้วยหรือเปล่า
‪ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪มันรู้สึกยังไง…
‪เวลาอยู่กับผู้ชาย
‪ไม่เคยมีใคร
‪แตะต้องตัวฉันมาก่อน
‪คุณอยู่กับผู้ชายมาตั้งหลายคน
‪ฉันอยากเป็นดอกไม้ที่สวยงามเหมือนคุณ
‪ฟลอเรนซ์
‪เวลาเดินผ่านป่า คุณต้องเงียบไว้เสมอ
‪อย่าหยุดและสังเกตดูธรรมชาติ
‪ถ้าได้ยินเสียงข้างหลัง อย่าหันไปมอง
‪ภาวนาให้เธอ คนที่คุณกลัวและปรารถนา
‪ไม่ปรากฏตัวต่อหน้าคุณ
‪เพราะผู้หญิงเอ็กซ์ตาบาอิรู้ว่าคุณจะไปทางไหน
‪ดูสิ นั่นเสื้อผ้าของหมอหรือไม่ก็พยาบาล
‪มีแต่พวกเขาที่ใส่ชุดสีขาว
‪ฟังนะ ทุกคน
‪หยุดคุยเล่นกันได้แล้ว
‪เราต้องสืบดูว่าสาวสวยผิวสีคนนี้มาจากไหน
‪แต่ฉันขอเตือนนะ
‪ถ้าแตะต้องเธอ นายไม่ได้เห็นแสงตะวันอีกแน่
‪ฉันพูดชัดเจนไหม
‪ครับ หัวหน้า
‪ฉันข้ามผ่านน้ำตื้นไปไม่ได้
‪พอฝนตก
‪ต้นซุงถูกน้ำซัดพาไปหมด
‪ฉันเลยต้องอ้อมไป
‪และสัตว์ของฉันก็ไม่ยอมเดินข้ามไป
‪เพราะขาของพวกมันจมลงไปในโคลนและงอ
‪พวกมันไม่ยอมขยับเลย
‪ใช่ น้ำทำให้เดินทางลำบาก มุนโด
‪แต่มันก็เป็นฤดูกาลที่ดี
‪มีข่าวจากสำนักงานใหญ่ไหม
‪ถนนไปปาโยโอบิสโปยังปิดอยู่
‪แต่ฉันมีข่าวอื่น
‪ฉันแวะฉี่ตรงริมถนน
‪ฉันเห็นต้นไม้ที่ถูกตัดเมื่อเร็วๆ นี้ ‪กับกระเป๋าใบใหม่
‪มันไม่เหมือนตัดไว้เมื่อฤดูกาลที่แล้ว
‪ฉันเดาว่ามันไม่ใช่ของเรา
‪เจ้านายเราจะต้องไม่พอใจแน่
‪ผมคิดว่าเป็นพวกคนอังกฤษที่กำลังข้ามแม่น้ำมา
‪เพื่อขโมยหมากฝรั่ง
‪เราช่วยเจ้านายไม่ได้
‪หมดฤดูทำหมากฝรั่งแล้ว
‪เราแก้ปัญหาของเขาไม่ได้
‪นั่นไม่ใช่เรื่องของนาย
‪ผมว่าเราก็ไม่ควรทำอะไรเหมือนกัน
‪อีกอย่าง คนอังกฤษมีอาวุธครบมือเสมอ
‪ใจเย็นๆ ไกมัน
‪ไฟซัน
‪พรุ่งนี้นายไปกับฉัน ‪เราต้องสืบดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น
‪อย่านะ ยูกา
‪ยูกา อย่า
‪หยุดนะ ยูกา!
‪นายพูดถูก ไฟซัน
‪ไอ้พวกคนอังกฤษ
‪เธอตื่นแล้ว
‪เอาเซนซิโอ!
‪แก้มัดเธอ
‪คุณเป็นใคร
‪คุณมาจากไหน
‪ได้ยินไหม
‪มานี่
‪มาสิ
‪คุณเป็นคนอังกฤษเหรอ
‪คุณมากับคนพวกนั้นเหรอ
‪พวกเขามีกันกี่คน
‪ใจเย็นๆ
‪เธอฟังเราพูดไม่ออก คุณทำให้เธอกลัว
‪พูดภาษาสเปนได้ไหม
‪คุณเป็นคนอังกฤษเหรอ
‪เธอเป็นคนอังกฤษครับ
‪คุณเป็นหมอเหรอ
‪มาสิ
‪มาเร็ว
‪เขาไม่สบาย
‪ป่วย
‪คุณ ยา
‪รักษาเขา
‪ผมว่าเธอมาจากกลุ่มคนอังกฤษ
‪แต่นั่นมันแปลกมากเลย
‪เท่าที่ผมรู้ พวกเขาไม่มีผู้หญิงอยู่ด้วย
‪ไปหยิบกระเป๋ามา บ่ายนี้เราจะทำหมากฝรั่งกัน
‪แต่ระวังหน่อยนะ
‪คนอังกฤษมีอาวุธแน่นอน
‪ตอนนี้นายอาจจะอาการดีขึ้นก็ได้ น้องเขย
‪คุณชื่ออะไร
‪สวัสดี
‪เอาหมากฝรั่งไหม
‪นี่คือหมากฝรั่ง
‪มันมาจากต้นซาโปเต
‪ถ้าคุณเคี้ยวมัน มันจะทำให้ฟันคุณสะอาด
‪เคี้ยวหมากฝรั่งแบบนี้แล้วดี
‪มันคือหมากฝรั่ง
‪คุณอยากลองเคี้ยว
‪หมากฝรั่งสักชิ้นไหม
‪เอาไหม มันมาจากต้นซาโปเต
‪คุณเก็บน้ำยางมาแล้วก็ทำหมากฝรั่งแบบนี้
‪เอาสักชิ้นไหม
‪นี่คือวิธีทำมัน
‪แบบนี้ ดูสิ
‪คุณหยิบมาชิ้นหนึ่งแบบนี้
‪คุณเคี้ยวมันแบบนี้ ดูสิ แบบนี้ไง
‪คุณต้องทำแบบนี้ แบบนี้ ดูสิ
‪เคี้ยวมัน แบบนี้
‪ลองเคี้ยวดูสิ ลองดู
‪อร่อยดีนะ
‪เคี้ยวมันแล้วรู้สึกดี
‪ชอบหรือเปล่า
‪อิลาริโอ!
‪คุณสวยมากเลย
‪ใช่ไหม
‪อิลาริโอ!
‪มานี่!
‪นายต้องการอะไร
‪- มีอะไร ‪- ทำไมไม่มาช่วยฉันล่ะ
‪ฉันแค่อยากสอนเธอเคี้ยวหมากฝรั่ง
‪และก็บอกเธอว่ามันมาจากต้นไม้
‪ไอ้งั่งเอ๊ย
‪มันติด
‪ตื่นได้แล้ว
‪ช่วยเขาหน่อย ดูเขาสิ
‪เร็วเข้า!
‪นายดูแย่ลงนะ น้องเขย
‪คุณชื่ออะไร
‪ผมเรียกคุณว่าคุณผู้หญิงได้ไหม
‪คุณผู้หญิง
‪มีใครเห็นลาซาโรบ้างไหม
‪เขายังไม่กลับมา
‪กดลงไป
‪นั่นแหละ ลองดู
‪ใส่กระสุน
‪มันพร้อมยิงแล้ว
‪ยิงขึ้นข้างบน
‪อย่ายิง
‪เปิดมัน
‪เอากระสุนออก
‪ดี
‪ตัวป้อนกระสุนจะติดเมื่อไม่มีกระสุน
‪แรงๆ อีก
‪มันพร้อมยิงแล้ว
‪ยิง!
‪คุณช่างเบิกบานใจเหลือเกิน
‪ตกหลุมรักได้วันละเจ็ดครั้ง
‪แต่ไม่มีสักครั้งที่คุณต้านทานความรักของเธอได้
‪เมื่อคุณเห็นเอ็กซ์ตาบาอิ
‪คุณจะรู้สึกเหมือนได้ใช้ชีวิตเป็นครั้งแรก
‪เธอจะทำให้คุณรู้สึกเหมือนต้นไม้ ‪ที่เบ่งบานใต้สายฝน
‪คุณจะรู้สึกว่าดวงตาของเธอแทงทะลุคุณ
‪เหมือนลูกศรสองลูกที่คุณดึงออกจากตัวคุณไม่ได้
‪แต่คุณจะไม่รู้สึกกลัวหรือเจ็บปวด
‪แต่มีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ
‪ไม่ได้ข่าวลาซาโรเลยเหรอ
‪ไม่ได้เลย
‪ฉันชักเป็นห่วงแล้ว
‪ถ้าคนอังกฤษจับเขาไปล่ะ
‪ผมว่าพวกเขาจับเขาไป
‪เขายังเด็กอยู่เลย
‪เขาจะบอกพวกเขาทุกอย่าง
‪เขายังเด็กอยู่
‪เขาจะทรยศเราได้ทันที
‪ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่าเราอยู่ที่ไหน
‪และก็รู้ว่าเรามีหมากฝรั่งด้วย
‪หมากฝรั่งเยอะมาก
‪- ผีสิงเหรอ ‪- ใช่
‪มีภูตน้อยสิ่งอยู่
‪พวกเขาไม่ทำร้ายคุณหรอก
‪- แน่ใจเหรอว่าพวกเขาเป็นภูตน้อย ‪- แน่ใจ
‪ภูตน้อยพวกเดิม
‪ทางเดียวที่จะเลี่ยงพวกเขาได้คือซ่อนนิ้วโป้งไว้
‪ที่มีเท้าหันไปข้างหลังเหรอ
‪ใช่ พอพวกเขาเห็นว่าคุณไม่มีนิ้วโป้ง ‪ก็จะคิดว่าคุณเป็นพวกเดียวกับพวกเขา
‪ราฮิม
‪กลัวหรือเปล่า
‪คืนนี้นายจะได้อยู่ยามครั้งแรก
‪คุณก็รู้ว่าผมไม่อยากพูดถึงมัน
‪- มันอันตราย เพื่อน ‪- ใช่ เปลี่ยนเรื่องคุยกันเถอะ
‪นั่นผู้หญิงจริงๆ หรือเปล่า
‪จะเป็นเธอไปไม่ได้แน่
‪ไปจับเธอมา!
‪หลังต้นไม้
‪ตรงนั้น
‪เอาละ
‪ทิ้งเขาไว้ตรงนั้น
‪ประมาณ 100 กิโลได้
‪เอ้า นี่อีกอัน
‪เกิดอะไรขึ้น ฮาซินโต
‪ผู้ชายผิวดำตาเดียวหนีไปและยิงเขา
‪ฟังนะ มุนโด
‪ให้คุณ
‪เราเอามันมาจากคนอังกฤษ
‪อย่าทุกข์ใจไปเลย
‪เจ้านายจะตอบแทนเรา
‪คนพวกนั้นที่เราทิ้งไว้
‪ตายแล้ว
‪นั่นคือการเสียสละของพวกเขา
‪ใช่ เจ้านายให้เงินเราแค่นิดหน่อย
‪เขาคืนพี่ชายให้ผมไม่ได้
‪ฉันเห็นด้วยกับฮาซินโต
‪เราจะได้อะไร
‪เงินไม่กี่เหรียญ เหล้าไม่กี่ขวด
‪ก็แค่นั้น
‪คุณโอเนซิโมจะเข้าใจ
‪และเขาก็จะให้รางวัลเรา
‪ใช่ไหม เอาเซนซิโอ
‪ช่างหัวคุณโอเนซิโมเถอะ
‪พรุ่งนี้
‪เราจะเดินทางข้ามริโอฮอนโด
‪และเราก็จะไปให้ถึงอีกฝั่ง
‪เราจะขายหมากฝรั่งให้พวกลักลอบขนของเถื่อน
‪พวกเขาจะจ่ายเงินเรา ‪มากกว่าที่เจ้านายจ่ายให้เราเป็นพันเท่า
‪ฉันเคยได้ยินเรื่องเมนโนไนต์ที่ซื้อของทั้งหมดได้
‪เราไม่ควรทำอย่างนั้น
‪คุณโอเนซิโมจะส่งคนของเขามาตามล่าเรา
‪และถ้าพวกเขาเจอเรา
‪พวกเขาก็จะฆ่าเรา
‪กับนายฉันไม่รู้
‪แต่ฉันจะไม่กลับไปที่ปาโยโอบิสโป
‪จะไม่มีใครมาสั่งให้ฉันทำอะไรได้อีก
‪นี่คือโอกาสของเรา
‪กับของที่เราได้มาจากคนอังกฤษ
‪เรามีครึ่งตัน
‪คิดว่าไง มุนโด
‪ถ้ามันต้องเป็นแบบนี้
‪ฉันว่าเราข้ามไปอีกฝั่งกันเถอะ
‪- ฉันไม่มีอะไรต้องเสีย ‪- ผมเห็นด้วยกับคุณมุนโด
‪งั้นก็ตกลงตามนี้ ทุกคน
‪ดื่ม
‪- พอได้แล้ว ‪- วางมีดลง
‪พอแล้ว
‪วางมีดลง ยูกา!
‪นิ่งไว้
‪ผมสงสารคุณ ที่ซื่อและอวดดี
‪ถ้าคุณต้องสละชีวิตเพื่อได้แตะต้องเธอ
‪คุณคงสละมัน 70 ครั้ง
‪เพราะคุณเจอผู้หญิงเอ็กซ์ตาบาอิคนนั้นแล้ว
‪แต่เธอหายไปเหมือนควัน
‪และคุณก็ตามเธอไปเหมือนสายลม
‪เธอจะพาคุณไปที่ไหน คุณจะไปไหน
‪เจ้านายเจอเราแล้ว
‪เขาจะฆ่าเรา ‪เหมือนที่เขาฆ่าคนพวกนั้นจากตุกช์ปัน
‪ที่หนีจากเขาไปกัวเตมาลา
‪เขาทำให้พวกเขาทุกข์ทรมานเสมอ
‪ใจเย็น กัมเปชาโน เขาไปแล้ว
‪เขามัดคนสองคนไว้กับต้นทรัมเป็ต ‪ให้มดกัดกินพวกเขา
‪พวกเขาเหลือแต่กระดูก
‪ถึงพวกเขาจะบอกว่าหมากฝรั่งอยู่ไหน ‪แต่เขาก็ไม่ไว้ชีวิตพวกเขา
‪เขาทรมานพวกเขา
‪แล้วก็ฆ่าพวกเขา
‪หุบปากน่า เขายังไม่ได้ตามล่าเราหรอก
‪ไอ้บ้าเอ๊ย กัมเปชาโน
‪พูดเรื่องมดนั่นอีกแล้ว
‪หนึ่ง สอง
‪ไปเร็ว
‪กลิ้งเขาลงไป
‪ดันเขาไป
‪ดันไปอีก
‪นั่นแหละ
‪เขาไม่จม
‪เอาละ
‪เอาเซนซิโอ
‪ผมอยากข้ามแม่น้ำก่อน
‪ไม่ นายต้องอยู่ที่นี่ก่อน คอยดูแลผู้หญิงคนนั้น
‪พี่
‪ไปหาใครมาช่วยอุ้มผมหน่อย ผมยืนไม่ไหวแล้ว
‪เราพานายไปด้วยไม่ได้แล้ว รูเบ็น
‪เอาเซนซิโอ
‪อย่างน้อยก็ฆ่าผมซะ
‪เอาเซนซิโอ!
‪เรามาได้ไม่ไกลเลย เรายังอยู่ใกล้แม่น้ำ
‪นั่นเสียงเรือยนต์ของเจ้านาย
‪ไม่ต้องกลัว ไอ้โง่ตาเดียว
‪เรามาไกลตั้งหลายไมล์แล้ว
‪มาเร็ว!
‪กัมเปชาโน!
‪เอาเซนซิโอพาเราหลงทาง
‪เราเดินวนอยู่ที่เดิม
‪แต่เราต้องไปต่อ
‪ตอนนี้พวกเรามีน้อยลงแล้ว
‪เราจะได้ส่วนแบ่งหมากฝรั่งเยอะขึ้น
‪คนที่ตามเอ็กซ์ตาบาอิไปไม่เคยได้กลับมา
‪คนพวกนั้นที่ไม่ได้กลับมาอยู่ที่ไหน
‪แต่เธอจะไม่เรียกคนที่จะไม่ตามเธอ
‪คนที่สวมเกราะหนังที่แข็งแกร่งไว้กับตัว
‪มีบางอย่างอยู่ตรงนั้น เลี้ยวกลับไป
‪กัมเปชาโนบ้าไปแล้ว
‪นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนเราเมื่อพวกเขาเสียสติ
‪ความตื่นกลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายพวกเขา
‪และทำให้พวกเขาวิ่งหนี
‪จนวิ่งต่อไปไม่ไหว
‪พวกเขาจะสะดุด
‪กิ่งไม้…
‪หรือก้อนหิน…
‪และอยู่แต่ตรงนั้น
‪เจ้านายตามเรามา
‪กัมเปชาโนพูดถูก
‪ไม่ใช่คนของเจ้านาย!
‪คนอังกฤษนั่น!
‪ฮาซินโต!
‪มีร่องรอยของผู้หญิงนั่นไหม
‪ไม่มีครับ
‪ผมหาดูจนทั่วแล้ว แต่ไม่พบร่องรอย
‪อย่าแตะต้องอะไรที่นี่
‪เราจะส่งคนมาเอาหมากฝรั่ง
‪ขอให้เป็นอิสระจากคำสาปของเอ็กซ์ตาบาอิ
‪สำหรับผู้ที่ไม่สามารถต้านทานเธอได้
‪ถ้าผมให้เครื่องรางคุณได้ ผมจะให้
‪แต่ผมไม่มีมัน
‪ผมสงสารคุณ ผู้ที่ถูกเธอล่อลวง
‪ผู้หญิงเอ็กซ์ตาบาอิ ‪คือผู้หญิงที่คุณต้องการในบรรดาผู้หญิงทุกคน…
‪และคนที่คุณยังไม่พบในผู้หญิงเหล่านั้น
‪เธอผู้ซึ่ง เมื่อจับคุณเป็นเชลยแล้ว
‪จะดูเหมือนเธอออกมาจากต้นเซอิบา…
‪แต่กลับออกมาจากส่วนลึกของหัวใจคุณเอง
‪(ได้รับแรงบันดาลใจจากบทกวีเกี่ยวกับ ‪เอ็กซ์ตาบาอิของอันโตนิโอ เมดิซ โบลิโอ)
‪("ดินแดนแห่งไก่ฟ้าและกวาง")
‪(ถ่ายทำที่รัฐกินตานาโร เม็กซิโก ‪ไม่มีสัตว์ถูกทำร้าย)
‪(หมากฝรั่งในภาพยนตร์เรื่องนี้ ‪ออร์แกนิกและย่อยสลายได้)
‪(เก็บจากต้นซาโปเตร้อยเปอร์เซ็นต์ในป่ามายา)
‪(ผลิตโดยความร่วมมือ ‪ภายใต้โครงการการค้าที่เป็นธรรม)
‪(ภาพยนตร์เรื่องนี้มีบทกวี ‪ของอันโตนิโอ เมดิซ โบลิโอ)
‪(ภายใต้การคุ้มครองลิขสิทธิ์ ‪และอ้างอิงจากบทกวีในสมบัติสาธารณะ)
‪(ตีพิมพ์ในหนังสือ "ดินแดนแห่งไก่ฟ้าและกวาง")
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง