Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Biada ci, jeśli nie rozumiesz
tajemnic dżungli.
Naucz się słuchać tego, czego nie widać,
i zawsze twardo stąpaj po ziemi.
Nie daj się zwabić jej słodkiemu nektarowi.
Wiedz, że dżungla może wiele dać,
ale może też wiele odebrać.
RZEKA HONDO
GRANICA MIĘDZY MEKSYKIEM
A HONDURASEM BRYTYJSKIM (DZISIEJSZYM BELIZE)
Agnes.
Panienko, chodźmy stąd.
Proszę się nie zadrasnąć.
Norm, czemu nie użyjesz maczety?
Nie możemy zostawić śladu.
Dżungla lubi mówić.
Chodźmy, panienko.
Florence?
Kajak jest tam.
Zaraz wracam.
Mogłaś wyjść za tego Anglika.
Jesteś wystarczająco biała dla jego rodziny.
Mogłaś zostać bogatą kobietą.
Na twoim miejscu
dałabym mu poczuć parę razy, że ma kontrolę,
a potem sama przejęłabym kontrolę.
Tacy są mężczyźni.
Nie jestem taka jak ty.
Gildonie, otwórz.
Chodźmy.
Chodźmy. Dobry piesek.
Dobry piesek.
Nie ma jej, proszę pana.
Ktoś musi jej pomagać.
Mój śliczny piesku.
Znajdź ją dla mnie.
Weź psa i idź jej śladem.
My popłyniemy łodzią.
Znajdź ją dla mnie.
Tak.
Tutaj wszystko ma ten sam kolor.
Wszystko wydaje się…
takie samo.
Ukrywa się przed naszym wzrokiem.
Motyle,
palmy,
pnącza.
Wydają się cierpliwie czekać…
na nadejście wroga.
Może przejdziemy na stronę meksykańską?
Tam jest jeszcze niebezpieczniej.
I nie ma to nic wspólnego z naturą.
- Znaleźli nas! - Obudź się!
Skacz!
Uciekają!
Zastrzel go!
Zostaw go!
Tam jest!
Strzelaj!
Gildon.
Upewnij się, że nie żyje.
Florence?
Jest późno?
Czy jeszcze wcześnie?
Nie wiem, co się stało.
Wokół ciebie są piękne kwiaty.
Jestem taka zmęczona.
Wokół ciebie też są jakieś kwiaty?
Mogę cię o coś zapytać?
Jakie to uczucie…
być z mężczyzną?
Nikt nigdy mnie nie dotknął.
Byłaś z tyloma mężczyznami.
Chciałabym być pięknym kwiatem tak jak ty.
Florence?
Idąc przez dżunglę, musisz być cicho.
Nie zatrzymuj się, by podziwiać naturę.
Jeśli usłyszysz za sobą głosy,
nie odwracaj się.
Módl się, by ta, której boisz się i pragniesz,
nie pojawiła się przed tobą.
Bo Xtabay wie, dokąd zmierzasz.
To ubranie lekarki albo pielęgniarki.
Tylko one noszą białe sukienki.
Słuchajcie.
Przestańcie się wygłupiać.
Musimy dowiedzieć się, skąd się wzięła.
Ale ostrzegam,
jeśli któryś ją tknie, to już po nim.
Jasne?
Tak, proszę pana.
Nie mogłem przejść przez płyciznę.
Deszcze zmyły wszystkie pnie.
Musiałem jechać naokoło.
Moje zwierzęta nie chciały przejść,
bo nogi uginały im się w błocie.
Nie chciały się ruszyć.
Tak, deszcze były ciężkie,
ale to był dobry sezon.
Jakieś wieści z centrali?
Droga do Payo Obispo jest wciąż zamknięta.
Ale mam inne wieści.
W drodze stanąłem, żeby się wysikać.
Zobaczyłem niedawno ścięte drzewo z nową torbą.
I to nie było z zeszłego sezonu.
Raczej nie należy do nas.
Nasz szef nie będzie zadowolony.
To pewnie Anglicy przechodzący przez rzekę,
żeby ukraść gumę.
Nie możemy pomóc szefowi.
Sezon na gumę się skończył.
Nie możemy mieszać się w jego sprawy.
Nie mieszajcie się.
Ja też tak uważam.
Poza tym Anglicy są zawsze uzbrojeni.
Uspokój się, Caimán.
Faisán.
Jutro idziesz ze mną. Musimy dowiedzieć się, o co chodzi.
Nie, Yuca.
Yuca, nie.
Przestań, Yuca!
Miałeś rację.
Przeklęci Anglicy.
Budzi się.
Ausencio!
Rozwiąż ją.
Kim jesteś?
Skąd przyszłaś?
Słyszysz?
Chodź.
Jesteś Angielką?
Jesteś z nimi?
Ilu ich jest?
Uspokój się.
Nie rozumie nas, przerażasz ją.
Mówisz po hiszpańsku?
Angielka?
To Angielka.
Jesteś lekarką?
Chodź.
Jest chory.
Schorowany.
Ty lekarka?
Wylecz go.
Pewnie była z Anglikami.
Ale to bardzo dziwne.
O ile wiem, nie ma z nimi kobiet.
Idźcie po torby.
Po południu gotujemy gumę.
Ale uważajcie.
Anglicy na pewno są uzbrojeni.
Może teraz wyzdrowiejesz, szwagrze.
Jak masz na imię?
Cześć.
Chcesz gumę?
To guma.
Pochodzi z drzewa sączyńca.
Jeśli przeżujesz, oczyści ci zęby.
Ta guma jest dobra do żucia.
To chicle.
Chciałabyś spróbować
trochę chicle?
Pochodzi z drzewa sączyńca.
Zbierasz żywicę i robisz gumę.
Chcesz kawałek?
Tak się ją robi.
O tak. Patrz.
Bierzesz taki kawałek.
Tak się ją żuje. Patrz.
W ten sposób.
Żuj tak.
Spróbuj.
Jest dobra.
Żucie jest przyjemne.
Podoba ci się?
Hilario!
Jesteś bardzo ładna.
Tak?
Hilario!
Chodź tu!
Czego chcesz?
- Co? - Pomóż mi.
Chciałem jej tylko pokazać, jak żuć gumę,
i powiedzieć, że pochodzi z drzewa.
Głupek.
Utknęło.
Obudź się.
Pomóż mu, spójrz na niego.
No już!
Wyglądasz gorzej, szwagrze.
Jak masz na imię?
Mogę ci mówić „panienko”?
Moja panienko.
Ktoś widział Lázaro?
Jeszcze nie wrócił.
Wciśnij do dołu.
Gotowe. Spróbuj.
Załaduj.
Jest gotowa do strzału.
Do góry.
Nie strzelaj.
Otwórz.
Wyjmij kulę.
Dobrze.
Iglica się zacina, gdy nie ma kul.
Mocno.
Jest gotowa.
Ognia!
Co za beztroska.
Możesz zakochać się siedem razy dziennie…
ale nie oprzesz się jej miłości ani razu.
Gdy ujrzysz Xtabay,
poczujesz, jakbyś w końcu zaczął żyć.
Sprawi, że poczujesz się jak drzewo kwitnące w deszczu.
Poczujesz, jak jej oczy cię przeszywają
niczym dwie strzały, których nie da się wyrwać.
Ale nie poczujesz strachu ani bólu,
tylko szaloną rozkosz.
Nic nie wiadomo o Lázaro?
Nie. Zaczynam się martwić.
A jeśli dopadli go Anglicy?
Myślę, że go mają.
To tylko dzieciak.
Wszystko im powie.
To chłopiec.
Od razu nas wyda.
Teraz wiedzą, gdzie jesteśmy
i że mamy gumę.
Dużo gumy.
- Nawiedzony? - Tak.
Nawiedzony przez elfy.
Nie zrobią ci krzywdy.
- To na pewno elfy? - Tak.
Te same elfy.
Unikniesz ich tylko wtedy,
gdy schowasz kciuk.
Mają odwrócone stopy?
Gdy zobaczą, że nie masz kciuka, wezmą cię za swojego.
Rahim.
Boisz się?
Masz dziś pierwszą wartę.
Wiesz, że nie chcę o tym mówić.
- To niebezpieczne. - Zmieńmy temat.
Prawdziwa dziewczyna?
To nie może być ona.
Łapcie ją!
Za drzewem.
Tam.
Zostawcie go.
Tu jest jakieś 100 kilo.
Jeszcze jedna.
Co się stało?
Jednooki czarny zastrzelił go i uciekł.
Patrz, Mundo.
Dla ciebie.
Zabraliśmy to Anglikom.
Nie smućcie się.
Szef nam to wynagrodzi.
Ci, którzy tam zostali, przepadli.
To było ich poświęcenie.
Bzdura. Szef daje nam ochłapy.
Nie odda mi brata.
Zgadzam się z Jacinto.
Co dostajemy?
Parę monet, parę butelek.
Nic więcej.
Don Onésimo zrozumie.
I nagrodzi nas.
Prawda, Ausencio?
Do diabła z don Onésimo.
Jutro…
ruszamy przekroczyć rzekę Hondo
i przejdziemy na drugą stronę.
Sprzedamy gumę przemytnikom.
Zapłacą nam tysiąc razy więcej niż szef.
Słyszałem o menonicie, który może kupić cały ładunek.
Lepiej nie.
Don Onésimo wyśle za nami swoich ludzi.
Jeśli nas znajdą,
to nas zabiją.
Nie wiem jak wy,
ale ja nie wrócę do Payo Obispo.
Nikt mi już nie powie, co mam robić.
To nasza szansa.
Razem z towarem Anglików
mamy pół tony.
Co myślisz, Mundo?
Jeśli tak to wygląda…
proponuję przejść na drugą stronę.
Nie mam nic do stracenia.
Popieram don Mundo.
No to postanowione.
Na zdrowie.
- Dość! - Odłóż to!
Dość.
Odłóż to, Yuca!
Spokojnie.
Spokojnie!
Żal mi ciebie. Jesteś tak naiwny i arogancki.
Gdybyś musiał oddać życie, by ją dotknąć,
oddałbyś je 70 razy.
Bo znalazłeś Xtabay.
Ale ona jest ulotna niczym dym,
a ty podążasz za nią jak wiatr.
Dokąd cię zaprowadzi? Dokąd pójdziesz?
Szef nas znalazł!
Zabije nas jak tych z Tuxpanu,
którzy uciekli do Gwatemali.
Dopilnował, by cierpieli.
Spokojnie, Campechano! Już nas minęli.
Przywiązał obu do cekropii, żeby mrówki ich zjadły.
Aż zostały tylko kości.
Powiedzieli mu, gdzie jest guma, ale nie oszczędził ich.
Dopilnował, żeby cierpieli, i zabił ich.
Cicho. Niemożliwe, żeby już nas szukał.
Niech cię szlag, Campechano.
Znowu ta historia o mrówkach.
Raz, dwa,
idziemy.
Obróćcie go.
Popchnijcie!
Jeszcze.
Tam.
Nie schodzi na dno.
Dobra.
Ausencio.
Przekroczę rzekę pierwszy.
Będziesz ostatni. Zajmiesz się dziewczyną.
Szwagrze.
Ktoś musi pomóc ci mnie nieść.
Nie utrzymam się sam na nogach.
Nie możemy cię dłużej nosić, Rubén.
Ausencio,
przynajmniej mnie zabij.
Ausencio!
Nie zaszliśmy daleko. Jesteśmy blisko rzeki.
To motorówka szefa.
Bez obaw, jednooki głupcze.
Jeszcze pół godziny drogi.
Chodźcie!
Campechano!
Przez Ausencio błądzimy.
Chodzimy tylko w kółko.
Ale musimy iść dalej.
Teraz jest nas mniej.
Więcej gumy na głowę.
Nie wrócił żaden z tych, którzy podążali za Xtabay.
Gdzie są ci, którzy nie wrócili?
Ale ona nie wezwie tego, który za nią nie pójdzie.
Tego, który odział się w twardą skórzaną zbroję.
Tam coś jest! Zawróć.
Campechano oszalał.
Tak się dzieje z ludźmi, którzy tracą zmysły.
Panika przeszywa ich ciało.
Zmusza do biegu,
aż nie mogą już biec.
Potykają się…
o patyk…
albo o kamień…
i zostają tam.
Szef nas znalazł.
Campechano miał rację.
To nie są ludzie szefa!
To Anglicy!
Jacinto!
Jakiś ślad dziewczyny?
Nie, proszę pana.
Szukałem, ale nie było śladu.
Nie dotykaj niczego.
Wyślemy ludzi po chicle.
Bądź wolny od klątwy Xtabay,
ty, który nie mogłeś się jej oprzeć.
Gdybym mógł, dałbym ci talizman,
ale nie mam.
Biada ci, jeśli dałeś jej się zwabić.
To właśnie Xtabay pragniesz znaleźć we wszystkich kobietach…
i nie znalazłeś jej jeszcze w żadnej.
Kiedy cię pojmie,
będzie ci się zdawać, że wychodzi z pnia puchowca…
ale tak naprawdę wypłynie z głębi twojego serca.
Film zainspirowany wierszami o Xtabay
z książki La tierra del faisán y del venado,
którą napisał Antonio Mediz Bolio.
Nakręcono w Quintana Roo w Meksyku. Nie ucierpiały żadne zwierzęta.
Chicle w filmie jest organiczne, biodegradowalne,
zebrane z sączyńców w dżungli Majów i wyprodukowane w zgodzie z etyką biznesu.
W filmie pojawiają się wiersze Antonio Mediza Bolio
opublikowane w książce La tierra del faisán y del venado.
Napisy: Ewelina Zakrzewska