Downloaded from YTS.MX
‎ท่านสุภาพบุรุษและสตรี
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎โปรดต้อนรับ... ร็อบ ชไนเดอร์
‎ขอบคุณมากครับ ขอบคุณซอลต์เลก!
‎คุณทำได้! สบายดีไหมครับ
‎รู้ไหมว่าผมเพิ่งตรัสรู้อะไรไม่นานมานี้
‎ผมอายุขนาดนี้แล้ว ‎ไม่ใช่ว่าผมสนใจเซ็กซ์น้อยลงหรอกนะ
‎แต่ผมสนใจคุกกี้พอๆ กัน
‎เข้าใจที่ผมพูดปะ
‎"นั่นมันคุกกี้อะไรกัน
‎ช่วยขยับเต้าคุณหน่อยได้ไหม ‎นมคุณบังคุกกี้มิดเลย ใช่
‎คุกกี้ที่อยู่ใต้นมนั่นไง ‎คุกกี้อันนั้นแหละ สองอันนั่นไง
‎ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ"
‎ผู้คนวัย 20 และ 30 ‎พูดไปพวกเขาก็ยังไม่เข้าใจ
‎คนที่อายุช่วง 20 และ 30 จะแบบว่า ‎"เมาให้หัวทิ่มบ่อกันดีกว่า!"
‎"อยากเมาปลิ้นไหมละวะ" ‎"เออ ไปเมากันเลยว่ะ!"
‎ไม่ละ ฉันไม่อยากเมาแอ๋หรอก
‎ไม่เอาอะ ไม่ ไม่สนุกเลย
‎ผมอายุ 50 กว่าแล้วนะ
‎ผมรู้สึกดีแค่เดือนละสองวัน
‎ทำไมผมต้องทำลายวันดีๆ หนึ่งในสองวันนั้นด้วย
‎ถ้าผมอยากจะหาเรื่องใส่ตัวในวัยเท่าผม
‎ผมจะกินชีส เข้าใจปะครับ
‎ชีสอะไรของมันนะเนี่ย
‎ชีสกาม็องแบร์กับเกล็ดทรัฟเฟิลรึไง
‎เอาละ คุ้มอยู่หรอก แต่แม่เจ้า
‎ผมซวยโคตรเลยตอนนี้
‎ตอนคริสต์มาส เมียผมสมัครสมาชิกยิมให้ผม
‎"ขอบใจที่รัก ขอบใจ"
‎และผมก็ไปที่ยิมนั่น
‎และผมเห็นกลุ่มชายแก่ ‎พวกเขาออกกำลังกายอยู่
‎และ... พวกเขาโคตรล่ำ
‎แต่มันดูแปลกชะมัด นึกออกปะ
‎คือผมไม่อยากล่ำหรอกนะครับ
‎ผมแค่ไม่อยากสารรูปดูไม่จืดน่ะครับ
‎นั่นล่ะเป้าหมาย ‎ขอเทรนเนอร์ส่วนตัวหน่อย
‎เทรนเนอร์ส่วนตัวที่ "สารรูปไม่ได้แย่"
‎ผมมองกลุ่มชายแก่พวกนี้ ‎และพวกเขาล่ำ
‎แต่มันดูแปลก
‎บางอย่างผิดปกติ ผมแบบ ‎"ไอ้ความล่ำนี่มันอะไรกัน"
‎ผมเลยหาคำตอบ
‎คุณไม่ควรจะล่ำตอนคุณแก่ปูนนี้
‎เพราะผิวหนังคุณมันย่นบางเกินไป
‎มันแบบ "ดูสิว่าฉันล่ำแค่ไหน!"
‎เออ แต่ฉันเห็นหัวใจนายแล้ว
‎ใส่เสื้อซะเหอะ
‎นายทำฉันแหวะ
‎แต่ว่า...
‎สิ่งโปรดในชีวิตแต่งงานผม ‎คือเมียผมตัดสินใจ
‎ว่าผมไม่ต้องการอะไรแล้ว
‎"นี่มันใส่ไม่ได้แล้ว ดูอุบาทว์ชะมัด
‎คุณใส่ไม่ได้หรอก ช่างเหอะ"
‎เธอไม่ใช่คนเม็กซิกันครับ ‎แต่ทำเสียงแบบนั้นก็สนุกดี
‎มันสนุกกว่าเยอะเลย
‎เธอเป็นคนเม็กซิกันได้อยู่ ผมไม่แน่ใจ
‎ผมแค่... ผมมีข้อสงสัยของผม ‎ผมไม่แน่ใจ 100 เปอร์เซ็นต์
‎"คุณใส่นี่ไม่ได้แล้ว ‎มันใส่ไม่ได้อีกแล้ว"
‎เมียผมขนกางเกงวอร์มไปทิ้งหมด
‎โยนทิ้งซะงั้น ผมพูด ‎"คุณเอากางเกงวอร์มผมไปทิ้งทำไม"
‎"เพราะกางเกงวอร์ม มันโกหกคุณน่ะสิ!
‎พวกมันโกหก ไอ้เจ้ากางเกงวอร์ม
‎คุณไม่รู้หรอกว่าคุณอ้วนฉุแค่ไหนแล้ว
‎คุณไม่รู้
‎จนวันหนึ่ง ‎เชือกหูกางเกงมันหายไปซะดื้อๆ
‎ตอนนั้นแหละ คุณคือไอ้หมูตอน!
‎รู้ก็เมื่อสาย! ฉันเลยเอาไปปาทิ้งซะ!"
‎ว่าไปเธอก็ถูก ผมจะบอกให้ว่า ‎ถ้าคุณอายุ 50 และคุณเป็นผู้ชาย
‎มันอันตรายมากที่ต้องสวมกางเกงวอร์ม จริงๆ
‎มันอันตราย เพราะมันง่ายเกินไป ‎ที่จะควักไอ้จ้อนออกมา
‎ผมเจอตัวเองกำลังงัดไอ้จ้อนออกมา
‎ผมไปห้องน้ำยังไม่ถึงครึ่งทางด้วยซ้ำ ‎ผมแบบว่า...
‎แล้วจู่ๆ ก็มีบางสิ่งดึงความสนใจผม...
‎แล้วผมได้ยินเมียตะโกน
‎"คุณทำอะไรอยู่แถมไอ้จ้อนโด่เด่ ‎คุณยังไม่ถึงห้องน้ำด้วยซ้ำ!"
‎ผมแบบ "เฮ่ ผมไม่ยักรู้แฮะ ‎ว่าเดอะโอลีฟการ์เด้นมีสลัดบาร์ด้วย
‎พวกเขามี..."
‎แต่ผมมีปัญหาของผมเอง
‎ผมมีลูกวัยสามขวบ ‎เพราะผมมันโคตรงี่เง่า
‎ไม่ทันให้คิดให้ดีๆ ซะก่อน เปล่าเลย
‎ก็คิดว่าจะอึ๊บ แต่ไม่ได้คิดเรื่องนั้น...
‎ผมไม่ได้คิดทบทวนให้ดี
‎เธอน่ารักสุดๆ
‎เรายังมีลูกวัยเจ็ดขวบด้วยกัน ‎เมียผมกับผม และ...
‎เธอค่อนข้างเข้มงวดกับลูกคนเจ็ดขวบ
‎ตอนเธอต้องหัดขับถ่ายด้วยตัวเอง
‎เมียผมเข้มงวดนิดนึง เธอจริงจัง... ‎เธอว่
‎"เราจะต้องจับขาเธอนั่งลงกับชักโครก ‎เราจับเธอลง
‎เราจะปิดประตู
‎แล้วเธอจะได้ออกไปไหนไม่ได้ ‎เธอจะรู้ว่านี่คือโถส้วม
‎จะแหกปากร้องแค่วันเดียว เท่านั้นแหละ ‎เราจะจับขาน้อยๆ เธอไว้
‎เอาที่อุดหูยัดหูไว้ ไม่ว่าคุณจะทำบ้าบออะไรก็ตาม ‎เรากำลังแหกปาก"
‎และมันแย่มาก แต่เธอพูดถูก ‎มันแค่วันเดียวจบ นึกออกปะ
‎แต่ผมพูดว่า "รู้ไหม สำหรับลูกคนใหม่ ‎ลูกที่หลงมาเกิดเพราะเป็นอุบัติเหตุ
‎เราอย่า...
‎ให้ลูกหลงแกเป็นคนตัดสินใจ ‎ว่าจะพร้อมเมื่อไหร่ดีกว่า
‎บางทีมันอาจโหดร้ายน้อยนิดนึง ‎อาจจะอะเนอะ"
‎เราเลยให้เธอตัดสินใจว่าเมื่อไหร่พร้อม
‎และ... เธออายุสามขวบ
‎และ... เธอยังไม่ตัดสินใจว่าเธอพร้อม ‎เธอยังไม่พร้อม
‎เธอบอกผมวานซืน ‎"ป๊ะป๋า เปลี่ยนผ้าอ้อมให้หน่อย"
‎ผมงี้แบบ "อะไรนะ
‎อะไร"
‎"ป๊ะป๋า เปลี่ยนผ้าอ้อมให้หนูหน่อย พ่อ"
‎ผมแบบ "คือ... แมดเดลีน รู้ไหม"
‎ถ้าลูกฉลาดพอจะบอกพ่อ ‎ด้วยระบบสองภาษาแม่งล่ะก็...
‎ลูกก็ฉลาดพอจะขยับตูดน้อยๆ...
‎ไปนั่งบนชักโครกตรงนั้น ‎และทำธุระลูกให้เสร็จๆ ไปซะ
‎โอเคปะ เข้าใจปะ
‎รู้ไหม ผ้าอ้อมลูกไซส์เบิ้มสุดแล้วนะ เออใช่
‎พวกเขาไม่ผลิตรุ่นใหญ่กว่านี้นะ ไม่นะลูก
‎ลูกรู้ไหมทำไม
‎เพราะโตป่านนี้แล้วลูกควรอึเป็นแล้วไงล่ะ
‎พวกเขาไม่ทำให้มันใหญ่ขึ้น ‎พ่อไม่รู้จะบอกลูกยังไงดี
‎ถ้าลูกไม่หัดเรียนรู้ให้ไว
‎ลูกจะต้องยืมโถอึจากคุณยาย ‎พ่อบอกลูกได้เท่านี้แหละ"
‎นึกออกปะ
‎เมียผมรักลูกๆ เรามาก
‎และ... เธอเลยไม่ปล่อยให้ผม ‎จัดการหลายอย่าง
‎ดังนั้นบางอย่างก็เลยตกมาถึงมือผมให้ตัดสินใจ
‎โอเค ผมบังเอิญต้องนอน
‎บนเตียงฝั่งใกล้ประตู
‎แล้วพอลูกสาวเจ็ดขวบ ‎อยากจะเข้ามานอนกับเรา
‎ผมต้องตัดสินใจว่า ‎เธออยากนอนกับเราจริงๆ ไหม
‎เพราะเธอมา แบบว่า... กะอยู่ยาวเลย
‎เธอพกหมอนใบเล็กๆ กระต่ายตัวน้อย
‎เธอไม่ได้มาแค่บอกว่า ‎"ไงคะ สบายดีไหม
‎หนูคิดว่าจะขนทุกอย่างมาด้วย ‎โอเค กลับไปนอนเถอะค่ะ"
‎ไม่ เธอมานอนด้วยทั้งคืน!
‎เธอก็เลยมาและผมมองเธอ ‎และพูดว่า "ไงลูก ว่าไง"
‎เธอว่า "หนูต้องมานอนกับพ่อค่ะ"
‎"คือ... ทำไมล่ะ ลูกก็มีเตียงลูกนี่นา ทำไมล่ะ"
‎"ฝันร้ายค่ะ
‎โทษทีนะคะ เขยิบให้หนูหน่อย
‎หนูขอนอนด้วยคน"
‎"โอเค ไม่ พ่อต้องการข้อมูลมากกว่านี้ ‎ไหนเล่าฝันร้ายให้ฟังสิ"
‎"ไดโนเสาร์
‎โทษนะคะ เขยิบให้หนูนอนด้วยหน่อย"
‎"โว้วๆๆ ไดโนเสาร์อะไรนะ"
‎"มันวิ่งไล่หนู"
‎"โอเค ไดโนเสาร์วิ่งไล่ลูก โอเค
‎ไม่น่ากลัวพอ กลับไปเตียงลูกได้แล้ว ‎เร็วๆ เลย"
‎มันยังไม่น่ากลัวพอ
‎มันไม่ได้กินหน้าลูกซะหน่อย!
‎ไม่น่ากลัวพอที่จะทำลาย ‎การหลับฝันหวานทั้งคืนของพ่อ
‎เพราะมันจะทำลายการนอนฝันหวาน ‎ตลอดทั้งคืนของผมจริงๆ
‎เธอไม่ได้หลับเหมือนนางฟ้าตัวน้อย ‎เหมือนผมหลับ
‎เธอนอนดิ้นไปมา แบบว่า...
‎ผมไม่เอาแบบนั้นหรอก
‎ตอนนี้ผมมีอาการแพ้
‎แปลว่าตอนหกโมงเช้า
‎ผมจะจามราวๆ 20 ครั้ง
‎ถ้าผมไม่มีบ้านชั้นล่าง ‎มีหวังได้หย่ากับเมียไปนานแล้ว
‎นี่ผมแต่งงานครั้งที่สามแล้ว
‎ผมไม่อยากหย่าเมียอีกหรอกนะ โอเคปะ ‎เข้าใจปะ
‎ผมอาศัยในฮอลลีวูด ‎มันเลยเหมือนหนึ่งข้อ แต่...
‎ผมต้องทำให้ชีวิตสมรสราบรื่น...
‎เพราะผมชอบบ้านผมจริงๆ
‎เข้าใจที่ผมพูดปะ มันเป็นบ้านหลังสวย
‎มีพื้นห้องน้ำทำความอุ่น แบบว่า ‎"โอ้ แม่ง อุ่นสบายเท้าจริงว่ะ
‎ผมไม่อยากสูญเสียมันไป บ้าเอ๊ย!
‎ผมว่าผมต้องแอบฟังว่าเมียบ้าพูดอะไรอยู่
‎อะไรเหรอ เมียจ๋า ใช่!
‎ไปดูที่โรงเรียนกัน"
‎แต่เอาเถอะครับ ผมเลยลงไปชั้นล่าง ‎และผมจามหนักเลย
‎ผมลงไปจามที่ชั้นล่าง ผม...
‎ผมแบบ... เมียผมแบบ... ‎"ฉันยังได้ยินคุณจามนะโว้ย!"
‎แต่...
‎และผมกลับมา... ‎และผมกลับขึ้นมาชั้นบน
‎และมิแรนด้า ลูกสาวเจ็ดขวบของเรา
‎นอนหลับปุ๋ยไปแล้วบนเตียงนอนฝั่งของผม
‎คือแบบ "ฉันไม่อยากจะจัดการเรื่องนี้ตอนนี้
‎ช่างมัน ฉันไปหาที่อื่นนอนก็ได้ โอเคปะ"
‎ผมก็เลยไปอีกส่วนหนึ่งของบ้าน ‎ที่ผมไม่เคยไปมาก่อน
‎นึกออกปะ
‎"โอ้ เวร มีห้องอยู่นั้นแฮะ ‎พระเจ้า ไม่เคยรู้มาก่อน
‎บ้านเรามีอีกฝั่งนึงเลยนะเนี่ย"
‎ผม... ผมเลยเปิดประตูน่ะครับ
‎และเมียผมแซงหน้าผมไปแล้ว
‎เธอนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงนั่นแล้ว
‎ผมเดินไป "ก็ได้วะ"
‎ผมเลยขึ้นไปนอนกับเธอบนเตียง ‎และเมื่อคุณอายุเข้า 50
‎คุณจะล้มตัวนอนหลับให้สนิทอีกมันก็ยาก
‎นึกออกปะ มันแบบ... ‎ต้องใช้เวลานิดนึง
‎เพราะงั้นเมื่อไหร่ที่ผมนอนบนเตียงกับเมีย ‎ผมก็นอนไม่หลับ
‎ผมก็เริ่มที่จะ
‎บีบๆ นิดนึง ‎นึกออกปะ ขอบีบหน่อย
‎- ขยำนิดๆ น่ะครับ ‎- ยังงั้นพวก!
‎ผมหวังว่าวันหนึ่ง เธออาจจะ ‎"โอ้ รู้ไหม นั่นก็ดีเหมือนกันเนอะ"
‎นึกออกปะ
‎มันยังไม่เกิดขึ้นหรอกนะครับ ‎แต่คุณก็ต้องหมั่นทำ
‎เข้าใจที่ผมพูดปะ ‎คุณต้องลองดู ลองหยั่งเชิงดู
‎ก็นั่นแหละ ผมบีบๆ ขยำๆ ‎และผมสังเกตเห็น
‎มันรู้สึก... เหลวๆ กว่าเดิม ‎นุ่มกว่าที่เคยสัมผัส
‎ก็นิดนึงน่ะครับ ‎แต่ผมจะไม่ถือสาอะไรหรอกนะ
‎เธออาจเพิ่งอาบน้ำร้อนมา ‎ก็ไม่รู้สิ ช่างเถอะ
‎แต่หน้าอกเธอรู้สึกยวบๆ ไม่เหมือนก่อน
‎แล้วผมก็คิดกับตัวเองว่า ‎"คือมันก็มีโอกาสนะว่า
‎นี่ไม่ใช่เมียผม"
‎ผมเลยลงจากเตียง
‎และวิ่งกลับไปที่ห้องนอน ‎และผมเห็นเมียนอนอยู่ที่นั่น
‎หลับปุ๋ยบนเก้าอี้
‎และผมพูด "ที่รัก ตื่นๆ" ‎เธอก็แบบ "มีอะไรเหรอ"
‎ผมพูด "ที่รัก ผมว่าผมเพิ่งลวนลามแม่คุณ"
‎ก็เลย...
‎เธอผลักผมออก แล้วเธอโหวกเหวก
‎"แม่ ทำไมแม่ไม่หือไม่อือเลยล่ะคะ"
‎และแม่เธอก็ว่า ‎"แกก็รู้ฉันไม่คุยกับไอ้ทึ่มนั่นหรอก!"
‎ก็นะ...
‎ผมจะเล่าเรื่องผมให้คุณฟังอีกหน่อย
‎ผมเป็นคนเอเชีย แม่ผมเป็นคนฟิลิปปินส์
‎และ... ที่นั่นก็เป็นที่...
‎ที่คนฟิลิปปินส์ ‎ท่ามกลางฝูงชนจะทำแบบ...
‎แต่ช่างเถอะครับ... แต่ไม่ใช่ครั้งนี้
‎ผมเองเป็นลูกครึ่ง
‎ในยุคแห่งความหลากหลาย ‎พวกเขาอยากจ้าง
‎"จ้างคนเอเชียกันเถอะ ‎จ้างคนดำกันเถอะ
‎จ้างผู้หญิงมาทำงานกันเถอะ ความหลากหลาย"
‎ผมก็เป็นเอเชีย แต่ไม่เอเชียมากพอ ‎ขนาดที่มันจะช่วยผมได้ทุกวันนี้
‎ก็เลยแบบ "บ้าเอ๊ย!"
‎ผมคือร็อบ ชไนเดอร์ ‎ผมไม่ใช่ร็อบ อะกาโบนาอิโตะ
‎แม่งเอ๊ย!
‎ผมลูกเสี้ยวเอเชีย ผมรู้ว่าคุณกำลังมองผม ‎และคงคิดว่า
‎"ฉันรู้ว่ามีบางอย่างในนั้น ‎มันคือบ้าอะไรกันล่ะ
‎อะไรมันอยู่ในนั้นกันแน่ล่ะ"
‎มันยากครับ ผมมีแม่เป็นคนเอเชีย ‎ผมไม่ขอแนะนำนะครับ ไม่เลย
‎พวกเธอเข้มงวด ‎เข้มงวดมากสำหรับผมน่ะ
‎ผมไม่ได้รับการปฏิบัติตอนยังเด็ก ‎ในแบบที่ว่า
‎"ลูกช่างเป็นเด็กดี มีช่วงเวลาดีๆ นะลูก ‎ลูกฉลาดจัง"
‎ลูกช่างเป็นเด็กแสนดี ‎ลูกจะเป็นอะไรก็ได้ที่อยากเป็น"
‎ผมได้เกรดเอกับบีตอนเรียน
‎ผมแบบ "แม่ ผมได้เอช้วนครับ"
‎และแม่ก็ว่า "แล้วไง ‎มันหน้าที่แกนี่ ที่จะเรียนได้เอช้วน
‎แกฉลาด แกไม่ได้ซื่อบื้อ ไม่เอาน่า
‎ฮะ อยากได้อะไรนะ คุกกี้เหรอ ‎ได้เอแล้วอยากได้คุกกี้รึไง
‎นั่นมันหน้าที่แก ‎แกถูกคาดหวังไว้งั้นอยู่แล้ว
‎อยากจะได้โน่นได้นี่ ก็หัดทำโน่นทำนี่เพิ่มซะสิ
‎แกทำหน้าที่แก แกไม่เคยได้ยินฉันบ่น ‎"เฮ่ ฉันทำกับข้าวและกวาดถูบ้านทั้งวัน
‎แล้วฉันได้อะไรไหมล่ะ"
‎ไม่ แกทำหน้าที่แก ฉันทำหน้าที่ฉัน
‎เรารักษาความสัมพันธ์เย็นชากันไว้แบบนี้ ‎จบปะ โอเคปะ
‎และมันเป็นยังงั้น
‎สิ่งที่ผมจำได้ดีที่สุดในช่วงวัยเยาว์
‎คือแม่ผมจะตะโกนใส่ผมน่ะครับ
‎ไม่ว่าจะต้องการปกป้องผมหรืออะไรก็เถอะ ‎แม่จะแบบ...
‎"เห็นไหมล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น ฮะ
‎แกล้มหน้าทิ่ม เห็นไหมล่ะว่าเป็นยังไง ฮะ
‎ห้ามวิ่งเล่นในบ้าน ‎เห็นไหมล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น ฮะ
‎แกทำตัวเองเจ็บตัว ‎เห็นไหมล่ะว่าเป็นยังไง ฮะ
‎แกทำของแตก เห็นไหมล่ะว่าเป็นไง ‎ห้ามวิ่งเล่น เห็นไหมล่ะว่าเป็นไง
‎ฮะ แกล้มหน้าคว่ำ เห็นไหมล่ะว่าเป็นยังไง
‎ครั้งหนึ่ง เรากำลังเล่นบาสเกตบอลกัน ‎ห่างจากบ้านไปราวๆ สามไมล์
‎บางคนทำข้อเท้าตัวเองหัก ‎ทันใดนั้น ผมได้ยิน
‎"เห็นไหมล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น"
‎"พวก นั้นแม่นายอยู่บนภูเขาลูกนั้นแน่ะ"
‎"เห็นไหมล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น"
‎ผมเติบโตมาในซานฟรานซิสโก
‎งานแรกของผมคือที่ปั๊มน้ำมัน 76 ‎ของแซงแอนด์เชา
‎ปั๊มน้ำมัน ใช่ครับ
‎พวกเขาเคยจ่ายค่าจ้างเราวันเสาร์
‎มันเกิดขึ้นก่อนธนาคารจะเปิดวันเสาร์
‎เงินสด พวกเขาจะจ่ายเงินสดให้เราทุกวันเสาร์
‎และจากนั้นพวกเขาจะพาเราไปร้านอาหารจีน
‎เอาเบียร์ให้เราดื่มนิดหน่อย ‎และเล่นไพ่กัน
‎พวกเขาจะชนะ และกวาดเงินเราแม่งไปหมด
‎ผมทำแบบนั้นอยู่สองสัปดาห์ และพูดว่า ‎"ฉันไม่เอาด้วยอีกแล้วโว้ย
‎พวกเขาเอาเงินเราไปหมด บ็อบ ‎เป็นค่าอาหารจีนโคตรถูก!"
‎คือมันเป็นยังงี้ครับ
‎คนจีนเป็นคอมมิวนิสต์มากว่า 71 ปี ‎และยังจะเป็นต่อไป
‎แต่พวกเขาเป็นนักลงทุนมากกว่า ‎สองพันปีแล้วครับ
‎โอเคปะ ถูกแล้วครับ
‎คุณอยากกินอาหารจีนหลังโชว์เหรอ ‎เดี๋ยวเราไปหาร้านดีๆ กัน
‎แม้ว่าร้านจะปิด มันก็จะ...
‎"โอ้ โทษที เราปิดแล้ว"
‎"ผมพาเพื่อนมา 500 คน"
‎"โอ้ โอเค เราเปิดอยู่
‎เข้ามาเลย เรามีอาหารมื้อเที่ยงคืนสุดพิเศษ
‎เรามีอาหารเที่ยงคืนสุดพิเศษ
‎ใช่แล้วครับ พ่อผมเป็นคนยิว
‎เรารู้เสมอว่าเราหาซื้ออาหารจีนกินได้ ‎ในวันคริสต์มาส
‎เพราะคนจีนไม่สน ‎เรื่องวันหยุดเฮงซวยอะไรหรอก
‎"โอ้ แหงล่ะ เราเปิดร้านวันคริสต์มาส ‎เข้ามาเลย!
‎โอ้ ใช่ เปิดทั้งวัน เข้ามาเลย
‎ไม่ ช่างพระเยซูเหอะ! ‎เข้ามาเลย เราเปิดอยู่ โอ้ ใช่
‎เพียงเพราะเขาเกิดวันนี้ เราต้องถังแตกเหรอ ‎ช่างแม่ง ไม่มีวัน
‎ไม่มีทาง ปลาอยู่ในแท็งก์ ‎มันไม่รู้หรอกว่าวันนี้วันอะไร
‎พวกมันไม่รู้หรอก
‎ก็แแค่วันอังคารสำหรับพวกมัน
‎ปธน.โดนลอบสังหารเหรอ
‎บุฟเฟต์มาสองจ่ายหนึ่งไปเลยวันนี้
‎สองจ่ายหนึ่ง ‎มื้อสุดพิเศษ ปธน.โดนลอบฆ่า
‎วินาศกรรม 11 กันยาฯ เหรอ ‎มาเลย มีให้เลือก
‎เนื้อเก้าอย่างให้เลือก ‎บะหมี่ 11 ชนิดให้เลือก
‎มื้อสุดพิเศษ 11 กันยาฯ
‎ผมรู้มันน่าเศร้า เราร้องไห้ เศร้าจัง
‎แล้วเราก็หิวท้องร้อง!
‎เรามีไข่เจียวฟูยัง เรามีข้าวผัดหมู
‎เรามีบะหมี่ไข่ บะหมี่ผัด บะหมี่แห้ง
‎และแหงล่ะว่าเรายังมีบะหมี่เกี๊ยว
‎ใช่ โอเค
‎เรามีอีกออร์เดอร์นึง ‎เนื้อผัดซอสหอยนางรม
‎มีอีกออร์เดอร์นึง
‎เนื้อผัดซอสหอยนางรม"
‎ไม่ได้เหยียดผิวนะครับ นั่นมันตรงเป๊ะเลย
‎สุดจะเป๊ะเลย
‎ไม่
‎คุณต้องเข้าใจ
‎รู้ไหมว่ายากแค่ไหนที่จะพูดภาษาจีน
‎มันก็ยากพอๆ กับที่คนจีนต้องพูดภาษาอังกฤษ
‎มันติดอยู่ที่ลำคอและมันต้องออกมา
‎แบบว่า "เนื้อผัดซอสหอยนางรม!
‎เนื้อ! ซอสหอยนางรม!"
‎รู้ไหมว่าคุณไม่มีทางเห็นอะไรในอเมริกา ‎คนเอเชียไร้บ้าน
‎คุณไม่เห็นอะไรพรรค์นั้นหรอก
‎คนเอเชียจะเป็นแบบว่า ‎"ไม่ละ บ้าไปแล้ว ไม่มีทาง"
‎เราต้องหาทางออกอื่น
‎ไม่ เราจะหาทางใช้อวัยวะในร่างกาย ‎ส่วนที่ไม่มีใครอยากเ้ข้าใกล้
‎อย่างเช่นเล็บเท้า ‎เราทำทั้งเล็บเท้าเลย
‎เราทำเล็บเท้าทั้งเล็บเลย ‎เราขูดหนังตายที่ส้นเท้าออก
‎ไม่ๆๆ เราจะแว็กซ์รูตูดคุณจากด้านหน้า
‎เราจะแหวกเข้าไปในนั้น
‎เราจะฟอกสีรูตูดคุณ แหงล่ะ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ‎เถอะน่า
‎คุณมาถึงแล้วนี่นา
‎ทำไมไม่ลองฟอกสีรูตูดดูล่ะ ‎ชัวร์ป๊าบ 25 ดอลลาร์เอง
‎เราจะนวดคุณ ชักว่าวให้คุณ ‎หาทางรูดเงินคนขาวจากคุณให้ได้
‎โอ้ รีบแตกได้แล้วน่า!
‎ตอนน้ำจะแตก ให้พุ่งไปทางอื่นนะ แตกเร็วเข้า
‎มันน่าอายสำหรับฉันด้วย ‎เร็วเข้า รีบแตกน่า"
‎แต่ที่ผมโปรดปรานคือคนเกาหลี ‎กลุ่มคนที่มุมานะทำงานหนักอีกเช่นกัน
‎คนเกาหลี ทำงานหนัก
‎ยกเว้นแต่กับบาร์บิคิวเกาหลี ‎ต้องบอกเลยว่า ขี้เกียจหน่อยๆ
‎นิดนึงอะนะ ‎คือแบบว่าคุณไปร้านบาร์บิคิวเกาหลี
‎"โอ้ ต้อนรับสู่ร้านบาร์บิคิวเกาหลี เชิญๆ
‎ระวังหน่อยนะ ถ่านร้อน ร้อนจี๋เลย
‎ร้อน ถ่านร้อนๆ
‎ร้อน ระวังหน่อย ถ่านร้อน ร้อนจี๋"
‎"โอเค เข้าใจแล้ว ถ่านร้อน เข้าใจ
‎แล้วมันใช้งานยังไงล่ะ"
‎"โอเค นี่ฟิเลต์มิยองดิบ ‎นี่ไงละ ฟิเลต์มิยองดิบ..."
‎"แล้วให้ผมทำไงต่อ"
‎"โอ้ ก็ทำให้สุกซะสิ"
‎"เฮ่ ผมเสียตังค์ให้คุณ ‎เพื่อออกมากินนอกบ้านนะ
‎ทำให้สุกซะสิ"
‎"ไม่ๆ ทำให้สุกซะสิๆๆ"
‎ขี้เกียจหน่อยๆ ว่าไหม
‎ผมเกลียดที่ต้องไปซ่องเกาหลี
‎"ต้อนรับสู่ซ่องเกาหลี เข้ามาเลยๆ เชิญๆ!
‎ห้องอยู่นี่นะ ดูดจู๋ตัวเองตามสบาย
‎ใช่ อมเลยๆๆ!
‎แล้วคุณค่อยมาห้องนี้
‎อึ๊บตัวเองจุกๆ อ๊อกๆ เลย ห้องนี้นะ
‎ห้องนี้รับรองว่าคุ้มตังค์แน่นอน
‎แล้วคุณค่อยมาตรงนี้ ‎อาบน้ำอาบท่า แล้วไสหัวออกไปซะ
‎จะอยู่ทำไมนานๆ
‎เรามีลูกค้าคนอื่นรออยู่"
‎ทาเครุ ไซโตะ คุณสุภาพสตรีและบุรุษ
‎อยากเล่นอะไรสักหน่อยไหมเพื่อน
‎แหม ผมดีใจนะ ในฐานะสังคม
‎ในที่สุดผู้ชายก็ได้คิดพิจารณา ‎ถึงพฤติกรรมแย่ๆ ของตัวเอง
‎บางสิ่งบางอย่างถูกหลงลืมไปเพราะความเคยชิน ‎ในตอนนี้ทั้งตอน
‎ถูกหลงลืมไปเพราะเคยชิน ‎เกี่ยวกับผู้ชายและพฤติกรรมพวกเขา
‎นั่นก็คือพวกผู้ชาย...
‎ซกมกน่ะครับ
‎ผมควรพูดว่าผู้ชายมีศักยภาพความซกมก
‎ผมเป็นผู้ชาย ผมมีศักยภาพความซกมก
‎ถ้าเมียบอกกับผมว่า
‎"นี่ คุณไปจูบกับเพื่อนสนิทคุณได้นะ"
‎ผมจะไม่ทำตามหรอก
‎แต่ผมอาจถามกลับ
‎"คนไหนล่ะ"
‎ผมไม่ใช่พระเยซู
‎ผมมีศักยภาพความซกมก
‎ผมไปร้านสตาร์บัคส์ ‎ผมมองไปที่ท้ายแถว
‎ผมเห็นสาวสวยคนหนึ่ง ‎ใส่เสื้อคว้านลึกเห็นเนินหน้าอกหน้าใจ ผมก็คิด
‎"รู้ไหม อาจจะดีถ้าเดินไปตรงนั้นและลอง..."
‎แต่ผมไม่ทำ
‎เพราะรู้ไหมว่าผมคิดอะไรในหัวที่รู้สึกดีกว่านั้น
‎สามารถที่จะสั่งคัปปุชชีโน
‎โดยไม่ต้องโดนขึ้นทะเบียน ‎เป็นผู้กระทำผิดทางเพศน่ะสิ
‎"คัปปุชชีโน ร็อบ ไอ้หื่นตัณหากลับ"
‎"ครับ นี่ครับ ขอบคุณ"
‎ผู้ชายทุกคนมีศักยภาพความซกมก
‎ผมจะขอทรยศผู้ชายทุกคนในห้องนี้เดี๋ยวนี้ละ
‎โทษทีนะครับ แต่ผมจะทำอยู่ดี ‎สาวๆ ครับ หนุ่มที่คุณควงแขนด้วย
‎ผมไม่แคร์ว่าคุณแต่งงานหรือยัง ‎จะปีหรือห้าปี
‎สิบปี 20 ปี
‎ผมไม่แคร์ว่าคุณมีลูกมีหลานไหม
‎ครั้งแรกที่คนที่คุณหวังอยากใช้ชีวิตที่เหลือด้วย
‎ครั้งแรกที่เขาออกไปเดตกับคุณ
‎ครั้งแรก
‎เขาแค่ต้องการจะมีเซ็กซ์กับคุณ ‎นั่นแหละที่เขาต้องการ
‎ถ้าเขาแค่มีเซ็กซ์แล้วกลับบ้านได้
‎มันคงเป็นค่ำคืนที่โคตรเจ๋งสุดยอด
‎โทษที อย่าเข้าใจผมผิดนะคุณผู้หญิง
‎เขารักคุณตอนนี้เพราะคุณเป็นคุณ ‎เพราะคุณมหัศจรรย์ ใช่แล้วครับ
‎คุณเปลี่ยนพวกเขา คุณทำได้!
‎คุณสุดแสนเหลือเชื่อ
‎แต่ครั้งแรก เขาแค่อยากมีเซ็กซ์กับคุณ
‎เท่านั้นแหละ แค่นั้นที่เขาต้องการ
‎โทษที แต่พวกผู้ชายมองหา... แค่เซ็กซ์
‎และถ้าความสัมพันธ์เบ่งบาน ‎ช่างแม่ง พวกเขาจะจัดการเองแหละ โอเคปะ
‎มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการ
‎พวกเขาแค่จับพลัดจับผลู ‎แถมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดขึ้นได้ไง
‎"อะไรนะ คุณอยากกินอะไรก่อนงั้นเหรอ
‎ได้ ผมก็จะกินด้วยแล้วกัน ใช่
‎ชัวร์
‎ที่บ้านพ่อแม่คุณเหรอ จริงดิ โอ้
‎อืม โอเค ได้
‎นี่คุณเอาข้าวของคุณมาแขวนในตู้ผมเหรอ
‎นั่นคุณกำลังแขวนมันอยู่จริงๆ ใช่ไหม ‎ดี แขวนเลย
‎ผมไม่อยากให้มันยับ ‎ไม่อยากที่จะ...
‎ฉันว่าฉันโดนเข้าให้แล้วสิเนี่ย ‎เกิดบ้าบออะไรกันวะเนี่ย
‎คิดว่าแค่อึ๊บเธออย่างเดียวซะอีก"
‎ในทางกลับกัน ผู้หญิงกลับมองหาความสัมพันธ์
‎และถ้าเซ็กซ์เกิดขึ้น ช่างแม่ง ‎พวกเขาจะจัดการเองแหละ
‎"โอ้ พระเจ้า เอาแล้วไง โอ้พระเจ้าช่วย
‎ก็ได้วะ
‎โอ้ คุณพระ
‎ไงจ๊ะ
‎อะไรอะ อะไรนะ
‎หันหลังเหรอ
‎โอ้ มันเกิดขึ้นจริงๆ แล้วสิ
‎อะไรนะ มองคุณเหรอ
‎ฉันมองคุณอยู่นี่ไง ฉันมองคุณอยู่ค่ะ ‎ฉันกำลังมอง...
‎โอ๊ย น่าขยะแขยงชะมัด! คุณพระช่วย!"
‎ก็มีผู้หญิงบางคนที่ถือเป็นข้อยกเว้น
‎"จู๋อยู่ไหนวะ"
‎ผู้หญิงแบบนั้นแหละที่ผมตามหา ‎แต่พวกเธอหายไปไว
‎คุณต้องไปถึงที่นั่นตอนแปดโมงเช้า
‎"ผู้หญิงที่ชอบไอ้จู๋เหรอ ‎อ๋อ ไปกันหมดแล้ว แม่งเอ๊ย
‎เวร พลาดอีกแล้ว"
‎แต่ในช่วงแรกเริ่มของความสัมพันธ์ ‎ผู้ชายต้องคิดคำนวณอารมณ์ความรู้สึก
‎พวกเขาพูดว่า "โอเค ‎ผมหลงเธอหัวปักหัวปำจริงๆ
‎ผมทนไม่ได้ถ้าไม่ได้อยู่กับเธอ
‎แต่มันต้องลงทุนลงแรงมากแค่ไหนกันล่ะ
‎นี่เธอกำลังแสดงให้เห็นด้านบ้าบิ่นจริงๆ ‎หรือด้านบ้าบิ่นอีกแบบกันแน่
‎"คุณหายตัวไปไหนมาไม่ทราบ
‎ฉันเห็นโทรศัพท์คุณ! ‎คุณไปเย่อใครในพาร์คซิตี"
‎หรืออะไรก็เหอะ
‎ด้านนั้นมันจะโผล่มาตอนไหน
‎นี่เธอกำลังโกหกผมมาตลอดเวลาเลยรึเปล่า
‎เพราะผมก็โกหกเธอมาตลอดเวลาเหมือนกัน
‎ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครแล้ว"
‎และพวกเขาร่วมหัวจมท้าย
‎พวกเขายอมตกลงปลงใจ
‎นึกออกไหมครับ และพวกเขาทำแบบนั้น ‎เพราะพวกเขารักคุณหัวปักหัวปำ
‎ก็นั่นแหละครับ
‎ผู้ชายไม่ได้สลับซับซ้อนอะไร
‎พวกเขาแค่อยากอยู่กับผู้หญิงที่ทำเขาคลั่ง
‎ผู้หญิงที่พวกเขาต้องอยู่ด้วย ‎ที่พวกเขาหลงใหลแบบบ้า
‎ความงดงามมีบทบาทของมัน
‎มีคนบอกกับผมตลอดเวลา ‎"เฮ่ ร็อบ เมียนายสวยเกินไปสำหรับนายว่ะ"
‎มันแบบ "แหม ก็นะ ก็ฉันอยากได้แบบนี้นี่นา"
‎นึกออกปะครับ ผมชอบไอ้นั้นอะ
‎ความงดงามมีบทบาทของมัน จริงๆ ครับ
‎ผู้คนชอบได้ยินสิ่งนั้น ‎"โอ้ ลูกช่างน่ารักน่าชัง! น่าเอ็นดูจัง"
‎พวกเขาไม่อยากได้ยิน
‎"อู้
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ไฟไหม้หรือไง
‎นี่คิดจะเก็บไว้อีกเหรอ เก็บไว้ก็ดีนะ
‎เก็บเธอไว้เลี้ยงสักพักก็ดี"
‎และจากนั้นผู้ชายก็จะร่วมหัวจมท้าย ‎ในความสัมพันธ์
‎นี่คือสิ่งน่าสนใจเกี่ยวกับพวกผู้ชายครับ
‎ผู้ชายจะทำหน้าที่เป็นสัดเป็นส่วน ‎ในความสัมพันธ์
‎ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาหลงเสน่ห์คุณแค่ไหน
‎ตัวอย่างเช่น ถ้าผู้ชายอยู่กับผู้หญิงที่เขารู้สึก
‎ถึงระดับเสน่ห์ความหลงใหลเดียวกันกับเขา
‎เขาก็จะยอมทุ่มเทอุทิศตัว เวลา
‎ความพยายาม ความห่วงใยในความสัมพันธ์
‎อย่างไรก็ตาม สิ่งประหลาดคือ ‎ถ้าผู้ชายอยู่กับผู้หญิง
‎ที่เขารู้ว่าเลิศเลอสวยสง่ากว่าตัวเขาหลายขุม
‎เขาจะโหมแรงกายแรงใจหนักขึ้น
‎ลองคิดว่าผู้ชายคนหนึ่งคบอยู่กับ ‎นางแบบวิคตอเรียส์ ซีเคร็ตสิครับ
‎ผู้ชายคนนั้นคงแบบ "อะไรเหรอที่รัก อะไร
‎บอกผมสิ
‎คุณหากญแจรถไม่เจองั้นรึ
‎แหม!
‎ไปหาซื้อรถคันใหม่กันเลยดีกว่า!
‎ใช่ ผมกรอกเอกสารให้เอง!
‎จ้ะ คุณไปทำเล็บเถอะ ไปนวด ‎ไม่ๆ พูดจริงจ้ะ
‎เดี๋ยวผมหางานที่สองจ่ายค่างวดรถเอง
‎ผมไม่ต้องนอนหรอก ‎คุณแต่งงานกับยอดชาย
‎แต่ถ้าเป็นผู้ชายที่รู้สึกว่า ‎เขามีระดับความหลงใหลเดียวกัน
‎กับผู้หญิงที่เขาอยู่ด้วย
‎"อะไรน่ะที่รัก อะไร
‎คุณหากุญแจรถไม่เจอเหรอ
‎แหม ดูท่าคงต้องเดินเอาละนะ อีแก่
‎คือว่า...
‎ผมกำลังช่วยคุณอยู่นะ!
‎บางทีตอนเดินกลับบ้าน คุณอาจนึกออกก็ได้ ‎ว่าไปลืมกุญแจเฮงซวยนั่นไว้ที่ไหน!
‎ผมติดงานอยู่ตอนนี้!
‎แต่ถ้าเป็นนางแบบวิคตอเรียส์ ซีเคร็ตล่ะก็
‎"อะไรเหรอที่รัก อะไร บอกผมสิ
‎คุณลืมลูกๆ ไว้ที่ห้างเหรอ
‎เรามีลูกกันเพิ่มได้จ้ะ!
‎ชัวร์ แน่นอน มันต้องสนุกแน่!"
‎แต่ถ้าเป็นผู้ชายที่รู้สึกว่า ‎เขามีระดับความหลงใหลเดียวกัน
‎กับผู้หญิงที่เขาอยู่ด้วย
‎"มีอะไรเหรอที่รัก
‎คุณลืมลูกๆ ไว้ที่ห้างเหรอ
‎แหม ซื่อบื้อสิ้นดี ว่าไหมล่ะ
‎ก็ใช่น่ะสิ พวกลูกๆ อยู่กับผมตอนนี้
‎พวกแกไม่โทรหาแม่ที่ทิ้งพวกแกไว้ที่ห้างหรอก
‎ทำยังงั้นยิ่งซื่อบื้อหนัก
‎พวกลูกๆ เจอกุญแจรถเวรตะไลคุณแล้ว!
‎ผมติดงานอยู่ตอนนี้!
‎แต่ถ้าเป็นนางแบบวิคตอเรียส์ ซีเคร็ตล่ะก็
‎"มีอะไรเหรอ มีอะไรที่รัก
‎คุณฆ่าแม่ผมตายงั้นเหรอ
‎แหม ช่วงหลังๆ แม่ผมก็รู้สึกไม่ค่อยดีอยู่แล้วอะนะ
‎ต้องมีใครลงมือทำอะไรสักอย่าง
‎ขอบใจนะจ๊ะ
‎ผมรักคุณ"
‎แต่ถ้าเป็นผู้ชายที่รู้สึกว่า
‎เขามีระดับความหลงใหลเดียวกันกับเมียเขา
‎"มีอะไรเหรอที่รัก คุณอะไรนะ
‎คุณฆ่าแม่ผมเหรอ
‎แหม ช่วงหลังๆ แม่ผมก็รู้สึกไม่ค่อยดีอยู่แล้วอะนะ
‎ต้องมีใครลงมือทำอะไรสักอย่าง
‎ขอบใจจ้ะ
‎ผมรักคุณ"
‎ขอบใจจ้ะ
‎ฟังนะครับ ผมจะขอบอกตรงๆ กับคุณ
‎เมียผมเคยอยากขอหย่าผม
‎เราอยู่ด้วยกันมาสิบปี
‎เธอต้องการหย่าขาดจากผมทุกๆ สามเดือน ‎มาตลอดสิบปี
‎มันจะเกิดขึ้นอีกครั้งในอีกสองสัปดาห์ ‎ผมรู้ดี
‎ผมชินแล้ว ผมเอาอยู่
‎เฮ่ ผมแก่เกินกว่าจะยอมแพ้ จริงๆ ครับ
‎มันยากตอนคุณแต่งงานกับคนที่เด็กกว่า
‎เพราะพวกเขายังมี... ความหวัง
‎นึกออกปะครับ
‎มันยากที่จะกำจัด
‎หลังจากใช้ชีวิตแต่งงานสองปี ‎เมียผมพูดกับผมว่า
‎"มันไม่เห็นจะดีขึ้นเลย
‎ไหนคุณว่ามันจะดีขึ้น ‎แต่มันไม่เห็นดีขึ้น
‎ไม่ดีขึ้นเลย ไม่เห็นจะดีขึ้น
‎ฉันจะมัวทนอยู่ทำไมกันเนี่ย ฮะ
‎สูญเสียวัยเยาว์ของฉันไปเรื่อยๆ ‎บ๊ายบายความสาว บ๊ายบาย"
‎ผมก็แบบ ‎"ที่รัก คุณต้องผ่านจุดเลวร้ายที่สุดไปให้ได้
‎จุดเลวร้ายสุดคือสามปี
‎คุณผ่านมันไปได้ คุณก็รอด ‎'ขอบคุณพระเจ้าที่เราทนมา'
‎เพราะคุณก้าวข้ามจุดเลวร้ายสุดแล้ว"
‎หลังสามปี ‎"โอเค เราผ่านจุดเลวร้ายที่สุดมาแล้ว
‎แต่มันไม่ยักกะดีขึ้น ไม่ดีขึ้นเลย ‎ทำไมฉันยังต้องทน
‎ปล่อยความสาวให้ร่วงโรยด้วยล่ะ"
‎มันแบบ "คือว่าที่รัก ผมไม่ได้บอกคุณ
‎ที่ผมหมายความจริงๆ ก็คือห้าปี
‎ตอนนั้นแหละที่เราจะมีประวัติศาสตร์ด้วยกัน
‎ห้าปี ขอบคุณพระเจ้าที่ผมไม่ยอมแพ้ซะก่อน"
‎หลังจากห้าปี
‎"โอเค เรามีประวัติศาสตร์กันแล้ว
‎แต่มันไม่ใช่ประวัติศาสตร์ที่ดี
‎มันไม่ดีขึ้นเลย ทำไมฉันถึงต้องทนอยู่ยังงี้
‎ความสาวของฉัน บ๊ายบายความเยาว์วัย"
‎ตอนนั้นเองที่ผมต้องบอกเธอ ‎"ฟังนะที่รัก มันง่ายที่จะยอมแพ้
‎คุณจะล้มเลิกเสียตอนนี้ก็ได้ ผมห้ามคุณไม่ได้
‎คุณจะหาผู้ชายคนใหม่ ง่ายออก
‎คุณสวย คุณสุดยอด คุณเหลือเชื่อ
‎คุณอ่อนเยาว์ ความสาวของคุณ ‎คุณมีความเยาว์วัย
‎คุณจะหาผู้ชายคนใหม่ได้ปุ๊บ
‎แล้วคุณก็จะมีความสัมพันธ์แบบเดิมกับเขา
‎แบบที่คุณมีกับผม ‎แล้วคุณก็จะเบื่ออีก
‎'เมื่อไหร่มันจะดีขึ้น ความสาวของฉัน!'
‎แล้วคุณก็จะชิ่งหนีไอ้หมอนั่น ‎คุณหาผู้ชายคนใหม่สบายมาก
‎คุณสุดยอด คุณสวย คุณเหลือเชื่อ ‎คุณจะหาผู้ชายคนใหม่ได้ปุ๊บ
‎แล้วคุณก็จะมีความสัมพันธ์เดิมๆ กับเขา
‎ที่คุณเคยมีกับไอ้หมอนั่น ‎ที่คุณเคยมีกับผม
‎หรือไม่คุณก็จะตระหนักได้
‎ว่าปัญหาทั้งหมดนี้ที่คุณมี ‎แม่งไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมเลย!
‎หาคำตอบเอาเองสิวะ!
‎ผมทำคุณมีความสุขขึ้นได้ ‎ผมทำคุณมีความสุขไม่ได้
‎คุณต้องรับผิดชอบความสุขตัวเอง
‎บางทีคุณอาจไม่รู้ ที่รัก ‎ว่าผมเป็นเจ้าชายรูปงามของคุณ
‎เข้าใจปะ บางทีคุณอาจไม่รู้ ‎ว่าเจ้าชายรูปงามของคุณ
‎จะหน้าตาออกมาเป็นผู้ชายอย่างผม
‎แก่พอๆ กับผมและเตี้ยพอๆ กับผม ‎แต่ผมเป็นเจ้าชายรูปงามของคุณ
‎ผมยังไม่ได้บอกส่วนสุดท้ายกับเธอครับ ‎แต่ผมโคตรใกล้ถึงจุดนั้นแล้ว
‎เข้าใจที่ผมพูดใช่ปะ
‎ตอนผมพูดว่ามันขึ้นอยู่กับเราแต่ละคน ‎ที่จะหาสิ่งที่ใช่ ที่จะมีความสุข
‎ส่วนที่ว่า "มากกว่าเดิม" มันอยู่ที่เราครับ
‎จริงๆ ครับ ที่ว่า "มากกว่าเดิม"
‎และอย่าทำให้มัน "ไม่" ไม่มีความสุข
‎ทำให้พวกเขาสุขมากกว่าเดิม
‎เข้าใจผู้หญิง นึกออกไหมครับ ‎ฟังสิ่งที่เธอพูด
‎อย่าทำสิ่งที่เธอพูด ‎เพราะเธอไม่ได้หมายความยังงั้น
‎แต่ให้คิดหาคำตอบเอาเอง ‎ว่าเธอพูดอะไรของเธอกันแน่วะ
‎เพราะผู้หญิงชอบพูดด้วยรหัส
‎และมันขึ้นอยู่กับเราที่จะถอดรหัสให้ออก
‎ถึงสิ่งที่สมบูรณ์แข็งแรงที่สุดในความสัมพันธ์
‎เหมือนตอนที่เมียผมพูดกับผมว่า
‎"ฉันจะลงไปชั้นล่างและดื่มน้ำสักหน่อย"
‎ที่เธอกำลังพูดจริงๆ ก็คือ ‎"ลงไปชั้นล่างแล้วเอาน้ำให้ฉันทีสิ"
‎และตอนผมพูดว่า ‎"คุณจะให้ผมลงไปเอาน้ำให้เหรอ"
‎ที่ผมกำลังพูดจริงๆ ก็คือ ‎"ได้โปรดอย่าให้ผมต้องลงไปเอาน้ำให้คุณเลย"
‎ชั้นล่างมันหนาวจะตายชัก
‎ผมไม่ได้ใส่กางเกงซะด้วย
‎ผมต้องหยิบกางเกงมาใส่"
‎ตอนเมียผมพูดกับผมว่า
‎"ฉันเหนื่อยมากจริงๆ"
‎ที่เธอกำลังพูดจริงๆ ก็คือ
‎"เอาไอ้จู๋ไปไกลๆ ฉันเลยไป๊!
‎เอาจู๋ถูหลังฉันอยู่ได้!"
‎น่าเกลียดชะมัด ขอโทษทีครับ
‎แต่ผู้ชายก็พูดเป็นรหัสเหมือนกัน
‎เช่นตอนดึกดื่น ผู้ชายจะพูดเป็นรหัส
‎"ที่รัก จะว่าอะไรไหมถ้าผมหรี่ฮีตเตอร์ลงหน่อย
‎แค่นิดหน่อยเองน่ะ
‎ฮีตเตอร์ นิดนึงได้ปะ
‎หรี่ฮีตเตอร์นิดหน่อยเองได้ไหม"
‎สิ่งที่พวกเขาพูดจริงๆ ก็คือ ‎"ผมว่าผมกำลังจะตาย!
‎ผมใช้เวลาสี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ‎นอนแผ่บนพื้นห้องครัว
‎ผมเป็นชีเปลือยแล้วเนี่ย ‎จะให้ลอกผิวหนังออกด้วยไม่ได้มั้ง"
‎เมียผมจะพูดกับผม
‎"ฉันรู้สึกถึงสิ่งสุดประหลาดกลางดึก"
‎แล้ว "มันอะไรเหรอ"
‎"ฉันสัมผัสสายลมเย็นพัดใส่ฉัน"
‎และผมต้องพูดว่า "โอ้ แย่จังเลยเนอะ ‎อะไรเหรอ
‎ใครจะไปอยากโดนลมเย็นโกรกตอนนอนหลับ
‎ลมพัดโชยเย็นสบายเนื้อสบายตัวคุณ
‎ผมจะไปดูหน้าต่างให้แล้วกัน"
‎นั่นแหละที่ผมพูด
‎มันไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากจะพูด
‎ไอ้ที่ผมอยากจะพูดคือ
‎"ก็มันเรียกว่าแอร์ไงล่ะโว้ย!"
‎คุณนอนหลับเป็นตาย ผมเลยย่อง
‎ไปเปิดแอร์เฮงซวยนั่นไงล่ะ
‎เพราะผมจะละลายอยู่แล้ว!
‎ผมหนักกว่าคุณตั้ง 50 ปอนด์!
‎คุณใส่เสื้อหนาวนอนก็ยังหลับลง"
‎ผมทำให้มันดีกว่าเดิมได้
‎รู้ปะครับ ทำให้มากกว่าเดิมได้
‎คืนออกเดตของเราห่วยแตก ‎ขอพูดตรงๆ นะครับ
‎ผู้หญิงที่คุณอยู่ด้วย ‎เธอมอบทุกสิ่งอย่างให้คุณ
‎ชีวิตของเธอ ความเยาว์วัยของเธอ
‎อุทิศชีวิตของเธอ ทำให้มันสุดพิเศษ
‎ผู้หญิงต้องการสิ่งนั้น
‎คุณต้องทำให้พวกเธอรู้สึกพิเศษ นึกออกไหม
‎ผมทำพังอีกรอบตอนวันคริสต์มาส ‎ผมจะเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง
‎ผมรอจนกระทั่งดึกดื่น
‎มันไม่ดีหรอกนะพวก
‎เมียผมเข้านอนไปเรียบร้อยแล้ว ‎เธอเข้านอนแล้ว กำลังจะหลับ
‎และตอนนั้นผมตัดสินใจจะโรแมนติกซะหน่อย
‎ตอนนั้นผมตัดสินใจแอบขึ้นไปบนเตียง
‎แล้วว่า "ที่รักจ๋า...
‎ใช่ คุณจริงด้วย คุณจริงๆ โอเค ใช่คุณแน่
‎ใช่ ดีจัง จับโดนแล้ว
‎ที่รักจ๋า สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎คุณอยากจะมีอะไรกันหน่อยไหมล่ะ
‎มันวันคริสต์มาสนะ"
‎"สุขสันต์วันคริสต์มาส
‎ไม่"
‎"แต่มันวันคริสต์มาสนะ"
‎"ฉันไม่แคร์"
‎"คุณไม่ต้องทำอะไรมากหรอกน่า"
‎"แปลว่าอะไรเหรอ"
‎"ขอบใจสำหรับข้อเสนอ ไม่ ขอบใจ
‎แต่ขอบใจนะ ขอบใจ"
‎"เถอะนะ"
‎"จะบอกคุณให้นะว่าวันนี้ฉันเจออะไร โอเคไหม"
‎ตอนที่คุณกำลังนอนหลับอุตุอยู่
‎ฉันตื่นนอนและห่อของขวัญให้พวกลูกๆ จนเสร็จ
‎แล้วตอนที่คุณติดคุยโทรศัพท์เฮงซวยนั่นอยู่
‎ฉันจับลูกๆ แต่งตัวไปงานปาร์ตี้
‎แล้วตอนที่คุณยังคุยโทรศัพท์เฮงซวยไม่เลิก
‎ฉันจัดแจงทำอาหารสำหรับปาร์ตี้
‎และตอนที่เรากำลังแกะของขวัญ
‎และคุณแกล้งทำเป็นถ่ายวิดีโอ ‎แต่ที่ไหนได้ยังแอบคุยโทรศัพท์เฮงซวยนั่น
‎เราแกะของขวัญกันเสร็จ ‎และเราเล่นกัน
‎และหลังจากนั้นฉันพาลูกๆ ไปอาบน้ำ
‎อ่านนิทานให้พวกแกฟัง ‎แล้วพาพวกแกเข้านอน
‎แล้วฉันก็ได้จัดแจงอาบน้ำ
‎และตอนนี้ฉันพร้อมจะหลับแล้ว
‎และทีนี้หลังจากทั้งหมดที่ว่ามา
‎คุณหวังจะให้ฉันเนื้อเต้นที่จะมีเซ็กซ์กับคุณ
‎เพื่อที่ฉันจะต้องไปอาบน้ำซ้ำอีกรอบรึไง
‎ขอบใจ ไม่ล่ะ ขอบใจ"
‎"ถ้าเอากันป่านนี้เสร็จไปแล้ว
‎พูดจริงๆ ป่านนี้เสร็จไปแล้ว ‎ผมพูดจริงนะเนี่ย
‎เสร็จก่อนจะพูดถึงเรื่องอาบน้ำซะอีก
‎ผมเสร็จก่อนพูดถึงตรงนั้นซะอีก ‎สาบานได้ เราไม่ต้อง..."
‎ไม่ นั่นปัญหาคุณ ไม่ใช่ปัญหาฉัน"
‎คือผมขอพูดตรงๆ นะ คือ...
‎ผมเคลิ้มกัญชามาน่ะ
‎แต่พี้เพื่อการแพทย์น่ะ
‎เพื่อการแพทย์ ผมต้องพี้จริงๆ
‎แต่ผมไม่ได้ใส่กางเกงน่ะสิ ‎ผมน่าจะบอกคุณด้วยเหมือนกัน
‎และผมลงชั้นล่างไปที่ตู้เย็น ‎และเปิดตู้เย็นออก
‎เห็นพายฟักทองกินแล้วครึ่งนึงก่อนหน้านี้อยู่ในนั้น
‎เห็นกระป๋องวิปครีมตรงนั้น
‎ทีนี้ด้วยความที่ไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
‎ผมก็หยิบวิปครีมแล้วก็...
‎เพราะหนึ่งชั่วโมงก่อน ‎ผมกินไวอากร้าเข้าไปน่ะสิ
‎ผมไม่รู้ว่ามันจะออกหัวออกก้อยยังไง ‎แต่ผมมองในตู้เย็น
‎และผมเห็น
‎มะพร้าวขูดฝอยในนั้น
‎แบบว่า "โอ้ เย่"
‎และมันติดหนึบดีแฮะ
‎ก็ไม่ทั้งหมดแต่ก็มากพอละนะ นึกออกปะ
‎และผมแบบ...
‎"มันต้องมีช็อกโกแลตชิปในตู้เย็นสิวะ ‎ต้องซุกตรงไหนสักที่
‎มันมีช็อกโกแลตชิปเสมอแหละ" ‎และมันก็มีช็อกโกแลตชิปจริงๆ
‎อยู่นั่นไง!
‎ผมเลยหยิบช็อกโกแลตชิปมา ‎แล้วเอามาโรย
‎ชิ้นโตๆ ร่วงหมดแต่ชิ้นเล็กๆ เกาะหนึบดี
‎ต้องชิ้นเล็กๆ นั่นแหละเคล็ดลับครับ ‎ต้องชิ้นเล็กๆ
‎และผมพูด "ถ้ามีคาราเมลในตู้เย็นด้วยล่ะก็
‎ผมคงโคตรมีความสุขสุดขีดไปเลย เอาจริง"
‎และมันก็มีคาราเมลในนั้นจริงๆ! ‎มีคาราเมลครับ!
‎ผมหยิบคาราเมลมาแล้วพูดว่า "ร็อบบี้!
‎ร็อบมหาประลัย!
‎ร็อบปืนโต!
‎ร็อบบี้!
‎ร็อบสเตอร์!
‎ร็อบบี้!
‎แล้วใครเดินมาตรงนั้นล่ะ
‎เมียผมน่ะสิ
‎"ก็ได้
‎ฉันว่าฉันคงต้องลองดูสักหน่อยแล้วล่ะ"
‎"ทำเองเหอะ!"
‎ขอบคุณทุกคนมากครับ ผมซาบซึ้งใจจริงๆ
‎ขอบคุณครับ
‎โอเค
‎สุภาพสตรีและบุรุษ ‎ผมมีของขวัญมาฝากคุณครับ
‎แต่ที่จริงแล้ว เป็นของขวัญสำหรับผม
‎หนึ่งเดียวคนนี้ ลูกสาวผมครับ
‎แอล คิง
‎ขอบใจลูก
‎พ่อแค่อยากจะบอกลูก ‎ว่าพ่อเคยเป็นร็อบ ชไนเดอร์
‎และตอนนี้พ่อเป็นพ่อของแอล คิง
‎และพ่อรักลูก
‎เราไม่เคยร้องเพลงด้วยกัน ‎ต่อหน้าสาธารณะมาก่อน
‎และพ่อคิดว่าบางทีคืนนี้ ‎อาจจะเป็นค่ำคืนที่ดีที่จะลองดู โอเคนะ
‎นี่เพื่อเขานะคะ
‎- พ่อขอรับไว้แล้วกัน ‎- คุณทำได้!
‎เพลงสรรเสริญ
‎เจ้าตัวตลกหลากสีสัน ‎ที่คนเขาเรียกกันว่ามนุษย์ทราย
‎เดินย่องเขย่งไปที่ห้องฉันทุกค่ำคืน
‎เพียงเพื่อโปรยปรายภาพฝันเฟื่อง
‎และเพื่อกระซิบกระซาบ
‎"จงเข้านอนเสียเถิด
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี"
‎ฉันหลับตาลง
‎และลอยละล่อง
‎สู่ราตรีแห่งเวทมนตร์
‎ฉันพูดนุ่มนวลแผ่วเบา
‎คำสวดภาวนาอันเงียบงัน
‎เหมือนที่นักฝันชอบทำ
‎และฉันก็หลับผล็อยไป
‎เพื่อปล่อยใจฝันหวานถึงเธอ
‎ในห้วงความฝัน
‎ฉันเดิน
‎ไปกับเธอ
‎ในห้วงความฝัน
‎ฉันพูดคุย
‎กับเธอ
‎เพียงก่อนหน้า
‎จะอรุณรุ่งสาง
‎ฉันตื่นขึ้น
‎เพื่อพบว่าเธอลาจากไป
‎ก็ฉันช่วยไม่ได้
‎ถ้าฉันฟูมฟาย
‎ฉันจดจำได้
‎ว่าเธอพูดร่ำลาจากไป
‎มันเลวร้ายเกินไป
‎ที่ทั้งหมดทุกสิ่ง
‎จะเกิดขึ้นได้เพียง
‎ในห้วงความฝันฉัน
‎ตาลูกแล้ว ลูกรัก
‎เพียงแต่
‎ในห้วงความฝัน
‎ในความฝัน
‎อันงดงาม
‎ลูกสวยงามจริงๆ ขอบใจนะ
‎คุณทำได้!
‎ตลอดทั้งคืน!
‎(อุทิศแด่ความทรงจำ ‎ของ ดร.เรเน่ ลาพิดและเรย์มอนด์ ฟรานซิส)
‎อยากพูดทักทายไหมล่ะจ๊ะ
‎หวัดดีค่ะ!
‎หวัดดีค่ะ หนูชื่อ...
‎โอเค ผมจะ...
‎หวัดดีค่ะทุกคน
‎ขอบคุณมากครับที่มา นี่คือครอบครัวผมครับ
‎ผมรักพวกคุณ ขอบคุณมากครับ
‎ผมซาบซึ้งมากครับ เรารักคุณ
‎ขอบคุณมากครับ
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์