Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-FILM
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dit is het verhaal van mijn laatste en grootste wens.
Een droom die ik met mijn zoon wil delen.
Daar is dit notitieboek voor.
Dit boek schreef mama Marie voor kleine Tomy.
Hopelijk leert hij hoe belangrijk het is om jezelf te zijn.
En leert hij zijn verhaal kennen.
Hopelijk kan ik het afmaken.
Deze kant op.
Pardon.
Ga naar de wachtkamer. Ik kom u halen.
Ja, dit is haar tas…
TRAUMAKAMER
Bedankt.
Fede, ik wil hier niet blijven.
De verzekering moet ons hier een kamer geven.
Prima, maar bel ze en maak ze gek.
Ik word een halfjaar behandeld. Ik wil een bed.
Ik maak ze gek tot ze luisteren.
Maak ze helemaal gek. -Ja, doe ik.
Heb je Tomy gesproken? -Ja. Hij werd net wakker.
Je vader weet dat ik hem ophaal.
Heb je de artsen gesproken? -Ja.
En?
Ze gaan je iets van 'lactilose' geven.
Iets voor darmobstructie.
Moet ik hier blijven? -Tot het aanslaat, denk ik.
Ik ben niet dom. Ik heb m'n eierstokken laten verwijderen, niet mijn brein.
Ze nemen me niet op zodat ik weer kan poepen. Wat is er?
Nou.
'We moeten praten' wordt altijd gevolgd door iets ergs…
…maar nooit zoiets ergs als die ene keer.
Vlak nadat m'n baarmoeder werd verwijderd, moesten mijn eierstokken…
…en andere dingen worden getest. Ik wist dat er iets mis was.
Maar zelfs de chirurg durfde het niet te zeggen.
Alles voelt intenser en levendiger als je gaat sterven.
Je wilt voelen, proeven en liefhebben.
Maar tegelijkertijd is die intensiteit onhoudbaar.
Een ziek lichaam kan het niet aan.
Dus je moet iets zoeken om jezelf te amuseren en af te leiden.
Dan komt Twitter van pas, waar je urenlang dramatisch kunt doen of discussiëren…
…over tampons of maandverband.
Ik kan er ook vertellen wat me overkomt.
Kanker is net als de griep.
Je hoeft je niet te schamen, maar het is duizend keer erger.
Als je er niet over praat, ben je net iemand die zegt:
'Het is een lange en pijnlijke ziekte.'
LANG EN PIJNLIJK, JOUW PIK.
LAAT DAT LANG NATUURLIJK MAAR WEG.
Zodra ik het postte kreeg ik veel steunbetuigingen van onbekenden.
Ik wil niemand beledigen, maar ik haat de uitdrukking:
'Alles komt goed.'
Ga toch weg. Een kankerpatiënt zeggen dat alles goedkomt…
…is net als iemand in de woestijn zeggen dat er aan het eind een oase ligt.
Hij gaat morgen naar school.
Oké, ik help je in je bed.
Rustig.
Zo.
Je slippers.
Let op je infuus.
Mag ik de afstandbediening?
Met deze knop kun je vragen om thee of om naar de wc te gaan, of wat dan ook.
En deze is voor morfine. Zodra je pijn voelt, mag je ernaar vragen.
Wacht niet tot de pijn erger wordt. Vraag erom. Oké?
Bel maar als je iets nodig hebt.
Oké, bedankt.
Tot ziens. -Tot ziens.
En? Vind je je kamer mooi?
Mooi, hè?
Kijk, met uitzicht.
Wat zie je?
Niet veel.
Geen mooi uitzicht.
Blijf je hier slapen?
Natuurlijk.
Wat doen we met Tomy?
Dat heb ik geregeld. Jouw vader of mijn moeder brengt hem naar school.
Ik haal hem op, breng hem naar jou en breng hem terug.
Slaap je op die bank? -Ja.
Dan krijg je herpes.
Ik leen een slaapzak van Adrián.
Ze sturen ons weg. -Nee, overdag verstop ik hem.
Het komt goed.
Federico? -Ja.
Hoe gaat het? Diego Vigna, afdelingshoofd.
Hoe gaat het? Aangenaam. -Goed.
Op zondag draag ik geen werkkleding, maar maak ik wel een ronde.
Ziektes gaan altijd door. -Zeker.
Ik heb María net gezien. Ik wil wat bespreken.
Ze heeft geen darmobstructie. De bekkentumor drukt op haar duodenum.
Het gaat niet goed. Het is beter voor haar om in het ziekenhuis te blijven.
Gezien haar toestand kan een operatie of chemo niet.
Wat kunnen we doen? -We kunnen haar toestand verbeteren.
Ik gaf haar wat corticoïden om de tumor onder controle te krijgen.
Maar goed, dat is tijdelijk. Is er niets meer aan de ziekte te doen?
Er kan veel worden gedaan.
We kunnen haar pijn verminderen, dat is belangrijk.
We kunnen bij haar zijn. Dat is belangrijk.
In deze gevallen heb ik twee prioriteiten:
dat patiënten geen pijn lijden en zo snel mogelijk naar huis gaan.
Thuis afwachten is altijd beter…
…in een vertrouwde sfeer, omringd door dierbaren.
Sommige spinnen hebben twee ogen en andere meer.
En hoeveel poten hebben ze?
Ik weet niet hoeveel, maar daar moet ik naar kijken.
Mam.
Hoi. -Hallo.
Hoi.
Hé. -Geef me je tas.
Alsjeblieft. -Fijn dat je er bent.
Hoe gaat het? Hoe was het op school?
Ik ben niet naar school geweest. -Echt niet?
Wat cool dat je bij me op bezoek komt.
Ik ga nog kijken of er plek is op de school in de buurt.
Kijk uit, het is te hoog.
Dit bed is anders dan thuis. Het is een robotbed.
Ja, doe maar omhoog.
Ik moet mijn voeten hoog houden en mijn hoofd laag.
Dag.
Ik word dubbelgevouwen.
Ga maar door.
Dag.
Als ik op deze knop druk, ontploft hij.
Er valt een bom uit de lucht en die ontploft.
Goed idee, Tomy. Laat het bed ontploffen.
Niet doen.
IK KAN NIET NAAR HUIS
WANT IK HEB TWEE POMPJES EN DRIE ZUSTERS VOOR DE DIENSTWISSELING NODIG
EN DAARVOOR MOET IK EEN NIER VERKOPEN, IETS DAT NOG GEZOND IS.
Fede?
Ik wil graag een notitieboek.
Vraag Lourdes maar. Zij maakt ze zelf.
Een met een wolf op de kaft is heel schattig.
Ik wil wat voor Tomy opschrijven.
Oké.
We zeiden toch 10 uur. Hoe laat is het? Het is 10.20 uur.
Zo missen we het bezoekuur.
Dat duurt tot 12 uur, Maru.
Hoe gaat het? -Goedemorgen.
Tot hoe laat is het bezoekuur? -Tot 12 uur.
Oké.
Hallo, goedemorgen.
Hoelang duurt het nog?
Daar zijn ze.
Bitches. Ze hebben samen afgesproken. -Rustig maar.
Ik wist niet dat jullie samen gingen.
We wilden haar iets geven, een cadeautje.
Waarom dan? Wij hebben niets meegenomen.
We geven het wel samen.
Het is van iedereen. Prima.
Nee, wat? Ga nu iets kopen. -Waar haal ik nu iets vandaan?
Geen idee. Koop maar wat.
Er is een winkelcentrum twee straten verderop.
Meen je dat? -Nou.
Ik rij wel. -Jij gaat, ik ga naar het winkelcentrum.
Ik ga met je mee.
Waar ligt ze? -Tweede verdieping, 216.
216. Waarom doet ze zo? -Laat haar maar.
Hé, we gaan toch niet samen naar boven?
Nee, we gaan in groepjes. -Loop rustig mee.
Nee, naar rechts.
Fede.
Hoe gaat het?
Hoe is het? -Met jou?
Hoi. -Hoe is het?
Hoe gaat het? -Goed.
Goed? Je moet even wachten, want de dokter is nu bij haar.
Oké. -De rest komt ook.
Is iedereen er?
Ja. -Ja.
Mogen we samen naar binnen? -We kunnen het proberen.
Wil je zitten? -Nee.
Hoe is het met haar? -Goed. Rustig.
Heeft ze pijn?
Ze zegt een beetje. Ik hoop dat ze het trekt.
Je weet hoe ze is.
Ik heb een topkamer geregeld. Geweldig. Vijf sterren.
Dat is fijn.
Oké, prima.
Hoe voel je je vandaag? -Slecht.
Ik lig hier weer met 20 artsen op bezoek. Niemand kan iets doen. Ik wil dit bed uit.
Ik snap het. En de pijn dan? -Het valt mee. Ik kan het nog wel aan.
Ben je al naar de wc geweest? -Nee.
Oké. Dat houden we in de gaten.
Ik zet je omhoog zodat we op dezelfde hoogte zitten.
Kijk.
Hoe gaat het? -Heel goed.
Geweldig.
Eén vraag: Laat je me inslapen als dit ondragelijk wordt?
Daar praten we later wel over.
En dan bespreken we het één keer. Maar nog niet.
Hoelang moet ik nog wachten?
Waarop? -Op dat moment.
Nou, dat weet ik niet.
Niemand wordt te vroeg weggenomen.
Ik kan niets doen om het te versnellen.
Vind je deze kamer prettig? -Ja.
Ik wil dat het goed gaat.
Wat denk jij?
Waarom overkomt mij dit? -Het is jou niet overkomen.
Dit is allemaal van jou.
Het is geen virus, dat van buiten komt en je aanvalt.
Het is niet besmettelijk.
Deze kanker is…
…voor 100% van jou.
Hij heet María.
Zeg dat niet.
Nee, toch? -Nee.
Het is genetisch.
Sommige soorten kanker zijn gerelateerd aan gewoontes.
Als je drie pakjes per dag rookt, dan krijg je waarschijnlijk longkanker.
Maar meestal heeft het te maken met je genetische informatie.
Mogen ze naar binnen?
Dat zijn veel mensen. -Het zijn allemaal vrienden.
Het mag wel.
Kom mee. -Hallo.
Hoi. -Hoe gaat het?
Bedankt.
Hoe is het met haar? -Ze weet alles.
Ze besefte het snel.
Ik begin te zien wat voor relatie jullie hebben.
Een gezonde pathologische symbiose.
Geen probleem, dat heb ik ook met mijn vrouw.
Kijk Tomy, hier ligt je moeder in een superluxe vipkamer…
…die ik heb geregeld, want ik ben een genie.
Kijk naar die geweldige designstoelen.
Kijk naar deze vloer.
En ik laat je zien hoe de badkamer eruitziet.
Kijk nou, marmer.
Marmer.
Zo indrukwekkend.
Nou, en hier ligt je moeder…
…die, zoals wel vaker, weinig tijd voor me heeft.
Ze houdt zich van de domme, kijkt op haar telefoon en twittert of zo.
Altijd hetzelfde.
En we zijn hier met al onze vrienden. -Doe je best.
Ik stel ze aan je voor.
Dit is Shoy. -Voet.
Ze is een vooraanstaande psycholoog. -Nee, hou op.
Wat nou? -Ik ben geen psycholoog.
Wat dan? -Therapeut.
Ze gaat je slaan. -Nee.
Ze is een lacaniaanse therapeut. Het spijt me.
Het is erger.
Dit is Paula. -Hallo, Tomy.
Ze is schrijver. -Ja.
Je gaat haar boek lezen omdat ze je moeder erin noemt.
Dit is Charlie.
Hoi, Charlie.
Dames en heren.
Meer dan een vriend. -Een broer.
Een broer, klopt. -Absoluut.
Let op je woorden.
Dit is Brenda. Ze is artiest.
Ze is eigenlijk 'zartiest', omdat ze alles en iedereen zat is.
Daar is ze. Ze is ontwerpster en tekenaar.
Een genie.
Dit is Vera, dames en heren.
Echt waar, ze is de directeur van een verzekeringsmaatschappij.
Ze is het hele jaar door bruin. -Echt waar.
Prachtig. -En dit is Leti.
Ze werkt bij de gemeente.
Als je problemen hebt, dan lost zij ze voor je op.
Ik regel het wel.
Kijk.
Dit is Agus.
Ze geeft journalistiek en danst de tango.
Ja. -Heel goed.
Dat is het. Schudden.
En dit is Roxi. -Ja.
Een huisvrouw, mensen.
Wat? Niet alleen dat.
Wat? -Ik ben ook maatschappelijk werker.
Maar je hebt je diploma niet gehaald. Of wel?
Trap hem in elkaar.
Maatschappelijk werker, sorry.
En dit is Maru.
Dit figuur stel ik niet voor, omdat je haar je hele leven moet tolereren.
Net als Hernán. Arme, lieve man. Hij koopt en verkoopt appartementen.
Hoe noem je dat? -Een broker.
Een broker. -Een makelaar.
Een makelaar. -Ja.
Hier zijn we dan.
We gaan beslissen of ze hier blijft of naar huis gaat.
Hier maken ze schoon. Het is net een huwelijksreis.
Ja, hoor. -Kijk nou, zoon.
Kijk naar het uitzicht dat we hebben. -Spectaculair.
Puur en goed cement. -Kijk naar het groene veld erachter.
Hier zijn we dan.
Met vrienden en we lachen ons kapot.
Zo is je moeder…
Zo'n figuur is je moeder.
Dit figuur.
En daarom hou ik zo van haar.
Dag, zoon.
Mensen zeggen constant dat ik zo dapper en sterk ben.
Wat ik doe, is de enige optie. Wat moet ik anders?
Wegkwijnen in zelfmedelijden?
Ik kan beter erover twitteren.
Ik voel me eigenlijk constant slecht.
Het is alsof je altijd succes hebt, maar andersom.
Nog een oog.
En…
We laten de pizza's nog wel even, want ik vind het leuk om ogen te maken.
ALLES IS KLOTE EN IK GA DOOD. HET KAN ZELFS MORGEN GEBEUREN.
DAT ZOU JAMMER ZIJN. IK HEB NOG STEEDS GOEDE GRAPPEN.
Die is blij en die is boos.
Die is heel blij. -En die?
Die is verdrietig.
Waarom? -Omdat zij blij zijn.
Welke is boos? -Rood.
En welke kleur is verdriet? -Die.
Zijn er drie blij en één verdrietig?
Heel goed.
Is die blij?
Nee.
Is die verdrietig? Drie zijn blij en die is verdrietig.
Nee, die is boos.
En die is blij.
Waarom is die boos?
Want hij wil de blij… de boze hier.
Die kleur is voor boosheid.
Juist. -En dit is blauw.
Voor verdriet.
Dat klopt.
Wat een pech om zo ziek te worden.
Ik ga onze wandelingen missen, waarbij we overal stilstaan.
Soms gingen we samen eten kopen, kochten we een ijsje…
…en werd je boos en wilde je niet meer lopen.
En wilde je midden op straat van de kinderwagen af.
Dat mis ik.
Je moet weten dat dat de mooiste momenten van mijn leven waren.
Ik hou van je.
Hallo, María. -Pardon.
Dit is Marina, ze is nieuw.
Ze is deze week begonnen en blijft hier een paar maanden.
Hallo. -Hallo, hoe gaat het?
Prima. -Hoe ging het vannacht?
Niet zo goed. Ik had pijn.
Ben je misselijk? -Dat ook.
Rustig maar. Dat lossen we op. -Oké.
Ben je al lang afgestudeerd? -In december pas.
Geweldig. -Ja.
Welke specialiteit? -Cardiologie.
Hallo. -Hallo, dokter.
Hoe gaat het? -Niet zo goed.
Ze heeft wat pijn.
Eens kijken.
Hier? -Ja.
Steekt het? -Ja.
Als het heftiger wordt, moeten we wat morfine geven.
Kunnen we daar niet even mee wachten?
Waarom? Het zal de pijn verlichten.
Weet ik niet, maar het is niet zo erg.
Dan voel je je beter. Gun het jezelf.
We moeten wat gaan regelen. We weten niet hoelang ze hier blijft.
Tot haar lichaam het aankan.
Maar je kent Marie.
Op een dag is ze er klaar mee. Dan wil ze alles regelen, zelfs het tijdstip.
Dit gaat niet om Marie. Het gaat om Tomy en jou.
Ik heb Tomy's school geregeld met mijn moeder en Maries vader.
Niet alleen school. Je moet ook eten.
En niet alleen brood. Wat ga je doen als je hier twee maanden moet blijven?
Wij wonen te ver weg om bij ons te eten.
Perfect. Bedankt, ik red me wel. Ja.
Maar je hebt schone kleren nodig.
Laat me met rust. Het is zwaar.
Heb je al 2 weken niet gedoucht? -Boeit dat?
Dat is ranzig. -Maru heeft gelijk.
We moeten wat regelen.
Ja, bezoekuren bijvoorbeeld.
Je kunt hier niet de hele dag zijn. -Goed.
Ik begin een groepschat zonder Marie met de 12 meiden en Charlie.
We plannen voor de hele week alle bezoeken in.
Hallo?
Wie is dit?
Hallo, hoe gaat het?
Ja, ze heeft het ontvangen.
Ze vond het mooi.
Heel erg bedankt.
Dag. Dat was Lu, zij heeft het notitieboekje gemaakt.
Een vriendin uit een andere groep, toch?
Van de borduur- en handwerkgroep. Die onzin. Ze is wel tof trouwens.
Ze borduurt, maar ze is tof.
Ik heb elke dag nieuwe kwaaltjes. Nu doet mijn rug veel pijn.
Ja, je ligt veel in bed. We proberen een luchtmatras te regelen.
Gisteren had ik dit niet. -Rustig.
Nee, je lichaam is kwetsbaarder. Je bent gevoeliger.
Hou het infuus vast.
Lekker weertje, hè?
Ja, het is zonnig.
Ik wil het zien.
Kun je alleen lopen? -Ja.
Gaat het?
Er komt daar een enorme hijskraan.
Gaan ze daar iets bouwen? -Een winkelcentrum, zeggen ze.
De wereld gaat verder zonder ons, maar dat moeten we accepteren.
Of hoeft dat niet eens?
We zijn zo irrelevant voor het universum dat het niet boeit of we het accepteren.
Of je nou meegaat of niet…
…zelfs als je een gemetastaseerd carcinoom wilt afremmen…
…om te zien dat je zoon de basisschool haalt…
…de wereld gaat gewoon verder, en zelfs steeds sneller.
Wat is er, María? Wat heb je nodig?
Ik moet nu naar het toilet. Ik moet overgeven.
Wat was dat?
Kom mee.
Het is een slecht idee om daar te gaan kamperen.
Als je blijft braken, krijg je een katheter.
Oké. -Oké?
Beter? -Ja.
Voel je je beter? -Ja.
Bel maar als je iets nodig hebt.
Oké. -Oké?
Ik heb niks gezien. Ga maar slapen.
Bedankt.
Waarom riep je mij niet?
Omdat je diep lag te slapen en jij moet rusten.
En omdat ik alleen naar de wc moet kunnen lopen.
Dat moet kunnen.
IK HEB MEER UITGEKOTST DAN GEGETEN.
HET IS INDERDAAD ONMOGELIJK OM TE KOTSEN ZONDER TE GAAN HUILEN.
IK HUIL NOOIT BIJ MIJN KIND, MAAR IK BEN OOK MAAR EEN MENS.
SOMS KAN IK HET ALLEMAAL OOK NIET MEER AAN.
GELUKKIG WIL MIJN LICHAAM DAT IK 14 UUR SLAAP.
WANT IK WORD HELEMAAL OPGEFOKT ALS IK OP M'N BED ZIT
EN HELEMAAL NIKS KAN DOEN.
IK HEB VANNACHT M'N MAAG LATEN LEEGPOMPEN. ECHT EEN AANRADER. IK VOEL ME HEERLIJK.
IK VIND HET LEUK WAT JE ZEGT.
HOPELIJK KOMT M'N KONT TERUG. DAT IS BELANGRIJK.
GOEDENAVOND, SOMMIGE MENSEN HEBBEN EEN KRUISJE BOVEN HUN BED.
IK HEB MIJN SERUM.
MORGEN BEANTWOORD IK MEER BERICHTEN.
NU GA IK MIJN BOEK AFMAKEN. VOORDAT IK…
Ik ben gek op je sterke dijen…
…je Mick Jagger-kapsel en je mond die op de mijne lijkt.
Je bent net als ik toen ik klein was, maar dan gelukkiger.
Is mijn wens uitgekomen?
Ik wil graag ver weg…
…naar een veld waar je kunt schreeuwen en rennen.
HOOFDSTUK 21: RARE GEDACHTEN
Ik ben jaloers op de mensen die je zien opgroeien.
Gefeliciteerd met het artikel over je vrouw.
Wat? -In de Clarín. Heb je het niet gezien?
Nee. -Ik breng het wel.
Dit is het.
VROUW RAAKT MENSEN OP TWITTER
Van wanneer is dit? -Vandaag.
MET HAAR STRIJD TEGEN KANKER
Hou maar.
Ik breng hem terug. -Prima.
Marie.
Ja? -Je staat in de Clarín.
Wat is dit?
Wie is de auteur? Ken je haar?
Nee. Heb je het gelezen? -Ja. Het is een geweldig artikel.
Echt? -Ja, ik meen het.
Hoe gaat het, Maru?
Ik heb echt geen idee.
Het staat in de digitale krant. Het artikel is de hele cover.
Ja, hier komt ze.
Hoi, hoe gaat het?
Nee, ik heb geen idee.
Vraag maar aan de meiden.
Zie je wel? Ik word beroemd. Te laat.
Oké.
Zie je straks. Tot vanmiddag. Kusjes.
Gaan ze ons nu lastigvallen met interviews?
Wat heb ik gehoord?
Heb je het gezien? -Ben je nu een ster?
Hoi. -Niet te geloven.
Toch?
Word je beroemd vanwege kanker en niet vanwege je kont.
Niet te geloven.
Zo'n mooie kont.
Mijn buik doet pijn.
Kom je wel alleen op dit bed? Het is je gelukt.
Kun je m'n rugleuning omhoog doen, Hernán?
Hebben andere media gebeld? -Ja, maar ik heb geen tijd voor onzin.
Wie heeft je gebeld? -Een ochtendshow.
Welke? -Van Channel 11.
Vero Lozano's show? -Ja. Vero Lozano.
Dat ga je toch doen? -Nee. Waarom?
Waarom zou ik? -Iedereen kijkt ernaar.
En wat boeit mij dat? Wat maakt het uit?
Je hebt gelijk. Geen idee.
Heb je eten voor me? -Nee.
Na de vorige keer nemen we geen eten meer mee.
Maar Hernán heeft iets voor je. -Wat?
Ja.
De speaker.
Bedankt. -Nu heb je muziek.
Heel erg bedankt.
Nee, dit is die van jou. Voor op je werk.
Het maakt niet uit. Hij is nu van jou.
Bedankt.
Hallo. -Goedemorgen.
Goedemorgen. Weet u waar dr Vigna is? -Ik bel hem wel.
Dr Vigna, neem contact op met de informatiebalie.
Bedankt.
Bij de balie liggen spullen voor uw vrouw.
Spullen? Wat dan? -Cadeautjes.
Ik haal ze straks wel op. -Oké.
Hallo? Ja, dokter.
De man van de patiënt in kamer 216 zoekt u.
Oké, perfect. U kunt naar zijn kantoor boven.
Die spullen haal ik straks. -Ik geef het door.
Hallo.
Federico, kom binnen. -Pardon.
Mooi artikel in de Clarín. -Ja.
Bedankt dat wij erin stonden.
We wisten van niks. We kennen de journalist niet eens.
Ga zitten.
Dokter, Channel 11 wil María interviewen.
Live? Met camera's? -Ja.
Dat mag niet in dit ziekenhuis.
Je weet dat ik doe wat ik kan.
Maar je mag niet naar binnen met planten, in groepen of met kinderen.
Toch laat ik dat toe. Maar geen camera's.
De directie wordt dan link. -Ja.
Doe het interview anders telefonisch.
Misschien wel.
Dan ziet iedereen haar ook niet zo. -Dat maakt haar niet uit.
Het gaat erom wat ze zegt, toch?
Wanneer bellen ze? -Over drie minuten.
Doet het nog pijn? -Een beetje.
Ik vraag om morfine. -Nee, niet doen.
Anders heb je zo te veel pijn. -Het lukt wel.
Ik wil nu niks nemen, anders ga ik kwijlen als een gek.
Dat wil ik niet.
Dit is de zender. Deze show.
Social media is een eindeloze bron.
Niet alleen om je stemming te delen of om te protesteren…
Is ze al op tv? -Nee.
…maar ook om over ziektes te praten…
…om je te identificeren met iemand die hetzelfde heeft.
We hebben het bijzondere verhaal van María Vázquez gehoord.
Ze wordt tegen kanker behandeld en zit in de laatste stadia van chemotherapie.
Eierstokkanker. Ze vertelde dit via haar tweets. Leo leest ze voor.
We kijken naar tweets van María om haar te verwelkomen.
'Volgens de dokter helpt morfine.'
MARÍA VECHT TEGEN KANKER
'Ik laat je liever geen s*** zien.
Ik blijf liever leven, maar bedankt voor alle liefde.'
Ze is aan de lijn. María, hoe gaat het?
Vero en Leo hier. Hoe gaat het?
Hoi, Leo. Hoi, Vero.
Hallo, hoe gaat het? -Bedankt dat jullie me bellen.
Ik hoor niets. -Het resoneert. Wat nu?
Zeven maanden geleden had ik een ingrijpende operatie…
…een hysterectomie.
Alles werd weggehaald. Ik ben helemaal leeg.
Helemaal leeg vanbinnen.
Nog leger dan ervoor.
En vanaf dat moment begon ik met chemotherapie.
Dat hielp een tijdje, tot het niet meer hielp.
En nu kunnen ze niets meer doen.
We wachten tot het moment daar is.
Wachten tot…
Wat jij zegt is heftig, maar…
Het moment om te sterven, cru gezegd.
Ja, het moment om te sterven.
Jouw moment om te sterven. Is er echt niets meer tegen te doen?
Ik heb een zwakke gezondheid.
Ze kunnen me niet opereren en ik ben te zwak voor meer chemotherapie.
Maar ondanks dat ben ik op een plek waar ze goed voor me zorgen.
Het is er fijn. Ik word goed behandeld.
En María, gezien jouw tweets, heb je stemmingswisselingen gehad.
Je hebt humor, woede en ironie laten zien.
In welke stemming ben je op dit moment?
Nu ben ik vooral lollig, want voor mijn bezoek…
…doe ik een soort cabaret over kanker.
Dus tenzij je me in een emmer ziet kotsen…
…ben ik meestal omringd door gelach.
En je kind is drie, María…
…denk je aan hem als…
Ik denk veel aan hem en praat ook vaak met hem.
We nemen video's voor hem op.
Ik leg alles uit zoals het is. -Wat heb je verteld?
We vertellen dat mama over een tijdje niet meer hier is…
…maar dat ik altijd in zijn hart zal zijn. En hij zal het begrijpen.
En heb je een relatie?
We kijken naar jou en je man.
Die foto is van mijn bruiloft.
Ik ben in volle zonde getrouwd, omdat ik zeven maanden zwanger was.
En dat is Fede, ja.
Mijn man vergezelt me…
…zorgt voor me, hij is altijd bij me.
En toen je hoorde of ontdekte dat je eierstokkanker had…
…had je een positieve houding? Dacht je het te redden?
Positiever dan hoe ik het ontdekte.
Hoe ging dat?
Ik heb een echo laten maken…
…omdat mijn buik eruitzag alsof ik zes maanden zwanger was.
En de arts, je weet hoe artsen met elkaar praten.
Ze denken dat je niet beseft waar ze het over hebben.
Ze onderschatten patiënten soms. -Precies, ze onderschatten de patiënt.
Dus de arts zei tegen de echoscopiste:
'Op een schaal van "ik weet het niet", waar 45 veel is, wat denk je dat dit is?'
En die vrouw zegt: 'Dit zit op 100.'
María, hoe oud ben je nu?
Ik ben 42 en ik word 43 over 2 dagen.
Over 2 dagen word je 43.
Precies. Als ik het haal…
…word ik dan 43.
Je doet er zo grappig en ironisch over.
Ik weet niet of het je helpt of het je schild is…
…maar die kant blijft bovendrijven.
Nee, het helpt me niet.
En het is ook geen schild.
Zo ben ik gewoon.
Zo ben ik echt. Soms lachen mijn vrienden zich kapot…
…omdat ze me bezoeken en dramatischer doen dan ik.
Het juiste woord is acceptatie.
Het is accepteren en…
En de dood hoort bij het leven.
IK BEN ER NOG. IK BEN ALLEEN EVEN UITGEPRAAT.
ROEM MAAKT JE KAPOT.
IK WAARDEER DE SUGGESTIES VAN ALTERNATIEVE THERAPIEËN
MAAR SOMS IS DE TEERLING AL GEWORPEN.
IK GA NIKS GOOGELEN.
GEZONDHEID IS KLOTE.
MAAR ZE GAF ME WEL ZEVEN MAANDEN VOL PRACHTIGE MOMENTEN.
Zes. Ik heb vier, zes, zeven.
Zeven.
Zoveel?
Zeven is veel.
Eén, twee, drie, zeven, elf.
Veertien, zeven, elf, veertien, zeven.
Je bent heel grappig, Tomy. Je zegt zulke leuke dingen.
Maar ik herinner me ze niet, omdat ik de pil Suftamol krijg.
Neem er een. Het is trouwens aardbeienseizoen.
Mijn lichaam kan het niet aan, Maru.
Kom. Eentje maar.
Eentje maar. -Goed zo.
Wat is dit? -Ze hebben mijn matras vervangen.
Waarom? -Ik had te hard geneukt.
De meisjes en ik wilden nog zeggen…
…dat je het rustiger aan moet doen, want het is hier altijd feest.
Hé, Maru…
Ik wil dat Fede iemand heeft. Zorg jij daarvoor?
Ik wil dat hij neukt en gaat trouwen. Luister naar wat ik vraag.
Hij trouwde pas na 18 jaar met jou. Alleen seks is prima voor hem.
Nee, ik meen het. Serieus.
Ik wil niet dat hij depressief wordt.
Ik wil dat hij neukt.
Dat hij blij is en gaat leven.
Ondanks het feit dat ik m'n wimpers verlies, wat vreselijk is.
Ze hebben nog veel meer voor uw vrouw gebracht.
Nog meer? -Na de show. Ja.
Al ben ik mijn kont kwijt, 12 kilo afgevallen en veel spierkracht kwijt.
Toch voel ik me mooi. Kaal en lijkend op een skelet.
We stoppen alles in dozen.
Bedankt. -Er is meer.
Ik kom straks terug. -Oké.
Het lijkt onbelangrijk, maar als je je tanden poetst, crème opdoet…
…dan blijf je jezelf.
Kanker neemt je ijdelheid niet weg. Hoe ziet ik eruit?
Je ziet er geweldig uit. -Ja, natuurlijk.
Ze gaven me drie morfine-injecties.
Net of ik zweef.
Dit hadden we nodig. Die kat zie je overal.
Het is een maneki-neko.
Hij brengt geluk.
Wat heb ik nog meer gekregen? -Crème, en nog meer crème.
Hallo. -Hoi.
We brengen meer cadeaus.
Dit hadden we in de koelkast bewaard.
Veel cadeaus, hè?
Dat mogen jullie hebben. Ik eet het niet op.
Kijk of jij nog wat wilt, anders mogen zij het.
Je krijgt vitel toné.
Mozzarellasticks.
Nee. -Niet te geloven.
Worteltaart. -Nee.
En deze? -Wat is dat?
Een custardtaart met aardbei.
Tomy vindt dit vast lekker. -Jij ook.
Nee, neem alles maar mee. Maar hij eet die wel op.
Heel erg bedankt. We delen het met de andere verpleegsters.
Oké. -Bedankt.
Tot straks. -Tot straks.
Hé, Marie. -Ja.
Ze willen nog drie interviews.
Nee, het is genoeg.
Nee, bedenk maar iets om er onderuit te komen.
Het is genoeg zo.
Oké.
Je hebt zo'n goede timing om beroemd te worden.
Het lijkt een grap.
Ik ga met Néstor van de gemeenteraad praten.
Voor een invalidenkaart…
…zodat ik makkelijker kan parkeren en minder geld kwijt ben.
Oké. -Dag.
Ga je nu mank lopen? -Ja. Op deze manier.
Kun je Tomy meenemen?
Maru brengt hem.
We hebben elkaar in december 1991 ontmoet en sindsdien zijn we samen.
Lang leve de liefde.
Ik kan je niets beters wensen, mijn kind, dan zo'n liefde te vinden in je leven.
Kussen.
Twee tegen één, snap je?
Bijzonder, gepassioneerd, onstuimig.
Goal.
Uniek, liefdevol.
Een liefdevolle liefde. Mam, je bent zo gek.
Hoe ging de nacht? -Niet zo goed. Ik heb overgegeven.
Had je iets gegeten? -Aardbeien.
Mijn fout. -Nee.
Dat is goed.
Maar nu je moet overgeven…
…kun je het inademen en in je longen krijgen.
Dus ik ga een neussonde voor je regelen. -Oké.
Het is eerst wat irritant, maar je went er wel aan.
Gisteren vertelde je me over je reis naar Europa.
Misschien wordt het tijd voor sedatie?
Misschien.
Jij weet wanneer het zover is.
Ik maak Tomy's notitieboek af.
Ik heb nog een paar pagina's, tien misschien.
Volgende week misschien.
Zeg het maar, dan plannen we een datum.
Hoe zal het zijn?
Net als een gewone dag. Je merkt het niet eens.
We verhogen je dosis morfine.
We voegen een slaapmiddel toe en jij gaat slapen.
Word ik niet meer wakker?
We monitoren je en geven je de juiste dosis zodat je niet ontwaakt.
Bedenk van wie je afscheid wilt nemen.
Daar had ik niet aan gedacht.
ER KAN NIETS MEER WORDEN GEDAAN.
OP WEG NAAR HET EINDE MET EEN GLIMLACH EN EEN GEBALDE VUIST. MAAR DIT IS HET DAN.
IK BEN MORGEN JARIG. GEEN CADEAUS OF FELICITATIES.
IK WIL EEN MEXICAANS FEEST MET DAG VAN DE DODEN-SPULLEN.
's Nachts met kaarsen ziet het er cool uit.
Ja. Waarom maken we geen foto's om te posten?
Of is dat overdreven? -Nee.
Kom binnen.
Ik wil met je praten. -Wat is er?
Hoe gaat het met haar? -Charlie.
Wat zei de arts? -Niets, wat zou er zijn?
Soms raadplegen artsen elkaar, praten ze met elkaar.
Heb je een cadeau? -Ja.
Ze wilde geen cadeaus.
Het zijn de twee Puck-boeken die ze nog mist.
Oké, kom maar.
Ze slaapt.
Met alles wat ze haar geven.
We gaan naar het restaurant zodat ze kan rusten.
Ik kom zo.
Tot zo. -Hoi.
Ik dacht dat je sliep. -Nee.
Wat heb je daar?
Een hamburger.
Maar ik eet hem straks buiten wel op. -Ik krijg er geen trek van.
Hoi.
Eet maar hier.
Ik heb wat dingen waar je om vroeg. -Goed.
Ik las dit boek dat Charlie me gaf voor mijn verjaardag.
De twee Puck-boeken die ik miste. Dat hij dat heeft onthouden.
Hij is een genie.
PUCK WINT
Ben je thuis geweest? -Ja, Rosa was geweest.
Heb je haar betaald? -Nee, ik mag volgende week betalen.
Je krijgt de groeten.
Wat nog meer? Ik heb onze telefoonfacturen betaald.
Met toeslag, we waren te laat.
En het raam in Tomy's kamer lekt nog.
Als ik tijd heb, haal ik het er uit en maak ik het.
Oké.
De planten gaan goed. Je krijgt de groeten van ze.
Zet ze op de foto. -Doe ik.
Ik heb het schoolhoofd wat gegeven. Ze heeft ons geholpen aan een plek.
Zullen we een datum prikken?
Heb je Vigna gesproken? -Ja.
Hij zei dat we een datum konden kiezen.
Oké.
Bijvoorbeeld vrijdag.
Wat denk jij?
Oké.
We moeten eerst met Tomy praten.
Morgen of overmorgen.
Er zit iets achter elke afspraak.
Fede stemde ermee in bij me te blijven tot de dood ons scheidt.
Federico. -Hij las de kleine lettertjes niet.
Hoe gaat het?
Een notaris moet verklaren dat María instemt met terminale sedatie.
Is er een probleem? -Nee.
Je moet zoiets hebben. -Waar vind ik een notaris?
Bij de receptie kennen ze wel een kantoor.
Moet hij mee? -Ze weten wat ze moeten doen.
Ik ga meteen. -Laat maar weten. Ik blijf tot laat.
Hij wist niet dat het moment zo snel zou komen.
Maar het is tijd.
Waar zit de notaris? -Op de derde.
Bedankt.
Ik heb liever dat hij me meeneemt naar Parijs…
…maar het beste cadeau dat hij me nu kan geven…
…is mijn dood regelen.
Hallo.
Goedemiddag. -Ik zoek notaris Ceruolo.
Senior of junior?
Maakt niet uit. Het gaat om een verklaring.
Ga zitten. Ik zal het hem zeggen.
Bedankt. -Wacht hier.
Ik heb nog nooit in mijn leven zo'n liefdesdaad gezien.
Kom binnen.
Dank u. Pardon.
Goedemiddag. -Goedemiddag.
Hoe gaat het? Ga zitten. -Pardon.
Hoe kan ik u helpen? -M'n vrouw ligt in het ziekenhuis.
Ik heb een verklaring van u nodig.
Heeft u de tekst? -Nee, ik heb niets.
Het is een akte, dus ik heb de tekst nodig.
Maar niemand heeft me iets verteld. -Nou, eens kijken…
U kunt in het ziekenhuis om een voorbeeldtekst vragen.
Goed? -Oké, ik ga erheen en kom terug.
Nee, niet nu. Het is laat.
Het kan morgen. Goed? -Kan het vanavond nog?
Waar gaat het over? Is het urgent?
M'n vrouw is stervende en ze moet tekenen voor haar terminale sedatie.
Goed.
Ik wacht op u.
Dit is mijn visitekaartje. Ga doen wat u moet doen.
Ik wacht hier. Belt u mij als het langer duurt?
Heel erg bedankt. -Graag gedaan. Geen probleem.
Mijn kleren zijn voor jou.
Jij hebt de eerste keus. Alles is voor jou.
M'n moeders trouwjurk, haar tassen, antieke sieraden. Het is allemaal van jou.
Dan kun je de rest doneren of weggeven.
Of weggooien.
Doe wat je wilt.
Geef mijn borduursels aan Vera. Ze weet wat ze moet doen.
Make-up, kies jij maar.
Geef mijn Puck-collectie aan Agus, Paula's dochter.
O, ja. Gooi dingen weg.
Doe het genadeloos. Fede kan het niet.
Jij gooit dingen weg. Wat niet…
Dit is belangrijk.
Er ligt een Trío los Panchos-cd, Historia de un Amor.
Het titelnummer is ons nummer.
Dat luisterden we toen we net wat hadden.
Pak hem en laat hem verdwijnen.
Anders vindt hij hem, gaat hij toch luisteren en wordt hij depressief.
Jullie nummer is toch 'Contigo Aprendí'?
Nee. -Van Manzanero.
Nee. Gooi niet de verkeerde cd weg.
Nee, prima. Historia de un Amor.
Geef dr Molina een mooi cadeau.
Oké.
Molina.
Verpleegkundigen. Geef hun ook maar wat.
Charlie krijgt de droger.
Hij zal blij zijn. -Dat is het beste cadeau.
je bent niet langer bij me, schat
ik voel alleen maar eenzaamheid
Hou op. Daar word je depri van.
Ik ben klaar. Dat was het.
Oké?
Dr Vigna, kom naar de informatiebalie.
Hij komt hier. -Bedankt.
Dokter, hoe gaat het?
Dokter. Ik heb de tekst nodig die María moet tekenen.
Nee, vergeet dat. Kom, de directeur wacht.
Wat is er? -Het is vast op te lossen.
Nog een probleem? -Laat het maar aan mij over. Ik regel dit.
Zeg op alles 'ja'.
Nou, Federico, je weet dat we veel van María houden…
…en ook van jou.
Jouw standvastigheid in deze situatie is opmerkelijk.
Daarom proberen we het je zo makkelijk mogelijk te maken.
Toch, dokter? -Jazeker.
Bedankt, ik meen het.
Maar er is een delicate kwestie.
Je weet dat de grens tussen euthanasie en terminale sedatie erg dun is…
…en anders geïnterpreteerd kan worden.
Er zijn zelfs veel collega's die terminale sedatie afkeuren.
Vanwege de semantische kwestie…
…kunnen we het beter barmhartig noemen, en niet terminaal.
Ja.
In de euthanasiewet staat dat de arts terminale sedatie moet voorstellen…
…met toestemming van de patiënt of zijn familie…
…als hij of zij niet meer kan beslissen, als de pijn ondraaglijk wordt.
Of als de behandelingen niet meer aanslaan.
Maar we mogen niet zeggen dat we het over vijf dagen doen.
Dat impliceert dat de patiënt met de pijn kan leven.
Dat het niet ondraaglijk is en dat minder drastische methodes werken.
Luister Federico, dit is gebruikelijk in deze kliniek.
Ja, het is gebruikelijk.
Maar María is een publiek figuur.
De voorpagina van Clarín, tv-interviews.
Al dat social media-gedoe gaat viraal. Mensen verwarren alles.
Het zou me niet verbazen als iemand denkt dat we euthanasie plegen.
Pardon. Ik moet opnemen.
Luister.
Als ze mijn vrouw was…
…zou ik haar thuis de terminale sedatie toedienen.
En dit zeg ik niet als directeur.
Neem je haar mee naar huis?
De directeur zou zijn vrouw thuis de sedatie toedienen.
Nou?
Zo wil hij gewoon aardig overkomen.
Wat zei Vigna?
Dat hij het wel regelt.
Hij is afdelingshoofd. Hij moet iets kunnen doen.
Laat Vigna het regelen.
Ik ga Adrián bellen.
Adrián?
Adrián is diëtist, Fede.
Wat zal hij zeggen? Wat kan hij doen? -Maar hij is ook dokter.
Dat heeft hier niets mee te maken. Een diëtist…
Waarom sederen ze haar niet hier?
Door al dat gedoe wat ik je zei.
Dit heeft ze niet verdiend.
Natuurlijk niet.
Breng je haar naar huis? -Ja, dat is het plan.
Kom in de auto zitten.
Waar wil je heen met dit wrak? -Naar het noorden. Naar Jujuy in de zomer.
Hier kom je niet ver me. -Denk je dat?
Kom over een paar maanden maar kijken.
Ik zie het niet gebeuren.
Luister, Fede. Thuis sederen is niet zo simpel.
Het is meer dan sederen alleen.
Je moet haar in de gaten houden.
Je moet medicijnen toedienen.
Je moet haar in slaap houden, maar ook haar hydratatie verminderen. Snap je?
Dat kan vijf, zes, zeven dagen duren. Zelfs nog langer.
Dat valt tegen, hè?
Kan het ook sneller? -Euthanasie is sneller.
Ik kan een dokter voor je regelen.
Nee.
Toen dit begon, heb ik Marie beloofd dat ik dit zou doen.
Leg het me uit. -Oké.
Voordat je haar naar huis brengt…
…vraag je de dokter om een centraal infuus bij haar aan te brengen.
Het is een katheter die uitkomt in een grote ader boven het hart.
En als ze die al heeft? -Die heeft ze nog niet.
Maar dan hebben ze me door.
Is er iemand die je kunt vertrouwen? -Nee, niet hiervoor.
Ik weet het niet. Laat me…
En als ze die heeft, wat dan?
Als ze die heeft, haal je in de apotheek kaliumchloride.
Kaliumchloride. -Hoi, Fede.
Hoe gaat het met Marie? -Hoi, Estela. Het gaat.
Ik wil haar bezoeken.
Misschien ga ik volgende week naar haar toe.
Ik ga naar je moeder.
Oké. Ik haal je straks op. -Oké.
Geef haar een kus. -Doe ik.
Wat moet ik halen? -Kaliumchloride.
En dat geven ze me? -Ja, het is zonder recept.
Het helpt bij diarree, overgeven. Je krijgt het.
Breng het dan naar mij. Ik maak de spuit klaar.
Jij moet het alleen in de katheter injecteren.
Durf je dat te doen? -Ja.
Kun je sporen vinden bij een autopsie? -Ja, als ze een autopsie doen.
Maar ze doen geen autopsie bij terminale kanker.
En als ze geen centraal infuus krijgt?
Dan moet je het direct in haar infuus doen.
Dat duurt langer.
Probeer dat centrale infuus te regelen.
Dat is sneller. Het gaat naar je hart.
Dokter.
Hoe gaat het? -Kan ik je even spreken?
Breng het naar het lab. Ik zie je daar.
We gaan naar huis. -Bespreek dat met dr Vigna.
Ja, maar ik wil dat ze een centraal infuus krijgt.
En waarom dan?
Voor medicatie, als ze iets nodig heeft. -Wie heeft dat gezegd?
Haar dokter, onze huisarts.
Nee, laat hem ons bellen. Dat doen wij niet.
Er moet een medische reden voor zijn.
Laat hem ons bellen. -Oké.
Bedankt.
Wat zei Adrián?
Weet je nog wat we hebben besproken? -Ja.
Als iemand het moest doen, dan zou ik het doen.
Ja.
Het is wat kalium.
Het werkt direct.
Adrián maakt de spuit en ik spuit het in je infuus.
En als ze erachter komen?
Dat is onmogelijk, Marie.
Adrián…
…zei het me.
Ze doen geen autopsies op kankerpatiënten.
Kunnen we niet beter naar huis gaan? -Ja.
We doen het daar.
Als we naar huis gaan en ik sterf de volgende dag, dan hebben ze ons door.
Dan verliest Tomy ons allebei, omdat jij de cel in moet. Dat kan niet.
Heb je een hele fles whiskey opgezopen?
Hoezo ga je haar vermoorden? -Ja, ik doe het.
We hebben dit besproken.
Waarom zou ze haar afscheid 5 maanden uitstellen?
Wie had het over vijf maanden?
Of vijf dagen, het blijft een marteling.
Zo kan het niet langer.
Iemand moet haar kalium toedienen.
Heb ik gelijk?
Ik wil haar niet zo zien lijden.
Ik weet dat je haar moet doden, maar het klinkt hard als je het zegt.
Heb je dr Vigna gesproken?
Ik betrek hem er niet bij.
Hij zou het regelen. -Hij wilde van me af zijn.
Ik zocht je al. -Hoe gaat het?
Ik ga met Marie mee. -Oké.
Dr Vigna zei dat María dit formulier moest tekenen…
…om reanimatie te weigeren. Oké?
Zodra ze dit tekent, regelt hij de sedatie voor vrijdag.
Eindelijk. Het was een nachtmerrie.
Moet de notaris komen tekenen?
Nee, haar handtekening is genoeg.
Maar zet niks op social media.
Nee, zeker niet. -Goed.
Oké, bedankt. -Graag gedaan.
Marie, schat.
Je moet hier tekenen.
Waar? -Daar.
Daar.
Alsjeblieft.
Teken daar en ze sederen je vrijdag.
Dat is alles.
Wie heeft dit goedgekeurd? -Vigna.
Klaar?
Ik ga voor hij spijt krijgt.
Rustig maar. -Ik heb haast. Wat dacht je dan?
Wil je mijn afscheid regelen?
Daar is Roxy.
Hoi. -Hoi.
Hoi.
Ben ik de eerste?
Nee, Leti. -O.
Hoe was het? Waar hadden jullie het over? -Wat wil je dat ik zeg?
En jij? -Nee, ik wil als laatste.
Maar ik weet nog niet of ik naar binnen ga.
Ik weet het niet.
O, shit.
Oké.
Neem een clonazepam. -Ja. Mag ik er nog een?
Nee, twee? Dan ga je zo kwijlen.
Maar ze huilt veel. Misschien toch nog een.
Neem er een als je weggaat. -Ja, of later.
Liever… -Het is veel.
Ik geef het straks. -Oké, ik ga naar boven.
Succes.
Hallo, Roxy.
Hallo, Marie.
Ik ben een trut. Ze zeiden nog dat ik niet moest huilen.
Het spijt me.
Rustig maar, Roxy.
Ik heb nooit…
Het is de eerste keer dat ik zo afscheid neem.
Maak je geen zorgen.
Het is ook de eerste keer dat ik sterf.
Je bent altijd hetzelfde.
Kijk.
Ik heb ook een tatoeage.
Zo zal ik altijd aan je denken.
Als ik me omkleed, als ik ga douchen, als ik neuk.
Neem je Tomy mee op pad als je vrij bent?
Oké? Ga met Tomy wandelen.
Denk eraan. -Ja.
Doe je moeder de groeten.
Pardon.
Kom hier, Charlie.
Ik weet niet hoe ik afscheid moet nemen. Hoe gaat dit?
Fijn dat ik je heb gekend.
Geen idee. Alleen dat.
Hoe gaat het met de bouw? -Hij is gestopt.
Blijkbaar heb ik meer geld nodig.
Je moet hard werken, Charlie. Ik meen het.
Ga heel veel geld verdienen.
Ik wil je bedanken voor…
…alle jaren dat we elkaar kennen.
Jij bent de enige bij wie ik spontaan kon zijn.
Ik ben een atheïst net als jij, maar…
…als er leven na de dood is…
…stuur me dan een teken.
Ik weet niet…
Schrijf wat…
…op een beslagen spiegel in de badkamer.
Of in dat notitieboek dat je me gaf, bekleed met stof. Schrijf daar wat in.
Schrijf iets.
Waarom ga je niet als je nog iets moet doen?
Nee. Ik heb alles afgezegd.
Het is D-day.
Lucho. -Hoi.
Hoi mam, hoe gaat het?
Goed. -Hallo, schat.
Hoi. -Zal ik met je meegaan, Fede?
Nee, ga straks maar.
Ik laat Tomy trouwens alleen met Marie.
Ga zitten.
Het is een knopje voor als iemand hulp nodig heeft.
Als je erop drukt, hoor je een bel en dan komt iemand de lift maken.
Gaat dat hard? -Een beetje.
Een beetje? -Ja.
Niet erg?
Hallo.
-Hallo.
Hoi.
Hallo. -Hier.
Hallo.
Hoi. -Ik sta buiten als je iets nodig hebt.
Laat maar weten. -Oké.
Hoi. -Wie is die schedelman?
Hè? -Ik dacht…
Welk gezicht is dit?
Dat?
Gebakken ei-gezicht.
Mandarijngezicht?
Ik heb het geraden.
Nu is het mijn beurt. Let op.
Eens kijken of je dit kunt raden. Dit is moeilijk.
Ja.
Het is…
Het is banaangezicht.
Banaan. Nu jij.
En dat gezicht?
Is het bitter?
Grapefruit.
Echt? -Je hebt nu een ster.
Omdat ik gewonnen heb. -Nee, je hebt geen sterren.
Nee? Geen sterren?
Omdat je hebt verloren. -En waar ga je heen als je verliest?
Nergens, jij blijft hier. Om te spelen.
Ik kan je nooit uitleggen hoeveel ik van je hou.
De vreugde om jouw gezicht te zien.
De woede omdat ik zo jong sterf.
Dit is…
Maar sterven hoort bij het leven, vaak op een manier…
…die misschien oneerlijk of onnodig is.
Nou, je kunt erger sterven.
Na een leven zonder liefde, zonder vreugde, passie of iets.
Zonder Fede, Marie of Tomy.
Dit is een trieste en zachte dood. Denk daar eens over na.
Je zult het begrijpen, mijn ventje.
Mijn okapi.
Hallo, goedemiddag.
Kan het zo? Onze zoon is bij haar.
Ja. -We komen op het einde van onze ronde.
Bedankt. Wat aardig.
Bedankt.
HALLO, ALLEMAAL. FREDERICO HIER, MARIES MAN.
IK BEHEER NU HAAR ACCOUNT
OMDAT ZE NIET LANGER IN STAAT IS OM TE TWITTEREN.
Hoe laat is het? -Bijna vijf uur.
Hé, ze heeft 2000 retweets.
Hoi. Hoe gaat het? -Hoi, met jou?
Alles goed? -Ja.
Mag ik iets vragen? -Ja.
Werkt deze dosis direct? -Welke dosis?
Voor sedatie. -Nee, dit is de normale dosis.
Ze zou toch gesedeerd worden? -Niet dat ik weet.
Ze heeft het formulier getekend.
Bespreek het met dr Molina. -Waar is ze?
Op de tweede verdieping.
Ik ben zo terug.
Dokter. Waarom wil je haar niet laten inslapen?
Ik wil bepaalde grenzen niet overschrijden.
Welke grenzen bedoel je? -De grenzen van mijn overtuiging.
Dan vraag ik Vigna wel om iemand te sturen die bereid is te doen wat nodig is.
Goed, dat is jouw beslissing.
Dokter, ik begrijp en respecteer je positie.
Echt waar.
Maar probeer me te begrijpen.
María kan zo niet blijven leven.
Ze braakt alles uit, met ondraaglijke pijn.
Als er enige hoop was, laten we zeggen één op de duizend…
…dan gaf ik je gelijk.
Maar er is geen hoop.
Het leven is heilig voor mij, zelfs in María's staat.
Ik kan pijn doden, maar geen persoon.
Daarom ben ik arts geworden.
Momentje.
Federico.
Gaat het? -Wat is dit?
Nou, ze hebben ons door. Dit komt niet door mij of de directeur.
De advocaat van het ziekenhuis was bot. Hij wil geen terminale sedatie voor María.
Als ze haar medisch dossier opvragen, zien ze het.
Het is niet illegaal. -Ze zijn bang voor de media.
Ze zijn bang voor een artikel waarin het ziekenhuis wordt beschuldigd…
…van gemaskerde euthanasie.
Stel je voor, 'Ziekenhuis doodt patiënt.' Dat verkoopt altijd.
En wat nu? -Rustig maar.
Het verschil is dat wat in twee dagen had gekund…
…nu zeven of acht dagen duurt. Zodat niemand iets doorheeft.
Zal ze lijden?
Nee. De pijnreceptoren van haar hersenen worden geremd.
Is ze bij bewustzijn? -Nee.
Ze zal niet lijden.
Die prachtige wenkbrauwen. Heb je die van mama?
Nee. -Van papa dan?
Nee.
Van jezelf?
Ik heb een man opgegeten.
Wist je dat? -Ja.
Ik had honger en at hem op. Ik heb nog een vis gegeten.
Ik heb een vrouw opgegeten.
Ik heb een vrouw opgegeten. En een vis.
We gaan naar de volgende vis.
Hij is ontsnapt.
Ik eet hem op.
Ik ben dood.
Ze hebben me vermoord.
Ze hebben me vermoord. Niet te geloven.
Hebben ze je vermoord? -Ja.
O. -Ze hebben me vermoord.
Ze zijn gemeen.
Wat jammer.
Wat jammer. Jeetje.
Niets duurt eeuwig.
IJs niet, films niet.
Nare dingen niet.
Leuke dingen niet.
Bladeren niet.
Mama ook niet.
Maar ik blijf bij je in je hart tot je er niet meer bent.
En jij blijft in de harten van anderen.
Daardoor sterft er nooit iemand.
En blijven sommige dingen altijd.
HEB LIEF. WANDEL. LEES. KIJK. LUISTER.
SPEEL MUZIEK. TEKEN. STUDEER.
WERK. REIS. CONSUMEER MET MATE.
GA DOOR. GA WEG. LUISTER NAAR JE VADER.
KLAAG. GEHOORZAAM. EET. TREK EEN JAS AAN.
NOU, DOE ALLES WAT JE WIL.
EN DENK ZO NU EN DAN AAN MIJ.
MARÍA VÁZQUEZ KREEG TERMINALE SEDATIE TOEGEDIEND
EN STIERF OP 21 APRIL 2015.
EEN PAAR MAANDEN LATER WERD HET MANUSCRIPT VOOR HAAR ZOON GEPUBLICEERD.
HET WERD EEN BESTSELLER.
je bent niet langer bij me, schat
ik voel alleen maar eenzaamheid
en als ik jou niet meer kan aanschouwen
waarom liet God me van jou houden? om me meer te laten lijden?
jij was de reden waarvoor ik leefde
jou aanbidden was mijn religie
en ik vond in jouw kussen
een liefde, niet te blussen het vuur van passie en liefde
het is een liefdesverhaal, nooit eerder zo gezien
waardoor ik het verschil tussen goed en kwaad kan zien
het bracht licht in mijn leven
en toen ging het licht uit
o, wat een duister leven
ik kan niet leven zonder jouw liefde
het is een liefdesverhaal
Ondertiteld door: Miel Cuppen