Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ตั้งแต่ยุค 70
วิดีโอเกมเป็นส่วนหนึ่งของวิธีการเล่นของเรา
ทั้งการเล่นคนเดียว เล่นเป็นกลุ่ม ล้วนเป็นกิจกรรมทางใจและทางกาย
ความสุขที่ได้ชนะและได้เรียนรู้
เกมไม่เคยหยุดพัฒนา
ทุกวันนี้ พ่อแม่และลูกกำลังเผชิญ กับความท้าทายอันยิ่งใหญ่
ในโลกที่อินเทอร์เน็ต เปลี่ยนแปลงวิธีการสื่อสารของเรา
วิธีที่เราสัมพันธ์กัน
โลกที่วิดีโอเกมเปลี่ยนแปลงวิธีการเล่นของเรา
เราไม่รู้ว่าเรากำลังมุ่งหน้าไปไหน
เลยมองหาสิ่งที่อาจจะอันตรายได้
เขาหมกมุ่นกับการหาเกมเล่น
คุณไม่อยากให้ลูกอ่านหนังสือวันละ 12 ชั่วโมง
ไม่อยากให้ลูกปีนต้นไม้ทั้งวันเช่นกัน
พวกเขาเกิดมาในโลกที่เชื่อมต่อกัน เหมือนเรื่องเดอะเมทริกซ์
เด็กต้องการใช้เวลาว่างของตัวเอง
ปัญหาคือเท่าไหร่ถึงจะพอ
เราควบคุมสิ่งที่เราไม่เข้าใจไม่ได้
มันเป็นวิถีของโลกในตอนนี้
พวกเขาไม่อยากรู้ว่ามีเด็กผู้หญิงเล่นอยู่
การชนะ เตะบอล… มันทำให้คุณรู้สึกเหมือนคุณอยู่ตรงนั้น
สิ่งเดียวที่เขาอยากทำ
คือประสบความสำเร็จในโลกเสมือนจริงนี้
อีสปอร์ตก็คืออีสปอร์ต และเกมก็คือเกม
สังคมมีปัญหากับสื่อใหม่เสมอ
ทำไมเราไม่เรียนรู้จากมันล่ะ
การเปลี่ยนแปลง จากเทคโนโลยีเครื่องกลและอนาล็อก
มาสู่เครื่องไฟฟ้าดิจิทัล
ได้สร้างการปฏิวัติที่เปลี่ยนวิถีชีวิตของเรา
อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
มันเริ่มขึ้นในยุค 40 และ 50
เมื่อนักวิทยาศาสตร์พัฒนาคอมพิวเตอร์เครื่องแรก
คอมพิวเตอร์บางเครื่อง
สามารถเล่นเกม เช่น หมากรุก หมากฮอสและโอเอกซ์ได้
เกมที่พัฒนาโดยศาสตราจารย์ชาวอังกฤษ
อเล็กซานเดอร์ ดักกลาส
ในปี 1958 วิลเลียม ฮิกกินบ็อทแทม สร้างเกมเทนนิสฟอร์ทู
เกมที่เล่นบนออสซิลโลสโคป คอมพิวเตอร์อนาล็อก
ซึ่งเบิกทางให้กับวิดีโอเกมในยุคหลังเช่น พอง
สเปซวอร์! เป็นเกมรบอวกาศ ที่พัฒนาโดยสถาบันเอ็มไอทีในปี 1962
มันถือว่าเป็นวิดีโอเกมเกมแรก
เพราะเล่นได้ในคอมพิวเตอร์หลายเครื่อง
วิดีโอเกมไม่เริ่มมีวางขายทางการค้า จนกระทั่งเกมพอง
เรามีเกมอาเขตก่อน แล้วค่อยผันตัวไปเป็นเกมเล่นที่บ้าน
แม็กนาว็อกซ์โอดิสซีย์ เป็นเครื่องเล่นเกมคอนโซลเครื่องแรก
ครอบครัวที่พอใจปล่อยให้ทีวีทำหน้าที่ไป
พบว่าต้องปล่อยให้ทีวีเลือกความบันเทิงเอง
ขณะที่คนที่อยากให้ทีวีทำตามใจพวกเขา
สร้างความบันเทิงให้ตัวเองด้วยโอดิสซีย์
เกมจากอนาคต
แล้วเราก็เริ่มมีเกมพองแล้วก็อาตาริ
จากนั้นคอมพิวเตอร์ก็เข้ามาแทน
มีทั้งคอมโมดอร์ 64 และนินเทนโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม
แล้วก็เซก้ามาสเตอร์ซิสเตมช่วงต้นยุค 80
นั่นคือการปฏิวัติที่แท้จริง
เพราะทุกคนเล่นเกมพวกนี้ที่บ้านได้
คุณไม่ต้องไปร้านอาร์เขตก็ได้
การเปลี่ยนจากการเล่นด้วยตัวเองหรือในท้องที่
เปลี่ยนไปตามเทคโนโลยี
สมัยแรกเริ่มที่มีเครื่องเซก้า มีอุปกรณ์เสริม
ที่ทำให้เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต และเล่นแบบจำกัดกับคนอื่นได้
เราสร้างมัด
ไม่เชิงเป็นความจริงที่ครอบคลุมทุกอยาง ที่เราต้องการนัก
เพราะคอมพิวเตอร์ตอนนั้นยังไม่แรงพอ
เมื่อเทคโนโลยีก้าวหน้า
และเมื่ออินเทอร์เน็ตกลายเป็น มาตรฐานมากขึ้นในครอบครัว
ทั้งเพลย์สเตชั่นเน็ตเวิร์ก เอ็กซ์บ็อกซ์ไลฟ์
และการเล่นคอมพิวเตอร์มากมาย
พวกเขาเริ่มหาเซิร์ฟเวอร์ ห้องพักและล็อบบี้
ที่ทุกคนเชื่อมต่อกันได้ด้วยอินเทอร์เน็ต
แล้วก็หาคนอื่นมาเล่นด้วยได้
นี่เป็นความแปลกใหม่
ตอนนี้คุณไม่ต้องหาเพื่อนหรือรู้จักคนที่เล่นด้วยแล้ว
คุณแค่รอเล่นเกม
รอให้มีคนเข้ามา
เมื่ออินเทอร์เน็ต และการเชื่อมต่ออย่างรวดเร็วมาถึงบ้าน
ปริมาณเวลาที่เด็กและคนหนุ่มสาว
ใช้ในโลกดิจิทัลและเล่นเกมออนไลน์ก็เพิ่มขึ้น
พ่อแม่บางคนพยายาม ผ่านช่วงเปลี่ยนแปลงสู่ดิจิทัลนี้ให้ได้
และเข้าใจความจำเป็น และความสนใจของลูก
วิธีการเล่น อะไรทำให้พวกเขามีความสุข
โลกใหม่ที่พวกเขาอยู่นี้
อะไรวะ
การพัฒนาเกมออนไลน์
ที่เกิดควบคู่ไปกับการพัฒนา โซเชียลมีเดียมากขึ้นนั้น
ทำให้เกิดวัฒนธรรมนักเล่มเกม
ผสมกับการเกิดกระแสแฟนคลับที่มากขึ้น
สู่สื่อที่ชุมชนมีส่วนร่วม
ผู้คนสร้างคอนเทนต์ของตัวเอง สร้างเกมออนไลน์
และก็ยอมให้ชุมชนรวมตัวกันออนไลน์ด้วย
ดูได้จากยูทูบ ทวิตช์ แพลฟอร์มทั้งหลาย
เป็นวิธีที่ผู้คนใช้วิดีโอเกมเพื่อสร้างอิทธิพลต่อโลก
ที่เข้าถึงได้มากมายกว่าที่พวกเขาคาดคิด
คนหนุ่มสาวเข้าถึงวิดีโอเกมได้ดีกว่า
ผมชอบเล่นวิดีโอเกมตั้งแต่เด็ก
มันให้โอกาสผมได้พูดถึงเรื่องอื่นด้วย
ได้เล่าเรื่องวันของผม
และเข้าถึงคนดูในแบบที่ต่างไป
จากช่องวิดีโอบล็อกของผม
ผมเคยเป็นนักเล่นเกมทั่วไป แต่แล้วผมก็หยุด
ผมหันไปสนใจเล่นตลกมากกว่า ทำวิดีโอตลก
(ผู้สร้างคอนเทนต์ เม็กซิโกซิตี้ ประเทศเม็กซิโก)
ผมอยากเริ่มต้นสร้างสิ่งใหม่ๆ ด้วยความกระตือรือร้น
(มีการไลฟ์สตรีมกว่า 500,000 ครั้ง ทางอินเทอร์เน็ตต่อวัน)
(เข้าถึงผู้ชมทั่วโลกถึง 15 ล้านคน)
แม่เปิดเครื่องทำความร้อนไว้ บ้าเอ๊ย!
รู้แล้วน่า โธ่เอ๊ย
จะเปิดทำไมล่ะ ไม่เข้าท่าเลย
ให้ตายเถอะ
โธ่เว้ย ทีนี้ก็บ่น…
เดี๋ยวล้มหน้าคว่ำหรอก!
โว้ย!
ผมสังเกตว่าเวลาเด็กเล่นเกม แล้วคุณขัดจังหวะเขา
เด็กจะแสดงความก้าวร้าวออกมา
จะมีปฏิกิริยาที่ผิดปกติ ไม่เหมือนคนที่คุณรู้จัก
(นักเขียนและผู้เชี่ยวชาญการสร้างแบรนด์ มาดริด สเปน)
ชีวิตเด็กเหล่านั้นมักมีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านั้น
ดังนั้นการหักโหมเล่นเกมจึงเป็นอาการ ไม่ใช่ปัญหา
แม่ง!
พ่อแม่โคตร…
ทำไม
ผมปาจอยเกม มันเด้ง
ปุ่มแอลหนึ่งมันเด้งไปใต้โต๊ะ…
(จอน ลีอัล เมืองมาดริด สเปน)
แล้วจอยก็พัง
เหมือนอะไรข้างในมันพัง
เวลาเขย่า เสียงมันเหมือนมาราคัส
เหมือนมีอะไรพังอยู่ข้างใน
พอฉันบอกให้เขาหยุด เขาบอกว่า "ไม่ เดี๋ยวก่อน"
"เดี๋ยวก่อน" ของเขาอาจจะนานอีกหนึ่งชั่วโมง เขาไม่เคยเล่นพอเลย
(โซเนีย กาโน สถาปนิกและแม่นักเล่นเกม)
แล้วเขาก็โมโห งอนเข้าห้องไป
แม่ผมไม่ว่าอะไรที่ผมเล่นเกม แต่แม่ไม่อยากให้ผมเล่นมากเกินไป
แม่ไม่เข้าใจว่ามันสนุกตรงไหน เพราะแม่ไม่ได้โตมากับมัน
มันไม่เป็นส่วนหนึ่งของยุคแม่
เราไม่คิดว่ามันเสียหายตรงไหน
ตอนนั้นผมยังเด็กเลยไม่รู้หรอก แต่พ่อแม่ผมก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน
เราไม่รู้ว่ามันอาจเป็นอันตรายสำหรับผมได้
พ่อผมบอกว่า "เลิกทำแบบนี้ได้แล้ว"
ในใจผม ผมต้องเล่นให้ได้ "พ่อไม่เข้าใจหรอก"
เขาหมกมุ่นกับการหาเกมเล่น
เราไม่ยอมให้เขาเล่นวันธรรมดา เพราะเขาต้องเรียนหนังสือหนัก
แม่ผมบอกว่ามันไม่ดี
แต่ถ้าผมไม่ได้เล่นวันธรรมดา ผมก็อยากเล่นวันสุดสัปดาห์
(มาร์กอส กอนซาเลส มาดริด ประเทศสเปน)
ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่ว่าต้องโทษเด็ก
หรือโทษพ่อแม่หรอก
สิ่งสำคัญคือต้องตระหนักถึงสิ่งแวดล้อมที่เด็กอยู่
ชีวิตครอบครัวเปลี่ยนไปมากมาย เพราะเทคโนโลยี
และชีวิตครอบครัวก็เปลี่ยนไปมาก เพราะวิธีที่เด็กทำให้ตัวเองสนุก
พ่อแม่เป็นห่วงเพราะแวดล้อมไปด้วย ข้อมูลมากมายที่บอกว่าเกมอาจจะอันตราย
เวลาที่เด็กเล่นเกม
เกมพวกนี้อาจส่งผลต่อชีวิตสังคม และชีวิตที่บ้านได้
สิ่งที่พวกเขาทำอาจมีความตื่นตระหนก ทางศีลธรรมอยู่ด้วย
ถ้าลองมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ เคยมีเหตุตื่นตระหนก
ที่เด็กสาวสมัยศตวรรษที่ 17 และ 18 อ่านนิยาย
เพราะพวกเขากำลังใช้เวลาว่าง ไม่เป็นผลดีแน่
แต่ว่าการเล่นเกมมีความแตกต่างที่สำคัญ
ซึ่งคือการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม
เมื่อคุณอ่านหนังสือ ฟังวิทยุ
มันเป็นสื่อทางเดียว
นี่คือการสื่อสาร และอาจเพิ่มประเด็นอื่นเข้ามา
พ่อแม่อาจะไม่สบายใจ
ก่อนอื่น พ่อแม่ไม่รู้ว่าลูกเห็นอะไร
และไม่รู้ด้วยว่าคุยหรือพบกับใครออนไลน์
และความกังวลนั้นเป็นเรื่องจริง
พ่อแม่หนูดูแลหนูให้ปลอดภัยยังไงจ๊ะ
แม่หนูบอกว่า "อย่าวิ่งตอนถือกรรไกร"
ปกป้องหนูจากแมงมุมค่ะ
แม่ส่องใต้เตียงให้เสมอ
หนูมีสนับเข่า สนับข้อศอกและหมวกกันน็อก
ผีดูดเลือดที่ขโมยเสื้อผ้าไม่มีจริง
แม่ผมบังคับให้ผมคาดเข็มขัดนิรภัย
"ก่อนข้ามถนน ต้องจับมือแม่นะ"
ไม่งั้นหนูจะโดนรถชน
เจ็บหนักแน่
แม่ผมให้ผมใส่ฟันยางเวลาเล่นฮอกกี้
เพราะฟันผมสำคัญมาก
ผมต้องจับมือพ่อแม่ไว้เวลาเราต่อแถว
เพราะอาจจะมีคนเอาตัวผมไปได้
คนแปลกหน้าอันตราย!
แล้วพ่อแม่ดูแลหนูให้ปลอดภัย ทางในโลกออนไลน์ยังไง
ไม่รู้ค่ะ
เราอยากให้ความรู้พ่อแม่
และมืออาชีพทั้งหลาย และทั้งวงการด้วย
เพื่อให้อำนาจแก่พวกเขา ปกป้องเด็กให้ปลอดภัยทางโลกออนไลน์
เด็กๆ อาจจะเจอเนื้อหา ที่ไม่เหมาะสมในอินเทอร์เน็ต
อาจะเป็นผู้ใหญ่ไปสำหรับวัยเด็ก เสี่ยงอาจโดนกลั่นแกล้งออนไลน์ได้
บ่อยครั้งที่เด็กคุยกันเองในนั้น
และอาจแยกตัวไปจากแชตกลุ่มต่างๆ
พวกเขาอาจเห็นเรื่องแย่ๆ เกี่ยวกับพวกเขาทางออนไลน์
อาจเจอภาษาหยาบคายด้วย
เวลาที่ค้นคว้าเรื่องการกลั่นแกล้ง
ข้อมูลมากมายเก็บโดยการใช้แบบสอบถาม
ไม่ใช่ในวันที่เกิดเหตุการณ์ จึงเป็นปัญหามากทีเดียว
ปัญหาอยู่ที่การรับผิดชอบ
แต่เป็นปัญหาของพ่อแม่ หรือผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตล่ะ
อยู่ที่ผู้พัฒนาแอปหรือเปล่า
ใครเป็นฝ่ายรับผิดชอบ
มันไม่ง่ายเหมือนปิดโทรศัพท์หรือไม่ออนไลน์
นั่นเหมือนจะบอกคนหนุ่มสาวว่าอย่าสื่อสารกัน
พวกเขาโตมาในโลกออนไลน์
เกมแรกของพวกเขาคือขโมยมือถือแม่
ไม่ก็เล่นเพลย์สเตชั่น ที่ต่ออินเทอร์เน็ตไว้ตลอด
ดูเด็กพวกนี้สิ
พวกเขาเกิดมาในโลกเดอะเมทริกซ์ ที่ทั้งโลกเชื่อมต่อกัน
พวกเขาอยู่ในนั้นและต้องการอยู่ต่อไป
เหมือนเวลาไปเตะบอลเล่นฉบับดิจิทัล
จะมีคนเล่นกับคุณเสมอ
(ลอนดอน สหราชอาณาจักร)
เตรียมตัวให้พร้อม
สำหรับสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
เป็นประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใคร
ก้าวสู่โลกใหม่ของการเล่นเกม
รถบัสปาร์ตี้สำหรับเล่นเกม!
เราขับไปจัดปาร์ตี้ให้ถึงบ้าน
เรามีโลกเสมือนจริง
เรามีเกมจัสต์แดนซ์
แต่จะเป็นคนเก่งที่สุดที่เต้น
และโบกมือไปมา
เรามีให้เล่นเป็นป๊อปสตาร์ ร้องเพลงใส่ไมโครโฟน
มีเกมมากมายหลายแบบให้เล่น
มีตั้งแต่เอ็กซ์บ็อกซ์ไปจนถึงเพลย์สเตชัน
อัดแน่นไปด้วยความสนุกเต็มที่เลย
ผมชอบเล่นไมน์คราฟต์ ฟีฟ่า
ฟอร์ตไนต์ครับ
(โจ เอ็ดเวิร์ด ลอนดอน สหราชอาณาจักร)
โกสต์รีคอน
มาริโอคาร์ต ฟีฟ่า แคลช รอยัล
แบบนี้ก็แปลกดีเพราะมันคือรถบัส
เป็นบรรยากาศที่ค่อนข้างดีครับ
เพราะทุกคนนั่งอยู่บนรถบัสด้วยกัน เล่นเกมกัน
บางครั้งแม่ไม่ยอมให้ผมเล่นนานขนาดนี้
เด็กๆ มีความสุขมาก มันแค่ไม่กี่ชั่วโมง
ไม่ใช่ทั้งวัน ต่อจากนั้นพวกเขาก็ไปเล่นกีฬากัน
เราจะปิ้งบาร์บีคิวกัน
มันเป็นประสบการณ์ ฉลองวันเกิดกันทั้งวันเลยทีเดียว
ตอนที่เราจอง ฉันถามว่า เป็นเกมสำหรับเล่นคนเดียวไหม
พวกเขาบอกว่าไม่ เป็นเกมโต้ตอบ
เวลาพวกเขาเล่นคนละเกม
พวกเขาคุยกันว่ากำลังเล่นหรือทำอะไรอยู่
เวลาอยู่บ้าน พ่อแม่ก็ไปทำอย่างอื่น ไปทำงาน
คุณเล่นวิดีโอเกม ต่างคนต่างแยกย้ายกันไป
แต่ที่ปาร์ตี้เล่นเกม
พวกเขาคุยโต้ตอบกัน แล้วหลังจากนั้น เมื่ออยู่บ้าน
แทนที่แต่ละคนจะแยกย้ายกันเข้าห้องตัวเอง
พวกเขาอาจจะมาอยู่ห้องเดียวกัน แล้วคุยโต้ตอบกันเลย
ผมอยากให้ทุกคนมีส่วนร่วม
และถ้าทุกคนสนุก ผมก็รู้สึกว่าทำหน้าที่ได้ดีแล้ว
พอเสร็จแล้ว เราก็เก็บของ ผมบอกลาแล้วก็ไปต่อ
ปัจจุบันนี้ ประชากรโลกกว่าครึ่งเท่านั้น
ที่มีอินเทอร์เน็ตใช้
ทำให้ยากที่เกมออนไลน์ จะเข้าถึงครอบครัวในชนบทและพื้นที่ห่างไกล
(เอลอิเอร์โรเป็นเกาะภูเขาไฟเล็กๆ ในมหาสมุทรแอนแลนติก)
(นอกชายฝั่งแอฟริกา)
มันเป็นที่ดินที่ปู่ผมเป็นเจ้าของ
เป็นพืชที่บนเนินเขาที่สูงชัน ถึง 70 เปอร์เซ็นต์
ผมได้รับการปลูกฝังให้หลงใหลในไวน์ และเราพยายามจะสืบทอดประเพณีนี้
(ในปี 2011 ตาโกโร ภูเขาไฟใต้น้ำระเบิด ใกล้กับเกาะ)
เกาะนี้ยังมีพลังอยู่
เรามีภูเขาไฟใต้น้ำ
ผู้คนหวาดกลัว นักท่องเที่ยวก็เลิกมา
หลายบริษัทล้มละลาย
(นักผลิตไวน์และพ่อของนักเล่นเกม)
ตอนที่คริสเตียนเกิด เป็นยุครุ่งโรจน์ของคอมพิวเตอร์…
(แม่ของนักเล่นเกม)
ทั้งนินเท็นโด 64 และเกมบอย ที่เด็ก ๆ ต้องการสำหรับวันหยุด
เพราะเขายังเด็กๆ ตอนที่พี่ชายเขาเล่นมาริโอ
คริสเตียนเพิ่งสองขวบ
เขาก็ชี้ที่ทีวีแล้วพูดว่า "มาริโอ" ได้แล้ว
ผมไม่เคยมีคอมพิวเตอร์ และผมก็ชอบเกมมือถือมาตลอด
ก่อนที่จะมีแคลช รอยัล ผมเล่นเกมในมือถือเยอะมาก
ผมเคยมีโปรแกรมจำลองเกมนินเทนโด 64 ในมือถือด้วยซ้ำ
บนเกาะที่ห่างไกล
เรามีปัญหามากมายเรื่องสัญญาณ
เขาพยายามหาที่ที่สัญญาณดีๆ เสมอ
ตอนแรกผมก็ลำบาก
อินเทอร์เน็ตจะล่มไปสองสามวัน และผมก็เล่นไม่ได้
คนเป็นพ่อแม่เป็นห่วงเสมอ
เพราะเขาเล่นมือถือนานหลายชั่วโมง
พ่อผมจะเข้ามาบอกว่ามื้อเที่ยงพร้อมแล้ว
ผมจะบอกว่ารอเดี๋ยว พ่อก็บอกว่า "รออะไร ออกมาเดี๋ยวนี้!"
ผมบอกว่าผมเล่นเกมอยู่ แต่พ่อแม่ไม่เข้าใจการเล่นเกมออนไลน์
คุณหยุดไม่ได้หรอก คุณเล่นแข่งกับใครสักคนอยู่
พ่อแม่ยึดมือถือผมไปหลายครั้ง
ผมต้องสอบผ่านถึงได้คืนมา
ยิ่งเขาโตขึ้น มันก็ยิ่งยากสำหรับเรา
ที่จะสั่งให้เขาส่งเกมบอยให้เรา
ไม่ก็ปิดเกมซะ
แล้วเขาก็ยังเล่นต่อ ยิ่งเล่นมากขึ้นเรื่อยๆ
ฉันจำวันนั้นได้เสมอ เราอยู่บ้านกัน กำลังกินมื้อเย็น ลูกบอกว่า
แม่ครับ พ่อครับ ผมอยากบอกว่า
ผมเล่นเกมและอาจจะได้เซ็นสัญญา
มันดูไม่น่าจะเป็นไปได้สำหรับเรา
"พวกเขาจะเซ็นสัญญากับลูกเหรอ" "ใช่ มีทั้งเงินเดือนและประกันสังคมด้วย"
แล้วเราก็เห็นว่าเขาเริ่มได้รับเสื้อยืด และมือถือ ก็เลยเริ่มเชื่อ
หลังจากเล่นให้กับสองสโมสรในสเปน
เขาเริ่มบอกว่าเขาอาจจะต้องไปลอสแอนเจลิส
(หลังจากเซ็นสัญญากับทีมลิควิด)
(คริสเตียนลงแข่งขันเกมแคลชรอยัลเวิลด์คัพ)
เราเล่นรอบรองชนะเลิศ
พ่อบอกผมว่า ทุกคนในหมู่บ้านกำลังเชียร์ผม
บางคนที่นั่นไม่เข้าใจเกมหรอก
แต่พวกเขารวมตัวกันเพื่อให้กำลังใจเขา
เราตะโกนเชียร์บอลได้ เราก็ไม่รู้จักคนพวกนั้น
แต่เราเข้าใจว่าเป้าหมายคือ เวลาที่ลูกบอลเข้าประตู
แต่ว่าเราไม่รู้ว่าคริสเตียนกำลังทำอะไร
แต่ตอนที่เขาชูมือขึ้นเพราะเขาชนะ
เราก็ตื่นเต้นกัน
คานาริโอทำสำเร็จ!
หกเกมรวดสำหรับทีมลิควิด!
แข่งแบบสองต่อสอง
เขากลายเป็นมืออาชีพ ตอนนี้เขาหาเลี้ยงตัวเองจากเกมแล้ว
ผมคิดว่าเขาทำสิ่งที่เขาชอบ ซึ่งสำคัญที่สุด
เขาทำงานและนั่นทำให้เขามีความสุข
เขาได้รับรางวัลทั้งทางจิตวิญญาณ และทางเศรษฐกิจ
เวลาคนเห็นเขาในข่าว
พวกเขาก็คิดว่าควรปล่อยให้ลูกตัวเองเล่นบ้าง
พวกเขาบอกว่า "ฉันดันสั่งห้ามลูกตัวเองไม่ให้เล่นซะงั้น"
มันเป็นแค่โอกาสอีกแบบ
ตอนผมอายุ 18 ผมไม่รู้จะทำอะไร แต่ตอนนี้ เมื่อมีโอกาสนี้
ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมชอบ
ผมจะพยายามทำให้ได้อยู่ตรงนี้ต่อไป
เราเป็นละแวกที่ถือว่ามีการศึกษาต่ำ มีความยากจนมากมาย
สิ่งสำคัญที่สุดคือคนที่นี่ สมบัติที่ดีที่สุดของเรา
เราสร้างโครงการที่ทำให้ผู้คนได้รู้สึก
ราวกับว่าชุมชนนี้ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่
ที่ไม่มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเลย
(มาจอร่าจัดโครงการทางสังคม)
(เพื่อช่วยให้คนหนุ่มสาวได้เข้าวงการซอฟต์แวร์)
เราจัดทัวร์นาเมนต์แข่งเกมมากมาย
ส่วนใหญ่แล้วเพื่อสร้างสัมพันธ์ กับคนมีความสามารถในชุมชมนเรา
มันเป็นวิธีที่ใช้ได้จริง เพราะถ้าเราไปหาผู้คนแล้วบอกว่า
"เรามีงานด้านเทคนิคให้คุณ"
ต่อให้คนมีทักษะ มีปัญญาจะทำได้
พวกเขาก็รู้สึกท้อแท้กับหลายเรื่อง จนไม่กล้าพูดด้วยซ้ำว่า
"โอเค ฉันทำเรื่องนี้ได้"
เรารู้ว่าทัวร์นาเมนต์เกมพวกนี้
เป็นวิธีที่ดีมากในการพบปะเพื่อนบ้านของเรา
เพื่อรับสมัครคนมีความสามารถ
แต่มันก็เป็นวิธีการสร้างชุมชนที่เยี่ยมมากด้วย
ผมไม่ได้ยุ่งกับใคร อย่ายุ่งกับผม!
ผมบอกเป็นครั้งสุดท้ายนะ อย่ายุ่งกับผม!
- เดี๋ยวนะ - อย่าแตะต้องผม
อย่าแตะต้องผม
โธ่เว้ย
ผมหายใจไม่ออก
(เอริก การ์เนอร์เสียชีวิตสองชั่วโมงต่อมา)
เรื่องทั้งหมดนั้นช่างน่าเศร้ามาก มันเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของ…
การใช้กำลังเกินกว่าเหตุของตำรวจ
ต่อคนผิวสี มันเป็นการล็อกคอที่ผิดกฎหมาย
มันจะไม่เงียบหายไปเหมือนคดีอื่นๆ
เมื่อตำรวจที่ก่อเหตุไม่ถูกตัดสินว่ามีความผิด
ฉันคิดว่าทุกคน โดยเฉพาะในนิวยอร์ก
รู้สึกอัดอั้นมากทีเดียว
(เอริก การ์เนอร์)
ถนนของเรา! ถนนของใคร!
ฉันหายใจไม่ออก!
เรากลัวว่าจะมีเหตุการณ์บ้าคลั่ง
ความรุนแรงระหว่างตำรวจและชุมชน
เราจึงคิดว่า "เราจะทำยังไง เพื่อรวมใจเพื่อนบ้านได้บ้าง"
เราจึงจัดทัวร์นาเมนต์เกมคอลล์ออฟดิวตี้
สถานีตำรวจก็เต็มใจร่วมงานกับเรา
มาใช้โอกาสนี้เพื่อทำให้เห็นว่า
พวกเขาเข้าถึงได้ ว่าพวกเขาเต็มใจพูดคุย เล่นกัน
เราไม่รู้จริงๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มีตำรวจที่มาเล่นเกม กับคนหนุ่มๆ เสียเป็นส่วนใหญ่
ทุกคนเป็นคนดำไม่ก็ลาติน
เป็นแค่กลุ่มคนที่มาเล่นด้วยกัน
การเล่นเกมไม่อันตรายอย่างที่คนมากมายคิดเลย
และมันสามารถใช้เป็นเครื่องมือ ให้เกิดประโยชน์ได้
มีความรุนแรงระหว่างชุมชนและตำรวจน้อยลง
หลังจากเหตุฆาตกรรมเอริก การ์เนอร์
และนี่เป็นวิธีที่ใช้งบน้อยมาก
เพื่อรักษาความสงบ
เราต้องหยุดการเชิดชูความรุนแรงในสังคม
รวมไปถึงวิดีเกมที่น่ากลัวและสยดสยอง
ที่เห็นได้ทั่วไปในปัจจุบันนี้
ทุกวันนี้มันง่ายมากสำหรับวัยรุ่นมีปัญหา
ที่จะแวดล้อมตัวเองไปด้วยวัฒนธรรม ที่เฉลิมฉลองความรุนแรง
ในสื่อมักจะมีการดำเนินการอย่างนั้นเสมอ
ที่พยายามเชื่อมโยงการกระทำรุนแรง กับการเล่นวิดีโอเกม
แต่บ่อยครั้งกลับมองข้ามความยากจน ปัญหาสุขภาพจิต
การถูกกีดกันทางสังคม เรื่องเหล่านั้น
เมื่อคุณไม่ได้โตมากับวิดีโอเกม
มีความเป็นไปได้มากที่คุณจะเชื่อว่า
มีความเชื่อมโยง ระหว่างเกมรุนแรงกับความก้าวร้าว
เราเห็นคนหนุ่มสาวเล่นวิดีโอเกมที่รุนแรงมาก
จึงทำให้ผู้คนปักใจเชื่อว่านี่เป็นจุดเชื่อมโยง
แต่ที่จริงเราพูดอย่างนั้นไม่ได้ด้วยข้อมูลที่เรามี
เมื่อคุณดูเกมคอมพิวเตอร์และความรุนแรง
สิ่งที่เกิดขึ้นคือปรากฎการณ์ยิ่งใหญ่ที่บอกว่า
คนที่เล่นเกมพวกนี้กลายเป็นคนรุนแรง
ปรากฏการณ์การคัดเลือกบอกว่า คนที่รุนแรงเล่นเกมพวกนี้
มันจึงกลายเป็นว่า ถ้าผมอ่านนิยายโรแมนติก
มันจะทำให้ผมเป็นคนโรแมนติกรึเปล่า
หรือผมอ่านนิยายโรแมนติก เพราะผมเป็นคนโรแมนติก
มันเป็นผลกระทบแบบไหนกันแน่
และงานศึกษาระยะยาวบอกว่าเป็นแบบที่สอง
ในงานวิจัยเหล่านี้ เราเฝ้าดูผู้คน แล้วอีกไม่กี่ปีก็กลับมาดูอีก
ว่าพวกเขามีความรุนแรงมากขึ้นไหม ซึ่งไม่เลย
คนที่รุนแรงนั้นเป็นพวกที่รุนแรงอยู่แล้วตั้งแต่แรก
ไม่ได้จะบอกว่าเกมไม่สร้างความรุนแรง
มันสร้างได้แน่นอน
แบบเดียวกันกับที่ข่าวทีวีก็สร้างความรุนแรงได้
แบบเดียวกับที่หนังก็ทำได้
การเมืองก็ทำได้
หลายอย่างก่อให้เกิดความรุนแรงได้ และเกมก็เป็นหนึ่งในนั้น
แต่มันไม่ได้ทำได้มากเป็นพิเศษเลย
คนที่กังวลเรื่องเกมคอมพิวเตอร์
แต่ไม่เคยเล่นจะแก่ตาย
แปลว่าทุกคนที่มีชีวิตอยู่เคยเล่นเกมคอมพิวเตอร์
พวกเขารู้ตัวว่าเกมไม่ก่อให้เกิดความรุนแรง ไม่ทำให้คนเล่นหรือเพื่อนๆ หัวรุนแรง
พวกเขารู้ว่ามันไร้สาระ
ทำให้เขาเลิกเล่นไม่ได้เลย โต้รุ่งเล่นทั้งคืน
พละกำลัง
อย่าประมาท
(เกมโอเวอร์ เกมใหม่)
ความทุ่มเท
พร้อมนะ ไปเลย!
นี่แหละที่เราต้องการ!
(กองทัพต้องการคุณ)
กองทัพอังกฤษมุ่งเป้าไปที่นักเล่นเกม ด้วยแคมเปญรับสมัคร
ที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาอาจมีคุณลักษณะ และทักษะที่กองทัพต้องการ
กองทัพอยากให้เห็นว่าพวกเขาเห็นศักยภาพ
ไม่ใช่เห็นตามภาพเหมารวมของรุ่นมิลเลนเนียล และเจนซี
โลกแห่งความบันเทิงและวิดีโอเกม
มีโอกาสทำอาชีพมากมาย ไม่ใช่แค่เล่นเกม
วิดีโอเกมเป็นวัฒนธรรม
และยังเป็นอุตสากรรมที่จ้างผู้เชี่ยวชาญ จากวัฒธรรมอื่มด้วย
ผู้เชี่ยวชาญจากโลกภาพยนตร์ ดนตรี จากโลกวรรณคดี
การสร้างเกมเป็นประสบการณ์ที่แตกต่าง
จากแค่เล่นเกมเก่งมากทีเดียว
ถึงอย่างนั้น ถ้าคุณรู้เรื่องการเล่นเกมมาก
ทักษะแบบนั้นก็นำไปสู่การออกแบบเกมได้
แต่ถ้าจะเป็นนักพัฒนาเกม
คุณต้องเป็นโปรแกรมเมอร์ไม่ก็วิศวกรที่เก่งมาก
ไม่ก็เป็นศิลปินมากฝีมือ
หรืออาจะเป็นนักดนตรีฝีมือดีมาก เป็นต้น
จอห์นนี้ถูกวินิจฉัยว่า มีความผิดปกติทางการพูดและภาษา
ตอนที่เขาอายุ 4 ปี
เขามีปัญหาที่โรงเรียน
เขารู้สึกแตกต่างจากคนอื่น ๆ
และแน่นอนว่าเขาเรียนไม่ทัน
ผมมีภาวะมีน้ำข้นในหูชั้นกลาง ซึ่งทำให้ ผมไม่สามารถได้ยินเหมือนทุกวันนี้
เขาได้ยินเสียงเหมือนอยู่ใต้น้ำ
ทุกอย่างอู้อี้ไปหมด
เขาถูกเด็กๆ คนอื่นกีดกัน กลั่นแกล้งด้วย หลายอย่างเลย
ชีวิตของจอห์นนี่ไม่ง่ายเลย
(จอห์นนีต้องผ่าตัดเพื่อเพิ่มการได้ยินของเขา)
พอเขาฟื้นจากการผ่าตัด มันเหมือนเขาเดินเข้าไปในโลกใหม่
ตอนที่เขารู้ว่าได้ยินเสียงปกติแล้วนั้น
ฉันยังจำสีหน้าเขาได้เลย
มันเหมือนเขาตื่นมาในโลกใหม่
เขาชอบเล่นกับเพื่อน แต่เขาก็ชอบปลีกวิเวกด้วย
ตอนนั้นเองเขาถึงเริ่มเล่นเกม
เขาเคยเล่นวิดีโอเกมบ่อยมาก
มาริโอวางขาย
ช่างเป็นเกมที่เรียบง่าย มีผู้ชายอิตาเลียนตัวเล็กๆ
กระโดดขึ้นลง ชนกำแพง…
เพลงประกอบก็ดีมาก มันช่าง…
เป็นไฟล์มิดีแนวย้อนยุค
แต่มันมีความซ้ำซ้อนที่ทำให้คุณอยากเล่นต่อ
เขาชอบเกมที่มีดนตรีประกอบมาตลอด
ตอนเขาอายุ 9 ขวบ เราซื้อกลองชุดให้เขา
ผมชอบสตาร์วอร์ตั้งแต่เด็ก
ผมจำเพลงประจำตัวของลุค สกายวอล์กเกอร์ได้
พอเพลงนั้นขึ้นมา ผมอึ้งไปเลย
ตอนผมเล่น ผมรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งในเกม
ยิ่งเข้าถึงได้มากขึ้นเพราะเพลง
ผมยิ่งอินกับตัวละครมากขึ้นเพราะมีเพลง
มันเป็นสิ่งที่เปลี่ยนชีวิตผมไปเลย ผมแค่…
นี่แหละคือสิ่งที่ผมอยากทำ
ผมอยากเขียนเพลงที่เล่าเรื่องราว
การแต่งเพลงให้เกมเปิดโอกาสให้ผม เข้าสู่วงการหนังและทีวี
ทั้งหนัง ทีวีและเกมไม่แตกต่างกันมากเท่าไหร่
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการสร้างบรรยากาศของเรื่อง
เมื่อคุณคิดคอนเซปต์ของเพลงขึ้นมา
แล้วก็ร่วมเดินทางอันยาวนานไปด้วยกัน กับนักพัฒนาเกม
คุณกำลังสร้างเพลงและเกมไปพร้อมๆ กัน
คุณเข้าไปในนั้น เพราะคุณอยากหนีจากความเป็นจริง
สิ่งที่เกิดขึ้นในโลกจริง
และได้ไปผจญภัย
ดนตรีทำให้เรารู้สึกอย่างนั้นเสมอ
ส่วนใหญ่เขาทำด้วยตัวเอง ด้วยกำลังของตัวเอง
เขาสามารถทำได้ทุกอย่างที่เขาตั้งใจทำ
ฉันภูมิใจในตัวเขาและรักเขามากค่ะ
พ่อผมซื้อเครื่องเพลย์สเตชันมา คิดว่านะ
เกมฟีฟ่า 98
ผมก็เล่นฟุตบอล
ผมพยายามไต่ขึ้นมาจนเกือบจะมีโอกาส
เล่นเป็นอาชีพแล้วด้วย
แต่ข้อเท้าผมเกิดบาดเจ็บหนัก
ตอนนั้นผมก็เริ่มเล่นเกมเยอะขึ้นมาก
ผมเล่นบอลที่ลาสพัลมาส เข่าผมเจ็บเลยต้องเลิกเล่น
จากนั้น ทางออกของผมคือเล่นเกมฟีฟ่า ด้วยเครื่องคอนโซล
ผมบาดเจ็บที่เข่า เส้นเอ็นกับกระดูกอ่อนหัก เลยต้องเลิกเล่น
พ่อผมอยากให้ผมเข้าทีมอายักซ์
แต่ตอนนี้ผมอยู่ทีมฟอร์ตูน่า ซิตตาร์ด
พ่อบอกว่า "ถ้าลูกคิดว่าลูกทำได้
ถ้าลูกอยากทำตามความฝันก็เอาเลย"
(สนามกีฬาโอทู ลอนดอน สหราชอาณาจักร)
ฟีฟ่าอีเวิลด์คัพจัดขึ้นทุกปี และกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว
ด้วยผู้เล่นมากกว่า 20 ล้านคนทั่วโลก
พยายามผ่านไปให้ถึงรอบชิงชนะเลิศ
และยอดคนดูถึงกว่า 47 ล้านคน
เริ่มมีการแข่งแบบดิจิทัล ไปพร้อมกับการแข่งในสนามจริงด้วย
ทั้งในลีกฟุตบอลชั้นนำและระหว่างทีมชาติ
เราไปแข่งกับทีมนอร์เวย์และสวีเดน พร้อมกับทีมชาติสเปน
พวกเขาเล่นฟุตบอล เราเล่นอีสปอร์ต
มันน่าตื้นตันและสำคัญมากครับ ฟุตบอลกับเกมเข้าใกล้กันมากขึ้น
คนรุ่นใหม่ตื่นเต้นกับฟุตบอลมาก แต่บ้าวิดีโอเกม
เด็กๆ หลายคนที่ชอบเล่นลีกออฟเลเจนด์ ไม่ชอบเล่นฟุตบอล
พวกเขายอมรับไม่ได้ว่าการแข่ง 90 นาที อาจจะจบลงด้วยการเสมอที่ไม่ได้ประตู
ในลีกออฟเลเจนด์ ภายใน 30 นาที พวกเขาฆ่ามังกร
สู้สัตว์ประหลาดและผู้เล่นคนอื่นที่ทรงพลัง แน่ใจได้ว่าต้องมีอะไรมันๆ แน่
ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่สำหรับสโมสรและลีก
คือการเป็นพันธมิตรกัน
พวกเขาเดินตามเส้นทางเดียวกัน
ในโลกของการออกแบบเกม มีอยู่สองกระแส เกมแบบเล่นฟรี
ซึ่งเป็นเกมที่เล่นได้ฟรี แล้วค่อยซื้อของในเกม
แล้วก็มีรูปแบบนี้ที่ผิดเพี้ยนออกไป
เรียกว่าจ่ายเพื่อชนะ คุณต้องจ่ายเพื่อให้เก่งขึ้น
ฟีฟ่าคือเกมแบบจ่ายเพื่อชนะ
คุณต้องจ่ายไม่ใช่เพื่อให้ชนะ แต่เพื่อแข่ง
ในเกมมีซองที่มีการ์ดอยู่
คุณต้องใช้เงินจริงเพื่อเปิดซอง
ถ้าคุณโชคดีก็จะได้ผู้เล่นดีๆ ถ้าซวยก็ได้ผู้เล่นระดับกลางๆ
ความคิดเรื่องการพนันในเกม เป็นปัญหามาหลายปีแล้ว
และมันยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ
เพราะการคิดค้นสิ่งที่เรียกว่ากล่องสุ่ม
บริษัทบรรยายว่ามันเป็นกลไก ที่สร้างความเซอร์ไพรส์
ซึ่งเป็นคำรื่นหู
สื่อว่า "คุณซื้ออะไรสักอย่างไป และไม่รู้ว่าจะได้อะไร"
มีกล่องที่คุณหาได้ในเกม
คุณจ่ายเงินไปเพื่อหวังว่าจะได้ของที่ดีที่สุด
เช่น ชุดใหม่หรือปืนแบบอื่น
คุณจ่ายเงินไป แล้วก็ดูเจ้ากล่องนี้หมุน
เหมือนดูเครื่องสล็อตหมุน
ในที่สุดก็จะมีของเด้งออกมา และอาจจะเป็นหรือไม่เป็นของที่คุณต้องการ
ถ้าคุณไม่ได้ในครั้งนั้น ก็ต้องลองใหม่
มีคนที่หมดเงินไปหลายร้อยหลายพัน เพื่อพยายามได้ของที่ต้องการ
มีเกมนับสิบที่ใช้ระบบนี้
ผมคิดว่าเกมที่มีกล่องสุ่มแบบนี้
ควรจะถือว่าเป็นเกมสำหรับอายุ 18 ขึ้นไป โดยอัตโนมัติ
อีกอย่าง พวกเขาไม่ควรจ่ายภาษี ในฐานะวิดีโอเกม แต่ในฐานะการพนัน
บริษัทที่ผลิตเกมต้องทำเงิน
มีวิธีอื่นที่ทำเงินได้และไม่ต้องหลอกผู้คน
ให้เล่นเกมด้วยเหตุผลทางจิตวิทยา
และข้องเกี่ยวกับการเสพติด การส่งเสริม
หรืออะไรอย่างนั้น
พวกเขาอยากให้คนเล่นเพราะเกมนั้นสนุก
วงนี้ต้องตระหนักเสียทีว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
แน่ละ พวกเขาเป็นบริษัทที่ต้องทำเงิน
และสำหรับวัยรุ่นและคนหนุ่มสาวหลายล้านคน
พวกเขาเล่นเพื่อกล่องสุ่มด้วย
แต่เราหลับตาทำเป็นไม่เห็นอีกด้านไม่ได้
และอีกด้านนั้นก็ร้ายแรง
หมายถึงเด็กหลายพันคน ที่ตอนนี้ไม่ได้มีชีวิตปกติ
(คลินิกเยาวชนเยสวีแคนในเนเธอร์แลนด์)
(รักษาคนหนุ่มสาวที่มีอาการติดเกม)
ผมมักรู้สึกแปลกแยก จากครอบครัวและเพื่อนๆ เสมอ
เกมมอบทางออก ทางปลดปล่อยให้ผม
มันเป็นความสุขที่ผมไม่ได้รับจากสิ่งอื่นในชีวิต
เราเริ่มจะ…
เห็นว่าเขาซ่อนตัวอยู่หลังเกม
ผมไม่ยอมออกจากห้องนอนเลย
ผมกลัวการสร้างสัมพันธ์ ผมไม่รู้ว่าจะสร้างยังไง
เราเริ่มรู้สึก…
ถึงความหนักหนาของปัญหา เมื่อเริ่มขาดการพูดคุยกัน
เมื่อไม่ได้คุยโต้ตอบกันมากเท่าไหร่แล้ว
ผมไม่ยอมรับความจริง
ฉันโทษความวิตกกังวลและความซึมเศร้าของผม
ผมรู้ว่าผมคุยกับพ่อเรื่องนี้ แล้วพ่อพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น
ผมตอบว่า "ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"
"ผมแค่รู้ว่าผมไม่ไหวแล้ว"
"มีบางอย่างหยุดยั้งผมไว้ ผมรู้สึกสิ้นหวัง"
สิ่งแรกที่ต้องทำคือยอมรับว่าคุณมีปัญหา
และคุณแก้ปัญหานั้นด้วยตัวเองไม่ได้
เด็กส่วนใหญ่รู้ถึงปัญหา
แต่วิธีแก้ไขที่พวกเขาพบนั้นคือวิธีที่ไม่ได้ผล
อาจจะเป็นการเสพโคเคน ดื่มแอลกอฮอล์
กรีดตัวเอง ทำร้ายตัวเอง
ปลีกตัวออกและแน่นอน หักโหมเล่นวิดีโอเกม
มากถึงวันละ 15 ถึง 18 ชั่วโมง
พฤติกรรมการเล่นเกมกลายเป็นความผิดปกติ
เมื่อการควบคุมการเล่นเกมบกพร่อง
การควบคุมภายในของคนนั้นอ่อนแอ
และมีพฤติกรรมให้ความสำคัญการเล่นเกม
มากกว่าการทำกิจกรรมอื่นในชีวิต
ไม่ไปโรงเรียน ไม่ไปเล่นกีฬา
ไม่สร้างสัมพันธ์กับครอบครัวหรือเพื่อนอีกต่อไป
มันเข้าครอบงำชีวิตคุณ
แทนที่จะถามว่า "เล่นเท่าไหร่"
คำถามที่สำคัญกว่าคือ "ทำไม"
ทำไมคุณถึงเล่นวิดีโอเกม
และโดยพื้นฐานแล้ว คำถามคือ
คุณเล่นเพราะรู้สึกอยากเล่น
เป็นทางเลือกไหม
หรือรู้สึกว่าคุณเล่นเพราะรู้สึกว่าต้องเล่น
มีแรงผลักดัน เป็นความหมกมุ่น
ตอนแรกผมคิดว่าเป็นเพราะผมซึมเศร้า
และวิตกกังวลมานานมาก
ผมเป็นคนขี้วิตกมาก
แต่ตอนหลังผมรู้ว่า ผมเป็นคนติดเกม
ช่วงเวลาที่พวกเขารู้สึกว่าปลอดภัยและมั่นคงพอ
ที่จะเล่าปัญหาที่แท้จริง
ทั้งความบอบช้ำ ความวิตกกังวล ความซึมเศร้าทั้งหลาย
เราเผชิญหน้ากับสิ่งเหล่านั้น เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรม
ผมออกมาจากห้อง ไม่เล่นเกมแล้ว
ขอให้พ่อแม่เอาคอมพิวเตอร์ผมไป
เครื่องคอนโซล ทุกอย่างเลย
เขาทำตามคำแนะนำ
มันขึ้นอยู่กับความตั้งใจ ความมุ่งมั่นของคุณ
ผมคิดว่าเขามุ่งมั่นมาก
ถ้าวัยรุ่นหรือคนหนุ่มสาว พบสมดุลที่เหมาะสมในการเล่น
ด้วยการฝึกสัปดาห์ละหลายสิบชั่วโมง
แล้วไปแข่งทัวร์นาเมนต์ต่อไป เพื่อจะชนะเงินมากมาย
หรือเพื่อให้เก่งยิ่งขึ้น
แล้วมันต่างอะไรกับนักบอลมืออาชีพล่ะ
ผมไม่เห็นความแตกต่างเลย
ไม่เคยมีเด็กคนไหนที่เป็นนักกีฬาอีสปอร์ตมาที่นี่
ไม่เคยมีสักคนเลย
เพราะพวกเขาถูกฝึก พวกเขา…
พวกเขามีครูฝึก
อาจจะมีพ่อแม่ที่ให้กำลังใจและช่วยเหลือด้วย
แต่อีกพวกหนึ่ง พวกที่ปลีกตัวต่างหาก
พวกที่คุณไม่เคยได้ยินเสียง มองไม่เห็น แต่ออนไลน์อยู่ตลอดเวลา
สัญญาณเตือนคือ เมื่อคุณไม่รู้ว่าลูกของคุณทำอะไรอยู่
ไม่รู้ว่าเขาเล่นเกมอะไร หรือเขาเล่นกี่ชั่วโมง
ในครอบครัวมีความเข้าใจผิด เกี่ยวกับเกมมากมาย
พ่อแม่มากมายไม่รู้เลยว่าจะสั่งสอนลูกยังไง
ว่าจะสอนให้ลูกรับมือกับการเล่นเกม ในชีวิตและบ้านยังไง
ไม่มีหลักฐานที่แท้จริงที่แสดงว่า การเล่นวิดีโอเกมและการใช้แท็บเล็ต
อาจจะส่งผลลบต่อการพัฒนาของเด็ก หรือสมองของเด็ก
มันคือการได้ความสามารถใหม่ ที่อาจจะเป็นประโยชน์ได้
ถึงอย่างนั้น ปัญหาก็คือเวลาจำกัด
เด็กใช้เวลากับแท็บเล็ต และวิดีโอเกมนานเท่าไหร่
นั่นคือสิ่งที่เราต้องจำกัด
เพราะถ้าพวกเขาเล่นมากเกินไป
พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งอื่นที่สำคัญ ต่อการพัฒนาตามธรรมชาติ
เช่น เล่นกับเด็กคนอื่น เล่นกีฬา
ในฐานะพ่อแม่ คุณมีความรับผิดชอบที่ต้องดูแล
ให้ชีวิตของลูกคุณมีสมดุล
คุณไม่อยากให้ลูกคุณอ่านหนังสือวันละ 12 ชั่วโมง
คุณก็ไม่อยากให้ลูกคุณปีนต้นไม้ทั้งวันด้วย
ปัญหาตือการใช้ชีวิตที่เนือยนิ่ง
ไม่ใช่แค่ไม่เล่นกีฬา แต่เวลาที่เรานั่งลงนั้น
ไม่ว่าเราจะเล่นเกม ดูซีรีส์
หรือนั่งลงทำงานนานหลายชั่วโมง
มันมีผลทางลบต่อสุขภาพของเรา
เคยมีช่วงเวลาที่ผมหดหู่มากๆ
มันยากมากที่ผมจะสนุกกับชีวิต
ผมมีปัญหาที่บ้าน มีปัญหาอยู่ในตัวเอง
จนมันถึงจุดที่…
ถึงจุดหนึ่ง ผมได้รับการวินิจฉัย ว่าเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง
และมันยากมากที่จะตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
มีความคิดอยากฆ่าตัวตายด้วย
ผมมีปัญหามากมาย
ผมรู้สึกว่าผมคงไม่อยู่ตรงนี้ในวันนี้ ถ้าไม่ได้วิดีโอเกม
และคนที่ผมเจอจากเกมด้วย
เมื่อผมพบเขา เขายังเด็กมาก
น่าจะอายุสัก 15 หรือ 16
แต่ยิ้มอยู่เสมอ
อยากสนุกและหัวเราะเสมอ
เขาชอบเล่นเกมพวกนี้มาก
มันเป็นส่วนหนึ่งของเขา เห็นได้จากเวลาที่เขาเล่น
เขามีความสุขมากที่ได้เล่น
ในนิวยอร์ก ในย่านนี
พวกเขาไม่มีคอมพิวเตอร์
หรือร้านคอมพิวเตอร์อะไรอย่างนั้น
เขาเจอร้านหนึ่งในนิวเจอร์ซีย์
ผมเลยคิดว่าในเมื่อเขาไม่เล่นกีฬา
อย่างน้อยก็น่าจะดีสำหรับเขา ถ้าได้ลงแข่งอะไรสักอย่าง
เพื่อสร้างความมั่นใจให้เขา
เราเลยพาเขาไปที่นั่นสัปดาห์ละครั้งในวันศุกร์
แล้วจากนั้น ก็นะ
เขาลงแข่งครั้งแรก
เป็นการแข่งขันสดครั้งแรก
ตอนนั้นเขาเก็บตัว เป็นคนเงียบๆ
แต่ยิ่งเขาเดินทางมากขึ้น เขาก็ยิ่งกล้าแสดงออก
เขาเริ่มเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น
ฉันก็ยิ่งผลักดันเขามากขึ้น
เพราะเขาเป็นผู้เล่นและเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก
มันเหมือนเป็นครอบครัวเลย เป็นครอบครัวที่สอง
เธอคอยถามไถ่ผมอยู่เสมอ
และช่วยเหลือผมมาก
ผมรุ้สึกว่าความสัมพันธ์นั้นจะยิ่งเติบโตต่อไป
เมื่อเวลาผ่านไป
ผมเล่นเกมแข่งรถมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
มันเป็นเกมโปรดของผม ต้องโทษพ่อผมเลย
ผมเริ่มขับรถโกคาร์ตเหมือนนักขับคนอื่น ที่ฝันอยากแข่งฟอร์มูล่าวัน
พี่ชายผมได้ก้าวขึ้นไปขับรถฟอร์มูล่า แต่ผมยังขับโกคาร์ตอยู่
ผมไม่มีโอกาสเลย
(ลูคัส ออร์โดเญซ นักขับรถแข่งมืออาชีพ)
(มาดริด ประเทศสเปน)
ผมพยายามหาเครื่องจำลองการขับรถ ในวิดีโอเกม
ผมจะได้รู้สึกเหมือนเป็นนักขับจริงๆ
ชีวิตผมเปลี่ยนไปด้วยกรันตูริสโมห้าโปรล็อก
ในปี 2008 ผมได้รับโอกาสให้ร่วมแข่ง…
การแข่งดูไบ 24 ชั่วโมง
เป็นการแข่งที่ใช้รถจริง
แล้วทุกอย่างก็เริ่มจากตรงนั้น ผมผ่านเข้ารอบ
ผมรู้สึกกดดันที่ต้องพิสูจน์ว่าผมเป็นนักขับ
ที่เอาชนะคนถึง 25,000 คน และต้องเผชิญกับความจริง
ผมกำลังเป็นตัวแทนผู้เล่นทุกคน ที่ต่อสู้เพื่อความฝัน
ของการเป็นนักแข่งรถอาชีพ
แล้วผมก็อยู่ตรงนั้น
ในชุดจั๊มสูท หมวกกันน็อก มีรถคันอื่นอยู่ 30 หรือ 40 คัน
ผมต้องทำงานนี้ให้ได้
การเปลี่ยนจากขับรถในเครื่องจำลอง ที่เล่นในจอ ในทีวี
มาเป็นการนั่งอยู่ในรถแข่ง มีคู่แข่งจริงๆ…
เป็นการก้าวกระโดดครั้งใหญ่
มีสถานการณ์ที่คุณไม่เจอในเครื่องจำลอง แต่เจอในรถแข่งจริง
ปัจจัยความเสี่ยง คุณกำลังเสี่ยงชีวิตตัวเอง
ในเครื่องจำลอง คุณขับรถชนได้ แล้วก็เริ่มเกมใหม่
หารถใหม่แล้วก็ปลอดภัย
มันเป็นฝันที่เป็นจริง แต่ผมต้องการมากกว่านั้น
(การแข่ง 24 ชั่วโมง เลอม็อง ฝรั่งเศส)
ทอม คริสเต็นเซ็น ราชาแห่งเลอม็อง นักแข่งที่ชนะมากที่สุดในการแข่งนั้น
มาที่การแข่งครั้งแรกของผมและถามว่า
"ลูคัส คุณคือคนที่มาจากการเล่นเกมใช่ไหม"
"แล้วคุณมาถึงที่นี่ได้จริงเหรอ" ผมตอบว่า "จริงครับ"
ผมอึ้งไปเลย ผมเพิ่งอายุ 23
เพราะคริสเต็นเซ็นมาคุยกับผมเรื่องนี้
(ระหว่างขับให้ทีมนิสสัน)
(ลูคัสคว้าอันดับหนึ่งสองครั้ง ที่การแข่ง24 ชั่วโมง เลอม็อง)
เป็นความรู้สึกที่ดีมากครับ
เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตผมเลย
ตอนนั้นครอบครัวผมไม่เชื่อเลย
แต่พ่อผมยิ่งซึ้งมากที่ได้เห็นผมที่นั่น
ทุกคนเลย
มันน่าทึ่งมากเมื่อคิดว่า จากการเล่นเกม ภายในสามปี
คุณจะได้อยู่ในการแข่งที่ทรงเกียรติที่สุดในโลก
ผมได้เพื่อนมากมายในการแข่งโกคาร์ต พวกเขาสติแตกไปเลยเพราะ 20 ปีต่อมา
ผมได้แข่งเพราะวิดีโอเกม
ขณะที่พวกเขายังสู้ต่อไปในการขับโกคาร์ต
ในฟอร์มูล่าโปรโมชั่น ในการแข่งขันจริง
ผมทำได้ด้วยทางลัดกับเกมกรันตูริสโม
ผมคิดว่าเรามาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญในเกมจำลอง
ตอนนี้จะเห็นเด็กมากมาย กำลังทำตามความฝันผ่านเกม
(มาดริด ประเทศสเปน)
(ยาโกอายุหกเดือน)
(เมื่อเขาถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็ง ที่หายากและรุนแรง)
ตอนแรกเราคิดว่าเป็นความผิดพลาด
คนบอกฉันว่าพวกเขาเริ่มทำตามระเบียบการแล้ว แต่ลูกไม่ดีขึ้นเลย
ตรงกันข้าม อาการป่วยกับหนักขึ้น
จนที่สุดมันลามไปถึงกระดูก ไขกระดูก ลำไส้
แล้วพวกเขาก็บอกฉันว่าไม่รู้จะทำยังไงกับยาโก
ฉันได้รู้ว่าที่โรงพยาบาลเด็กในบอสตัน
มีหมอที่กำลังทำการทดลองทางคลินิกอยู่
โรคนั้นควบคุมได้แล้ว แต่ระบบภูมิคุ้มกันของเขาถูกทำลาย
มันกลายเป็นอุปสรรคอีกอย่าง
ยาโกถูกแยกตัวไป เพราะเขาปกป้องตัวเองไม่ได้เลย
ไวรัสตัวไหนก็ฆ่าเขาได้
ดังนั้นเขาจึงอยู่แต่บนเตียง ในห้องสี่ตารางเมตร
ในฐานะแม่ ฉันต้องคอยกระตุ้นลูก
เพราะฉันรู้ว่าเขาจะหลับตลอด 24 ชั่วโมงไม่ได้
ผู้อำนวยการองค์กรฮูกาเทราเปียบอกฉันว่า
"เราลองเอาเครื่องเล่นเกมให้ยาโกสิ เขาจะได้มีอะไรเล่น"
"ลองกระตุ้นเขาผ่านเกมกัน
เกมความจำ ปริศนา เกมที่มีสัตว์ อะไรก็ได้
แต่ยาโกต้องคอยกระตุ้นสมองไว้"
การมีความคิดสร้างสรรค์และการตัดสินใจ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเกม
ว่าคุณจะไปไหน จะเล่นระดับไหน
จะสู้กับยอดมนุษย์ตัวไหน เลือกตัวละครของตัวเอง…
เป็นการผจญภัยในโลกที่มีต้นไม้มากมาย
และเหมืองใต้ดิน คุณจะขุดที่ไหนก็ได้
ฝนตกนิดหน่อย กระต่ายของผมจมน้ำ
พยาบาลเริ่มพูดกันว่าเขาเปลี่ยนไปมากแค่ไหน
เพราะการได้เล่นวิดีโอเกมพวกนี้
เขาสนุกจนลืมไปว่าเขาเป็นคนป่วยที่อยู่ในห้อง
(สี่ปีหลังจากยาโกเกิด เขาออกไปข้างนอกเป็นครั้งแรก)
เขาเดินสามก้าวจากประตูสู่สวน
อยู่ๆ เขาก็หยุดเดิน ฉันบอกให้เขาเดินต่อ
เขายืนนิ่งอยู่กับที่ ฉันก็บอกให้เขาเดิน
เขาพูดว่า "ดูสิฮะแม่ ผมมีเงาด้วย"
ฉันบอกเขาว่าเรามีเงากันทุกคน
เขาบอกว่า "เมื่อก่อนผมไม่มี"
ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าเราไม่มีเงา เวลาอยู่ในแสงไฟเทียม
ตอนที่เขาอยู่ในโรงพยาบาล เขาคิดว่าทุกคนมีเงานอกจากเขา
ยาโกเห็นแมลงในแท็บเล็ต
แล้วทันใดนั้น เขาก็เห็นแมลงวัน
เขาเริ่มตะโกนโหวกเหวกจนฉันตกใจ
ฉันต้องรีบอุ้มเขาขึ้นมา เขาก็ปิดหน้าตัวเอง
ฉันบอกเขาว่านั่นแมลงจ้ะ เขาบอกว่า "มันบินเร็วจัง"
ยาโกโตขึ้นมาในโลกของผู้ใหญ่ ที่มีหมอและพยาบาล
แต่เพราะวิดีโอเกม เขาจึงได้ติดต่อกับพี่ชาย
ครอบครัว เพื่อนๆ ได้เห็นโลก
ที่เมื่อก่อนเขาเห็นได้จากหน้าต่างเท่านั้น
และเพราะเกมคอนโซลและแท็บเล็ต
ที่ฮูกาเทราเปียมอบให้เรา ในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต
(หลังจากอยู่โรงพยาบาลนานเกือบห้าปี)
(ตอนนี้ยาโกอยู่ที่บ้านแล้ว)
เรารู้ว่าเราต้องทำให้ห้องดูสบายมากขึ้น
ห้องที่พวกเขาใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมง
อาจจะนอนโรงพยาบาลนานหลายเดือน อยู่แต่ในห้องไม่เคยออกไปไหน
เมื่อหมอยอมให้พวกเขาออกไป พอเปิดประตูเข้ามา
ทุกคนก็อึ้งเลย
พวกเขาลืมไปว่าอยู่โรงพยาบาล
เราคิดทำตุ๊กตาเปโลเนส ตุ๊กตาเพื่อการกุศล
เดวิด บิสบัล ริคกี้ มาร์ติน ชากีร่า อเลฮานโดร ซานซ์ ริชาร์ด เกียร์ อีกมากมาย
เรานำเกมไปสู่โรงพยาบาล
(ในสวีเดน)
(กลุ่มวัยเกษียณก่อตั้งทีมอีสปอร์ตผู้สูงวัย เป็นกลุ่มแรกในโลก)
พร้อมนะ มาลุยกันเลยทุกคน!
ดูทีมนี้สิครับ
วินดี้จะทำยังไง วินดี้มาแล้ว
ฝ่ายต่อต้านการก่อการร้ายชนะ!
กลุ่มต่อต้านชนะ!
ร็อคจะทำได้ไหม หนึ่งต่อสามแล้ว
อีกสามสิบวินาที
ร็อคออกไปแล้วทีนสเลเยอร์ก็โค่นเขาได้
ความงดงามของเกมคือมันมอบโอกาสให้เรา
ได้เรียนรู้กันและกัน และเรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองด้วย
ผู้คนกำลังสร้างชุมชนของพวกเขากับคนที่ไว้ใจ
คนที่พวกเขาเรียนรู้ด้วยได้
จากคนที่พวกเขาเล่นเกมด้วย
ผมโตมาในชุมชนที่ยากจนมาก
ในชุมชนที่รังเกียจคนรักร่วมเพศ คนข้ามเพศและมักจะต่อต้านคนดำด้วย
ไม่ก็เจอการเหยียดเชื้อชาติทางใดทางหนึ่ง
และการเล่นวิดีโอเกมเป็นพื้นที่ปลอดภัยสำหรับผม
วงการนี้ไม่มีคนดำเลย พวกเขาไปอยู่ไหน
เงินเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะเกมใช้เวลาสร้างนาน
และถ้า…
ผมคิดว่าอันดับหนึ่งเลย ทรัพยากร
เป็นสิ่งที่ทำให้คนดำ คนผิวสีและทุกคนอื่นๆ นั้น
สร้างเกมเองไม่ได้
คุณมักจะไม่ค่อยเห็นใบหน้าของชนกลุ่มน้อย
ยิ่งขึ้นไปสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งมีแต่คนขาวมากขึ้น และยิ่งมีแต่ผู้ชาย
ในหลายพื้นที่ที่ต้องเสี่ยง เช่น อีสปอร์ต เป็นต้น
คุณจะเห็นว่าถึงจะมีแฟนมากมาย ที่เล่นในระดับเล็กลงไป
คนที่เล่นอยู่ในระดับสูงมักจะเป็นผู้ชายผิวขาวอยู่ดี
เพราะว่าพวกเขาสามารถเสี่ยงได้มากที่สุด
"อีเกิร์ลทำเป็นซ่า"
"โธ่เว้ย ยัยพวกนี้กากชะมัด กลับไปเข้าห้องครัวซะเถอะ"
เกมนี้เละแน่ มีผู้หญิงเล่นด้วยว่ะ
มายเกมมายเนมเป็นโครงการที่ให้อำนาจผู้หญิง
ให้พวกเธอใช้ชื่อเล่นจริงๆ และไม่ต้องอายหรือกลัว
ที่จะใช้ชื่อตัวเอง
ฉันเคยเจอความคิดเห็นมากมาย
ขนาดฉันหนังหนานะ
แต่บางครั้งก็มีสิ่งที่ทำให้เจ็บใจ
เวลาเราอารมณ์ไม่ดี หรือเจอผิดวัน
มันทำให้เสียใจได้เพราะเมื่อคนรู้ว่าคุณเป็นผู้หญิง
ต่อให้คุณใช้ชื่อที่ไม่บ่งบอกเพศก็เถอะ
ไม่ก็ตั้งใจไม่ใช้เสียงคุย
ถ้าพวกเขารู้
พวกเขาก็จะด่าคุณทันทีแค่เพราะรู้ว่าคุณเป็นผู้หญิง
การเหยียดเชื้อชาติ เหยียดเพศ การรังเกียจคนรักร่วมเพศ
พฤติกรรมที่เลวร้ายทั้งหลาย
มันมีอยู่มาตลอด
มันไม่ได้แย่ลง
เพราะตอนนี้เราอยู่ในยุคดิจิทัล ถูกไหม
ใครๆ ก็มีกล้องของตัวเอง
หรือมีการเชื่อมต่อกับโลกอยู่ในในมือ
(นักเล่นเกม 46 เปอร์เซ็นต์เป็นผู้หญิง)
(แต่มีเพียงห้าเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ที่ไปถึงระดับมืออาชีพได้)
บางคนคิดว่าทัวร์นาเมนต์หญิงล้วน เป็นเรื่องงี่เง่าในอีสปอร์ต
เพราะไม่ควรมีข้อแตกต่าง ระหว่างผู้ชายและผู้หญิง
แต่มันมีแน่นอน เป็นบันไดก้าวสำคัญ
ในการสร้างฐานผู้เล่นที่ใหญ่ขึ้น
ให้เด็กผู้หญิงและผู้หญิงได้เข้าสู่วงการ
ลีกต่างๆ ไม่แบ่งเพศ
และเท่าที่ผ่านมา ปัญหาคือ ผู้หญิงเล่นได้ไม่ดีเท่าผู้ชาย
ที่เล่นระดับอาชีพ
แน่นอนว่าเป้าหมายหลักของเราคือมีทีมรวมเพศ
ไม่ใช่แค่ผู้หญิงเท่านั้น
ตอนนี้มันกำลังเติบโต
มันอาจจะดูช้า แต่ที่จริงแล้วมันโตเร็วมาก
ทุกปี ผู้หญิงมีโอกาสเล่นระดับอาชีพมากขึ้น
ฉันต่อสู้เพื่อให้แน่ใจว่าฉันไม่ได้ถูกเลือก แค่เพราะฉันเป็นผู้หญิง
ฉันไม่อยากเป็นแค่ตัวโฆษณา
ฉันอยากให้คนปฏิบัติกับฉันตามความสามารถ
เราอาจจะมีหน้าตาและน้ำเสียงที่แตกต่างไป
มีชื่อและทำสิ่งที่แตกต่าง
แต่ไม่มีความแตกต่างระหว่างเราเลย
เราทำทุกอย่างเหมือนกันได้ เราเติบโตและประสบความสำเร็จได้
เราต้องเปลี่ยนความคิดนั้น
การสร้างการมีส่วนร่วม การยอมรับ
การเชื่อในสิ่งที่เรากำลังต่อสู้เพื่อให้ได้มา
มันต้องใช้เวลา
(วอลตันออนเทมส์ สหราชอาณาจักร)
เราอยู่บนเกาะริมแม่น้ำเล็กๆ ในแม่น้ำเทมส์
สามีของฉันมีเรือ
เราพยายามหาบ้านที่มีที่จอดเรือ
เบนจี้ชอบเล่นกีฬามาตลอด
กีฬาหลักสองอย่างที่เขาชอบ คือคริกเก็ตและโบว์ลิ่ง
ที่จริงนะ เขาเริ่มเล่นโบว์ลิ่ง ในวันเกิดครบสองขวบ
แล้วก็ลงแข่งครั้งแรกตอนอายุสามขวบ
เขามีพรสวรรค์เป็นธรรมชาติ
เขาดันเป็นโรคอ๊อสกูด ชแล็ตเตอร์
เขาจึงเจ็บปวดมากเวลาเดิน
หลังจากเล่นรักบี้หรือเล่นกีฬาอะไรก็ตาม
เขาจะ… คือว่า
คุณคงคิดว่าเขาเดินเหมือนคนอายุ 70
หมอแนะนำให้เขาเลิกเล่นกีฬาสักพัก
จากนั้นก็ตามธรรมดา เกมคอมพิวเตอร์ก็เข้ามาแทนที่
เขาไม่เคยกลับไปเล่นกีฬาแบบอื่นอีกเลย
ผมอยากเป็นนักเล่นเกมอาชีพมาตลอด
ตั้งแต่ผมสิบขวบ
ผมมักจะดูวิดีโอตามยูทูบ
พวกนักเล่นเกมอาชีพพวกนั้น
มันทำให้ผม…
ไม่รู้สิ ผมอยากอยู่ในจุด
ที่ทุกคนที่ผมนับถือได้อยู่
ในฐานะแม่
ฉันพยายามทำให้เขาเลิกเล่นคอมเสมอ
ต้องทะเลาะกันตลอด
วันรุ่งขึ้นเขาต้องไปโรงเรียน กำลังจะสอบ
พยายามสร้างสมดุลระหว่างการบ้าน
และกิจกรรมอื่นๆ และเล่นวิดีโอเกมไปด้วย
แต่แม่อย่างฉันไม่รู้เลยว่ามีวงการเกม
ที่เขาสามารถเข้าร่วมได้
จนกระทั่งมีการแข่งขันชื่อมอนทาน่าแบล็ก
ฉันจำได้ว่าเป็นคืนวันอาทิตย์
ฉันเข้านอนแล้ว
ลูกเข้ามาหาฉันที่ห้อง บอกว่าเขาชนะรางวัล 10,000 ดอลลาร์
ฉันถามว่า "จริงเหรอ แน่ใจนะ"
เขาตอบว่า "แน่ครับ เราได้ที่หนึ่ง"
แล้วฉันก็คิดว่า "ตายแล้ว จริงเหรอ"
จากนั้นมันก็เติบโตอย่างรวดเร็ว
เราตั้งบริษัทจำกัด พยายามเปิดบัญชีธนาคาร
ฉันได้คำตอบจากธนาคารว่า
พวกเขามองว่าเกมเป็นการพนัน
ไม่ใช่การแข่งขันกีฬา
จากนั้นฉันก็ต้องอธิบาย
"ถ้าเขาทำอย่างนักเทนนิส
ไปแข่งชนะที่วิมเบิลดัน
คุณจะไม่รับเงินรางวัลนั้นเข้าบัญชีเหรอ"
(ฟอร์ตไนต์เวิลด์คัพ รอบชิงชนะเลิศ)
ฟอร์ตไนต์เวิลด์คัพเป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่มาก ในวงการอีสปอร์ต
มันเป็นช่วงเวลาที่เปิดโลก สำหรับคนมากมายที่ไม่เล่นเกม
พวกเขาไม่รู้ว่าอีสปอร์ตคืออะไร
อยู่ดีๆ ก็มีงานที่ยิ่งใหญ่นี้
รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อีสปอร์ต
และยังจัดในสนามกีฬา ที่ใช้จัดการแข่งเทนนิสยูเอสโอเพ่น
แล้วอยู่ดีๆ ก็สร้างความสนใจให้กับอีสปอร์ต
ผู้คนก็เริ่มหันมาจริงจังกับมันมากขึ้น
(นิวยอร์กซิตี้ สหรัฐฯ)
เบนจี้ คุณจะต้องชนะเวิลด์คัพ!
นิวยอร์กเป็นการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ครั้งแรก
ก่อนหน้านั้นเบนจี้เคยแค่เล่นอยู่ในห้องนอนเขา
เขาตื่นเต้นมาก เราทุกคนตื่นเต้นที่ได้ไป
เพราะในที่สุดเขาจะได้พบกับผู้เล่น ที่เขาคุยด้วยมานานแล้ว
การได้เห็นเบนจี้โค่นทั้งทีมด้วยตัวเขาและแก๊ง
มันเป็นศิลปะจริงๆ
มันเป็นประสบการณ์ที่ดีมาก ผมได้พบคนเจ๋งๆ มากมาย
ฉันประหม่ามากๆ
ที่จริงนะคะ วันแรกที่เขาลงแข่ง
ฉันตื้นตันมาก ร้องไห้ตลอดเวลาเลย
เขาจัดการเอาชนะ…
(ไคล์ "Bugha" เจียร์ดอร์ฟ กลายเป็นแชมป์โลก)
(คว้ารางวัลสามล้านดอลลาร์)
(เบ็นจิไม่ติดสิบอันดับแรก)
เขาเสียใจมาก
สำหรับเขา
เขาตั้งใจไปที่นั่นเพื่อเป็นที่หนึ่งและเป็นแชมป์
และจากมุมมองของคนเป็นแม่
ฉันต้องดูแลความคาดหวังของเขาก่อน
ถ้าเขาเล่นได้ไม่ดี
เขาจะรับมือกับมันยังไงหลังจากแข่ง
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมคิดว่าเป็นทั้งเพราะผมเล่นได้ไม่เต็มที่
และโชคร้ายนิดหน่อยด้วย
ผมคิดว่าผมจะประหม่า แต่ที่จริงแล้ว ผมไม่ประหม่าเลย
ผมแค่เล่นได้ไม่ดีตามมาตรฐานตัวเอง ผมจึงทำอันดับได้ไม่ดีนัก
ทุกคนอยากเป็นนักบอล
มีเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่จะได้เป็นจริงๆ
และอีสปอร์ตก็ไม่ต่างกัน
ในอนาคต ผมอยากเก่งที่สุด
ผมจะฝึกต่อไปให้ได้มากที่สุด
คอยทุ่มเทเวลาและความพยายาม
ให้แน่ใจว่าผมจะเก่งเท่าที่จะเก่งได้
ไม่ว่าลูกๆ ของฉันสนใจอะไร
ฉันจะพยายามช่วยพวกเขา ทำให้สำเร็จตามที่ต้องการ
(กาลิเซีย ประเทศสเปน)
ตอนผมเป็นเด็ก มีเวลาเล่นเกมเยอะแยะ
เล่นลูกแก้ว
เล่นปาเลน เกมที่ตอนนี้สูญหายไปแล้ว เวลาเล่นฟุตบอล
บางครั้งเล่นโดยไม่มีลูกบอลด้วย
เราต้องใช้ถุงเท้ายัดฟางแทน
นั่นคือลูกบอล
เราไม่มีตัวเลือกอื่น ไม่มีทีวี ไม่มีวิทยุ
เราเลยเล่นเกมพวกนี้กับเด็กๆ คนอื่นๆ
ที่กาลิเซียนี้ ครอบครัวมีลูกหลายคน
แต่มีทายาทแค่คนเดียว
ที่จะได้มรดกไปสามในห้าส่วน
ดังนั้นมรดกสองในห้าส่วน สำหรับลูกสี่หรือห้าคนจึงไม่พอ
คนอื่นก็อพยพกันไป
ต้องเดินทางโดยเรือ และการเดินทางใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือน
พวกเขาไม่มีเงิน พวกเขาไม่ได้เอาอะไรไปเลย นอกจากเสื้อผ้าที่ใส่
แล้วส่งจดหมายมาทุกสองหรือสามเดือน
จดหมายจะมาถึงสองหรือสามเดือนให้หลัง
เราใช้เวลาช่วงหน้าร้อนที่หมู่บ้านของพ่อผม
เป็นเมืองเล็กๆ ในกาลิเซีย
ที่ที่บรรพบุรุษทุกคนของพ่อผมเคยอยู่ ทั้งปู่ย่าตายาย ทวดทั้งหลาย
ตอนเราเด็กๆ
ลูกๆ ทุกคนของคนที่ต้องไปทำงานที่อื่นไปที่นั่น
คนจากเม็กซิโก ฝรั่งเศส บิลบาโอ ลาโกรูญา มาดริด
เมื่อเราไปแล้ว เราไม่ได้เจอกัน
เราติดต่อกันทางจดหมายเท่านั้น
มานูเอลเป็นเพื่อนของผม
ที่ริบัสเปเกญาส หมู่บ้านในกาลิเซีย
ผมไปที่นั่นช่วงวันหยุด เขาอาศัยอยู่ที่นั่น
(ริบัสเปเกญาส ประเทศสเปน)
ผู้ใหญ่ไม่ค่อยเล่นกัน และที่นี่มีแต่ผู้ใหญ่
สมัยพ่อแม่ผมเป็นเด็ก
พ่อแม่ก็มาที่นี่เพื่อพบเพื่อนฝูงเช่นกัน
แล้วไม่ได้เจอกันอีกจนกระทั่งปีถัดไป
เมื่อพวกเขากลับมา
แต่ในอีกแง่หนึ่ง
เราเจอกันในหมู่บ้าน
เมื่อพวกเขากลับบ้านที่มาดริด ที่ฝรั่งเศส
ผมอยู่ที่นี่ เราติดต่อกันและเล่นด้วยกันได้
เวลาที่พวกเขาเจอกันก็พากันไปเตะบอล ไม่ก็ว่ายน้ำในแม่น้ำ
แต่เมื่อไม่ได้เจอกันก็ทำอย่างนั้นไม่ได้
พวกเขาจึงเจอกันออนไลน์เพื่อเล่นเกม
พวกเขาได้สนุกกัน เล่นกันบ่อยๆ จึงทำให้สนิทกัน
มากกว่าการส่งจดหมายหรือโทรศัพท์ ซึ่งไม่ค่อยได้โต้ตอบกัน
แต่นี่เป็นวิธีรักษาและสร้างมิตรภาพที่ดี
ถ้าคุณนัดพบกันเพื่อเล่น ความสัมพันธ์นั้นจะยิ่งเติบโตและยืนยาว
ผมอยากให้พวกเขาใจเย็นกว่านี้
สมัยนี้ทุกอย่างรวดเร็วมาก พวกเขาอยากได้ทุกอย่างทันที
ผมแทบไม่รับเทคโนโลยีสมัยใหม่เลย ผมไม่ยุ่งด้วย
มันเป็นชีวิตที่แตกต่างกัน
โชคดีที่ต่างในทางที่ดีขึ้น
คนสามารถเชื่อมต่อถึงกันได้มากกว่าเดิม
เรากำลังมองดูผู้คนที่คิดในระดับโลก
เพราะเมื่อพวกเขาตื่นขึ้นมาในชุดนอน เปิดคอมพิวเตอร์
พวกเขาก็มีปฎิสัมพันธ์กับทั้งโลกได้ทันที
ผมรู้จักคู่หนึ่งที่…
คนที่เล่นเวิลด์ออฟวอร์คราฟต์ และเริ่มคบกันเพราะเกม
เพราะมุมมองทางสังคมของวิดีโอเกม ที่ทำให้คนพวกนี้มาเจอกันได้
ภายในเกม และเจอกันในชีวิตจริง
เกมสามารถใช้เป็นหัวข้อชวนคุยได้
ฉันเข้าไปในเกม คิดฉายาขึ้นมา
ฉันตามหาเขาเพราะพวกเขาบอกฉันว่า เขาชื่อเนก้า
และเริ่มคุยกับเขาผ่านระบบแชตในเกม
ในเกม คุณจะคุยกับคนอื่นได้ ถ้าคุณรู้ฉายาเขา
ผมเลยคิดว่า "ใครมาคุยกับฉันเนี่ย" อาจจะเป็นเพื่อนที่ใช้ตัวละครใหม่
แล้วตั้งใจมาป่วน
ในที่สุดเธอก็สารภาพว่าเป็นเธอเอง
แล้วเธอก็เอาชนะผมได้
เราสองคนมีงานอดิเรกเป็นการเล่นเกม
ทำให้ความสัมพันธ์นี้เหนียวแน่น
มันเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
เรารู้ว่าครั้งนี้คือยาวนานตลอดชีวิต
(โดตา)
ฉันค่อนข้างขี้อาย
มันเลยยากที่ฉันจะพบปะผู้คน
แบบว่า…
ยากที่จะพบคนที่มีอะไรเหมือนกัน
และคนพวกนั้นก็เป็นนักเล่นเกมด้วย
คุณจึงรู้สึกถึงความเป็นชุมชนและความใกล้ชิดได้
ฉันต้องใช้สายตาคอยดูตลอดว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้ามีผู้เล่นคนอื่นอยู่ด้วยก็ช่วยได้มากค่ะ
และตอนนี้ยิ่งดีขึ้นมากเมื่อมีลูกเล่นใหม่ๆ เพิ่มขึ้น
เธอเติบโตขึ้นมาก
เธอมีความมั่นใจในตัวเองมาก
เธอได้เพื่อนใหม่มากมาย ได้สร้างเครือข่ายเพื่อน
เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมค่ะ
และเธอได้รับการสนับสนุนมากมายจากชุมชนเกม
ผมดีใจมากเลย
(โคเวนทรี สหราชอาณาจักร)
ทุกอย่างที่จอห์นทำ ต้องมีคนดูแลหรือฉันเป็นคนทำให้
เขาเป็นโรคกล้ามเนื้อเสื่อม
แค่เกาจมูก คนดูแลก็ต้องทำให้
เครื่องช่วยหายใจของจอห์นช่วยหายใจให้เขา
เขาอยู่บ้านคนเดียวไม่ได้
ถ้าท่อที่คอเขาหลุด
เขาจะตายในไม่กี่วินาที
ผมเคยฝันว่าเล่นฟุตบอล
แล้วโดยที่ผมไม่รู้ตัวเลย
เราก็ได้ไปแมนเชสเตอร์
ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด ผมคิดว่า "โอ้โฮ"
วันนี้คุณจะได้พบกับผู้เล่นทุกคน
และอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
มันสุดยอดมาก เป็นวันที่ดีที่สุด ในชีวิตของผมวันหนึ่งเลย
ผมกำลังมีปัญหาอยู่
ผมจึงตัดสินใจเข้าอินเทอร์เน็ต
ดูว่าจะมีใครหรือการกุศลที่ไหนพอช่วยได้บ้าง
สเปเชียลเอฟเฟกต์ คือองค์กรการกุศลที่ช่วยเหลือผู้คน
ที่พิการทางร่างกายให้ได้เล่นวิดีโอเกม
ความพิการของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
เราพูดถึงการเคลื่อนไหว ที่ยิบย่อยมากที่เราต้องควบคุม
การเคลื่อนไหวเพียงมิลลิเมตร
ที่จริงเรากำลังมองหาทางปรับเปลี่ยนเครื่องมือ ที่มีอยู่แล้วหรือเครื่องใหม่แบบพิเศษ
เราจะได้สร้างเครื่องบันคับที่ทำเป็นพิเศษ
และเหมาะกับความพิการของคนนั้นโดยเฉพาะ
เพื่อให้พวกเขาได้ประสบการณ์ การเล่นเกมที่ดีที่สุด
ผมไม่คิดว่าผมจะมีวันมาถึงจุดนี้
ผมจึงภูมิใจมากทีเดียว
ที่เรามาถึงขั้นนี้ได้
ที่เราสามารถพัฒนาเครื่องมือที่ดีพอ
ให้ทุกคนใช้ได้
มันให้โอกาสทุกคนเล่นเกมได้ นั่นเป็นสิ่งสำคัญ
ในวิดีโอเกม ผมทำอะไรได้มากมาย
ที่ผมทำในชีวิตจริงไม่ได้
เช่นขับรถหรือ…
วิ่ง เตะบอล
มันทำให้รู้สึกเหมือนตัวคุณได้อยู่ตรงนั้นจริงๆ
คุณกำลังเล่นอยู่ในใจ
ในวิดีโอเกม ผมชอบผูกมิตร
และรู้จักกับคนมากมายทั่วโลก
เพราะเราได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม
พวกเขาเห็นคนเล่นเกม
ไม่ใช่ตัวคนที่อยู่นอกเกม
(สุนัขทิ้งรอยเท้าไว้บนหัวใจ)
ไมเคิลพัฒนาได้เร็วมาก
เราให้ของอย่างเลโก้กับเขา เขาจะเปิดเล่นในเช้าวันคริสต์มาส
แล้วไม่พักดื่มน้ำ เข้าห้องน้ำหรือกินอะไรเลย
จนกว่าเขาจะเล่นเสร็จ
เขามีสมาธิมาก
เขาชอบรถยนต์ รถไฟ
เขาชอบพวกยานพาหนะมาก
ตอนที่เขาอายุหนึ่งขวบ ฉันก็มีเนธาน น้องชายของเขา
เด็กทั้งสองคนหมกมุ่นกับคอมพิวเตอร์
ตั้งแต่ยังเด็กๆ
เราสองคนก็ชอบคอมพิวเตอร์
และเราเคยเล่นคอมพิวเตอร์ในเวลาว่าง
เขาจะกลับบ้านมา มีรอยฟกช้ำบนตัว เป็นรอยใหญ่มากๆ
"ลูกมีรอยช้ำได้ยังไง" เขาตอบว่า "ไม่รู้สิ"
เขาไม่ได้ถูกกลั่นแกล้งที่โรงเรียน
ที่บ้านเราก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว
ต้องเป็นสุขภาพแน่นอน
(ไมเคิลถูกวินิจฉัยว่าเป็นลูคีเมีย ในเดือนพฤศจิกายน 2013)
เขาอายุเก้าขวบ
ตั้งแต่นั้นมาก็เป็นหกปีที่ทรมานใจ
แม่ฉันคอยสนับสนุนตั้งแต่วันที่รู้ผลวินิจฉัย
แต่จากนั้นสุขภาพของแม่ก็ย่ำแย่เช่นกัน
แล้วแม่ก็จากไป
หลังจากวันเกิดของไมเคิลในเดือนเมษายน
ปีแรกของการรักษา
เราเสียสมบัติที่ล้ำค่าที่สุด ที่คอยสนับสนุนลอร่าและไมเคิล
เราเลยต้องรวมพลังกันเพื่อมาช่วย
(ฉันชนะมะเร็งได้)
(หลังจากรักษาตัวสามปีครึ่ง ไมเคิลก็ไม่มีอาการของโรค)
มันควรจะเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่
ทุกอย่างจบลงแล้ว เรารอดจากสงครามได้
ทุกอย่างดูเหมือนจะควบคุมได้…
ไม่กี่เดือน
โชคร้ายที่มะเร็งกลับมาใหม่
เขาจึงต้องรับการรักษาที่เข้มงวดขึ้น
จนในที่สุดต้องเข้ารับการปลูกถ่ายไขกระดูก
ง่ายๆ คือพวกเขาจะลบ ระบบภูมิคุ้มกันของคุณออกหมดเลย
เขาไม่ได้ติดเกมอะไรเป็นพิเศษ
เขาอาจจะเล่นเกมหนึ่ง 20 ถึง 30 นาที แล้วก็ต้องเปลี่ยนเกมเล่น
ผมคิดว่าอีลีตน่าจะเป็นเกมแรก
ที่เขาเล่นได้นานกว่าครึ่งชั่วโมง
อีลีตแดงเจอรัสเป็นเกมเล่นตัวต่อตัว ที่สื่อถึงกาแล็กซีของเราเอง
คุณไม่ต้องกอบกู้โลก แต่คุณต้องอาศัยอยู่ในโลก
คุณจะทำสิ่งที่กล้าหาญด้วยตัวเองได้ ถ้าคุณต้องการ
จะเป็นตัวร้ายก็ได้ถ้าต้องการ
เกมนี้เล่นผ่านอินเทอร์เน็ต เป็นแบบเล่นหลายคน
กลุ่มของคุณจะออกไปผจญภัยด้วยกันในเกมก็ได้
ในช่วงปีสุดท้ายของชีวิตไมเคิล
เราเป็นนักบินร่วมกันในอีลีต
และบ่อยครั้งที่
เนธานก็มาเล่นกับเราด้วย
ผมมักจะเล่นเป็นตัวขัดขา
ผมจะพุ่งชนยานเขาไม่ก็คอยยิงเขา
เวลาที่เขาแลกของกับลุงแมท
ทำให้เล่นยากขึ้นเพราะนั่นคือสิ่งที่ไมเคิลชอบ
แต่ผมชอบเล่นเพราะมีไมเคิลอยู่ด้วย
ไมเคิลเริ่มตัวบวมขึ้นเรื่อยๆ
ปอดของเขารั่ว
แล้วอากาศก็รั่วออกมาสู่ร่างกายเขา
มันรั่วออกมาที่ผิวหนัง ทั่วทั้งหน้าเขา
เขาพยายามหรี่ตามองจอ
พยายามเล่นเกมของเขา
นั่นเป็นตอนที่
ผมคิดว่าเราทุกคนต้องยอมรับความจริงว่า
เขาอาจจะไม่รอด
ผมเลยทวีตไปเพื่อ…
ขอความช่วยเหลือละมั้ง
(ผมหัวใจสลายที่ต้องเห็นหลานชายหรี่ตามองจอ)
โพสต์นั้นสะเทือนใจฉันทันที
เพราะแมทบอกว่า
"ผมหัวใจสลายที่ต้องเห็นไมเคิล หลานชายของผม
เล่นเกมที่เขาชอบ
และอาจจะไม่มีวันบรรลุเป้าหมาย ที่เขาอยากบรรลุ"
ผู้บัญชาการทุกคน
พวกเขาเป็นคนที่แสนวิเศษและมีจิตใจดีมาก
ทุกคนรีบเข้ามาให้กำลังใจเขา
บอกว่า "นายก็เป็นผู้บัญชาการนะ"
"ไม่ว่ายังไง นายก็เป็นพวกเรา"
ความปรารถนาของเขาจำกัดมาก เพราะตัวเลือกที่เขามี
สิ่งเดียวที่เขาอยากทำคือประสบความสำเร็จ ในโลกเสมือนจริงนี้
คุณทำอะไรได้บ้างเพื่อเติมเต็มความปรารถนา
เพื่อเติมเต็มความตื่นเต้นของคนที่สนุกกับโลกนั้น
และประสบการณ์ที่มีกับเกมนั้น
คุณจะทำอะไรสนองเขาถ้าเขาเล่นเกมไม่ได้
เราจึงคิดว่า
"คงดีนะถ้าเราทำหนังสือเสียงได้"
ตอนนั้นเป็นวันเสาร์ แซคแชตมาเล่าความคิดให้ผม
ผมเลยตอบแซคไปว่า
"มาลองดูกัน
แต่บอกทุกคนที่เกี่ยวข้องด้วยนะว่า…
มันอาจจะไม่ได้ผล"
เรามองหน้ากันแล้วพูดว่า "เอาละ เราต้องเร่งมือแล้ว"
ผมเลยโทรหาโจ
หัวหน้าฝ่ายเสียงของเราที่อีลีตแดงเจอรัส
เขาออกจะเขินๆ บอกว่า "ไง"
"เป็นไงบ้าง"
ผมก็บอกว่า "อือ ก็ดี ว่าไง"
"ผมมีความคิดบ้าๆ ที่อยากรู้ว่าจะทำได้ไหม"
โจบอกว่า
"มีงานต้องทำอีกเยอะเลย"
"แต่มันเป็นสิ่งที่ควรทำ เราทำได้"
"ผมคิดว่ามันเป็นความคิดที่ดี มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
ขั้นต่อมาคือหาคนเขียนบท
ผมเลยติดต่อดรูว์
"เป็นไปได้ไหมที่คุณจะเขียน บทหนังสือเสียงให้คนหนึ่ง
ภายในพรุ่งนี้เช้า"
ผมถามว่า "คุณจะเอาเรื่องยาวสักเท่าไหร่"
เพราะมันค่อนข้างกระชั้น
เขาบอกว่า "เราต้องทำสัก 20 ถึง 30 นาที"
ผมก็คิดคร่าวๆ ว่าน่าจะยาวเท่าไหร่
ผมตอบว่า "น่าจะประมาณ 5,000 คำนะ"
"โอเค นั่นค่อนข้าง… ได้" เขาบอกว่า "ผมว่าผมทำได้"
แล้วเช้าวันอาทิตย์ก็ตั้งกาแฟเรียงเป็นแถวเลย
แล้วผมก็เริ่มพิมพ์เลย
นี่คือฉาก ชุดและ…
ฉันเช็กมือถือตอนกำลังขึ้นรถ
และเห็นข้อความขอความช่วยเหลือจากแซค
และไม่ต้องคิดเลย
โดยเฉพาะกับชุมชนแบบนี้
ถ้าพวกเดียวกันมีปัญหา เราก็ต้องช่วย
พอเช้าวันจันทร์ โจก็ตัดต่อทุกอย่างเข้าด้วยกัน
ผมส่งข้อความไปหาทีมเสียงอีลีตแดงเจอรัส
"ใครสนใจจะร่วมทำด้วยไหม"
ทุกคนตอบทันทีเลย "ได้ ต้องการอะไร" แค่นั้นเอง
ผมบอกว่า "ผมต้องการเสียงนกอินทรีย์บินผ่านไป
ต้องการเสียงยานชนกับดาวเคราะห์น้อย เสียงปิดประตูยาน
แล้วพวกเขาก็ไปหากัน คอยส่งมาให้ผม
ผมจับมาเรียงตามเวลา มิกซ์เสียงให้ถูกต้อง
เรารู้ว่าเวลากระชั้นมาก เราไม่รู้ว่าเขาจะได้ฟังไหม
พอคืนวันอังคาร แซคกับเพจก็มาที่โรงพยาบาล
พร้อมด้วยผลงานที่เสร็จแล้ว
คุณได้แสดงในเรื่องนี้ด้วย
"ผู้บัญชาการไมเคิล โฮลีแลนด์ ได้ยินเสียงลุงของเขาผ่านช่องสัญญาณ
เสียงแตกพร่าเพราะคลื่นเสียงรบกวน จากเครื่องยนต์ที่ทำงานหนัก"
"นายทำอะไรกับเจ้านั่นน่ะ ไมเคิล"
"ตามไม่ทันละสิ ลุงแมท"
"ขับกวนๆ ป่วนจีไฟว์ ผ่อนน้ำหนักลำเครื่อง มีอะไรที่ผมไม่ได้ทำบ้างล่ะ"
"แค่พยายามนำหน้าน้องชายสินะ"
เห็นได้จากสีหน้าเขาเลยว่า เขากำลังรอให้ถึงช่วงที่พูดชื่อเขา
ทันทีที่เขาได้ยินเสียงตัวเอง เขาแบบว่า
"นั่นผมเอง!"
และได้เห็นหน้ากลมๆ ของเขา
ขณะที่เขายิ้มสู้ความเจ็บปวด
เขามีชีวิตขึ้นมา และมันน่าตื่นเต้นมาก
เขามีเป้าหมายและความทะเยอทะยาน
เขารู้สึกสำคัญและมีพลัง
เราทุกคนเข้าใจว่านี่หมายความว่าอะไร
ฉันเศร้าใจมากตอนที่เรารู้ว่าเขาจากไปแล้ว
แต่ฉันดีใจที่เราได้ทำ
พอคิดว่านั่นเหมือนเป็นวันสุดท้ายของเขา
มันดีมากที่เขามีโอกาสได้ฟัง
ไม่ถึง 24 ชั่วโมง ก่อนที่เขาจะจากไปอย่างน่าเศร้า
"แต่ผู้บัญชาการทุกคนต้องกรุยทางของตัวเอง
และค้นพบเส้นทางของตัวเอง"
"บางคนอาจจะพอใจที่ได้สร้างความแตกต่าง
ตัดสินใจอย่างยากลำบาก มุ่งมั่นแม้โชคจะไม่เข้าข้าง
และสถานการณ์ดูมืดมน"
"ความห้าวหาญและความใจกล้า
ไม่ย่อท้อแม้เผชิญกับอุปสรรคที่ถาโถม"
"นี่คือวิถีของชาวอีลีตที่แท้จริง"
ครั้งสุดท้ายที่เราคุยกันเรื่องวิดีโอเกม คุณบอกว่าคุณเล่นเทนนิส
แต่เวลาที่คุณเล่นเกมเทนนิส
คุณเล่นเป็นโรเจอร์ เฟเดอเรอร์เสมอ ยังเล่นอยู่ไหมครับ
เล่นครับ ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่านะ
แต่คนที่ทำเกมนี้น่ะ ผมเล่นเป็นฝ่ายตั้งรับตลอดเลย
อยู่หลังเส้นไปสองเมตร…
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะชนะ
ผมได้แต่วิ่ง งั้นเลือกเล่นตัวอื่นดีกว่า
มันเหมือนกับกีฬาดั้งเดิมมาก
คุณเห็นความคลั่งไคล้ และ "ความเสียใจ" เมื่อมีใครแพ้
ดูอย่างฟุตบอลสิ มันแบ่งชนเผ่ามากนะ
ฟุตบอลมีแต่แบ่งเผ่าทั้งนั้น
คนตามบางทีม ไม่มีวันเปลี่ยนใจไปชอบทีมอื่น
มีทั้งคู่แข่งต่างเมืองและความภักดี ที่ก้าวข้ามศาสนาและทุกอย่าง
ไม่เหมือนกับอีสปอร์ตเลย อีสปอร์ตเป็นปรากฏการณ์ระดับโลก
คุณมักจะเจอคนที่อยู่ในเยอรมนี
ที่เชียร์ทีมอเมริกันเพราะมีผู้เล่นชาวเยอรมัน
ผู้เล่นอาชีพ คนที่เดินทาง เพื่อไปตามงานใหญ่ต่างๆ
พวกเขาอาจทำเงินได้ ตั้งแต่ 5,000 ยูโรต่อเดือน
จนถึงเดือนละ 30,000 ยูโร จากเงินเดือนของทีม
และยิ่งกว่านั้นก็มีเงินรางวัล
ทีมที่เก่งที่สุดบางทีมอาจได้รางวัล รวมแล้วมากถึงสี่ล้านดอลลาร์
เพื่อแบ่งกันระหว่างผู้เล่นห้าคนและโค้ช
พูดได้เลยว่าพวกเขาเป็นคนหนุ่มสาวที่ร่ำรวยมาก
(เฮลซิงบอร์ก สวีเดน)
ผมเริ่มเล่นวิดีโอเกมกับพ่อ
เราเล่นเกือบทุกวัน
พ่อเล่นเคาเตอร์สไตรค์ในเวลาว่างด้วย
ผมก็นั่งตักพ่อเล่นไปด้วย
ตอนแรกผมไม่รู้ว่าอยากเป็นนักเล่นอาชีพ
ผมเล่นเพราะมันสนุก
ผมรู้ตัวว่ายิ่งเล่นเก่งขึ้นเรื่อยๆ
ผมเข้าร่วมทีมแรกตอนอายุ 15
กับเอ็กซ์ซิกซ์เทนส์
เราดูเขาเล่นแล้วก็ไปสวีเดนเพื่อตามหาเขา
ปรากฎว่าเขาเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์
เราเสนอสัญญามืออาชีพให้เขา เขาก็ร้องไห้เลย
ผมดีใจมากที่เด็กที่มีพรสวรรค์อย่างเขา เซ็นสัญญากับเอ็กซ์ซิกซ์เทนส์
ตอนเขามาถึง ผมต้องทะเลาะกับองค์กรและลีก
เพราะพวกเขาไม่อนุญาตให้เด็ก 14 ขวบเล่น
แม้ว่าพ่อเขาจะยินยอมก็ตาม
ในทัวร์นาเมนต์แรกด้วยวัย 14 เราชนะและเขาได้รับรางวัลผู้เล่นดีเด่น
เขาเริ่มจะโดดเด่นขึ้นมา
มันไม่ธรรมดาเลย
ที่คนอายุ 16 ปีจะเล่นได้ดีขนาดเขา
และเขาก็ได้รับความสนใจจากสโมสรใหญ่ๆ
เมื่อคุณคุมทีมอีสปอร์ต คุณต้องคอยมองหาคนเก่งๆ เสมอ
เราตามดูเขามาสักพักแล้ว
เราคิดว่าเขาอาจเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในโลกคนหนึ่ง
(อีเอสแอลวัน โคโลญ 2019 ทัวร์นาเมนต์แรกกับเอ็นไอพีของพล็อปสกี)
การที่มีคนโผล่มาจากไหนไม่รู้
แล้วอยู่ดีๆ ก็ได้เล่นกับทีมใหญ่เลย
มันไม่เคยได้ยินกันมาก่อน
และพล็อปสกีก็เป็นคนแรกๆ ที่ทำอย่างนั้นได้
ผมคิดว่ามันดีสำหรับทุกคนที่ได้พล็อปสกีมาร่วมทีม
ผมคิดว่าเขาเป็นผู้เล่นชาวสวีเดน ที่ยังหนุ่ม มีความสามารถ
ที่ในที่สุดก็ได้โอกาสครั้งใหญ่
หวังว่าผมกับเก็ตไรต์ จะช่วยให้เขาปรับตัวเข้ากับวงการมืออาชีพ
และช่วยเขาพัฒนาไปเป็นผู้เล่นชั้นเยี่ยม ที่ผมรู้ว่าเขาเป็นได้
ผมตื่นเต้นกับอนาคตมากครับ
ผมภูมิใจมาก ยิ่งตอนที่พวกเขาเดินเข้าสนาม
แล้วทุกคนก็ยืนขึ้นและตะโกนกัน
ผมน้ำตาคลอเลย ตอนที่พวกเขาตะโกนชื่อของพล็อปสกี
ใครจะไปคิดล่ะ
มันเจ๋งสุดยอดเลย
พล็อปสกี้ เขายิงเข้าหัวแล้ว
ควันจางแล้ว
อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าเขาทำอะไรอยู่
ผมคิดว่าเขาเป็นผู้เล่นที่เก่งมาก แถมนี่เป็นครั้งแรกที่เขาลงสนามด้วย
ผมคิดว่าเขาทำได้ดีมาก
มันน่าทึ่งมากเพราะแผนการณ์เขาดี
ผมประทับใจมาก
ก่อนอื่นเลย เมื่อคุณเก่งเกมนั้นมาก
และคุณได้โอกาสให้อยู่ทีมใหญ่อย่างเอ็นไอพี
แล้วก็ต้องมุ่งมั่นเรื่องอื่นด้วย
ทีนี้คุณจะคิดถึง "โอเค จะทำยังไง ไม่ให้ทำพลาดไป"
"อย่าหลงตัวเองไป"
"จะทำยังไงให้ฉันยังติดดินต่อไป
และมีสมาธิกับทั้งช่วงหลายเดือนข้างหน้า
และอาชีพจะเป็นยังไงต่อไปอีกหลายปีต่อจากนี้"
มีการถกเถียงกันอย่างเปิดเผยว่า อีสปอร์ตเป็นกีฬาที่แท้จริงหรือไม่
จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเปรียบเทียบ กับกีฬาประเภทอื่น
ที่มหาวิทยาลัยกีฬาเยอรมัน
โครงการวิจัยกำลังทดสอบ ประวัติความเครียดและความสามารถ
ที่ผู้เล่นอีสปอร์ตต้องเผชิญ
ในอีสปอร์ต การแสดงสมรรถนะ ทำได้โดยใช้มือและนิ้ว
ผู้เล่นมีการเคลื่อนไหวเล็กน้อยที่แทบมองไม่เห็น มากถึง 400 ครั้งต่อนาที
เราทดสอบทักษะการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อน
เช่น การทำงานประสานกันระหว่างมือกับตา ความเร็วของข้อมือ
ความคล่องแคล่วและความแม่นยำ ของการเคลื่อนไหวของมือ
สำหรับการทดสอบการรับรู้และความสนใจ เราใช้ระบบติดตามประสาท
จุดสนใจหลักคือการรับรู้ และความสนใจในพื้นที่สามมิติ
เช่นเดียวกับการทำงานของสมองส่วนกลาง
ความทรงจำที่ใช้งานอยู่หรือความสามารถ ในการประมวลข้อมูลอย่างรวดเร็ว
เพราะทัวร์นาเมนต์อีสปอร์ตมากมาย แข่งกันยาวนานถึงหลายชั่วโมงหรือหลายวัน
ความอดทนที่เพิ่มขึ้นจะช่วยให้สมองแข็งแรง
ด้วยการทดสอบทั้งหมดนี้ เราอยากรวบรวม
และวิเคราะห์ภาวะความสามารถ และความเครียดที่ให้ผลดีที่สุด
ของผู้ที่ร่วมเล่นอีสปอร์ต
และเพื่อพัฒนาทฤษฎีการฝึกโดยใช้รากฐานนี้
(แผนกประสาทศัลยศาสตร์ คลินิกรูเบอร์อินเตอร์เนชันแนล)
เรานำคนสองคนที่เพศและวัยเดียวกันมา
ข้อแตกต่างเดียว
คือคนหนึ่งเป็นนักเล่นเกมอาชีพ
อีกคนเป็นมือสมัครเล่น
ระหว่างที่ทำเอ็มอาร์ไอ พวกเขาดูวิดีโอบางตัว
พวกเขาเปิดวิดีโอให้ฉันดู
ฉันดูไปแล้วคิดว่าเป็นฉันจะเล่นยังไง ในช่วงเวลานั้น
ฉันพยายามเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นในเกม
ฉันไม่รู้ว่าต้องคอยระวังมองอะไร
ฉันเห็นสภาพแวดล้อม ว่าพวกเขาเคลื่อนไหวยังไง เกิดอะไรขึ้น
ฉันกลัวด้วยซ้ำ
มีความแตกต่างกันในการทำงานของสมอง
ที่เห็นได้ชัดระหว่างคนที่เป็นนักเล่นอาชีพ
และคนที่เป็นมือสมัครเล่น
มือสมัครเล่นกำลังกระตุ้นสมองอย่างจริงจังมาก
เราเห็นได้ว่าส่วนไหนของสมองที่ถูกกระตุ้น
ส่วนของการได้ยิน ที่มีการกระตุ้น ในสมองของมืออาชีพ แต่ของมือสมัครเล่นไม่มี
บริเวณการเคลื่อนไหวที่ควบคุมมือ ทำงานหนักมากสำหรับมืออาชีพ
แม้ว่าเธอจะไม่ขยับ เธอก็รู้ว่ามือเธอควรขยับ
แค่จากการดูวิดีโอของเกม
สมองเพิ่มสิ่งที่เธอควรจะใช้มือทำให้
อีสปอร์ตก็คืออีสปอร์ต เกมก็คือเกม
คุณอาจจะนั่งเล่นเกมทั้งวันได้
แต่นั่นไม่ใช่อีสปอร์ต
อีสปอร์ตคือการแข่งขันในสิ่งแวดล้อม
ที่มีโครงสร้าง มีกฎเกณฑ์ มีการแข่งขัน
ตอนนี้เราค่อยๆ มีผู้เล่นรุ่นใหม่
ที่กำลังเริ่มเล่นและบอกว่า "ฉันอยากเป็นผู้เล่นอีสปอร์ต"
ถ้าคุณอายุ 12 ขวบและบอกพ่อแม่ว่า "ผมอยากเป็นนักบอลอาชีพ"
พ่อแม่คุณคงคิดว่า "ไม่น่าเป็นไปได้หรอก
แต่เราสนับสนุนได้ ไม่ขัดใจลูก แล้วก็ซื้อรองเท้าให้
จ่ายให้ พาไปส่งซ้อมบอล
เพราะเรารู้ว่าลูกจะได้ประโยชน์มากมาย"
คุณกำหนดเวลาให้ตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นหนึ่งปีหรือปีครึ่ง
ต้องทุ่มเท 110 เปอร์เซ็นต์
และต้องมองตามความเป็นจริง เป็นกลาง
ดูว่าคุณอยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้นในเวลาปีครึ่ง
พัฒนาขึ้นรึยัง ได้เข้าทีมดีๆ ไหม ตอนนี้แข่งอยู่รึเปล่า
อย่างน้อยก็ค่อยๆ ไปถึงจุดนั้นไหม
และหลังจากนั้นก็มองผลลัพธ์ตามความเป็นจริง
ถ้าไม่ตามนั้น งานนี้อาจจะไม่เหมาะสำหรับคุณ
มั่นใจในความสามารถของตัวเอง ต้องรู้ว่าคุณทำได้
และต้องแน่ใจว่า คุณยอมรับความจริงกับตัวเองด้วย
ต้องให้แน่ใจว่าคุณมีแรงสนับสนุน
ผมไม่ได้ลาออกจากงาน จนกระทั่งตกลงค่าตัวกันแล้ว
ผมมีแผนสำรอง และผมยังไปเรียนต่อก็ได้ถ้าต้องการ
ผมหวังว่าจะเลี้ยงลูกได้ฉลาด เท่าที่พ่อแม่เลี้ยงผมมา
ให้พวกเขาเข้าใจว่าต้องมีแผนสำรอง และถ้าแผนหลักไม่ได้ผล
ก็ไม่สำคัญ ยังมีแผนสำรองอยู่
อีสปอร์ตเป็นประตูสู่ความเป็นไปได้ ที่น่าสนใจอีกมากมาย
เช่นเดียวกับที่อดีตนักบอล กลายเป็นนักกายภาพบำบัดได้
เป็นผู้จัดการ เป็นโค้ช
ผู้เชี่ยวชาญทางโทรทัศน์ ผู้บรรยาย
คนควรคิดว่าพวกเขาจะดั้นด้นทำอาชีพนี้ต่อไป หรือจะไปเรียนเกี่ยวกับวงการนี้
เรามีทนายความอีสปอร์ต ฝ่ายการขาย โค้ชอีสปอร์ต
และมีอาชีพดั้งเดิมที่คุณทำได้
คุณผันจากอีสปอร์ตไปหาอาชีพอื่นทำได้
แต่ตอนนี้ เรามีนักกีฬาที่แท้จริง นักธุรกิจที่แท้จริงกำลังลงทุนในเรื่องนี้
พวกเขาเห็นอนาคตของวงการนี้
วงการวิดีโอเกมกำลังเติบโตขึ้นทั่วโลก
และเกาหลีใต้ได้กรุยทางมาสักพักแล้ว
ที่นี่ การแข่งขันเกมเป็นเรื่องที่จริงจังมาก
ในแง่วัฒนธรรม โดยเฉพาะในเกาหลี
วิดีโอเกมเป็นส่วนสำคัญของสิ่งที่เป็นที่นิยม และวัฒนธรรมป๊อป
ในใจกลางเมืองโซล
ตรงสถานีรถไฟใจกลางโซลเลย
เรามีสนามกีฬาที่ชื่อว่าแอลโอแอลปาร์ก
ลีกเกาหลีจัดการแข่งและการออกอากาศทั้งหมด
โดยทั่วไปแล้ว การแข่งขันในเกาหลีใต้ เป็นระดับที่สูงมาก
เด็กๆ แข่งกันตั้งแต่วัยอนุบาล
ผู้คนเลยชินมากกับสภาพแวดล้อมที่เป็นการแข่งขัน
เวลาที่ผู้เล่นเลือกเป็นนักเล่นเกมอาชีพ
จิตใจของเขาจดจ่ออยู่กับชัยชนะ
ผมเล่นเกมเป็นงานอดิเรก แล้วก็กลายเป็นผู้เล่นที่เก่งขึ้นมา
ผมคิดว่าจะเป็นนักเล่นเกมอาชีพ
คนบอกผมประจำว่าผมควรจะร่วมทีมอาชีพ
และตอนนี้ เพราะพ่อแม่ผมอนุญาต
ผมจึงอยู่ทีมเอ็มวีพี
เกาหลีใต้พร้อมหมดแล้ว พวกเขามีลีกมืออาชีพ
ผู้เล่นได้เงินมากพอที่จะใช้ชีวิตในฐานะผู้เล่น
ตลาดบอกว่าเงินเดือนโดยเฉลี่ย ของผู้เล่นลีกออฟเลเจนด์ในเกาหลีใต้
อยู่ที่ 150,000
บริษัทเกมทุกเจ้ากำลังพยายามทำผลิตภัณฑ์
ที่จะครอบคลุมคอนเทนต์เกมทั่วโลก
วิดีโอเกมมีผลกระทบต่อวัฒนธรรมป๊อป
โดยเฉพาะในเรื่องแฟชั่นและคอสเพลย์
คอสเพลย์คือศิลปะการแสดงที่ผู้เข้าร่วมแต่งตัว
แสดงถึงตัวละครจากการ์ตูน มังงะ และล่าสุด รวมถึงวิดีโอเกม
ฉันเคยดูการ์ตูนสมัยเด็ก
ฉันชอบประเพณีและการแต่งตัวของพวกเขา
ฉันก็เลยลองตามหาชุดแล้วก็เริ่มแต่งคอสเพลย์
ผมชอบวิดีโอเกมและคอสเพลย์มาแต่ไหนแต่ไร
แล้วผมก็รู้ว่า…
ผมทำเงินกับคอสเพลย์ได้
ผมจึงตั้งบริษัท
สำหรับธุรกิจคอสเพลย์
อีสปอร์ตกำลังพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ผู้ชมก็มากขึ้นเรื่อยๆ มีทีมจากเอเชีย ยุโรปและสหรัฐฯ
แข่งกันเพื่ออันดับหนึ่งในทัวร์นาเมนต์มากมาย
แต่ที่อื่นในโลกก็กำลังไล่ตามอย่างรวดเร็วเช่นกัน
(บัวโนสไอเรส อาร์เจนติน)
เฮโรนิโมเริ่มเล่นวิดีโอเกมตั้งแต่เขายังเด็ก
เล่นคลับเพนกวิน
แล้วก็ไม่หยุดเล่นเลยตั้งแต่นั้น มีแต่เล่นเกมไปเรื่อยๆ
สำหรับคนเป็นพ่อ ผมเห็นแค่ว่า ลูกผมนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์
ผมไม่ค่อยรู้เรื่องนักหรอก
หลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มซับซ้อนขึ้น
ตอนนั้นยังสนุกอยู่ จัดการง่าย
เพราะเขาเพิ่งสิบขวบ ผมบอกให้เขาทำการบ้าน
เลิกเล่นและเข้านอนได้
พอเขาอายุ 14 ก็กลายเป็น "โอเค ผมจะเข้านอนแล้ว แต่อีกเดี๋ยวนะ"
แต่คุณดุเขามากก็ไม่ได้
พอเขาอายุ 15 หรือ 16 เขาพูดว่า "เออๆ จะนอนแล้ว"
เพื่อหลบหน้าคุณแล้วโต้รุ่ง
จากนั้นก็เริ่มมีปัญหาที่โรงเรียน
มีปัญหากับครูใหญ่ กับครูๆ
โรงเรียนโทรหาเรา
เพราะเขาหลับในห้องเรียนตลอดช่วงเช้า
"หมายความว่าไง"
จากนั้นมันก็กลายเป็นสิ่งที่เราเรียกว่า ความหมกมุ่น
วันละ 12 ชั่วโมง เกรดตก ทั้งหลายแหล่
เกิดเรื่องราวขึ้นมากมาย เราต้อง…
เราตัดอินเทอร์เน็ต โยนเราเตอร์ออกนอกหน้าต่าง
พ่อตัดสายโมเด็มออก ไม่ก็ซ่อนสายไฟคอม
ตอนอายุ 12 ขวบ
ผมใช้เวลาเก้าชั่วโมงที่อินเทอร์เน็ตคาเฟ่ เพราะผมไม่มีเราเตอร์
จากนั้นเขาก็เริ่มทำลายคีย์บอร์ด
นั่นเป็นวิธีจัดการความโกรธของเขา
ความบ้าคลั่งเพราะหงุดหงิดจากเกม
ผมทะเลาะกับแม่บ่อยๆ ผมอยากทำสิ่งนี้เป็นอาชีพ
แต่แม่อยากให้ผมเรียนให้จบแล้วต่อมหาลัย
มันค่อนข้างน่าอายสำหรับเรา
เราคุยกันว่า "เขามีอะไรผิดปกติแน่"
เพราะตอนที่เขาทำลายคีย์บอร์ด แล้วผมซื้อให้ใหม่
ลูซบอกผมว่า "อย่าซื้ออันใหม่ให้เขา"
"คุณคอยตามแก้ปัญหาให้เขาอยู่เรื่อย"
แม่เขาไม่รู้ว่าควรทำยังไง และขอให้ผมคอยคุมเขาไว้
เมื่อ 30 ปีก่อน ตอนที่ผมบอกพ่อแม่ว่า อยากเรียนโฆษณา
พวกเขาบอกว่า "ทำไมไม่เป็นสถาปนิก หรือเป็นหมอล่ะ"
เมื่อคิดอย่างนั้น ผมจึงสงสัยว่า
"ถ้ามีเรื่องอะไรอยู่เบื้องหลังที่ผมไม่รู้ล่ะ"
ดังนั้นพอเฮโรบอกผม
"มันเป็นอย่างนี้ นี่คือลีก ผมจะได้เงิน
ดูสิว่าผมมีผู้ติดตามเยอะเท่าไหร่ในยูทูบ"
ผมจึงเริ่มให้กำลังใจเขา
ผมไม่บอกเขา
แต่ผมเริ่มให้ความสำคัญกับการฝึกของเขา มากกว่าโรงเรียน
แต่มันเป็นการตัดสินใจที่คนเป็นพ่อแม่ต้องทำ
เมื่อผมเข้าใจว่าทั้งหมดนี้คืออะไร
ผมมองว่ามันเป็นสโมสรฟุตบอล
พ่อสนับสนุนผมเสมอ
ผมคิดเสมอว่าผมไม่คู่ควรมีพ่ออย่างเขา เพราะเขาเป็นกำลังใจให้ผมเสมอ
ผมรู้สึกว่าขอบคุณเท่าไหร่ก็ไม่พอ
เฮโรบอกว่ามันยากสำหรับแม่ของเขา แต่ว่าเมื่อแม่เข้าใจในที่สุด
แม่ก็กลายเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญที่สุดคนหนึ่ง
และเมื่อคุณเห็นว่าคนนั้นเปลี่ยนไป และยินดีกับคุณด้วย คุณก็โล่งใจ
เฮโรนิโมย้ายไปอยู่ยุโรป เพื่อสานต่ออาชีพอีสปอร์ตของเขา
และทำงานเป็นผู้สร้างคอนเทนต์
การได้สร้างคอนเทนต์และเผยแพร่ออกไป
เป็นโอกาสที่สื่อดิจิทัลมอบให้ได้ ที่สื่อดั้งเดิมทำไม่ได้
และสโมสรกีฬาแบบดั้งเดิมมากมาย ทำไม่ได้เช่นกัน
ฟุตบอลไม่ใช่คู่แข่งของผมหรอก เน็ตฟลิกซ์ต่างหาก ทำไมเหรอ
แฟนๆ ต้องการคอนเทนต์ทันที
ถ้าผมมอบคอนเทนต์ให้พวกเขาตลอด 24 ชม. ผ่านทางทีมของผม
ผู้สร้างคอนเทนต์ของผมเอง
ผู้เล่นของผม ตัวสโมสรเอง
ผมก็จะมีแฟนคลับอย่างไม่มีเงื่อนไข
ความสัมพันธ์กับผู้เล่นคล้ายคลึงกับของฟุตบอล
มีนักกีฬาที่มีสัญญาและเงินเดือน
แต่ในสภาวะแวดล้อมดิจิทัลนี้
พวกเขาต้องดูแลภาพลักษณ์ของตัวเอง มากกว่าวงการฟุตบอล
คุณต้องเป็นทั้งผู้เล่นและผู้สร้างคอนเทนต์
สำหรับผู้เล่นอาชีพ การเล่นดีอย่างเดียวยังไม่พอ
เขาต้องสร้างความบันเทิงเป็นเพื่อทีม และเพื่อเข้าถึงคนดูมากขึ้นด้วย
เราถึงเข้ามาในจุดนี้
เราชาวยูทูบช่วยให้คนสนุกได้ แต่เรายังเก็บเลเวลไม่พอ
ผมดูยูทูบกับอีสปอร์ตเยอะ
ผมมีความคิดเห็นและผมจะใช้ความคิดเห็นที่ผมมี
เสียงของผม ผู้ชมทางยูทูบ และนำมันไปอีสปอร์ต
ผมเริ่มจากยูทูบกับเพื่อนๆ ในชั้นเรียน
แล้วผมก็หันมาสนใจในโลกอินเทอร์เน็ต อีสปอร์ตผ่านยูทูบ
สมัยนั้นไม่ได้เรียกกันอย่างนั้น
ผมไปคัดตัวแล้วพวกเขาก็เลือกเรา
สิ่งที่ผมทำเป็นส่วนใหญ่คือคุยเกี่ยวกับวิดีโอเกม
บางครั้งก็อนิเมะ
ผมทำอันดับท็อปเท็น เกี่ยวกับแง่มุมที่ชอบของบางเกม
และพยายามทำเป็นมุกตลกให้ขำ
มันแปลกดีที่กลายเป็นอาชีพทางยูทูบไปได้
คุณเรียนรู้ไม่ได้ เลือกไม่ได้
ฉันดังได้เพราะความมุ่งมั่นพยายาม นั่นสำคัญมาก
สร้างคอนเทนต์ที่ผู้คนสนใจ
ถ้าเกมใหม่ออกมา ฉันจะซื้อ แล้วถ่ายวิดีโอตัวเองเล่นไว้
คนจะได้สนุกไปด้วย
ผมกำลังเล่นเกม ดูยูทูบอยู่ที่บ้าน
แล้ววันหนึ่งผมก็คิดว่า "ทำไมไม่ลองเองล่ะ ฉันก็เล่นเกมทั้งวัน"
"ทำไมไม่ทำให้พวกเขาเห็นบ้าง"
เพราะหลายคนบอกให้คิดถึงอุปสรรคของผมด้วย
ผมเล่นเก่งกว่าคนอื่นที่ไม่ได้พิการอีก
ผมทำวิดีโอลงในช่องของผม เพราะพวกเขาอยากรู้ว่าผมเล่นยังไง
จากนั้นช่องของผมก็เริ่มดังขึ้นมา
พ่อแม่ผมงงเลย ถามว่า "นี่ทำไปเพื่ออะไร"
ผมตอบว่า "ไม่รู้สิพ่อ ผมกำลังสนุก ก็แค่ชอบ"
พ่อสนุกกับสวนของพ่อ ผมก็เล่นเกม อัดคลิปไว้แล้วอัปโหลด
คนที่ดังที่สุดไม่ใช่ดารา ไม่ใช่คนที่เห็นหน้าตาตามสื่อ
คนพวกนี้แค่อยู่ในโลกออนไลน์เป็นส่วนใหญ่
ดูชาวยูทูบและชาวอินสตาแกรมบางคนสิ
คนพวกนี้มีอิทธิพลมากกว่าดาราดังๆ บางคนอีก
พวกเราบางคนที่มีเสียง กำลังสร้างจินตนาการร่วมกัน
และเด็กๆ ที่กำลังฟังเราก็ไม่ต้องการครู
หรือต้องมีคนบอกว่าอะไรถูกผิด
แต่ผมคิดว่าถ้าเราจะถ่ายทอดค่านิยม
และวิธีเข้าใจชีวิต ชีวิตสังคม
เราก็กำลังช่วยสร้างสังคมในอนาคตได้
เทคโนโลยีจะยังคง เปลี่ยนแปลงโลกของเราต่อไป
พัฒนาคุณภาพชีวิตของเรา
และยังนำเสนอความท้าทายใหม่ด้วย
เรากำลังอยู่ในช่วงปฏิวัติที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ที่การสื่อสารและการเชื่อมต่อ ไม่เพียงแค่ทำให้เราได้เล่นด้วยวิธีใหม่เท่านั้น
แต่ยังเปลี่ยนแปลงวิธีที่เราเล่น
วีอาร์และเออาร์ช่วยให้คุณมีปฏิสัมพันธ์ ที่เป็นธรรมชาติกับโลกได้
แทนที่จะมีเครื่องเล่นคอนโซล หรืออุปกรณ์สวมใส่อะไรสักอย่าง
มันจะอยู่ตรงนั้น แบบโปร่งใส่
คุณจะไม่ต้องคิดถึงมันด้วยซ้ำ
มันเสริมความสามารถของคอมพิวเตอร์
ให้เข้าใจโลกที่อยู่รอบตัวได้อย่างฉลาด
ในแง่ของการส่งต่อข้อมูลก็มีจุดเริ่มต้น
ที่สัญญาณห้าจีทำไ้ด
ในช่วงสั้นๆ เราจะมีทั้งวีอาร์
เออาร์ เกมแบบไฮเดฟ
ที่จะทำลายพรมแดนทุกอย่าง
และทำให้เด็กทั่วโลกกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน
เพราะโลกเสมือนจริงที่พวกเขาจะอยู่
ประวัติศาสตร์กำลังเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเรา
แต่มันก็ยังหายไปด้วย
บางสิ่งที่เราคุ้นเคยหายไปแล้ว
กว่าพวกเราจะบันทึกไว้และเคยชินกับมัน
จะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต พวกเขาจะทิ้งร่องรอยให้มนุษยชาติไหม
นี่คือวัฒนธรรมหรือเปล่า วัฒนธรรมของสิ่งที่มีอายุสั้น
เกมรวมใจพวกเรามากกว่าที่เคย โดยเฉพาะตอนนี้
ที่โลกของเราอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นภัย
เพื่อชุมชน เพื่อความเชื่อมั่นในคนอื่น
และเมื่อคุณเล่นเกม ทุกอย่างนั้นก็เลือนหายไป
เข้าใจได้ที่จะรสงสัยหรือกลัวสิ่งใหม่ๆ
วงการนี้ต้องเติบโตต่อไป
แต่เราต้องการการสนับสนุนจากรัฐบาลและพ่อแม่
มันง่ายมากที่จะโทษวิดีโอเกม
เราต้องรู้ตัวว่าเรามีหน้าที่รับผิดชอบต่อลูกเรา
เราหลีกเลี่ยงไม่ได้
ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าคุณกังวลเรื่องลูกของคุณ
จงใส่ใจว่าพวกเขาทำอะไร ใส่ใจ และพูดคุยกับพวเขา
พวกเขาอยากให้คุณฟังว่าพวกเขาชอบอะไร
แล้วค่อยตัดสินกัน
สังคมมีปัญหาเสมอกับสื่อใหม่ๆ เสมอ
ทำไมเราไม่เรียนรู้ซะล่ะ
เวลาที่คุณเป็นนักเล่นเกม ก็เล่นไป
"ทำงั้นทำไม ไปข้างนอกซะ" "ไปใช้ชีวิตซะ"
ก็นี่ไงการใช้ชีวิต
(ผู้กำกับและทีมงานอุทิศภาพยนตร์เรื่องนี้)
(เพื่อเป็นที่ระลึกแก่ไมเคิล โฮลีแลนด์ และอาซิเอร์ ลีอัล)
(เพราะคุณไม่เคยหยุดเล่น…)
คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ