Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Από τη δεκαετία του '70,
τα βιντεοπαιχνίδια συγκαταλέγονται στα παιχνίδια μας.
Παιχνίδια ατομικά, σε ομάδες, με νοητική ή σωματική δραστηριότητα.
Η χαρά της νίκης ή της μάθησης.
Δεν έχουν πάψει να εξελίσσονται.
Σήμερα γονείς και παιδιά αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις
σε έναν κόσμο όπου το ίντερνετ έχει αλλάξει τον τρόπο που επικοινωνούμε
και αναπτύσσουμε σχέσεις.
Ένας κόσμος όπου τα βιντεοπαιχνίδια αλλάζουν τον τρόπο που παίζουμε.
Δεν ξέραμε τι θα αντιμετωπίζαμε,
και ψάχνεις να βρεις τι μπορεί να είναι επικίνδυνο.
Η εμμονή του είναι να βρει παιχνίδι να παίξει.
Δεν θέλεις το παιδί σου να διαβάζει 12 ώρες τη μέρα.
Ούτε να σκαρφαλώνει δέντρα όλη μέρα θέλεις.
Γεννήθηκαν σε έναν συνδεδεμένο κόσμο, σαν το Matrix.
Τα παιδιά πρέπει να έχουν ελεύθερο χρόνο.
Το θέμα είναι πόσος χρόνος είναι αρκετός.
Δεν μπορούμε να ρυθμίσουμε κάτι που δεν καταλαβαίνουμε.
Έτσι είναι ο κόσμος πλέον.
Δεν θέλουν να ξέρουν ότι παίζει ένα κορίτσι.
Η νίκη, το κλότσημα της μπάλας… Σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι εκεί.
Το μόνο που ήθελε
ήταν να πετύχει σε αυτόν τον εικονικό κόσμο.
Άλλο τα esports, κι άλλο το gaming.
Η κοινωνία έχει πάντα πρόβλημα με ένα νέο μέσο.
Ας μάθουμε από αυτό.
Η μετάβαση από τη μηχανική και αναλογική τεχνολογία
στα ψηφιακά ηλεκτρονικά
προκάλεσε μια επανάσταση που αλλάζει τον τρόπο ζωής μας
όπως ποτέ άλλοτε.
Ξεκίνησε τις δεκαετίες του '40 και του '50,
όταν δημιουργήθηκαν οι πρώτοι υπολογιστές.
Μερικοί υπολογιστές
έπαιζαν παιχνίδια όπως σκάκι, ντάμα, OXO,
ένα παιχνίδι με Ο και Χ που δημιούργησε ο Βρετανός καθηγητής
Αλεξάντερ Ντάγκλας.
Το 1958 ο Γουίλιαμ Χιγκιμπόθαμ δημιούργησε το Tennis for Two,
ένα παιχνίδι σε παλμοσκόπιο, σε αναλογικό υπολογιστή,
που προηγήθηκε των μεταγενέστερων παιχνιδιών τύπου Pong.
Το Spacewar! είναι ένα παιχνίδι μάχης που δημιουργήθηκε στο ΜΙΤ το 1962.
Θεωρείται το πρώτο βιντεοπαιχνίδι
επειδή μπορούσε να παιχτεί σε πολλές εγκαταστάσεις υπολογιστών.
Τα βιντεοπαιχνίδια άρχισαν να γίνονται εμπορεύσιμα μετά το Pong.
Αρχικά είχαμε τα μαγαζιά με τα ηλεκτρονικά και μετά τις οικιακές κονσόλες.
Το Magnavox Odyssey ήταν η πρώτη οικιακή κονσόλα.
Οι οικογένειες που χαίρονται να υπακούν την τηλεόραση
συχνά βρίσκονται στο έλεός της για την επιλογή ψυχαγωγίας,
ενώ όσοι θέλουν η τηλεόραση να τους υπακούσει
διασκεδάσουν με το Odyssey,
το ηλεκτρονικό παιχνίδι του μέλλοντος.
Και μετά ακολούθησαν όλα τα Pong, αργότερα τα Atari,
και οι υπολογιστές άρχισαν να κυριαρχούν.
Έχουμε το Commodore 64, το Nintendo Entertainment System
και το Sega Master System στις αρχές του '80.
Ήταν πραγματική επανάσταση
γιατί όλοι μπορούσαν να παίξουν στο σπίτι τους.
Δεν έπρεπε να πας σε μαγαζί με ηλεκτρονικά.
Η μετάβαση από το παιχνίδι σε ατομικό ή τοπικό επίπεδο
ήρθε με την τεχνολογία.
Τον πρώτο καιρό της SEGA, είχες την επιλογή
να συνδεθείς στο ίντερνετ και να παίξεις σε περιορισμένο βαθμό με άλλους.
Φτιάξαμε το MUD.
Δεν περιλάμβανε πλήρως όλα όσα επιθυμούσαμε
επειδή οι υπολογιστές δεν ήταν αρκετά δυνατοί.
Με την τεχνολογική εξέλιξη
και την καθιέρωση του ίντερνετ στα νοικοκυριά
με τα PlayStation Network και Xbox Live,
και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια,
άρχισαν να βρίσκουν σέρβερ, αίθουσες αναμονής και λόμπι,
όπου όλοι συνδέονταν μέσω διαδικτύου.
Κι έβρισκες άλλους με τους οποίους έπαιζες.
Ήταν επαναστατικό.
Δεν χρειαζόταν να παίξεις με κάποιον γνωστό.
Απλώς περίμενες για ένα παιχνίδι,
κάποιον να εμφανιστεί.
Με την άφιξη του ίντερνετ και τις γρήγορες οικιακές συνδέσεις,
ο χρόνος που τα παιδιά και οι νέοι
περνούν σε ψηφιακά και διαδικτυακά παιχνίδια έχει αυξηθεί.
Κάποιοι γονείς δυσκολεύτηκαν να κάνουν την ψηφιακή μετάβαση
και να κατανοήσουν τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των παιδιών,
το πώς παίζουν και τι τους κάνει χαρούμενα,
τον νέο κόσμο όπου ζουν.
Τι διάολο;
Τα διαδικτυακά παιχνίδια
παράλληλα με την εμφάνιση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης,
επέτρεψαν τη δημιουργία της κουλτούρας του gamer
και ενώθηκαν με τις μεγαλύτερες τάσεις προς την κουλτούρα του fandom,
προς τα συμμετοχικά μέσα.
Δημιουργία περιεχομένου, διαδικτυακά παιχνίδια,
και συνένωση κοινοτήτων διαδικτυακά.
Βλέπεις στο YouTube, στο Twitch, σε όλες αυτές τις πλατφόρμες,
πώς χρησιμοποιούνται τα βιντεοπαιχνίδια για να επηρεάσουν έναν κόσμο
που φτάνει πολύ μακριά από το αναμενόμενο.
Οι νέοι συνδέονται καλύτερα με βιντεοπαιχνίδια.
Από παιδί μ' άρεσε να παίζω βιντεοπαιχνίδια.
Έχω την ευκαιρία να μιλήσω και για άλλα θέματα,
για τη μέρα μου,
και να επικοινωνήσω με το κοινό με διαφορετικό τρόπο
απ' ό,τι στα βίντεο στο κανάλι μου.
Παλιά έπαιζα πολύ συχνά, αλλά μετά σταμάτησα.
Επικεντρώθηκα στην κωμωδία, στα σκετσάκια και στα βίντεο.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΜΕΞΙΚΟ
Ήθελα να ξεκινήσω κάτι που για εμένα είναι πάθος, κάτι εντελώς νέο.
ΠΑΝΩ ΑΠΟ 500.000 ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΙΣ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ
ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ 15 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Ανέβασες τη θέρμανση!
Το ξέρω, που να πάρει!
Γιατί ανέβασες τη θέρμανση; Δεν έχει καμία λογική!
Θεέ και Κύριε!
Έλεος! Τώρα θα αρχίσει να λέει…
Θα χτυπήσεις το πάτωμα!
Θεέ μου!
Όταν τα παιδιά παίζουν βιντεοπαιχνίδια και τα διακόπτεις,
βγάζουν μια επιθετικότητα.
Μια αντίδραση που δεν συνηθίζει το άτομο που ξέρεις.
ΑΝΤΙ ΣΤΑΛΜΑΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Συχνά συμβαίνουν πολλά στη ζωή των παιδιών,
οπότε το υπερβολικό παιχνίδι είναι σύμπτωμα, όχι το ίδιο το πρόβλημα.
Γαμώτο!
Έλεος, είστε πολύ…
Γιατί;
Πέταξα το χειριστήριο, αναπήδησε,
κι ένα κουμπί, το L1, πήγε κάτω από το τραπέζι…
ΧΟΝ ΛΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ
και το χειριστήριο έσπασε.
Φαίνεται ότι και κάτι μέσα έσπασε,
και όταν το κουνάς έτσι, ακούγεται σαν μαράκα,
σαν να υπάρχει κάτι σπασμένο μέσα.
Όταν του λέω να σταματήσει, λέει "Όχι, περίμενε".
Το "περίμενε" μπορεί να πάρει μία ώρα. Ποτέ δεν είναι αρκετό.
ΣΟΝΙΑ ΚΑΝΟ ΜΗΤΕΡΑ GAMER
Όταν του λέω να σταματήσει, θυμώνει και πηγαίνει στο δωμάτιό του.
Τη μαμά μου δεν την πείραζε που έπαιζα, αλλά δεν ήθελε να παίζω πολύ.
Δεν καταλάβαινε τη γοητεία τους επειδή δεν μεγάλωσε με αυτά.
Δεν ήταν κομμάτι της εποχής της.
Δεν μας φαινόταν κακό.
Ήμουν πολύ μικρός, δεν το καταλάβαινα, αλλά ούτε κι οι γονείς μου.
Δεν ξέραμε ότι μπορούσε να με βλάψει.
Μου έλεγαν να σταματήσω.
Ένιωθα ότι έπρεπε να παίζω. "Δεν καταλαβαίνεις".
Η εμμονή του είναι να βρει παιχνίδι να παίξει.
Δεν τον αφήνουμε να παίζει τις καθημερινές επειδή πρέπει να διαβάζει.
Η μαμά μου λέει ότι είναι πολύ κακό,
αλλά εφόσον δεν παίζω τις καθημερινές, θέλω να παίζω το σαββατοκύριακο.
ΜΑΡΚΟΣ ΓΚΟΝΘΑΛΕΣ ΜΑΔΡΙΤΗ
Σημασία δεν έχει να ρίξουμε το φταίξιμο στα παιδιά
ή στους γονείς.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε το περιβάλλον των παιδιών.
Η οικογενειακή ζωή έχει αλλάξει λόγω της τεχνολογίας,
έχει αλλάξει επίσης λόγω του τρόπου με τον οποίο διασκεδάζουν τα παιδιά.
Οι γονείς ανησυχούν επειδή περιβάλλονται
από πολλές πληροφορίες που λένε ότι ίσως είναι επικίνδυνο,
πόση ώρα παίζουν,
πώς αυτά τα παιχνίδια επηρεάζουν την κοινωνική και οικογενειακή τους ζωή.
Μπορεί να συνιστούν αιτία ηθικού πανικού οι επιπτώσεις τους.
Αν το δούμε ιστορικά, υπήρξε πανικός
για τα κορίτσια που διάβαζαν μυθιστορήματα το 1700 και το 1800
επειδή περνούσαν τον χρόνο τους κι αυτό δεν ήταν καλό.
Ωστόσο, υπάρχει διαφορά με το gaming,
η κοινωνική αλληλεπίδραση.
Το διάβασμα ενός βιβλίου, το ραδιόφωνο,
δεν είναι κάτι αμφίδρομο.
Αυτό είναι επικοινωνία και μπορεί να δημιουργήσει ένα επιπλέον στοιχείο.
Οι γονείς ίσως νιώσουν άβολα.
Πρώτον, δεν ξέρουν τι βλέπει το παιδί ή ο έφηβος,
αλλά και με ποιον μιλάει ή συναντιέται διαδικτυακά.
Κι αυτή η ανησυχία είναι αληθινή.
Πώς σε προστατεύουν οι γονείς σου;
Η μαμά μου λέει "Μην τρέχεις με το ψαλίδι".
Με προστατεύουν από τις αράχνες.
Πάντα κοιτάει κάτω απ' το κρεβάτι.
Έχω επιγονατίδες, περιαγκωνίδες και κράνος.
Δεν υπάρχουν βαμπίρ που κλέβουν τα ρούχα σου.
Η μαμά μου με βάζει να φοράω ζώνη.
"Πριν περάσεις τον δρόμο, πρέπει να κρατάς το χέρι μου".
Αλλιώς θα με χτυπήσει αμάξι.
Αυτό θα πονούσε.
Η μαμά μου με βάζει να φοράω μασελάκι στο χόκεϊ
επειδή τα δόντια μου είναι πολύ σημαντικά.
Πρέπει να τους κρατάω το χέρι όταν περιμένουμε σε ουρά
γιατί μπορεί κάποιος να με πάρει.
Άγνωστος ίσον κίνδυνος!
Πώς σε προστατεύουν οι γονείς σου στο διαδίκτυο;
Δεν έχω ιδέα.
Θέλουμε να εκπαιδεύσουμε γονείς
και επαγγελματίες, καθώς και τη βιομηχανία,
για να μπορέσουν να προστατέψουν τα παιδιά στο ίντερνετ.
Τα παιδιά μπορεί να βρουν ανάρμοστο περιεχόμενο,
ακατάλληλο για την ηλικία τους, υπάρχει κίνδυνος διαδικτυακού εκφοβισμού.
Συχνά τα παιδιά επικοινωνούν μεταξύ τους εκεί μέσα
κι ίσως αποκλείονται από διαφορετικές ομάδες συζήτησης.
Ίσως βλέπουν αρνητικά πράγματα για τα ίδια στο διαδίκτυο,
μπορεί να συναντούν υβριστικό λεξιλόγιο.
Όταν γίνεται έρευνα για τον εκφοβισμό,
συγκεντρώνονται πολλά δεδομένα από ερωτηματολόγια.
Όχι από τη μέρα ή το γεγονός, κι αυτό προκαλεί πολλές δυσκολίες.
Η ανάληψη ευθυνών είναι ένα θέμα.
Είναι θέμα των γονιών; Είναι του παρόχου του ίντερνετ;
Είναι του προγραμματιστή;
Ποιος ευθύνεται;
Δεν είναι απλό να κλείσεις το κινητό σου ή να μην μπεις στο ίντερνετ.
Είναι σαν να λες σε έναν νεαρό να μην επικοινωνεί.
Μεγάλωσαν ονλάιν.
Το πρώτο τους παιχνίδι είναι να κλέψουν το κινητό της μαμάς
ή να παίξουν Playstation, που είναι συνεχώς συνδεδεμένο.
Τους βλέπεις,
γεννήθηκαν σε έναν συνδεδεμένο κόσμο, σαν το Matrix.
Εκεί θέλουν να βρίσκονται.
Είναι μια ψηφιακή εκδοχή ενός παιχνιδιού με μπάλα.
Αλλά υπάρχει πάντα κάποιος να παίξει μαζί σου.
ΛΟΝΔΙΝΟ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ετοιμαστείτε
για κάτι που δεν έχετε ξαναδεί.
Μια πραγματικά μοναδική εμπειρία.
Μπείτε σε έναν νέο κόσμο gaming.
Το Λεωφορείο του Gaming!
Πηγαίνουμε στο σπίτι κάποιου και διοργανώνουμε πάρτι.
Εικονική πραγματικότητα.
Μπορούμε να διαθέσουμε το Just Dance,
αυτός που χορεύει καλύτερα
και κουνάει τα χέρια.
Μπορείς να υποδυθείς ποπ σταρ, να τραγουδήσεις σε μικρόφωνο
και να παίξεις ένα σωρό βιντεοπαιχνίδια.
Υπάρχουν επιλογές από Xbox, Playstation.
Είναι γεμάτο τρελή διασκέδαση.
Μ' αρέσει το Minecraft και το FIFA.
Το Fortnite.
ΤΖΟ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤΣ ΛΟΝΔΙΝΟ
Το Ghost Recon.
Τα Mario Kart, FIFA, Clash Royale.
Είναι λίγο ασυνήθιστο επειδή είναι λεωφορείο.
Έχει πολύ ωραία ατμόσφαιρα,
γιατί κάθεται ο ένας δίπλα στον άλλο και παίζουν βιντεοπαιχνίδια.
Μερικές φορές η μαμά μου δεν με αφήνει να παίξω πολύ.
Τα παιδιά χαίρονται, και κρατά λίγες ώρες.
Δεν κρατάει όλη μέρα, μετά κάνουν και κάποιο άθλημα.
Μπορεί να ψήσουμε.
Είναι κομμάτι όλης της μέρας και όλης της εμπειρίας
ενός πάρτι γενεθλίων.
Ρώτησα όταν το κλείσαμε αν είναι για μεμονωμένους παίκτες.
Είπαν ότι είναι διαδραστικό.
Όταν παίζουν παιχνίδια,
συζητούν τι κάνουν τι στιγμή που το κάνουν.
Όταν είσαι στο σπίτι, οι γονείς σου κάνουν άλλα πράγματα, δουλεύουν.
Εσύ παίζεις βιντεοπαιχνίδια και ο καθένας κάνει τα δικά του.
Αλλά σε ένα πάρτι gaming
μπορούν να αλληλεπιδρούν και μετά, όταν είναι στο σπίτι,
αντί ο καθένας να είναι στο δωμάτιό του,
θα κάτσουν στο ίδιο δωμάτιο και θα κάνουν παρέα.
Θέλω να συμμετέχουν όλοι, κι αν περνούν καλά,
νιώθω ότι έκανα καλή δουλειά.
Αφού τελειώσουμε, τα μαζεύουμε, λέω "γεια χαρά" και συνεχίζουμε.
Σήμερα το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού
έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο,
δυσκολεύοντας τα διαδικτυακά παιχνίδια
να φτάσουν σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές.
ΤΟ ΕΛ ΙΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΓΕΝΕΣ ΝΗΣΙ ΣΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΩΚΕΑΝΟ
ΣΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΩΝ ΑΚΤΩΝ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
Είναι ένα κτήμα που είχε ο παππούς μου.
Είναι μια ηρωική καλλιέργεια σε μια απότομη πλαγιά. Έχει κλίση 70%.
Μου μετέδωσαν το πάθος για το κρασί και προσπαθώ να συνεχίσω την παράδοση.
ΤΟ 2011 ΤΟ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ ΤΑΓΟΡΟ ΕΞΕΡΡΑΓΗ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ
Το νησί είναι ακόμα ενεργό.
Έχουμε ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο.
Ο κόσμος φοβήθηκε. Οι τουρίστες σταμάτησαν να έρχονται.
Πολλές εταιρείες χρεοκόπησαν.
ΠΑΤΕΡΑΣ GAMER
Η γέννηση του Κρίστιαν συνέπεσε με την έκρηξη των πρώτων παιχνιδιών.
ΜΗΤΕΡΑ GAMER
Όλα τα παιδιά ήθελαν για δώρο το Nintendo 64 και το Game Boy.
Από μικρός, όταν ο αδερφός του έπαιζε Mario,
ο Κρίστιαν θα 'ταν δύο χρονών,
έδειχνε την τηλεόραση και έλεγε "ο Μάριο".
Ποτέ δεν είχα υπολογιστή και ανέκαθεν μου άρεσαν τα παιχνίδια στο κινητό.
Πριν το Clash Royale, έπαιζα πολλά παιχνίδια στο κινητό.
Μέχρι και εξομοιωτές είχα στο τηλέφωνο για το Nintendo 64.
Σε ένα απομονωμένο νησί
είχαμε πολλά προβλήματα με την κάλυψη του δικτύου.
Οπότε, προσπαθούσε συνεχώς να βρει μέρος όπου η σύνδεση ήταν καλή.
Όταν ξεκίνησα, ζορίστηκα πολύ.
Το ίντερνετ έπεφτε για δύο-τρεις μέρες και δεν μπορούσα να παίξω.
Ως γονείς, φυσικά και ανησυχούσαμε
επειδή έπαιζε για ώρες με το κινητό.
Ο πατέρας μου έμπαινε στο δωμάτιο για να με φωνάξει να φάμε,
εγώ του ζητούσα να περιμένει κι έλεγε "Να περιμένω; Έλα αμέσως τώρα! "
Του έλεγα ότι έπαιζα, αλλά δεν μπορούσαν να καταλάβουν το διαδικτυακό παιχνίδι.
Δεν μπορείς να σταματήσεις, παίζεις εναντίον κάποιου σε πραγματικό χρόνο.
Πολλές φορές μου πήραν το κινητό μου.
Έπρεπε να περάσω τις εξετάσεις για να μου το δώσουν πίσω.
Καθώς μεγάλωνε, γινόταν πιο δύσκολο για μας
να του πούμε να μας δώσει το Game Boy
ή να το κλείσει.
Και συνέχιζε. Όλο και περισσότερο.
Θυμάμαι μια μέρα που ήμασταν στο σπίτι, τρώγαμε και είπε
"Μαμά, μπαμπά, πρέπει να σας πω
ότι παίζω ένα παιχνίδι και μπορεί να με προσλάβουν".
Μας φάνηκε κάπως εξωπραγματικό.
"Θα σε προσλάβουν;" "Ναι, με μισθό και κοινωνική ασφάλιση".
Τον βλέπεις να παίρνει ένα πουκάμισο και ένα τηλέφωνο, κι αρχίζεις να το πιστεύεις.
Αφού έπαιξε σε δύο ομάδες στην Ισπανία,
άρχισε να λέει ότι ίσως πρέπει να πάει στο Λος Άντζελες.
ΑΦΟΥ ΜΠΗΚΕ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ LIQUID
Ο ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ CLASH ROYALE
Παίξαμε στον ημιτελικό.
Ο μπαμπάς είπε ότι όλοι οι συγχωριανοί με υποστήριζαν.
Μερικοί δεν καταλαβαίνουν το παιχνίδι,
αλλά είναι εκεί για χάρη του.
Στους ποδοσφαιρικούς αγώνες φωνάζουμε χωρίς να ξέρουμε τους παίκτες.
Αλλά καταλαβαίνουμε ότι γκολ είναι όταν η μπάλα μπαίνει στα δίχτυα.
Ωστόσο, δεν ξέρουμε τι ακριβώς κάνει ο Κρίστιαν,
αλλά όταν σηκώνει τα χέρια του επειδή έχει κερδίσει,
ενθουσιαζόμαστε.
Ο Kanariooo τα καταφέρνει!
Έξι σερί νίκες για την ομάδα Liquid!
Δύο εναντίον δύο!
Έγινε επαγγελματίας. Πλέον βγάζει λεφτά από αυτό.
Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι πως κάνει αυτό που του αρέσει.
Δουλεύει και αυτό τον κάνει χαρούμενο,
και ανταμείβεται ψυχικά και οικονομικά. Αυτό είναι όλο.
Όταν τον βλέπουν στις εφημερίδες,
σκέφτονται ότι πρέπει να αφήνουν και τα δικά τους παιδιά να παίζουν.
Λένε "Κι εγώ έλεγα στον δικό μου να μην παίζει".
Είναι ακόμα μία ευκαιρία.
Δεν ήξερα τι να κάνω στα 18 μου, και τώρα με αυτήν την ευκαιρία,
που είναι κάτι που μου αρέσει,
θα προσπαθήσω να συνεχίσω.
Θεωρούμαστε μια γειτονιά
με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και υψηλά ποσοστά φτώχειας.
Ο κόσμος εδώ είναι πρωτίστως το μεγαλύτερο προσόν μας.
Μπορούμε να φτιάξουμε έργα για να νιώσει ο κόσμος
ότι η κοινότητα αυτή δεν είναι ένα μέρος
όπου τίποτα καλό δεν συμβαίνει.
Η ΜΑΤΖΟΡΑ ΗΤΑΝ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΝΟΣ ΕΡΓΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΝΕΩΝ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ
Διοργανώσαμε πολλά τουρνουά gaming,
κυρίως για να έρθουμε σε επαφή με τα ταλέντα της κοινότητάς μας.
Ήταν ο μόνος τρόπος, γιατί αν πηγαίναμε και τους λέγαμε
"Έχουμε μια τεχνολογική δουλειά για σένα",
ακόμα κι αν είχαν τις σχετικές ικανότητες και το δαιμόνιο,
ήταν τόσο αποκαρδιωμένοι που ούτε καν θα έλεγαν
"Μπορώ να το κάνω".
Συνειδητοποιήσαμε ότι αυτά τα τουρνουά
ήταν ένας καλός τρόπος να γνωρίσουμε τους γείτονες,
να βρούμε ταλέντα,
αλλά και να οικοδομήσουμε την κοινότητα.
Δεν πειράζω κανέναν. Αφήστε με ήσυχο!
Σ' το ξανάπα, άσε με ήσυχο.
-Κάτσε. -Μη με αγγίζεις.
Μη με αγγίζεις.
Γαμώτο.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Ο ΕΡΙΚ ΓΚΑΡΝΕΡ ΠΕΘΑΝΕ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Όλο αυτό το γεγονός ήταν τραγικό. Ήταν ακόμα ένα παράδειγμα…
υπέρμετρης αδικαιολόγητης βίας που ασκείται από την αστυνομία
εναντίον μαύρων. Ήταν ένα παράνομο κεφαλοκλείδωμα.
Δεν θα εξαφανιζόταν όπως πολλές άλλες υποθέσεις,
όταν ο αστυνομικός που το έκανε δεν καταδικαζόταν.
Νομίζω ότι όλοι στη Νέα Υόρκη ειδικά
ήταν στην τσίτα από όπου κι αν το δεις.
ΕΡΙΚ ΓΚΑΡΝΕΡ
Οι δρόμοι μας! Ποιοι δρόμοι;
Δεν μπορώ ν' αναπνεύσω!
Φοβόμασταν ότι θα συνέβαιναν τρελά περιστατικά,
βία μεταξύ αστυνομίας και κοινότητας.
Και είπαμε "Τι μπορούμε να κάνουμε για να ενώσουμε τους γείτονες;
Αποφασίσαμε να διοργανώσουμε ένα τουρνουά Call of Duty.
Το αστυνομικό τμήμα ήταν πρόθυμο να συνεργαστεί μαζί μας.
Ας το δούμε ως ευκαιρία για να δείξουμε
ότι είστε προσιτοί, ότι είστε πρόθυμοι να μιλήσετε, να παίξετε.
Πραγματικά δεν ξέραμε τι επρόκειτο να συμβεί.
Υπήρχαν αστυνομικοί που έπαιζαν παιχνίδια με νεαρούς,
μαύρους, ισπανόφωνους.
Ήταν οι άνθρωποι που έκαναν παρέα.
Το gaming δεν είναι καθόλου επικίνδυνο
όπως πιστεύουν πολλοί,
και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καλό σκοπό.
Υπήρχε λιγότερη βία από την κοινότητα και την αστυνομία
μετά τη δολοφονία του Έρικ Γκάρνερ.
Ήταν ένας πολύ οικονομικός τρόπος
για να επικρατήσει ειρήνη.
Πρέπει να σταματήσουμε τον εκθειασμό της βίας στην κοινωνία μας.
Συμπεριλαμβανομένων των φρικτών και τρομακτικών βιντεοπαιχνιδιών
που είναι πλέον συνηθισμένο φαινόμενο.
Είναι πολύ εύκολο σήμερα οι νέοι με προβλήματα
να ενστερνιστούν μια κουλτούρα που εγκωμιάζει τη βία.
Συχνά γίνεται προσπάθεια, συνήθως μέσω ΜΜΕ και ρητορικών,
να συνδεθεί αμέσως μια βίαιη πράξη με τη χρήση βιντεοπαιχνιδιών,
συχνά παραβλέποντας τη φτώχεια, τα προβλήματα ψυχικής υγείας,
την κοινωνική περιθωριοποίηση, τέτοια ζητήματα.
Όταν δεν μεγαλώνεις με βιντεοπαιχνίδια,
είναι πολύ πιθανό να πιστεύεις
ότι τα βίαια παιχνίδια συνδέονται με την επιθετικότητα.
Βλέπουμε νέους να παίζουν πολύ βίαια βιντεοπαιχνίδια,
και ο κόσμος πιστεύει ότι υπάρχει αιτιώδης συνάφεια,
αλλά τα δεδομένα που έχουμε δεν το επιβεβαιώνουν.
Όταν εξετάζεις τα παιχνίδια και τη βία,
προκύπτει η άποψη σύμφωνα με την οποία
όσοι παίζουν τέτοια παιχνίδια γίνονται βίαιοι
και η άποψη ότι βίαιοι άνθρωποι παίζουν τέτοια παιχνίδια.
Δηλαδή, αν διαβάσω ένα ρομαντικό μυθιστόρημα,
θα γίνω ρομαντικός;
Ή μήπως διαβάζω ένα ρομαντικό μυθιστόρημα επειδή είμαι ρομαντικός;
Τι από τα δύο ισχύει;
Και οι διαχρονικές μελέτες υποστηρίζουν το δεύτερο.
Αυτό εξετάζουμε στους ανθρώπους, τους επανεξετάζουμε χρόνια μετά
και βλέπουμε αν έχουν γίνει πιο βίαιοι. Όχι, δεν έχουν γίνει.
Αυτοί που ήταν βίαιοι είναι αυτοί που ήταν βίαιοι εξαρχής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα βιντεοπαιχνίδια δεν προκαλούν βία.
Μπορούν να προκαλέσουν.
Όπως προκαλούν και οι τηλεοπτικές ειδήσεις,
όπως μπορούν να προκαλέσουν και οι ταινίες,
όπως μπορεί να προκαλέσει και η πολιτική.
Πολλά μπορούν να προκαλέσουν βία, και τα παιχνίδια,
αλλά δεν είναι καλά σε αυτό.
Όσοι ανησυχούν για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια
χωρίς να έχουν παίξει, θα πεθάνουν από γηρατειά.
Αυτό σημαίνει ότι όσοι είναι ζωντανοί έχουν παίξει ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Ξέρουν ότι δεν προκαλούν βία, δεν έκαναν βίαιους αυτούς και τους φίλους τους.
Είναι ανοησίες.
Δεν μπορώ να ξεκολλήσω. Ξάγρυπνος όλο το βράδυ.
Αντοχή.
Μην την υποτιμάς.
ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΝΕΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Αφοσίωση!
Έτοιμοι; Πάμε!
Αυτό χρειαζόμαστε!
Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΟΥ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
Ο Βρετανικός Στρατός απευθύνεται σε gamer με μια εκστρατεία στρατολόγησης
που δείχνει ότι μπορεί να διαθέτουν ικανότητες χρήσιμες για τον στρατό.
Ο στρατός θέλει να δείξει ότι βλέπει προοπτική
πέρα από τα στερεότυπα της γενιάς της χιλιετίας και της γενιάς Ζ.
Ο κόσμος των βιντεοπαιχνιδιών
προσφέρει πολλές ευκαιρίες καριέρας, όχι μόνο παιχνίδι.
Αποτελούν κουλτούρα.
Είναι μια βιομηχανία που προσλαμβάνει επαγγελματίες από άλλους τομείς,
από τον κόσμο του κινηματογράφου, της μουσικής, της λογοτεχνίας.
Η δημιουργία παιχνιδιών είναι μια πολύ διαφορετική εμπειρία
από το να είσαι απλώς καλός σ' ένα παιχνίδι.
Αν ξέρεις να παίζεις παιχνίδια,
αυτή η ικανότητα μπορεί να σε οδηγήσει στον σχεδιασμό παιχνιδιών.
Αλλά για τη δημιουργία,
πρέπει να είσαι καλός προγραμματιστής ή μηχανικός,
ή πολύ ικανός καλλιτέχνης.
Ή πολύ καλός μουσικός, για παράδειγμα.
Ο Τζόνι διαγνώστηκε με μια διαταραχή στην ομιλία
όταν ήταν τεσσάρων ετών.
Ζορίστηκε στο σχολείο.
Ένιωθε διαφορετικός από όλους τους άλλους
και δεν μπορούσε να συμβαδίσει με τους άλλους.
Έπασχα από εκκριτική ωτίτιδα, κάτι που με εμπόδιζε να ακούω όπως σήμερα.
Άκουγε σαν να ήταν κάτω από το νερό.
Όλοι οι ήχοι ήταν πνιχτοί.
Τα άλλα παιδιά τον είχαν περιθωριοποιήσει. Τον εκφόβιζαν κιόλας, τέτοια πράγματα.
Η ζωή δεν ήταν εύκολη για τον Τζόνι.
Ο ΤΖΟΝΙ ΕΚΑΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΟΗ ΤΟΥ
Όταν ξύπνησε από το χειρουργείο, ήταν σαν να μπήκε σε έναν νέο κόσμο.
Όταν συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να ακούσει καλά…
Θυμάμαι το ύφος του.
Ήταν σαν να είχε ξυπνήσει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.
Του άρεσε να παίζει με τους φίλους του, αλλά και να μένει μόνος,
κι έτσι ήρθαν τα βιντεοπαιχνίδια.
Έπαιζε πολλά βιντεοπαιχνίδια.
Βγήκε το Mario,
ένα πολύ απλό παιχνίδι με έναν μικρούλη Ιταλό
που πηδάει πάνω-κάτω και χτυπάει τοίχους.
Η μουσική ήταν απίστευτη. Απλώς…
Ο ήχος θύμιζε πολύ MIDI, πολύ ρετρό,
αλλά σου κολλούσε και ήθελες να συνεχίζεις να παίζεις.
Πάντα του άρεσαν τα παιχνίδια που είχαν ένα είδος μουσικότητας.
Όταν ήταν εννιά, του πήραμε ντραμς.
Από μικρός λάτρευα τον Πόλεμο των Άστρων
και θυμάμαι τη μελωδία του Λουκ Σκαϊγουόκερ.
Όταν το ακούς να παίζει, λες "Ουάου".
Όταν έπαιζα, ένιωθα μέρος της,
συνδεδεμένος με τη μουσική.
Πλέον μπορώ να γίνω ο χαρακτήρας.
Αυτό μου άλλαξε εντελώς τη ζωή.
Ένιωσα ότι αυτό θέλω να κάνω.
Θέλω να γράφω μουσική που αφηγείται μια ιστορία.
Η σύνθεση μουσικής για παιχνίδια μου έδωσε την ευκαιρία
να μπω σε σινεμά και τηλεόραση.
Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ ταινιών, τηλεόρασης και βιντεοπαιχνιδιών.
Σε όλα ο κοινός παρονομαστής έχει να κάνει με το ηχητικό ντύσιμο της ιστορίας.
Όταν έχεις βρει την ιδέα για τη μουσική,
συμπορεύεσαι στο ταξίδι με τους προγραμματιστές
και χτίζεις τη μουσική όσο προχωρά το παιχνίδι.
Πας εκεί για να ξεφύγεις από την πραγματικότητα,
από αυτό που συμβαίνει στον κόσμο,
και να ζήσεις μια περιπέτεια.
Κι έτσι, η μουσική πάντα σε συνεπαίρνει.
Τα περισσότερα τα έχει κάνει μόνος του.
Μπορεί να καταφέρει ό,τι βάζει στο μυαλό του.
Είμαι πολύ περήφανη γι' αυτόν και τον αγαπώ.
Ο μπαμπάς μου είχε αγοράσει το Playstation νομίζω.
Ήταν το FIFA 98.
Έπαιζα κι εγώ ποδόσφαιρο.
Προσπαθούσα να βελτιωθώ για να αποκτήσω την ευκαιρία
να γίνω επαγγελματίας,
αλλά τραυματίστηκα σοβαρά στον αστράγαλο,
και τότε άρχισα να παίζω βιντεοπαιχνίδια περισσότερο.
Έπαιζα στη Λας Πάλμας. Τραυματίστηκα στο γόνατο κι έπρεπε να τα παρατήσω.
Και τότε, η διαφυγή μου ήταν το FIFA στην κονσόλα.
Τραυματίστηκα στο γόνατο. Ρήξη χιαστού και μηνίσκου. Έπρεπε να τα παρατήσω.
Ο πατέρας μου ήθελε να παίξω στον Άγιαξ,
αλλά τώρα είμαι στη Φορτούνα Σιτάρντ.
Είπε "Αν νομίζεις ότι μπορείς,
αν θέλεις να κυνηγήσεις το όνειρό σου, κάν' το".
Ο2 ΑΡΕΝΑ, ΛΟΝΔΙΝΟ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA γίνεται κάθε χρόνο και αναπτύσσεται γρήγορα,
με πάνω από 20 εκατομμύρια παίκτες σε όλο τον κόσμο
που προσπαθούν να προκριθούν στον τελικό
και πάνω από 47 εκατομμύρια θεατές.
Ξεκινά και η διεξαγωγή ψηφιακών αγώνων
παράλληλα με τους αληθινούς
σε επίπεδο συλλόγων και εθνικών ομάδων.
Πήγαμε να παίξουμε σε Νορβηγία και Σουηδία με την εθνική ομάδα της Ισπανίας.
Εκείνοι έπαιζαν ποδόσφαιρο κανονικά κι εμείς ηλεκτρονικά.
Ήταν πολύ συγκινητικό και σημαντικό. Ποδόσφαιρο και βιντεοπαιχνίδι ήρθαν κοντά.
Οι νέοι ενθουσιάζονται με το ποδόσφαιρο και τρελαίνονται με τα βιντεοπαιχνίδια.
Σε πολλά παιδιά που παίζουν League of Legends δεν αρέσει το ποδόσφαιρο.
Δεν μπορούν να δεχτούν ότι ένας αγώνας 90 λεπτών μπορεί να λήξει χωρίς τέρματα.
Στο League of Legends σε 30 λεπτά σκοτώνουν δράκους,
παλεύουν με πανίσχυρα τέρατα και άλλους παίκτες. Υπάρχει πάντα δράση.
Η μεγάλη πρόκληση για συλλόγους και πρωταθλήματα
είναι να τα καταστήσουν σύμμαχο.
Δεν ακολουθούν διαφορετικά μονοπάτια.
Στον κόσμο του σχεδιασμού βιντεοπαιχνιδιών υπάρχουν δύο τάσεις: το free-to-play,
όπου παίζεις παιχνίδια δωρεάν και μπορείς να αγοράσεις μικρά πράγματα,
και η διαστροφή αυτού του μοντέλου,
το pay-to-win, όπου πληρώνεις για να γίνεις καλύτερος.
Tο FIFA είναι pay-to-win.
Πρέπει να πληρώσεις, όχι για να νικήσεις, αλλά για να διαγωνιστείς.
Στο παιχνίδι υπάρχουν φάκελοι με κάρτες,
και χρειάζεσαι πραγματικά χρήματα για να τους ανοίξεις.
Αν είσαι τυχερός, παίρνεις καλούς παίκτες. Αν όχι, παίρνεις μέτριους.
Η έννοια του τζόγου στο gaming είναι πρόβλημα εδώ και χρόνια,
και χειροτέρευσε
λόγω της εφεύρεσης που λέγεται "ψηφιακά σεντούκια".
Περιγράφονται ως μηχανισμός έκπληξης,
κάτι που αποτελεί ευφημισμό
για το "αγοράζεις κάτι και δεν ξέρεις τι θα πάρεις".
Είναι ένα κουτί που βρίσκεις μέσα στο παιχνίδι
και πληρώνεις ελπίζοντας ότι θα τύχεις το καλύτερο.
Για παράδειγμα, ένα νέο δέρμα ή ένα διαφορετικό όπλο.
Δίνεις τα λεφτά και βλέπεις αυτό το πράγμα να στριφογυρνά
όπως κι ένας κουλοχέρης.
Στο τέλος κάτι πετάγεται και ίσως είναι αυτό που ήθελες.
Κι αν δεν το πετύχεις εκείνη τη στιγμή, θα ξαναπροσπαθήσεις.
Κάποιοι έχουν ξοδέψει εκατοντάδες, χιλιάδες για να πάρουν αυτό που θέλουν.
Υπάρχουν παιχνίδια για άνω των 12 με αυτήν τη δυνατότητα,
και θεωρώ ότι τα παιχνίδια που έχουν τέτοια σεντούκια
πρέπει αυτομάτως να κατατάσσονται στα άνω των 18.
Και δεν θα 'πρεπε να φορολογούνται ως βιντεοπαιχνίδια, αλλά ως τυχερά παιχνίδια.
Οι εταιρείες παιχνιδιών πρέπει να βγάλουν κέρδος.
Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να βγάλουν λεφτά χωρίς να εξαπατούν κόσμο
ώστε να παίζουν τα παιχνίδια τους για ψυχολογικούς λόγους,
που σχετίζονται με εθισμό και ενδυνάμωση
ή κάτι ανάλογο.
Θέλουν ο κόσμος να παίζει για να διασκεδάζει.
Η βιομηχανία πρέπει να καταλάβει τι συμβαίνει.
Είναι εταιρείες, πρέπει να βγάλουν λεφτά.
Και για εκατομμύρια εφήβους και νέους,
υπάρχουν για καλό,
αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε και την άλλη πλευρά.
Είναι κάτι σοβαρό.
Υπάρχουν χιλιάδες παιδιά στις μέρες μας που δεν ζουν φυσιολογική ζωή.
ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΝΕΩΝ YES WE CAN ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ
ΝΟΣΗΛΕΥΟΝΤΑΙ ΝΕΟΙ ΕΘΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
Ανέκαθεν ένιωθα αποκομμένος, μακριά από την οικογένειά μου, τους φίλους μου.
Τα παιχνίδια μού έδωσαν μια διαφυγή, μια ανακούφιση.
Ήταν κάτι… Η χαρά που δεν μπορούσα να νιώσω από οτιδήποτε άλλο στη ζωή μου.
Αρχίζεις να…
να βλέπεις ότι κρύβεται πίσω από το παιχνίδι.
Αρνιόμουν να βγω από το δωμάτιό μου.
Φοβόμουν πολύ να κάνω σχέσεις και δεν ήξερα πώς να κάνω σχέσεις.
Αρχίζεις να νιώθεις το…
το μέγεθος του προβλήματος όταν αρχίζεις να χάνεις τον διάλογο.
Όταν πλέον δεν μπορείς να επικοινωνήσεις τόσο πολύ.
Ήμουν σε άρνηση.
Κατηγορούσα το άγχος και την κατάθλιψή μου.
Ξέρω ότι μίλησα με τον μπαμπά μου και μου είπε "Τι συμβαίνει;"
Και απάντησα "Δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Ξέρω ότι δεν μπορώ να το διαχειριστώ άλλο.
Κάτι με σταματά και νιώθω αβοήθητος".
Το πρώτο βήμα είναι να παραδεχτείς ότι έχεις πρόβλημα,
κι ότι δεν μπορείς να το λύσεις μόνος.
Τα περισσότερα παιδιά γνωρίζουν το πρόβλημα,
αλλά η λύση που βρήκαν δεν είναι αποτελεσματική.
Μπορεί να κάνουν κοκαΐνη και να καταναλώνουν αλκοόλ,
να κάνουν χαρακιές, να αυτοτραυματίζονται,
να απομονώνονται και, φυσικά, να παίζουν πολλά βιντεοπαιχνίδια.
Μέχρι 15 με 18 ώρες τη μέρα.
Η συμπεριφορά που σχετίζεται με τo gaming γίνεται διαταραχή
όταν υπάρχει μειωμένος έλεγχος του gaming.
Οι εσωτερικοί έλεγχοι του ατόμου είναι αδύναμοι.
Επίσης, δίνεται αυξημένη προτεραιότητα στο gaming ως συμπεριφορά
σε σχέση με άλλες δραστηριότητες της ζωής.
Παύεις να πηγαίνεις στο σχολείο, να κάνεις αθλητισμό,
να επικοινωνείς με οικογένεια και φίλους.
Κυριεύει τη ζωή σου.
Αντί να ρωτάμε "πόσο",
είναι πολύ πιο σημαντικό να ρωτάμε "γιατί".
Γιατί παίζεις ένα βιντεοπαιχνίδι;
Και βασικά, το ερώτημα είναι
το παίζεις επειδή νιώθεις ότι θέλεις;
Είναι επιλογή;
Ή νιώθεις ότι παίζεις επειδή αισθάνεσαι ότι πρέπει;
Μια αίσθηση ψυχαναγκασμού και εμμονής.
Αρχικά νόμιζα ότι έφταιγε το ότι είχα κατάθλιψη
και άγχος για πολύ καιρό.
Ήμουν πολύ αγχωμένος.
Αλλά αργότερα ανακάλυψα ότι είμαι εθισμένος.
Τη στιγμή που νιώθουν αρκετά ασφαλείς και σίγουροι
να μοιραστούν τα πραγματικά προβλήματα,
τα τραύματά τους, το άγχος τους, την κατάθλιψή τους,
τους αντιμετωπίζουμε για να βεβαιωθούμε ότι αλλάζει η συμπεριφορά τους.
Βγήκα, και τέρμα τα παιχνίδια.
Ζήτησα να εξαφανίσουν τον υπολογιστή μου,
τις κονσόλες μου, τα πάντα.
Ακολούθησε τις συμβουλές.
Εξαρτάται από τη θέλησή σου, την αποφασιστικότητά σου,
και νομίζω ότι είναι πολύ αποφασισμένος.
Αν οι έφηβοι και οι νέοι βρουν τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στο παιχνίδι
επί 40, 50, 60, 70 ώρες τη βδομάδα για εξάσκηση
και στη συμμετοχή σε τουρνουά για να βγάλουν λεφτά
ή να γίνουν καλύτεροι,
πόσο διαφέρουν από έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή;
Δεν βλέπω διαφορά.
Ποτέ δεν είχαμε εδώ παιδί που ήταν παίκτης esports.
Ποτέ δεν συνέβη αυτό.
Επειδή κάνουν προπόνηση.
Έχουν εκπαιδευτές,
ίσως και γονείς που τα ενθαρρύνουν ή τα βοηθούν.
Είναι οι άλλοι, εκείνοι που είναι απομονωμένοι,
εκείνοι που δεν ακούγονται, δεν φαίνονται, αλλά που είναι συνεχώς στο διαδίκτυο.
Το ανησυχητικό είναι να μην ξέρεις τι κάνει το παιδί σου,
να μην ξέρεις τι παιχνίδια παίζει και πόσες ώρες παίζει.
Υπάρχει συχνά παρανόηση για το gaming μέσα σε μια οικογένεια
και πολλοί γονείς στην ουσία δεν ξέρουν πώς να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους,
πώς να τους μάθουν να αντιμετωπίζουν το gaming στη ζωή και στο σπίτι τους.
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η χρήση βιντεοπαιχνιδιών ή τάμπλετ
επιδρά αρνητικά στην ανάπτυξη ενός παιδιού ή του εγκεφάλου του.
Συνιστά απόκτηση μιας νέας ικανότητας που μπορεί να σε βελτιώσει.
Ωστόσο, το πρόβλημα είναι η χρονική διάρκεια.
Πόσο χρόνο περνάει ένα παιδί με ένα τάμπλετ ή βιντεοπαιχνίδι;
Αυτό πρέπει να περιορίσουμε.
Αν παίζουν υπερβολικά πολύ,
δεν κάνουν άλλα πράγματα που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξή τους,
όπως παιχνίδι με άλλα παιδιά, αλληλεπίδραση με αντικείμενα, αθλήματα.
Ως γονιός, έχεις την ευθύνη να διασφαλίσεις
ότι η ζωή του παιδιού σου είναι ισορροπημένη.
Δεν θέλεις το παιδί σου να διαβάζει 12 ώρες τη μέρα.
Ούτε να σκαρφαλώνει δέντρα όλη μέρα θέλεις.
Το πρόβλημα είναι η καθιστική ζωή,
όχι μόνο το ότι δεν αθλούμαστε, αλλά οι ώρες που καθόμαστε,
είτε παίζουμε βιντεοπαιχνίδια, βλέπουμε σειρές
είτε καθόμαστε και δουλεύουμε πολλές ώρες.
Αυτό επηρεάζει αρνητικά την υγεία μας.
Κάποια στιγμή με είχε κυριεύσει το σκοτάδι.
Ήταν πολύ δύσκολο για μένα να απολαύσω τη ζωή,
είχα θέματα στο σπίτι, θέματα με τον ίδιο μου τον εαυτό,
όπου έφτασα στο σημείο…
Κάποια στιγμή διαγνώστηκα με σοβαρή κατάθλιψη,
μου ήταν δύσκολο ακόμα και να σηκωθώ από το κρεβάτι το πρωί.
Κάτι σαν αυτοκτονικός ιδεασμός.
Είχα πολλά προβλήματα.
Νιώθω ότι βρίσκομαι σήμερα εδώ χάρη στα βιντεοπαιχνίδια
και στους ανθρώπους που γνώρισα μέσω αυτών.
Όταν τον γνώρισα, ήταν πολύ νέος.
Ήταν γύρω στα 15 με 16, κάπου εκεί.
Είναι πάντα χαμογελαστός,
θέλει πάντα να περνάει καλά και να γελάει.
Του αρέσει πολύ να παίζει αυτά τα παιχνίδια.
Έχουν γίνει κομμάτι του και το βλέπεις όταν παίζει.
Πόση χαρά του δίνει.
Στη Νέα Υόρκη, σε αυτήν τη γειτονιά,
δεν υπήρχε μαγαζί…
μαγαζί με ηλεκτρονικά παιχνίδια ή κάτι παρόμοιο.
Κι έτσι, βρήκε ένα μέρος στο Νιου Τζέρσι.
Σκέφτηκα ότι εφόσον δεν έπαιζε κάποιο άθλημα,
θα του έκανε καλό να συμμετάσχει σε κάποιου είδους διαγωνισμό
ώστε να ενισχυθεί η αυτοεκτίμησή του.
Μια φορά την εβδομάδα τον πήγαμε εκεί, τις Παρασκευές.
Και αργότερα
συμμετείχε στον πρώτο διαγωνισμό,
στον πρώτο του ζωντανό διαγωνισμό.
Ήταν πολύ εσωστρεφής, πολύ ήσυχος,
αλλά τα ταξίδια τον βοήθησαν να βγάλει τον πραγματικό του εαυτό.
Άρχισε να πιστεύει στον εαυτό του περισσότερο,
κι εγώ τον ενθάρρυνα όλο και πιο πολύ,
επειδή είναι εξαιρετικός παίκτης και άνθρωπος.
Είναι σχεδόν σαν οικογένεια, σαν δεύτερη οικογένεια,
και πάντα τσεκάρει πώς τα πάω
και με βοηθάει πολύ.
Και νιώθω ότι η σχέση θα συνεχίσει να αναπτύσσεται
με το πέρασμα του χρόνου.
Από παιδί, πάντα έπαιζα παιχνίδια ταχύτητας με αυτοκίνητα.
Ήταν τα αγαπημένα μου παιχνίδια και γι' αυτό ευθυνόταν ο πατέρας μου.
Άρχισα να κάνω καρτ όπως κάθε οδηγός που ονειρεύεται να βρεθεί στη Φόρμουλα 1.
Ο αδερφός μου προχώρησε στη Φόρμουλα, αλλά εγώ συνέχισα με τα καρτ,
καθώς δεν προέκυψε ευκαιρία για μένα.
ΛΟΥΚΑΣ ΟΡΝΤΟΝΙΕΘ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΑΓΩΝΩΝ
ΜΑΔΡΙΤΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Στα βιντεοπαιχνίδια προσπαθούσα να βρω μια προσομοίωση
ώστε να νιώθω σαν αληθινός οδηγός.
Η ζωή μου άλλαξε με το Gran Turismo 5 Prologue.
Το 2008 μου δόθηκε η ευκαιρία να προκριθώ
στον Αγώνα 24 Ωρών του Ντουμπάι.
Πραγματική πρόκληση σε πραγματικό αμάξι.
Και όλα ξεκίνησαν εκεί. Προκρίθηκα.
Έπρεπε να αποδείξω ότι ήμουν ο οδηγός
που είχε νικήσει 25.000 άτομα και να το υποστηρίξω όλο αυτό.
Εκπροσωπούσα όλους τους παίκτες που αγωνίστηκαν για ένα όνειρο,
να γίνουν επαγγελματίες οδηγοί.
Και να 'μαι εκεί,
με τη φόρμα μου, το κράνος μου και 30 με 40 αυτοκίνητα γύρω μου,
κι έπρεπε να τα καταφέρω.
Η μετάβαση από την οδήγηση σε προσομοιωτή, σε οθόνη, σε τηλεόραση,
σε αγωνιστικό αμάξι με πραγματικούς αντιπάλους είναι…
ένα τεράστιο άλμα.
Καταστάσεις που δεν αντιμετωπίζεις σε προσομοιωτή, αλλά σε αληθινό αμάξι.
Ο παράγοντας κινδύνου. Ρισκάρεις τη ζωή σου.
Σε έναν προσομοιωτή μπορείς να τρακάρεις, αλλά πατάς επανεκκίνηση,
παίρνεις καινούριο αμάξι και είσαι σώος και αβλαβής.
Ήταν ένα όνειρο που βγήκε αληθινό, αλλά ήθελα κι άλλα.
24 ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΛΕ ΜΑΝ, ΓΑΛΛΙΑ
Ο Τομ Κρίστενσεν, ο βασιλιάς του Λε Μαν, ο οδηγός με τις περισσότερες νίκες,
με πλησίασε την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί και με ρώτησε
"Λούκας, εσύ είσαι αυτός που ήρθε από τα βιντεοπαιχνίδια;
Και τώρα είσαι εδώ; Είναι αλήθεια;" Είπα "Ναι, είναι αλήθεια".
Ήμουν εντυπωσιασμένος, ήμουν μόλις 23 ετών,
και ο Κρίστενσεν ήρθε να μου μιλήσει.
ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ NISSAN,
Ο ΛΟΥΚΑΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΒΑΘΡΟ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΣΤΙΣ 24 ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΛΕ ΜΑΝ
Είναι απίθανο συναίσθημα.
Η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Η οικογένειά μου δεν το πίστευε τότε.
Όμως, ο πατέρας μου, πιο πολύ απ' όλους, συγκινήθηκε πολύ που με είδε εκεί.
Όλοι συγκινήθηκαν.
Είναι απίστευτο αν σκεφτείς ότι από ένα βιντεοπαιχνίδι, σε τρία χρόνια
βρίσκεσαι στον αγώνα με το μεγαλύτερο κύρος στον κόσμο.
Έκανα πολλούς φίλους στα καρτ, και τώρα τρελαίνονται γιατί μετά από 20 χρόνια,
σήμερα τρέχω σε αγώνες χάρη σε ένα βιντεοπαιχνίδι.
Παρόλο που εκείνοι πάλεψαν για πολύ καιρό στα καρτ,
σε διοργανώσεις, σε πραγματικούς διαγωνισμούς,
εγώ κατάφερα να κόψω δρόμο με το Gran Turismo.
Και νομίζω ότι σημειώσαμε ένα σημείο καμπής στην προσομοίωση.
Και τώρα βλέπεις πολλούς νέους να κυνηγούν τα όνειρά τους με αυτόν τον τρόπο.
ΜΑΔΡΙΤΗ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Ο ΓΙΑΓΟ ΗΤΑΝ ΕΞΙ ΜΗΝΩΝ
ΟΤΑΝ ΔΙΑΓΝΩΣΤΗΚΕ ΜΕ ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Στην αρχή, νομίζαμε ότι έκαναν λάθος.
Μου είπαν ότι θα άρχιζαν ένα πρωτόκολλο, αλλά δεν βελτιώθηκε καθόλου.
Αντιθέτως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε.
Στο τέλος πρόσβαλε τα οστά, τον μυελό, το έντερο.
Μετά μου είπαν ότι δεν ήξεραν τι να κάνουν με τον Γιάγο.
Έμαθα ότι στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστόνης
ένας γιατρός διεξήγαγε κλινικές δοκιμές.
Η ασθένεια περιορίστηκε, αλλά το ανοσοποιητικό του καταστράφηκε.
Αυτό έφερε άλλο ένα εμπόδιο.
Ο Γιάγο απομονώθηκε εντελώς επειδή δεν είχε καμία θωράκιση.
Ένας ιός θα τον σκότωνε.
Γι' αυτόν τον λόγο, ήταν σε ένα δωμάτιο τεσσάρων τετραγωνικών, στο κρεβάτι.
Ως μητέρα, έπρεπε να δίνω ερεθίσματα στο παιδί μου,
καθώς συνειδητοποίησα ότι δεν γινόταν να κοιμάται 24 ώρες τη μέρα.
Η διευθύντρια της Juegaterapia είπε
"Γιατί να μη δώσουμε στον Γιάγο μια κονσόλα για να παίζει;
Ας του δώσουμε ερεθίσματα μέσω παιχνιδιών.
Παιχνίδια μνήμης, παζλ, παιχνίδια με ζώα, οτιδήποτε,
ο Γιάγο πρέπει να αρχίσει να χρησιμοποιεί το μυαλό του".
Γίνεσαι δημιουργικός, αποφασίζεις τι θα συμβεί στο παιχνίδι σου,
πού θες να πας, σε τι επίπεδο θέλεις να παίξεις,
με ποιον υπερήρωα θέλεις να παλέψεις, φτιάχνεις το άβατάρ σου.
Είναι μια περιπέτεια σε έναν κόσμο με πολλά δέντρα,
υπόγεια ορυχεία, και μπορείς να κάνεις εξορύξεις παντού.
Έβρεχε λίγο και το κουνέλι μου πνίγηκε.
Οι νοσοκόμες άρχισαν να μιλούν για τη θεαματική του αλλαγή
χάρη στα βιντεοπαιχνίδια.
Διασκέδαζε τόσο πολύ που ξεχνούσε ότι ήταν άρρωστος σ' ένα δωμάτιο.
ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ, Ο ΓΙΑΓΟ ΒΓΗΚΕ ΕΞΩ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
Έκανε τρία βήματα, από την πόρτα μέχρι τον κήπο.
Ξαφνικά σταμάτησε και εγώ του ζήτησα να προχωρήσει.
Έμεινε ακίνητος κι εγώ του είπα να περπατήσει.
Είπε "Μαμά, κοίτα, κι εγώ έχω σκιά".
Και του είπα ότι όλοι έχουμε.
Είπε "Πριν δεν είχα".
Τότε συνειδητοποίησα ότι με το τεχνητό φως δεν έχεις σκιά.
Κι όταν ήταν στο νοσοκομείο, νόμιζε ότι όλοι είχαν σκιά εκτός από τον ίδιο.
Ο Γιάγο είχε δει έντομα στο τάμπλετ.
Και ξαφνικά βλέπει μια μύγα.
Άρχισε να φωνάζει με έναν τρόπο που με τρόμαξε.
Τον πήρα αγκαλιά αμέσως κι εκείνος κάλυψε το πρόσωπό του.
Του είπα ότι ήταν ένα έντομο και είπε "Πετάει πολύ γρήγορα!"
Ο Γιάγο μεγάλωνε σε έναν κόσμο ενηλίκων, με γιατρούς και νοσοκόμες,
αλλά χάρη στα βιντεοπαιχνίδια, επικοινωνούσε με τα αδέρφια του,
την οικογένειά του, τους φίλους του, έβλεπε τον κόσμο,
τον οποίο πριν μπορούσε να δει μόνο από το παράθυρο.
Χάρη σε αυτήν την κονσόλα και αυτό το τάμπλετ
που μας πρόσφερε η Juegaterapia τη χειρότερη στιγμή της ζωής μας.
ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΣΧΕΔΟΝ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ,
Ο ΓΙΑΓΟ ΤΩΡΑ ΖΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Καταλάβαμε ότι έπρεπε να κάνουμε τα δωμάτια πιο ανθρώπινα,
αυτά στα οποία περνούν πολλές ώρες,
ίσως και μήνες νοσηλευόμενοι, πάντα μέσα, χωρίς να βγαίνουν.
Όταν τους αφήνουν οι γιατροί, ανοίγουν την πόρτα, μπαίνουν μέσα
και εντυπωσιάζονται όλα.
Ξεχνούν ότι είναι στο νοσοκομείο.
Σκεφτήκαμε την Μπέιμπι Πελόνες, μια κούκλα αλληλεγγύης.
Νταβίδ Μπισμπάλ, Ρίκι Μάρτιν, Σακίρα, Αλεχάντρο Σανθ, Ρίτσαρντ Γκιρ.
Πάμε το παιχνίδι στα νοσοκομεία.
ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ
ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΔΡΥΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΟΜΑΔΑ ESPORTS ΜΕ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Έτοιμοι; Πάμε να κάνουμε χαμό, παιδιά!
Δείτε στήσιμο!
Τι θα κάνει η Γουίντι; Έρχεται η Γουίντι.
Νίκη της αντιτρομοκρατικής.
Η αντιτρομοκρατική κερδίζει!
Θα τα καταφέρει ο Ροκ; Ένας εναντίον τριών.
Απομένουν 30 δευτερόλεπτα.
Ο Ροκ βγαίνει εκτός και η Τινσλέιερ τον κατατροπώνει.
Το ωραίο με τα παιχνίδια είναι η ευκαιρία που μας δίνουν
να μάθουμε ο ένας τον άλλον αλλά και τον εαυτό μας.
Οι άνθρωποι χτίζουν τις σχέσεις τους με ανθρώπους που εμπιστεύονται,
από τους οποίους μαθαίνουν,
βάσει αυτών με τους οποίους έπαιξαν.
Μεγάλωσα σε μια κοινότητα που ήταν πολύ φτωχή,
σε μια κοινότητα που ήταν ομοφοβική, τρανσφοβική, συχνά κατά των μαύρων,
που βίωνε κάπως τον ρατσισμό σε οποιαδήποτε μορφή.
Τα βιντεοπαιχνίδια ήταν έναν ασφαλής χώρος για μένα.
Δεν υπάρχουν μαύροι στη βιομηχανία. Πού είναι;
Τα λεφτά έχουν σημασία, γιατί τα παιχνίδια θέλουν πολύ χρόνο για να φτιαχτούν.
Και αν…
Και νομίζω πως κυρίως οι πόροι
είναι αυτό που εμποδίζει τους μαύρους, τους καφέ και όλους τους υπόλοιπους
να φτιάξουν παιχνίδια.
Συνήθως δεν βλέπεις τους υποεκπροσωπούμενους.
Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, τόσο πιο πολλούς λευκούς και άντρες βλέπεις.
Σε πολλούς χώρους όπου απαιτείται ρίσκο, όπως στα esports,
βλέπεις ότι ενώ υπάρχουν πολλοί φαν που παίζουν σε χαμηλότερο επίπεδο,
οι άνθρωποι που παίζουν στην κορυφή είναι συνήθως λευκοί και άντρες,
κι αυτό επειδή μπορούν να ρισκάρουν.
Ηλεκτρονικό γκομενάκι.
Γαμώτο, τα κορίτσια είναι χάλια. Ας πλύνουν κάνα πιάτο καλύτερα.
Πάει το παιχνίδι, έχουμε κορίτσι.
Το My Game My Name ήταν το εγχείρημα που ενθάρρυνε τις γυναίκες
να βάζουν τα πραγματικά τους ψευδώνυμα, να μην ντρέπονται ή να μη φοβούνται
να χρησιμοποιούν το ψευδώνυμό τους.
Έχω δεχτεί πολλά σχόλια,
κι είμαι αρκετά χοντρόπετση.
Αλλά κάποιες φορές κάτι σε πιάνει,
όταν έχεις κακή διάθεση, δεν έχεις καλή μέρα,
και μπορεί να γίνεις ράκος, γιατί όταν μαθαίνουν ότι είσαι γυναίκα,
ακόμα κι αν χρησιμοποιείς ουδέτερο ψευδώνυμο,
ή σκόπιμα δεν χρησιμοποιείς τη φωνητική συνομιλία,
αν με κάποιο τρόπο το μάθουν,
ξαφνικά θα σου πετάξουν μια προσβολή, επειδή ξέρουν ότι είσαι γυναίκα.
Ρατσισμός, σεξισμός, ομοφοβία,
ξεκάθαρη κακή συμπεριφορά,
ανέκαθεν υπήρχαν αυτά.
Δεν έχει χειροτερέψει
επειδή τώρα ζούμε στην ψηφιακή εποχή.
Όλοι έχουν την κάμερά τους
ή τη σύνδεσή τους με τον κόσμο εδώ.
ΤΟ 46% ΤΩΝ GAMER ΕΙΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΤΟ 5% ΦΤΑΝΕΙ ΣΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Κάποιοι θεωρούν ότι τα τουρνουά γυναικών
δεν έχουν νόημα στα esports,
γιατί δεν πρέπει να υπάρχουν διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών,
αλλά σίγουρα αποτελούν σημαντικό εφαλτήριο
για τη δημιουργία μεγαλύτερης βάσης
ώστε να βγουν στο προσκήνιο κι άλλες γυναίκες.
Τα πρωταθλήματα είναι μικτά
και το πρόβλημα είναι ότι οι γυναίκες δεν παίζουν τόσο καλά όσο οι άντρες
επαγγελματίες.
Φυσικά, στόχος μας είναι να έχουμε μικτές ομάδες,
όχι μόνο γυναικείες.
Τώρα αναπτύσσεται.
Ακόμα κι αν φαίνεται ότι πάει αργά, πάει πολύ γρήγορα.
Υπάρχουν περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες για κορίτσια.
Πάλεψα για να βεβαιωθώ ότι δεν επιλέχθηκα απλώς και μόνο επειδή είμαι κορίτσι.
Δεν θέλω να γίνω ένα πρόσωπο μάρκετινγκ.
Θέλω να με αντιμετωπίσουν βάσει του επιπέδου μου.
Φαινόμαστε και ακουγόμαστε διαφορετικοί,
έχουμε διαφορετικά ονόματα και ενδιαφέροντα,
αλλά δεν διαφέρουμε μεταξύ μας.
Όλοι μπορούμε να κάνουμε τα ίδια, να εξελιχθούμε και να πετύχουμε.
Πρέπει να αλλάξει αυτή η νοοτροπία.
Συμμετοχικότητα, αποδοχή,
πίστη σε όλα αυτά για τα οποία παλεύουμε και θέλουμε.
Χρειάζεται χρόνος.
ΓΟΥΟΛΤΟΝ-ΟΝ-ΤΕΪΜΣ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ζούμε σε μια μικρή πόλη στις όχθες του Τάμεση.
Ο άντρας μου είχε μια βάρκα.
Προσπαθούσαμε να βρούμε ένα σπίτι με χώρο για πρόσδεση.
Στον Μπέντζι πάντα άρεσαν τα αθλήματα.
Τα δύο βασικά ήταν το κρίκετ και το μπόουλινγκ.
Άρχισε να παίζει μπόουλινγκ όταν έγινε δύο ετών,
και μετά συμμετείχε στον πρώτο του διαγωνισμό όταν ήταν τριών.
Είχε έμφυτο ταλέντο σε αυτό.
Εμφάνισε τη νόσο Όσγκουντ-Σλάτερ
και πονούσε πολύ όταν περπατούσε.
Επομένως, μετά από το ράγκμπι ή από οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα,
ήταν σαν…
Έμοιαζε κυριολεκτικά με 70χρονο μετά από περπάτημα.
Ο γιατρός πρότεινε να απέχει από τον αθλητισμό για λίγο.
Και φυσικά, τότε τα ηλεκτρονικά παιχνίδια άρχισαν να κυριαρχούν
και στην ουσία δεν ξαναγύρισε ποτέ στα άλλα αθλήματα.
Πάντα ήθελα να γίνω επαγγελματίας gamer,
από τότε που ήμουν δέκα.
Πάντα έβλεπα βίντεο στο YouTube
με επαγγελματίες gamer.
Και μου έδωσε αυτό…
Δεν ξέρω, πάντα ήθελα να φτάσω
στο επίπεδο όλων εκείνων που θαύμαζα.
Ως γονιός,
πάντα προσπαθούσα να τον απομακρύνω από τον υπολογιστή.
Πάντα υπάρχει αυτή η μάχη.
Έχει σχολείο την επόμενη μέρα, εξετάσεις που πλησιάζουν.
Προσπαθούσα να υπάρχει ισορροπία μεταξύ σχολείου
και άλλων δραστηριοτήτων, καθώς και βιντεοπαιχνιδιών.
Κι εγώ η ίδια ως γονέας δεν καταλάβαινα ότι υπήρχε μια ολόκληρη βιομηχανία
στην οποία μπορούσε να εμπλακεί.
Μέχρι που συμμετείχε στον διαγωνισμό που λεγόταν Μοντάνα Μπλακ.
Θυμάμαι ότι ήταν Κυριακή βράδυ.
Εγώ είχα ήδη ξαπλώσει
και ήρθε και μου είπε ότι είχε κερδίσει 10.000 δολάρια.
Και είπα "Αλήθεια; Σίγουρα;"
Κι έλεγε "Ναι, ήρθαμε πρώτοι".
Εγώ είπα "Θεέ μου. Αλήθεια;"
Και μετά πήρε διαστάσεις χιονοστιβάδας.
Ιδρύσαμε μια εταιρεία και προσπαθήσαμε να ανοίξουμε τραπεζικό λογαριασμό.
Η απάντηση που μου έδωσαν
ήταν ότι το θεωρούσαν τζόγο,
και όχι ανταγωνιστικό άθλημα.
Κι έπρεπε να εξηγήσω
"Αν έκανε αυτό που κάνει ένας τενίστας,
νίκες στο Γουίμπλεντον,
δεν θα δεχόσασταν τα λεφτά στον λογαριασμό σας;"
FORTNITE ΤΕΛΙΚΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Fortnite ήταν τεράστια στιγμή των esports.
Νομίζω ήταν μια ξεχωριστή στιγμή.
Πολλοί που δεν παίζουν παιχνίδια
δεν ήξεραν τι είναι τα esports.
Ξαφνικά συμβαίνει ένα τεράστιο γεγονός,
το μεγαλύτερο έπαθλο των esports.
Και διεξάγεται σ' ένα στάδιο που συνδέεται με το Αμερικανικό Όπεν του τένις.
Ξαφνικά τα esports προσελκύουν μεγάλο ενδιαφέρον
κι ο κόσμος αρχίζει να τα παίρνει στα σοβαρά.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΗΠΑ
Μπέντζι, θα κερδίσεις το παγκόσμιο κύπελλο!
Στη Νέα Υόρκη ήταν ο πρώτος σημαντικός διαγωνισμός.
Ο Μπέντζι μέχρι τότε έπαιζε μόνο στο δωμάτιό του.
Ήταν πολύ ενθουσιασμένος, όλοι ήμασταν που θα πήγαινε,
γιατί θα γνώριζε τους παίκτες με τους οποίους μιλούσε τόσο καιρό.
Βλέπω τον Μπέντζι να σφάζει ένα ολόκληρο λόμπι με την ομάδα του.
Είναι τέχνη, φίλε.
Ήταν πολύ ωραία εμπειρία. Γνώρισα πολλά φοβερά άτομα.
Είχα πάρα πολύ άγχος.
Την πρώτη μέρα που ήταν στον διαγωνισμό,
ήμουν συγκινημένη. Έκλαιγα συνέχεια.
Καταφέρνει να εξολοθρεύσει…
Ο ΚΑΪΛ "BUGHA" ΓΚΙΡΣΝΤΟΡΦ ΕΓΙΝΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ
ΚΕΡΔΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΠΑΘΛΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΑΡΙΩΝ.
Ο ΜΠΕΝΤΖΙ ΔΕΝ ΜΠΗΚΕ ΣΤΗ ΔΕΚΑΔΑ
Ήταν συντετριμμένος.
Εκείνος
ήθελε να γίνει νούμερο ένα και πρωταθλητής.
Και εγώ ως γονέας,
έπρεπε να διαχειριστώ τις προσδοκίες του,
αν δεν τα πήγαινε καλά,
πώς θα το αντιμετώπιζε μετά.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Νομίζω ότι ήταν ένας συνδυασμός κακής δικής μου απόδοσης
και λίγης ατυχίας.
Νόμιζα ότι θα είχα άγχος, αλλά δεν είχα καθόλου άγχος.
Απλώς δεν έπαιξα όπως συνήθως και γι' αυτό δεν τα πήγα τόσο καλά.
Όλοι θέλουν να γίνουν ποδοσφαιριστές.
Μόνο ένα μικρό 1% θα τα καταφέρει,
και τα esports δεν διαφέρουν σ' αυτό.
Θέλω να γίνω ο καλύτερος.
Θα συνεχίσω να εξασκούμαι όσο πιο πολύ γίνεται,
θα αφιερώσω χρόνο και προσπάθεια
για να γίνω όσο πιο καλός μπορώ.
Ό,τι ενδιαφέρον και να 'χουν τα παιδιά μου,
θα τους βοηθήσω να πετύχουν αυτό που θέλουν.
ΓΑΛΙΚΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Όταν ήμουν μικρός, υπήρχε χρόνος για παιχνίδια.
Για βόλους,
για παλέν, ένα παιχνίδι που πλέον έχει χαθεί, για ποδόσφαιρο,
μερικές φορές και χωρίς μπάλα.
Έπρεπε να γεμίσουμε μια κάλτσα με άχυρο.
Αυτή ήταν η μπάλα.
Δεν είχαμε άλλες επιλογές, ούτε τηλεόραση ούτε ραδιόφωνο,
κι έτσι, βρισκόμασταν με τα άλλα αγόρια και παίζαμε αυτά τα παιχνίδια.
Εδώ στη Γαλικία οι οικογένειες είχαν πολλά παιδιά,
μα μόνο έναν κληρονόμο,
που κληρονομούσε τα 3/5 της περιουσίας,
οπότε τα 2/5 για τέσσερα ή πέντε άτομα δεν αρκούσαν.
Επομένως, οι άλλοι έπρεπε να μεταναστεύσουν.
Έπρεπε να ταξιδέψεις με πλοίο και το ταξίδι διαρκούσε έναν μήνα.
Δεν είχαν λεφτά. Έφευγαν μόνο με τα ρούχα που κουβαλούσαν.
Έστελναν ένα γράμμα κάθε δύο-τρεις μήνες
και αυτό έφτανε έναν, δύο ή τρεις μήνες μετά.
Περνάμε το καλοκαίρι στο χωριό του πατέρα μου.
Είναι ένα μικρό χωριό στη Γαλικία,
όπου έζησαν όλοι οι πρόγονοι του πατέρα μου, παππούδες και προπαππούδες.
Όταν ήμασταν μικροί,
όλα τα παιδιά αυτών που είχαν φύγει για δουλειά μαζευόμασταν εκεί.
Άνθρωποι από το Μεξικό, τη Γαλλία, το Μπιλμπάο, τη Λα Κορούνια, τη Μαδρίτη.
Όταν φεύγαμε, δεν ξαναβλεπόμασταν.
Μπορούσαμε να επικοινωνούμε μόνο με γράμματα.
Ο Μανουέλ είναι ένας φίλος που έχω
στο Ρίμπας Πεκένιας, ένα χωριό στη Γαλικία.
Πάω εκεί για διακοπές, εκείνος μένει εκεί.
ΡΙΜΠΑΣ ΠΕΚΕΝΙΑΣ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Οι ενήλικες συνήθως δεν παίζουν, κι εδώ υπάρχουν μόνο ενήλικες.
Όταν οι γονείς μου ήταν μικροί,
έρχονταν κι αυτοί εδώ και συναντούσαν τους φίλους τους.
Και δεν ξαναβρίσκονταν μέχρι τον επόμενο χρόνο,
όταν ξανάρχονταν.
Απ' την άλλη,
εμείς βλεπόμαστε στο χωριό.
Όταν εκείνοι γυρνούν πίσω, στη Μαδρίτη, στη Γαλλία,
εγώ μένω εδώ και μπορούμε να επικοινωνούμε και να παίζουμε μαζί.
Όταν συναντιούνται, παίζουν ποδόσφαιρο ή κολυμπούν στο ποτάμι,
αλλά όταν είναι μακριά, δεν μπορούν να τα κάνουν αυτά.
Και συναντιούνται διαδικτυακά για βιντεοπαιχνίδια.
Εφόσον διασκεδάζουν, το κάνουν συχνά, και η σχέση τους είναι πιο άμεση
απ' ό,τι με γράμματα ή με το τηλέφωνο, που είναι παθητικά.
Είναι ένας καλός τρόπος να διατηρήσεις και να αναπτύξεις φιλίες.
Με τη συνάντηση για παιχνίδι, ο δεσμός θα μεγαλώσει και θα διαρκέσει.
Μακάρι να είχαν περισσότερη ηρεμία.
Πλέον όλα είναι πολύ γρήγορα, θέλουν τα πάντα αμέσως.
Δεν μπορώ να εμπεδώσω τη σύγχρονη τεχνολογία. Δεν ανακατεύομαι.
Είναι μια άλλη ζωή.
Ευτυχώς, προς το καλύτερο.
Πλέον είμαστε πολύ περισσότερο συνδεδεμένοι.
Οι άνθρωποι σκέφτονται σε παγκόσμια κλίμακα,
επειδή όταν ξυπνούν, με τις παντόφλες τους, ανοίγουν τον υπολογιστή τους
κι επικοινωνούν αμέσως με όλο τον κόσμο.
Ξέρω ζευγάρια που…
Άνθρωποι που έπαιζαν World of Warcraft και ήρθαν κοντά.
Υπάρχει η κοινωνική πλευρά των βιντεοπαιχνιδιών, άνθρωποι που γνωρίζονται
μέσα στο παιχνίδι και μετά συναντιούνται στην πραγματικότητα.
Με το παιχνίδι μπορεί να σπάσει ο πάγος.
Μπήκα στο παιχνίδι κι έβαλα ένα ψευδώνυμο.
Κατάφερα να τον βρω γιατί είχα μάθει ότι τον λένε Neca,
και άρχισα να του μιλάω μέσω του τσατ του παιχνιδιού.
Στο παιχνίδι μπορείς να μιλήσεις σε κάποιον αν ξέρεις το ψευδώνυμό του.
Και σκέφτηκα "Ποιος μου μιλάει;" Ίσως ένας φίλος με νέο χαρακτήρα.
Και με τρολάρει.
Και στο τέλος, μου εξομολογήθηκε ότι ήταν εκείνη.
Κι έτσι, με κατέκτησε.
Το ότι έχουμε κι οι δύο χόμπι τα βιντεοπαιχνίδια
έκανε τη σχέση μας να κρατήσει.
Όλα έγιναν με πολύ φυσιολογικό τρόπο
και ξέραμε ότι θα ήταν για πάντα.
DOTA
Είμαι λίγο ντροπαλή,
μου είναι δύσκολο να γνωρίσω κόσμο.
Δηλαδή…
να βρω ανθρώπους με τους οποίους έχω κάτι κοινό,
και πρακτικά μιλώντας, αυτοί είναι gamer.
Νιώθεις ότι ανήκεις σε μια κοινότητα κι ότι συνδέεσαι.
Βασιζόμουν πολύ στα μάτια μου για να δω τι συνέβαινε,
αν υπήρχε κάποιος παίκτης τριγύρω, αυτό βοηθούσε πολύ.
Τώρα είναι πολύ καλύτερα με όλα αυτά τα νέα χαρακτηριστικά.
Έχει μεγαλώσει πολύ.
Απέκτησε πολλή αυτοεκτίμηση.
Έχει κάνει πολλούς φίλους κι έχει δικτυωθεί.
Ήταν μια απίστευτη εμπειρία,
κι έχει πολλή υποστήριξη από την κοινότητα του gaming.
Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος.
ΚΟΒΕΝΤΡΙ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ο Τζον χρειάζεται έναν φροντιστή ή εμένα για να κάνει οτιδήποτε.
Πάσχει από μυϊκή δυστροφία,
κι ακόμα και για να ξύσει τη μύτη του, χρειάζεται φροντιστή.
Ο αναπνευστήρας του Τζον αναπνέει για εκείνον.
Δεν μπορεί να μείνει μόνος σπίτι.
Αν βγει ο σωλήνας από τον λαιμό,
σε λίγα δευτερόλεπτα θα πεθάνει.
Ονειρευόμουν ότι παίζω ποδόσφαιρο.
Χωρίς να το ξέρω,
καταλήξαμε στο Μάντσεστερ.
Στο Όλντ Τράφορντ, εντυπωσιάστηκα.
"Σήμερα θα γνωρίσεις όλους τους παίκτες
και τον Άλεξ Φέργκιουσον".
Καταπληκτικό. Από τις καλύτερες μέρες της ζωής μου.
Δυσκολευόμουν πολύ,
οπότε αποφάσισα να δω στο ίντερνετ
αν υπάρχει κάποιος ή κάποιο ίδρυμα που μπορεί να βοηθήσει.
Το Special Effect είναι ένα ίδρυμα που βοηθάει ανθρώπους
με σωματική αναπηρία να παίξουν βιντεοπαιχνίδια.
Η αναπηρία του καθενός είναι διαφορετική.
Μιλάμε για μικροσκοπικές κινήσεις που πρέπει να αξιοποιήσουμε,
χιλιοστά κινήσεων.
Θέλουμε να τροποποιήσουμε υπάρχοντα ή νέο εξοπλισμό με μοναδικούς τρόπους,
ώστε να δημιουργήσουμε προσαρμοσμένες ρυθμίσεις
που είναι κατάλληλες για την αναπηρία του κάθε ατόμου,
για να αξιοποιήσουν στο έπακρο το παιχνίδι.
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έφτανα σ' αυτό το σημείο,
και ήμουν πολύ περήφανος
που φτάσαμε σε αυτό το στάδιο
όπου μπορούμε να δημιουργήσουμε εξοπλισμό κατάλληλο
ώστε να χρησιμοποιείται απ' όλους.
Δίνει την ευκαιρία σε όλους να παίξουν, κι αυτό είναι σημαντικό.
Στα βιντεοπαιχνίδια μπορώ να κάνω πολλά
που δεν κάνω στην πραγματικότητα,
όπως η οδήγηση ή…
το τρέξιμο, το ποδόσφαιρο.
Νιώθεις σαν να είσαι εκεί σωματικά.
Παίζεις νοερά.
Στα βιντεοπαιχνίδια μ' αρέσει να κάνω φίλους
και να γνωρίζω ανθρώπους από όλο τον κόσμο.
Επειδή σου φέρονται ισότιμα.
Βλέπουν έναν παίκτη,
όχι το άτομο πίσω από αυτόν.
ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ
Ο Μάικλ αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα.
Του δίναμε τουβλάκια Lego, τα άνοιγε το πρωί των Χριστουγέννων
και δεν σταματούσε ούτε για νερό, ούτε για τουαλέτα, ούτε για φαγητό
μέχρι να τελειώσει.
Ήταν πολύ συγκεντρωμένος.
Του άρεσαν τα αμάξια, τα τρένα.
Του άρεσαν πολύ τα οχήματά του.
Όταν έγινε ενός έτους, έκανα τον Νέιθαν, τον αδερφό του.
Και οι δύο είχαν εμμονή με τους υπολογιστές
από τότε που ήταν μικρά.
Κι εμάς μας άρεσαν οι υπολογιστές,
και παίζαμε στον υπολογιστή στον ελεύθερο χρόνο μας.
Γυρνούσε σπίτι με μελανιές πάνω του, πολύ μεγάλες μελανιές.
"Πώς συνέβη αυτό;" Και έλεγε "Δεν ξέρω".
Δεν τον εκφοβίζουν στο σχολείο,
εμείς δεν κάνουμε τίποτα στο σπίτι.
Θα 'ναι παθολογικό.
Ο ΜΑΪΚΛ ΔΙΑΓΝΩΣΤΗΚΕ ΜΕ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2013
Ήταν εννέα ετών.
Έχουν περάσει έξι βασανιστικά χρόνια από τότε.
Η μαμά μου με στήριζε από τη μέρα της διάγνωσης.
Αλλά μετά επιδεινώθηκε η υγεία της μαμάς
και πέθανε,
λίγο μετά τα γενέθλια του Μάικλ τον Απρίλη,
την πρώτη χρονιά της θεραπείας.
Χάσαμε μεγάλο μέρος της περιουσίας μας για να στηρίξουμε τη Λόρα και τον Μάικλ,
οπότε έπρεπε να συσπειρωθούμε και να προχωρήσουμε.
ΕΚΑΝΑ ΣΚΟΝΗ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ
ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΤΡΙΑΜΙΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΪΚΛ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ
Είχαμε σημειώσει μεγάλη νίκη.
Όλα είχαν τελειώσει, είχαμε επιβιώσει από τον πόλεμο.
Όλα φαίνονταν υπό έλεγχο…
για λίγους μήνες.
Δυστυχώς, ο Μάικλ υποτροπίασε,
οπότε έπρεπε να κάνει πιο εντατική θεραπεία,
και τελικά χρειάστηκε να υποβληθεί σε μεταμόσχευση μυελού των οστών,
όπου στην ουσία καταστρέφεται το ανοσοποιητικό σου.
Δεν κολλούσε με ένα παιχνίδι.
Έπαιζε ένα παιχνίδι για 20 με 30 λεπτά και μετά έπρεπε να αλλάξει παιχνίδι.
Νομίζω ότι το Elite ήταν ίσως το πρώτο παιχνίδι
που έπαιζε για πάνω από μισή ώρα.
Το Elite Dangerous είναι μια αναπαράσταση
του γαλαξία μας.
Σκοπός σου δεν είναι να σώσεις τον κόσμο, αλλά να ζήσεις σ' αυτόν.
Μπορείς να κάνεις ηρωισμούς μόνος σου αν θες.
Μπορείς να γίνεις κακός αν θες.
Το παιχνίδι είναι για πολλαπλούς χρήστες,
οπότε μια ομάδα μπορεί να ζήσει περιπέτειες στο παιχνίδι.
Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του Μάικλ ήμασταν…
Ήμασταν συγκυβερνήτες στο Elite.
Και συχνά με…
Καμιά φορά ήταν μαζί μας κι ο Νέιθαν.
Εγώ έκανα τον συνήγορο του διαβόλου,
οπότε εμβόλιζα το σκάφος του ή τον πυροβολούσα
όταν ήταν με τον Ματ.
Η όλη φάση είναι που μετράει, αυτό άρεσε και στον Μάικλ,
αλλά μου άρεσε να παίζω γιατί ήταν ο Μάικλ εκεί.
Ο Μάικλ άρχισε να πρήζεται και να παχαίνει.
Διέρρεε αέρας από του πνεύμονές του
και διοχετευόταν στο σώμα του.
Κατέληγε κάτω από το δέρμα του, στο πρόσωπό του,
και προσπαθούσε πολύ για να δει την οθόνη
και να παίξει τα παιχνίδια του.
Σε εκείνο το σημείο
νομίζω πως όλοι μας αποδεχτήκαμε το γεγονός
ότι δεν θα επιβίωνε.
Οπότε, έκανα μια ανάρτηση στο Twitter
για να ζητήσω βοήθεια.
ΠΟΝΑΩ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΑΝΙΨΙΟ ΜΟΥ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ
Η ανάρτηση άγγιξε τις ευαίσθητες χορδές μου
επειδή ο Ματ έλεγε
"Πονάω που βλέπω τον ανιψιό μου, τον Μάικλ,
να παίζει το παιχνίδι που αγαπά
χωρίς να μπορεί να πετύχει τους στόχους του".
Όλοι οι κυβερνήτες
είναι απίστευτοι άνθρωποι με τεράστια καρδιά.
Όλοι επενέβησαν για να τον εμψυχώσουν.
Κι έλεγαν "Είσαι κι εσύ κυβερνήτης.
Είσαι ένας από εμάς".
Οι φιλοδοξίες του ήταν περιορισμένες λόγω των επιλογών του.
Το μόνο που ήθελε ήταν να πετύχει σε αυτόν τον εικονικό κόσμο.
Τι κάνεις για να στηρίξεις το πάθος κάποιου,
τον ενθουσιασμό κάποιου που απολαμβάνει πραγματικά αυτόν τον κόσμο
και την εμπειρία του παιχνιδιού;
Πώς τον στηρίζεις αν δεν μπορεί να παίξει;
Επομένως, σκεφτήκαμε
"Δεν θα ήταν ωραίο να φτιάχναμε ένα ηχητικό βιβλίο".
Ένα Σάββατο ο Ζακ μού έστειλε με μήνυμα την ιδέα.
Απάντησα στον Ζακ
"Ας δοκιμάσουμε.
Αλλά φρόντισε όλοι όσοι εμπλέκονται να γνωρίζουν…
ότι ίσως δεν πετύχει".
Κοιταχτήκαμε και είπαμε "Ωραία. Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα".
Τηλεφώνησα στον Τζο
που είναι ο επικεφαλής της ομάδας ήχου για το Elite Dangerous.
Μου φάνηκε λιγάκι συγκρατημένος. Είπε "Γεια…
Πώς τα πας;"
Κι εγώ απάντησα "Καλά είμαι. Τι τρέχει;"
"Έχω μια τρελή ιδέα και θέλω να μάθω αν είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί".
Ο Τζο είπε
"Χρειάζεται να ρίξουμε πολλή δουλειά.
Είναι το σωστό. Θα τα καταφέρουμε.
Νομίζω ότι είναι καλή ιδέα, ας δούμε τι θα γίνει".
Χρειαζόταν κάποιος να το γράψει.
Ήρθα σε επαφή με τον Ντρου.
"Πόσο πιθανό είναι να γράψεις σενάριο για ένα ηχητικό βιβλίο για κάποιον
μέχρι αύριο το πρωί".
Και είπα "Για πόσο μεγάλη ιστορία μιλάς;"
Γιατί δεν υπήρχε χρόνος.
Και είπε "Λοιπόν, 20 με 30 λεπτά".
Προσπαθούσα να υπολογίσω πόσο μεγάλο θα έβγαινε
και είπα "Θα είναι περίπου 5.000 λέξεις".
Και είπε "Εντάξει, είναι λίγο… Ναι, νομίζω πως μπορώ να το κάνω".
Και την Κυριακή το πρωί βάζω καφέ
και πιάνω το πληκτρολόγιο.
Αυτά είναι τα εργαλεία, η στολή και…
Κοίταξα το κινητό καθώς έμπαινα στο αμάξι
και είδα ένα μήνυμα από τον Ζακ που ζητούσε βοήθεια.
Δεν το σκέφτηκα καν.
Ειδικά με μια τέτοια ομάδα.
Αν κάποιος έχει πρόβλημα, βοηθάς.
Ήρθε το πρωί της Δευτέρας και ο Τζο τα έβαζε όλα σε μια σειρά.
Έστειλα μήνυμα στην ομάδα ήχου του Elite Dangerous.
"Ενδιαφέρεται κανείς να πάρει μέρος;" Όλοι τους είπαν
"Ναι, τι χρειάζεσαι;" Έτσι απλά.
Είπα
"Θέλω τον ήχο αετού που πετάει, τον ήχο σκάφους
που προσκρούει σε αστεροειδή, τον ήχο αεροθάλαμου".
Έφευγαν και μου έστελναν διάφορα.
Τα έβαλα διορθώνοντας τη μίξη του ήχου.
Ξέραμε ότι πλησίαζε.
Δεν ξέραμε αν θα κατάφερνε να το ακούσει.
Την Τρίτη το βράδυ ο Ζακ και η Πέιτζ ήρθαν στο νοσοκομείο
με το τελικό προϊόν.
Είσαι κι εσύ στην ιστορία.
Ο κυβερνήτης Μάικλ Χόλιλαντ άκουγε τη φωνή του θείου από την ενδοεπικοινωνία
αλλοιωμένη από τα παράσιτα λόγω των υπερφορτωμένων μηχανών.
Τι του έκανες, Μάικλ;
Δεν τα καταφέρνεις, θείε Ματ;
Πείραξα προωθητήρες, χαρακτηριστικά, κύτος, και τι δεν έκανα;
Πας να ξεπεράσεις τον αδερφό σου, ε;
Φαινόταν στο πρόσωπό του ότι περίμενε τη στιγμή που θα αναφερθεί το όνομά του.
Και μόλις άκουσε τη φωνή του, είπε
"Αυτός ήμουν εγώ!"
Και έβλεπες το μικρό παχουλό του προσωπάκι
να χαμογελά παρά τα βάσανά του.
Ήταν ζωντανός και η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη.
Είχε αποκτήσει στόχο και φιλοδοξία.
Ένιωθε σημαντικός και ισχυρός.
Όλοι καταλάβαμε τι σήμαινε αυτό.
Συγκινήθηκα πολύ όταν μάθαμε ότι πέθανε.
Χαίρομαι που προλάβαμε.
Αν σκεφτείς ότι ήταν η τελευταία του μέρα,
ήταν υπέροχο που μπόρεσε να το ακούσει
λιγότερο από 24 ώρες προτού δυστυχώς πεθάνει.
Αλλά κάθε κυβερνήτης πρέπει να χαράξει την πορεία του
και να βρει τον δρόμο του.
Κάποιοι ικανοποιούνται που έκαναν τη διαφορά,
έκαναν μια δύσκολη επιλογή, άντεξαν όταν οι πιθανότητες δεν ήταν με το μέρος τους
και η κατάσταση ζοφερή.
Γενναιότητα και θάρρος
που δεν υποτάσσονται μπροστά στις αντίξοες συνθήκες.
Έτσι είναι οι πραγματικοί Elite.
Όταν σε είχα ρωτήσει για βιντεοπαιχνίδια, είχες πει ότι έπαιζες τένις,
αλλά όταν έπαιζες τένις στο βιντεοπαιχνίδι,
πάντα έπαιζες ως Ρότζερ Φέντερερ. Το κάνεις ακόμα αυτό;
Ναι, δεν ξέρω αν είναι η αλήθεια,
αλλά αυτός που έκανε το παιχνίδι με έχει να παίζω μόνο άμυνα.
Δύο μέτρα πίσω από τη γραμμή…
είναι αδύνατον να κάνεις νικηφόρο χτύπημα.
Μόνο τρέχω, οπότε καλύτερα να διαλέγω άλλον.
Μοιάζει με το παραδοσιακό άθλημα.
Βλέπεις το πάθος και τη συντριβή όταν κάποιος χάνει.
Το ποδόσφαιρο είναι πολύ φυλετικό.
Έχει να κάνει με φυλές.
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ ομάδες,
υπάρχουν αντιπαλότητες εντός πόλεων και αφοσίωση που ξεπερνά και θρησκείες.
Δεν είναι το ίδιο με τα esports, αυτά είναι παγκόσμιο φαινόμενο.
Βρίσκεις ανθρώπους στη Γερμανία
που υποστηρίζουν αμερικανική ομάδα επειδή έχει Γερμανό παίκτη.
Οι επαγγελματίες παίκτες που ταξιδεύουν, που πάνε στα τουρνουά,
μπορούν να βγάλουν από 5.000 ευρώ τον μήνα
μέχρι και 30.000 ευρώ τον μήνα από τον μισθό της ομάδας,
και πέρα από αυτά,
οι καλύτερες ομάδες μπορούν να κερδίσουν έπαθλα
που μπορούν να φτάσουν συνολικά τα τέσσερα εκατομμύρια δολάρια
που μοιράζονται σε παίκτες και προπονητή.
Σίγουρα μπορείς να τους αποκαλέσεις πολύ πλούσιους νεαρούς.
ΧΕΛΣΙΝΜΠΟΡΓΚ, ΣΟΥΗΔΙΑ
Άρχισα τα βιντεοπαιχνίδια με τον μπαμπά μου.
Παίζαμε σχεδόν κάθε μέρα.
Κι ο μπαμπάς μου έπαιζε Counter-Strike,
κι εγώ καθόμουν στα γόνατά του κι έπαιζα.
Δεν ήξερα ότι ήθελα να γίνω επαγγελματίας παίκτης.
Έπαιζα επειδή είχε πλάκα.
Κατάλαβα ότι γινόμουν όλο και καλύτερος.
Μπήκα στην πρώτη μου ομάδα όταν ήμουν 15.
Ήταν η x6tence.
Τον παρακολουθούσαμε και πήγαμε στη Σουηδία να τον βρούμε.
Και αποδείχτηκε ότι ήταν παιδί με έμφυτο ταλέντο.
Του προσφέραμε επαγγελματικό συμβόλαιο. Άρχισε να κλαίει.
Χάρηκα που ένα παιδί σαν αυτόν, με τέτοιο ταλέντο, υπέγραψε στην x6tence.
Όταν ήρθε, έπρεπε να τα βάλω με οργανώσεις και πρωταθλήματα
επειδή δεν επέτρεπαν σε ένα 14χρονο αγόρι να παίξει,
ακόμα και με τη συγκατάθεση του πατέρα του.
Στο πρώτο του τουρνουά, στα 14, κερδίσαμε και αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης.
Άρχισε να ξεχωρίζει.
Δεν συμβαίνει συχνά
κάποιος 16χρονος να έχει την καλή απόδοση που είχε εκείνος.
Και τράβηξε την προσοχή των μεγάλων ομάδων του Counter-Strike.
Όταν είσαι επικεφαλής μιας ομάδας esports, πάντα έχεις τον νου σου για ταλέντα.
Τον παρακολουθούμε εδώ και καιρό.
Μπορεί να γίνει κορυφαίος παίκτης παγκοσμίως.
ESL ONE ΚΟΛΩΝΙΑ 2019 ΠΡΩΤΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΤΟΥ PLOPSKI ΜΕ ΤΗ NIP
Το να έρχεσαι από το πουθενά
και ξαφνικά να βρίσκεσαι σε μια τεράστια ομάδα
είναι κάτι ανήκουστο,
και ο Plopski κατάφερε να το κάνει αυτό.
Ο ερχομός του Plopski στην ομάδα είναι καλό για όλους.
Είναι ένας νέος, ταλαντούχος παίκτης από τη Σουηδία
που σημείωσε σημαντική εξέλιξη.
Ελπίζω εγώ κι ο GeT_RiGhT να τον βοηθήσουμε στην καριέρα του
και να γίνει ο σπουδαίος παίκτης που μπορεί.
Ανυπομονώ για το μέλλον.
Ένιωσα περηφάνια, ειδικά όταν εμφανίστηκαν στο στάδιο
και όλοι σηκώθηκαν όρθιοι και φώναζαν.
Δάκρυσα όταν φώναζαν το όνομα του Plopski.
Ποιος να το φανταζόταν;
Είναι υπέροχο.
Αν η μέρα…
Ο Plopski τον βρίσκει στο κεφάλι!
Πάει ο καπνός.
Μάλλον ξέρει τι κάνει. Είναι εκεί. Είναι πολύ έξυπνος!
Νομίζω ότι είναι πολύ καλός παίκτης. Ήταν η πρώτη του φορά σε σκηνή
και θεωρώ ότι τα πήγε πολύ καλά.
Ήταν πολύ συναρπαστικό λόγω στρατηγικής,
κι εντυπωσιάστηκα.
Όταν είσαι πολύ ικανός σ' ένα παιχνίδι
και έχεις την ευκαιρία να μπεις στη NIP,
πρέπει να επικεντρωθείς και σε άλλα πράγματα.
Σκέφτεσαι "Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος ότι δεν θα τα κάνω θάλασσα;
Ανεβάζοντας πολύ ψηλά τον εγωισμό μου;
Πώς μπορώ να μείνω προσγειωμένος
και να μην εστιάσω μόνο στους επόμενους μήνες,
αλλά να σκεφτώ την καριέρα μου σε ένα, δύο και τρία χρόνια από τώρα".
Υπάρχει μια ανοιχτή συζήτηση για το αν τα esports είναι άθλημα.
Και η σύγκριση με άλλα αθλήματα είναι αναπόφευκτη.
Στο Γερμανικό Αθλητικό Πανεπιστήμιο
μια ερευνητική μελέτη εξετάζει τα προφίλ ικανότητας και άγχους
των παικτών esports.
Στα esports η απόδοση βασίζεται στα χέρια και στα δάχτυλα.
Οι παίκτες κάνουν μέχρι και 400 μικρές και ελάχιστα ορατές κινήσεις το λεπτό.
Εξετάζουμε λεπτές κινητικές δεξιότητες,
συντονισμό ματιού-χεριού, ταχύτητα καρπού,
επιδεξιότητα και ακρίβεια των κινήσεων του χεριού.
Για τη δοκιμασία αντίληψης και προσοχής, χρησιμοποιούμε το NeuroTracker.
Εστιάζουμε κυρίως στην αντίληψη, στην επιλεκτική προσοχή σε τρισδιάστατο χώρο
και στις κεντρικές λειτουργίες του εγκεφάλου,
όπως η μνήμη εργασίας ή η ικανότητα γρήγορης επεξεργασίας πληροφοριών.
Επειδή πολλά τουρνουά esports διαρκούν για ώρες ή μέρες,
η αυξημένη ικανότητα αντοχής
βοηθάει επίσης τον εγκέφαλο να διατηρείται σε φόρμα.
Με όλες αυτές τις δοκιμασίες συλλέγουμε
και αναλύουμε τα βέλτιστα προφίλ ικανότητας και άγχους
όσων συμμετέχουν σε esports,
και θέλουμε να αναπτύξουμε μια θεωρία εκπαίδευσης.
ΤΜΗΜΑ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑΣ ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗ ΡΟΥΜΠΕΡ
Πήραμε δύο άτομα ίδιου φύλου και ηλικίας.
Η μόνη τους διαφορά
είναι ότι η μία είναι επαγγελματίας παίκτρια βιντεοπαιχνιδιών
και η άλλη είναι ερασιτέχνης.
Κατά τη διάρκεια της μαγνητικής τομογραφίας, έβλεπαν κάποια βίντεο.
Μου έβαλαν τα βίντεο.
Τα βλέπεις και σκέφτεσαι τι θα έκανες εκείνη τη στιγμή.
Προσπαθούσα να καταλάβω τι συνέβαινε στο παιχνίδι,
και δεν ήξερα τι έπρεπε να προσέχω.
Έβλεπα τον περιβάλλοντα χώρο, τις κινήσεις, όσα συνέβαιναν.
Φοβήθηκα κιόλας.
Υπάρχουν διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητα
που φαίνονται ξεκάθαρα ανάμεσα σε κάποιον
που είναι επαγγελματίας παίκτης και σε κάποιον άλλο που είναι ερασιτέχνης.
Ο ερασιτέχνης ενεργοποιεί τον εγκέφαλο με πολύ μεγαλύτερη ένταση.
Βλέπουμε ποιες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται.
Οι ακουστικές περιοχές ενεργοποιούνται στον ειδικό και όχι στον ερασιτέχνη.
Οι κινητικές περιοχές που ελέγχουν τα χέρια, είναι πολύ ενεργές στον ειδικό.
Αν και δεν κινείται η ίδια, ξέρει ότι τα χέρια της πρέπει να κινούνται.
Απλά και μόνο βλέποντας τα βίντεο του παιχνιδιού,
ο εγκέφαλος συμπληρώνει τις κινήσεις των χεριών της.
Άλλο τα esports και άλλο το gaming.
Μπορεί να παίζεις βιντεοπαιχνίδια όλη μέρα,
αλλά αυτό δεν είναι esports.
Τα esports είναι ανταγωνισμός σ' ένα περιβάλλον
που είναι δομημένο, που έχει κανόνες και διαγωνισμούς.
Τώρα αρχίζουμε να δεχόμαστε τη γενιά των παικτών
που έρχονται και λένε "Θέλω να παίξω σε esports".
Αν είσαι 12 και πεις στους γονείς σου "Θέλω να γίνω ποδοσφαιριστής",
οι γονείς σου θα σκεφτούν "Είναι απίθανο να συμβεί,
αλλά θα σε στηρίξουμε, θα σου αγοράσουμε παπούτσια,
θα σε πηγαίνουμε στην προπόνηση,
γιατί ξέρουμε ότι θα αποκομίσεις πολλά από αυτό".
Θέτεις ένα χρονικό περιθώριο, μπορεί να είναι ένας ή ενάμισης χρόνος,
όπου θα αφιερώσεις το 110% σου σε αυτό.
Μετά γίνεσαι ρεαλιστής, αντικειμενικός,
βλέπεις πού βρίσκεσαι, τι έγινε σε ενάμιση χρόνο.
Βελτιώθηκες; Μπήκες σε καλή ομάδα; Παίζεις κάπου τώρα;
Είσαι κοντά σε αυτό τουλάχιστον;
Πρέπει να είσαι ρεαλιστής με το αποτέλεσμα.
Αν δεν είσαι, ίσως δεν κάνει για σένα.
Πρέπει να πιστεύεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις
και οφείλεις να είσαι ρεαλιστής με τον εαυτό σου.
Φρόντισε να έχεις μια πισινή.
Παραιτήθηκα από τη δουλειά μου μόνο όταν σιγούρεψα τον μισθό μου.
Είχα εναλλακτικό σχέδιο κι ακόμα μπορώ να επιστρέψω στις σπουδές αν θέλω.
Ελπίζω κι εγώ να κάνω τα παιδιά μου έξυπνα.
Να ξέρουν ότι χρειάζεται εναλλακτικό σχέδιο. Αν το αρχικό σχέδιο δεν πιάσει,
δεν πειράζει, υπάρχει εναλλακτική.
Τα esports μπορεί να σου προσφέρουν πολλές ενδιαφέρουσες δυνατότητες.
Όπως ένας πρώην ποδοσφαιριστής που μπορεί να γίνει φυσικοθεραπευτής,
μάνατζερ, προπονητής,
ειδικός στην τηλεόραση, σχολιαστής.
Ο κόσμος πρέπει να σκεφτεί αν θέλει ή όχι
να στρέψει την καριέρα του ή την εκπαίδευσή του στον χώρο αυτό.
Έχουμε δικηγόρους esports, πωλητές και προπονητές esports,
και όλα τα παραδοσιακά πράγματα που φαντάζεται κανείς.
Μπορείς να βρεις ό,τι καριέρα θες στα esports.
Πλέον έχουμε αληθινούς αθλητές και επιχειρηματίες που επενδύουν σ' αυτό.
Βλέπουν μέλλον σ' αυτό.
Η βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών αναπτύσσεται παγκοσμίως,
και η Νότια Κορέα είναι ηγέτιδα στον τομέα εδώ και καιρό,
όπου το ανταγωνιστικό gaming λαμβάνεται σοβαρά υπόψιν.
Από πολιτισμική άποψη, τα βιντεοπαιχνίδια, ειδικά στην Κορέα,
βρίσκονται στον πυρήνα της ποπ κουλτούρας.
Στο κέντρο της Σεούλ,
δίπλα σε έναν κεντρικό σταθμό στη Σεούλ,
υπάρχει ένα στάδιο που ονομάζεται LoL Park.
Το πρωτάθλημα της Κορέας κάνει τους αγώνες και τις εκπομπές.
Ο ανταγωνισμός στη Νότια Κορέα είναι σε γενικές γραμμές πολύ υψηλός.
Τα παιδιά διαγωνίζονται από το νηπιαγωγείο.
Ο κόσμος έχει συνηθίσει το περιβάλλον των διαγωνισμών.
Όταν οι παίκτες γίνονται επαγγελματίες gamer,
το μυαλό τους επικεντρώνεται αποκλειστικά στη νίκη.
Αρχικά έπαιζα το παιχνίδι από χόμπι, αλλά μετά έγινα καλός παίκτης.
Σκέφτηκα να γίνω επαγγελματίας παίκτης.
Όλοι μου έλεγαν συνεχώς ότι έπρεπε να μπω σε επαγγελματική ομάδα.
Και τώρα, με τη συγκατάθεση των γονιών μου,
είμαι στην ομάδα MVP.
Η Κορέα είναι ήδη έτοιμη. Έχουν επαγγελματικό πρωτάθλημα.
Οι παίκτες βγάζουν αρκετά χρήματα για να ζουν ως επαγγελματίες παίκτες.
Η αγορά λέει ότι ο μέσος μισθός ενός παίκτη League of Legends
στη Νότια Κορέα είναι 150 χιλιάδες.
Κάθε εταιρεία παιχνιδιών προσπαθεί να δημιουργήσει ένα προϊόν
το περιεχόμενο του οποίου θα είναι ελκυστικό σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τα βιντεοπαιχνίδια επηρεάζουν και την ποπ κουλτούρα,
ειδικά όσον αφορά τη μόδα και το cosplay.
Το cosplay είναι μια τέχνη στην οποία οι συμμετέχοντες φορούν κοστούμια
που αναπαριστούν χαρακτήρες από καρτούν, μάνγκα και, πιο πρόσφατα, βιντεοπαιχνίδια.
Έβλεπα κινούμενα σχέδια όταν ήμουν μικρή.
Μου άρεσαν τα κοστούμια τους και ο τρόπος που ντύνονταν.
Το έψαξα όλο αυτό και στη συνέχεια ασχολήθηκα με το cosplay.
Ανέκαθεν μου άρεσαν τα βιντεοπαιχνίδια και το cosplay.
Και μετά κατάλαβα…
ότι θα μπορούσα να βγάλω λεφτά μέσω του cosplay.
Κι έτσι, δημιούργησα μια εταιρεία
για να δραστηριοποιηθώ στον τομέα του cosplay.
Τα esports εξελίσσονται με ταχύ ρυθμό τα τελευταία χρόνια.
Το κοινό μεγαλώνει και ομάδες από Ασία, Ευρώπη και ΗΠΑ
διαγωνίζονται για την κορυφή στα περισσότερα τουρνουά.
Αλλά και άλλα μέρη του κόσμου φτάνουν σε αυτό το επίπεδο.
ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Ο Χερόνιμο άρχισε να παίζει βιντεοπαιχνίδια όταν ήταν μικρός
στην ομάδα Penguin.
Και έκτοτε δεν έχει σταματήσει. Έπαιζε το ένα βιντεοπαιχνίδι μετά το άλλο.
Ως πατέρας, το μόνο που έβλεπα ήταν ένα παιδί μπροστά σε έναν υπολογιστή.
Δεν ήξερα πολλά γι' αυτό.
Στη συνέχεια, τα πάντα περιπλέχθηκαν.
Στην αρχή ήταν διασκέδαση και εύκολο να το ελέγξεις,
επειδή στα δέκα τού λες να πάει να κάνει τα μαθήματά του,
να σταματήσει να παίζει και να κοιμηθεί.
Όταν είναι 14, σου λέει "Καλά, θα πάω για ύπνο, αλλά λίγο αργότερα".
Αλλά δεν μπορείς να τον κουμαντάρεις.
Και όταν είναι 15 ή 16, λέει "Ναι, ναι, θα πάω για ύπνο".
Και απλώς σε αγνοεί και μένει ξύπνιος.
Και μετά, ξεκινούν οι συγκρούσεις στο σχολείο.
Συγκρούσεις με τον διευθυντή, με τους δασκάλους.
Μας τηλεφωνούσαν
επειδή κοιμόταν όλο το πρωί στο σχολείο.
"Τι εννοείτε;"
Αργότερα, όλο αυτό άρχισε να γίνεται, θα μπορούσαμε να πούμε, σχεδόν εμμονή.
Δώδεκα ώρες τη μέρα, κακοί βαθμοί στο σχολείο κτλ.
Έγιναν πολλά. Έπρεπε…
Κόψαμε το ίντερνετ, πετάξαμε το ρούτερ από το παράθυρο.
Έκοψε το καλώδιο από το μόντεμ και έκρυψε το καλώδιο του υπολογιστή.
Όταν ήμουν 12, περνούσα
εννιά ώρες σε ένα ίντερνετ καφέ επειδή δεν είχα ρούτερ.
Και μετά, άρχισε να σπάει πληκτρολόγια.
Έτσι διαχειριζόταν τον θυμό του,
τη μανία λόγω της απογοήτευσής του από το παιχνίδι.
Μάλωνα πολύ με τη μαμά μου. Ήθελα να βγάλω λεφτά από αυτό,
αλλά εκείνη ήθελε να σπουδάσω, να τελειώσω το σχολείο και να πάω πανεπιστήμιο.
Ήταν ντροπή για εμάς.
Λέγαμε μεταξύ μας "Κάτι δεν πάει καλά".
Επειδή όταν έσπαγε το πληκτρολόγιο και του έπαιρνα καινούριο,
η Λους μού έλεγε "Όχι, μην του παίρνεις καινούριο".
"Πάντα λύνεις τα προβλήματά του". Και άλλα τέτοια.
Η μητέρα του δεν ήξερε τι να κάνει και μου είπε κάποια στιγμή να τον κουμαντάρω εγώ.
Όταν πριν από 30 χρόνια είπα στους γονείς μου ότι ήθελα να σπουδάσω διαφήμιση,
είπαν "Γιατί να μη γίνεις αρχιτέκτονας ή γιατρός;"
Σκεπτόμενος αυτό, αναρωτήθηκα
"Κι αν υπάρχει κάτι πίσω από αυτό που ίσως δεν αντιλαμβάνομαι;"
Ο Χέρο μού εξήγησε
"Έτσι λειτουργεί, υπάρχουν πρωταθλήματα και πληρώνεσαι γι' αυτό,
και δες πόσους συνδρομητές έχω στο YouTube".
Κι έτσι, άρχισα να τον ενθαρρύνω.
Χωρίς να του το πω,
άρχισα να βάζω την προπόνησή του πάνω από το σχολείο.
Αλλά είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρει ένας γονιός.
Όταν κατάλαβα περί τίνος πρόκειται,
συνειδητοποίησα ότι είναι σαν μια ομάδα ποδοσφαίρου.
Πάντα με στήριζε πολύ.
Ανέκαθεν πίστευα ότι δεν μου αξίζει, επειδή πάντα με υποστήριζε,
και δεν μπορούσα να πω ευχαριστώ.
Ο Χέρο λέει ότι ήταν δύσκολο για τη μαμά του, αλλά όταν τελικά το κατάλαβε,
έγινε από τους πιο σημαντικούς υποστηρικτές του.
Κι όταν βλέπεις ότι αυτό το άτομο άλλαξε και σε συγχαίρει, νιώθεις ανακούφιση.
Ο ΧΕΡΟΝΙΜΟ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΑ ESPORTS
ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ
Η δημιουργία και διανομή περιεχομένου
είναι μια ευκαιρία που παρέχουν τα νέα ψηφιακά μέσα,
κάτι που πολλοί παραδοσιακοί αθλητικοί σύλλογοι δεν μπορούν να κάνουν.
Το Netflix είναι αντίπαλός μου, όχι το ποδόσφαιρο.
Οι φαν θέλουν να έχουν συνεχώς περιεχόμενο.
Αν μπορώ να τους παρέχω περιεχόμενο όλη την ώρα μέσω της ομάδας μου,
των δικών μου δημιουργών περιεχομένου,
των παικτών μου, της ίδιας της ομάδας,
τους φαν αυτούς δεν θα τους χάσω ποτέ.
Η σχέση με τους παίκτες είναι παρόμοια με εκείνη στο ποδόσφαιρο.
Είναι αθλητές, με συμβόλαιο και μισθό,
αλλά σε αυτό το ψηφιακό περιβάλλον
πρέπει να προσέχουν την εικόνα τους περισσότερο απ' ό,τι στο ποδόσφαιρο.
Πρέπει να είσαι και παίκτης και δημιουργός περιεχομένου.
Ένας επαγγελματίας παίκτης δεν αρκεί να παίζει καλά.
Αρκεί για την ομάδα, αλλά για να μαζέψει κοινό, πρέπει να διασκεδάζει.
Τότε μπαίνουμε εμείς.
Εμείς οι YouTuber διασκεδάζουμε τον κόσμο, αλλά δεν έχουμε το επίπεδο.
Έβλεπα YouTube και esports πολύ.
Κατάφερα να αποκτήσω φωνή και κατάλαβα ότι μπορώ να τη χρησιμοποιήσω,
τη φωνή μου, το κοινό μου στο YouTube, στον τομέα των esports.
Ξεκίνησα στο YouTube με φίλους από το σχολείο,
και μέσω αυτού άρχισα να ενδιαφέρομαι για τον κόσμο του ίντερνετ, των esports.
Τότε, δεν το αποκαλούσαν έτσι.
Πήγα σε κάστινγκ και μας επέλεξαν.
Κυρίως μιλάω για βιντεοπαιχνίδια,
ενίοτε και για άνιμε.
Βγάζω λίστες με τα καλύτερα στοιχεία των παιχνιδιών
και τα διανθίζω με σκετσάκια.
Είναι περίεργο που όλο αυτό κατέληξε να γίνει καριέρα στο YouTube.
Δεν μπορείς ούτε να το μάθεις ούτε να το επιλέξεις.
Έγινα διάσημη με την επιμονή μου, αυτό ήταν πολύ σημαντικό.
Δημιουργούσα ενδιαφέρον περιεχόμενο.
Όταν έβγαινε ένα νέο παιχνίδι, το αγόραζα και με βιντεοσκοπούσα να παίζω
για να το απολαύσουν και άλλοι.
Ήμουν σπίτι κι έπαιζα, έβλεπα YouTuber,
και μια μέρα σκέφτηκα "Γιατί όχι κι εγώ; Παίζω όλη μέρα".
"Γιατί να μην δείξω σε άλλους;"
Επειδή πολλοί λένε ότι, δεδομένων των δυσκολιών μου,
παίζω καλύτερα από άλλους που δεν έχουν αναπηρία στα χέρια.
Έκανα ένα βίντεο στο κανάλι μου για να δείξω πώς παίζω.
Και μετά το κανάλι μου άρχισε να απογειώνεται.
Οι γονείς μου ρώτησαν παραξενεμένοι "Και ποιος ο λόγος για όλα αυτά;"
Είπα "Δεν ξέρω, μπαμπά. Εγώ διασκεδάζω. Δεν ξέρω. Μ' αρέσει.
Εσύ περνάς καλά με τον κήπο σου κι εγώ παίζω, το καταγράφω και το ανεβάζω".
Οι μεγαλύτερες διασημότητες δεν είναι ηθοποιοί, άνθρωποι στα ΜΜΕ.
Είναι άτομα που βρίσκονται στο διαδίκτυο. Κάποιοι YouTuber
και κάποιοι Instagrammer έχουν μεγαλύτερη επιρροή
από μεγάλους ηθοποιούς.
Εμείς που έχουμε φωνή συνεισφέρουμε στη δημιουργία συλλογικής φαντασίας.
Και τα παιδιά που μας ακούν δεν χρειάζονται δασκάλους
ή να τους λένε τι είναι σωστό και τι λάθος.
Αλλά νομίζω ότι αν μεταδίδουμε αξίες
και έναν τρόπο κατανόησης της ζωής, της κοινωνικής ζωής,
βοηθάμε στη δημιουργία της αυριανής κοινωνίας.
Η τεχνολογία θα συνεχίσει να αλλάζει τον κόσμο,
να βελτιώνει την ποιότητα ζωής,
αλλά και να μας δημιουργεί νέες προκλήσεις.
Βιώνουμε μια επανάσταση που όμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί,
στην οποία επικοινωνίες και συνδεσιμότητα μας κάνουν να παίζουμε με νέους τρόπους,
μεταβάλλοντας ακόμα και τον τρόπο που παίζαμε.
Η VR και η AR επιτρέπουν μια φυσική αλληλεπίδραση με τον κόσμο.
Αντί να έχεις κονσόλα ή οθόνη, ή κάποιον εξοπλισμό που φοριέται,
θα βρίσκεται απλώς εκεί, αόρατο.
Ούτε που θα το σκέφτεσαι.
Αξιοποιείται η ικανότητα του υπολογιστή
να καταλαβαίνει τον κόσμο γύρω του.
Υπάρχει ένα είδος ορίου όσον αφορά τη μεταφορά δεδομένων
που το 5G ξεπερνά.
Θα έχουμε σε πραγματικό χρόνο εικονική πραγματικότητα,
επαυξημένη πραγματικότητα, gaming υψηλής ευκρίνειας,
που θα καταρρίψουν όλα τα εμπόδια
και θα επιτρέψουν στα παιδιά παγκοσμίως να γίνουν φίλοι,
χάρη στους εικονικούς κόσμους στους οποίους θα ζουν.
Γράφεται ιστορία ενώπιόν μας,
αλλά και εξαφανίζεται.
Κάτι που μόλις συνηθίσαμε χάνεται
μέχρι να το καταγράψουμε και να το συνηθίσουμε.
Τι θα γίνει στο μέλλον; Θα αφήσουν σημάδι στην ανθρωπότητα;
Ή μήπως πρόκειται για την κουλτούρα του εφήμερου;
Μας ενώνουν περισσότερο από ποτέ τώρα
που ζούμε σε ένα πολύ εχθρικό περιβάλλον
για την κοινότητα, για την πίστη στους άλλους,
κι όταν παίζεις αυτά τα παιχνίδια, όλα αυτά παραμερίζονται.
Είναι λογικό να είσαι επιφυλακτικός ή να φοβάσαι κάτι νέο.
Η βιομηχανία πρέπει να εμπλακεί,
αλλά χρειαζόμαστε υποστήριξη από κυβερνήσεις και γονείς.
Είναι εύκολο να κατηγορούμε τα βιντεοπαιχνίδια.
Πρέπει να ξέρουμε ότι είμαστε υπεύθυνοι για τα παιδιά μας,
είναι αναπόφευκτο αυτό.
Στην τελική, αν ανησυχείς για τα παιδιά σου,
πρόσεχε τι κάνουν, ενδιαφέρσου, μίλα τους γι' αυτό.
Θέλουν πολύ να ακούσεις τι έχουν να σου πουν γι' αυτό που αγαπούν,
και μετά κρίνε.
Η κοινωνία έχει πάντα πρόβλημα με ένα νέο μέσο.
Ας μάθουμε από αυτό.
Όταν είσαι gamer, παίζεις.
"Γιατί το κάνεις αυτό; Βγες έξω. Άντε να ζήσεις τη ζωή σου".
Μα τη ζεις.
Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΚΑΙ ΟΛΗ Η ΟΜΑΔΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΑΥΤΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΜΑΪΚΛ ΧΟΛΙΛΑΝΤ ΚΑΙ ΑΣΙΕΡ ΛΕΑΛ
ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΠΑΨΑΤΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΕ…
Υποτιτλισμός: Δέσποινα Πασσαλή