Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
No tak.
Wiedziałem, że pan Yang cię przyśle.
Uwolnię ich ze względu na ciebie, Tae-gu.
Gdybyś się tu nie zjawił, byliby już martwi.
Rozumiesz?
Byłoby zajebiście.
- Dzień dobry, szefie. - Szefie.
Gdzie ludzie Yanga?
Tutaj.
NIE DLA WYBURZANIA I NOWYCH APARTAMENTOWCÓW
I co teraz?
Mam to przekazać mojemu donowi?
W dupie to mam.
Powiedz, co chcesz.
Chcę to usłyszeć.
Niczego już nie cofniemy.
Dlaczego to zrobiłeś?
Dlaczego nagle obróciłeś się przeciwko nam?
Po co o to pytasz? Doskonale znasz ten świat.
Wiesz, jak tu się załatwia sprawy.
Tae-gu.
Słyszałeś o przypowieści znanej jako…
dangranggeocheol?
Dangranggeocheol.
Wyszukane słówka nie pasują do ciebie.
Drogą jechał wielki pojazd,
a mała modliszka stanęła mu na drodze.
Kurwa.
Miała niezłe jaja.
Ale jak skończyła?
Posłuchaj uważnie, młodzieńcze.
Co wy w ogóle wyprawiacie?
Myślicie, że możecie podjąć walkę z klanem Bukseong?
Rozumiem, że Yang chce podbić reputację,
ale co ty na tym zyskasz?
Podobno szef Doh z klanu Bukseong złożył ci ofertę,
a ty go olałeś.
Masz jaja.
Życie ci niemiłe?
Uważaj na siebie.
Doh ci darował, bo docenia dobrych ludzi,
ale ja bym cię zabił.
Bez ciebie Yang byłby jak kaleka.
Przekażę mu twoje słowa.
Rób, co chcesz.
Żegnam.
Wchodzi 19. Jesteśmy na trzecim piętrze.
SZPITAL MIEJSKI YONGSAN, SEUL
Ale leje.
Niezła punktualność!
Nie masz zegarka?
Właśnie, wujku! Nie masz? Czy nie znasz się na tym?
Przepraszam, Ji-eun.
Byłem zajęty.
Wybacz.
Jesteś głodna, Jae-kyung? W pobliżu serwują pyszne mulhoe.
To ja jestem tu chora, ale dopasujemy się do ciebie?
Mają fajną owsiankę ze słuchotek. To coś dla ciebie, co?
Co jest z tobą?
- To znaczy? - Wyglądasz na przemęczonego.
- Skądże. - Nie służysz przecież ojczyźnie.
Myślałam, że gangsterzy się obijają. Coś taki wymizerniały?
- Niech mama ponarzeka przez mikrofon. - Nie zmieniaj tematu.
Nie masz za grosz wstydu?
Nie mów, że z tym skończysz, tylko to zrób.
Jeśli umrę, będziesz jej najbliższym krewnym.
- Co, jeśli cię gdzieś zadźgają? - Musisz o tym mówić przy niej?
Dzieci wiedzą o takich sprawach.
Nie słuchaj jej.
Jae-kyung!
Wskakujcie.
Zrealizuję twoją receptę i podrzucę ci później leki.
Wpadnę później, skarbie.
Na razie zostań z mamą.
Ale obiecujesz, że nas odwiedzisz?
I nie daj się zadźgać. To bolesne.
Jasne. Obiecuję, że wpadnę.
- Na paluszek! - Oczywiście.
- A co jest za parę dni? - Moje urodziny!
Mam już dla ciebie prezent. Czeka w samochodzie.
Prezent? Dla mnie?
Proszę!
Cieszysz się, co?
Co jej w ogóle kupiłeś?
- Otwórz, Ji-eun. - Podziękuj wujkowi.
Podoba ci się?
- Daj mi wsiąść. - Poczekaj.
- Wpuść mnie. - Co tam jest?
- I proszę! - Zero delikatności!
Przygotuję kolację. Odbierz mi leki.
To iPad!
Możesz codziennie oglądać Mini Mini.
- Dobra, starczy. - Podoba ci się?
Przestań się do mnie kleić!
Jedź ostrożnie.
- Popatrz na wujka. - Pamiętaj, że to ode mnie!
Do zobaczenia, skarbie!
Ji-eun!
Zamówię taksówkę.
Nie, wracaj do biura. Mam tu coś do załatwienia.
Mogę z panem zostać.
Nie, ogarnę te leki i coś jeszcze. Wracaj sam.
Zmykaj.
Do zobaczenia!
Na podstawie wyników badań można stwierdzić,
że nie może pan zostać dawcą.
Zupełny brak zgodności.
Co jest nietypowe u członków rodziny.
Tak, to moja…
przyrodnia siostra.
Rozumiem.
Pani doktor.
Ile…
zostało jej czasu?
APTEKA DLA PACJENTÓW LECZONYCH AMBULTORYJNIE
Co tam?
Nie.
Spoko, przeżyję bez mulhoe.
Przecież mówiłem.
Co jest dziś z tobą?
Halo?
Jae-kyung?
Słyszysz mnie?
Jae-kyung?
Jesteś tam?
Don już tu jest.
Udało ci się zasnąć?
Jadłeś coś?
Tak.
Dziś miały być…
urodziny Ji-eun, prawda?
Doh tym razem przesadził.
Musiał postradać rozum.
Wiem, że było między nami źle,
ale nic tego nie usprawiedliwia.
Wiem, że próbował przeciągnąć cię na swoją stronę.
Co powinienem zrobić?
I tak jesteśmy już na ich celowniku.
Jako twój szef…
nie mogę ci pomóc.
Pojadę się z nim spotkać.
I co chcesz zrobić?
A co mam zrobić?
Obaj tego chcemy, prawda?
Nie ma już odwrotu.
SPA NONHYEON
Przykro mi z powodu twojej siostry i jej córki.
Zszokowało mnie to.
Daleko nam jest od bycia ideałami,
ale tylko najgorsze ścierwa atakują członków rodziny.
Tym razem wpierdolili się na minę.
Dowiem się, kto za tym stał.
I obiecuję, że przekażę ci sprawcę.
To już przeszłość.
Co miałoby to zmienić?
Skoro nie zlecił pan tego, uznam to jako wypadek.
W porządku.
I za to cię uwielbiam.
Straszne mi przykro i chciałbym móc cię pocieszyć.
Jest coś, czego chcesz?
Mogę jakoś ci pomóc?
Po to tu przyjechałeś, prawda?
Chodzi o coś konkretnego?
Pójdę się najpierw ochłodzić.
W porządku.
Spokojnie.
Nie bądź taki nerwowy.
Przecież wszyscy jesteśmy nadzy.
Przeginasz.
Przepraszam, szefie.
W porządku.
Przekręć klepsydrę.
Chodź tutaj.
- Co się dzieje? - Cholera.
Tae-gu, poczekaj.
Błagam! Poczekaj!
Podejdź.
Dobra robota.
Jesteś cały?
Tak, szefie.
Pozbyłeś się telefonu?
Na razie korzystaj z tego. Przygotowałem ci kasę i nowe dokumenty.
Na początek…
polecisz na tydzień na Czedżu.
Potem popłyniesz do Władywostoku.
Będziesz tam bezpieczniejszy.
Bukseong ma zbyt duże wpływy w Chinach.
Nieważne, dokąd trafię.
Tae-gu.
Tak, szefie?
Uratowałeś nas wszystkich.
Idziemy?
Góra tydzień.
Naciesz się widokami i powietrzem.
Uznajmy, że to zasłużony urlop.
Tak jest.
Trzymaj się.
ODLOTY
Rozmawiałeś z Kuto z Czedżu?
Tak. Wszystko załatwione.
- A nasi ludzie? - Powiadom ich.
Pan Park Tae-gu?
Tak. Z kim rozmawiam?
Prawdopodobnie ze swoim szoferem.
To ja.
Mój wujek jest zajęty, więc wysłał mnie.
Proszę ze mną.
Zapraszam.
Idzie pan?
Tak.
Masakra.
Ale dziś wieje.
Tokariew. Rosyjski, nie chiński.
Plus pudełko amunicji. Mogę załatwić jej więcej.
Zajebiście.
I wszystko w takiej cenie?
Lubisz taki dumping?
Jeśli Bukseong albo Rosjanie to zwęszą, srogo się wkurzą.
Bierzecie?
Oczywiście.
Japończycy chętnie z nich skorzystają.
Kuto.
Wiesz, jak ciężko było odkładać amerykańskie dolary
podczas ogólnoświatowego kryzysu?
Rozłóżcie je i zawińcie.
I co, z powrotem do rybich flaków? Nie ma innego sposobu?
Mogę je wysłać pocztą lotniczą. Odbierzecie sobie na lotnisku.
Rozumiem, ale ten smród…
Zamknij się i do roboty. Morzem jest najbezpieczniej.
Daj mi fajkę.
Dlaczego nagle potrzebujesz gotówki?
Podobno handlujesz bezpośrednio, omijając nas i Rosjan.
Zbierasz na emeryturę?
Jeśli to koniec zakupów, to możecie już iść.
Co tak się rozglądasz?
Wcinaj.
Jasne.
Podobno przeniosłeś się tutaj, by założyć farmę.
Długo tu będziesz?
Jakiś tydzień.
Dokładnie nie wiem.
- A dokąd później? - Władywostok.
Władywostok?
Brzmi fajnie.
Będzie pan walczył o wolność?
Skończyliście?
Poczekaj.
Maksymalnie tydzień. Im krócej, tym lepiej.
Nie lubimy się mieszać w wasze sprawy przez parę dolarów.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Jak poszło?
Ma zdołał uciec.
Banda zjebów!
To był najważniejszy cel!
Przepraszam.
To nie wszystko, szefie.
Okazało się, że Doh…
nadal żyje.
Ma właśnie operację.
Dzwoni Ma, szef Bukseong.
Tak?
Panie Yang.
Tym razem narobił pan niezłego bałaganu.
Kurwa, naprawdę dałem się zaskoczyć.
I to bezmyślnemu zbirowi.
Proszę posłuchać.
Ty szmaciarzu.
Nie wiem, co się stało,
że nagle wyhodowałeś jaja.
Ale już niedługo rozpruję cię, gdy będziesz jeszcze dychał
i zajrzę sobie do środka.
Słyszysz?
Już niedługo.
Gdzie te pizdy?
Daj mi to.
Tylu ludzi do odjebania…
przez jednego tchórza.
Zagryź dobrze.
Będzie bolało.
Poczekaj!
Nie rób tego!
Poczekaj!
Co jest?
Co ty wyprawiasz?
Nie żartuj.
Nie rób tego.
Spokojnie.
Uspokój się.
Nie rób tego.
Proszę.
Spokojnie.
Nie zbliżam się!
Nie rób tego!
Porąbało ją?
Dopiero co jadłem lunch.
Zabierz go.
Rety…
- Panie Yang. - Tak?
Co wy wszyscy wyprawiacie?
Kręcicie jakiś film gore?
Przepraszam.
Przepraszam, kapitanie Park.
Proszę choć raz mi pomóc.
A co ja jestem, Pan i Zbawiciel?
Po co zaczynacie wojnę, której nie możecie wygrać?
Kurwa.
Lata 80. już się skończyły.
Mamy XXI wiek. Czemu jest pan taki staroświecki?
Nie wierzę.
Ma, to ja.
Wiem, kopę lat.
Musimy się spotkać.
Może lunch w dobrej knajpce?
O rany.
Oczywiście, że ja stawiam.
Co jest?
Panienko!
Co się stało?
Cholera jasna.
Suń się!
- Co pan robi? - Wskakuj za kółko, łajzo!
Jedź do szpitala!
Jae-yeon!
Piłeś już z tego.
Nie.
Pan Yang już dzwonił?
Kiedy ściąga cię z powrotem?
Na początku przyszłego tygodnia.
W porządku.
Teraz wisi mi przysługę.
Też niedługo wylatujemy.
Dokąd?
Zabieram ją do Stanów na operację.
Tutaj oceniono jej szanse na 10%.
Tam wzrosną do 20%.
W takim tempie
nie przeżyje tu miesiąca.
Zdążyłeś się wykąpać?
Nie.
A co?
Widać po mnie?
Co za oblech.
Kapitanie Park.
Z pewnością nie przyjechaliśmy tu tylko na jajangmyeon.
Ja stawiam.
Muszę dbać o reputację.
Urzędnik państwowy musi być skromny. Jeszcze ktoś mnie o łapówkę posądzi.
- Poproszę ocet. - Już podaję.
Chce pan?
Proszę go zostawić.
Pełny żołądek źle się prezentuje, gdy ktoś go rozpruje.
Tak trzymać.
Proszę nic nie jeść.
Ładnie ujęte.
No dobrze.
Skoro apetyt nie dopisuje, przejdźmy do interesów.
Ponoć Doh odzyskał przytomność.
I co z tego?
Stał się pieprzonym kaleką.
Był bardzo religijny
i sporo łożył na Kościół,
więc Bóg nam nim czuwał.
Alleluja, kurwa.
To lekarze go uratowali.
Tak czy siak,
powrócił do świata żywych.
A podobno ty wysłałeś kilku ludzi pana Yanga
prosto do nieba.
Bukseong powinien się uspokoić.
Zawrzyjcie rozejm.
Nie, to nie w porządku.
Źle pan to kalkuluje.
To nie jest kwestia zwykłych wyliczeń.
No i…
to wy zaczęliście.
Co takiego?
Chętnie pociąłbym ci tego ryja.
Pierdolone zero.
Spokojnie.
Posprzątajmy ten bałagan ze względu na mnie.
Dalsze wybryki zwrócą na mnie uwagę.
Już wcześniej dostałem cięgi
za pobłażanie jebanym kryminalistom.
Szefostwo będzie mnie niedługo oceniać.
Dlatego proszę,
abyście obaj nieco wyluzowali.
Panie Park.
W tym przypadku nie może być mowy o rozejmie.
Mój szef został zaatakowany.
Mało brakowało, by don klanu Bukseong
zginął z rąk jakichś płotek.
Naprawdę uważa pan, że da się to załagodzić?
Wstyd mi na myśl,
że muszę się z czymś ukrywać.
Jebać to.
Pierdolę takie zasady.
Ty sukinsynu.
Ma Sang-gil.
To co?
Jak daleko chcesz w to brnąć?
- Kapitanie… - Morda, szmaciarzu.
Trwają obrady sądu.
Posłuchaj no.
Chyba wydaje ci się, że skoro jemy razem posiłek,
to jesteśmy kumplami.
Masz nas za przyjaciół?
Wiem, że wyglądam na cierpliwego, ale są pewne granice.
Mówię, że moja praca ma być analizowana.
Kto będzie was krył, jeśli nie dostanę awansu?
To, że znoszę wasze wybryki, nie oznacza, że możecie srać mi na dywan.
Naprawdę chcesz to zrobić?
Sprawdzamy, kto ma większe jaja?
- Tego chcecie?! - Ja nie. Przepraszam.
Ma Sang-gil, ty łajzo!
Wyżył się pan?
Ja pierdolę.
Czy nie?
Nie rozumiem, skąd te nerwy.
Przecież to pan tyle mówił o wzajemnym szacunku.
Przemyśl to dobrze.
Wiesz, że Yang opłaca mojego szefa.
Jeśli go tkniesz, posypią się głowy.
Tyle mogę ci obiecać.
Dlatego zapomnij o tym.
Wyświadcz mi przysługę.
Przecież się znamy.
Każdy chce dla siebie coś ugrać, prawda?
No to co dalej?
Co pan proponuje?
Wstałaś.
Co tu robisz?
Ktoś przyjechał do twojego wujka.
Poczekaj.
Dzisiaj…
Cholera.
Spoko, możesz sobie patrzyć.
I tak nie było na to.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Co?
Nie.
To co się gapisz?
Wyglądam żałośnie, bo jestem nieuleczalnie chora?
Co z tobą?
Zjemy coś?
Nie jesteś głodny?
Odezwij się.
Nie, nie jestem.
Wiesz, jak się je mulhoe?
Tutaj jest przepyszne.
Turyści jeszcze nie znają tej knajpy.
Pogodziłam się ze śmiercią, ale będę tęsknić za tutejszym mulhoe.
Dziękuję.
Smacznego.
O rany.
Istna ambrozja.
Nie lubisz takich potraw?
Zbyt wyszukane?
Chodzi o zapach ryb?
Jak tam chcesz.
Twoja strata.
To za mało.
Mogę poprosić butelkę Hallasanu?
Rany, ale z ciebie sztywniak.
Jak tam chcesz.
Znasz się na broni.
Gdzie tam.
Zaczęłam ćwiczyć, mając w głowie pewien cel.
A teraz…
stresuję się bez niej.
Weź chociaż łyka.
Tak nakazuje tutejszy zwyczaj.
No dalej.
Smakuje, co nie?
No to zdrówko.
Już mi wystarczy.
Jestem kierowcą.
Dlatego jeszcze jeden łyk ci nie zaszkodzi.
I tak nikt tu nie słyszał o alkomatach.
Nigdy mnie nie zatrzymano.
Olewają to.
No, śmiało. Nie bój żaby.
Imię i nazwisko: Kim Hyung-jin.
Kim Hyung-jin, 871129.
- I 125626. - Tak, jakby nadmuchiwał pan balon.
- I potem 5626. - Jeszcze raz.
Proszę nie przestawać.
Dziękuję.
- I jak? - Trzeźwy.
Czyli to był jeden łyk.
Dziękujemy za współpracę.
Proszę jechać ostrożnie.
Oczywiście.
A właśnie.
Może pan podejść?
Chyba jest mocno pijana.
Zabierze ją pan?
- Odpuśćcie nam! - Pomocy!
- Co ona, wypiła cały keg? - To moja wina.
Proszę jej pomóc.
Co pani wyprawia?
O rany.
Wezwać karetkę?
Jutro tam będę.
Spakuj się i bądź gotowy.
Żadnych śladów, jasne?
Jasne, szefie.
Nie mogłem się z nikim skontaktować. Nawet z Jin-sungiem.
Wiem. Sprawy się spierdoliły.
Pewnie się domyśliłeś.
Bukseong ostro w nas uderzył.
Jin-sung i reszta ukryli się.
Popłynę z tobą do Władywostoku.
Jutro o wszystkim ci opowiem.
Bądź gotowy.
Tak jest.
Oto Park Tae-gu.
To on zaatakował szefa Doh.
A pan, panie Yang, w ramach przeprosin…
wyda go…
w ręce klanu Bukseong.
Zrobicie z nim, co chcecie.
To Park doprowadził do tej niewygodnej sytuacji.
Chciał się zemścić.
Na tym sprawa się kończy.
Wszyscy się zgadzają?
Następnie,
gdy już ten drań, który miał czelność
porwać się z nożem na dona z Bukseong, zostanie załatwiony…
Pan Yang weźmie na siebie obowiązek posprzątania bałaganu.
Proszę nie zostawić żadnych śladów.
A jeśli ktoś znajdzie ciało,
wina spadnie na pana Yanga.
Dobrze.
Zadowolony z warunków?
Nie jest to szczyt marzeń.
Ale dostosuję się.
Dopilnujcie,
by nie było żadnych świadków.
Rozumiecie, do czego zmierzam?
A właśnie.
Jak duży bałagan narobiłeś?
Przyleciałeś z Seulu, by się ukryć, prawda?
Dość pytań.
I płyniesz do Władywostoku?
Musiałeś nieźle namieszać.
No powiedz.
Dość pytań.
Rozumiem.
Czyli wydano na ciebie wyrok.
Tak to wygląda.
Przestań.
Powiedziałem ci coś. Ogłuchłaś?
Czyli faktycznie jesteś już trupem.
Masz pozamiatane i zwiałeś, by ratować swój tyłek.
Spróbuj to powtórzyć.
Wkurwiłaś mnie nie na żarty!
No, przywal mi.
Śmiało.
Nic mi nie będzie.
Uderz mnie.
Dlaczego mi to robisz?
Co ci takiego zrobiłem?
Nieważne. Odwieź mnie do domu.
Wujek na mnie czeka.
Co to w ogóle za ton?
Nie jesteśmy przyjaciółmi.
Jesteś dzieciakiem.
To wyszło od ciebie.
Ile w ogóle masz lat?
Ale z ciebie dziad.
Na lepsze argumenty cię nie stać?
Bycie starszym niekoniecznie jest dobre.
Może i urodziłeś się wcześniej, ale ja umrę przed tobą.
To pewne.
Chyba że mnie wyprzedzisz.
Nie trzeba przeliczać.
Jeśli skończyliśmy, to żegnam.
Muszę coś załatwić.
To wszystko, co masz?
- Tak. Dlaczego znowu o to pytasz? - Na pewno?
Tak, kurwa.
Nie denerwuj się. Tylko pytałem.
Prędzej czy później i tak to potwierdzę.
Pieprzony staruch!
Kurde, Kuto. Nie zmiękłeś do końca.
Pewnie masz niezłego kontrahenta w Rosji.
O co wam chodzi?
Mówiłem ci, że dumping sprowadzi kłopoty ze strony Bukseong lub Rosjan.
Bukseong zaoferował mi ciebie w zamian za kontakty z Rosjanami.
No dalej, przygotujcie go do drogi.
Wyłaź!
Kuto!
Spokojnie.
Porozmawiajmy.
Uważaj!
Ty chuju!
Podaj mi moją kasę.
Miłej podróży.
Szefie, jesteś cały?
Bierz kasę i broń!
Mój wujek!
Poczekaj!
Zwariowałaś?
To tylko zadrapanie, szefie.
Serio? Mam cię zadrapać?
Wujku!
Spójrz na mnie!
Co się stało?
Załatw ją.
Nie…
Kurwa, kto to jest?
Zapierdolę go.
Czuję ten nóż zna szyi! Rzućcie broń!
Dobra, spokojnie.
Nie!
Prz…
Przepraszam…
Nic nie mów!
Oszczędzaj siły.
Dziękuj…
że mnie nie znienawidziłaś.
Dziękuję…
Wujku!
Wujku?
Co się dzieje?
Wujku!
Nie!
Błagam cię!
Park Tae-gu?
Ty skurwielu!
Starczy.
Idziemy. Wkrótce tu wrócą.
Ogarnij się! Spadamy.
Słyszysz? Musimy uciekać!
A co z nim?
Z Kuto?
Nie żyje.
Kto nie żyje?
Powtórz to!
Kto nie żyje?
No kto?
Pojebało cię!
Weź się w garść!
Co powiedziałeś, skurwielu?
Puszczaj mnie!
Zatrzymaj się, chujku! Dokąd mnie zabierasz?
Zatrzymaj się!
- Przestaniesz się miotać? - Nie!
Zatrzymaj się!
Spójrz!
To ten?
WODA Z FONTANNY
Tutaj w lewo?
Tak.
O rety!
Jae-yong! Kopę lat!
Wszystko gra?
- Tak. A u was? - Pewnie.
Źle się czujesz?
Nic się nie stało?
Jestem zmęczona.
- Chodźmy do środka. - Dobrze.
Przygotowałem nasz najlepszy pokój.
I skąd pomysł wujka na remont?
Trochę nagła decyzja.
Ostatnio prosił mnie, żebym poszukał mu kupca na dom.
Znowu pękła rura?
Nie.
Wiecie, jaki bywa kapryśny.
No tak.
Kto to?
Twój chłopak?
Co?
Nie, to gość wujka.
Na pewno?
Nie umawiaj się z przypadkowymi facetami.
Daj już jej spokój.
- To ważne. - Co w ciebie wstąpiło, kobieto?
Nagle pijesz?
Trzymasz się?
Spadaj.
A jak myślisz?
Pewnie nie.
Nie lubię takich debilnych pytań,
kiedy odpowiedź jest oczywista.
Lepiej milczeć, niż gadać pierdoły.
Jesteś cały?
A jak myślisz?
Pewnie nie.
Nie lubię…
takich debilnych pytań,
kiedy odpowiedź jest…
Co mam teraz zrobić?
Nie mam już…
zupełnie nikogo.
Przez działalność wujka…
Rosjanie zamordowali mi rodzinę.
Potem on w ramach zemsty pozabijał ich wszystkich,
Podobno dzięki temu stał się legendą.
Nie cierpiałam go.
To on powinien zginąć.
Dlaczego zginęli moi rodzice?
I mój brat?
To mój wujek powinien zginąć na samym początku.
Codziennie go przeklinałam.
„Mógłbyś już zdechnąć, pieprzony padalcu”.
No i w końcu zginął.
Ale dlaczego dziwnie się czuję?
W głębi serca…
czuję smutek.
Ból.
Życzyłam mu śmierci…
mnóstwo razy.
Pragnęłam tego.
Dlaczego mnie to spotyka?
Dlaczego wszyscy mnie opuszczają?
Prześpimy się?
Wskakuj.
Nie chcesz?
Co?
Chodź do mnie.
Mam to gdzieś.
I tak wkrótce będę martwa.
Nie mam nic przeciwko. No chodź.
Nie o to chodzi.
Nie pasuje mi to.
Co?
Przykro mi.
Raczej nie jesteś w moim typie.
Nie chodzę do łóżka z każdą, która jest na to chętna.
Jesteś zbyt pewna siebie.
No to wal się, frajerze.
Też nie jesteś w moim typie.
Zapomnij.
Będę punktualnie.
Rozumiem.
Dobrze, szefie.
Zjedzmy śniadanie.
Nie chcę.
Chodź. Ja stawiam.
Będziesz to jadł?
Spróbuję tego przed śmiercią.
Mówiłaś, że czuć ten smak nawet po niej.
O w mordę.
Myślałam, że ci nie smakuje.
Niebo w gębie.
Mulhoe to moje ulubione danie.
Dorastałem nad morzem.
Gdy kończyło się jedzenie,
mama szła na rynek hurtowy,
kupowała wyrzucane ryby i szykowała nam coś takiego,
dodając sporo sosu chojang.
Siostra tego nienawidziła.
Nie znosiła tego zapachu.
Ale ja to pokochałem.
Gdy widzę tę potrawę,
wspominam mamę.
To tak, jakbym czuł jej zapach.
Fajna sprawa.
Dlaczego nie jesz?
Mogę?
Ani się waż.
Jem.
Chłopcy gotowi?
Tak, są z ekipą z Pusan.
Mam sprawę na lotnisku.
Nie jedź.
Nie sądzisz, że to dziwne?
Twoi ludzie się nie odzywali.
- Ta sytuacja… - Jaka?
Proszę…
Po prostu nie jedź.
Mam złe przeczucia.
I nie chcę być sama.
Ale piękny dzionek!
Wyschnie w trymiga!
Co robisz? Usłyszą cię.
Cicho bądź, stary zgredzie. Chcę, by usłyszeli!
Rany.
Niedługo wrócę.
LOTNISKO CZEDŻU
Dlaczego nie odbierałeś, łajzo?
Proszę pana!
Co się dzieje?
Ten zasrany Yang wystawił nas.
Co?
Sprzedał pana!
Zresztą nie tylko pana. Wystawił nas wszystkich!
Pieprzony śmieć.
Jin-sung!
Czekajcie!
Tae-gu!
Dokąd biegniesz?
Z drogi!
- Zatrzymaj się! - Szybko!
Drugie piętro! Bierzcie go!
- Brać go! - Stój!
Do samochodów!
Brać skurwiela!
- Otwieraj. - Dupek.
Park Tae-gu, skurwielu!
Już po tobie!
Puszczaj!
Wyciągnijcie go!
Wyłaź!
No chodźcie!
Brać go!
Chodź tu, chujku!
Spadamy!
Uciekł im.
I co teraz?
Zadałem ci pytanie, pizdo.
Daj mi coś.
Spokojnie, znajdę go.
Nie to.
Nie, błagam.
- No to jak go złapiesz? - Chwileczkę.
Mamy Jin-sunga.
To prawa ręka Tae-gu.
Możemy go wykorzystać.
A to chujek.
Niezła z ciebie kreatura.
Ja pierdolę.
Sama twoja obecność mnie plugawi.
Suń się. Trzeba utrzymywać dystans społeczny.
Otwórz okno.
Tak jest.
Gdzie ona jest?
Gdzie jest Jae-yeon?
Wróciła na farmę.
Chciała porozmawiać z wujkiem i przywieźć swoje rzeczy.
Pożyczyła moją furgonetkę.
Mówiła, żebyś tu na nią zaczekał!
Kurwa, gdzie jesteś?!
A tobie co?
- Natychmiast tu wracaj! - Mówiłam, żebyś tam nie jechał.
Tak, miałaś rację. Możesz tu wrócić?
Tak, niedługo będę. Muszę zająć się wujkiem.
Jego ciała już dawno tam nie ma, idiotko! Nie zostawiliby go tam!
Słyszysz mnie? Uciekaj stamtąd!
Tak, słyszę!
- Niedługo wrócę i pogadamy. - Poczekaj!
Jesteś tam?
Kurwa!
W końcu odebrałeś.
Gdzie jesteś?
Tae-gu?
Wystawiłeś mnie?
Tae-gu, posłuchaj mnie.
Mnie i moich ludzi.
To nie tak.
Odpowiadaj, gnido!
Nie takim tonem, zasrańcu.
Przepraszam.
Naprawdę mi przykro, ale…
To jakiś żart?
To ty do tego doprowadziłeś.
Każdy odpowiada za swoje czyny.
Rób tak dalej, a twoi ludzie niepotrzebnie zginą.
Cześć. Mówi Ma z klanu Bukseong.
Spotkaliśmy się parę razy.
Nie będę się bawił w słówka.
Mamy rachunki do wyrównania.
Bądź tu za godzinę.
Jeśli uciekniesz z miasta, słono za to zapłacisz.
Śmierć poniesie Jin-sung…
i dziewczyna.
Albo ty, albo oni.
Są zbyt młodzi, by ginąć. Nie powinni cierpieć.
Ty tak czy siak umrzesz.
Nawet jeśli nie przyjedziesz.
Nie próbuj uciekać.
Słyszysz mnie?
Dobra.
- Przyjadę. - Świetnie.
Jednak nie zgubiłeś nigdzie jaj.
Ale obiecaj mi,
że uwolnisz dziewczynę i Jin-sunga.
Pewnie.
Obiecuję.
Znasz mnie.
Zawsze dotrzymuję słowa. Nie to co niektórzy.
Co?
Jasne.
Pewnie.
Mam was połączyć?
Przyjedź, to sam zobaczysz.
Do ciebie.
Nie przyjeżdżaj tu. Zwariowałeś?
Pogięło cię? Po co miałbyś to robić?
Przecież wiesz, że umieram.
Słyszałaś, co powiedział. I tak jestem już martwy.
Mówiłaś, że nie chcesz być sama.
Trzymaj się. Niedługo będę.
Pośpiesz się. Masz godzinę.
Nienawidzę niepunktualnych dupków.
Jeśli będziesz na czas,
dam ci pożegnalny prezent.
Uwierz…
spodoba ci się.
Kiedy ostatnio cię widziałem, byłaś tego wzrostu i chodziłaś do liceum.
Pamiętasz mnie?
Co ty pieprzysz?
Byłam wyższa już w podstawówce.
Suka ma niewyparzoną gębę.
Uważaj, jak zwracasz się do starszych.
To ty zachowałeś się jak dupek.
Nie jesteśmy przyjaciółmi.
Chcesz umrzeć?
A zabij mnie.
I tak za prę dni byłabym martwa.
Nie cenisz własnego życia?
Jak do tego doszło?
Kuto ładnie cię wychował.
Dupek!
Pizda!
Masz, skurwielu!
Przestańcie.
Witamy, chuju niemyty.
No i jesteś.
Jesteś cała?
Tak.
A ty?
A jak myślisz?
Pewnie nie.
Nie lubię takich debilnych pytań…
kiedy odpowiedź jest oczywista.
Ale dzięki…
że pytasz.
Co to ma być?
Uznałeś, że to dobry moment na podryw?
Jesteście ze sobą?
A jeśli tak?
Co ci do tego?
Znowu ta niewyparzona gęba.
O rany.
Dzwoń, kurwa.
Wypuść Jin-sunga zgodnie z obietnicą.
On też nie jest zbyt uprzejmy.
Co jest z wami?
Jestem od was o wiele starszy!
No ale nieważne.
I tak już po tobie.
Dzwoń do szpitala.
Tak jest.
Niewychowani milenialsi.
Nie ruszaj się.
Cholera!
Co?
Jak to?
Kto?
Panie Yang?
To twoja sprawka?
Kazałeś zabić jego człowieka?
I tak trzeba było go skasować.
Stwarzałby zbyt duże ryzyko.
Co kurwa?
Chwileczkę!
Nie wierzę!
Nie!
Wypatroszę cię i powiesz jak świnię!
Błagam, nie!
- Ty sukinsynu! - Czekaj!
Błagam, nie…
Pamiętajmy o kapitanie Parku!
Słyszałeś, co mówił.
To stworzy kolejne problemy!
Ten zasrany Jin-sung jest lojalny Tae-gu.
Nie wiemy, co zrobi, jeśli darujemy mu życie!
Robię to dla nas obu! Chciałem tylko pomóc!
- Robię to dla nas. - Yang, ty skurwielu!
Smaż się w piekle!
Jak mogłeś mi to zrobić?
Ja pierdolę! Podejdź tu tylko!
Kurwa…
Co powiedziałeś?
Ty skurwielu!
Do matki też tak się zwracałeś, gnojku?
To wszystko przez ciebie.
Gdybyś nie zaatakował Doh,
nie doszłoby do tej masakry!
Ty jebany draniu…
Zabiję cię, Yang!
Ty skurwielu!
Chyba wciąż ci mało.
- Masz, chuju! - Przestań!
Zostawcie go!
- Zostaw go! - Kazałem ci to robić?
- Zleciłem ci to? - Przestań!
Skurwiel!
- Mam cię dość. - Zostaw go!
Dobra, starczy.
Przestań.
Ty sukinsynu!
On go zabije!
Zostaw go!
Puszczaj!
Ja pierdolę!
Podnieście go.
Jestem pod wrażeniem.
Niezły z ciebie gagatek.
Nie zaliczyłbym cię w poczet ludzi.
Jesteś pieprzonym szczurem.
O kurwa.
Kazałem ci przestać, dupku.
Tae-gu.
Mówiłem ci, że mam dla ciebie prezent.
Słuchaj uważnie.
Chodzi o wypadek twojej siostry.
Na polecenie Doh
moi chłopcy dowiedzieli się, kto za to odpowiada.
Okazało się…
że to nikt od nas.
Naprawdę.
Zresztą pomyśl.
Zrobilibyśmy coś tak nieludzkiego, by cię dopaść?
Po prostu byśmy cię skasowali.
Nie sądzisz?
Kto w takim razie…
Yang.
Może włączysz się do dyskusji?
Co się będę produkował.
Dlaczego…
Dlaczego miałby…
To dość oczywiste.
Nie spodobało mu się, że Doh chciał się zrekrutować.
Twoi ludzie przeszliby do nas razem z tobą,
a on zostałby z niczym.
Zgadza się?
Ty skurwielu!
Zabiję cię!
Słyszysz?
Zapierdolę!
Podstępna gnido!
Zdychaj!
Giń, szmato!
Ty skurwielu!
Co robisz?
Przestań!
Co ty robisz?!
Nie!
Ty zasrańcu.
Wstawaj!
Nie!
Puszczaj!
Ty chuju!
Już po tobie!
Tae-gu…
Nie wymawiaj mojego imienia.
Zabieram cię ze sobą.
Wybierzemy się razem do piekła.
Nie! Błagam!
Ty draniu.
Ty sukinsynu!
No dobrze, zabawiłeś się.
Gdyby to ode mnie zależało,
dałbym ci go zabić, by potwierdzić nasze szczere intencje.
Ale jeśli ten chujek zginie, znów będę miał problemy.
Tae-gu.
Kończmy to.
Nie!
Błagam was!
Nie róbcie tego.
Nie…
Dlaczego płaczesz?
Nie marnuj…
łez.
Nie płaczę.
Dlaczego miałabym?
Nie jesteś w moim typie.
Kto by po tobie płakał?
Nie bądź niemiła.
Wygląda na to…
że jednak umrę przed tobą.
Gówniaro.
Ty dupku.
O tym teraz myślisz?
Bez obaw, dołączę do ciebie za parę dni.
Wiedziałem…
że powiesz coś takiego.
Odejdź! I tak już po nim!
- Idź sobie! - Owszem, już po nim.
Zostaw go!
Jak śmiesz mnie gryźć?!
Jebnięta dziwka.
Kurwa, wszystko mnie boli.
Tae-gu.
Pewnie boli, co?
Ulżę ci.
Zacznijcie sprzątać.
A co z dziewczyną?
A jak myślisz, kretynie?
Ja to zrobię.
Poproszę nóż.
Mi to już bez różnicy. Załatwię ją.
Zostaw ją.
Dałem mu słowo.
Mówiła, że i tak niedługo umrze, bezduszny draniu.
Powinniśmy ją zabić, żeby…
Powiedziałem coś, pizdo!
Mam cię już dość.
Spójrz na siebie!
To ty powinieneś leżeć tu martwy!
Zabierzcie tego śmiecia.
Wypad z nim.
Mogę tylko zabrać swoją marynarkę?
Kurwa.
Ja pierdolę!
Gdzie dziś nocujemy?
Muszę się położyć.
Poszli zjeść śniadanie? Do restauracji z owocami morza?
Którą im pan polecił?
Dziękuję.
Frajer i tyle.
Na kaca najlepszy jest klin.
Proszę, proszę.
Wpadłaś na śniadanie?
Niestety nie ma już miejsc.
Usiądź mi na kolanie!
Wpadłaś po ciało wujka?
Ale…
może dołączysz do nas?
Trochę się już znamy, więc możemy się razem napić.
Chodź.
Nie jesteśmy aż tak straszni.
- Tutaj! - Postawię ci śniadanie!
Nie smuć się!
- No chodź. - Ja pierdolę.
Straciłam apetyt.
A ty jeb się na ryj.
Zamykaj!
Pieprzone tchórze!
Co za debile. Przecież drzwi nie są kuloodporne.
A ona nie ma spluwy na kulki.
Można powiedzieć…
że mamy…
rachunki do wyrównania.
Pojebało ją do reszty?
Kurwa…
Ja pierdolę…
Poczekaj…
Proszę…
Porozmawiajmy.
Napisy: Krzysiek Igielski