Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hoşça kalın!
SENİ BEKLİYORUZ
Soğuk.
Yarın görüşürüz!
Orijin: Başlangıç, doğum,
bir dizi olayı tetikleyen sebep.
CERRO MAHALLESİ, MONTEVIDEO, URUGUAY
Natasha!
Natalia Oreiro!
Kaçmam gerek
Senden kaçmam gerek
Aramam gerek
Senden kaçacak yol aramam gerek
Çünkü senin aşkın hedef
Senin aşkın ateş Yakıyor içimi
Çünkü senin aşkın, bilmeden Beni öldüren zehri akıtıyor
Artık biliyorum Ne olabilir
Görmek istemiyorum Sahip olmak istemiyorum
Tekrar kaybetmemeye karar verdim
Harika!
Sana söylüyorum Anlamak zorundasın
Zehrini tattım Aşkını ve ateşini de
Zehrini tattım Hayatını da
Daha fazla istemiyorum
TEŞEKKÜRLER
Beni unuttunuz sandım. Ama galiba unutmamışsınız.
Natalia, buradayız!
Ateşin yakıyor Tutkun zehirli
Sana tekrar söylüyorum
İçmek istediğim Senin zehrin değil
Ne tatmak istiyorum Ne de tekrar almak
Zehrini tattım Aşkını ve ateşini de
Zehrini tattım Hayatını da
Daha fazla istemiyorum
"Korkudan cesaret doğdu.
Şüpheden de katiyet.
Hayaller farklı bir olası gerçekliği duyurur.
Hezeyanlar ise farklı bir sebebi.
Ne de olsa
biz olduğumuz şeyi
değiştirmek için yaptıklarımızız."
Yolcularımız uçağa sıra numarasına göre alınacaktır...
Toplam 28 kişiyiz.
Birlikte 16 şehre gideceğiz.
Toplam 45 saat uçacağız.
Trende 72 saat geçireceğiz.
44.700 kilometre kat edeceğiz.
Sadece 30 günde dünya turunu tamamlayıp biraz da aşacağız.
HAVALİMANI TERMİNALİ
Natalia hep çok hırslıydı.
Çocukluğundan beri kabına sığamazdı.
NATALIA'NIN BABASI
Küçüklüğünden beri
insanları cezbeden çekici bir kişiliği vardı.
Natalia'nın küçüklüğünde anne babamın evine giderdik.
Biz gelirken sokaklar boş olurdu.
Ama Natalia sokağa çıktıktan sonra ona bakmak için çıktığımızda
hiç abartmıyorum, sokakta
Natalia'nın etrafını çevirmiş en az on kız olurdu.
Gözünü bir saniye ayırsan evi çocuk doldururdu.
Her gittiği yerde çevresi sarılırdı.
Şehrimizden bir armağan.
Bayıldım buna!
Öyle güzel ki!
Karnımdayken hiç yerinde durmazdı.
Sürekli tekmelerdi! Derdim ki...
O zamanlar bebeğin cinsiyetini önceden bilmek mümkün değildi,
"Erkek olacak. Futbolcu." derdim çünkü tekmeleriyle beni çıldırtırdı.
Doğduğunda...
...bana hastanedeki en güzel bebek o gibi geldi.
Evet, yerinde hiç durmayan bir çocuktu. Her şeye dokunmak isterdi
ve bütün gün koşuştururdu.
Göz açıp kapayıncaya kadar bir şeyi tutar,
başka bir şeyi devirir,
parmağını prize sokmaya çalışır, televizyonu iterdi...
Yerinde bir saniye duramazdı.
Çünkü bu ritim...
Durun.
Neden erken başladım?
İlk parça senin. Ama sonra acele ediyorsun.
Daha önce olmamıştı.
Rostov-on-Don'dayız.
İlk konserden önceki gece. Prova yapıyoruz.
Natalia doğduğunda dört yaşındaydım ve çok sakin bir çocuktum.
Bunu olağan sanıyordum.
Natalia'nın çok hayat dolu ve afacan olduğunu fark ettim.
Kız kardeşimin nasıl biri olduğunu anlamaya başladım.
Bugün de tıpatıp aynı.
Kişiliği hâlâ aynı. Çok nazik ve hareketli.
Bir yandan çok tatlı ve iyi kalpli,
öte yandan çok enerji dolu.
POLONYA GİRİŞ
Küçüklüğünde imparatoriçe olmak isterdi.
İmparatoriçe ya da büyükelçi.
Her ülkeye gitmek istiyordu.
Şimdi yaptığı da öyle, değil mi?
Nati, seni seviyorum!
ÇEK CUMHURİYETİ GİRİŞ
Hoşça kalın.
ROMANYA GİRİŞ
Natalia!
ŞİLİ GİRİŞ
Natalia!
Vahşi Güzel'in çekimlerine başlarken
Filipinler'de tanınmayı hiç hayal etmemiştim.
İsrail'de gün batımı.
Çok hızlıyız.
Arabadaydık. Eşim arabayı sürüyordu. Kızlar da arka koltuktaydı.
Natalia şöyle dedi, "Baba, önemli biri olacağım."
Dedim ki, "Evet, gazetelere çıkacaksın."
"Evet, şimdi gülüyorsun ama..." dedi.
İlk konserimize başlamak üzereyiz.
TAHİTİ GİRİŞ
Teşekkür ederim.
YUNANİSTAN GİRİŞ
Kâküllerim dağıldı.
Günaydın prenses.
Günaydın.
Roma'da Raffaella Carrà'yla şarkı söyleyeceğim.
Provamızı yaptık.
Sıfır, üç, sıfır, üç, Dört, beş, altı...
Onu hep çok güçlü gördüm ama çok yetenekli gelmemişti.
Diğer kızlardan daha iyi değildi.
Bana göre tıpkı diğer genç kızlar gibiydi.
Merdivenden yuvarlanmadım!
Eteğime bastım ama düşmedim.
Canzone işini bitirdik. Canzonetta? İtalyanca nasıl söyleniyor?
RUSYA GİRİŞ
ST. PETERSBURG RUSYA, 2001
Burada çok ünlü olduğunu söylediler.
Bizimle birlikte gezmeye çıkmak için peruk taktı.
Gittiğimiz her yerde karşımıza "Natasha!" diye bağıran kalabalıklar çıktı.
Akıl alır gibi değildi. Hiç kesilmedi.
Natasha!
Gerçekten olağanüstüydü.
Başka hiçbir yere benzemiyordu. Duyulmamış bir şeydi.
Moskova'da çaldık. Çok güzel, devasa bir buz pateni pistiydi.
Önceki konserlerin posterleri vardı. Çünkü oranın en ünlü konser salonuydu.
Deep Purple, Sting çalmış.
Dedim ki, "Sting tek konser vermiş. Natalia iki konser verecek. Bu çok büyük."
-Beni mi çekiyorsunuz? -Evet.
MOSKOVA RUSYA, 2001
28 KASIM CIRCUS SALONU
ROSTOV-ON-DON RUSYA
Tamam.
Bir, iki...
Nasılsın?
-Nasılsın? Harika. -İyi, sen?
Bandı tamamına çek ki daha şık görünsün.
Yoksa bence...
"Huracán"da ışıklar değiştiğinde...
Tamam. Daha hazır değil.
-İlk şarkıda... -Hayır, ben de onu diyorum...
-Pablo'ya söylerim. -Ben orada olacağım.
Tamam, onu...
Şimdi çok iyi biliyorum Hayatın akışını
Hiçbir yalan beni kandıramaz Hiçbir şeye satmam aklımı
Sen ne dersen de
Sözler...
Çalışmaya başladığında çok gençti.
Ama kariyerini nasıl yöneteceği konusunda çok olgundu.
Kendini nasıl sunacağını biliyor.
Sahnede nasıl duracağını.
Her sanatçıda olmayan bir karizmaya sahip.
Lezzetli ve tatlı bir hayat istiyorum
Yüreğimi uyandırsın istiyorum
Beni sevdiğini söyleyen Şefkatimi bulamayınca ölen
Çok çalışıyor.
NATALIA'NIN ARKADAŞI, OYUNCU
Öyle biri ki...
Demek istediğim,
onun kadar çok çalışan...
...pek az insan tanıyorum.
TURNE HAZIRLIKLARI BUENOS AİRES, ARJANTİN
Sekiz!
Yedi, sekiz!
Daha iyi. Baştan alıyoruz. Bir, iki...
Görmek için bebek elbisesini giymemi ister misin?
-Tamam. -Arkadan düz görünecek.
-Yaptığın yıldızı burada kullanabiliriz. -Kesinlikle.
İmaj danışmanlarından oluşan bir ekibi olduğunu sanırsınız.
Her işe ayrı kişinin baktığını. Ama öyle değil.
Her şeyin kontrolü tamamen onda.
Sadece Natalia'da ve onun zihninde.
Tabii ki uzmanlarla çalışıyor ama her şeyi kendisi tasarlıyor.
Giyeceği her kostümü, sahne düzenini, koreografiyi.
Her ayrıntıyla ilgilenir.
Beklediğim sevgi bu
İçten bir sevgi İstediğim ve dilediğim
ROSTOV-ON-DON RUSYA
Bir kadın vardı...
İşte orada!
Natalia Oreiro fotoğraf albümünde binlerce fotoğraf vardı!
Bana yaklaşmak için can atıyordu ama güvenlik izin vermiyordu.
Ona seslendim ama güvenlikçiler geçmesine izin vermedi.
-Hayır, bırakın! -Hayır!
"Lütfen..." Ellerimi öptü. "Lütfen, ayağa kalkın." dedim.
-Ona ne söyledin? -"Lütfen, ayağa kalkın."
NATALIA'NIN OĞLU
-Neden? -Çünkü diz çökmüştü.
-Sen ne yaptın? -Onu öptüm.
-Neden? -Mutlu olsun diye.
Onu öpmem hoşuna gitmedi mi?
Sen de ister misin?
Orada.
Ne istediğini biliyorum. Tut onu.
Bej rengi olanı istemiyor musun?
Babamınki. Unuttum.
-Aç. -İşte orada.
Kim o?
-Kim o? -Kim?
-Bu kim? -Kim?
O. Kim o?
Vaftiz anne Val.
Annesiyle seyahat etmesi imkânsızdı.
Sıfırın altındaki sıcaklıklarda çok zorlanırdı.
Olacak iş değildi.
Bütün gününü otel odasında geçirmek zorunda kalacaktı.
Annesinin 20 gün sonra döneceğini ona açıklamak zor oldu.
Onun için bilinmez bir evren. Yarından sonraki günü bile zor anlıyor.
Annesi bir gün gitti. Annesi başka bir gün döndü.
Diğer her şey onun için anlamsız.
Bu yüzden, fotoğrafını gösterdiğimde, Natalia telefon açtığında,
Skype'tan aradığında ona bakmak istemedi.
Dönüp gitti. Annesinin orada olmadığını biliyordu.
Onun annesi değil, sadece bir imge olduğunu.
Atita's pijamaları. Onu çok özlüyorum.
NATALIA'NIN VAFTİZ TÖRENİ
"Dili kurutur korku,
avuçları terletir
ve sakatlar bizi.
Bilmenin korkusu bizi cahil bırakır,
yapmanın korkusu bizi iktidarsız bırakır
BİRLİK - KARDEŞLİK - MÜCADELE GENEL AF
"Askerî diktatörlük..."
İŞÇİ SINIFI İKTİDARA GENEL AF
"...dinlemekten korkmak,
konuşmaktan korkmak
hepimizi sağız ve dilsiz yaptı."
GENEL GREV
NÜFUS İŞLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
KİMLİK BELGESİ İSİM - İMZA
Sabit dolar kuru çökmüştü.
Ardından, birçok kişi için ekonomik, mali
ve manevi felaket geldi.
Göç yavaş yavaş sürekli hâl aldı.
ASKERÎ DİKTATÖRLÜK
Başka ülkelere gitmek için pasaport ve vize kuyruğuna girenler
şehir manzarasının ayrılmaz bir parçası oldu.
Aileler birlikte göçtü...
DOLAR UÇTU: ALIŞ: %30 - SATIŞ: %59
80'lerin ekonomik krizi bizi fena vurdu.
Gençtim ve borçlarım vardı.
Biz de aramaya başladık...
Daha iyi bir yer aradığımızdan değil.
Sorunla aramıza mesafe koymak istedik.
İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ
EL BASKILARIM
Her şeyimizi zararına sattık.
Ekonomik kriz yüzünden daha fazlasına satamazdık zaten.
Sonra, oradaki evimizi kapatıp
İspanya'da ev kurmak için çok para harcadık.
Amacımız iş bulup yeni bir hayat kurmaktı.
MÁLAGA İSPANYA
Memleketimizi özlüyorduk.
Sadece Mabel'le ben değil, kızlar da özlüyordu.
Bir yerden sonra, yuvamızın Uruguay olduğunun farkına vardık.
Mabel'e dedim ki,
"Yeni bir başlangıç yapmalıyız."
Her şeye yeniden başlayacaktık.
Ertesi gün eşyalarımızı toplayıp buraya döndük.
Mabel aşamalı bir şekilde
mütevazı bir kuaför dükkânı açtı.
Ben de iş buldum ve yeni hayatımıza başladık.
Kızlar da fedakârlık yaptı.
Yokluk çektiler. Derslerini çalıştılar.
Çok az para harcadılar.
Hiçbir şey talep etmediler. O yüzden...
Harika bir ailem var. Onlarla...
...çok gurur duyuyorum.
Başkalaşım:
bir kütlenin fiziki ve kimyasal özelliklerinin değişmesi.
Natalia 11 yaşındaydı. Bir pazar öğle sonrası yemek yapıyordum.
Gazeteyi getirdi ve yere koydu.
"Ne yapıyorsun?" diye sordum.
"Bir şey bakıyorum." diye yanıtladı.
"İşte: 'Oyuncu olmak üzere her yaştan modeller aranıyor...'"
Bir reklam ajansıydı.
İlana baktım ve ciddiye almadım.
Ama babası yatak odasından sordu, "Ne oldu Natalia?"
Babasına anlattı, babası da "Tamam, pazartesi seni oraya götürürüm." dedi.
O.B. TAMPON REKLAMI
O reklamda çok seksi...
...bir şekilde...
...gösterilmişti.
Bu da herkesin, ona alışkın olmadığı
bir şekilde hitap etmesine yol açmıştı.
Elbette bu, onun için çok zordu.
Çok büyük bir değişimdi.
Çocukluktan gençliğe ani bir şekilde geçmek zorunda kaldı.
Çok alay edildi. Her geçtiğinde
herkes ona reklam sloganıyla takılıyordu: "Rahat ol, tamponun var."
Yürüyemiyordu bile. Herkes ona bakıp arkasından konuşuyordu.
Okulda reklam yıldızı olan tek kızdı.
O yıllarda Uruguay'da reklamda oynamış birini tanıyamazdınız.
Ayrıca tampon reklamında oynamıştı
yani gençler için popüler bir konuydu.
Bize hep bir garezleri olurdu.
İter, bize kaba davranırlardı.
Hatta pencere pervazlarına ya da tahtaya kötü sözler yazarlardı.
Bizimle açık bir şekilde kavga ettiklerini söyleyemem ama yakın bir şeydi.
15. DOĞUM GÜNÜ PARTİSİ
Senden daha iyi değilim
Mükemmel de değilim
Daha yolun yarısındayım
Tökezleyip yeniden ayağa kalkıyorum
Hatalarımdan ders çıkarıyorum
Düşünüyorum da kaderin de...
Birbirimizi tamamlıyorduk. Ben utangaç ve sakindim.
Natalia çok konuşkan ve dışa dönüktü.
Birlikte mükemmel bir denge kuruyorduk.
Hiçbir yalana kanmam
Hiçbir şeye aklımı satmam
Sen ne dersen de
Sözler gelip geçici
Kendimi olduğum gibi gösteriyorum
Bildiğim gibi yaşamak istiyorum
Ne dersen de...
Başka seçmelere de çağırmaya başladılar.
Birçoğuna da seçildi. Bir çırpıda keşfedilmişti.
Seçmelere katılmak istemedim
çünkü kendime güvenmiyordum.
Yarışmayı kazansam da kazanmasam da
öz güvenime çok katkı yaptı.
Hayatta da her zaman şimdiki gibi elimden geleni yapacağım.
Nereye gittiğimi çok iyi biliyorum
Ne dersen de...
Onunla son anım, okuldan çıkışımız.
Bana bilet alacağını söylüyordu.
Kararını vermişti. Okuldan ayrılıp
Arjantin'de yeni bir hayata başlayacaktı.
Kariyerini orada sürdürmek istiyordu.
Kaderini yaşamak.
"Bizim Natasha. Krasnodar'dan sevgilerle."
Nasıl buldunuz?
Yazık, yırtılmış. Açayım mı?
Çok güzel.
Çok teşekkür ederim.
Eşyalarını al.
Ayrılıyoruz. Hoşça kalın!
-Bu daha karışık. -Pembe olanı alıyorum.
-Hoşça kalın. Teşekkürler. -Güle güle.
"Bazıları der ki kader Tanrı'nın dizlerinde yatar.
Aslında kader
herkesin vicdanını sınayan, yanan bir mücadeledir."
Sibirya'ya ulaştık!
Sıfırın altında 30 derece. Vay canına!
Yazın ortasında...
-Nasıl geçti? -Harika.
-Seni seviyorum. -Fotoğraf çektim.
Daha iyi görünüyor... Sonra gösteririm.
Tepeyi çıkmak da zor, tepeden inmek de
Değişim olmayacağını düşünmek zor Denizde göl görmek zor
ASANSÖRLER
BİZİM NATASHA TURNESİ 2014
Gel.
İşte bu.
Bugün duygusallığım üstümde.
Çok teşekkür ederim Krasnoyarsk.
Her zaman kalbimdesiniz.
Turnenin dörtte birini tamamladık.
"Zamandan yapılmışız.
Zamanın ayaklarında ve ağızlarındayız.
Zamanın ayakları ayaklarımızın üstünde yürüyor.
Er ya da geç
zamanın rüzgârının izlerimizi sileceğini hepimiz biliyoruz.
Hiçlik yolculuğu, hiç kimsenin ayak izleri.
Yolculuğu zamanın ağızları anlatıyor bize."
Tamam.
Çok uykum var. Gece gözümü kırpmadım.
-Merhaba! -Selam!
Neden rötar yaptı?
-Bilen var mı? -Bilmek istemiyorum.
Novosibirsk, Sibirya.
Dördüncü konserimiz için geldik.
Sisi abartmayın.
Geçen gün çok yoğundu. Normal miydi?
-Yanmıyor mu? -Yandı bile.
Natasha!
-Natasha! -Gelin!
Natasha!
-Natasha! -Haydi. En iyisini yapın!
Şerefe!
Tamam... "Me muero de amor"u söyleyelim. Biliyor musunuz onu?
-Evet, tabii ki! -Çalmayı dene.
-Sözleri kimsede var mı? -Bende var.
Bir veda etmeden gittin
Gitme demiş olsam da
Duygusuzca, sessizce Kapandı ardından kapı
"Kapı."
Yanıt aramak istemedin...
Sovyetler Birliği
Zehrini tattım Hayatını da
Daha fazla istemiyorum
Merhaba Omsk.
Bu taraftan.
Onu çok özlüyordum.
17'sine girmek üzereydi. Ben ise 20 ya da 21'dim.
Bizi ziyarete geldiğini hatırlıyorum.
Sonra Buenos Aires'e dönmek için bizim evden iki sokak ileride
otobüse binecekti. Öyle şeydi ki...
Ziyaretinin en kötü anı oydu. Neyse...
Sonra... Affedersiniz.
Kariyerini orada sürdürdü ve orada çok başarılı oldu.
Natalia'yla 1994'te tanıştım.
Metroda saksafon çaldığım dönemlerdi.
Onunla Buenos Aires'te bir karaoke barda tanıştım.
Herkesin takıldığı yerlerden uzaktaki bir bardı.
Bir gün barda çalıyordum.
Onu gördüm ve nereli olduğunu sordum, "Uruguaylı'yım." dedi.
Bir pansiyonda yalnız yaşadığını söyledi.
Oyuncu olmak istiyordu.
Uruguay'dan bu hayalin peşinden gitmek için ayrılmıştı.
Keşfedilmeyi bekleyen, işlenmemiş bir cevherdi.
Keşfedilmesine ve bunun peşinden yaşananlara şahit olmak harikaydı.
Yeni hayallerin peşinde...
Müthişti. Her şey çok çabuk olmuştu.
Uruguay'a her döndüğünde
onu görmeye gelen kalabalıklar yüzünden sokakta yürüyemez hâle geliyorduk.
Onunla vedalaşmak için otobüse kadar geçirdiğimiz günden
bir buçuk yıl sonra insanlar etrafımızı çevirmişti.
Bu taraftan mı?
-Bu taraftan. -Evet.
Yekaterinburg trenini kaçıracağım!
Kayan yıldızlar göçer gider. Bir daha asla göremezsin.
Ama o adeta, kalmak için kaymış bir yıldız.
Renk değiştiriyor, yeni bir şey arıyor,
sürekli kendini yeniliyor.
Natalia böyle biri.
Bazen sanatçı olmak yetmez, daha fazlası olman gerekir.
Daha fazlası olduğunda Natalia olursun.
Fenomen:
görenlerin açıklamakta zorlandığı olağanüstü bir olay.
Rus Halkı tarihsel olarak da
her zaman yürekle ilgili
meselelere ilgi duymuştur.
Çok romantik, hatta aşırı duygusaldırlar.
Ama itiraf etmek çok zordur, değil mi?
"Evet, aşırı duygusal bir insanım." demek zordur.
"Duygularım var. Ben de acı çekerim." demek.
Ayrıca yıllarca bize "Hayır, güçlüyüz.
Sovyetler Birliği gibi güçlüyüz." dediler.
Dikkat!
Sağa bak! Tören geçişi için hazır ol!
Hiçbir zaman kadınları ve onların duygularını anlatan filmler
ya da diziler olmadı.
Ülkemiz için nasıl çalışmamız gerektiğiyle ilgili hikâyeler dinledik.
Sosyalizmi kurmakla ilgili.
Yani bunun eksikliğini hissettik.
Kadınsı taraf neredeydi?
Değil mi? Öyle bir şey yoktu.
Başrolde Natalia Oreiro...
...and Facundo Arana.
-Acıyı alırım... -Vahşi Güzel.
Vahşi Güzel'in ilk bölümü yayımlandığında 12 yaşındaydım.
"Bakın, bizim gibi bir kıza benziyor, değil mi?" diye düşündük.
Mahallemdeki herhangi bir kız gibiydi.
Arkadaşım bile olabilirdi.
Bir yandan çok güzel, iyi kalpli ve espriliydi,
öte yandan güçlü bir karakteri vardı.
Güvenilmez olduğunu biliyordum Carlitos.
Kız olduğumu görmüyor musun?
Kadın olduğundan emin olmak istedim.
Ben de erkek olduğundan emin olmak istedim.
O dönemde Rusya'da
daha eski kafalıydık.
Pembe dizilerdeki tüm kadın karakterler sürekli ağlayan kızlardı.
Ama bu dizi farklıydı.
Dokunma yoksa ısırırım!
Tamam, dokunmam. Sadece yaparım.
Ne yaparsın?
Cevap veriyordu. Kendine güveni vardı. Onun gibi olmak istiyorduk.
-Odamı terk et! -Seninle işim bitmedi
Bitmedi mi? İşin bitti!
Çık yoksa içindeki maçoyu tekmeyle çıkarırım!
-Neden bu kadar kızgınsın? -Neden mi?
-Dokunmayacağım dedim ve dokunmadım.
-Ama beni öptün. -Hoşuna gitti.
-Gitmedi! -Gitti!
-Gitmedi! -Kabul et. Gitti.
-Ne dersen de, gitti. -Gitmedi!
-Gitti! -Çık!
Bayıldım.
NATALIA OREIRO DÖNÜYOR - BEKÂR MI? NATALIA OREIRO HAKKINDAKİ HER ŞEY
Kaçmam gerek...
Tüm kızların yatak odasının duvarlarında Natalia Oreiro posterleri olurdu.
İspirtolu kalemleri, defterleri, çıkartmaları
her yerde satılırdı. Natalia Oreiro kolyeleri vardı.
Çünkü senin aşkın, bilmeden Beni öldüren zehri akıtıyor...
Bizim için kadının tanımı oydu.
Saçlarımızı onunki gibi yapardık.
-Kâküllerini bile kopyalardık. -Evet, kâkülleri!
Sana söylüyorum Anlamak zorundasın
Zehrini tattım Aşkını ve ateşini de
Kaşımın yarısını kazıyıp aşağıya doğru açılı boyamıştım
ona benzemek için.
O günden beri kaşlarıma şekil vermeyi seviyorum.
Kesinlikle. Kadınlığını dışa vuruyordu. Onun gibi olmak istiyorduk.
Onun gibi konuşmaya da. O yüzden İspanyolca öğreniyorduk.
Moskova'daki birçok kursta Kastilya İspanyolcası öğretilir.
Ben Arjantin aksanıyla
konuştuğum için düşük not alıyordum.
Bana ve birçok kişiye göre
Arjantin ve Buenos Aires,
Maradona, Evita ve Perón'un memleketi değildi.
Natalia Oreiro'nun ve Vahşi Güzel'in memleketiydi.
Ne güzel!
Birçok Rus'a göre Natalia onlar kadar Rus.
Belki ismi nedeniyle.
Natalia, Natasha, Rusya'da çok yaygın bir isim.
Siberyalı bir kadınım.
Birçok Rus için ülke içinde seyahat etmek,
örneğin Moskova'ya gitmek
gerçekleşmesi çok zor bir hayal.
Çünkü Rusya çok büyük bir ülke.
MERHABA!
Şehirlerine, kasabalarına kadar gelen birine karşı
tabii ki sıradan bir ünlü ve hayran bağından
daha kuvvetli bir bağ hissediyorlar.
Çok teşekkür ederim!
Natalia'nın hayranları farklı.
Ona gerçekten tapıyorlar. Diğer hayranlar gibi fanatik değiller.
Onunla çok yakından ilgileniyorlar. Bunun da onun için ayrı bir değeri var.
Merhaba!
Evet, Rusya'da genellikle
hediyeler gerçekten çok anlamlı oluyor.
Hediyenin sembolik bir anlamı var.
"Benden bir şey aldın, artık aramızda bir bağ var." demek.
Evet!
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Hatta duygularını ifade etme yolu.
Çünkü belki duygularını sözlerle ifade etmekte o kadar iyi değilsin.
Evet!
-Cholito. -Cholito!
Arjantin'e gittik.
Bu çiçekleri Buenos Aires'ten satın aldı.
Getirip Natalia'ya hediye etmek için.
Sibirya'da yasemin yok.
Evet de
Lütfen evet de
Seni duymak istiyorum tatlım
Ruslar sık sık Latin partilerine,
çoğu zaman Arjantin partilerine gidiyor.
"Natalia" yazılı kalpler ve videolar getiriyorlar.
Natalia'nın kendine has bir tarzı vardı.
Dizide en sevdiği şarkıcı Gilda'ydı.
O kültürü sadece Natalia Oreiro
ve dizisi sayesinde öğrenebilirdik.
Kimler bu dansı biliyor? Kimler yapmak ister?
Dans edelim!
Tamam mı? Haydi yapalım!
Şu kız.
O ikisi.
O kız.
O. Evet, sen.
Natasha!
Merhaba, nasılsın?
-Adın ne? -Vera.
-Memnun oldum Vera. Merhaba. Nasılsın? -Merhaba.
Nastia.
"Nasılsın?" "Nastia"? "Adın ne?" Oldu mu?
-Adın ne? Nastia? -Nastia.
-Nasılsın? -Harika.
Harika!
Merhaba, nasılsın? Ne çok öpüştük.
Tamam, biraz...
Biraz...
Tamam.
Hep birlikte!
Bir, iki, üç!
MOSKOVA
YEKATERINBURG
Bu aşktan pişman değilim
Kalbimi ona kaptırsam bile
Aşk bir mucize ve ben seni seviyorum
Bu kadarını hayal dahi edemezdim
Kim ayırabilecek beni senden?
Senin hatırandan, geçmişinden
Hayat geçip gidiyor işte
Kimse dönmeyecek geri
KAZAN
MINSK
Rusların soğuk ve mesafeli olduğunu söylerler
ama aslında çok sıcakkanlıyız
ve birine kapımızı açıp onu içeriye buyur edersek
artık bizim bir parçamız olur ve geriye dönüş yoktur.
Fahri Rus olursun.
Çok yakıştı.
Harika!
Ama çoğumuz hâlâ onu Arjantinli sanıyoruz.
Sonra hatamızı düzeltiyorlar. "Hayır, Uruguaylı."
Kimin umurunda? O bizim Natasha, o kadar.
-Soğuk. -Çok soğuk.
-Çok soğuk.
-Lütfen içeriye girmeyin! -Çok soğuk!
Bunun onun karizmasıyla
ve insanlarla ilişki geliştirebilmesiyle ilgisi var.
Rüzgâr kırar seni...
Bizimle sanki bizden biri gibi konuştu. Bu da yeterliydi.
Bu çok önemliydi. Kendini idolleştirmedi.
Tanrıça gibi ulaşılmaz olmadı.
Bize arkadaşı gibi davrandı.
Sanki bizimle oturup her şey hakkında konuşacak gibiydi.
Natalia'yı şey gibi görüyorlar...
Kız kardeşleri, arkadaşları gibi.
Bugün ağlayacağım.
Her şehirde en az 15 dakika ayırıyor.
Ailesini, her şeyi bırakıp hayranlarıyla görüşüyor.
Onlara çok değer veriyor.
SAMARA, RUSYA
Açıklaması zor ama sanki...
...bedenimin bir parçası hep...
...oğlumlaydı.
Ben...
Sahneye her çıktığımda çok eğleniyorum
ve gülümsemem...
...seyircimin bana verdiklerini yansıtıyor.
Çok büyük bir sevgi...
...ve uzun zamandır beklenen büyük bir sevinç.
Hayranlarımın videolarını izliyorum.
Beni 15 yaşından beri takip ettiğini anlatıyor.
Çok küçükmüş.
Bu bana büyük bir enerji veriyor.
Ama konser bittiğinde...
...çok zor.
Bilinçli rüya:
bilincin açık olup
rüyanın kontrol edilebildiği değişen bilinç durumu.
Yürümek zor sokakta
Sokak resmi
Hayal kırıklığı zor
Trambolinde bir aşağı bir yukarı
Ama hüzün kalıcı
Nehir eskiden gümüştü
Öyle çok ihtiyaç vardı
Ümitsizlik çok ağır
Tepeyi çıkmak da zor
Kar!
Ama neden?
Değişim olmayacağını düşünmek zor Denizde göl görmek zor
Nehir kabarıyor Ne olacak bakalım
Nehir kabarıyor
Saat sabahın altısı.
Bugün konser vereceğiz.
Vermeyi deneyeceğiz.
Nehir kabarıyor
Tepeyi çıkmak da zor
Bulvarda yürümek Sonsuz bir irade istiyor
Tekrar ayın çıkmasını sağlamak Birçok ödülün yanı sıra
Şiddetli yağmurların arasında
Tepeyi çıkmak da zor
Tepeden inmek de
Değişim olmayacağını düşünmek zor Denizde göl görmek zor
Lütfen dikkat...
Çok basit: Uyuyamazsam şarkı söyleyemem.
Sesim gider. Çok basit.
Uyumadan üç gece konser veremem. İmkânsız.
Saat kaç?
Saat 7:22.
O zaman... Tamam, 7:30'a sekiz dakikamız kaldı.
Affedersiniz bayım, sorun nedir acaba?
Konseri ben iptal ettim sanılacak.
Aslında onunla organizatörün arasında.
Bana da hiç para ödemedi ve ben yine de her gece çıktım.
Bir sorunumuz var. Bizi buraya getiren turne organizatörü
son konsere çıkmamızı istemiyor. Kapılar açıldı.
Seyirci salona girdi. Hiçbir şeyden haberleri yok.
Yerel organizatör ona ödeme yapmamış.
Bizi getiren turne organizatörü de
hiçbir konser için para ödemedi ama biz yine de çıktık.
Siz ne yapardınız?
-Nehir kabarıyor -Ne olacak bakalım
Ne olacak bakalım Nehir kabarıyor
-Ne olacak bakalım -Nehir kabarıyor
Ne olacak bakalım Nehir kabarıyor
MOSKOVA
KONSERDEN ÖNCEKİ GECE, 03:00.
Hayallere inanırım.
Şansa da.
Kadere de.
Ama en çok da fırsatlara inanırım.
Doğan bir fırsatın
senin hayallerinde...
...yeri varsa...
...onu yakalaman gerektiğine inanırım.
Ama başarı...
...ancak çok çalışmayla gelir.
Bence en hakiki gerçeklik,
hayatın kendisinden ziyade hayallerinde yatar.
Hayatına renk katarsın.
Onu daha tahammül edilebilir kılarsın.
Hayaller her şeyin mümkün olduğu, kendi filmini yönettiğin yer.
Yani o hayalin tasarımı kısmen...
...başına gelmesini istediklerini kapsar.
Uzun hayallerden sonra
Uzun bir bekleyişten sonra...
Onu ilk gördüğümde merdivenden iniyordu.
Yanındaki kişi onu tanıştırdı: "Bu, arkadaşım Ricardo."
Sonunda ona bakabildiğimde sadece gülümsemesini gördüm.
Oyuncu ve şarkıcı Natalia Oreiro
Arjantinli rock müzisyeni Ricardo Mollo'yla gizlice evlendi.
Bana birine âşık olabileceğimi hissetme şansı verdi.
Bunu sadece onda hissettim.
Çok önemliydi.
Çok ışık dolusun
Gözlerin bir nehir
Kalbine doğru yelken açtım...
Bu geminin kaptanı olarak bana verilen yetkiye dayanarak
Natalia Oreiro ve Ricardo Mollo'yu eş ilan ediyorum.
Bedeninin bana getirdiği aşk fırtınaları
Gülümsemen bana güneşi getirdi...
Birbirine saygı duymak, destek, ilgi.
Sevgi bu.
Gözlerin bir nehir
Kalbine doğru yelken açtım
MOSKOVA HAVALİMANI
Mutlu yıllar sana
Bir daha!
Mutlu yıllar sana
-Ne yapıyorsun? -Gitarda vaa vaa çalıyorum.
Lütfen dikkat...
Merhaba!
Merhaba minik domuzum.
Merhaba! Seni çok özledim!
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Otele gidelim mi? Haydi bakalım!
Yaşasın, gidiyoruz!
Merhaba Russia!
Hoşça kalın. Teşekkürler!
Teşekkürler.
Hoşça kalın. Çok teşekkürler!
Teşekkürler.
Tek kelime etmeden gittin
Kapıyı çekip çıktın
Senden biraz daha fazlasını isterken
Korku seni uzaklaştırdı yuvadan
Cevap vermeden
Kırık bir kalbi bırakarak
Beni arkanda bırakarak
Şimdi sensiz olmak ölümden beter
Kahroluyor, sabırsızlanıyorum
Tekrar yanıma dönmeni bekliyorum
Yanıma gelmeni öpücüklerinle
Şimdi sensiz olmak ölümden beter
Kahroluyor, sabırsızlanıyorum
Sana yanımda ihtiyacım var
Aşkın olmadan yaşayamam
Merhaba, nasılsınız? İyi misiniz?
ST. PETERSBURG
Natalia bir gülümseme.
Natalia cesaret.
-Natalia saf bir kalp. -Natalia hissetmek.
-Bizim Natasha. -Bizim idolümüz o.
-Çocukluğumuz. -Rus ruhu var onda.
Natalia, Rusya'yla Latin Amerika arasındaki köprü.
Acıyı özgürlükle değiştireceğim
Yaraları hayalle değiştireceğim
Ermitaj Müzesi'ni geziyorduk. Natalia girdi, ben de arkasından.
Müzenin bekçilerinden biri
Natalia'nın geçtiğini gördü ve Rusça şöyle dedi:
"Anastasia döndü."
Çok komikti, Natalia'ya baktı,
onu gözleriyle takip etti ve dedi ki,
"Anastasia döndü."
Bu kadar donanımlı olması gerçekten inanılmaz.
Müzik, sinema, fotoğraf, resim.
Bunlar yaprağa benziyor.
Bunlar yaprak. Oyma.
Seyircisi fotoğrafların, şarkıların, pembe dizilerin ötesindeki bir şeyi görebiliyor.
Bir insanı görme şansını buluyorlar.
Onları duygulandıracak kadar şeffaf birini.
Arjantin'e, Montevideo'ya gittim.
Açıklayamayacağım bir şey. Bu...
...çok güçlü bir duygu.
"Milagros babasını bulabildiyse ben de bulabilirim."
Babamı bu teşvikle aramaya başladım.
Sonunda da buldum onu.
BOLŞOY BALESİ MOSKOVA
ORİJİNE DÖNÜŞ:
SONUN, BAŞLANGICA EBEDÎ BİR DÖNÜŞ OLDUĞU
DÖNGÜSEL BİR ZAMAN KONSEPTİ.
Bunun neden olduğunu birçok kez düşündüm.
Rusya'yla aramdaki bu şeyi.
Uruguay'dan uzaktaki diğer ülkeleri de.
Ben...
Bunu anlayamadım.
Çok farklı bir kültürdü.
Çok farklı bir dildi.
Filmlerime ve dizilerime çoğunlukla dublaj yapıldı
ama bazıları sadece alt yazılıydı.
Şarkılarım ise İspanyolca.
Konserlerime gelenler onları İspanyolca dinliyor ve söylüyor.
Rusya'ya her gittiğimde şaşkına döndüm ve içim sevgiyle doldu.
Son derece dokunaklıydı.
Ama bunların neden olduğunu anlayamıyordum.
Geçici bir şey sandım.
Ertesi yıl olmayacağını.
Ama oraya her gittiğimde
beni daha çok insan sevdi.
Tekrar tekrar düşündüm. "Beni seneye hatırlamayacaklar."
Geçici bir hevesmişim gibi.
Ama beni asla unutmuyorlar.
Son turnede nihayet anladım.
Sanırım şundan oluyor...
Çünkü...
...çocukluğunda sevdiğin bir şey sonsuza dek yüreğinde kalıyor.
Konserlerime gelenlerin çoğu beni izleyerek büyümüş.
Burada bir bar vardı.
Ben okuldan dönerken büyükbabam burada oturuyor olurdu.
Eskiden burada...
Gördünüz mü? Altı taş.
Şimdi çimle kaplanmış.
Büyükannemin evi karşıdaydı. Orada kızlarla oynardım.
Bu ev büyükannemindi.
Burada gülü vardı.
Bu kulübeye girip süslenirdim.
-Ne tür oyunlar oynardın Natalia? -Her türlü şey. Süslenirdim...
Canlandırma yapardım, öğretmencilik oynardım, yemek yapardım.
Bütün gün çıkmazdım.
Burada da...
...büyükannemin bitkileri vardı.
Minik kuş evleri yapıp onlar için yiyecek koyardım.
Burada elimde civcivle fotoğrafım var.
Böyle tutuyorum.
"Her kadın ya da erkek başkalarının yanında
kendi ışığını saçar.
Hiçbir ateş birbirine benzemez.
Büyük ve küçük ateşler vardır.
Rengarenk ateşler de.
Ateşi dingin olanlar vardır,
rüzgârı fark etmez bile.
Ateşi çılgınca yananlar da
havayı kıvılcımla doldurur.
Bazı ateşler, aptalca ateşler
aydınlatmaz ve yakmaz
ama diğerleri hayatı öyle büyük bir arzuyla yakar ki
onlara gözlerinizi kırpmadan bakamazsınız
ve onların yanına yaklaşan herkes...
...aydınlanır."
Gözlerimde yaşlarla Uzaklaştım akıntıyla
Her şeyi bırakıp gitmenin Zorluğunu yaşadım
Halkımı, mahallemi
Topraklarımdan ayrılmayı Yapayalnız, henüz bir çocukken
Her şeyi arkada bırakıp Hayallerimin peşinden koşmayı
Río de la Plata'danım Latin kalpli, iyi candombera'yım
Sürekli gülümserim Hayallerimi sırtıma vurup giderken
Sınırlarım yok benim
Río de la Plata'danım Yaşasın sıcakkanlı insanların candombe'si
Ruhumu ateşleyen ritim Benim insanlarımın gözlerinde parıldıyor
Río de la Plata'danım Latin kalpli, iyi candombera'yım
Sürekli gülümserim Hayallerimi sırtıma vurup giderken
Sınırlarım yok benim
Río de la Plata'danım Yaşasın sıcakkanlı insanların candombe'si
Ruhumu ateşleyen ritim Benim insanlarımın gözlerinde parıldıyor
HER ZAMANKİ GİBİ İYİSİN
Teşekkürler!
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy