Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
สรุปว่าตอนที่ยูเอฟโอถูกยิงตก มีคนตายสองคน
ไม่ใช่ ผิดแล้ว ไม่ใช่สองซะหน่อย
สามต่างหาก
ผิดอะไรเล่า ดูนี่ ต้องอย่างนี้…
แล้วก็นี่
นึกให้ออกสิ
นึกภาพสิ่งที่นายอยากเป็น…
ให้ชัดที่สุดเท่าที่จะทำได้
แปลงร่าง
ฮึบ
ฮีโร่ของเธออยู่นี่แล้ว
พ่อผมเป็นฮีโร่
เขาตายไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่ผมจะเกิด
วันนั้น รถตู้คันหนึ่ง โดนกระแสน้ำพัดไป
พ่อฝากให้คนอื่นโทรแจ้งเหตุฉุกเฉิน
ก่อนจะดำลงไปในแม่น้ำเย็นยะเยือก
เอาล่ะ พร้อมแล้ว
เซลล์เม็ดเลือดขาวพร้อม รวบรวมกำลังสร้างสนามพลังภูมิคุ้มกัน
ลุย
พ่อช่วยผู้โดยสาร ในรถตู้ที่กำลังจมออกมาทีละคน
พ่อไม่ยอมแพ้จนกระทั่งช่วย เด็กหญิงตัวน้อยๆ
คนสุดท้ายที่ติดอยู่ มาได้แล้วนั่นแหละ
วันต่อมา มีคนพบศพของพ่อ ในแม่น้ำไกลออกไปหลายกิโลเมตร
ขณะที่ถูกพัดไป ร่างของพ่อ ถูกซัดกระหน่ำจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม
ทุกครั้งที่แม่พูดถึงพ่อ แม่จะหน้าแดงเหมือนเด็กสาว
ทั้งขวยเขินและเปี่ยมสุข
ฮีโร่ไม่ได้สู้เพื่อตัวเอง
ตอนเด็กๆ แม่สอนผม เรื่องบัญญัติสามข้อของฮีโร่
ฮีโร่จะไม่มีวันพ่ายแพ้
สักวัน ผมจะเป็นฮีโร่ให้ได้
สักวันผมจะเป็นฮีโร่เหมือนพ่อ
ผมฝันถึงเรื่องนี้เป็นประจำ
คงเป็นเพราะความฝันพวกนี้ เป็นตัวแทนสายสัมพันธ์ของผมกับพ่อ
การจินตนาการเป็นความจริง รูปแบบใหม่ที่ผมเพิ่งค้นพบ
ผมสัมผัสถึงความอบอุ่นจากผิวของพ่อ และได้กลิ่นเลือดที่ไหลเวียนในตัวพ่อ
พ่ออยู่กับผมนี่เอง…
พ่อของผม
พ่อของผมเป็นฮีโร่ตัวจริง
ผิวที่แตกตรงนี้…
เป็นเพราะผิวเสียความชุ่มชื้น
รอยพับบริเวณข้อต่อ เปิดปิดได้เหมือนปาก
ทำให้ผิวแห้งได้ง่ายๆ
เหมือนโมจิวันปีใหม่ที่ไม่มีใครกิน
เมื่อความชื้นหายไป รอยแตกก็ปรากฏ
เราเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "การถลอก"
ของใครน่ะ
เราได้ซวยกันหมดแน่
ตลกชะมัด
พอได้แล้ว
แค่ล้อกันเล่นเองน่ะครับ ขอโทษด้วย
นี่
คือว่า…
ฉันเห็นเหตุการณ์เมื่อกี้ มันเกิดขึ้นบ่อยหรือเปล่า
ได้บอกครูหรือยัง
นี่ ฟังฉันนะ
ไม่ใช่นะ คือฉัน…
โทษที
ฉัน โทษทีนะ
ยัยบ้านั่น
อีกแล้วเหรอ ประสาทจริงๆ
คิโยสึมิ
หายไปไหนของนายมา
ฉันมาสาย ก็เลยไปต่อแถวหลังพวกปีหนึ่ง
ว่าแต่ทำไมนายดูใจลอยจัง
เมื่อกี้ฉันเห็นคนถูกรังแก
จริงเหรอ
ฉันเลยพยายามหยุดพวกนั้น…
ดีแล้วนี่
แต่นี่มันเรื่องบ้าอะไร ไร้เหตุผลสิ้นดี
เป็นบ้าน่ะ
- เป็นบ้าเหรอ - เด็กปีหนึ่งคนนั้น
หือ
- เด็กนั่นไง - คนไหนเหรอ
น้องสาว
อะไรนะ
น้องสาวฉัน
น้องสาวเธอเหรอ
ใช่ ก่อนหน้านี้เราคุยกัน
คุยเหรอ กับน้องสาวน่ะเหรอ
ใช่ น้องฉันพูดถึงนายด้วย
เธอช่วยพูดให้มันยาวกว่านี้ได้ไหม บทสนทนาจะได้เดินสักที
คุยกันจนอาหารฉันชืดหมดแล้ว
นายคุยกับเธอตอนเข้าแถว เด็กคนนั้นน่ะ เด็กปีหนึ่งที่เพี้ยนๆ
อ๋อ เรื่องนั้นหรอกเหรอ
หา
ว่าไงนะ น้องสาวเธอเหรอ หน้าตาไม่เห็นเหมือนกันเลย
ไม่ใช่ น้องสาวฉันเรียนปีหนึ่ง
พวกปีหนึ่งพูดถึงนายกันให้แซ่ด
"รุ่นพี่ปีสามคุยกับคุราโมโตะ ฮาริ"
พวกนั้นบอกให้นายอยู่ห่างๆ เธอไว้ เธอสติไม่ดี
พวกปีหนึ่งเกลียดเด็กนั่นกันหมด
เธอชื่อคุราโมโตะ ฮาริเหรอ
เท่านี้แหละ
ฮาริ ฮาริเหรอ
นั่นชื่อจริงเหรอ งั้นก็ต้องเป็น คุราโมโตะ นีดเดิลในภาษาอังกฤษ
จริงสิ
เธออาจจะโดนแกล้งเพราะชื่อก็ได้
นี่ไม่ใช่โรงเรียนประถมนะ
แต่นี่มันพฤติกรรมเด็กประถมชัดๆ
เหมือนเขียนแช่งบนกระดาษไง เหลือเชื่อเลย
และก่อนหน้านั้น ก็มีคนปารองเท้าใส่หัวเธอ
โอ้โฮ แย่จริงๆ พวกผู้หญิงนี่ใจร้ายจัง
เด็กผู้ชายเป็นคนปา
เด็กผู้ชายก็ร่วมด้วยเหรอ บ้าไปแล้ว
เด็กปีหนึ่งปีนี้เถื่อนกันจัง น่าสงสารเธอนะ
และสุดท้ายเธอก็สติแตกใส่ฉัน คนที่พยายามจะช่วย
จริงสิ ฉันน่ะสงสารนายที่สุดเลย ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
ถ้าเด็กปีหนึ่งทั้งชั้น รวมหัวกันแกล้งเธอ
มันไม่แรงไปหน่อยเหรอ
อือ ก็คงงั้นมั้ง
- ฉันจะไปถามโอซากิ - ถามอะไร
ถามว่าคุราโมโตะอยู่ห้องไหน
นายจะไปหาเธอเหรอ เฮ้ย คิโยสึมิ
- เรียวตะ คาบต่อไปวิชาอะไร - คณิต
คณิตเหรอ เรียนกับทานากะนี่
น่าเบื่อตายชัก อยากถอนวิชานี้จริงๆ
หมอนั่นเหลือทนเป็นบ้า
นายน่ะ
- ระวังลื่นนะ - โธ่เว้ย
เตะไอ้ของเน่าๆ นั่นไปให้พ้นเลย
มันไปแล้ว
พวกเธอระวังไว้นะ
- แหวะ - น่าขยะแขยงจริงๆ
ตายจริง
มันขยับแล้ว ระวังนะ
เหม็นชะมัด ลุกขึ้นมาทีนี่กลิ่นโชยเลย
- พูดเป็นเล่น - ก็มันเรื่องจริงนี่
- เหม็นจริงด้วย - จริงเหรอ
คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่หรือไง
ฉันเข้าใจนายนะ แต่เรากำลังจะเรียนจบแล้ว
ดูนั่นสิ
โอ้โฮ น่ากลัวชะมัดเลย
ยกโทษให้ไม่ได้
จะปล่อยให้คนชั่วลอยนวลไม่ได้
นายจะทำอะไรได้
นี่ คิโยสึมิ
ยัยบ้า
เธอนี่น่าขนลุกจริงๆ นะ
(คุราโมโตะ ฮาริ)
โอ๊ย
นายไม่มีข้อต่อหรือไง
หยุดเลยนะ
จริงเหรอ บ้าไปแล้ว
- ใช่ไหมล่ะ - เหลือเชื่อ
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
(คุราโมโตะ ฮาริ)
ข้อมูล
น้องสาว
อ๋อ น้องสาวเธอเหรอ
- นายน่ะ - ฉันเหรอ
ในหมู่เด็กปีหนึ่ง
นี่ ฉันเคยขอเธอแล้วนะ
ช่วยขยายความตอนพูด ให้มากกว่านี้จะได้ไหม
ฉายาของนายคือ "วุ่นพี่"
ย่อมาจาก "รุ่นพี่ที่มีเวลาวุ่นไปทั่ว"
น้องสาวฉันบอกมา
ตลกดีเนอะ
เท่านี้แหละ บ๊ายบาย
ผมเคยเป็นเด็กปีหนึ่ง
ผมตั้งใจจะทิ้งตัวตนเด็กม.ต้นเห่ยๆ ทันทีที่เข้ามัธยมปลาย
ผมจินตนาการว่าจะได้อยู่กลุ่มเดียว กับเด็กหนุ่มเท่ๆ อัธยาศัยดี
หือ นายต้องการอะไร
ผมคิดว่าคงไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนผม เพราะผมมันไร้ค่า
ถ้าผมนับการอยู่อย่างโดดเดี่ยวของผม ว่าเป็น "การกลั่นแกล้ง"
และสถานการณ์รอบตัว เป็น "การทำร้าย" ล่ะก็
คงไม่มีทางที่ผมจะได้มีช่วงเวลา มัธยมปลายดีๆ อย่างตอนนี้
เรียบร้อย ขอโทษที่ให้รอนะ
ไม่มีปัญหา ไปกันเถอะ หิวจะตายแล้ว
แต่ฉันไม่นึกเลยนะ ว่านายจะทำแบบนี้ทุกวัน
ไม่มีใครมาขอให้ฉันทำหรอก มันแค่สะกิดใจฉันน่ะ
แต่ทำทุกวันแบบนี้…
ใช่ ทุกวัน เหมือนที่เธอโดนแกล้งทุกวันไง
แค่เพราะอยู่คนเดียวไม่ได้ทำให้ผม กลายเป็นเหยื่อของการกลั่นแกล้ง
เราต้องดูแลระบบย่อยอาหาร และภูมิคุ้มกันไว้ ท้องไส้จงเจริญ
แม้แต่ตัวผมยังแปลกใจที่ ใช้เวลาไม่นานก็ผ่านพ้นช่วงนั้นมาได้
ผมแทบไม่เคยคุยกับเขา แต่เราถูกจับให้อยู่กลุ่มเดียวกัน
น่าแปลกที่เราเข้ากันได้ และไม่นานก็กลายมาเป็นเพื่อนกัน
เขามีชื่อว่าทามารุ เก็นโกะ
มีทั้งคนที่ผมเรียกว่าเพื่อน และคนที่เรียกผมว่าเพื่อน
ชีวิตมัธยมปลายของผมกำลังไปได้สวย
ลากเก้าอี้มาสิ
อ๋อ ตัวนั้นเหรอ
คิโยสึมิ ฉันรู้เรื่องฉายานายแล้วนะ พวกปีหนึ่งเรียกนายว่า "วุ่นพี่"
"วุ่นพี่" อะไรเนี่ย ก็ติดหูดีอยู่หรอก แต่น่าโมโหชะมัด
เด็กปีหนึ่งปีนี้หยาบคายเป็นบ้า เป็นอะไรกันก็ไม่รู้
จริงด้วย เหมือนพวกปีหนึ่ง ในห้องน้ำเราเมื่อกี้ไง
"รุ่นพี่คะ ที่นี่คนเยอะแล้ว ช่วยไปเข้าที่อื่นได้ไหม" นางว่างั้น
เป็นเราไม่กล้าพูดกับรุ่นพี่ อย่างนั้นหรอก
- ใช่ ไม่มีทางซะล่ะ - ไม่มีทางเลย
ขอโทษนะครับ ช่วยเบาเสียงหน่อยได้ไหม
ขอโทษด้วยครับ
บาย ไปก่อนนะ
- อิ่มตื้อเลย - ฉันกินไปเยอะมาก
จำที่ยัยนั่นจิ๊กเบอร์เกอร์ฉัน ไปได้ไหม
แล้วเจอกันนะ คิโยสึมิ
เจอกันพรุ่งนี้ ไม่ใช่สิ วันจันทร์
- จริงด้วย - บายนะ
ตอนนี้ฮาริจะทำอะไรอยู่นะ
วันนี้วันเสาร์นี่นะ คุราโมโตะ นีดเดิล
หนาวจัง ฉันน่าจะฉี่ ตั้งแต่อยู่ที่ร้านอาหาร
ห้องน้ำของพวกเรา…
เด็กปีหนึ่งยึดไปแล้วเหรอ
ทำไมพวกนั้นถึงไปรวมตัวกันที่นั่น
ไม่ชอบมาพากลเลยแฮะ
ให้ตายสิ แวะไปดูหน่อยดีกว่า
"กำลังทำความสะอาด"
แต่ไม่มีใครอยู่ในนี้เลย
นี่
มีใครอยู่ไหม
ขอโทษนะครับ จะเข้าไปแล้วนะ
มีใครอยู่ในนั้นไหม ถ้ามีช่วยส่งเสียงหน่อย
ทำไมถึงได้…
(ห้องเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด)
กุญแจตรงนั้น ส่งมาให้ฉันเร็ว
มัวนั่งทำอะไรอยู่
ฉันจะใช้กุญแจไขพาเธอออกมา ส่งมาให้หน่อย
ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย
ไม่หนาวหรือไง
เธอได้แข็งตายในนี้แน่ ไม่อยากกลับบ้านเหรอ
ฉันไม่น่าคบขนาดนั้นเลยเหรอ
ต่อให้เธอจะเกลียดฉันก็ช่าง
แต่นี่มันไม่ใช่เวลานะ
เปล่านะ ฉัน…
เธอคงมองฉันแย่มากเลยสินะ
ขยะ ขยะน่ะค่ะ
เธอจะทำให้ฉันเป็นบ้านะ
ที่จริงแล้ว
รุ่นพี่เข้าใจผิด
ฉัน…
ฉันอยากขอโทษรุ่นพี่…
มานานแล้ว
ตอนเข้าแถว รุ่นพี่…
ช่วยออกหน้าแทนฉัน
ฉันแค่ไม่เข้าใจ…
สิ่งที่รุ่นพี่ทำ
แล้วจู่ๆ รุ่นพี่ก็มาแตะตัวฉัน
ฉันเลยตกใจกลัว
เพราะอย่างนั้น…
คือว่า…
ฉันต้องขอโทษด้วยค่ะ
ฮาริไม่ได้จ้องฉัน ด้วยสายตาจงเกลียดจงชัง
เธอเพียงแต่พยายามกลั้นน้ำตาไว้
ป้ายชื่อที่ล็อกเกอร์เก็บรองเท้า…
เป็นฝีมือรุ่นพี่ใช่ไหมคะ
เรื่องเล็กน้อยน่า
ขอบคุณมากเลยค่ะ
ตอนที่ฉันเห็น…
ฉันดีใจมากเลยค่ะ
จริงๆ นะ
ไม่เป็นไรเลย
ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
ผมอยากให้เธอเป็นคนที่พิลึกกว่านี้
อะไรๆ คงจะง่ายขึ้น ถ้าเธอเป็นเด็ก ที่ไม่รู้จักการเข้าสังคม
เธอรู้สึกเจ็บปวดและร้องไห้เป็น
เธอปกติดี
ไปจากที่นี่กันเถอะนะ
เธออยากกลับบ้านใช่ไหม
ฉันกลับบ้านไม่ได้
ทำไมล่ะ
ตัวฉันเปียกโชกไปหมด
ฉันเห็นแล้ว
ฉันคิดว่าจะรอให้มันแห้งก่อน
ไม่ได้ นี่มันกลางฤดูหนาวนะ มันไม่แห้งง่ายๆ หรอก
แต่ถ้าตัวฉันยังไม่แห้ง
ฉันก็กลับบ้านไม่ได้
ฉันไม่อยากให้พวกท่านรู้
พ่อแม่เธอเหรอ เรื่องโดนแกล้งใช่ไหม
พ่อฉันคงเป็นห่วงมาก…
ฉันไม่อยากให้พ่อ…
กังวลเรื่องฉัน ไม่ว่ายังไงก็ตาม
แล้วแม่เธอล่ะ
ฉันมีญาติผู้ใหญ่ แต่ว่า…
เข้าใจแล้ว ฉันจะช่วยเธอเอง
แต่ว่า…
เถอะน่า
ฉันจะหาทางพาเธอกลับบ้าน โดยไม่ทำให้พ่อเธอเป็นห่วง
ยังไงก็เถอะ ส่งกุญแจนั่นมาให้ฉันหน่อย
แต่ว่า…
ไม่เป็นไรหรอก เชื่อฉันสิ
ฮาริ
ชื่อเธอเพราะจัง เป็นชื่อที่ดีมากเลยนะ
ไม่ใช่ว่าแม่ของเธอ บังเอิญชื่อรูริหรอกนะ
ใช่แล้วค่ะ
สุดยอดเลย รุ่นพี่รู้ได้ยังไง
"ทั้งรูริและฮาริ ต่างก็เปล่งประกายเมื่อต้องแสง"
มาจากหนังสือรวมสุภาษิต ดีนะที่ฉันอ่านระหว่างเข้าห้องน้ำ
นั่นหนังสืออ่านฆ่าเวลา ในห้องน้ำของรุ่นพี่เหรอ
สองหน้าทุกเช้า
ฉันเชื่อใจ…
รุ่นพี่นะคะ
วุ่นพี่
โอ๊ย เจ็บ
เรื่องนั้น ฉันไม่ได้ว่างจนวุ่นซะหน่อย
ถอดชุดออกซะ
สี่ถังเลย
อะไรเหรอ
น้ำ สี่ถังเลยค่ะ ที่สาดใส่ฉัน…
เร็วเข้า รีบติดกระดุม
ตอนแรกฉันนึกว่ามันเป็นปีศาจ
แต่ที่จริงเป็นน้ำก๊อก
อาจจะมาจากอ่างนั่น
ฉันเลยโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง
อ้อ มันปิดปากเธอนี่เอง
ถ้าเป็นน้ำเสียจากชักโครกล่ะก็…
ถ้าเป็นน้ำเสียจริงๆ ล่ะก็…
เธอก็พูดเก่งเหมือนกันนะ
ถ้าเงียบจะยิ่งแย่ พูดต่อสิ
ได้ค่ะ
มันก็ไม่แย่เท่าไรนะคะ
จะมองว่าพวกเขายังเมตตาก็ได้…
น้ำถังสุดท้ายอุ่นกำลังดี ช่วยได้มากเลยค่ะ
ถึงเดี๋ยวเดียวมันจะเย็นก็เถอะ
เรื่องเกิดขึ้นเมื่อไหร่
ประมาณบ่ายสองได้มั้งคะ
สามชั่วโมงกว่าแล้ว เมตตากับผีน่ะสิ
เอาล่ะ เรียบร้อยแล้ว
ไปกันเถอะ หนาวชะมัด พยายามอย่าตายล่ะ
ค่ะ ฉันจะพยายามไม่ตาย
เราจะไปไหนกันเหรอคะ
ไปหามืออาชีพ
มืออาชีพเหรอ
รุ่นพี่ไม่หนาวเหรอคะ
ไม่เลย ฉันฝึกมาดี
ฮามาดะ ฉันชื่อฮามาดะ คิโยสึมิ
- ชิบาดะ คิโยสึมิเหรอ - ฮามาดะ
- ฮาบาดะ - ไม่ใช่ ฮามาดะ
- ฮาบาดะ - ฮามาดะ คิโยสึมิ
- ฮาบาดะ คิโยสึบิ - ฮามาดะ คิโยสึมิ
ฉันเพิ่งบอกไปหยกๆ
ขอโทษค่ะ จมูก จมูกฉันหนาว หนาวจนแข็งแล้ว
เธอว่าไงนะ
ฉันไม่เข้าใจ
เธอกำลังทำให้ฉันกลัวนะ
รีบเข้ามาเร็ว
ป้าครับ
มีอะไรเหรอ เป็นอะไรหรือเปล่า
ป้าครับ ผมมีเรื่องจะขอร้อง
ช่วยจัดการชุดนักเรียน กับเสื้อโค้ตแบบด่วนจี๋ได้ไหมครับ
เร็วสุดน่าจะได้พรุ่งนี้บ่ายนะ
ไม่ต้องซักก็ได้ครับ แค่ปั่นแห้ง เด็กปีหนึ่งเจอปัญหาเข้าน่ะครับ
ทำไมถึงได้เปียกซ่กขนาดนี้ ข้างนอกฝนตกเหรอ
เธอโดนแกล้งครับ มีคนสาดน้ำใส่เธอสี่ถัง
ทั้งที่หนาวขนาดนี้เนี่ยนะ
ใช่ครับ แถมยังถูกทิ้ง ไว้ในความมืดตั้งหลายชั่วโมง
พวกนี้นี่แย่จริงๆ
ใช่ไหมล่ะครับ ถ้าอย่างนั้น ช่วยปั่นแห้งชุดให้เราหน่อยได้ไหม
เธอกลับบ้านทั้งอย่างนี้ ไม่ได้หรอกครับ
ไหนดูซิ ถ้าไม่ต้องซัก…
ใช้เวลาเท่านี้
เธอรอไหวไหม สองชั่วโมง
ไม่ได้ค่ะ สองชั่วโมงนานไป พ่อฉันจะกลับมาตอนหนึ่งทุ่ม
หนึ่งชั่วโมงได้ไหมครับ
ฉันจะพยายามให้เต็มที่
ขอบคุณมากครับ
เด็กสมัยนี้ ทำเรื่องเลวร้ายสารพัดเลยนะ
เข้ามาก่อนสิ
ส่งเสื้อผ้าเปียกมาให้หมดเลยนะ
ได้ค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ ที่ฉันต้องยืมเสื้อรุ่นพี่มาใส่
ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่ได้ซักมันมาสองเดือนแล้ว
นั่นอะไรเหรอ
คุณป้าเอาซุปสำเร็จรูปมาให้เรากินค่ะ
เธอบอกว่าอีกหนึ่งชั่วโมงค่อยกลับมา
ชั่วโมงหนึ่งไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ
และเราแค่ต้องรอหนึ่งนาที
ไม่ใช่หนึ่งชั่วโมงเหรอ
ข้างในมีโมจิด้วย สุดยอดเลยว่าไหมคะ
อ๋อ หมายถึงซุปหรอกเหรอ
ถ้าอย่างนั้น ไปรอที่บ้านฉันกัน
ขอบคุณมากครับ คุณป้า
ขอตัวไปกินซุปก่อนนะครับ เดี๋ยวเรากลับมา
น่าสงสารจัง ครูของยัยหนูนั่นรู้หรือเปล่า
ครับ เดี๋ยวผมจะบอกเขาเรื่องวันนี้
ช่วยอยู่ข้างเธอด้วยนะ
แน่นอนครับ
จับเวลาให้หน่อยสิ
อ๋อ ซุปถั่วแดงกับโมจิใช่ไหมคะ
นับถอยหลังหนึ่งนาที
ได้ค่ะ
นี่ เธอทำหน้าหลอนมากเลย
เหลืออีก 30 วินาที รุ่นพี่เตรียมตัวให้พร้อมนะคะ
เตรียมตัวเหรอ
แบบนี้ใช่ไหม
สิบห้าวินาที ฉันจะนับถอยหลังแล้วนะ
สิบ เก้า แปด เจ็ด
หก ห้า สี่…
ได้แล้วค่ะ
มีอะไร
รุ่นพี่คะ เกิดเรื่องแล้ว
มีโมจิสองชิ้นอยู่ในถ้วย
แต่ฉลากบนกล่องมีแค่ชิ้นเดียว
แล้วยังไง
ทำยังไงดีล่ะคะ
เธอชอบโมจิไหม
ค่ะ ชอบมากๆ เลย
ก็ดีสิ ถือซะว่าเป็นโชคดีแล้วกัน
แต่จะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอคะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า มันเป็นของเธอหมดนั่นแหละ
โอ้โฮ
ซุปถั่วแดง แล้วก็โมจิ
ซุปอร่อยมากเลย โมจิด้วย
รุ่นพี่ อร่อยไหมคะ
อือ อร่อยดี
คือว่า เวลามีคนจ้อง มันกินลำบากอยู่หน่อยๆ น่ะค่ะ
คือว่า…
พอเธอปัดผมไปแบบนี้แล้ว
เห็นหน้าผากชัดขึ้น ดีเลยนะ
"ดี" ยังไงเหรอคะ
น่ารักดีน่ะ
เธอน่าจะทำผมทรงนี้ไปตลอดนะ เข้ากับเธอดี
อีกอย่าง อย่าเอาแต่ก้มหน้าก้มตาสิ
เชิดหน้าเข้าไว้
และพยายามพูดให้เต็มเสียง เหมือนที่ฉันทำอยู่ตอนนี้
ได้ค่ะ
ถ้าเธอลองทำแบบนี้ดู บวกกับที่เธอเป็นคนน่ารัก
และเป็นเด็กดีในทุกๆ ด้าน แถมยังเป็นคนตลก
ทุกคนก็จะรับรู้ได้ เหมือนที่ฉันรู้ยังไงล่ะ
ฉันบอกแล้วไงว่า…
เป็นอะไรไป
อะไรเล่า เธอเสียงดังมากเลยนะ
รุ่นพี่ ของรุ่นพี่ไม่มีโมจิเลยนี่คะ
เข้าใจแล้ว
มันเป็นกลลวง
กลลวงเหรอ
รุ่นพี่เป็นคนใส่โมจิ ลงในซุปฉัน ใช่ไหมคะ
ฉันว่าไม่ใช่นะ
อย่าคิดจะหลอกฉันเลย ฉันจับตาดูอยู่ตลอดค่ะ
"รุ่นพี่เขายังไม่ได้กินโมจิเลย เมื่อไหร่เขาจะกินนะ"
"เขาจะเก็บไว้กินทีหลังเหรอ ตอนนั้นรสชาติจะยังใช้ได้ไหม"
"แล้วถ้าเขาไม่ชอบของหวาน อย่างโมจิด้วยซ้ำล่ะ"
ฉันคิดเรื่องนี้อยู่ตลอดเลยค่ะ
"เขาจะยกโมจิให้ฉันไหมนะ"
ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
รุ่นพี่…
เอ่อ…
ใจดีมากเลยค่ะ
เหมือนฮีโร่เปี๊ยบเลย
ว่าแต่ทำไมเหรอคะ
รุ่นพี่ช่วยฉันทำไม
ฮีโร่ต้องมีเหตุผล ที่จะเป็นฮีโร่ด้วยเหรอ
อย่าบอกใครนะว่าฉันเป็นฮีโร่
นายซุปถั่วแดง…
พอดีกว่านะ
ทำแบบนี้อาจจะเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์
รุ่นพี่สุดยอดมากเลยนะคะ
ทำยังไงฉันถึงจะแข็งแกร่ง ได้เหมือนรุ่นพี่
อยากแข็งแกร่งเหรอ
อยากสิคะ
ฉันอยากแข็งแกร่งมาตลอด
แข็งแกร่งได้เหมือนรุ่นพี่ และเดินหน้าสู้
สู้กับพวกที่มาแกล้งน่ะเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ
ฉันจะยิงยูเอฟโอให้ตก
จริงสิ ฉันเล่าเรื่องนี้ให้รุ่นพี่ฟังได้ไหม
อย่าดีกว่า
คือว่า อย่าเพิ่งเลย ไว้ก่อนเถอะ
- แต่ยูเอฟโอมีจริงนะ - เดี๋ยวก่อน หยุดก่อน
รีบกินซุปถั่วแดงกัน ซุปเย็นไม่อร่อยหรอก เนอะ
ได้เลยค่ะ
อ๋อ
เข้าใจแล้ว หมายความแบบนั้นหรอกเหรอ
รุ่นพี่คิดว่าฉันพูดจริงเหรอคะ
อือ ทำนองนั้นแหละ
คนแรกที่พูดเรื่องยูเอฟโอขึ้นมา คือพ่อฉันเองค่ะ
ฤดูหนาวเมื่อสี่ปีก่อน แม่ฉันทิ้งไป
ท่านหย่ากันเหรอ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่อยู่ที่ไหน
แม่เธอหายตัวไปเหรอ
พ่อน่าจะรู้ว่าแม่อยู่ที่ไหนค่ะ เขาได้ไปคุยกับแม่
ดูเหมือนว่าแม่จะมีครอบครัวใหม่แล้ว
อย่างนี้นี่เอง
ฉันเข้าใจแม่อยู่นะคะ
พ่อฉันเข้มงวดมาก และไม่เคยพูดกับแม่ดีๆ
เป็นใครก็ต้องอยากทิ้งไป
แต่ตอนนั้นฉันได้แต่ตะโกนว่า "ทำไม" "แม่ฉันอยู่ไหน"
ฉันคิดว่าแม่ไม่ต้องการฉัน เป็นความผิดฉันที่แม่ทิ้งไป
ตอนนั้นเองที่พ่อบอกฉันว่า
"ฮาริ มันเป็นเพราะยูเอฟโอ ไม่ใช่ความผิดลูกหรอก"
เขาพูดแค่ว่าไม่ใช่ความผิดเธอก็จริง
แต่ฟังดูเหมือนเขายอมรับเลยว่า เป็นความผิดเขา
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ
แต่พอคิดแบบนั้นทีไร ฉันก็สงสารพ่อขึ้นมา
ตอนนี้พ่อมีฉันแค่คนเดียว
เห็นเธอบอกว่ามีญาติผู้ใหญ่อีกคน
ใช่ค่ะ
เป็นคุณย่า ฝั่งพ่อเหรอ
เปล่าค่ะ คุณยายฝั่งแม่น่ะ
อ๋อ คงอึดอัดน่าดูเลย
ยายไม่พูดไม่จาเลยค่ะ
เธอเงียบมาก เงียบสนิทเลย
แต่นั่นไม่ใช่ความผิดของฉัน
ไม่ใช่ความผิดของพ่อ และไม่ใช่ความผิดของแม่
เรื่องนั้น เรื่องนี้ และทุกๆ เรื่อง เป็นเพราะยูเอฟโอ
ฉันคิดว่าตัวเองจะพอใจกับคำอธิบายนี้
จุดหนึ่งฉันพร่ำบอกตัวเอง ว่าฉันยอมรับมันได้
เรื่องที่ถูกแกล้ง และเรื่องอื่นๆ ก็ด้วย
เราไม่เห็นและไม่อาจสัมผัสมันได้ ไม่มีใครเชื่อเรื่องยูเอฟโอ
ยูเอฟโอ บนท้องฟ้าของฉันนั่นแหละที่ผิด
ฉันทำอะไรไม่ได้หรอก นอกซะจากจะยอมรับ
แต่รุ่นพี่ก็ได้พบยูเอฟโอลำนั้น
ฉันน่ะเหรอ เมื่อไหร่กัน
วันจันทร์ ตอนนั้นเองค่ะที่ฉันเห็นยูเอฟโอ
จู่ๆ ก็มีฮีโร่ปรากฏตัวขึ้น เขาเห็นยูเอฟโอกำลังทำร้ายฉัน
เขาปกป้องฉัน ต่อสู้เพื่อฉัน และอยู่ข้างฉัน
ตั้งแต่วันนั้นมา โลกของฉันก็กลับตาลปัตร
ราวกับว่าทุกสิ่ง เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
ฉันไม่ได้ทำอะไรยิ่งใหญ่ ขนาดนั้นซะหน่อย…
ทำสิคะ
รุ่นพี่ทำให้ฉันคิดได้
สู้กลับบ้างก็ไม่เป็นไร
รุ่นพี่คะ
ตอนนี้ยูเอฟโอ กำลังปล่อยตาข่ายดักฉันไว้
เกินจริงมากเลยนะนั่น ตาข่ายเหรอ
ฉันอยากเข้มแข็ง และยิงยูเอฟโอให้ตก ฉันจะทำได้ยังไงคะ
สิ่งสำคัญที่สุดคือ…
ความรู้สึกของเธอ
ฮีโร่บังคับใจตัวเองได้
ถ้าอยากจะเป็นฮีโร่ ก็ต้องรวบรวม ความแข็งแกร่งและเปลี่ยนตัวเองซะ
เปลี่ยนตัวเองเหรอ…
หมายถึงแปลงร่างใช่ไหมคะ
ใช่แล้ว แปลงร่าง
ฮาริ
เข้มแข็งไว้ล่ะ ฉันก็จะพยายามด้วยเหมือนกัน
ปรารถนา เชื่อมั่น แล้วก็แปลงร่าง
ได้ค่ะ
ผมจะแปลงร่างเพื่อฮาริ ผมจะกลายเป็นคนที่เธอเชื่อมั่น
ผมจะเป็นฮีโร่ตัวจริงของเธอ
พร้อมไหม
ฮีโร่จะไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล
"ฮีโร่จะไม่ปล่อยให้คนชั่วลอยนวล"
ฮีโร่ไม่ได้สู้เพื่อตัวเอง
"ฮีโร่ไม่ได้สู้เพื่อตัวเอง"
และฮีโร่จะไม่มีวันพ่ายแพ้
เด็ดขาด
"ฮีโร่จะไม่มีวันพ่ายแพ้ เด็ดขาด"
นั่นแหละฮีโร่ตัวจริง
นี่อาจจะเป็นความหมาย ของความแข็งแกร่งก็ได้นะ
ฉันว่ารุ่นพี่พูดถูกแล้วล่ะค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ฉันขอตัวก่อนนะคะ
ฉันจะไปด้วย
จากตรงนี้ฉันไปเองได้ค่ะ
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ
ฮาริ
คะ
ผมอยากเห็น…
ทำแบบนี้นะ
รอยยิ้มของเธอจริงๆ
แปลงร่าง
ฮึบ
ฮีโร่ของเธอ…
อยู่นี่แล้วไงล่ะ
ฮาริ ยิ้มให้ฉันหน่อยสิ
ไม่ต้องใช้หน้ากากซุปถั่วแดงเหรอ
อ๋อ ท้องฉันมีพลังเต็มเปี่ยมเลยน่ะ
สารอาหารมันออกมาทางรูขุมขน
ฝาซุปจะมากำบังหน้าฉันโดยอัตโนมัติ
ผมอยากเห็นใบหน้านั้นไปตลอดกาล มีน้ำเสียงนั้นก้องในหูชั่วชีวิต
ขอให้เธออย่าได้ สูญเสียรอยยิ้มนั้นไปเลย…
ราตรีสวัสดิ์นะคะ
- ไปแล้วนะครับ - ไปดีมาดีล่ะ
รอก่อน คิโยสึมิ
ลูกลืมนี่ไว้
ขอบคุณครับ ผมไปแล้วนะ
เดินทางดีๆ จ้ะ
สำเร็จแล้ว เอาไปฝากแม่หนูคนนั้นนะ โอฮากิ
- โอฮากิเหรอครับ - แม่หนูที่ไหน
เมื่อวันเสาร์ คิโยสึมิโผล่มาร้านฉัน กับเด็กสาวน่ารักที่ไหนไม่รู้
พวกเด็กเกเรสาดน้ำใส่เธอ แถมยังเป็นในหน้าหนาวอีกแน่ะ
เด็กคนนั้นมีรอยช้ำที่แขนและหลังด้วย
ทำเอาฉันน้ำตาซึมเลย ก็เลยอยากทำอะไรปลอบใจเธอหน่อย
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
เปล่าหรอก แค่คิดว่า "อ๋อ อย่างนี้นี่เอง"
ผมไปก่อนนะครับ
- เก็บไว้ในที่เย็นๆ ล่ะ - ครับ
เธออาจไม่ชอบให้ใครมาดักรอ
อ้าว
ไง
นี่ ไม่เห็นนายจะเคยมาเช้าขนาดนี้
มาด้วยกันไหม รอเก็นโกะอยู่เหรอ
อือ ใช่แล้วล่ะ
อ๋อ นายคงรอเด็กปีหนึ่ง ที่โดนแกล้งอยู่สินะ
เปล่าซะหน่อย
ไม่เป็นไรหรอกน่า โชคดีนะ ไว้เจอกัน
แล้วเจอกัน
เรานี่เฉิ่มชะมัดเลย
รุกหนักไป คิดมากเกินไปด้วย
เรามันเท่แค่ตอนอยู่กับพวกผู้ชาย ถึงได้โสดมาตลอดอย่างนี้ไง
มาตั้งแต่เมื่อไหร่
มาถึงก็น่าจะพูดอะไรหน่อยสิ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ รุ่นพี่
อรุณสวัสดิ์
ผมเธอ…
ฉันพยายามเต็มที่ เพื่อให้มันดูดีแล้วค่ะ
ดูดีมากแล้ว ทรงนี้เลย เป๊ะสุดๆ
ทำไมรุ่นพี่ไปนั่งตรงนั้นล่ะคะ
ไม่เจ็บก้นเหรอ
ฉันนั่งตั้งฉากกับร่องก้นน่ะ เลยไม่เจ็บ
อย่างนั้นเหรอคะ
ฉันกำลังรอเธออยู่เลย
เอ๊ะ
ชอบโอฮากิไหม
คุณป้าร้านซักรีดฝากมาให้ รับไปสิ
ชอบสิคะ ชอบมากๆ เลยด้วย
โล่งไปที พอดีเลย เก็บไว้กินเป็นมื้อเที่ยงนะ
ชอบขนาดนั้นเลยเหรอ
ชอบมากเลยค่ะ
ถ้าอย่างนั้นโอฮากิก็จะได้ขึ้นสวรรค์ หลังโดนเธอกินเข้าไป
โอฮากิมีจิตวิญญาณด้วยเหรอคะ
ฉันว่ามีนะ ยังไงซะเทพเจ้าก็มีอยู่ทั่วทุกที่
งั้นในนี้ก็มีจิตวิญญาณแป้งโมจิ ถั่วแดงและน้ำตาลรวมกันน่ะสิ
ฟังดูไร้พลังน่าดู
ไม่หรอกค่ะ แป้งโมจิมีพลังกล้าแกร่ง มันทำมาจากข้าวซึ่งเป็นอาหารหลักนะ
แต่ก็ยังเป็นแค่แป้งโมจิ มันต่างจากข้าวธรรมดามาก
ข้าวก็คือข้าว ความเหนียวช่วยเพิ่ม ความแข็งแกร่งให้มัน
อ๋อ ความเหนียวนี่เอง เพราะมีแป้งเยอะสินะ
ใช่แล้ว อย่าได้ดูถูกแป้งเชียว ถั่วก็ด้วยค่ะ
ถั่วอุดมไปด้วยสารอาหาร สำหรับสาวๆ นั้น…
คุราโมโตะเหรอ
มากับวุ่นพี่เหรอ นั่นเธอใช่ไหม
เธอดูเปลี่ยนไปนะ
ฉันเห็นเธอใส่นี่ในห้องเรียนอยู่บ้าง จำเป็นต้องใช้ใช่ไหม
เมื่อวันเสาร์ ฉันไปคาราโอเกะมา
น่าจะสักทุ่มหนึ่งได้
เราได้ยินว่าคุราโมโตะติดอยู่ในนั้น
เราเลยวิ่งไปที่ห้องน้ำ แต่ไม่เจอใครเลย
แว่นนั่นตกอยู่บนพื้น
พวกนั้นแย่มากจริงๆ
มันไม่ตลกเอาซะเลย
เอาเถอะ มันไม่ใช่เรื่องของฉันอยู่แล้วนี่นะ
เดี๋ยวก่อนสิ
รอเดี๋ยวได้ไหม ฮาริมีเรื่องอยากจะพูด
พูดไปสิ ฮาริ
พูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาดังๆ เลย
ไม่ใช่เพื่อตัวเอง แต่เพื่อคนที่คุยอยู่กับเธอด้วย
ขอบคุณ ขอบคุณมากนะ
เธอช่วยฉันไว้แท้ๆ
ขอบคุณนะ คุณโอซากิ
หือ ได้ยังไงเนี่ย
ที่จริงคุราโมโตะพูดได้หรอกเหรอ
ฉันอยากบอกคุณมาตลอดเลย
ขอบคุณมากนะ
แล้วก็ขอโทษด้วย
เล็กน้อยน่า
ฉันไม่นึกเลย
ว่าคุณโอซากิและเพื่อนๆ
จะออกมาตามหาฉัน
แต่เธอไปที่ประจำของพวกอันธพาล ตามลำพัง บ้าไปแล้วหรือไง
วันนั้นเป็นวันเสาร์ ฉันนึกว่าจะไม่มีใครอยู่
คราวหน้าเธอควรไปตอนที่เราอยู่นะ
แต่ฉันดีใจที่เธอออกมาจากที่นั่นได้
รุ่นพี่เขาช่วยฉันไว้
หา จริงเหรอเนี่ย
ฝีมือวุ่นพี่นี่เอง
ปังปุ
นั่นคำชมเหรอ
ถูก
"ถูก" ใช้แทนคำว่า "ใช่" ได้ด้วยเหรอ
ถูก จริงสิ พี่สาวน่ะ
- พี่ใครเหรอ - พี่ฉันค่ะ
เรียนห้องเดียวกับฉันเหรอ
ว่าแล้วเชียว เธอคือน้องสาวของโอซากิ
ถูก พี่เล่าให้ฉันฟังแล้ว
พี่สาวเธอบอกเหรอ
ถูก เมื่อวันก่อน
ทำไมเหรอ
"ถ้าทำอะไรเห่ยๆ อย่างแกล้งคนอื่น ฉันจะเตะก้นเธอ"
เข้าใจแล้ว พี่เธอก็ห่วงเรื่องนี้เหมือนกันสินะ
พี่บอกว่าคุณไม่ได้ทำเพื่อฆ่าเวลา เธอคิดว่าสิ่งที่รุ่นพี่ทำมันเจ๋งมาก
และเราหลายคนก็คิดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นวันเสาร์มันเกินไป
เราจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก
เข้าใจแล้ว ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
เดี๋ยวนะ "เจ๋ง" เหรอ โอซากิพูดถึงฉันแบบนั้นเหรอ
ขอรายละเอียดอีกหน่อยสิ
เธอใช้น้ำเสียงแบบไหน แฝงความปรารถนาหรือว่า…
เท่านี้แหละค่ะ
คุราโมโตะ ไว้เจอกันนะ
หน้าบานเชียวนะ
นั่นโอซากินี่
ได้ยินมาว่าเธอชมว่าฉันเจ๋ง
เหลือเชื่อ
นี่ โอซากิ
ท่าทางคิโยสึมิจะสนใจเธออยู่นะ
อะไรนะ
นายต้องการอะไร ฮามาดะ
ไม่มีอะไรหรอก โทษที
เธอมองนายเหมือนนายเป็นแมลงเลย
เธออาจจะเขินก็ได้
หน้าไม่อายจริงๆ ว่าแต่เธอชมนายเรื่องอะไร
เธอบอกว่าฉันเจ๋งมากที่เข้าไปขวาง ไม่ให้เด็กปีหนึ่งโดนแกล้ง
น้องสาวของโอซากิบอกมาน่ะ
จริงเหรอเนี่ย
น้องสาวโอซากิเป็นไงบ้าง
น่ารักและน่าจะมีแฟนแล้ว
ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไร
คุราโมโตะ ฮาริก็น่ารักเหมือนกันนะ
คิดงั้นเหรอ ไม่รู้สิ…
หยุดสักที ห้องนี้มีแต่ พวกสมองตายเต็มไปหมด
หยุดเรื่องบ้านี่ได้แล้ว แล้วเมื่อวันเสาร์ พวกนายเป็นอะไรกัน
เราก็แค่ล้อเล่น เธอจะสติแตกทำไม
ทุกคนสนุกกับมุกตลกดีนี่
ก่อนหน้านี้ เธอยังหัวเราะกับเราอยู่เลย
เป็นโอซากิเองมากกว่าที่เสียสติ
เล่นมุกแป้กครั้งเดียว เธอก็ระเบิดหัวเราะแล้ว
เธออาจจะกำลังเป็นบ้าแล้วก็ได้ น่ากลัวจังเลย
ดูเหมือนทุกคนจะเกลียดเธอเข้าแล้ว
จัดให้ ฉันจะขว้างบอลเร็วให้ดูเป็นขวัญตา
อย่าสู้เพื่อตัวเองคนเดียว
ถ้าเป็นฉัน ฉันทนได้ แต่…
หนวกหูโว้ย ใครจะสนล่ะวะ
รุ่นพี่
เจ็บแฮะ โอฮากินั่นแข็งไปหน่อยนะ
รุ่นพี่ ตายจริง
เลอะเทอะไปหมดเลย
จมูกรุ่นพี่…
มีเลือดไหล
จริงเหรอ
วุ่นพี่คะ
ขออีก เอามาทั้งห่อเลย
ฉันไม่มีหรอก
- แล้วนี่เอามาจากไหน - กระเป๋าฉันเอง
ใช้แล้วเหรอ
ถูก
นี่หมากฝรั่งเคี้ยวแล้วของเธอสินะ
คิโยสึมิ เกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่เป็นไร
เกิดอะไรขึ้นกันล่ะเนี่ย
ฮามาดะ
สภาพดูไม่จืดเลยนะ
ผมว่าจืดออกครับ
ครูมีทิชชูไหมคะ
ทำไมหน้าอมทุกข์ขนาดนี้
ฉันอดกินโอฮากินี่คะ
จริงด้วย แย่เลยนะ ฉันเห็นมันตกอยู่บนพื้น
ฉันน่าจะอยู่ช่วยเธอที่นั่น
ขอโทษนะ
ไม่ใช่ความผิดของรุ่นพี่หรอกค่ะ
ก็จริง ต้องโทษยูเอฟโอสินะ
ฉันตั้งตารอกินโอฮากิจริงๆ นะคะ
เดี๋ยวฉันเอามาฝากใหม่
พวกครูได้บอกให้พ่อเธอรู้ เรื่องนี้หรือเปล่า
เธอต้องบอกนะ อย่างน้อยก็ครั้งนี้
เรื่องอะไรเหรอคะ
จะอะไรเล่า ก็เรื่องที่โดนแกล้งไง
ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากให้พ่อกังวล แต่…
ฉันบอกครูว่าอยากรับมือเองอีกหน่อย
ฉันไม่ได้โดนตีสักหน่อย ฉันไม่เคยบาดเจ็บจริงๆ เลยด้วย
ถ้าฉันผ่านเรื่องนี้ไปได้เงียบๆ ก็คงจะดีที่สุด
ฮาริ…
คือ…
ในหัวของผมมีแต่เรื่องฮาริ วิ่งวุ่นอยู่เต็มไปหมด
คือว่า…
โอฮากิคือของโปรดของเธอเหรอ
ตอบยากจังว่าเป็นของโปรดหรือเปล่า
เธอชอบขนมตะวันตกหรือขนมญี่ปุ่น
ฉันชอบขนมญี่ปุ่นค่ะ
ผมอยากอยู่กับฮาริทุกวินาที ที่สามารถทำได้
ชอบไส้ถั่วแดงใช่ไหม
ฉันชอบถั่วแดง แล้วก็โมจิด้วยค่ะ
เธอต้องชอบไดฟุกุมากแน่ๆ
ฉันชอบไดฟุกุมากค่ะ ชอบมากเลย
รู้ไหม คุณป้าเขา…
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ว่าไง
นั่งอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว ไม่เจ็บก้นเหรอคะ
มันตั้งฉากกับร่องก้นฉันน่ะ
โอ๊ย อย่าตีจุดอ่อนฉันสิ
ในที่สุดก็จีบสาวติดจนได้
เจ็บนะเว้ย
นี่ หยุดเลยนะ บอกว่าเจ็บไง
แหวะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ไง
มันตั้งฉากกัน
อ้าว
วุ่นพี่กับคุราโมโตะ อรุณสวัสดิ์จ้ะ
คุราโมโตะ นี่ของเธอ รสพุดดิ้ง
ขอบคุณนะ
ไม่มีมาเผื่อฉันเหรอ
ถูก
ถูกก็ถูก
ไง
ทามารุ มานี่หน่อย
ลองจับข้อมือฉันดูซิ
แบบนี้เหรอ
ไม่ แรงกว่านี้ แบบ "เฮ้ย ไอ้เวร"
ไอ้เวร ทำไมโชคดีอย่างนี้วะ
โอ๊ย เจ็บนะ
โทษที ไม่เป็นไรใช่ไหม
อ่านหนังสือสอบปลายภาคอยู่เหรอ
ใช่ค่ะ แต่หัวฉันไม่ไป กับวิชาเลขเอาซะเลย
อยากได้ข้อสอบเก่าไหม
เอ๋ มีด้วยเหรอคะ
อือ
เลิกเรียนแวะไปที่บ้านฉันสิ ฉันจะเอาให้เธอ
ฉันแวะไปได้เหรอคะ
ได้สิ
นี่ลูกอมของเธอ
ขอบคุณมากเลยค่ะ
แม่ฉันน่าจะใกล้ถึงบ้านแล้ว
กลับจากทำงานเหรอคะ
ใช่ แม่ฉันเป็นพยาบาล อยู่โรงพยาบาลในเมือง
ฉันเตือนไว้ก่อนเลยนะ แม่ฉันจ้อไม่หยุด เตรียมตัวไว้เลย
ฉันจะไปค้นข้อสอบเก่าๆ ในห้องให้
ค่ะ
กลับมาแล้วจ้ะ
แม่ได้ยินมาว่าลูกไปไหนมาไหน กับเด็กสาวคนนั้น
คบกันอยู่เหรอ
ตายจริง
อยู่นี่ด้วย ในบ้านเราเลย
หนูเป็นผู้หญิงคนแรก ที่คิโยสึมิพามาบ้านเลยนะ
หนูเป็นแฟนเขาเหรอ
เงียบน่า ไม่ใช่เรื่องของแม่ซะหน่อย
หน้าแดงอย่างนี้ แสดงว่าเป็นเรื่องจริงสินะ
แนะนำเราให้เป็นเรื่องเป็นราวหน่อยสิ
ฮาริ นี่แม่ฉันเอง ขอโทษที่แม่ฉันทำตัวน่ารำคาญนะ
น่าอายชะมัด ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมคว้านท้องตัวเองไปแล้ว
อย่าพูดแบบนั้นสิ
อยู่ปีอะไรจ๊ะ
นี่คุราโมโตะ ฮาริครับ
ให้ฉันชงชาหรือกาแฟให้ไหม คิโยสึมิ หยิบแก้วบนชั้นให้ที
เลือกใบที่น่ารักที่สุดนะ
ใบไหนน่ารักที่สุดล่ะ กระต่ายหรือดอกไม้
ดอกไม้
ได้แล้ว นี่ครับ
คงตลกดีนะถ้าเป็นลายถุงแป้ง แทนที่จะเป็นดอกไม้
ตลกยังไง ลายแบบนั้นก็มีนะ
ไม่มีทาง มีที่ไหนกัน
ที่คาเฟ่ไง
โกหกน่า
อ๋อ นี่ปาร์ตี้วันคริสต์มาสจ้ะ คิโยสึมิอยู่ข้างหน้านี่ไง
- โอ้โฮ รุ่นพี่ตัวเล็กมาเลย - ใช่ไหมล่ะ
เอ๋ แล้วหน้านี้ล่ะ คิดว่าจะให้ฮาริดูได้ไหมนะ
อะไรน่ะ
ตัวเปล่าเปลือย อยู่ในอ่างเป่าลมช่วงหน้าร้อน
- อย่าเชียวนะ แม่ - อยากเห็นจังเลยค่ะ
- ทุกคนอยากดูกันทั้งนั้น ทำไมล่ะ - พอได้แล้ว
- ขี้อายจริงๆ - พอเลย
โธ่เอ๊ย
จริงสิ หนูน่าจะโทรไปบอกที่บ้าน ว่าจะอยู่กินข้าวด้วยกันก่อน
หนูต้องกลับแล้วค่ะ
- อย่าลืมข้อสอบนะ - จริงด้วยค่ะ
แม่ขับรถไปส่งเธอได้ไหม พ่อเธอเข้มงวดมากเรื่องกลับบ้านดึก
จริงเหรอ ขอโทษที่ไม่ได้ดูเวลานะ เดี๋ยวฉันขับไปส่งเอง
ผมไปด้วย
ฮาริอยู่กับพ่อและคุณยายครับ
อยู่กับคุณยายด้วยเหรอ
ใช่ค่ะ
ถ้าฮาริไม่อยู่บ้านตอนเขาไปถึง เขาจะของขึ้นเลยล่ะ
พ่อเธอกลับบ้านหนึ่งทุ่มใช่ไหม
ใช่ค่ะ
ทุ่มหนึ่งเหรอ ทันแน่ ไปกันเถอะ
เร็วเข้า รีบไปกัน
นี่แม่ อย่าซิ่งนักสิ ฮารินั่งมาด้วยนะ
นั่นรถพ่อฉันค่ะ
เขาจะสังเกตเห็นไหมนะ
พ่อ พ่อคะ
อะไรของเขาเนี่ย
เดี๋ยวนะ
อะไรเนี่ย
พ่อ
ฮาริ นี่มันเรื่องอะไร
พวกเขามาส่งหนูค่ะ
อะไรนะ ใครมาส่ง
รุ่นพี่ที่โรงเรียนค่ะ เรามีเรื่องคุยกันนิดหน่อย
คุยเหรอ เรื่องอะไร คุยกันจนถึงป่านนี้เลยเหรอ ที่ไหน
เรื่องที่โรงเรียนค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว ไปกันเถอะ
สวัสดีค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันชื่อฮามาดะค่ะ
เราคุยกันจนดึกไปหน่อย ฉันเลยพาฮาริจังมาส่งที่บ้าน
ขอโทษที่รั้งลูกสาวคุณพ่อไว้ จนดึกนะคะ
ฮามาดะ คิโยสึมิครับ ผมอยู่ปีสามโรงเรียนเดียวกับฮาริ
อย่างนั้นเหรอครับ ขอบคุณที่ช่วยดูแลฮารินะ
มาเร็ว
จริงสิคะ ฉันได้ยินว่า ฮาริจังอยู่กับยายอีกคน
ไม่ทราบว่า คุณดูแลเธออยู่ด้วยหรือเปล่า
ถ้าอย่างนั้น แต่ละวันคงเหนื่อยแย่
หา
ฮาริ แกไปเล่าอะไรให้เขาฟัง
แกเล่าเรื่องครอบครัวเราใช่ไหม
เปล่านะคะ หนูไม่ได้เล่าอะไรเลย
หนูอยากกลับบ้าน ไปกันเถอะค่ะ
เปล่าหรอกค่ะ ฮาริจังไม่ได้เล่าอะไรให้ฉันฟังเลย
ฉันทึกทักเอาเองว่ามันคงจะลำบากน่าดู
ต้องรับผิดชอบทั้งที่ทำงานและที่บ้าน แถมยังต้องดูแลคนในครอบครัวอีก
คุณคงยุ่งตัวเป็นเกลียว
ผมไม่ได้ดูแลเธอเป็นพิเศษหรอก ขอบคุณที่ถามไถ่นะครับ
มีคนมาช่วยเหรอคะ
เปล่าหรอก เราจัดการทุกอย่างกันเอง
อย่างนั้นหรอกเหรอ คุณยายยังแข็งแรงสินะคะ
เธอยังทำงานบ้านอยู่หรือเปล่า
เธอไม่ได้อยู่ที่บ้านเรา
เอ๋ อยู่ที่บ้านพักคนชราเหรอคะ
ไม่ใช่หรอก
แม่ยายผมอายุมาก สุขภาพก็ไม่ดี เธอพักอยู่โรงพยาบาลมานานแล้ว
ผมเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว ช่วยอะไรไม่ได้มากนักหรอก
แต่เราก็พยายามหาเวลาไปเยี่ยมเธอ
อย่างนี้นี่เอง
ผู้สูงอายุที่นี่ไปไซเซย์เอ็นกัน ไม่ก็โรงพยาบาลในเมือง
โอโนดะหรือโรงพยาบาลจังหวัด ค่อนข้างไกล หรือว่าเป็นที่อื่นคะ
โรงพยาบาลในเมืองครับ
พ่อคะ กลับบ้านกันเถอะ
ขอโทษที่พูดมากไปหน่อยนะคะ รั้งคุณไว้ซะนาน
ถ้างั้นลากันตรงนี้นะคะ
ครับ
(คุราโมโตะ ฮาริ)
คุราโมโตะไม่ได้อยู่นี่เหรอ
ไม่รู้สิ
งั้นเหรอ ขอบใจนะ
ยูเอฟโอบนท้องฟ้าของฮาริ บินผ่านท้องฟ้าของผม
ยูเอฟโอของเธอได้กลายเป็น ยูเอฟโอของเราด้วยเช่นกัน
เอ้านี่ โอฮากิ
เอาไปฝากเธอนะ
ขอบคุณครับ เธอต้องดีใจแน่ๆ
ไปแล้วนะครับ
- ไปดีมาดีล่ะ - ไปดีมาดีล่ะ
เรียกฮาริให้หน่อยสิ
คุราโมโตะ วุ่นพี่มาหา
อะไรน่ะ
จริงจังเหรอเนี่ย เชื่อเขาเลย
ฉันผิดเอง ไว้ฉันมาใหม่แล้วกัน
เดี๋ยวก่อน วุ่นพี่
ปิดเทอมฤดูหนาวนี้ ตั้งใจจะทำอะไรเหรอ ฉันว่างนะ
แต่ฉันไม่ว่าง เธอก็รู้ฉันมีสอบเข้ามหาวิทยาลัย
น่าเบื่อชะมัด
รุ่นพี่ไม่มีเวลาว่างไปวุ่น ก็ไม่ใช่วุ่นพี่แล้วสิ
แต่กลายเป็นยุ่งพี่
เธอนี่ชอบย่อคำดีนะ
ถูก
นี่ ฉันให้
อร่อยมากเลยนะ
ฮาริ
อย่างน้อยๆ ก็รับไว้หน่อยเถอะ
คุณป้ายืนกรานว่าต้องให้เธอกิน เธอทำมาฝากฮาริโดยเฉพาะ
มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย
ฉันแค่คนที่เอามาส่งให้
เดี๋ยวสิ เธอเป็นอะไรของเธอ
ฮาริ
นี่ อย่าตามไปเลย
ปล่อยเธอไปเถอะ
คุราโมโตะ
ใจเย็นก่อนสิ
ฮาริ
- ฮาริ - หยุดเลยนะ
อีกแล้วเหรอเนี่ย
ฉันนึกว่า
ฉันเริ่มจะเข้าใจเธอแล้วซะอีก
พี่คะ นี่ฉันโง่หรือเปล่า
ไม่ใช่เธอหรอกที่โง่
จริงไหม
(คุราโมโตะ)
ฮาริ
อยู่หรือเปล่า
ฮาริ
ฮาริต้องแอบอยู่ที่ไหนสักที่ และกำลังเรียกชื่อฉันอยู่แน่ๆ
คอยดูเถอะ
ฉันจะยิงแกให้ร่วงเลย
ฮาริ นั่นเธอเหรอ
เข้ามาก่อน เร็วเข้า
รุ่นพี่
ฉันกำลังจะเข้าไปค่ะ ช่วยปิดไฟก่อนได้ไหม
เข้าใจแล้ว เข้ามาเร็ว
ขอโทษนะคะ รุ่นพี่ยุ่ง กับการอ่านหนังสืออยู่แท้ๆ
ช่างมันเถอะ รีบเข้ามาเร็ว
ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกรุ่นพี่ค่ะ
อันตรายใกล้เข้ามาแล้ว รีบหนีไปเถอะค่ะ พาคุณแม่ไปด้วย
หา
ฉันพูดจริงนะคะ ที่นี่อันตราย รีบหนีไปเถอะ
อันตรายอะไร
ยูเอฟโอค่ะ มันเตรียมบุกโจมตีแล้ว
เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันขอโทษที่ต้องพูดตรงๆ แต่ว่า…
เธอหมายถึงพ่อเธอใช่ไหม
อันตรายยังไง บุกโจมตีแบบไหน
เรื่องนั้นน่ะ ช่างมันเถอะค่ะ
ได้โปรดหนีไปจากที่นี่เถอะ
เราแจ้งตำรวจกันดีไหม
ทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
ฉันแค่อยากให้รุ่นพี่หนีไป
คุณแม่อยู่ที่ไหนเหรอคะ
ที่ทำงาน แม่ฉันจะไม่กลับมา จนกว่าจะเช้า
เข้าใจแล้วค่ะ
อาจจะดีที่สุดแล้วก็ได้ ถ้าคุณแม่อยู่ที่โรงพยาบาล
ทำไมเธอต้องโกหกด้วย
หนีไปเถอะนะคะ
นี่
เธอโกหกทำไม
ทั้งเธอและพ่อของเธอ
แค่หาว่ายายเธอไม่ได้อยู่ที่ โรงพยาบาลในเมืองจริงๆ น่ะง่ายจะตาย
ที่นี่ไม่ปลอดภัยจริงๆ ค่ะ
ได้โปรดเถอะ
- ฉันขอร้อง รีบหนีไปซะ - ตอบฉันมาก่อนสิ
หนีไป
พ่อฉัน…
อันตรายมาก
ฮาริ
แค่เห็นหน้าฉัน ก็พอจะรู้แล้วใช่ไหมคะ
เดี๋ยวก่อนนะ
เธอไหวหรือเปล่า
ไม่อยู่แล้วสินะ
เธอคงเจ็บมากแน่
ได้โปรดหนีไปเถอะค่ะ
เขาต้องมาหารุ่นพี่กับคุณแม่แน่
เป็นความผิดฉันเอง
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันบอกพ่อว่า
แม่ของรุ่นพี่ทำงาน ที่โรงพยาบาลในเมือง
เขารู้ตัวว่าจะโดนจับโกหก แล้วก็ขาดสติไปเลย
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเขาคิดจะทำอะไร
พ่อขอที่อยู่ของรุ่นพี่ไป
ฉันให้ที่อยู่ปลอมกับเขา
ที่อยู่ที่ไม่มีอยู่จริง
แต่เขาต้องหาที่อยู่จริงๆ ของรุ่นพี่เจอแน่
ฉันถึงได้บอกให้หนีไปไงคะ รีบเข้าเถอะค่ะ
ถ้าฉันหนีไป
แล้วเธอจะทำยังไง
ฉันจะกลับบ้านค่ะ
รุ่นพี่ก็รู้ ฉันติดแหง็กอยู่ที่นั่น
ห้องนอนฉันถูกล็อกจากด้านนอก
แต่ฉันรู้ว่ารุ่นพี่มาหาฉันที่บ้าน
ฉันมองเห็นรุ่นพี่ผ่านมูลี่
ฉันดีใจมากเลยค่ะ
เธอออกมาได้ยังไง
ฉันกระโดดออกจากหน้าต่าง ลงมาบนพุ่มไม้
เธอหนีออกมาด้วยตัวเองเหรอ
โดยไม่ต้องพึ่งฉันเลย
จากนั้น…
เธอก็ตรงดิ่งมาที่นี่ เพื่อช่วยฉันกับแม่
ใช่ค่ะ
สุดยอดเลย เธอแข็งแกร่งมากแล้วนะ
ขอบคุณนะที่มาช่วยฉัน
ขอบคุณมากจริงๆ
แต่คิดๆ ดูแล้ว
ฉันไม่ยอมให้เธอกลับบ้านเด็ดขาด ฉันทำไม่ได้
ฉันจะไม่ปล่อยให้ใคร…
ทำร้ายเธอได้อีก
จากนี้ไปฉันจะปกป้องเธอเอง
เราจะยิงยูเอฟโอให้ร่วงมาด้วยกัน
ถึงเวลาที่เราต้องลงมือแล้ว
เราจะทุบมันให้แหลกเป็นชิ้นๆ
เพราะพวกเราเป็นฮีโร่
ฉันด้วยเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ฉันเป็นได้เหรอคะ
คนอย่างฉันน่ะเหรอ
เธอเป็นฮีโร่มานานแล้ว
เราจะปล่อยให้คนชั่วลอยนวลไม่ได้
ฉันจะสู้เพื่อเธอ และเธอก็สู้เพื่อฉัน
เราจะไม่มีวัน…
เธอจำที่เหลือได้นี่
เราจะ…
ฮีโร่จะ…
ไม่มีวันพ่ายแพ้ ไม่มีวัน
คุณยาย…
คุณยายของฉัน
ฮาริ
ตอนนี้แกเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดแล้ว
หนาวชะมัด น้ำมูกฉันไหลอย่างกับก๊อกน้ำเลย
โทษทีนะ นายช่วยได้เยอะเลย
คิดยังไงถึงอยากพายเรือ ในหน้าหนาวแบบนี้
ไว้ฉันจะเล่าให้ฟัง ฉันต้องรีบไปแล้ว
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับ คุราโมโตะใช่ไหม
เปล่าหรอก
นายยังหันหลังกลับได้นะ
ดูสิ มีเส้นแบ่งอยู่ตรงนี้
ฝั่งนู้นกับฝั่งนี้ นายยังกลับมาฝั่งนี้ได้นะ
ฝั่งนู้นมีคุราโมโตะอยู่คนเดียว
นายเข้าใจไหม แน่ใจเหรอว่าเลือกถูกแล้ว
อยู่ฝั่งฉันเถอะ
ชีวิตที่ไม่มีนาย
มันน่าเบื่อชะมัดเลย
ถ้าเราไม่ต้องโดดเดี่ยวแล้ว เราอยู่ด้วยกันได้ไหมคะ
ได้สิ อยู่ด้วยกัน ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเอง
ดีจัง ฉันอยากอยู่กับรุ่นพี่ ตลอดไปเลย แบบนี้น่ะดีที่สุด
อยู่กับรุ่นพี่ ฉันสนุกมาก ฉันมีความสุขที่สุดเลย
เข้าสู่ช่วงทายปัญหา
ปุบปับอย่างนี้เลยเหรอ
อะไรทำให้ฮีโร่มีพลัง
ถามถึงเรื่องโภชนาการเหรอ
โปรตีนไง
ผิด ต้องตอบว่าออกซิเจนต่างหาก
สำหรับฉัน ออกซิเจนก็คือรุ่นพี่ แค่ได้อยู่ข้างรุ่นพี่ก็พอแล้ว
ฉันได้หายใจเอาความทุกข์และความเศร้า ออกมา เซลล์ที่กำลังจะตายกลับฟื้นคืน
ฉันได้เกิดใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า
งั้นเราก็จะอยู่ด้วยกันตลอดไป
เพราะพละกำลังของฉัน ก็คือความสุขของเธอ
เรื่องของเราจะไม่มีวันจบลง
ไม่มีวันซะล่ะ ต่อให้โลกจะถูกทำลายก็ตาม
ถึงจะถูกลบเลือนไป เราก็เริ่มใหม่ได้ ฉันจะติดตามรุ่นพี่ไปจนสุดขอบโลกเลย
เล็งไปที่สวรรค์กันเถอะ
กระเป๋าเดินทางนั่น…
ฉันจะลากมันขึ้นมาเอง
ตรงนี้ใช่ไหม
อยู่ตรงนั้นแหละ
ไม่ต้องลงมา
ฉันไม่เป็นไร
รุ่นพี่
ใบนี้…
ไม่ใช่
ไม่นะ ไม่ๆ
ไม่ ไม่นะ ไม่
ไม่ใช่…
ใบนี้
ใบนี้มัน…
กระเป๋าเดินทางของแม่ฉัน
ตอนแม่จากไป แม่เอากระเป๋าใบนี้ไปด้วย
ฉันคิดมาตลอดว่า…
ต่างหูของแม่…
แม่…
ก็ถูกฆ่าเหมือนกัน
ฮาริ
ไปแจ้งตำรวจกันเถอะ
รุ่นพี่คะ ทำยังไงดี กุญแจไม่ได้อยู่กับฉัน
ฉันลืมเอากุญแจมา
เราเข้าไปไม่ได้เหรอ
แล้วเราจะใช้โทรศัพท์ยังไง
ไปหายืมเอาแล้วกัน
หยุดแส่ได้สักทีนะ
พ่อจะ…
จุดไฟเหรอคะ
อ้าว ยังไม่ตายหรอกเหรอ
พ่อคะ
พ่อจะจุดไฟใช่ไหม
ใช่ ฉันไม่มีทางเลือก
ฉันเตรียมพร้อมไปเผาบ้านมัน
แต่หายังไงก็หาไม่เจอ ในแผนที่ยังไม่มีบอกไว้เลย
ส่วนแก นังเด็กเวร
ที่อยู่นั่นมันมีซะที่ไหน
แกมันดีแต่โกหก
จนจะตายอยู่แล้ว ก็ยังไม่รู้จักทำตัวดีๆ หรือไง
เพราะอย่างนี้ฉันถึงต้องฆ่าแก นังโง่
เฮ้ย
ฟังอยู่หรือเปล่า
จะตายแล้วเหรอ
นี่แกจะตายโดยที่ฉันยังไม่อนุญาตเหรอ
โธ่เว้ย เลิกยุกยิกสักที
นั่นอะไร เมื่อกี้แกขยับเหรอ
แกเพิ่งขยับนี่
ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ายุกยิก
ฮาริยังไม่ตาย
ฮาริ
ฉันจะเป็นฮีโร่ของเธอเอง
ฉันต้องทำยังไงเหรอ
รุ่นพี่
คนที่ฉันชอบคือรุ่นพี่ค่ะ
แล้วรุ่นพี่ล่ะคะชอบอะไร
ที่ผ่านมามีแต่เรื่องของฉัน
ฉันไม่เคยรู้เลย
ว่ารุ่นพี่ชอบอะไรบ้าง
บอกฉันหน่อยสิคะ
รุ่นพี่คะ
รุ่นพี่ชอบอะไรบ้างเหรอคะ
ลาก่อนนะ
คิ…
คิโยสึมิ
ผมเรียกชื่อเธอไม่ได้อีกแล้ว
เธอเปลี่ยนชื่อและลบอดีตของตัวเอง
เริ่มต้นชีวิตใหม่โดยสิ้นเชิง
คุณมีความสัมพันธ์ยังไง กับคุณคุราโมโตะ ฮาริครับ
เธอเรียนปีหนึ่ง ที่โรงเรียนมัธยมปลายของผม
คุณอยู่กันคนละชั้น แล้วทำไมถึงไปข้องเกี่ยวกับเธอได้
เพราะผมชอบเธอครับ
เด็กคนนั้นตายไปแล้ว
เราควรปล่อยให้ฮีโร่ที่ชุ่มโชกไปด้วย ฝนสีแดง จมลงสู่ห้วงนิทราที่เงียบงัน
ผมจำต้องไปจากเธอ
ผมอยากมอบทุกอย่างให้กับเธอ
มอบอนาคตของผมให้ฮาริ
มอบให้เธอทั้งหมดที่ผมมี
แบบนี้เหมาะสมที่สุดแล้ว
ความโดดเดี่ยวก็ไม่แย่นัก
ฮีโร่และยูเอฟโอที่ร่วงลงมา ต่างตายตกไปด้วยกัน
หลังจากนั้น ผมติดอยู่ใน ความโดดเดี่ยวอยู่เนิ่นนาน
ไม่นานถึงได้รู้ว่า มันกลายเป็นยูเอฟโอลำใหม่ของผม
ผมได้ยินเสียงเธอตลอดเวลา เธอพร่ำเรียกชื่อผมไม่หยุด
ฤดูกาลผลัดเปลี่ยนเวียนไปสองหน
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง เป็นครั้งที่สาม
ผมก็ได้พบกับเธอคนใหม่ท่ามกลางฝูงชน
ก่อนแต่งงาน ผมแนะนำให้เธอ ได้รู้จักยูเอฟโอลำใหม่ของผม
เธอบอกว่าเธอเห็นมันเหมือนกัน
เธออาจจะเห็นอีกด้านของมัน แต่ไม่แน่…
เราอาจอยู่ใต้วัตถุบนฟากฟ้า ชิ้นเดียวกัน
ยูเอฟโอไม่ได้หายไปจากท้องฟ้า ที่เปื้อนฝนสีแดง
สักวันมันอาจเริ่มโจมตีเรา
เร็วเข้า
เรียกรถพยาบาลเร็ว
ใครก็ได้
ฉันไม่มีโทรศัพท์ มีใครมีไหมคะ
เร็วหน่อย
มันไหลไปแล้ว
- ยังมีคนอยู่ข้างใน - อะไรนะ
พวกเขาอยู่ในรถ
พาพวกเขาออกมาเร็ว
ใครมีเชือกบ้าง
เหตุการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นแล้ว
ผมยื่นมือออกไป คว้าบางอย่างแล้วดึงขึ้นมา
ผมพยายามช่วยเธอ
ครั้งแรกผมช่วยเธอไว้ได้ แต่ครั้งที่สองผมล้มเหลว
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง วันนี้เป็นวันที่ลูกคลอด
หลังจากที่เราได้กลับมาเจอกัน
หลังจากที่เราสร้างครอบครัวร่วมกัน
ผมทิ้งเธอไว้คนเดียว ท่ามกลางสายฝนสีแดง
ผมเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเธอคนใหม่
เราทิ้งฮาริที่ตายไปแล้ว ไว้เบื้องหลัง
แต่ฮาริอาจจะยังอยู่ที่นั่น
เธออาจกำลังล่องลอย อย่างเปล่าเปลี่ยวใต้ท้องฟ้าของเรา
ขอโทษนะที่ทิ้งให้เธออยู่คนเดียว
ฮาริ ผมไม่ได้เอ่ยชื่อนี้มานานแล้ว
ผมจะทำให้ฮาริฟื้นคืนกลับมา ผมจะยิงยูเอฟโอลำนั้นให้ตก
คราวนี้ผมจะเป็นฮีโร่เอง
ทางนี้ ฮาริ
เชื่อฉันนะ ฉันจะไม่ทิ้งเธอไปอีกแล้ว
ฉันจะให้เธอได้เห็นความงดงาม ที่เปล่งประกาย
ของโลกใบนี้
ผ่อนคลายนะคะ หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกแรงๆ
ฮาริ ดูทางช้างเผือกที่น่าทึ่งนั่นสิ
ดาวดวงน้อยที่ฉันมอบชีวิตให้
กลายเป็นสายฝนบริสุทธิ์ ที่ชะล้างทุกอย่าง
ฝนกำลังซึมซาบเข้าไปในทุกสิ่ง
ฉันจะอยู่ในทุกๆ ที่ ที่ฮาริมองเห็นได้
ผ้าม่าน หนังสือ รอยขีดข่วนบนฝาผนัง
ความรักที่ผมมีให้ฮาริจะคงอยู่ตลอดไป
ผมไม่ถูกจำกัดด้วยร่างกายอีกแล้ว
ผมสามารถเดินทางข้ามเวลา ไปหาลูกชายในอนาคตได้
แปลงร่าง
ฮึบ
ฮีโร่ของเธออยู่นี่แล้ว
แม่หัวเราะหนักไปแล้วนะ
ขอโทษจ้ะ ก็มันตลกนี่นา
หยุดเลยนะ
ลูกแปลงร่างไม่ได้ซะหน่อย อย่ามาเล่นตลกให้แม่ดูเลย
เปิดหน้าต่างอ้าซ่าแบบนี้ เดี๋ยวเพื่อนบ้านก็รำคาญหรอก
พ่อจะอยู่เคียงข้างลูก กอดลูกไว้แบบนี้เสมอ
สักวันแม่อาจจะสอนให้ลูกแปลงร่าง
วันไหนล่ะครับ
เป็นเด็กดีให้ได้ก่อน แล้วค่อยเป็นผู้ใหญ่ที่ดี
ตอนนั้นแม่คงแปลงร่าง เป็นยายแก่ไปแล้ว
เดี๋ยวเถอะ
พูดแบบนั้นได้ยังไง
เงียบเลยนะ เขาได้ยินกันหมดแล้ว
แม่อยู่นี่ ผมอยู่นี่ พ่อก็อยู่นี่ด้วย
และทุกคนก็เชื่อว่า
ความรักจะคงอยู่ตลอดไป
เรานี่เฉิ่มชะมัดเลย
เรามันเท่แค่ตอนอยู่กับพวกผู้ชาย
ถึงได้โสดมาตลอดอย่างนี้ไง
รุ่นพี่คะ
คำบรรยายโดย: อธิชา แก้วสุขสมบัติ