Downloaded from YTS.MX
(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
ชูเฮ!
ไม่ไปโรงเรียนเหรอ
แม่ก็โดดงานเหมือนกัน
มา
พร้อมไหม
กรุณาอย่ากระโดดน้ำนะคะ
ก็ได้
เอาเลย กระโดดลงมาเลยลูก
เร็วสิ
บอกว่าห้ามกระโดดน้ำค่ะ!
ชูเฮ!
พ่อ!
รู้นะว่าอยู่บ้าน
เปิดประตู
พ่อ!
แม่ไม่ชอบหนูใช่ไหมล่ะ
พ่อด้วย
เธอด้วย
หนูแค่อยากได้เงินนิดหน่อย
ไม่ต้องฟังพี่เขานะคะแม่
พี่ยังไม่คืนเงินหนูเลย
ตั้ง 2 แสนกว่าเยน
หุบปาก แม่คนอวดดี!
ฉันให้เงินแม่ทุกเดือน
รวมหัวกันต่อต้านฉันสินะ
- มาเถอะ - ทำไมถึงช่างถากถางคนอื่นนัก
ความผิดแกทั้งหมดนั่นแหละ
แกไม่เคยเคารพฉันเลย
ตั้งแต่เด็กแล้ว แม่ทำเหมือนหนูมันโง่
อะกิโกะ
แม่เป็นห่วงแต่คาเอเดะ!
หนูไม่ได้เรียนวิทยาลัย
พวกเขาถลุงเงินไปกับแกคนเดียว!
พี่ไม่เคยตั้งใจเรียนให้ได้เกรดดีๆ
แล้วยังไง
ทำอะไรลงไป!
นี่ แม่
ขอยืมเงินหน่อยเถอะ ขอร้องล่ะ
หนูจะไม่ขอแม่อีกแล้ว
หนูจะหางานใหม่ทำ งานที่รายได้ดี
อย่าไปฟังนะคะแม่ พี่เขาเอาแต่เล่นการพนัน
อย่าหวังเลย
เราจะไม่ให้แกยืมเงินอีกต่อไป
เก่งจัง
(แดนซ์แดนซ์เรโวลูชัน)
ลองดูไหม
ไม่ดีกว่า
- ง่ายๆ ลองสิ - ไม่ล่ะ แค่ดูก็พอ
- อะไรนะ - เล่นสิ
- ฉันเหรอ - นายนั่นแหละ
เอาจริงเหรอ
ฉันเหนื่อยแล้ว
ขอดูหน่อยว่าเก่งแค่ไหน
เอาจริงเหรอ
- ทางนี้ - ที่นี่เหรอ
- เอาละ มาดื่มกันอีกเถอะ - เอาสิ
ได้เลย ฉันจะดื่มอีก
ยายขี้เมา
นั่นอะไรน่ะ
อิตาลีไง
ฉันไม่มีทางเคยไปที่นั่นแน่
นายบอกว่าทำงานที่โฮสต์คลับ พูดจริงหรือเปล่า
ถามจริง นี่เธอยังไม่เชื่อฉันอีกเหรอ
- ถามอีกทีสิ นายชื่ออะไรนะ - เธอล้อฉันเล่นแน่ๆ
เรียวไง
คืนนี้ไม่ค้างที่นี่ล่ะ
ก่อนหน้านี้ฉันพักอยู่บ้านเพื่อน แต่แล้วก็ทะเลาะกับมัน
ฉันต้องกลับไปนาโกยา อีกอย่างฉันไม่เหลือเงินแล้ว
จะไปเมื่อไหร่
วันนี้
ไม่ทันรถไฟแล้ว
งั้นก็พรุ่งนี้
ไม่เอาน่า
จะรีบไปไหน กำลังสนุกกันอยู่เลย
ใครๆ ก็ต้องกลับบ้านทั้งนั้น
อย่าไปเลย
ไม่ได้ๆ ไม่ไหวหรอก
ฉันไม่มีเงินแล้ว
ไม่เอา
หิวไหม
ชูเฮ ต้มน้ำร้อนที
นี่! ไปต้มน้ำร้อน
ไม่มีน้ำร้อนแล้ว ไม่มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วย
จริงเหรอ
งั้นก็ไปซื้อมา กดน้ำร้อนจากร้านมาเลยนะ
นายก็อยากกินใช่ไหม
ก็คงอย่างนั้น
รู้ไหม ฉันควรไปนาโกยากับนาย
- หยุดก่อน - แล้วลูกเธอล่ะ
- หือ - แล้วลูกเธอล่ะ จะทำยังไง
- อย่าเพิ่ง… - มาเถอะน่า…
นี่
เขายังไม่กลับมาหรอก
คุณทานากะใช้เงินสวัสดิการหมดอีกแล้วเหรอ
แบบนั้นไม่ดีเลย
ไม่ดีเลยจริงๆ
เข้าใจแล้ว
ฉันจะรีบกลับไป
ได้
คุณอุจิตะ ขอโทษที่จู่ๆ ก็โทรหานะคะ
ผมพักเที่ยงอยู่พอดี
คุณมิซูมิ
ฉันต้องไปทำธุระด่วนแถบตะวันตก
- ตะวันตกเหรอ - ใช่ค่ะ
คุณช่วยดูแลชูเฮให้สักระยะได้ไหมคะ
หือ
คุณช่วยให้ฉันได้ค่าเลี้ยงดูลูก
คุณเป็นคนเดียวที่ฉันพึ่งพาได้
ช่วยฉันทีนะคะ
ได้สิ แล้วจูบล่ะ
ชูเฮ
ทำไมล่ะ
(เมืองแห่งนี้เป็นมิตรต่อผู้คนและธรรมชาติ)
ก็อย่างที่รู้ คุณอุจิตะพึ่งพาได้อยู่แล้ว ลูกจะไม่เป็นไรนะ
คุณอุจิตะ พาเขากลับบ้านคุณด้วยนะคะ แล้วฉันจะรีบกลับมา
แล้วเจอกัน ชูเฮ
ชูเฮ
จะเข้าไปแล้วนะ
อยู่หรือเปล่า
พูดอะไรหน่อยสิ ชูเฮ
ขอโทษนะที่ให้เธออยู่บ้านลุงไม่ได้
ไม่มีน้ำร้อน
ไม่มีแก๊ส
แม่เธอไม่ติดต่อมาเลยเหรอ
ไม่
แม่เธอไปไหน
ไม่รู้
แม่เธอไปกับใคร ผู้ชายเหรอ
เธอควรไปโรงเรียนนะ เธอควรเรียนหนังสือ
อือ
อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม ได้นะ
แล้วจะแวะมาใหม่นะ
- แม่อยู่ไหน กลับบ้านได้แล้ว - ยังมีชีวิตอยู่เหรอ
ส่งเงินมาเดี๋ยวนี้เลย
ไม่งั้นก็กลับบ้านไม่ได้
แล้วเจอกัน
มาแล้ว อะกิโกะ
ดื่มเลยๆ ดื่มให้หมดเลยนะคนสวย
คนสวย
(เอทีเอ็ม)
สวัสดีค่ะ คุณลูกค้า
(หกวันต่อมา)
- ว่าไงชูเฮ - ชูเฮ
ไม่มีไฟฟ้า
ล้อเล่นใช่ไหม
ทำไมไปนาน ส่งเงินไปให้แล้วนี่
อย่าโง่ไปหน่อยเลย เงินนั่นพอที่ไหนล่ะ
ส่งไปทั้งหมดที่มีแล้ว
แล้วเงินที่น้าให้มาล่ะ
ซื้อของกิน
ทำไมไม่ไปบ้านอุจิตะล่ะ
เงียบหน่อย
ผมอยู่ที่นั่นไม่ได้เพราะไม่ใช่ลูกเขา
เขาพูดแบบนั้นเหรอ
ยินดีต้อนรับกลับมานะ อะกิโกะ ว่าไงชูเฮ
สวัสดีค่ะ
- ขอกาแฟใส่ครีมแก้วหนึ่ง - ได้ค่ะ
คุณไปต่างจังหวัดนานมาก จริงไหมชูเฮ
คุณเป็นใคร
ผมเหรอ ผมเป็นแฟนเธอ
อะไรนะ
ผมรู้นะ
ว่าคุณทำร้ายชูเฮ
อย่างที่รู้ อะกิโกะไม่อยู่ตั้งนาน คุณก็เลยเอาเปรียบชูเฮ
ชูเฮบอกเราทุกอย่างแล้ว เขาบอกเราทั้งน้ำตา
ไม่จริง ชูเฮบอกพวกเขาสิว่าไม่จริง
เจ็บใช่ไหม
คุณอุจิตะทำอะไรไม่ดีกับลูกใช่ไหม
ชูเฮ อย่าโกหกสิ
ทำไมเจ้าหน้าที่รัฐ ถึงทำร้ายเด็กตัวเล็กๆ ได้ลงคอ
แกมันไม่น่าให้อภัย!
คิดบ้างไหมว่า เด็กจะเจ็บปวดเพราะเรื่องนี้แค่ไหน!
- หา! - เดี๋ยวก่อน
พรุ่งนี้เราจะไปที่ออฟฟิศคุณ
ใช่ไหม ชูเฮ
ลูกจะเป็นเด็กที่กล้าหาญใช่ไหม
ลูกจะบอกทุกคนว่าเขาทำอะไรลูก
นี่
ฉันเข้าใจว่าแกยังโสด เพราะสาวๆ ไม่ค่อยชอบแกเท่าไหร่
มีคนแบบแกเยอะแยะ
แต่อย่าแตะต้องเด็ก เข้าใจไหม
เราจะทำให้แกต้องชดใช้
ผมไม่ได้ทำอะไรเขานะ คุณมิซูมิ
ผู้ชายคนนี้หลอกคุณอยู่ คุณมิซูมิ
หุบปาก!
ไม่งั้นฉันจะเผาบ้านสวยๆ ของแก
รีบๆ ไปเอาเงินมาให้เราได้แล้ว เราต้องการค่าชดเชย
แล้วเราจะไม่เอาความ
คุณอุจิตะ
ค่าใช้จ่ายทางการแพทย์ราวๆ 1 แสนเยนนะคะ
จะไปไหน
ไปเอาเงิน
เราน่าจะบอกไปสัก 5 แสนเยน
ฉันก็ว่างั้น
โอ้โฮ
- มีไอศกรีมแท่งด้วย - ไปสวนสนุกกันเถอะ
- ชูเฮ ลูกไม่เคยไปเลยใช่ไหม - ใช่
มีแต่เครื่องเล่นสนุกๆ ทั้งนั้น ต้องสนุกแน่ๆ
ฟังนะ ชูเฮ แม่แกกับฉันจะแต่งงานกัน
- อะไรนะ - พวกเราตัดสินใจแล้ว
ตอนนี้ฉันคือพ่อของแก
อะไรล่ะ
ไม่เข้าใจเหรอ
ผมตัดสินเองว่าใครคือพ่อ
เป็นอะไรของแก
แกนี่มันโง่จริงๆ
มันขึ้นอยู่กับฉันว่าจะเลี้ยงแกเป็นลูกหรือเปล่า!
แกมันตัวภาระ
เอาสิ พูดว่า "ขอบคุณครับพ่อ"
เขาไม่พูด
เขาหายไปนานเกินนะ
นี่ ยังไม่ได้อีกเหรอ
อะไรของเขา
เร็วสิ
ทำอะไรของแก
แกไม่มีทางทำให้อะกิโกะมีความสุข!
ระวัง ไม่นะ! อย่า!
โอ๊ย
บ้าเอ๊ย เจ็บชะมัด
ลุกออกไป!
(สองสัปดาห์ต่อมา)
จะได้เงินเมื่อไหร่
ฉันเพิ่งเริ่มทำงานเมื่อสิบวันก่อน
แล้วเมื่อไหร่ล่ะ
เลิกบ่นสักที คงสิ้นเดือน
ฉันใช้มือถือไม่ได้
ดูข่าวไม่ได้
หวังว่าเขาจะเน่าสลายไปนะ
นี่
เร่งมือหน่อย
ของเหลือจากที่ทำงาน
มีปูกับปลานิดหน่อย มากินกัน
กินเลย
เยี่ยมเลย
อร่อย
ฮัลโหล
อะกิโกะเหรอ
ทำอะไรอยู่น่ะ
อุจิตะจากสำนักงานเขตมาหา เขาอยากเจอแก
เขาบอกว่าติดต่อแกไม่ได้ หาก็ไม่เจอ
ทำอะไรลงไป
โกหกใช่ไหม
จะโกหกทำไมล่ะ
ชูเฮ ไปกันเถอะ
หมอนั่นยังไม่ตาย
พูดจริงเหรอ
จริง แม่ฉันบอกมา ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ฟ้องเรา
หวานหมู!
พวกเราโชคดีมาก
งั้นเราก็ไม่จำเป็นต้องหนีมาสิ
ทีนี้เอายังไงดี
หือ
เราไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่แล้ว
(สิบวันต่อมา)
ชูเฮ เข้ามาด้วยกันสิ
เร็วสิ
อ่างอาบน้ำนี้ดีจริงๆ ฉันชอบ
อยากอยู่ที่นี่ตลอดไปเลย
เราต้องการเงินเพิ่ม
ไปหามาสิ
ลงมาสิ แกตัวเหม็นจะตายแล้ว
ให้ตาย เหม็นมาก
เหม็น
นี่
มาทำกันเถอะ
นี่
ตื่น
นี่
ทำกันเถอะ
จะไม่ยอมแพ้เลยใช่ไหม
สวัสดีค่ะ คืนนี้เราจะกลับมาอีก
ได้ครับ
ผมจะเก็บไว้ให้
คุณอาคากาวะ ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วย
ถ้ามีตำรวจแวะมา ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมคะ
ลูกฉันไม่ได้ไปโรงเรียน เขาเข้ากับที่โรงเรียนไม่ได้
ถ้าตำรวจรู้
เราจะเดือดร้อน และเราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
อ้อ
เขาต้องทำตัวให้คุ้นเคยกับคนอื่นๆ แต่เขาเป็นเด็กหัวรั้น
ตอนเด็กๆ ผมถูกรังแก เพราะพ่อแม่เปิดโรงแรมสำหรับคู่รักนี่
ผมเข้าใจครับ
แต่ผมมักรู้สึกสบายใจเวลาอยู่กับพ่อแม่
กิจการครอบครัวเหรอคะ
ครับ
ตอนเด็กๆ คุณเคยแอบดู ในห้องของแขกที่มาพักไหม
ไม่ครับ ไม่เคยเลย
ไม่เห็นต้องโกหกเลย
จะแอบดูห้องฉันตอนไหนก็ได้นะ
อะไรนะครับ
เอาละ ถ้างั้น
เจอกันอีกทีคืนนี้ค่ะ
ชูเฮ
ผมต้องไปทัศนศึกษากับโรงเรียน แต่เราไม่มีเงิน
พ่อจ่ายค่าเลี้ยงดูทุกเดือนนะ
แม่บอกว่าเราถังแตก
ต้องใช้เท่าไหร่
ประมาณ 3 หมื่นเยนครับ
พ่อให้เงินเดือนละ 5 หมื่นเยนนะ
นี่
ลูกต้องไปตัดผมแล้ว
ไม่เป็นทรงเลย
แม่ทำงานหรือเปล่า
ชูเฮ
ทำไมไม่มาอยู่กับพ่อล่ะ
คิดว่าไง
ผมอยากอยู่กับแม่
ลูกไม่เป็นอะไรจริงๆ เหรอ
พ่อมีเท่านี้
นั่นมันอะไร!
มาทำอะไรที่นี่
ทำไมไม่ไปโรงเรียน
ตอนนี้ฉันยุ่งอยู่นะ
แม่อยากยืมเงินอีก
อะไรนะ
แม่เธอติดหนี้ฉัน 2 แสนกว่าเยนแล้วนะ
ไปบอกให้จ่ายคืนมาก่อน
ต้องจ่ายคืนก่อน ถึงจะยืมเพิ่มได้
แม่ได้งานใหม่และเราต้องใช้เงินย้ายบ้าน
โกหก
บอกแม่เธอว่าฉันไม่ได้โง่
เป็นยังไงบ้าง
- น้าบอกว่าไม่ให้ - ทำไมล่ะ
ไม่ได้ร้องไห้เหรอ
เราเสียเงินค่ารถไฟไปเปล่าๆ เลยนะ
บ้าไปแล้วหรือไง ใช้ลูกตัวเองทำแบบนี้ได้ไง
ฉันไม่อยากเห็นหน้าพี่อีก
อย่าโทรมาอีกนะ
ไปไกลๆ จากบ้านฉัน!
โอ๊ย
ดูเหมือนว่าแม่จะท้อง
เก็บขึ้นมา
ชูเฮ
อยากได้ไหม
(แบบฝึกหัดคณิตศาสตร์ชั้นประถมห้า)
ไม่ได้ไปโรงเรียนใช่ไหม
รู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นพ่อเด็ก
ฉันรู้ว่าเธอไปโฮสต์คลับอื่นในนาโกยาด้วย
เจ็บนะเว้ย ไปทำแท้งไป!
ฉันไม่สนว่านายจะพูดยังไง ฉันจะเก็บเด็กไว้ เขาเป็นลูกฉัน!
สารเลว
อะไรวะ
หยุดได้แล้ว นางบ้า!
โอ๊ย
ไอ้เด็กเวร
เจ็บนะเว้ย!
ไอ้เด็กโง่
แกไม่ควรสู้กับฉัน!
สั่งสอนไอ้เด็กไร้มารยาทนี่ให้ดีกว่านี้หน่อย
ปล่อยฉัน!
จะมีลูกอีกคนเหรอ
ฉันเบื่อแกสองคนแล้ว
ฉันไม่ไหวแล้ว!
เดี๋ยว!
ไม่มีทาง
ไม่มีทางหรอกน่า!
ขอโทษนะครับ
เป็นอะไรไหม
ชูเฮ ไปซื้ออะไรมาหน่อย
ไปซื้อเบียร์มา
เจ๋งเลยไหมล่ะ
หวังว่ามันจะช่วยได้นะ
ชูเฮ เข้าไปข้างในสิ
เป็นยังไงบ้าง
ชอบไหม
ค่อนข้างสบายเลยนะ เหมือนที่ซ่อนลับของเด็กๆ
ไม่มีทาง เราอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก
ทำไมเราอยู่ในห้องว่างๆ ของคุณไม่ได้
ขอโทษครับ
บางทีเราน่าจะไปหายายแก
ยายแก่นั่น
ผมกลัวยาย
เราไม่มีทางเลือก!
เรียว ไอ้เวรนั่น
เขาทิ้งพวกเราไปจริงๆ
ไอ้เวร
ฉันถูกสวะอย่างหมอนั่นทิ้ง
นี่ ชูเฮ
โอ๊ย
เงินที่น้าซากุราบะให้ยังเหลืออยู่ไหม
หมดไปตั้งนานแล้ว
ชูเฮ ไปแทนที
ทำไมต้องเป็นผม
ยายแกทำฉันอยากอ้วก
ไปสิ
ชูเฮ
ไปหายาย
มีอะไรล่ะ
แม่คิดว่าตัวเองท้อง
อะไรนะ
ใครเป็นพ่อเด็ก
แม่ต้องการเงิน
โกหก
แม่เธอโกหก
เพื่อเอาเงินจากเรา
ผมพูดจริง
พอสักที!
ฉันไม่ได้เลี้ยงมันมาให้เป็นแบบนี้!
ถังแตกตลอด ท้องเอาๆ
มันทำฉันผิดหวัง!
แกก็ด้วย!
ฉันไม่อยากเห็นหน้าแกอีก!
เราจะตัดหางปล่อยวัดไอ้ลูกคนนี้!
อย่ากลับมาที่นี่อีก!
ฉันทนไม่ไหวแล้ว!
จะทำอะไรน่ะ
แค่คิดหน่อย
กล้าดียังไง
ผมบอกว่าแม่ท้อง แต่ไม่ได้ผล
ยายแก่นั่น
ทำไม
นี่!
ทำไมถึงไม่ได้ผล
ให้ผมลองอีกไหม
ชูเฮ
(ห้าปีต่อมา)
ฟุยุกะ
กลับกันได้แล้ว
หนูอยากเล่นต่ออีกหน่อย
ไม่ได้ เดี๋ยวแม่โมโห
เราจะกลับไปไหน
ไม่รู้เหมือนกัน
ไปหาแม่กันเถอะ
เดี๋ยวไปกินกับแม่
พี่ชูเฮ หนูหิว
แม่อาจจะเล่นปาจิงโกะอยู่
หนูหิวมาก
อย่าร้อง
หยุดร้องเถอะ
ไปตามหาแม่กัน
มาขี่หลังพี่
ขอโทษนะคะ
ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
ขอจับหน่อยนะคะ
มีไข้
เรียบร้อยแล้วครับ
เชิญทางนี้ค่ะ
ชูเฮ ฟุยุกะ ไปกันได้แล้ว
- คุณมิซูมิ - อย่าโดนตัวฉัน!
- นั่งลงก่อนค่ะ - ปล่อยฉัน!
- ใจเย็นๆ - อย่ามาโดนตัวฉัน!
ไม่มีอะไรค่ะ
ไปให้พ้น อย่ามาโดนตัวฉัน!
ใจเย็นๆ ก่อนค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
(ชาเขียว)
เชิญค่ะ
คุณเคยได้รับสวัสดิการ
ทำไมตอนนี้ไม่ได้แล้วล่ะคะ
คุณมีลูกสาวคนเล็กด้วย
คุณมิซูมิ
คุณคิดเรื่องลูกหรือเปล่าคะ
พวกเขาเป็นลูกฉัน
ฉันจะทำอะไรก็ได้!
ใจเย็นก่อนนะคะ
ถ้าเป็นแบบนี้
ทางเราต้องรับพวกเขาไปดูแลก่อน
จับมือหนูหน่อย
ได้สิ หนูทำตกนะ
ทางนี้ครับ
รอเดี๋ยวนะ
ฟูก!
นุ่มจังเลย
นี่ ชูเฮ
เธออยากไปโรงเรียนไหม
มีโรงเรียนฟรีสำหรับเด็กวัยเธอ
หา
อย่าพูดกับเขาโดยที่ฉันไม่อนุญาต
พูดเลยว่าแกต้องโดนแกล้งที่โรงเรียนแน่
ที่นี่จ้ะ
ครูคะ
- ว่าไง - ช่วยสอนข้อนี้หน่อยค่ะ
- ดี - ขอบคุณค่ะ
เอาละ ทุกคน
มาถ่ายรูปหมู่…
กับชูเฮกัน
ใครอยากใส่อะไรก็ใส่เลย
ส่งไปให้ทุกคนนะ
เอาละทุกคน ขยับมาตรงกลาง
พร้อมไหม ยิ้ม
ชูเฮ ยิ้มหน่อยสิ พูดว่าชีส
ตาเธอ
เอาสิ
เดี๋ยวนะ
ชูเฮเหรอ
โตขึ้นแล้วนี่!
นั่นใคร
น้องสาวผม
ชูเฮ
ฉันหิว
ไปซื้ออะไรมาให้กินหน่อยสิ
ไปกันเถอะ
ต้องการอะไร
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันโทรหา แต่โทรไม่ติด
เธอนี่หาตัวยากจริงๆ
คิดว่านายตายไปแล้ว
เด็กผู้หญิงคนนั้น
ลูกฉันใช่ไหม
เธอเป็นลูกฉัน!
ไปให้พ้น
ฉันไม่มีที่ไป
ฉันไม่สน
ออกไปจากที่นี่ ไป!
ออกไปเดี๋ยวนี้
ออกไป
เห็นไหม ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการตีลูก
คิดว่าไง
- ดี - อะไรนะ
ก็ดี
ไปร้านเกมกันไหม
ฟุยุกะ มาสิ ไปกันนะ
ดีมาก
หนูไม่เคยไปที่นั่น
ไม่เคยไปบ่อน้ำพุร้อนเหรอ พวกเราไปกันไหม
ฮาโกเนะเหรอ
ไม่รู้จักฮาโกเนะเหรอ ทุกคนในญี่ปุ่นรู้จักทั้งนั้น
มันดังเพราะเป็นสถานที่จัดมาราธอนช่วงปีใหม่
พรุ่งนี้หนูอยากเล่นสไลด์
อีกแล้วเหรอ วันนี้เล่นไปเยอะแล้วนะ
พรุ่งนี้อยากเล่นอีก
พรุ่งนี้เราสร้างปราสาททรายเถอะ
ถึงแล้ว เป็นอะไรไหม
ไม่เอา ฉันยังไม่อยากกลับบ้าน
- เหนื่อยแล้ว - ฉันอยากดื่มอีก
- ลาก่อน - ยอดมาก
ขอบคุณมาก
ได้เวลากลับแล้ว
ไปก่อนนะ อะกิโกะ
จะกลับบ้านแล้วเหรอ
กลับก่อนนะ
นี่
ทำอะไรน่ะ
ทำบ้าอะไรของแก
นี่
นี่!
- โอ๊ย! - เป็นบ้าอะไรของแก
โอ๊ย! ปล่อยฉัน
มานี่
โอ๊ย! นายทำฉันเจ็บ
สารเลว ไอ้แก่นั่นเป็นใคร!
ลุกขึ้น ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!
หยุดนะ! มันเจ็บ!
โอ๊ย
เจ็บใช่ไหม
ใช่ไหม
เจ็บใช่ไหมล่ะ อยากโดนอีกไหม
เจ็บๆๆ
ไปเถอะ
จะทิ้งกันอีกแล้วเหรอ
คิดว่าไงล่ะ
อย่าไปนะ
"อายะ" เขียนแบบนั้นเหรอครับ
ใช่จ้ะ
ดูเหมือนยากไหม
เธอตั้งใจเรียนดีแล้ว
เริ่มจากตรงไหนดีนะ
เรื่องอนาคตของเธอดีไหม
เล่าความฝันของเธอให้ฟังหน่อย
ในอนาคตเธออยากทำอะไรเหรอ
ผมไม่รู้
งั้นเหรอ
เข้าใจแล้ว
กินเลยจ้ะ
คุณทาคาฮาชิ
เรียกว่า "อายะ" สิ
คุณอายะ ทำไมคุณถึงเลือกทำงานนี้ครับ
ฉันโตขึ้นมา…
ในสภาพแวดล้อมคล้ายกับที่เธอเจอ
ฉันถูกทำร้ายร่างกายทุกวัน
สุดท้ายก็เลยต้องไปอยู่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า
ฉันมีวันนี้ได้
เป็นเพราะหลายๆ คน
ที่ดีต่อฉัน
การเติบโตเป็นเรื่องสนุก
เธอจะได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง
เธอยังเลือกที่จะ
อยู่ห่างจากแม่ของเธอได้ด้วย
อะไรที่ดูโตขึ้นหน่อย
เข้าใจแล้ว อะไรที่ดูโตและน่ารัก
เธออยากได้อะไร
ผมอยากได้ลูกบอล
ลูกฟุตบอลน่ะเหรอ
เธอชอบฟุตบอลเหรอ
ถ้ามีลูกฟุตบอล เราก็เล่นด้วยกันได้
เอาแบบนั้นแหละ
ไปข้างนอกเหรอ
ไปสำนักงานจัดหางาน
- แล้วจะกลับกี่โมง - ไม่รู้
ต้องทำเป็นหางานถึงจะได้เงินสวัสดิการ
น่ารำคาญจริงๆ
วันนี้ก็โดดเรียนมาอยู่ดูแลฟุยุกะซะ
วันนี้ด้วยเหรอ
เลิกไปเรียนได้แล้ว
"เมื่อเธอร้องไห้ เธอเช็ดน้ำตาบนหลังแมว
วันหนึ่ง แมวถูกรัดด้วยเป้อุ้มเด็ก
และตายบนหลังของเด็กหญิง"
อายะเอง
- สวัสดี - สวัสดีครับ
เข้าไปได้ไหม
ฉันเอาหนังสือมาให้
มันเป็นหนังสือมือสอง แต่ว่า…
หนูอยากได้เล่มนี้
ดูอ่านยากจัง
ผมต้องตั้งใจเรียนมากกว่านี้
ฉันว่าเธออ่านได้นะ
ขอบคุณที่เลี้ยงข้าวนะครับ
ไม่เป็นไร
ห้องดูสะอาดสะอ้านขึ้นนะ
สวัสดีค่ะ
หา
ฉันเอาหนังสือมาให้
ชูเฮชอบอ่านหนังสือ มีของฟุยุด้วยค่ะ
ทำไมเรียกเธอว่า "ฟุยุ"
เธอชื่อฟุยุกะ!
คุณอะกิโกะ
คุณอะกิโกะ!
คิดว่าตัวเองเป็นใคร
ขอโทษค่ะ
ฉันขอตัวนะคะ
ชูเฮ!
จะไปไหน
เจ้าหนี้กำลังมา ไปเร็ว
เร็วเข้า
ผมไม่ไป
ได้ไหม
- อะไร - อะไรนะ
ผมอยู่นี่ได้ไหม
อยู่ทำอะไร
ไปโรงเรียน
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
ก็ไปกันเองสิ
ผมอยากไปโรงเรียน
ไม่รู้ว่ายายนั่นพูดอะไรกับแกนะ แต่เธอเกลียดแก
เธอบอกว่าแกน่าขนลุก
แอบมองเธอล่ะสิ
เธอยังบอกด้วยว่าแกตัวเหม็น
ใช่ เหม็นจริง
(อายะ ผมขอโทษ จากชูเฮ)
อะกิโกะ
ฉันต้องไปแล้ว
แค่นี้แหละ
ถึงเวลาที่ฉันจะยอมแพ้แล้ว
เราต้องอยู่ด้วยกัน
ฉันทำไม่ได้
พวกเขาตามหาพ่อกับน้องฉันด้วย
พวกเขาไม่เป็นไรหรอก
ฉันยอมให้พวกนั้นเจอเธอไม่ได้
ตอนนี้ฉันต้องเข้มแข็ง
อะไรนะ
นายก็แค่กังวลเกินไป
แกอยู่ไหน พวกเราจะฆ่าแกแน่!
เลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว!
ฆ่าได้ก็มา!
แกตายแน่! ครอบครัวแกด้วย
ฉันต้องไปแล้ว
ชูเฮ
ดูแลฟุยุกะด้วยนะ
อะไรนะ
นะ
อีกเรื่องหนึ่ง
แม่แก
ยังไงก็เป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดสำหรับฉัน
ให้ตายสิ
ไอ้นี่มัน…
เขาขอให้ผม
ดูแลฟุยุกะ
เดี๋ยวเขาก็กลับมา
ความสัมพันธ์ของเราเป็นแบบนั้นแหละ
นี่ก็อีก
ให้ตายสิ หน้าฉันมีแต่ริ้วรอย
ทำยังไงดี
เรียวจะกลับมาใช่ไหม
เขาจะกลับมาใช่ไหม
ฉันเหลือแต่แกแล้วนะ
เหลือแต่แกเท่านั้น
(หกเดือนต่อมา)
ตั้งครึ่งปี
ฉันอาจจะโดนว่าได้
เขาอยู่ที่นั่นอีกแล้วเหรอ
ไม่กินข้าวเที่ยงหรือไง
ไม่ครับ ผมไม่เป็นไร
ถ้านายเป็นลมตอนทำงาน พวกเราจะซวยเอา
ขอโทษนะครับ
คือ…
ผมขอ…
ยืมเงินได้ไหมครับ
ถ้าฉันจ่ายเงินให้นายล่วงหน้าอีก
นายจะไม่ได้อะไรในวันเงินเดือนออกนะ
ค่าเช่าของนายก็จะโดนหักไปด้วย
รอจนกว่าจะได้โบนัส ตกลงไหม
ผมต้องการแค่ 3 หมื่นเยนครับ
ได้โปรดช่วยผมด้วย
ทำไมนายต้องการเงินล่วงหน้าทุกเดือนเลย
เอาไปจ่ายค่าโทรศัพท์ให้แม่และอีกหลายอย่าง
ไม่มีเงินล่วงหน้าแล้ว
แต่นายกินข้าวฟรีได้
โอเคนะ
ว่าไง
ได้เงินล่วงหน้ามาไหม
ไม่ได้
ทำไมไม่ได้
ผมไม่ไหวแล้ว
เลิกเล่นพนันสักทีเถอะ
แกกำลังสอนฉันเหรอ
บางทีวันหนึ่งฉันกับฟุยุกะอาจหายตัวไปนะ
ไปขอเขาอีกรอบ
นายนี่เอง
ฉันว่าแล้ว นี่!
ทำแบบนี้ทำไม
มากับฉัน
ลูกเธอต้องทำเรื่องชั่วๆ เพราะเธอ ไม่ทำอะไรเลยนอกจากเล่นพนันไปวันๆ!
เธอไม่หางานทำด้วยซ้ำ
ฉันป่วย ขาฉัน…
ฉันรู้ว่าเธอเดินไปโรงจำนำ พร้อมกับของที่ชูเฮขโมยมา
เธอเดินได้ เลิกหาข้ออ้างได้แล้ว!
เขาขโมยของเขาเอง
เอาจริงเหรอ
เธอเป็นแม่ไม่ใช่หรือไง
เธอเป็นแม่พวกเขาไม่ใช่หรือไง
แม่ควรทำงานส่งเสียลูก
ทำอาหาร
และเลี้ยงดูพวกเขาจนเติบโต
นั่นคือสิ่งที่แม่เขาทำกัน!
ขอบคุณที่ชวนเรามา
ทำตัวตามสบายเลยนะ
ให้ฉันช่วยนะคะ
ฉันทำเองค่ะ
คุณมัตสึอุระ
ฉันขอโทษ
สำหรับทุกอย่าง
ขอโทษจริงๆ นะคะ
ขอโทษค่ะ
ช่างมันเถอะ
เธอเริ่มทำงานได้ตั้งแต่มะรืนนี้
คุณเคยแต่งงานไหมคะ
ภรรยาผมเสียไปแล้ว
เสียใจด้วยนะคะ
คุณคงเหงาน่าดู
(ข้อความจากเรียว อะกิโกะ ช่วยฉันด้วย)
(ต้องจ่ายเงินคืน 5 แสนเยน ภายในพรุ่งนี้ ไม่งั้นพวกมันจะฆ่าฉัน)
(อะกิโกะ ช่วยฉันด้วย)
มีเงินสดอยู่ในตู้เซฟ
- ผมทำไม่ได้ - ทำไปเถอะน่า
เราไม่ควรทำ!
พวกนั้นจะฆ่าเขา!
แค่นี้เหรอ
มันไม่พอ
เราจะไปไหนกัน
หิวจัง
มีเงินอยู่ที่บ้านยายแก่นั่น
อะไรนะ
บ้านยายเหรอ
ถ้าเราฆ่าเธอ เราก็จะได้เงินมา
ใช่
งั้น…
ที่พูดเมื่อกี้
ทำได้จริงไหม
ทำอะไร
ทำบางอย่างกับยาย
อ้อ
ทำได้หรือไม่ได้
ทำได้ไหม
ทำไม่ได้เหรอ
เราไม่มีเงินแล้ว
ไม่มีใครช่วยเราได้
ไปทำซะ ไม่งั้นฟุยุกะก็ต้องตาย
ต้องทำจริงๆ เหรอ
ชูเฮ ไปเล่นกัน
ตอนนี้ยังไม่ได้
มาเถอะ ชูเฮ ไปเล่นกัน
ขอโทษนะ ไปเล่นเองก่อน
ทำอย่างที่บอกเมื่อวาน
- ชูเฮ - ก็บอกว่าจะทำแล้วไง
บอกมาว่าทำยังไง
ไม่รู้
อยากรู้ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน
สักชั่วโมงหรือราวๆ นั้น
นานเกินไป
เรามาไกลขนาดนี้ สายไปแล้วที่จะล้มเลิก
รู้แล้วน่า
ตากับยาย…
อาจจำผมไม่ได้
ไปเถอะ
มาแล้ว
นี่ ทำไมไม่ไปเปิดประตู
เดี๋ยวก่อน นั่นใครคะ
มีอะไรให้ช่วยคะ
ชูเฮเหรอ
เข้ามาสิ
ชูเฮ
อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันนะ
เด็กคนนั้นเป็นยังไงล่ะ
ได้คลอดเด็กหรือเปล่า
ครับ
น้องสาว
เด็กผู้หญิงสินะ
น้องสาวงั้นเหรอ อยากเจอจังเลยนะ
เธอน่ารัก
ตาน่าจะได้เจอเธอ
เราก็อยากเจอ ใช่ไหม
ใช่
อะไรน่ะ
ชูเฮ! ทำอะไรน่ะ
ทำไปแล้วสินะ
เรามีรายงานล่าสุดเกี่ยวกับคดีฆาตกรรม คู่สามีภรรยาสูงอายุในไซตามะ
หลานชายว่างงาน วัย 17 ปีของพวกเขาถูกจับกุมแล้ว
เขาถูกตั้งข้อหาบุกรุก
และแทงทั้งสองจนเสียชีวิตด้วยมีด
(ห้าเดือนต่อมา)
อะไรนะ
ฉันเหรอ
ฉันไม่เคยบอกให้ลูกฆ่าพวกเขา
ฟังนะ คุณอะกิโกะ
ชูเฮไม่มีทางทำแบบนั้นถ้าคุณไม่บอกให้เขาทำ
เขาฉลาด
และตั้งใจเรียนมากๆ
ถ้าเขาไปโรงเรียนเหมือนคนอื่นๆ…
คุณบีบเขามากเกินไป
บางครั้ง
เขาก็โกหก
คุณไม่มีหลักฐานใช่ไหม
ไม่มีหลักฐานว่าฉันบอกให้ลูกฆ่าพวกเขา
มีหรือไม่มี
คุณพึ่งพาชูเฮ…
มากเกินไป
คุณใช้ชูเฮ
เพื่อให้ได้เงินใช่ไหมล่ะ
รู้อะไรไหม
ฉันจะเลี้ยงเขายังไงก็ได้
ยังไงฉันก็เป็นแม่เขา
ฉันให้กำเนิดเขา
เขาคือฉันอีกคนหนึ่ง
เข้าใจไหม
ฉันมอบความรักทั้งหมดให้ เท่าที่เด็กคนหนึ่งจะขอได้
ฉันจะเลี้ยงลูกของตัวเองยังไงก็ได้
ไม่ใช่เรื่องของคุณนะ
มันเป็นปัญหาตรงไหน
เขาเป็นลูกชายฉัน
ตำรวจเชื่อว่า
แม่เธอมีส่วนร่วมในการปล้นและฆาตกรรม
แต่ว่า
อะกิโกะไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุตอนที่พวกเขาถูกฆ่า
ถ้าแม่เธอปฏิเสธ
ก็ยากที่จะพิสูจน์ว่าแม่เธอมีส่วนเกี่ยวข้อง
คือ…
ช่วยอธิบายให้ผมเข้าใจง่ายๆ ได้ไหมครับ
ผมเรียนประถมไม่จบด้วยซ้ำ
ประเด็นคือ
คดีนี้อยู่ที่ว่า
แม่เธอบอกให้เธอทำหรือเปล่า
เรื่องนั้นจะมีผล
ต่อระยะเวลาที่เธอจะต้องจำคุก
มันจะส่งผลกับความร้ายแรง ของอาชญากรรมที่เธอทำ
ใช่หรือเปล่า
แม่เธอบอกให้ทำหรือเปล่า
ผมทำด้วยตัวเอง
อะไรนะ
แม่ไม่ได้บอกให้ผมทำ
ผมยอมรับผิดทุกอย่าง
เธอพูดแบบนั้นได้ยังไง
ไม่เอาน่า ชูเฮ
(อะกิโกะ ต้องจำคุกสองปีหกเดือน หากฝ่าฝืนทัณฑ์บนสามปี)
(ชูเฮ จำคุก 12 ปี)
(ทั้งสองไม่ได้ยื่นอุทธรณ์)
เข้ามา
นั่งลง
ฟุยุกะ
เป็นยังไงบ้าง
ฟุยุกะ
ได้ผู้รับอุปถัมภ์แล้ว
แต่ว่า
ยังบอกไม่ได้ว่าที่ไหน
ผมไม่อยากให้เธอ
กลายเป็นแบบผม
อีกไม่นานพวกเธอจะได้เขียนจดหมายถึงกัน
รออีกหน่อยนะ
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
ฉันดูทุกอย่างในระหว่างพิจารณาคดี
ทำไมถึงยอมรับข้อกล่าวหาทั้งหมดล่ะ
เวลา 12 ปี
มันนานเกินไป
ผมไม่อยากออกไปจากที่นี่
ถ้าผมยังอยู่ที่นี่
ผมก็จะได้กินข้าวตามปกติ
ได้อ่านหนังสือด้วย
เพราะแบบนั้นเหรอ
ผมไปได้หรือยัง
เดี๋ยวก่อน
นั่นต้องไม่ใช่เหตุผลเดียวแน่ๆ
บอกความจริงฉันมาเถอะ ชูเฮ
ผม…
รักแม่ของผม
แม้แต่ตอนนี้เหรอ
แล้วผมควรทำยังไง
แม่ไม่มีทางเอาตัวรอดได้เองหรอก
แต่ว่า
เธอบอกว่าทำเองทั้งหมด
โกหกมันไม่ดีนะ
ไม่ดีเหรอ
ทุกอย่างไม่ดีมาตลอด
ตั้งแต่ผมเกิดมา
แต่การที่ผมรักแม่เป็นเรื่องไม่ดีเหรอ
ฉันมาบอกคุณเรื่องฟุยุกะ
พวกเขาเป็นลูกของฉัน
ทั้งชูเฮ
และฟุยุกะเป็นของฉัน
คุณเลี้ยงพวกเขาไม่ได้
ชูเฮ
เขาบอกว่าเขารักคุณ
เขายังรักคุณ
คำบรรยายโดย ณริตา ศรพุฆทัย