Downloaded from YTS.MX
ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΠΟΪΛΕΡ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΣΕΖΟΝ
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Η σειρά ήταν απ' την αρχή απρόβλεπτη.
Είναι η ιστορία μιας αποτυχίας.
Γιατί η σειρά απέτυχε.
"Έγινε, θα τα πούμε σε άλλη δουλειά". Και ξαφνικά...
"Την αγόρασε το Netflix".
Την έβλεπαν στο εξωτερικό πιο πολύ απ' ό,τι στην Ισπανία.
Τότε άρχισε να απογειώνεται ξαφνικά.
Και συνειδητοποιείς ότι θα ξεσπάσει τσουνάμι.
Στην ομάδα, δεν το πιστεύαμε.
Ο κόσμος είχε ένα δέσιμο με τη σειρά
που ξεπερνούσε την ψυχαγωγία.
Ο αντίκτυπος που είχε ανά τον κόσμο
και οι προσδοκίες που δημιουργήθηκαν τώρα πια μας δοκιμάζουν.
Δεν το είχαμε συνειδητοποιήσει μέχρι που βγήκαμε έξω.
Η ζωή σου αλλάζει εντελώς.
Αλλάζει η πραγματικότητά σου.
Υπάρχουν αλλαγές.
"Πρέπει να επιστρέψουμε δυναμικά".
Ας δουν τι μπορούμε να κάνουμε.
Βγάλαμε τα μεγάλα όπλα.
Και το κάναμε.
Η ιστορία μας ξεκινά το 2017,
σ' ένα ελεύθερο ισπανικό κανάλι, το Antena 3.
Είσαι στην τηλεόραση.
Ξεκινήσαμε καλά, με 4,5 εκατομμύρια θεατές.
Ωραία.
Αλλά...
Η πρώτη σεζόν πήγε πολύ καλά, ειδικά στην αρχή,
αλλά η τηλεθέαση μειώθηκε σταδιακά στη δεύτερη.
Άρχισε να φθίνει.
Έπεσε στα μισά.
Το κοινό συρρικνωνόταν.
Έπεφτε απότομα.
Έπεφτε...
Και ξαφνικά...
-Πέθανε. -...τέλος.
Τελείωσε και τέλος.
Αφήσαμε τη σειρά πίσω μας.
Έκλαψα πολύ την τελευταία μέρα.
Νιώθω ότι τη σκότωσα.
-Ήταν δύσκολο. -Θρήνησα πραγματικά.
Έκλαψα για τον ήρωά μου. Ήταν δύσκολο το αντίο.
"Ήρθε το τέλος".
Ναι, ήταν τρελό.
Και δύσκολο.
Και τότε έρχεται το Netflix
κι αγοράζει τις σεζόν που έπαιξαν στην Ισπανία για όλο τον κόσμο.
Το Netflix την έβαλε στον διεθνή του κατάλογο.
Τέλεια!
Πήγε στο Netflix, αλλά δεν έγινε και κάτι.
Δεν νομίζω ότι εμείς, το Netflix ή κάποιος άλλος περίμενε κάτι.
Μάλιστα, κυκλοφόρησε χωρίς διαφήμιση.
Απλώς εμφανίστηκε στον κατάλογο.
Ήταν στον βασικό κατάλογο του Netflix, και ξαφνικά...
Ξαφνικά, κάτι αρχίζει να γίνεται.
Δεν είχα σχεδόν κανέναν ακόλουθο και ξαφνικά απέκτησα 15.000.
Μετά 30.000, 50.000, 60.000.
Ξαφνικά απέκτησα μισό εκατομμύριο ακολούθους, 700.000.
Από πολλές χώρες.
Μετά από δύο ώρες, άλλοι 2.000.
Αυξήθηκαν οι ακόλουθοι.
Έτσι καταλάβαμε ότι κάτι συνέβαινε.
Ακριβώς. Για την ακρίβεια, μια έκρηξη.
Τεράστια πανό στη Σαουδική Αραβία. Δεν το πίστευα.
Σε Βραζιλία, Μεξικό, Κολομβία.
Στην άλλη άκρη του κόσμου.
Μας έστελναν φωτογραφίες απ' το καρναβάλι του Ρίο.
Με στολές απ' τη σειρά.
Ένας τρελός είχε τατουάζ την Ούρσουλα.
-Πού; -Σε όλο το πόδι, έγχρωμο, τόσο μεγάλο.
"Τι; Τι είναι αυτά που λες; Τι είναι αυτά;"
Και μεγαλώνει.
Γίναμε η δεύτερη πιο δημοφιλής σειρά στην παγκόσμια κατάταξη
απ' τις σειρές όλων των εποχών.
Θεέ μου! Ούτε οι Αμερικανοί δεν θα το έκαναν αυτό.
Κι οι επικεφαλής του Netflix άρχισαν να μας συζητάνε στις συσκέψεις.
Το Casa de papel, ή Money Heist, όπως κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ,
είχε μεγάλη επιτυχία για εμάς σ' όλον τον κόσμο.
Ο Στίβεν Κινγκ, ο Μπενζεμά και ο Μπαμπέ έβαλαν τη μάσκα.
Και ο Νεϊμάρ. Του άρεσε τόσο, που έγινε μοναχός.
Υπέροχα, Αντρές.
Είμαι θαυμαστής.
-Μετά απ' αυτό... -Λίγη αγωνία.
...είχε απομείνει κάτι άλλο;
Ναι, πήραμε Emmy.
Η Τέλεια Ληστεία.
Και μια περίεργη τιμή: αρχίσαμε να εμπνέουμε ληστείες.
Με κόκκινες φόρμες, τις διάσημες μάσκες Νταλί κι ένοπλοι.
Πολλές ληστείες.
Ένα εκατομμύριο σε χρυσό.
...οι ήρωες της σειράς Η Τέλεια Ληστεία.
Μιμήθηκαν τη σειρά, φορώντας παρόμοιες μάσκες.
Μα το πιο συναρπαστικό συμβαίνει στους δρόμους.
Οι κόκκινες στολές κι οι μάσκες παρελαύνουν σε Αμερική, Ευρώπη κι Ασία.
Σε διαμαρτυρίες για τα κοινωνικά δικαιώματα
σε Λίβανο, Ιράκ, Γαλλία και Χιλή.
Μαζί με το "Bella Ciao",
ταξιδεύουν τον κόσμο για τη δημοκρατία,
τον φεμινισμό ή το περιβάλλον.
ΔΙΑΣΩΣΤΙΚΟ ΤΗΣ "OPEN ARMS" ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗ ΛΑΜΠΕΝΤΟΥΖΑ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2019
Αλλά όταν μια ΜΚΟ σώζει μια βάρκα γεμάτη μετανάστες,
με το που βγαίνουν στην ακτή, τραγουδάνε το "Bella Ciao"...
ΑΛΒΑΡΟ ΜΟΡΤΕ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
Το πιο σημαντικό απ' όλα.
Μετά, το Netflix μάς ρώτησε "Παιδιά, θα κάνετε άλλη μια ληστεία;"
Ορίστε;
Για μια στιγμή.
Νομίζω ότι κάναμε δύο μήνες να απαντήσουμε,
γιατί θέλαμε κάτι...
που θα διασφάλιζε ότι δεν θα απογοητεύαμε τους θεατές,
κάτι που δεν θα απογοήτευε όλον αυτόν τον κόσμο.
Πρέπει να μαζέψουμε την ομάδα.
"Δεν το πιστεύω, τέλειο!"
Είμαστε η Αντίσταση, έτσι;
Όταν ξαναρχίσαμε τα γυρίσματα,
συνειδητοποιήσαμε πόσο είχαν αλλάξει οι ζωές μας.
Έτσι ήταν η διασημότητα.
Όταν πήγαμε στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο, πρώτο σημείο γυρισμάτων,
ήταν ήδη γεμάτη κόσμο.
Τα βλέπουμε όλα αυτά.
"Τι γίνεται; Εδώ θα κάνουμε γύρισμα;"
Μας περικύκλωσαν σαν σε γήπεδο ποδοσφαίρου.
Έμειναν σιωπηλοί, το οποίο ήταν υπέροχο.
Είπα στον εαυτό μου "Λοιπόν, συγκεντρώσου.
Καμία οπτική επαφή μέχρι να τελειώσεις".
Όταν τελειώναμε τη σεκάνς,
είπα στον Άλβαρο "Πάμε να χαιρετίσουμε τον κόσμο".
Να πούμε ένα γεια στον κόσμο;
Και κάναμε τρία ή τέσσερα βήματα,
κι ενώ τους πλησιάζαμε, άρχισαν να έρχονται από παντού.
Ευχαριστούμε πολύ. Πρέπει να επιστρέψουμε.
Δεν τελειώσαμε το γύρισμα.
Σταματήσαμε το γύρισμα. Καταστροφή.
Καταλήξαμε να κρυφτούμε σε ένα κτήριο.
Δεν γινόταν να συνεχίσουμε.
Όχι από κάθε γωνία, η αντανάκλαση στο παράθυρο...
Είναι φίσκα. Έχει 4.000 άτομα στην πλατεία αυτήν τη στιγμή.
-Σοβαρά. Γελάμε, αλλά... -Χριστέ μου!
Αλλά είναι εφιάλτης.
-Δεν μπορούμε να γράψουμε. -Μα το βρίσκουμε αστείο.
Θα έχει τραγική κατάληξη.
Και είχε. Δεν μπορούσαμε να πάμε στο αμάξι.
Ο κόσμος άρχισε να μας κυνηγά.
Αν βγω, θα γίνει σκηνή. Πρόσεχε!
Ήμασταν σαν τους Beatles.
Στην επόμενη τοποθεσία, όπου θα ήταν ήρεμα...
Δεν μ' αρέσει που θα σ' το πω.
...περίμεναν πιο πολλοί.
Στοπ!
Πήγαμε εκεί πέρα,
το σώσαμε, βγήκε η σεκάνς.
Κι ο Άλβαρο είπε...
"Πέδρο, μήπως να ευχαριστούμε τον κόσμο;"
Του είπα "Όχι, Άλβαρο.
Είδες τι έγινε στην Ντουόμο, θα πεθαίναμε".
Πλάκα σού κάνω.
Σκεφτήκαμε να σταθούμε σ' ένα παγκάκι.
Και κάποιος πήδηξε το προστατευτικό.
Ευχαριστούμε για τη στήριξή σας.
Όχι!
Βλέπαμε τον κόσμο να τρέχει
σαν να μην υπάρχει αύριο.
Σας ευχαριστούμε όλους που είστε εδώ.
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Ξαφνικά, το πρόσωπό μου είναι παντού.
Είναι απίστευτο.
Είναι ανησυχητικό, γιατί παύεις να είσαι ανώνυμος.
Είναι άγριο.
Αυτό μας στοίχισε.
Αυτοκίνητα με φιμέ τζάμια, συνοδεία σωματοφυλάκων στα ταξίδια...
Ξαφνικά, πήρε πάρα πολύ μεγάλη διάσταση.
Όποιος σε βλέπει στον δρόμο λέει "Είσαι τέλειος".
Και μετά γυρνάς σπίτι και λες "Είμαι τέλειος".
Από εκεί που ήμουν ανώνυμη,
ζητούσα να με πάνε στην αίθουσα VIP,
γιατί ο κόσμος ζητούσε συνεχώς φωτογραφίες.
Αν δεν ελέγξεις τον εαυτό σου, γίνεσαι καθίκι.
Πραγματικό καθίκι.
Όλη αυτή η δημοφιλία μεταφράστηκε σε νούμερα.
Είναι η παραγωγή του Netflix με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση,
συμπεριλαμβανομένων ταινιών, αγγλικών παραγωγών,
στην ιστορία της εταιρείας στη Γαλλία...
στην Ιταλία...
Αργεντινή, Χιλή...
Βραζιλία και Πορτογαλία.
Έχει μεγάλη επιτυχία και σε Βόρεια Αφρική, Μέση Ανατολή και Τουρκία.
Και, γενικά,
έχει από τις πιο υψηλές τηλεθεάσεις σε όλον τον κόσμο.
Είναι παγκόσμιο φαινόμενο.
Το πιο όμορφο είναι ότι αυτό οφείλεται στους θεατές.
Αυτό ήταν σε άλλο επίπεδο.
Συνέβη αυθόρμητα.
Είναι ένα είδος επίθεσης αγάπης.
Συνειδητοποιήσαμε ότι ο κόσμος συνδέθηκε με τη σειρά
σ' ένα επίπεδο πέραν της ψυχαγωγίας. Ήταν μια σχεδόν φιλοσοφική σύνδεση.
Είναι κάπως σαρωτικό.
Φαίνεται απίστευτο, αλλά έτσι είναι.
Ήταν μια επιβεβαίωση για εμάς.
Δεν ήμασταν τρελοί που τη θεωρούσαμε ωραία.
Γιατί αυτή η τρέλα ξεκινάει στο πρώτο επεισόδιο
της πρώτης σεζόν.
Ήταν μια εθνική σειρά,
αλλά εμείς είχαμε βάλει στόχο τον κόσμο.
Τα χρήματα ήταν λιγότερα πριν,
αλλά η ενέργεια ήταν η ίδια.
Απ' την αρχή,
θέλαμε να κάνουμε μια διεθνή σειρά.
Τα δώσαμε όλα.
Όλοι είχαν ξετρελαθεί.
ΤΕΛΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΣΕΖΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017
Τα καταφέραμε!
Για καιρό, σκοπός μου ήταν "Τώρα είναι η ώρα.
Θα κάνουμε επιτυχία".
Ήταν πολύ φιλόδοξο.
Αν και η άφιξη του Netflix άλλαξε κατά πολύ τις ζωές μας.
Πριν, όταν έπρεπε να πάμε στις Φιλιππίνες, πήγαμε,
αλλά μέσω υπολογιστή.
Αυτή η θάλασσα δεν υπήρχε.
Μάλιστα, δεν φύγαμε καν απ' τη Μαδρίτη.
Πλέον, αν θέλουμε ιδιωτικό νησί, το έχουμε.
Θα κάνουμε διεθνή σειρά.
Αν θέλουμε ταϊλανδέζικο ναό, τον έχουμε.
Μαζί με τον ελέφαντα.
Θα κάνουμε υπερσειρά.
Στρατιωτικό ελικόπτερο;
Κατέβασε το ελικόπτερο!
-Δικό μας! -Τα πάντα.
Κι αν θέλαμε βροχή χαρτονομισμάτων που θα ακινητοποιούσαν τη Μαδρίτη,
τα είχαμε κι αυτά.
Όλα φαίνονται πολύ ωραία, έτσι; Κι όμως, δεν είναι.
Τη μέρα που κλείσαμε το κέντρο,
είδαμε ότι τα μεγάλα κινηματογραφικά σετ μπορούν να γίνουν...
Κι άλλα χαρτονομίσματα!
...απόλυτη κόλαση.
Κι άλλα χαρτονομίσματα!
Χαρτονομίσματα!
Το μηχάνημα δεν δουλεύει. Τι στο καλό γίνεται;
Κόλλησε, ρε φίλε.
Πέφτουν μονόπαντα.
Ο αέρας φταίει. Δεν το ελέγχουμε.
Δεν γυρίζει ο ανεμιστήρας.
Απόλυτη καταστροφή. Φανταστείτε τον Χεσούς,
τον σκηνοθέτη, είχε τρελαθεί.
Δεν δουλεύει. Δεν φαίνεται αληθινό.
Όταν σταματάμε, κολλάνε από κάτω.
Ξέρεις ότι δεν θα 'χει καλό τέλος, έτσι;
Για κάθε αποτυχημένη λήψη, πρέπει να τα μαζέψουν...
και να το ξανακάνουν.
Να τα μαζέψουν...
και να το ξανακάνουν.
Και τότε κάποιος είχε μια φοβερή ιδέα.
Να ρουφήξουν τα χαρτονομίσματα.
Αλλά, για μισό λεπτό.
Είναι όσο έξυπνη φαίνεται;
Σκίζεις τα χαρτονομίσματα. Τα διαλύει η τουρμπίνα.
Σου είπα να τα φυσήξεις να γίνουν σωροί, όχι να τα ρουφήξεις.
Θεέ μου.
Τρία εκατομμύρια ευρώ έγιναν κομφετί.
Πάλι καλά που ήταν ψεύτικα.
Τελικά, βρήκαμε άκρη με τον ανεμιστήρα.
Τα χαρτονομίσματα πετάνε.
Ούτε ο Θεός δεν μπορούσε να μας σταματήσει.
Βασικά, μπορούσε.
Δεν ξέραμε τι να κάνουμε.
Είχαμε πάμπολλους κομπάρσους εκεί πέρα.
Είμαστε ξεχωριστοί κομπάρσοι.
Η απελπισία αρχίζει να περιπλέκεται.
Έπιασε βροχή και τα χρήματα μούσκεψαν.
Δεν γινόταν να πετάξουν.
Κι υπάρχει κι άλλο πρόβλημα.
Να στεγνώσουμε τον δρόμο.
Πιάστε δουλειά.
Φτιάξαμε κιόσκια, που θα λειτουργούσαν ως ομπρέλες.
Ό,τι μάζευε τα χαρτονομίσματα
τώρα κάνει τον στεγνωτήρα.
Ό,τι τα έκανε να πετάνε...
τώρα κάνει τον αφυγραντήρα.
Κι οι διευθυντές φωτογραφίας κι οι καλλιτεχνικοί διευθυντές
στέγνωναν τα πεζοδρόμια.
Είναι αποτελεσματική μέθοδος.
Ανορθόδοξη αλλά αποτελεσματική.
Μεγάλη αφοσίωση που... δεν είχε αποτέλεσμα.
Στο τέλος, το γύρισμα έγινε με βρεγμένο δρόμο.
-Βλέπω γαλανό ουρανό. -Ναι, μα...
Και ξαφνικά...
βγήκε ο ήλιος.
Όχι, αυτό δεν είναι καλό.
Όλα λάθος.
Στοπ!
Όταν γράφεις με συννεφιά και ξαφνικά γίνεται καλοκαίρι...
Μας δυσκολεύει ο ουρανός. Σαν ηλιόλουστη μαρτιάτικη μέρα!
...είναι πρόβλημα.
Για να μην είναι στο πλάνο ο ήλιος.
Στο τέλος, η ένταση αυξάνεται.
Εγώ σου βρίσκω λύσεις. Πρέπει να βρεις κι εσύ.
Εκτός απ' την ακύρωση του γυρίσματος.
Κάποια λύση.
Αυτή αυξάνεται.
Βάζω ψηλά την κάμερα, την αλλάζουν.
Και με την πίεση...
Είμαι διευθυντής φωτογραφίας;
...βγαίνουν όλα.
Τι σόι διευθυντής φωτογραφίας;
Μερικές φορές είναι...
-Πάει ο ασύρματος. -...μια απ' αυτές τις μέρες.
Άντε πάλι. Γάμησαν εκείνη τη λήψη, γάμησαν κι αυτήν.
Είναι ένας με κίτρινο μανίκι. Το κίτρινο απαγορεύεται.
Μπαταρίες.
Αυτά δεν συμβαίνουν σε Narcos, 13 Reasons Why, Stranger Things.
Θα την πληρώσεις ούτως ή άλλως.
Ελάτε, ηρεμήστε. Χειρότερα δεν γίνεται.
Ή μήπως γίνεται;
Δεν έχουν βάλει την πράσινη οθόνη.
Όχι.
Η μεγάλη οθόνη έπρεπε να 'ναι πράσινη
για να μπει η εικόνα του Καθηγητή.
Δεν ζήτησαν έκδοση.
Έπρεπε να είναι πράσινη.
Αν όχι πράσινη, μαύρη.
Με τόσες διακοπές, είχε περάσει ο συμφωνημένος χρόνος
κι έβαλαν διαφημίσεις.
Προφανώς, ήταν η απόλυτη απελπισία.
Για κάποιον λόγο, δεν γίνεται.
Θέλεις να περιμένεις πέντε λεπτά;
Θα μας δώσουν χρόνο.
Θα μας δώσουν 40 λεπτά ακόμα
-πράσινης οθόνης. -Ωραία.
Μπράβο, τα καταφέραμε.
Δύσκολα, υποφέροντας.
Κομπάρσοι, μπράβο. Σας ευχαριστούμε όλους.
Στο τέλος, έβρεξε εκατομμύρια ευρώ στη Μαδρίτη εκείνη τη μέρα.
Ναι, είναι μια σειρά με πολύ χρήμα.
Εννιακόσια ογδόντα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ.
Πιστολίδι.
Ωραία τραγούδια.
Και τόνους χρυσού.
Αλλά όχι, δεν μας αγαπάτε γι' αυτό.
Το μεγάλο ερώτημα είναι: γιατί μας αγαπάτε;
Γιατί έχει τόση επιτυχία Η Τέλεια Ληστεία;
Ο κόσμος ερωτεύτηκε τους ήρωες.
Δεν πιστεύω να ερωτεύτηκες;
Θα τους γνωρίσω.
Την καλοσύνη και την κακία τους.
-Ποιο είναι το παρελθόν τους; -Την ανοησία.
-Γιατί είναι εδώ; -Τα λάθη τους.
Συγγνώμη.
Αυτά κάνουν τον θεατή να νιώθει.
Κάθε θεατής μπορεί να σκεφτεί "Είμαι σαν τον Ντένβερ".
"Ο Καθηγητής".
Στο στόμα του λύκου;
Έχουν διαφορετικά στοιχεία. Μπορείς να ταυτιστείς.
Δεν συνδέεσαι με την εντυπωσιακή ληστεία
ούτε με την ευφυΐα του Καθηγητή, κι ας τη θαυμάζεις.
Συνδέεσαι με το ότι φοβάται.
Ακόμα κι αν πετύχει...
εγώ την έχω βάψει.
Όταν κολλάς με μια σειρά,
κολλάς με τους ήρωες.
Μετά από έναν μαραθώνιο, σκέφτεσαι "Τους ξέρω αυτούς.
Είναι στο σαλόνι μου".
Οπότε, όσο πιο έντονοι συναισθηματικά είναι οι χαρακτήρες,
τόσο πιο πολύ κολλάει ο θεατής.
Και πώς το πετυχαίνεις αυτό; Πρώτο κλειδί:
Λατίνοι είμαστε ή Γερμανοί;
Είμαστε Λατίνοι.
Εδώ υπάρχει πάθος.
ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΘΟΣ
Αυτό που κάνει τη σειρά να ξεχωρίζει είναι ότι έχει καρδιά.
Για πολύ καιρό, υπήρχε ο άγραφος νόμος
ότι οι ταινίες δράσεις ήταν ανόητες και επιφανειακές
κι οι συναισθηματικές ταινίες ήταν βαρετές.
Εμείς ενώσαμε τις δύο ιδέες.
-Σ' αγαπώ! -Κι εγώ!
Γι' αυτό η ιστορία της ληστείας μας είναι γεμάτη ρομαντισμό.
Είναι μια ιστορία αγάπης.
Απ' τις όμορφες ιστορίες αγάπης.
Κι έχουμε εμμονή μ' αυτό.
Ό,τι κι αν χρειαστεί, θέλουμε πολύ πάθος.
Όπως αυτό το φιλί. Αυθόρμητο, έτσι;
Κι όμως, πήρε λίγο χρόνο.
Ίσως να μη βοήθησε κι ο σκηνοθέτης που ήταν κολλημένος πάνω τους.
Θέλεις να φασωθούμε.
-Λίγο. -Ναι.
Προσπαθούν ξανά.
Ούτε τώρα πετυχαίνει.
Το φιλί ήταν λίγο...
σε σχέση με τη σκηνή, σαν μητρικό.
Αλλά πρέπει να 'ναι πολύ καλό φιλί.
-Το τελευταίο σας. -Εντάξει.
-Κατάλαβες; -Ναι.
Και προσπαθούν.
Αλλά... τίποτα.
Είναι πολύ δύσκολο, γιατί απ' τη μία προσπαθώ...
να είμαι...
-σαν μάνα. -Ναι.
-Πρέπει να φέρεστε σαν ήρωες. -Εντάξει.
Είναι αποχαιρετιστήριο.
Αλλά όταν πρόκειται για πάθος, με τρυφερότητα και λίγη προσπάθεια...
-Σταμάτα να γράφεις. -...γίνεται.
Στοπ!
Υπάρχει κι άλλος σημαντικός παράγοντας στη σειρά:
ο θεατής παραμένει σε αγωνία.
Εδώ είναι η διασκέδαση.
Εδώ είναι όλα πιθανά.
Προσπαθούμε να είμαστε απρόβλεπτοι.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΙ
Θέλουμε να κάνουμε το αναπάντεχο
απ' όταν επινοήσαμε αυτούς:
τους ήρωες.
Θέλαμε πρωτοφανείς χαρακτήρες.
Όπως ο αρχηγός μας.
Ο Καθηγητής!
-Πολύ έξυπνος, ναι. -Υπέροχος άνδρας.
Αρχηγός εγκληματικής συμμορίας, ναι.
Αλλά, κατά βάθος, είναι ένας χαμένος.
Κι αυτή η προσωπικότητα τον κάνει να μιλάει διαφορετικά απ' άλλους ληστές.
Μας εκπλήσσει.
Τι φοράς;
Ο Καθηγητής μας, ο αρχηγός,
φτιάχτηκε σχεδόν σαν σπασικλάκι.
Θέλει να απέχει απ' την κοινωνία.
Κοινωνιοπαθής, από πολλές απόψεις,
ντροπαλός, με προβλήματα επικοινωνίας με κάποιες γυναίκες.
Είχα σχέσεις.
Αρκετές.
Η άλλη όψη των ηρώων
κινεί το ενδιαφέρον των θεατών,
γιατί είναι απροσδόκητο.
Ένας τόσο συνηθισμένος...
Για να δούμε αν είμαι λίγο χρήσιμος.
...φτιάχνει κάτι τόσο μεγάλο.
Πρέπει να μπορούμε να διατηρήσουμε τον έλεγχο.
Όσο πιο δύσκολο είναι να το κάνει αυτό ο ήρωας,
τόσο πιο ενδιαφέρον.
Μια ηρωίδα εμπεριέχει όλη μας τη δυναμική να 'μαστε αναπάντεχοι.
Θέλω να σου τα πω όλα.
Η Τόκιο μπορεί να ανατινάξει κάθε περίσταση.
Είναι ο Σπούτνικ μας. Τροφοδοτεί κάθε σενάριο.
Μπορώ να είμαι καλό κορίτσι καιρό,
μα, σιγά σιγά, βγαίνει η άτακτη πλευρά μου.
Τα συνηθισμένα σημεία με απροσδόκητη τροπή
είναι ένας συνδυασμός που, πλέον,
πετυχαίνει.
Τόκιο.
Τόσο ώριμη σε κάποια πράγματα, τόσο παιδαριώδης σε άλλα.
Είναι πολύ παρορμητική.
Δεν είπες "Ό,τι κι αν γίνει";
Προσπαθεί να ελέγξει τον εαυτό της, μα είναι πάνω απ' τη φύση της.
Δεν εκπλήσσομαι που με παράτησε.
-Να κάτι που δεν ξέρετε. -Είμαι η Τόκιο.
Ήταν η πρώτη πόλη.
Δεν με έλεγαν έτσι αρχικά.
Γιατί τη λένε Τόκιο; Θα της πω,
δεν ξέρει.
Ξαφνιάστηκα πολύ...
όταν είδα ότι την ηρωίδα μου την έλεγαν Τόκιο.
Ο Άλεξ Πίνα φορούσε ένα μπλουζάκι
που έγραφε "Τόκιο".
Το λάτρεψα.
"Φοβερό όνομα. Έτσι πρέπει να λένε την πρωταγωνίστρια".
Έτσι κατέληξα στο "Τόκιο".
Σ' ένα τέταρτο, είπα "Βερολίνο, Μόσχα, Ντένβερ".
-Ντένβερ; -Ήταν πολύ γρήγορο.
Τόκιο, Βερολίνο.
Ντένβερ, Μόσχα. Γιατί μας λένε έτσι;
Οι φίλοι μου με τα ονόματα πόλεων σκίζουν.
Είμαστε συναισθηματικοί.
Που μας οδηγεί στο επόμενο κλειδί:
αυτή η σειρά είναι γεμάτη συμπόνια.
ΣΥΜΠΟΝΙΑ
Τόσο πολύ, που αγαπήσαμε τον κακό.
Γιατί σ' έβαλε επικεφαλής;
Επειδή το 'χω με τους ανθρώπους.
Ο Βερολίνο είχε τον πιο επιθετικό χαρακτήρα.
Μα ήταν και μυστηριώδης. "Ποιος είναι αυτός;"
Κάποιος ξεχωριστός.
Αν δεν πιω καφέ αμέσως, θα τρελαθώ.
Τις πιο πολλές φορές άθλιος...
Χόρεψε.
...κι άλλες, αξιοθαύμαστος.
Όλη μου τη ζωή, ήμουν μαλάκας,
αλλά σήμερα γουστάρω να πεθάνω με αξιοπρέπεια.
Είναι απίστευτο που ένας ήρωας με τόσα αρνητικά
είναι αγαπητός.
Είναι πάντα στους πρώτους τρεις στις δημοσκοπήσεις.
Ο κόσμος πρέπει να πάει να κοιταχτεί.
Γιατί...
είμαι σίγουρος ότι δεν θα 'θελες να τον παντρευτεί η κόρη σου.
Μπάσταρδε! Κάθαρμα!
Σαν να κρατάς καθρέπτη απέναντι στην κοινωνία.
"Ο αγαπημένος σου ήρωας στη σειρά είναι αυτός".
Για να δούμε πόσα κότσια έχεις.
Αυτή η κυρίαρχη πλευρά του,
η ηγετική ικανότητά του,
μας απωθεί,
μα μας δίνει και μια αίσθηση ασφάλειας.
Εσύ κι εγώ είμαστε η Αντίσταση.
Αν η τηλεόραση δεν είναι προσβλητική και σκοτεινή, είναι βαρετή.
Γιατί δεν συμβαίνουν πολλά.
Το κοινό θέλει δράση,
οπότε τι καλύτερο από έναν κακό που σου προκαλεί και συμπόνια.
Προς στιγμή, σκέφτηκα πως θα ήταν ωραία να νιώσω...
ό,τι νιώθει ο φίλος μου.
Αλλά αυτοί οι ήρωες είναι επισφαλείς.
Στην περίπτωση του Βερολίνο,
αυτό προκάλεσε προβλήματα πριν καν αρχίσει η σειρά.
Φόβος.
Κάποιος μου είπε
"Αυτός ο ήρωας δεν ταιριάζει στην εποχή μας,
βγάλτε τον απ' τη σειρά".
Είναι ανήθικος.
Απάντησα ότι δεν σκόπευα να τον βγάλω.
Τι σκατά έχεις στο κεφάλι;
Είναι μισογύνης, ναρκισσιστής και ψυχοπαθής,
αλλά ταίριαζε ένας τέτοιος ήρωας στη σειρά,
και το κοινό θα μπορούσε να διαλέξει με τίνος το μέρος είναι.
Το επόμενο χαρακτηριστικό της σειράς:
τίποτα και κανένας δεν είναι ιερός.
Κάθε ήρωας ακροβατεί σε λεπτό σχοινί.
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΕΟΣ
Κύριοι, πρέπει να ζήσετε ως το τέλος.
Τι φιλί ήταν αυτό;
Η Ναϊρόμπι. Πόσο αγαπήσαμε τη Ναϊρόμπι.
Σ' ευχαριστώ.
Δεν είχα ξανά αφεντικό σαν εσάς.
Είναι η τελευταία μου μέρα.
Είναι δύσκολο.
Είναι το τέλος μιας εποχής για μένα.
Ναι.
Λένε πως όταν πεθαίνεις, περνάει η ζωή μπροστά στα μάτια σου.
Κάπως έτσι είναι, αλλά για την ηρωίδα.
Θέλω να πιστεύω
ότι η Ναϊρόμπι θέλει ο γιος της να 'χει περισσότερες ευκαιρίες στη ζωή,
απ' αυτές που θα του προσέφερε εκείνη,
και μια πιο ήρεμη ζωή.
Ας αποχαιρετίσουμε τη συνάδελφο Άλμπα Φλόρες.
Με κάποιους απ' την ομάδα δουλεύω εδώ και πολλά χρόνια.
Και...
θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για όσα μου μάθατε.
Εδώ ωρίμασα ως ηθοποιός,
περισσότερο απ' όσο φανταζόμουν,
αλλά και ως άνθρωπος.
Κι είστε και γαμώ τις ομάδες.
Και γαμώ.
Μακάρι να δουλέψουμε μαζί ακόμα 16.000 φορές.
Θα μου λείψετε όλοι.
Τελείωσε, και δεν έχω κάτι στον ορίζοντα.
Είναι λυτρωτικό συναίσθημα.
Γιατί... χρειάζομαι ξεκούραση.
Αυτό μας φέρνει σ' ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό:
το μαύρο χιούμορ.
ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΥΜΟΡ
Το PIN.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Ναι, μπορείς να γελάς μ' έναν όμηρο που είναι υπό απειλή όπλου.
-Όνομα. -Αρτούρο.
-Τι Αρτούρο; -Αρτούρο Ρομάν.
Αρτούρο Ρομάν. Μάλιστα. Αρτουρίτο.
Αντιπροσωπεύει την κακία που έχουμε όλοι μέσα μας.
Θα σε σκοτώσω, μπάσταρδε!
Είναι τόσο άθλιος, που θες να τον υιοθετήσεις.
Είσαι τέρμα αξιολύπητος.
Ο θεατής βρίσκει κοινά βασικά πάθη με τον Αρτούρο.
Γι' αυτό δεν αντέχεται. Μα στην πραγματικότητα...
Είναι ο πιο ανθρώπινος.
Και μας θυμώνει όταν μας υπογραμμίζουν την ντροπή μας.
Μιλώντας για ντροπή...
ο Αρτούρο είχε αρκετές ντροπιαστικές στιγμές.
Περπατάνε με τον Ελσίνκι...
μέσα στα θησαυροφυλάκια κι ακούνε μια γυναίκα να βογκάει.
Η δικιά σου είναι;
Λέει "Όχι, δεν είναι".
Η Μόνικα δεν φωνάζει. Κάποια δικιά σας θα 'ναι.
Και τελικά είναι εκείνη.
Μη σταματάς!
Γαμώτο! Τι διάολο θέλετε εδώ;
Ό,τι κάνει είναι τρελό, ριψοκίνδυνο, αναπάντεχο.
Γι' αυτό είναι αστείο.
Είμαι ο σάκος... του μποξ.
Αν ένας άθλιος είναι και ακοινώνητος,
τον συμπαθείς.
Είναι απαίσιος, μα λατρεύεις να τον μισείς.
Ξέρεις, οι άντρες φροντίζουν τους άντρες.
Τώρα που ήρθαμε κοντά,
θα σας πούμε ένα μυστικό.
Λοιπόν, ακούστε.
Έχουμε εμμονή...
με την ακρίβεια.
ΑΚΡΙΒΕΙΑ
-Τώρα! -Γι' αυτό...
θα αντιμετωπίζαμε τα ίδια προβλήματα με τους ληστές μας
αν κλέβαμε την Τράπεζα της Ισπανίας.
Το χρηματοκιβώτιο.
Ξεκινώντας με το αληθινό χρηματοκιβώτιο.
Όπως και στη σειρά, πλημμυρίζει αν γίνει ληστεία.
Πολλές πληροφορίες υποδεικνύουν ότι υπάρχει ένα σύστημα...
Υπόγειοι σωλήνες σε μήκος 45 χιλιομέτρων.
...που περιλαμβάνει δύο ρυάκια
που θα πλημμύριζαν το χρηματοκιβώτιο σε περίπτωση ληστείας.
Είναι ένα φοβερό έργο μηχανικής, ένα θαύμα.
Για να βγει ο χρυσός...
Δεν θ' ανοίξουμε την πόρτα.
...έπρεπε να επινοήσουμε κάτι...
Θάλαμος!
...που θα πετύχαινε ρεαλιστικά.
Ένας θάλαμος αποσυμπίεσης.
Γι' αυτό καλέσαμε ναυπηγό για να μας βοηθήσει.
Μας έκανε ένα μάθημα και το βιντεοσκοπήσαμε.
Καλύτερα από σημειώσεις.
Κάτι τέτοιο.
Ας φέρουν το δείπνο.
Μα μόλις βγουν οι ράβδοι...
Χρυσός!
...πρέπει να λιώσουν.
Μπορούσαμε, γιατί στο χυτήριο...
Θα σου δείξω τι φτιάξαμε εδώ.
...υπάρχουν πραγματικοί φούρνοι.
Είναι ίδιοι με αυτόν, αλλά λίγο πιο εντυπωσιακοί.
Κινηματογραφικοί.
Αυτός είναι απ' το εργαστήριο κοσμημάτων του Κρίστιαν Λάι
στην Εστρεμαδούρα της Ισπανίας.
Αυτή η βιντεοσκόπηση για το ντοκιμαντέρ της σειράς
χρησιμοποιήθηκε για να μάθει η ομάδα πώς λιώνει παραδοσιακά ο χρυσός.
"Μπορώ να το καταγράψω;" "Κανένα πρόβλημα", είπε.
Αν ήθελα μια οικιακή εκδοχή του μηχανήματος, πώς θα την έφτιαχνα;
Μας εξήγησαν τη διαδικασία.
Προσθέτουμε το στέρεο υλικό, αφαιρούμε το υγρό και το χύνουμε.
Δεν χρησιμοποιήσαμε αληθινό χρυσό,
αλλά ορείχαλκο που είναι φθηνότερος.
Πανέμορφα!
Κι αρχίσαμε τις περίεργες ερωτήσεις.
"Αν κλέβατε την Τράπεζα της Ισπανίας,
πώς θα κάνατε τον χρυσό κόκκους,
με εξοπλισμό που να χωράει σ' ένα στρατιωτικό φορτηγό;
Αρχίζει να τον χύνει, ρίχνει νερό με πίεση...
Και μετά...
Λέει "Έτσι γίνεται".
Το κάνουμε με μπουρμπουλήθρες.
Το βγάζει, σουρώνει το νερό
κι είχαμε κόκκους ορείχαλκου.
Κόκκοι.
Σαν κόκκοι χρυσού.
Σαν κόκκοι ρυζιού.
Έστειλα το βίντεο στην ομάδα.
"Τώρα ξέρουμε πώς να το κάνουμε".
Καλό πράμα, διοικητή.
Στα γυρίσματα, το λιώσιμο έκαναν επαγγελματίες
για παν ενδεχόμενο.
-Πατήρ Μανουέλ Μανθέρας. -Υιός Μανουέλ Μανθέρας.
Και να τοι, ως κομπάρσοι,
μαθητευόμενοι κλέφτες.
Δεν θα μας πείραζε, ως έχουν τα πράγματα,
αλλά για την ώρα όχι.
Πώς είναι, γιατρέ;
Κι άλλη εμμονή με τον ρεαλισμό.
Σ' αυτήν τη σκηνή, στον Αρτούρο γίνεται κανονικό ράμμα.
Πυροβόλησαν τον Αρτουρίτο.
Οπότε, ήρθε ένας χειρουργός.
Ήρθε χειρουργός, για να μην το κάνει ηθοποιός.
Ράψ' τον.
-Εγώ; -Του έκανε κανονικό ράμμα.
Ηρέμησε.
Όλοι εμείς...
Θα ξεράσω.
...ξεκαρδιστήκαμε, δεν το πιστεύαμε.
Κι όταν αφαίρεσε το μακιγιάζ,
είπε "Τι είναι αυτό;" Του είχε κάνει ράμμα.
Κάθαρμα.
Μα ακόμα δεν αναφέραμε
ένα σημαντικό συστατικό αυτής της επιτυχίας:
τα σύμβολά μας.
ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ
Η Τέλεια Ληστεία έχει ύμνο, έμβλημα και χρώμα.
Το κόκκινο χρώμα συνδέεται με τις ταραχές,
το πάθος, σε έχει σε επαγρύπνηση
συνδυάζοντάς το με 100 άτομα κλεισμένα σ' ένα μέρος.
Σαν χύτρα ταχύτητας.
Για να δουλέψει η χύτρα,
θέλουμε τη συνεργασία δύο ομάδων:
φωτογραφίας και καλλιτεχνικής επιμέλειας.
Η καλλιτεχνική επιμέλεια είναι εκπληκτική.
Γιατί είναι φτιαγμένα με αγάπη.
Τα θέλουμε όλα πολύ σκοτεινά, με τριτογενή χρώματα
για να ξεχωρίζει η επιδερμίδα τους,
οι φόρμες, το χρώμα και το σύμβολο.
Επιλέξαμε το κόκκινο.
Κι αυτό από μόνο του δίνει μια εικονογραφία,
η μεγαλύτερη αξία της σειράς.
Κι αυτή η εικονογραφία συνδέεται μ' έναν ύμνο.
Τον ξέρετε τον ύμνο μας, έτσι;
Ξέραμε ότι μόλις κάναμε...
θα ήταν όλοι μαζί μας.
ΝΑΓΙΟΥΑ ΝΙΜΡΙ ΑΛΙΘΙΑ ΣΙΕΡΑ
Το τραγούδι ήταν ύμνος της ιταλικής αντίστασης
στον Β' Παγκόσμιο
κι ακούγεται ξανά σε όλον τον κόσμο 75 χρόνια μετά.
Αν και δυσκολευτήκαμε να το βρούμε.
Είχαμε κολλήσει. Δεν ξέραμε πώς να ξεκινήσουμε.
Έκανα κάτι που συνηθίζω. Έπαιξα το "Bella Ciao".
Γιατί μου δίνει κίνητρο.
Κι ενώ το άκουγα, είπα "Αυτό είναι!"
Είπα στους συναδέλφους...
"Αυτό είναι".
..."Μ' αυτό να ξεκινήσουμε τη σκηνή".
Ήταν τέλειο, διότι η σειρά μιλούσε για την αντίσταση
και ξαφνικά έγινε η Ιταλική Παρτιζάνικη Αντίσταση.
Η πρώτη επαφή με το χώμα, την ελευθερία...
Χώμα!
...με τη διέξοδο.
Θα παίζει το τραγούδι των Παρτιζάνων, γιατί είμαστε κι εμείς.
Τα καταφέραμε, παιδιά!
Έχει μια αίσθηση ύμνου, έπους.
Οι νότες, ο ρυθμός, οι στίχοι.
Είναι σαν πατριωτικός ύμνος.
Αρχίζουν να το τραγουδάνε ο Βερολίνο κι ο Καθηγητής.
Εκεί παίρνει άλλη διάσταση στη σειρά.
Αρχίζουμε να το αγαπάμε.
Δεν θυμάμαι καμία άλλη σεκάνς που να επικρατούσε τόση σιωπή στο πλατό.
Παίρνει μυθολογική διάσταση όταν καταλάβεις
ότι εκφράζει τον συναισθηματικό, ιερό ορίζοντα των ηρώων.
Ήταν...
σχεδόν μυστικιστικό το τραγούδι σ' εκείνη τη σεκάνς.
Η εικονογραφία ήταν ένας απ' τους λόγους,
αν όχι ο σημαντικότερος, της διεθνούς επιτυχίας.
Με κανονικά ρούχα, χωρίς μάσκες, χωρίς το "Bella Ciao",
είμαι σίγουρη ότι δεν θα είχε την ίδια επιτυχία.
Πώς θα ντυνόμασταν;
Τα τρία αυτά στοιχεία δημιούργησαν ένα σύμπαν συμβόλων...
Εικονογραφικό.
...που χρησιμοποιείται ως σύμβολο της ποπ κουλτούρας.
Ο κόσμος χρειάζεται σύμβολα.
Ιδίως αν είναι εύκολο να αντιγραφούν
και να αναπαραχθούν αναλόγως των αναγκών.
Ο κόσμος μεταμφιέζεται για διάφορους λόγους.
Μα πάντα από κάτω κρύβεται η μάχη κόντρα στο σύστημα,
που λατρεύει ο κόσμος.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν...
ότι είναι παγκόσμιο σύμβολο.
Όλοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη φόρμα, τη μάσκα και το "Bella Ciao"
για τη δική τους μάχη.
Ο κόσμος θα μας δει σαν ήρωες.
Ξέρετε τι άλλο χρειάζεται για να γίνει αυτή η σειρά;
Να γίνεται η ζωή μας δύσκολη.
Στην Τέλεια Ληστεία, ηθοποιοί, σκηνοθέτες,
σεναριογράφοι, τεχνικοί και παραγωγοί
ζούμε τη ζωή στα άκρα.
ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΑΚΡΑ
Ξεκινώντας απ' τους ηθοποιούς.
Αυτό το πλοίο;
Μπήκαμε σε διεθνή ύδατα.
Σας είπαμε ότι ήταν στον κρύο Βόρειο Ατλαντικό.
Η συμμορία δραπέτευε, σωστά;
Βασικά, ήταν ψέμα. Το πλοίο ήταν βάσανο για το καστ.
Πολλή ζέστη.
Ήμασταν στην Ταϊλάνδη, μες στον ήλιο, με πάνω από 40 βαθμούς
και πάρα πολλή υγρασία.
Πήγα να λιποθυμήσω.
Ο Καθηγητής θα λιποθυμούσε.
Θα πάθαινα ηλίαση.
Του κάνουν αέρα για να μην ιδρώσει
και φανεί στη σκηνή.
Κάντε του αέρα.
Αν και, βλέποντας το πουκάμισο, είναι πλέον αργά.
Έκανε πάρα πολλή ζέστη.
Πολλή ζέστη.
Θέλαμε να πεθάνουμε. Έκανε πάρα πολλή ζέστη!
Όλο το συνεργείο φορούσε κοντομάνικα
κι εμείς πουλόβερ και παλτά.
Πουλόβερ, κασκόλ, μάλλον σκουφί.
Είχε 44 βαθμούς κι ο ήλιος ζεματούσε.
Ο Ντάρκο Πέριτς υποδύεται τον σκληρό Ελσίνκι.
-Εδώ, όμως... -Στοπ!
...με το πανωφόρι, τον ήλιο και το κούνημα του πλοίου,
είναι έτοιμος να λιποθυμήσει.
Κάποιοι κατέληξαν να κάνουν πρόβα χωρίς μπλούζα και με... γκρίνια.
Είπα "Δεν γινόταν να το γυρίσουμε τον Ιανουάριο στη Βαλένθια;"
Ήμουν σαν αστακός. Κόκκινος, ιδρωμένος,
εξουθενωμένος και με ταχυκαρδία.
Ήταν πολύ δύσκολη μέρα.
Και το σενάριο; Κι αυτό στα όρια;
Ναι. Ενώ οι πιο πολλές σειρές αυτού του μεγέθους γράφονται εξ ολοκλήρου
και μετά γυρίζονται,
στην Τέλεια Ληστεία γράφουμε ταυτόχρονα με τα γυρίσματα.
ΓΡΑΨΙΜΟ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΕ ΓΥΡΙΣΜΑ
Κι αυτό έχει πολύ κόσμο στην πρίζα.
Ούτε οι σεναριογράφοι δεν ξέρουν το τέλος.
Δεν έχεις ιδέα τι θα κάνεις.
Προσπαθούμε να είμαστε κοντά στην προθεσμία,
γιατί γίνονται πολλά βλέποντας τη σειρά στη μεταπαραγωγή.
Δεν ξέρεις πού πάνε το σενάριο.
Πιστεύουμε ότι πρέπει να ακούσεις το έδαφος
για να ακούσεις από πού έρχεται το τρένο.
Όσο πιο κοντά είναι, τόσο περισσότερες πληροφορίες έχεις.
-Βλέπεις τη σεκάνς και λες... -Ακίνητος!
Βλέπεις κάτι υπέροχο και σου επιτρέπει...
Ήμουν τρομοκρατημένη.
...ν' αλλάξεις κατεύθυνση,
κάτι που δεν γίνεται αν έχουν ολοκληρωθεί τα γυρίσματα.
Ενίοτε, είναι δύσκολο να το καταλάβουμε λόγω άγχους.
Είχα χεστεί πάνω μου. Σκεφτόμουν "Τι κάνουμε;"
Είναι καλύτερο για τη σειρά.
Βασικά, ναι.
Πώς γράφουν τόσο κοντά στα γυρίσματα; Γράφουν στο πόδι.
Η σκηνή με το γουρούνι, ας πούμε.
Κανένας εθελοντής;
Νομίζω ότι η σεκάνς πέφτει εδώ. Θα πρόσθετα λίγη κωμωδία.
Κι αν ο Μασσαλία πει...
Εγώ όχι. Δεν μπορώ.
Αν τον κάνουμε ακτιβιστή υπέρ των δικαιωμάτων των ζώων;
Άλλο οι άνθρωποι, άλλο τα ζώα.
Λατρεύω τα ζώα.
Κι ο Ντένβερ λέει "Είσαι εκτελεστής και υπερασπιστής των ζώων;"
Είσαι στρατιώτης, σκοτώνεις κόσμο. Πού είναι το πρόβλημα;
"Έχω αρχές".
Έχω τις αρχές μου.
Είμαι ενάντια στην κακοποίηση ζώων.
"Θα μου πεις εσύ τι να πιστεύω;"
Θα μου πεις εσύ τι να πιστεύω;
"Έχω πάει στον πόλεμο. Τα ζώα είναι καλύτερα".
"Όταν ήμουν στον πόλεμο..."
Ήμουν στον πόλεμο...
μ' έναν σκύλο στο πλάι μου.
Ο Μπογκοτά εκνευρίζεται.
Κι αντιμιλά.
-"Ο βίγκαν εγκληματίας". -Ναι.
Δολοφόνος κι υπερασπιστής ζώων.
Δεν ανοίγω το γουρούνι.
Κι οι ηθοποιοί παίρνουν το σενάριο τελευταία στιγμή.
Συναντιούνται με τον σκηνοθέτη για πρόβα λίγο πριν απ' το γύρισμα.
Άνοιξε το γουρούνι. Εκτελεστής είσαι.
Με εκνευρίζεις.
Άνοιξέ το, εκτελεστής είσαι!
Μακριά.
Και του βάζει το νυστέρι εδώ.
Ξανασπρώξε με και σε έσκισα.
Ξανασπρώξε με και σε έσκισα,
από πάνω μέχρι κάτω.
Μετά, στο πλατό, μπαίνουν κι οι κινήσεις.
Άνοιξε το γουρούνι, εκτελεστής είσαι!
Κάνει πίσω, κι εσύ τον αρπάζεις.
-Εντάξει. -Τον πιάνεις για να μη φύγει.
Άλλη μία.
-Δεν θέλω να το ανοίξω. -Εκτελεστής είσαι.
Άνοιξε το γουρούνι, τρελάρα.
Έτσι; Συγγνώμη.
Από πάνω μέχρι κάτω.
Κάποιες σεκάνς γράφονται τόσο κοντά στο γύρισμα
που δεν υπάρχει χρόνος για να δοθούν εξηγήσεις.
Να τη δούμε να παλεύει.
Αλλά γι' αυτό υπάρχουν κινητά.
Είμαι η Ναϊρόμπι. Το χέρι του Γανδία.
Είναι έτσι, τη σπρώχνει μπροστά.
Χτυπάει στην πόρτα. Τώρα ξέρει πού να στοχεύσει.
Πυροβολεί.
Κάνει έναν κύκλο, δεν πέφτει.
Τη χτυπάει.
Μετά σπρώχνει το κεφάλι της Ναϊρόμπι απ' την τρύπα.
Μετά της βάζει εκεί τα χέρια και της τα δένει με σχοινιά.
Κι είναι δεμένη.
-Στοπ. -Στοπ.
Η στιγμή, όμως, που είναι οδυνηρό να ζεις στα άκρα...
-Πάμε! -...είναι τη στιγμή της αλήθειας.
Είμαστε έτοιμοι για γύρισμα.
Το γύρισμα.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2018 ΚΡΑΜΠΙ, ΤΑΪΛΑΝΔΗ
Θέλαμε τη σεκάνς στο ηλιοβασίλεμα,
κι απέμενε μία μέρα στην Ταϊλάνδη.
Θα γίνει χαμός, έτσι;
Πιο μεγάλος από ποτέ.
Είχαμε μια ευκαιρία να το κάνουμε σωστά.
Ησυχία, παρακαλώ. Απόλυτη συγκέντρωση.
Δεν έπρεπε να γίνει λάθος.
Έτοιμοι και... πάμε.
Αλλά δεν ξεκινήσαμε καλά.
-Πάμε πάλι. -Αυτό το κάναμε, έτσι;
Πρέπει να βιαστούμε. Μένουν 20 λεπτά ηλιοφάνειας.
-Δεύτερη προσπάθεια. -Πάμε.
Μα αυτήν τη φορά ακούγεται μια μηχανή.
Στοπ.
-Πάμε πάλι, το βαν. -Η μηχανή.
-Ο ήλιος δύει. -Πάμε, συγκεντρωθείτε.
Ο σκηνοθέτης τον κοιτάει συνέχεια,
πολύ αγχωμένος.
Εντάξει. Πάμε.
-Στοπ. -Το 'χουμε.
Τέλεια. Πάμε!
Μα θέλουμε το τελευταίο τράβελινγκ.
Οπότε, τρέχουμε με τον εξοπλισμό.
Δεν υπάρχει περιθώριο λάθους, ο ήλιος έδυσε.
Ελάτε, πάμε!
Ησυχία!
Πρέπει να πετύχει με την πρώτη.
Και... πάμε!
Κι όταν έχει σχεδόν σκοτεινιάσει...
-Στοπ! -...το 'χουμε.
Επιστρέψαμε, γαμώτο!
Επιστρέψαμε!
Απομένει να ελέγξουμε το αποτέλεσμα στο μόνιτορ...
Δείτε εδώ.
...και να ανακουφιστούμε.
Πάντα στα άκρα.
Μην το γράφεις αυτό.
Πάντα στα άκρα. Εκεί συμβαίνουν τα ενδιαφέροντα.
Είναι σαν να ρίχνεις τρίποντο στην εκπνοή του χρόνου...
και να μπαίνει καλάθι. Τρομερή αδρεναλίνη.
Γι' αυτές τις στιγμές δουλεύω.
Το γύρισμα στα άκρα έχει αποτέλεσμα
όταν τα πράγματα πάνε καλά, γιατί ενίοτε...
-πώς να το θέσω; -Γαμώτο.
Πάμε σε μία απ' τις πιο άτυχες μέρες.
ΜΑΡΤΙΟΣ 2018 ΣΤΟΥΝΤΙΟ PINEWOOD, ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Καλώς ήρθατε στα στούντιο Pinewood στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Είναι φοβερό.
Εδώ έχουν την καλύτερη δεξαμενή για υποβρύχια γυρίσματα.
Φοβερή μπανιέρα.
Τι μπορεί να πάει στραβά;
Τίποτα.
-Ήταν εντελώς τρελό. -Ήταν τρελό.
Ήταν καμπύλη μάθησης...
-Συνέβησαν όλα. -...γεμάτη λάθη.
Αλλά πέρασα υπέροχα.
Βήμα πρώτο: φέρνουμε όλο το σκηνικό απ' τη Μαδρίτη.
Και το βυθίζουμε στο νερό.
Έτσι.
Για να δείξεις ότι το χρηματοκιβώτιο πλημμυρίζει,
το βυθίζεις στο νερό.
Αντί να βάλουμε το νερό μέσα...
Επτάμισι χιλιάδες λίτρα το λεπτό.
...βυθίσαμε όλο το σκηνικό στην πισίνα.
Έτσι, το αποτέλεσμα, με μια κάμερα δεμένη μέσα,
ήταν ότι το νερό έμπαινε από κάτω
κι άρχισε ν' ανεβαίνει.
Επόμενη μέρα: καταστροφή.
Τελικά, οι ράβδοι ξεκόλλησαν κι άρχισαν να επιπλέουν.
Μαθαίνεις απ' αυτά.
Πρέπει να βιδώσουμε, και δουλεύουμε όλοι.
Όλοι, ακόμα κι ο διευθυντής φωτογραφίας.
Διεθνή σειρά δεν ήθελες;
Θα κάνουμε μια διεθνή σειρά.
Με τα όλα της. Διεθνή μέχρι τέλους.
Ορίστε, λοιπόν.
Στη φωτογραφία δεν είναι πολύ καλός,
αλλά είναι καλός στο να βιδώνει ράβδους.
Μα όταν τελειώσαμε, ανακαλύψαμε ότι...
Σκουριάζουν τα ράφια.
Δοκιμάζουμε διάφορα υγρά για να φύγει η σκουριά.
Χρησιμοποιούμε φωσφορικό οξύ,
αλλά, μετά τη χρήση,
εμφανίζονται λευκά σημάδια.
Οπότε, τώρα μαθαίνουμε πώς να τα βγάλουμε.
Θα βουτήξω στη λίμνη, να δω τι θα καταφέρω σήμερα.
Ιδέα μου είναι ή υπάρχει λίγη ένταση;
Αυτό ξαναπές το, γιατί αυτό που ακολουθεί είναι χειρότερο.
Οι ράβδοι συρρικνώθηκαν.
Φτιάξαμε τις ράβδους από αφρό για να είναι ελαφριές,
για να 'ναι εύκολο να μεταφερθούν.
Η πίεση του νερού...
τις έκανε έτσι.
Τι έγινε; Πίεση πάλι.
Δεν είχαν ξαναβρεθεί δυόμισι μέτρα κάτω απ' το νερό.
Θέλαμε να πεθάνουμε. Έμοιαζαν με σταφίδες πια.
Τις δουλεύαμε τόσους μήνες.
Συμβαίνουν αυτά.
Ήταν η μία καταστροφή μετά την άλλη.
Ήταν η πιο έντονη στιγμή,
με τη μεγαλύτερη πίεση και ευθύνη για όλους μας,
γιατί τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά.
Κάτω απ' το νερό, είχαμε προβλήματα.
Παρ' όλα αυτά...
Τρία, δύο, ένα.
-...κάναμε το γύρισμα. -Πάμε!
Η Άλμπα, ο Χόβικ κι ο Χάιμε παίρνουν τον χρυσό.
Οι σκηνοθέτες τούς δίνουν εντολές από πάνω,
μέσω μεγαφώνων.
Περιμένετε το "Πάμε" για να ξεκινήσετε. Εντάξει; Ευχαριστώ.
Ωστόσο...
Στην Ισπανία δεν το κατάλαβαν, "Όλα τέλεια".
Μα μετά τους λες "Δες εκεί. Κοίτα.
Η ράβδος είναι λυγισμένη". "Αμάν, έχεις δίκιο".
Οι ράβδοι έπρεπε να διορθωθούν ψηφιακά για κάθε λήψη.
Η μία μετά την άλλη.
Βάψαμε όλες τις ράβδους μία μία.
Διορθώσαμε πάνω από χίλιες ράβδους.
Ήταν πάρα πολλές λήψεις.
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν τέλειο, οπότε άξιζε τον κόπο.
Η ομάδα των ψηφιακών εφέ θα μας θυμάται.
Χάσαμε τον ύπνο μας.
Δεν ήταν καθόλου εύκολο, αλλά το υλικό ήταν εντυπωσιακό.
Αυτές οι εικόνες κάνουν τη διαφορά.
Είναι σαν περίληψη του πώς κάναμε την Τέλεια Ληστεία.
Απαιτούσε αφοσίωση. Θα μπορούσαν να μην το κάνουν,
να αλλάξουν το σενάριο. Οπότε, μπράβο τους.
Η Τέλεια Ληστεία κάνει δύσκολη τη ζωή των σεναριογράφων
και των σκηνοθετών, που κάνουν γυρίσματα στα άκρα.
Είναι πάντα όλα στα όρια.
Τώρα!
Είσαι διαρκώς τρομοκρατημένος.
Στοπ.
Κάθε πρωί που πάω για γύρισμα, νιώθω τρομοκρατημένος. Πάντα.
Κάθε πλάνο είναι σημαντικό για εμάς.
Για να το απολαύσει ο θεατής.
-Το' χουμε! -Το 'χουμε!
Τελειώσαμε. Μηδέν απώλειες.
Τώρα μας μάθατε λίγο καλύτερα.
Είσαι έτοιμος, κόσμε;
Αυτοί είμαστε.
Για να ιδρώσει λίγο.
Μια παράξενη συμμορία ληστών...
Τι είναι αυτό;
...που ζει τη μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής της
χάρη σ' εσάς.
Σας ευχαριστούμε.
Με σταματάνε στον δρόμο.
Στηρίζουν τη σειρά, στέλνουν υπέροχα πράγματα.
"Τόκιο, Η Τέλεια Ληστεία".
Με ευχαριστούν για τη χαρά που νιώθουν βλέποντας τη σειρά.
Είναι υπέροχο.
Έχουμε παίξει στα άκρα
όλα τα είδη που γνωρίζουμε.
Φαίνεται στη σειρά.
Είναι συγκινητικό να παίρνει ο κόσμος τη δουλειά σου...
και να την κάνει δική του.
Πολύ συγκινητικό.
Δείχνει ότι οι ιστορίες είναι ατελείωτες κι ο κόσμος θέλει να τις ακούσει.
Μου έχει προσφέρει πάρα πολλά.
Μου έδωσε μια άλλη ζωή, μια άλλη καριέρα.
Γι' αυτό είμαι ευγνώμων κυρίως.
Ήταν δώρο.
Τ' ορκίζομαι, ανατριχιάζω.
Ένα δώρο. Τα γυρίσματα μαζί τους είναι δώρο που σου δίνει ζωή.
Ήταν σαν δώρο.
Είναι δώρο.
Το παίρνω ως...
Είναι προνόμιο.
Θα το κρατάω για πάντα.
Ας ανάψουμε ένα να δούμε πόση θερμότητα αντέχουν.
Δεν προχωράει!
Είναι χαλασμένο.
Ο παππούς μου.
Πέθανε γυρίζοντας το The Pier.
Η καλύτερη αλλαγή στη σειρά.
-Αλλά πιστεύω... -"Θα πάω διακοπές".
Κριστίνα, Χεσούς, Ολάγια.
Ναι, φυσικά. Συγγνώμη, Τίτι.
Γράφεις;
Εσύ τι λες;
Βαλεντίνα!
Δες, είμαι στην παραλία!
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη