Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
O, God.
Andrea.
Hé, Adele. -Wat is er?
Wat bedoel je? Ik ben er. Kun je opendoen?
Maar het is zo vroeg. Waar ben je? -Voor de deur. Schiet op.
Waarom zijn we uit elkaar gegaan…
…als jij hier om vijf uur 's ochtends voor de deur staat?
Schiet op, doe open.
Waarom gebruik je niet de sleutels die je nog hebt?
'Ik neem migrantenkinderen onder mijn hoede. Het zijn mijn 480 kinderen.'
Goedemorgen Supermoeder.
VOOGDIJ JONGE MIGRANTEN MIJN 480 KINDEREN
Wat is dat? -Lees.
Oh, het interview.
Ik heb als gynaecoloog niet eens zoveel kinderen op de wereld gezet.
Maak je me daarvoor wakker?
Jij maakte me zeven jaar geleden rond dezelfde tijd wakker.
'Mijn vliezen zijn gebroken, we moeten naar het ziekenhuis.'
Tuurlijk, je bent hier zo vroeg om de verjaardag van je dochter te vieren.
Ik kom net uit de verloskamer. Een tweeling.
Dus ik dacht: ik verras Silvia.
Laat me binnen, wethouder. Of moet je ex-man…
…en vader van je kinderen zich nader verklaren?
Kom binnen.
Ik doe het licht aan.
Supermoeder.
Zo gaat iedereen je noemen, let maar op. 'Supermoeder.'
Ik ben maar een mentor.
Die naam is door journalisten bedacht. Onbelangrijk dus.
Au. -Wat is er? Pijn in je nek?
Wil je een massage? Ik ben goed met mijn handen.
Andrea, probeer je me te versieren?
Ik hoor dat de minister komt om het protocol te tekenen.
Goed, of niet?
Ik heb koffie nodig. Wil je ook? -Hier, verse croissants.
De minister is erg belangrijk. Ben je niet blij?
Ik zeg toch dat ik blij ben.
We proberen al twee jaar een deal voor ze te sluiten.
Geluksvogels, zij hebben jou in die twee jaar gezien.
Behalve wat opmerkingen…
…was er geen wet voor minderjarigen zonder begeleiding.
Laten we hopen dat die er nu komt.
Ik ben blij. Iedereen moet blij zijn.
Hoezo, ben jij niet blij? -Kijk niet zo. Ik ben blij.
We zijn het eerste land in Europa met een mentorsysteem voor die kinderen.
Begrijp je dat wel? Iedereen kan nu voor ze zorgen.
En dus heb ik minder jongeren om voor te zorgen.
En word ik hopelijk een beetje minder 'Supermoeder'…
…en een beetje meer 'normale moeder' voor onze kinderen.
Mama, is het al dag?
Nee schatje, het is nog nacht. Ga terug naar bed.
Hé, papa. -Hallo liefje.
Gefeliciteerd. -Wat fijn dat je er bent.
Kom, schatje. Het is nog nacht. Je moet nog wat langer slapen.
Als je wakker wordt begint het feest.
Hoppa.
Daar ga je.
Ik ben niet moe meer, papa. -Is Mr Slaap verdwenen?
Wat een boef. Ik ga hem meteen halen.
Heel goed, papa. Ga Mr Slaap maar halen.
Je kunt niemand vertrouwen. -Mam, heb je de taart besteld?
Natuurlijk. -Kersentaart?
Ja. -Kom je op mijn feestje?
Ik zal mijn best doen, beloofd. Ik kom zodra ik klaar ben met werken.
Dit is niet eerlijk, mam.
Je moet altijd werken. Zelfs op mijn verjaardag.
Je bent mijn allerliefste. Ik wil het liefst altijd bij je zijn.
Maar ik moet vandaag de stad een beetje mooier maken.
Wat ga je doen?
Ik wil vers zacht gras neerleggen
op de oversteekplaatsen.
Dan moet iedereen zijn schoenen uitdoen om over te steken…
…en voelen ze het heerlijk zachte gras onder hun voeten.
Vind je dat een goed idee? -Ja.
Mama, ik kan niet wachten om de kaarsjes uit te blazen.
Ik heb een fantastische wens.
Aan niemand vertellen, anders komt hij niet uit.
Slaap lekker, liefje.
Slaap.
Als je wakker wordt ben je zeven jaar. Geweldig.
Dus…
Hier.
Andrea, Silvia en Marco kunnen dit beter niet zien.
Ze moeten een keer horen wat je echt doet.
Maar Silvia is te klein om het te snappen.
Marco is een tiener en hij praat amper met me.
Wat is er, Caterina? -Het Aurora Centrum wordt gesloten.
Niet waar. -De politie is er, wat een ramp.
Verschrikkelijk. -Ik ben er al een uur.
Oké, ik trek wat aan en kom die kant op.
Hé, papa. -Hé, mijn jongen.
Wat doe jij hier zo vroeg? -Je zusje is jarig.
Het is vijf uur. -Maakten we je wakker?
Nee, ik moest naar de wc. -Ik moet gaan.
Waarheen? -Ze sluiten het centrum.
Kom je langs op het gemeentehuis?
Nee, dat was ik vergeten te zeggen. We maken de docu niet over jou.
Niet?
Nee, over de vader van een vriend die scooters repareert.
Op school boeit het niemand wat de wethouder sociale zaken doet.
Slaap lekker.
Ik wil op tijd terug zijn om de kinderen naar school te brengen.
Au…
Je wilt geen massage, maar doe deze tenminste om.
Ontbijt staat op tafel. -Perfect.
Oké? -Doei, succes vandaag.
PALERMO, 11 JUNI 2016
De tijdelijke vergunning is verlopen.
En de organisatie heeft geen toestemming gekregen voor een vaste aanstelling.
Pardon. En dan sluiten jullie het zomaar om vijf uur 's ochtends?
Er zijn hier 40 mensen meer dan is toegestaan.
Alle kinderen moeten voor vanavond overgeplaatst worden.
Voor vanavond? -Sorry, dat zijn de regels.
Natuurlijk. -Goedendag.
Alles goed, Adele? -Ja hoor. Ik heb een stijve nek.
Ik heb daar pillen voor op kantoor. -Dank je.
Wat kan ik doen? Ik begrijp er niks van.
Wat is dit voor herrie?
Ik begrijp het niet.
Hoe kan ik helpen als ik niet weet wat jullie willen?
We willen blijven.
Ik probeer het op te lossen. Meer kan ik niet doen.
Ik probeer… Hé. Luister naar me.
We willen in Palermo blijven. -Ja. We willen blijven.
Maar er is een probleem, kinderen.
Er komt vandaag een schip aan en alle centra zijn vol.
We kunnen niet weg.
Ik weet dat je niet weg wilt. -Nee, we kunnen niet weg.
We moeten samen de finale spelen.
Het is belangrijk. -Ja.
Wat voor finale?
Ze staan in de finale van het voetbaltoernooi in de stad.
We spelen de finale volgende week.
We moeten samen trainen. -Ik begrijp dat dit belangrijk is.
Maar ik heb een vraag.
Is die voetbalwedstrijd belangrijker dan een plek om te wonen?
Wat doe je? -Ik wil niet kalmeren.
Doe rustig.
Wat doe je? -Je begrijpt het niet.
Jij wilt altijd voor iedereen zorgen, maar je doet niks goed.
We hebben hiervoor getraind.
We hebben shirts gekocht. -Weet ik.
We gaan naar school. We werken.
En nu moeten we weg? -Nee.
Maar we gaan nergens heen. We blijven.
We gaan niet weg.
Ben je klaar?
Allereerst, waag het niet ooit nog zo tegen mij te praten.
Met de maatschappelijk werkers…
…proberen we er alles aan te doen om jullie in Palermo te laten blijven.
Voor vanavond.
Dus we hebben weinig tijd.
En in plaats van me te helpen, verdoen jullie mijn tijd.
Begrepen? -Ga maar.
Ga weg. -Kom mee naar de meiden, Adele.
Super, hoor.
Schande.
Ze kunnen de eigenaar van het centrum niet vinden.
Hij is niet in Italië.
Tuurlijk, lekker van het snelle geld aan het genieten?
Zodra hij terugkomt… -Als hij terugkomt.
Inderdaad. Dan wil ik met hem praten.
Ik wil hem vertellen in wat voor een zooi we door hem beland zijn.
Hallo allemaal. -Hallo.
Adele.
Gethru, hoe gaat het? -Goed. En met jou?
Goed, mijn nek doet een beetje zeer. Ik had een nachtmerrie.
Rania voelt zich niet lekker. -Oh nee? Waar is ze?
Ze ligt nog in bed, ze wil niet opstaan. -Breng me naar haar toe.
Ze is hier.
ZEG NEE TEGEN RACISME
Kleintje.
Hoe gaat het?
Niet zo goed.
Wanneer is ze uitgerekend?
Volgende week. -Gaat ze naar de controles?
Ja, elke dag.
Waar heb je pijn?
Ze is bang.
Dank je, lieverd.
Laten we haar voor de zekerheid naar het ziekenhuis sturen.
Ik bel de ambulance. -Ja.
In het ziekenhuis weten ze wel wat ze moeten doen.
Ja, goed idee.
Chiara gaat mee naar het ziekenhuis. Wees niet bang.
Jij moet mee. -Dat kan niet.
Wees niet bang.
Ik kom vanmiddag langs, beloofd.
Sorry. Toe maar.
Ik ga mee. -Ja Chiara, toe maar.
Doei. -Doei.
Kunt u voor haar tekenen? -Ja, ik ben haar mentor.
Caterina, we moeten iets doen.
Wie kunnen we om hulp vragen?
Kunnen we tenminste de jongens hier laten?
Ik weet het niet, 20 jongens is veel.
We hebben weinig tijd. -Ik weet dat ze met veel zijn.
Maar we hebben de hele dag. Dat moet genoeg zijn.
Ik moet haasten. Ik wil Silvia naar school brengen.
Ik zie je op het gemeentehuis. Kleed je je wel even om?
Moet ik me netjes aankleden voor een ontruiming?
Nee, maar je blouse zit binnenstebuiten.
Nee. Verdomme.
Niet te geloven.
Heel even. Mijn dochter is jarig. -Sorry, u kunt niet naar binnen.
Silvia. Silvia. -De eerste bel is al gegaan.
U kunt niet naar binnen, sorry. -Pardon.
Au. Silvia, liefje.
U mag niet naar binnen. -Gefeliciteerd, lieverd.
Jammer, je was bijna op tijd. -Bijna.
Ze lachte niet eens naar me. Niks.
Ze heeft de krant toch niet gezien? -Jawel.
Echt waar? Heb je het haar laten lezen?
Je had hem laten liggen.
Waarom pakte je hem niet af? -Ik was te laat.
Je foto stond erop. Haar broer las het voor.
Zie je nou? -Ik kon het toch niet verbieden?
Dat had het nog erger gemaakt.
Ze zei niet eens gedag. -Kom, we gaan koffiedrinken.
Daar heb ik geen tijd voor. -Adele.
Je maakt er maar tijd voor, ik moet met je praten.
Dank je.
Waarom begrijp je niet dat jij me juist moet helpen?
Help ik je niet? -Nee.
Je had het haar moeten uitleggen. -Ik heb het uitgelegd.
Maar ze snapt niet waarom ze je moeder noemen…
…en waarom jij ze je kinderen noemt.
Je weet hoe moeilijk Silvia het vindt dat je er nooit bent.
We hebben het besproken. -Er is niks veranderd.
Het is erger geworden. Je komt nog later thuis.
Dat is omdat er veel vluchtelingen aankomen.
Meer minderjarigen zonder begeleiding betekent meer werk voor mij.
Wat kan ik daaraan doen? Kan ik soms toveren?
Silvia is erg boos op je.
Ze zegt dat je niet thuiskomt omdat je ergens anders woont.
Dat je voor andere kinderen zorgt en niet voor haar.
Je geeft ze eten, wast ze, laat ze hun huiswerk doen.
Je legt ze in bed en leest ze voor.
En zij doet die dingen met de oppas of met je moeder.
Mentor zijn betekent niet alleen documenten ondertekenen.
Ik moet de kinderen zien. Uitvinden wat goed is voor hun toekomst.
Oké, dan leg je dat aan haar uit. Betrek je dochter erbij.
Wat als ze er zelf achter komt? -Als ik vertel over deze kinderen…
…moet ik ook uitleggen waar ze vandaan komen en waar ze voor gevlucht zijn.
Dus je sluit haar liever buiten? Ga je gang.
Ik wil haar beschermen.
Ik wil niet dat zo'n jong meisje nachtmerries krijgt en denkt...
…dat de wereld vol oorlog, ziekte, hongersnood, dood en verkrachting is.
Dat maken kinderen van haar leeftijd mee. Snap je dat?
Is het slecht als ik niet wil dat mijn dochter bang is?
Maar nu laat je haar geloven dat haar moeder de straten roze verft.
Het is haar verjaardag. Ga niet werken.
Verras haar, neem haar mee naar de zee. Breng wat tijd met haar door.
Dat is het mooiste cadeau dat je haar kunt geven.
Dan gaat ze je weer vertrouwen.
Weet je wat ze vandaag zei? 'Ik wil mama niet op mijn feestje.'
Zei ze dat? -Ja.
Ze zei: 'Ik wil geen mensen op mijn feestje die ik haat.'
Schiet op. Hierheen. Stop.
Een man die zich vastgreep aan de boeg van een boot is gered door de kustwacht.
Kom hier.
De boot vaart weer verder. -Kersentaart, zeg je?
Ja, graag. Kersentaart.
Met slagroom, chocola en crème. Dat vindt ze lekker.
Ik kan niet geloven dat ze al zeven is. Zo'n grote meid.
…zei de vertegenwoordiger van de gemeenteraad in Palermo…
…waar vandaag weer een boot in de haven wordt verwacht.
Ja, heel goed. Voorzichtig.
Massimo.
Ik had er een beeld van.
Maar om het zo in het echt te zien is fantastisch.
Het was jouw idee om ze neer te laten kijken.
Ik heb veel installaties gedaan, maar niemand heeft dit ooit bedacht.
Kom, ik wil je iets laten zien. Als we er recht onder staan…
Zie je het?
We zien precies hoe ze me aankeken toen ik de foto nam.
Dat klopt.
Dat heb je geweldig goed gedaan.
Deze foto is meer waard dan duizend woorden.
De volmacht. -Dank je.
Mag ik? -Ja Caterina, kom binnen.
Wat is er?
Ik heb me omgekleed. -Dat is het minste.
Je gaat geen rust krijgen. Iedereen praat over het artikel.
Niet jij ook al, Caterina.
Ze bellen van de radio, tv en krant.
Ze willen 'Supermoeder' spreken over het artikel.
Iedereen heeft het gelezen. -Mijn dochter helaas ook.
Silvia?
Ze was in shock.
Ze denkt dat ik echt 480 kinderen heb.
En dat ik de verhalen over mijn werk… -Ja, de roze straten, de regenboog…
Ze denkt dat ik smoesjes verzin om bij andere kinderen te kunnen zijn.
Geen zorgen, ze reageert instinctief.
Ze zegt dat ze me haat.
Dat ze zoiets kan zeggen… Je weet dat ik voor mijn kinderen leef.
Dat weet ik.
Maar jij weet dat ze dingen zegt die ze niet meent.
Ze zegt dat omdat ze van je houdt.
Mijn afspraken vandaag… -Nadat je het protocol tekent?
Ja, stel ze allemaal uit.
Ja. Ik moet met Silvia praten.
Het is te belangrijk.
Wacht even. Dit zijn de pillen waar ik het over had.
Het is een natuurlijk medicijn.
Met duivelskauw, ananas… -Oh ja, dat is waar.
Ik vertrouw je. Als het van jou komt moet het werken.
We beginnen.
Dit is het verzoek om een woonplek van het gezin Osvaldi.
Die heb ik al gesproken. -Ze zeggen dat je je belofte niet nakwam.
Je moet er meteen naartoe, want ze klinken pis…
Wat, Caterina? Zijn ze pissig?
Vastberaden. -Vastberaden, ja.
Ze willen zelfs een protest organiseren.
Perfect, die zie ik volgende week. -Prima.
Kimberly, het meisje uit Somalië.
Operatie aan de ruggengraat? -Ja.
Arm meisje.
En de vergadering voor de seniorenwoning met de maatschappelijk werkers.
Want de ouderen… -Oké, zet maar op de agenda…
Nee, bel ze.
Misschien hebben zij plek voor de Aurora Boys, het voetbalteam.
Ja, goed idee. -Ze lijken erg…
Hoe zei je dat?
Vastberaden. -Ja, erg pissig.
Nog één ding. Er kunnen 18 meisjes uit het centrum naar Ragusa.
Het moet nog bevestigd worden. -Goed.
Maar ze zijn niet blij dat ze uit Palermo weggaan.
Ik ook niet.
Maar tot de tijdelijke voogdij wordt toegezegd kunnen ze hier niet blijven.
Sorry.
Het is Carlo van het Montevergini Theater. -Ja, geef maar.
Hallo Adele? -Hallo.
Die gek Kalif zit met een meid bovenin het gebouw.
Wat? Is hij in gevaar?
Nee, maar hij wil met jou praten.
Kom alsjeblieft. We moeten repeteren.
Oké, ik kom zo gauw ik klaar ben.
Ik wacht op je. -Doei.
Er komen zeelieden van alle kanten.
Ze besturen boten, vaartuigen, grote schepen.
Ze komen zonder te kloppen Moeder Palermo binnen.
De Christenen in Palermo lijken te slapen.
Ze lijken te dromen.
Maar nee, ze zijn dood.
Adele, goed dat je er bent. -Oh, Carlo.
We liggen achter en moeten repeteren. En die twee moeten weg.
Ik heb de ouders van het meisje gebeld. -De ouders.
Hallo, ik ben Mauro Crivello. Wij zijn Vittoria's ouders.
Vittoria. Dat is onze Julia daarboven?
Kalif is een heethoofd, dat weet je.
Hij houdt zich niet aan de regels. -Hij doet wat hij wil, ik weet het.
Mag ik even met ze praten? -Ga je gang.
Sorry voor de onderbreking. Jongens, vertel eens wat er is gebeurd.
We willen trouwen.
Is dat zo? -Ja.
Wil je iets voor me doen?
Kunnen jullie naar beneden komen? Ik kan niet opkijken door mijn zere nek.
Nee, we blijven hier.
We willen eerst dat Vittoria's ouders het huwelijk goedkeuren.
Ja, we komen niet naar beneden zonder jullie toestemming.
En dat is mijn idee, niet van Kalif. Ik ben verantwoordelijk.
Ze zeggen dat ze anders weglopen. We kunnen ze niet stoppen.
Wat overdreven. Alsof we teruggaan in de tijd.
Ja. -Kalif heeft nog geen paspoort.
En hij is bang dat hij niet in Italië mag blijven als hij 18 wordt.
Als Kalif weg moet, ga ik mee.
Hoor je dat? Wat moeten we doen?
Jongens, ik kan jullie geen toestemming geven.
Waarom niet? -Godzijdank.
Wij wilden geen nee zeggen.
Maar er is goed nieuws. Mr en Mrs Crivello…
…willen jullie Kalif's mentor worden?
Hoe kan dat? -Heel binnenkort is het mogelijk…
…om vrijwillig mentor te worden.
Dan woont Kalif bij jullie en zorgen jullie voor hem.
En als jullie hem in het gezin willen verwelkomen…
…kunnen we de voogdijprocedure beginnen.
Nou?
Klinkt dat als een goed compromis?
Wij vinden het goed. Het belangrijkste is dat we samen zijn.
Wat vind jij, pap?
Wat kan ik zeggen?
Oké, oké. -Goed zo, papa.
Als het rozen zijn, zullen ze bloeien.
Goedemorgen Edelachtbare. -Goedemorgen.
Ik heb dit voor u meegenomen.
Wil je vieren dat het protocol vandaag getekend wordt?
Heel graag, dan heb ik weer tijd voor mijn kinderen.
Laten we hopen dat er in Palermo echt vrijwilligers zijn.
Ze bestaan nu alleen in onze gedachten. -Ik ben optimistisch.
We zullen zien hoe onze geliefde stad reageert.
Ik weet zeker dat hier en in heel Italië veel deelnemers zullen zijn.
Oké. -Proef.
Mijn dochter is vandaag jarig.
Dank je, maar ik probeer geen zoetigheid te eten.
Dus, ik heb 64 kinderen die ik ergens kwijt moet vanaf vanavond.
Ja. -Want het Aurora Centrum is gesloten.
En nu willen ze ze over Sicilië verspreiden.
Ik weet het. -Er is geen plek in Palermo.
En de vrije plekken gaan naar de minderjarigen op de volgende boot.
Dat klopt.
En wat kan ik voor je doen?
We moeten een manier vinden om ze hier te houden.
Ja, natuurlijk. -Ja.
Veel kinderen zijn al aan het werk,
ze zitten op taalles, theater, voetbal.
En dat houdt op als ze verhuizen.
Ik bedoel, Palermo investeert in ze en wil dan van ze af?
Mrs Cucci. -Ja, ik weet wat u gaat zeggen.
Maar u moet begrijpen dat ik ze allemaal persoonlijk ken.
Ik ken hun verhaal, hun problemen. Hoe kan ik tegen ze zeggen...
...'Je moet weg en krijgt een andere wethouder. Doei.'
Luister, Supermoeder, je neemt dit te persoonlijk.
In een noodgeval als dit moeten we ons aanpassen.
Laat ze verhuizen. Er komen morgen weer nieuwe.
Druk niet door.
Weet je wat ik denk? -Nee, wat?
Tijdelijke voogdij.
Ik weet het, je gaat zeggen dat dit voor vanavond niet kan.
Wat ga je doen? Kraampjes neerzetten en voorbijgangers voogdij geven?
Kom op. Zonder een mentorenlijst weten we niet wie we kunnen vragen.
Sorry.
Laten we het protocol snel tekenen.
Welke is denk je…
…het allerzoetst?
Deze.
Jongens, waar gaan jullie heen? -Naar Mrs Cucci.
Hebben jullie een afspraak? -Ja, dit is haar zoon.
De zoon van Supermoeder.
Welke van de 480?
Kom op, hij is niet goed wijs.
Het is hier veel cooler dan in de garage van mijn vader.
Kom op. We doen het interview en dan zijn we vrij. Snel.
Mag ik? -Ja, Adele. Kom binnen.
Goedemorgen burgemeester. -Goedemorgen.
Het is tien uur en het lijkt of ik al twee dagen wakker ben.
Het centrum is om vijf uur ontruimd. -Ik heb het gehoord.
We proberen de kinderen te plaatsen.
Maar ik ben bang dat ze uit Palermo weg moeten.
Ik heb exemplaren voor alle raadsleden, ik wil dat ze dit lezen.
Het is een mooi interview. Zo veranderen we het beeld van Palermo.
Dat proberen we tenminste.
Weet je wie hier vroeger heeft gezeten, voor mij?
Dat weet iedereen. -Ga zitten.
Als je over Palermo praat, moet je de Maffia noemen.
Er is helaas een probleem.
Ah, natuurlijk.
De prefect belde, de minister komt niet.
Wat?
Zijn plannen waren gewijzigd.
Een noodgeval, begrijp je?
Maar we gaan toch wel tekenen?
Volgens de prefect wil de minister graag aanwezig zijn.
En dat wil ik eigenlijk ook. En jij moet dat ook willen.
Ja, ik wil dat heel graag. Maar hij is volgens mij niet onmisbaar.
We kunnen de ondertekening niet uitstellen.
Ik weet het, ik wilde het vandaag doen.
Ja, maar het is geen kwestie van vandaag of morgen.
Er komen elke dag meer minderjarigen zonder begeleiding bij.
Weet je nog hoe het idee voor een mentorenlijst ontstond?
Natuurlijk, je kwam hier binnen en zei: 'Burgemeester, ik heb hulp nodig.'
En weet je waarom ik zei: 'Burgemeester, ik heb hulp nodig'?
Omdat je voor 500 kinderen zorgt.
Als we de mentorenlijst nu uitstellen…
…ben ik nog steeds alleen.
Dan werk ik op zaterdag, op zondag, 's avonds.
Mijn kinderen zien me niet meer.
Dat is niet goed voor hen, en niet goed voor mij.
Ik begrijp het.
Mijn kleine meid is zo kwaad op me dat ze me niet op haar verjaardag wil hebben.
Het spijt me, Adele.
Maar wie vertelt dat aan de prefect?
Dit zijn de wapens van Giuseppe Garibaldi.
Dit zijn de wapens die Napoleon Bonaparte aan admiraal Gravina gaf. Mooi hè?
Je bent er.
Ze zochten je op kantoor. Ik heb ze wat dingen laten zien.
Mooi zo. -Ik laat jullie alleen.
De eerste 18 meisjes kunnen naar Ragusa.
Over de anderen heb ik geen nieuws. -Oké, we wachten af.
Tot zo. Dag. -Tot zo.
Ging je niet naar de garage? -Helaas niet.
Van de leraar moesten we naar jou, maar ik vind het best.
We interviewen je en gaan weer. Maak je niet druk.
Aan de slag dan maar.
Hoi, Blessin. -Hoi.
Hoi.
Kom, Sonia. -Ik kom.
Is daar wel een tuin om ze te planten?
Het maakt niet uit, ik plant ze gewoon ergens.
Jullie hebben geluk.
De gemeenteraad is bezig. -Dat is boffen.
Wat is de gemeenteraad?
Dat is het bestuur van de stad.
De raadsleden, wethouders en burgemeester maken samen beslissingen.
Bent u wethouder Sociale Zaken?
Dat klopt. -Wat betekent dat?
Ze speelt overal moeder, behalve bij ons thuis.
Het spijt me. Je had dat artikel niet mogen lezen.
En je zus had het vooral niet mogen lezen.
Iedereen heeft het gelezen, mam. -Daarom stuurde de leraar ons hierheen.
Het spijt me dat jullie moesten komen.
Maar jullie zijn er, niks aan te doen. Kom, ik ben al te laat.
DE BURGEMEESTER MOET WEG
De burgemeester moet weg.
Allemaal boeven.
TE VEEL HUIZEN ZONDER MENSEN TE VEEL MENSEN ZONDER HUIS
Collega's, voor we aan de agenda beginnen…
…wil ik jullie laten weten…
…dat het protocol waar we zo lang aan hebben gewerkt…
…eindelijk klaar is.
We weten allemaal dat Italië, en bovenal Palermo…
…een ontzettend groot probleem heeft.
Dus moesten we de koppen bij elkaar steken…
…en met de weinige beschikbare middelen iets groots maken.
Dit protocol is een zekere stap…
…naar gastvrijheid en meer respect voor mensenrechten.
We willen met u praten.
Met de burgemeester.
WIJ WILLEN EEN HUIS, SUPERMOEDER
En met de inspecteur van gastvrijheid.
Zeg eens, wat is er?
Bravo. Fantastisch.
Niet super, fantastisch.
En wat moeten inwoners van Palermo zonder huis?
We weten dat er een woningtekort is.
En we doen er alles aan om dat op te lossen.
We hebben alles geprobeerd. Wethouder.
Supermoeder.
We staan op de lijsten.
Op de lijsten.
WIJ VECHTEN VOOR EEN HUIS
Punten.
En er gebeurt niks.
NEPVLUCHTELINGEN ECHTE WINST
Helemaal niks.
Nee, burgemeester, de mensen die hier protesteren…
…heb ik de afgelopen maanden vaak ontmoet.
En we werken al aan een langetermijnoplossing.
Wat?
Maar wat kunnen we doen? -Wat is dat voor vraag?
Begeleid deze man naar buiten. En haal dat spandoek weg.
Hup, schiet op.
Het één sluit het ander niet uit. Dat weet u heel goed.
Immigranten hebben recht op gastvrijheid en u heeft recht op een huis.
Ja, maar ik ben inwoner van Palermo, dus ik heb meer rechten.
Je doet niks voor ons.
Laat los. -Kom op.
Waarom gooi je de grenzen niet open om iedereen binnen te laten?
Je maakt er een potje van.
Burgemeester. -Wat is er?
Ze bellen. Ga ik naar de haven of neem ik ontslag?
Ontslag? Je gaat. En ik ga mee.
Ga verder, voorzitter. -Marco, kom. We gaan.
Laat wethouder Giannutri spreken.
Adele, wacht. -Nee jongens, ik moet naar de haven.
Ga terug naar school. We doen 't interview later.
We willen mee. We interviewen je in de auto.
Nee, je snapt het niet. Er komt een schip binnen. Dat is niks voor kinderen.
Sorry, maar u werkt toch met kinderen?
Mogen we wat vragen stellen? -Ja.
Oké. Waarom werd u wethouder?
Ik werkte al in de sociale sector, bij een organisatie...
… die met kinderen en jongeren werkt, vooral uit de buitenwijken.
Wat doet u op uw werk?
Ik krijg te maken met immigratie, gezinnen, oude mensen…
…en kinderen. Italiaanse en buitenlandse.
Wat is u het meest bijgebleven?
Wat me bij elk schip bijblijft zijn de gezichtsuitdrukkingen.
De verloren ogen blijven me bij.
Ze dragen allemaal herinneringen mee van mensen die ze verloren zijn…
…die het niet hebben gehaald en dood zijn.
De zee is slechts de laatste etappe van een maandenlange reis…
…met veel moeilijkheden.
En vaak eindigt die reis in de zee.
Sommigen hebben geluk en worden gered.
Er waren kinderen.
Velen redden het helaas niet.
En belanden op de bodem van de zee.
Hier is het. -Maar we hebben nog meer vragen.
Die doen we naderhand.
Kom mee, we gaan naar het café.
Alsjeblieft.
Goedemorgen allemaal. -Goedemorgen.
Hé, hoe gaat het? -Prima, wat is er?
Mag ik tien koffie, alsjeblieft? -Tien koffie? Shit.
Moet je een maand wakker blijven?
Doorlopen. Doorlopen.
Ik heb koffie, wil je er een? -Dank je, dat is erg vriendelijk.
Jij niet? -Nee, dank je.
Geen suiker? Jij dan? -Dank je.
Hé jongens. -Hoi.
Doorlopen. Doorlopen.
Jongens, wacht hier op me.
Jullie kunnen hier filmen. Maar hou je gedeisd en blijf respectvol.
Het is onbeleefd om de camera op iemands gezicht te richten.
Onthoud waar ze vandaan komen.
En blijf hier staan.
Dit is de enige veilige plek. Jullie mogen hier niet weg, begrepen?
Niet vergeten.
Kom op, kom op.
Doorlopen.
Eén voor één.
Kijk daar, hij valt flauw.
Een brancard. Nu meteen.
Eén, twee, drie.
Niet dichterbij komen.
Aan de kant, graag.
Terug. -Duwen, duwen.
Voorzichtig. -Voorzichtig, aan de kant.
Kom op.
Kom op, aan de kant.
Het is in orde.
Wat is er gebeurd? -Ik weet het niet, hij viel flauw.
Hij houdt mijn hand vast. -We halen hem los.
Als hij je hand vast kan houden is het vast niet zo erg.
Wij zorgen voor hem, dank je. -Dank je, goedendag.
Check zijn vitale functies.
KUSTWACHT
Goedemorgen allemaal.
Hallo. -Hallo.
Wat een mooie bal.
Dit is een voetballer.
Hoe heet jij? Je naam?
Cuki. -Cuki?
Wat mooi. -Adele?
Chiara. -Hoi.
Wat is er? -Er zijn ongeveer 52 jongeren.
Allemaal in Palermo? -Ja, ze zijn al geplaatst.
Dus ze blijven bij jou. -Perfect. Tot zo.
Adele? -Ja.
Mijn zus. Mijn zus.
Ik ben voor mijn zus naar Italië gekomen. -Ja.
Ik maak me zorgen. Ik moet haar vinden. Ik moest naar Adele vragen.
En naar Palermo komen. -Wacht even.
Hoe oud ben je? -Ik ben 17.
Heb je papieren?
Nee, wacht.
Salim, kun je me helpen met vertalen? Dank je.
Hij is alles kwijtgeraakt op zee. En…
…zij is alles wat ik heb, mijn kleine zusje Rania.
Oh ja, ik herkende haar niet.
Ik ken haar, ik zorg voor haar.
Oké.
Adele, sorry. De burgemeester, politiechef en bisschop zijn er.
Ik moet haasten, ik moet erheen. Sorry, ik zie je later. Later. Oké?
Ik wil ook filmen. -Wacht.
Shit. -Jij hebt vanochtend gefilmd. Nu ben ik.
Oké, hier.
Goedemorgen, goedemorgen. -Hallo.
Vanaf hier horen we niks.
Van je moeder moeten we hier blijven. -Mijn moeder is de politie niet.
Meneer de burgemeester. -Goedemorgen.
Prefect. -Marinier.
Excellentie.
Waarom meert de boot niet aan?
Burgemeester, we hebben orders om nog een redding uit te voeren.
Om sneller te zijn, meren we niet aan…
…en brengen we de vluchtelingen op de patrouilleboot.
Heel goed, we gaan.
Kom, we gaan.
Goedemorgen burgemeester. -Hé Adele.
Goedemorgen, prefect. -Hallo.
De prefect vertelde net over de minister. Leg jij het uit?
Ja, de burgemeester vertelde hoe belangrijk vandaag is, maar…
Ik begrijp het. U wilt het tekenen uitstellen?
Is dat het? -Nee.
De minister vindt de ceremonie heel belangrijk.
Hij wil met zijn aanwezigheid laten zien dat hij het initiatief ondersteunt.
Dat vind jij toch ook belangrijk? -Jazeker.
Wij mogen beslissen of we het uitstellen.
En ik denk dat het beter is, Adele.
Als we vandaag tekenen, hebben deze kinderen morgen een mentor…
…die ze toelaat in hun huis en ze helpt.
Ze kunnen beginnen met de integratie.
Ze zijn niet langer nummer 600 op mijn lijst.
Want er zijn 52 jongeren.
Maar morgen komen er meer, en overmorgen nog meer.
We hebben geen tijd te verliezen.
Luister, het is al erg dat de minister er niet is.
En de media weet het al. Dat gaat toch opvallen?
Sorry.
Wacht, jongen.
Stop, dat is gevaarlijk. Stop.
Mama.
Mama, pak aan.
Kom mee.
Heel goed, geef me je hand.
Eén, twee…
Geef me je hand.
KUSTWACHT GC A14
Is alles goed? -Ja.
Burgemeester.
Kom je ook zwemmen? -Een ander keertje.
Wat denkt u, prefect? Zou de minister het water in springen?
Vast niet.
Oké, laten we het maar doen, als die ondertekening zo belangrijk is.
Laten we het gewoon doen.
Dus…
…u kunt zien dat Palermo weer gastvrij geworden is.
Het protocol dat we vandaag tekenen…
…gaat over het lot van onbegeleide minderjarigen.
Ik zeg u meteen dat de minister er niet bij kan zijn…
…maar de nood is hoog, dus we moeten wel doorzetten.
Je was erg dapper, weet je dat? -Jij was stom.
Je kunt niet zonder reddingsvest in zee duiken om iemand te redden.
Weet ik.
Zo ben ik, ik duik overal in zonder na te denken.
Waarom doe je dit? -Wat?
Sorry.
Dit is alles wat we hebben, sorry.
Dat is perfect. Dank je. -Graag gedaan.
Dit is voor jou.
Dit is voor mij.
Zullen we ons omkleden? -Waar?
Hier, waar anders?
Schaam je je? Tot gisteren deed ik je in bad.
Wacht.
Ik zal niet kijken.
Er waren duizend agenten op die pier. Je had het gewoon kunnen vragen.
Ja.
Maar ik deed het instinctief.
Ik…
Als een kind in de problemen zit…
Want elk kind dat je ziet is jouw kind, of niet?
Dit Supermoeder-ding is belachelijk.
Maar je bent nu groot. Zie je niet dat het maar woorden zijn?
De media hebben het verzonnen.
Als wethouder ben ik de mentor van veel jongeren.
Die kinderen hebben niemand.
Maar het is maar een administratieve rol. -Wat heb je het over?
Je bent in dat smerige water gedoken voor een kind dat je niet eens kent.
Dat doen wethouders niet.
Eigenlijk…
…doe ik dat niet omdat ik wethouder ben.
Ik doe het omdat ik vind dat het zo hoort.
Iedereen zou dat moeten doen. Als iemand in de problemen zit, help je.
Ik weet dat het niet leuk was om vanochtend dat artikel te lezen.
Mij kan het niet schelen. Maar Silvia beeldde zich van alles in.
Ze huilde en schreeuwde. Ze was boos.
Maar papa kon haar goed kalmeren.
Gelukkig is jullie vader heel bijzonder.
Niet zoals jullie moeder.
Maar ik zal met Silvia praten. -Dat is nodig.
Begrijp je dat ik dit werk op deze manier doe…
…omdat ik jullie trots wil maken?
Hé Marco. -Waarom sprong je niet ook?
Dan kon ik toch niet filmen? Het was geweldig.
Ja? -Alle journalisten praten over jullie.
Echt?
Ik begrijp dat die handtekening met de burgemeester belangrijk is.
Ja, heel belangrijk.
Dan moeten we er snel heen.
Maar jullie gaan nu naar school.
Tot vanmiddag.
Als we naar school gaan, kunnen we de video maken.
Oké. -Kom.
Gaat het?
Ga daar zitten.
Ik ben er.
Alles goed? En met je zoon?
Het gaat goed. Hoe gaat het met Cuki?
Hij is in orde, hij is bij de artsen.
Hij was bang, maar de sociaal werkers zijn bij hem.
Godzijdank. -Nee, wacht.
Salibu, mag ik die bal?
Dank je.
Dit is zijn bal, wil je die aan hem geven?
Hij heeft hem meegenomen uit Senegal. Hij wil voetballer worden.
Oké, dan moedigen we dat aan.
Salim, sorry.
Goedemorgen.
Bonjour. Salam-aleikum.
Ik ben Adele.
Samen met deze mensen gaan we voor jullie zorgen.
Jullie moeten even wachten.
Dan nemen we jullie mee naar een plek om te eten, je te wassen en om te kleden.
Ik zal al jullie zaken regelen.
Dus jullie moeten me vertrouwen.
Welkom in onze mooie stad.
Je hebt je naam niet gezegd. Je naam.
Falah. -Falah.
Rania ligt in het ziekenhuis. Je kunt haar bezoeken.
Oké, dank je. -Kom, we gaan haar verrassen.
Ze ligt op de vierde verdieping. -Oké.
Kan ik nog bloemen halen?
Kan dat? -Ja.
Hallo.
Laten we hopen dat Rania dit bezoek op prijs stelt.
Dat meisje is een mysterie.
Ze is hier al vier maanden, en ze kan maar niet integreren.
Ze is zelfs een dag bij me thuis geweest, met mijn kinderen…
…in de hoop dat ze zou ontdooien, maar helaas.
Dat is tien euro.
Heb je nog nieuws?
Over de herplaatsing van de kinderen uit het centrum?
Veertien meiden kunnen terecht bij de Ursuline nonnen.
Hier in de stad? -Ja.
En de jongens? Kunnen die in Palermo blijven?
Ik weet het niet. Reggio Calabria is op dit moment de enige oplossing.
Reggio Calabria?
Chiara, dan zijn ze nog verder van hier.
Ja, de jongens van het team doen moeilijk.
Ze willen niet eten, praten of iets doen.
Tonijn en tomaat?
Tomaat mozzarella?
Een pasteitje met vlees?
Een boterpasteitje?
Hier, pak aan.
Ik begrijp het niet. Wat is dit, jongens? Een hongerstaking?
Kom, eet. Neem iets.
Neem een pasteitje.
Doodse stilte.
Jongens, begrijpen jullie dat we aan jullie kant staan?
Het is niet dat je nooit meer kunt voetballen.
Je kunt voetballen, maar in een ander team.
Wacht hier. Ik ga eerst bij haar kijken.
Adele. -Hé.
Zie je? Ik zei toch dat ik zou komen.
Ik heb een verrassing.
Iemand is van heel ver gekomen om je te zien.
Wacht.
Kom.
Wat gebeurt hier? Rania?
Wil je je broer niet zien?
Wat is er? Is er iets gebeurd met je familie?
Ze doet niet open.
Roep een verpleger. Roep iemand.
Wat heb je tegen haar gezegd?
Wat heb je gezegd? Wie ben jij? -Weet ik niet.
Weet ik niet. -Hij is er.
Ze heeft zichzelf opgesloten. Kun je helpen?
Geen zorgen, hij is al weg.
Rania, doe open.
Doe nu open.
Rania, wat doe je? Ben je gek? Kom naar beneden.
Hé.
Waar ga je heen?
Hé.
Voorzichtig.
En, weten we wie het was? -Kijk, hij gooide ze naar me.
Als je wilt dat we je helpen, moet je het ons vertellen.
Wie is Falah? Waarom ben je bang voor hem?
Waarom wilde je zoiets ergs doen?
Falah is haar echtgenoot.
Haar echtgenoot?
Ze is met hem getrouwd toen ze 12 was.
Haar vader heeft haar verkocht.
Hij had al twee vrouwen en behandelde haar als een slaaf.
Hij is hier om haar mee te nemen, hij denkt dat alles van hem is.
Maar zij is niet van hem. -Rania, je bent niet van hem.
Ik beloof dat je Falah nooit meer ziet. We schoppen hem eruit.
Ik kom snel weer langs.
Chiara, de leraren moeten de wacht houden.
Ze moeten haar in de gaten houden. -Ja.
Ze mag nooit alleen zijn.
Kom op, aan de kant.
Oh God, dat scheelde weinig.
Verdomme.
Hé Adele. -Oh, hoi.
Andrea heeft tien minuten geleden Silvia al opgehaald.
Ja, ik ben te laat. -Ik zie je op Silvia's feestje.
Ja, misschien ben ik op tijd voor als ze de kaarsjes uitblaast.
Dan praten we over het fruit.
Het is van levensbelang. -Wil je het over fruit hebben?
Waarom kunnen we niet kiezen welk fruit onze kinderen op school eten?
Is het fruit wel biologisch? -Je hebt gelijk, natuurlijk.
Excuseer me.
We hebben het er nog over, ik vind het heel interessant.
Dag. -Dag. Hallo?
Mevr Adele, sorry, maar ik moet naar mijn dochter.
Wat? En de taart? -Die heb ik mooi ingepakt.
Je weet niet hoe belangrijk deze taart vandaag is.
Vraag naar Gianni.
Perfect. Maak je een bon voor me? Heel erg bedankt.
Toe maar, duwen.
Hé. -Hoi.
Dit is heel serieus.
Silvia en haar vriendinnen willen een disco.
En je zoon speelt dj.
DJ Dynamiet. -Echt?
Laat mama de video van jullie duik zien.
Sinds hij thuis is praat hij erover.
Over deze fantastische dag en jullie duik in de zee.
Echt waar? -Ik ben zo trots op jullie. Kom hier.
Nee, hebben ze het gefilmd? -Kijk. We zijn zelfs beroemd.
We hebben al veel views en het blijft omhooggaan.
Internetsterren. -We gaan viraal.
Viraal? -Kijk.
Jeetje, kijk.
Ben je gek? Ben je zo in zee gesprongen?
Oh, schatje. Zo sportief van je.
Papa, oma en ik hebben er 20 opgeblazen, nu hangen we ze op.
Heel goed, liefje.
Schatje, wat ben je mooi.
Zie je dit?
Mama heeft de taart voor je meegenomen.
Kijk hier.
Liefje?
Ze is heel boos. -Dat zie ik.
Misschien moet je met haar praten.
Kun jij deze in de koelkast zetten, mam?
Dit is het moment. -Ja, ik ga al.
Het is tijd dat ze de echte wereld leert kennen.
Liefje?
Ben je boos op me? -Ja.
Over dat artikel in de krant?
Waarom vertel je me sprookjes? Denk je dat ik klein en stom ben?
Ik ben helemaal niet stom.
Maak je een grapje?
Dat weet ik toch?
Liefje.
Ik ben stom geweest.
Ik wilde dat je alleen aan mooie dingen dacht.
Ik hou niet meer van sprookjes. Regenbogen en eenhoorns zijn dom.
Maar weet je wat echt een sprookje is? Dat verhaal in de krant.
Op die manier vertellen ze wat ik doe.
Maar die kinderen zijn niet van mij. Ik zorg alleen voor ze.
Waarom staat dat dan niet in de krant? -Je hebt gelijk, dat is verkeerd.
Ik geloof je niet.
Het spijt me, Silvia.
Luister goed naar me. Stel je eens een hele lange reis voor.
Helemaal alleen.
Daarna kom je aan in een land waar je niemand kent.
Je spreekt de taal niet.
Zou jij niet geholpen willen worden door iemand als ik?
Iemand die voor je zorgt als je verdrietig bent.
En de dokter belt als je ziek bent.
Die je op een school inschrijft en met de leraren praat.
Zou het niet minder eng zijn als je zo iemand had?
Waarom zou ik alleen op zo'n plek zijn? Wil je me daarheen sturen?
Nee, liefje. Wat zeg je nu?
Jij hoeft niet te vluchten.
Moeten ze vluchten? -Ja.
Waarom vluchten ze?
Ze vluchten…
…omdat in hun eigen land mensen niet om elkaar geven.
Er zijn oorlogen, bommen.
Of er is niks te eten. En de kinderen zijn ziek.
Dus vluchten ze, om een plek te vinden…
…waar ze in vrede kunnen leven.
En dat is heel moeilijk.
Het is een lange reis.
Door de woestijn en over de zee.
Waarom zijn de kinderen alleen?
Hun moeders en vaders…
…redden het soms niet.
Gaan ze dood?
Genoeg. Genoeg. Waarom vertel je dit? Wil je dat ik moet huilen?
Ik probeer alleen… -Ik wil niet dat je het uitlegt.
En ik wil niet met je praten. -Wacht, luister even.
Liefje… -Ik wil je dat je weggaat.
Je bent slecht.
Sprookjes zijn niet goed. En de waarheid ook niet.
Weet je wat ze zei, mam?
Ik ben slecht en maak haar aan het huilen. -Je weet dat ze dat niet meent.
Waarom trek je dit niet aan in plaats van een broek?
Dit past bij een ceremonie. Je hebt hem van mij.
Weet je wat ik denk?
Ik heb haar verjaardag verpest. En misschien zelfs haar leven.
Niet overdrijven.
Het is voor Silvia heftig om in één dag van roze straten naar oorlog te gaan.
Er bestaat geen medicijn om dit te kunnen verdragen.
Je moet haar leren in deze wereld te leven.
Maar ik weet niet hoe. -Dat weet niemand.
Nee, dit is niet de goede taart.
Hoor je haar?
GEFELICITEERD SILVIA
Die taart wil ik niet. -Liefje.
Wat is er? -Kijk.
Het is een aardbeientaart. -Gelukkig wilde ze het zien.
Maar ik heb echt kersen besteld.
Nee, je hebt het expres gedaan. Je weet dat ik allergisch ben.
Liefje, waarom zou ik dat doen?
Ik geloof er niks van.
Genoeg. -Wat zeg je nu? Meen je dat?
Mijn hemel.
Wat kijk je? -Wat? Kom op.
Hij staart naar me en doet niks. Hij staart gewoon.
Ik bel de taartenwinkel. -Ja, bel ze.
Wat moet ik zeggen? -'Wat moet ik zeggen?'
Ik doe het wel, dat gaat sneller. Dank je.
Mag ik met de eigenaar spreken? -Ze is nog niet terug.
Oh.
Jij bent toch Gianni? -Dat klopt.
Ik heb een uur geleden een taart gehaald.
Dat weet ik nog. -Het is een aardbeientaart…
…en ik heb kersen besteld.
Mijn dochter is allergisch voor aardbeien. -Oh, sorry.
Dus ik moet een andere taart bestellen, kersen.
Dat is goed. -Alsjeblieft.
Zoals ik vanochtend zei, kersen.
Dat is goed. -Dank je.
Dank je. -Dag.
Oh god. Zie je wel? Het is geregeld.
Je zei dat je de taart gisteren had besteld.
Maar je hebt het vanochtend gedaan. Was je het vergeten?
Kom op, wat maakt dat uit?
Je krijgt nu toch de taart die je wil?
Je bent een leugenaar.
Ze is niet makkelijk.
Mam, je ziet er goed uit in die jurk. Als een wethouder.
Moest je dat zeggen van oma?
Nee, hij heeft gelijk. Het staat je goed.
Jij ook al?
Sorry, je hebt gelijk. Ik heb gelogen.
Ik heb de taart vanochtend besteld, niet gisteren.
Maar ik ben gisteren gegaan en de winkel was dicht. Echt waar.
Ga weg. Ik wil niet meer naar je luisteren, oké?
Wat maakt het uit? Je kersentaart is er snel.
Denk aan je feestje.
Snap je niet dat ik geen feestje meer wil?
Silvia, nu ophouden.
Silvia, alsjeblieft.
Ik wil niet meer bij jou zijn, ik wil bij papa wonen.
Oh, Massimo. Waar zijn de mensen die de foto's kwamen ophangen?
Wat is er gebeurd? Ik dacht dat alles nu geïnstalleerd zou zijn.
De ceremonie begint bijna.
Ze zijn weg. Zie je dat niet? Allemaal weg.
Adele, zie je dit? Ik wilde je net bellen.
De gemeente heeft ze niet betaald. Dat wilden ze vandaag doen, maar…
Verdomme. Moet alles vandaag misgaan?
Het spijt me. -Wat kan ik zeggen?
Ik neem ze mee naar huis. -Nee.
Vergeet het.
Ik geef om dit project. We moeten deze expositie doen.
Wat kunnen we doen? Ze ophangen met punaises?
Ik weet het niet, maar laat alles staan. We vinden een oplossing.
Adele, het spijt me, maar we hebben een veel groter probleem.
Het gaat over het voetbalteam uit het Aurora Centrum.
Nou? -Ze waren weggelopen, verdwenen.
Wat? -Ja.
En toen werden we gebeld dat ze zijn gevonden. Raad eens waar ze zijn?
Hoe zijn ze binnengekomen?
Eindelijk ben je er. -Wat is er gebeurd?
Als mensen dit horen, komen we allemaal in de problemen.
Zij, ik, de voetbalvereniging.
Kijk naar het veld, het gras is net gezaaid.
Je mag het niet eens aanraken.
En die rotjongens komen het hier vertrappen.
Je moet deze Balubas ver wegsturen.
Anders word ik ontslagen en zij worden opgepakt.
Oké.
Nou?
Leg eens uit wat hier gebeurt. Wat denken jullie wel niet?
Is dit hoe jullie protesteren?
We willen gehoord worden. Je hebt iedereen weggestuurd.
We gaan niet weg voordat je zegt dat we kunnen blijven.
Jij bent toch Rory?
Ja. -Je hebt twee jaar Italiaanse les?
Ja. -Ik ook.
Hoe heet jij? -David.
Jongens, ik weet heel goed dat jullie het moeilijk hebben.
Het is moeilijk om de stad en alles achter te laten.
Maar denk even met me mee.
Jullie brengen jezelf in de problemen om een spel.
Het is niet zomaar een spelletje.
Jullie bezetten het stadion van Palermo. Snap je dat wel?
Je kunt opgepakt worden.
Wil je zo in de stad blijven? In de gevangenis?
We willen hier blijven en de wedstrijd spelen.
Op het centrum waren we altijd alleen. We kenden niemand.
Maar sinds we voetbal spelen, hebben we vrienden in andere teams.
Ze nemen ons mee naar feestjes, hun huis, ze laten ons de stad zien.
Het gaat niet om het spel.
Zo begon het…
…maar nu is het ons leven.
Ik denk niet dat we ze in Palermo kunnen plaatsen.
Ik heb de hele dag mensen gebeld, zonder resultaat.
Ze moeten blij zijn met Reggio Calabria.
We moeten dit oplossen.
Maar hoe?
Dus, als jullie in Palermo kunnen blijven…
Adele, dit kun je niet doen. Waar dan?
Weet ik niet, maar het moet. -Voor vanavond?
Ja, voor vanavond. Wat anders?
Ik kan jullie helpen. Maar jullie moeten mij helpen.
Want ik heb een hele zware dag.
De problemen komen als paddenstoelen tevoorschijn. Giftige paddenstoelen.
Wat moeten we doen?
Volg mij.
We gaan.
Snel.
Goedemorgen allemaal, dank u voor uw komst.
Ik wil jullie vertellen waarom vandaag zo belangrijk is.
We hadden een protocol nodig.
Een platform dat alle aspecten…
…in het leven van jonge immigranten in deze stad samenbrengt.
Na deze bijeenkomst is voor ons en voor hen alles anders.
Als dit ondertekend is, kunnen burgers in Palermo zich opgeven…
…om vrijwillig mentor te worden voor een kind.
Deze kinderen zijn geen vloek of last.
Laat ze met ons studeren en werken.
En als het zover is…
…dat de barrière tussen ons en hen helemaal is verdwenen…
…dat zal een mooie dag zijn.
Dank u.
Nou? -Prachtig, Adele.
Een heel mooi idee.
Dank je. -Ja, er zal veel veranderen.
Een ontroerende expositie. -Ik ben zo blij.
Zullen we? -Ja.
Eindelijk, de handtekening.
Wat saai, geef me die camera.
Het gekke idee van deze expositie kwam van je moeder.
Gekke mensen, gekke ideeën.
Alleen zij verzint het om mensen al ezels te gebruiken.
Goedenavond allemaal.
Dank u dat u aanwezig bent bij dit belangrijke moment.
We tekenen het protocol om onbegeleide minderjarigen te beschermen.
De minister zou ook komen, maar hij moest in een andere stad zijn.
Geduld.
Ik wil alle instituten bedanken…
…die mee hebben geholpen aan de totstandkoming van dit document.
De gemeente, de universiteit, de rechtbank, het hof voor minderjarigen…
…het politiebureau, gezondheidsinstituten en scholen.
Maar ik wil vooral wethouder Adele Cucci bedanken.
Die met haar typische passie en vastberadenheid…
…er werkelijk alles aan heeft gedaan om dit te bereiken.
We zijn het eerste Europese land met een gastvrij model voor de jeugd.
We zijn vereerd dat de overheid dit protocol ziet als een eerste stap…
…naar een noodzakelijke wet die niet langer uitgesteld kan worden.
Mobiliteit van mensen is een structurele factor in de samenleving.
Geen veiligheidskwestie.
We doen dit zodat migreren niet meer gelijk staat aan lijden…
…maar dat mobiliteit een recht wordt.
Dit is onze droom.
Maar nu terug naar de echte wereld, laten we het protocol tekenen.
Dank je, kinderen. Ga lekker eten.
Dank je, dank je, dank je.
Dank je, maar wel je belofte houden.
Natuurlijk doe ik dat. Beloofd is beloofd.
We zullen het zien. -We zullen het zien.
Dank je, kinderen. Heel erg bedankt.
Dank je.
Laat me zitten, mijn voeten doen zeer.
We hebben 30.000 views.
Is dat goed? Ik begrijp het niet. -Best wel.
We zijn dus vandaag beroemd en morgen niet meer.
Hij bekijkt het altijd positief.
Wacht even. Je zegt dat we vandaag beroemd zijn?
Laten we daar gebruik van maken. Zet de camera aan.
Kom hier, snel.
Hallo, ik ben Adele en dit is mijn zoon Marco.
Gelooft u mij als ik zeg dat het mooiste op aarde…
…de blik is van een kind wiens leven je hebt gered?
En je wint er ook harten mee.
Ik heb geweldig nieuws.
Vanaf vandaag is het mogelijk…
…om deze droom waar te maken.
Waarom kijk je naar je telefoon? -Het is heel simpel.
Kom naar me toe op het gemeentehuis, naar de wethouder Sociale Zaken…
…en schrijf je in als vrijwillige mentor.
Na een korte voorbereiding…
…kun je voor één of meer kinderen zorgen.
Want geloof me, door voor een kind te zorgen…
…is het alsof je de wereld redt.
Ik wacht op jullie.
Dank je.
Wat is er gebeurd?
Ze is zomaar ineens vertrokken.
Ik zei dat we op haar moesten letten en dat ze niet alleen mocht zijn.
Ik was de hele tijd bij haar.
Ik ging alleen even weg om een flesje water te halen.
Hoe kan een kind opstaan en zomaar een ziekenhuis uit lopen?
Er zijn hier duizenden mensen. We kunnen niet op iedereen letten.
Oh, God.
Salim…
…begrijp jij er iets van? Wat zei Falah tegen haar?
Het eerste wat hij zei was: 'Hoi Rania, hoe gaat het?'
Toen zei hij: 'Had je me niet verwacht?'
Hij fluisterde nog iets. Ik verstond het niet.
Misschien chanteert hij haar.
Dat kan.
Ze chanteren ze door wraak te nemen op hun familie.
Dus wat moeten we nu?
We moeten haar als vermist opgeven. -Ja, maar we moeten ook zoeken.
Salim, weet jij waar ze kan zijn?
Ze kan elk moment bevallen.
Laten we naar Kalida gaan.
Hé Kalida. -Hé Salim.
Hé Salim, hoe gaat het? -Goed.
Heb je dit meisje ergens gezien?
We zoeken haar, ze was in het ziekenhuis. -Nee, sorry.
Heb je dit meisje gezien? -Nee.
Heb je dit meisje gezien, mijn vriend?
Het spijt me.
Dank je. -Doei.
Doei. -Oké, doei.
Hallo. -Hoi.
Ik ken jou. -Ik ken jou ook.
Weet je nog? Adele Cucci.
En jij heet…
Coffi. -…Coffi. Coffi.
Jij wilde timmerman worden. Wat doe je hier? Bouw je geen boten?
Ik wil geld verdienen, geen boten bouwen. -Luister, Coffi. Ik heb hulp nodig.
Ik zoek dit meisje. Het is een kind.
Ze heet Rania, ze is zwanger.
Nee. -Je hebt haar nooit gezien?
Ik ken haar niet.
Zeker? Het is belangrijk. -Ik ken haar niet, ik wil geen problemen.
Dank je.
Kom op.
Wilt u een mooie aubergine?
Wacht, ik ga wel.
Hé mannen.
Heeft iemand dit meisje gezien? Ze lag in het ziekenhuis.
Ze is 14 jaar oud.
Ze is zwanger.
En er was een foute man…
Rania is van mij.
Ze is van mij, je kunt haar niet meenemen.
Als ik haar vind, neem ik haar mee naar huis.
Rania is ergens, alleen.
Door jou gaat ze misschien dood. Snap je dat?
Ik heb de politie gebeld. -Wat gebeurt hier?
Ik zeg, wat gebeurt hier? -Sorry, ik wil niet storen.
Rania is niet van jou. -Laat ze werken.
Ik zeg dat je weg moet.
Ik ga al, ik ga al.
Toe. -Ik wil je hier niet meer zien.
We gaan. -Weg.
Wacht. -Wegwezen nu.
Kom. -Ik zei…
Kom. -Nee, hij mag niet winnen.
Begrijp je? We moeten erheen, Salim.
We moeten hem aangeven, snap je? -Het zijn gevaarlijke mensen.
Rustig nu.
Hoe kan ik rustig zijn?
Hoe? Dit is allemaal mijn schuld.
Ik heb Falah naar haar gebracht in het ziekenhuis.
Ik kan alleen rust hebben…
…als Rania niet bij hem is.
Ze is ergens alleen.
Arme Rania.
Hallo? -Hallo, Adele?
Adele? Sorry dat ik schreeuw, het is hier erg rumoerig.
Nee, ik hoor je. Wat is er?
Je gaat het niet geloven. Je moet meteen naar kantoor komen.
Ja, maar ik wil naar Silvia. -Wat?
Caterina, ik wil naar Silvia.
Je kan later naar Silvia. Je hebt wonderen verricht, je moet komen.
En dan moeten we het probleem met de voetballers oplossen.
Ze willen je zien. -Oké.
Ik wacht op je.
We gaan naar het gemeentehuis. -Is goed.
Hallo? -Marco. Hallo, met mij.
Hoe gaat het? Is alles goed? Is Silvia nog kwaad?
De meiden zijn hier, maar papa en Silvia zijn nog aan het praten.
Heb je de taart?
Hebben ze de goede gemaakt? -Nog niet.
Ik kan nog niet komen.
Luister, als het zo belangrijk is, zorg ik wel voor Silvia.
Geen zorgen, kom als je klaar bent. -Dank je.
Dag, lieverd.
Dag.
Voor en achternaam? -Russo Antonina.
Geboorteplaats? -Palermo.
Een moment. Je bent er eindelijk.
Wat is dit?
Na jouw oproep kwamen de mensen.
Dus ik heb ze uitgelegd dat we er niet klaar voor zijn…
…en dat ze morgen terug kunnen komen. Ze willen hun naam achterlaten.
Maar ik heb slecht nieuws. -Natuurlijk.
We hebben geen onderdak gevonden voor de voetballers.
Nee. -Ik weet het.
Ze gaan met de bus naar Reggio Calabria.
Wacht, waar zijn ze? -In de bibliotheek.
Ik heb een idee.
Hé jongens. Kom mee, snel.
Hup, hup.
Sorry.
Sorry. Allereerst wil ik jullie bedanken omdat jullie naar me geluisterd hebben.
De jongens hier zijn geweldige voetballers in hun team.
Ze zijn wanhopig omdat ze uit Palermo weg moeten.
Dit betekent dat ze de finale van het kampioenschap niet kunnen spelen.
Ik wil vragen of u ze misschien vanaf vanavond onderdak kunt bieden.
Een matras is genoeg, een luchtbed, een slaapzak. Wat u maar heeft.
Het is heel belangrijk voor ze.
We hebben iets te bieden. Een huis, een familie.
Ik heb een kamer vrij. Mijn dochter is in Londen.
Wij vinden het goed. Als ze het niet erg vinden om op de bank te slapen.
Ja, hallo. Adele? -Edelachtbare, ik ben op de gemeente.
Ik wil je iets vertellen. -Ja, wat?
Hier, zie je dit?
Al deze mensen zijn bereid…
…om een jongen van het Aurora Centrum in huis te nemen.
Ik heb alleen nog toestemming nodig.
Zie je? We hadden geen kraampjes op straat nodig.
Ik zie het Adele. Mijn complimenten.
Adele, ik ging net de deur uit naar een afspraak.
Maar geen zorgen, die is niet belangrijk.
Ze kunnen wachten. Ik ga weer naar boven om te documenten te halen.
Dank je, Edelachtbare.
Jongens, jullie hebben allemaal onderdak.
Ja. Hoera voor Adele. -Dank je.
Als we winnen, dragen we de titel aan je op.
Mevrouw, sorry voor de fout. -Geen probleem, dat kan gebeuren.
Dit is de kersentaart. -Kersen, toch?
Kersen, ja. -Wat is er?
Niet te geloven.
Dat is mijn auto.
Mevrouw, kunt u de politie bellen?
Wat doen jullie?
Wegwezen.
Ze is er. -Ze is er eindelijk.
Hallo allemaal.
Adele, eindelijk. -Ik ben er.
Sorry, ik ben laat.
We weten wat we met het fruit doen. Ik vertel het je.
Ja, maar eerst de taart en dan het fruit. Goed?
Waar is Silvia? -Ze is naar haar kamer gerend.
Ze ging weg toen ze hoorde dat je kwam.
Sorry, sorry.
Kunnen jullie me helpen met de kaarsjes?
Silvia, liefje…
Slaapt ze?
Ik wil ook wel slapen.
Ik ben zo moe.
Ik wilde dat vandaag een mooie dag voor je zou worden. Maar alles ging mis.
Verdorie.
Kleintje, waar ga je heen?
Jouw moeder is echt stom.
Ik dacht dat je gelukkiger zou zijn als ik je niet vertelde…
…over alle slechte dingen in de wereld.
Er is vandaag iets bijzonders gebeurd.
De wereld is bij je gekomen.
Hij stond voor de deur.
Weet je hoe? Kijk, zo.
Klop, klop.
Hier ben ik.
Verrassing.
Zo gaat dat en je weet niet of het goed of slecht is.
Maar als je hem buiten laat staan kom je er nooit achter.
Dus je kunt twee dingen doen.
De deur dichtdoen en blijven dromen over regenbogen…
Of…
Of?
Of…
…je kunt de verrassing binnenlaten.
Maar je moet weten dat vanaf dan je leven nooit meer hetzelfde zal zijn.
En niemand kan de beslissing voor je maken of je ergens toe dwingen.
Je moet zelf beslissen.
Ik kan je alleen vertellen wat mij is gebeurd.
Er klopten bij mij heel veel kinderen aan.
En ik deed elke keer open.
En als ik terug kon gaan, deed ik hetzelfde.
Want jij en ik hebben geluk.
Wij kunnen bij elkaar blijven.
Wij zijn hiervoor altijd samen.
En dat is het mooiste dat bestaat.
Kom, Silvia.
Verpest je verjaardag niet.
We hebben kersentaart, die wilde je.
En al je vriendinnetjes vragen...
...'Wanneer komt Silvia? Ze moet de kaarsjes uitblazen.'
En je moet die fantastische wens doen.
Als ik groot ben wil ik jouw werk doen.
Maar ik denk dat ik mijn wens moet veranderen.
Nee, lieverd. Ze zijn vast verkeerd. Laat maar.
Ik wil zien wie het is. -Ja, maar…
Silvia, wat doe je?
Wacht even.
Rania? Rania?
Kleintje, waar was je? Ik heb overal gezocht.
Papa, er is een ziek meisje. -Wat gebeurt er?
Snel. -Niet bang zijn.
Oh, god. Ik denk dat ze weeën heeft. Ze is over een paar dagen uitgerekend.
Het gaat nu gebeuren. Doe snel open.
Oké, rustig maar. Kom hier.
Til haar eens op. -Rania.
Rania, we zijn bij je. -Je moet liggen.
Bel een ambulance. Haal lakens en handdoeken.
En kook wat water. -Ja.
Hallo. Godzijdank, jullie zijn er.
Hierheen.
De vrouw die bevalt? -Laatste deur rechts, dank je.
Silvia. -Het is godzijdank goed gegaan.
Wat schattig. -Prachtig.
Het is een meisje. Silvia.
Heb je een nieuwe wens bedacht?
Ik wens… -Nee, niet zeggen.
Ik wens hetzelfde als eerst.
Hoera, Silvia.
Gefeliciteerd. -Hoera, Silvia.
Oh, mama. Ik heb nog één vraag.
Zeg het maar.
Hoe voelt het om Supermoeder te zijn?
Zal ik je iets zeggen?
Ik ben geen Supermoeder.
Palermo is de Supermoeder.
En alle mensen die weten dat culturele diversiteit geen gevaar is…
…maar een aanwinst.
Mensen die weten dat je niet kiest waar je geboren wordt.
Mensen die migrantenkinderen verwelkomen.
Die kinderen hebben ons nodig.
En we zijn er.
We willen er zijn.
NADAT HET PROTOCOL VOOR VRIJWILLIGE MENTOREN WAS GETEKEND
IS IN APRIL 2017 WET 47 AANGENOMEN
DIT WAARBORGDE RESPECT VOOR ONBEGELEIDE MINDERJARIGEN
EN GAF ZE DEZELFDE RECHTEN ALS ITALIAANSE MINDERJARIGEN
EN EUROPESE MINDERJARIGEN
Ondertiteld door: Amber van Bree