Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αμιρά!
Μοχάμεντ!
Αμπντάλα!
Ιμπραΐμ!
Ίμπρα!
Φάτιμα!
Αμπντούλ!
Φάτιμα!
Θεέ μου.
Αντρέα.
-Γεια σου, Αντέλε. -Τι θες;
Τι εννοείς; Ήρθα. Θα μου ανοίξεις;
-Είναι πολύ νωρίς. Πού είσαι; -Στην πόρτα. Έλα, τώρα.
Πες μου τι νόημα έχει που χωρίσαμε
αν εμφανίζεσαι στο σπίτι μου στις 5:00 το πρωί;
Έλα, άνοιξε.
Δεν έχεις τα κλειδιά που κράτησες;
Περίμενε. "Αναλαμβάνω κηδεμονία ανήλικων μεταναστών. Είναι τα 480 παιδιά μου".
Καλημέρα, Μεγάλη Μητέρα.
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
-Καλημέρα. Τι είναι αυτό; -Διάβασε.
Η συνέντευξη.
Έχεις πιο πολλά παιδιά από όσα έφερα στον κόσμο ως μαιευτήρας.
Γι' αυτό με ξύπνησες;
Αν θυμάμαι καλά, πριν από επτά χρόνια, τέτοια ώρα,
με ξύπνησες λέγοντας "Σπάσαν τα νερά μου, πήγαινέ με στο νοσοκομείο".
Μάλιστα. Ήρθες στις 5:00 το πρωί να γιορτάσεις τα γενέθλια της κόρης σου.
Μόλις βγήκα από την αίθουσα τοκετού. Δίδυμα.
Σκέφτηκα "Θα κάνω έκπληξη στη Σίλβια".
Επίτροπε, άσε με να μπω.
Ή μήπως η διαδικασία εισόδου του πρώην συζύγου
και πατέρα των παιδιών σου απαιτεί περαιτέρω εξακρίβωση;
Πέρνα.
Θα ανάψω το φως.
Η Μεγάλη Μητέρα!
Ετοιμάσου, επειδή έτσι θα σε αποκαλούν όλοι. "Μεγάλη Μητέρα".
Έχω απλώς την επιμέλεια.
Δεν έχει σημασία τι όρο επινόησαν οι δημοσιογράφοι.
-Αμάν. -Τι είναι; Πονάει ο αυχένας σου;
Θες ένα καλό μασάζ; Έχω πολύ επιδέξια χέρια.
Αντρέα, μου την πέφτεις;
Μέχρι και ο υπουργός έρχεται να υπογράψει το πρωτόκολλο.
Καλό δεν είναι;
-Χρειάζομαι καφέ. Θες; -Έφερα ζεστά κρουασάν.
Η παρουσία του υπουργού είναι σημαντική. Δεν χαίρεσαι;
Ναι, μάλλον.
Δύο χρόνια παλεύουμε για μια αποδεκτή σε όλους λύση.
Τυχεροί όλοι αυτοί που σε έβλεπαν επί δύο χρόνια.
Εκτός από τις δηλώσεις,
δεν υπήρχε νόμος για τα ασυνόδευτα παιδιά.
Ας ελπίσουμε να υπάρξει μετά την υπογραφή.
Χαίρομαι. Όλοι θα έπρεπε να χαίρονται.
-Γιατί; Δεν χαίρεσαι; -Μη με κοιτάς έτσι. Χαίρομαι κι εγώ.
Πρώτοι στην Ευρώπη σκεφτήκαμε ένα σύστημα επιμέλειας
για αλλοδαπούς ανήλικους.
Καταλαβαίνεις τι σημαίνει; Ο καθένας θα μπορεί να τα φροντίσει.
Άσε που κι εγώ θα έχω λιγότερα παιδιά υπ' ευθύνη μου.
Και θα γίνω λιγότερο "Μεγάλη Μητέρα"
και περισσότερο "μικρή μητέρα" για τα παιδιά μας.
Μαμά, ξημέρωσε κιόλας;
Όχι, αγάπη μου. Είναι ακόμα νύχτα. Κοιμήσου.
-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, αγάπη μου.
-Χρόνια πολλά. -Πόσο χαίρομαι που ήρθες!
Έλα, αγάπη μου. Είναι ακόμα νύχτα. Κοιμήσου λίγο ακόμα.
Θα γιορτάσουμε όταν ξυπνήσεις. Εντάξει;
Έτσι μπράβο!
Εδώ είμαστε.
-Μπαμπά, δεν νυστάζω πια. -Έφυγε ο κύριος Ύπνος;
Τι απατεώνας! Θα του τηλεφωνήσω να γυρίσει πίσω.
Μπράβο, μπαμπά. Πήγαινε έξω να βρεις τον κύριο Ύπνο.
-Δεν εμπιστεύεσαι κανέναν; -Μαμά, παρήγγειλες την τούρτα;
-Φυσικά. -Με κεράσι;
-Ναι. -Θα έρθεις στο πάρτι μου;
Υπόσχομαι πως θα κάνω ό,τι μπορώ. Μόλις σχολάσω, θα έρθω.
Δεν είναι δίκαιο.
Όλο δουλεύεις. Ακόμα και στα γενέθλιά μου.
Ξέρεις ότι σ' αγαπάω πολύ. Θέλω να περνάω όλη τη μέρα μαζί σου.
Όμως, ακόμα και σήμερα, πρέπει να κάνω την πόλη μας ομορφότερη.
Τι θα κάνεις;
Σκεφτόμουν να βάλω πολύ μαλακό
και φρέσκο γρασίδι στις διαβάσεις πεζών.
Έτσι ώστε όποιος περνάει να βγάζει τα παπούτσια του
και να νιώθει το χορταράκι στις πατούσες του.
-Σ' αρέσει η ιδέα; -Ναι.
Μαμά, ανυπομονώ να σβήσω τα κεράκια.
Έχω να κάνω μια απίθανη ευχή.
Αν θες να πραγματοποιηθεί, δεν τη λες πουθενά.
Κοιμήσου τώρα, αγάπη μου.
Κοιμήσου!
Κι όταν ξυπνήσεις, θα είσαι επτά χρόνων. Για σκέψου το!
Λοιπόν…
Μάλιστα.
Καλύτερα να μην το διαβάσουν αυτό η Σίλβια και ο Μάρκο.
Κάποτε πρέπει να μάθουν τι ακριβώς κάνεις.
Ναι, αλλά η Σίλβια είναι μικρή, δεν θα καταλάβει.
Ο Μάρκο είναι έφηβος, με το ζόρι μου μιλάει.
-Τι είναι, Κατερίνα; -Κλείνουν το κέντρο Αουρόρα.
Όχι, δεν το πιστεύω.
Χάλια, ήρθε η αστυνομία.
-Χάλια, καλά λες. -Είμαι εδώ από τις 4:00 π.μ.
Δώσε μου ένα λεπτό. Φοράω κάτι κι έρχομαι.
-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, μεγάλε.
-Τι κάνεις εδώ τέτοια ώρα; -Η αδελφή σου έχει γενέθλια.
-Στις 5:00 το πρωί; -Σε ξυπνήσαμε;
-Όχι, πήγαινα στο μπάνιο. -Φεύγω.
-Πού πας; -Κλείνουν το κέντρο.
Θα έρθεις να με δεις στο δημαρχείο;
Όχι. Ξέχασα να σ' το πω. Δεν θα κάνουμε το ντοκιμαντέρ για σένα.
Αλήθεια;
Θα κάνουμε για τον μπαμπά ενός φίλου που επισκευάζει σκούτερ.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την επίτροπο Κοινωνικής Πολιτικής.
Καληνύχτα!
Βιάζομαι να φύγω για να γυρίσω εγκαίρως να τους πάω σχολείο.
Άκου, δεν θες μασάζ, αλλά μπορείς να φορέσεις αυτό;
-Άφησα πρωινό στο τραπέζι. -Τέλεια.
-Εντάξει; -Γεια. Καλημέρα.
ΠΑΛΕΡΜΟ, 11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016
Η προσωρινή άδεια έληξε.
Οι εγκαταστάσεις δεν έχουν έγκριση μόνιμης λειτουργίας.
Συγγνώμη, το κλείνετε στις 5:00 το πρωί, έτσι απλά;
Είναι υπεράριθμο κατά 40 άτομα.
Όλα τα παιδιά θα μεταφερθούν απόψε.
-Όχι. Αλήθεια; Απόψε; -Συγγνώμη. Αυτός είναι ο νόμος.
-Μάλιστα. -Καλημέρα σας.
-Όλα καλά, Αντέλε; -Ναι.
Ο αυχένας μου θέλει ξεκούραση.
Έχω κάτι χάπια που μπορεί να βοηθήσουν.
Ευχαριστώ.
Τι να κάνω;
Δεν καταλαβαίνω τίποτα!
Τι φασαρία είναι αυτή;
Γιατί κάνετε φασαρία; Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Πώς να σας βοηθήσω αν δεν καταλαβαίνω; Τι θέλετε;
Να μείνουμε εδώ!
Προσπαθώ να βρω μια λύση. Αυτή είναι η δουλειά μου.
Ψάχνω να βρω… Με ακούτε ή όχι;
-Δεν φεύγουμε από το Παλέρμο! -Σωστά! Θέλουμε να μείνουμε.
Παιδιά, έχουμε πρόβλημα.
Απόψε έρχεται ένα πλοίο και όλα τα κέντρα είναι γεμάτα.
Δεν μπορούμε να φύγουμε.
-Ξέρω ότι δεν θέλετε. -Δεν είναι ότι δεν θέλουμε, δεν μπορούμε!
Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι για τον τελικό.
-Είναι σημαντικό! -Σωστά!
Ποιον τελικό;
Του δημοτικού τουρνουά. Τον περιμένουν πώς και πώς.
Είμαστε στον τελικό, παίζουμε την επόμενη εβδομάδα.
-Πρέπει να προπονηθούμε όλοι μαζί. -Μάλιστα. Και το θέλετε πολύ.
Να σας ρωτήσω κάτι. Είναι πιο σημαντικό το ποδόσφαιρο
από το να βρείτε ένα μέρος να ζήσετε;
-Τι κάνεις; Ήρεμα! -Δεν θα ηρεμήσω!
Ήρεμα!
-Τι κάνεις; -Δεν καταλαβαίνεις!
Θες να τους φροντίσεις όλους, αλλά δεν είσαι εντάξει με κανέναν.
Κοπιάσαμε γι' αυτό!
-Αγοράσαμε στολές. -Το ξέρω.
Κάνουμε μαθήματα! Δουλεύουμε!
-Και θέλετε να μας διώξετε; -Όχι.
Δεν φεύγουμε. Δεν πάμε πουθενά!
Θα μείνουμε εδώ!
Δεν φεύγουμε!
Τελείωσες;
Κατ' αρχάς, μην τολμήσεις να μου ξαναμιλήσεις έτσι.
Με τους κοινωνικούς λειτουργούς,
θα κάνουμε τα πάντα ώστε να μείνετε στο Παλέρμο. Καταλάβατε;
Η προθεσμία είναι απόψε.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Αντί να με βοηθάτε, σπαταλάτε τον χρόνο μου.
-Καταλάβατε; -Φύγε!
-Έλα, Αντέλε, πάμε στα κορίτσια.
Μπράβο!
Ντροπή!
Δεν βρήκαμε ακόμα τον ιδιοκτήτη του κέντρου.
Θα είναι στο εξωτερικό.
Απολαμβάνει τα εύκολα λεφτά που βγάζει εδώ, σωστά;
-Μόλις γυρίσει… -Αν γυρίσει.
Ναι. Θέλω να του μιλήσω.
Θέλω να του πω πόσο μας έμπλεξε.
-Γεια σε όλες! -Γεια!
Αντέλε!
-Γκετρού! Τι κάνεις; -Πολύ καλά, εσύ;
Μια χαρά. Πονάει λίγο ο σβέρκος μου. Είδα έναν εφιάλτη.
-Η Ράνια δεν είναι καλά. -Δεν είναι καλά; Πού βρίσκεται;
Είναι ξαπλωμένη και δεν θέλει να σηκωθεί.
Θα με πας εκεί;
Εδώ είναι.
ΠΕΣ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ
Ράνια;
Ράνια.
Μικρούλα.
Πώς είσαι;
Όχι καλά.
Πότε γεννάει;
-Σε μία εβδομάδα. -Κάνει τις εξετάσεις της;
Ναι, κάθε μέρα.
Πού πονάς;
Φοβάται.
Σ' ευχαριστώ, μικρούλα.
Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο.
Για να είμαστε σίγουροι.
-Καλώ ασθενοφόρο. -Ναι.
Τουλάχιστον στο νοσοκομείο θα ξέρουν τι να κάνουν.
Ναι, ας γίνει έτσι.
Ράνια.
Μη φοβάσαι. Θα πας στο νοσοκομείο με την Κιάρα.
-Έλα μαζί μου. -Δεν μπορώ.
Μη φοβάσαι.
Θα έρθω να σε δω σήμερα. Το υπόσχομαι.
Με συγχωρείτε. Πάμε.
-Πάω μαζί. -Ναι, Κιάρα, πήγαινε.
-Γεια. -Γεια.
-Υπογράφετε για την ανήλικη; -Ναι, έχω την επιμέλεια.
Κατερίνα, πρέπει κάτι να κάνουμε.
Ας σκεφτούμε ποιος μπορεί να βοηθήσει.
Θα μπορέσουμε να κρατήσουμε, τουλάχιστον, τα αγόρια;
Δεν ξέρω. Είναι 20, είναι πολλοί.
-Δεν έχουμε χρόνο. -Το ξέρω ότι είναι πολλοί.
Έχουμε όλη τη μέρα. Ας την αξιοποιήσουμε.
Φεύγω τρέχοντας να πάω τη Σίλβια στο σχολείο.
Καλά, τα λέμε στο δημαρχείο. Μην έρθεις ντυμένη έτσι.
Έκλειναν το μέρος εδώ, τα καλά μου να έβαζα;
Τουλάχιστον φτιάξε το πουκάμισο, φοράς το μέσα έξω.
Όχι, γαμώτο!
Δεν το πιστεύω.
-Μισό λεπτό. Έχει γενέθλια η κόρη μου. -Λυπάμαι, απαγορεύεται.
-Σίλβια! -Έχει χτυπήσει το κουδούνι.
-Δεν μπαίνετε, συγγνώμη. -Με συγχωρείτε.
Σίλβια, αγάπη μου!
-Απαγορεύεται. -Χρόνια πολλά, αγάπη μου.
-Για ένα λεπτό δεν πρόλαβες. -Παραλίγο.
Ούτε που μου χαμογέλασε. Τίποτα.
-Μήπως διάβασε την εφημερίδα; -Ναι.
Αλήθεια; Την άφησες να τη διαβάσει;
Εσύ την άφησες σπίτι.
-Έπρεπε να την πάρεις. -Τη βρήκε πριν προλάβω.
Είχε φωτογραφία σου. Της το διάβασε ο αδερφός της.
-Είδες τι έγινε; -Τι να της έλεγα;
"Μην το διαβάσεις"; Χειρότερα θα ήταν.
-Δεν μου μίλησε καν. -Πάμε για έναν καφέ.
-Άσε με, έχω ένα σωρό πράγματα να κάνω. -Αντέλε.
Να βρεις χρόνο, πρέπει να σου μιλήσω.
Ευχαριστώ.
Δεν καταλαβαίνεις. Μόνο εσύ μπορείς να με βοηθήσεις.
-Δεν σε βοηθάω; -Όχι.
-Έπρεπε να της εξηγήσεις. -Της εξήγησα.
Δεν καταλαβαίνει γιατί σε αποκαλούν μητέρα.
Ούτε γιατί τ' αποκαλείς "παιδιά σου".
Ξέρεις πόσο υποφέρει η Σίλβια επειδή λείπεις συνεχώς.
-Ναι, το συζητήσαμε. -Αλλά δεν άλλαξε κάτι.
Γίνεται χειρότερο. Γυρίζεις σπίτι πιο αργά.
Γυρίζω αργά, επειδή έχουμε περισσότερες αφίξεις.
Όσο αυξάνονται τα ασυνόδευτα παιδιά, αυξάνεται κι η δουλειά μου.
Τι μπορώ να κάνω; Λες να έχω μαγικό ραβδί;
Αυτήν τη φορά η Σίλβια θύμωσε πολύ.
Λέει ότι δεν γυρίζεις σπίτι επειδή μένεις αλλού
και ότι φροντίζεις άλλα παιδιά αντί γι' αυτήν.
Τα ταΐζεις, τα πλένεις, τα διαβάζεις.
Τα βάζεις για ύπνο λέγοντάς τους παραμύθια.
Ενώ εκείνη μένει με την νταντά ή με τη μητέρα σου.
Η δουλειά του επιμελητή δεν είναι απλώς να υπογράφει έγγραφα.
Πρέπει να βλέπω τα παιδιά.
Να βρίσκω λύσεις για το μέλλον τους.
Ωραία. Εξήγησέ το στην κόρη σου ώστε να το καταλάβει.
Όχι να τα ανακαλύπτει μόνη της.
Αν της εξηγήσω τι κάνω μ' αυτά τα παιδιά,
θα πρέπει να της πω κι από πού έρχονται, από τι τρέχουν να γλιτώσουν.
Και επιλέγεις να της κρατάς κρυφή τη ζωή σου.
Θέλω να την προστατεύσω.
Δεν θέλω ένα τόσο μικρό κορίτσι
να ξυπνάει με τον εφιάλτη ότι ο κόσμος είναι γεμάτος πολέμους,
αρρώστιες, πείνα, θάνατο, βιασμούς.
Από αυτά υποφέρουν τα παιδιά στην ηλικία της. Κατάλαβες;
Είναι κακό που δεν θέλω η κόρη μου να ζει μέσα στον φόβο;
Και πρέπει να ζει σ' ένα παραμυθάκι,
όπου η μαμά τριγυρίζει βάφοντας ροζ τους δρόμους!
Έχει γενέθλια. Μην πας στη δουλειά.
Κάνε της έκπληξη. Πήγαινέ τη στη θάλασσα. Κάντε λίγη παρέα.
Είμαι βέβαιος ότι θα είναι το καλύτερο δώρο γι' αυτήν.
Θα σε εμπιστευτεί ξανά.
Ξέρεις τι μου είπε σήμερα; "Δεν θέλω τη μαμά στο πάρτι μου".
-Έτσι είπε; -Ναι.
Είπε "Δεν θέλω στο πάρτι μου όσους μισώ!"
Έλα! Εδώ! Σταμάτα!
Ένας άντρας γαντζωμένος στο πηδάλιο ενός εμπορικού πλοίου διασώζεται
από τις δυνάμεις της Ακτοφυλακής.
Πάμε!
-Η διαδρομή άνοιξε ξανά. -Είπατε τούρτα κεράσι;
Ναι, τούρτα κεράσι.
Με σαντιγί, σοκολάτα και κρέμα. Τρελαίνεται για κρέμα.
Δεν το πιστεύω ότι γίνεται επτά. Ολόκληρο κορίτσι!
…το σχόλιο του εκπροσώπου του δήμου του Παλέρμο
όπου άλλη μία άφιξη αναμένεται σήμερα στο λιμάνι.
Ελάτε. Έτσι. Ήρεμα, προσέχετε.
Μάσιμο!
Το είχα φανταστεί.
Αλλά βλέποντάς το στη θέση του είναι συγκλονιστικό. Υπέροχο.
Δική σου ιδέα ήταν να κοιτάει προς τα κάτω.
Έχω κάνει πολλές εγκαταστάσεις, κανείς δεν σκέφτηκε κάτι τέτοιο.
Έλα να σου δείξω κάτι. Αν σταθούμε εδώ, ακριβώς από κάτω…
Βλέπεις;
Τους βλέπουμε όπως έβλεπαν εμένα όταν τους φωτογράφισα.
Πράγματι.
Έκανες σπουδαία δουλειά.
Η φωτογραφία αυτή αξίζει όσο χίλιες ομιλίες.
-Η εξουσιοδότηση. -Ευχαριστώ.
-Επιτρέπεται; -Ναι, έλα, Κατερίνα.
Τι τρέχει;
-Αφού άλλαξα! -Αυτό έστω.
Δεν θα σε αφήσουν σε ησυχία. Όλοι μιλούν για το άρθρο.
Μην αρχίζεις κι εσύ.
Μου τηλεφωνούν ρεπόρτερ από κάθε ΜΜΕ.
Θέλουν να τους μιλήσεις σχετικά με το άρθρο.
-Όλοι το διάβασαν. -Το θέμα είναι ότι το διάβασε η κόρη μου.
Η Σίλβια;
Ταράχτηκε.
Πιστεύει στ' αλήθεια ότι έχω 480 παιδιά.
Και ότι όσα της λέω για τη δουλειά μου…
Ναι, οι ροζ δρόμοι, το ουράνιο τόξο…
Πιστεύει ότι είναι δικαιολογίες
και ψευτιές ώστε να πηγαίνω στα άλλα παιδιά.
Μην ανησυχείς. Είναι τυπική αντίδραση.
Είπε ότι με μισεί.
Γιατί να το πει αυτό; Τα παιδιά μου είναι η ζωή μου.
Το ξέρω.
Αλλά συχνά κάποιος λέει το αντίθετο απ' αυτό που πιστεύει.
Το λέει επειδή σ' αγαπάει.
-Τα σημερινά ραντεβού… -Μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου;
Ναι. Ακύρωσέ τα όλα.
Ναι. Πρέπει να μιλήσω στη Σίλβια.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Μισό λεπτό, έφερα τα χάπια που σου υποσχέθηκα.
Είναι φυτικά.
-Έχει αρπαγόφυτο, ανανά… -Ναι.
Εντάξει, αφού το λες εσύ, σε εμπιστεύομαι, κάνει καλό.
Ας αρχίσουμε.
Η αίτηση της οικογένειας Οσβάλντι για το σπίτι.
Τους συνάντησα.
Ναι, αλλά λένε ότι τους ξεγέλασες.
Πρέπει να τους δεις αμέσως, φαίνονταν τσατ…
Πες το, Κατερίνα. Ήταν τσατισμένοι;
-Πολύ αποφασισμένοι. -Αποφασισμένοι, μάλιστα.
Είπαν ότι θα οργανώσουν διαμαρτυρία.
-Τέλεια. Θα τους δω την άλλη εβδομάδα. -Εντάξει.
Η Κίμπερλι από τη Σομαλία.
-Εγχείρηση στη σπονδυλική στήλη; -Ναι.
Την καημενούλα.
Ραντεβού με τους κοινωνικούς λειτουργούς για τον οίκο ευγηρίας.
-Γιατί οι ηλικιωμένοι… -Ναι, κλείσ' τους για…
Όχι, τηλεφώνησέ τους.
Ίσως έχουν χώρο για τα αγόρια του Αουρόρα. Τους ποδοσφαιριστές.
-Θαυμάσια ιδέα. -Φαίνονταν πολύ…
Πώς το είπες πριν;
-Αποφασισμένοι. -Ναι. Τσατισμένοι.
Κάτι ακόμα. Μπορεί 18 κορίτσια από το κέντρο να πάνε στη Ραγκούζα.
-Πρέπει να επιβεβαιωθεί. -Ωραία.
Πρέπει να σου πω ότι δεν θέλουν να φύγουν από το Παλέρμο.
Ούτε εγώ το θέλω.
Όμως, πριν εγκριθεί η προσωρινή κηδεμονία, δεν μπορούν να μείνουν στο Παλέρμο.
Με συγχωρείς.
-Ο Κάρλο από το θέατρο Μοντεβερτζίνι. -Ναι, πέρασέ τον.
-Γεια σου, Αντέλε. -Γεια.
Ο Καλίφ σκαρφάλωσε στο ταβάνι με μια κοπέλα.
Τι; Κινδυνεύει;
Όχι, αλλά θέλει να σου μιλήσει.
Έλα, σε παρακαλώ. Καθυστερεί η πρόβα.
Καλά, θα έρθω όταν τελειώσω.
-Θα περιμένω. -Γεια.
Οι πλοηγοί έρχονται από παντού,
οδηγώντας πλοία, σκάφη και μεγάλες βάρκες.
Μπαίνουν στην πόλη του Παλέρμο χωρίς να χτυπήσουν.
Οι χριστιανοί του Παλέρμο φαίνονται κοιμισμένοι.
Σαν να ονειρεύονται.
Αλλά όχι. Είναι νεκροί.
-Αντέλε, ευτυχώς που ήρθες. -Κάρλο.
Δεν μπορώ πια να διακόψω την πρόβα. Αυτοί οι δύο πρέπει να κατέβουν.
-Φώναξα τους γονείς της κοπέλας. -Οι γονείς.
Καλημέρα, είμαι ο Μάουρο Κριβέλι. Είμαστε οι γονείς της Βιτόρια.
Βιτόρια λένε την Ιουλιέτα εκεί πάνω;
Ο Καλίφ είναι οξύθυμος, το ξέρεις.
-Δεν σέβεται τους κανόνες. -Κάνει του κεφαλιού του, ξέρω.
-Να τους μιλήσω λίγο; -Ελεύθερα.
Συγγνώμη για την ενόχληση. Παιδιά, θα μου πείτε τι έγινε;
Θέλουμε να παντρευτούμε.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θα μου κάνετε μια χάρη;
Κατεβαίνετε λίγο; Πονάει ο αυχένας μου και δεν μπορώ να κοιτάω πάνω.
Δεν κατεβαίνουμε.
Θέλουμε εσύ και οι γονείς της Βιτόρια να υπογράψετε να παντρευτούμε.
Δεν κατεβαίνουμε αν δεν μας υπογράψετε την άδεια.
Δεν είναι ιδέα του Καλίφ, δική μου είναι.
Αναλαμβάνω όλη την ευθύνη.
Λένε πως θα κλεφτούν, αν δεν συμφωνήσουμε. Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε.
Μη χειρότερα! Γυρίσαμε στην εποχή των παππούδων μου.
-Ναι! -Ο Καλίφ δεν έχει ακόμα ταυτότητα.
Φοβάται ότι, μόλις κλείσει τα 18, θα τον διώξουν από την Ιταλία.
Αν τον διώξουν, θα πάω μαζί του.
Την άκουσες; Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.
Παιδιά, δεν μπορώ να υπογράψω για τον γάμο σας.
-Γιατί; -Δόξα σοι ο Θεός.
Δεν θέλαμε να τους πούμε εμείς όχι.
Αλλά έχω καλά νέα. Κύριε και κυρία Κριβέλι,
θα θέλατε να αναλάβετε την επιμέλεια του Καλίφ;
-Μπορούμε; -Σύντομα θα μπορέσετε
να κάνετε αίτηση ως εθελοντές επιμελητές.
Ώστε ο Καλίφ να μείνει σπίτι σας, υπ' ευθύνη σας.
Κι αν τον θέλετε στην οικογένειά σας,
ξεκινάμε διαδικασίες για την κηδεμονία.
Λοιπόν;
Είναι μια αποδεκτή λύση;
Εμείς συμφωνούμε. Μας νοιάζει μόνο να είμαστε μαζί.
Τι λες εσύ, μπαμπά;
Τι να πω κι εγώ;
-Ας είναι. Εντάξει. -Μπράβο, μπαμπά.
Αφήστε τα λουλούδια ν' ανθίσουν.
-Καλημέρα, δικαστή. -Καλημέρα.
Κοίτα τι σου έφερα.
Γιορτάζεις την υπογραφή του πρωτοκόλλου;
Με τη βοήθεια του Θεού, θα έχω χρόνο για τα παιδιά μου.
Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξουν αρκετοί εθελοντές στο Παλέρμο.
-Ως τώρα, είναι στη φαντασία μας. -Είμαι αισιόδοξη.
Ας δούμε πώς θα ανταποκριθεί η αγαπημένη μας πόλη.
Σίγουρα θα ανταποκριθούν πολλοί, όχι μόνο από εδώ, αλλά απ' όλη την Ιταλία!
-Καλά. -Δοκίμασε.
Είναι και τα γενέθλια της κόρης μου.
Ευχαριστώ, αλλά προσπαθώ να αποφεύγω τα γλυκά.
Λοιπόν, έχω 64 παιδιά που πρέπει να τακτοποιήσω απόψε.
-Ναι. -Επειδή το κέντρο Αουρόρα κλείνει.
Θέλουν να τα σκορπίσουν σ' όλη τη Σικελία.
-Το ξέρω. -Δεν υπάρχει χώρος στο Παλέρμο.
Οι διαθέσιμες θέσεις προορίζονται για τα άλλα παιδιά που θα φτάσουν.
Βεβαίως.
Λοιπόν, τι θες από μένα;
Πρέπει να βρούμε τρόπο να μείνουν εδώ.
-Ναι, φυσικά. -Ναι.
Πολλά απ' αυτά μαθαίνουν ήδη μια τέχνη,
μαθαίνουν τη γλώσσα, παίζουν θέατρο και ποδόσφαιρο.
Αν πάνε αλλού, θα τα χάσουν όλα.
Το Παλέρμο επενδύει σ' αυτά μόνο και μόνο για να τα χάσει;
-Κυρία Κούτσι… -Ναι, ξέρω τι θα πεις.
Πρέπει να καταλάβεις ότι γνωρίζω τα παιδιά ένα προς ένα.
Ξέρω τι πέρασαν, τι προβλήματα έχουν. Με τι μούτρα θα πάω να τους πω
"Πάτε αλλού. Θα σας αναλάβουν άλλοι επίτροποι. Αντίο".
Να σου πω, Μεγάλη Μητέρα, πολύ κατάκαρδα το πήρες.
Εδώ αντιμετωπίζουμε μια έκτακτη κατάσταση.
Άσ' τους να φύγουν. Σήμερα αύριο θα έρθουν άλλοι.
Μην επιμένεις.
-Ξέρεις τι σκεφτόμουν; -Όχι. Τι;
Προσωρινή κηδεμονία.
Ξέρω. Θα πεις ότι είναι αδύνατον να γίνει μέχρι σήμερα το βράδυ.
Τι θα κάνεις;
Θα στήσεις κιόσκια μοιράζοντας παιδιά σε περαστικούς;
Χωρίς επιμελητές δεν έχουμε κανένα στήριγμα.
Λυπάμαι.
Ας υπογράψουμε το πρωτόκολλο.
Ποιο λες να είναι…
το πιο γλυκό απ' όλα;
Αυτό.
-Πού πάτε, παιδιά; -Στην επίτροπο Κούτσι.
-Έχετε ραντεβού; -Ναι. Είναι ο γιος της.
Είσαι ο γιος της Μεγάλης Μητέρας!
Ποιο παιδί από τα 480;
Εντάξει, ο τύπος είναι ηλίθιος.
Εδώ είναι πολύ καλύτερα από το συνεργείο του μπαμπά μου.
Πάμε να κάνουμε τη συνέντευξη να τελειώνουμε.
-Επιτρέπεται; -Ναι, Αντέλε, πέρασε.
-Καλημέρα, δήμαρχε. -Καλημέρα.
Είναι 10:00 π.μ. και νιώθω σαν να είμαι άυπνη δύο μέρες.
-Άδειασαν το κέντρο στις 5:00 το πρωί. -Ναι, το έμαθα.
Ψάχνουμε πού να πάμε τα παιδιά.
Αλλά φοβάμαι ότι πρέπει να τα πάρουμε απ' το Παλέρμο.
Πήρα αντίτυπα για τους συμβούλους, θέλω να το διαβάσουν όλοι τους.
Έκαναν εκτενή κάλυψη. Αλλάζουμε την εικόνα του Παλέρμο, σωστά;
Ας πούμε ότι προσπαθούμε σκληρά.
Θυμάσαι ποιος καθόταν, πολύ παλιά, σ' αυτήν τη θέση πριν από μένα;
-Όλοι το ξέρουν. -Κάθισε.
Δεν μιλάς για το Παλέρμο χωρίς να μιλήσεις για τη μαφία.
Έχουμε πρόβλημα.
Μάλιστα. Κατάλαβα.
Ο νομάρχης ειδοποίησε ότι δεν θα έρθει ο υπουργός.
Τι πράγμα;
Είπε ότι άλλαξε το πρόγραμμά του.
Προέκυψε κάτι επείγον.
Αλλά θα υπογράψουμε, έτσι;
Ο νομάρχης λέει ότι ο υπουργός θέλει πολύ να παρευρεθεί.
Ειλικρινά, κι εγώ το θέλω. Κι εσύ θα έπρεπε.
Ναι, κι εγώ το θέλω πολύ. Αλλά δεν είναι και αναντικατάστατος.
Η υπογραφή δεν πρέπει να αναβληθεί.
Το ξέρω. Την οργανώσαμε για σήμερα.
Ναι, αλλά δεν είναι θέμα αν θα γίνει σήμερα ή αύριο.
Το θέμα είναι πως έχουμε όλο και περισσότερα ασυνόδευτα παιδιά.
Θυμάσαι πώς ξεκίνησε η ιδέα των εθελοντών επιμελητών;
Φυσικά. Ήρθες στο γραφείο μου λέγοντας "Δήμαρχε, βοήθεια".
Και ξέρεις γιατί είπα "Δήμαρχε, βοήθεια";
Για τα 500 παιδιά που φροντίζεις.
Όσο αναβάλλουμε τη σύνταξη λίστας επιμελητών,
θα είμαι μόνη μου.
Δουλεύω βράδια και Σαββατοκύριακα.
Δεν με βλέπουν πια τα παιδιά μου!
Δεν είναι καλό γι' αυτά ούτε και για μένα.
Καταλαβαίνω.
Η μικρή μου κόρη έχει θυμώσει τόσο πολύ,
που δεν με θέλει καν στο πάρτι γενεθλίων της.
Λυπάμαι, Αντέλε.
Ποιος θα το πει στον νομάρχη;
Αυτά είναι τα όπλα του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι.
Αυτά είναι τα όπλα που έδωσε ο Ναπολέων Βοναπάρτης
στον ναύαρχο Γκραβίνα. Δεν είναι υπέροχα;
Εδώ είστε;
Ήρθαν να σε δουν. Τους έκανα μια μικρή ξενάγηση.
-Καλά έκανες. -Σας αφήνω τώρα.
Επιβεβαιώθηκε ότι 18 κορίτσια φεύγουν για τη Ραγκούζα.
-Κανένα νέο για τις υπόλοιπες. -Καλά, θα περιμένουμε.
-Τα λέμε. Γεια σας. -Τα λέμε.
-Δεν πήγατε στο συνεργείο; -Δυστυχώς, όχι.
Μας έστειλε εδώ ο καθηγητής, εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Θα μας μιλήσεις και θα φύγουμε. Μην ανησυχείς.
Ας ξεκινήσουμε.
-Γεια σου, Μπλέσιν. -Γεια.
Γεια.
-Έλα, Σόνια. -Έρχομαι.
Σόνια, θα βρεις κήπο να τα φυτέψεις;
Δεν πειράζει. Κάπου θα τα φυτέψω.
Είστε τυχεροί σήμερα.
-Συνεδριάζει το δημοτικό συμβούλιο. -Τι τύχη!
Τι είναι το δημοτικό συμβούλιο;
Ουσιαστικά, είναι η κυβέρνηση της πόλης.
Οι σύμβουλοι, οι επίτροποι και ο δήμαρχος συζητούν και παίρνουν αποφάσεις.
Είσαι επίτροπος Κοινωνικής Πολιτικής;
-Ακριβώς. -Τι σημαίνει αυτό;
Ότι εκτός από τα παιδιά της, είναι μάνα όλης της πόλης.
Συγγνώμη. Δεν έπρεπε να διαβάσεις το άρθρο.
Κυρίως, δεν έπρεπε να το διαβάσεις στην αδερφή σου!
Αφού όλοι το διάβασαν.
Γι' αυτό μας έστειλε εδώ ο καθηγητής.
Λυπάμαι που ήρθατε με το ζόρι.
Αλλά τώρα ήρθατε, τι να κάνουμε; Ελάτε.
Έχω αργήσει για τη συνεδρίαση.
ΔΗΜΑΡΧΕ ΓΥΡΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ
Δήμαρχε, γύρνα σπίτι σου!
Είστε όλοι κλέφτες!
ΠΟΛΛΑ ΣΠΙΤΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΠΙΤΙ
Συνάδελφοι, προτού προχωρήσουμε με τα θέματα προς συζήτηση,
θα ήθελα να σας ενημερώσω
ότι το πρωτόκολλο που ετοιμάζαμε τόσον καιρό
είναι επιτέλους έτοιμο.
Όπως γνωρίζουμε όλοι, η Ιταλία, και ειδικά το Παλέρμο,
αντιμετωπίζει ένα τεράστιο πρόβλημα.
Άρα, ήταν απαραίτητο να συνδυάσουμε τις προτάσεις μας
και τα πενιχρά μας μέσα φτιάχνοντας κάτι μεγάλο.
Το πρωτόκολλο είναι ένα αποφασιστικό βήμα
προς μια φιλοξενία που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Θέλουμε να σας μιλήσουμε!
Με τον δήμαρχο.
ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΤΕΡΑ, ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΣΠΙΤΙ
Με την επίτροπο φιλοξενίας.
Τι είναι αυτό;
Μπράβο! Υπέροχα.
Όχι απλώς υπέροχα, φανταστικά!
Κι εμείς, οι κάτοικοι του Παλέρμο, που δεν έχουμε σπίτι;
Γνωρίζουμε ότι υπάρχει έλλειψη στέγης.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τη λύσουμε με τον καλύτερο τρόπο.
Εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε! Επίτροπε!
Μεγάλη Μητέρα!
Γραφτήκαμε στις λίστες!
Στις λίστες.
ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΣΤΕΓΗ
Πήραμε μόρια!
Και δεν έγινε τίποτα!
ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΕΡΔΗ
Τίποτα απολύτως!
Δήμαρχε, τους ανθρώπους που διαδηλώνουν σήμερα
τους έχω συναντήσει πολλές φορές τους τελευταίους μήνες
και ήδη επεξεργαζόμαστε μια μακροπρόθεσμη λύση.
Τι;
-Τι μπορούμε να κάνουμε; -Τι ερώτηση είναι αυτή;
Συνοδεύστε τον κύριο έξω, παρακαλώ. Και απομακρύνετε το πανό.
Εμπρός, γρήγορα.
Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Το ξέρουμε πολύ καλά.
Οι μετανάστες έχουν ανάγκη φιλοξενίας, όπως έχετε κι εσείς ανάγκη για στέγη!
Ως κάτοικος του Παλέρμο, όμως, έχω προτεραιότητα!
Δεν κάνετε τίποτα για μας!
-Κάνε πέρα! -Πάμε.
Γιατί δεν ανοίγετε τα σύνορα να μπουν όλοι μέσα;
Δεν ξέρετε να κάνετε τη δουλειά σας.
-Δήμαρχε. -Ορίστε.
Με κάλεσαν. Να πάω στο λιμάνι ή να παραιτηθώ;
Γιατί να παραιτηθείς; Πήγαινε, έρχομαι κι εγώ.
-Κύριε πρόεδρε, ας συνεχίσουμε. -Μάρκο, πάμε να φύγουμε.
Ο λόγος στον επίτροπο Τζιανούτρι.
-Αντέλε, περίμενε. -Όχι, παιδιά, πάω στο λιμάνι.
Γυρίστε στο σχολείο. Θα κάνουμε μετά τη συνέντευξη.
Ερχόμαστε μαζί σου. Θα μας μιλήσεις στο αυτοκίνητο.
Δεν καταλάβατε.
Έχουμε άφιξη. Δεν είναι θέαμα για παιδιά.
Συγγνώμη, με παιδιά δεν δουλεύεις;
-Να ξεκινήσουμε με τις ερωτήσεις; -Ναι.
Γιατί δέχτηκες να γίνεις επίτροπος;
Εργαζόμουν ήδη στον κοινωνικό τομέα,
σε μια ομάδα που ασχολούνταν με παιδιά και νέους.
-Κυρίως από τα προάστια. -Τι περιλαμβάνει η δουλειά σου;
Μετανάστευση, οικογένειες, ηλικιωμένοι
και ανήλικοι, Ιταλοί και μετανάστες.
Τι σου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση;
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι η έκφρασή τους όταν φτάνουν.
Δεν ξεχνάς τη χαμένη ματιά τους.
Καθένας τους κουβαλάει τις αναμνήσεις εκείνων που άφησε πίσω,
εκείνων που δεν τα κατάφεραν ή πέθαναν.
Η θάλασσα είναι ο τελευταίος σταθμός
ενός πολύ μακρινού ταξιδιού, που διαρκεί ατελείωτους μήνες,
μέσα από μύριες δυσκολίες.
Συχνά, η θάλασσα είναι και το τέλος του ταξιδιού.
Κάποιοι, οι πιο τυχεροί, καταφέρνουν να σωθούν.
Υπήρχαν παιδιά!
Πολλοί απ' αυτούς δεν τα καταφέρνουν.
Καταλήγουν στον βυθό της θάλασσας.
-Λοιπόν, τελειώσαμε. -Μα, έχουμε κι άλλες ερωτήσεις.
Θα συνεχίσουμε μετά.
Ελάτε μαζί μου. Πάμε στο καφέ.
Παρακαλώ.
-Καλημέρα σε όλους! -Καλημέρα.
-Γεια, τι κάνεις; -Καλά. Τι θέλετε;
-Θα μας κάνεις δέκα καφέδες; Ευχαριστώ. -Δέκα καφέδες; Γαμώτο!
Θέλεις να μείνεις ξύπνια για έναν μήνα;
Ελάτε, πάμε.
-Έφερα καφέ. Θες; -Ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
-Κανείς άλλος; -Όχι, ευχαριστώ.
-Σκέτος, τον θέλεις; -Ευχαριστώ.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια.
Κουνηθείτε, πάμε.
Παιδιά, περιμένετέ με εδώ.
Τραβήξτε πλάνα από δω. Με διακριτικότητα και σεβασμό.
Να είστε ευγενικοί, μην κολλάτε την κάμερα στα πρόσωπά τους.
Μην ξεχνάτε από πού έρχονται.
Και, κυρίως, μείνετε στο υπόστεγο.
Είναι το μόνο ασφαλές σημείο, μείνετε εδώ. Κατανοητό;
Μην το ξεχάσετε!
Ελάτε, πάμε.
Κουνηθείτε.
Ένας ένας.
Κοίτα τον, λιποθύμησε.
Ένα φορείο, γρήγορα. Νοσοκόμοι!
Με το ένα, με το δύο!
Μην πλησιάζετε.
Κάντε χώρο, παρακαλώ.
-Κάντε πίσω. -Σπρώξε.
-Προσεκτικά. -Ήρεμα, κάντε χώρο.
Πάμε.
Πάμε, κάντε στην άκρη.
Όλα καλά.
-Τι συμβαίνει; -Δεν ξέρω, λιποθύμησε.
-Δεν αφήνει το χέρι μου. -Θα το ελευθερώσουμε.
Αν μπορεί να σφίξει το χέρι, δεν είναι και τόσο σοβαρό.
-Θα το φροντίσουμε, ευχαριστώ. -Ευχαριστώ, καλημέρα.
Ας δούμε ζωτικές ενδείξεις.
ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ
Καλημέρα σε όλους!
-Γεια. -Γεια.
Τι υπέροχη μπάλα!
Κοίτα έναν παίκτη!
Πώς σε λένε;
-Κούκι. -Κούκι;
-Ωραίο όνομα. -Αντέλε;
-Κιάρα. -Γεια.
-Τι τρέχει; -Έχουμε περίπου 52 ανήλικα.
-Όλα στο Παλέρμο; -Οι θέσεις είναι ήδη κατειλημμένες.
-Θα μείνουν όλα μαζί σου. -Τέλεια, τα λέμε σε λίγο.
-Αντέλε; -Ναι.
Η αδερφή μου.
-Ήρθα στην Ιταλία να τη βρω. -Ναι.
Ανησυχώ γι' αυτήν. Πρέπει να τη βρω. Μου είπε να ρωτήσω την Αντέλε.
-Να έρθω στο Παλέρμο. -Περίμενε.
-Πόσων ετών είσαι; -Είμαι 17.
Έχεις έγγραφα;
Όχι, περίμενε.
Σαλίμ, με βοηθάς με τη μετάφραση;
Τα έχασε όλα στη θάλασσα.
Και…
Το μόνο που μου απέμεινε είναι η φωτογραφία της Ράνια.
Ναι, φυσικά! Δεν τη γνώρισα αμέσως.
Είναι μαζί μου, την ξέρω. Τη φροντίζω.
Εντάξει.
Συγγνώμη, ήρθαν ο δήμαρχος, ο νομάρχης, ο αρχηγός της αστυνομίας κι ο επίσκοπος.
Πρέπει να τρέξω, φεύγω. Συγγνώμη, τα λέμε μετά, εντάξει;
-Άσε κι εμένα να τραβήξω. -Περίμενε.
-Γαμώτο! -Την είχες όλο το πρωί. Δώσ' τη μου.
Καλά, πάρ' την.
-Καλημέρα. -Γεια σας.
Δεν ακούμε, πρέπει να πλησιάσουμε.
-Η μάνα σου είπε να μείνουμε εδώ. -Και τι είναι η μάνα μου; Αστυνομία;
-Κύριε δήμαρχε. -Κύριε αρχικελευστή.
-Νομάρχη. -Χαίρετε.
Εξοχότατε.
Γιατί δεν έδεσε εδώ το πλοίο;
Το επιτελείο μάς έδωσε εντολές για μία ακόμα διάσωση.
Για να κερδίσουμε χρόνο, δεν αφήσαμε το πλοίο να μπει,
θα μεταφέρουμε τους επιβαίνοντες στο περιπολικό μας.
Εντάξει, προχωρήστε.
Πάμε, φεύγουμε.
-Καλημέρα, δήμαρχε. -Γεια σου, Αντέλε.
-Καλημέρα, νομάρχη. -Καλημέρα.
Μιλούσαμε με τον νομάρχη για την απουσία του υπουργού.
Θα της εξηγήσεις;
Ο δήμαρχος τόνισε πόσο σημαντικό είναι να υπογραφεί σήμερα, αλλά…
Καταλαβαίνω. Θέλετε να αναβληθεί;
-Αυτό είναι; -Όχι.
Ο υπουργός τόνισε ότι δίνει μεγάλη σημασία στην τελετή υπογραφής.
Θέλει να στηρίξει την πρωτοβουλία και να στείλει μήνυμα με την παρουσία του.
-Είναι σημαντικό για σας. -Ναι, είναι.
Άφησε σ' εμάς να αποφασίσουμε αν θα αναβληθεί.
Αντέλε, καλύτερα να αναβληθεί.
Αν υπογράψουμε σήμερα, τα παιδιά από αύριο θα έχουν επιμελητές,
σπίτι, φροντίδα, επίβλεψη.
Θα αρχίσουν να ενσωματώνονται.
Δεν θα είναι απλώς το νούμερο 600 στη λίστα μου.
Αυτά εδώ είναι 52,
αλλά αύριο θα έρθουν κι άλλα, και μεθαύριο περισσότερα.
Ας μη σπαταλάμε πολύτιμο χρόνο!
Άκου. Η απουσία του υπουργού είναι πλήγμα.
Επιπλέον, το ανακοινώσαμε στον Τύπο. Τώρα, θα το μάθουν όλοι.
Με συγχωρείτε.
Μικρέ, σταμάτα!
Σταμάτα, είναι επικίνδυνο!
Κούκι!
Σταμάτα!
Βοήθεια!
Μαμά!
Μαμά, πιάσε αυτό.
Έλα.
Ωραία, δώσε μου το χέρι σου.
Ένα, δύο…
Δώσε μου το χέρι σου.
Αντέλε!
ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ
Αντέλε!
-Όλα καλά; -Ναι.
Δήμαρχε!
-Θα κάνεις κι εσύ μια βουτιά; -Κάποια άλλη φορά.
Τι λες κι εσύ, νομάρχη; Θα έκανε βουτιά ο υπουργός;
Βεβαίως!
Λοιπόν, αφού πρέπει να υπογράψουμε, πάμε να υπογράψουμε.
Άντε, πάμε.
Λοιπόν,
όπως βλέπετε, για μια ακόμα φορά, το Παλέρμο άνοιξε την αγκαλιά του.
Απόψε, θα υπογραφεί το πρωτόκολλο
σχετικά με τη διαδρομή των ασυνόδευτων ανήλικων.
Σας ενημερώνω ότι ο υπουργός δεν θα είναι παρών,
αλλά το επείγον της κατάστασης μας υποχρεώνει να προχωρήσουμε.
-Ήσουν γενναίος, το ξέρεις; -Επειδή εσύ ήσουν ηλίθια.
Δεν βουτάς να σώσεις κάποιον χωρίς να έχεις σωσίβιο.
Το ξέρω.
Έτσι είμαι εγώ. Πέφτω με τα μούτρα, χωρίς δεύτερη σκέψη.
-Γιατί να το κάνεις; -Τι;
Με συγχωρείτε.
Αυτά βρήκαμε μόνο, συγγνώμη.
-Μη ζητάτε συγγνώμη, είναι τέλεια. -Παρακαλώ.
Αυτό είναι δικό σου.
Αυτό είναι δικό μου.
-Ας αλλάξουμε. -Πού;
Εδώ. Πού αλλού;
Ντρέπεσαι; Μέχρι χθες σ' έκανα μπάνιο.
Περίμενε.
Δεν θα κοιτάω.
Υπήρχαν χίλιοι αστυνομικοί. Ας το ζητούσες από έναν.
Ναι.
Δεν είδες ότι το έκανα ενστικτωδώς;
Εγώ…
Όταν βλέπω παιδί σε ανάγκη…
Κάθε παιδί που βλέπεις γίνεται παιδί σου, σωστά;
Μεγάλη Μητέρα. Γελοιότητες.
Μια έκφραση είναι. Μεγάλο παιδί είσαι, το καταλαβαίνεις.
Μια επινόηση των δημοσιογράφων.
Ως επίτροπος του δήμου, έχω την επιμέλεια πολλών παιδιών.
Δεν έχουν κανέναν στον κόσμο.
-Ένας διοικητικός ρόλος είναι. -Τι είναι αυτά που λες;
Βούτηξες στα βρομόνερα για να σώσεις ένα παιδί που δεν ξέρεις καν!
Δεν κάνουν τέτοια οι επίτροποι.
Βασικά…
Δεν το κάνω επειδή είμαι επίτροπος.
Το κάνω επειδή είναι το σωστό.
Ο καθένας θα έπρεπε να το κάνει. Αν κάποιος είναι σε ανάγκη, βοηθάς.
Ξέρω ότι δεν ήταν ευχάριστο να διαβάσεις αυτό το άρθρο.
Εμένα δεν με νοιάζει. Ποιος ξέρει τι φαντάστηκε η Σίλβια.
Έκλαιγε, ούρλιαζε. Θύμωσε πολύ.
Τέλος πάντων, ο μπαμπάς κατάφερε να την ηρεμήσει.
Τουλάχιστον, είσαι τυχερός που έχεις τόσο καλό πατέρα.
Σε αντίθεση με τη μητέρα.
-Θα μιλήσω στη Σίλβια, πάντως. -Το καλό που σου θέλω.
Μάρκο.
Θέλω να καταλάβεις
ότι αν κάνω αυτήν τη δουλειά, με τον τρόπο που την κάνω,
είναι επειδή θέλω να σας κάνω περήφανους.
-Γεια σου, Μάρκο. -Εσύ γιατί δεν βούτηξες;
Και ποιος θα τράβαγε πλάνα; Ήταν τέλειο!
-Αλήθεια; -Γίνατε είδηση σε όλα τα ΜΜΕ.
Αλήθεια;
Καταλαβαίνω ότι η αποψινή υπογραφή με τον δήμαρχο είναι σημαντική.
Ναι, πάρα πολύ.
Πάμε, τότε. Πρέπει να είμαστε εκεί.
Στο μεταξύ, γυρίστε στο σχολείο.
Τα λέμε το απόγευμα.
Πάμε στο σχολείο να μοντάρουμε το βίντεο.
-Εντάξει. -Πάμε.
Είσαι καλά;
Εδώ είμαι.
-Τι κάνεις; Είναι εντάξει ο γιος σου; -Όλα καλά. Πώς είναι ο Κούκι;
Μια χαρά, μην ανησυχείς. Είναι στους γιατρούς.
Απλώς φοβήθηκε. Είναι μαζί του οι λειτουργοί.
-Ευτυχώς. -Όχι, περίμενε.
Σαλίμπου, φέρε την μπάλα.
ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Ευχαριστώ.
Είναι η μπάλα του, θα του τη δώσεις;
Την έφερε από τη Σενεγάλη. Θέλει να γίνει πρωταθλητής.
Εντάξει. Θα τον υποστηρίζουμε.
Σαλίμ, συγγνώμη.
Καλημέρα.
Μπονζούρ. Σαλάμ αλέκουμ.
Με λένε Αντέλε.
Εγώ και οι άνθρωποι που βλέπετε θα σας φροντίσουμε.
Περιμένετε εδώ.
Σύντομα θα σας πάμε κάπου να φάτε, να πλυθείτε και ν' αλλάξετε.
Για ό,τι απορία έχετε, με ρωτάτε.
Πρέπει να με εμπιστευτείτε.
Καλώς ήρθατε στην υπέροχη πόλη μας.
Δεν μου είπες πώς σε λένε.
-Φαλάχ. -Φαλάχ.
Η Ράνια είναι στο νοσοκομείο. Μπορείς να τη δεις.
-Ωραία. Ευχαριστώ πολύ. -Πάμε μαζί να της κάνεις έκπληξη.
-Στον τέταρτο όροφο. -Εντάξει.
Να πάρω λίγα λουλούδια;
-Μπορώ; -Ναι, φυσικά.
Γεια.
Ας ελπίσουμε να χαρεί η Ράνια.
Μυστήρια κοπέλα.
Είναι εδώ τέσσερις μήνες και δεν έχει ενσωματωθεί καθόλου.
Πέρασε και μία ολόκληρη μέρα σπίτι μου με τα παιδιά μου.
Ελπίζαμε ότι θα ανοιχτεί λίγο, αλλά μάταια.
Δέκα ευρώ.
Τι ήθελες να μου πεις;
Είχαμε νέα από τα παιδιά του κέντρου που τα μετακινούν;
Οι Ουρσουλίνες φιλοξενούν 14 κορίτσια.
-Εδώ στην πόλη; -Ναι.
Και τα αγόρια; Μπορούν να μείνουν στο Παλέρμο;
Δεν ξέρω. Η μόνη λύση είναι να πάνε στο Ρέτζιο Καλάμπρια.
Στο Ρέτζιο Καλάμπρια;
Μετά θα τα στείλουν ακόμα μακρύτερα.
Ναι, τα αγόρια της ομάδας έκαναν φασαρία.
Αρνούνται να φάνε, να κουνηθούν, να μιλήσουν.
Τόνος με ντομάτα;
Τομάτα και μοτσαρέλα;
Κροκέτες ρυζιού με κρέας;
Κροκέτες με βούτυρο;
Έλα, πάρε.
Δεν καταλαβαίνω. Τι κάνετε; Απεργία πείνας;
Ελάτε, φάτε. Πάρε!
Πάρε τις κροκέτες.
Ένα τείχος σιωπής.
Καταλαβαίνετε ότι είμαστε με το μέρος σας;
Κανείς δεν είπε ότι δεν θα ξαναπαίξετε.
Θα παίξετε, αλλά σε άλλες ομάδες.
Περίμενε εδώ. Πάω να δω πώς είναι.
Ράνια.
-Αντέλε. -Γεια σου.
Είδες; Σ' το υποσχέθηκα ότι θα έρθω.
Σου έχω μια έκπληξη.
Κάποιος ήρθε από πολύ μακριά για να σε δει.
Περίμενε.
Έλα.
Ράνια.
Τι έγινε; Ράνια;
Ράνια.
Ράνια;
Ήρθε ο αδερφός σου.
Τι έγινε; Έφερε άσχημα νέα για την οικογένειά σου;
Δεν μας ανοίγει.
Φώναξε μια νοσοκόμα, κάποιον.
Τι της είπες;
-Τι της είπες; Ποιος είσαι; -Δεν ξέρω.
-Ήρθε.
Κλείστηκε στο μπάνιο. Μπορείτε να μας βοηθήσετε;
Μη φοβάσαι. Τον έδιωξα.
Ράνια, άνοιξε.
Άνοιξε.
Ράνια, τι κάνεις; Τρελάθηκες; Κατέβα.
Πού πας;
Σταμάτα!
Με το μαλακό.
-Λοιπόν; Μάθαμε ποιος είναι; -Μου τα πέταξε στα μούτρα.
Ράνια.
Αν θες να βοηθήσουμε, πρέπει να μας πεις κάτι.
Πες μας ποιος είναι ο Φαλάχ. Γιατί τον φοβάσαι;
Γιατί προσπάθησες να κάνεις αυτό το τρομερό πράγμα;
Λέει ότι είναι ο άντρας της.
Ο άντρας σου;
Την πάντρεψαν στα 12 της χρόνια.
Ο πατέρας της την πούλησε στον Φαλάχ.
Είχε ήδη δύο συζύγους και της φερόταν σαν να ήταν σκλάβα.
Ήρθε να την πάρει πίσω, νομίζει ότι του ανήκει.
Αλλά εκείνη δεν του ανήκει.
Ράνια, δεν του ανήκεις.
Σου υπόσχομαι ότι δεν θα τον ξαναδείς. Θα τον διώξουμε.
Θα ξανάρθω να σε δω σύντομα.
Κιάρα, πες τους να τη φυλάνε με βάρδιες.
-Μην την αφήσουν απ' τα μάτια τους. -Ναι.
Μη μείνει στιγμή μόνη.
Έλα, κουνήσου.
Θεέ μου, πώς δεν σκοτώθηκα.
Γαμώτο!
-Γεια σου, Αντέλε. -Γεια.
Ο Αντρέα πήρε τη Σίλβια πριν δέκα λεπτά.
-Ναι, δεν προλάβαινα. -Τα λέμε στο πάρτι της Σίλβια.
Φυσικά. Ελπίζω να προλάβω να σβήσω μαζί της τα κεράκια.
Και μετά θα μιλήσουμε για το φρούτο.
-Είναι ζωτικής σημασίας. -Θες να μιλήσουμε για το φρούτο;
Γιατί να μην επιλέξουμε το φρούτο που θα τρώνε τα παιδιά στο σχολείο;
-Είναι η καντίνα μας βιολογική ή όχι; -Έχεις δίκιο. Φυσικά.
Συγγνώμη μισό λεπτό.
Το θέμα με ενδιαφέρει πολύ, θα μιλήσουμε αργότερα.
-Αντίο. -Αντίο. Λέγετε;
Κυρία Αντέλε, συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω με την κόρη μου.
-Και η τούρτα; -Θα τη βάλω σε ειδική συσκευασία.
Δεν ξέρετε πόσο σημαντική είναι για μένα αυτή η τούρτα.
Ζητήστε τον Τζιάνι.
Τέλεια. Αφήστε μου τον λογαριασμό. Χίλια ευχαριστώ.
Έλα, σπρώξε.
-Γεια. -Γεια.
Γίνεται σοβαρή δουλειά εδώ.
Φτιάχνουμε ντισκοτέκ για τη Σίλβια και τις φίλες της.
Ήξερες ότι ο γιος σου είναι DJ;
-O DJ Δυναμίτης! -Αλήθεια;
Δείξε στη μαμά τη βουτιά σου. Φέρε το βίντεο.
Όλο γι' αυτό μιλάει από τότε που γύρισε.
Για την υπέροχη μέρα και τη βουτιά σας στη θάλασσα.
-Αλήθεια; -Είμαι περήφανος για σας. Ελάτε.
-Όχι. Τράβηξαν βίντεο; -Κοίτα. Είμαστε διάσημοι!
Έχουμε ένα σωρό θεάσεις και ανεβαίνουν κι άλλο.
-Αστέρια του ίντερνετ! -Γίναμε viral!
-Viral; -Κοίτα.
Εδώ κοίτα πράγματα.
Είστε τρελοί; Βουτήξατε έτσι στο λιμάνι;
Αγάπη μου, αθλητής είσαι;
Η γιαγιά κι εγώ φουσκώσαμε 20. Τώρα, πρέπει να τα κρεμάσουμε.
Τέλεια, αγάπη μου.
Γλυκιά μου, τι όμορφη που είσαι!
Είδες;
Τι σου έφερε η μαμά; Την τούρτα που ήθελες.
Κοίτα την.
Αγάπη μου;
-Είναι πολύ θυμωμένη. -Το βλέπω.
Μάλλον πρέπει να της μιλήσεις.
Μαμά, σε παρακαλώ, βάλ' τη στο ψυγείο.
-Νομίζω ότι είναι καλή στιγμή. -Ναι, τώρα αμέσως.
Ας την εισάγουμε στον κόσμο των μεγάλων.
Σίλβια;
Αγάπη μου;
-Μου έχεις θυμώσει; -Ναι.
Για όσα έγραφε η εφημερίδα;
Γιατί μου λες όλο παραμυθάκια; Νομίζεις ότι είμαι μικρή και χαζή;
Δεν είμαι χαζή. Κάνεις μεγάλο λάθος.
Αστειεύεσαι;
Το ξέρω πολύ καλά.
Αγάπη.
Έκανα βλακεία.
Απλώς σου έλεγα τα όμορφα πράγματα που φανταζόμουν για σένα.
Δεν μου αρέσουν πια.
Σιχαίνομαι τα ουράνια τόξα και τους μονόκερους.
Ξέρεις ποια είναι τα αληθινά παραμύθια; Αυτά που γράφουν οι εφημερίδες.
Είναι απλώς λέξεις που εξηγούν τι κάνω.
Αυτά τα παιδιά δεν είναι δικά μου. Απλώς τα φροντίζω.
-Και γιατί δεν το γράφει αυτό η εφημερίδα; -Έχεις δίκιο. Έκαναν λάθος.
Δεν σε πιστεύω.
Συγγνώμη, Σίλβια.
Άκουσέ με προσεκτικά.
Προσπάθησε να φανταστείς ότι πας ένα πολύ μεγάλο ταξίδι.
Ολομόναχη.
Και φτάνεις σε μια χώρα που δεν ξέρεις κανέναν.
Δεν μιλάς τη γλώσσα.
Δεν θα ήθελες να σε υποδεχθεί κάποια σαν εμένα;
Να σε φροντίζει ώστε να μη στεναχωριέσαι;
Αν είσαι άρρωστη, θα φωνάξει γιατρό.
Θα σε γράψει στο σχολείο και θα μιλήσει στους δασκάλους.
Δεν θα ήταν λιγότερο τρομακτικό το να είσαι μακριά από το σπίτι σου;
Γιατί να βρεθώ μόνη μου σ' ένα τέτοιο μέρος; Θες να με στείλεις εκεί;
Όχι, τι είναι αυτά που λες;
Δεν είσαι αναγκασμένη να φύγεις.
-Αυτοί είναι αναγκασμένοι; -Ναι.
Γιατί πρέπει να φύγουν;
Επειδή στον τόπο τους
οι άνθρωποι δεν αγαπούν ο ένας τον άλλο.
Έχουν πόλεμο, πέφτουν βόμβες.
Δεν υπάρχει φαγητό και τα παιδιά αρρωσταίνουν.
Έτσι, φεύγουν και ψάχνουν ένα μέρος
να ζήσουν ειρηνικά.
Και είναι πολύ δύσκολο.
Κάνουν μεγάλο ταξίδι.
Περνούν την έρημο και τη θάλασσα.
Γιατί είναι μόνα τους τα παιδιά;
Γιατί στη διάρκεια του ταξιδιού οι γονείς τους…
δεν τα καταφέρνουν.
Πεθαίνουν;
Σταμάτα. Γιατί μου λες αυτά τα πράγματα;
Θες να κλάψω;
-Προσπαθώ… -Δεν θέλω να μου εξηγήσεις.
-Δεν θέλω να μου μιλάς. -Περίμενε. Άκου με ένα λεπτό.
Σίλβια!
-Αγάπη μου… -Δεν θέλω να σε ξαναδώ!
Είσαι κακιά!
Τα παραμύθια δεν είναι σωστά.
Το ίδιο κι η αλήθεια.
Ξέρεις τι μου είπε;
-Ότι είμαι κακιά και την κάνω να κλαίει. -Ξέρεις ότι δεν το εννοεί.
Γιατί δεν φοράς αυτό αντί για τα παντελόνια που φοράς συνέχεια;
Είναι ό,τι πρέπει για την τελετή. Εγώ σου το πήρα.
Ξέρεις τι σκέφτομαι;
Της χάλασα τη μέρα. Της χάλασα τα γενέθλια, ίσως και τη ζωή της.
Μην υπερβάλλεις!
Είναι τραυματικό να πηγαίνεις από έναν δρόμο βαμμένο ροζ,
μέσα σε μία μέρα, στη Συρία.
Δεν υπάρχει φάρμακο για όσα φέρνει η ζωή.
Μάθε της να ζει σ' αυτόν τον κόσμο.
-Και πώς γίνεται αυτό; -Κανείς δεν ξέρει!
Δεν ζήτησα αυτήν την τούρτα. Είναι λάθος!
Την ακούς;
ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ, ΣΙΛΒΙΑ
-Δεν θέλω τέτοια τούρτα. -Αγάπη μου.
-Τι έγινε; -Κοίτα.
-Δεν το πιστεύω. Τούρτα φράουλα. -Ευτυχώς που επέμενε να τη δει.
Ορκίζομαι, παρήγγειλα κεράσι.
Το έκανες επίτηδες. Ξέρεις ότι δεν κάνει να φάω φράουλες.
Πώς είναι δυνατόν; Ξέρω ότι έχεις αλλεργία στις φράουλες.
Δεν σε πιστεύω!
-Αρκετά! -Τι λες; Το εννοείς;
Θεέ και Κύριε.
-Εμένα κοιτάς; -Τι; Έλα τώρα!
Με κοιτά αντί να κάνει κάτι. Κάθεται και με κοιτάει.
-Παίρνω το ζαχαροπλαστείο. -Ναι, πάρε.
-Τι να τους πω; -Εγώ θα σου πω;
Άσε, θα πάρω εγώ να ξεμπερδεύουμε.
-Είναι εκεί η ιδιοκτήτρια; -Δεν έχει γυρίσει.
-Είσαι ο Τζιάνι, σωστά; -Ναι, εγώ είμαι.
Πέρασα πριν μία ώρα και πήρα μια τούρτα.
-Ναι, θυμάμαι. -Είδαμε ότι είναι τούρτα φράουλα.
Αλλά παραγγείλαμε κεράσι.
-Η κόρη μου έχει αλλεργία στις φράουλες. -Χίλια συγγνώμη.
Θέλουμε άλλη τούρτα, με κεράσι.
-Εντάξει, τέλεια. -Σας παρακαλώ.
Όπως είπα το πρωί, κεράσι.
-Ναι, εντάξει. -Ευχαριστώ.
-Γεια σας.
Θεέ μου. Είδες; Τα λύσαμε όλα.
Μου είπες ότι την παρήγγειλες χθες,
αλλά την παρήγγειλες σήμερα. Την ξέχασες;
Έλα τώρα. Τι σημασία έχει;
Σημασία έχει ότι θα έχεις την τούρτα που ήθελες.
Είσαι ψεύτρα.
Σίλβια!
Δύσκολο παιδί.
Μαμά, σου πάει αυτό το φόρεμα. Μοιάζεις με επίτροπο.
Σε πλήρωσε η γιαγιά για να το πεις;
Δίκιο έχει. Σου πάει πολύ.
Κι εσύ στο κόλπο;
Σίλβια.
Συγγνώμη, έχεις δίκιο. Σου είπα ψέματα.
Δεν την παρήγγειλα χθες, αλλά σήμερα το πρωί.
Ορκίζομαι ότι πήγα χθες, αλλά είχε κλείσει.
Φύγε. Δεν θέλω να μου ξαναμιλήσεις.
Τι σημασία έχει; Όπου να 'ναι έρχεται η τούρτα σου με τα κεράσια.
Θες να μιλήσουμε για το πάρτι;
Ακόμα να καταλάβεις ότι δεν το θέλω πια;
Σίλβια.
Σταμάτα αυτήν τη στιγμή!
Σίλβια.
Σίλβια, σε παρακαλώ.
Δεν θέλω να μένω πια μαζί σου. Θέλω να μείνω με τον μπαμπά.
Μάσιμο, πού είναι οι εργάτες να κρεμάσουν τις φωτογραφίες;
Τι έγινε; Νόμιζα ότι θα τα βρω όλα έτοιμα.
Τα εγκαίνια είναι σε λίγο.
Έφυγαν όλοι, το καταλαβαίνεις; Όλοι!
Αντέλε, είδες; Τώρα θα σε έπαιρνα.
Τους χρωστάει πολλά λεφτά η δημαρχία.
Ήταν να πληρωθούν σήμερα, αλλά…
Γαμώτο, όλα σήμερα πρέπει να τύχουν;
-Συγγνώμη. -Τι να πω;
-Θα τα πάρω σπίτι. -Όχι.
Ξεχάστε το.
Την πονάω αυτήν την έκθεση. Δεν θα τα παρατήσουμε έτσι.
Τι θα κάνουμε; Θα τα κρεμάσουμε στον τοίχο με πινέζες;
Δεν ξέρω. Μην αγγίξεις τίποτα. Θα βρω μια λύση.
Αντέλε, έχουμε κι άλλο πρόβλημα, πολύ πιο επείγον.
Τα αγόρια στο κέντρο Αουρόρα. Οι ποδοσφαιριστές.
-Τι έγινε; -Το έσκασαν. Εξαφανίστηκαν.
-Τι πράγμα; -Ναι.
Μετά ειδοποιηθήκαμε ότι τους βρήκαν.
Μάντεψε πού ήταν.
Πώς μπήκαν μέσα;
-Επιτέλους, ήρθατε! -Τι συνέβη;
Αν μαθευτεί αυτό, θα βρούμε όλοι τον μπελά μας.
Αυτοί, εγώ, ο σύλλογος.
Κοίτα το γήπεδο, το γρασίδι είναι φρεσκοφυτεμένο.
Πρέπει να μείνει ανέγγιχτο.
Και αυτοί οι φουκαράδες θέλουν να μπουν να το ποδοπατήσουν.
Πρέπει να τους πάρεις από δω.
Αλλιώς, εγώ θα απολυθώ κι αυτοί θα απελαθούν.
Εντάξει.
Λοιπόν;
Θα μου εξηγήσετε τι κάνετε; Τι σας έπιασε;
Διαμαρτυρία είναι;
Θέλουμε να μας ακούσουν. Μας διώχνετε όλους.
Δεν φεύγουμε, αν δεν βεβαιωθούμε ότι θα μείνουμε στο Παλέρμο.
Ο Ρόρι δεν είσαι;
-Ναι. -Κάνεις δεύτερη χρονιά ιταλικά;
-Ναι. -Κι εγώ.
-Πώς σε λένε; -Ντάβιντ.
Παιδιά, ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι για σας.
Είναι δύσκολο να αφήσετε την πόλη και όλα όσα κάνετε.
Αλλά σκεφτείτε το λίγο.
Μπαίνετε σε μπελάδες για να κλοτσήσετε μια μπάλα.
Δεν είναι η μπάλα το θέμα.
Καταλάβατε το στάδιο του Παλέρμο. Το συνειδητοποιείτε;
Μπορούν να σας απελάσουν!
Έτσι θα μείνετε στην πόλη; Μπαίνοντας στη φυλακή;
Θέλουμε να μείνουμε εδώ και να παίξουμε στον τελικό.
Στο κέντρο που μας έχετε ήμασταν μόνοι, δεν μας ήξερε κανένας.
Από τότε που παίζουμε ποδόσφαιρο, γίναμε φίλοι με άλλες ομάδες.
Μας καλούν σε πάρτι, σε σπίτια, μας ξεναγούν στην πόλη.
Δεν είναι απλώς για μια μπάλα.
Στην αρχή ήταν ένα παιχνίδι,
αλλά τώρα είναι η ζωή μας.
Δεν νομίζω ότι μπορώ να τους βρω μέρος στο Παλέρμο.
Από το πρωί προσπαθώ, μίλησα με τους πάντες, τίποτα.
Μόνο στο Ρέτζιο Καλάμπρια, και πάλι καλά.
Πρέπει να κάνουμε τα μαγικά μας.
Μα πώς;
Λοιπόν, αν σας κρατήσω στο Παλέρμο…
Αντέλε, δεν γίνεται. Πού θα τους βάλεις;
-Δεν ξέρω, αλλά πρέπει. -Μέχρι απόψε;
Βέβαια, μέχρι απόψε. Αλλιώς, δεν έχει πλάκα.
Μπορώ να σας βοηθήσω, αλλά θα βάλετε κι εσείς ένα χεράκι.
Γιατί σήμερα είναι δύσκολη μέρα.
Τα προβλήματα φυτρώνουν σαν μανιτάρια, και μάλιστα δηλητηριώδη.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Ακολουθήστε με.
Φεύγουμε.
Γρήγορα.
Καλημέρα σε όλους, σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Θα σας εξηγήσω γιατί η σημερινή μέρα είναι τόσο σημαντική.
Χρειαζόμασταν ένα πρωτόκολλο.
Να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα που θα ενοποιεί όλες τις πτυχές
της ζωής ενός ξένου παιδιού στην πόλη.
Στο τέλος της εκδήλωσης, τα πράγματα θα έχουν αλλάξει για εμάς και γι' αυτά.
Μόλις υπογράψουμε, κάθε δημότης μας θα μπορεί να γραφτεί σε μια λίστα
και να γίνει εθελοντής επιμελητής για ένα παιδί.
Αυτά τα παιδιά δεν είναι ούτε κατάρα ούτε βάρος.
Ας τα αφήσουμε να μελετήσουν και να δουλέψουν μαζί μας.
Πιστεύω ότι με τον καιρό
δεν θα υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές ανάμεσά μας.
Θα είναι μια θαυμάσια εποχή.
Σας ευχαριστώ.
-Λοιπόν; -Θαυμάσιο, Αντέλε.
Εξαιρετική ιδέα.
-Ευχαριστώ. -Ναι, θα έχει τεράστιο αντίκτυπο.
-Πολύ συγκινητική έκθεση. -Είμαι πολύ χαρούμενη.
-Πάμε; -Πάμε.
Επιτέλους, υπογραφές, δήμαρχε.
Τι βαρεμάρα. Δώσε μου την κάμερα.
Η μητέρα σου είχε την τρελή ιδέα για την έκθεση.
Μόνο οι τρελοί κατεβάζουν τρελές ιδέες.
Μόνο αυτή θα σκεφτόταν ανθρώπους σε ρόλο καβαλέτου.
Καλησπέρα σε όλους.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε σ' αυτήν τη σημαντική συνάντηση.
Την υπογραφή του πρωτοκόλλου
για την προστασία των ασυνόδευτων αλλοδαπών ανηλίκων.
Ο υπουργός θα ήταν μαζί μας,
αλλά το πρόγραμμά του άλλαξε εκτάκτως και θα βρίσκεται αλλού.
Υπομονή.
Θέλω να ευχαριστήσω όλες τις αρχές και τις υπηρεσίες της πόλης
που συνεργάστηκαν για τη δημιουργία αυτού του εγγράφου.
Το δημαρχείο, το πανεπιστήμιο, τα δικαστήρια, την αστυνομία,
τις υγειονομικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες.
Αλλά πάνω απ' όλα, θέλω να ευχαριστήσω την επίτροπο Αντέλε Κούτσι.
Με το πάθος και την αποφασιστικότητα που τη χαρακτηρίζουν,
έκανε τα πάντα, κι ακόμα περισσότερα, πιστέψτε με, για να φτάσουμε ως εδώ.
Πρώτοι στην Ευρώπη σκεφτήκαμε ένα σύστημα φιλοξενίας παιδιών.
Και είναι τιμή μας που η κυβέρνηση το βλέπει…
ως το πρώτο βήμα για έναν νόμο που δεν μπορεί να αναβληθεί άλλο.
Η μετακίνηση των ανθρώπων είναι δομικό στοιχείο της κοινωνίας
και όχι ζήτημα ασφάλειας.
Προσπαθούμε ώστε η μετανάστευση να μη σημαίνει πόνο και ταλαιπωρία,
αλλά κινητικότητα ως ανθρώπινο δικαίωμα.
Αυτό είναι το όνειρό μας.
Αλλά ας επιστρέψουμε στην πραγματικότητα και ας υπογράψουμε.
Ευχαριστώ, παιδιά. Καλή σας όρεξη.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Αλλά τώρα πρέπει να κρατήσετε την υπόσχεσή σας.
Φυσικά. Το υποσχέθηκα και θα το κάνω.
-Εντάξει. Θα δούμε. -Θα δούμε.
Χίλια ευχαριστώ, παιδιά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Να καθίσω, με πέθαναν τα πόδια μου.
Φτάσαμε τις 30.000 θεάσεις.
-Καλό είναι αυτό; Δεν καταλαβαίνω. -Έτσι κι έτσι.
Σήμερα είμαστε διάσημοι, αύριο δεν θα μας ξέρει κανείς.
Έτσι, πάντα αισιόδοξος.
Μισό λεπτό. Είπες ότι σήμερα είμαστε διάσημοι;
Ας το εκμεταλλευτούμε. Πάρε την κάμερα.
Ελάτε, γρήγορα.
Γεια σας. Είμαι η Αντέλε. Από δω ο γιος μου, Μάρκο.
Θα με πιστεύατε, αν σας έλεγα ότι το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο
είναι να κοιτάς τα μάτια ενός παιδιού που μόλις του έσωσες τη ζωή;
Σας κάνει επίσης πολύ δημοφιλείς.
Σας έχω σπουδαία νέα!
Από σήμερα, σας δίνω τη δυνατότητα
να ζήσετε αυτό το όνειρο.
-Αντί να θαυμάζεις αυτό, κοιτάς το κινητό; -Είναι πολύ απλό.
Ελάτε στο δημαρχείο, σ' εμένα,
την επίτροπο Κοινωνικής Πολιτικής,
και δηλώστε συμμετοχή ως εθελοντές επιμελητές.
Μετά από ένα σύντομο σεμινάριο,
μπορείτε να αναλάβετε ένα ή περισσότερα παιδιά.
Γιατί, πιστέψτε με, το να φροντίζεις ένα παιδί
είναι σαν να σώζεις τον κόσμο.
Θα σας περιμένω.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν; Τι έγινε;
Μάλλον σηκώθηκε κι έφυγε. Έτσι απλά.
Δεν ζήτησα να την προσέχετε και να μη μείνει μόνη της;
Ήμουν συνεχώς μαζί της.
Βγήκα για μια στιγμή να φέρω νερό.
Πώς γίνεται μια ανήλικη να φεύγει έτσι απλά από ένα νοσοκομείο;
Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι εδώ, δεν είναι εύκολο να τους προσέχεις όλους.
Θεέ μου.
Σαλίμ,
κατάλαβες εσύ κάτι; Τι της είπε ο Φαλάχ;
Στην αρχή, της είπε "Γεια σου, Ράνια. Τι κάνεις;"
Μετά είπε "Δεν περίμενες να με δεις;"
Εκείνος ψιθύρισε κάτι που δεν κατάλαβα.
Μπορεί να την εκβίασε.
Μπορεί.
Τους εκβιάζουν με το να εκδικούνται τις οικογένειές τους.
Λοιπόν, τι κάνουμε τώρα;
-Πρέπει να αναφέρουμε την εξαφάνιση. -Ναι, αλλά στο μεταξύ ας την ψάξουμε.
Σαλίμ, σκέφτεσαι πού μπορεί να πήγε;
Είναι και ετοιμόγεννη.
Πάμε στην Καλίντα.
-Γεια σου, Καλίντα. -Γεια σου, Σαλίμ.
-Σαλίμ, τι κάνεις; -Μια χαρά.
Μήπως είδατε αυτήν την κοπέλα;
-Ήταν στο νοσοκομείο, την ψάχνουμε. -Όχι, λυπάμαι.
-Μήπως την είδατε; -Όχι.
Καλή μου, μήπως την είδες;
Λυπάμαι πολύ.
-Ευχαριστώ. -Αντίο.
-Γεια χαρά.
-Γεια. -Γεια.
Λάουρα!
-Σε ξέρω. -Κι εγώ σε ξέρω.
Με θυμάσαι; Αντέλε Κούτσι.
Εσύ είσαι ο…
ΚΟΚΤΕΪΛ
-Ο Κόφι. -Ο Κόφι!
Ήθελες να γίνεις μαραγκός. Τι κάνεις εδώ; Ήθελες να φτιάχνεις βάρκες.
-Λεφτά ήθελα να βγάλω. -Κόφι, θέλω τη βοήθειά σου.
Ψάχνω αυτήν την κοπέλα. Βασικά, είναι ακόμα παιδί.
Τη λένε Ράνια. Είναι έγκυος.
-Όχι. -Δεν την έχεις ξαναδεί;
Δεν την ξέρω.
-Είναι σημαντικό. Προσπάθησε λίγο. -Δεν την ξέρω. Δεν θέλω μπελάδες.
Ευχαριστώ.
Για περάστε!
Θες μια ωραία μελιτζάνα;
Περίμενε, αναλαμβάνω εγώ.
Γεια σας, παιδιά.
Ψάχνουμε μια κοπέλα, την είδατε; Ήταν στο νοσοκομείο.
Είναι 14 χρονών.
Και ένας κακός άνθρωπος ήρθε…
Είναι δική μου.
Η Ράνια ανήκει σ' εμένα, δεν θα μου την πάρετε.
Αν τη βρω, θα την πάρω στο σπίτι.
Η Ράνια είναι εκεί έξω μόνη της.
Μπορεί να πεθάνει εξαιτίας σου. Το καταλαβαίνεις;
-Σε ανέφερα στην αστυνομία. -Τι γίνεται εδώ;
-Είπα, τι γίνεται εδώ; -Συγγνώμη, δεν ήθελα να ενοχλήσω.
-Η Ράνια δεν σου ανήκει. -Αφήστε τους να δουλέψουν.
Είπα, έξω!
Βγαίνω. Πάω έξω.
-Πάμε. -Και μη σε ξαναδώ εδώ.
-Πάμε. -Δρόμο!
-Περίμενε. -Δρόμο, είπαμε. Φύγετε!
-Έλα. -Σου είπα…
-Πάμε. -Όχι, δεν θέλω να γίνει το δικό του.
Καταλαβαίνεις; Πρέπει να πάμε, Σαλίμ.
-Να τους καταγγείλουμε. -Είναι επικίνδυνοι.
Ηρέμησε.
Πώς να ηρεμήσω;
Πώς μπορώ; Εγώ φταίω για όλα!
Εγώ πήγα τον Φαλάχ στη Ράνια.
Το μόνο που με παρηγορεί…
είναι ότι η Ράνια δεν είναι στα χέρια του.
Είναι κάπου μόνη της.
Καημένη Ράνια.
-Ναι; -Έλα, Αντέλε.
Συγγνώμη που φωνάζω, αλλά δεν ακούω. Έχει απίστευτη φασαρία εδώ.
Εγώ σε ακούω. Τι συμβαίνει;
Δεν θα το πιστέψεις. Πρέπει να έρθεις στο γραφείο αμέσως.
-Θέλω να πάω στη Σίλβια. -Τι;
Θέλω να πάω στη Σίλβια.
Να πας αργότερα. Εδώ έκανες ένα θαύμα. Πρέπει να έρθεις να το δεις.
Και μετά θα λύσουμε το ζήτημα με τους ποδοσφαιριστές.
-Σε ζητάνε. -Εντάξει.
Σε περιμένω.
-Πάμε στο δημαρχείο. -Εντάξει.
-Ναι; -Μάρκο, εγώ είμαι.
Πώς πάει; Όλα καλά; Η Σίλβια είναι ακόμα θυμωμένη;
Έχουν έρθει οι φίλες της, αλλά η Σίλβια είναι με τον μπαμπά στο δωμάτιο.
Πήρες την τούρτα;
-Την έφτιαξαν σωστά; -Δεν πήγα ακόμα.
Δεν μπορώ να έρθω ακόμα.
Μαμά, αν είναι τόσο σημαντικό, άσε σ' εμένα τη Σίλβια.
-Δεν πειράζει. Έλα όταν μπορέσεις. -Ευχαριστώ.
Αντίο, αγάπη μου.
Αντίο.
-Ονοματεπώνυμο; -Ρούσο Αντονίνα.
-Τόπος γέννησης; -Παλέρμο.
Μισό λεπτό. Επιτέλους, ήρθες.
Τι έγινε;
Μόλις έκανες την έκκληση, άρχισε να έρχεται κόσμος.
Τους εξήγησα ότι ακόμα οργανωνόμαστε
και ότι θα λειτουργούμε από αύριο, αλλά επέμεναν να δηλώσουν συμμετοχή.
-Υπάρχουν και κακά νέα. -Μάλιστα.
Δεν βρίσκουμε στέγη για τους ποδοσφαιριστές.
-Όχι! -Καταλαβαίνω.
Ένα πούλμαν θα τους πάει στο Ρέτζιο Καλάμπρια.
-Περίμενε. Πού βρίσκονται; -Τους έβαλα στη βιβλιοθήκη.
Έχω μια ιδέα.
Γεια σας, παιδιά. Πάμε, γρήγορα.
Πάμε.
Με συγχωρείτε.
Κατ' αρχάς, να σας ευχαριστήσω
που ανταποκριθήκατε στην έκκλησή μου.
Οι νεαροί που βλέπετε είναι σπουδαίοι ποδοσφαιριστές.
Τους είπαν ότι πρέπει να φύγουν και είναι απελπισμένοι.
Γι' αυτούς, αυτό σημαίνει
ότι δεν μπορούν να παίξουν στον τελικό του πρωταθλήματος.
Μήπως, κατά τύχη, κάποιοι από σας
μπορούν απόψε να τους φιλοξενήσουν;
Αρκεί ένα στρώμα, ένα ράντζο, ένας υπνόσακος. Ό,τι έχετε.
Είναι πολύ σημαντικό.
Έχουμε κάτι να προσφέρουμε. Ένα σπίτι, μια οικογένεια.
Έχω ένα άδειο δωμάτιο. Η κόρη μου είναι στο Λονδίνο.
Αν κάποιος θέλει να κοιμηθεί στον καναπέ, είναι ευπρόσδεκτος.
-Εμπρός, Αντέλε. -Δικαστή, είμαι στο δημαρχείο.
-Θέλω να δεις κάτι. -Ναι, τι;
Ορίστε. Τους βλέπεις;
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι επιθυμούν
να πάρουν σπίτι τους ένα αγόρι από το κέντρο Αουρόρα.
Χρειάζομαι την έγκρισή σου.
Βλέπεις; Δεν χρειάστηκε καν να βγάλουμε κιόσκια στον δρόμο.
Το βλέπω, Αντέλε. Συγχαρητήρια.
Μόλις βγήκα να πάω σε μια συνάντηση.
Μην ανησυχείς, θα γυρίσω σύντομα.
Πες να με περιμένουν να γυρίσω για να συντάξω τα έγγραφα.
Ευχαριστώ, δικαστή.
Παιδιά, βρήκαμε σπίτι για όλους σας.
-Μπράβο! Ζήτω η Αντέλε! -Ευχαριστώ.
Αν νικήσουμε, θα σου αφιερώσουμε το τρόπαιο.
-Κυρία μου, ζητούμε ξανά συγγνώμη. -Δεν πειράζει, συμβαίνουν αυτά.
-Ορίστε η τούρτα κεράσι. -Κεράσι, σωστά;
-Κεράσι, σίγουρα. -Τι είναι αυτό;
Δεν το πιστεύω.
Το αμάξι μου!
Σας παρακαλώ, καλέστε την αστυνομία.
Τι κάνετε;
Πάμε!
-Ήρθε! -Ήρθε επιτέλους!
Καλησπέρα σε όλους.
-Επιτέλους, ήρθες. -Εδώ είμαι.
Συγγνώμη που άργησα.
Αποφασίσαμε τι θα γίνει με το φρούτο. Πρέπει να μιλήσουμε.
Ναι. Αλλά προτεραιότητα έχει η τούρτα. Το φρούτο ας περιμένει.
-Πού είναι η Σίλβια; -Κλείστηκε στο δωμάτιό της.
Μας άφησε μόλις άκουσε ότι έρχεσαι.
Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
Βοηθήστε με να βάλουμε τα κεριά.
Σίλβια, αγάπη μου…
Κοιμάται;
Μακάρι να μπορούσα να κοιμηθώ κι εγώ.
Είμαι εξαντλημένη.
Ήθελα η σημερινή μέρα να είναι υπέροχη, αλλά όλα πήγαν στραβά.
Να πάρει!
Πού πας, μικρούλα;
Η μάνα σου είναι εντελώς χαζή.
Νόμιζα ότι με το να σου κρύβω την άσχημη πλευρά του κόσμου
θα ήσουν πιο χαρούμενη.
Συνέβη κάτι ξεχωριστό σήμερα.
Ο κόσμος ήρθε και σε βρήκε.
Χτύπησε την πόρτα σου.
Ξέρεις πώς; Έτσι. Άκου.
Ορίστε.
Μια έκπληξη.
Συμβαίνει ξαφνικά και δεν ξέρεις αν είναι για καλό ή για κακό.
Αλλά πώς θα μάθεις αν δεν του ανοίξεις;
Έχεις, λοιπόν, δύο επιλογές.
Κλείνεις την πόρτα και συνεχίζεις να ονειρεύεσαι ουράνια τόξα.
Ή…
Ή;
Ή…
ανοίγεις την πόρτα στην έκπληξη.
Αλλά ξέρεις ότι από δω και πέρα η ζωή σου δεν θα είναι ίδια.
Κανείς δεν μπορεί να πάρει την απόφαση εκτός από σένα.
Εσύ πρέπει να αποφασίσεις.
Μπορώ να σου πω τι συνέβη σ' εμένα.
Πολλά, πάρα πολλά παιδιά χτύπησαν την πόρτα μου.
Και άνοιξα σε όλα.
Κι αν ξανασυνέβαινε, το ίδιο θα έκανα.
Επειδή εσύ κι εγώ είμαστε τυχερές.
Δεν αναγκαζόμαστε να χωριστούμε.
Είμαστε μαζί για πάντα.
Είναι το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο.
Έλα, Σίλβια.
Μη χαλάς τα γενέθλιά σου.
Έξω είναι η τούρτα κεράσι που ζήτησες.
Και όλες σου οι φίλες λένε
"Πού είναι η Σίλβια να σβήσει τα κεράκια της;"
Και πρέπει να κάνεις μια φανταστική και τέλεια ευχή!
Όταν μεγαλώσω, θέλω να κάνω ό,τι κι εσύ.
Αλλά νομίζω ότι θα αλλάξω την ευχή μου.
-Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά -Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά
-Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως -Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως
-Και όλοι να λένε να μία σοφός -Και όλοι να λένε να μία σοφός
Μάλλον λάθος κάνουν, μην ανησυχείς.
-Θέλω να δω ποιος είναι. -Ναι, αλλά…
Σίλβια, τι κάνεις;
Περίμενε λίγο.
Ράνια!
Πού ήσουν μικρούλα μου; Σε έψαχνα παντού.
-Μπαμπά, μια άρρωστη κοπέλα. -Τι τρέχει;
-Γρήγορα. -Μη φοβάσαι.
Θεέ μου, μάλλον έχει συσπάσεις. Είναι στις μέρες της.
Ποιες μέρες; Από λεπτό σε λεπτό γεννάει.
Με το μαλακό, έλα.
-Να την κρατήσουμε. -Ράνια.
-Ράνια, εμείς είμαστε εδώ. -Να ξαπλώσεις.
Καλέστε ασθενοφόρο. Φέρτε καθαρά σεντόνια και πετσέτες.
-Και βράστε νερό. -Ναι.
Γεια σας, ευτυχώς που ήρθατε.
Από δω, παρακαλώ.
-Πού είναι η γυναίκα που γεννάει; -Στο τέρμα δεξιά.
Σίλβια.
-Σίλβια. -Ευτυχώς, πήγαν όλα καλά.
-Τι όμορφο. -Πανέμορφο.
Είναι κορίτσι!
Σίλβια.
-Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά -Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά
-Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως -Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως
-Και όλοι να λένε να μία σοφός! -Και όλοι να λένε να μία σοφός!
Σκέφτηκες άλλη ευχή;
-Θέλω… -Δεν πρέπει να την πεις.
Είναι η ίδια με πριν.
Να ζήσεις, Σίλβια!
-Χρόνια πολλά. -Να ζήσεις.
Μαμά, έχω άλλη μία ερώτηση.
Λέγε.
Πώς είναι να είσαι η Μεγάλη Μητέρα;
Ξέρεις κάτι;
Δεν είμαι η Μεγάλη Μητέρα.
Το Παλέρμο είναι η Μεγάλη Μητέρα.
Και όλοι όσοι ξέρουν ότι οι πολιτισμικές διαφορές δεν είναι κίνδυνος
αλλά πλούτος.
Όσοι ξέρουν ότι κανείς δεν επιλέγει πού θα γεννηθεί.
Όσοι καλοδέχονται τα παιδιά μετανάστες.
Τα δέχονται ως παιδιά που μας έχουν ανάγκη.
Και είμαστε εδώ.
Σας θέλουμε εδώ.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ,
ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2017 ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ Ο ΝΟΜΟΣ 47,
ΠΟΥ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ,
ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ.
Υποτιτλισμός: Κώστας Φαρμάκης