Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Gdzie jest Jack?
Przyjdzie.
WIETRZNA POBUDKA Z JACKIEM I MAGGIE
Dzień dobry, Chicago. Dziękujemy, że słuchacie nas —
najlepszej porannej audycji.
Wita was boski Jack Russo
wraz z boską towarzyszką niedoli, Maggie Quinn.
Czyżbyś miał chrypkę? Przechodzisz mutację na antenie?
Minęło pół minuty, a ja już oberwałem. To chyba rekord.
Nie wiem, czy wiesz, Jack, ale mamy dziś 26 grudnia.
Dzień po Gwiazdce.
Wiem, bo nadal boli mnie głowa.
Niech zgadnę. Urządziłeś rodzinie koncert do późnych godzin nocnych?
Dacie wiarę, że nigdy nie zagrał dla nas na żywo?
Mam potworną tremę.
- A jak twoje święta? - Dziękuję, fajnie.
Spędziłam je z tatą, siostrą i jej rodziną.
Zjedliśmy cudowne śniadanie, a potem ulepiliśmy bałwana.
Brzmi jak rodzinna terapia. Zazdroszczę.
A czy twojej mamie spodobał się wolnowar z wyprzedaży?
Cicho, bo usłyszy! Myśli, że sam go kupiłem.
Doskonale wie, że cię wyręczam, odkąd skończyliśmy 15 lat.
- Przysyła mi kartki z podziękowaniem. - Poważnie?
Czuję się zdradzony. Za rok dostanie baterie.
Tak naprawdę dzisiejszy dzień kręci mnie bardziej niż Gwiazdka.
Już czuję te wypieki twojej siostry.
Tradycją jest, że co roku 26 grudnia
nasze rodziny spotykają się na poświątecznej kolacji
w Magnolii, klubie naszych ojców.
Najważniejsze, że szykuje się wyżerka.
Będzie Serena?
Nie przyniosę nawet sałatki.
Dżentelmen z ciebie.
Znamy się krótko. Nie chcę jej płoszyć.
Będzie Hunter?
- Nie spieszy się. - Widzisz?
- Też się boisz. - Nieprawda.
Ja tylko czekam na właściwą chwilę.
Przecież spotykacie się od pół roku.
Czy nasi słuchacze chcieliby się wypowiedzieć?
Ja uważam, że musi upłynąć dziewięć miesięcy.
Unikasz odpowiedzi.
Mamy pierwszy telefon.
Słuchają cię Maggie i Jack.
Jack!
JAKI SMAK LUBI JACK
- Co tam? - Zaspałem i zapomniałem lunchu.
Wiem, kryłam cię. Zapomniałeś?
Co to?
Coś jakby świąteczny keks.
Leży tu od ponad tygodnia.
Ale to keks.
Przyniosłam coś ze świątecznego stołu.
Cudo!
Centrala telefoniczna migała dziś bardziej niż choinka.
Pomysł przedstawienia rodzinie partnera wywołał spore emocje.
Czyli nie tylko ja się migam.
O tobie nie wspomnę.
Ja się nie migam. Hunter pozna rodzinę w odpowiednim czasie.
Pożrą go żywcem.
Fakt, że go nie lubisz, nic nie znaczy.
Lubię go.
- Po prostu… - Co?
Nosi wełniane kamizelki.
- Tylko tyle wymyśliłeś? - To dość dziwne.
Uważam, że gość skrywa mroczną tajemnicę.
Jesteś gorszy od ojca.
Zawsze znajdziesz powód, by doczepić się do faceta, którego ci przedstawię.
Albo zwyczajnie czegoś im brakuje..
- Świetny program. - Dzięki, Deb.
Ciasteczko?
Skuszę się.
- Jak słuchalność? - Świetna.
Wszyscy tweetują o rodzinnych spotkaniach.
Nasz hashtag robi się popularny.
- Bajka. - Dzwonił Judd Crawford z Satellite Radio.
- Satellite Radio? - I co powiedzieli?
Są gotowi wrzucić was na zasięg ogólnokrajowy.
Żartujesz? Wkręcasz mnie?
Jak kiedyś w randkę z Mandy Moore?
To był piękny dzień.
Nieważne. To wspaniała wiadomość.
Dostaniecie na próbę pięć dni.
Chcą wiedzieć, czy traficie do ich publiki.
Serio? Niesamowite.
- Brak mi słów. - Wątpię.
Między wami wiecznie iskrzy.
Pora, by dowiedział się o tym cały kraj.
Wietrzna pobudka to świetna audycja.
I już.
Ale to ty musisz być producentką.
- Jedź z nami. - Musowo.
W takim razie nie zmarnujmy tych pięciu dni.
Spisaliście się.
Mags, usłyszy nas cały kraj.
Zaczniemy coś znaczyć. To spełnienie marzeń.
- Jeszcze z liceum. - Przerwa obiadowa z Maggie i Jackiem.
Odtańczmy przyjacielski taniec zwycięstwa.
O nie!
Wymyśliliśmy go na znak przyjaźni.
Wstydzisz się?
Pasja, skupienie i charakter,
Jack i Maggie wiecznie razem.
Nie przeszkadzam aby?
Hunter! Co tak wcześnie?
A to źle?
- Jasne, że nie. - Fajna kamizela.
- Skąd? - Z centrum handlowego.
- Poświąteczna wyprzedaż. - Lecę. Wrócę za godzinę.
Pa!
Nie mają szans.
Dlatego dostaliśmy od jutra pięć odcinków na próbę.
To wspaniale.
Coś nie tak?
Dziś rano was słuchałem i okazało się,
że żartujecie sobie z faktu,
iż ja i Serena nie będziemy na kolacji.
To tylko na potrzeby programu.
Z przyjemnością przedstawię ci obie rodziny, ale w swoim czasie.
Uprzedzam, że są szurnięci.
Wystarczą mi twoi bliscy.
Mam gdzieś rodzinę Russo.
Nasi ojcowie to transakcja wiązana.
Robimy wszystko razem. Nie łączy nas nazwisko,
ale jesteśmy rodziną.
Czyli jeśli pozostaniemy razem...
już zawsze będziemy spędzać wakacje
z rodziną Jacka?
To o niego tu chodzi?
Ciągle macie sobie coś do powiedzenia.
Macie nawet wspólny taniec. To dziwne.
Już mówiłam. Znamy się z Jackiem od małego.
Gdyby miało nas coś łączyć, to już by łączyło.
Jesteśmy tylko przyjaciółmi. Słowo.
Czy kiedyś...
coś do niego czułaś?
Pewnie, że nie.
Dobra.
Fajna kamizelka.
Wyglądasz czarująco.
Jak Superman. Mam do niego słabość.
Pochwalisz się wszystkim?
Ojciec będzie tak dumny,
że otworzy wino Chateau Baptiste rocznik '67.
Przebije moje różowe z 2019? Nie ośmieli się.
Coś się stało?
Odbyłam dziwną rozmowę z Hunterem.
Na temat?
- Miał doła, że go nie zaprosiłam. - On też?
Serenie nie podobał się nasz program. Obiecałem, że za rok ją zaproszę.
Czyli snujecie plany.
Coś nowego.
- Przyszłość jest zagadką. - I właśnie dlatego jesteś singlem.
Raczej realistą.
Witaj, chłopcze.
Tato.
Widzieliśmy się wczoraj.
- Margaret, wyglądasz jak królowa. - Dziękuję, Martin.
- Maggie! - Tato.
Dziękuję.
Daliście dzisiaj popis.
Co to za brednie, że boicie się
przedstawić nam swoich partnerów?
Pamiętasz Robbiego w Święto Dziękczynienia?
Od tylu pytań prawie się udławił. Do dziś chodzi na terapię.
Takie święta lubię.
Robbie był głupkiem.
- Kibicował Red Soxom. - Bo był z Bostonu.
- Cześć, mamo. - Skarbie.
Postawisz na stół?
Są tu ziemniaki czy tylko masło?
Pytałeś o audycję?
Nie możesz brać tego do siebie.
Może gdybyś przedstawił nam w końcu jakąś dziewczynę,
zobaczyłbyś, że nie gryziemy.
Mów za siebie.
- Maggie! - Cześć.
Cudowny wolnowar.
- Masz nosa. - Miło mi.
Zdrada. Jasne?
Oto i oni!
Staliśmy w korku.
- Jak tam mój ziomuś? - Świetnie, dziadku.
W skali jeden-dziesięć, jak się spisał Mikołaj?
- Na osiem i pół. - Spoko.
Lepiej niż rok temu.
- Uściskaj ciocię. - Cześć.
Słuchaliście porannej audycji?
Nie, a co?
Pytanie, Matt.
Co czułeś, gdy po raz pierwszy nas poznałeś?
Nie przypominaj.
Było jak na filmie Poznaj moich rodziców.
„Do mnie ta gadka?”
Maggie i ja mamy dla was wspaniałą wiadomość.
Niech zgadnę. Postanowiłeś sprzedać swoją kolekcję kart baseballowych,
żebym mogła opróżnić strych.
Nie ma opcji. Karty to inwestycja.
To coś lepszego.
Wietrzna pobudka od jutra trafia na antenę ogólnokrajową.
Jackson i Margaret w końcu będą sławni.
- Musimy to uczcić... - Zaczyna się.
- ...przytulasem. - Że co?
Chodźcie.
Przytulas!
Wszystkiego najlepszego.
Sosu?
Maggie, chcesz sos żurawinowy?
Pycha. Przeszliście samych siebie.
- To prawda. - Dziękuję.
To zasługa żony.
Dziękuję, skarbie.
Brakuje nadzienia babci Nancy.
To prawda.
Robiła najlepsze.
Bardzo tu jej brakuje, ale towarzyszy nam duchem.
Jak się sprzedają rezerwacje na imprezę sylwestrową?
Co jest grane?
Nie mówmy o interesach przy kolacji.
Ale to twój ulubiony temat.
Bez obaw.
Dopiero co były święta. Za parę dni ludzie się obudzą.
Normalnie mielibyście już komplet.
Niestety czasy się zmieniły.
Mamy się martwić?
Nie trzeba. Proszę, delektujmy się kolacją.
Podasz ziemniaki, jeśli zostały?
A ty podasz indyka? Jest ciężki. Nie chcę nadwerężać pleców.
Przekażesz?
Dziękuję za materiał do kolejnej audycji.
Amando, dzięki za pyszne desery.
To tylko mamine przepisy.
Pomagałem.
Dlatego były tak dobre.
Pa, kochani.
Jedźcie ostrożnie.
Co się dzieje z lokalem?
Cóż mogę rzec.
Ludzie przestali słuchać jazzu.
To popularne miejsce, jeszcze z lat trzydziestych.
Grał tu każdy znany muzyk, który wywodził się z Chicago.
Wiem, synu.
Ale…
Kończy się pewna epoka.
Samie z Cincinnati, słuchamy cię. Jak możemy pomóc?
W Gwiazdkę poznałem rodziców mojej dziewczyny.
Od tamtej pory coś nie gra.
Jakby powiedzieli jej, że jestem złą partią.
W tym rzecz.
Rodzina potrafi zepsuć coś dobrego.
- Długo razem jesteście? - Trzy miesiące.
No właśnie. Za wcześnie.
Następnym razem to ty zasyp ich pytaniami.
- Niech o sobie mówią. - Jak ja.
I zawsze traktuj ich córkę jak królewnę.
Zyskasz opinię dżentelmena.
- Dobry pomysł. - Sam…
Konfrontacja z rodzicami to jak zdobycie zamku Bowsera w Super Mario.
Dokończ level, a dalej będzie z górki.
- Rozumiesz? - No jasne. Dzięki.
Nie ma sprawy. Powodzenia.
Serio? Takie dajesz rady?
Po co wszystko komplikować?
Pora na reklamy. Zostańcie z nami.
Za chwilę ciąg dalszy Wietrznej pobudki.
Jesteś dzieckiem.
Przecież dałem dobrą radę.
Było świetnie.
Mieliśmy mnóstwo dzwoniących.
Jedna z lepszych audycji. Oby Judd to potwierdził.
O wilku mowa.
Co powiedziała góra?
Podobało się?
- Nie wiem, jak wam powiedzieć. - Daliśmy plamę.
Wygłupiam się.
Są zadowoleni.
Kiepski żart.
Tak się spodobaliście, że dostaniecie blok sylwestrowy.
Na żywo musicie
przedstawić Serenę i Huntera swoim rodzinom.
Mamy to zrobić na antenie?
- W sylwestra. - To naruszenie prywatności.
Hunter raczej się nie zgodzi.
Za wcześnie, żebym aż tak angażował się w związek z Sereną.
Mówimy tu o reklamie na cały kraj.
Dotrzecie do milionów słuchaczy.
Chyba że wolicie działać lokalnie.
Ma rację. To okazja, by wypłynąć na szersze wody.
Gdzie to zrobimy?
Gdzieś, gdzie są jeszcze bilety.
Mam pomysł.
- Zróbmy to w Magnolii. - Jak to?
Wypromujemy lokal.
- Darmowa reklama. - Każdy coś ugra.
Czyli działamy?
- Działamy. - Jak wyżej.
Do końca dnia zdobądźcie potwierdzenie od Huntera i Sereny
- Ależ będzie sylwester! - Damy czadu.
Zrealizujemy marzenia!
Wystarczy. Odstaw mnie.
Jack.
- Maggie? Jack? - Co was sprowadza?
Mamy prośbę.
- Jasne. - W granicach rozsądku.
Co wy na to?
Magnolia trafi na antenę całego kraju.
Co myślimy?
Błagam.
Jasne, że się zgadzamy.
- Świetny pomysł. - Cały kraj.
Nasze modły zostały wysłuchane.
Powiadomimy Deb, że w to wchodzicie.
Musimy zdjąć świąteczne dekoracje
i wyszykować lokal na imprezę.
Musimy znaleźć sylwestrową skrzynię.
Tato.
Będzie jak za dawnych lat.
Lubię, gdy się nakręcają.
Ja też.
Będzie wspaniale.
Zostało namówić Serenę i Huntera.
Dam ci znać po kolacji, jak poszło.
Świetnie.
Niezły jest.
Mama uwielbiała tę piosenkę.
Hunter.
Cały dzień wydzwaniam. Zaczynam się martwić.
Mam wspaniałe wieści.
Oddzwoń.
Hunter.
Gdzie jesteś? Żyjesz?
Chwila.
Co? Nie wygłupiaj się.
Pogadajmy o tym.
Zaczekaj.
Ktoś puka.
Wiem, ale porozmawiajmy na spokojnie.
- Jack, co tu robisz? - Musimy pogadać.
Nie wiem, po co przyszedł. Właśnie wparował.
Hunter, opanuj się. Porozmawiajmy.
I już?
Podjąłeś decyzję...
ot tak?
W porządku?
Dostałam kosza.
Marna to pociecha.
O czym tym mówisz?
Ja też dostałem kosza.
To fatalnie.
Jack...
Kto daje kosza przez telefon?
Nawet mnie na to nie przygotował.
Należał mi się miesiąc okresu przejściowego.
- Bądź facetem, Hunter. - Nieważne.
Co robimy z sylwestrem? Potrzebny nam plan.
Tym się teraz przejmujesz?
Chodzi o nasze kariery.
To katastrofa. Musimy powiadomić Deb.
Tylko nie to.
Jak nagramy audycję, skoro nie mamy kogo przedstawić?
Zatrudnimy aktorów, którzy będą udawać Huntera i Serenę.
- Beznadzieja. - Czemu?
Hunter jest w mediach społecznościowych.
No tak.
Zostałam singielką.
Znowu.
Jak możemy uratować tego sylwestra?
Nie brakuje ci Sereny?
Brakuje, ale najwyraźniej tak nam było pisane.
Jak na ludzi, którzy udzielają porad innym,
niewiele wiemy o zawieraniu związków.
Co tak cię bawi?
Fan napisał, że powinniśmy się zejść, i przytulił 2000 lajków.
Od samego początku próbują nas swatać.
Właśnie!
Co?
A co, jeśli w sylwestra
ty i ja oznajmimy słuchaczom, że jesteśmy parą?
Co?
- Wykluczone! - Pomyśl.
Fani oszaleją. Miasto zahuczy od plotek.
Słuchalność poszybuje, a szefowie stacji nas docenią.
- Krótka piłka. - Wariat.
Geniusz?
Ty mówisz poważnie?
Satellite Radio.
A jeśli prawda wyjdzie na jaw?
Niby jak? Gdy już wypłyniemy,
ogłosimy, że jednak wolimy być przyjaciółmi.
To kiepski pomysł.
Przy ogólnokrajowym zasięgu zdołamy pomóc milionom słuchaczy
w całym kraju.
Tego pragnęliśmy.
- Napiszemy książki. - Nie rozpędzaj się.
No i wypromujemy Magnolię.
Nie zamierzam się godzić z końcem epoki.
To obłęd.
Jesteś moją najlepszą przyjaciółką.
Tylko z tobą to się uda.
Zgódź się.
Zgódź.
Powiedz „tak”.
No mów.
Nie słyszę!
Zgoda.
Myślisz, że to kupi? Zna nas od dawna.
Wiem.
Ty gustujesz zwykle w kujonach, a ja...
W laskach?
- Nie o to mi chodziło. - Potrafię być laską.
- To cię bawi? - Nie.
Po prostu znam cię od dawna i trudno mi sobie ciebie wyobrazić.
Rusz wyobraźnię, bo inaczej jej nie przekonasz.
Może gdy wejdzie...
powinniśmy się całować?
Że niby nas nakryje?
Całować? Ustami?
Owszem.
Albo ją przekonamy, albo nici z imprezy.
Chcę wiedzieć, jaki masz oddech.
- Serio? - Tak.
- No i? - Kiedy myłeś zęby?
Rano, jak wszyscy.
Zwykłe buziaki.
No jasne. Jeszcze nie zwariowałem.
- Cały ten pomysł jest chory. - Idzie.
- Gotowa? - Jesteś pewien?
Do dzieła.
Jack! Maggie!
- Mamo. - Co tu robicie?
Co jest grane?
Chcieliśmy uzgodnić z Deb szczegóły imprezy.
Czy ja dobrze widzę? Czy wyście się...?
Całowali!
Całowali się.
- O czym wy mówicie? - A Serena i Hunter?
- To długa historia. - Rozstaliśmy się.
Czy ktoś mi wyjaśni, co tu się wyprawia?
Zakochali się.
Wiedzieliśmy, że to kiedyś nastąpi.
To prawda?
Od dawna wypieraliśmy nasze uczucia,
ale nie chcemy już tak dłużej.
Tak! Mój synek!
To cudownie.
Szok. Nasi słuchacze oszaleją.
No właśnie.
Do sylwestra musimy się ukrywać.
- Nikomu ani słowa. - No jasne.
Zrobicie fanom niespodziankę.
Zawsze czułam, że macie się ku sobie.
To wspaniała wiadomość.
Twój tata musi się dowiedzieć.
Nie mówcie Steve'owi.
Przegoni mnie z miasta.
Bzdura. Musi wiedzieć.
Po pracy wpadnijcie do Magnolii, to ustalimy szczegóły.
Na wszelki wypadek przyniosę paralizator.
Jestem taka szczęśliwa.
- Toś mnie zaskoczył. - Mnie również.
To pa! Trzymajcie się.
Moja słodziaki.
Co to było?
Widziałeś ich miny? Cieszyli się jak dzieci.
Co będzie, gdy się dowiedzą, że ich oszukaliśmy?
Nie dowiedzą się.
W nowym roku ogłosimy, że wybieramy przyjaźń.
No nie wiem.
To naprawdę kiepski pomysł.
Regularnie wkręcamy naszych bliskich. Czym to się różni?
Pamiętasz prima aprilis,
kiedy wszystkie sedesy w Magnolii owinęliśmy folią?
- Twój tata dostał piany. - No właśnie.
Zabije mnie, prawda?
Radzisz sobie?
Tato?
Steve, nie świruj.
Pora otworzyć Chateau Baptiste rocznik '67.
Oblejmy to!
Kanapeczka z Jackiem.
Wystarczy.
Czyli prawie jednocześnie zrozumieliście, co do siebie czujecie?
Mniej więcej.
- Los. - Które pękło pierwsze?
- Jack. - Maggie.
Czyli kto?
Ja.
Jedno i drugie.
Był wieczór, pracowaliśmy w studiu, zamówiliśmy pizzę.
Chwilę później całowaliśmy się jak zwierzęta.
Bez szczegółów.
Musicie sami otworzyć.
Szkoda butelki.
To nie zaręczyny.
Czułbym się nieswojo.
To drogie wino.
Latami czekaliśmy na ten dzień.
Chyba że nie masz szczerych intencji.
Ależ mam.
Są szczere do bólu.
Zatem otwieraj.
Zuch chłopak.
Stało się.
Świetnie.
Wino czekało 50 lat.
Jeśli się dowie, że kłamiemy, zabije nas.
Nie dowie się.
- Hajtniemy się. - Jak romantycznie.
Wiedziałeś, że wszyscy
chcą, żebyśmy się zeszli?
Nie. Chociaż kiedyś podsłuchałem rozmowę rodziców.
- Bez sensu. - Co mówili?
Pamiętasz, jak zgłosiłem się do szkolnego konkursu talentów,
by zagrać głupią piosenkę?
Nie była głupia.
A pamiętasz, jak ją ćwiczyłem w Magnolii, na oczach wszystkich?
- Tata cię sfilmował. - Do dziś mnie to gryzie.
Tamtego dnia mama powiedziała tacie,
że patrzysz na mnie tak samo, jak twoja mama niegdyś na twojego tatę.
Nie ma czego rozpamiętywać.
Zawsze lubiłam słuchać tych twoich wypocin,
więc pewnie miała rację.
Dawne dzieje.
Szkoda, że zarzuciłeś granie.
Z powodu tremy uciekłem ze sceny.
Wstyd na maksa.
Zostanę przy karaoke.
Szkoda.
Bo byłeś naprawdę dobry.
Na mnie już pora.
Rano do pracy.
Znowu.
Dobranoc.
Sprzedaż biletów startuje w południe.
Chodzi o sylwestra w Magnolii.
Zamierzamy na żywo przedstawić partnerów
naszym szalonym rodzinkom. Kto wie, jak to się skończy.
Impreza zaczyna się 20.00. Będzie muzyka, jedzenie i drinki.
Na żywo z Chicago, Wietrzna Pobudka. Żegnają się Jack i Maggie. Pamiętajcie,
nie dajcie się zdmuchnąć.
Mam dobre wieści.
Dzwonił Judd Crawford. Zaprasza was dziś wieczorem na bankiet.
Poznamy Crawforda? To ikona radia.
Bardzo chce was poznać.
Serce mi stanęło.
Zdradziłam mu również waszą tajemnicę. Bardzo się ucieszył.
To miała być niespodzianka.
Ludzie jak Judd Crawford nie lubią niespodzianek.
Cieszy się razem z wami i wierzy w sukces.
Judd Crawford w nas wierzy?
To wielka sprawa.
To plakaty na waszą imprezę.
Wyklejono nimi całe miasto.
Macie reklamy w mediach społecznościowych. Bilety migiem się rozejdą.
Impreza ma być streamowana na żywo na ich stronie?
Doszli do wniosku, że kraj powinien was usłyszeć i zobaczyć.
To źle?
Skąd.
Dla Judda wszystko.
Właśnie.
- Jest dobrze. - Owszem.
Czujesz to? Judd Crawford.
Co powinienem włożyć?
Od kiedy przejmujesz się opinią innych?
Od kiedy Judd Crawford zaprosił nas na bibę.
Będzie naszym nowym szefem.
Maggie?
Maggie!
Zaczekaj.
Minęły zaledwie dwa dni, a on już umawia się z innymi.
To była nasza kawiarnia.
Może to tylko koleżanka.
Tak łatwo mnie zastąpić?
Nieprawda. Posłuchaj.
Jesteś wyjątkowa.
Muszę się przejść.
Zaczekaj.
Daj spokój.
- Niespodzianka. - Co tu robisz?
Wybierzemy się do Maple Hill.
Mam termos pełen gorącej czekolady.
Nie chce mi się.
Nie pozwolę ci się rozklejać z powodu durnego Huntera.
- Ubieraj się. - Jack.
Gdyby te sanki potrafiły mówić,
opowiedziałyby, jak dzielnie śmigaliśmy z górki,
z wyjątkiem jednego dnia,
kiedy wykonałem cudowny skok,
złamałem rękę, a ty, przez dwie godziny, na tychże saniach,
ciągnęłaś mnie do szpitala. Czyż nie?
Dobra.
Ale bez skoków.
Nie obiecuję. Dziki jestem. Sprężaj się, bo zamarzam.
Żadnych skoków.
Ruchy!
Zaczekaj.
Dziękuję za ten dzień.
Było cudny.
- Dobrze mi zrobił. - Od czego są przyjaciele.
Czasami...
zapominam, jaki z ciebie czaruś.
- To pa! - Do wieczora.
Jack?
Nie daj się zdmuchnąć.
Jasne.
Było tak fajnie.
Jakbyśmy znowu byli dziećmi.
Widać, że cała jesteś w skowronkach.
Co?
Nieprawda.
Nie?
Masz rację.
Jestem szczęśliwa.
Bądź ostrożna.
Kocham Jacka jak swojego,
ale nie wiem, czy ufam jego uczuciom.
Jak to?
Pamiętam, jak wystawił cię do wiatru i poszedł na bal z Biancą Bell.
Byłaś rozbita na kawałki. Pamiętasz?
Tak, ale to stare dzieje.
Wiem, że go zawsze kochałaś.
Kochałam go?
Daj spokój.
Niby czemu inne twoje związki nie przetrwały?
Tata tak się cieszy z tej imprezy.
Wierzy, że nowe pokolenie klientów rozrusza mu knajpę.
Już widzę ten błysk w jego oku, gdy zobaczy tu tłumy.
Szkoda, że nie będzie mamy.
Też żałuję.
Tak jest!
- Co się stało? - Właśnie rozmawiałem z Deb.
Rozgłośnia załatwiła nam braci Davin. Zagrają tu w sylwestra.
- Rewelacja! - A stać nas?
To inwestycja.
Podrasujemy Magnolii wizerunek,
a sylwester to dobry moment na odważne posunięcie.
Wszystko fajnie, ale powinieneś pilnować budżetu.
Kupić smoking?
Nie przekombinuj. Bądź sobą.
Dobrze.
Cześć, Deb.
Pora świętować.
Z jakiego powodu?
Impreza wyprzedałą się w godzinę.
To będzie sylwester stulecia.
To niesamowite.
Baw się dobrze na bankiecie. Zasłużyłaś.
Dzięki.
Wszystkie bilety sprzedane.
A nie mówiłem? To będzie cudowna noc.
Wiesz co? Spraw sobie smoking.
Tak trzymaj.
Magnolia wraca do gry. Czuję to w kościach. Podejdź.
Tato...
Przepraszam. Jack Russo?
Tak. A ty to...?
Sebastian Weber.
Asystent Judda. Czeka na ciebie. Zapraszam.
Chwila. Jeszcze Maggie.
Cześć.
Maggie Quinn. Witaj.
- Dzięki. - A kto przyszedł przed tobą?
To coś nowego. Nie musiałam ci nawet przypominać.
Ty jesteś zorganizowana, ja jestem śliczny.
Zaprowadzę was do Judda.
Panie Crawford.
Jack Russo i Maggie Quinn.
Nareszcie dane jest mi poznać moje dwie wschodzące gwiazdy.
Panie Crawford, to zaszczyt pana poznać.
Jest pan moim idolem.
Jako brzdąc słuchałem pańskich audycji.
Przynieś dolewkę.
Coś dla was?
Nie trzeba.
Jak samopoczucie? Szykuje się lepsze widowisko.
Tym bardziej że dwoje prowadzących ma się ku sobie.
Trochę nam to zajęło.
Gdy pocałujecie się w Nowy Rok, fani oszaleją.
Pocałujemy się?
Już to widzę.
Stoicie czule objęci,
a zegar wybija północ.
Może nawet zatkamy internet.
Pewnie.
Pocałunek.
Lubimy się całować.
A teraz pójdę poplotkować z ekipą ze stacji 101 i sześć.
Napijcie się.
- Białe wino z lodem? - Znasz mnie.
Zaraz wracam.
Serio?
Czyli ty nadal...
To wspaniale.
Wiedziałeś, że Sebastian pisze piosenki?
Opowiadałam mu o naszym zespole w liceum.
Judd cię szukał. To chyba coś pilnego.
Dopiero co go widziałem.
Lepiej to sprawdź.
Dziękuję. Zdrówko.
Zaczekaj.
Czy to...?
Piosenka, którą grał tata na otwarcie lokalu.
Pamiętasz, jak tańczyliśmy jako dzieci? Udawaliśmy dorosłych.
Przypomnij mi.
Tutaj?
Tak.
Jack.
Nie możemy wzbudzać podejrzeń.
Słusznie.
Dziękujemy za wspaniały wieczór.
Polecam się.
To był zaszczyt, panie Crawford.
Mów mi Judd.
Judd.
Jeśli sylwester pójdzie zgodnie z planem, czeka nas długa współpraca.
Na razie!
Do zobaczenia.
Słyszałaś? Będziemy współpracować z Juddem Crawfordem.
Wszystko zaczyna się w końcu układać, prawda?
Tak właśnie.
Zgłodniałem. Zjemy coś w Magnolii?
Zrobię domową hawajską pizzę.
Moją ulubioną.
Zamawiaj ubera.
Robi się.
Dasz wiarę, że sylwester już pojutrze?
Wiem.
Tak tu ładnie.
Mama byłaby szczęśliwa.
Jutro mija pięć lat?
Tak.
Kolacje bez niej to nie to samo.
Tylko ona śmiała się z moich dowcipów.
Miała do ciebie słabość.
- U ciebie czy u mnie? - Co?
Nasza coroczna tradycja ku pamięci twojej mamy.
U mnie.
- U ciebie nie da się jeść. - Racja.
Zatem...
jutro o dziewiętnastej,
u ciebie, oglądamy To wspaniałe życie.
Nie mogę się doczekać.
Tak?
Owszem.
Dobrze.
Przeszło ci już z Hunterem?
Szczerze mówiąc,
od sanek w ogóle o nim nie myślałam.
Misja wykonana.
A co z Sereną?
Nie rozumiem, że w ogóle to cię nie rusza.
Czułem, że nic z tego nie będzie.
Bez miłości nie ma czego żałować.
Serce jest całe.
Zostałeś kiedyś zraniony?
Tak naprawdę?
Gdy rozstałem się z Biancą przed studiami. Byłem załamany. Pamiętasz?
Przez dwa tygodnie gniłeś w łóżku. Musiałam cię karmić.
Sporo razem przeszliśmy.
Praktycznie wszystko.
A ty? Miałaś kiedyś złamane serce?
Raz.
Przez kogo?
Hunter odpada. To Bobby?
Nieważne.
Dawne dzieje.
Ten ktoś jest idiotą, że wypuścił cię z rąk.
Zdrówko.
Za…
Wspaniałe życie.
To bardzo słuszny toast.
Co się cieszysz?
- Cóż... - Powiedz.
Jeszcze nigdy nie całowałam się z nikim w Nowy Rok.
Serio? Nigdy?
Będę twoim pierwszym. Czuję presję.
Wiem coś o tym.
Na oczach tylu ludzi? Masakra.
Może powinniśmy...
- Co? - Taki tam głupi pomysł.
Powiedz.
Może powinniśmy poćwiczyć, zanim wyjdziemy na scenę?
Wiem, głupi pomysł.
W sumie to nie wiem.
Nie chcemy chyba wypaść...
dziwacznie.
Właśnie.
Wybacz.
Jak zwykle jestem pełna wdzięku.
Może zaczekajmy do sylwestra. Pójdźmy na żywioł.
Daj spokój.
Odprowadzę cię.
Lokal będzie wyglądał bosko.
Gdzie Jack? Już prawie 16.30.
To niebieski ptak.
Przyjdzie. Wie, kiedy jest potrzebny.
Niby do czego?
- Tak po prostu. - Może ja pomogę?
O wilku mowa.
Pomóż Steve'owi.
Jasne. Co się dzieje?
Chodź.
Pomożesz przynieść skrzynkę szampanów.
Dobrze.
Mógł poprosić mnie.
I stała się światłość.
- Brawo. - Dziękuję.
- Łap. - Dobrze.
Zaczekaj.
Musimy pogadać.
Gadałem już z tatą.
Wiem, że impreza musi wypalić
albo za rok Magnolię wyburzą.
- Nie dopuszczę do tego. - Tym się nie przejmuj.
To o co chodzi?
Wiem, że ty i Maggie
jesteście ze sobą od niedawna,
ale to bardzo dużo znaczy
dla rodziny.
Zeszliście się w końcu po tylu latach.
Nancy zawsze twierdziła, że jesteście sobie przeznaczeni.
Cieszyłaby się.
Muszę ci coś powiedzieć.
Pozwól mi skończyć.
Wiem, że na to za wcześnie,
ale wiedz, że...
gdy nadejdzie czas...
masz moje błogosławieństwo.
Czy to...
Pierścionek Nancy.
Sama by ci go dała.
Nie mogę.
Możesz.
A jeśli związek nie przetrwa?
Daj spokój.
Widzę, jak na siebie patrzycie.
To prawdziwe uczucie. Nie zmarnujcie go.
Dobry z ciebie facet, Jack.
Moja córka nie znajdzie sobie lepszego.
Nie zapomnij o skrzynce.
Weźmiesz drabinę i pomożesz mi wieszać?
Chyba źle się czuję. Zostawię was.
- Dopiero przyjechałeś. - Wiem.
Ale muszę się na chwilę położyć.
Do zobaczenia
o siódmej.
Przepraszam.
Jack?
Bianca?
Jack!
Cześć.
Co tu robisz? Miałaś mieszkać w San Francisco.
Przeprowadziłam się tego lata.
Słucham twoich audycji.
- Jesteś gwiazdą. - Serio słuchasz?
- Miło mi. - Jesteś niesamowity.
Przypomniałam sobie, dlaczego bujałam się w tobie w liceum.
Jasne.
Naprawdę przedstawisz rodzinie swoją dziewczynę?
Na żywo?
Rozstaliśmy się.
Zaskoczymy fanów inaczej.
Żartujesz.
To może w tej sytuacji dasz się namówić na drinka?
Sam nie wiem.
Nasz ulubiony lokal jest za rogiem.
Zgoda.
Tylko na chwilę.
Świetnie.
No to chodźmy.
Pamiętasz, jak wypiąłeś się do pana Harrisa?
Owszem. Uciekałem korytarzem w samej bieliźnie.
Że też zaprosiłam cię po tym na bal.
- Szaleństwo. - Prawda?
Potem było mi głupio.
Dlaczego?
Zaprosiłam cię, chociaż wiedziałam, że jesteś już dogadany z Maggie.
Zapomniałem już.
Słyszałam, jak płacze w łazience,
gdy powiedziałeś, że pójdziesz na bal ze mną.
Maggie? Płakała?
No jasne! Kochała się w tobie, ty głupolu.
Przyjaźniliśmy się. Dała mi wolną rękę.
Aleś ty naiwny. Wiesz, dlaczego z tobą zerwałam?
Bo ty również ją kochałeś.
Co ty pleciesz?
A piosenka, którą miałeś zagrać na konkursie talentów?
Była o niej.
Nieprawda.
Prawda. Znalazłam tekst na twoim biurku.
Co u Maggie? Podobno zmarła jej mama.
O nie!
- Co tam? - Która godzina?
Za kwadrans ósma. A co?
Muszę lecieć. Kompletnie o czymś zapomniałem.
Idiota ze mnie.
Pa.
Maggie! Proszę.
Proszę.
Maggie!
Maggie, najmocniej cię przepraszam.
Coś mi się poplątało i straciłem rachubę czasu.
Już późno. Muszę się wyspać. Wracaj do siebie.
Proszę, Maggie!
Przepraszam.
Teraz jestem gotowy. Możemy...
zamówić żarcie i obejrzeć film.
Rano czeka nas audycja.
A może o tym też zapomniałeś?
- Jak ci to wynagrodzić? - Po prostu wyjdź.
Możemy pogadać?
Proszę.
Co takiego robiłeś, że o mnie zapomniałeś?
To na swój sposób zabawne.
Wpadłem na ulicy na Biancę.
Biancę Bell.
Tę z liceum?
Wstąpiliśmy do kawiarni, a potem...
Już raz mnie wystawiłeś.
Ale tym razem...
to moja wina.
O czym ty mówisz?
Idź już, Jack.
Chodzi o bal?
Gdybym wiedział, nigdy bym tak nie postąpił.
- Właśnie to zrobiłeś. - Nieprawda.
Mylisz się.
Wywijasz mi ten numer przez całe życie.
Spychasz na margines,
bo dobrze wiesz, że zrobię dla ciebie wszystko.
Jesteś moją przyjaciółką. Ja też zawsze ci pomogę.
Chyba że nie chcący wpadniesz
na kogoś seksownego.
Przesadzasz.
Skupmy się lepiej na jutrze.
Byłam taka głupia, sądząc,
że te ostatnie dni...
coś znaczyły.
Znaczyły. I to dużo.
Ale...
cokolwiek nas łączy, musimy się skupić
na audycji.
Tylko na tym ci zależy. Niewiarygodne.
Daj spokój.
Bądź rozsądna.
Żaden ze mnie kandydat na związek.
Nie chcę cię stracić.
Czasami...
podjęcie ryzyka...
jest jedyną sensowną rzeczą.
Może któregoś dnia
to zrozumiesz.
Jak to?
Możesz już iść?
Maggie.
Cześć, tato. To ja.
Pogadamy?
Klub wygląda świetnie.
Przeszedłeś sam siebie.
Miałem pomocników.
Zdrówko.
Ale nie po to przyjechałaś.
Co cię gryzie, mała?
Skąd wiedziałeś, że mama jest ta jedyną?
O rety.
Trudno powiedzieć, skąd wiedziałem.
To stało się w dniu,
kiedy sprzątałem strych dziadka.
Twoja mama nie chciała mi pomóc, bo bała się pająków.
Pamiętam, jak piszczała na ich widok.
Ale tamtego dnia
usłyszała, jak pęka podłoga, a ja wpadam w dziurę.
Przybiegła
na strych z prędkością światła.
Biegła przez pajęczyny.
Miała je we włosach.
Dla ciebie przezwyciężyła lęk.
Jej wyczyn uzmysłowił mi, jak bardzo mnie kocha.
Brakuje mi jej.
Wiem.
Mnie też.
Byłaby dumna, że wyrosłaś na taką kobietę.
No nie wiem.
Żartujesz? Jesteś odpowiedzialna i dobra.
Inni rodzice mogą mi zazdrościć.
Tato...
Chyba muszę ci coś wyznać.
Chodzi o Jacka?
Tak.
Kochasz go, prawda?
Tak myślę.
To w czym rzecz?
Nie sądzę, żeby on...
wbiegł dla mnie w pajęczyny.
Jack ma dobre serce.
Ale nie potrafi wyrażać swoich uczuć.
Czemu tak często zmienia dziewczyny?
Czemu?
Bo nie chce się sparzyć.
Czyli co, mam siedzieć i czekać,
dopóki on nie dorośnie i nie zrozumie, co czuje?
To zależy od ciebie.
Ale zasługujesz na kogoś,
kto z miłości do ciebie będzie wrzeszczał na cały głos.
Dzięki, tato.
Nigdy nie gódź się na mniej.
Obiecuję.
Gdzie ona jest? Nie odbiera.
Nie wiem. Nigdy się nie spóźnia.
Nabroiłeś?
Ja? Nie.
Skąd ten pomysł?
Znam cię.
- Jesteś. - Za minutę wchodzicie.
- Wszystko gra? - Wkładaj lepiej słuchawki.
Dziękujemy, że wybraliście Wietrzną pobudkę.
- Mówi Jack Russo. - I Maggie Quinn.
Dzisiejszy dzień będzie wyjątkowy.
W Magnolii odbędzie się impreza sylwestrowa,
a my mamy dla was niespodziankę.
Na szczęście impreza będzie streamowana,
więc nic wam nie umknie.
Co sądzisz o dzisiejszym wieczorze?
Denerwuję się. Chciałabym go mieć najchętniej za sobą.
Przedstawienie bliskim nowej osoby to nie przelewki.
Ja się nieco obawiam, ale liczy się zabawa.
Skoro tak mówisz.
- Mamy pierwszego rozmówcę. - Doskonale.
-Tu Jack i Maggie. - Jak możemy ci pomóc?
Nie mam pojęcia, czego tak się boicie.
Ja przedstawiłem moją żonę po miesiącu.
Nie mogłem się doczekać życia razem.
Tak szybko?
Skąd wiedziałeś, że to ta jedyna?
Myśl, że mogę ją stracić, przebijała inne lęki.
O co chodzi?
- Niewiele mówisz. - Idę po kawę. Chcesz?
- Tak pogrywasz? - Czyli nie.
Proszę.
- Możemy pogadać? - Widzimy się wieczorem.
O ile nie zapomnisz.
Dziękuję.
Maggie.
- Hunter. - Witaj.
Co u ciebie?
Dobrze.
- A u ciebie? - Też.
Słucham twojej audycji.
Zamierzasz przedstawić kogoś rodzinie,
choć już razem nie jesteśmy. Czy to oznacza, że...
masz kogoś?
Mogłabym zapytać o to samo.
Co?
Ostatnio z kimś cię widziałam.
Trzymała cię za rękę.
Moja siostra Madison?
Siostra?
Wiedziałabyś,
gdybyś się nie bała poznać moich bliskich.
Założyłam.
Zatem kogo zamierzasz przedstawić?
Zamierzamy zaskoczyć fanów.
- Serio? - Nieco zaszalejemy.
Może wypijemy razem kawę?
Jasne.
Świetnie.
Wycieczka po Goodman Theatre?
Twoi uczniowie cię pokochają.
Prawda?
A co tam u ciebie?
Twoim sylwestrem żyje całe miasto.
Posłuchaj.
Hunter…
Przykro mi, że tak wyszło.
Nie zasługujesz na kogoś, kto całe życie wypatruje księcia z bajki.
W końcu to zrozumiałaś?
Tak. Myślałam, że dzięki tobie zapomnę o moich uczuciach.
Życie to nie bajka.
Wypijemy za to?
Za przyjaźń.
I za kawę.
- Tato? - Co tu robisz?
Sprawdzam, czy wszystko jest na błysk.
Nie szykujecie się?
Chyba...
pokłóciliśmy się.
Mogę ją stracić.
Niemożliwe. Jesteś jej całym światem.
Wiem. Całe życie na tym żerowałem.
Musisz zrobić coś, co przekona ją o szczerości twoich uczuć.
Pytanie co?
Znasz ją najlepiej. Na pewno na czymś jej zależy.
Co ją uszczęśliwi?
Chyba już wiem.
Brawo.
Dzięki.
Zapraszam kolejną parę.
Nie powinni już tu być?
Już jadą. Pewnie budują napięcie.
Cześć, piękna.
Oto i Jack.
Witaj.
Wystroiłeś się. Pewnie nie możesz się doczekać.
Trochę się stresuję, ale dam radę.
Widzieliście Maggie?
Nie, ale przyjedzie.
Najlepiej już teraz jej poszukam.
Słuchałem audycji.
Wybacz. Maggie kiepsko się czuła.
Poradziłeś sobie.
- Tak? - Porozmawiajmy o tobie.
Konsultowałem się z moją ekipą.
Oboje jesteście na tyle dobrzy,
że możecie prowadzić własne programy.
Maggie już wie?
Rozmawiałem z nią przez telefon. Jest zainteresowana.
Oto i ona.
- Witam. - Wyglądasz szałowo.
Dziękuję.
Zawołam kamerzystów i możemy zaczynać.
Cześć.
Pięknie wyglądasz.
Dzięki.
Judd podobno zaproponował ci własną audycję.
Czy to prawda?
Może pora się rozstać?
Tak sądzisz?
Najpierw Hunter, teraz to.
Co?
Widziałem was razem.
A jakie to ma znaczenie?
Serio? Przyprowadziłeś ją?
- Dałem jej bilet. - A bukiecik?
- Maggie. - Cześć.
Kopę lat.
Wyglądasz bosko.
Dziękuję.
Uprawiam pilates. Przyłącz się.
Rozważę to.
A teraz pójdę po drinka.
Maggie.
Nie stój tak. Goń ją.
A jeśli beze mnie będzie jej lepiej?
Rety, co to za przystojniak?
Sebastian. Wal śmiało.
Uwaga, ciacho!
Kochanie. Wyglądasz olśniewająco.
Jak królowa.
Dzięki, tatusie.
Czy to Bianca Bell?
- Co tu robi? - Dobre pytanie.
Co jest?
Maggie, już pora.
Powodzenia.
Dziesięć sekund.
Bianca to jedynie koleżanka.
Nie jesteśmy parą; rób, co chcesz.
Witamy wszystkich na cudownej imprezie sylwestrowej
na żywo ze słynnego klubu Magnolia.
Dziękujemy, że tu jesteście, a wszystkim, którzy oglądają relację,
obiecuję, że będzie to wyjątkowa i zaskakująca noc.
Na dobry początek poproście kogoś do tańca.
Choćby internautę.
Przed wami niesamowici bracia Davin, którzy rozruszają ten lokal.
Do boju, chłopaki!
Najpierw niech nieco potańczą, a potem zrobimy konkurs dla fanów.
O 23:45 wejdziecie na scenę i zdradzicie waszą tajemnicę.
O północy pokażemy was ognisty pocałunek.
Pasuje?
No jasne.
Będzie dobrze.
Co tu się wyprawia?
Nic.
Ogarnijcie się.
Jeżeli zależy wam na karierach, wykażcie entuzjazm.
Właśnie.
Mam nadzieję, że uprzedziłeś Biancę,
bo inaczej o północy przeżyje szok.
Przyszła tu dla nas obojga.
Ten klub od lat nie widział takich tłumów.
Nieźle wyszło.
Rozmawiałem z jednym z waszych fanów.
Ciągle powtarzał, jakie to cudowne,
że nigdy nie okłamujecie swojej publiczności.
Jestem z was dumny.
Staramy się.
Muszę na powietrze.
Brawo, kochani.
W nagrodę dostajecie bony prezentowe do Magnolii.
Brawa!
Z teraz chwila, na którą wszyscy czekali.
Czyli wielka niespodzianka.
Jak zapewne zauważyliście,
nie ma dziś z nami Huntera ani Sereny.
Przyczyna jest prosta.
Nie ma ich, bo...
Co jest?
Nie ma och, bo...
- Nie dam rady. - Co robisz?
Muszę wyznać prawdę.
Ani się waż.
Prawda jest taka,
że nie zaprosiliśmy Huntera ani Sereny, ponieważ...
dali nam kosza.
Dlatego postanowiliśmy...
uratować ten wieczór i udawać, że jesteśmy parą.
Bo to by podbiło słuchalność.
Niestety, nie to jest najważniejsze.
Gdzieś po drodze
zdążyłam zapomnieć, że to wszystko
jest kłamstwem.
Choć tak po prawdzie...
ja nie kłamałam.
Przepraszam was.
- Puszczamy reklamy. - Nie ma mowy. To dobry dramat.
Kręcimy.
Maggie ma rację.
To był mój pomysł, że udawać parę przed całym światem.
Ale spalił na panewce,
bo po latach przyjaźni zrozumiałem,
że Maggie jest dla mnie najważniejsza.
Znaczy dla mnie więcej niż kariera.
Legendarny Judd Crawford
zaproponował mi dziś własną audycję.
Odmawiam.
Nie chcę się budzić bez pewności, że ujrzę przyjaciółkę
i moją miłość.
Maggie, kocham cię.
Przepraszam, że tak długo byłem ślepy.
Bałem się.
Za to ty jesteś najmądrzejsza,
najfajniejsza
i najseksowniejsza na świecie.
Napisałem ją w liceum.
Okazało się, że była o Maggie.
Minęło tyle czasu.
Żyliśmy sobie z dnia na dzień
Czasem chowaliśmy się w cień
Lub za parawanem uśmiechu
Nie wiadomo, czy wygramy
Ale bez ryzyka nie ma chwały
Dlatego o ciebie dziś gram
I stawiam wszystko, co mam
To byłaś ty
To zawsze byłaś ty
Okłamywałem się na całego
Że mogło chodzić o kogoś innego
W sercu jestem smarkaczem
Na scenie facetem-tułaczem
Ale obaj wiemy doskonale
A wraz z nami cały świat
To byłaś ty
To zawsze byłaś ty
Okłamywałem się na całego
Że mogło chodzić o kogoś innego
Bo to zawsze byłaś ty
Tylko ty
Mam dosyć tajemnicy
Że jesteś moja od piaskownicy
I chociaż jest mi dziś wstyd
Że tak długo roniłaś łzy
To dzisiaj pewność już mam
To jesteś ty
Coś mi wpadło do oka.
Co ty na to, Maggie?
Pocałujesz mnie o północy?
Pocałuj go!
Jack.
Zaśpiewałeś dla mnie.
Przed całym światem.
I odrzuciłeś ofertę Crawforda.
Tego chcesz?
Jestem pewien jak nigdy dotąd.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem....
sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Szczęśliwego Nowego Roku!
Najlepszego, Steve.
Przebiegł przez pajęczyny.
Co?
Przebiegł dla niej przez pajęczyny.
Ja też rezygnuję z własnej audycji.
Lepiej nam razem.
Święte słowa. Witam w zespole.
Dopiero co się zeszliśmy,
ale czy nie miałabyś ochoty poznać moją rodzinę?
Nie sądziłam, że zaproponujesz.
ROK PÓŹNIEJ
Dziękuję.
Za co?
Za najlepszy rok mojego życia. Teraz wszystko się zgadza.
Mam przyjaciółkę i dziewczynę w jednym.
Ja też dziękuję.
Czuję to samo od dnia, w którym się poznaliśmy.
Udanej rocznicy!
A to co?
Ciągle mnie zaskakujesz.
Muszę mieć pewność, że to mnie zechcesz dziś pocałować.
O Boże!
Pierścionek mamy.
Kocham cię, Margaret Nancy Quinn.
Tylko z tobą chcę jeździć na sankach.
Wyjdziesz za mnie?
Tak!
No jasne!
Wyjdę.
Napisy: Sylwester Stachowicz