Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Official YIFY movies site: YTS.MX
WIEDŹMIN SEZON 1 POMIĘDZY DOBREM I ZŁEM
Moje zainteresowanie Wiedźminem zaczęło się od zetknięcia z serią gier.
Potem usłyszałem, że Netflix robi serial…
GERALT Z RIVII
…więc zgłosiłem się do roli Geralta.
Podczas naszego pierwszego spotkania Lauren wspomniała,
że serial będzie oparty na książkach.
A książki bardzo mi się podobały.
To materiał na niezwykłą historię.
Andrzej Sapkowski napisał serię książek.
To fascynujący człowiek.
Zwiedził świat jako obwoźny kupiec.
Jego pierwsze opowiadanie o Wiedźminie zostało opublikowane w czasopiśmie,
ale nie spodziewał się, że zdobędzie aż taką popularność.
Jest coś wyjątkowego w sposobie,
w jaki Andrzej Sapkowski napisał Wiedźmina.
To okrutny, ale przemawiający do widza świat pełen niezwykłych postaci.
…południe zapomniało, kto tu rządzi.
Najbardziej ekscytującą częścią tego projektu…
Czego sobie życzyłeś?
…była próba połączenia historii Geralta, Ciri i Yennefer.
Znajdź Geralta z Rivii.
Trochę to trwało.
Stworzyłam kilka wersji, zanim doznałam oświecenia pod prysznicem.
„Czy mogłabym pokazać trzy historie naraz, a przy tym nie zdezorientować widzów?”
To ciekawy pomysł, a widzowie są dziś bardzo bystrzy.
Jako scenarzystka mogę się na tym podeprzeć.
Często przeskakujemy w czasie,
ale dla fanów to ekscytująca podróż.
Także dla tych, którzy dopiero poznają Wiedźmina.
Chciałam się zagłębić w te historie.
Więc gdy tylko Netflix przyklepał produkcję,
wykupiłam lot do Polski.
Ciekawiło mnie, dlaczego te książki są tak ważne dla Polaków
i jak odzwierciedlają ich ducha.
To było dla mnie ważne podczas pracy nad serialem.
OPOWIEŚĆ POMIĘDZY WIERSZAMI
Wiedźmin jest sporą częścią mnie.
Wiedźmin stał się częścią…
PRODUCENT WYKONAWCZY
…mojego umysłu i ciała już dawno temu.
Ale dla reszty świata to znakomita historia,
świetna postać i wspaniały świat.
Za królestwo i chwałę.
Tomek Bagiński, jeden z naszych producentów,
ma dużą wiedzę na temat Wiedźmina.
SCENOGRAF
Pewnych rzeczy po prostu nie ma w scenariuszu.
W takich przypadkach zasięgaliśmy opinii Tomka,
by nie odejść za bardzo od powieści.
To ważna część polskiej popkultury,
dlatego trzeba mieć to na uwadze.
To gra, to książka, to serial telewizyjny.
Wiele różnych rzeczy.
Trudno sprowadzić Wiedźmina do jednej, prostej definicji.
I mamy nadzieję przedstawić ten świat…
znacznie szerszej widowni.
Powiedziałabym,
że historia w serialu rozgrywa się pomiędzy wierszami książek.
Staramy się wiernie odwzorować świat powieści,
ale książki wiele pomijają.
To moje, oddawaj!
Scenarzyści zarzucili nas nowymi pomysłami.
Niektóre z nich były bardzo ryzykowne.
Ale wszystkie genialne.
W pokoju scenarzystów…
SCENARZYSTKA
…przerzucamy się różnymi pomysłami,
póki nie wyklaruje nam się obraz konkretnego sezonu.
A gdy już to zrobimy,
rozbijamy go na pojedyncze odcinki i czerpiemy inspirację z książek.
Na przykład: „Jakie elementy powieści chcemy tu zawrzeć?”
Gdy to ustalimy,
Lauren odsyła nas do pisania scenariuszy.
Pewne linie fabularne przewijają się przez kolejne odcinki
i musimy wciąż upewniać się, że dostarczamy widzom nowych informacji.
Gdy dostajesz odcinek…
To zawsze ekscytujący moment.
SCENARZYSTA
Gdy dostałem Prawo Niespodzianki, reszta odetchnęła z ulgą,
bo to dość zawiły temat.
Prawo Niespodzianki istnieje od zarania ludzkości.
- Nie pouczaj mnie. - To uczciwa gra.
Może otrzymać równie dobrze…
obfity zbiór, nowo narodzone szczenię…
albo dziecko niespodziankę.
Wyrażenie tego tak,
by aktor nie spojrzał na ciebie i nie dał ci w twarz…
To trudne zadanie, ale tak już jest.
Prawo Niespodzianki polega na tym, że otrzymujesz coś…
co dana osoba już ma, ale czego się nie spodziewa.
Pierwsza nowa rzecz, którą odkryje po powrocie do domu…
To właśnie to.
Kurwa.
To zderzenie wielu różnych pomysłów i perspektyw.
SCENARZYSTA
To ważne w przypadku Wiedźmina,
bo to historia o wielu różnych grupach: elfach, skrzatach, krasnoludach
i ich poglądach na świat.
Dlatego współpraca scenarzystów z różnych środowisk
ma korzystny wpływ na narrację.
Mocną stroną tej opowieści i tego, jak ją poprowadzono, jest to,
że skupiliśmy się na ludzkości i na różnych ludzkich zmaganiach.
Bardzo zaciekawiła mnie kwestia postaci kobiet w książkach.
Głównego bohatera otacza
wiele bardzo silnych kobiet.
Powiedziałam Andrzejowi:
„Postacie kobiet są silne jak na książkę z lat 80.”.
A on odpowiedział: „Chyba nie znasz mojej matki”.
Chodziło mu o to,
że dla narodu tak rozdartego wojną i różnymi konfliktami,
które przyczyniły się do śmierci wielu mężczyzn,
kobiety stały się centralną częścią społeczności.
Nie tylko w domach, ale też w miejscach pracy.
Właśnie to Andrzej zawarł w książkach. Te postacie przetrwały piekło.
W trakcie przesłuchania miałam odegrać dwie sceny.
KSIĘŻNICZKA CIRILLA Z CINTRY
Jedna była pomiędzy Ciri i Geraltem.
I Ciri była w niej bardzo wojownicza i uparta.
Ale w drugiej scenie…
próbowała przekonać kogoś do walki o przetrwanie.
I tam było widać jej dobroć.
Tę łagodniejszą stronę jej osobowości.
Podobało mi się, że podczas przesłuchania pokazali obie te strony,
zamiast przedstawić ją tylko jako silną dziewczynę.
Co już jest fajne, ale ukazali też jej inną siłę,
która jest delikatniejsza, ciepła i łagodna.
Musiało być ciężko znaleźć aktorkę,
która dobrze oddałaby postać pokroju Ciri.
Głównie ze względu na jej osobistą historię,
ale to też bardzo ważna postać.
Ciri wiele wnosi do tego świata.
Jej postać jest kluczowa względem wszystkich innych.
To ona łączy ich ze sobą.
Gdy pojawia się na ekranie, jest w niej coś wyjątkowego.
W jej oczach jest coś magicznego.
PRODUCENT WYKONAWCZY
Myślę, że to pasuje do postaci.
Ciri ma w sobie coś niezwykłego.
Ale jeszcze nie wie, co to jest.
I moim zdaniem Freya świetnie się spisała w tej roli.
Przejrzeliśmy książki w poszukiwaniu fragmentów,
które opisują przeszłość postaci
i stworzyliśmy z nich nową opowieść o losach Ciri i Yennefer.
Chcieliśmy, żeby były autentyczne.
Staram się poznać daną postać, a potem pokazać,
jak zmieni ją spotkanie z innymi.
To najlepsza część.
Zanim się poznaliśmy,
dni były ciche…
a noce niespokojne.
Ale teraz…
jesteś dla mnie ważna.
Najpierw eksperymentujemy z ogólnym zamysłem serialu.
„Ci ludzie idą tutaj, a to tam”.
A potem każdy scenarzysta wraca do domu,
zamyka się w pokoju i wymyśla fajne rzeczy.
I potwory.
Tak się cieszę, że mogę o nich pisać!
To spełnienie marzeń.
POTWORY I PIENIĄDZE
Jeśli chodzi o świat potworów i ludzi w Wiedźminie…
Te światy są połączone i ciężko byłoby…
postawić wyraźną granicę i powiedzieć:
„Tu kończy się świat ludzi,
a zaczyna się świat potworów”.
Kontynent był pierwotnie zamieszkany przez elfy.
A gdy nastąpiła Koniunkcja Sfer,
jego ziemie zostały zalane przez armię potworów.
Jedną z ciekawszych kwestii, jeśli chodzi o…
wzajemne interakcje tych gatunków…
jest to, że niektóre nie pochodzą z tak zwanego Kontynentu.
Potwory zamieszkujące Kontynent…
Niektóre są stąd, część stworzyła magia,
a inne,
mimo że są potworami lub za takie się je uważa,
pochodzą z wielu różnych miejsc.
I…
pewnie też postrzegają ludzi
jako równie potworne stworzenia.
To wszystko przez Koniunkcję Sfer.
Jak można się domyślić z nazwy,
kilka różnych wymiarów zderzyło się i scaliło w jeden,
co zupełnie zmieniło obraz świata.
To przypomina sytuację uchodźców.
Wszystkie stworzenia i istoty z innych światów
nagle trafiły na ten nieznany Kontynent.
A ponieważ ludzie byli okrutni i spragnieni wojny,
a przy tym opanowali magię Starszych Ras,
udało im się przejąć władzę i wygnać elfy z ich ziem.
W dziwny sposób
wszyscy mieszkańcy tego świata są tak naprawdę jego gośćmi.
Coś było tu wcześniej.
Nie znamy szczegółów,
ale potwory, krasnoludy i ludzie…
pojawili się tu później.
Patrzyliśmy na ten świat jako na pewną całość.
Ja zająłem się projektowaniem potworów.
Stworzyłem większą część pierwotnych koncepcji ich wyglądu,
które zostały potem przekazane protetykom
na potrzeby przygotowania kostiumów
albo do działu efektów,
który miał na ich podstawie zbudować modele 3D.
Wiele zaprojektowanych przez nas stworzeń…
PROTETYK
było dziełem współpracy z działem efektów specjalnych.
Zdarzały się przypadki potworów,
które zostały stworzone całkowicie cyfrowo,
ale wymagały zbudowania fizycznych części,
dzięki którym mogłyby wchodzić w interakcję z aktorami.
Czasem budowaliśmy je też w całości.
Najciekawszą częścią tworzenia potworów była współpraca z Tomkiem Bagińskim.
BAZYLISZEK
Rozmawialiśmy o słowiańskiej mitologii
i przenoszeniu niektórych jej elementów do naszych projektów.
Dużo mówimy tu o potworach,
ale w książkach i opowiadaniach
Geralt niezbyt często z nimi walczy.
Bo w tym momencie historii świata
potwory są wypierane przez ludzi z ich naturalnych siedlisk.
I może w pewnym momencie zrozumieliśmy, że to one potrzebują ochrony.
NA KRAŃCE ŚWIATA
Akcja serialu ma miejsce na Kontynencie, przez duże „K”.
To wielki świat, który będziemy odkrywać przez całą serię.
Jedną z ciekawszych stron tego projektu było budowanie świata.
To była wyjątkowa okazja,
by stworzyć całe środowisko od podstaw.
Dla scenografa to jak spełnienie marzeń.
Chcieliśmy nadać Kontynentowi bardziej światowy charakter.
Pod wieloma względami świat Wiedźmina ma bardzo europejskie fundamenty
i już na samym początku postanowiliśmy to rozwinąć
za pomocą wpływów z wielu innych miejsc.
Wielu innych kultur.
Przyjrzeliśmy się architekturze Japonii, Indii i Bliskiego Wschodu,
by zobrazować skalę Kontynentu.
By regiony różniły się między sobą.
Więc zabawiliśmy się trochę z rodzajami architektury.
Widać to na przykładzie Aretuzy.
Budynki wyspy Thanedd zdecydowanie górują nad otoczeniem.
Można się zastanowić: „Skąd to się tam wzięło?
Jak to zbudowali?”.
Chcieliśmy postawić je w opozycji do bardziej ludzkiej architektury.
Każdy wie, jak powstaje zamek.
Więc dobrze połączyć te dwa aspekty.
Miejsce akcji przypomina średniowiecze…
KOSTIUMOGRAF
…ale ja postanowiłem wykorzystać wpływy gotyckie z różnych epok.
A do tego dodałem sporą dawkę haute couture.
Wpadłem też na pomysł, by zastosować technikę manipulacji tkanin.
To ostatnio dość popularna metoda wśród projektantów,
ale używa się jej od dawna.
Mowa tu o plisowaniu, drapowaniu, marszczeniu i innych technikach,
które pozwalają nadać płaskim materiałom fakturę
bez dodawania pasmanterii
i innych wykończeń.
Dzięki temu uzyskujemy architektoniczne kształty,
a kostium nabiera ciekawego wyglądu.
Ten cały świat, z kostiumami i scenografią,
wydaje się całkiem realny.
Jakby nie był udawany ani stworzony od zera, tylko odkryty.
To ważne dla takich historii, bo to osadza je w rzeczywistości.
Szeroko omawialiśmy fakt, że to nie jest opowieść o naszym świecie.
Kontynent rządzi się własnymi prawami.
Ma Starsze Rasy i własną historię,
i tajemnicze monolity.
W pierwszym sezonie niejako odsłaniamy jego zewnętrzne warstwy,
ale pod spodem jest ich znacznie więcej.
Chcieliśmy zasygnalizować,
co może zostać ujawnione w dalszej części historii.
To magiczny świat, w którym nie istnieją ograniczenia.
Tu można wszystko.
Ale z tym wiąże się też wiele niebezpieczeństw.
To mroczny…
brutalny świat.
NIEPOSKROMIONY CHAOS
W pewnym momencie zaczęliśmy się zastanawiać,
jak działa magia w tym świecie.
To ciekawy temat. My nazywamy ją Chaosem.
A w Chaosie najfajniejsze jest to, że nie ma nic za darmo.
Nie chcieliśmy sytuacji, w której postacie używają magii,
by łatwo wydostać się z kłopotów.
To nudne.
Udało się!
Twoja ręka!
Chaos jest wszędzie.
Świat jest i zawsze będzie pełen Chaosu.
Ale niektórzy mają zdolność,
by przekształcić go w coś pozytywnego
lub sprawić, że nie będzie groźny.
Magia jest...
Każdy używa jej trochę inaczej.
W zależności od tego, skąd ją otrzymał
i jak ją przywołuje.
Magia ma swoje zasady i nie każdy może nią władać.
Na początku zdjęć nie było łatwo.
Scenariusz mówił: „Myszowór wyczarowuje ścianę”.
MYSZOWÓR
Czy coś w tym rodzaju. Więc próbowałem to omówić z reżyserem…
i showrunnerką, Lauren Hissrich.
„Myślę, że Myszowór powinien…
przywołać energię w ten sposób.
Co wy na to?”.
Próbujemy różnych rzeczy.
To nieziemska moc i powinna mieć wyjątkowe źródło.
Takie, które może dać wielką siłę.
No i ostatecznie…
ta moc zostaje ujarzmiona.
A z chaosu rodzi się kontrola.
Przesłuchanie nie dało mi…
żadnej wiedzy na temat Yennefer.
Wiedziałam tylko, że ma moc, bo to było w scenariuszu.
I…
Potem oczywiście zaczęłam szukać o niej informacji.
Przeczytałam książki.
Ciekawiło mnie, dlaczego wyraża się w ten sposób.
Chciałam się dowiedzieć, z czym tak naprawdę się zmaga.
Wydaje mi się, że dla każdego aktora…
pokazanie przemiany, którą przechodzi…
byłoby ogromnym wyzwaniem.
Uwielbiam odkrywać kolejne rzeczy na jej temat,
im więcej o niej czytam i im więcej ją gram.
Anya wnosi niezwykłą głębię do roli Yennefer.
Myślę, że zakochają się w niej zarówno nowi, jak i wieloletni fani serii.
Trzeba było znaleźć aktorkę, która mogłaby przejść tę transformację.
Przekonująco zagrać młodą dziewczynę,
która jest tak zdeformowana jak Yennefer,
a potem przejść przemianę
i przeobrazić się w niezwykle potężną postać.
Ale też postać, która jest absolutnie rozdarta.
Więc potrzebny był ktoś z talentem.
A Anya ma go na pęczki.
POŁĄCZENI PRZEZNACZENIEM
Geralt, Yennefer i Ciri grają kluczową rolę w tym serialu.
W pierwszym sezonie fajne jest to,
że nigdy nie są w tym samym miejscu.
Ale ich drogi muszą się w końcu przeciąć.
Myślę, że równoległe linie czasowe
to ciekawy mechanizm opowiadania historii.
Równoległe historie mają to do siebie,
że za pierwszym razem oglądasz je z pewnej perspektywy,
ale gdzieś po drodze zauważasz, że się ze sobą łączą.
Wtedy fajnie obejrzeć serial jeszcze raz
i poszukać momentów, w których postacie na siebie patrzą,
bo perspektywa jest już wtedy zupełnie inna.
W Przeznaczeniu fajne jest to, że wszystko zależy od twoich wyborów.
Pierwszy sezon jest dla nas poniekąd ciągiem wyborów,
które prowadzą bohaterów ku sobie.
Lauren i jej zespół świetnie się spisali…
REŻYSERKA
tworząc wiarygodne postacie, które przypominają ciebie czy mnie.
To normalni ludzie w fantastycznym świecie.
Dlatego myślę, że to będzie dobry serial.
Bo widz będzie współczuł postaciom, które rozumie.
Każdy lubi historie o sobie.
Dlatego oglądamy telewizję.
Dlatego czytamy książki, chodzimy do kina i gramy w gry.
Chcesz zobaczyć, jak cię przedstawiają.
Tu chodzi o odnajdowanie metafor w tym innym świecie.
Na przykład metafory dojrzewania, jak w przypadku Ciri.
Ona myśli: „Mam magiczną moc i nie wiem, co się ze mną dzieje.”.
Dla wielu osób przypomina to dorastanie.
Trzeba znaleźć punkty wspólne pomiędzy fantazją a rzeczywistością,
której wszyscy doświadczamy.
Geralt też został osierocony jako dziecko.
To chyba dość ważny motyw.
Ludzie chcą być razem i otaczać się osobami,
którym na nich zależy.
Chyba wszyscy tego pragną.
W naszej adaptacji podoba mi się to,
że bardzo skupiamy się na emocjach i relacjach.
Uważam, że to piękne.
To wszystko jest też w książkach i kładzie się na to nacisk,
ale my poświęcamy emocjom więcej uwagi
i przenosimy je na wyższy poziom.
Uwielbiam humor w tej historii
i bardzo się cieszę, że Lauren i jej zespołowi
udało się go przenieść do scenariusza.
Bo humor to ważna część tego świata.
I nawet w obliczu mroku i zniszczenia zdarzają się śmieszne momenty.
Ktoś zawsze rzuci żartem.
Podoba mi się to, co Henry wniósł do postaci,
a scenarzyści zawarli w całości serialu.
To taki współczesny humor, choć można powiedzieć, że ponadczasowy.
Czemu jesteś ubrany jak smutny handlarz jedwabiem?
I jeszcze sposób, w jaki Henry to robi.
On wnosi tam część swojego humoru.
Ma w sobie taką wesołość.
Każdy lubi białego rycerza,
ale biały rycerz z lekko spaczonym poczuciem humoru
jest ciekawszy jako postać.
Widziałam parę scen z Henrym i Joeyem.
Zawsze to powtarzam,
ale jest w ich relacji coś ze Shreka i Osła.
Powiedz szczerze.
Co myślisz o moim śpiewie?
Jest jak pierogi bez farszu.
Pamiętam, że dostałem maila 24 godziny przed przesłuchaniem.
I zupełnie spanikowałem,
bo zdałem sobie sprawę, jak fantastyczna jest rola Jaskra.
Moja siostra powiedziała mi:
„Co się dzieje? Jesteś jakiś inny.”
Mówię jej: „Przeczytaj o tej postaci…”.
A ona na to: „Joey, to chyba spełnienie twoich marzeń.
Lepiej być nie może”.
Masz niesamowitą szyję.
Jak u ponętnej gęsi.
Od tamtej pory,
od przesłuchania i otrzymania przeze mnie roli,
wszystko było ekscytujące, ale też dziwnie normalne.
Tak po prostu miało być.
Każdy dzień tutaj to odkrywanie tego naturalnego uczucia,
poczucie absolutnej swobody
i tworzenie nowej rodziny.
W nogi, Geralt! O Boże!
Geralt!
Czas zapłacić za brudną robotę.
Grosza daj wiedźminowi Sakiewką potrząśnij
Ta piosenka...
została napisana przez nasze kompozytorki.
Było kilka różnych wersji.
Ale w końcu udało nam się stworzyć…
niejako ludową nutę dla tej piosenki,
która miała nieść się po Kontynencie
i przywoływać skojarzenia dawnych pieśni ludowych.
Ma celtyckie brzmienie,
ale jest też całkiem chwytliwa.
To fantastyczny pomysł, by Jaskier wprowadził ją na Kontynent,
a kompozytorki do serialu,
bo to takie PR-owe zagranie.
Gdy Jaskier zaczął tworzyć tę piosenkę, Geralt od razu zauważył, że…
To nie było tak.
Gdzie ten twój szacunek?
Nim historii nie napiszesz.
Wydaje mi się, że on rozumie ludzi…
w inny sposób, niż Geralt.
Rozumie, że aby przetrwać w tym świecie,
trzeba czasem naciągnąć fakty.
Grosza daj wiedźminowi Obrońcy ludzkości
W serialu jest sporo akcji,
a my chcieliśmy oddać różnorodność tych historii.
Za sceny walk odpowiadał nasz szef kaskaderów, Franklin Henson.
I wykonał świetną robotę.
Podczas zdjęć wciąż planował i koordynował sceny akcji.
Ale żeby pokazać zróżnicowanie poszczególnych opowieści,
zatrudniliśmy też ludzi, którzy mieli ubarwić te walki.
Zwerbowaliśmy Wolfganga, koordynatora walk,
który pomógł nam zaplanować pojedynki z pierwszych odcinków.
W porządku.
Świetnie.
Jest taka scena, w której Geralt walczy z bandytami z gangu Renfri.
Wcześniej była już mowa o umiejętnościach Geralta,
ale jeszcze niczego nie pokazaliśmy.
Nagle dochodzi do ustawki,
a on ma walczyć z siedmioma zbirami.
Cięcie, dziękuję.
To ogromne szczęście, że Henry został naszym Geraltem.
Ma w sobie taki spokój i naturalną siłę.
Taki już jest.
Sam robił wszystkie akrobacje.
To koszmar producenta.
Geralt na ekranie to zawsze Henry.
I pewnie trenował do tej walki około dziesięciu dni.
Ludzie od scen akcji zawsze starają się
wykorzystywać mocne strony Henry’ego.
A on, jak wiadomo, jest dużym i silnym facetem.
Walki wyglądają prawdziwiej, gdy wykorzystujemy atuty naszych aktorów.
Dziesięć dni prób sprowadza się do dwóch dni zdjęć,
by nagrać dwuminutową walkę.
Naszym celem jest to, by stworzyć świetną scenografię,
który odda różnorodność historii.
To fajne, że można obejrzeć cały sezon,
a starcia będą zawsze trochę inne.
Jest wiele różnych scen.
O WIELE WIĘCEJ
Opowieść o Wiedźminie porusza bardzo aktualne tematy:
następstwa kolonializmu,
różnice klasowe między bogatymi i biednymi,
niszczenie rdzennych kultur,
rasizm, seksizm.
Mamy globalną histerię, władzę w niewłaściwych rękach,
bunty ludności, ciągłe zmiany.
Ten świat to ocean podczas sztormu.
Taki jest Wiedźmin.
Jeśli miałabym powiedzieć w skrócie,
najbardziej przemawia do mnie temat zacierania granic między dobrem i złem.
Chcę, by ten serial pobudził widzów do refleksji.
Staraliśmy się unikać całkowicie dobrych i całkowicie złych postaci.
Jeśli po obejrzeniu pierwszego odcinka uznasz kogoś za bohatera,
pod koniec możesz zmienić zdanie,
bo będziesz mieć zupełnie inną perspektywę.
Jeden z ważniejszych motywów to miłość…
i…
jej zdolność do zmiany ludzi.
Podczas procesu produkcji dowiedzieliśmy się…
jaki jest…
ton tego serialu i kim są jego bohaterowie.
I będziemy dalej go rozwijać i poznawać.
Jestem ciekaw, jak to się dalej potoczy.
To spełnienie marzeń.
To jedna z tych sytuacji, gdy walczysz o coś tak długo,
że przestajesz w to wierzyć, a potem się udaje.
Czy jestem podekscytowany? Cały czas.
To wielka przygoda.
Chciałam przedstawić całą trójkę w tym samym czasie
i pozwolić im rozkwitnąć jako bohaterom.
Fajnie jest śledzić każdego z nich i widzieć, że potrzebują się wzajemnie.
Są jak rodzina.
A przede wszystkim,
jaki wpływ na los Kontynentu będą mieli Geralt, Ciri i Yennefer,
skoro tocząca się tam wojna wybuchła właśnie z powodu Ciri?
To dopiero początek.
Musicie to zobaczyć.
SEZON 2 JUŻ WKRÓTCE NA NETFLIXIE