Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
- Sto lat, pani Lin. - Cześć.
- Ładne. - Pani Lin.
Proszę spojrzeć.
- Witam panią Lin. - Dzień dobry.
- Proszę kupić rybkę.
- Wygląda na świeżą. - Bo taka jest.
- Wciąż żyje. - Tak.
- Dawno pani nie było. Zapraszam. - Pani Lin.
- Jedno na urodziny. - Dzień dobry.
- Pani Lin. - Dzień dobry.
Zapraszam tutaj.
- Pani Lin. - No.
Dziś jest pani dzień.
Dlaczego przychodzi tu pani sama?
Sprawdzić towar, który nam dostarczacie.
Ryba chanos i krewetki.
Świeżo obrane.
Nie potrzebuję tamtych krewetek.
Poproszę cztery kilogramy tych.
Przygotowuje się je na eksport do Japonii.
Wiem.
- Poproszę 40. - Dobrze.
Za kilogram krewetek 400 dolarów,
a 600 za węgorza.
Jest pani stałą klientką.
Proszę coś dobrać na koszt firmy.
- Jakże tak? - Nalegam.
- Wezmę to. - Dobrze.
Ostrożnie z tym.
Dobrze.
Powoli…
Gorące.
Śniadanie gotowe.
Już.
Miski są czyściutkie.
Po co znowu je myć? Marnujesz wodę.
Nieprawda.
Homar na śniadanie?
Jedz, póki ciepły.
Twój ulubiony, co nie?
Byłaś rano w markecie rybnym?
Tak.
Sprawdzałam, co pan Hsu dostarcza do twojego sklepu.
Przecież ja miałam się wszystkim zająć.
Odpocznij sobie.
Poćwicz piosenkę, pójdź do kosmetyczki, ubierz się ładnie
i przyjdź do restauracji na 18.
Na pewno dasz radę?
Pozwól mi spróbować.
Babciu.
Babciu!
- Sto lat. - Dawno cię nie widziałam.
Ale jesteś roztrzepana.
Cały plecak masz otwarty.
Nie mam oczu z tyłu głowy.
Zostaniesz cały tydzień?
- Pewnie. - Co?
Źle się to dla mnie skończy.
Chodźmy.
Boże mój.
Co ty wyrabiasz? Chodź!
Już.
Trochę w dół. Bardzo dobrze.
A teraz…
Topniejesz.
Złap. Dobrze.
Liczę na to, że wykonasz ten ruch tak,
jakbyś łapał kogoś, kto bardzo dużo dla ciebie znaczy.
W tym tańcu chodzi o miłość, co nie?
W porządku.
Na dzisiaj wystarczy.
Za tydzień o tej samej porze.
Nie spóźnij się.
Dziękuję.
Ręce w górę, druga też, pochylamy się do tyłu,
a teraz…
Dobrze.
Ręce w dół
i znowu w górę.
Pięć, sześć, siedem, w dół.
Raz i dwa, i trzy.
W górę, i cztery.
W górę i do tyłu.
Pięć, sześć.
Biorąc pod uwagę stan, kształt i proporcje pani twarzy,
wszczepimy implant w kształcie małej litery „L”.
Na czubku nosa umieścimy pani własną chrząstkę.
Czubek zostanie podniesiony, a sam nos wydłużony.
- Tak. - Tak będzie naturalnie.
Doktor Chen, nauczycielka córki przy telefonie.
- Przepraszam. - Proszę.
Tak, pani Chen.
Rozumiem.
Porozmawiam z nią.
Zajmę się tym. Dziękuję, pani Chen.
Dzisiaj pani wielki dzień, pani Lin.
Dziękuję.
Wybierzmy piosenkę.
Ale mama dzwoni.
- Najpierw piosenka. - Dobrze.
„SMAK SAMOTNOŚCI”
Młodość jest słodko-gorzka
Kojące piosenki nie muszą mieć tekstu
Pogódź się z tym
Nie lękaj smutków
W ponure, bezsenne noce
Clementine.
Napój nie smakuje tak samo Im bardziej chcesz go dokończyć
Czemu pijesz ze mną Gdy serce twe gdzie indziej?
Jedynie księżyc mnie rozumie
Jeśli grasz wbrew swej woli
DOKUMENTY ROZWODOWE
Czyż przedstawienie może być dobre?
Przeszłości jak chmur
Nie można się pozbyć
Zmieniliście menu bez pytania?
Pani Lin tak rano kazała.
Ale my się umawialiśmy wczoraj?
Przestańcie gotować.
Wystarczy. Chwila!
Rolki krewetkowe najpierw.
Bez węgorzy, jeśli nie ma czasu.
- Ale pani Lin… - Moment.
Wracajcie do pracy.
Dzień dobry, pani Tsai.
W szpitalu?
Numer dziewięć proszony do stanowiska czwartego. Dziękujemy.
Tato.
Przyniosłam twoje ulubione sushi.
Jiajia.
Wszystko od ciebie jest przepyszne.
Może zawołać lekarza?
Przed chwilą tu był.
Nic panu nie będzie.
Łóżko mam małe.
Wróćmy do hotelu.
Bo jest pan za wysoki.
Chcę wrócić do domu.
Zabierz mnie do domu.
Niedługo będziemy w domu, dobrze?
Będziemy.
Będziemy w domu. Właśnie tak.
Wezwę lekarza.
Clementine, usiądź tutaj.
Babciu.
Kto to?
Jej ojciec.
Czyli to był mój dziadek?
Co z urodzinami mamy?
Odwołać?
Wtedy całe miasto będzie gadać.
Nie trzeba odwoływać.
Przyjęcie będzie zgodnie z planem.
Od dziesięciu lat się nie odzywał
i sprawia kłopoty śmiercią.
Jak on śmie?
Witamy.
- Wszystkiego najlepszego. - Zapraszamy.
Mamo, wejdźmy do środka.
Wujostwo nie przyjdzie.
Skąd wiesz?
Mamo.
- Tata. - Jest i mój dobry zięć.
Przepraszam, operacja się przeciągnęła.
Mogę przyjść z Kuanem?
Oczywiście. Wołaj go.
Gdzie on jest?
- Shoying. - Jesteście.
Wuju.
Shoying. Przykro mi.
Nasi lekarze są beznadziejni.
Dali mu umrzeć w moim szpitalu.
Ale to było celowe.
Że umarł w twoje urodziny.
Że wrócił do Tainanu.
Nawet po śmierci nas męczy.
Nie szkodzi.
Cieszę się, że jesteście.
Zaczynamy, skoro wuj już jest.
- Chodźcie. - Idziemy.
Czy on musi tak o nim mówić?
Posłuchaj.
Sprawę tej drużyny hokejowej
muszę obgadać z mamą.
Serio? Jesteś najlepszy.
Mama wstała. Muszę kończyć.
Dobrze. Słuchaj.
Dzwoń, kiedy chcesz, dobra?
Tato, a kogo masz za plecami?
Chen Wanching?
Zadzwonię później.
Okej, pa.
Kuan?
Mój Boże.
Ze 20 lat się nie widzieliśmy, co?
Tak, będzie ze 20 lat.
Masz ochotę?
Rzuciłem lata temu.
Okej.
Gadasz ze swoją młodziutką dziewczyną?
To moja córka.
Od dawna mieszkają w Vancouver z matką.
Moją byłą żoną.
- Przykro mi. - Nie trzeba.
Shoying.
Zapraszałem braci.
Z wiekiem są coraz bardziej uparci.
Nie szkodzi.
O ile ty jesteś, to się cieszę.
Yu, Sean,
podziękujcie wujowi.
Tak bardzo wam pomógł.
Dziękujemy.
Nie ma sprawy.
Clementine, w której jesteś klasie?
Wybrałaś już uczelnię medyczną?
Mogę polecić ci wykładowców.
Jeszcze nie wiemy. Być może gdzieś w USA.
W Stanach?
Trawa tam nie jest bardziej zielona.
Clementine jest najlepsza.
Dalej.
Napij się ze mną.
Mamo, powoli.
Jiajia.
No już.
Ty się najbardziej dzisiaj napracowałaś.
Przepraszam. Jedzenie.
Mamo, nie pij tyle.
Dzisiaj mamy być szczęśliwi.
Zaśpiewam ci coś, Shoying.
Świetnie śpiewam.
Mamo.
- Napiję się z tobą. - Jasne.
Sto lat. Na zawsze bądź młoda i piękna.
- Dziękuję. - Szanowni państwo.
Rolki krewetkowe to specjalność restauracji mojej siostry.
Najlepsze w mieście.
Polecam.
Siedemdziesiąt lat to już coś.
Wznieśmy toast.
Życzmy jej wszystkiego najlepszego.
- Sto lat. - Sto lat.
- Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
Na zdrowie.
Moja siostra to niezwykła kobieta.
Naprawdę niezwykła.
Od sprzedawcy ulicznego,
gdy trudniła się sprzedażą rolek krewetkowych, aż po restauratorkę.
Sama wychowała cztery…
Nie, trzy córki.
Jedna z jej córek jest chirurgiem plastycznym w Tajpej.
Jej zięć to słynny onkolog w Tainanie.
Wielkie brawa dla nich.
Sean, kiedy zaczniesz pracować w Szpitalu Ogólnym Linów?
Rodzina Linów ma wielu lekarzy.
Kochamy nasze żony.
Jesteśmy bardzo…
No dobrze.
Zaśpiewam wam coś.
Zmień na tamtą piosenkę.
Minęło już ponad dziesięć lat
Kwiaty nadal nie kwitną
Wybacz mi tę nostalgię
Ale nie mogę się pogodzić
Żegnaj, kochanku mój Nie jesteś dla mnie przeznaczony
Bez miłości wszystko na próżno
Przeszłość to opowieść dla głupców
Kiepska fantazja
Żegnaj, kochanku mój Nie jesteś dla mnie przeznaczony
Czerwcowe jaśminy tak pięknie pachną
Liczę, że taki będziesz Jak kwiaty na wiosnę
Zakwitniesz przepięknie
Źle się czujesz, babciu?
Dzieci powinny słuchać, nie mówić.
Nie mów mamie i ciociom, że tu przyjechałyśmy, dobrze?
Dobrze.
Przepraszam.
Jestem żoną Chena Bochanga.
Ktoś go tu wpisał, prawda?
Może pani powiedzieć kto?
Chwileczkę, sprawdzę.
Była to Tsai Meilin.
Tsai Meilin.
Dostanę jej numer telefonu?
Podaję: 0958 740…
Może pani wolniej?
- 0958. - 0958.
- 740. - 740.
Clementine.
Wpisz numer pani Tsai do mojej komórki.
Masz do niej żal?
O co mam mieć żal?
To kolejna głupia kobieta,
którą oszukał twój dziadek.
Taki był z niego człowiek?
Nie dziwne, że wuj źle o nim mówi.
Dziękuję.
Listopad, a dalej jest tak gorąco.
Czekaj, musimy porozmawiać.
Ile chcesz tym razem?
DOKUMENTY ROZWODOWE
Ile jesteś winien,
że musisz wziąć ślub, by spłacić?
To nie tak.
Czym ja, Lin Shoying, zawiniłam?
Nasz dom jest dla ciebie jak hotel.
Przychodzisz i wychodzisz.
A ja finansuję twoje pomysły na biznes.
Nie.
Niczym nie zawiniłaś.
Cały Tainan wie, że to ja zawiodłem Linów.
Jeśli tu zostanę,
będę przegrany do końca życia.
Małżeństwo to obietnica do końca życia.
Shoying.
Naprawdę mi przykro.
A jednak nie mogę tu zostać.
Podpisz je i odeślij do Tajpej.
Tato, wróciłeś?
Jiajia, aleś ty wyrosła.
Proszę.
To dla ciebie.
Bądź grzeczna i słuchaj mamy.
Tato.
Witaj w poczcie głosowej.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Możesz się także rozłączyć.
Zostaw wiadomość po sygnale i potem naciśnij „#”.
Ona znowu pali. Nawet talerza nie odłożyła.
Wpadnij w trakcie przerwy.
Chciałem pójść z wami.
Pogrzeby to nuda.
Nie chcę skończyć jak Kuan.
Żona i dziecko w Kanadzie, a on robi za bankomat w Tajwanie.
Czyżbym nie zarabiała w Tajpej?
Tak tylko żartowałem.
To nie było śmieszne.
- Pa. - Pa.
Czy pan Chen zakupił plan pogrzebowy?
Nie.
Pan Chen jest zameldowany w Tajpej.
Czy wolą panie, by pogrzeb odbył się tutaj,
czy w Tajpej?
Chen Bochang urodził się i wychował w Tainanie.
Pogrzeb będzie tutaj.
Mamo.
Sprowadzimy tatę do domu?
Bez mnichów.
Będzie buddyjska sutra, wegetariańskie jedzenie
i przekażemy dary tacie.
Za młodu często odwiedzał taoistyczne świątynie.
Chcesz go przekonwertować na buddyzm?
O czym rozmawiacie?
Shoying, kazałem moim pracownikom nie pytać o tę kobietę,
która zabrała Chena Bochanga do szpitala.
Sama musisz pogrzeb organizować?
Niech ona się tym zajmie.
Mamo,
pani Tsai…
Pani Tsai mówiła, że ostatnim życzeniem taty było tu wrócić.
SALA ŻAŁOBNA, CHEN BOCHANG
W Chingchaolun są miejsca.
Lepiej umieścić go w kolumbarium po kremacji.
Nie martw się.
Spłacam dług za poprzednie życie.
W tym życiu
zorganizuję mu wystawny pogrzeb.
Dziadek był przystojny.
Skąd masz to niestosowne zdjęcie?
Pani Chen Wanching.
Pani Chen Wanching?
Czy jest pani Chen Wanching?
Pani Zheng Tao.
Ma pani kartę zdrowia?
Proszę pani.
Tutaj chyba nie wolno palić.
Co ty tu robisz?
Jaki zbieg okoliczności.
Przyszłaś do mnie?
Do mojego szwagra.
Jaka część ciała?
Diagnoza potwierdzona?
Rutynowe badania.
Trzy lata temu skończyłam leczenie.
Właśnie dlatego
powinnaś przestać palić.
Ale jestem taka smutna. Umarł mi tata.
Pan Chen?
Pan Chen nie żyje?
Kiedy?
Ale kilka dni temu…
Boże.
Gdzie byłaś cały ranek?
Nigdzie.
Pogrzeb robi dość zamieszania.
Nie twórz więcej problemów.
Pani Chen, proszę o siebie dbać.
Pójdę już.
Wracaj jutro do Tajpej. Nie trać lekcji TOEFL.
Wróć dzień przed pogrzebem.
Po co mu okulary przeciwsłoneczne?
Żeby fajnie wyglądać?
Jego oczy były wrażliwe na światło.
Nie.
Zepsuł sobie wzrok, skacząc z budynku.
Kiedy to było? Dlaczego o tym nie wiem?
O wielu rzeczach nie wiesz.
To było, zanim się urodziłaś.
Taty znowu nie było kilka miesięcy.
A kiedy mama go znalazła,
to wyskoczył przez okno.
Noga złamana, oczy zranione.
Zasłużył na to.
Nie mieliśmy za co jeść.
A on zabawiał się z paniusiami.
Miałaś nóż, więc jasne, że wyskoczył.
Musieliśmy potem zapłacić za szpital.
Było warto?
Gdyby twoja mama nie płakała i nie błagała mnie,
że weźmie za niego odpowiedzialność,
to nigdy bym go nie przygarnęła.
Czyli kochałaś dziadka, mamo.
Nie.
Dziesięć miesięcy po powrocie dziadka urodziła się Jiajia.
Czyli to babcia kochała dziadka.
Nie wygłupiaj się.
Wracajmy do domu. Będzie wstyd.
Chen Bochang, otwieraj. Wiem, że tam jesteś.
- Chen Bochang! - Dokąd ty idziesz?
Chen Bochang!
Ty gnoju bez serca!
Na dzieci nie płacisz, ale paniusiom już tak!
Ani się waż wracać!
- Ty… - Proszę pani.
Nie wzięłam od niego pieniędzy.
Przepraszam.
Naprawdę nic nie wzięłam.
Pani Lin.
Proszę opłacić rachunek męża.
OGŁOSZENIE
- Halo? - Dzień dobry, pani Tsai.
Jiajia.
Mama wciąż chce, żeby to było w domu pogrzebowym.
Nie da nekrologu w Tajpej.
Proszę dać znać taty przyjaciołom z Tajpej.
Przeczytaj mu sutrę, żeby mógł spocząć w pokoju.
Przykro mi z powodu taty.
Nie mogłam spełnić życzenia powrotu do domu.
Amitābha.
Jest pani siostrą Bochanga?
Studiowaliśmy sutry z Bochangiem i Meilin.
Dziękuję za przybycie.
Długo panie znały Chena Bochanga?
Bochang dołączył do nas później.
Meilin była z nami ponad dekadę.
Ponad dekadę?
A jak długo oni byli razem?
Państwo już są. Przepraszam, byłam zajęta.
Bez obaw, Jiajia.
Gdzie Meilin?
Pani Tsai…
Meilin?
Nie ma tu żadnej Meilin.
Ja jestem żoną Chena Bochanga.
- Amitābha. - Amitābha.
Proszę, niech państwo spoczną.
Dziękuję.
Możemy zaczynać.
„Bodhisattwa Awalokiteśwara,
dumając nad ideałem mądrości,
widzi Pięć skupisk pustych, a więc bez cierpienia.
Sariputra, forma równa pustce.
Pustka równa formie.
Forma jest pustką, a pustka jest formą.
- Uczucia, działania…” - Co jest?
- Spytaj Jiajię. - „Dharmy są puste.
Nie wzrastają, nie znikają…”
Halo?
Proszę pana?
Proszę przyjechać.
Tak.
Czy to walka?
Boże.
Będzie dobry materiał.
Po szkole prosto na lekcje TOEFL, nigdzie indziej.
Ale dramat, sama wracam do domu.
Dobra, spokojnie.
Dopilnuję, by wsiadła do pociągu.
Pamiętaj, że ona lubi się gubić.
Wiem. Przestań jojczyć.
Ej!
Nie zamykaj mnie.
Babciu, co ty robisz?
Nic. Chodźmy.
Ale ja wracam do Tajpej.
TAINAN
Chodź.
Babciu, pełno tu hoteli.
W stylu twojego dziadka.
Czego tam?
Nikogo nie ma, a wy dzwonicie.
Pani Tsai,
mam do pani kilka pytań.
Co?
Dzieci nie mogą pić alkoholu.
To koktajl bezalkoholowy.
Pij do dna.
Nasi klienci potrzebują rozmówców, żeby poczuć się lepiej.
Tylko tyle.
Meilin nie zadaje się z mężczyznami.
To nie ten typ.
Z moim dziadkiem się zadawała.
Meilin to lojalna kobieta.
Była z panem Chenem ponad dziesięć lat.
Teraz są na wakacjach w Tainanie.
Pan Chen to dziadek, tak?
Pan Chen to twój dziadek?
Przepraszam, pani Chen.
Powinnam się przedstawić.
Jestem Aiko.
Mówi pani, że są na wycieczce w Tainanie?
Pan Chen pochodzi z Tainanu.
Co rok odwiedzają świątynię bogini Mazu.
Co rok odwiedzają świątynię bogini Mazu?
A ja nigdy ich nie widziałam?
Clementine, idziemy.
Proszę przekazać pani Tsai,
że jeśli chce zmienić plan pogrzebu Bochanga,
to niech do mnie przyjdzie.
Pogrzeb pana Chena?
Dziadek zmarł.
- Co? - Bierz rzeczy.
Pani Chen. Przykro mi.
Ale szczerze mówiąc,
Meilin nie musiała czekać na śmierć pani męża, żeby go odbić.
Zrozumie pani, jak ją spotka.
Pani Chen?
Ej…
Yu, pamiętasz jak w tajemnicy poszłam się z tatą spotkać po szkole?
Oczywiście.
Mama myślała, że cię porwali. Policję wezwała.
Udało mi się z nim spotkać.
Miałam tyle pytań,
ale nie dostałam odpowiedzi.
Zamiast tego to on pytał mnie o szkołę,
o was dwie.
Zabrał mnie potem do kawiarni.
Mówił, że podają dobre desery.
Znowu galaretki?
Skąd wiesz?
- Wuju. - Wuju.
Siadajcie.
To dla was.
Wasza mama ma miękkie serce.
Ładnie tu udekorowała.
Gdzie jest?
Wyszła na chwilę.
A starsza siostra?
Po przyjęciu jej nie widziałem.
Dokąd poszła?
Ona naprawdę ma wiele z ojca.
Współczuję waszej mamie.
W końcu nie ma Chena Bochanga.
Ale musi się martwić o Ching.
Czym zawinili mój tata i Ching?
Czy wiesz, dlaczego pozostali wujowie
nie przyszli na przyjęcie urodzinowe?
Bo twój dziadek dał dużo pieniędzy twojemu tacie,
żeby rozkręcił biznes,
ale ten przyniósł nam wstyd.
- Wuju. - Tak?
Jakie masz nazwisko?
- Lin. - Czyli nie musisz się martwić o Chenów.
Yu, co też mówisz?
Nie mam żalu o przeszłość.
Tak naprawdę
to wasza mama ciągle się jej trzyma.
Wypijcie.
Znalazłem guzek.
Jeśli zrobimy biopsję teraz,
wyniki poznamy za kilka dni.
- Czyli tak? - Tak.
Rozumiem.
Wszyscy tacy zajęci
pogrzebem taty.
- Myślę, że lepiej powiedzieć im później. - Ching.
Szybko zacznijmy leczenie.
Możesz na mnie liczyć.
Zapraszamy panią Liu Yi-chun.
Jak wyniki badania?
Pierwszy raz przyleciałam z trupą taneczną do Singapuru
w sylwestra.
Wschodnie wybrzeże Singapuru było pełne statków.
W ostatniej sekundzie przed Nowym Rokiem
wszystkie statki rozbrzmiały swoimi syrenami.
Czasami zazdroszczę ci tej wolności.
Ja jestem tu uwięziony cały dzień.
Miałaś zostać w Tajpej. Czemu wróciłaś?
Jeśli oblejesz egzamin TOEFL,
będziesz miała zajęcia językowe w USA.
Jak się wtedy skupisz na SAT?
Szanowni państwo.
Wracamy do Tajpej.
Ale tacie potrzebny państwa śpiew.
To decyzja Meilin.
Szanowni państwo.
Dziękuję za przybycie z Tajpej.
Łaska Buddy nie ma granic. Na pokutę zawsze czas.
Taka mądra to nie jestem.
Co powiedziałaś pani Tsai?
Komu? Nie znam jej.
Nie byłaś w Tajpej z Clementine?
Śledzisz mnie?
Może zapytaj Ching,
gdzie wczoraj była?
Wyszłam z Kuanem.
Zostawiłaś tu mnie i Jiajię, a wuj przyszedł nas pouczać.
Sama też możesz wyjść.
Nikt cię nie trzyma.
Wolałabym wrócić do pracy w Tajpej.
Co powiedział wuj?
Wartości rodziny Lin są nieważne.
Ja jestem z Linów. Dlaczego nieważne?
Pani Huimei powiedziała mamie:
„Łaska Buddy nie ma granic. Na pokutę zawsze czas”.
Chyba nikt nigdy tak jej nie dogadał.
Buddyzm polega na przeznaczeniu.
O co chodzi?
Pani Tsai,
czy wie pani, co zaszło między tatą a wujem?
Gdy byliśmy w Tainanie,
twój tata zabierał mnie tutaj.
Opowiadał o czasach, gdy był policjantem.
Jak to odwiedzał każdy dom w okolicy,
żeby rozmawiać z ludźmi.
To do niego podobne.
Nie wiedziałam, że był policjantem.
Tutaj było jego mieszkanie, gdy pracował w policji.
Twoje siostry pewnie nie pamiętają.
Wasi rodzice mieszkali tu po ślubie przez dwa lub trzy lata.
Przeprowadzili się, gdy on zrezygnował.
Dlaczego odszedł z policji?
To dobry zawód.
To nie on podjął taką decyzję.
Taka już jest moja mama.
Nie pozwala robić, co się chce, a potem ma pretensje, że źle wyszło.
Nie mogłam ci tego dać w szpitalu.
Twój tata przywiózł to z Tajpej.
KAWIARNIA I PIEKARNIA, ASTORIA, OD 1949 ROKU
Serdecznie zapraszamy twą duszę do domu.
Prosimy, byś zabrał te dary do następnego życia.
A teraz, synowie i córki, uklęknijcie.
Płaczcie, by trafił do domu.
Wznieście toast i połączcie się.
Nie trzeba klękać.
To nie on was wychował. Po co klękacie?
Płakać też nie trzeba.
Płaczemy z tęsknoty za nim,
aby umarły nas usłyszał
i dzięki temu znalazł drogę do domu, czyli do nas.
On nie żyje. A drogę zna.
W porządku. Klękajcie.
Co się dzieje?
Tam coś się rusza.
- Gdzie? - Czy to dziadek wrócił?
Kochanie.
Nie zabijaj!
Babciu, obrzydliwe.
Nie unikniesz szkoły, chowając się u babci.
Ale dzisiaj siódmy dzień.
Może ostatnia szansa poznać dziadka.
Musisz usnąć przed północą,
żeby dziadek mógł wrócić.
Zwykły zabobon.
Halo?
Dlaczego dzwonisz teraz?
Nie mogę rozmawiać.
Dobra.
Dobra, dziękuję.
Halo?
Dobra.
Dobra, pogadam z nią.
- Kochanie. - No?
Czyja to książka Gdy kocham?
Co?
Gdy kocham. Czyja to książka?
Pewnie Clementine.
Ciągle przychodzą do niej paczki.
Trzymaj moją stronę. Nie mogę wiecznie zgrywać tej złej.
Chodź. Usiądź.
Musimy porozmawiać.
Chcesz się rozwieść?
Tylko opłać szkołę Clementine.
- Dlaczego chcesz się rozwieść? - Ty zacząłeś.
Nieprawda.
Poznałaś kogoś w Tajpej?
Nie jestem jak Ching.
To o niej chcę porozmawiać.
Co z nią?
Boisz się śmierci?
Mam nawrót raka.
Wszystko od nowa.
Muszę zacząć od nowa.
Będzie dobrze.
Czy to dla taty?
Do stołu.
Nieważne, jakim frajerem był twój ojciec,
nie odrodzi się jako karaluch.
Mamo.
Co?
Dlaczego tata odszedł z policji?
Mało płacili.
Ale praca stabilna, dopłacają do czesnego na uczelni.
Sama zdecydowałaś nie iść na studia i pracować w restauracji.
Nie winię cię.
Pytam o tatę.
- Mamo. - Kolejna córka do ojca.
Ching wróciła?
Nie, a co?
Sean.
- Mamo. - Usiądź.
Przyniosę ci ostrego sosu.
Dobrze, dziękuję.
Jedz. Ja przyniosę.
- Jiajia. - Sean.
Co robisz?
Mamo, nie jedz rzeczy przeterminowanych.
Nie służą ci.
Dlaczego przeterminowane?
Dałam wam pieniądze na wydatki. Dlaczego tak jecie?
Nie tylko ty zarabiasz.
Mama się starzeje, pamięć już nie ta.
- Wzrok jej się… - Nie możesz jej pomóc?
Mam wszystko robić za nią?
Mamy dość pieniędzy.
Tylko Jiajia jest zajęta restauracją, wiesz?
Nie wracasz do domu, więc nie wiesz.
Babciu, mogę dzisiaj spać z tobą?
A dlaczego?
Bo nigdy nie poznałam dziadka.
A i tak dobrze by wiedział, że jesteś jego wnuczką.
Czego się boisz?
Nie zabierze cię.
A jak się o ciebie starał?
„Droga panno Shoying,
wspaniały dziś jest dzień.
Tuż przede mną tańczy motyl.
Mam nadzieję, że przyleci z ciepłymi promykami słońca do ciebie”.
List miłosny.
Ładny charakter pisma.
Ale dobrze pisał.
No i co z tego?
Wystarczyło kilka pochlebstw.
Gadali mu miłe rzeczy,
a on poręczał im kredyty.
A co to znaczy, że poręczał?
Spytaj go, jak się spotkacie.
Nie chcę.
Wracam do mamy.
Ale mięczak.
Mama przy porodzie nie dała ci odwagi?
Tata zawsze wracał, kiedy dostawałam medal w szkole.
Mama wydawała się szczęśliwa z jego obecności.
Pomyślałam, że jak nadal będę zdobywać medale,
tata nigdy nie zapomni wrócić.
Ale mimo że skończyłam medycynę,
tata nigdy nie wrócił.
Spójrz.
Wtedy nic tylko się uczyłam.
Poza zdjęciami, na których otrzymuję medale,
nic tutaj nie ma.
Nie smuć się.
Twoja córka w ogóle nie ma albumu.
Ale ma terabajtowy dysk pełen zdjęć cyfrowych.
W poprzednim życiu była moją kochanką.
Widzę przemoc domową.
Kochanie.
Spójrz.
Tak twój tata wyglądał na studiach.
- Po co ci to zdjęcie? - Jedyne takie.
Wyglądam jak ja?
Byłeś przystojniejszy.
Oraz chudszy.
Chudzina.
Wiesz, że bardzo cię kochamy.
Chcemy, żebyś była zdrowa i szczęśliwa.
To dlaczego wysyłacie mnie na studia do USA?
Pakuj się i wracaj jutro do domu.
Tata za tobą tęskni.
Ona tęskni.
Dobranoc.
Yu cię szukała.
Dobra.
Jiajia?
No.
Jak wyglądał tata,
kiedy odszedł?
Pani Tsai trzymała go za dłoń.
Chyba nie czuł bólu.
Naprawdę?
No.
Będziesz mnie trzymać za dłoń tak samo?
O czym ty gadasz?
Nie wierzę, że ciągle to masz.
Zrobiłam ci to w gimnazjum, co nie?
Nie.
Yu mi zrobiła.
Ty zrobiłaś to. Brzydkie jak noc.
- To? - No.
To?
Tak.
Nie musimy splatać palców.
Trzymaj.
Będę tak trzymać.
Właśnie tak.
Boże.
Wielu chłopaków będzie się biło, żeby cię trzymać za dłoń.
Słuchaj.
Nie tylko chłopaki.
Mam też wiele dziewczyn.
No i co zrobisz?
MIEJSCE PAMIĘCI
SALA ŻAŁOBNA, CHEN BOCHANG
Ching.
Yu.
Co robisz w Tajwanie?
Mama mi powiedziała,
że wujek umarł.
Chodź.
Ej, co to za kobieta?
Nie wiem.
Mamo, Mei przyszła.
Ciociu.
Proszę.
Nie przyjmujemy.
- Ale proszę. - Nie.
Weź.
Jak ci w Singapurze?
Przyleciałaś z mężem?
Tak.
Zamierzasz mieć dzieci?
Jestem w ciąży.
To nie powinnaś była przylatywać.
Jestem tu dla ciebie.
Yu, podaj mi czerwoną nić.
Proszę.
Nie cierpiała w naszej rodzinie.
Tak było lepiej.
Nie do końca.
Przeciwności wzmocniły Yu i mnie.
SZPITAL MADOU SIN-LAU
Guzek odkryty ostatnio to faktycznie nowotwór.
Ma dwa do trzech centymetrów.
Biopsja potwierdziła,
że jest złośliwy.
Dzięki mastektomii oraz chemioterapii
uyskamy dodatkowe pięć lat.
Tyle cierpienia dla ledwo pięciu lat.
Chyba nie warto.
Ching, jeśli nie chcesz zostawać w Tainanie z mamą,
lecz się w Tajpej.
Dam znać koledze z uniwersytetu.
A może mam z tobą jechać do Tajpej i zmusić do leczenia?
Kuan.
Kuan Zhen. Pan Kuan.
Długie lata się nie widzieliśmy.
Nie musisz się o mnie troszczyć. To nie twój obowiązek.
Ale chcę, żeby był mój.
Chen Wanching.
Kuan, sprawy rodzinne. Powinieneś wyjść.
- Zostań. - Nie musi wychodzić.
Usiądź.
Dobrze, o co chodzi?
Ja tego
nie podpiszę.
Jesteście dorośli.
Powinniście porozmawiać.
Rozwód to żadne wyjście.
Wysłałam ci poświadczenie trzy lata temu.
Nasza separacja to fakt. Nie potrzebuję pieniędzy.
Czego więcej chcesz?
Zostawiłem pracę, żeby się tobą zająć.
A ty wyzdrowiałaś i mnie rzuciłaś. Czemu?
Chcesz zwrot za straty emocjonalne? Podaj jakąś kwotę.
Masz teraz bogatego chłopaka, więc chcesz mnie spłacić?
Dobrze.
Naprawdę tak chcesz?
Policzmy, ile razy mnie zdradziłaś
przez dziesięć lat małżeństwa, co?
Pierwszy rok.
Lot służbowy do Mediolanu, gdzie poznałaś tego barmana.
Giovanni to miły facet, który oprowadził mnie po mieście.
Trzeci rok. Tygodniowy wypad z kolegą w góry Yangming.
- Zero kontaktu. - Duchowa ucieczka.
Po co mi komórka?
Czwarty rok. Niesamowita sprawa. Pływała łódką z żeglarzem.
Od kiedy lubisz morze?
Tworzyłam choreografię o żeglowaniu.
Punkt odniesienia.
- Szósty rok. - Dobra.
Gdy się oświadczyłeś,
ostrzegałam cię, że raczej nie mogę się ustatkować.
To ty powiedziałeś, że pozwolisz mi pozostać wolną.
„Jeśli się zgubisz,
będę cię szukał”.
Po to tu jestem, prawda?
Wystarczy.
Z piosenki Bobby’ego Chena „Latawiec”.
Ulubiona Ching.
Kim jest Bobby Chen?
Musicie dojść do kompromisu.
Ching.
Nie wykorzystuj ludzi.
Ja wykorzystuję ludzi?
Rozwód pomoże nam obojgu.
On nie odpuści, będzie się zadręczał.
Ching,
będę ci potrzebny.
Rzadko się trafia mężczyzna,
który toleruje taką kobietę.
Nie uciekaj tak jak twój ojciec.
- W wieku 70 albo 80 lat… - Nie dożyję.
O to się nie martw.
Ching.
Mamo, daj mi to.
Ching!
Mamo, nie wtrącaj się w sprawy Ching.
Nigdy tej bzdury nie podpiszę.
Może polecić ci dobrego prawnika?
Ciągle tu jesteś?
Ludzie są irracjonalni.
Wiemy, że coś nas rani,
ale i tak to robimy.
Czy nie jesteś taki sam?
Znalazłam! Tam jest pan Chen.
Cicho. Chcesz, żebyśmy zawału dostały?
Tutaj i tak pełno trupów.
Głupia dziunia.
Racja.
Bądźcie ciszej. Trochę kultury.
Pani Chen.
Pani Aiko, dziękuję za przybycie z Tajpej.
Pan Chen był dla nas bardzo dobry.
Choć tyle możemy.
Wszystkie chcemy go pożegnać.
- Tak. - Dziękuję.
To żona pana Chena.
Dzień dobry.
Proszę siadać.
- Nie chcemy przeszkadzać. - Ależ skąd.
- Jest pani pewnie zajęta. - Owszem.
Cieszę się, że pani jest, pani Tsai.
Nie fałduj zbyt mocno.
Otwórz.
Ostrożnie.
Nic na siłę.
Kwiat sam się otworzy.
Pomogę robić sztabki z origami dla pana Chena.
Użyje ich na tamtym świecie.
Ja też pomogę.
A tak w ogóle to nadal jestem mu winna za trzy listy.
Ile mam złożyć, żeby odpłacić?
Jakie listy?
Pan Chen pisał listy miłosne do klientów w naszym imieniu.
Dziadek był mistrzem listów miłosnych.
Teraz się dowiedziałaś?
A właśnie,
pani Tsai nie przyjechała?
Przepraszam.
Przypomniałam sobie, że musimy wstąpić do paru znajomych.
Właśnie.
- Pani Chen, zobaczymy się, gdy… - Nie.
Nie możesz teraz mówić.
No tak.
Pani Chen, pójdziemy już.
Przepraszam.
Do zobaczenia.
- Do zobaczenia. - Idziemy.
Daj, pomogę ci.
Jesteś do niczego. Narzekasz na pogodę.
Powinnam wziąć dodatkowy płaszcz.
Skąd nagle tak zimno?
W tym to zamarzniesz.
Poświęcenie dla mody.
Chodźmy.
Pani Tsai.
Dobrze. Pójdziemy już.
Halo?
Kto tam?
Halo?
Mamie źle było w obecności pani Tsai.
Możesz zerwać z nią kontakt?
Mama jest taka sroga,
że pani Tsai przychodzi tylko w tajemnicy.
Nie mogła zawczasu dać znać?
Mama nie była gotowa. Czego ona chce?
One mniej się tym przejęły od was.
Nie pij więcej.
Francuzki piją wino w ciąży.
Ty nie jesteś w ciąży.
Skąd wiesz?
Twój mąż nie wziął kluczy?
Dzisiaj ma nocną zmianę.
Clementine, kto to?
Co tu się dzieje?
Dużo macie do powiedzenia o mnie i pani Tsai,
co?
Clementine, idź do pokoju.
Nie chcę.
Dlaczego nie porozmawiacie, zamiast zgadywać, jak się babcia czuje?
Całe życie ciężko pracowałam,
żeby was wychować.
A jednak wolicie ojca,
który przez 20 lat milczał.
Szczególnie ty.
Od małej cię rozpieszczałam.
Sprzedawałam sajgonki krewetkowe.
Otworzyłam restaurację dla ciebie.
A teraz interesują cię
tylko ojciec i pani Tsai.
Co to ma wspólnego z restauracją?
Poza tym pani Tsai kochała tatę.
Jesteś kobietą i tego nie rozumiesz?
Nic tam nie wiesz.
Jak możesz tak mówić?
Nic nie wiem.
- Bo nic nie mówiłaś. - To przeszłość!
Tata ukradł pieczątkę mamy, żeby dostać kredyt na firmę w banku,
ale firma splajtowała.
Dziadek musiał sprzedać przychodnię, żeby spłacić dług.
Przez ten cios dostał zawału.
Dlatego wujkowie mają uraz do mamy
i zabronili jej przyjść na pogrzeb dziadka.
Ale tata nie miał wyboru.
- Wtedy rodzina Linów… - Racja.
Ty najlepiej znasz ojca.
Prowadzisz się tak jak on.
- Dlatego miałaś raka. - Mamo!
Co za bezsens.
Nie martw się. Karma wkrótce mnie dopadnie.
Operacja pomoże. Po co tak gadasz?
Yu.
O czym wy mówicie?
- Ching ma nawrót raka. - Yu.
Operacja będzie po pogrzebie.
Jeszcze się nie zgodziłam.
Dlaczego nic nie mówiłyście?
Musisz mieć operację?
Chemioterapię?
Wróć do domu. Zajmę się tobą.
Widzisz?
Właśnie dlatego nie mówiłam.
Bardzo stresujesz innych, wiesz?
Jeśli operacja i chemioterapia nie powiodą się,
to będzie jakbym cię zawiodła.
Całe życie tyle dla ciebie robiłam,
a ty nigdy mi nie podziękowałaś.
Dobrze.
Dziękuję.
Oczywiście, że mogę ci podziękować, ale nie jestem jak tata.
Wszyscy to wiedzą.
Nie przeproszę za jego błędy.
Tylko że on już nie żyje.
Powinnaś wreszcie dać spokój, dobrze?
Jestem wściekła.
Po co mi było was rodzić!
Mamo.
Chodzi o zdrowie dla córki?
Tak, dziękuję.
Wiatr i fale rzeki Jangcy uspokajają się.
Nadchodzi spokój.
Przybędzie ktoś z pomocą.
Nieszczęście zostanie okiełznane.
To jasna wiadomość od Mazu dla pani.
Trudności powoli miną.
Przybędzie ktoś z pomocą.
Wszystko się ułoży.
Nie trzeba się martwić.
Dziękuję.
A drugie do czego?
- Szukam kogoś. - Rozumiem.
Numer dziewięć.
W SŁUŻBIE LUDZIOM
Smoki i tygrysy przebywają razem w głębi gór.
Skąd ta potrzeba oglądania się za siebie?
Wydaje się pani zakochana,
lecz wkrótce zerwie wszelkie więzi.
To sygnał,
że nie musi pani w pośpiechu szukać tej osoby.
Niecierpliwość i obsesja niekoniecznie przyniosą dobry skutek.
Za jakiś czas
może się okazać, że był to próżny wysiłek.
Pani Lin,
narzuciłam się wtedy, bo chciałam zapalić kadzidło.
Przepraszam bardzo.
Proszę tak nie mówić.
Pani przyjaciółki są bardzo miłe.
Macie szczęście dbać o siebie nawzajem.
Świątynia jest z dala od miasta.
Dlaczego modliliście się tutaj?
Znaliśmy się ponad dziesięć lat.
Zawsze wspominał o powrocie do Tainanu.
Ale przez te zajścia z pani tatą nigdy się nie odważył.
W ostatnich latach podupadł na zdrowiu.
Bał się, że jeśli nie wróci,
nigdy już nie będzie miał okazji.
Powiedział pani o tym, co zaszło z moim tatą?
Tak.
Długo się zbierał, żeby mi powiedzieć.
Co mówił?
Powiedział,
że wziął ten kredyt dla pani,
dla dzieci i dla swojej godności.
Chciał podjąć ryzyko, by sprawdzić, czy odwróci bieg losu,
dlatego wykorzystał pieczątkę pani taty bez pozwolenia.
Mówił także,
że bardzo mu przykro,
bo naraził panią na złe relacje z własną rodziną.
Gdy pomyślę o bólu, którego pani doświadczyła,
nie mogąc być na pogrzebie taty,
rozumiem już, dlaczego nie może mu pani wybaczyć.
Nie w tym rzecz.
Mówił również, że wie,
jak bardzo chciała pani odzyskać córkę, którą oddała.
Zastanawiał się, jak ona sobie radzi.
BÓG MIŁOŚCI
Zawsze, gdy tu byliśmy,
chciał modlić się do boga miłości.
Nie wiem, skąd ten pomysł.
Chyba jego błogosławieństwo już nam niepotrzebne.
Pani Tsai.
Rozumiem, jeżeli ma pani do mnie uraz, że się z nim nie rozwiodłam.
Takie przeznaczenie.
Gdyby najpierw nie poznał pani,
zapewne nie mielibyśmy okazji, aby być razem.
WENCHANG DIJUN
Gdzie byłaś, babciu?
W świątyni.
Ojciec zostawił dla was trochę złota.
Ja także oszczędziłam nieco przez te lata.
Już wszystko podzieliłam.
Jeśli chcecie napisać mowę pogrzebową,
to najpierw muszę wam coś powiedzieć.
To ja…
ukradłam pieczątkę dziadka.
Mamo.
Ale wuj zawsze mówił, że tata.
Dziadek nie chciał, żeby rodzina mnie znienawidziła,
więc powiedział, że to ojciec.
Ale wasze wujostwo i tak zerwało ze mną kontakt
przez to wydarzenie.
Tylko wasz najmłodszy wuj wrócił do nas,
dzięki twoim wynikom w nauce.
Poszłaś w jego ślady na medycynę.
Skoro już wam powiedziałam,
nie jestem nic winna ojcu.
W porządku.
Bierzcie swoją część i do łóżek.
Proszę.
Dlaczego to robisz?
Zostaw dla siebie.
Daj sobie pomóc.
Wiem, że jest trudno.
Niech prawnik zajmie się rozwodem.
Ty zajmij się sobą.
Ciesz się każdym dniem, dobrze?
Proszę.
Przekaż też Mei jej część.
Dobrze.
Wtrącam się w sprawy restauracji,
ale jej właścicielką jesteś ty.
Jestem wdzięczna, że się mną zajmujesz,
ale musisz wiedzieć,
że pewnego dnia mnie zabraknie.
Znajdź kogoś, z kim spędzisz życie.
Proszę.
Clementine, to jest dla ciebie.
Mama wysyła cię na studia za granicę, a ja nie mogę się jej sprzeciwić.
Chociaż bardzo będę za tobą tęsknić.
Proszę.
Nie chcę lecieć do Stanów.
Porozmawiamy w domu.
Nie pozwolisz mi o tym porozmawiać.
Mówię poważnie. Chcę zostać.
Tutaj czeka cię szkoła, małżeństwo i dzieci.
Tam masz więcej możliwych wyborów.
Ale to ty chcesz, żebym wyjechała.
Nie dajesz mi wyboru.
Nie zmuszaj jej.
Ja ciebie do studiów nie zmuszałam, co nie?
Akurat.
Zawsze kazałaś mi słuchać wuja
i zostać lekarką.
Chwalił się mną przed rodziną.
Dobrze zarabiasz jako lekarka.
Nie zostałam lekarką dla pieniędzy.
Mamo.
Tu nie chodzi o studia w Stanach.
Chcę być z tobą i tatą,
i z babcią.
Twoja mama
jest zupełnie jak ja za młodu.
Trudny charakter.
Daj jej to.
Bądźmy sprawiedliwe, wybieraj.
Co za różnica, w środku jest to samo.
Twoja jest większa.
Ching.
Kim jest Mei?
He Chingmei.
Ta, która wtedy przyszła sama.
Gdy rodzina He przyjechała ją zabrać, mama nie chciała wyjść z pokoju.
Czyli ona jest…
Ona jest…
twoją trzecią siostrą.
Rodzice podjęli wtedy taką decyzję.
Dlaczego nic nie wiem o naszej rodzinie?
Ja też nie wszystko wiedziałam.
Mama wam nie mówiła, żeby was chronić.
Ching.
Oddaj moją część Mei.
Sama jej oddasz, kiedy się spotkacie.
Moją też.
No i moją.
Tata przywiózł z Tajpej.
Boże.
Tata potrafił tylko jedną rzecz.
No dalej.
Yu.
Już umyłam zęby.
Dlaczego taka jesteś?
- Co robisz? - Jesteś jak mama.
Co wy?
No weź.
Niegrzeczne dzieci jedzą słodycze i nie myją zębów, co?
Wyglądasz okropnie, kiedy jesz.
Strasznie.
Patrz.
Proszę bardzo.
Ja też chcę ciasteczka księżycowe.
Ciesz się, że dostaniesz pomelo.
Spójrzcie.
W wodzie odbija się księżyc.
Jeśli umyjecie nią twarz, będziecie śliczne jak sam księżyc.
Mamo, umyj twarz tą wodą.
Dziękuję ci.
Mama jest naturalnie śliczna.
Ma piękną i delikatną skórę.
Jeśli będzie śliczniejsza,
to nawet księżyc zacznie jej zazdrościć.
Ale się nagadał.
Ching, spójrz. Widzisz swoje odbicie?
- Tak. - Ładne?
Pewnie, że tak. Ale jesteś urocza.
Nawet sobie to nałożyłaś.
- Przymierz. - Nie.
Przymierz.
Przymierz śmiało.
Dokąd idziesz z samego rana?
Nie martw się.
Ching.
Zamierzasz się poddać tej operacji?
Chemioterapii też?
Sean mówi, że muszą usunąć tę stronę.
Pamiętaj,
cokolwiek się stanie,
- zawsze możesz na nas liczyć. - Wiem.
Ciesz się każdym dniem.
Ale ty też.
Żyj na sto procent.
UGODA ROZWODOWA
LIN SHOYING
Babciu, tata już przyjechał.
Dobrze.
Weź to.
Zabierz do mamy.
Powiedz jej,
żeby spaliła to razem z dziadkiem.
Kto zmienił zdjęcie taty?
Pani Chen poprosiła.
Gdzie mama?
Powinna już być.
- Sama miała przyjechać? - Tak.
To gdzie ona?
Młodość jest słodko-gorzka
Kojące piosenki nie muszą mieć tekstu
Pogódź się z tym
Nie lękaj smutków
Ofiara kadzidła.
W ponure, bezsenne noce
- Napój nie smakuje tak samo - Ponowna ofiara kadzidła.
Czemu pijesz ze mną Gdy serce twe gdzie indziej?
- Pokłon. - Jedynie księżyc mnie rozumie
- Ponowny pokłon. - Jeśli grasz wbrew swej woli
- Pokłony. - Czyż przedstawienie może być dobre?
- Proszę wrócić na miejsce. - Przeszłości jak chmur
Nie można się pozbyć
- Trzy pokłony dla męża. - Jak skończyć śpiewać
Bezsilną piosenkę?
Wypełnij moją szklankę samotnością
Ponowna ofiara kadzidła.
Młodość jest słodko-gorzka
Tułaczki mej nie ma końca
Nigdzie nie lękam się śmierci
Nie lękam smutków
Jeśli grasz wbrew swej woli
Czyż przedstawienie może być dobre?
- Przeszłości jak chmur - Nie można się pozbyć
Jak skończyć śpiewać
Bezsilną piosenkę?
Nie chcę szklanki pełnej samotności
- Młodość jest słodko-gorzka - Młodość jest słodko-gorzka
- Pory roku przemijają z wiatrem - Pory roku przemijają z wiatrem
Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr
Kwiaty pięknie pachną Gdy kwitną i gdy więdną
- Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr - Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr
- Kwiaty pięknie pachną - Kwiaty pięknie pachną
- Gdy kwitną i gdy więdną - Gdy kwitną i gdy więdną
- Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr - Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr
- Kwiaty pięknie pachną - Kwiaty pięknie pachną
- Gdy kwitną i gdy więdną - Gdy kwitną i gdy więdną
- Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr - Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr
- Kwiaty pięknie pachną - Kwiaty pięknie pachną
- Gdy kwitną i gdy więdną - Gdy kwitną i gdy więdną
Łzy kapią, gdy wieje delikatny wiatr
Kwiaty pięknie pachną Gdy kwitną i gdy więdną
Łzy kapią
Gdy wieje delikatny wiatr
JEGO DZIEDZICTWO TRWA
ZMIERZAJ W STRONĘ RAJU
SPADŁA GWIAZDA,
LECZ TWOJE DOBRO POZOSTAŁO
Napisy: Cezary Kucharski