Downloaded from YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Όταν με ρωτάνε γιατί αντιπαθώ τα Χριστούγεννα,
η απάντηση είναι απλή.
Είναι τα γενέθλιά μου.
Η μαμά μου έλεγε ότι ήμουν το καλύτερο δώρο που πήρε.
Ήταν πολύ γλυκό εκ μέρους της.
Ο μπαμπάς έλεγε ότι θα προτιμούσε σλιπ. Νομίζω ότι έκανε πλάκα.
Όσοι γεννήθηκαν Χριστούγεννα το ξέρουν.
Ποτέ δεν κάνουμε ένα καλό πάρτι γενεθλίων.
Έτσι δεν είναι; Δηλαδή, αν κάνουμε πάρτι.
Οι φίλοι σου απολαμβάνουν οικογενειακές διακοπές
και ανοίγουν τα δώρα τους.
25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1982
Τελικά έπαψα να τα γιορτάζω. Δεν ήθελα πια πάρτι.
Όχι.
Δεν μπορούσα να ανταγωνιστώ έναν πιο διάσημο,
πιο αγαπητό και πιο χαρισματικό εορτάζοντα.
Οπότε, εκείνη την ημέρα πήγαινα ταξίδι.
Ή έβγαινα με φίλους που επίσης μισούσαν τα Χριστούγεννα,
μεθούσαμε και κάναμε σεξ με διάφορες.
Ήταν απλώς μια αργία σαν όλες τις άλλες.
Μέχρι που γνώρισα τη Λάουρα.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ '98
Την παντρεύτηκα και κάναμε παιδιά.
Όλα αλλάζουν, όταν έχεις παιδιά.
Δεν αγνοείς πια τα Χριστούγεννα, γιατί δεν σ' αφήνουν τα παιδιά.
Δόξα τω Θεώ, είναι μόνο μια φορά τον χρόνο.
Θεέ μου!
Θεούλη μου!
Χριστέ μου!
Ναι! Φύγαμε!
ΑΓΟΡΑΣΕ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΜΑΜΑ
ΑΓΟΡΑΣΕ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΛΕΟΖΙNIOY
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2010 ΚΑΝΤΕ ΔΩΡΕΑ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ
Τι γίνεται, φίλε μου; Τι λέει;
-Έχω μια προσφορά. -Όχι, ευχαριστώ.
-Για τα παιδιά σου; -Όχι. Παράτα με!
Πρόσεχε, φίλε! Να πάρει!
Σε είδα που μπήκες μπροστά στην ουρά!
Μην κάνεις τη χαζή. Μπήκες μπροστά από όλους!
Σιγά!
Μη σπρώχνεις!
Ξέρεις κάτι; Φεύγω. Με συγχωρείτε!
Δεν… Σοβαρά, φύγε από μπροστά μου!
Θεέ μου!
-Χριστέ μου. -Τρελάθηκες;
Λοιπόν…
Ένα για την πεθερά μου,
ένα για τη μητέρα μου,
ένα για τον θείο μου κι ένα για τον εαυτό μου.
Η οικογένειά μου λατρεύει το πανετόνε.
Τι;
Γαμώτο.
Ακόμα παίζει;
Μαμά, άκουσέ με, εντάξει;
Έφτιαξα ρύζι. Ο θείος Βίκτορ θα φέρει γαλοπούλα,
η Λουάνα μηλοπιτάκια, η Σοράια σαλάτα κοτόπουλο.
Έχω και το ζαμπόν. Εσύ φέρε πατατοσαλάτα.
Να μη βάλει μήλα. Δεν μ' αρέσουν.
Μαμά, μη βάλεις μήλα. Πολύ αργά.
-Γαμώτο! Γιατί; -Εντάξει, μαμά.
Θα σε περιμένουμε.
Φιλιά.
Σοβαρά, νομίζω ότι η μαμά σου το κάνει επίτηδες.
Αφού δεν θέλω μήλα στην πατατοσαλάτα, σταφίδες στο ρύζι,
δαμάσκηνα στη γαλοπούλα. Γλυκό με αλμυρό; Δεν είναι λογικό.
Είναι τρομακτικό.
Δαγκώνεις ένα κομμάτι αγγούρι, και είναι γλυκό.
Ο κόσμος έχει λιγούρες, δεν ξεφλουδίζει καν τις πατάτες.
Μην γκρινιάζεις.
-Τύλιξε το ποδήλατο του Λεοζίνιου. -Γιατί;
Είναι δώρο. Θα είναι έκπληξη.
Aφού ξέρεις ότι ο Λεοζίνιου ζήτησε ποδήλατο,
και ξέρει ότι αυτό θα πάρει. Μέχρι και χρώμα διάλεξε.
Αν το τυλίξω, με τι θα μοιάζει;
Όχι με ελέφαντα, με ποδήλατο.
Δεν έχει νόημα. Ας του βάλουμε μόνο έναν φιόγκο.
-"Ένα ποδήλατο!" -Και το χριστουγεννιάτικο πνεύμα;
Θα έχουμε και Άι Βασίλη.
Τον φίλο της Λουάνα.
Ο Λεοζίνιου δεν πιστεύει στον Άι Βασίλη. Του είπα "Είναι καπιταλισμός!"
Αυτό είναι απαίσιο.
Αλλά η Ανίνια πιστεύει ακόμα. Και οι ανιψιές μας.
Και μ' αρέσει.
-Εντάξει. Πρώτα θα πάρω μια μπίρα… -Τη φέρνω εγώ!
Γιατί τούρτα; Αύριο έχω γενέθλια.
Ξέρω, Ζόρζε, αλλά όλοι θα είναι εδώ τα μεσάνυχτα.
Είναι σημαντική μέρα. Στα παιδιά άρεσε η ιδέα.
Γιατί;
Είναι φυσικό να γιορτάζουμε τα γενέθλια.
Κι επειδή σ' αγαπούν.
Κι εγώ το ίδιο, χαζούλη.
Αλήθεια;
Λέτε να είναι ποδήλατο;
Δεν ξέρω. Μπορεί να είναι οτιδήποτε.
Φοβάμαι.
Αβγοφέτες!
Μπράβο το αγόρι μου!
Μπεατρίς, μην αγγίζεις το δώρο!
-Γλυκιά μου… -Έλα, μπαμπά!
Τι το θέλουμε το δεύτερο ελάφι;
-Δεν φτάνω εγώ; -Εσύ το άρχισες.
Ο Χόι δεν θέλει να παίξει. Πήγαινε. Θα θυσιαστώ εγώ.
-Πάμε! -Είσαι βαριά, αγάπη μου.
-Σειρά μου! -Φύγε!
Τρελάθηκες; Είσαι πολύ μεγάλος.
Φτάνει, αγάπη μου. Η μέση μου με πέθανε.
-Ωχ! -Να δούμε το Χριστούγεννα με τον Σρεκ;
Άλλη φορά.
Σ' το υπόσχομαι, αλλά όχι τώρα.
Έλεος!
Η μέση μου.
-Ωχ. -Η μαμά.
Ναι, τι χαρά!
-Κοριτσάκι μου! -Καλά Χριστούγεννα!
-Καλώς τους! -Ευχαριστώ.
-Παιδιά! Καλά Χριστούγεννα! -Καλά Χριστούγεννα!
-Όλα τα παιδιά είναι εδώ! -Πάμε μέσα.
-Ευχαριστώ για την αγκαλιά. -Πρόσεχε, καίει.
Βάλ' τα στο τραπέζι.
Καίει! Πω πω!
-Πάμε! -Ελάτε.
Καλά Χριστούγεννα, μπαμπά.
Γεια σου, μπαμπά. Καλά Χριστούγεννα!
Και το γλυκό;
-Η Λουάνα θα φέρει μηλοπιτάκια. -Μισό λεπτό!
Περιμένει να πέσουν από τη μηλιά;
Δεν το είχα ξανακούσει αυτό.
Γιαγιά!
Ανίνια, πώς μεγάλωσες!
Ζουλιάνα, Μπία, θα πάρετε δώρα μόνο αν φάτε σαλάτα.
Ακριβώς. Φάτε τη σαλάτα σας.
Κι εσύ. Κάνεις δίαιτα.
Αρχίζω δίαιτα μετά την Πρωτοχρονιά.
Κι εγώ θα κόψω το κάπνισμα του χρόνου.
Δεν πήρα κάσιους.
Ακριβαίνουν συνεχώς.
Γιαγιά, τι θες για τα Χριστούγεννα;
Μόνο υγεία χρειάζομαι, αγάπη μου!
Αφού το λες εσύ.
-Ζόρζε! -Έλεος!
Πιστεύεις ότι η κυβέρνηση θα κρατήσει;
Άρχισε η εκπομπή του Ρομπέρτο Κάρλος;
Μάλλον. Γρήγορα, άντε να δεις.
Τι μπελάς!
Είναι πάλι Χριστούγεννα, μπρούλη μου!
-"Μπρούλη μου"; -Χαïδευτικό του "γαμπρός".
-Μου δίνεις μία; -Πάρε τη δική μου.
-Έχεις το χιούμορ του θείου. -Να προσευχηθούμε για τη νέα χρονιά.
Γιατί αυτή ήταν δύσκολη.
-Άσε, καλύτερα. -Κοίτα.
Έχω μια φοβερή ιδέα για τη νέα χρονιά.
Είναι μεγάλη δουλειά, φίλε. Θα βγάλουμε πολλά λεφτά.
Από κοσμήματα.
-Λαθρεμπόριο; -Όχι!
-Γιατί πριν… -Όχι.
Έμαθα το μάθημά μου. Θα φτιάχνω κοσμήματα.
Ήξερες ότι όταν γυαλίζεις ένα χρυσό κόσμημα
σ' εκείνο εκεί το γραφειάκι, ο χρυσοχόος κρατάει όλη τη σκόνη;
-Ενδιαφέρον. -Δεν είναι;
Στο τέλος του μήνα, θα έχω σκόνη χρυσού συν την πληρωμή μου.
Θα γίνω πλούσιος! Θα γίνουμε πλούσιοι!
Ε, λοιπόν, καιρός ήταν.
Ναι, αλλά άκου.
Ξέρεις, οι καιροί είναι δύσκολοι.
-Έχω δύο παιδιά και… -Καλά. Πόσα;
-Νομίζεις ότι θα σου ζητήσω λεφτά; -Πόσα;
Όσα μπορείς, όσα αντέχει ο προϋπολογισμός σου.
Μα είναι Χριστούγεννα.
-Θα κόψω μια άλλη. -Ευχαριστώ.
Ο προπάππος σου ο Νιάνιαου.
Κι αυτή είμαι εγώ.
Πω πω! Είσαι στ' αλήθεια εσύ;
Θεέ μου.
Δηλαδή κάποτε ήταν ζωντανός;
-Σταμάτα, Μπία. Είναι ακόμα ζωντανός. -Ακριβώς.
Δεν φαίνεται, αλλά είναι.
-Ο παππούς έπαθε εγκεφαλικό. -Τι είναι το εγκεφαλικό;
Δεν έχει σημασία. Ήταν ο καλύτερος μπαμπάς.
Δούλευε ως Άι Βασίλης σε πολλά μαγαζιά,
κάθε Χριστούγεννα.
Κοιτάξτε!
-Μοιάζει πολύ με τον Άι Βασίλη. -Ναι.
Ο πιο όμορφος.
Του άρεσε να ντύνεται, να παίζει με τα παιδιά,
να τους δίνει δώρα.
Ανυπομονούσε για τα Χριστούγεννα.
Ήταν η αγαπημένη του εποχή.
Κάποια παιδιά…
πραγματικά νόμιζαν ότι ήταν ο Άι Βασίλης.
Μου λείπει ο μπαμπάς μου.
Τον ήθελα πιο κοντά μου.
Εδώ είναι, μαμά.
-Κάτι καταλαβαίνει. -Σωστά.
Άκου, Τεοντόρα,
πάρε τον μπαμπά σου να περάσει χρόνο μαζί σου.
Αλήθεια.
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Φεύγεις, θείε Βίκτορ;
Μπορεί να έρθει και σ' εσένα, αφού είσαι εργένης.
Είμαι χήρα, Ζόρζε.
Έχω λαβυρινθίτιδα.
Δεν μπορώ να τον προσέχω μόνη.
Όχι! Εγώ απλώς το ανέφερα, επειδή φαίνεσαι πολύ συγκινημένη τώρα.
Θα σου έκανε καλό να περάσεις έναν μήνα μαζί του.
Εσύ και η Λάουρα κρατήσατε το σπίτι. Αλλάζεις τη συμφωνία;
-Όχι… -Αγάπη μου, δεν είναι ώρα γι' αυτό.
-Γιατί; -Επειδή είναι Χριστούγεννα.
Το ξέρω. Και είναι η στιγμή να μοιραστούμε.
Ας μοιραστούμε τον παππού Νιάνιαου.
Μπορεί να μείνει στον Λουίς Κλάουτζου.
Δεν κάνει και πολλά, έτσι κι αλλιώς.
-Μπαμπά, ο παππούς στο τηλέφωνο! -Δόξα τω Θεώ!
Θα το συζητήσουμε μετά.
-Δεν έχουμε τίποτα να πούμε. -Ώρα για φαγητό!
Καλά Χριστούγεννα και σ' εσένα, γέρο.
Δεν πειράζει, μπαμπά. Καταλαβαίνω.
Αφού δεν μπόρεσες.
Μπορείς να έρθεις την άλλη φορά.
Ναι, πήραμε τα δώρα.
Τα παιδιά είναι καλά.
Κι εμένα μου λείπεις.
Σου υπόσχομαι ότι θα έρθω να σε επισκεφτώ του χρόνου.
Ο θείος Βίκτορ και η Σοράια μαλώνουν!
Γαμώτο.
Καλά Χριστούγεννα. Τα λέμε την Πρωτοχρονιά.
Δεν ανέχομαι να μου δείχνεις ασέβεια!
Κι εγώ απαιτώ σεβασμό!
Χριστούγεννα είναι!
-Χέστηκα! -Πώς μιλάς έτσι;
Τι έγινε εδώ, παιδιά;
-Τον ενοχλεί το ντεκολτέ μου. -Τι έχει;
-Είπε ότι είναι τσουλίστικο. -Είναι!
Είσαι ξεμωραμένος!
Μην το λες αυτό κατάμουτρα σε έναν ξεμωραμένο.
Θα το κάνει ακόμα χειρότερο.
Ζόρζε!
-Τι; -Δηλαδή είμαι ξεμωραμένος;
Όχι εντελώς ξεμωραμένος.
Λιγάκι μόνο, θα έλεγα.
Ένας χαρούμενος, ξεμωραμένος τύπος.
Αυτό ήταν. Αρκετά πια!
Δεν σας αξίζει η παρέα μου. Ούτε η γαλοπούλα μου.
-Όχι, θείε! -Κοίτα!
-Τι έγινε; -Βαρέθηκα!
-Ζόρζε, πιάσ' τον! -Θες να πάρω τη γαλοπούλα;
Περίμενε, θείε Βίκτορ!
-Την πήρε παραμάσχαλα! -Είσαι όμορφη.
-Αφήστε με! Φέρ' τη πίσω! -Χριστέ μου.
Έφτασαν τα μηλοπιτάκια.
Πού είναι ο Ζόκα;
-Μη ρωτάς, χωρίσαμε. -Τι;
-Έκτακτη είδηση! -Άσε μας, μαμά.
-Εσύ δεν στεριώνεις με κανέναν. -Γιατί χωρίσατε;
Μου έδωσε φτηνά κοσμήματα για τα Χριστούγεννα.
-Αυτός είναι ο μόνος λόγος; -Αδερφούλα!
Άσε με να σου το κάνω λιανά.
Θα μπερδεύτηκες. Είναι Χριστούγεννα.
Είμαι νέα, είμαι σέξι.
Κι αυτός έχει λεφτά.
Γεννήθηκε ο Χριστούλης, είναι Χριστούγεννα.
-Πού είναι το δώρο μου; -Έχει δίκιο.
-Μαμά, κάπνισε έξω! -Μα τα παιδιά δεν είναι εδώ.
Εξάλλου, ανακάλυψα ότι είναι χοντρός.
Αλήθεια;
Είναι 120 κιλά και το ανακάλυψες σήμερα;
Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Έλεος, Λουάνα.
Ήταν ο Άι Βασίλης μας. Πού θα βρω άλλον τώρα;
Η γαλοπούλα μάς τελείωσε.
Αποτελεί παρελθόν.
Ήταν φρικτό. Πολύ θλιβερό θέαμα.
Άρχισε να τρέχει, παραπάτησε και του έπεσε η γαλοπούλα.
Ωραία σκηνή.
Ήταν όλα σε αργή κίνηση. Έπεσε και άρχισε να κυλάει.
Κατάφερα να την αρπάξω, αλλά ήταν πολύ λαδωμένη
και μου γλίστραγε από τα χέρια, δεν μπορούσα να την πιάσω.
Την πέταξε στο πορτμπαγκάζ. Μου 'ρθε να ξεράσω,
γιατί φάνηκε ότι μετά θα την έτρωγε, δυστυχώς.
Ποτέ δεν είναι αργά για να φτιάξουμε μακαρόνια με χοτ ντογκ.
Με σάλτσα. Τα παιδιά τα λατρεύουν.
Τρίψτε και λίγο τυρί, εντάξει;
Ξεκινάμε; Τι τρέχει;
Λάουρα, δεν θέλω να το κάνω αυτό.
Ζόρζε, εντάξει να στερηθώ τη γαλοπούλα και τον θείο μου σήμερα,
αλλά όχι και τον Άι Βασίλη.
Πρέπει μόνο να πας στην ταράτσα και να προσποιηθείς ότι φέρνεις δώρα
που θα πέσουν εκεί…
δίπλα στο δέντρο. Το 'πιασες;
Θες παραγέμισμα.
Γιατί; Φαίνομαι αρκετά χοντρός.
Έχω ήδη τον σάκο… Χριστέ μου!
Έβαλες κάνα ξωτικό μέσα;
Τι έχει μέσα; Πέτρες;
Παιδιά; Λεοζίνιου;
Τι ανούσια μέρα!
Ανούσια!
Βρε γέρο, βρε ραμολί;
Εσύ θα έπρεπε να είσαι εδώ. Όχι εγώ, εσύ.
Εσύ θα έπρεπε. Έχεις ήδη τη γενειάδα, την εμφάνιση…
Δεν μ' αρέσουν καν τα Χριστούγεννα, και αναγκάζομαι!
Τώρα θα μάθεις…
τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα.
Λάουρα!
-Έλα εδώ! -Τι είναι, Ζόρζε;
-Ο ετοιμοθάνατος, ο ξεγραμμένος… -Τι;
Κάποιος του έκανε επανεκκίνηση και κουνήθηκε!
Είναι αδύνατον, Ζόρζε. Έχει χρόνια να μιλήσει και να κινηθεί.
Μου μίλησε!
-Το έκανε! -Ωραία. Πάμε τώρα.
-Πάρε τον σάκο σου. -Αγάπη μου…
Μα τι λες; Πίστεψέ με!
-Ναι, καλά. -Μίλα της!
-Είναι η εγγονή σου. -Άσ' τον.
Συγγνώμη, παππού. Πάμε.
-Ήρθε η ώρα. -Όχι, αυτός…
Πες κάτι, για όνομα του Θεού!
Έλα.
Μου μίλησε, Λάουρα. Κουνήθηκε.
Με έδειξε.
Αν χρειαστείς κάτι, μίλα μου από αυτό. Τεστ.
Έχει ο Άι Βασίλης γουόκι τόκι; Θα μιλάω στα ξωτικά;
Καλή ιδέα.
Μην τολμήσεις.
Μπαίνεις στο πνεύμα.
-Όχι. -Τέλεια. Συνέχισε.
-Θα είναι πρώτο. Περιμένουν. -Σαν τρελή κάνεις. Σαν ψυχοπαθής.
-Άντε, Ζόρζε! -Πάω.
-Πρόσεχε. Δώσε φιλί. -Καλά.
Παιδιά, έχω μια ανακοίνωση!
Σας έχω μια ξεχωριστή έκπληξη φέτος.
Θα δούμε τον Άι Βασίλη εκεί πάνω!
Είστε έτοιμοι, παιδιά;
-Ναι! -Ναι!
Πάρε τα βύσματα. Η μαγεία είναι εδώ.
Και, ακούστε,
το πνεύμα των Χριστουγέννων έρχεται σε…
ένα, δύο,
τρία…
Τώρα!
Ας κλείσουμε όλοι τα μάτια.
Με τα μάτια κλειστά,
ευχηθείτε ολόψυχα να φέρει ο Άι Βασίλης δώρα.
Φέρε τη μουσική.
Κλείστε τα μάτια.
Μπορείς να έρθεις, Ζόρζε.
Ναι, βάλε μουσική.
Σχεδόν έφτασε!
Καλά Χριστούγεννα!
-Καλά Χριστούγεννα! -Καλά Χριστούγεννα!
Κοιτάξτε τι έχω εδώ!
Θαυμάσια! Να πάρει!
Ποιος θέλει δώρα;
-Εγώ! -Εγώ!
Εγώ!
Τότε, θα κατέβω από την καμινάδα για να βάλω…
Δεν χρειάζεται. Ανέβα πάλι.
Δεν χρειάζεται. Ανέβα.
Ανέβα, Ζόρζε!
Δεν χρειάζεται. Ανέβα.
Ανέβα, Ζόρζε.
Δε χρειάζεται, Ζόρζε.
Δεν χρειάζεται.
-Ξύπνα, μπαμπά! -Κοριτσάκι μου…
Άσε με να κοιμηθώ. Είμαι πολύ κουρασμένος.
Να δούμε το Χριστούγεννα με τον Σρεκ;
Θα το δούμε αργότερα, εντάξει;
Άσε με να κοιμηθώ λίγο, είμαι κουρασμένος.
Θα μου φέρει ο Άι Βασίλης το ποδήλατό μου;
Του ζήτησες μια κούκλα.
Όχι, ζήτησα ποδήλατο.
Ο αδερφός σου ζήτησε ποδήλατο, εσύ ήθελες κούκλα.
Όχι, ζήτησα ποδήλατο.
Εντάξει, μωρό μου. Πες το στη μαμά σου κι άσε με να κοιμηθώ.
Μαμά, δεν θέλω κούκλα!
Τι;
Λάουρα, πού είναι η μπλε οδοντόβουρτσά μου;
Δεν ξέρω, Ζόρζε. Η δικιά σου είναι η κόκκινη.
Μα…
Τέλος πάντων.
ΑΓΟΡΑΣΕ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΛΟΥΑΝΑ
ΑΓΟΡΑΣΕ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΘΕΙΟ ΒΙΚΤΟΡ
Λεοζίνιου.
-Μεγάλωσες από χθες; -Δεν ξέρω, μπαμπά.
Πού βρήκες σκέιτμπορντ; Δεν μ' αρέσει. Είναι επικίνδυνο. Θα χτυπήσεις. Απαίσιο!
Εσύ μου το έκανες δώρο. Το ξέχασες;
Εγώ σ' το πήρα;
Ο γέρος τρελάθηκε.
-Γεια σου, αγάπη μου. -Γεια σου, αγάπη μου.
-Τι φτιάχνεις; -Την τούρτα σου.
Δεν μπόρεσα να βρω καλή και τη φτιάχνω εγώ.
Γιατί δεν τρώμε αυτή στο ψυγείο;
Τι;
Η λίστα του χριστουγεννιάτικου δείπνου.
Κι άλλο δείπνο; Δεν έμεινε τίποτα από χθες;
Τι; Χθες φάγαμε πίτσα. Πιες λίγο καφέ να ξυπνήσεις.
Εντάξει.
-Γεια σας. Καλά Χριστούγεννα. -Δεν έχουν τίποτα καλό.
Τίποτα. Μου έκλεψαν το αμάξι.
Και πάρκαραν άλλο στη θέση μου.
Θα ελέγξεις την κάμερα ασφαλείας
για να βρεις τον μαλάκα που το έκλεψε;
Και τον μαλάκα που πάρκαρε στη θέση μου; Σε παρακαλώ.
Κύριε Ζόρζε, πάρτε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμήστε. Το αμάξι σας είναι εκεί.
Έχεις πλάκα. Είσαι κωμικός;
-Σταντ απ κωμικός. -Αυτό δεν είναι το αμάξι μου.
Αν ήταν δικό μου, θα πατούσα αυτό το κουμπάκι…
και θα…
Κάποιος τα 'χει πιει.
Δεν υπάρχει σεβασμός πια;
Έτσι πάει τώρα; Στο Απίστευτη Παρασκευή είμαστε;
Παρεμπιπτόντως, εισπράττω το δώρο Χριστουγέννων
από όσους δεν έδωσαν ακόμα.
Δώρο Χριστουγέννων.
Συνήθως δίνουν 300 ρεάλ, αλλά δώστε ό,τι νομίζετε.
Εσύ έχεις πιο πολλά από μένα. Πολύ δώρο πέφτει.
Μη μου λες ψέματα. Σου έδωσα.
Ας μη μαλώνουμε, κύριε Ζόρζε. Με πληρώσατε, ναι,
αλλά ήταν πέρυσι.
Για όνομα του Θεού, φίλε. Τι εννοείς;
Με περνάς για ηλίθιο; Σου τα έδωσα χθ…
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2011
Κύριε Ζόρζε!
Ξέχασε να μου δώσει λεφτά.
-Λάουρα! -Με τρόμαξες, Ζόρζε! Τι τρέχει;
Τι μέρα έχουμε;
-24 Δεκεμβρίου. -Αποκλείεται!
Αυτό ήταν χθες. Έχουμε 25 του μηνός σήμερα.
Ορίστε;
Φταίει το χαζο-πανό έξω, που λέει 2011.
Ξέρω ότι αρχίζουν να πουλάνε πανετόνε από τον Αύγουστο,
αλλά αυτό παραπάει πια!
Ε, όχι και να βάζουν πανό του 2011!
Μόλις γιορτάσαμε το 2010! Είναι παράλογο!
Σωστό είναι το πανό, Ζόρζε. Σήμερα είναι 24 Δεκεμβρίου 2011.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
Ζόρζε; Τι τρέχει, Ζόρζε;
Τι συμβαίνει; Έχουμε 2011, Ζόρζε.
Θεέ μου…
Οι διακοπές στου Ρικάρντο, στην Άνγκρα. Θυμάσαι;
Όχι.
Η παράσταση μπαλέτου της Ανίνια τον Σεπτέμβριο.
-Εσύ την τράβηξες, θυμάσαι; -Τίποτα.
Ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς στο Μπούζιος, στην Πουσάντα ντο Σολ.
Το κεφάλι σου είχε θεραπευτεί, θυμάσαι;
Θυμάμαι τα περασμένα Χριστούγεννα σαν να ήταν χθες.
Ο θείος έφυγε με τη γαλοπούλα, ο αδερφός σου μου ζήτησε λεφτά,
η αδερφή σου χώρισε.
Ντύθηκα Άι Βασίλης κι έπεσα από την ταράτσα.
Τι ακολούθησε μετά;
Ακολούθησε ολόκληρη η χρονιά.
Γιατί δεν θυμάμαι τίποτα;
Δεν ξέρω. Θα φταίει το τραύμα.
Επιλεκτική μνήμη, ίσως.
-Να πας σε γιατρό. -Πώς;
Δεν ξέρω καν τι έχω. Και είναι πάλι Χριστούγεννα.
Πώς θα κλείσω ραντεβού;
Πολύ άσχημος πίνακας.
Εσύ τον αγόρασες.
Εγώ;
Η πιο ανόητη ιδέα που έχω ακούσει.
Λαουρίτα, σκέψου το.
Αν έχασα τη μνήμη μου όταν χτύπησα το κεφάλι μου,
πρέπει να το ξανακάνουμε για να την επαναφέρω.
-Στην τηλεόραση το είδες αυτό; -Ναι.
Τι θα τους πεις;
Εσύ τι λες;
Ότι ο πατέρας τους πρέπει να χτυπήσει στο κεφάλι.
-Θα τους αρέσει. Θα είναι παιχνίδι. -Σε κανένα παιδί δεν αρέσει.
-Φυσικά και θα τους αρέσει. -Να το κάνω εγώ;
-Όχι, εγώ πρώτη! -Τα βλέπεις;
Όλοι θα πάρετε.
Όχι, δεν πρόκειται!
Δεν χτυπάτε τον μπαμπά σας. Είναι γελοίο!
Έλα, μαμά. Έχει πλάκα.
Θέλουν να με βοηθήσουν.
Όχι βέβαια! Θέλουν να σε χτυπήσουν!
Δεν θα το κάνετε αυτό χριστουγεννιάτικα!
Βασικά, αυτό είναι αληθινή αγάπη.
Εντάξει;
Τέλεια!
Να σε χτυπήσουμε τώρα, θείε;
Περίμενε, αυτό είναι υπερβολική αγάπη. Ποιος τους κάλεσε;
Εμείς. Έχουν ρόπαλο του μπέιζμπολ.
-Να πάρει. -Γιατί φοράς κράνος;
Θα χαλάσει τη διασκέδαση.
Για προστασία. Φοβάμαι.
Κατάλαβες;
Ωχ! Γαμώτο!
Όχι στον κώλο μου!
Αυτό δεν επιτρέπεται.
-Δεν συμφωνήσαμε αυτό… -Ναι!
-Θεέ μου! -Μπαμπά!
Αυτό ήταν! Αρκετά!
-Έχουμε πόλεμο. -Όχι! Τι συμβαίνει;
-Εγώ ψήφισα αυτόν τον τρελό; -Το έκανες, Ζόρζε.
Δεν θα ψήφιζα τέτοιο κόπανο. Λαουρίτα, μη μου λες ψέματα.
Σου λέω ότι το έκανες. Έκανες και καμπάνια.
-Γιατί δεν ψήφισα… -Ένα σκάνδαλο σε έκανε να αλλάξεις γνώμη.
Άλλαξες στρατόπεδο. Αλλάζουμε θέμα.
Εντάξει.
Τέρμα η πολιτική. Οικογένεια.
-Πώς πάνε τα παιδιά στο σχολείο; -Ως συνήθως.
Κάνουν τα συνηθισμένα μαθήματα,
είναι υγιή
και μεγαλώνουν.
Η Ανίνια πέρασε, ο Λεοζίνιου όχι.
Απέτυχε;
Συμβαίνει.
Και πήρε σκέιτμπορντ;
Είμαστε πολύ ανεκτικοί. Απαράδεκτο.
Τον διαβάζω κάθε μέρα.
Παλιά το έκανες.
Μετά την προαγωγή σου, δεν έχεις χρόνο για τίποτα.
Πήρα προαγωγή;
-Αλήθεια; Έγινα διευθυντής; -Ναι.
Φέρνεις πολλή δουλειά στο σπίτι. Δεν έχεις χρόνο για εμάς.
Όπα, πήρα αύξηση! Άρα ήταν υπέροχη χρονιά!
Εξού το νέο αμάξι.
Ναι!
Ανυπομονώ να δω τον μισθό μου.
Απολύθηκε ο Μαέρσιου; Είναι κλέφτης.
Πού να ξέρω, Ζόρζε;
Μάλλον απολύθηκε. Άρπα την, Μαέρσιου!
-Ζόρζε! -Ναι;
-Μιλούσαμε για τον Λεοζίνιου. -Ακριβώς.
Να πάρουμε δάσκαλο. Έχουμε λεφτά.
-Θα του μιλήσω. -Όχι.
Μην του πεις τίποτα. Όχι πριν θυμηθείς.
Δεν θέλω να σκεφτούν πως είσαι…
Διευθυντής.
Τρελός, Ζόρζε.
Εντάξει.
Τελείωσες; Έχω δουλειές, δεν έχω καθαρίστρια σήμερα.
Ναι, τελείωσα.
Έχουμε και καθαρίστρια;
Λέτε να είναι ποδήλατο;
-Ίσως. -Φοβάμαι.
-Ορίστε. -Μπράβο το αγόρι μου!
Μπεατρίς, μην αγγίζεις το δώρο!
Τι τρέχει, Ζόρζε;
Μισώ τα Χριστούγεννα.
Είναι τα δεύτερα στη σειρά. Ακριβώς τα ίδια.
Αγάπη μου, σε παρακαλώ, ηρέμησε.
Ανίνια, τι είναι αυτό;
Ένα παιχνίδι, μπαμπά.
Ποιος σου το έδωσε;
Εσύ. Για την Ημέρα των Παιδιών.
Συγκρατήσου, Ζόρζε.
-Καλά Χριστούγεννα, παιδιά! -Αγάπη μου!
-Γεια! -Γεια, Λαουρίνια!
-Γιαγιά! -Καλά Χριστούγεννα!
Είστε όλα πολύ όμορφα!
Πρόσεχε, καίει λίγο.
-Γαμώτο, το ξέχασα. -Βάλ' τα εκεί.
Καλά Χριστούγεννα, μπαμπά.
Γεια σου, μπαμπά. Καλά Χριστούγεννα!
-Και το γλυκό; -Η Λουάνα θα φέρει μηλοπιτάκια.
Μισό λεπτό. Περιμένει να πέσουν από τη μηλιά;
-Γιαγιά! -Ανίνια!
Πώς μεγάλωσες!
Ζουλιάνα, Μπία, θα πάρετε δώρα μόνο αν φάτε σαλάτα.
-Ακριβώς. Φάτε τη σαλάτα σας. -Κι εσύ.
-Κάνεις δίαιτα. -Αρχίζω μετά την Πρωτοχρονιά.
Θα κόψω το κάπνισμα του χρόνου.
Δεν πήρα κάσιους.
Ακριβαίνουν συνεχώς.
Γιαγιά, τι θες για τα Χριστούγεννα;
-Υγεία. -Υγεία.
Τα υπόλοιπα θα τα βρω μόνη μου.
-Ζόρζε! -Έλεος!
Πιστεύεις ότι η κυβέρνηση θα κρατήσει;
-Παιδιά! -Να πάρει!
-Ο Ρομπέρτο Κάρλος… -Άρχισε ήδη.
-Τέλεια. -Ο Ρομπέρτο…
-Τι έγινε, μπρούλη μου; -Αμάν! Με κατατρόμαξες!
-Το παρατσούκλι κόλλησε. -Η χρονιά πέρασε πολύ γρήγορα.
-Δεν το πήρα είδηση. -Ούτε εγώ.
Ας προσευχηθούμε για τη νέα χρονιά.
Ποτέ δεν έχω λεφτά.
-Εμένα μου λες. -Μα εσύ τα πας καλά.
Σήμερα άκουσα ότι πήρες προαγωγή.
Ναι, κι εγώ το ίδιο.
-Ορίστε; -Λοιπόν, ας κάνουμε αυτό.
Ας μπούμε στο ψητό.
Άσε με να σου πω την ιδέα μου πρώτα.
-Άσε. -Καλλιεργώ μανιτάρια σιτάκε.
Θεέ μου.
Βάζεις σπόρους σε ένα κούτσουρο, το ποτίζεις τρεις φορές την ημέρα,
το κουνάς πολύ καλά,
και μεγαλώνουν σαν γκρέμλιν! Αυτό είναι όλο!
Θα γίνω πλούσιος, μπρούλη μου! Έχω δύο πελάτες.
Δύο; Φοβάμαι μήπως σου πέσουν πολλοί.
-Πόσα; -Τι;
-Νομίζεις ότι θέλω τα λεφτά σου; -Πόσα;
Όσα μπορείς να διαθέσεις.
Γύρνα, είναι βρεγμένα εκεί.
-Ωραία. -Θα σ' τα επιστρέψω με τόκο.
-Φυσικά. -Είναι και Χριστούγεννα.
Δεν μπορώ να το ξεχάσω.
Ξέρω ότι δεν θα έρθεις, μπαμπά.
Χθες μου το είπες. Πέρυσι.
Ήπια κάνα δυο ποτά, είμαι λίγο ζαλισμένος.
Κι εμένα μου λείπεις.
Δεν έχουμε συναντηθεί φέτος;
Πρέπει να δουλεύω πολύ. Δεν πειράζει, μπαμπά.
Σου υπόσχομαι ότι θα έρθω στις διακοπές.
Κι εγώ σ' αγαπώ. Γεια.
Όλα καλά, Ζόρζε;
Ναι, Τεοντόρα.
Αλλά τώρα θέλω μια τζούρα.
Από πότε καπνίζεις;
Ούτε που ξέρω. Αλήθεια.
Η Λάουρα είπε ότι καπνίζεις κρυφά.
Αλήθεια;
Γιατί δεν είπε κάτι;
Χρειάζεται;
Εσύ δεν ξέρεις τι κάνεις;
Ξέρω.
Φυσικά και ξέρω. Απλώς…
χρειάζομαι πραγματικά κι άλλη τζούρα.
-Ζόρζε! -Κόψε πια το κάπνισμα!
-Θα σε σκοτώσει! -Ο θείος Βίκτορ…
Θα φύγει με τη γαλοπούλα. Γιατί δεν φέρνει τη σαλάτα;
-Θα το δούμε μετά. -Κόψε το κάπνισμα!
-Κάνε κάτι, Ζόρζε. -Θα κάνω.
-Είσαι σεξιστής! -Συμφωνώ.
Δεν μένω άλλο εδώ.
Χριστέ μου. Τι τρέχει εδώ πέρα;
Αμάν πια, Βίκτορ. Πάλι τα ίδια;
Δεν φάγαμε γαλοπούλα χθες. Κάνεις τα ίδια πάλι;
Ούτε εμείς φάγαμε.
-Σήμερα είναι Χριστούγεννα. -Ας μην τσακωθούμε σήμερα.
Με προσβάλλει, Λάουρα.
Είπε ότι έχω πολλούς.
Τι αγένεια, θείε Βίκτορ.
Είναι με τον Ζόκα εδώ και χρόνια. Αδυνάτισες, μπράβο σου.
Ανησυχούσα για την υγεία σου.
Τι εννοείς;
-Ο Ζόκα ήταν πέρυσι. Αυτός είναι ο Μαρκάο. -Λάθος μου. Μα όλο αλλάζεις.
-Έχω χάσει τον λογαριασμό. -Βλέπεις; Σου το είπα! Έχω άδικο;
Μου χρωστάς μια συγγνώμη.
-Δεν χρωστάω τίποτα. -Ζήτα συγγνώμη.
Δεν μιλάω σ' εσένα, Ζόρζε.
-Δεν χρειάζεται. -Ξέρετε κάτι;
Δεν σας αξίζει η παρέα μου!
-Άντε πάλι. -Ούτε η γαλοπούλα μου!
-Για όνομα του Θεού! -Αρκετά!
Όχι σήμερα. Για όνομα του Θεού!
Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας. Ειλικρινά, δεν έχω…
Αγάπη μου;
Δεν αντέχω άλλα Χριστούγεννα με το σόι σου.
-Ήταν απλώς μια κακή μέρα. -Για μένα, δεύτερη μέρα στη σειρά.
Σίγουρα του χρόνου θα τα θυμάσαι όλα.
Απλώς ηρέμησε.
Μεσολαβεί ένας χρόνος ως τα επόμενα Χριστούγεννα.
Το ελπίζω.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2012
Όχι!
-Λάουρα. -Ναι;
-Συνέβη πάλι. -Όχι!
-Πού είναι τα παιδιά; -Στη μαμά μου.
Δες αν θυμάσαι κάτι.
Δεν θα περιμένουμε. Θέλω γιατρό.
Γιατρό, Ζόρζε;
Έκανες πάμπολλες εξετάσεις.
-Και δεν βρήκαν τίποτα; -Όχι, όλα είναι τέλεια.
Και στις 25 θυμήθηκες τα πάντα, εκτός από την παραμονή.
Και τι είπε ο γιατρός;
Σου είπε μόνο να ξεκουραστείς
και να περιμένεις μέχρι τα Χριστούγεννα, σήμερα.
Στ' αλήθεια δεν θυμάσαι τίποτα;
Τίποτα, αγάπη μου. Θυμάμαι μόνο τα περσινά Χριστούγεννα.
Κάποιος με καταράστηκε ή κάτι τέτοιο.
-Αυτός ήταν! -Τι;
Είπε ότι θα μάθω τη σημασία των Χριστουγέννων.
Εσύ το έκανες. Έτσι, γέρο; Με καταράστηκες!
-Αδύνατον. Έχει χρόνια να μιλήσει. -Μου μίλησε πριν από δύο μέρες!
Πάρε πίσω την κατάρα! Πάρ' την!
Άφησέ τον, Ζόρζε.
Συγγνώμη, παππού. Είναι λίγο αγχωμένος.
Τι είναι πάλι;
-Καλά Χριστούγεννα, κύριε Ζόρζε. -Άντε στον διάολο!
-Ποιος ήταν; -Ο Οσβαλτζίνιου, θέλει λεφτά!
-Τα ίδια κάθε χρόνο. -Δεν είναι αυτό. Του ζήτησα μια χάρη.
-Τι ζήτησες; -Να φέρει την τούρτα σου.
Λοιπόν.
Χρόνια σας πολλά, κύριε Ζόρζε.
Οσβαλτζίνιου, δεν σε γνώρισα. Έβαψες τα μαλλιά σου.
Έχασες κι ένα μάτι.
Ορίστε.
Να του δώσουμε το δώρο Χριστουγέννων;
-Ήδη του το έδωσα. -Όντως.
Θέλεις καφέ με την τούρτα;
-Θα πάρω έναν, χωρίς ζάχαρη. -Φέρτε του καφέ χωρίς ζάχαρη.
Ας το τακτοποιήσουμε εδώ.
Θα το φτιάξουμε.
Ας κάνουμε…
Είναι πρώτο. Θέλεις μουστάκι ή γενάκι;
-Μουστάκι. -Είναι υπέροχο.
Μην το γλείφεις.
Μου 'ρχεται εμετός.
Θα σου φέρω…
Πατατοσαλάτα. Η γαλοπούλα καίει.
-Γιαγιά! -Γιαγιά!
Όλα τα παιδιά είναι εδώ.
-Και το γλυκό; -Η Λουάνα θα φέρει μηλοπιτάκια.
Μισό λεπτό. Περιμένει να πέσουν από τη μηλιά;
-Τι είναι αυτό; -Προσοχή!
Το δέντρο παραλίγο να πέσει.
Έτσι λειτουργεί αυτή η πυραμίδα.
Θα πας στον παράδεισο πλούσιος.
Δεν σας αξίζει η παρέα μου. Ούτε η γαλοπούλα μου!
-Όχι! -Είναι δική μου! Φύγε από εδώ!
-Είναι δική μου! -Πιάσ' τον!
-Δώσ' τη μου! -Πιάστε τον!
ΥΠΝΩΤΙΚΟ
Ζόρζε.
Ζόρζε;
ΞΥΠΝΑ ΜΕ ΑΥΡΙΟ Σ' ΑΓΑΠΩ
Χριστέ μου, Λάουρα, με τρόμαξες!
-Μέχρι πότε θα κρύβεσαι; -Μέχρι πότε;
Να δω τι μέρα είναι, για να σιγουρευτώ.
Είναι Χριστούγεννα!
Άλλη μια μέρα Χριστουγέννων.
Άλλη μια φορά με το σόι σου να γκρινιάζει, να τρώει πανετόνε, σταφίδες,
κι εγώ να ακούω για μια χρονιά που δεν θυμάμαι.
-Ζόρζε… -Να σε ρωτήσω κάτι;
Τι χρονιά έχουμε; 2030; 2040;
-2021. -Κοντά έπεσα.
Δεν έχει σημασία, δεν θα το θυμόμουν.
Αυτήν την εποχή είμαι ο τρελός θείος.
Παρεμπιπτόντως, βρήκα τη θεραπεία;
-Τα παράτησες πριν από τέσσερα χρόνια. -Καληνύχτα.
-Βλέπεις; -Ζόρζε!
Μας λείπεις, που να πάρει!
-Είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες. -Όχι, είναι Χριστούγεννα.
Σε θέλουμε μαζί μας.
Ακόμα κι ο θείος Βίκτορ ρωτάει για σένα κάθε χρόνο.
-Παίρνει ακόμα τη γαλοπούλα; -Κάθε χρόνο.
Έχω πάντα εφεδρική.
Είσαι η καλύτερη.
Ξέρω ότι θέλεις το καλό μου, αλλά θα μείνω στο κρεβάτι σήμερα.
Μαμά;
Γεια σας, παιδιά. Ελάτε.
-Καλημέρα. -Καλημέρα, παιδιά.
Αγάπη μου. Μεγάλωσες κι ομόρφυνες.
-Πώς είσαι, μπαμπά; -Καλά είμαι.
Χαίρομαι που ξύπνησες, γέρο.
"Γέρο";
Ξέχασες… Θες κάτι από το σούπερ μάρκετ;
Ναι. Υπάρχει μια λίστα στο ψυγείο.
-Θα με πας στη Νάντα; -Φυσικά.
-Πες έναν καλό λόγο για μένα. -Κουρέψου και θα το κάνω.
"Γέρος", Λάουρα;
Να δώσω στον Λέου το αμάξι μου, Λαουρίτα;
Όχι, έχει δικό του.
-Ποιος του το έδωσε; -Εσύ.
Όταν μπήκε στο κολέγιο. Στη Μηχανολογία.
Τα πράγματα έφτιαξαν!
-Τι είναι αυτό; -Ποιο;
-Αυτό στη φάτσα μου. -Το μουστάκι σου.
Μοιάζω με τον Σούπερ Μάριο. Μη μου πεις ότι έχω μουστάκι.
Είναι στο πρόσωπό σου.
-Μισώ τα μουστάκια. -Κι εγώ!
-Δεν με έβαλες να το ξυρίσω; -Προσπάθησα.
Θα το ξεφορτωθούμε τώρα. Χριστέ μου!
Υποσχέσου ότι ποτέ ξανά δεν θα μ' αφήσεις να έχω μουστάκι.
Θα προσπαθήσω, αλλά το λατρεύεις.
Πώς μπορεί να μ' αρέσει αυτό το πράγμα;
Οι άνθρωποι αλλάζουν.
Εμένα μου λες; Νιώθω ότι γέρασα. Το δέρμα μου χαλάει.
-Απλώς ωριμάζεις. -Δεν έχει λάμψη.
Κοίτα κάτι ρυτίδες.
Θα βάλω λίγο μπότοξ εδώ και λίγο στα πλάγια.
Ζόρζε. Το έχεις ήδη κάνει.
Αλήθεια;
Κάτι είναι κι αυτό. Ας κάνω ένα ντους, τότε.
Έχω κάτι σημαντικό να σου πω.
-Ζόρζε… -Να κάνω ένα ντους πρώτα.
Τώρα θα…
Αυτό θα σου έλεγα.
Ξυπνάω και βλέπω ότι έχω κάνει μπαϊπάς.
Δύο, βασικά.
Τέλεια. Κάνει να πίνω καφέ;
Ναι, είναι ντεκαφεϊνέ.
Ωραία πράγματα.
Πώς κατάντησα έτσι;
Εν συντομία,
πολλή δουλειά και στρες, καθόλου άσκηση… Α, ναι.
Και η φρικτή συνήθεια να καπνίζεις κρυφά.
Αλλά, αγάπη μου…
Έχω ακόμα τα άλλα μου όργανα;
-Νεφρούς, ήπαρ. Τα έχω όλα; -Ναι.
Μείον έναν όρχι.
Θεέ μου… Περίμενε.
Μην το κάνεις αυτό, κι έχω κάνει μπαϊπάς.
Συγγνώμη, δεν άντεξα.
-Γεια, μπαμπά. -Είσαι όμορφη. Χάρηκα.
-Έχετε γνωριστεί. -Ναι.
Ο παππούς Νιάνιαου.
-Γιε μου. Χάρηκα. -Την ξέρεις.
Εντάξει.
-Εντυπωσιάστηκα. -Που μεγάλωσαν τόσο;
-Όχι, που ζει ο παππούς. -Ζόρζε…
Είναι αθάνατος.
Έκανε συμφωνία με τον διάβολο.
Μη βγάλεις φωτογραφία, γιατί θα εμφανιστεί το πνεύμα.
-Αλήθεια. -Έλα.
Έβαλες ένα σπαθί σε βράχο, σαν τον βασιλιά Αρθούρο, και είπες
"Θα πεθάνω μόλις το βγάλει κάποιος"; Ας βρούμε το σπαθί, να τελειώνουμε.
Ήρθε η μαμά.
-Καλώς τους. -Χρόνια πολλά.
-Κοριτσάκι μου. -Μαμά.
Κοίτα ποιος ήρθε φέτος!
Τι έκπληξη!
-Είσαι καλά, Ζόρζε; -Ναι, Τεοντόρα. Εσύ;
Η Λάουρα μου είπε για την κατάστασή σου.
Αλήθεια; Τι γλυκό!
Όλοι το ξέρουν.
Ωραία, τέλεια.
-Πάμε, μαμά; -Θείε Βίκτορ, τι έχει το μενού σήμερα;
Δεν με άφησαν να φέρω γαλοπούλα.
Αλήθεια; Αναρωτιέμαι γιατί.
Έφερα μηλοπιτάκια.
Περίμενες να πέσουν από τη μηλιά;
Ξύπνησες φέτος για να πεις κρυάδες;
-Χριστέ μου. -Τι αγένεια!
Τι λέει, μπρούλη μου;
-Έχω μια επιχειρηματική ιδέα. -Ωραία.
Πριν πεις οτιδήποτε, μη μου ζητήσεις λεφτά.
Δεν ξέρω καν πόσα έχω.
Είσαι τρελός, Ζόρζε; Δεν σου ζήτησα ποτέ λεφτά.
-Ποτέ. -Ορίστε;
Η Λάουρα είπε ότι έχεις ένα είδος αμνησίας.
Ήθελα να σου πω ότι ποτέ δεν σου ζήτησα τίποτα. Ποτέ.
Τίποτα απολύτως.
Αντιθέτως, ήρθα επειδή…
εσύ μου χρωστάς λεφτά.
Θα σου πω κάτι, πριν σε πλακώσω στο ξύλο. Άκουσέ με.
Αμνησία έχω, δεν είμαι ηλίθιος.
Δεν θυμάμαι τίποτα από όλη τη χρονιά,
εκτός των Χριστουγέννων.
Θυμάμαι όλα τα Χριστούγεννα. Το κατάλαβες;
Σ' έπιασα! Πώς ξέρεις ότι σου χρωστάω, αφού δεν θυμάσαι τίποτα;
Πίστεψέ με, σε πλήρωσα τον Ιούλιο.
-Λες ψέματα. -Σε πλήρωσα.
-Σε πλήρωσα τον Ιούλιο. -Προσπαθείς να με υπνωτίσεις;
-Δεν ζήτησα λεφτά. -Δεν τα έδωσες.
-Χτυπάει το τηλέφωνό σου. -Άκου αυτό.
-Ο θείος σου πάει να με υπνωτίσει. -Σήκωσέ το.
Είναι η Μάρσια, η γραμματέας σου.
-Θα θέλει να σου ευχηθεί. -Έχω γραμματέα;
-Δεν ξέρω τι να της πω. -Κοίτα.
Σήκωσέ το. Η μαμά δεν τη συμπαθεί.
-Κατάλαβες; -Εντάξει. Κατάλαβα.
Γεια. Καλά Χριστούγεννα, Μάρσια.
Να πας στον διάολο, μαλάκα!
Ορίστε; Μάλλον έγινε παρεξήγηση.
Μόνο επειδή σε πίστεψα!
-Όλα καλά; -Ναι, αγάπη.
"Αγάπη";
-Την αποκαλείς ακόμα έτσι; -Ζόρζε, από εδώ…
Υποσχέθηκες να περάσεις τη μέρα μαζί μου!
-Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα… Ποτέ. -Η κυβέρνηση θα κρατήσει.
Ναι. Δεν είναι καλή μέρα για μένα.
Και θα γίνει ακόμα χειρότερη.
Αν δεν έρθεις αμέσως στο εστιατόριο δίπλα στο γραφείο,
θα έρθω εκεί και θα κάνω σκηνή μπροστά στην οικογένειά σου.
Να σου πω κάτι;
-Τι είναι αυτό; -Η τούρτα σου.
-Σ' αρέσει; -Η τούρτα;
Φυσικά. Αλλά πού είναι το κεράσι;
Είναι φράουλα.
Αυτό είναι τρελό. Χρειάζεται κεράσια. Πάω να πάρω.
Μα τι κάνεις;
-Θα πάρω κεράσια. -Δεν σ' αρέσουν καν.
Έχω να φάω δέκα χρόνια. Μπορεί να μ' αρέσουν. Επιστρέφω αμέσως.
-Πάω να φέρω κεράσια. -Τώρα;
-Ζόρζε; -Πάω να πάρω κεράσια.
-Περίμενε! -Ζόρζε!
Θα κάνω γρήγορα.
Ήθελα να σας ευχηθώ καλά Χριστούγεννα.
Και να πάρω και το χριστουγεννιάτικο δώρο.
Το κάρμα θα σας τιμωρήσει.
Φέρσου φυσιολογικά.
Δεν θέλω να μας δει κανείς.
Πρώτον, μάθε ότι αγαπώ την οικογένειά μου.
Ό,τι σου είπα ή σου υποσχέθηκα,
σε παρακαλώ να το ξεχάσεις. Τέλος συζήτησης.
Είσαι πολύ ελκυστική.
Κοίταξα τριγύρω όταν μπήκα, και σίγουρα είσαι ο τύπος μου.
-Είσαι τρελός; -Ναι, όλο αυτό είναι τρελό.
Ίσως ακουστεί τρελό, ειλικρινά,
και ξέρω ότι πονάει, αλλά δεν θα βλεπόμαστε πια.
Αυτό είναι το θέμα. Δεν θα συνεχίσουμε.
-Ναι, πονάει… -Ζοάνα, ποιος είναι αυτός;
Ποια Ζοάνα;
Πώς είσαι;
Ζέστη έχει εδώ μέσα, έτσι; Είσαι άρρωστος;
Θα σου πω κάτι, με όλο τον… Θα έλεγα ότι έχεις 38 πυρετό.
Μπορώ να σου το εξηγήσω, με όλο τον σεβασμό.
Νόμιζα ότι ήταν η…
Με όλο τον σεβασμό, νόμιζα ότι ήταν…
Ποια, ρε καραγκιόζη;
-Ζόρζε! -Η…
Ζόρζε!
Εκεί είναι! Μπερδεύτηκα.
Συγγνώμη. Δεν βλέπω χωρίς τα γυαλιά μου.
Γεια, χαίρω πολύ. Πρέπει να είσαι η Μάρσια, έτσι;
Σοβαρά, σ' εμένα τα λες αυτά;
Μα… Αφού γνωριζόμαστε,
πρέπει να σου έχω πει για την αμνησία μου.
Σου το είπα;
Για την επιλεκτική αμνησία; Σοβαρολογείς;
Με περνάς για ηλίθια;
-Όλοι εμάς κοιτάνε. -Άκου.
Ξέρω ότι ξύρισες το μουστάκι για να μου τη σπάσεις.
Το ξύρισα επειδή ήταν φρικτό.
Το είχες αφήσει για μένα!
-Μου άρεσε! -Μισό λεπτό.
Προσπάθησε να καταλάβεις. Δεν ξέρω καν ποια είσαι.
Δεν είμαι ο Ζόρζε που νομίζεις.
Είμαι ένας άλλος Ζόρζε, πριν από χρόνια.
Ο Ζόρζε που ξέρεις δεν υπάρχει.
Είσαι ενδιαφέρουσα γυναίκα. Σου αξίζει καλύτερος.
Για όνομα!
-Τζουτζούκο… -"Τζουτζούκο";
Δεν θα πετάξεις τα τέσσερα χρόνια που είμαστε μαζί.
-Τέσσερα χρόνια; -Το δαχτυλίδι…
Αυτό εδώ. Εσύ μου το έδωσες.
Θυμάσαι;
Σε παρακαλώ, πρόσεξέ με. Θα το πω μόνο μία φορά.
Τι είναι;
Δεν ξέρω ποια είσαι!
Ορκίζομαι πως δεν έχω ιδέα για ποιο πράγμα μιλάς.
Πίστεψέ με, σε παρακαλώ! Να σου ζητήσω κάτι;
Αν σε παρακαλάω αργότερα, ακόμα και γονατιστός,
υποσχέσου μου ότι δεν θα με δεχτείς πίσω.
Δεν είμαι εκείνος ο Ζόρζε!
Δεν είμαι εκείνος. Πίστεψέ με!
Είσαι τρελός.
Είναι η μόνη εξήγηση.
Δεν ξέρεις τι θέλεις.
-Ναι, ξέρω. -Όχι.
-Ξέρω. -Ναι, καλά.
Θέλω τη γυναίκα μου, την αγαπώ.
Και την οικογένειά μου, ακόμα πιο πολύ.
Θέλω να μην ξαναφήσω ποτέ μουστάκι.
Νόμιζα ότι ήσουν διαφορετικός.
Είσαι πιο ξεμωραμένος από ποτέ.
Δεν σας αξίζει η παρέα μου!
-Ούτε τα μηλοπιτάκια μου! -Όχι!
-Τα μηλοπιτάκια είναι δικά μου! -Όχι!
-Κυνηγήστε τον! -Πιάστε τον!
Πιάσ' τον, μαμά!
Λάουρα…
Πώς τα πάμε μεταξύ μας;
-Τι ερώτηση είναι αυτή; -Απλώς…
είναι Χριστούγεννα. Ώρα να σκεφτούμε τη ζωή μας
και τους γύρω μας.
-Δεν είπες τίποτα για εμάς. -Ίσως δεν θέλω.
Δεν το θυμάσαι, έτσι κι αλλιώς. Δεν έχει νόημα.
Και γιατί με ξύπνησες φέτος;
Θες στ' αλήθεια να μάθεις;
Ναι, αγάπη μου.
Μ' αρέσει…
που σε κοιτάζω τώρα…
και βλέπω τον Ζόρζε πριν από δέκα χρόνια.
Μ' αρέσει ο τρόπος που με κοιτάς ακόμα.
Μου λείπει που με έλεγες "Λαουρίτα",
κάτι που παλιά μισούσα.
Ξέρεις, Ζόρζε…
τα Χριστούγεννα…
μου θυμίζεις πώς ήμασταν.
Ή, τουλάχιστον, τι σήμαινα για σένα.
Καληνύχτα.
Ξέχασα τους στίχους
Σ' αρέσει η έκπληξη, τζουτζούκο;
Τι κάνω εδώ;
Έλεος, Ζόρζε.
Δηλαδή είναι αλήθεια; Δεν θυμάσαι τίποτα;
Τι κάνω εδώ;
Δεν το πιστεύω. Άφησες τη Λάουρα.
Θεέ μου!
Βγαίνουν τα χαρτιά του διαζυγίου,
και ζούμε εδώ τέσσερις μήνες!
Όχι!
Δεν είναι αλήθεια. Ένας εφιάλτης είναι.
-Εφιάλτης… -Όχι.
Δεν είναι. Ας καθίσουμε.
-Κάτσε με τη μαμάκα. -Δεν θέλω.
-Λουκουμάκι της μαμάς! -Σιγά τη μαμά!
-Δεν θέλω ούτε να σε βλέπω. -Είσαι!
Χριστέ μου.
Άκουσέ με.
Ξέρω ότι η εποχή των Χριστουγέννων
τρελαίνει τα μυαλουδάκια όλων.
Ο κόσμος τρελαίνεται λιγουλάκι.
Μη! Άσε με!
Εγώ ορίζω τη ζωή μου!
Εγώ ορίζω την ιστορία της!
Σ' αυτήν την ιστορία, δεν είσαι η γυναίκα μου!
Θέλω την αγαπημένη μου γυναίκα!
Γιατί έχω πάλι αυτό το τερατούργημα;
-Θα το ξυρίσω τώρα κιόλας. -Όχι!
-Σταμάτα! -Όχι!
-Δεν θα αγγίξεις το μουστάκι! -Τι μας λες!
Με έβαλες να σου υποσχεθώ ότι δεν θα σ' αφήσω να το ξυρίσεις!
Πήρα μαθήματα κραβ μαγκά.
Είναι αυτοάμυνα!
Ήταν ύπουλο που πέταξες το ξυράφι μου από το παράθυρο.
Έκανα αυτό που μου ζήτησες.
Ή τουλάχιστον τα μισά από όσα μου ζήτησες.
Κλειδιά.
Αγάπη μου,
θέλεις να περάσουμε τα Χριστούγεννα εδώ στο σπίτι;
Έχω στολίσει ένα υπέροχο δέντρο.
Κι έφτιαξα ένα εκπληκτικό κέικ.
Με λίγες θερμίδες.
Το δέντρο είναι σκατά, το κέικ αγοραστό, και μη με λες αγάπη σου.
-Τα κλειδιά. -Ζόρζε.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Εγώ δεν θέλω να σου μιλήσω.
Εντάξει, μην ακούς εμένα. Άκουσε κάποιον άλλον.
Τον εαυτό σου.
Ζόρζε;
Γεια, Ζόρζε.
Γεια σου.
Ξέρω ότι σου φαίνομαι παράξενος,
άλλος άνθρωπος.
Αλλά είμαι όπως θα είσαι αύριο.
Και μεθαύριο.
Και όλη τη χρονιά.
-Εγώ είμαι αυτός ο μαλάκας; -Τόσο γοητευτικός!
Εγώ είμαι…
ο νορμάλ και αυθόρμητος εαυτός σου.
Να ξέρεις, Ζόρζε…
Αγαπώ τη Μάρσια.
Αγαπάς τη Μάρσια.
Έχεις ένα είδος σχιζο… "Σχιζοφρένεια" λέγεται; Τέλος πάντων.
Έχεις ένα είδος χριστουγεννο… χριστουγεννιάτικης σχιζοφρένειας.
Σαλτάρεις λιγάκι τα Χριστούγεννα.
Δεν ξέρεις πόσο καταπληκτικός είσαι.
Ένας υπέροχος, φανταστικός,
σέξι και πολύ αρρενωπός άντρας, αν μου επιτρέπεις.
Ειλικρινά, είσαι αληθινό κελεπούρι.
Από μετριοφροσύνη σκίζω.
Ναι, είσαι λίγο εγωκεντρικός.
Γι' αυτό, ο Ζόρζε ή εγώ,
με εντολή της Μάρσια, δηλαδή του γιατρού, τραβήξαμε αυτό το βίντεο.
Την ταινία.
Το βίντεο κλιπ.
Για να δείξουμε την υπέροχη ζωή μου
δίπλα σε αυτό το απίστευτο άτομο.
Δηλαδή…
τη Μάρσια.
Εσύ το έγραψες, έτσι;
-Τώρα. -Αυτός είσαι εσύ, Ζόρζε.
Ένα ικανοποιημένο, ευτυχισμένο άτομο.
Κάθε πρωί τρως ένα υγιεινό πρωινό
με την υπέροχη φιλενάδα σου τη Μάρσια,
την οποία έχω ήδη αναφέρει αρκετές φορές.
Γιατί μου δίνεις τροφή πουλιών;
Έχει χαμηλές θερμίδες.
Μετά από αυτό το υγιεινό γεύμα,
οι περισταλτικές κινήσεις σου ξεκινούν ως συνήθως,
και φροντίζεις την υγεία σου όπως πρέπει, παλιόφιλε Ζόρζε.
Κάνεις και ασκήσεις για τους γλουτιαίους σου,
όπως κεφάρει η πανέμορφη φιλενάδα σου.
"Κεφάρει"; Κεφάρει.
Μετά την εντατική άσκηση…
ετοιμάζεσαι για να πας στη δουλειά.
Ξέρεις ότι ο καλός επιχειρηματίας έχει και καλή εμφάνιση.
Εδώ είσαι στον δρόμο για τη δουλειά.
Πήρες αύξηση φέτος. Κλαπ, κλαπ, κλαπ.
Χειροκρότημα. Μπράβο, μεγάλε Ζόρζε.
Σου άξιζε.
Κοίτα, είσαι φοβερός οδηγός.
Τώρα οδηγείς για να πας στη δουλειά. Θαυμάσια.
Πρόσεχε τον δρόμο, Ζόρζε.
Τι ηλίθια φάτσα!
Τι χαμηλή αυτοεκτίμηση!
Λατρεύεις να περνάς χρόνο με την οικογένεια.
Αλλά μπορείς και να διασκεδάζεις.
Μερικές φορές είσαι χαρωπός.
Το "χαρωπός" παραπάει. Είναι υπερβολικό.
Είσαι παλιομοδίτικα ρομαντικός.
Σέξι, αλλά ακόμα φαίνεσαι κουλ.
Τι χαμένος, κοίτα τη φάτσα του.
Πάρα πολύ.
Η σεξουαλική σου ζωή είναι άγρια, Ζόρζε.
Κάθε Πέμπτη γίνεται πριβέ πάρτι.
-Μας τράβηξες; -Ναι.
Κοίτα.
Περίμενε.
Δεν ήμουν καν έτοιμος.
-Έλα, τζουτζούκο. -Αυτό πόνεσε.
-Πολύ σέξι. -Το μάτι μου.
Τα σαββατοκύριακα παίζεις γκολφ με τους φίλους σου.
Ένα εκλεπτυσμένο και περίπλοκο άθλημα.
Ζόρζε, αυτή είναι η ζωή σου.
Εκτός όλων των άλλων, έχω ταλέντο με την κάμερα.
Σε δείχνω σέξι, αλλά όχι χυδαίο.
Η δεξιά σου πλευρά είναι καλύτερη. Ζόρζε;
Ζο… Ζόρζε!
Ωχ.
-Μπαμπά. Τι κάνεις; -Γεια.
-Όλα καλά; -Καλά.
Τέλεια. Απλώς γλίστρησα.
Μην το κάνεις αυτό.
-Θες να σου δανείσω ρούχα; -Ναι.
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Χρειάζομαι κι ένα παυσίπονο.
Το σόου του Ρομπέρτο Κάρλος;
Τεοντόρα!
Πάλι μαζί τα Χριστούγεννα.
Σε μισώ!
Τι χαρά!
-Γιε μου. -Τι τρέχει;
Μου έχεις θυμώσει κι εσύ;
Εγώ όχι, μπαμπά. Εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Και πώς πάει το κολέγιο;
Σοβαρά μιλάς; Αύριο θα το έχεις ξεχάσει.
Και; Θα το θυμηθώ του χρόνου. Πατέρας σου είμαι.
Εντάξει, μπαμπά.
Παράτησα το κολέγιο.
-Ορίστε; -Ναι.
Τρελάθηκες; Μετά από όσα έκανα;
Μη θυμώνεις. Δεν σ' το είπε η μαμά.
-Όχι. -Δηλαδή, δεν έφυγα εγώ.
Με έδιωξαν.
-Γαμώτο. -Ναι, με έπιασαν με ναρκωτικά.
-Θεέ μου, ναρκωτικά… -Ναρκωτικά, ναι.
-Αποφάσισα να τα παρατήσω όλα. -Χριστέ μου!
Δεν σε μεγαλώσαμε έτσι εμείς!
-Το συζητήσαμε ήδη. -Δεν θυμάμαι να το συζητήσαμε.
Πήγα φυλακή, είμαι καθαρός.
-Πήγες φυλακή. -Ναι.
-Σε πηδούσαν κιόλας; -Ας προχωρήσουμε.
Ξέχνα το παρελθόν.
-Ξέρεις τι μέλλον έχω; -Τι μέλλον;
-Θα ξαναγράψω μουσική. -Εντάξει, γιε μου.
Δεν το πιστεύω ότι έπαιρνες ναρκωτικά.
Έκατσες να σε πηδήξουν. Αλλά πάντα σου άρεσε η μουσική.
Συγκινούμαι, όταν σε θυμάμαι ως μικρό αγοράκι.
-Σου χάρισα ένα μικρό πιάνο. -Σιγά! Βραζιλιάνικη φανκ γουστάρω.
-Ορίστε; -Ο MC Λέου. Ο Λάγνος Λέου.
-"Λάγνος Λέου"; -Ναι.
Άκου.
Κουνιέσαι, κουνιέσαι
Το βρακί σου το σφιχτό
Να το βγάλεις δεν κρατιέσαι
Σε βλέπω να τρελαίνεσαι Τρελαίνομαι κι εγώ
Είναι αηδιαστικό.
Η φωνή σου. Τι έπαθε;
-Ακούγεται αλλόκοτη. -Πλάκα κάνω, μπαμπά.
-Τι είδους πλάκα είναι αυτή; -Πήρα το πτυχίο πριν από έναν χρόνο.
-Έχω ήδη δουλειά. -Δόξα τω Θεώ, παιδί μου.
Νόμιζα ότι έπαιρνες ναρκωτικά. Δεν το αντέχω.
-Μερικές φορές κάνω κάναν μπάφο. -Δηλαδή;
Τι είναι αυτό; Δεν μ' αρέσει.
-Τι είναι αυτό; -Ηρέμησε. Πλάκα κάνω.
Μπορώ ακόμα να σε διώξω.
-Ηρέμησε. -Κάνεις πλάκα με ναρκωτικά;
Μπαμπά…
έχεις άλλα προβλήματα.
Πήγαινε.
-Λάουρα, να σου πω λίγο; -Δεν θέλω να σου μιλήσω.
-Δεν ξέρω καν τι έκανα. -Πάω για τη γαλοπούλα.
Τι εννοείς;
Δεν τη φέρνει ο θείος; Ανέλαβε το ζαμπόν φέτος;
Τι συμβαίνει;
Ο θείος Βίκτορ πέθανε τον περασμένο μήνα.
Μπράβο, μπαμπά.
Θα ήθελα…
να κάνω μια πρόποση στη μνήμη του αγαπητού θείου.
-Οι καλύτερες γαλοπούλες που φάγαμε. -Μη, μπαμπά.
Θα σταματήσω να μιλάω και θα σας ζητήσω ενός λεπτού σιγή.
Από τι πέθανε;
Λάουρα;
Γιατί είσαι έτσι;
Εγώ είμαι.
Ο Ζόρζε.
-Ο καλός Ζόρζε. -Όλοι είναι καλοί τα Χριστούγεννα, Ζόρζε.
Όχι, αγάπη μου. Είμαι ο αληθινός Ζόρζε.
Όχι, δεν είσαι.
Ο αληθινός Ζόρζε με παράτησε.
Ο αληθινός Ζόρζε ζει με μια σύζυγο-Μπάρμπι σε κυριλέ γειτονιά.
Ο αληθινός Ζόρζε δεν τακτοποίησε τη διατροφή των παιδιών του.
Ο αληθινός Ζόρζε είναι μεγάλος μαλάκας!
-Συμφωνώ. -Ναι, κι αυτό το κάνει χειρότερο.
Δεν μπορώ να σε μισήσω πραγματικά. Είναι τρελό.
-Σ' αγαπάω ακόμα. -Αυτό είναι ακόμα πιο τρελό.
Μη μ' αγγίζεις. Τελειώσαμε.
Ξέρω ότι μ' αγαπάς ακόμα.
Κάνεις λάθος. Έχω προχωρήσει.
Τι;
Προχώρησες κιόλας;
"Κιόλας";
Χωρίσαμε τον Φεβρουάριο, Ζόρζε.
Σιγά!
Λες ψέματα.
Δεν θα έβρισκες κάποιον τόσο γρήγορα.
Αλλά βρήκα. Αλήθεια.
Βγαίνω με έναν συνάδελφο.
Με τον Μαέρσιου.
Το ήξερα. Με τον Μαέρσιου.
Δεν χώνεψε ποτέ το γεγονός
ότι πήρα προαγωγή. Με εκδικείται.
Ζόρζε.
Με δικό μου συνάδελφο.
-Τον ξέρω; -Δεν έχει σημασία.
Έχει. Ένας ξένος άντρας στο σπίτι μας…
-Τι έγινε, μπρούλη μου; -Γαμώτο.
-Κι άλλα Χριστούγεννα. -Να.
Λάουρα.
-Θα έρθει; -Σχεδόν έφτασε.
Συγγνώμη, Λουάνα. Πρέπει να της μιλήσω για ένα λεπτό.
-Ποιος είναι; -Κανείς. Ένας φίλος.
-Τον ξέρω; -Όχι, δεν τον ξέρεις.
Είναι χήρος.
Δικηγόρος, και μάλιστα επιτυχημένος.
Είναι ψηλός,
τα μαλλιά του είναι πιο λευκά.
Είμαι πιο ώριμος.
Πιο ωραίος.
-Θα έρθει απόψε; -Του είπα όχι, αλλά δεν ξέρω.
Μπορεί και να περάσει.
Θα δούμε. Ποιος ξέρει;
Είσαι ο Ζόρζε της Λάουρα.
Με λένε Χικάρντου. Χαίρω πολύ. Πώς είσαι;
Γεια σου, αγάπη μου.
Ζόρζε, τι κάνεις;
Σταμάτα να κυνηγάς τις γυναίκες άλλων!
Ζόρζε, είναι ο δικός μου φίλος!
Κι άλλος;
-Τον χτύπησες! -Τον τσάκισα. Πήρε μια γεύση!
Δεν μάτωσα εγώ.
Αυτό το αίμα είναι…
Φαίνεται άσχημο, μπαμπά.
Κατέστρεψα τα Χριστούγεννα.
Χαλάρωσε, μπαμπά. Το έχουμε συνηθίσει.
Σου αρέσει ακόμα αυτός;
-Το θυμάσαι; -Πώς να το ξεχάσω;
Το είδες εκατό φορές.
Ήθελες να το δούμε μαζί. "Να δούμε το Χριστούγεννα με τον Σρεκ;"
Και δεν το είδαμε ποτέ.
Ειλικρινά δεν ξέρω τι βρίσκεις σ' αυτό το άσχημο πλάσμα.
Λοιπόν, μου θυμίζει εσένα.
Να πάρει!
Μοιάζω με τον Σρεκ;
Δεν είναι ότι του μοιάζεις.
Μόνο στη δεύτερη ταινία, που γίνεται άνθρωπος.
Κοίτα. Είχατε ίδιο χτένισμα.
Μην πεις στη μαμά σου ότι μοιάζει με τη Φιόνα.
-Δεν θα χαρεί. -Δεν θα το έκανα.
Δεν ξέρω.
Ήταν ο τρόπος μου να είμαι πιο κοντά σου.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ πολύ, μπαμπά.
Τι μέρα κι αυτή!
Η οικογένειά μου με μισεί, η κόρη μου με νομίζει τέρας,
κι αυτή που αγαπώ είναι με άλλον.
Μπαμπά.
Η μαμά δεν έχει άλλον.
-Μα μου είπε… -Άκουσέ με, μπαμπά.
Βγήκε με τον τύπο μια δυο φορές,
αλλά αυτό ήταν όλο.
Είναι ακόμα τρελή για σένα.
Κι εγώ το ίδιο.
Πρέπει να κάνεις κάτι για να αλλάξεις τα πράγματα.
Τι μπορώ να κάνω;
Έχω μόνο μία μέρα
για να φτιάξω 364 μέρες γεμάτες βλακείες.
Τι να κάνω;
Δεν ξέρω, μπαμπά. Είναι Χριστούγεννα.
Εκμεταλλεύσου το και κάνε της έκπληξη.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
-Φρόνιμα. -Αντίο, μπαμπά.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
-Ευχαριστώ. -Να προσέχεις.
-Γεια σας. Καληνύχτα. -Γεια, θεία.
Ζόρζε!
Λάουρα!
Μη με εγκαταλείψεις.
Ξέρεις ότι δεν θα θυμάσαι τίποτα αύριο;
Καλύτερα από σένα.
Ήθελες να περάσεις τα Χριστούγεννα στο εξωτερικό.
Το ήξερες;
Έπρεπε να είχες ξυπνήσει στη Νέα Υόρκη σήμερα.
Μακριά από την οικογένειά σου.
Εσύ ήθελες να το κάνεις αυτό.
Περίεργο.
Ξέρεις ποιος δεν σε άφησε; Ποιος;
Εγώ.
Εγώ είπα ότι πρέπει να μείνουμε εδώ.
Γιατί σκεφτόμουν εσένα.
Όχι εμένα.
Του χρόνου θα το κάνω αλλιώς.
Να είσαι σίγουρος.
Του χρόνου θα πάμε στο εξωτερικό.
Θα ξυπνήσουμε πολύ μακριά.
Πάρα πολύ μακριά, Ζόρζε.
Του χρόνου θα ξυπνήσουμε σε ένα νησί.
Δεν θα το έκανες αυτό, Μάρσια.
Σε έναν χρόνο…
τα λέμε.
Μάρσια.
Μάρσια, μην τολμήσεις. Μάρσια!
Όχι!
Μη σκεφτείς ούτε στιγμή ότι θα μείνω εδώ μαζί σου, Μάρσια!
Θα πάω σπίτι αμέσως!
Τίποτα δεν με κρατάει εδώ!
Ακόμα κι αν πρέπει να νοικιάσω αεροπλάνο,
πλοίο, διαστημόπλοιο,
θα κάνω Χριστούγεννα με την οικογένεια που αγαπώ!
Με τα παιδιά, τη γυναίκα μου. Την αγαπώ.
Είναι ο έρωτας της ζωής μου.
Μη σταματάς. Το απολαμβάνω.
Λάουρα.
-Πότε τα ξαναβρήκαμε; -Στη μέση της χρονιάς.
Αλλά σου τηλεφωνούσα κάθε μέρα από τον Ιανουάριο.
-Φοβερό. -Δεν ήταν εύκολο.
Αλλά είχες δίκιο.
Το λατρεύω.
Ποτέ δεν κάναμε Χριστούγεννα μακριά από το σπίτι.
Είχες μια ωραία ιδέα.
Δεν ήταν δική μου ιδέα.
Πλήρωσες το ταξίδι για να έρθεις με τη Μάρσια.
Ήθελες να το ακυρώσεις, αλλά εγώ σου είπα να έρθουμε.
Μ' αρέσει.
Να το κάνουμε πιο συχνά αυτό.
Να περνάμε τα Χριστούγεννα μακριά, οι δυο μας.
Με τα παιδιά, καμιά φορά.
Τα παιδιά;
Η Ανίνια περνάει τα Χριστούγεννα με το αγόρι της
κι ο Λεοζίνιου πήγε στην Αυστραλία.
Οπότε, γιατί όχι;
Μπορούμε να το κάνουμε καμιά φορά.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Λοιπόν;
Πού θες να ξυπνήσεις του χρόνου;
Κάνε μου έκπληξη.
Σ' αρέσει;
-Τράβα την! -Τρελά ψώνια!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΑΜΟΝΙ, ΓΑΛΛΙΑ
-Εδώ είναι καλά για φωτογραφία. -Πρόσεχε τα αμάξια.
-Εδώ οδηγούν στην άλλη πλευρά. -Εντάξει.
Πρόσεχε, Ζόρζε!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΟΛΟΣ, ΑΛΑΣΚΑ
Ένα, δύο, τρία…
-Ζόρζε! -Πάμε. Ήταν ήδη σπασμένη.
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ!
Λάουρα, την κάμερα. Θέλω να χορέψω.
-Έλα. -Ναι.
Ταζ Μαχάλ, Ταζ Μαχάλ
Είμαστε στο Κρεμλίνο.
Το ίδιο είναι, αγάπη μου. Είναι κάστρα με θόλους.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Λάουρα. Γιατί δεν ταξιδέψαμε φέτος;
Μη φωνάζεις.
Συγγνώμη.
Με συγχωρείς. Ξέχασα να σε ξυπνήσω.
Γιατί ψιθυρίζουμε;
Θεέ μου.
-Θεέ μου. -Σου άρεσε η έκπληξη, μπαμπά;
Η καλύτερη έκπληξη της ζωής μου.
-Πώς τον λένε; -Βίκτορ.
-Σαν τον θείο μας. -Όχι.
Σαν τον παππού Νιάνιαου.
Ο παππούς λέγεται Βίκτορ;
Ο παππούς Νιάνιαου δεν μοιάζει με Βίκτορ. Αυτός μοιάζει.
Βιτίνιου.
Ο παππούς μοιάζει με Αρνάλντου.
Μάουρου.
Έπρεπε να τον λένε Μάουρου.
Ο πατέρας του δεν τον ήθελε;
Ζόρζε!
Απλώς δεν ήθελε να παντρευτεί.
Δεν συμπαθώ όσους δεν αγαπούν την οικογένεια.
Αν ήταν εδώ, θα του μιλούσα.
Σίγουρα θα τη βρουν την άκρη.
Την έχουμε εδώ τώρα, και σου αρέσει αυτό.
Αλήθεια; Μας αρέσει, Χόι;
Ε, γέρο μου;
Μιλώντας για γέρους, πόσων χρονών είναι;
-Δεν είναι πολύ μεγάλος. -Πρέπει να είναι πάνω από 30.
Είναι ο Χαϊλάντερ των σκυλιών.
Ζόρζε, πώς να σου το πω…
Αυτός ο Χόι…
Ο Xóι…
δεν είναι…
Πώς να το πω; Δεν είναι ακριβώς ο άλλος Χόι, ο παλιός.
Είναι ένας άλλος Χόι…
αλλά είναι και ο Χόι.
-Είναι και ο Χόι. -Δηλαδή…
είναι ο Χόι νούμερο δύο;
Ο Χόι νούμερο τρία.
Αλλά είναι γιος του δεύτερου Χόι.
Τι να σου πω.
Ο σκύλος μου πέθανε
και πήγες να με ξεγελάσεις με έναν άλλο με ίδιο χρώμα και όνομα.
Αυτό είναι προδοσία.
-Δεν ξέρω αν τον συμπαθώ. -Έχουμε τόσα να πούμε.
Το ξέχασα. Συγγνώμη.
Αλλά… έχει διαφορά;
Και βέβαια έχει.
-Συμπαθούσα τον πρώτο. -Ζόρζε…
-Αυτός με συμπαθεί άραγε; -Έλα.
Είναι ο ίδιος παππούς Νιάνιαου;
Μπορεί να τον αντικαθιστάς κάθε δεκαετία.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Μετά από καιρό, οι ηλικιωμένοι φαίνονται όλοι ίδιοι.
Θα μπορούσε να είναι ταριχευμένος. Τον ταρίχευσες;
Ζόρζε!
Οι γείτονες τα πάνε καλά, βλέπω.
Είναι ο θείος Λουίς Κλάουτζου.
Τι λέει, μπρούλη μου;
Τι, Λουίς Κλάουτζου;
Κάνεις Χριστούγεννα νωρίς;
Όχι, θα περάσω τα Χριστούγεννα με τα πεθερικά μου.
Ήρθα να σου δώσω μια αγκαλιά.
Κι αυτήν.
-Δεν χρειάζεται. -Μην αρχίζεις.
Είναι όλα εδώ. Όλα όσα σου χρωστάω, με τόκο.
Ειλικρινά, Λουίς Κλάουτζου,
ποτέ δεν πίστεψα ότι θα μου τα επέστρεφες.
Επιμένω, μπρούλη μου. Πλούτισα!
Επιτέλους!
-Πώς; -Είναι υπέροχη δουλειά.
Πουλάω καλύμματα για βραχιόλια παρακολούθησης.
-Και πουλάνε; -Στη Βραζιλία είμαστε. Φυσικά.
Θα επεκταθούμε σε Λατινική Αμερική, ΗΠΑ και μετά στη Γερμανία.
Γι' αυτό σου δίνω αυτήν.
-Με όλη μου την καρδιά. -Πάρ' την.
-Πάρ' την, μπαμπά. -Δεν ξέρω καν…
-Επιμένω. -Πάρε τα λεφτά.
-Δεν το δέχομαι. -Ο κύριος Ζόρζε!
Γεια. Υπέροχα.
-Καλά Χριστούγεννα. -Καλά Χριστούγεννα.
Αφού είστε όλοι εδώ,
δέχομαι δώρο Χριστουγέννων από όποιον δεν έδωσε.
Τι σύμπτωση! Πάνω στην ώρα.
Θα χαρείς σήμερα.
Συγγνώμη. Ορίστε, Οσβαλτζίνιου.
Απόλαυσε τα Χριστούγεννα με τους δικούς σου. Ρίξ' το έξω!
Πάρε κάτι σε όλους. Πες τους ότι είναι από τον θείο Ζόρζε.
-Κύριε Ζόρζε… -Το ξέρω. Απόλαυσέ το!
-Σας ευχαριστώ! -Πάρε κάτι για σένα.
Σας ευχαριστώ. Καλά Χριστούγεννα!
-Δεν κάνει τίποτα. -Καλά Χριστούγεννα!
-Μπαμπά, να σου πω. -Πήγαινε. Κανένα πρόβλημα.
-Πόσο χάρηκε! -Καλά Χριστούγεννα, κύριε!
Μπαμπά, γιατί το έκανες αυτό;
Μάθε κάτι από τον μπαμπά σου.
Όχι, μπαμπά.
Θα σου μάθω κάτι που εγώ έμαθα όλα αυτά τα χρόνια που αγωνίζομαι.
Το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι σημαντικό.
-Ζόρζε. -Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε χωρίς τίποτα.
-Ζόρζε. -Έχω δίκιο, Λουίς Κλάουτζου;
Η επιταγή ήταν για ένα εκατομμύριο.
Περίμενε.
-Πες μου ότι ήταν στο όνομά μου. -Όχι.
Ήταν… στον κομιστή.
Οσβαλτζίνιου!
Καλά Χριστούγεννα!
Ναι!
-Καλά Χριστούγεννα! -Οσβαλτζίνιου!
-Δεν το θέλω πια αυτό! -Έλα πίσω!
-Καλά Χριστούγεννα! -Έλα πίσω!
Στάσου, ήταν λάθος!
Γαμώτο! Ήταν λάθος!
-Για σένα, χρυσό μου. -Ευχαριστώ, μαμά.
Το δικό μου;
-Μην το ανοίξεις τώρα. Έλα, αγάπη μου. -Μπαμπά, είσαι σοβαρός; Γρίπη;
Έχω το αεροπορικό εισιτήριο. Κάθε χρόνο βρίσκεις νέα δικαιολογία.
Ναι, ειδωθήκαμε πρόσφατα, αλλά εγώ δεν σε είδα.
Δηλαδή σε είδα, αλλά… Ξέρεις τι εννοώ.
Όχι, δεν είμαι μεθυσμένος ή τρελός.
Σε ήθελα εδώ φέτος.
Ζόρζε, έλα για φωτογραφία.
-Πάμε! -Έλα!
Ελάτε, παιδιά.
Τα λέμε. Σ' αγαπώ. Καλά Χριστούγεννα.
Μου λείπεις.
Είσαι οικογένεια τώρα.
Πλησιάστε, παρακαλώ.
-Έλα δίπλα στον μπαμπά σου. -Έλα.
Συγγνώμη, μπαμπά.
Δεν ήθελα να σου το πουν.
Τι είδους είναι;
Καρκίνος του μαστού.
Σαν τη μαμά μου.
Ναι.
Τα σκάτωσα, μπαμπά.
Άργησα να κάνω εξετάσεις.
Αυτός είναι ο λόγος…
που δεν μπορώ να θηλάσω τον γιο μου.
-Όχι όσο κάνω θεραπεία. -Κοριτσάκι μου…
Πώς τα πάμε μεταξύ μας; Εγώ κι εσύ; Εννοώ…
όλη τη χρονιά…
με τον άλλο εαυτό μου.
Πώς είναι;
Τα πάμε καλά;
Ξέρεις…
ήσουν πολύ διαφορετικός από τον χριστουγεννιάτικο εαυτό σου.
Πολύ.
Μου ήταν πολύ δύσκολο να το συνηθίσω.
Αλλά όχι πια.
Τα πάμε καλά.
-Ναι. -Τέλεια.
Μιλάμε κάθε μέρα.
Πάντα με παίρνεις τηλέφωνο όταν ταξιδεύεις στο εξωτερικό.
Το λατρεύω.
Λένε…
ότι καθώς μεγαλώνουμε, το πνεύμα μας παραμένει το ίδιο.
Νομίζω ότι αυτό σου συνέβη.
Αποκοιμήθηκε.
Είμαι…
κουρασμένη. Πάω κι εγώ να ξαπλώσω.
Πάμε;
Όχι.
Δεν θέλω να κοιμηθώ ακόμα.
Φυσικά, μπαμπά.
Τι χαζή που είμαι.
Τι θέλεις να κάνουμε;
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΡΕΚ
ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ. Σ' ΑΓΑΠΩ, ΛΑΟΥΡΑ.
Αυτό εδώ.
Έλα στον παππού.
Έλα εδώ.
-Γεια σου. -Γεια σου.
Τι έγινε;
-Μεγάλωσε, έτσι; -Ναι.
-Σ' αγαπώ, μπαμπά. -Κι εγώ.
Αγάπη μου, ανοίγεις την πόρτα;
Εντάξει.
Το σπίτι του Ζόρζε;
Μπαμπά, τι έκπληξη!
Έκπληξη; Αφού είναι τα γενέθλιά σου!
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Μοιάζει πολύ σ' εσένα, όταν ήσουν μικρός.
Το παρατηρήσαμε στις φωτογραφίες.
Χαίρομαι πολύ που ήρθες.
Έπρεπε να είχα επιμείνει πιο πολύ να περνάς τα Χριστούγεννα εδώ.
Δεν μπορώ να τα χαρώ δίχως τη μαμά σου.
Τα λάτρευε, όπως ακριβώς και η Λάουρα.
Μου λείπουν.
Θεωρούσα πολλά πράγματα δεδομένα.
Δεν μπορώ καν να φανταστώ
όλα αυτά που πέρασες.
Αλλά είμαι πολύ, πάρα πολύ περήφανος για σένα.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Δεν κατάλαβα ποτέ την αμνησία σου.
Δεν θυμάσαι τίποτα από τη φετινή χρονιά;
Τίποτα, μπαμπά. Τίποτα.
Νιώθω ότι πέρασαν μόνο 20 μέρες.
Δεν θυμάμαι καθόλου τη χρονιά.
Δεν κατάλαβα πώς πέρασε.
Για να είμαι ειλικρινής…
έχασα ολόκληρη τη ζωή μου.
Δεν έχω την πάθησή σου, αλλά νιώθω το ίδιο.
Είναι πολύ κοινό συναίσθημα.
Η ζωή είναι σαν φύσημα ανέμου.
Κύριε Πέδρο, έρχεστε λίγο που σας θέλω;
Πήγαινε, μπαμπά.
Ναι.
Θα μπορούσα να είχα ζήσει αλλιώς.
Κάνε μια ευχή.
Τι είπες τώρα;
Είπα ότι θα μπορούσα να είχα ζήσει αλλιώς όλη τη ζωή μου.
Κάνε μια ευχή.
Τι εννοείς; Πες μου!
Όχι, Λάουρα, δεν μ' αρέσει αυτό. Σας παρακαλώ.
-Δεν μ' αρέσει. -Ζόρζε.
-Η Ανίνια το λάτρευε. -Εγώ ήρθα για την τούρτα.
-Μα δεν μ' αρέσει. -Ζόρζε!
Μπορείς να κάνεις μια ευχή.
Ποτέ δεν εύχεται τίποτα.
Αλλά θα το κάνω τώρα.
Το θέλω.
Θα ευχηθώ κάτι που δεν έχω ευχηθεί ποτέ.
Φοβερό.
Και τι είναι αυτό;
Δεν μπορεί να μας πει, γλυκιά μου, γιατί δεν θα βγει.
Αλλά πρέπει να το ευχηθείς με την καρδιά σου.
Μπαμπά;
-Να δούμε ταινία; -Ναι, μωρό μου.
Θα δούμε ό,τι θέλεις εσύ, ναι;
-Λεοζίνιου… -Μπαμπά!
-Καλά Χριστούγεννα! -Καλά Χριστούγεννα, γιε μου!
Γιατί τέτοιος ενθουσιασμός;
-Είναι Χριστούγεννα! -Χριστούγεννα!
-Να πάρουμε ποδήλατο στον Λεοζίνιου; -Ναι!
Φύγαμε! Ποιος θέλει να πάει στο σούπερ μάρκετ;
-Εγώ! -Εγώ!
Ναι!
Να πάρουμε την τούρτα γενεθλίων μου;
-Ναι! -Ναι!
Πηγαίνετε να ντυθείτε. Γρήγορα! Δεν θέλω να αργήσετε!
Τι σ' έπιασε, Ζόρζε;
Δεν ξέρω, Λάουρα.
Ορκίζομαι, δεν ξέρω.
Απλώς έχω ένα προαίσθημα.
Νιώθω ότι ξύπνησα από ένα όνειρο, κοίταξα εσένα…
τα παιδιά μας, τη ζωή μας…
και κατάλαβα πόσο σημαντικά είναι όλα αυτά.
Λέω στον εαυτό μου…
ότι πρέπει να απολαύσω αυτήν τη στιγμή.
Πρέπει, Λάουρα.
-Ποιος θέλει αβγοφέτες; -Εγώ!
Όταν με ρωτάνε γιατί αγαπώ τόσο πολύ τα Χριστούγεννα…
δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Μοιάζει στον παππού Νιάνιαου.
Κάνει πάντα ζέστη, αγχωνόμαστε,
ξοδεύουμε πολλά,
τρώμε πολύ,
και όλα φαίνονται πιο χαοτικά και άσκοπα.
Αλλά πολλά από αυτά που δεν βγάζουν νόημα τώρα…
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΑΣΤΟΥ
ίσως βγάλουν στο μέλλον.
Το βασικό είναι να είμαστε ανοιχτοί στα σημάδια της ζωής.
Χαμογελάστε, παιδιά!
Τα Χριστούγεννα είναι η ιδανική στιγμή να σταματήσουμε,
να πάρουμε βαθιά ανάσα
και να δούμε ότι η ζωή είναι κάτι παραπάνω από βιοπορισμός.
Κρατηθείτε, γιατί θα πετάξουμε!
Αυτή η ζωή είναι ωραία.
Πάντα.
Αν το αντιληφθείτε,
θα κάνετε το μεγαλύτερο δώρο στον εαυτό σας.
Ή μήπως πιστεύετε ακόμα στον Άι Βασίλη;
Καλά Χριστούγεννα!
Έκλεισε το μάτι! Το είδατε, έτσι;
ΤΕΛΟΣ
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη