Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Znowu to samo?
Tym razem naprawdę coś widzę. Musisz mi uwierzyć.
Nic tam nie ma.
To tylko ogień.
Spójrz jeszcze raz.
Nic tam nie ma.
Może masz rację.
No dobrze, kochani.
Dobry wieczór, babciu.
Gotowi na bajkę?
Czy możemy przeczytać Noc wigilijną?
Chyba już czas na nową bajkę.
Nie stójcie tak. No chodźcie.
Wynalazki Jeronicusa Jangle’a.
Spójrz na to!
Nigdy nie czytałaś nam tej bajki.
Nikomu nigdy jej nie czytałam.
„Pewnego razu, wiele, wiele lat temu…”
żył najlepszy wynalazca na całym świecie.
Jeronicus Jangle.
Zaczynał skromnie, ale jego umysł nigdy się nie zatrzymywał.
Więcej gadżetów, więcej wynalazków!
Całe miasteczko aż huczało.
Dokąd biegniecie?
Wielką radość przynosił
najwspanialszy sklep w historii.
Przepraszam.
Gadżety Jangle’a.
Wszystko tam żyło.
Nawet to, co nie powinno żyć.
Jeronicus inspirował wszystkich,
zwłaszcza swojego zaufanego ucznia, Gustafsona.
Przygotujcie się na mój ostatni wynalazek.
Niezwykły przebłysk geniuszu.
Turbo… fruwak.
To działa! Naprawdę.
Wymaga tylko kilku poprawek.
To tylko uczeń.
Gustafson uważał się za wspaniałego wynalazcę.
Zobaczycie.
Ale ten tytuł należał już do kogoś innego.
Panie Jangle, ma pan tyle wynalazków!
Ze swoim najśmielszym wynalazkiem
czekał na dostawę ostatniej części.
Aż pewnego dnia…
Przesyłka dla pana Jeronicusa Jangle’a!
Faktycznie!
Klucz do jego najśmielszych marzeń,
który na zawsze zmieni jego życie!
Brak mi tchu, czas zatrzymał się tu
Czy to spełnienie snu Czy nadchodzi w końcu pora zmian
Nareszcie trudów dość, bo uśmiecha się los
Z góry woła mnie głos Czeka sukces już gdzieś tam
Upadałem więcej niż raz
Choć się starałem co sił Trudne były to dni
I nieraz gubił się wyznaczony cel
To, co w ręce dziś mam, posiada moc
By odmienić świat Ten, który znamy od lat
Całe życie czekam na ten dzień
Jak to znosisz, mów Gdy ludzie tak liczą, byś znów
Coś wymyślił, coś dał Byś w planach coś miał
Budował znów coś, choćbyś leżał czy stał
Czy przyszłości się bał Wiedz, to ja zawsze pomogę ci, bo
We mnie wsparcie masz i też liczę dni
Czy to właśnie ten dzień Gdy wreszcie spełnią się sny
Upadałeś więcej niż raz
Lecz się starałeś co sił Trudne były to dni
I nieraz gubił się
Po drodze cel
To, co w ręce dziś masz, posiada moc
By odmienić świat, który znamy od lat
Bo całe życie
Czekasz na ten dzień
Wiedziałem, przyjdzie dzień Nadejdzie w końcu taki dzień
To nasz dzień spełnienia marzeń To ten dzień
I coś się w końcu stanie
A serce wie
Od dzisiaj może lepiej tylko być
- Ja całe życie - Całe, tak
Czekam na ten dzień…
Uwaga! Chcę wam coś powiedzieć!
Oddaję to wszystko!
Nie wychodźcie z pustymi rękami.
Musicie coś wziąć!
To będą naprawdę wesołe Święta!
Bo reszta nieważna jest
Na razie.
- Już dawno nie - Bo ważne tylko to, co trwa
Bo ważne tylko to, co właśnie trwa
Bo reszta nieważna jest
O nie, już dawno nie
Bo ważne tylko to, co właśnie trwa
Niech żyje chwila i niech nie mija
Ważne tylko to, co teraz właśnie trwa
Tatusiu, co się dzieje?
Jessico, mamy dziś cudowny dzień.
Pamiętasz, co ci miałem kupić?
- Co? - Nieważne. Kupię ci dziesięć sztuk.
Niech żyje chwila
I niech nie mija
Już nie
Reszta nieważna jest
Niech żyje chwila i niech nie mija
I niech nie mija, już nie
Reszta nieważna jest, o nie, już dawno nie
Czekałem na ten dzień
- Tyle lat czekałem na ten - Czekałem na
Czekałem tyle lat Czekałem tyle na
Ten dzień!
Jessico, zaczekaj na ojca.
Idę po fartuch! Pracujemy nad wynalazkiem!
Obiecał pan obejrzeć mój wynalazek.
Robisz postępy.
Profesorze, poświęci mi pan dwie minuty?
Skalibrowałeś żyroskopowy system stabilizacji?
- Nie, ale… - Wyrównałeś kardany?
- Nie, ale… - Zrób to i wróć jutro.
- Ale… - Pilnuj sklepu, chłopcze.
Fantazja wzywa. Geniusz już czeka!
Tak!
W końcu. Po tylu latach.
Mówiłam ci, że już tu będzie.
Gdzie to jest?
Tutaj jest.
Podstawa…
Dodajemy, każdy podniesiony do kwadratu…
Podzielony przez liczbę „N” razy dwa...
To jest to.
Coś powinno się stać…
teraz.
Teraz.
Teraz!
To działa!
Spokojnie. Wszystko idzie zgodnie z planem.
Tak!
Musisz to zobaczyć.
To ja, maestro Don Juan Diego.
Na mój widok byki same się zabijają.
Cóż za zaszczyt, że w końcu mnie poznasz.
A ja…
- Ty? - Jestem Jeronicus.
A to…
To moja cudowna rodzina.
¡Qué bella, mi reina!
¡Cuidado! ¡Cuidado!
Jestem delikatny.
- Mam cię. - Mucho mejor.
Możesz rzucać mi róże pod stopy.
Lubię, gdy ludzie się gapią.
Daję im do tego powód w formie tańca.
Wszystko, o czym marzyliśmy.
- Co ci obiecałem… - Ukłon!
…będzie teraz nasze.
Wierzę w ciebie, Jeronicusie.
Halo! Magiczna zabawka właśnie ożyła! Skupcie się!
Skupcie się.
Ja wierzę w ciebie najbardziej.
Qué dulce!
A ja wierzę w ciebie.
I dlatego…
mam dla ciebie… wcześniejszy prezent świąteczny.
Moje własne gogle wynalazcy.
Są idealne!
Jesteś teraz wynalazczynią.
Jestem, tatusiu, tak jak ty.
Dobra, wracamy do mnie.
Profesorze! Udało się panu!
¡Ay, dios mío!
- Ale jak? - Ale śmierdzisz!
Jest idealny!
Por favor… Podziwiaj mnie z daleka.
Wkrótce będzie ich milion.
Milion mnie?
Jeden dla każdego dziecka.
Uno, dos, tres…
Ale… jestem jedyny w swoim rodzaju!
Musimy to uczcić. Przygotuję kolację.
- Co uczcić? - Dobrze.
Chwila. Przepraszam! Cudowna rodzino!
Gustafsonie, przygotuj wszystko
i zaopiekuj się naszym nowym przyjacielem…
Sí, señor.
…którego istnienie zmieniło wszystko.
- Pomówmy o tym „milionie”. - Jeronicus!
Już idę, kochana!
Profesorze?
Czy mógłby pan…
- To będą wesołe Święta! - Obiecał pan…
Poczekaj, aż dzieci to zobaczą!
Ja też jestem wynalazcą.
Najwyraźniej niezbyt dobrym. Śmierdzącym? Tak.
Dobrym? Nie.
Milion takich jak ja?
Skalibrować żyroskopowe stabilizatory. Wyrównać kardany.
Kto mógł to wymyślić?
To jakiś absurd.
Jestem wyjątkowy. Niezwykły!
By to osiągnąć, potrzebowałby…
„Planów lalki Don Juana”.
No! No puedo!
Pewnie wspaniale jest grać tak ważną rolę
w realizacji tak niezwykłego planu.
Cóż, to właściwie zasługa profesora.
- Jestem tylko jego uczniem. - Sí, pero…
Pewnie sam też tworzyłeś rzeczy prawie tak niezwykłe jak ja.
W końcu też jesteś wynalazcą.
Mówiłem wszystkim, że potrzeba tylko kilku poprawek.
Profesor obiecał obejrzeć je jutro.
Byk czeka na jutro,
ale wcześniej zostaje zabity.
Nie będziemy czekać na jutro.
Jak bracia dwaj, ty i ja
Jeden i drugi dziś problem ma
Patrzą na nas źle, krzywiąc twarz
A twój strój krawiecki to błąd
I ten swąd, który czuję nawet stąd
Lecz taki smutny stan Być może zmienić się da
Wystarczy tylko, byś mnie słuchał
Już nagłówki widzę te
Gustafson i Don Juan – nie mów „nie”
Lecz szkopuł w tym tylko tkwi
Byś coś wziął, pożyczył i wyniósł za drzwi
Teraz wam pokażę!
Ta księga wynalazków może należeć do nas.
To wynalazki profesora.
To twoje wynalazki.
Te strony pokryte są potem z twoich palców.
Należą do ciebie tak samo, jak do niego.
To byłaby kradzież.
Pożyczka.
Bezterminowa.
Razem możemy zbudować imperium.
Nazwisko Gustafson będzie lśnić jaśniej niż tysiąc hiszpańskich gwiazd.
A ja, Don Juan Diego,
pozostanę jedyny i niepowtarzalny.
Bierz śmiało
To nic złego
Gdy pożyczasz
Bezterminowo
Gustafsonie! Mielibyśmy świętować bez ciebie?
Odpowiedz albo te pyszności wylądują u mnie w brzuchu.
Gustafsonie!
Wesołych Świąt, Jangle.
Gustafsonie!
Jeronicusie!
Gustafsonie.
O nie!
Czy on wróci?
Niestety nie.
Jeronicus powiadomił policję o tym, co zrobił Gustafson,
ale nie miał dowodu.
I tak Jeronicus, wieczny optymista, wrócił do tego, co potrafił najlepiej.
Ale nic nie było już takie samo.
Miał teraz problemy ze znalezieniem odpowiednich śrubek i narzędzi.
Z każdym rokiem sklep coraz bardziej pustoszał,
a rachunki narastały.
WYPRZEDAŻ
A Jeronicus patrzył, jak jego skradziona księga wynalazków
zmieniła jego niegdyś lojalnego ucznia
w najbogatszego zabawkarza na świecie.
Ale Jeronicus się nie poddawał.
Wspaniały wynalazca zawsze takim pozostanie.
Choć wydawało się, że stracił teraz dawną magię.
A wkrótce…
Powodzenia, Jangle.
wszystko inne też.
JOANNE JANGLE UKOCHANA ŻONA I MATKA
Jessica próbowała zapełnić powstałą pustkę.
Ale ta strata była zbyt wielka,
a Jessica za mała.
W końcu to stało się oczywiste.
Jessica straciła nie jednego rodzica, a oboje.
Załamany, przegrany Jeronicus nalegał, że lepiej jej będzie bez niego.
Więc w końcu…
spełniła jego życzenie.
A Gadżety Jangle’a…
KOMIS
…niegdyś pełne skarbów i dziwów, zniknęły.
A Jeronicus Jangle,
najlepszy wynalazca na świecie,
przysiągł, że już nigdy niczego nie wynajdzie.
Kukułka w środku przestała kukać.
To właściwie pamiątka rodzinna.
Ma pan rodzinę?
Nic mi nie jest!
Wszystko gra.
Zamiotłem sklep, wytarłem blaty…
i umyłem podłogę.
A spiżarnię?
To ważne, żeby ją pan naprawił.
No pewnie, że ją naprawi. To najlepszy wynalazca na świecie.
Dzieci i ta ich wyobraźnia.
Dziękuję!
Do widzenia!
Edisonie, co z obowiązkami?
Mamo, pracujemy nad wynalazkami!
To komis.
Nie rozumiesz tego?
Nieprawda. To magiczny, mistyczny…
Do widzenia.
…świat pełen skarbów i dziwów!
- Dzień dobry, pani Johnston. - Dzień dobry!
Wynalazłeś coś dziś?
Wkrótce!
Dzień dobry, pani Johnston.
Dzień dobry, Jerry.
Tak tu ciemno.
Idealnie.
Wcześniej było lepiej.
Co słychać w moim ulubionym komisie?
Który tak naprawdę nim nie jest. Tylko ty chcesz, żeby tak myślano.
- Jerry? - Wolę, gdy mówi mi pani po imieniu.
Jesteś taki słodki.
Witaj, Jerry.
Jeronicus.
Wolę Jerry.
Ma pani coś dla mnie?
„Panna”.
Jestem wdową. Zapomniałeś?
On nie żyje. Odszedł.
I nigdy nie wróci.
Pewnie jest w raju.
Jerry Żartowniś.
Powinieneś go otworzyć.
Trzy miesiące zaległości za gaz. Właściwie cztery.
Wcześniej zapłaciłeś za dużo.
- Pani Johnston, proszę… - „Panno”.
…nie otwierać moich listów.
Mam taki… szósty zmysł.
To dar.
Wiem, co jest w środku…
bez czytania.
Proszę przestać.
Pani Johnston…
Nie mam na to czasu.
Jerry! Rozchmurz się!
Musisz się uśmiechać.
I co z tego, żeś spadł
To nie znaczy, że nie da się znowu wstać
To niedorzeczne.
Gdy zepsuje się coś
To nie znaczy, że Nie da się naprawić już
Gdy się zgubi coś
Z twojej winy lub nie
To odnaleźć się jeszcze da
Miej głowę otwartą
Bo warto
Ja mówię to Miłości oddaj, co jej i się nie bój
Widać panią przez okna.
Bo i tak cię złapie w biegu Chwyci cię, mój kolego
Położę to tutaj.
Będzie cię gryźć
Tutaj.
Już serce bije
No chodź, podejdź bliżej
Ja już tu się gotuję Coś pysznego przygotuję
A ty w zamian choć uśmiech daj
Jeden daj, jeden daj
Bo twój uśmiech, on siłę ma
Widzę jego blask
Jest pani pijana?
Szukaj światła i żyj
Po co w norze tkwić
Tancerze?
W ciemności tej paskudnej gnić
Nie ma po co tutaj gnić, weź się rusz
Ty masz siłę, więc idź walcz
Uwaga na drzwi!
Może coś się uda Ja naprawdę wierzę w cud
Uważajcie! To bezcenne!
Przestań narzekać, nie czas
Żeby zwlekać, masz drogę, która czeka
Otwarta, jest warta
By iść nią
Iść nią
Czeka świat, o tak, na twój uśmiech
Bo twój uśmiech, on siłę ma
Czeka cię tak wiele
Ten twój uśmiech siłę ma
Ma
Nic dziwnego, że kiedy czasy są ciężkie, sprzedaje się wszystko.
- Przyniosła mi tylko listy. - Wyrażam uczucia. Najładniej, jak umiem.
- Mogłaby pani wyrażać je tam? - Dla ciebie wszystko.
Wie pan…
Przyjedzie pański kuzyn. Wesołych Świąt.
Oby mój ulubiony kuzyn.
Nie.
Panie Delacroix.
- Jangle. - Czekałem na pana.
I dlatego nie odpowiada pan na moje wiadomości.
Myślałem o tym.
Od 30 lat obiecuje pan coś sensacyjnego.
- Wiem i mam pomysł. - Coś spektakularnego.
Srebro. Stopię je. Teraz warte 3,5, za rok 4,5.
- Coś zdumiewającego. - Potem 5,7.
Coś, co pokaże bankowi, że będzie mieć zysk.
Dlatego potrzebowałem czasu. Pokażę panu.
- Przenosimy… - Przykro mi.
- Bank nie może już czekać. - Proszę.
- Tutaj. - Niech pan posłucha!
Albo spłaci pan pożyczkę do Świąt…
To za kilka dni.
…albo pokaże obiecany rewolucyjny wynalazek.
Coś rewolucyjnego?
Obwód czegoś spektakularnego
podzielmy przez drugą pochodną czegoś sensacyjnego…
To zajmie…
Dwa tysiące lat.
Chyba źle to przeliczyłem.
- Bez wynalazku bank przejmie… - Chwileczkę.
- …Gadżety Jangle’a i jego aktywa. - Panie Delacroix!
Stracę wszystko.
Przykro mi, stary przyjacielu, ale chyba już straciłeś.
Wesołych Świąt.
Coś rewolucyjnego.
Znalazł jedną rzecz, która mogła zmienić wszystko.
Tu jesteś.
Ale wciąż czegoś brakowało.
A właściwie kogoś.
Wiele razy zaczynał pisać.
Ale nie znajdował odpowiednich słów.
NAJDROŻSZA CÓRKO
Zwykłe „przepraszam” chyba nie zostało jeszcze wynalezione.
Jessica wyjechała bardzo daleko,
ale dla serca odległość nie ma znaczenia.
Liczy się tylko to, kogo darzy uczuciem, i o czyje uczucie zabiega.
A Jessicę zmęczyło czekanie. Miała teraz własne życie.
I własną córkę.
Wyjątkową dziewczynkę.
Była osobliwa, można by powiedzieć, że magiczna.
Journey.
Mówią: z domu masz wyjść
Na zewnątrz się baw
A ja tu wolę z miarką być
Jest tyle fajnych spraw
Masz wielki dar
Nie każdy go ma
Tak powtarza mama, lecz
Inną być to trudna rzecz
Ja wiem, że gdzieś jest miejsce
W którym taki ktoś jak ja
Odnajdzie swoją ścieżkę
Mocno wierzę, że się da
Mama obiecała, że pewnego dnia odwiedzą Gadżety Jangle’a,
ale tylko jeśli otrzymają zaproszenie.
Journey!
I pewnego dnia…
je otrzymała.
To tylko kilka dni. Pamiętaj o manierach.
I zjadaj kolację. Do końca. Nieważne, jak smakuje.
Bądź miła dla dziadka. Nawet jeśli nie spełni…
- twoich oczekiwań. - Przekroczy je.
- Na pewno. - Proszę wsiadać!
Kocham cię!
- A ja ciebie. - Proszę zaczekać! Już idę!
Nie mogła się doczekać.
Miała rozpocząć najbardziej magiczną podróż w swoim życiu.
DOMEK NESBITT
Wesołych Świąt!
NAJLEPSZE TOWARY
ZWROTÓW NIE PRZYJMUJEMY
GADŻETY JANGLE’A KOMIS
WRACAM ZA PIĘĆ MINUT. MNIEJ WIĘCEJ.
Przepraszam. Gdzie jest Jeronicus Jangle?
- Jest tam. - Dziękuję.
Wezmę ten.
Pan Jangle?
Zależy, kto pyta.
Jestem Journey, twoja wnuczka.
Moja wnuczka ma na imię Jackie. Czy jakoś z „U”.
Justice? Jupiter? June? July?
Journey.
To się pisze przez „U”. Dobrze.
Mama kazała ci to dać.
„Iluminacja wywołuje integrację. N razy między”…
Rozumiem.
„Drogi Ojcze”…
Rzekomo.
Poproszę jedno jajko.
„Pozwalam Journey zostać z tobą do Świąt”.
Ciekawe imię.
„Jest dociekliwą, ale grzeczną dziewczynką.
Jak mówiłeś, już czas, byście się poznali”.
Ja to powiedziałem? Kiedy?
„Odbiorę ją rano w Boże Narodzenie.
Mam nadzieję, że masz się dobrze. Kocham cię, Jessica”.
KOCHAM CIĘ, JESSICA
Nie.
Wnuczka by mnie nie odwiedziła.
Nie mam dokąd pójść.
Mów ciszej. Ledwie cię słyszę.
Nie mam dokąd…
Nie możesz tu zostać. Może za rok. Może za pięć, dziesięć lat.
Wiesz, co mówią o dzieciach? Że zabijają kreatywność.
Nie mogę sobie na to pozwolić. Pracuję nad czymś.
- Ale… - Do widzenia.
Symetria.
Zapewnia synchronię.
Nie mam na to czasu. Nie zrozumiałaś, co ci powiedziałem?
Chciała mieć własne gogle wynalazcy.
„Chcę fioletową gumkę, tato.
Muszą taką mieć”.
I tak zrobiłem.
Według mamy nie była gotowa, ale ja wiedziałam, że jest.
Możesz zostać.
Wspaniale.
Jak to podpiszesz.
Klauzule poufności w celu ochrony osobowości,
których mentalność przewyższa kontinuum między fantazją a rzeczywistością.
Nie wolno ci dotykać, przekładać, psuć, uszkadzać ani brać niczego w tym sklepie.
Rozumiesz?
Dobrze, podpisz tutaj.
Nie ma atramentu.
Spokojnie, jest go pełno.
Podpisałaś kontrakt.
Podpisałaś go.
Obowiązuje cię.
- Co to jest? - Nie twój interes.
To dokładnie… Nie twój interes. Jasne?
Jesteś głodna?
Mam jajko. Możemy się podzielić.
Idź do pierwszej sypialni po lewej.
Dobrze.
Co się dzieje?
Mogę nazywać cię dziadkiem Jeronicusem?
Wolałbym nie.
Masz rację.
Dziadek Dżej brzmi o wiele lepiej.
Do zobaczenia, dziadku Dżej!
Nie musisz się spieszyć.
Czemu nikt nie nazywa mnie tak, jak powinien?
Nie tylko Jeronicus potrzebował czegoś rewolucyjnego.
Gustafson także czegoś szukał.
Jaki Gustafson?
To on ukradł księgę wynalazków Jeronicusa.
Czy ty w ogóle słuchasz?
Napędzane chciwością i pragnieniem władzy Don Juana,
imperium Gustafsona rosło.
Przez prawie 30 Gwiazdek
Gustafson ujawniał jeden skradziony wynalazek po drugim.
Ale potem się skończyły.
KONIEC KSIĄŻKI
Gustafson nie miał wyboru. Musiał wrócić do własnego pomysłu.
W końcu sam też był wynalazcą.
Gustafson!
Czasem wielka, ogromna pustka W duszy głucho gra
Wykrzywione w smutku usta I ta szaroblada twarz
I jedyne, co pomóc może ci Za drzwiami się kryje tu
- Powiedz, co to jest - Chcecie wiedzieć co?
- Tak, powiedz, co to jest - Za moment już
To, co tu zobaczycie To superwyjątkowa rzecz
I bez wahania ją kupicie Będziecie ją chcieli mieć
Czy wiecie, kto ten wyjątkowy Dla was szykuje plan?
- Proszę, powiedz nam - O tutaj ten pan
- Dokładnie ten sam
- O, zna mnie cały wielki świat - Zna go cały wielki świat
- Zabawkowy magnat już od lat - Król zabawek już od lat
Coś tu ekstra dla was mam
Geniuszu przykład znowu dam
- Obrotowy nowy - Obrotowy nowy
Fenomenalny turbo fruwak
To magia, to czar
Ja po prostu mam dar
To się czuje
Bo nie ma magii bez litery G, o nie
Ja gram tak, jak chcę
Wciąż wyżej się pnę, to się czuje
Gdy szukasz magii, znajdziesz mnie
Przyjmuję zamówienia. Aż sto? To widać.
Po wyrazie twarzy. Tysiąc! Chwila! Pięć tysięcy!
Kolejne pięć.
Atakują mnie! Nie wytrzymam!
Daj jedną mamie i powiedz jej, by do mnie zadzwoniła!
O, zna mnie cały wielki świat
Zna go cały wielki świat
Zabawkowy magnat już od lat Król zabawek już od lat
Coś tu ekstra dla was mam
Geniuszu przykład znowu dam
- Obrotowy - Nowy
Niech pofruwa sobie gość, no jazda
O, zazdroszczą mi, wiem, boją się mnie
To nie moja wina Taka cena już geniuszu jest
To dzisiaj ten dzień, obdarować was chcę
Dostaniecie go i ty
I ty, i ty, i ty
To magia, to czar
Ja po prostu mam dar, to się czuje
Bo nie ma magii bez litery G, o nie
Ja gram tak jak chcę, wciąż wyżej się pnę
To się czuje
- Czy wy tego chcecie? - Tak, o tak
A więc dajcie mi kasę, darmo nie dam nic
Bo gdy szukasz magii, gdy szukasz magii
Gdy szukasz magii, znajdziesz mnie
To wypala mi twarz!
- Lekarza! - Niech ktoś mu pomoże!
Musimy stąd uciekać!
Naprawiałem środkowe koło sześć razy.
To głupie.
Jestem głupi. Durny.
Stabilizator żyroskopowy powinien…
Źle to odczytuję. Trzeba ustabilizować żyroskop…
Może następnym razem ktoś straci oko
i nie zobaczy tego pośmiewiska.
Gdybym nie spalił twojego projektu, produkowałbym ciebie.
A kto wtedy budowałby to imperium?
Jestem i na zawsze pozostanę
jedyny i niepowtarzalny.
Naprawię to. Zobaczysz.
Albo wymyślę coś jeszcze lepszego.
Wiesz dlaczego? Bo jestem Zabawkarzem Roku,
Zabawkarzem Roku,
Zabawkarzem Roku!
Podnieś mnie.
Nie bój się.
Chcę zaoferować ci słodkie słowa zachęty.
Zachęcam cię, żebyś nie był imbecylem!
Każdy twój sukces pochodzi z księgi wynalazków.
Czemu by nie pożyczyć kolejnego wynalazku Jeronicusa?
- Bo już ukradłem… - Pożyczyłeś.
…wszystko z tej księgi.
Nic po nim nie zostało.
W jego komisie niczego już nie ma.
Mam znów cię uderzyć?
Bo chętnie to zrobię. Naprawdę.
Świetny wynalazca zawsze nim będzie.
Zawsze coś pozostanie.
Nad czym pracujesz?
To niemożliwe, żebyś do mnie mówiła. Zajmuje cię nawał obowiązków.
- Ale nie chcę… - Nadal mówisz.
- Chcę tylko… - Obowiązki.
Trzeba podnieść zmienną wykładniczo do kwadratu.
Tę drugą.
To niemożliwe.
Pierwiastek kwadratowy. Pochodna byłaby…
Rozumiesz to?
A…
to?
- Obwód czegoś spektakularnego. - A to?
Druga pochodna czegoś sensacyjnego.
Czytałaś moje notatki.
Hej, uważaj sobie.
Czekaj, aż skończę.
Już mnie nie oszukasz.
A to?
Tak myślałem.
Nic nie szkodzi.
To byłby pierwiastek kwadratowy z możliwości,
ale jest błąd w obliczeniach.
Pierwiastek kwadratowy z możliwości to suma od jednego do nieskończoności…
Pomnożone przez liczbę całkowitą od zera do najwyższej możliwej…
Delta-T razy logarytm obwodu razy jeden minus theta podniesione…
Pochodna…
Podzielona przez sin-theta.
Od zera do jednego. Pomnożone przez pochodną theta podzieloną przez
przedział od jednego do zera…
Teraz powinno działać.
Widzisz to?
A ty nie?
Nie… Już nie.
- Ale… - Wystarczy.
- Obowiązki. - Ale dziadku…
Tylko obowiązki.
BADI 3000
Mama?
Gdzie jest świat twej wyobraźni
Gdzie są dawne opowieści
Ich treść
Wznosiła mnie tak jak wiatr
Gdzie ta magia księżycowa
Czy to wszystko gdzieś się chowa?
Siedzą ukryte
Wszystkie rzeczy te, lecz gdzie
Czuję, że to już, to czas się wznieść
I nie zatrzyma żadna siła mnie
Jeden krok lub dwa, chmur się dotknąć da
Czy możliwe, że
Niemożliwym tym pierwiastkiem jestem ja?
To możliwe jest
Że śpiewająco przejdę każdy test
Zostanę tym, kim w końcu stać się mam
Już odpowiedź wreszcie znam
Czym pierwiastek niemożliwy jest Możliwe, że to ja
To ja
Wątpliwości starsi mają
Już niebawem wszyscy się przekonają
Mało mam lat Lecz przecież mogę sięgnąć gwiazd
Choć praca czeka mnie
To na szczycie znajdę się
Bo na szczęście mam jeszcze na to czas
Nie przeszkodzi mi skrzydeł brak
I tak potrafię się wzbić jak ptak
Zakazy, zasady nie dadzą mi rady
To znak
Jasny znak
I nie istnieje taka moc
Co może mnie zatrzymać, bo
Mam wyraźny cel
Nic już nie spowolni mnie
W końcu widzę, że
To możliwe jest
Że śpiewająco przejdę każdy test
Zostanę tym, kim w końcu stać się mam
Już odpowiedź wreszcie znam
I nie istnieje taka moc Co może mnie zatrzymać, bo
Pierwiastek niemożliwy to
To ja
„Jangleator 2000”?
Wiedziałem!
Duch!
Kim jesteś?
Jestem Journey. Wnuczka Jeronicusa.
Jestem Edison Latimer. Najbardziej zaufany asystent profesora Jangle’a.
Chcesz być moim uczniem?
A ty moim?
Zapytałem pierwszy.
Jako główny wynalazca zalecam wyjście.
- Najpierw muszę coś znaleźć. - Co?
Dowiem się, gdy to zobaczę.
Nie powinnaś niczego dotykać.
Nie wiadomo, kiedy może się stać…
coś takiego.
Coś tu jest. Czemu profesor mi nie powiedział?
Jest… niesamowity!
Będzie bardziej niesamowity, gdy go uruchomię.
Profesor nie mógł go uruchomić, a ty będziesz mogła?
Nic mi nie przeszkodzi.
Jak to?
Czekaj.
Coś z nim nie tak.
Z tobą też by było, gdybyś utknął w ciemnym pokoju.
Wygląda na to, że źródło zasilania jest w superpozycji stanów.
Musimy załamać funkcję falową.
I co?
Tak.
Będzie działał czy nie?
To proste pytanie. Proszę o prostą odpowiedź.
Będzie działał. A przynajmniej tak myślę.
Nie chcę umierać!
Nawet nie zacząłem dojrzewać!
Dojrzewać!
Chodź.
Edisonie, puść mnie!
Jeśli coś pójdzie źle, jestem tu.
Już dobrze.
No chodź.
Już dobrze.
Spokojnie.
Ostrożnie.
Jestem Journey.
Jestem Badi. Badi 3000.
A to Edison.
Nic mi nie jest.
Cześć!
Edison. Cześć!
Czemu nie działałeś dziadkowi?
Zawsze działałem.
Ktoś musiał po prostu we mnie uwierzyć.
To o to chodzi.
Wiara! Załamała funkcję falową.
Musiała być częścią wzoru dziadka Dżeja. To działa.
Bo my wierzymy.
No pewnie. Unosi się nad twoją głową.
Unosi się nad twoją głową!
Mamusiu!
Ostrożnie.
Wiara.
Co do…
Ja latam!
- Badi. - Ja latam!
Co się dzieje?
Jak to możliwe?
Edisonie! Puść się!
Puść się!
Będzie dobrze!
Nic nie będzie dobrze!
Bingo!
Kto jest w pracowni?
Wiara!
Co ty tu robisz?
Co ty narobiłaś?
Mówiłem, by nic nie dotykała, ale nie posłuchała.
Kontrakt zabrania ci dotykać, przekładać, psuć, uszkadzać ani brać niczego!
- Pamiętasz? - Nie ruszałam go.
Mam uwierzyć, że sam tu przyszedł?
Właściwie to przyleciał.
Niemożliwe.
Pokażę panu.
O tak.
Widzicie?
Mówiłem wam. On nie działa.
Działa. Musisz tylko uwierzyć.
Profesorze, jest pan najlepszym wynalazcą na świecie.
Nie jestem wynalazcą.
Ty też nim nie jesteś.
Ale dziadku…
Dość tego, dobrze?
Dość.
Byłbym najszczęśliwszy, gdyby działał.
Działa. Musisz mi uwierzyć. Mówię prawdę. Nie okłamałabym cię. Proszę!
Idź do łóżka.
Nie chcę. Chcę tu zostać i go naprawić, proszę!
Dobranoc.
- Musisz tylko… - Słuchaj!
Idź już!
Ciągle od nowa
Wracają jak sen
Wspomnienia tych dni
Co było, co jest
Choć mogłem tak wiele mieć dziś
Czuję się teraz tu
Tak jak nikt
Budowałem, a głos Dziewczyn wiódł moją myśl
Nadal słyszę radosny ich śmiech
Najważniejszy był sklep
Wspólny plan, nasze sny
Ich uśmiechów zapomnieć już nie chcę
Choć wciąż to pamiętam
Boli mnie, że pamiętam
Bo wspomnienie nie odda tych dni
Tych dni
Czemu aż tak
Gorzki doświadczył mnie los
Tak blisko był sen, był o włos
O, był taki dzień
Gdy spowił mnie zimny cień
A ja umieć
Wierzyć znów chcę
Ciągle od nowa
To wraca jak sen
Co mogłoby być
A co jest
Witaj, młoda damo.
No tak.
Wybacz brak ogłady. Jestem Gustafson.
No nieźle.
Ty zapewne jesteś wnuczką Jeronicusa Jangle’a.
Jak znam twojego dziadka,
w Gadżetach Jangle’a pracuje się nad czymś sensacyjnym.
Nad czymś… spektakularnym.
To tylko komis.
I ty, i ja…
oboje wiemy, że coś się tam szykuje.
Możesz mi powiedzieć.
Może mógłbym to rozreklamować. Albo masowo wyprodukować. Dla niego.
Muszę iść poobniżać ceny.
W komisie.
Ostatni dzień przed Bożym Narodzeniem!
Mamy idealne prezenty dla idealnych bliskich!
LIKWIDACJA SKLEPU
Słyszałaś o franczyzie profesora?
To nie franczyza.
On zamyka sklep.
Journey!
Może jakoś temu zaradzę.
Dzień się kończy. Mamy dużo pracy.
Wybacz krzyki.
- Nie chodź tam. - To działa!
Wesołych Świąt!
- Pani Johnston? - Ale urósł.
Uściskaj ode mnie dzieci.
Cały dzień pani szukam.
Zawsze przychodzi pani do sklepu. Coś się stało?
Jerry! Co za niespodzianka!
Wszystko w porządku?
- Tak! - Pani Johnston?
Jest nowa. Podoba ci się?
Bardzo ładna.
To nie…
Jak to się tam znalazło?
Pani Johnston.
Nie mam na to czasu.
- Proszę tylko odebrać paczki. - Wiem!
Masz paczki do odebrania.
Wszyscy w Cobbleton mają paczki do odebrania!
Ale wszyscy wyjechali na Święta do rodzin i swoich…
bliskich.
Proszę się skupić.
Pani Johnston, proszę się skupić.
Posłuchaj, Jerry.
Od zabawy nie zginiesz.
Próbuję dawać radość. W końcu są Święta.
- Pomóc pani? - Dam radę.
Musi pani przesunąć zasuwę.
Spokojnie.
Świetnie.
Pani Johnston? Potrzebuję tego dzisiaj.
- Wesołych Świąt, Jerry. - Zwijam interes.
- Zapowiadają dziś śnieg. - Zamykam sklep.
- Może… - Ponoć jest u pana wnuczka.
Wnuki są jak dzieci, tylko można je oddać.
Może mi pani podać godzinę?
- Tylko… - Trzeba…
W porządku, Jerry. Dam radę.
- Proszę. - Dziękuję.
- Przyjedzie pani? - Udało się. Oczywiście!
W drogę!
Z drogi!
- Ruszam! Pa! - Pani Johnston!
Muszę się wynieść do Świąt. To jutro!
- Och, Jerry. - Jeronicus!
Mam na imię Jeronicus!
Jerry!
Czemu nie nazywają mnie…
Kimkolwiek jesteś,
dostaniesz za swoje.
Journey?
Trafiony!
Sama się prosisz.
Też kiedyś byłem dzieckiem.
Nie trafiłeś!
Ktoś tu dostał śnieżką.
Równanie od jednego do nieskończoności.
Chłopcy! Pomożecie?
- Pobawimy się razem? - Pewnie, chodźcie.
- Ulepmy śnieżki. - Tak!
Tak!
Ostrzegałem cię!
Dziadku Dżej, to świetna zabawa!
Nie trafiłeś!
Wiesz co?
Edisonie!
Pewnie wyszedł gdzieś się pobawić.
Mamy dużo pakowania. Trzeba nadrobić zwłokę. Zapełnij kartony.
- Ale ja nie chcę… - Pakowanie.
- Kartony! - Dziadku…
Dziadku!
Poszukaj synchronii między nimi.
Co się stało?
Gustafson powiedział, że jest najlepszym wynalazcą,
- a profesor nie… - Powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Jestem najgorszy.
Ty jesteś złą uczennicą, ale nie tak bardzo jak ja.
- Badi! - Nic mi nie jest.
Gdzie Badi?
Mama mnie woła. Słyszałaś to? Ja tak.
- Już idę! - Edisonie!
- Musimy odzyskać Badiego. - Tak, musisz.
Jeszcze pracuję.
Myślisz o tym, co ja?
Jeśli zaprzeczę, to przestaniesz?
- Świetna ciężarówka. - Jest nowa!
Jeszcze się jej uczę.
Dziś prawie zabiłam tylko jedną osobę.
Robię postępy!
Journey musi odzyskać Badiego za wszelką cenę.
To jej jedyna nadzieja, by ocalić Gadżety Jangle’a i dziadka.
Nie możemy tędy przejść!
Zdolność przejścia zależy od twojego podejścia.
Co to w ogóle znaczy?
Kupujący tu są? Znowu?
Niczego się nie nauczyłeś po ostatnim razie?
Widziałeś na własne oczy. Głupcy to kupią.
To ty jesteś głupcem.
Otaczają mnie głupcy.
Journey? Edisonie?
Mieliście się tu nie bawić.
Co wy narobiliście?
Przed państwem
właściciel najwspanialszego sklepu z zabawkami,
zdobywca 28 tytułów Zabawkarza Roku.
Widział pan moją wnuczkę?
Chodź!
Człowiek o niezrównanym artystycznym talencie.
Ma we włosach różne trybiki i śrubki.
O geniuszu, który zaprzecza wszelkiej logice.
Gdy się ją pozna, da się lubić. Jestem już blisko.
Wspaniały…
Jestem blisko.
…cudowny mistrz świetności…
GUSTAFSON PREZENTUJE BADI 3000
Najlepszy wynalazca na świecie…
Gustafson!
Kłaniam się.
Interaktywny robot.
Które dziecko mu się oprze?
Mój najnowszy…
najwspanialszy…
Badi 3000!
I brum!
Czekamy, aż się rozgrzeje.
Zeszłej nocy pracowałem nad obudową.
Halo?
Nie chcą państwo tego przegapić. To będzie niezwykłe.
Z wrażenia pospadają państwu skarpetki.
Pani Johnston!
- Jerry! - Zawiezie mnie pani do Gustafsona?
Myślę, że dałabym się jakoś przekonać.
- Nie trzeba. Pójdę pieszo. - Jerry! Rozchmurz się. Wskakuj.
Jeronicus.
Mam na imię Jeronicus.
Na piechotę może i Jeronicus.
W mojej bryce tylko Jerry!
- Użyłem cynowych trybików… - Nie wierzą.
…zamiast miedzianych.
Dzięki temu produkt łatwiej transportować,
wioząc go do domu dla dzieci w tym sezonie świątecznym.
Zdobywca 28 tytułów Zabawkarza Roku.
Wyślij ten szmelc tam, gdzie wysyłamy nieudane zabawki.
Do sprzedaży?
Nie, do kruszarki.
Do kruszarki?
Tak! Do kruszarki!
Tam jest.
Odwrócę uwagę strażników. Idź po Badiego.
Jest następny.
Chodź, Badi.
- To znów ja. - Czemu pani wróciła?
Zapomniałam dostarczyć tych przesyłek.
Głuptas ze mnie. Wie pani, jakie są Święta. Wszyscy coś wysyłają.
Paczki, prezenty, listy.
Strażnicy! Są tuż za mną!
Dalej! Musimy wracać do tunelu!
Świetnie ci idzie!
Kłamiesz!
Twoje włosy, lśniące jak grzywa ogiera.
Twoje oczy, azul. Błękitne jak morze.
A twoje pośladki pikantne jak świeże habanero, które zaraz…
Nie kończ tego zdania, proszę.
W fabryce są dzieci. Zabrały robota.
Kogo to obchodzi?
To nieudany wynalazek. Niech go biorą.
Hijo de la…
Gdyby był nieudany, po co próbowałyby go odzyskać?
Nie próbowałyby!
Dzieci w fabryce!
Zatrzymać je! Kopcie w piszczele.
Ciągnijcie za włosy. Wykręćcie ręce!
Zatrzymać je!
Szybciej!
O nie!
- Co się stało? - Zepsuł się.
To wentylator?
- Edison? - Profesor?
Dziadku Dżej!
Journey, wszystko gra?
- Tak! - Nie!
Jesteśmy cali.
Musimy wydostać stąd Badiego.
Natychmiast zawróćcie!
W tej chwili! Spotkamy się przy bramie.
Pożar!
Dziadku, pożar!
- Musimy przejść między skrzydłami! - Nie możecie między nimi przejść!
To niemożliwe!
To jest to!
Pierwiastek kwadratowy z możliwości!
- Pierwiastek kwadratowy z możliwości. - To tylko teoria! Wzór w mojej głowie!
Nie była testowana!
Ufamy ci!
Nie mamy wyboru!
To teoria!
Namierzono intruzów przy pożarze we wschodniej wieży.
- Wyważyć! - Tak jest.
Dziadku Dżej, po prostu uwierz!
Zostań tam.
Prędkość.
Siła odśrodkowa. Punkt bezwładności.
Szybciej!
No dobrze, 45 sekund. Nie!
Chwileczkę.
To 457 metrów.
Prędkość skrzydeł to 500 obrotów na hektosekundę!
Wejdźcie w prąd skrzydeł,
zgrany z prędkością skrzyni na ścieżce bezwładności.
Musicie wbiec pod kątem 35 stopni dokładnie 457 metrów na minutę!
Uda wam się!
Dobrze, dziadku Dżej, kocham cię!
Ja ciebie też, Journey!
Idziemy!
Nie mamy na to czasu. Pożar jest blisko.
Dalej, idziemy!
Żeby było jasne, to nie jest dobry pomysł!
Ale super!
Wcale nie super! To nierozsądne!
Schyl się!
Było blisko.
Uważaj!
Zbliża się!
To szaleństwo!
Musisz tylko uwierzyć!
To nielogiczne, ale wierzę!
Musisz nas spowolnić!
Nie możemy zwolnić!
Zwolnić!
- Badi! - Jak on to robi?
Jedziecie za szybko! Ma być 35 stopni!
Badi!
Nie!
Nic ci nie jest?
- W porządku? - Tak.
Journey! Edisonie!
- Jesteście cali? - Dziadku Dżej!
Dziadku, twój wzór się sprawdził.
Profesorze!
Zrobiłem układ kierowniczy z liny. Dzięki niemu przeżyliśmy.
Świetna robota, Edisonie.
Jesteś wynalazcą.
Tak jak pan.
Skoro już rozdajesz uściski…
Nie odmówiłabym.
Pani Johnston? Wróciła pani!
Dobra listonoszka zawsze dba o dostawę.
Dzieci, Jerry, chodźcie!
Sprowadzę wóz. Weźcie skrzynię.
Otworzyć bramę!
Pani Johnston? Proszę trzymać się lewej strony drogi!
Lewa tak, prawa nie.
„To nieudany wynalazek”.
„Niech go biorą”.
Z drogi! Jeśli życie ci miłe, zejdź z drogi!
Jesteśmy. Proszę się zatrzymać.
Dobra robota.
- Wychodźcie. - Dobrze.
Ostrożnie.
- Proszę patrzeć pod nogi. - Dzięki.
I już.
Edisonie, czas wracać do domu!
Chodź, będziemy składać Badiego.
Mama mnie woła.
Muszę iść.
Dzięki za pomoc. Bez ciebie nie dałabym rady.
Oboje wiemy, że to nieprawda. Ale… dzięki za te słowa.
Journey, naprawdę cię lubię… bardzo. Pa!
Jestem cały!
Badi.
Dziękuję.
Nie wiem, czemu pani wróciła.
Bo jesteś dobrym człowiekiem.
Upartym. Zawziętym.
Przydałaby ci się wizyta u fryzjera i nowe ubrania, ale…
jesteś dobry.
Jeronicusie…
Ja też wiem, co to strata.
Ale magia jest nie tylko w tym, co straciłeś.
Jest też w tym, co nadal masz.
Pani Johnston?
Panno Johnston…
A to co?
Zapomniałem, do czego służy.
Minęło tyle czasu.
Trzeba chyba…
umieścić ją nad czyjąś głową.
W ten sposób.
I nachylić się do pocałunku.
W ten sposób.
Panno Johnston?
Panno Johnston, słyszy mnie pani?
Ten uśmiech
Sama cała w uśmiechu tonę
Zatrzymam tę jemiołę.
Bo twój uśmiech siłę ma
Ma
Tworzą niezły zespół.
Dziadku, musisz naprawić Badiego, żeby znów działał. Proszę.
Nie mogę.
Możesz.
Jesteś najlepszym wynalazcą.
Możesz wszystko.
Dlatego przyjechałam.
Żeby sama to zobaczyć.
Matka cię tu przysłała. Napisała to w liście.
Bo najpierw ja napisałam list od ciebie.
Czemu to zrobiłaś?
Zawsze opowiadała, jak magicznie tu było,
że widziałeś rzeczy, których inni nie widzieli.
Tak jak ja.
Zawsze i wszędzie
czułam się nie na miejscu.
Dopiero tutaj po raz pierwszy poczułam się jak u siebie.
Journey…
Dziecko z wyobraźnią…
zawsze jest u siebie.
Nie bój się, gdy ludzie nie widzą tego, co ty…
tylko wtedy, gdy ty przestajesz to widzieć.
Kocham cię, dziadku Dżej.
On mówi, by spróbować jeszcze raz
Stare rany już zaleczył czas
Czy to możliwe jest By naprawić wszystko znów
Mam w sercu ból, on dusi mnie
Czy to da się cofnąć, kto to wie
O, pragnę móc Móc naprawić wszystko znów
To nigdy nie jest łatwe
Muszę tylko wszystkie części Mocno razem zbić
Chcę znów zobaczyć tatę
Ile można z głową w trybach tkwić
Czy tym razem może lepiej być
To, co zepsute, działać ma Czasu brak, robię wszak to, co się da
Ja w sercu wiem Wiem, że to będzie działać znów
Efektywna praca dzień za dniem
To wszystko się złoży w piękny sen
Praca da owoc I niech działa tu wszystko znów
Wkroczyłam w dorosłości świat
Sama i bez ojcowskich rad
Nie było to wcale łatwe
Choć przebyłam wiele dróg
Czy to dobrze, że dotarłam tu
O, gdy szansę damy
- Musi działać, gdy naprawisz - Napraw to
- Musisz naprawić to - Napraw to
- Musisz naprawić wszystko - Napraw to
Musisz naprawić to
Musisz naprawić wszystko
To, co zepsute, działać ma
Chociaż tyle się założyć da
Ja w sercu wiem Wiem, że to będzie działać znów
Musi działać, gdy naprawisz
Musisz naprawić to
Musi działać znów
- Musi działać znów - Znów, znów
- Musi działać znów, ja wiem - Znów, znów
Znów, znów, znów
- Znów musi - Znów
To musi działać znów
- To, co zepsute, działać ma - Znowu działać ma
- Chociaż tyle się założyć da - Znowu działać ma
Ja w sercu wiem
Wiem, że to będzie działać znów
Tak, tak, tak
To musi działać znów
Szansę sobie daj
Chociaż nadal nie wie nikt
Czy to zadziałać szansę ma
Tatusiu…
Jessica?
Przyjechałam już po Journey.
Nie sprawiała kłopotów?
To miło, że chciałeś ją poznać.
Właściwie to nie…
Nie sądziłem, że sprawi mi to taką radość.
Jest niezłą wynalazczynią.
- Pewnie po tobie. - Albo po tobie.
Musimy już jechać, jeśli mamy zdążyć do rana.
Jessico, przepraszam.
Za co?
Że się poddałeś?
Że sprawiłeś, że czułam, jakby wszystko było moją winą?
Wiesz, ile razy szłam do skrzynki z nadzieją,
że znajdę tam coś na dowód, że nadal mnie kochasz?
Że w ogóle o mnie myślisz?
Myślałem o tobie codziennie.
Codziennie.
Po tym wszystkim nie sądziłem, że będziesz chciała, bym się odzywał.
Więc nie wysłałem tych listów.
„Chciałem, byś zdobyła świat, sięgała do nieba
i ściągała gwiazdy, by oświetliły cię swoim blaskiem.
Byś nie czytała o szczęściu.
Sam chciałem ci je dać.
Jeronicus Jangle, najlepszy wynalazca na świecie,
chciał być jedynie”…
Najlepszym ojcem na świecie.
Journey bardzo mi cię przypomina.
I twoją mamę.
Chcę ją wspierać tak, jak powinienem był wspierać ciebie.
To znaczy…
może…
Pozwól, niech przytulę cię
Miłości znów się ogrzać daj
I opowiem ci, jak deszcz
Za dnia maluje tęczą świat
A jeśli spytasz mnie
Gdzie uśmiech mój swe źródło ma
Właśnie tu, gdzie jesteś
Ty.
Przepraszam.
Tak bardzo cię kocham.
Ja ciebie też, tatusiu.
Pójdę…
Pójdę obudzić Journey,
jeśli pozwolisz.
Chcę się pożegnać.
Jeśli jeszcze śpi, mogłybyśmy zostać.
Złapać poranny pociąg.
Albo…
może spędzić Święta tutaj?
- Jeśli nie masz nic przeciwko. - Oczywiście.
Czy to…
- Badi 3000. - To naprawdę on.
Tyle z niego zostało.
Chciałem go naprawić dla Journey.
Polubiła go.
Jeśli zaczniemy teraz…
Może do rana zdążymy.
Symetria i synchronia.
To one zapewniają stabilność.
Czytałaś moje notatki.
Chyba ty moje.
To prawda.
Cieszę się, że wróciłaś.
Potrzebujemy czegoś tutaj.
Dzięki, tato.
Pamiętaj, by otworzyć serce. Zapomniałam o tym.
- Mam. - Tak?
Dziadku Dżej…
Mamusiu.
Dziadku, udało ci się!
Z małą pomocą.
Mamusiu…
Kochanie.
W sumie to z dużą.
Od was obu.
Teraz musimy go już tylko włączyć.
Wierzę.
No dalej, Badi.
Ja… wierzę.
Wierzę.
Ktoś musiał tylko uwierzyć.
Badi?
Jeronicus!
Ty żyjesz.
Żyję. Tak!
Miło cię widzieć.
Cieszę się.
Ja też się cieszę.
Jeronicusie Jangle!
Gustafson?
Witaj, młoda damo.
- O co chodzi? - Proszę!
O robota, którego mi ukradłeś.
Do lochu z nim!
Tak, z tobą.
Żądam, byście go aresztowali.
- Już. - Za co?
Ty go ukradłeś.
Wtedy nie mógłbym mieć tego.
Projekt robota, nad którym tyle ślęczałem.
Dniami i nocami.
Wiele razy chciałem się poddać.
- Ja… - My.
…wytrwałem, wiedząc, że w końcu
- spełnię… - Spełnimy.
…swoje marzenie.
Oto dowód, czarno na białym.
I niebieskim.
¿Azul?
„Własność: Jeronicus Jangle”.
Proszę to wyjaśnić.
Ja nie…
- To… - Ja wyjaśnię.
Poznałam pana Gustafsona i bałam się, że może ukraść Badiego 3000,
więc podpisałam projekt.
Jako dowód.
Po prostu aresztujcie pana Jangle’a.
Mówiłeś, że to twoje wynalazki. Kłamałeś?
Jesteś złodziejem?
Tak, ty.
Jeronicusie, ratuj mnie!
Ja wezmę matadora.
W końcu to mój wynalazek.
Jestem w domu.
Co?
Mi rey…
Tęskniłem za tobą.
Ładna fryzura. Sam zapuszczałeś?
Nareszcie wszystkie dzieci cię pokochają.
Jestem rozkoszny.
Oczy jak szczeniaczek. Jak kociątko.
- Ale najpierw cię przeprogramuję. - Jak to?
Jestem i zawsze pozostanę jedyny i niepowtarzalny!
To nie ten gość. Chodźcie.
Czego pan chce?
To nie ma sensu.
Uwierzycie dziecku?
Jestem szanowanym obywatelem! Spójrzcie na nią!
Źle jej z oczu patrzy!
Jakim cudem przyjęli was do policji?
- Dobra… - Czekajcie.
Mam coś dla niego.
- Chciałem ci to dać tamtej nocy. - Co?
Ale zniknąłeś.
WESOŁYCH ŚWIĄT
POWODZENIA!
Stabilizator żyroskopowy.
Do twojego turbo fruwaka.
Pokazałbym ci wszystko.
Gdybyś tylko zaczekał.
Ja…
Chodź. Rusz się.
O rety.
Pan Delacroix.
Wesołych Świąt, przyjacielu. Drogie panie.
Przykro mi, że do tego doszło.
Co? Wielkie nieba!
To coś sensacyjnego.
- Tak! - To coś spektakularnego!
A nawet więcej!
Coś rewolucyjnego!
- To Badi 3000. - Bad… Co?
- To robot. - Słucham?
Latający robot.
To w ogóle możliwe?
Coś sensacyjnego.
Coś spektakularnego.
Coś rewolucyjnego.
On mówi?
Mówi.
To prawda.
- Ty mówisz. - Tak, mówię.
Na Jowisza, Jeronicusie, udało ci się.
Jesteś geniuszem.
- Nie sądzę. - Nie.
- Na pewno… - Bywam błyskotliwy.
Na pewno masz tego więcej.
- Notatki z 30 lat. - Nie wątpię!
No proszę! Muszę cię wycałować.
Na to wygląda.
Bank da ci wszystko, czego potrzebujesz.
- Do końca życia. - Dobrze!
- To geniusz! - Geniusz.
To spektakularne!
To naprawdę wesołe Święta!
Wejdźcie! Przekonajcie się sami!
To naprawdę wesołe Święta!
Co się dzieje? Badi? Postaw mnie.
Puść się!
Dziadku Dżej, puść.
Co mam puścić?
Ty latasz!
Mówiłem to samo!
Za mną, Badi. No chodź.
- Witajcie! - Cześć!
Sklep Gadżety Jangle'a znów jest otwarty.
To świat pełen skarbów i dziwów.
Jerry! Zejdź stamtąd natychmiast!
Edisonie!
Do góry i naprzód!
Wszystko, co zostało skradzione Jeronicusowi, zostało mu zwrócone.
Wszyscy śmiali się, śpiewali
i tańczyli, tak jak te płomienie.
Przyjrzyjcie się.
Widzicie ich?
Ty też ich widzisz?
Myślałaś, że tylko ty widzisz takie rzeczy?
Jesteś Journey.
Tak.
Więc Jeronicus Jangle
- to nasz prapra… - Prapradziadek.
- Tak. - Tak?
Tak.
Czemu nie mówiłaś wcześniej?
Musiałam czekać na właściwy moment, aż będziecie tego potrzebować.
Aż…
będziecie gotowi na magię.
Bo ona jest na was gotowa.
Nic mi nie jest.
Witaj, Badi.
Cześć, Journey.
- Witaj, Badi! - Cześć!
O rany!
Patrz!
Jak pięknie!
Czy to fabryka Jeronicusa?
Tak.
Czas, byście ją odwiedzili.
W końcu widzę że
W końcu widzę, że
To możliwe jest
Że śpiewająco przejdę każdy test
Zostanę tym, kim w końcu stać się mam
Lecimy!
- To niedaleko. - Ja latam!
- Babciu! - Spójrz na brata.
Chłopcze, zostań z nami.
Jeśli wierzysz, wszystko jest możliwe.
To ja
Brak mi tchu, czas zatrzymał się tu
Czy to spełnienie snu Czy nadchodzi w końcu pora zmian
Nareszcie trudów dość, bo uśmiecha się los
Z góry woła mnie głos Czeka sukces już gdzieś tam
Upadałem więcej niż raz
Choć się starałem co sił Trudne były to dni
I nieraz gubił się wyznaczony cel
To, co w ręce dziś mam, posiada moc
By odmienić świat Ten, który znamy od lat
Bo całe życie
Czekasz na ten dzień
Wiedziałem, przyjdzie dzień
To nasz dzień spełnienia marzeń
To ten dzień
I coś się w końcu stanie
A serce wie
Od dzisiaj może lepiej tylko być
- Bo całe życie - Całe, tak
Ten dzień
- Czekałem na ten dzień - Czekałem tyle lat
Czekałem na ten dzień
Bo reszta nieważna jest
O nie, już dawno nie
Bo ważne tylko to, co właśnie trwa
Ważne tylko to, co teraz właśnie trwa
- Reszta nieważna jest - Niech żyje chwila
I niech nie mija
- I niech nie mija - Co trwa
Reszta nieważna jest
O nie, już dawno nie
Czekałem na ten dzień
Całe życie czekałem na ten
Czekałem tyle lat Czekałem tyle na
Napisy: Anna Kurzajczyk