Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Pieprzone święta.
Wesołych Świąt.
Jak ty się ubrałaś na świąteczną kolację?
Nie masz sukienki?
Świetnie, mamo. Dzięki.
Dom wygląda pięknie.
Ciocia Susan przyprowadziła Mikołaja,
a twój siostrzeniec sfajdał się w żłóbku.
Tylko troszkę.
I przeniósł najpierw Jezusa.
- Cześć. - Cześć.
Wesołych Świąt.
Piernika?
- Och. - Hej.
Nie zadzwoniłaś do Rodneya.
Nie mogę się spotykać z zawodowym klaunem.
Nie spałabym.
Sloane, minęło pół roku. Musisz się pozbierać.
Jak ma kogoś poznać,
skoro wciąż siedzi w domu w piżamie?
To się nazywa praca zdalna.
Mój szef nie dba o to, w co się ubieram.
Ale prosi, żeby moja matka nie wydzwaniała do mnie w godzinach pracy.
Wciąż palisz?
Nie, mamo, nie palę.
Jechałam zadymionym Uberem.
Wiem, że święta bywają stresujące,
ale nikt nie ożeni się z palaczką,
która kłamie.
Nikt nie potrzebuje wrednej teściowej.
Remis.
Moja siostra zjawia się sama, więc są święta.
- Daj spokój. Jest przybita. - Przestań.
Nie jestem przybita.
Na pewno? A wyglądasz.
Nie jestem przybita.
Już! Żłóbek odkażony.
Sloane.
Nie zaprosiłaś Rodneya?
Super, prawda?
Poznałam go w galerii.
Zdziwiłabyś się, ilu mężczyzn można poznać w centrum handlowym.
Nie wydaje mi się.
Spokojnie.
Nie zamierzam brać z nim ślubu.
To partner od święta.
„Partner od święta”?
Randka tylko na święta.
Bez zobowiązań.
Mam spytać, czy ma kolegę?
LOGAN SQUARE
CHICAGO
EVANSTON
Nie denerwuj się. Polubią cię.
Czy twoi rodzice wiedzą, że to nasza trzecia randka?
To żaden problem.
Nawet się ciebie nie spodziewają.
- Cześć! Wesołych Świąt! - Wesołych Świąt!
A ty musisz być Jackson.
Jesteś jeszcze przystojniejszy niż na zdjęciach.
Na zdjęciach?
Tu pierwszy raz na kolanach Mikołaja.
Zsikała mu się na nogę.
Jej pierwszy występ baletowy,
a tu, gdy dostała pierwszej miesiączki.
Urocze.
A to za zdobycie tytułu
Małej Miss Evanston.
Powiem tylko,
że ojciec Carly i ja nie mamy nic przeciwko temu,
że będziecie tu razem spać.
A, nie. Nie trzeba.
Nie zostanę na noc.
Nie gadaj bzdur.
Należysz do rodziny.
O, kurwa, serio?
- Sloane! - Tak?
Nie wygłupiaj się. Rozłożymy stół.
Nie, dziękuję. Wolę stolik dla singli.
Dzieci, czas na prezenty.
Chodźcie. Idziemy.
Ciociu,
czemu nie zadzwoniłaś do Rodneya?
A czemu ty nie zadzwoniłaś?
Bo mam już chłopaka.
Ma na imię Levi
i codziennie częstuje mnie sokiem.
To świetnie, Daisy.
Ciesz się, póki możesz,
bo pewnego dnia może się okazać,
że Levi częstuje sokiem
dziewczynę ze Starbucksa.
To nie będzie dobry dzień.
To boli.
Ale hartuje.
A potem obudzisz się
przed trzydziestką,
siedząc przy dziecięcym stoliku i uśmierzając ból wódką.
Moi rodzice cię uwielbiają!
Co z tobą? Powiedziałaś rodzicom,
- że jesteśmy parą? - Daj spokój.
Wiem, że mnie lubisz.
Nie przyszedłbyś tu w takie święto,
gdybyś mnie nie lubił.
Klaśnięcie?
Moi rodzice są w Australii.
Nie miałem innych...
planów.
Hej!
- Piżama. - Tak!
Pomyślałam, że jest słodka i fajna na babski wieczór.
Hej!
- Spodnie. - Khaki!
Golfiści uwielbiają spodnie khaki.
Wzięłam trzy pary, bo nie znałam rozmiaru. Możesz je wymienić.
Spodnie...
i projekt.
Dziękuję!
Przepraszam. Nie sądziłem,
że będą prezenty.
Niby czemu?
Bo mówiłaś, że nie będzie prezentów.
Czyli znasz mnie na tyle, by spuścić mi się do ust,
ale nie na tyle, by dać mi prezent?
Mogę dać ci pieniądze. Zobaczę...
ile mam. Cztery dychy?
Cztery dychy!
Masz mnie za prostytutkę?
Nie! Boże, nie!
Ależ skąd. Co...?
Daj osiemdziesiąt.
Nie dam ci tyle.
Uprawialiśmy seks. I to dwa razy.
Nie wierzę, że nie masz dla mnie prezentu.
Nie wierzę,
że atakujesz mnie tak przed swoimi rodzicami.
Wiesz, co? Wierzę.
Bo laski w święta dostają kota.
Cudowny wieczór. Piękna kolacja. Wesołych Świąt.
Na razie.
Mogę prosić o uwagę?
Chcę coś powiedzieć.
Kto chce deser?
Elizabeth Kimberly Chen…
Kurwa, nie wierzę.
Wiem, że to tylko trzy miesiące
i sześć cudownych dni,
ale czuję, jakbym znał cię całe życie.
Czy uczynisz mnie najszczęśliwszym z ludzi
i wyjdziesz za mnie?
O, rany!
Tak!
Wyjdę za ciebie!
- Zostało jedno. - Gratulacje.
- Najlepsze święta! - Tak!
Kurczę, to... niesamowite.
Mój brat się żeni.
Rany!
Ta piżama jest wspaniała.
- Co tam się dzieje? - To jakiś absurd.
Stoję w kolejce od ponad pół godziny.
- Proszę. - Przykro mi. Bez paragonu
przysługuje tylko rabat na zakupy.
Nie chcę rabatu.
Nie zamierzam wracać do tego sklepu.
Mamy fajne rzeczy. Widział pan nasze obcisłe dżinsy?
Przepraszam.
Krokodylu Dundee,
niektórzy z nas mają pracę.
Zła wymowa.
Skąd ta myśl, że ja nie mam pracy?
Jest środa, a ty oddajesz dresy
w centrum handlowym.
To spodnie khakis.
Takie spodnie nosi się do pracy.
Zła wymowa. Ale i tak mam to gdzieś.
Dzień dobry. Chciałabym coś zwrócić.
Hej!
- A paragon? - Nie dołączyli.
Założyli za to, że do końca życia
będę sama i utuczę się do rozmiaru drwala.
Strzał w dziesiątkę.
Wiesz, co? Moje święta były do bani,
więc idź sobie strzelać gdzie indziej.
Sprawdzę, co da się zrobić.
Dam ci za te spodnie 40 dolców i kupon na promocję precli.
Są warte 80 dolców.
Nie ma mowy.
Jeśli cię to pocieszy,
to ja spędziłem święta, siedząc w paskudnym swetrze
i pijąc soki z ludźmi, którzy chyba należeli do sekty.
Twój sweter na pewno nie pobije
siedzenia przy stoliku dla dzieci,
oświadczyn młodszego brata
i przyłapania św. Mikołaja na lizaniu landrynki ciotki.
Niezła... heca.
Wryła mi się w mózg jak chybiony tatuaż.
Też mam taki.
Czy to... Matt Laurer?
Byłam fanką jego programu.
Przykro mi, piżama jest z przeceny.
Mogę pani zaoferować rabat na zakupy,
który obecnie wynosi...
4,99 $!
4,99 $?
Cztery dolary i 99 centów.
Odkąd siostra ma dzieci, stała się sknerą.
Jak odetniesz nogawki, będą fajne rybaczki.
Bierz wszystko za 50 $.
- Hej! - Przecież ich nie potniesz.
Mogę.
Umiem przerabiać.
Dobrze.
Czterdzieści.
Czterdzieści pięć.
I kupon na precle.
- Nie chcesz? - Nie jem takich rzeczy.
- Wiesz, jak to wpływa na organizm? - Tak.
Napełnia mnie ciepłym, pysznym szczęściem.
Jak święta, gdy jeszcze wierzyłam w Mikołaja.
Właśnie.
Były najlepsze, gdy miałem dziesięć lat.
Dostałem wtedy deskę surfingową i pierwsze kije golfowe.
- Były świetne. - W moje
najlepsze święta dostałam Dom Marzeń Barbie,
i lalkę-brzuchomówcę Lestera.
Wyglądał jak aktor.
Wkręciłam się w to.
Miesiącami ćwiczyłam brzuchomówstwo.
- Pokaż. - Nie.
Przepraszam, kupiłem ci precelka.
Jesteś mi to winna.
No, dalej.
Dalej.
To ja?
Nieźle.
- Co się z nim stało? - Nadal ze mną śpi.
Co?
Hej, Sloane!
O, Boże!
To twój były chłopak?
Nie! Ciotka przyprowadziła go w święta.
Ten od landrynki?
Powiedz cioci, żeby zadzwoniła.
Jej partner od święta.
Co to znaczy?
Poderwała go tylko na święta.
Na Boże Narodzenie czy wszystkie święta?
Wielkanoc, Nowy Rok...
Ma towarzystwo we wszystkie święta.
Tego mi trzeba na Sylwestra.
Spróbuj. O tej porze pewnie jest już zajęty.
Nie. Serio.
Mam dość randek w święta.
Za duża presja. To bez sensu.
Zawsze wychodzę na dupka.
Serio? Ja jestem jedyną samotną osobą w rodzinie.
Jak wchodzę do pokoju,
zalewa mnie morze politowania i smutnych spojrzeń.
Czemu nie wierzą, że samotna kobieta jest szczęśliwa?
Bo nie jesteś szczęśliwa.
Jestem.
Szczęśliwa.
Nieprawda.
Ludzie nie powinni być sami w święta.
Potrzebujemy
ciepła,
towarzystwa i kogoś,
z kim można żartować z innych na imprezach.
Uwielbiam żartować z innych na imprezach.
Idealnie! Chodźmy razem na Sylwestra.
Nawet cię nie znam...
Dlatego to idealny układ.
Nie ma presji. Żadnych oczekiwań.
Nie wydajesz mi się aż tak atrakcyjna.
Nie schlebiaj mi tak.
To nie znaczy, że nie jesteś atrakcyjna.
Po prostu nie dla mnie.
Do widzenia.
Zaraz. Powiedziałaś,
że masz dość tych smutnych
- spojrzeń i litości. - Politowania.
To jedno i to samo.
Mam bilety na imprezę Skyfall.
- Serio? - Tak.
To świetna impreza.
Więc się zgódź.
Chcę pójść,
wyluzować się, wypić drinka.
Nie martwić się, że ci odbije,
jak nie oświadczę się o północy.
Skąd wiesz, że mi nie odbije?
Lester mnie przekonał.
Jestem Jackson.
Sloane!
Miło mi cię poznać.
Oto moja wizytówka.
Golfista.
A tak naprawdę?
Pomyśl o tym i daj znać.
Nie napiszę do ciebie.
- Przemyśl to. - Nie napiszę.
Po prostu napisz.
Prawie skończyłam.
Trzeci etap przebiega zgodnie z planem...
DZWONI MAMA
POŁĄCZ - ODRZUĆ
Jutro rano będę miała konkretne liczby.
Przepraszam. Mogę...
oddzwonić?
Tak.
Mamo, ja pracuję.
Tak się ubierasz do pracy?
Mógłabyś założyć ładną bluzkę.
Chcę ci kogoś przedstawić.
To mój nowy sąsiad, Faarooq.
- Cześć. - Faarooq jest lekarzem
i singlem.
Ładniej wygląda w makijażu.
Mam makijaż.
- Faarooq nie ma planów na Sylwestra... - Pa, mamo.
...więc pomyślałam, że...
JACKSON PIRETTI
Prawie się nabrałem. Nie.
Nie! Dobra.
Nie.
Może!
Nie.
Jak jest „nie” po włosku?
Nie, grazie.
Ta jest w porządku!
I ma małą kozę!
Nie przeleciałeś jej w zeszłym miesiącu?
Chyba ty?
Tak, ja.
Pewnie zostawiła kozę w domu.
- Zadzwonię do niej... - Czemu używasz mojego konta?
Mówiłem ci,
że kilka moich byłych ma obsesję i nie chcą odpuścić.
- Jasne? - Wiesz, co jest z nimi nie tak?
Mają obłęd w oczach.
Są prawdziwe.
Nie chcę prawdziwej dziewczyny.
- Tylko partnerki od święta. - Jakiej?
Halo?
Miałaś napisać, nie dzwonić.
Co to takiego?
Jakaś nowa aplikacja?
Nie nadążam.
Ten w kamizelce jest już gotowy.
Tamten jest maklerem.
Rozwiedziony. Dwoje dzieci, studiują.
Ona była dekoratorką jego nowego mieszkania,
- chce być jego trzecią żoną. - Bardzo dobrze.
Białe satynowe falbany.
Wypożyczony smoking.
Poci się jak mysz.
Zaręczą się o północy.
Rany.
- Dobry jesteś. - To dar.
Swoją drogą, w tej sukience twoje cycki wyglądają zjawiskowo.
Dzięki. Dlatego ją kupiłam.
I podoba mi się, jak opina ci tyłek.
Miło, że zauważyłeś.
To cudowne.
Podoba mi się. Mogę mówić, co chcę.
Mam gdzieś, co o mnie myślisz.
A ja mam seksowną kieckę i nie obawiam się obelg.
Świąteczny bonus.
Tamten to seksualnie zagubiony student sztuki.
Ma problem z mamą.
I bogata wdowa,
która lubi sadomaso.
Ciocia Susan?
Sloane!
- Cześć. - Cześć.
- Kochanie. - Rany.
Ta sukienka podkreśla ci cycki.
Też to powiedziałem.
To jest Ronnie.
Robert.
- Cześć. - Cześć.
Znamy się z Centrum Sztuki.
Byłam modelką na jego zajęciach
z rzeźbiarstwa.
Zrobił mi z gliny idealną łechtaczkę.
Niczym motyl w locie.
Musisz zobaczyć.
Dziękuję, postoję.
Ja chciałbym zobaczyć.
Da się zrobić.
Szczęśliwego Nowego Roku. Bawcie się dobrze.
Chodź, Francois.
Masz miłą ciocię.
Muszę się napić.
Nie wierzę, że zagrała coś takiego.
To co? Było zabawne.
Kabotyńskie.
Przepraszam.
Nikt już tak nie mówi.
Tylko to słowo pasuje
do wszystkich komedii romantycznych.
Zawsze jest coś, przez co
bohaterowie nie mogą być razem.
Ale wiesz z plakatu, że będą razem.
To takie łzawe.
"Jestem załamana.
Jesteś idealny,
ale robię przerwę od randkowania”.
Od randkowania
nie robi się przerwy.
Wiedz, że gdyby…
wszedł tu Ryan Gosling
i porwał mnie do tańca przy melodii z Dirty Dancing,
to nie opierałabym się
ani nie mówiła mu, że mam przerwę od randkowania.
Dałabym się porwać.
Porwać Ryanowi Goslingowi.
Też dałbym mu się porwać.
Kim był ten dupek, który obrzydził ci komedie romantyczne?
- Nie mówmy o tym. - Już mówimy.
Jak się nazywa?
Bill?
Fred?
Carlos?
- Juan? - Co?
Bob? Co?
Luc.
Luc?
Luc.
Brzmi jak palant.
Nie.
To przystojny,
bystry
Francuz.
Nosił seksowne okulary w stylu Johna Lennona.
Uprawiał triatlon.
Miał tyle energii.
Więc co się stało?
Nic takiego. MIeliśmy różne pragnienia.
Ja chciałam mieć z kim spędzać święta,
a on wysłać zdjęcia swojego fiuta
do dziewczyny, która robiła mu kawę...
Auć.
Tak, to moja wina.
Był zbyt seksowny, by mu ufać.
Siostra radzi wybierać mniej atrakcyjnych.
Nie słuchałam.
Idę siku.
O, Boże.
Wygląda jak dźgnięcie nożem.
To tylko wino.
- Nie mogę się zaręczyć w tej sukience. - Nie jest tak źle.
- Właśnie. Wygląda raczej jak kwiat. - Tak.
Kwiat z krwi.
Dam ci swoją.
O, Boże.
To horror.
On cię kocha.
Jasne? Oświadczy się.
Całe życie marzyłam o oświadczynach w Sylwestra.
To koniec!
Chodźmy.
Cześć.
O, Boże.
Wyglądasz tak pięknie.
Nie pytaj.
Chodź.
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU
- Co? - Dziękuję!
Nie!
Przy tej piosence się nie siada.
Dobra, do tyłu!
Tak! Zróbcie to!
- Dalej! - Dalej!
Cholera!
Cycki!
Nie upuszcza się tak partnerki.
Idę się odlać.
Dobra.
Gotowi na przywitanie Nowego Roku?
Tak!
Dobra. Łapcie swoich ukochanych i do dzieła!
Dalej, dziewięć, osiem,
Siedem, sześć.
Pięć, cztery.
Trzy, dwa,
jeden!
Szczęśliwego Nowego Roku wszystkim.
Wyjdziesz za mnie?
O, Boże. Tak!
Kocham cię!
Cholera.
Przepraszam.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Ten wieczór nie był do bani.
Naprawdę dobrze się bawiłem.
Tak.
Ta noc nie była najgorsza.
Co robisz w Walentynki?
To za dwa miesiące.
Wiem, ale jeśli zaplanuję to już teraz,
może nie zrobię nic głupiego.
To miłe, ale dwa miesiące to długo.
Przez ten czas wiele się może wydarzyć.
Jasne.
A jeśli nie, to wybiorę się do sklepu ze słodyczami.
Więc podziękuję.
Dobrze.
Jasne.
Dobranoc.
Najlepszego.
Jak to nie masz randki w Walentynki?
Mówisz tak, jakbym ci powiedziała, że mam raka.
Ale to Walentynki.
Nie, czwartek.
I wezmę długą, gorącą kąpiel
otworzę butelkę wina,
sprawię sobie kilka kilogramów czekolady
i może nawet obejrzę porno.
Nie ogląda się porno w Walentynki!
Ogląda się zwłaszcza w Walentynki.
Co to za lekarz? Jak się nazywa? Faarooq?
Zadzwoń do niego.
Zapomnij.
Nie umówię się z kimś, z kim swata mnie mama.
A ten gość ze sklepu? Dobrze się bawiłaś w Nowy Rok.
To miała być jedna impreza.
Nie pociągam go.
- Tak powiedział? - Tak.
Fuj.
A on cię pociąga?
Nie.
Nie umie poprawnie mówić.
Wiecie, jak mówi „khaki”?
„Khakis”.
Jestem szczęśliwa jako singielka.
Robię, co chcę, kiedy chcę
i nie muszę się męczyć z goleniem,
skubaniem i depilacją.
Po ślubie nie trzeba się depilować.
A co z weselem? Nie możesz iść sama.
Ślub jest za osiem miesięcy.
A ty wciąż o siebie nie dbasz.
Dajcie mi wszyscy święty spokój.
Moje sprawy sercowe i higieny
są pod całkowitą kontrolą.
Wybaczcie, idę kupić
nieprzyzwoitą ilość cukierków.
Pewnie Rodney jest wolny.
- Boże, napisz do niego. - Dobrze.
Sloane!
Luc?
O, Boże.
Co słychać?
Co to...
Spróbuj tego, kochanie.
- Niesamowite. - Właśnie.
Mój język właśnie przeżywa orgazm.
Są inne smaki?
Nie pracuję tutaj.
Przepraszam. Myślałam, że wykładasz towar na półki.
Nie.
- Nie. - O, nie. Nie.
Kochanie, to Sloane.
Byliśmy kochankami przez kilka miesięcy.
Szczęściara.
Jest wspaniały w łóżku.
Jak Terminator. Mam z nim jedno wielkie szczytowanie.
Cześć, cukierku!
Myślałem, że spotkamy się w Brookstone i wypróbujemy masażery.
Dzień dobry, jestem Jackson.
Jestem teraz zabawką Sloane.
Próbuję ją przyszpilić na dłużej,
ale to silna i niezależna kobieta.
- Przestań. Przestań. - Skrzyżowałem palce.
Jestem Luc,
a to Felicity.
Rany.
Jesteście taką piękną parą.
- Tak. - Właśnie...
Rany.
Dziękujemy.
Możemy już iść?
Bo zaplanowałem dla ciebie
wizytę w Victoria's Secret.
- Idziemy? Kupimy to. - Dobrze.
- Tak. - Świetnie.
Miło było was poznać. Trzymajcie się.
- Dzięki. Pa, Felicio. - Miło było.
Felicity.
- Niedobrze mi. - Oddychaj.
Proszę. Masz chusteczki.
Napij się.
Teraz na pewno się pochoruję.
To sok z zielonych warzyw. Jest zdrowy.
Ludzkie ciało może żyć do 120 lat,
jeśli się o nie zadba.
Kogo to obchodzi?
Po czterdziestce jest z górki.
Po co komu 80 lat najgorszej części życia?
Z Felicity u boku…
Wybacz. Cios poniżej pasa.
Czemu kolejna dziewczyna jest zawsze młodsza i gorętsza?
To jakieś niepisane prawo?
Im dziewczyna młodsza i gorętsza,
tym mniej szans na zaangażowanie,
więc to komplement.
Już wiem.
On się boi. Związek z Felicity to wołanie o pomoc.
Upiłaś się?
Może trochę.
Te trufle są mocniejsze niż myś...
Zabrałam to.
Ukradłam!
Nie wracam tam,
więc możemy zniszczyć dowody.
Nie, nie jem tego gówna. Jestem sportowcem.
Serio?
Golf to najmniej sportowy sport świata.
Wiedz, że golf wymaga dokładniejszej kontroli mięśni
i koordynacji ruchów,
niż futbol i koszykówka razem wzięte.
Być może,
ale koszykarze nie wjeżdżają na boisko samochodzikami.
Jedz. Nie bądź pipką.
To brzmi dziwnie z damskich ust.
Faktycznie jesteś pipką.
Gdybym nie był pipką,
wciąż gadałabyś w cukierni
ze swoim byłym i jego nową, seksowną dziewczyną.
Zatem nie ma za co.
Masz rację.
Dziękuję.
Mam u ciebie dług.
Tak lepiej.
Możesz mi poczochrać na parkingu. Dziękuję.
Mam ci poczochrać...
Ile masz lat, 12?
Czochrałaś w tym wieku?
Wcześnie dojrzałam.
Rany, ale pycha.
Dosyć, czy więcej?
Więcej.
- Nie ruszaj się. Kończę. - Dobra ta czekolada.
O, Boże, miałaś rację.
- Czekaj. - Cholera!
- Upaprałem się. - Masz chusteczki dla dzieci?
Tak, są w schowku obok pieluch.
Boże, masz na mnie zły wpływ.
Nieprawda.
- Chcesz papierosa? - Palisz?
Nie.
Tylko czasami.
Od tego się nie umiera.
Umiera się.
Rozumiem. To nic fajnego wpaść na swojego chłopaka
w Walentynki w cukierni, będąc w piżamie.
To mój były chłopak, a to nie piżama.
Tylko luźne spodnie.
To i tak nie są najgorsze Walentynki w moim życiu.
Czemu nie zadzwoniłaś?
Nie wiem.
Wstydziłam się przyznać,
że od Sylwestra nic się nie zmieniło.
Przecież chodzi w tym o to,
żeby zdystansować się od tej durnej presji i osądów.
Największe mamy już za sobą.
Boże Narodzenie, Nowy Rok, Walentynki.
Tak, ale te małe są równie ryzykowne.
Spędziłem raz Dzień Ziemi
przykuty do drzewa z laską z Greenpeace.
Najdłuższe 10 dni w moim życiu.
Byłoby miło mieć kogoś na Wielkanoc.
Ustalmy to oficjalnie.
Partnerzy od święta do odwołania?
A co z seksem?
Lester dołączy?
Mówię serio. Seks-przyjaźń nie działa.
Tak, ale tylko dlatego, że wy się kleicie
i chcecie więcej.
- My? - Tak.
To nie twoja wina.
Kobiety są zaprogramowane do rozmnażania.
A mężczyźni do paniki i ucieczki.
Dobra. Czyli zgadzamy się.
Od teraz bez seksu i od święta.
A teraz...
kokosanka.
- Slainte! - Slainte!
Nie mogę. Przepraszam.
Ja mogę!
Dobra. Do dzieła.
- Roy! - Roy!
York?
Cholera! Nie wierzę.
Stary! Ale numer!
- Co słychać? - Cześć.
Znacie się?
A wy się znacie?
Tak, to mój młodszy brat.
Jack udziela mi lekcji golfa od ponad roku.
Grasz w golfa?
Odkąd się znamy.
Jackson, to moja narzeczona Liz.
- Cześć. - Liz, prawda?
- Moja siostra, Abby. - Cześć.
- I jej mąż, Peter. - Cześć.
- Gdzie Peter? - Miło mi.
Nadal nie ufa opiekunce. Mówię mu, żeby wyluzował.
Dwulatek umie wezwać pomoc.
Żartuję.
Ale sześciolatka da radę.
Nie słuchaj jej. Ma czworo dzieci.
Boże, mam czworo dzieci. Jezu!
Chyba potrzebujesz drinka.
- Kilku. - To robota dla dwóch.
Dla mnie też.
To ten facet ze sklepu?
- Tak. - Uroczy.
- Naprawdę? - Jaki macie układ?
Przyjaciele do łóżka?
Nie. Żadnego łóżka.
Ani przyjaźni.
Rozmawiamy tylko od święta.
Więc po co to?
Po to, żebym nie była tu sama.
Dobrze się bawię.
A ty nie przedstawiasz mnie przy barze
i nie dajesz mojego numeru każdemu dawcy plemników.
Jeśli dostaniesz
dziwną wiadomość,
- to wyśle ją Leroy. - O, nie.
Jest bramkarzem.
Wiecie, że York gra w golfa?
- Tak. - Tak.
Z okazji Wielkanocy
Jackson pierwszy raz spróbuje
- niebieskiego barwnika nr siedem. - Nie! Zbadali go.
Rozkłada się dopiero po dziesięciu latach.
- Naprawdę? - Tak.
Zapobiega starzeniu.
Wesołego Alleluja, króliczki.
To jest Jesús.
- Już rozumiem. - Boże, co ty założyłaś?
Królicze uszy.
To śniadanie Wielkanocne, a nie bal karnawałowy.
Hop, hop, hop…
Ktoś jeszcze nie doczytał zaproszenia.
Faarooq.
Cieszę się, że przyszedłeś.
Przepraszam za spóźnienie.
Miałem obchód
na onkologii dziecięcej.
Lubię facetów w futrze.
Dziękuję.
Pamiętasz moją córkę, Sloane?
Jasne. Cześć.
Jesteś coraz piękniejsza.
Dziękuję.
- Jestem Jackson. Miło mi. - Cześć.
- Fajny kostium. - Wybacz, Faarooq.
Nie sądziłam, że Sloane kogoś zaprosi.
Naprawdę?
Przecież powiedziałam,
że kogoś zaproszę.
Co z tobą?
Co ty...
Przywitam się z dziećmi.
Widzisz, co zrobiłaś?
- Myśli, że nie jesteś zainteresowana. - Nie jestem.
Nie wierzę, że swatasz mnie z królikiem w Wielkanoc.
Po prostu zależy mi na tobie.
Chcę dla ciebie kogoś z prawdziwym potencjałem.
Inaczej skończysz jak twoja ciotka.
Chyba dobrze się bawi.
- Trafiłeś! - Umrze sama
na wózku i z pieluchą.
Tego chcesz?
Znajdziesz mi pielęgniarza?
Daisy, jak tam sprawy z Levim, królem soków?
Zerwaliśmy.
Przykro mi.
Niepotrzebnie.
Nie był gotowy na związek.
Potrzebuję kogoś, dla kogo będę najważniejsza.
Muszę lecieć.
Rany.
Świetnie się trzyma.
Wiesz...
ten lekarz-królik
wydaje się miły.
- Powinnaś spróbować. - Naprawdę?
Ma bujną czuprynę.
Jest lekarzem.
Lubi dzieci. To marzenie
każdej kobiety.
No, nie wiem.
Może.
Poza tym...
- nie jestem gotowa. - Ile to już?
Prawie rok?
No i?
Kobieta musi wyleczyć złamane serce. Potrzebujemy czasu.
Wy nas rzucacie i zapominacie.
Kobiety też bywają brutalne.
Wierz mi.
Znam wielu facetów,
którym serce złamała laska udająca, że jej na nim zależy.
Udająca, że lubi jego przyjaciół
i interesują ją jego hobby,
jak krykiet
i tryktrak.
Posunęła się do tego,
że poustawiała swoje rzeczy w jego łazience
i powkładała spinki we wszystkie kąty.
Może nawet zaczęli eksplorować
w łóżku rzeczy,
których wcześniej nie próbowali.
Aż pewnego dnia, bez ostrzeżenia,
łazienka opustoszała, a ona zmieniła numer telefonu
i zniknęła z mojego mieszkania z opiekaczem.
Cholerny opiekacz.
Cóż...
Opiekacze są drogie.
Wiem.
Ja go kupiłem.
A więc...
o jakich rzeczach w łóżku mówimy?
- Serio? - Co? Sam zacząłeś.
Jestem ciekawa.
Mówimy o tylnym wejściu?
- Chlust! - Chlust!
Nie odpowiedziałeś na moje pytanie.
Bo to nie twoja sprawa.
Daj spokój.
Były jakieś gadżety?
Kostiumy?
Gość!
Przestań, proszę.
To, że nie masz życia seksualnego,
nie znaczy, że możesz grzebać w moim.
Mam życie seksualne.
Naprawdę?
Kiedy ostatnio uprawiałaś seks?
A ty?
W czwartek.
W czwartek?
Z kim?
Z kelnerką z Dnia Świętego Patryka.
Poznałaś wtedy
- kelnerkę? - Tak.
- Byłeś ze mną. - Tak, ale wskoczyła mi do Ubera.
- Chlust! - Chlust!
Co się stało z zasadą numer jeden, czyli żadnych osądów?
Masz rację. Przepraszam.
Twoje życie seksualne to nie moja sprawa.
Po prostu mi cię żal.
Żal ci mnie?
Widzę, co próbujesz zrobić.
Co takiego?
Mieszasz mi w głowie, żeby zaciągnąć mnie do łóżka.
- Wcale tego nie chcę. - Jasne, zapomniałam.
- Nie pociągam cię. - Nie powiedziałem tego.
Mniejsza z tym.
- Twoja strata. - Nie wątpię.
Serio. Jestem fantastyczna w łóżku.
Jasne. Dojrzałaś i brandzlowałaś
w wieku 12 lat.
I takie tam.
Dobra. Ale to nie znaczy, że byłam zdzirą.
Po prostu niektórzy ludzie mają talent.
A ja jestem jedną z nich.
Nigdy się nie dowiemy.
Nie.
- Chlust! - Chlust!
Cześć.
Leżysz na podłodze.
Tak...
Pamiętam, że spadłam z kanapy
i było mi...
trudno się na nią wdrapać.
Zdaje się, że my chyba...
Nie.
Jesteś w moich majtkach.
To nic nie znaczy.
Pewnie było mi zimno w nocy,
gdy spadły mi majtki.
Na pewno możesz to jakoś sprawdzić.
- Jak? - Nie wiem. Nie mam pochwy.
Nie ma żadnych śladów zbrodni.
Nic zaschniętego na nodze.
Nie ma papierka po gumie na podłodze.
Jeśli o to ci chodzi.
Sam sprawdź.
Wygląda na zmęczonego, ale...
raczej nie jest zadowolony.
Mówię ci.
Nie zrobiliśmy tego.
Któreś z nas by wiedziało.
Super. Trzymajmy się tego.
Dobrze. Kawy?
- Poproszę. - Z mlekiem?
Nie. Czarną.
Dobrze.
Dziękuję.
Jest Dzień Matki, możemy nie rozmawiać o moim życiu osobistym?
Mam prawo wiedzieć, co moje jedyne dziecko robi ze swoim życiem.
- Masz dwoje innych dzieci. - Mają parę. To o ciebie się martwię.
Nie rozumiem, czemu marnujesz czas mojej córki
- na te nic nie znaczące rzeczy. - Są znaczące.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Ona nie potrzebuje przyjaciela, tylko męża.
Partnera.
Kogoś, kto będzie przy niej podczas chemii.
- Jakiej chemii? - Kochanie.
Nie oszukuj się.
Masz złe geny.
A łysej kobiecie ciężko umówić się na randkę.
Nie masz się o co martwić.
To wspaniała dziewczyna.
Nawet łysa.
To czemu z nią nie sypiasz?
Mamo!
Jezu!
Mówię tylko, że od tego się nie umiera.
To jak jedzenie ślimaków.
Brzmi mało apetycznie.
Wygląda nieapetycznie.
Ale gdy włoży się go do ust, zwala z nóg.
Może z tych spotkań od święta
coś jednak będzie.
Porównałaś seks ze mną
do jedzenia ślimaków?
Cóż...
Ona ma rację.
Ja tylko mówię.
Podobno mają tu bardzo ładne łazienki.
Czy to tu...
mają ręczniki z egipskiej bawełny?
Łatwe sprzątanie.
Przepraszam. Gdzie jest toaleta?
- Tam i w lewo. - Dziękuję.
Idziemy?
Tak.
Bardzo zabawne.
Wszystkiego najlepszego.
To dla ciebie.
Chyba się nabrała.
Tak.
To mało śmieszne.
4 LIPCA FAJERWERKI
Myślisz, że wystarczy?
Na początek.
Pa, kochanie.
Pa. Kocham cię.
- Pa, mamo! - Pa, mamo!
Zaczynamy imprezę.
- Ja z przodu. - Nie możesz.
Właśnie że mogę.
Nie. Nie usiądę tam z nim.
Wujek Sam?
Jest nieszkodliwy.
Ale to miał być babski wyjazd.
Nie poprowadzi z jaskrą.
Szybko, Liz, wsiadaj.
Co za zapach.
To trawka?
Lecznicza.
Na rwę kulszową.
Uwielbiam trawkę. Podasz?
Jedziemy na zjazd rodziny Petera. Uszanujmy to.
Liz, to ostatnie dni twojej wolności.
Wyluzuj.
Jim, daj jej macha.
Nie wezmę tego do ust. Jestem panną młodą.
Jeden mach cię nie zabije.
Babcie i chorzy na raka palą trawkę.
Właśnie.
- Zrób to dla dzieci. - Dla dzieci.
Dobrze.
Nic nie czuję.
Nie zaciągnęłaś się. Masz.
Dobrze.
Nie.
Nadal nic nie czuję.
Szkoda.
Hej, chłopaki!
Przestańcie!
- Boże, błogosław Amerykę! - Tak!
Jestem z tych, na których narkotyki nie działają.
Tak, na pewno.
Nic cię nie wzięło.
- Gotowi? - Rzuć to.
- Do samego końca. - Rzucaj.
- Tak się strzela! - Uwielbiam zapach napalmu.
O co chodzi z mężczyznami i petardami?
O fiuta.
Co fajerwerki mają wspólnego z męską anatomią?
To jak walenie konia.
Mężczyźni żyją dla orgazmu.
Jeśli nie pieprzą, to marzą o pieprzeniu
albo wysadzaniu rzeczy.
To następne po pieprzeniu.
Czyli oni wszyscy tam teraz
myślą o...
Pieprzeniu.
- Możesz to powiedzieć, Liz. - Nie muszę.
Myślę, że powinnaś.
Daj jej spokój.
Nie! Wkrótce wychodzi za mąż.
Musi nauczyć się wyrażać siebie
i przestać być tak zahukana i stłumiona.
Powiedz to.
Pieprzyć.
Nie.
No już, "pieprzyć".
Nie!
Pieprzyć!
Nie!
Pieprzyć!
Jesteście zadowolone?
Kurwa!
Hej.
Mamy apteczkę?
Tylko plastry. Po co ci?
Jacksonowi...
tak jakby urwało palec.
O, Boże!
Musimy zachować spokój.
Liz, przynieś lód i torebkę.
York, znajdź coś na opaskę uciskową.
Macie palec?
Dobra, zagęśćcie ruchy..
Trzeba znaleźć ten palec.
Mam!
- Dobrze! - Tak!
Tak!
Sokole oko!
To na pewno mój?
Jest w szoku. Jedziemy do szpitala!
- Zabiorę go. - Jesteś pijany. Ja pojadę.
Wstąpię do Burger Kinga.
- Zjarałaś się? - Nie. Czemu?
Peter nie pił. Może jechać.
- Popilnujemy dzieci. - Super.
Dzieci, idziemy do wody?
- Tak! - Tak!
Nie zostawię dzieci z tymi degeneratami.
Słusznie. O, Boże!
- Dobra. - Proszę, nie. Tylko nie ja.
Wiesz, że nie lubię krwi. Ani samochodów, ani krwi.
Tak.
- Nie! - Dasz radę.
Idź! Oddychaj!
Wszystko będzie dobrze.
To mój środkowy palec!
- Nie mogę go stracić. - Sloane, powodzenia.
- Jego palec jest w twoich rękach. - Nie mów tak!
Jezu Chryste!
Przepraszam. Aż tak boli?
- Nie, jak draśnięcie. - Serio?
Nie, wcale nie!
Nie krzycz!
Denerwuję się za kierownicą i nie mam uprawnień.
- Nie masz prawa jazdy? - Miałam.
Dawno straciło ważność.
Jezu Chryste! Mój palec jest w torebce strunowej!
Wiem. Przeraża mnie to. Możesz go schować do schowka?
Niepotrzebny ci dodatkowy stres, prawda?
- To trawka? - W torebce mam zapalniczkę.
Nie biorę narkotyków.
I masz się za sportowca?
- Uważaj! - Boże!
Zwolnij! W prawo!
Krzak!
Sloane, serio!
Samochód!
Czemu nie zamówili Ubera?
Dr Lambert do sali operacyjnej.
O, mój Boże.
Zrelaksuj się.
Wszystko mam pod kontrolą.
Ty nawet nie ruszysz palcem.
Serio?
Nie mam siły, by to zgłosić.
- Dzięki. - Przepraszam.
Skądś cię znam.
Znam cię
jak własne pięć palców.
Lekarz zaraz będzie. Przyszywa palec nogi.
Palec nogi?
Zaraz.
Palec ręki jest ważniejszy od palca nogi.
Przykro mi.
Najwyraźniej spóźniłeś się ze zgrywaniem dupka.
Rany.
Owinąłeś ją sobie
wokół palca.
Dobra.
Faarooq?
Sloane!
Jesteś ranna?
- Nic ci nie jest? - Cześć.
Cześć.
Nie. Nie wiedziałam, że tu też pracujesz.
Zwykle nie. Poprosiili, żebym przyszył palec.
Niesamowite.
To najwżniejszy paliczek.
Przestań.
Świetna robota.
Rety.
Robię, co do mnie należy.
- Tak. - Właśnie.
Byłem trochę zawiedziony, że się nie odezwałaś.
A ja jestem zawiedziony, że nie masz kostiumu króliczka.
Cześć, Jackson.
Z Wielkanocy.
Petarda ci wypaliła?
To była prawdziwa bomba.
Będzie bolało.
Skóra jest spieczona,
ale wygląda na to, że kość nie jest popękana.
Tak.
No dobra. Poczekaj.
Przygotujemy cię do operacji.
- Przyszyjesz go? - Cóż...
Zobaczymy.
Trzymajmy kciuki.
Ciężka publika.
No dobra.
Jesteśmy.
W porządku?
Jasne. Nie ma wchodzenia w butach?
Dobrze.
Tu masz recepty.
Dziękuję.
Delikatesy za rogiem dostarczą ci zupę.
I zadzwoniłam
- do twojej mamy. - Naprawdę?
Co powiedziała?
Nie odebrała. Zostawiłam wiadomość.
Jasne.
Powiedziałam, że miałeś wypadek i powinna zadzwonić.
Dzięki.
Przykro mi, że zepsułem ci święto 4 lipca.
Zasada numer trzy mówi:
"Nie opuszczaj partnera".
Ani jego członków.
Powinieneś odpocząć.
Tak. Powinienem.
Chyba że
coś jeszcze ci trzeba.
Nie, dzięki.
Chyba dam sobie radę.
Jestem zmęczony.
Dobrze.
Pójdę już.
Dobrze. Jasne.
Na razie.
Dotknęliśmy się dłońmi.
Jasna cholera.
Zabezpieczyłeś się?
Mówię ci. Aż zaiskrzyło.
To podniecające.
Tęsknię za tym.
Tak, ale teraz jest dziwnie.
Dziwniej, niż nie wiedzieć, czy jego penis był w tobie?
Tak, bo to iskrzenie to mogą być prawdziwe uczucia.
Mówię ci, że coś się zmieniło.
To nie jest już związek platoniczny.
Wpadłeś. Musisz się wycofać.
Nie mogę. W święto pracy jej brat się żeni.
Pogubiłam się.
Lubisz go, a on ciebie. To nie są prawdziwe problemy.
Są.
Nie mogę go polubić, dopóki nie upewnię się, że on lubi mnie.
Nie możesz iść na wesele z dziewczyną, która darzy cię uczuciem.
Jeszcze coś sobie ubzdura.
Posłuchaj, bracie, mówię ci, jak jest.
Nie rób tego. Nie.
Święto pracy to też święto.
Mamy umowę.
Ślub przebija święto.
Rozumiesz?
Faceci nie lubią wesel, mimo że to święto.
Jeśli nie zechce się wycofać,
to masz odpowiedź.
Zapytam go o wesele.
Każ jej iść z kimś innym. Z kimś, kto ma potencjał.
W ramach przysługi.
A ja z kim pójdę?
Z kimś, kogo gówno obchodzą wesela.
Jestem zajęty.
To nie święto. Czemu dzwonisz?
Nagły wypadek. Jeśli mi nie pomożesz,
York i Liz dostaną kartę podarunkową.
Co o tym myślisz?
Ohydne i nie na miejscu.
Lepiej kup ozdobne poszewki na poduszki...
Faceci facetom nie kupują poszewek.
To dla Liz.
Chyba masz rację.
Myślałem o tym.
Nie spodziewałem się tego zaproszenia.
Nie wiem, co się robi w takiej sytuacji.
Wiem, że to wesele, ale...
Ale jest w święto.
Też tak pomyślałam.
Naprawdę?
To świetnie.
Tak?
Ulżyło mi.
Mnie też.
- Zatem... - Pójdźmy z kimś innym.
Z kimś innym?
No, tak.
Z innymi, tak?
Właśnie.
- Z innymi ludźmi. - Świetnie.
Proszę o uwagę! Podejdźcie.
Chcę coś powiedzieć!
Dobrze?
Dziękuję rodzicom Liz,
czy raczej „mamie i tacie”, za wspaniałe wesele.
Zdrowie mojej pięknej panny młodej
zesłanej mi przez los.
Gdybym nie wsiadł do złego pociągu, nie spotkalibyśmy się.
Poznaliśmy się na imprezie.
Kocham cię!
- Zdrowie! - Zdrowie.
Za nas.
Udało się.
Nie wierzę, że przyszedł z nią.
Ledwo się znają.
Przyznaj, że to dziwne.
- Musisz. - Ja nie...
Oboje są atrakcyjnymi singlami. Nic w tym dziwnego.
Ona jest z rodziny, a on przyjacielem.
- Przestań! - Co?
To dziwne,
bo Sloane mdli na widok krwi, a jest z lekarzem.
On na pewno dobrze pucuje.
Jest przystojny?
Twarz - osiem. Ręce - dziesięć.
- Dla kobiety... - Przestań!
liczą się ręce.
Hej.
- No i? Patrz. - Co?
Wiem. Hej!
Pewnie są przyjaciółmi i jest dla niego miła.
Nic?
Nieważne. Wiesz, co? Mam to gdzieś.
Co...?
Nie.
Nic nie czuję.
Jest bez czucia.
Pójdę po drinka.
Elaine.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Czas znaleźć sobie kolejną partnerkę od święta.
Moja córka jest zajęta...
przez lekarza.
Dziękuję.
Szampana.
Fajny ślub.
Piękny.
Baw się dobrze.
Prześpisz się z nią?
Nie wiem.
Może najpierw zjemy deser.
Więc może?
Nie twoja sprawa.
Moja, bo to moja krewna.
Prześpisz się z doktorem?
Uratował ci palec. Może się odwdzięczę.
Spieprzył sprawę.
Nie mogę go wyprostować.
Na szczęście ciotce Susan pogorszył się wzrok.
Mówiłaś, że nie jest źle.
Chciałam być miła.
Nie musisz.
Wiesz co? Ty też nie.
Powinniśmy przemyśleć to wychodzenie razem w święta.
Chyba tak.
- Świetnie. - Świetnie.
- Super. - Fantastycznie.
A teraz chwila, na którą wszyscy czekaliśmy...
taniec ojca i córki.
Co to ma być?
O czym jest ta piosenka?
Czy to jej ojciec?
To nie na miejscu.
Oni tak na poważnie?
To słabo wyjdzie na filmie.
Ktoś powinien im to powiedzieć.
Dziwne, to jej tata.
Serio.
- Nie idę. - Chodź. Damy radę.
- Przepraszam. - Piękny ślub, prawda?
- Hej! - Hej.
York.
Tak.
Cholera.
Moja siostrzenica.
Cześć.
Nic ci nie jest?
Już nie.
Trzeba przyłożyć lód.
Masz plany na Halloween?
Myślę.
Cukierek albo psikus!
Sloane, nie jedz tyle czekolady.
Pochorujesz się!
Gotowa? Wdech.
Dobrze. Jeszcze.
O, Boże.
Cieszę się, że w końcu idę na imprezę dla dorosłych.
Żałujesz, że bez Petera?
Jak zwykle.
- Gotowa? Wdech. - Jezu!
Od kiedy w Halloween księżniczki zmieniły się w dziwki?
Od szóstej klasy?
Kim jest dziwka?
Kimś, komu chłopcy płacą za zabawę.
Chcę być dziwką.
Ja też.
Tylko pamiętajcie, że dom bierze 50 procent.
Powinnam podziękować Jacksonowi za wybór kostiumów.
Masz.
- Co to? - Zapobiega nadkwasocie.
Pomyśl, że to cukierek.
Mam najlepszy kostium.
Patrzcie, jest cudowny.
Niezły, prawda?
Powiedz, że dobrze wyglądam.
Wyglądasz śmiesznie.
I straszysz ludzi. Dosłownie.
Oceniasz mnie, Jacku Sparrow?
Jestem Czarną Panterą. Niech żyje Wakanda!
- Nie wyglądasz. - Ten kostium to autorska interpretacja!
Nie czepiaj się. Chcę i mam prawo go nosić.
I nie potrzeba bielizny.
- Ahoj, kamraci! - Cześć.
Dobrze... Pasuje.
Idealnie.
- Neil, to moja siostra Abby. - Cześć.
Cześć. Jak leci, niemiecki kociaku?
Nie. Dziękuję.
Pantera rusza na łowy.
Gdzie byłaś, maleńka?
Napijesz się?
- Natychmiast. - Proszę dwa.
- Rany... - Hej...
Tu jesteś.
Udajesz trudną do zdobycia.
Już jestem. Ależ ona mnie pragnie.
Nie mam nic pod spodem.
Skarbie, wracaj.
Nie dostaniesz kota w worku! Miau!
Świetna impreza. Gratuluję.
To katastrofa. Nie daje się tyle suchego lodu.
Jest fajnie. Przerażająco i...
Masz fajny kostium.
Wstyd mi. Mieliśmy być Kleopatrą i Markiem Antoniuszem.
Cukierek albo psikus!
Za kogo się przebrałeś?
Za Marca Anthony'ego.
Tego piosenkarza.
Męża JLo?
Nie są już razem.
Jest z Alexem Rodriguezem.
Zaprosiłaś Luca?
Witajcie.
- Wesołego Halloween. - Świetny kostium.
Dziękuję.
Twój też. Ten brzuch jest niesamowity.
Wygląda na zaawansowaną ciążę.
- Prawdziwy! - Prawdziwy?
Prawdziwy.
Rodzę za dwa dni.
Nie mogła usiedzieć w domu.
Mówię ci, kochanie, że dziecko nic nie zmieni.
Urocze.
Dziękuję.
Rany.
Jesteś w ciąży.
- Ona jest w ciąży. - Wiem.
Jest urocza.
- Napijemy się? Napijmy się. - Gratulacje.
- Dziękuję. - Gratulacje.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Tak się cieszę. Nie!
W ciąży? Ona jest w ciąży!
Jak to możliwe? Dopiero co weszła w okres dojrzewania.
Boże!
- Źle się czuję. - Dobrze. Musisz się napić.
Naprawdę źle się czuję.
Zjadłam jakieś 50 batonów i kubeł prażonej kukurydzy,
a mój były zapłodnił nastolatkę.
Skarbie, weź drugą tabletkę.
W porządku?
Nie.
Nie! Jasne?
To kara za to, że dałam ci się uwięzić w tym narzędziu tortur.
- Odwieźć cię do domu? - Tak.
W porządku. Odwiozę ją.
Nie. Mogę to zrobić. Ale skoro...
- zgłaszasz się na ochotnika. - Tak.
- Nie musisz tego robić. - Zasada numer trzy.
Nie opuszczaj partnera. Chodź.
Dobrze.
No dobra. Chodź.
Idziemy.
Możesz mnie tu zostawić.
- Odpada. Idziemy. Gotowa? - Zostaw mnie, proszę.
- Raz, dwa, trzy! - Nie!
Dobra.
Chodź.
Zaraz będziemy.
O, Boże.
- Jest Halloween! - Tak. Stąd kostiumy.
Marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień...
Zrobili to
w Walentynki.
Wszyscy to robią w Walentynki.
Ja tego nie robiłam!
Ja też nie.
Ledwo się znają, a już się rozmnażają.
Niezły syf. Chodźmy.
O, Boże. Co za wstyd.
- Wierz mi, widziałem gorsze rzeczy. - Niby jakie?
- Tak. - Brzuch mnie boli.
- Dasz mi tabletkę? - Tak.
Cholera!
Rozwiąż mnie.
- Co? - Nie pytaj!
Tylko mnie rozwiąż.
Chodź.
- Sznurki! Szybko! - Co to ma być?
Staram się. Staram.
Rozerwij.
Dobra, rozerwij.
Wiesz, co? Rozerwij.
Rozerwij mi portki!
- Jesteś w tym uwięziona! - To twoja wina.
Jezu!
Proszę, tylko nie to.
Kurwa!
Nie pozwól mi się zesrać w majtki.
Jeszcze chwila. Chwilka.
Zdejmij to.
- Cholera. Już. - Drzwi.
- Już. Chodź. Jesteśmy. - Cholera!
- Chodź. Już blisko! - Puść mnie!
- Czekaj! - Nie mogę!
Jest!
O, nie!
Udało się?
Odejdź!
Nie patrz na mnie.
Nie patrzę.
Herbatka miętowa.
Dobra na mdłości.
Mam herbatę miętową?
Tak jakby.
To miętówki rozpuszczone we wrzątku.
Pewnie...
będziesz opowiadał o mnie anegdoty na imprezach?
Dziewczyna, która…
Dziewczyna, która...
Zesrała się w majtki w Halloween?
Boże.
Wiesz, co?
W zasadzie
wszyscy od urodzenia to robimy.
Nie martw się. Nikomu nie powiem.
Obiecuję.
Dziękuję.
Nie lubię, gdy ludzie w filmach całują się rano.
To ohydne.
Rany.
Właśnie.
Chyba powinniśmy...
Możesz iść, jeśli chcesz.
Mam sobie pójść?
Jeśli chcesz.
Nie czuj się
zobowiązany.
Zobowiązany?
Już po Halloween.
Tak.
Już po Halloween.
Już, idę.
Całowałam się z Czarną Panterą.
- Co? - Czarna Pantera!
Pocałowałam go.
Staliśmy w kolejce
do łazienki. No i stało się.
Całowaliśmy się.
Z języczkiem?
Boże. Jestem potworem. Będę się smażyć w piekle.
- Nie jesteś potworem... - Boże! Jestem!
Jestem okropną żoną i matką,
a poślubiłam świętego.
Peter to najlepszy człowiek na świecie,
a ja go tak traktuję?
Nienawidzę siebie.
- Nie... - Nie wierzę, że...
całowałam się z Czarną Panterą!
Dzień dobry, Abby.
Cześć.
Opowiadałam Sloane swój sen.
Fajnie.
Właśnie wychodziłem.
Czekaj.
Spaliście ze sobą?
Nie.
Nie?
Pójdę już. Jasne.
Nie. Powiniennaś zostać.
Jesteś zdenerwowana
swoim snem.
Właśnie. Zostań. Ja pójdę.
Dobrze?
Dobrze.
Na razie.
Pa! Do Święta Dziękczynienia!
Co to było?
Co?
Nic.
Zrobię kawę.
W zasadzie mnie wyprosiła.
Nie chciała się przytulić?
- Objąć cię? - Nie.
Zjeść razem śniadanie?
Nie dostałem nawet kawy.
Cholera. To boli.
Nigdy mnie nie wyproszono.
Tak. Rozumiem cię.
Poczułem z Abby prawdziwą więź, a ona nawet nie zadzwoniła.
Wiesz, co na koniec powiedziała?
Do Święta Dziękczynienia!
Jakby to było bez znaczenia.
To okrutne.
Wciąż wychodzicie razem w święta?
- Ja już chyba dłużej nie mogę. - Posłuchaj, co zrobić.
Idziesz z nią na Święto Dziękczynienia jakby nigdy nic.
Dobrze.
Pójdę z tobą, jeśli to ci pomoże.
- Po co? - Po co?
Między mną i Abby jest więź.
- Naprawdę? - Tak.
Łączy cię więź
z zamężną matką czwórki dzieci?
Źle to zabrzmiało z twoich ust.
- Ale jeśli spyta o mnie... - Nie spyta.
Właśnie. Jasne.
- Ale gdyby... - Nic z tego.
Rany.
Jasne.
- Odpuść. - Próbuję.
Ale po co zamykać drzwi, skoro otworzy się okno?
Zamknij je.
I to mocno.
- Ale gdyby... - Nie.
Jestem tu.
Cześć!
Wszystkiego najlepszego.
- Wszystkiego najlepszego. - Buzi.
To mój nowy przyjaciel, Warren.
- Wally. - Przecież mówię.
Cześć, Abby.
- Wally. - Sloane!
Sloane, miło...
Niech mnie! Coś wspaniale pachnie z kuchni.
Mogę spróbować?
Nie.
Może później.
Moja siostra wszystko spali.
Nie spalił się, tylko przypiekł.
Po to polewa się tłuszczem.
Nie przeszkadza mi to.
Lubię chrupiącego indyka.
Nie zaprosiłaś Faarooqa?
Jego? Nie.
Znasz mnie.
Jeden partner na osobę.
Byliście tacy szczęśliwi.
Było miło i krótko. Wszystko się kończy.
Więc nie ma co czekać.
Liz, York. Abby, Peter, ja,
Susan, znajomy Susan.
Ja i Jackson.
Na pewno przyjdzie?
Nie chcę rozkładać stołu.
Tak.
Przyjdzie.
Sam, prawda?
Dobra.
- Rozłóż stół. - Blat jest w piwnicy.
- Mamo. - Usiądzie na ławie fortepianowej.
Rozłóż stół, do cholery!
Wszystko w porządku?
Kolacja się pali?
Dzwonię po straż.
Nie. Nie trzeba, skarbie.
Babcia tylko przypaliła indyka
i mam nadzieję, że ciasto też.
- Pochrzyn. Nie słodkie ziemniaki. - Jasne.
I sos żurawinowy.
Ale nie ten udawany
- z kawałkami żurawin. - Tak.
I ciasto!
Cześć.
Mamy deser,
ale może sąsiedzi będą mieli ochotę.
Muszę iść do sklepu. Możesz...
Zawiozę cię.
Dobrze.
A więc...
co u ciebie?
W porządku.
Dużo spraw.
A u ciebie?
W porządku.
Dużo spraw.
- Chipsa? - Wiesz, że tego nie jem.
Jest organiczny.
Będziemy udawać, że nic się nie stało?
Może być.
Wiedz, że ja nie chciałem wychodzić.
Nie mówiłeś, że chcesz zostać.
Nie dałaś mi szansy.
Proszę.
Przecież nie chciałeś iść ze mną do łóżka.
Chodź. Idziemy.
Nawet cię nie pociągam.
Czemu wciąż to wypominasz?
Bo gdy facet zaczyna od tego,
że dziewczyna nie wydaje mu się atrakcyjna,
to nadaje ton reszcie znajomości.
Byłem przypadkowym facetem z centrum handlowego.
Jak myślisz, co by było,
gdybym powiedział: „Jesteś niesamowicie piękna!
Z tymi ustami, które
błagają o pocałunek.
A te oczy…
Sprawiają, że zapominam, jak się nazywam.
Nie ma mowy, że poszłabyś ze mną.
Zwłaszcza w Sylwestra.
No i?
Czy to coś zmienia?
Nie.
Nic nie zmienia.
Możesz odetchnąć
i dalej bzykać kelnerki między świętami.
Nikt nie oczekuje, że się oświadczysz w Święto Dziękczynienia.
Dzięki za informację.
Teraz przynajmniej to nie ja jestem małpą.
Co to ma znaczyć? Masz mnie za małpę?
Tak.
- Mnie? - Tak!
Starasz się nic nie czuć.
Okłamujesz nas oboje. Jesteś małpą.
Wolę być małpą,
niż tak zdesperowana, by szukać towarzystwa w galerii.
Nie.
Byłaś na tyle zdesperowana, że przyjęłaś ofertę.
- Dokąd idziesz? - Idę sobie.
Dobrze. Idź.
Już widzę kolejny brzydki świąteczny sweter!
Może tak jest.
Ale przynajmniej nie będę siedzieć sam
przy dziecięcym stole i obwiniać innych za własne problemy.
I wiesz, co?
Założę się,
że gdyby Ryan Gosling przeszedł tą alejką
i zaproponował wspólną przejażdżkę, to i tak odmówisz.
Bo bałabyś dać mu się porwać.
Porwać Ryanowi Goslingowi.
Bardzo się mylisz!
Ryan Gosling nigdy sam nie robiłby zakupów!
Jest na to zbyt wyrafinowany.
Przestań być taka oszczędna i kup nowy stół.
To stół mamy!
Jesteś zazdrosna, bo mi go zostawiła.
Bo go nie chciałam.
Uważam, że jest piękny.
Zamknij się, Warren.
- Wally. - Wally.
Hej. Gdzie Jackson?
Nie wiem. Mam to gdzieś.
Wiedziałam! Nie rozkładamy.
Sloane, co ty zrobiłaś?
Nic. Czemu myślisz, że to ja?
Nie masz najlepszych osiągnięć.
Może wciąż możesz przeprosić?
- Właśnie. Jack to dobry facet. - Zaraz.
Czemu sądzicie, że to moja wina?
- Po prostu bądź z nim szczera. - Mam być szczera?
Tak. Wtedy może choć raz
twoje życie prywatne nie zrujnuje świątecznej kolacji.
Moje życie prywatne?
Tak, to bajzel!
Zawsze jest w nim bajzel.
Dobra, może to i bajzel,
ale przynajmniej nie całowałam się z Czarną Panterą!
Ty suko.
- Z jaką panterą? - Kumpel Jacksona w Halloween?
W przebraniu Czarnej Pantery.
Co? Całowałaś się z Czarną Panterą?
Tak trochę. To był wypadek.
- Nie widziałem języka. - Widziałeś i nie mówiłeś?
- Wygadałabyś się. - Skąd wiesz?
- Nie znasz mnie. - Zostałem z dziećmi.
Ufałem ci. Pozwoliłem ci iść na imprezę beze mnie!
Wszędzie chodzę bez ciebie.
Nigdy nie masz na to czasu.
- Zależy ci tylko na dzieciach! - Komuś musi.
- Wally! - Warren!
- Dławi się! - York, pomóż mu!
- Nie wiem, jak. - Jak to?
Odsuńcie się! Ja to zrobię?
Przestań! On się nie dławi. To zawał.
Dzwońcie po karetkę.
Robi się!
- Może pani z nim jechać. - Nie. Nie jesteśmy razem.
- Jedź, ciociu! - Ale jedziesz ze mną.
- Nie. - Tak.
Jedziesz.
Jedź.
- Jest w dobrych rękach. Chodźmy. - Nie.
Nie możesz iść. Twój partner miał zawał.
Ledwo go znam.
Musiałam zapisać sobie jego imię.
Patrz.
To wszystko moja wina.
Miałam tyle okazji.
Tylu mężczyzn się we mnie kochało.
A gdy się zbliżyli, wycofywałam się.
A teraz...
mam 49 lat.
Już za późno.
Wallace Lupinski?
Jest tu ktoś od pana Lupinskiego?
Faarooq?
Susan.
Pracujesz w Święto Dziękczynienia.
Jesteś...
z Wallacem Lupinskim?
Nie.
Na pewno? Bo...
Tak, to przyjaciel rodziny.
Jak on się czuje?
To lekki atak serca.
Nic mu nie będzie.
Miło znów cię widzieć.
- Powiedz coś. - Nie mogę. Chodźmy stąd.
Nie. Musisz coś powiedzieć. Cokolwiek...
Spieprzyłam!
Jesteś najwspanialszy ze wszystkich.
Zerwałaś ze mną.
Przestraszyłam się. Tak już mam.
To był największy błąd mojego życia.
Powiedz, że dasz mi kolejną szansę.
Nie wyobrażam
sobie szczęścia
bez ciebie.
- Susan. - Tak.
Kocham cię.
ŚWIĘTO PIĄTEGO MAJA
Na razie.
Łazisz za nim, ale z nim nie rozmawiasz?
Nie nazwałabym tego łażeniem za nim. Stałam pod drzwiami.
Idź na terapię.
York i ja w końcu zdejmujemy maski i poznajemy się.
Nie, dzięki.
Lubię moją maskę.
To przeznaczenie. Idź za nim.
To nie przeznaczenie.
On mieszka w tym centrum handlowym.
Dobra! Chodźmy po prezenty!
Ciociu Sloane.
Życie daje ci szansę.
Nie spieprz tego.
Jackson!
Przepraszam. Przepraszam. Chcę przejść. Jackson!
Jackson! Chcę przejść.
Przepraszam. Muszę porozmawiać z tamtym gościem.
Jackson!
Przepraszam.
Przepraszam. Jackson!
Przepraszam.
- Jackson! - Proszę pani.
Jackson!
- Jackson! - Jackson!
Jackson
Cześć.
Chciałam...
Dziękuję.
Wszystko spieprzyłam.
Boże.
Przepraszam, dzieci.
Nie mówcie tak w domu.
Dobra.
Chcę ci powiedzieć,
że...
Ale tu gorąco.
Gorąco.
Dobra.
Chcę powiedzieć,
że przez cały zeszły rok bawiłam się z tobą lepiej,
niż ze wszystkimi moimi żałosnymi byłymi.
Miałeś rację.
Czuję coś do ciebie.
I spieprzy...
Schrzaniłam to,
bo się bałam.
Tak.
To, że dałam ci odejść,
było największym błędem mojego życia.
Bardzo za tobą tęsknię.
Tak bardzo za tobą tęsknię, że rzuciłem palenie.
Słodycze też mnie już nie pocieszają.
Złamałeś wszystkie moje złe nawyki.
Myślałam, że chcę partnera od święta,
ale tak naprawdę
chcę ciebie.
We wszystkie święta.
I weekendy.
I w dni powszednie też.
Wiem, że pewnie jest za późno,
ale szczerze mówiąc,
chciałabym przejść chemię z tobą u boku.
Nie. Nic mi nie jest.
To długa historia.
Może cię to pocieszy,
że to było moje najgorsze Święto Dziękczynienia.
Właściwie to dopiero początek.
Nie.
Ta mowa była kabotyńska.
- Idziemy razem na Sylwestra? - Tak!
WITAJCIE W BAJECZNYM LAS VEGAS
STARZY NOWOŻEŃCY
KONIEC
Tekst polski: Barbara Jasinowicz