Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Καλώς ορίστε στη σκηνή, ζωντανά από την Κολωνία,
την Χέιζελ Μπρούγκερ!
Ευχαριστώ πολύ, Κολωνία.
Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Επίσης χαίρομαι που το σόου μου θα καταγραφεί
για να το δει ο κόσμος στις οθόνες του στο σπίτι.
Μ' αρέσει να βλέπω πράγματα σε οθόνες.
Όταν ήμουν μικρή, μου άρεσε πολύ να βλέπω τηλεόραση.
Όμως δεν μας άφηναν με τους δύο αδερφούς μου.
Οι γονείς μας το απαγόρευαν επειδή μας αγαπούσαν και μπλα, μπλα, μπλα.
Πάντα μας έλεγαν να βγούμε έξω…
Να μιλήσουμε μεταξύ μας…
Να φτιάξουμε κάτι με ένα καρότο…
Όμως θέλαμε να δούμε τηλεόραση. Κάποτε οι γονείς μου έφτασαν στην ηλικία
όπου άρχισαν να δοκιμάζουν τα όριά μας.
Οι γονείς κάποτε αναρωτιούνται πόσο μπορούν να το τραβήξουν
πριν το παιδί πει "Σταμάτα, φτάνει".
Ένα τέτοιο όριο ήταν ένας συγκεκριμένος κανόνας που έθεσαν.
Κάθε μέρα, τα λεπτά τηλεόρασης που μπορούσαμε να δούμε,
ήταν όσες σελίδες βιβλίου είχαμε διαβάσει.
Τι τρελός κανόνας!
Παίρνεις το πιο όμορφο πράγμα, την τηλεόραση,
και το αντιπαραβάλεις με το χειρότερο, με το διάβασμα.
Και τα λεπτά που μας επιτρεπόταν να δούμε τηλεόραση
εξαρτώταν από τις σελίδες που είχε διαβάσει ο πιο αδύναμος κρίκος.
Καθόμασταν σαν μαζορέτες γύρω από τον πιο αδύναμο κρίκο.
Διάβασε πιο γρήγορα! Πιο γρήγορα!
Σάλιωσε το δάχτυλο για να γυρίσεις γρήγορα τις σελίδες!
Βλέπαμε μόνο μία εκπομπή, όσο κι αν είχαμε διαβάσει,
το Πάμε Στοίχημα.
Δεν χάναμε επεισόδιο του Πάμε Στοίχημα.
Μεγάλωσα σε ένα προάστιο της Ζυρίχης, στην Ελβετία.
Το Πάμε Στοίχημα ήταν η πύλη μου στην Ευρώπη.
Για πολύ καιρό,
νόμιζα ότι η Γερμανία είναι γεμάτη άτομα με άχρηστες ικανότητες.
Δεν ντρέπονταν για τις παράξενες ικανότητές τους,
τις επιδείκνυαν μπροστά σε κοινό εκατομμυρίων τηλεθεατών.
Είναι η καλύτερη εκπομπή όλων των εποχών.
Μπαίνει ο Τόμας Γκότσαλκ,
ένας ψηλός, ξανθός, κατσαρομάλλης Βαυαρός
με ένα εκθαμβωτικό κουστούμι σαν ένα περήφανο, τροπικό πουλί.
Έρχεται και χαιρετά το κοινό "Καλησπέρα σας. Γεια σας.
Γεια, Μπρους Γουίλις, καλώς ήρθες.
Είναι ο μεγαλύτερος καναπές σε ολόκληρη τη Γερμα…
Φάε ένα Χάριμπο τώρα".
Ο Μπρους Γουίλις κάθεται μπερδεμένος και σκέφτεται "Εντάξει.
Έχω ακούσει πολλά αρνητικά για τη γερμανική βιομηχανία ψυχαγωγίας,
αλλά αυτό είναι ακόμα πιο σκατά
απ' ό,τι μπορούσα να φανταστώ".
Μπρους Γουίλις, από δω ο Γιούργκεν!
Κατάγεται από το Βίλιγκεν-Σβένινγκεν
και καταλαβαίνει τι μάρκα είναι το χαρτί τουαλέτας από τη γεύση του.
Η σύγχυση στο πρόσωπο του Μπρους Γουίλις δίνει τη θέση της στην αηδία.
Βάζει το δάχτυλό του στο αυτί, γιατί δεν μπορεί να πιστέψει όσα άκουσε.
Μπαίνει ο Γιούργκεν.
Ένας 45χρονος πολιτικός μηχανικός από τη Νότια Γερμανία.
Κατάφεραν να τον πείσουν στα παρασκήνια
να μην εμφανιστεί με κολάν ποδηλασίας.
Διαπραγματεύτηκαν μαζί του και τώρα φοράει ένα παντελόνι
που με ένα φερμουάρ μπορεί…
να προσαρμόσει το μήκος.
Το κοινό σκέφτεται "Γιούργκεν, τι έγινε;"
Είσαι στην τηλεόραση για τρία λεπτά.
Ποιο είναι το σχέδιο; Από τη μία…
κολάν, από την άλλη τρία τέταρτα; Τι θέλεις να μας πεις;
Ο Γιούργκεν φοράει φιμέ γυαλιά κολύμβησης
και έχει κολλημένα δύο μικροσκοπικά χαρτιά υγείας
ώστε όσοι τον βλέπουν στο σπίτι χωρίς ήχο
ή όσοι δεν παίρνουν πολλές στροφές γενικά,
να δουν ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του Γιούργκεν.
Ο Τόμας κι ο Μπρους συζητούν
"Θα τα καταφέρει;"
Ο Τόμας λέει "Φυσικά! Είναι από το Βίλινγκεν-Σβένινγκεν.
Αν κάποιος μπορεί, είναι ο Γιούργκεν!"
Ο Μπρους Γουίλις λέει "Όχι, δεν μπορεί.
Άσε με να φύγω από εδώ μέσα. Κάν' το να σταματήσει. Όχι".
Ο Γιούργκεν τρώει πολλά ρολά από χαρτί τουαλέτας.
Φυσικά και τα καταφέρνει,
και ως τιμωρία μετά την εκπομπή, ο Τόμας Γκότσαλκ
χτυπάει τον Μπρους Γουίλις τρεις φορές στο πρόσωπο
με μια νεκρή πέστροφα.
Αυτό ήταν το Πάμε Στοίχημα. Ήταν ό,τι καλύτερο.
Πολύ καλύτερο από το διάβασμα.
Όταν ήμουν μικρή, ήθελα να γίνω
σαν τον Τόμας Γκότσαλκ. Ήταν το μεγαλύτερο όνειρό μου.
Ήθελα τα μαλλιά του Τόμας Γκότσαλκ, το τουπέ του Τόμας Γκότσαλκ.
Ήθελα να βγω στην TV.
Και μετά βγήκα στην τηλεόραση και…
ακόμα βγαίνω στην τηλεόραση, αλλά…
Στα παρασκήνια των τηλεοπτικών στούντιο
πάντα υπάρχουν δύο άτομα που περισσεύουν,
που άργησαν να παρατήσουν την Κοινωνιολογία.
Όλες οι συζητήσεις είναι βαρετές.
Αποφάσισα να κάνω τη δική μου εκπομπή.
Με τον συνάδελφό μου, τον Τόμας Σπίτσερ, φτιάξαμε εκπομπή στο YouTube.
Μια μεταμεσονύχτια εκπομπή από το σαλόνι μου στην Κολωνία.
Σκέφτηκα "Ποιον μπορώ να καλέσω;" γιατί…
χρειάζεσαι καλεσμένους.
Μακροπρόθεσμα, είναι σαν μια κραυγή βοηθείας,
γιατί πάντα μιλάς σε μια άδεια καρέκλα.
Επικοινώνησα με ανθρώπους που είναι κουλ. Σκέφτηκα ποιος είναι κουλ.
Η Άνκε Ένγκελκε είναι κουλ. Είναι μια ταλαντούχα, αστεία ηθοποιός.
Τη ρώτησα "Άνκε, θα με υποστηρίξεις;
Έλα σπίτι μου. Δεν έχουμε λεφτά, αλλά έχω M&M.
Δεν έχεις λόγο στο μοντάζ. Συγγνώμη. Διατηρούμε όλα τα δικαιώματα. Είσαι μέσα;"
Η Άνκε Ένγκελκε είπε ότι δεν ταιριάζουμε.
Σκέφτηκα "Κρίμα που έχεις τόσο αδύναμη φαντασία".
Η δεύτερη επιλογή ήταν η Μπάρμπαρα Σένεμπεργκερ.
Η Μπάρμπαρα Σένεμπεργκερ είναι μια συμπαθής
και μοντέρνα παρουσιάστρια στη Γερμανία.
Έχει μακριά ξανθά μαλλιά και μεγάλα μπλε μάτια.
Πάντα φαίνεται έκπληκτη, σαν…
Σαν να μην πιστεύει ότι ξαναβγήκε στην τηλεόραση.
Σαν να ψάχνει για κάτι,
ίσως για έναν φακό επαφής που είναι ακόμα στο μάτι της
ή μια σκέψη που της διέφυγε.
Η Μπάρμπαρα Σένεμπεργκερ δεν απάντησε καν.
Σκέφτηκα ότι αν κανείς δεν θέλει να έρθει στην εκπομπή μου,
τότε θα καλέσω ζώα.
Το καλό με τα ζώα είναι ότι έχουν πολύ λίγα δικαιώματα.
Τα ζώα έχουν τόσα λίγα δικαιώματα που σε δέκα χρόνια από τώρα
θα ντρεπόμαστε ως κοινωνία
για το πόσο λίγο τα εκμεταλλευτήκαμε όταν είχαν τόσα λίγα δικαιώματα.
Κάλεσα ένα πρακτορείο ζώων στην Κολωνία,
Τα "Κινηματογραφικά Ζώα της Αγγέλικα". Είναι επαγγελματίας.
Ξέρεις ποιος, η Αγγέλικα. Ξέρεις τι, ζώα για τον κινηματογράφο.
Και η Αγγέλικα…
είναι κλασική κοπέλα από την Κολωνία.
Οι Κολωνοί μιλάνε τα Κελς.
Δεν ήξερα ότι ήταν αλήθεια, μέχρι που ήρθα εδώ.
Τα Κελς ακούγονται έτσι…
Η γλώσσα δεν πέρασε το αλκοτέστ, αλλά το σώμα είναι ήδη στη δουλειά.
"Βγαίνει όπως βγαίνει". "Πάντα έχει αποτέλεσμα".
Κανένας ακαδημαϊκός δεν θα το σκεφτόταν έτσι.
Στο χημικό εργαστήριο κανένας δεν σκέφτεται
"Πάντα έχει αποτέλεσμα".
Λίθιο, νερό. "Πάντα έχει αποτέλεσμα".
Και ρώτησα την Αγγέλικα.
Ρώτησα το κόστος ενοικίασης μιας χήνας.
Θα ήθελα να νοικιάσω μια χήνα,
να τη φέρω στο σαλόνι μου και να της κάνω προσβλητικές ερωτήσεις.
Η διάθεσή της άλλαξε.
Τέλος η χαρούμενη Ρηνανή.
Η φωνή της άλλαξε τόνο. Μου είπε "Άκου!
Τρελάθηκες;
Μια χήνα;" Έτσι μιλάνε οι Κολωνοί όταν θυμώσουν.
Σου πετάνε στα μούτρα την πρώτη συλλαβή
και παίρνουν πίσω τη δεύτερη συλλαβή "Άκου!
Τρελάθηκες;"
Καλύτερα να εκπνέεις όταν πας μπροστά
και να εισπνέεις όταν κάνεις πίσω. "Τρελάθηκες;
Μια χήνα;"
Αν η Ντίσνεϊ έκανε μια ταινία με ένα επιθετικό φυσερό,
θα μίλαγε σαν την Αγγέλικα.
Ρώτησα "Τι πρόβλημα παίζει με τις χήνες;"
Μου λέει "Δεν ξέρεις τον πρώτο κανόνα της σόου μπίζνες;
Ποτέ χήνες στο πλατό. Τα γαμάνε όλα!"
Μου το έκλεισε. Πρώτη φορά το άκουγα.
Γκούγκλαρα αμέσως "Οι χήνες τα γαμάνε όλα".
Και βρήκα πολλές ώρες με βίντεο
με χήνες που σπάνε τα χέρια τετράχρονων παιδιών.
Και αν γνωρίζεις
αυτήν την πληροφορία για τις χήνες,
το βλέπεις και στις χήνες. Μια χήνα…
είναι σαν ένας ρακένδυτος κύκνος,
σαν ένας κύκνος από το RTL 2.
Μπορώ απλώς να την κοιτάξω; Σαν έφηβος που ψάχνεται για μπελάδες.
Συνήθως ένα τετράχρονο κόβει βόλτες στον ελεύθερο χρόνο του.
Τα τετράχρονα έχουν μόνο ελεύθερο χρόνο.
Οπότε, ανά πάσα στιγμή, κάνει ό,τι κάνουν τα τετράχρονα.
Δεν ξέρω τι κάνουν τα τετράχρονα. Δεν ανήκω στην κοινότητά τους.
Είναι ένα ρετρό τετράχρονο. Παίζει με ένα γιο-γιο.
Είμαι τεσσάρων!
Αν με ρωτήσουν, είμαι τεσσεράμισι.
Χθες έκλεισα τα τέσσερα, ό,τι να 'ναι.
Και μετά έρχεται μια χήνα,
μέσα σε ένα Uber.
Χέστηκαν για τις μικρές επιχειρήσεις και για το περιβάλλον.
Κοιτάζει έξω, βλέπει τον τετράχρονο και λέει "Σεργκέι!
Σταμάτα!
Ένα τετράχρονο!
Θα γίνει τσαμπουκάς.
Είναι ώρα για τσαμπουκά. Άσε με να βγω έξω".
Η χήνα βγαίνει έξω… Κοιτάξτε, χήνες!
Ναι, βουτήξτε στον Ρήνο, αλήτισσες.
Είμαι ικανοποιημένη από τη ζωή μου.
Αν μου έλεγες πριν έξι μήνες
"Θα καταγράψουν την παράστασή σου
και 20 χήνες θα πετάξουν δίπλα σου πάνω στην ώρα", θα έλεγα "Δεν νομίζω".
Τότε η χήνα βγαίνει από το Uber,
πάει με αυτοπεποίθηση προς το τετράχρονο,
του σπάει το χέρι, ξαναμπαίνει στο Uber.
Ο τετράχρονος κλαίει γοερά, δεν το περίμενε.
Το χέρι του είναι πια ένα κομμάτι κρέας με κόκαλα
και ένα γιο-γιο ταλαντώνεται απαλά στον άνεμο.
Τον βλέπει μητέρα του, δεν είχε δει τη χήνα,
σκέφτεται "Αυτός φταίει. Έριξε δυνατά το γιο-γιο"
και του ρίχνει μια σφαλιάρα στον σβέρκο.
Η χήνα βλέπει αυτήν την πράξη βίας,
χαίρεται, ανάβει ένα τσιγάρο, και βάζει πέντε αστέρια στον Σεργκέι.
Πάρα πολλή αρνητική ενέργεια για μένα.
Δεν τη θέλω στο σπίτι μου. Τηλεφώνησα στην Αγγέλικα
και της είπα "Συγγνώμη.
Δεν ήξερα ότι οι χήνες ήταν ψυχοπαθείς. Αλλάζει το πράγμα. Τι άλλα πουλιά έχεις;"
Μου λέει "Θα σου στείλω έναν μπούφο".
Είπα "Τέλεια".
Ήμουν απελπισμένη. Δεν ήξερα τι θα έστελνε.
Ο μπούφος είναι ένα…
φοβερά απογοητευτικό ζώο.
Δεν έχω λόγια. Ξεκινάει με την οπτική εντύπωση.
Μοιάζει με κουκουβάγια που πλύθηκε στους 90 βαθμούς.
Παίζεις έξω με την κουκουβάγια σου και λερώνεται.
Κολλάει τσίχλα στα πούπουλά της και προσπαθείς να τη βγάλεις
με φυστικοβούτυρο και μαγιονέζα, τίποτα.
Τώρα έχεις μια πολύ βρώμικη κουκουβάγια, με τσίχλα, φυστικοβούτυρο και μαγιονέζα.
Πας σε σάιτ που κάνεις ερωτήσεις
"Έχω μια πολύ βρώμικη κουκουβάγια".
Και αντί για εποικοδομητική κριτική,
δέχεσαι μόνο παθητικοεπιθετικά σχόλια.
"Γιατί βγήκες έξω με την κουκουβάγια σου;
Όλοι ξέρουν ότι δεν το κάνεις αυτό με ένα τόσο υπέροχο πουλί!
Η Γερμανία έχει κατακλυστεί από άτομα σαν εσένα.
Γι' αυτό ψηφίζω τους ακροδεξιούς του AFD!"
Και σκέφτεσαι "Θεέ μου,
θέλω λίγη βοήθεια για τη βρώμικη κουκουβάγια μου".
Κλείνεις το λάπτοπ,
διαβάζεις την ετικέτα της κουκουβάγιας.
"Πλύσιμο μόνο στο χέρι".
Πλύσιμο στο χέρι; Δεν είμαι η προγιαγιά μου!
Και βάζεις για λίγο την κουκουβάγια στο πλυντήριο.
Είκοσι λεπτά στους 90 βαθμούς.
Βγάζεις την κουκουβάγια και είναι σαν μπούφος!
Οι μπούφοι κάνουν μόνο δύο πράγματα.
Μόνο δύο πράγματα. Πρώτον, μοιάζουν
σαν να παρακολουθούν ένα πολύ αργό και βαρετό τουρνουά τένις.
Και δεύτερον, κάνουν σαν να μην είναι σίγουροι
αν η μπάλα ακούμπησε τη γραμμή ή όχι.
Έφεραν τον μπούφο. Μου κόστισε 400 ευρώ.
Για μία άλλη σκηνή, χρειαζόμασταν με τον Τόμας…
Να βγάλω έξω τα βυζιά μου.
Έπρεπε να δείξω για λίγο τα βυζιά μου, "ειρωνικά", όπως είπε ο Τόμας.
Είπα "Όχι…
Πώς δείχνεις τα βυζιά σου ειρωνικά;"
Ο Τόμας είπε "Ναι, δεν πρέπει να είναι σέξι. Πρέπει να γελάσουν".
Και του λέω "Όχι, δεν θα το κάνω.
Είμαι μια δυνατή γυναίκα. Δεν θα το κάνω. Δεν χρειάζεται.
Δεν χρειάζεται να δείξω
το δέρμα μου ή το σώμα μου για να πάρω κλικ.
Ξέρω την αξία μου και τι μπορώ να κάνω. Δεν χρειάζεται. Είμαι φεμινίστρια.
Δεν θα δείξω τα βυζιά μου".
Οπότε…
κάλεσα μια στριπτιζέζ.
Αυτό σημαίνει να είσαι δυνατή γυναίκα.
Το να είσαι μια δυνατή γυναίκα
σημαίνει ότι αναγνωρίζεις τις αδύναμες γυναίκες
και ξεχωρίζεις απ' αυτές με τα λεφτά σου.
Μίλαγα με τον ατζέντη της και τον ρώτησα
"Πόσα θέλει μια γυναίκα για να δείξει για λίγο τα βυζιά της;
Μην ανησυχείς, ειρωνικά! Μόνο μια φορά, στα γρήγορα.
Δεν θα φανεί το πρόσωπό της.
Ας μη μειώσουμε μια γυναίκα μόνο στο πρόσωπό της.
Μία στα γρήγορα".
Μου λέει "Κοστίζει 400 ευρώ".
Του λέω "Είσαι τρελός; Μπορώ να φέρω μπούφο για 400 ευρώ.
Ο μπούφος δεν είναι μόνο τόπλες, δεν φοράει ούτε παντελόνι.
Για 400 ευρώ, παίρνω έναν τσίτσιδο,
ενθουσιώδη μπούφο που δεν έχει ακούσει ποτέ τη λέξη σωματείο".
Τότε ρώτησα μια ηθοποιό
αν θέλει να παίξει μια στριπτιζέζ που παίζει εμένα.
Δέχτηκε για 50 ευρώ.
Ένα κολπάκι για όλους σας. Αν πρέπει να κάνεις κάτι
που δεν θέλεις να κάνεις, ρώτα μια ηθοποιό στο τέλος του μήνα
"Θα σε ενδιέφερε να παίξεις κάποια που με βοηθάει να αλλάξω ρούχα;"
Δεν παίρνω αντισυλληπτικά χάπια.
Δεν θα κάνω μεταβάσεις σήμερα. Για να μη σας μπερδέψω.
Δεν έχω χρόνο για μεταβάσεις.
Αν έμαθα κάτι φέτος είναι ότι δεν έχουμε χρόνο για μεταβάσεις.
Συγγνώμη αν περιμένατε περισσότερη κριτική προς το σύστημα.
Δεν λυπάμαι που δεν την κάνω,
λυπάμαι εσάς που βλέπετε ένα ψυχαγωγικό σόου
και περιμένετε να ασκήσω κριτική στο σύστημα.
Μπορείτε να ασκήσετε κριτική στο σύστημα μόνοι στο σπίτι σας.
Διαβάστε την εφημερίδα και σκεφτείτε
"Αυτό είναι το σύστημά μας.
Είναι πολύ σκατά.
Όχι, θα το επικρίνω".
Σταμάτησα τα αντισυλληπτικά και πήγα στον γυναικολόγο μου.
Ο γυναικολόγος μου είναι πολύ γέρος, πολύ λευκός
και πολύ ετεροφυλόφιλος.
Σκέφτηκα να του δώσω μία ευκαιρία στην αγορά εργασίας.
Έχω φιλενάδες που αυτό τις ενοχλεί.
Ρωτάνε "Δεν είναι περίεργο που πας σε άντρα γυναικολόγο;
Δεν υπάρχει…"
-"Τι;" -"Σαν μία…"
-"Συγγνώμη;" -"Σαν μία…
σεξουαλική ατμόσφαιρα στο δωμάτιο".
Όχι! Θέλω να πω…
Πρώτον, είναι τόσο γέρος που δεν πιάνεται.
Έχει μια γενική διαίσθηση για την κατάσταση που επικρατεί.
Δεύτερον, μια γυναίκα θα ήταν καλύτερη;
Δεν θα άντεχα τον ανταγωνισμό.
Αν με εξετάσει μια ελκυστική, μορφωμένη γυναίκα…
Και τρίτον, είναι άριστος επαγγελματίας.
Τίποτα δεν τον αποσπά.
Μιλάει με τεχνικούς όρους.
Μου μιλάει στα Λατινικά. Δεν καταλαβαίνω γρι.
Είναι ένας γέρος από τη Ζυρίχη. Θα μπορούσε να έλεγε χαζομάρες,
αλλά δεν το κάνει. Δεν θα μου πει "Κυρία Μπρούγκερ,
πώς είναι το γατάκι σας;"
Θα το ήθελα πολύ! Αλλά δεν το κάνει. Μου μιλάει στα Λατινικά.
Είναι 9:30 το πρωί της Τετάρτης.
Δεν φοράω ούτε παντελόνι ούτε εσώρουχο.
Ο γέρος μου μιλάει σε άπταιστα Λατινικά επί μισή ώρα.
Έτσι φαντάζομαι ένα ραντεβού με τον Πάπα.
Όχι, δεν νομίζω ότι ο Πάπας θα έβγαινε ραντεβού μαζί μου.
Είμαι 20 χρόνια μεγαλύτερη.
Και γυναίκα.
Το πρώτο που πρέπει να κάνεις στον γυναικολόγο…
Πληροφορία για τις πολύ νέες γυναίκες.
Το πρώτο που κάνεις είναι να δώσεις δείγμα ούρων.
Ήμουν εκεί. Είχα ενθουσιαστεί. Αλλά δεν είχα επιπλέον ούρα.
Δεν πηγαίνω σε ένα μέρος για πρώτη φορά και σκέφτομαι…
"Το λεωφορείο φεύγει σε δύο λεπτά, η κύστη μου είναι σχεδόν γεμάτη.
Να πάω τουαλέτα ή να τα πάρω μαζί μου;
Ίσως να τα θέλει κάποιος εκεί".
Πάω μέσα, η ρεσεψιονίστ μου δίνει ένα ποτήρι
και μου λέει "Κα Μπρούγκερ, ένα δείγμα ούρων".
Μπαίνω στο μπάνιο. Νιώθω τεράστια πίεση.
Κατάφερα να γεμίσω το ένα τέταρτο.
Άντε, Χέιζελ!
Είναι η εποχή των σπαραγγιών!
Και μετά έβαλα το ποτήρι μέσα σε ένα ντουλάπι.
Ένα ντουλάπι που ανοίγει και απ' τις δύο πλευρές,
σαν χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο.
Εκτός από μία μέρα.
Κάθε μέρα είναι Χριστούγεννα. Με κάτουρα.
Και καθώς το ανοίγεις,
προσεύχεσαι να μην το ανοίξει κανείς από την άλλη.
Κυρία Χούμπερ, διδάσκετε ακόμα φλογέρα;
Είναι πολύ καλό ιατρείο.
Υπάρχουν ιατρεία που δεν έχουν ντουλάπι.
Πρέπει να βγεις με το ποτήρι σου
και να περάσεις μπροστά από την αναμονή.
Κάποιες το κάνουν με αυτοπεποίθηση.
Ο στόχος μου στη ζωή
είναι να γίνω μια γυναίκα που απλώς βγαίνει και σε κοιτά στα μάτια.
Γεια.
Το μπαρ άνοιξε!
Μετά μπαίνω στο εξεταστήριο,
ένα κρύο δωμάτιο. Ο γιατρός με κοιτάει και μου λέει
"Γεια σας, κα Μπρούγκερ. Παρακαλώ, ελεύθερα".
"Παρακαλώ, ελεύθερα". Τι ωραία φράση.
Τι ωραία ιδέα "ελευθερία".
Θέλει να βγάλω το παντελόνι και το εσώρουχό μου,
καμία σχέση με την ελευθερία.
Ποτέ δεν ένιωσα ότι το παντελόνι περιορίζει την ελευθερία μου.
Δεν στέκομαι σε ένα δωμάτιο με έναν άγνωστο άντρα και σκέφτομαι
"Νιώθω καλά,
όμως αυτό το παντελόνι…
θα ήθελα πολύ να το βγάλω!"
Θέλω να φορέσω κι άλλο ένα παντελόνι, όμως δεν είναι πολύ εύκολο.
Συμφωνώ. Είμαι ομαδικός παίκτης.
Αν συνεργαστώ, θα τελειώσει νωρίτερα.
Βγάζω το παντελόνι και τα εσώρουχα. Από πάνω, πλήρης εξάρτυση.
Μπλουζάκι, πουλόβερ, μπουφάν,
γυαλιά για σκι,
ένα κράνος με μπουκάλια μπύρας
που γράφει "Αγαπώ τη Μινεσότα"
και φοράω ακόμα τις κάλτσες μου.
Και αντιμετωπίζω ένα πολύ δύσκολο ερώτημα.
Αυτές τις κάλτσες…
να τις βγάλω;
Ή να ξαναφορέσω τα παπούτσια μου;
Αν βγάλω τις κάλτσες μου σημαίνει ότι θέλω να νιώσει άνετα.
Θέλω να νομίζει ότι το κάνω με χαρά.
Ήρθα να περάσω καλά. Το κάνω γιατί το θέλω.
Κάποιος φοράει παπούτσια
όταν βρίσκεται στο γραφείο για επαγγελματικούς λόγους.
Και φαίνεται εντελώς χαζό
να μη φοράς παντελόνι ή εσώρουχα,
αλλά να φοράς κάλτσες και παπούτσια.
Αυτό υπονοεί "Μ' αρέσει πολύ αυτό,
αλλά δεν έχω και πολύ χρόνο".
Και τότε έκανα το μόνο πράγμα που βγάζει νόημα.
Έβγαλα τη μία κάλτσα
και φόρεσα το παπούτσι στην άλλη.
Έγειρα λίγο στο πλάι και είπα "Εντάξει, γιατρέ,
πάμε. Ποτέ δεν έχω νιώσει τόσο ελεύθερη στη ζωή μου".
Και ξεκινάει. Χωρίς καθυστέρηση.
Ξαπλώνεις, όπως στον οδοντίατρο.
Αλλά με λιγότερη έμφαση στο πρόσωπο.
Αλλιώς βρες άλλον γιατρό.
Οδοντίατρο εννοώ.
Ο γυναικολόγος μου πιάνει την κουβέντα μόλις αρχίσει να δουλεύει.
Όταν ξεκινήσει την εξέταση.
Δεν θέλω να πιάσω κουβεντούλα.
Δεν ξέρω τι επιτρέπεται, τι ξεπερνάει τα όρια.
Ο κόσμος δεν μιλάει γι' αυτά.
Μπορώ να…
Του χαϊδέψω το κεφάλι;
"Ναι, μπαμπάκα,
γιατί κάνεις πολύ καλή δουλειά".
Δεν ξέρω γιατί το είπα στα Ισπανικά.
Είναι το πιο κοντινό στα Λατινικά.
Επειδή έχει πολύ λίγα μαλλιά,
θα μπορούσε να μου δώσει μαρκαδόρους για να ζωγραφίσω τη φαλάκρα του.
Και μετά πάει στην εργαλειοθήκη του.
Έχει μια εργαλειοθήκη
που αγόρασε σε δημοπρασία στη Σοβιετική Ένωση το 1890.
Είναι 14 βαθμούς πιο κρύα από το υπόλοιπο δωμάτιο.
Δεν ξέρω τι παίζει.
Τότε βγάζει το αγαπημένο του όργανο.
Το αγαπημένο του όργανο είναι σαν μεταλλική πάπια.
Πιέζεις την κοιλιά της και τότε…
ανοίγει το ράμφος.
Δεν κάνει αυτόν τον ήχο. Πρέπει να το φανταστείτε.
Αν κάνει αυτόν τον ήχο, τότε είσαι πολύ άρρωστος.
Ανοίγει το ράμφος και ο λόγος μεταξύ ύψους και πλάτους αλλάζει από 16:9 σε 4:3.
Πρώτα απ' όλα, ελέγχει πάντα το σπιράλ μου.
Δεν παίρνω αντισυλληπτικά χάπια.
Όμως κάτι πρέπει να κάνω
και το χάλκινο σπιράλ είναι ένα πολύ αξιόπιστο αντισυλληπτικό.
Το λέει και το όνομα. Είναι ένα σπιράλ από χαλκό.
Και λειτουργεί ως αντισυλληπτικό, γιατί το σπέρμα,
για κάποιον λόγο,
φοβάται τον χαλκό.
Δεν ξέρω γιατί. Κάτι σαν τους βρικόλακες με το σκόρδο.
Ούτε ξέρω ποιος το ανακάλυψε.
Ίσως στον Μεσαίωνα, ένας έφηβος που αυνανιζόταν στη σκεπή της εκκλησίας.
Ένα σπιράλ διαρκεί επτά χρόνια.
Μετά το αντικαθιστάς.
Μετά από επτά χρόνια, το σπέρμα δεν φοβάται τον χαλκό πλέον.
Ίσως το σπιράλ νιώθει εξάντληση και δεν το παίρνουν στα σοβαρά πια.
Γκράφιτι και ταγκς παντού.
Μια τρελή ωοθήκη του πετάει χαρτί υγείας.
Γι' αυτό και το σπιράλ έχει ένα νήμα.
Μου το εξήγησε ο γυκαικολόγος.
"Κα Μπρούγκερ, το νήμα πρέπει να έχει συγκεκριμένο μήκος.
Γιατί αν είναι πολύ κοντό, δεν μπορώ να βγάλω το σπιράλ".
Δεν ξέρω τι κάνεις τότε. Απλώς περιμένεις άλλα επτά χρόνια,
ελπίζοντας μείνεις έγκυος και το μωρό…
όπως βγαίνει…
Είναι θανατηφόρο, γιατί το κρανίο δεν έχει δέσει καλά ακόμα.
Είναι μια πολύ καθυστερημένη μέθοδος αντισύλληψης.
Το σπιράλ διαρκεί επτά χρόνια συν μία εγκυμοσύνη.
Ο γυναικολόγος συνέχισε, "Ξέρετε, κυρία Μπρούγκερ,
το νήμα δεν πρέπει να είναι πολύ μακρύ. Αν το νήμα είναι πολύ μακρύ…
ίσως νιώσετε ενοχλήσεις στην καθημερινότητά σας".
Και τότε σκέφτηκα "Φίλε,
πώς νομίζεις ότι είναι η καθημερινότητά μου;"
Ή καλύτερα…
Καλύτερη ερώτηση, πόσο μακρύ είναι αυτό το νήμα;
Για τι μήκος μιλάμε; 1,25 μέτρα;
Αυτή είναι η μέθοδος αντισύλληψης;
Ότι μου κρέμεται ένα τεράστιο νήμα
καθώς χορεύω στην πίστα ενός κλαμπ.
Το νήμα δονείται με τη μουσική.
Όλοι με κοιτάνε και σκέφτονται
"Τι είναι, μπαλόνι;"
Πώς ένα σπιράλ περιορίζει την καθημερινότητά μου;
Θα μπορέσω να τρέξω στην παραλία; Πίσω μου…
ανεμίζει το νήμα.
Χαϊδεύοντας απαλά τους ηλιοκαμένους Βρετανούς τουρίστες.
Όταν κάνω ποδήλατο με το σπιράλ μου…
και ανεμίζει στον αέρα.
Αγγίζει τις ακτίνες. Όλα τα παιδιά στο χωριό λένε
"Ακούσατε;
Η Χέιζελ έχει έναν καλό τρόπο αντισύλληψης,
αλλά έχει και μηχανάκι!"
Σε μια στροφή, το νήμα μπλέκεται στις ακτίνες.
Πετάω πάνω από το τιμόνι.
Το ποδήλατο στους θάμνους, δίπλα το σπιράλ. Σκέφτομαι "Όχι!
Το ακριβό μου αγωνιστικό ποδήλατο!"
Και μάλλον θα μείνω έγκυος το απόγευμα.
"Μην πείτε άλλη κουβέντα.
Αυτά που λέτε είναι πολύ αποκρουστικά",
με διέκοψε ο γυναικολόγος μου.
"Σας ικετεύω. Είμαστε σοβαρό ιατρείο.
Τα σενάρια που περιγράψατε είναι απλώς κωμικά".
"Φυσικά και όχι", μου είπε.
Υπάρχει ένα περιθώριο μερικών χιλιοστών,
το πολύ ένα εκατοστό από εκεί που θα έπρεπε να είναι.
Αν το νήμα είναι πολύ μακρύ,
μπορεί να ενοχλήσει τον σύντροφό μου κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης.
Και το βρήκα πολύ συγκινητικό.
Ότι ανησυχούσε
για την υγεία ενός άντρα που δεν γνωρίζω καν.
Και μετά σκέφτηκα "Κάτσε λίγο, έχουμε 2020.
Δηλώνω δυνατή γυναίκα,
χρησιμοποιώ σωσία για τα βυζιά της και ντρέπομαι για ένα νήμα;"
Ήρθε η ώρα να πω "Ξέρεις κάτι;
Στηρίζω πλήρως το νήμα μου και θα ήθελα
να ήταν και λίγο πιο εξεζητημένο.
Θα προσθέσω δύο, τρεις γυάλινες χάντρες, ένα αυτοκόλλητο με τον Όλιβερ Καν…
Αν αυτό θέλω, τότε είναι δικαίωμα μου".
Μεγαλώνω.
Έκλεισα τα 26.
Δεν είμαι πολύ μεγάλη, όμως για μένα είναι ρεκόρ.
Δεν παρατηρώ ότι μεγαλώνω.
Το βλέπω στους γονείς μου. Οι γονείς μου μεγαλώνουν.
Δεν είναι και τόσο μεγάλοι, αλλά…
οι γονείς μου έχουν φτάσει στο σημείο που…
αν αγοράσουν ένα ακριβό έπιπλο,
θέλω να διαλέξω ποιο θα πάρουν.
Έχουμε καλή σχέση. Τους βλέπω κάθε δύο μήνες.
Πάντα υπάρχει κάτι καινούριο που δεν μπορούν να κάνουν πια.
Όμως έχουν ενθουσιαστεί!
Θα γίνουν παππούδες. Ο αδερφός μου θα γίνει πατέρας.
Δεν το πιστεύουν. Είναι κατενθουσιασμένοι.
Ανακάλυψα ότι οι γονείς μου λατρεύουν τα παιδιά.
Κι αυτό το παιδί κάνει ήδη πολλά περισσότερα απ' ό,τι εμείς.
Δεν υπάρχουν κανόνες, μόνο αγάπη και γλυκά.
Μόλις γεννηθεί,
θα ζήσει στον πάνω όροφο του σπιτιού των γονιών μου.
Είναι το μόνο δωμάτιο με ιδιωτικό μπάνιο.
Η μητέρα μου είναι σίγουρη ότι το μωρό χρειάζεται το δικό του μπάνιο.
Εγώ λέω όχι.
Τα πρώτα τρία χρόνια, ένα μωρό φοράει πάνα.
Η πάνα είναι το ιδιωτικό του μπάνιο.
Αν φοράς πάνα, πάντα έχεις το δικό σου…
Έφερα μαζί μου το ιδιωτικό μου μπάνιο.
Θέλεις ένα δείγμα ούρων, γιατρέ;
Κανένα πρόβλημα!
Δεν θα είμαι πια το μωρό της οικογένειας.
Μέχρι τώρα, ήμουν η νεότερη. Όμως όχι πλέον.
Δεν είναι και τόσο χάλια όσο νόμιζα.
Θα το χρησιμοποιήσω. Θέλω να γίνω πιο ενήλικη.
Επαναξιολογώ τη σχέση μου με τη διασκέδαση.
Οι ενήλικες έχουν περίεργη σχέση με τη διασκέδαση.
Πιστεύω ότι οι ενήλικες διασκεδάζουν χωρίς να νιώθουν ευχαρίστηση.
Για παράδειγμα, στο Μεσαιωνικό Πανηγύρι πάνε ενήλικες.
Ίσως έχετε πάει σε Μεσαιωνικό Πανηγύρι.
Φτάνεις εκεί και είναι ένα χωράφι στη Σάαρλαντ.
Σκέφτεσαι "Έχω ακούσει πολλά αρνητικά γι' αυτήν την πολιτεία,
όμως είναι ακόμα πιο σκατά απ' ό,τι φανταζόμουν".
Κάπου υπάρχει κάποιος ονόματι Μπιορν με κολάν και στολή με κουδουνάκια
που παίζει ένα παράξενο πνευστό. Όλοι σκέφτονται
"Ο Μπιορν είναι είτε τρελός ή φοιτητής Γερμανικών Σπουδών".
Σε όποιο Μεσαιωνικό Πανηγύρι κι αν πάτε
πάντα έχει σταματήσει να βρέχει πριν τρεις ώρες.
Έχει σούπα μέσα σε ψωμί και, στην καλύτερη, όλοι περνάνε καλά.
Όλοι είναι μια μέση κατάσταση.
Όλοι είναι μεσήλικες. Γι' αυτό και λέγεται Μεσαιωνικό Πανηγύρι.
Γιατί δεν έχει καμία σχέση με τον Μεσαίωνα.
Θα ήταν τέλειο αν υπήρχε μια ζώνη
όπου θα αναβίωνε ο Μεσαίωνας. Θα έσκαγα…
Δεν ξέρω αν θα άντεχε το ανοσοποιητικό μου σύστημα.
Είμαι γυναίκα. Φοράω παντελόνι.
Αμφιλεγόμενο θέμα, μάλλον θα με αποκεφάλιζαν.
Μια γιαγιά πνίγεται στον εμετό της και αργοπεθαίνει.
Έφτασε η ώρα της. Είναι ήδη 39 χρονών. Τώρα αυτό…
Θα είχε πλάκα, αλλά όπως κατάντησαν τα πανηγύρια
κανείς δεν θέλει να πάει.
Ούτε κάποιος από τον αληθινό Μεσαίωνα
δεν θα ήθελε να πάει σε Μεσαιωνικό Πανηγύρι.
Αν είχαμε μια χρονομηχανή και κάποιος από τον αληθινό Μεσαίωνα
προσγειωνόταν στη Σάαρλαντ το 2020,
θα έβγαινε και θα έλεγε "Τι είναι αυτό;
Τι συμβαίνει εδώ;"
Μιλάει διαφορετικά. Είναι από τον Μεσαίωνα.
"Ωραία μου δεσποσύνη, τι συνέβη εδώ;"
Μιλάει σαν Ελβετός που τον χτύπησε αμάξι.
Τον χτύπησε ένα Prius με 5 χλμ. την ώρα.
Δεν το άκουσε.
Τι; Σούπα μέσα στο ψωμί; Εμείς δεν είχαμε τέτοια.
Από πού πήρατε αυτές τις πληροφορίες;
Θα σκεφτόταν ότι μας περίσσευαν τα σιτηρά
και ότι φτιάχναμε πιάτα με ζωάκια.
Όχι, ήταν ή τίποτα ή σούπα ή ψωμί.
Και ο καθένας είχε μόνο ένα μπολ
φτιαγμένο από τη σπονδυλική στήλη του παππού.
Κι αν έσπαγε το μπολ, πείναγες.
Σκέφτηκα ότι αφού δεν μπορώ να διασκεδάσω σαν ενήλικας,
τότε θέλω να μη διασκεδάσω σαν ενήλικας.
Οι ενήλικες τα καταφέρνουν καλά. Μονίμως αποφεύγουν τη διασκέδαση.
Σκέψου λογικά.
Μάζεψε τις αποδείξεις.
Αφαίρεσε τον ΦΠΑ.
Πάντα προσέχω όταν μιλάω γι' αυτό το θέμα.
Πριν τρεις μήνες, είχα παράσταση σε σινεμά ντράιβ ιν στη Στουτγκάρδη.
Ήμουν σχεδόν πορνογραφική.
Ναι. Αφαίρεσέ τον ΦΠΑ.
Θέσε με υπο επιτήρηση, κοπελιά!
Οι ενήλικες φρικάρουν με τα κτηματομεσιτικά.
Τα κτηματομεσιτικά είναι βαρετά. Δεν κάνουν τίποτα.
Τα κτηματομεσιτικά είναι 100% στατικά. Ακίνητα.
Πρέπει να εκτιμήσεις
το πόσα λίγα μπορούν να κάνουν.
Ένα ακίνητο μπορεί να κάνει δύο πράγματα λιγότερα από έναν μπούφο.
Και δεν θέλεις τα ακίνητά σου να κάνουν πολλά.
Απλώς θες να βρίσκονται ακόμα εκεί σε 30 χρόνια.
Οπότε, σε 31 χρόνια, μπορείς να πεις "Γκιζέλα, πολύ ωραία".
Θα είναι από τη Σουαβία…
Δεν θες τα ακίνητά σου να κάνουν πολλά.
Απλώς να βρίσκονται ακόμα εκεί σε 30 χρόνια.
Και σε 31 χρόνια μπορείς να πεις
"Γκιζέλα, κάναμε καλά που το αγοράσαμε τότε.
Δεν είχαμε πολλά λεφτά τότε.
Τώρα έχουμε και σύντομα θα πεθάνουμε".
Το γερμανικό όνειρο.
Είναι το όνειρό μου.
Πήγα σε μια τράπεζα και τους ρώτησα αν μπορούν να μου αγοράσουν ακίνητα.
Κανείς δεν αγοράζει ακίνητα χωρίς δάνειο.
Ίσως στην Ελβετία, από όπου κατάγομαι.
Κάποιοι απλώς αγοράζουν ένα σπίτι.
Είναι πλούσιοι. Έχουν άλλες ικανότητες.
Ζουν σε έναν παράλληλο κόσμο. Κάνουν έτσι με τα δάχτυλά τους.
Κι έρχεται μία Lamborghini
και τους παίρνει μια πίπα.
Δεν ήξερα οι Lamborghini το κάνουν αυτό.
Ναι, είναι υβριδική.
Αν ένας φυσιολογικός άνθρωπος θέλει να αγοράσει κάτι πολύ ακριβό,
πάει στην τράπεζα και λέει "Τράπεζα,
άκουσα ότι έχεις πολλά λεφτά.
Εγώ δεν έχω. Μπορείς να μου δώσεις λίγα;
Θα τα ξεπληρώσω, τ' ορκίζομαι".
Πήγα σε μια γερμανική τράπεζα.
Όχι στην Deutsche Bank, μια άλλη. Έχω κάποιο επίπεδο.
Σκέφτηκα…
Θα πάω σε γερμανική τράπεζα, γιατί μένω έξι μήνες στην Ελβετία
και τους υπόλοιπους στη Γερμανία.
Αν παρακολουθεί κάποιος από την εφορία,
περνάω το 55% του χρόνου μου στην Ελβετία.
Είπα να πάω σε μια γερμανική τράπεζα.
Μια γερμανική τράπεζα είναι σαν προπόνηση για μια αληθινή τράπεζα.
Οι ελβετικές τράπεζες είναι τρομακτικές. Παντού μάρμαρο.
Το πάτωμα, οι τοίχοι, τα φυτά, οι υπάλληλοι. Όλα είναι μαρμάρινα.
Μια γερμανική τράπεζα είναι πιο πολύ σαν…
κέντρο νεότητας.
Μπαίνεις μέσα. Υπάρχει ένα καναπές από δωρεά στη γωνία.
Σκέφτεσαι "Μπορείτε να τον πετάξετε.
Βλέπω έναν λεκέ που κινείται. Δεν θα κάτσω εκεί".
Είναι δύσκολο να αποφασίσω τι προτιμώ.
Αν η τράπεζα είναι καλύτερη από το διαμέρισμά των ονείρων μου
ή αν είναι τόσο χάλια, που δεν θα μετακόμιζα ποτέ εκεί.
Αν η τράπεζα είναι πολύ κυριλέ,
τότε θα με χρεώσουν πολλά λεφτά για τα διαδικαστικά.
Αν η τράπεζα είναι χάλι μαύρο,
μάλλον οι άνθρωποι εκεί δεν ξέρουν πώς να χειρίζονται τα λεφτά.
Παρατήρησα ότι η Γερμανία και η Ελβετία είναι πολύ διαφορετικές.
Οι δύο χώρες είναι πολύ διαφορετικές.
Γιατί οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί.
Όλοι παριστάνουν ότι πρόκειται για την ίδια χώρα.
Οι Γερμανοί παριστάνουν ότι η Ελβετία
είναι άλλη μία αιμορροΐδα που κρέμεται από τη Βαυαρία.
Οι Ελβετοί καμιά φορά βλέπουν τη Γερμανία
σαν ένα μεγάλο καντόνι.
Η ιδέα ότι η Γερμανία είναι το μεγαλύτερο ελβετικό καντόνι
είναι κάτι εντελώς μεγαλομανές.
Αν αποκαλείς τη Γερμανία "το μεγάλο καντόνι",
είναι σαν να πάει ένα μελάνωμα στον γιατρό
και να πει "Γιατρέ, ανησυχώ.
Έχω έναν τεράστιο λευκό σάκο στην πλάτη μου.
Σε παρακαλώ, βοήθησέ με.
Δεν αντέχω. Ξεκίνησε να μιλάει".
Η Γερμανία και η Ελβετία διαφέρουν, γιατί οι Ελβετοί είναι πολύ ευγενικοί.
Δεν είναι καλύτεροι, αλλά συνειδητοποίησαν
ότι όσο είναι ευγενικοί, η κουβέντα θα λήξει συντομότερα.
Αν πεις "Καλησπέρα", σου λέει κι ο άλλος
"Καλησπέρα". Τελείωσε.
Αλλά αν ο ένας Ελβετός πει
"Καλησπέρα" και ο άλλος του πει
"Γαμώ τη μάνα σου την καριόλα".
Πρέπει να το ξεκαθαρίσει. Θα πρέπει να δικαιολογήσει την προσβολή.
Αυτή η διαφορά στη νοοτροπία φαίνεται καλύτερα
όταν κάποιος εμποδίζει. Όταν συμβεί αυτό,
ο ένας Ελβετός είναι εδώ, ο άλλος δίπλα.
Ο πρώτος θέλει να γυρίσει και να πει "Συγγνώμη".
Πρέπει να σκύψεις λίγο και να συνοφρυωθείς.
"Συγγνώμη".
Και ο Γερμανός, στην ίδια κατάσταση, λέει "Προσοχή!"
Και τα δύο πιάνουν!
Δύο διαφορετικές λύσεις για ακριβώς το ίδιο πρόβλημα.
Οι Ελβετοί λένε "Συγγνώμη".
Σαν να λένε "Αναλαμβάνω την ευθύνη".
Αναγνωρίζω τις ενοχές που με βαραίνουν,
γιατί βρίσκομαι εγώ εδώ κι εσύ εκεί.
Και θα ήθελα να περάσω από δίπλα σου, αν υπάρχει σαν επιλογή.
Σε παρακαλώ, σταμάτα. Είναι πολύ δυσάρεστο.
Συγγνώμη.
Και οι Γερμανοί λένε "Προσοχή".
Αφού το είπε φωναχτά, η ασφαλιστική θα τον καλύψει.
Το βλέπεις και στους αυτοκινητόδρομους. Στην Ελβετία,
είσαι προστατευμένος, αλλά αγχωμένος.
Το όριο είναι 120 χλμ. την ώρα.
Αν πας λίγο πιο γρήγορα, θα σε πιάσουν.
Η κλήση κοστίζει όσο ένα σπίτι στο Μέκλενμπουργκ.
Δεν είναι πάρα πολλά, αλλά δεν είναι και λίγα.
Κάποτε το είχα πει και ήταν ένας τύπος από το Μέκλενμπουργκ.
Δεν γέλασε καθόλου.
Μετά μου έγραψε ένα πολύ θυμωμένο μήνυμα στο Instagram.
"Να πας να μάθεις για τα κτηματομεσιτικά
στο Μέκλενμπουργκ-Φορπόμερν".
Και το έκανα.
Εν ολίγοις, αγόρασα τέσσερα σπίτια.
Στον γερμανικό αυτοκινητόδρομο μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις.
Είναι σαν βιντεοπαιχνίδι, αλλά όλοι ξέρουν
βαθιά μέσα τους "Εντάξει, έχω μόνο μία ζωή".
Βλέπεις ταμπέλες που δεν έχουν όριο ταχύτητας.
Όταν το είδα για πρώτη φορά,
δεν ήξερα πώς να επεξεργαστώ αυτήν την πληροφορία.
Η ταμπέλα δεν γράφει τίποτα.
Γιατί το τίποτα να χρειάζεται ταμπέλα;
Και γιατί το τίποτα έχει πέντε σταυρούς. Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει "Ξέχνα όλα όσα ξέρεις.
Δεν υπάρχουν κανόνες. Ξέχνα τα όλα πέντε φορές.
Ό,τι θες, οδήγα με τον κώλο. Βάλε και τον μπούφο να οδηγήσει".
Ο ελβετικός αυτοκινητόδρομος είναι σαν μια οικογένεια
που πάντα τρώνε για βράδυ στις 6:30.
Η τηλεόραση κλειστή.
Το ραδιόφωνο κλειστό.
Πιάνονται όλοι χέρι χέρι!
Ευχαριστώ, Τζούλια, που έστρωσες το τραπέζι.
Ευχαριστώ, μπαμπάκα, που έκοψες τα φασόλια.
Η μαμά λέει τον μπαμπά "μπαμπάκα", για να μην μπερδευτούν τα παιδιά.
Για να μη σκεφτούν τα παιδιά "Για κάτσε λίγο!
Ποιος είναι ο Ουρς;"
Ο γερμανικός αυτοκινητόδρομος είναι σαν ανύπαντρη μητέρα,
απογοητευμένη, χτυπημένη από τα βάσανα της ζωής, εξαντλημένη,
μια ανύπαντρη μητέρα οκτώ παιδιών
που τα πάει στο Europa-Park μία φορά τον χρόνο.
Και τα αμολάει από το αυτοκίνητο το πρωί και τους φωνάζει…
"Στις 6:00 μ.μ. θα συναντηθούμε στο πάρκινγκ!
Κι αν δεν είστε εκεί, θα πάτε σπίτι με τα πόδια!"
Και μέσα της είναι ενθουσιασμένη με την ιδέα
ότι ίσως δύο ή τρία από τα παιδιά της
δεν θα έρθουν στο ραντεβού.
Κάθε πρωί, μπαίνεις στον γερμανικό αυτοκινητόδρομο
και σου λένε "Εντάξει, κάνε ό,τι θέλεις.
Εδώ αγόρασες το αυτοκίνητο; Κάνε βρουμ βρουμ".
Του δίνουν και καταλαβαίνει.
Συνήθως είναι μια Mercedes από τη Στουτγκάρδη
και ένα Audi από το Μόναχο
που κάνουν κόντρες με 300 χλμ. την ώρα,
προκαλούν θανατηφόρο ατύχημα
και δημιουργούν μποτιλιάρισμα για όλους τους άλλους.
Αυτό με τη σειρά του διασφαλίζει ότι οι άλλοι οδηγοί
δεν μπορούν να οδηγήσουν όσο γρήγορα θα ήθελαν.
Το οποίο με τη σειρά του σώζει ζωές.
Και γι' αυτό δουλεύει το σύστημα.
Κάθε πρωί, δύο άνθρωποι
θυσιάζονται στους θεούς του γερμανικού αυτοκινητόδρομου.
Ενώ στην Ελβετία,
δεν έχουμε αρκετό πληθυσμό για να το κάνουμε αυτό.
Οπότε πήγα σε μια γερμανική τράπεζα.
Ήταν η πιο ενήλικη στιγμή στη ζωή μου.
Ποτέ δεν έχω νιώσει πιο ενήλικας από εκείνη τη μέρα
που πήγα σε δύο άλλους ενήλικες
που δεν ήταν οι γονείς μου και τους ζήτησα λεφτά.
Προετοιμαζόμουν όλο το πρωί.
Θα φερόμουν σαν τον πιο ενήλικο άνθρωπο που ξέρω.
Προσπάθησα να γίνω ο πατέρας μου.
Να λέω τις στάνταρ φράσεις του
"Δεν έχει σαλάμι μετά τις έξι το απόγευμα!
Εγώ είμαι ο μπαμπάς.
Πού είναι το teletext;"
-Μπαμπά, είναι iPad. -Δεν με νοιάζει. Θέλω teletext.
Έτσι πίστευα ότι θα έμπαινα μέσα. "Γεια σας, δώστε μου λεφτά!
Στεγαστικό δάνειο. Ξέρω πολλές λέξεις!
Πού είναι η αλεπού από το διαφημιστικό;"
Έτσι με φανταζόμουν.
Όμως τη στιγμή που το πόδι μου πέρασε το κατώφλι της τράπεζας στην Κολωνία,
παντού μοκέτα,
το μάρμαρο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Εκείνη τη στιγμή, ήμουν εξήμισι ετών.
Δεν αναγνώριζα τη φωνή μου. Κούνησα το χέρι μου.
Αν και ήταν σε απόσταση ενός μέτρου.
Απλώς κούνησα το χέρι μου. Με κοίταξαν.
Γεια σου.
Είσαι μόνη σου εδώ;
Μάλιστα.
Εγώ…
Άκουσα ότι έχετε πάρα πολλά λεφτά.
Και δεν έχω τόσα πολλά λεφτά και σκέφτηκα
να μου δώσετε λεφτά και μετά να σας ξεπληρώσω. Τ' ορκίζομαι.
Τι θες να αγοράσεις με τόσα λεφτά, γλυκιά μου;
Θέλω να αγοράσω ένα ακίνητο,
γιατί ο μεγάλος μου αδερφός έχει ακίνητα
και λέει ότι είναι πολύ καλή φάση.
Ο μεγάλος σου αδερφός είναι μισθωτός, σωστά;
Είναι πολύ αξιόπιστος.
Πάντα τακτοποιεί το γραφείο του στη δουλειά κάθε Τετάρτη.
Και όταν επιστρέφει από τη δουλειά την Παρασκευή,
βγάζει το μανταρίνι του από το σακίδιό του,
αν δεν το έχει φάει.
Δεν έχει μια καφέ σαπισμένη μπάλα στην τσάντα του τη Δευτέρα το πρωί
και κανείς δεν ρωτάει "Τι μυρίζει τόσο απαίσια στον διάδρομο;
Ο αδερφός σου δεν έφαγε τα σκατομανταρίνια του!"
Δεν θέλω να αγοράσω ακίνητο πλέον.
Δεν πιστεύω ότι
οι άντρες είναι πιο ικανοί από τις γυναίκες ή το αντίθετο.
Υπάρχουν ελάχιστες διαφορές μεταξύ των δύο φύλων.
Η κύρια διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών
είναι ότι οι τσέπες στα γυναικεία παντελόνια
είναι πολύ μικρότερες απ' ό,τι στα αντρικά.
Μια γυναικεία τσέπη…
Δεν χωράει τίποτα!
Είναι σαν τρέιλερ για τσέπες.
Αυτό το καλοκαίρι, μια τσέπη… Τέλος.
Δεν χωράει τίποτα. Μόνο τα δάχτυλά σου.
Τέλειο αν τα δάχτυλά σου έχουν παγώσει,
αλλά το υπόλοιπο χέρι έχει ιδρώσει.
Ίσως αρέσει σε κάποιους άντρες όταν κρύβεις τα δάχτυλά σου.
Θεέ μου.
Είναι σέξι, πολύ μυστηριώδης.
Έχει δάχτυλα; Δεν έχει;
Έλα να δεις.
Αυτή είναι η βασική διαφορά. Η άλλη διαφορά…
ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες…
είναι ότι οι άντρες είναι πολύ καλύτεροι…
στο να μένουν μαζί ως ομάδα, γίνονται ένα,
και να φροντίζουν ομαδικά να μην περιμένεις πολλά απ' αυτούς.
Εγώ περιμένω περισσότερα από τις γυναίκες.
Αν μια γυναίκα πει κάτι δημοσίως
και δεν είναι ό,τι πιο έξυπνο έχω ακούσει πάνω στο θέμα,
πάντα σκέφτομαι
"Ποιος σε ρώτησε; Βγάλε τον σκασμό.
Σε τρία χρόνια, θα έχουμε…
όλοι τα ίδια δικαιώματα.
Απλώς κούνα το χέρι σου. Φτάνει".
Με τους άντρες, δεν με νοιάζει.
Ίσως είναι ό,τι πιο χαζό. Ίσως είναι κάτι τόσο κενό,
που δεν το θεωρώ καν γλώσσα.
Διάφοροι θόρυβοι στο μυαλό μου
και σκέφτομαι "Τι περίμενα; Είναι άντρας".
Πιστεύω ότι όχι μόνο οι γυναίκες αντέχουν την πίεση,
αλλά και ότι επιζητούν να βρεθούν υπό πίεση.
Τους αρέσει να σε ικανοποιούν.
Οι άντρες απολαμβάνουν. Θέλουν να περάσουν καλά.
Όχι μόνο θέλουν να περάσουν καλά,
τους αρέσει να βλέπουν κι άλλους άντρες
να περνάνε καλά.
Όπως ο Τζέιμς Μποντ.
Οι ταινίες του έχουν επιτυχία
επειδή οι άντρες τον βλέπουν και σκέφτονται
"Ναι, φίλε. Είσαι και ο πρώτος. Το 'χεις.
Πήδηξέ την, ναι.
Εγώ δεν μπορώ τώρα, αλλά εσύ το 'χεις".
Μ' αρέσει να βλέπω ταινίες του Τζέιμς Μποντ με άντρες.
Αναπόφευκτα έρχεται η στιγμή που ξεκουμπώνει το πουκάμισο,
βγάζει τη φανέλα, βλέπεις τους κοιλιακούς του
και οι φίλοι μου σκέφτονται "Και γαμώ, έχει κοιλιακούς.
Είμαι άντρας, τώρα έχω κι εγώ κοιλιακούς".
Αυτό δεν συμβαίνει μ' εμένα.
Όταν βλέπω καλλιστεία
και κάποιο μοντέλο βγάλει το παντελόνι της
δεν σκέφτομαι "Είναι και η πρώτη, έχει μακριά, σέξι, λεπτά πόδια.
Είμαι γυναίκα, τώρα έχω κι εγώ μακριά, σέξι, λεπτά πόδια".
Αντιθέτως, σκέφτομαι
"Εντάξει.
Έχει μακριά, σέξι, λεπτά πόδια.
Μάλλον είναι πάρα πολύ χαζή".
Μέχρι πρόσφατα, συζητούσαν
να δώσουν τον ρόλο του Τζέιμς Μποντ σε γυναίκα.
Αναρωτιέμαι ποιος θα ήθελε να το δει.
Δεν θέλω να δω τον Τζέιμς Μποντ
και να είναι καλύτερος από εμένα.
Τα κάνει όλα καλύτερα από μένα. Πολύ πιο έξυπνη, όμορφη.
Μια πολύ σέξι Βρετανή μυστική πράκτορας.
Πολύ έξυπνη. Μιλάει άπταιστα Αγγλικά
και Γαλλικά, κανείς δεν το καταφέρνει.
Κανείς δεν μιλάει άπταιστα Γαλλικά.
Ούτε οι Γάλλοι δεν μιλάνε άπταιστα Γαλλικά.
Αν έχετε παρακολουθήσει γαλλικές ειδήσεις, πάντα είναι…
Και πάντα σκέφτονται "Σκατά…
Είναι υποτακτική έγκλιση ή όχι;"
Η Τζέιμς Μποντ μπορεί. Κανένα πρόβλημα.
Άπταιστα Αγγλικά και Γαλλικά.
Οδηγάει και στ' αριστερά.
Κανένα πρόβλημα, αν και η ηθοποιός είναι Αμερικάνα.
Μετά σκοτώνει κακούς Ρώσους μυστικούς πράκτορες.
Πηδιέται με Αμερικάνους μυστικούς πράκτορες.
Δεν ανταλλάζει τηλέφωνα.
Δεν φοβάται ότι αργότερα θα νιώσει μοναξιά στο δωμάτιό της.
Θα γυρίσει μόνη στο δωμάτιό της.
Ξέρει αμέσως πού θα βάλει την κάρτα για ν' ανοίξει την πόρτα.
Ανοίγει την πόρτα, έχει σοκολατάκια στο κρεβάτι.
Είτε δεν ανοίγει καν το κουτί ή τρώει μόνο ένα.
Είναι αρκετό για εκείνη. Δεν θα εισπνεύσει όλο το κουτί.
Και απλώς δεν θέλω να το δω αυτό.
Έχω διαταραγμένη σχέση με τις γυναίκες,
επειδή έχω διαταραγμένη σχέση με τους άντρες.
Αυτό συμβαίνει επειδή έχω δύο μεγαλύτερους αδερφούς.
Παίζαμε μόνο ξύλο μεταξύ μας.
Ήταν η μόνη μας μορφή επικοινωνίας,
αλλά δεν το κάνουμε πια. Και μου λείπει.
Ειλικρινά, μου λείπει. Δεν έχω κανέναν στη ζωή μου
που να μπορώ να χαστουκίσω.
Πάντα φωνάζουν "Αστυνομία!"
Το θλιβερό είναι ότι δεν σταματήσαμε να παίζουμε ξύλο
επειδή δεν θέλαμε.
Ακόμα θέλω να χτυπήσω τα αδέρφια μου.
Κι αυτοί θέλουν να με βαρέσουν. Απλώς δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό.
Φυσικά, σε μια κηδεία,
μπορείς να ρίξεις και καμιά μπουνιά.
"Δεν κλαις αληθινά!", αλλά…
Δεν είναι σωστό.
Στα 65ά γενέθλια της θείας σου
ένας 31χρονος μπορεί να ρίξει μπουνιά στα μούτρα μιας 26χρονης.
Κείτεται στο πάτωμα…
"Χέιζελ,
ήταν κλανιά ή ρέψιμο;"
Δεν μπορείς.
Έχω φίλες που δεν το καταλαβαίνουν.
Έχω φίλες που έχουν μόνο αδερφές.
Δεν καταλαβαίνουν. "Γιατί είσαι τόσο βίαιη μαζί τους";
Να ξέρετε ότι αγαπώ τα αδέρφια μου.
Είναι ξεκάθαρο, δεν το συζητώ.
Το ξέρουμε. Τους αγαπώ και με αγαπούν.
Θα μείνουμε ενωμένοι. Σε 35 χρόνια, θα είναι η κληρονομιά.
Ελπίζω να μείνουμε ενωμένοι.
Ελπίζω να συνετιστούν.
Είμαι η μόνη στην οικογένεια που δουλεύει το Excel.
Έχω φιλενάδες που μου λένε "Χέιζελ, έχω μια αδερφή.
Η αδερφή μου…
είναι η καλύτερή μου φίλη".
Όταν το άκουσα…
Όταν ακούω "Η αδερφή μου…
είναι η καλύτερή μου φίλη".
Αυτό που ακούω είναι
"Χέιζελ…
δεν έχω…
ούτε μία φίλη".
Επειδή η αδερφή σου δεν είναι…
Είναι σπατάλη ανθρώπινων πόρων
το να είσαι φίλος με τ' αδέρφια σου.
Τα αδέρφια είναι σαν εξάσκηση για τους αληθινούς ανθρώπους.
Με τα αδέρφια, ξέρεις.
"Πόσο μπορώ να το τραβήξω μέχρι να φάω μία στα μούτρα;
Και όταν τη φάω, θα μπορέσω να βρω τις λέξεις
για να γκρινιάξω στους γονείς;"
Η αδερφή σου… Ίσως αν δεν ξέρεις κανέναν άλλον.
Μεγάλωσες σε ένα κελάρι στην Αυστρία.
Δεν είναι ιατρικώς εξακριβωμένο. Είναι αδερφή μου ή κόρη μου;
Ποιος νοιάζεται; Τότε…
Τότε είναι εντάξει, αλλιώς όχι.
Ο μεγάλος μου αδερφός θα γίνει πατέρας. Έγινε πολύ συναισθηματικός.
Τώρα προσπαθεί να μάθει για τη μη βίαιη επικοινωνία.
Στάθηκε μπροστά μου και με ρώτησε "Χέιζελ,
τι να κάνουμε;
Η φίλη μου είναι οκτώ μηνών έγκυος. Να την παντρευτώ;
Θα ήταν ρομαντικό;" Είναι πολύ αργά για ρομαντισμούς.
"Ήδη αγόρασα ένα Škoda Octavia, αλλά…
Ίσως θα ήταν καλό
να παντρευτούμε πριν γεννηθεί το μωρό
για να βγούμε έξω στον κόσμο σαν ομάδα".
Δεν ήξερα τι να του πω.
Η μόνη μου ειλικρινής απάντηση είναι
"Δεν με ενδιαφέρει. Αλήθεια, δεν με νοιάζει".
Οποιαδήποτε συζήτηση με τον αδερφό μου
που δεν λήγει μέσα σε 20 λεπτά
με έναν από εμάς να έχει φάει σαγιονάρα στα μούτρα
είναι χάσιμο χρόνου για μένα. Και τώρα ακούγεται σαν
να μη σέβομαι τα αδέρφια μου.
Είναι επειδή δεν σέβομαι τα αδέρφια μου.
Νομίζω ότι η λέξη "σεβασμός" χρησιμοποιείται πολύ. Είναι μεγάλη λέξη.
Πολύ μεγάλη λέξη για κάτι τόσο μικρό όσο ένας μεγάλος αδερφός.
Είναι τόσο σημαντικό.
Ο σεβασμός είναι υπερτιμημένος. Ο κόσμος πιστεύει ότι
το να σέβεσαι τους άλλους είναι ό,τι πιο σημαντικό.
Δεν νομίζω. Η ανοχή προς τους άλλους είναι πιο σημαντική.
Η ειλικρινής ανοχή είναι πιο σημαντική από τον ψεύτικο σεβασμό.
Ο σεβασμός είναι σαν να πυροβολείς σπουργίτια με κανόνι.
Ο σεβασμός είναι σαν να κάνεις μαραθώνιο σε λιγότερο από τρεισήμισι ώρες.
Πολύ εντυπωσιακό, αλλά και να μην μπορούσες,
δεν θα το παρατηρούσα.
Και η ανοχή είναι σαν να στέκεσαι χωρίς να πέφτεις κάτω.
Καθόλου εντυπωσιακό.
Αλλά είναι πολύ χάλια όταν δεν μπορείς.
Και αυτό κάνω με τα αδέρφια μου. Τους ανέχομαι.
Σε ανέχομαι, άρα αναγνωρίζω
την ύπαρξή σου
και δεν σκοπεύω να κάνω καμιά ενέργεια για να το αλλάξω.
Αυτό σημαίνει ανοχή, είναι σημαντικό για μένα.
Και ο αδερφός μου με ρώτησε "Χέιζελ, τι να κάνουμε;
Να την παντρευτώ;" Και δεν ήξερα
πώς να αντιδράσω. Οπότε έκανα το μόνο
πράγμα που έβγαζε νόημα γι' αυτήν την περίσταση.
Έβγαλα ένα παπούτσι και μία κάλτσα.
Δεν τα έβγαλα από το άλλο πόδι και στάθηκα…
με μια μικρή κλίση.
Προσπάθησα να του χαμογελάσω όσο γλυκά μπορούσα.
Του κούνησα το χέρι φιλικά.
Νόμιζε ότι θα τον χαστουκίσω.
Ήταν πιο γρήγορος.
Ένιωσα τον χτύπο της καρδιάς του στην παλάμη του
όπως άγγιξε το δέρμα στο πρόσωπό μου.
Κι αυτό, για μένα, είναι αληθινή αγάπη.
Ευχαριστώ πολύ, Κολωνία!
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Να προσέχετε.
Ευχαριστώ πολύ.
Και τραγουδάω
Ένα τραγούδι για την Κολωνία
Και συνήθως ο κόσμος Θα πάταγε το "Skip Outro"
Αναρωτιέστε, μισό λεπτό Πόσοι δούλεψαν γι' αυτό το σόου;
Τι είναι ο εκτελεστικός παραγωγός;
Τι ακριβώς εκτελεί;
Τι ακριβώς παράγει;
Μια παράξενη κυρία στέκεται στη σκηνή
Με ένα…
Συνολάκι που διάλεξε η ίδια
Έχει καλό γούστο
Το στιλ της έρχεται πολύ φυσικά
Μάλλον έκανε η ίδια και το μακιγιάζ της
Θα της φύγει πολύ γρήγορα
Κοιμάται πάνω από οκτώ ώρες κάθε βράδυ
Και έχει καθαρό δέρμα
Ευχαριστώ που ήρθατε Φεύγω τώρα
Το μπαρ είναι ανοιχτό
Υποτιτλισμός: Νίκος Τζερμπίνος