Downloaded from YTS.MX
Je zult niet geloven hoe weinig humor er is bij het opnemen van een comedyshow.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Het is ongelooflijk. Niemand zei dat ik plezier moest maken.
Het laatste wat ik hoorde voor ik het podium opging, was:
'Verpest 't niet.
Verpest het niet.'
EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL
Speciaal voor jullie uit Berlijn:
Felix Lobrecht.
Terecht.
Helemaal terecht.
Ik ben gek op deze plek. Ik heb speciaal voor dit theater gekozen.
Het is hier gewoon mooi. Te mooi voor mij.
Om eerlijk te zijn.
En eigenlijk ook voor jullie. Met alle respect.
Wij mogen niet eens in de buurt van dit orgel zijn.
Het is een schande dat we hier zijn.
Het is te mooi.
Daarboven hebben jullie echt slechte plaatsen.
Echt klote voor jullie.
Daarboven zitten een paar eerste dates.
Een gast schepte vast op met: 'Ik heb logeplaatsen voor Felix.'
En boem, daar zitten jullie dan.
'Ja, het was een coole show.
Ik voel m'n benen niet. Ik zag hem één keer.
Wil je nu neuken of wat?'
O, God.
Wat is het hier mooi.
Mensen met een beperking irriteren me.
Niet omdat ze een beperking hebben. Dat is niet hun schuld.
Meestal niet.
Het is waar.
Als je hebt gedronken en een meisje wil imponeren…
…door straalbezopen een wheelie op een motor te doen.
Als dan de motor tegen je borst klapt en je verlamd achterlaat…
…dan zou ik zeggen dat je…
…deels verantwoordelijk bent.
Het had niet gehoeven. Het was onnodig.
Nee, ik irriteer me aan invalidenparkeerplaatsen.
Daarom irriteer ik me aan mensen met een beperking.
Dat geldt vast voor de meeste mensen.
De meesten zullen het niet op een podium zeggen…
…maar het irriteert iedereen met parkeren.
Het is slechte marketing.
Je zit in je auto, je wil naar huis en je kunt nergens parkeren.
Je rijdt 15 rondjes. Je wil gewoon naar huis.
Je moet pissen als een wilde beer.
Je moet pissen als een beer en dan zie je eindelijk een parkeerplek.
Bingo. Je bent dolblij en ziet… O, kut.
Invalidenparkeerplaats.
Dan denkt iedereen:
die verdomde invaliden ook altijd.
Het is niet aardig om te denken, maar je denkt het toch.
Niemand rijdt 15 minuten rond als je moet pissen als een beer.
Je vindt een plek, bingo. Dan besef je dat het een invalidenparkeerplaats is.
Niemand denkt dan: ja, inclusie is belangrijk.
Ga zo door.
Nee, je denkt: rij dan niet, kreupele.
Ik wil parkeren.
Sommige mensen moeten nog helemaal naar huis lopen.
Wij worden niet naar huis gerold.
Nee, wij rollen zelf naar huis.
Die verdomde invaliden.
Moet je zien wat dit naar boven brengt.
Wat een apathische…
…rolstoelbandensteker.
Invalidenparkeerplaatsen zijn niet goed voor hun imago.
Ik snap dat invalidenparkeerplaatsen belangrijk zijn.
Voor mensen met een beperking, maar…
Een invalidenparkeerplaats helpt mensen met een beperking…
…om mensen zonder beperking te beperken in hun leven.
'Hallo. Ik ben er nu ook.
Ik ben Rolstoel Roland.'
'Ja, en ik ben Ongeremde Felix. Tot ziens.
Ik wil parkeren.'
En ik denk dat de verhouding invalidenparkeerplaatsen…
…het aantal invalidenparkeerplaatsen niet in verhouding staat met…
…het aantal mensen met een beperking.
Anders zouden ze niet altijd leeg zijn.
Ik word er gek van.
Als iemand daar voor mij parkeert, denk ik altijd:
als je niet minstens de helft van je ruggengraat kwijt bent…
…dan bel ik de politie.
Omdat ik de dupe ben…
…omdat ik niet empathisch genoeg ben om het te begrijpen.
Ik heb niet veel ervaring met mensen met een beperking.
Dat is vast het hele probleem. Ik kan me niet inleven.
We zouden beter met elkaar kunnen omgaan…
…als we ervaringen zouden uitwisselen.
Een echte discussie. Ik weet het niet.
Misschien een open huis voor beperkingen.
Of een invalidenervaringsdag.
Om het te leren begrijpen. Voor het abc van de invaliden.
Van de A voor 'Ah, verdomme. Ik heb geen benen.'
Tot de Z van 'Zucht, ik moet een rolstoelhellingvergunning hebben.'
Dit stuk deed ik bij een optreden in Trier.
En een gast in een rolstoel rolde demonstratief via hier…
…de zaal uit om een punt te maken. Iedereen kon het zien.
Volkomen stil. Iedereen keek me verbijsterd aan.
'Hij is te ver gegaan.'
'Hij liep veel te hard van stapel. Ongemakkelijk.'
Ik schaamde me echt.
Ik werd rood en kreeg vreemde spasmes.
'Wat een spast, hè?'
De stemming moest omslaan.
Ik sprong rond als een soort clown.
Vijf minuten later rolde hij terug: 'Sorry, ik moest pissen.'
Ik dacht: wat een timing, gast.
Na de show heb ik z'n banden lek gestoken.
Maar één band.
Hashtag…
Maar rolstoelen zijn wel nuttig.
Toch?
Als je niet kunt lopen…
Anders niet.
Anders is het een stoel met wielen.
Als je niet kunt lopen, is een rolstoel nuttig.
Rollators zijn ook nuttig.
Maar ken je die dingen…
…die op rollators lijken, maar geen wielen hebben?
Ik bedoel deze…
Ik weet niet of die wel helpen.
Het is net of je iemand die moeite heeft met lopen…
…laat rondsjouwen met een kleine commode.
'Die moet je meesjouwen. Het is goed voor je gezondheid.'
‘O, oké.
Het is zwaar, zo zwaar.'
Er is vast een ontwerpvergadering geweest waar dat ding de beste optie was.
Dan denk je: wat waren de alternatieven dan?
'We kunnen een ketting met een steen om hun nek binden.
Op deze manier…
Ik wil even melden dat jullie om alles wat ik zeg, mogen lachen.
Het zijn allemaal grappen. Jullie mogen lachen.
We leven in een tijd van politieke correctheid.
Er is altijd iemand die discriminatie roept.
En in veel contexten klopt dat. Maar hier zijn het allemaal grappen.
Om jullie gerust te stellen:
ik heb elke grap met de comedypolitie besproken.
Zij bestaat uit Xavier Naidoo en Kollegah.
Ze hadden helemaal geen klachten.
Ja, dus…
Jullie mogen overal om lachen.
Daarover gesproken, Joden.
Grapje.
Vind je dat grappig?
'Dat stuk toen hij wat dronk, was het beste.'
Weet je wat jij leuk vindt?
Een café.
'Kijk, hij heeft ook een biertje gehaald. Beste avond ooit.'
Gewoon een grapje.
Ken je die tienermeisjes?
Tienermeisjes die dingen zeggen als: 'Leeftijd is maar een getal.'
En je denkt: een getal waardoor ik de bak in ga.
Een belangrijk getal.
Een vriend van me heeft een vuistregel:
'Felix, zorg dat het begint met een twee.'
En dan voegt hij toe: 'Het moeten wel twee cijfers zijn.'
Ik ben nu 31.
Zo oud, 31. Bedankt.
Eenendertig. Eenendertig is geen grappige leeftijd.
Want 31 is de leeftijd waarop je post krijgt…
…maar het nooit goed nieuws is.
Je krijgt geen brieven van je oma met tien euro erin.
Als je 31 bent, is je oma dement.
En ze noemt jou en je zus Sasha.
'Sasha, hoe zit het met dat zwembad hier?
Hoe zit het met dat zwembad?'
Welk zwembad, oma?
Geef me geld en hou je mond.
Ik ga nu weg.'
'Sasha?
Sasha.'
Op je 31e krijg je nooit leuke post.
Eenendertig is een saaie leeftijd. Je denkt dat je alles al hebt gedaan.
Nu herhaalt het zich allemaal. Saai.
Als kind ervaar je elke dag nieuwe dingen.
Het is allemaal nieuw en spannend. Je leert elke dag iets nieuws.
'Wauw, een boom. Wat komt er nu?'
Op je 31e is dat voorbij. Alle primeurs liggen achter je.
Je eerste keer seks. Je eerste lekke band.
Je eerste overval, moord en vluchtmisdrijf.
Je hebt alles al gedaan.
Een kwestie van herhalen. Het is een saaie leeftijd.
Dus ik was laatst blij toen ik nog een primeur had.
Voor het eerst in mijn leven…
…zat er een kraai in mijn woonkamer.
Het is raar om op een ochtend in je woonkamer te komen…
…zonder dat je een kraai verwacht, maar er wel een kraai zit.
Een lastige situatie.
Net zo lastig als…
Ken je het als je een raam wilt opendoen…
…maar het op kiepstand staat?
Dan krijg je dit… En dan…
…sta je onder het raam als een klootzak…
…vrezend voor je leven.
Dat keer vier.
Dat is een kraai in je woonkamer.
De kraai was dom.
Hij wilde eruit, maar vloog tegen het gesloten raam.
Steeds weer.
Hij raakte in paniek en scheet alles onder.
Hij maakte veel lawaai en ik werd er wakker van.
Ik liep half slapend de woonkamer in en dacht:
nee.
Nee, dit wil ik niet.
Wat moest ik doen? Ik had geen ervaring met kraaien in huis.
Ik vroeg de kraai: 'Kunt u weggaan?
Ga alstublieft mijn appartement uit.'
Maar de kraai deed…
Toen zei ik: 'Please leave now. I don't want you in my woning.'
Toen zag ik dat de kraai via het balkon was binnengekomen.
Dus ik wurmde me naar het balkon en zette de deur helemaal open.
Daar sta je dan…
…31 jaar oud, op het balkon…
…om 7 uur 's ochtends, in je boxer.
Met een halve stijve.
Maar niet door de kraai.
Het was gewoon mijn odol.
Dus ik sta daar, die verdomde kraai loopt rondjes in mijn huis.
Als hij bij de deur was, zei ik:
'Nee meneer, deze kant op.
U moet deze kant op.'
De kraai dacht: nee.
Wat dacht je van de gang?
Toen verdween de kraai in de gang.
Dus ik dacht bij mezelf: zo gaat dat.
Dit is een nieuwe situatie.
Ik woon nu samen met een kraai. Dit is mijn nieuwe persoonlijkheid.
Ik heb een schijtkraai als huisgenoot.
Een echte schijthuisgenoot.
Ik zat daar te wachten.
Ik wachtte en bevroor. Het was koud.
Zo verdomd koud.
Ik verborg m'n pik voor de buren.
Twee uur later kwam de kraai ook naar buiten.
Ik zag het beest wegvliegen en dacht:
die kraai had geen manieren.
Valt zomaar binnen. Geen hallo, niks.
Maakt veel lawaai, schijt overal.
Helemaal geen manieren.
Ik ga niet naar jouw huis in de lucht…
…om de boel vol te schijten.
Kutkraai.
Hij kan de tering krijgen.
Serieus, hij kan de tering krijgen.
Met z'n stomme, gevederde kraaienanus.
Ken je die vreselijke beelden van een olieramp op het nieuws?
Foto's van meeuwen met olie op hun vleugels?
Die trieste beelden zijn altijd hetzelfde.
Dat gun ik die kraai.
Onlangs probeerde iemand bij me in te breken.
Ik hoorde het.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Toen belde ik de politie.
En die wouten…
…namen niet op.
Dus het was zaterdagnacht om half twee in Berlijn…
…en ze zaten op het bureau te denken:
laten we gewoon niet opnemen.
Wie als eerste opneemt, is de grootste eikel.
Ze bellen wel terug als het belangrijk is.
Ik stond er alleen voor. De eerste deur was opengebroken.
Ik heb twee deuren omdat ik rijk ben.
Door de tweede deur loop je mijn appartement binnen.
Ik moest iets doen.
Dus ik kroop naar de deur en keek door het kijkgat.
Twee jongens met hoodies.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Dus klopte ik maar op de deur.
In mijn eigen huis…
…klopte ik van binnenuit op de deur om te laten merken dat er iemand was.
Ik weet niet of het jullie tegenhoudt, maar dan weten jullie dat.
Ik klopte voor m'n leven.
De jongens smeerden hem.
Ik dacht: ik heb ze gewoon weg geklopt.
Fuck niet met de klopper.
Ik wist niet of ze met nieuwe apparatuur zouden terugkomen.
Ik belde de politie.
Na de vierde keer overgaan, namen ze op.
Ze waren er na 20 minuten, 2 politiemannen.
De een was oud en rustig, de ander was een jonge gast.
Van mijn leeftijd. Hij bleef me steeds zo aankijken…
'Jij bent van Gemischtes Hack, bestes Hack.'
Ik dacht: gast, wat onprofessioneel.
Ik stond in m'n boxer.
Ik ga niet met m'n vingers schieten.
Niet nu.
Ze stelden de gebruikelijke vragen. Niet dat het iets oplevert.
Maar ik dacht aan de signalementen van verdachten.
Dat moet vreemd zijn voor extreem politiek-correcte linksen…
…als ze slachtoffer zijn van een misdrijf en de dader moeten beschrijven.
'Nou, het maakt toch niet uit welke kleur zijn haar had.'
Nationaliteit? Het was een mens, oké?
Ik walg van jouw binaire denkwijze, witte heteroman.
Niet te geloven dit.'
Erg irritant voor de politie.
Omgaan met zo'n klotehippie.
Zo ben ik niet. Ik ben…
Als een agent me vraagt:
'Mr Lobrecht, hoe lang was de dader?'
'Het was een Turk.'
'Ja, maar hoe lang was hij?'
'Hoe lang? Turk-hoogte.
Zes dürüm dertig.
Kleiner dan een Duitser, groter dan een Chinees. Een Turk.
Pak hem op.'
De inbraak-gate.
Die ervaring was genoeg om een aantal overtuigingen te doorbreken.
Vlak daarna dacht ik bij mezelf: ik heb een pistool nodig.
Ik wil wat klootzakken neerschieten.
Ik wil een wapen.
Ik kon geen krachtig pistool krijgen.
Dus heb ik een alarmpistool gekocht.
Een luchtpistool met losse flodders.
Het maakt alleen lawaai. 'Handen omhoog of ik maak lawaai.
Je bent niet in gevaar, maar er volgt een hard geluid.
Ik heb oordopjes. Veiligheid voorop.'
Een stom alarmpistool.
Het ligt nu bij mijn bed. Als iemand weer wil inbreken…
…ga ik weer naar de deur met mijn alarmpistool.
Ik klop eerst.
Als dat niet werkt, gooi ik de deur open en sta ik daar met het pistool.
Dat is het plan.
En mijn plan is sterk afhankelijk van…
…of dat genoeg is.
Ik ben niet voorbereid op veel weerstand.
Ik weet wat ik moet zeggen als hij zegt: 'Walla, dat ding is nep.'
Dat weet ik. Ik zal zeggen: 'Daag me maar uit, klootzak.
Daag me maar uit.'
Als hij weer dichterbij komt, zeg ik: 'Oké, ik blufte. Kom maar binnen.
De waardevolle spullen liggen daar. Heb je trek?'
Een dom alarmpistool.
Ik heb geen geluk met wapens.
Als kind droeg ik altijd een wapen.
Serieus.
Ik kom uit Neukölln in Berlijn. Het lijkt wel op Harlem.
Ik kom uit Neukölln.
Het was een district vol gewapende kinderen.
Elke tienjarige had een mes.
Een goed mes. Om te doden.
Geen zakmes.
Een goed mes met een kling zo lang als hun arm.
Een mes.
Iedereen om me heen had wapens, dus op m'n 12e wilde ik een mes.
Dus toen heb ik een vlindermes gekocht. Weten jullie wat dat is?
Het is een driedelig mes. Het opent bij het handvat.
Dan doe je het dicht. Je kunt ermee spelen.
Echt leuk.
Leuk om open te doen. En dan vermoord je iemand.
Dan is het leuk om het te sluiten.
Wat een concept.
Eerst lol, dan moord.
Dan weer terug naar de lol.
Ik kocht er dus een.
Als kind had ik de strategie om in een gevaarlijke situatie…
…mijn mes te trekken en er openlijk mee te spelen.
Zodat iedereen wist dat die Duitse gast gewapend was.
Een gast van 41 kilo om niet mee te kloten.
Dat was m'n truc.
Toen zat ik een keer vrij laat alleen in de metro.
Vier jongens stapten in.
Laten we er niet omheen draaien. Turken.
Ze gingen tegenover me zitten en staarden me aan.
Ik dacht: oké, daar gaan we dan.
Ik speelde met mijn mes en probeerde als een psychopaat te kijken.
De jongens gingen voor me staan en zeiden:
'Laat zien.'
Ik gaf ze het mes.
Ze pakten het van me af.
Dat gebeurde binnen vier seconden.
Ik kon nergens op kloppen.
Ze hebben het mes gestolen dat me tegen diefstal moest beschermen.
Ik heb geen geluk met wapens.
Ik moet wat drinken.
Ik heb een droge mond.
Zo droog als mijn vagina.
Waar kwam dat opeens vandaan?
'Mijn vagina is droog.
Ik klaag over een droge vagina.'
Dat is een vreemd probleem.
Eigenlijk alleen een vrouwenprobleem.
Dat klinkt seksistisch.
Maar een droge vagina is echt voor 100% een vrouwenprobleem.
En indirect een mannenprobleem.
'Ik kan niet met je naar bed, mijn vagina is te droog.'
Nou, drink anders wat.
Proost.
Het helpt misschien.
Het kan geen kwaad.
Ze wordt niet droger…
…als je water aan een vrouw toevoegt.
Leuk hoor, die vaginagrappen van je.
Je voelt het verschil.
Serieus.
Net glijmiddel.
Serieus.
Mijn poesje druipt.
Maar goed, ik ben nu 31 en ik voel me niet zo oud.
Oud zijn is anders dan ik dacht als kind.
Ik voel me niet oud en volwassen. Ik kan amper geloven dat ik 31 ben.
Ik lieg niet. Er is bewijs. Ik ben geen vluchteling.
Er is geen botmeting nodig.
Mijn vrienden gedragen zich allemaal naar hun leeftijd.
Ze lijken echt volwassen.
Ze gaan in gezinsmodus, wonen samen, krijgen kinderen.
M'n maat José krijgt z'n eerste baby.
Nou, hij niet.
Zijn vriendin.
Zo links is hij niet.
Ze houden zich aan de oude rolpatronen.
'Geef me een zoon, vrouw.
Ruim dit nu op. Ik heb honger.'
Vrouwen, toch?
Ze hebben een heel ander gevoel voor de koekenpan.
Een andere manier om de bezem vast te houden.
Dat kun je niet leren.
Dus José krijgt zijn eerste baby.
En eerlijk gezegd ben ik daar niet klaar voor.
Ik ben er niet klaar voor dat José…
…binnenkort een baby krijgt.
Dat kan ook mij beïnvloeden en dat wil ik niet.
Ik ben bang dat ik dingen moet doen.
Op een gegeven moment is de baby er en moet je ernaar gaan kijken.
En er iets over zeggen, maar ik weet niet wat.
Het is vast een mini-José.
Ik vind de grote versie al lelijk.
Iedereen is enthousiast. En José wil me zijn baby geven.
En dat wil ik niet. Maar ik moet hem pakken.
In zulke situaties kun je niet zomaar nee zeggen.
Eng. Te veel verantwoordelijkheid voor mij.
Als José me zijn baby geeft, lijkt het alsof hij zegt:
'Hier, Felix, dit is het belangrijkste in mijn leven.
Hij is kwetsbaar. Zijn gezondheid ligt in jouw handen.
En we kijken allemaal naar jou.'
Dat maakt me bang. Ik ben bang dat dit gaat gebeuren…
Wat zeg je dan?
Dat kan gebeuren.
Het is menselijk, maar wat zeg je dan?
'Ja, dus…'
Ongemakkelijk.
Ga weg zonder dat iemand het merkt.
Shit, ik sta op hem.
Sorry.
Het maakt me bang. Hoe hou je een baby veilig vast?
Wat is de officiële manier?
Instinctief pak ik een baby zoals een kat haar jong.
Bij de nek, gewoon zo…
Ik zal eerlijk zijn.
De verantwoordelijkheid voor zo'n hulpeloos wezentje…
…maakt me bang, waardoor ik een beklemmend gevoel op m'n borst krijg.
Zoals toen ik laatst een jonge moeder met haar baby op straat zag, en…
Nou, een jonge moeder. Ik bedoel jong zoals wij zijn.
Niet in de bloei van haar leven.
Ze was geen negen. Gewoon…
Gewoon een jonge moeder met haar kleine baby.
En de baby kon lopen.
Ik weet niet of het vreemd was dat de baby kon lopen.
Wanneer gaan baby's lopen? Na een dag? Geen idee.
Hoe dan ook, de man kon lopen.
Die moeder met haar baby, hand in hand.
En toen trok de baby zich zo los.
En ging zo…
Hij rende weg.
Hij begon te rennen als een baby.
Eerlijk gezegd, een rennende baby…
Ik kan het niet aanzien. Als ik het zie, komen er twee gedachten in me op.
Ten eerste: waar moet je zo snel heen?
Je bent één, vriend. Je hebt nog geen afspraken…
…waar je moeder niet bij mag zijn.
Moet je je driewieler verplaatsen?
'Ja, schuin op een invalidenparkeerplaats.
Krijg wat, kreupelen.
Ik parkeer waar ik wil. Ik ben een baby, man.
Wat wil je doen dan?'
Baby's kunnen overal parkeren.
Baby's kunnen doen wat ze willen.
Baby's staan boven de wet omdat ze schattig zijn.
En baby's weten dat heel goed.
'Ik schijt hier op de grond en mama geeft me een kus.
Ik ben een baby, man.
Ik zit aan de borsten van je vrouw. Wat wil je doen? Ik ben een baby.
Ik ben een baby, man.
Raak me aan en zie wat er gebeurt.'
Dat is m'n eerste gedachte bij een rennende baby.
Het is een lange gedachte. En…
M'n tweede gedachte is dat ik niet durf te kijken als ik een baby zie rennen.
Ik ben altijd bang dat ik iets vreselijks zal zien…
…als ik ernaar kijk.
Het is altijd… En dan…
Hij doet z'n armen omhoog. Stom.
Hij weet niet dat je je armen niet omhoog hoeft te doen als je rent.
Het ziet er belachelijk uit en je ouders schamen zich.
En dan versnellen ze omdat ze niet weten wat snelheid is.
Ze hebben geen controle.
Het is niet de vraag of hij valt.
Maar hoe hard.
En in Berlijn is de vraag niet of hij op iets gevaarlijks valt…
…maar hoe gevaarlijk.
Een gebroken fles of een roodgloeiende peuk…
…verandert een rennende baby direct in een brandende baby.
Deodorant.
Het brandt als een gek.
De kans dat een rennende baby sterft, is 50 procent.
Dus een rennende baby is zowel levend als dood.
#SchrödingersBaby.
Als je baby eenmaal rent, kun je je beter afvragen…
…of je thuis nog een schoenendoos hebt.
Of een zakje van H&M.
Of een grote broodtrommel.
'Nee, m'n baby zit in tupperware.'
Ik ben boos dat m'n vrienden nu volwassen zijn.
Of ze doen alsof, en ik ben nog niet zover.
Jullie doen die shit. Ik vier het leven.
Ik ben de laatste coole gast van mijn vrienden.
Ik ben jong van geest.
Je moet voorzichtig zijn, want het is…
…een kleine stap van 'jong van geest' naar 'vastzitten in een sleur'.
Een kleine stap van 'Met hem kun je goed stappen'…
…naar 'Probeert hij nog rapper te worden?'
Ik ben bang dat ik over tien jaar ben blijven hangen.
Mijn vrienden hebben gezinnen en 9-tot-5-banen.
En ik? Nou, ik ga nog drie keer per week zuipen.
En opeens wil ik op zoek naar nieuwe vrienden om mee uit te gaan.
Ik ga dan om met gasten die veel te jong voor me zijn.
Met schijtstudenten die in een studentenhuis wonen.…
…waar elk huishoudelijk apparaat alleen met een truc werkt.
'Kan ik koffiezetten?'
'Ja, pak het broodmes…' 'Waarom heb ik hiervoor een mes nodig?'
'Simpel. Je stopt het mes tussen de tank en het koffiezetapparaat…
…je drukt op de knop tot hij niet meer knippert…
Trek het mes eruit.'
'Is je wc kapot?' 'Nee, hoezo?'
'Omdat hij niet doorspoelt.'
'Je hebt de kraan op het balkon niet opengedraaid.
Als je de kraan op het balkon opendraait, werkt het toilet wel.
Maar draai hem wel dicht, anders gaat Lena's raam niet open.'
Ze zijn te snel volwassen geworden.
Ik had geen acclimatisatieperiode om met hen mee te groeien.
Van de ene op de andere dag…
…hadden mijn vrienden besloten: 'We zijn volwassen.
Vanaf nu zijn onze jassen waterdicht.'
Het ene moment stonden we samen in de club…
…kotste m'n maat Russi zichzelf onder, en zei toen: 'Yo, gast.
Nog een wodka-Red Bull.
Of laten we nog een biertje slurpen.'
Om me in de stemming te krijgen maakt hij kwijlgeluiden met kots in zijn mond.
'Een lekker biertje slurpen…'
Het ene moment ging het zo en vlak daarna…
…moest ik bij hem thuis eten in een buitenwijk.
Het is dinsdagmiddag vijf uur.
En dan doet hij de deur open met een ingestudeerd grapje:
'We kopen niet aan de deur.'
Gewoon…
Gewoon zo'n papagrap: 'We kopen niet aan de deur.'
'Kappen, het is koud. Laat me binnen. Wat is er mis met jou?'
Soms vrees ik dat dit een glimp van m'n toekomst is.
Dat het een kwestie van tijd is voordat ik de deur open met zo'n grap.
'Dat hebben we niet besteld, hè?'
En dan doe ik zo, omdat ik denk dat jongeren dat doen.
Ik doe dat veel te lang, voel kramp.
Dat maakt me bang.
Ik zie wel symptomen van ouderdom. Ik ben me bewust van mijn langzame verval.
Opeens wordt mijn haar grijs.
Niet het coole George Clooney-grijs…
…maar meer: 'Heb je aids?'
Grijs haar, ik weet het. Eén drankje en een kater van zes dagen.
Ik word burgerlijk.
Dingen waar ik nooit om gaf, raken me nu.
Iemand begroet me niet en ik ben klaar voor die dag.
'Spijtig wat er net gebeurde.'
Ik begin te burgerlijk te worden voor Berlijn.
Wel raar, want ik ben in Berlijn opgegroeid met al die shit.
Ik word er te burgerlijk voor.
Ik snap de Berlijnse techno, mdma, hepatitis niet.
Dat Berlijnse ding.
Dat toeristische, hippe, nieuwe ding.
'En toen begonnen ze midden op straat te drummen.
Dat is zo Berlijn.'
Dan denk ik: nee, dat verstoort de rust, klootzak.
Wat een lawaai. Het is irritant.
Ik ben te burgerlijk voor Berlijn. Ik loop naar de winkel…
…en onderweg zie ik iemand op klaarlichte dag…
…schijten op straat.
Ik walg ervan. Ik ben er te burgerlijk voor.
Zo ben ik niet.
Ik wist niet wat te doen.
Ik belde de politie, omdat ik niet zeker wist…
'Ik weet niet of dit jullie aangaat, maar ik moet helaas melden…'
Te burgerlijk.
Laatst zag ik een man die blafte.
Hij blafte als een hond.
Een volwassen man die zo voor me ging staan…
Felix, hier staat een man die blaft.
Die schooier staarde me aan met zijn lege, levenloze ogen.
Verdomde schooier.
En dan bedoel ik geen dakloze.
Schooier en dakloze is niet hetzelfde.
Ze hebben allebei niks, maar het is…
…niet hetzelfde.
Er staat iemand naar je te blaffen.
Je bent geïrriteerd, maar wat kun je doen? Het is een nieuwe situatie.
Wat kun je zeggen? 'Hou op met blaffen.'
'Af. Kom nu hier.'
Of gooi een stok zodat hij wegrent.
'Rot op.'
Ik ben hier te oud voor.
Te oud voor blaffende mannen.
Dat klinkt nogal gay.
Te oud voor blaffende mannen.
Soms wou ik dat ik gay was. Ik ben geen gay, maar soms wil ik het wel.
Of bi, om te beginnen.
Om een idee te krijgen.
In mijn onwetende heteroseksuele fantasie is het geweldig om bi te zijn.
Als bi heb je direct meer potentiële sekspartners.
Dan denk je niet om vier uur 's nachts in de club:
shit, er zijn hier alleen mannen. Ik ga.
Maar dan denk je…
'Laat het feest beginnen.
Geef hem een schnaps.
Schnaps en snikkels.'
Geen idee waarom de snikkels hier zo hoog zitten.
Ik feest graag met lange mannen. Nou en?
Eerlijk gezegd weet ik niet waarom je niet van gays zou houden.
Oké, je hebt wel zoiets als aids.
Dat is wel een spelbreker, maar… Grapje. Waarom zou je niet van gays houden?
Buitenlanders? Dat snap ik.
'Onze meningen verschillen en die van hen zijn verkeerd en dom.'
Dat argument begrijp ik wel.
'De vluchtelingen aten mijn oma op.'
Dat is klote.
Die man heeft een punt. Ik zou ook boos zijn.
Dat begrijp ik. Ik neem het niet serieus, maar…
En hou jezelf niet voor de gek.
We hebben allemaal wel…
We hebben allemaal wel van deze racistische redeneringen…
…omdat we zo zijn opgegroeid.
Je moet nadenken over je gedrag en je beter gedragen.
Wij vinden onszelf liberaal en ruimdenkend.
Zo beschouw ik mezelf ook.
Maar…
Dit doe ik voor jou.
Wat was dat, man?
Alsof je een hond wurgde.
Grappig, sommige soorten lach vallen op.
Er zijn soorten die zo vaak voorkomen dat ik ze categoriseer.
Een soort lach die jullie allemaal kennen, noem ik 'het varken'.
Dat is deze…
Een andere die veel voorkomt, noem ik 'de longcarcinoom'.
Dat is deze…
Gewoon vlak langs de tumor…
…samengeperste lucht.
'Ik heb lol.'
En dan een bloedneus.
Ik dacht dat ik alle soorten kende, maar ik had een vrouw in mijn show…
…van wiens lach ik helemaal flipte.
Deze vrouw lachte op een manier alsof je het in een chat had getypt…
…en Siri het voorlas.
Ze deed dit…
Ik dacht: wat is er mis met jou?
Hoe zou ze hoesten? 'Hoest, hoest, hoest.'
Ben je van plek gewisseld?
Jij bent snel.
Zo snel als Hitler.
Ik heb geen idee of Hitler snel was…
…maar anders moet je hem dat nageven.
'Tuurlijk slecht wat hij deed, maar hij was wel snel.'
Snelle Hiti.
Klinkt als een goedkope attractie op de kermis in Bunkerland.
Het klopt dat de tijd sneller gaat naarmate je ouder wordt.
Dat viel me de laatste drie of vier jaar op.
Zo lang doe ik dit werk.
Terugkijkend lijken de laatste drie of vier jaar een week.
De tijd vloog voorbij en…
…laten we eerlijk zijn, de laatste drie jaar gingen best goed.
Ik had succes, een carrièreboost, een soort hype.
En ik ben nu ook een beetje bekend.
Ik wil niet opscheppen, maar dat is zo en…
Ik ben niet beroemd.
Niemand rolt de rode loper voor me uit, maar wel een beetje…
Met een neplach kan ik meedoen aan Come Dine With Me.
Sta ik daar, met een theedoek over m'n schouder:
'Fijn dat je me vraagt naar deze aceto balsamico.
Hilarisch verhaal.'
Dat is mijn soort roem.
Zelfs met mijn beetje roem ervaar ik dingen die absurd zijn.
Ik vraag me af hoe het is om echt beroemd te zijn.
Ik was laatst op weg naar een club.
Ik zat te wachten op een taxi toen er een auto kwam, stopte en toeterde.
Ik draaide me om en het waren wouten. De politie.
Ze deden het raam open en een van hen zei:
'Felix Lobrecht.
Ik ken jou.'
Ik was al dronken, dus ik zei: 'Politie, ik ken jullie ook.'
'Wat is er? Waar moet je heen?'
'Naar een andere club.'
'Kom, we brengen je wel.'
Ze deden de deur voor me open, ik stapte achterin.
Ze waren met z'n drieën. Twee voor, één achter.
Drie voorin zou ook raar zijn.
Heel krap.
Ik stapte in, zei waar ik heen wilde en de chauffeur zei:
'Laten we gaan. Met zwaailichten aan. Dat gaat sneller.'
Toen reden we met 100 km/u door de stad.
De sirene aan bij elk rood licht en gas geven.
En toen vroeg ik: 'Oké, jongens…
…heel aardig van jullie, maar moeten jullie niet werken of zo?'
'Nee, geen probleem.
Wil je schieten?'
Tijdens mijn werk leer ik Duitsland kennen omdat ik zoveel reis.
Laatst deed ik een show in Saarbrücken. Leuk weetje over Saarbrücken:
Adolf Hitler…
…en Joseph Goebbels…
…waren tot 2001 ereburgers van de stad.
Tot 2001.
Met een vertraging van 56 jaar…
…dacht iemand: misschien moeten we…
Toen Ruud Big Brother won…
…was Adolf Hitler nog ereburger van die stad.
Dat is laat.
Altijd onderweg. We waren in Ludwigsburg.
Voor wie het niet weet, dat is een universiteitsstad bij Stuttgart.
En ik weet nu dat Ludwigsburg alleen vrouwelijke inwoners heeft.
De universiteit biedt blijkbaar studies voor vrouwen aan.
Om leraar te worden of zo. Geen idee. Er waren alleen vrouwen.
Ik deed een show en het publiek bestond uit één tiet.
Eén, wiebelende…
Het was geen mooie tiet. Zoals ik zei, ze studeerden voor leraar.
Er wonen dus alleen vrouwen.
Dat was grappig, want we waren een paar dagen eerder in Aken.
En in Aken wonen alleen mannen.
Aken is echt één piemel.
Er is een grote technische universiteit. Er wonen alleen mannen.
Na de show kwam een student naar me toe en zei:
'Hoi Felix, ik ben het weer.'
Grappig, want ik kende hem niet.
'Hoi, ik ben het weer. Ik wilde alleen zeggen…
…dat er hier inderdaad alleen maar mannen wonen.
Eerlijk gezegd klopt dat helemaal.
Als je hier in Aken uitgaat…
…en er minder dan tien mannen om een vrouw staan…
…dan is het logisch om aan te sluiten.'
Aken heet in het Engels 'MeToo'.
In Aken is het elke avond Oudejaarsavond in Keulen.
En ik vroeg me af…
…of Aken en Ludwigsburg niet kunnen gaan samenwerken.
Misschien een soort zustersteden waartussen je busreizen organiseert…
…en busladingen met droogstaande techniekstudenten…
…van Aken naar Ludwigsburg brengt.
Zodat ze eerstejaars bitches kunnen doen.
Het is maar een idee.
En dan staan ze in de club…
…met hun geodriehoeken…
…op z'n Duits te dansen.
Duitsers dansen zoals islamisten prediken.
Er is veel gebeurd.
M'n persoonlijke situatie is de laatste drie jaar veranderd.
Voor het eerst in mijn leven heb ik geld.
Ik had nooit geld, nu wel.
En geld is cool, man.
Ik kan het je aanraden.
Ik kan je geld aanraden.
Wat?
Hoe laat het is?
Volgens mijn gouden Rolex van 42.000 euro…
…is het mijn tijd. Bedankt dat je het vroeg.
Iemand zei laatst tegen me: 'Ik vond de show leuk…
…maar ik werd steeds verblind door je horloge.'
Ik dacht: weet je wat dat is? Een luxeprobleem.
Ze zeggen toch: 'Meer geld, meer problemen?'
Het klopt niet. Dat is een leugen.
Het verschil tussen rijk en arm is dat een van de twee zuigt.
'Felix. Dat is zo oneerlijk.'
'Sorry, ik spreek de taal van de armen niet.'
Ik wil niet dat jullie de indruk krijgen dat ik mijn geld nutteloos verspil.
Ik probeer verantwoord te winkelen.
Onlangs kocht ik een tweezijdige jas van Gucci.
Twee jassen voor de prijs van veertien.
Nee, geld is goed.
Maar geld verandert mensen, dat besefte ik.
Geld heeft m'n broer veranderd.
Hij is mijn tourmanager. Hij is altijd met mij onderweg.
En mijn geld heeft mijn broer echt veranderd.
Mijn broer veranderde opeens in een prinses.
'Felix, dat soort dingen doen we niet meer, hè?
Laat dat maar aan de armoedzaaiers over.'
Mijn broer is zo vervelend geworden. In de steden waar ik optreed…
…zitten we vaak in het mooiste hotel.
Mijn broer is niet blij met vijfsterrenhotels.
Mijn broer kijkt rond…
…loopt een inspectieronde.
En hij friemelt. Hij friemelt veel.
Hij friemelt aan meubels.
'Kijk Felix, dit zit al best los, hè? Een beetje armoedig.
Ik weet niet of ik hier kan slapen.'
Mijn broer snauwt naar meubels.
Mijn broer is een klootzak geworden.
Hij rende naar een lokale promotor met een kop koffie in z'n hand en zei:
'Jij daar.
Kom eens hier.
Kom hier.
Ik wilde even vragen…
Ik wilde vragen of ik cappuccino had besteld…
…of lauwe varkenspis?'
Dit is varkenspis, hè?
Tuurlijk, dit is varkenspis.
Tuurlijk.
Drink op.
Opdrinken, varken.
Drink je eigen pis op.'
Eerlijk gezegd is het absurd wat er de afgelopen drie jaar is gebeurd.
De schaal en de omvang ervan, het ontplofte in korte tijd.
Het is bijna verwarrend. Het is zo onwerkelijk.
Deze surreële cijfers voor de Hype-tour…
…waarvan elke show is uitverkocht. Meer dan een kwart miljoen kaartjes.
Ik heb een boek geschreven. Een bestseller, net als het audioboek.
Het wordt ook verfilmd.
Ik heb de populairste podcast van Duitsland.
Ik was…
Nu neem ik deze mooie special op in het mooiste theater van Duitsland.
Al mijn shows zijn overal uitverkocht.
Dat is alles wat ik ooit wilde, toch?
En het grappige is, nu ik alles heb…
…kan ik niet blij zijn of er even van genieten…
…want ik ben te bang om alles weer te verliezen.
Dit is dus een soort baby voor mij.
En ik ben bang om…
Ik heb…
Voor het eerst ben ik bang voor verlies, want ik heb nu iets te verliezen.
Het tij kan nu zo snel keren. Eén citaat uit de context is genoeg.
Het ene moment doe je een show voor duizenden mensen…
…en dan sta je te blaffen voor de supermarkt.
Het tij keert snel. Dat is eng.
Ik probeer ervan te genieten. Maar dat heb je met een hype.
Het gebeurt opeens en op een dag is het voorbij.
Ik ben Felix Lobrecht. Bedankt voor jullie komst.
Bedankt.
Ik hou van jullie. De hype is echt.
Ondertiteld door: Miel Cuppen